मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

रायगड

चेतन ·

वरदा Tue, 06/03/2008 - 04:21
मी अजुन पाहिलाच नाहीये रायगड जायचय मला एकदा...

ध्रुव Tue, 06/03/2008 - 11:07
फोटो छान पण एक लेखही येउद्या की... काय काय बघायला विसरू नका, काय करा, आणि काय करू नका. किती वेळ लागेल... ही पण माहिती सांगा म्हणजे पहिल्यांदा जाणार्‍यांना अडचण नाही येणार. -- ध्रुव

मनस्वी Tue, 06/03/2008 - 11:24
ध्रुव म्हणाले तसे अधिक माहिती पुरविल्यास आम्हाला पण योजना आखता येईल. जोगांचा रोप-वे भितीदायक वाटतोय. तुम्ही बसतेलात का? कसा आहे? टकमक टोक जबरदस्तच. स्वामीनिष्ठ कुत्र्याची दंतकथा आहे असे कुठेतरी मधे वाचनात आले होते. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

ऋचा Tue, 06/03/2008 - 11:27
>>>जोगांचा रोप-वे भितीदायक वाटतोय. हो तो भितीदायक आहे. आणि जर पावसाळ्यात गेलीस तर भयानक अनुभव येतो (खुप जोरात वारा असतो आणि आपण अधांतरी त्या रोप वे मधे हालत असतो) @) :O 8| "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

चेतन Tue, 06/03/2008 - 12:15
फोटो छान पण एक लेखही येउद्या की लिहीन लवकरचं जोगांचा रोप-वे भितीदायक वाटतोय. तुम्ही बसतेलात का? कसा आहे? मजा आहे पण अजुन बसलो नाही ३०० रु घेतात पर माणशी लिहण्याचा नक्की प्रयत्न करिन छत्रीपती चेतन

ऋचा Tue, 06/03/2008 - 12:23
हो मी गेलेय मी गेलेले तेंव्हा १५० होते माणशी आता वाढले असतील. खुप जब्राट वाट्ट. प्रत्येक मराठी माणसाने हा अनुभव घ्यावा अस वाटतं मला. "शिवाजी महाराज की जय" "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

चतुरंग Tue, 06/03/2008 - 15:49
अरे पण लेख दिला असतास तर जास्त मजा आली असती. टकमक टोक एकदम राकट देशा कणखर देशा आलंय! जोगांचा रोप-वे सुद्धा इंटरेस्टिंग वाटतोय. (स्वगत - कधी बरं जाता येईल रायगडाला? :? ) चतुरंग

विकि Tue, 06/03/2008 - 21:25
किल्ले रायगडावर एका दिवसात जाऊन येता येते. मुंबई सेंट्रल एस. टी आगारातून रात्री १२ बाजता एस.टी सुटते .ती पहाटे सहाच्या सुमारास गडाच्या पायथ्याशी पोहोचते. तेथून गड चढायला सुरूवात केल्यास चार ,पाच तास लागतात.रोप वेची ही सोय आहे पण गड चढण्यात जी मजा आहे ती रोपवेत नाही . गडावर राहण्याचीही सोय आहे. अजून काय सांगू प्रत्यक्ष जाऊन या आणि पहा. टकमक पॉईंट वरून निसर्ग न्याहाळता येतो. रायगड किल्ला आणि जिल्हा मला अतिशय आवडता आहे. आपला कॉ.विकि

विसोबा खेचर Tue, 06/03/2008 - 23:50
सगळेच फोटू सुंदर! थोरल्या आबासाहेबांना आमचा दंडवत.. ताक विकणारी मुलगी अतिशय निष्पाप वाटत आहे, तिचा फोटू खूप छान आला आहे! :) आपला, (हळवा) तात्या.

चेतन Wed, 06/04/2008 - 12:17
ताक विकणारी मुलगी अतिशय निष्पाप वाटत आहे, तिचा फोटू खूप छान आला आहे मलाही हाच फोटू सर्वात जास्त आवडला. खरचं खूप निरागस चेहरा आलायं वाइट एव्हढचं वाटतं की खेळण्याच्या वयात एव्हढ्या उन्हात ती आणी तिचा मोठा भाउ (तोही छोटाच होता) ताक, सरबत विकत होते. चेतन

वरदा Tue, 06/03/2008 - 04:21
मी अजुन पाहिलाच नाहीये रायगड जायचय मला एकदा...

ध्रुव Tue, 06/03/2008 - 11:07
फोटो छान पण एक लेखही येउद्या की... काय काय बघायला विसरू नका, काय करा, आणि काय करू नका. किती वेळ लागेल... ही पण माहिती सांगा म्हणजे पहिल्यांदा जाणार्‍यांना अडचण नाही येणार. -- ध्रुव

मनस्वी Tue, 06/03/2008 - 11:24
ध्रुव म्हणाले तसे अधिक माहिती पुरविल्यास आम्हाला पण योजना आखता येईल. जोगांचा रोप-वे भितीदायक वाटतोय. तुम्ही बसतेलात का? कसा आहे? टकमक टोक जबरदस्तच. स्वामीनिष्ठ कुत्र्याची दंतकथा आहे असे कुठेतरी मधे वाचनात आले होते. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

ऋचा Tue, 06/03/2008 - 11:27
>>>जोगांचा रोप-वे भितीदायक वाटतोय. हो तो भितीदायक आहे. आणि जर पावसाळ्यात गेलीस तर भयानक अनुभव येतो (खुप जोरात वारा असतो आणि आपण अधांतरी त्या रोप वे मधे हालत असतो) @) :O 8| "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

चेतन Tue, 06/03/2008 - 12:15
फोटो छान पण एक लेखही येउद्या की लिहीन लवकरचं जोगांचा रोप-वे भितीदायक वाटतोय. तुम्ही बसतेलात का? कसा आहे? मजा आहे पण अजुन बसलो नाही ३०० रु घेतात पर माणशी लिहण्याचा नक्की प्रयत्न करिन छत्रीपती चेतन

ऋचा Tue, 06/03/2008 - 12:23
हो मी गेलेय मी गेलेले तेंव्हा १५० होते माणशी आता वाढले असतील. खुप जब्राट वाट्ट. प्रत्येक मराठी माणसाने हा अनुभव घ्यावा अस वाटतं मला. "शिवाजी महाराज की जय" "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

चतुरंग Tue, 06/03/2008 - 15:49
अरे पण लेख दिला असतास तर जास्त मजा आली असती. टकमक टोक एकदम राकट देशा कणखर देशा आलंय! जोगांचा रोप-वे सुद्धा इंटरेस्टिंग वाटतोय. (स्वगत - कधी बरं जाता येईल रायगडाला? :? ) चतुरंग

विकि Tue, 06/03/2008 - 21:25
किल्ले रायगडावर एका दिवसात जाऊन येता येते. मुंबई सेंट्रल एस. टी आगारातून रात्री १२ बाजता एस.टी सुटते .ती पहाटे सहाच्या सुमारास गडाच्या पायथ्याशी पोहोचते. तेथून गड चढायला सुरूवात केल्यास चार ,पाच तास लागतात.रोप वेची ही सोय आहे पण गड चढण्यात जी मजा आहे ती रोपवेत नाही . गडावर राहण्याचीही सोय आहे. अजून काय सांगू प्रत्यक्ष जाऊन या आणि पहा. टकमक पॉईंट वरून निसर्ग न्याहाळता येतो. रायगड किल्ला आणि जिल्हा मला अतिशय आवडता आहे. आपला कॉ.विकि

विसोबा खेचर Tue, 06/03/2008 - 23:50
सगळेच फोटू सुंदर! थोरल्या आबासाहेबांना आमचा दंडवत.. ताक विकणारी मुलगी अतिशय निष्पाप वाटत आहे, तिचा फोटू खूप छान आला आहे! :) आपला, (हळवा) तात्या.

चेतन Wed, 06/04/2008 - 12:17
ताक विकणारी मुलगी अतिशय निष्पाप वाटत आहे, तिचा फोटू खूप छान आला आहे मलाही हाच फोटू सर्वात जास्त आवडला. खरचं खूप निरागस चेहरा आलायं वाइट एव्हढचं वाटतं की खेळण्याच्या वयात एव्हढ्या उन्हात ती आणी तिचा मोठा भाउ (तोही छोटाच होता) ताक, सरबत विकत होते. चेतन
लेखनविषय:
संस्कृती
इतिहास
लेखनप्रकार
आस्वाद
मागच्या महिन्यात रायगडला जायचा योग आला त्याचे काही फोटु http://picasaweb.google.co.in/crdanave/fGgZKD चेतन

मी गेल्यावर

पुष्कराज ·

llपुण्याचे पेशवेll Mon, 06/02/2008 - 19:43
मिपावरील तुझ्या २-३ कविता मी वाचल्या आणि फॅनच झालो आहे बघ तुझा. तरीही वाटे मनास माझ्या नाव इथे होणार गेल्यानंतर दोन अश्रुही कोण तुला देणार हे कडवे खास. पुण्याचे पेशवे

गिरिजा Mon, 06/02/2008 - 19:44
पुष्कराज,
तरीही वाटे मनास माझ्या नाव इथे होणार गेल्यानंतर दोन अश्रुही कोण तुला देणार
 मस्तच.. खूप छान आहे कविता.. -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग -----------------------

अमोल केळकर Mon, 06/02/2008 - 22:16
मी मी माझे किती कल्पना किती मानसी वेड गेल्यानंतर सरणावरती दोन क्षणांचा खेळ एकदम सही

शितल Tue, 06/03/2008 - 02:02
पण मी मी माझे किती कल्पना किती मानसी वेड गेल्यानंतर सरणावरती दोन क्षणांचा खेळ मला ही हेच जास्त आवडले .

विसोबा खेचर Wed, 06/04/2008 - 08:03
सहमत आहे.. मी मी माझे किती कल्पना किती मानसी वेड गेल्यानंतर सरणावरती दोन क्षणांचा खेळ मलाही ह्याच ओळी जास्त आवडल्या! छान कविता..! आपला, (क्षणभंगूर) तात्या.

llपुण्याचे पेशवेll Mon, 06/02/2008 - 19:43
मिपावरील तुझ्या २-३ कविता मी वाचल्या आणि फॅनच झालो आहे बघ तुझा. तरीही वाटे मनास माझ्या नाव इथे होणार गेल्यानंतर दोन अश्रुही कोण तुला देणार हे कडवे खास. पुण्याचे पेशवे

गिरिजा Mon, 06/02/2008 - 19:44
पुष्कराज,
तरीही वाटे मनास माझ्या नाव इथे होणार गेल्यानंतर दोन अश्रुही कोण तुला देणार
 मस्तच.. खूप छान आहे कविता.. -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग -----------------------

अमोल केळकर Mon, 06/02/2008 - 22:16
मी मी माझे किती कल्पना किती मानसी वेड गेल्यानंतर सरणावरती दोन क्षणांचा खेळ एकदम सही

शितल Tue, 06/03/2008 - 02:02
पण मी मी माझे किती कल्पना किती मानसी वेड गेल्यानंतर सरणावरती दोन क्षणांचा खेळ मला ही हेच जास्त आवडले .

विसोबा खेचर Wed, 06/04/2008 - 08:03
सहमत आहे.. मी मी माझे किती कल्पना किती मानसी वेड गेल्यानंतर सरणावरती दोन क्षणांचा खेळ मलाही ह्याच ओळी जास्त आवडल्या! छान कविता..! आपला, (क्षणभंगूर) तात्या.
लेखनविषय:
कविता
Taxonomy upgrade extras
आस्वाद
मी गेल्यावर वि़झुनी जातील रत्नदीप आकाशी मी गेल्यावर थांबून राहील वीज तशी मेघाशी मी गेल्यावर पोर्णिमेसही चंद्र यायचा नाही मी गेल्यावर रवी तळपूनी तेज द्यायचा नाही मी मी माझे किती कल्पना किती मानसी वेड गेल्यानंतर सरणावरती दोन क्षणांचा खेळ शूरवीर बलशाली राजे किती जाहले येथे स्मरण तयांचे या जगताला कुठे आज रे होते नररत्नांची ही पहा अवस्था काय आपुले आहे आपुल्यानंतर कशास वेड्या नाव आपुले राहे चैनीमध्ये दिवस संपला धुंदीमध्ये राती भोगून भोगून क्षीण जाहली आयुष्याची ज्योती तरीही वाटे मनास माझ्या नाव इथे होणार गेल्यानंतर दोन अश्रुही कोण तुला देणार - पुष्कराज

हा भास म्हणु की ...

आनंदयात्री ·

राजे Mon, 06/02/2008 - 18:06
छान ! बाकी... काही वर्षाने आपल्याच जुन्या आठवणी मध्ये जाणे व गुंग होणे ..... ही काहीतरी वेगळीच नशा असते. बाकी कविता जी मध्ये मध्ये पेरली आहे... छान आशय व लेखनासोबत धावणारी आहे.. एक म्हणणे ... आवडले :) राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 06/02/2008 - 18:38
आनंदा, काय मस्त लिहिलं रे , माणसाचं हरवलेपण शोधणं म्हणतात ते हेच. त्यांची ती छोटीमोठी स्वप्ने त्या नंदीला आठवत असतील का ? रोज तिला बबडी म्हणुन हाक मारणारा म्हातारा नंतर कितीतरी दिवस आपल्याला शोधत असेल ! अन मग एका क्षणात वेदनेचा चित्रपट झरझर त्याच्या डोळ्यासमोरुन निघुन गेला हे, मस्त वाटलं....प्रत्येकाला आपापल्या स्वप्नांची आठवण व्हावी, अशाच या दोन ओळी. हळुवार पणे आपल्या डोळ्यासमोर चलचित्र रिव्हर्स ,फॉरवर्ड होतंय असे वाटले. कमी शब्दात अधिक भावना व्यक्त होतात त्या अशाच शब्दातून. अस्सेच लेखन येऊ दे !!! वरील आठवणींवर एका कवीच्या दोन ओळी - आज पुन्हा आसवांची जुनीच धार आली. अश्रुंना तुझीच पुन्हा आठवण फार झाली.
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मन Mon, 06/02/2008 - 19:21
मनापासुन. भावना अगदि चपखल शब्दात बसवल्यात. त्या कवितेच्या ओळी पण अगदि सूट होतात, त्या स्थितीमध्ये. मस्त लिखाण एकदम. आपलाच, मनोबा

यशोधरा Mon, 06/02/2008 - 22:10
सही लिहिलय, खूप आवडलं. फुलवा, तुमच्या ओळी पण सुरेखच आहेत.

फटू Tue, 06/03/2008 - 01:05
जुन्या आठवणींना उजाळा देताना मनाची होणारी कातर अवस्था खुप छान व्यक्त केली आहे... आणि फुलवाच्या हळूवार काव्याचा वापर तर अगदी सुंदर केला आहे... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

धमाल मुलगा Tue, 06/03/2008 - 13:11
आनंदयात्री साहेब..... जियो रे :) अरे फुलवा ह्यांची कविता घेऊन त्यां ओळींवर इतकी छान चपखल बसणारी लघुकथा लिहिलीस, मस्तच.
दुपारी २ वाजता हलका लंच करुन ठरलेल्या शेड्युल प्रमाणे तो मीटिंग रुम कडे वळाला. काही क्षणातच टकटक वाजवुन दार उघडले गेले. पुर्णतः बिझनेस फॉर्मल्स मधली एक साधारण चाळीशीची स्त्री लगबगीने आत शिरली. थक्क होउन तो पहातच राहिला. उठुन अभिवादन वैगेरे करायचे सगळे एटिकेट्स विसरुन तो अवाक होउन बघत होता. वादळात हलते झुम्बर दाही दिशांचे.. ये पाउस होवुनी झिरपत आर्त मनाचे..
:) आवडलं . एकदम भिडलं हे! अजुनही येऊ दे :) पु.ले.शु. -ध मा ल.

इनोबा म्हणे Tue, 06/03/2008 - 16:16
अरे फुलवा ह्यांची कविता घेऊन त्यां ओळींवर इतकी छान चपखल बसणारी लघुकथा लिहिलीस, मस्तच. हेच म्हणतो... आंद्या,लेका. येऊ दे अजून. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

प्रभाकर पेठकर Tue, 06/03/2008 - 18:23
आनंदयात्री, कथेचा नवा बाज मनापासून आवडला. कथा आणि कविता हातात हात घालून वाटचाल करताहेत ही कल्पनाच रोमँटीक आहे. कथेत भरपूर प्रणय लपलेला असला तरी भावनांची तीव्रता जरा हरवल्या सारखी वाटली. विस वर्षांनंतर होणारी प्रियकर आणि प्रेयसीची भेट भावनिकदृष्ट्या (जरी कॉर्पोरेटच्या वेगळ्या आंगणात असली तरी..) अजून हूरहूर निर्माण करणारी हवी होती, असे वाटते. 'आँधी' चित्रपटाची आठवण झाली. 'तेरे बिना जिंदगीसे कोई, शिकवा तो नही' मधील विरही आर्तता मनाला पिळून काढते. तसेच, 'तुमने मुँछे रखी....' 'हाँऽऽ !.... तुम्हे पसंद नही थी न?' 'इसलिए रखी?' वगैरे संवादातील मिशांचा संदर्भ दुय्यम आहे पण व्यक्तिमत्त्वात होणारे बदल, तरूणपणच्या आठवणी, एकमेकांच्या आवडी-निवडींसंबंधी अजूनही असणारी जाण... अनेक पूर्व गोष्टींना उजाळा देते. त्यात फक्त पोक्त प्रेम दिसते. असो. हा भास म्हणु की आहे तुझाच गाव .. बघ श्वासही घेती माझे तुझेच नाव .. आभास असे की जीव खुळावुन जाई.. मन बासरी होवुनी तुझीच गीते गाई.. वादळात हलते झुम्बर दाही दिशांचे.. ये पाउस होवुनी झिरपत आर्त मनाचे.. वार्‍यावर अवचित उठे धुळीचा लोट.. अन हरवुन जाई तुझ्या गावची वाट.. हा भास म्हणु की आहे तुझाच गाव .. बघ श्वासही घेती माझे तुझेच नाव .. फुलवा ह्यांची कविताही सुंदर, भावपूर्ण आहे. दोघांचेही अभिनंदन.

मनस्वी Tue, 06/03/2008 - 18:29
वगैरे संवादातील मिशांचा संदर्भ दुय्यम आहे पण व्यक्तिमत्त्वात होणारे बदल, तरूणपणच्या आठवणी, एकमेकांच्या आवडी-निवडींसंबंधी अजूनही असणारी जाण... अनेक पूर्व गोष्टींना उजाळा देते.
एकाच वाक्यात किती संदर्भ लपलेत.. सह्हीचे वाक्य पेठकरकाका! मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 18:42
पेठकरांसारखीच मलाही आँधीची आठवण झाली, फुलवाची कविताही तरल आहे..दोन्हीचे एकत्रीकरण छान जमले आहे. स्वाती

विसोबा खेचर Wed, 06/04/2008 - 00:11
त्याकाळातली त्यांची ती छोटीमोठी स्वप्ने त्या नंदीला आठवत असतील का ? रोज तिला बबडी म्हणुन हाक मारणारा म्हातारा नंतर कितीतरी दिवस आपल्याला शोधत असेल ! अन मग एका क्षणात वेदनेचा चित्रपट झरझर त्याच्या डोळ्यासमोरुन निघुन गेला. वा! सुंदर लिहिलं आहेस रे यात्री! तुझं आणि फुलवाचं, दोघांचंही अभिनंदन... औरभी आने दो बॉस! तात्या.

शितल Wed, 06/04/2008 - 00:54
तु फुलवा॑ची कविता योग्य तिथे पेरून छान लिखाण बनवल आहेस, मला फक्त ती ४० व. स्त्री पटकन कळली नाही. पण मा॑डणी आणि आशय छानच. मनाला हळवे करणारे लिखाणात तुझा हातख॑ड आहे बॉ.

पद्मश्री चित्रे Wed, 06/04/2008 - 11:49
माझ्या कवितेचं हे इतकं छान रुप बघुन खुप बर वाटल.. कविते सोबत कथा अगदी हातात हात घालुन जात आहेत.. मला पण हेच मनात होत लिहिताना . तुझ्या कथेत जास्त काय आवडल असेल तर त्यांच्यातील अबोल संवाद्.-"शब्देविण संवादु" यालाच म्हणत अस्तील .. माझी कविता अशी छान , अलंकृत करुन इथे आणल्याबद्दल धन्यवाद. तुला जितकी माझी कविता आवडली आहे, तितकीच मला तुझी कथा आवडली आहे...

आनंदयात्री Wed, 06/04/2008 - 12:05
>>तुझ्या कथेत जास्त काय आवडल असेल तर त्यांच्यातील अबोल संवाद्.-"शब्देविण संवादु" यालाच म्हणत अस्तील .. अगदी हेच अपेक्षित होते मला ... खरे तर निटसे उतरवता आले नाहिये मला पण "शब्देविण संवादु" दाखवायचा प्रयत्न करायचा होता म्हणुन दोघातले संवाद टाळलेत. बघु पुढल्या वेळेस अजुन चांगले लिहण्याचा प्रयत्न करेन. पेठकर काकांनी इथे तसेच व्यक्तिगत माध्यमातुन काही छान टिप्स दिल्यात, लिहतांना वाचकाच्या दृष्टीने विचार करायचोच पण त्या टेक्निकल्स मधे थोडा अजुन सुधारायला हवे असे त्यांच्या मुळे कळाले, शतशः धन्यवाद काका. >>तुला जितकी माझी कविता आवडली आहे, तितकीच मला तुझी कथा आवडली आहे... धन्यवाद फुलवा, दरवेळेस ती कविता वाचतांना अश्या हजार कल्पना येतात, अश्या सतत वाचत रहाव्या वाटणार्‍या कविता विरळाच. असो, सगळ्यांनी दिलेल्या दादेबद्दल, केलेल्या कौतुकाबद्दल आभारी आहे. धन्यवाद.

राजे Mon, 06/02/2008 - 18:06
छान ! बाकी... काही वर्षाने आपल्याच जुन्या आठवणी मध्ये जाणे व गुंग होणे ..... ही काहीतरी वेगळीच नशा असते. बाकी कविता जी मध्ये मध्ये पेरली आहे... छान आशय व लेखनासोबत धावणारी आहे.. एक म्हणणे ... आवडले :) राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 06/02/2008 - 18:38
आनंदा, काय मस्त लिहिलं रे , माणसाचं हरवलेपण शोधणं म्हणतात ते हेच. त्यांची ती छोटीमोठी स्वप्ने त्या नंदीला आठवत असतील का ? रोज तिला बबडी म्हणुन हाक मारणारा म्हातारा नंतर कितीतरी दिवस आपल्याला शोधत असेल ! अन मग एका क्षणात वेदनेचा चित्रपट झरझर त्याच्या डोळ्यासमोरुन निघुन गेला हे, मस्त वाटलं....प्रत्येकाला आपापल्या स्वप्नांची आठवण व्हावी, अशाच या दोन ओळी. हळुवार पणे आपल्या डोळ्यासमोर चलचित्र रिव्हर्स ,फॉरवर्ड होतंय असे वाटले. कमी शब्दात अधिक भावना व्यक्त होतात त्या अशाच शब्दातून. अस्सेच लेखन येऊ दे !!! वरील आठवणींवर एका कवीच्या दोन ओळी - आज पुन्हा आसवांची जुनीच धार आली. अश्रुंना तुझीच पुन्हा आठवण फार झाली.
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मन Mon, 06/02/2008 - 19:21
मनापासुन. भावना अगदि चपखल शब्दात बसवल्यात. त्या कवितेच्या ओळी पण अगदि सूट होतात, त्या स्थितीमध्ये. मस्त लिखाण एकदम. आपलाच, मनोबा

यशोधरा Mon, 06/02/2008 - 22:10
सही लिहिलय, खूप आवडलं. फुलवा, तुमच्या ओळी पण सुरेखच आहेत.

फटू Tue, 06/03/2008 - 01:05
जुन्या आठवणींना उजाळा देताना मनाची होणारी कातर अवस्था खुप छान व्यक्त केली आहे... आणि फुलवाच्या हळूवार काव्याचा वापर तर अगदी सुंदर केला आहे... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

धमाल मुलगा Tue, 06/03/2008 - 13:11
आनंदयात्री साहेब..... जियो रे :) अरे फुलवा ह्यांची कविता घेऊन त्यां ओळींवर इतकी छान चपखल बसणारी लघुकथा लिहिलीस, मस्तच.
दुपारी २ वाजता हलका लंच करुन ठरलेल्या शेड्युल प्रमाणे तो मीटिंग रुम कडे वळाला. काही क्षणातच टकटक वाजवुन दार उघडले गेले. पुर्णतः बिझनेस फॉर्मल्स मधली एक साधारण चाळीशीची स्त्री लगबगीने आत शिरली. थक्क होउन तो पहातच राहिला. उठुन अभिवादन वैगेरे करायचे सगळे एटिकेट्स विसरुन तो अवाक होउन बघत होता. वादळात हलते झुम्बर दाही दिशांचे.. ये पाउस होवुनी झिरपत आर्त मनाचे..
:) आवडलं . एकदम भिडलं हे! अजुनही येऊ दे :) पु.ले.शु. -ध मा ल.

इनोबा म्हणे Tue, 06/03/2008 - 16:16
अरे फुलवा ह्यांची कविता घेऊन त्यां ओळींवर इतकी छान चपखल बसणारी लघुकथा लिहिलीस, मस्तच. हेच म्हणतो... आंद्या,लेका. येऊ दे अजून. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

प्रभाकर पेठकर Tue, 06/03/2008 - 18:23
आनंदयात्री, कथेचा नवा बाज मनापासून आवडला. कथा आणि कविता हातात हात घालून वाटचाल करताहेत ही कल्पनाच रोमँटीक आहे. कथेत भरपूर प्रणय लपलेला असला तरी भावनांची तीव्रता जरा हरवल्या सारखी वाटली. विस वर्षांनंतर होणारी प्रियकर आणि प्रेयसीची भेट भावनिकदृष्ट्या (जरी कॉर्पोरेटच्या वेगळ्या आंगणात असली तरी..) अजून हूरहूर निर्माण करणारी हवी होती, असे वाटते. 'आँधी' चित्रपटाची आठवण झाली. 'तेरे बिना जिंदगीसे कोई, शिकवा तो नही' मधील विरही आर्तता मनाला पिळून काढते. तसेच, 'तुमने मुँछे रखी....' 'हाँऽऽ !.... तुम्हे पसंद नही थी न?' 'इसलिए रखी?' वगैरे संवादातील मिशांचा संदर्भ दुय्यम आहे पण व्यक्तिमत्त्वात होणारे बदल, तरूणपणच्या आठवणी, एकमेकांच्या आवडी-निवडींसंबंधी अजूनही असणारी जाण... अनेक पूर्व गोष्टींना उजाळा देते. त्यात फक्त पोक्त प्रेम दिसते. असो. हा भास म्हणु की आहे तुझाच गाव .. बघ श्वासही घेती माझे तुझेच नाव .. आभास असे की जीव खुळावुन जाई.. मन बासरी होवुनी तुझीच गीते गाई.. वादळात हलते झुम्बर दाही दिशांचे.. ये पाउस होवुनी झिरपत आर्त मनाचे.. वार्‍यावर अवचित उठे धुळीचा लोट.. अन हरवुन जाई तुझ्या गावची वाट.. हा भास म्हणु की आहे तुझाच गाव .. बघ श्वासही घेती माझे तुझेच नाव .. फुलवा ह्यांची कविताही सुंदर, भावपूर्ण आहे. दोघांचेही अभिनंदन.

मनस्वी Tue, 06/03/2008 - 18:29
वगैरे संवादातील मिशांचा संदर्भ दुय्यम आहे पण व्यक्तिमत्त्वात होणारे बदल, तरूणपणच्या आठवणी, एकमेकांच्या आवडी-निवडींसंबंधी अजूनही असणारी जाण... अनेक पूर्व गोष्टींना उजाळा देते.
एकाच वाक्यात किती संदर्भ लपलेत.. सह्हीचे वाक्य पेठकरकाका! मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 18:42
पेठकरांसारखीच मलाही आँधीची आठवण झाली, फुलवाची कविताही तरल आहे..दोन्हीचे एकत्रीकरण छान जमले आहे. स्वाती

विसोबा खेचर Wed, 06/04/2008 - 00:11
त्याकाळातली त्यांची ती छोटीमोठी स्वप्ने त्या नंदीला आठवत असतील का ? रोज तिला बबडी म्हणुन हाक मारणारा म्हातारा नंतर कितीतरी दिवस आपल्याला शोधत असेल ! अन मग एका क्षणात वेदनेचा चित्रपट झरझर त्याच्या डोळ्यासमोरुन निघुन गेला. वा! सुंदर लिहिलं आहेस रे यात्री! तुझं आणि फुलवाचं, दोघांचंही अभिनंदन... औरभी आने दो बॉस! तात्या.

शितल Wed, 06/04/2008 - 00:54
तु फुलवा॑ची कविता योग्य तिथे पेरून छान लिखाण बनवल आहेस, मला फक्त ती ४० व. स्त्री पटकन कळली नाही. पण मा॑डणी आणि आशय छानच. मनाला हळवे करणारे लिखाणात तुझा हातख॑ड आहे बॉ.

पद्मश्री चित्रे Wed, 06/04/2008 - 11:49
माझ्या कवितेचं हे इतकं छान रुप बघुन खुप बर वाटल.. कविते सोबत कथा अगदी हातात हात घालुन जात आहेत.. मला पण हेच मनात होत लिहिताना . तुझ्या कथेत जास्त काय आवडल असेल तर त्यांच्यातील अबोल संवाद्.-"शब्देविण संवादु" यालाच म्हणत अस्तील .. माझी कविता अशी छान , अलंकृत करुन इथे आणल्याबद्दल धन्यवाद. तुला जितकी माझी कविता आवडली आहे, तितकीच मला तुझी कथा आवडली आहे...

आनंदयात्री Wed, 06/04/2008 - 12:05
>>तुझ्या कथेत जास्त काय आवडल असेल तर त्यांच्यातील अबोल संवाद्.-"शब्देविण संवादु" यालाच म्हणत अस्तील .. अगदी हेच अपेक्षित होते मला ... खरे तर निटसे उतरवता आले नाहिये मला पण "शब्देविण संवादु" दाखवायचा प्रयत्न करायचा होता म्हणुन दोघातले संवाद टाळलेत. बघु पुढल्या वेळेस अजुन चांगले लिहण्याचा प्रयत्न करेन. पेठकर काकांनी इथे तसेच व्यक्तिगत माध्यमातुन काही छान टिप्स दिल्यात, लिहतांना वाचकाच्या दृष्टीने विचार करायचोच पण त्या टेक्निकल्स मधे थोडा अजुन सुधारायला हवे असे त्यांच्या मुळे कळाले, शतशः धन्यवाद काका. >>तुला जितकी माझी कविता आवडली आहे, तितकीच मला तुझी कथा आवडली आहे... धन्यवाद फुलवा, दरवेळेस ती कविता वाचतांना अश्या हजार कल्पना येतात, अश्या सतत वाचत रहाव्या वाटणार्‍या कविता विरळाच. असो, सगळ्यांनी दिलेल्या दादेबद्दल, केलेल्या कौतुकाबद्दल आभारी आहे. धन्यवाद.
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
प्रकटन
"सर, टु हिंजवडी ऑर टु कोथरुड फस्ट ?" असे ड्रायव्हरने विचारताच मांडीवरचा ल्यापटॉप बाजुला ठेउन त्याने समोर नजर टाकली, जवळ जवळ येणारा वाकडचा फ्लायओव्हर ओळखीचा वाटला पण आजुबाजुचा भाग मात्र आधी होता तसा मोकळा मोकळा अजिबात राहिला नव्हता. चकचकीत इमारती अन सुसाट जाणार्‍या गाड्या त्या फ्लायओव्हरची ओळख पुसट करत होत्या. विसएक वर्षात पुणे बरेच बदलले होते. "लेट्स हॅव ब्रेकफास्ट इन कोथरुड फस्ट !", तो कोरडेपणे उत्तरला.

चटणी

स्वाती दिनेश ·

मनस्वी Mon, 06/02/2008 - 14:26
व्वा स्वातीताई.. एकदम मस्त धागा सुरु केलास! च ट णी म्हणजे माझा एकदम आवडता प्रकार. झणझणीत आणि चविष्ट चटणी जेवणाला नेहेमीच रंगत आणते. मला आवडेल या धाग्यातून नवीन नवीन चटण्यांचे प्रकार शिकायला :) कढीपत्त्याची चटणी साहित्य : १ जुडी कढीपत्ता (साधारण २ मुठी) १ चमचा तेल ४ चिंचेची बुटुकं १/२ चमचा मीठ ४ वाळलेल्या लाल मिरच्या / १ चमचा तिखट २ चमचे तीळ कृती : (१) कढीपत्ता धुवून वाळवा. १ चमचा तेलावर खरपूस परतून घ्या. (२) तीळ भाजून घ्या. (३) कढीपत्ता, तीळ, मीठ, मिरच्या / तिखट, चिंच सर्व मिक्सरमधून काढून घ्या. ही चटणी पोळी / डोसा / उत्तप्पा बरोबर छान लागते. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

प्रभाकर पेठकर Mon, 06/02/2008 - 16:21
कढीपत्ता धुवून वाळवा. कढीपत्ता (खरे पाहता कढीलिंबाची पाने) सावलीत वाळवावी. उन्हात वाळवू नये. स्वाद कमी होतो, रंग बदलतो.

मनस्वी Mon, 06/02/2008 - 17:04
कढीपत्ता (खरे पाहता कढीलिंबाची पाने)
काका, अहो कढीपत्ता आणि कढीलिंब यात फरक आहे ना. कढीपत्ता - म्हणजे आपण भाज्यात फोडणीत वगैरे टाकतो तो. कढीलिंब - आपण गुढीपाडव्याला गुढीला बांधतो, उंच डेरेदार झाड असते तो. ?? मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

मनस्वी Mon, 06/02/2008 - 17:18
अस्सं होय! :) मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

वरदा Mon, 06/02/2008 - 17:11
कढीलिंब - आपण गुढीपाडव्याला गुढीला बांधतो, उंच डेरेदार झाड असते तो. त्याला कडुलिंब म्हणतात आणि कढिलिंब आणि कढिपत्ता सेमच... स्वाती मस्त धागा... आम्ही नुसत्या तीळाचं तीळकूटही करतो...बाकी क्रुती तीच पण लसूण नाही घालत आणि डायरेक्ट लाल तिखट घालतो... नारळाच्या चटणीत फोडणी नंतर थोडं लिंबू साखर घालून पण मस्त चव येते.... बाकी चटण्या खाण्यात सॉलीड मजा येते हे खरं....

प्राजु Tue, 06/03/2008 - 12:58
कांद्याची चटणी : १ मध्यम आकाराचा कांदा मोठा चिरलेला लाल मिरचीची पावडर १ चहाचा चमचा दाण्याचे कूट १ च. चमचा कोथिंबीर मूठ भर चिंच बोराइतकी गूळ चिंचे इतकाच मिठ.. वरील सर्व साहित्य मिक्सरमध्ये घालून भरड वाटून घ्यावं गूळ आणि चिंचे सकट. ही तिखट, आंबट गोड चटणी वडे, भजी, पराठे, सँडविच सोबत एकदम फन्डू लागते. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

वरदा Wed, 06/04/2008 - 23:47
:)) अवांतर : चणीया मणीया बोरं खायला कसली मज्जा येते ना...छे मला अत्ताच खावीशी वाट्टायत...काय आठवण केरुन दिलीत काका....

प्राजु गुरुवार, 06/05/2008 - 12:38
चेन्या मेन्या नाहि हो. फार तर लिंबा इतकी म्हणा... (आता कागदी लिंबू की इड्लिंबू?? असे म्हणू नका) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 06/02/2008 - 17:58
चटण्यांचा धागा मस्त आहे. शेंगादाणे+ मिरची+मिठ +लसनाची = चटणी लै भारी. हिरव्या मिरच्या मीठ अन् लसनाची चटणी ( पुर्वी गाडग्यात ठेवायचे, वरतून गोडतेल टाकून) काय भारी लागायची :) कढीलिंबाची अन् कडुलिंबाची चर्चा आवडली :)

मनस्वी Tue, 06/03/2008 - 11:42
मी असा करते : ५-६ हिरव्या मिरच्या ३-४ लसूण पाकळ्या ४ चमचे भाजलेले शेंगदाणे चवीपुरते मीठ - साधार्ण १/२ चमचा ४ चमचे तेल तव्यावर तेल टाकून गरम झाले की त्यावर मिरच्या, लसूण आणि शेंगदाणे टाकावेत. जाड वाटीच्या बुडाने तव्यावरच ठेचावे. मीठ टाकून परत एकजीव करावे. खमंग वास आल्यावर गॅस बंद करावा. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

राजे Mon, 06/02/2008 - 18:01
:) छान रेसेपी व खालील उपयुक्त माहीती प्रतिसाद. धन्यवाद चटणी साठी. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

स्वाती राजेश Mon, 06/02/2008 - 18:19
दोडक्याच्या शिरांची चटणी: १ वाटी दोडक्याच्या शिरा १/२ वाटी सुके खोबरे १/४ वाटी तीळ १०-१२ हिरव्या मिरच्या चिरून १ टे.स्पून तेल व फोडणीचे साहित्य दोडक्यची भाजी करताना चिरण्यापूर्वी दोडक्याची साल किसणीवर किसून काढावीत. लोखंडी कढईत १ टे.स्पून तेलाची फोडणी करावी त्यात मिरच्यांचे तुकडे परतावेत. त्यावर कीस घालून परतावे.कीस चांगले परतला गेला कि सुके खोबरे व तीळ घालून खमंग भाजेपर्यंत परतावे. चवीनुसार मीठ साखर घालावी...

वरदा Mon, 06/02/2008 - 23:42
पडवळाच्या बियांची चटणी करायची पडवळाच्या बिया त्यात भिजवलेलं डाळं, मिरची, मीठ, जिरं, तीळ घालून वाटायच्या आणि मग वरुन साधी फोडणी द्यायची...काय झक्कास लागते... भोपळ्याच्या सालीची चटणी पण मस्त लागते....

नितिन थत्ते Tue, 05/05/2009 - 15:00
या दोन चटण्यांचा उल्लेख आमचे देशस्थ मित्र आम्हा कोकणस्थांच्या कंजूषपणाची टिंगल करण्यासाठी करीत. =)) खराटा (रंग माझा वेगळा)

ईश्वरी Tue, 06/03/2008 - 08:10
छान धागा आहे ग स्वाती. शेंगदाणा कूटाची दह्यातील चटणी : १ वाटी दही , ६-७ चमचे भाजलेल्या दाण्याचा कूट, १-२ हिरव्या मिरच्या (चिरून) , २-३ लसूण पाकळ्या , थोडीशी कोथिंबीर , १ छोटा चमचा साखर , मीठ चवीनुसार. दही खूप घट्ट असेल तर घोटभर पाणी घालून सर्व पदार्थ मिक्सर मधून फिरवून घेणे. इडली , पराठे, पालक पुर्‍या , तिखट मीठाच्या पुर्‍या याबरोबर छान लागते. चटणी आवडीनुसार घट्ट वा पातळ ठेवावी. पुदीना चटणी : १ जुडी पुदीन्याची पाने, पुदीन्याच्या अर्धी कोथिंबीर , २-३ हिरव्या मिरच्या (तुकडे करून), छोट्या आकाराचा कांदा (अर्धाच घेणे -चिरून), ३-४ चमचे लिंबू रस, मीठ चवीनुसार, थोडेसे पाणी (साधारण ५-६ चमचे.). सर्व पदार्थ मिक्सर मधून फिरवून घेणे. चिंच गूळ खजूराची चटणी : १/२ कप चिंचेचा कोळ , १/२ कप मऊ खजूर (तुकडे करून ) , १/४ कप किसलेला गूळ , लाल मिरची पूड / तिखट (आवडीनुसार अर्धा ते १ चमचा) , जिरेपूड १ चमचा , मीठ चवीनुसार , बडीशेप पूड अर्धा चमचा (ऐच्छिक) सर्व पदार्थ मिक्सर मधून फिरवून घेणे. वेगवेगळ्या प्रकारचे चाट, भेळ यासाठी वापरावी. टीप : ख़जूर वाळलेला , कोरडा असेल तर साधारण २० मिनिटे पाण्यात भिजत घालावा व मग वापरावा. हमस : (काबूली चण्यांची चटणी) ४०० ग्रॅम काबूली चणे (रात्रभर पाण्यात भिजवून नंतर उकडून पाणी काढून टाकलेले) , १/२ कप लिंबू रस, १/२ कप पाणी , १/२ कप तिळाची पेस्ट , २-३ लसूण पाकळ्या (ठेचून) ,१ चमचा ऑलीव्ह तेल , मीठ चवीनुसार. तिळाची पेस्ट करण्यासाठी : १/२ कप ती़ळ भाजून पूड करून घेणे. मिक्सर च्या भांड्यात दीड दोन चमचे लिंबू रस, १ चमचा ऑलीव्ह तेल, १/४ कप पाणी घालून एकदा फिरवून घेणे. मग थोडी थोडी तिळाची पूड घालून परत सर्व एकजीव करून घेणे. हे मिश्रण घट्ट क्रीम सारखे दिसले पाहीजे. पातळ वाटल्यास अजून थोडी तिळ पूड घालून मिक्सर मधून फिरवून घेणे. आता हमस करण्यासाठी वरील सर्व पदार्थ मिक्सर मधून फिरवून घेणे. लेबॅनीज , अरेबिक खाण्यात ह्या चटणीचा वापर करतात. पिटा ब्रेड , सँडविचेस यासाठी हमस (स्प्रेड म्हणून) वापरतात तसेच वेगवेगळ्या प्रकरचे चिप्स बुडवून खाण्यासाठी (डिप म्हणून ) पण वापरतात. ग्वाकामोले (Guacamole)- अवोकाडो ची चटणी : अवोकाडो (avocado) हे हिरव्या खडबडीत जाड सालीचे आणि आत मऊ हिरवा गर असलेले मेक्सिकन फळ आहे. पिकलेले अवोकाडो बाहेरून काळपट हिरव्या रंगाचे दिसते. फळात मधोमध एकच तपकिरी रंगाची मोठी बी असते. अवोकाडो चे जे रेलिश वा डीप बनवतात त्याला ग्वाकामोले म्हणतात. आपण रहात असलेल्या ठिकाणी अवोकाडो मिळत असेल तर ग्वाकामोले जरूर करून बघा. झटपट बनते. साहित्यः २ पिकलेले अवोकाडो, १ लिंबू, १ छोटा कांदा बारीक चिरून वा किसून, १ टोमॅटो बारीक चिरून, कोथिंबीर बारीक चिरलेली, १-२ चमचे सावर क्रीम (ऐच्छिक), १ किंवा २ लसूण पाकळी (बारीक ठेचून वा किसून) , मीरपूड व मीठ चवीनुसार कृती: अवोकाडोची साल सोलून आतील बी काढून टाकावे . एका भांड्यात गर काढून घ्यावा. तो चमच्याने वा सरळ हाताने कुस्करून घ्यावा. त्यात एक आख्ख्या लिंबाचा रस घालावा. कांदा, टोमॅटो आणि इतर उरलेले जिन्नस घालून मिक्स करा. ग्वाकामोले मेक्सिकन खाण्यात (टॅको , एनचिलाडा , कसाडिया वगैरें बरोबर) तोंडीलावणे (साईड डिश ) म्हणून असते. ब्रेड वर टॉपींग म्हणून पण वापरतात. अवोकाडोची चव आवडत असेल तर ग्वाकामोले नुसते ही खाल्ल्यास छान लागते. ईश्वरी

वरदा Tue, 06/03/2008 - 02:30
असं करतात होय हमस्..इथे तयार मिळते ती आणून खाते मी नेहेमी.....सह्ही गं इश्वरी..

ईश्वरी Tue, 06/03/2008 - 03:04
पंचामृत : अतिशय चविष्ट आणि करायला सोपा असा हा प्रकार आहे. साहित्य : ७-८ बुटके चिंचेचा कोळ , पाऊण वाटी भाजलेल्या तीळाचा कूट , १/२ वाटीला थोडा कमी असा भाजलेल्या दाण्याचा कूट, ६-७ हि. मिरच्या (तुकडे करून), २-३ चमचे किसलेला गूळ (गूळ मऊच असेल तर किसता येणार नाही..कुस्करून घेणे), १ चमचा काळा मसाला (किंवा गोडा मसाला), मीठ चवीनुसार फोडणीसाठी: २ चमचे तेल , मोहरी , ५-६ कढीलिंबाची पाने , हळद , चिमूटभर हिंग कृती : कढईत तेल गरम करणे. त्यात मोहरी टाकणे. मोहरी तडतडली की हळद, हिंग, कढीलिंबाची पाने घालणे. मिरच्या घालणे. मिरच्या परतून घेणे. मग चिंचेचा कोळ घालणे. मीठ घालणे. १ वाटी पंचामृत करायचे असल्यास साधारण १ वाटी पाणी लागते. चिंचेचे पाणी कमी वाटल्यास थोडेसे साधे पाणी घालावे. पाण्याला उकळी येऊ देणे. उ़कळी आली की त्यात तिळकूट , दाण्याचा कूट घालणे. काळा मसाला घालणे. चांगले हलवणे. खूप घट्ट झाले आहे असे वाटल्यास परत थोडेसे पाणी घालून चांगले हलवून घेणे. गॅस मंद करून २-३ मिनिटे शिजू देणे. जरा घट्टसर झाले की गूळ घालणे. परत चांगले हलवून घेणे. एखाद दुसरा मिनिट अजून शिजू देणे. गॅस वरून भांडे उतरवले की वरून बारीक चिरलेली कोथिंबीर घालणे. (चिंचेचा कोळ तयार करण्यासाठी ७-८ बुट़के चिंच स्वच्छ धुवून १ वाटीभर गरम पाण्यात भिजत घालावी. साधारण २० मिनिटे भिजू द्यावी. चिंच हाताने कुस्करून, घट्ट पिळून चोथा टाकून द्यावा . वाटीत राहीलेले चिंचेचे पाणी म्हणजे चिंचेचा कोळ. पाण्यात चिंचेचे तंतू वगैरे आल्यास पाणी गाळून घेऊन वापरावे.) ईश्वरी

वरदा Tue, 06/03/2008 - 04:12
माझी मावशी करायची हे लहान असताना खाल्ल्याचं आठवतय्... मस्त गं इश्वरी...धन्यु

मीनल Tue, 06/03/2008 - 07:54
साहित्यः लाल मिरची पावडर,तेल ,मीठ,मोहरी. कृती: तेलात मोहरी घालून फोडणी करावी. गॅस बंद करून जरा वेळ वाफ जाऊ द्यावी. लगेचच ती गरम फोडणी लाल मिरची पावडरीवर घालावी. मीठ घालून एकजीव करावे. झट्पट तिखट तयार होते.गरम फोडणीमुळे लाल मिरची पावडर खरपूस होते .चांगली लागते. आवडत असेल तर लसूण बारीक करून फोडणीत घालावा.तो तळून ब्राऊन झाला की मग गॅस बंद करून ती गरम फोडणी लाल मिरची पावडरीवर घालावी. मीनल.

पिवळा डांबिस Tue, 06/03/2008 - 08:58
ए स्वाती१, स्वाती२, वरदा, ईश्वरी, आणि मनस्वी (?) तायांनो, हसू नका हं! आम्हाला पण एक चटणी माहिती आहे. एकदा काकूने मुळीच करणार नाही असं म्हटल्यावर रागाच्या तिरिमिरीत शिकून घेतली होती....... सोड्याची चटणी एक वाटी सोडे दोन टीस्पून लाल तिखट पावडर चवीसारखं मीठ (सांभाळून, सोड्याला मुळातच थोडं मीठ असतं!) एक टीस्पून हळद कृती: सोडे तव्यावर तेल न घालता चांगले भाजावे. थंड करावे. सोडे थंड झाल्यावर कुरकुरीत होतात. ड्राय ग्राईंडरमध्ये घालून त्यांची कोर्स पावडर करावी. जास्त भुगा करु नये कारण मग तेल सुटते. त्या पावडरीत हळद, तिखट आणि मीठ घालावे व बाटलीत भरून ठेवावे. चटणी खातांना त्यात कांदा बारीक चिरून घालावा. ही चटणी पटणीच्या भाकरीबरोबर वा वालाच्या बिरड्याबरोबर खायला मस्त लागते. बाहेर पाऊस पडत असेल तर मग विचारूच नका.... आपला, डांबिसकाका

मनस्वी Tue, 06/03/2008 - 10:24
मस्तच हो डांबिसकाका.. झकास रेसिपी... तोंडाला चव आली एकदम :) अजून येउदेत सोड्याच्या अन् बोंबलाच्या रेसिपीज तुमच्याकडून! चटणी प्रकारात मोडत नसेल तर वेगळ्या धाग्यात द्या वाटल्यास.. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

ईश्वरी Tue, 06/03/2008 - 11:20
डांबिसकाका मस्तच. छान सांगितली रेसिपी. ह्यावरून मला अजून एक चटणी आठवली. सुकटाची. करायला एकदम सोपी आणि चवीला बेस्ट च. साधारण रेसिपी सोड्याच्या चटणी सारखीच . २ वाट्या स्वच्छ केलेली सुकट , १ मोठा कांदा बारीक चिरून, तेल , लाल मिरची पूड १ ते दीड चमचा..तिखटाच्या आवडीनुसार, मीठ बेताने..चव बघून कढईत तेल गरम करणे . तेलात कांदा परतून घेणे, त्यात सु़कट , लाल मिरची पूड , मीठ घालून परतून घेणे. जरा कुरकुरीत झाली की गॅस वरून खाली उतरवणे. टीपः सुकट कांद्यावर घालताना हाताने थोडी चुरून घालावी. ईश्वरी

ऋचा Tue, 06/03/2008 - 11:30
हा आधी मी दिला होता पण ह्या धाग्यात परत देते. (आंबट-गोड टक्कू) कैर्‍या-३ कांदे-२ साखर-५ चमचे मीठ-३ चमचे (चहाचे असतात ते) कृती- कैरी आणि कांदा कीसून घ्यायचा. एकत्र करुन त्यात साखर आणि मीठ घालायचं . झाला तुमचा टक्कू तय्यार.. पोळी बरोबर किंवा नुसता पण छान लागतो. "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 11:38
चटण्यांचे मस्त कलेक्शन होते आहे.. मनस्वी,कढीलिंबाची चटणी+मेतकूट+तूप+भात..काय बिश्शाद तोंडाला चव येणार नाही? डॉ.साहेब,काय आठवण काढलीत हो,गाडग्यातली लसणाची चटणी ,व्वा! स्वाती,दोडक्याच्या शिरांची चटणी लई म्हणजे लईच आवडती ..:) पडवळ बियांची चटणी माहिती नव्हती ग मला वरदा,वा.. आणि ईश्वरी,तू तर ऍवोकाडो चटणी देऊन मजा आणलीस.पंचामृत...अम्म्म..वावा.. सुलेशबाबू,तुम्ही काकू नाही म्हणाल्या म्हणून का असेना सोड्यांची चटणी केलीत आणि ती ह्या धाग्यात गुंफलीत,मजा आ गया.. ऋचा,टक्कू तर ऑलटाईम फेवरिट मध्येच आहे.. मंडळी.. चटण्यांचे संमेलन मस्त आहे,:) आता अजून काही भर.. कांद्याचे तिखट साहित्य- २ मध्यम कांदे,४ते ५ पाकळ्या लसूण,चिंचेचं एक लहान बुटुक,तेल,मीठ,२ ते ३ चहाचे चमचे तिखट कृती- कांदा चौकोनी चिरुन घ्या. लसूण पाकळ्या बारीक चिरा. चिंचेचं बुटुक कुस्करा. तेलावर कांदा गुलाबी परता,तिखट घाला आणि परता.‍लसूण घालून परता.चिंच घाला आणि परता. मीठ घाला आणि परता. हवे असल्यास अजून तिखट घाला आणि थोडे परता. तिखटपणा आपल्याला हवा तसा कमी जास्त करा.झणझणीत केले तर मस्तच लागते.. विशेषतः भाकरीबरोबर,:) स्वाती

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 12:20
वाटीभर फ्रेश क्रिम मधे थोडे मीठ, एक चमचा साखर घालणे. एक मिरची व मूठभर पुदिना [किंवा अन्य सिमीलर ग्रीन हर्बज] वाटून घालणे आणि चांगले कालवणे. चटणी कम डिप तयार! विशेषत: मुग भजी, कटलेट इ.बरोबर खायला झकासच!

वरदा Tue, 06/03/2008 - 19:20
सावर क्रीम मधे पालक, किंचीत लसूण आलं पेस्ट, मिरची टाकून स्पिनॅच डिप पण करता येतं...

वेलदोडा Tue, 06/03/2008 - 12:49
ह्या प्रांतात मी ही जरा लूड्बूड करतोय..चालेल ना? >>मनस्वी,कढीलिंबाची चटणी+मेतकूट+तूप+भात..काय बिश्शाद तोंडाला चव येणार नाही? गरम गरम वाफाळता भात , त्यावर तूपाची धार आणि मेतकूट..अहाहा ..झकास कॉम्बीनेशन. मेतकूटात घातले जाणारे पदार्थ साधारण माहीतेय पण प्रमाण नेमके माहित नाही म्हणुन जालावर शोधले. चटण्यांच्या संग्रहात अजून एक भर. मेतकूट साहित्यः हरभरा डाळ - १ कप , उडीद डाळ - १ कप , तांदूळ १/२ कप, गव्हाचे पीठ - १/४ कपाला जरा कमी , मोहरी १/४ कप, जीरे - २ चमचे , धने २ चमचे, हींगः १/२ ते पाऊण चमचा, हळद - अर्धा ते पाऊण चमचा, सूंठ - १ चमचा, सुक्या लाल मिरच्या २-३ एक पसरट भांडे गरम करा. त्यात हींग , हळद , सूंठ हे पदार्थ सोडून इतर सर्व पदार्थ कोरडेच भाजून घ्या. गार झाल्यावर उरलेले पदार्थ मिक्स करा आणि ग्राईंडर मध्ये वाटून घ्या. हवाबंद डब्यात ही पावडर भरून ठेवा. भात , मूग+तांदुळ खिचडी बरोबर मेतकूट खातातच. शिवाय दह्यात मेतकूट, किंचीत साखर , मीठ , बारीक चिरलेली कोथिम्बीर घालून रायत्याप्रमाणे खा. अंड्याची चटणी: हाटेलातील नाव बूर्जी . आमच्याकडे अंड्याची चटणी म्हणतात. ४ अंडी, १ कांदा, हि. मिरच्या २-३ , १ टोमॅटो, मीठ , गरम मसाला अर्धा चमचा, कोथिम्बीर, तेल पसरट भांड्यात तेल गरम करा. हि. मिरच्या चिरून घाला. परता. कांदा बारीक चिरलेला घाला. मीठ घाला. कांदा मऊ झाला की चिरलेला टोमॅटो घाला. गरम मसाला घाला. जरा वाफ आली की अंडी फोडून घाला. (आधीच अंडी फेटून ठेवली असल्यास उत्तम) सर्व मिश्रण भरभर हलवा. भांड्याला चिकटता कामा नये. मिश्रण घट्ट घट्ट होत जाते. फार कोरडे फडफडीत नको पण अंड्याचा ओलावा पूर्णुपणे गेला की कोथिम्बीर घाला व ब्रेड / चपाती बरोबर गरमागरम खा. कांद्याची चटणी : घरात भाजीला काही नसले की आई ही चटणी करायची. गरम गरम भाकरी बरोबर छान लागते. ३-४ कांदे बारीक चिरून घ्या. (हेच ह्यातील अवघड काम), १-२ हि. मिरच्या बारीक चिरून घ्या. पातेलीत ३-४ चमचे तेल गरम करायला ठेवा, त्यात मोहरी टाका, मोहरी तडतडली की मिरच्या परतून घ्या. मग कान्दा घाला. मीठ घाला. हलवून घ्या. कान्दा शिजण्यासाठी पातेली वर झाकण ठेवुन १ वाफ आणा. अधुनमधून झाकण काढून हलवुन घ्या. म्हणजे कांदा जळणार नाही. कांदा मऊ झाला की लाल तिखट घालणे - १ चमचा. काळा मसाला वापरणार असाल तर काळा मसाला अर्धा ते पाऊण चमचा व लाल तिखट अर्धा चमचा असे प्रमाण घ्या. भाजलेल्या दाण्याचा कूट साधारण ३ चमचे घाला. सर्व परत हलवून घ्या. १ वाफ घ्या. कोथिम्बीर घालून सजवा. कांदा छान मऊ झाला पाहीजे पण काळपट , कडक , कुरकुरीत नको. गरम गरम भाकरी / चपाती बरोबर झकास लागते. काही लोक दाण्याचा कूटाऐवजी बेसन पीठ पेरून घालतात. पण दाण्याचा कूट घातलेली कांद्याची चटणी जास्त छान लागते असे माझे मत आहे.

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 12:58
माळेतला कांदा चौकोनी चिरा. हिरवी मिरची तेल लावून भाजून चुरडून घ्या.कांदा व मिरची दह्यात कालवा. चवीला मीठ घाला,थोडी कोथिंबिर घाला.(माळेतला कांदा नसेल तर साध्या कांद्यावर काम भागवा,:)) मस्त भरीत कम चटणी तांदळाच्या भाकरीशी झक्कास लागते. ही माझ्या आजोबांची रेशिपी बरं का .. स्वाती वेलदोडा,तुम्ही दिलेल्या चटण्याही मस्तच,त्यातली कांद्याची चटणी वाचून तर मला हे आठवले,:)

प्राजु Tue, 06/03/2008 - 13:08
तू ही आता सुगरण या सदरात मोडू म्हणजे शिजवू किंवा (चटण्या) वाटू लागलीस.. :) सह्हीयेत एकेक रेसिपिज.. स्वाती... तुझे किती आभार मानू.... चल या निमित्त मी तुला अमेरिकेला माझ्या घरी निमंत्रण देते.. खास .. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

पक्या Wed, 06/04/2008 - 21:39
मुंग्यांची चटणी खाल्ली आहे का कोणी ? ;) सिंगापूरात मिळते. चव चाखलेली आहे..आम्बटसर लागते.(अर्थात आवडली नाही पण उत्सुकतेपोटी चव बघीतली होती) लाल मुंग्या द्रोणात गोळा केल्या जातात. भाजून की कुटून (?) त्यात मीठ , तिखट पूड , मोहरी तेल वगैरे घालतात. भारतातही कुठलीशी जमात अशी चटणी बनवते असे कधीतरी वाचनात आले होते.

जयवी Wed, 06/04/2008 - 14:39
ए काय मस्त चटण्या दिल्यात गं तुम्ही........ अगदी संग्रही ठेवण्यासाऱखा धागा आहे. तुम्ही डीप्सना पण सुरवात केलीये ना.........त्यातली माझं हे एक डीप. लबनाह्.......म्हणून एक प्रकार इथे आखातात मिळतो......आपला चक्का म्हणूया त्याला पिंक डीप लबनाह -१ वाटी दही- अर्धी वाटी काळी द्राक्षं- ४-५ लसूण- ३-४ पाकळ्या वॉलनट पावडर - १ टेबल्स्पून मीठ- चवीनुसार ह्या सगळ्या गोष्टी मिक्सर मधून पेस्ट करुन घ्याव्यात. नाजूक गुलाबी रंगाचं डीप खूप छान लागतं. डॉरिटोज, नॅचोज, फ्रेश व्हेजीटेबल्स...... ह्या सोबत एकदम झकास लागतं.

प्रभाकर पेठकर Wed, 06/04/2008 - 17:00
पाकिस्तानी चटणी... साहित्यः पुदीना, दही, मीठ, जीरे पावडर, मिरच्या, कोथींबीर (वैकल्पिक) पुदीना,मिरच्या, मीठ, एकत्र वाटून घ्यायचे. त्यात दही, जीरे पावडर आणि (वापरल्यास) कोथिंबीर बारीक चिरुन घालायची. चटणी फार पातळ नाही पण प्रवाही असावी. तंदूर चिकन, कबाब (व्हेज्-नॉन.व्हेज दोन्ही), भज्यांबरोबर मस्त लागते. लेबनीझ चटणी... फ्रेश घट्ट क्रिम, लसूण, मीठ, दूध लसूण किसून, ठेचून पाणी घालून (एक टेबलस्पून) मिसळून, घ्यावा. हे पाणी गाळून घ्यावे. घट्ट क्रिम मध्ये मीठ आणि लसूणाचे पाणी मिसळावे. जरूर भासल्यास थोडे दूध मिसळावे (एक टेबलस्पून). टीपः लसूण अगदी किंचित चव लागेल इतपत असावा. लसूणाने क्रिमवर वरचढपणा करू नये. (तसेच मीठाचेही.) ही क्रिम चटणी चिकन कबाब बरोबर झकास लागते.

चित्रा Sun, 06/08/2008 - 03:10
चटण्या छान! आणि सर्व पाककृती एकत्रित असल्याने मिळण्यासाठी सोप्या. धन्यवाद!

नंदन Sun, 06/08/2008 - 09:51
धागा मस्त आहे. वर दिलेल्या तिसर्‍या क्रमांकाच्या चटणीत (ओल्या खोबर्‍याच्या) लाल मिरच्यांऐवजी कैरी किसून घातली तर त्याचा वेगळा प्रकार होऊ शकेल ना? हल्लीच्या भारतफेरीत आंबोळ्यांसोबत खाल्लेली चटणी तशीच केली असावी असा अंदाज आहे :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/08/2008 - 10:02
लाल मिरच्यांऐवजी कैरी किसून घातली तर त्याचा वेगळा प्रकार होऊ शकेल ना? वेगळा प्रकार नक्कीच होईल. पण 'तिखटा'ला 'आंबट' पर्याय योग्य वाटत नाही. 'चटणी' म्हणायचे आणि 'तिखट अजिबात नाही' असे काहीतरी होईल.

अभिता Tue, 06/10/2008 - 01:49
बोंबिलाची चटणी साहित्यः-१०० ग्रॅम म्हणजे अंदाजे ७/८ मध्यम आकाराचे सुके बोंबिल,२ टोमॅटो,२कांदे,१च्.तिखट्,१च. कांदा-लसुण मसाला,मीठ कृती:-कांदे टोमॅटो बारीक चिरुन घ्यायचे.बोंबिल पोह्यासारखे धूवुन निथळत ठेवावे.मग बारीक तुकडे करावे.२च.तेल गरम करुन त्यात कांदा,टोंमॅटो मऊ होईपर्यत परतवा.त्यात तिखट्,मसाला,चवीपुरते मीठ घालावे.मग तुकडे केलेले बोंबिल घालुन वाफ येऊ द्यावी.थोडे पाणी घातले तर चालेल्(वाफ येण्यापुरती).वरुन कोथिंबिर पेरावी.

अभिता Tue, 06/10/2008 - 02:00
पावसाळ्यासाठी किंवा बाळंतिणिसाठि केली जाणारी चटणी साहित्यः-१ वाटी सुके खोबरे,लसुण्,मिरी,मीठ कृती:-खोबरे किसुन घ्यायचे.त्यात लसुण्,मिरी मीठ घालुन मिक्सरवर किंवा खलबत्यात कुटावी. लसुण,मिरी, मीठ चवीनुसार

अश्विनीका Tue, 05/05/2009 - 11:56
खूप छान धागा आहे हा. इथे कोणाला टोमॅटो ची दक्षिण भारतीय करतात तशी चटणी माहित आहे का?

साक्षी Tue, 05/05/2009 - 15:56
  1. दाण्याची चटणी
    2. एक वाटी शेंगदाण्यात एक चमचा जिरे, आवडीप्रमाणे तिखट, चवीपुरते मीठ व चिमुटभर साखर घालून भरड वाटावे.
  2. झिठमिठलं
    3. हिरवी मिरची भाजून घ्यावी. त्यात मीठ, बारीक चिरलेली कोथिंबीर, दही घालून व्यवस्थित कालवून घ्यावे.
~साक्षी

मनस्वी Mon, 06/02/2008 - 14:26
व्वा स्वातीताई.. एकदम मस्त धागा सुरु केलास! च ट णी म्हणजे माझा एकदम आवडता प्रकार. झणझणीत आणि चविष्ट चटणी जेवणाला नेहेमीच रंगत आणते. मला आवडेल या धाग्यातून नवीन नवीन चटण्यांचे प्रकार शिकायला :) कढीपत्त्याची चटणी साहित्य : १ जुडी कढीपत्ता (साधारण २ मुठी) १ चमचा तेल ४ चिंचेची बुटुकं १/२ चमचा मीठ ४ वाळलेल्या लाल मिरच्या / १ चमचा तिखट २ चमचे तीळ कृती : (१) कढीपत्ता धुवून वाळवा. १ चमचा तेलावर खरपूस परतून घ्या. (२) तीळ भाजून घ्या. (३) कढीपत्ता, तीळ, मीठ, मिरच्या / तिखट, चिंच सर्व मिक्सरमधून काढून घ्या. ही चटणी पोळी / डोसा / उत्तप्पा बरोबर छान लागते. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

प्रभाकर पेठकर Mon, 06/02/2008 - 16:21
कढीपत्ता धुवून वाळवा. कढीपत्ता (खरे पाहता कढीलिंबाची पाने) सावलीत वाळवावी. उन्हात वाळवू नये. स्वाद कमी होतो, रंग बदलतो.

मनस्वी Mon, 06/02/2008 - 17:04
कढीपत्ता (खरे पाहता कढीलिंबाची पाने)
काका, अहो कढीपत्ता आणि कढीलिंब यात फरक आहे ना. कढीपत्ता - म्हणजे आपण भाज्यात फोडणीत वगैरे टाकतो तो. कढीलिंब - आपण गुढीपाडव्याला गुढीला बांधतो, उंच डेरेदार झाड असते तो. ?? मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

मनस्वी Mon, 06/02/2008 - 17:18
अस्सं होय! :) मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

वरदा Mon, 06/02/2008 - 17:11
कढीलिंब - आपण गुढीपाडव्याला गुढीला बांधतो, उंच डेरेदार झाड असते तो. त्याला कडुलिंब म्हणतात आणि कढिलिंब आणि कढिपत्ता सेमच... स्वाती मस्त धागा... आम्ही नुसत्या तीळाचं तीळकूटही करतो...बाकी क्रुती तीच पण लसूण नाही घालत आणि डायरेक्ट लाल तिखट घालतो... नारळाच्या चटणीत फोडणी नंतर थोडं लिंबू साखर घालून पण मस्त चव येते.... बाकी चटण्या खाण्यात सॉलीड मजा येते हे खरं....

प्राजु Tue, 06/03/2008 - 12:58
कांद्याची चटणी : १ मध्यम आकाराचा कांदा मोठा चिरलेला लाल मिरचीची पावडर १ चहाचा चमचा दाण्याचे कूट १ च. चमचा कोथिंबीर मूठ भर चिंच बोराइतकी गूळ चिंचे इतकाच मिठ.. वरील सर्व साहित्य मिक्सरमध्ये घालून भरड वाटून घ्यावं गूळ आणि चिंचे सकट. ही तिखट, आंबट गोड चटणी वडे, भजी, पराठे, सँडविच सोबत एकदम फन्डू लागते. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

वरदा Wed, 06/04/2008 - 23:47
:)) अवांतर : चणीया मणीया बोरं खायला कसली मज्जा येते ना...छे मला अत्ताच खावीशी वाट्टायत...काय आठवण केरुन दिलीत काका....

प्राजु गुरुवार, 06/05/2008 - 12:38
चेन्या मेन्या नाहि हो. फार तर लिंबा इतकी म्हणा... (आता कागदी लिंबू की इड्लिंबू?? असे म्हणू नका) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 06/02/2008 - 17:58
चटण्यांचा धागा मस्त आहे. शेंगादाणे+ मिरची+मिठ +लसनाची = चटणी लै भारी. हिरव्या मिरच्या मीठ अन् लसनाची चटणी ( पुर्वी गाडग्यात ठेवायचे, वरतून गोडतेल टाकून) काय भारी लागायची :) कढीलिंबाची अन् कडुलिंबाची चर्चा आवडली :)

मनस्वी Tue, 06/03/2008 - 11:42
मी असा करते : ५-६ हिरव्या मिरच्या ३-४ लसूण पाकळ्या ४ चमचे भाजलेले शेंगदाणे चवीपुरते मीठ - साधार्ण १/२ चमचा ४ चमचे तेल तव्यावर तेल टाकून गरम झाले की त्यावर मिरच्या, लसूण आणि शेंगदाणे टाकावेत. जाड वाटीच्या बुडाने तव्यावरच ठेचावे. मीठ टाकून परत एकजीव करावे. खमंग वास आल्यावर गॅस बंद करावा. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

राजे Mon, 06/02/2008 - 18:01
:) छान रेसेपी व खालील उपयुक्त माहीती प्रतिसाद. धन्यवाद चटणी साठी. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

स्वाती राजेश Mon, 06/02/2008 - 18:19
दोडक्याच्या शिरांची चटणी: १ वाटी दोडक्याच्या शिरा १/२ वाटी सुके खोबरे १/४ वाटी तीळ १०-१२ हिरव्या मिरच्या चिरून १ टे.स्पून तेल व फोडणीचे साहित्य दोडक्यची भाजी करताना चिरण्यापूर्वी दोडक्याची साल किसणीवर किसून काढावीत. लोखंडी कढईत १ टे.स्पून तेलाची फोडणी करावी त्यात मिरच्यांचे तुकडे परतावेत. त्यावर कीस घालून परतावे.कीस चांगले परतला गेला कि सुके खोबरे व तीळ घालून खमंग भाजेपर्यंत परतावे. चवीनुसार मीठ साखर घालावी...

वरदा Mon, 06/02/2008 - 23:42
पडवळाच्या बियांची चटणी करायची पडवळाच्या बिया त्यात भिजवलेलं डाळं, मिरची, मीठ, जिरं, तीळ घालून वाटायच्या आणि मग वरुन साधी फोडणी द्यायची...काय झक्कास लागते... भोपळ्याच्या सालीची चटणी पण मस्त लागते....

नितिन थत्ते Tue, 05/05/2009 - 15:00
या दोन चटण्यांचा उल्लेख आमचे देशस्थ मित्र आम्हा कोकणस्थांच्या कंजूषपणाची टिंगल करण्यासाठी करीत. =)) खराटा (रंग माझा वेगळा)

ईश्वरी Tue, 06/03/2008 - 08:10
छान धागा आहे ग स्वाती. शेंगदाणा कूटाची दह्यातील चटणी : १ वाटी दही , ६-७ चमचे भाजलेल्या दाण्याचा कूट, १-२ हिरव्या मिरच्या (चिरून) , २-३ लसूण पाकळ्या , थोडीशी कोथिंबीर , १ छोटा चमचा साखर , मीठ चवीनुसार. दही खूप घट्ट असेल तर घोटभर पाणी घालून सर्व पदार्थ मिक्सर मधून फिरवून घेणे. इडली , पराठे, पालक पुर्‍या , तिखट मीठाच्या पुर्‍या याबरोबर छान लागते. चटणी आवडीनुसार घट्ट वा पातळ ठेवावी. पुदीना चटणी : १ जुडी पुदीन्याची पाने, पुदीन्याच्या अर्धी कोथिंबीर , २-३ हिरव्या मिरच्या (तुकडे करून), छोट्या आकाराचा कांदा (अर्धाच घेणे -चिरून), ३-४ चमचे लिंबू रस, मीठ चवीनुसार, थोडेसे पाणी (साधारण ५-६ चमचे.). सर्व पदार्थ मिक्सर मधून फिरवून घेणे. चिंच गूळ खजूराची चटणी : १/२ कप चिंचेचा कोळ , १/२ कप मऊ खजूर (तुकडे करून ) , १/४ कप किसलेला गूळ , लाल मिरची पूड / तिखट (आवडीनुसार अर्धा ते १ चमचा) , जिरेपूड १ चमचा , मीठ चवीनुसार , बडीशेप पूड अर्धा चमचा (ऐच्छिक) सर्व पदार्थ मिक्सर मधून फिरवून घेणे. वेगवेगळ्या प्रकारचे चाट, भेळ यासाठी वापरावी. टीप : ख़जूर वाळलेला , कोरडा असेल तर साधारण २० मिनिटे पाण्यात भिजत घालावा व मग वापरावा. हमस : (काबूली चण्यांची चटणी) ४०० ग्रॅम काबूली चणे (रात्रभर पाण्यात भिजवून नंतर उकडून पाणी काढून टाकलेले) , १/२ कप लिंबू रस, १/२ कप पाणी , १/२ कप तिळाची पेस्ट , २-३ लसूण पाकळ्या (ठेचून) ,१ चमचा ऑलीव्ह तेल , मीठ चवीनुसार. तिळाची पेस्ट करण्यासाठी : १/२ कप ती़ळ भाजून पूड करून घेणे. मिक्सर च्या भांड्यात दीड दोन चमचे लिंबू रस, १ चमचा ऑलीव्ह तेल, १/४ कप पाणी घालून एकदा फिरवून घेणे. मग थोडी थोडी तिळाची पूड घालून परत सर्व एकजीव करून घेणे. हे मिश्रण घट्ट क्रीम सारखे दिसले पाहीजे. पातळ वाटल्यास अजून थोडी तिळ पूड घालून मिक्सर मधून फिरवून घेणे. आता हमस करण्यासाठी वरील सर्व पदार्थ मिक्सर मधून फिरवून घेणे. लेबॅनीज , अरेबिक खाण्यात ह्या चटणीचा वापर करतात. पिटा ब्रेड , सँडविचेस यासाठी हमस (स्प्रेड म्हणून) वापरतात तसेच वेगवेगळ्या प्रकरचे चिप्स बुडवून खाण्यासाठी (डिप म्हणून ) पण वापरतात. ग्वाकामोले (Guacamole)- अवोकाडो ची चटणी : अवोकाडो (avocado) हे हिरव्या खडबडीत जाड सालीचे आणि आत मऊ हिरवा गर असलेले मेक्सिकन फळ आहे. पिकलेले अवोकाडो बाहेरून काळपट हिरव्या रंगाचे दिसते. फळात मधोमध एकच तपकिरी रंगाची मोठी बी असते. अवोकाडो चे जे रेलिश वा डीप बनवतात त्याला ग्वाकामोले म्हणतात. आपण रहात असलेल्या ठिकाणी अवोकाडो मिळत असेल तर ग्वाकामोले जरूर करून बघा. झटपट बनते. साहित्यः २ पिकलेले अवोकाडो, १ लिंबू, १ छोटा कांदा बारीक चिरून वा किसून, १ टोमॅटो बारीक चिरून, कोथिंबीर बारीक चिरलेली, १-२ चमचे सावर क्रीम (ऐच्छिक), १ किंवा २ लसूण पाकळी (बारीक ठेचून वा किसून) , मीरपूड व मीठ चवीनुसार कृती: अवोकाडोची साल सोलून आतील बी काढून टाकावे . एका भांड्यात गर काढून घ्यावा. तो चमच्याने वा सरळ हाताने कुस्करून घ्यावा. त्यात एक आख्ख्या लिंबाचा रस घालावा. कांदा, टोमॅटो आणि इतर उरलेले जिन्नस घालून मिक्स करा. ग्वाकामोले मेक्सिकन खाण्यात (टॅको , एनचिलाडा , कसाडिया वगैरें बरोबर) तोंडीलावणे (साईड डिश ) म्हणून असते. ब्रेड वर टॉपींग म्हणून पण वापरतात. अवोकाडोची चव आवडत असेल तर ग्वाकामोले नुसते ही खाल्ल्यास छान लागते. ईश्वरी

वरदा Tue, 06/03/2008 - 02:30
असं करतात होय हमस्..इथे तयार मिळते ती आणून खाते मी नेहेमी.....सह्ही गं इश्वरी..

ईश्वरी Tue, 06/03/2008 - 03:04
पंचामृत : अतिशय चविष्ट आणि करायला सोपा असा हा प्रकार आहे. साहित्य : ७-८ बुटके चिंचेचा कोळ , पाऊण वाटी भाजलेल्या तीळाचा कूट , १/२ वाटीला थोडा कमी असा भाजलेल्या दाण्याचा कूट, ६-७ हि. मिरच्या (तुकडे करून), २-३ चमचे किसलेला गूळ (गूळ मऊच असेल तर किसता येणार नाही..कुस्करून घेणे), १ चमचा काळा मसाला (किंवा गोडा मसाला), मीठ चवीनुसार फोडणीसाठी: २ चमचे तेल , मोहरी , ५-६ कढीलिंबाची पाने , हळद , चिमूटभर हिंग कृती : कढईत तेल गरम करणे. त्यात मोहरी टाकणे. मोहरी तडतडली की हळद, हिंग, कढीलिंबाची पाने घालणे. मिरच्या घालणे. मिरच्या परतून घेणे. मग चिंचेचा कोळ घालणे. मीठ घालणे. १ वाटी पंचामृत करायचे असल्यास साधारण १ वाटी पाणी लागते. चिंचेचे पाणी कमी वाटल्यास थोडेसे साधे पाणी घालावे. पाण्याला उकळी येऊ देणे. उ़कळी आली की त्यात तिळकूट , दाण्याचा कूट घालणे. काळा मसाला घालणे. चांगले हलवणे. खूप घट्ट झाले आहे असे वाटल्यास परत थोडेसे पाणी घालून चांगले हलवून घेणे. गॅस मंद करून २-३ मिनिटे शिजू देणे. जरा घट्टसर झाले की गूळ घालणे. परत चांगले हलवून घेणे. एखाद दुसरा मिनिट अजून शिजू देणे. गॅस वरून भांडे उतरवले की वरून बारीक चिरलेली कोथिंबीर घालणे. (चिंचेचा कोळ तयार करण्यासाठी ७-८ बुट़के चिंच स्वच्छ धुवून १ वाटीभर गरम पाण्यात भिजत घालावी. साधारण २० मिनिटे भिजू द्यावी. चिंच हाताने कुस्करून, घट्ट पिळून चोथा टाकून द्यावा . वाटीत राहीलेले चिंचेचे पाणी म्हणजे चिंचेचा कोळ. पाण्यात चिंचेचे तंतू वगैरे आल्यास पाणी गाळून घेऊन वापरावे.) ईश्वरी

वरदा Tue, 06/03/2008 - 04:12
माझी मावशी करायची हे लहान असताना खाल्ल्याचं आठवतय्... मस्त गं इश्वरी...धन्यु

मीनल Tue, 06/03/2008 - 07:54
साहित्यः लाल मिरची पावडर,तेल ,मीठ,मोहरी. कृती: तेलात मोहरी घालून फोडणी करावी. गॅस बंद करून जरा वेळ वाफ जाऊ द्यावी. लगेचच ती गरम फोडणी लाल मिरची पावडरीवर घालावी. मीठ घालून एकजीव करावे. झट्पट तिखट तयार होते.गरम फोडणीमुळे लाल मिरची पावडर खरपूस होते .चांगली लागते. आवडत असेल तर लसूण बारीक करून फोडणीत घालावा.तो तळून ब्राऊन झाला की मग गॅस बंद करून ती गरम फोडणी लाल मिरची पावडरीवर घालावी. मीनल.

पिवळा डांबिस Tue, 06/03/2008 - 08:58
ए स्वाती१, स्वाती२, वरदा, ईश्वरी, आणि मनस्वी (?) तायांनो, हसू नका हं! आम्हाला पण एक चटणी माहिती आहे. एकदा काकूने मुळीच करणार नाही असं म्हटल्यावर रागाच्या तिरिमिरीत शिकून घेतली होती....... सोड्याची चटणी एक वाटी सोडे दोन टीस्पून लाल तिखट पावडर चवीसारखं मीठ (सांभाळून, सोड्याला मुळातच थोडं मीठ असतं!) एक टीस्पून हळद कृती: सोडे तव्यावर तेल न घालता चांगले भाजावे. थंड करावे. सोडे थंड झाल्यावर कुरकुरीत होतात. ड्राय ग्राईंडरमध्ये घालून त्यांची कोर्स पावडर करावी. जास्त भुगा करु नये कारण मग तेल सुटते. त्या पावडरीत हळद, तिखट आणि मीठ घालावे व बाटलीत भरून ठेवावे. चटणी खातांना त्यात कांदा बारीक चिरून घालावा. ही चटणी पटणीच्या भाकरीबरोबर वा वालाच्या बिरड्याबरोबर खायला मस्त लागते. बाहेर पाऊस पडत असेल तर मग विचारूच नका.... आपला, डांबिसकाका

मनस्वी Tue, 06/03/2008 - 10:24
मस्तच हो डांबिसकाका.. झकास रेसिपी... तोंडाला चव आली एकदम :) अजून येउदेत सोड्याच्या अन् बोंबलाच्या रेसिपीज तुमच्याकडून! चटणी प्रकारात मोडत नसेल तर वेगळ्या धाग्यात द्या वाटल्यास.. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

ईश्वरी Tue, 06/03/2008 - 11:20
डांबिसकाका मस्तच. छान सांगितली रेसिपी. ह्यावरून मला अजून एक चटणी आठवली. सुकटाची. करायला एकदम सोपी आणि चवीला बेस्ट च. साधारण रेसिपी सोड्याच्या चटणी सारखीच . २ वाट्या स्वच्छ केलेली सुकट , १ मोठा कांदा बारीक चिरून, तेल , लाल मिरची पूड १ ते दीड चमचा..तिखटाच्या आवडीनुसार, मीठ बेताने..चव बघून कढईत तेल गरम करणे . तेलात कांदा परतून घेणे, त्यात सु़कट , लाल मिरची पूड , मीठ घालून परतून घेणे. जरा कुरकुरीत झाली की गॅस वरून खाली उतरवणे. टीपः सुकट कांद्यावर घालताना हाताने थोडी चुरून घालावी. ईश्वरी

ऋचा Tue, 06/03/2008 - 11:30
हा आधी मी दिला होता पण ह्या धाग्यात परत देते. (आंबट-गोड टक्कू) कैर्‍या-३ कांदे-२ साखर-५ चमचे मीठ-३ चमचे (चहाचे असतात ते) कृती- कैरी आणि कांदा कीसून घ्यायचा. एकत्र करुन त्यात साखर आणि मीठ घालायचं . झाला तुमचा टक्कू तय्यार.. पोळी बरोबर किंवा नुसता पण छान लागतो. "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 11:38
चटण्यांचे मस्त कलेक्शन होते आहे.. मनस्वी,कढीलिंबाची चटणी+मेतकूट+तूप+भात..काय बिश्शाद तोंडाला चव येणार नाही? डॉ.साहेब,काय आठवण काढलीत हो,गाडग्यातली लसणाची चटणी ,व्वा! स्वाती,दोडक्याच्या शिरांची चटणी लई म्हणजे लईच आवडती ..:) पडवळ बियांची चटणी माहिती नव्हती ग मला वरदा,वा.. आणि ईश्वरी,तू तर ऍवोकाडो चटणी देऊन मजा आणलीस.पंचामृत...अम्म्म..वावा.. सुलेशबाबू,तुम्ही काकू नाही म्हणाल्या म्हणून का असेना सोड्यांची चटणी केलीत आणि ती ह्या धाग्यात गुंफलीत,मजा आ गया.. ऋचा,टक्कू तर ऑलटाईम फेवरिट मध्येच आहे.. मंडळी.. चटण्यांचे संमेलन मस्त आहे,:) आता अजून काही भर.. कांद्याचे तिखट साहित्य- २ मध्यम कांदे,४ते ५ पाकळ्या लसूण,चिंचेचं एक लहान बुटुक,तेल,मीठ,२ ते ३ चहाचे चमचे तिखट कृती- कांदा चौकोनी चिरुन घ्या. लसूण पाकळ्या बारीक चिरा. चिंचेचं बुटुक कुस्करा. तेलावर कांदा गुलाबी परता,तिखट घाला आणि परता.‍लसूण घालून परता.चिंच घाला आणि परता. मीठ घाला आणि परता. हवे असल्यास अजून तिखट घाला आणि थोडे परता. तिखटपणा आपल्याला हवा तसा कमी जास्त करा.झणझणीत केले तर मस्तच लागते.. विशेषतः भाकरीबरोबर,:) स्वाती

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 12:20
वाटीभर फ्रेश क्रिम मधे थोडे मीठ, एक चमचा साखर घालणे. एक मिरची व मूठभर पुदिना [किंवा अन्य सिमीलर ग्रीन हर्बज] वाटून घालणे आणि चांगले कालवणे. चटणी कम डिप तयार! विशेषत: मुग भजी, कटलेट इ.बरोबर खायला झकासच!

वरदा Tue, 06/03/2008 - 19:20
सावर क्रीम मधे पालक, किंचीत लसूण आलं पेस्ट, मिरची टाकून स्पिनॅच डिप पण करता येतं...

वेलदोडा Tue, 06/03/2008 - 12:49
ह्या प्रांतात मी ही जरा लूड्बूड करतोय..चालेल ना? >>मनस्वी,कढीलिंबाची चटणी+मेतकूट+तूप+भात..काय बिश्शाद तोंडाला चव येणार नाही? गरम गरम वाफाळता भात , त्यावर तूपाची धार आणि मेतकूट..अहाहा ..झकास कॉम्बीनेशन. मेतकूटात घातले जाणारे पदार्थ साधारण माहीतेय पण प्रमाण नेमके माहित नाही म्हणुन जालावर शोधले. चटण्यांच्या संग्रहात अजून एक भर. मेतकूट साहित्यः हरभरा डाळ - १ कप , उडीद डाळ - १ कप , तांदूळ १/२ कप, गव्हाचे पीठ - १/४ कपाला जरा कमी , मोहरी १/४ कप, जीरे - २ चमचे , धने २ चमचे, हींगः १/२ ते पाऊण चमचा, हळद - अर्धा ते पाऊण चमचा, सूंठ - १ चमचा, सुक्या लाल मिरच्या २-३ एक पसरट भांडे गरम करा. त्यात हींग , हळद , सूंठ हे पदार्थ सोडून इतर सर्व पदार्थ कोरडेच भाजून घ्या. गार झाल्यावर उरलेले पदार्थ मिक्स करा आणि ग्राईंडर मध्ये वाटून घ्या. हवाबंद डब्यात ही पावडर भरून ठेवा. भात , मूग+तांदुळ खिचडी बरोबर मेतकूट खातातच. शिवाय दह्यात मेतकूट, किंचीत साखर , मीठ , बारीक चिरलेली कोथिम्बीर घालून रायत्याप्रमाणे खा. अंड्याची चटणी: हाटेलातील नाव बूर्जी . आमच्याकडे अंड्याची चटणी म्हणतात. ४ अंडी, १ कांदा, हि. मिरच्या २-३ , १ टोमॅटो, मीठ , गरम मसाला अर्धा चमचा, कोथिम्बीर, तेल पसरट भांड्यात तेल गरम करा. हि. मिरच्या चिरून घाला. परता. कांदा बारीक चिरलेला घाला. मीठ घाला. कांदा मऊ झाला की चिरलेला टोमॅटो घाला. गरम मसाला घाला. जरा वाफ आली की अंडी फोडून घाला. (आधीच अंडी फेटून ठेवली असल्यास उत्तम) सर्व मिश्रण भरभर हलवा. भांड्याला चिकटता कामा नये. मिश्रण घट्ट घट्ट होत जाते. फार कोरडे फडफडीत नको पण अंड्याचा ओलावा पूर्णुपणे गेला की कोथिम्बीर घाला व ब्रेड / चपाती बरोबर गरमागरम खा. कांद्याची चटणी : घरात भाजीला काही नसले की आई ही चटणी करायची. गरम गरम भाकरी बरोबर छान लागते. ३-४ कांदे बारीक चिरून घ्या. (हेच ह्यातील अवघड काम), १-२ हि. मिरच्या बारीक चिरून घ्या. पातेलीत ३-४ चमचे तेल गरम करायला ठेवा, त्यात मोहरी टाका, मोहरी तडतडली की मिरच्या परतून घ्या. मग कान्दा घाला. मीठ घाला. हलवून घ्या. कान्दा शिजण्यासाठी पातेली वर झाकण ठेवुन १ वाफ आणा. अधुनमधून झाकण काढून हलवुन घ्या. म्हणजे कांदा जळणार नाही. कांदा मऊ झाला की लाल तिखट घालणे - १ चमचा. काळा मसाला वापरणार असाल तर काळा मसाला अर्धा ते पाऊण चमचा व लाल तिखट अर्धा चमचा असे प्रमाण घ्या. भाजलेल्या दाण्याचा कूट साधारण ३ चमचे घाला. सर्व परत हलवून घ्या. १ वाफ घ्या. कोथिम्बीर घालून सजवा. कांदा छान मऊ झाला पाहीजे पण काळपट , कडक , कुरकुरीत नको. गरम गरम भाकरी / चपाती बरोबर झकास लागते. काही लोक दाण्याचा कूटाऐवजी बेसन पीठ पेरून घालतात. पण दाण्याचा कूट घातलेली कांद्याची चटणी जास्त छान लागते असे माझे मत आहे.

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 12:58
माळेतला कांदा चौकोनी चिरा. हिरवी मिरची तेल लावून भाजून चुरडून घ्या.कांदा व मिरची दह्यात कालवा. चवीला मीठ घाला,थोडी कोथिंबिर घाला.(माळेतला कांदा नसेल तर साध्या कांद्यावर काम भागवा,:)) मस्त भरीत कम चटणी तांदळाच्या भाकरीशी झक्कास लागते. ही माझ्या आजोबांची रेशिपी बरं का .. स्वाती वेलदोडा,तुम्ही दिलेल्या चटण्याही मस्तच,त्यातली कांद्याची चटणी वाचून तर मला हे आठवले,:)

प्राजु Tue, 06/03/2008 - 13:08
तू ही आता सुगरण या सदरात मोडू म्हणजे शिजवू किंवा (चटण्या) वाटू लागलीस.. :) सह्हीयेत एकेक रेसिपिज.. स्वाती... तुझे किती आभार मानू.... चल या निमित्त मी तुला अमेरिकेला माझ्या घरी निमंत्रण देते.. खास .. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

पक्या Wed, 06/04/2008 - 21:39
मुंग्यांची चटणी खाल्ली आहे का कोणी ? ;) सिंगापूरात मिळते. चव चाखलेली आहे..आम्बटसर लागते.(अर्थात आवडली नाही पण उत्सुकतेपोटी चव बघीतली होती) लाल मुंग्या द्रोणात गोळा केल्या जातात. भाजून की कुटून (?) त्यात मीठ , तिखट पूड , मोहरी तेल वगैरे घालतात. भारतातही कुठलीशी जमात अशी चटणी बनवते असे कधीतरी वाचनात आले होते.

जयवी Wed, 06/04/2008 - 14:39
ए काय मस्त चटण्या दिल्यात गं तुम्ही........ अगदी संग्रही ठेवण्यासाऱखा धागा आहे. तुम्ही डीप्सना पण सुरवात केलीये ना.........त्यातली माझं हे एक डीप. लबनाह्.......म्हणून एक प्रकार इथे आखातात मिळतो......आपला चक्का म्हणूया त्याला पिंक डीप लबनाह -१ वाटी दही- अर्धी वाटी काळी द्राक्षं- ४-५ लसूण- ३-४ पाकळ्या वॉलनट पावडर - १ टेबल्स्पून मीठ- चवीनुसार ह्या सगळ्या गोष्टी मिक्सर मधून पेस्ट करुन घ्याव्यात. नाजूक गुलाबी रंगाचं डीप खूप छान लागतं. डॉरिटोज, नॅचोज, फ्रेश व्हेजीटेबल्स...... ह्या सोबत एकदम झकास लागतं.

प्रभाकर पेठकर Wed, 06/04/2008 - 17:00
पाकिस्तानी चटणी... साहित्यः पुदीना, दही, मीठ, जीरे पावडर, मिरच्या, कोथींबीर (वैकल्पिक) पुदीना,मिरच्या, मीठ, एकत्र वाटून घ्यायचे. त्यात दही, जीरे पावडर आणि (वापरल्यास) कोथिंबीर बारीक चिरुन घालायची. चटणी फार पातळ नाही पण प्रवाही असावी. तंदूर चिकन, कबाब (व्हेज्-नॉन.व्हेज दोन्ही), भज्यांबरोबर मस्त लागते. लेबनीझ चटणी... फ्रेश घट्ट क्रिम, लसूण, मीठ, दूध लसूण किसून, ठेचून पाणी घालून (एक टेबलस्पून) मिसळून, घ्यावा. हे पाणी गाळून घ्यावे. घट्ट क्रिम मध्ये मीठ आणि लसूणाचे पाणी मिसळावे. जरूर भासल्यास थोडे दूध मिसळावे (एक टेबलस्पून). टीपः लसूण अगदी किंचित चव लागेल इतपत असावा. लसूणाने क्रिमवर वरचढपणा करू नये. (तसेच मीठाचेही.) ही क्रिम चटणी चिकन कबाब बरोबर झकास लागते.

चित्रा Sun, 06/08/2008 - 03:10
चटण्या छान! आणि सर्व पाककृती एकत्रित असल्याने मिळण्यासाठी सोप्या. धन्यवाद!

नंदन Sun, 06/08/2008 - 09:51
धागा मस्त आहे. वर दिलेल्या तिसर्‍या क्रमांकाच्या चटणीत (ओल्या खोबर्‍याच्या) लाल मिरच्यांऐवजी कैरी किसून घातली तर त्याचा वेगळा प्रकार होऊ शकेल ना? हल्लीच्या भारतफेरीत आंबोळ्यांसोबत खाल्लेली चटणी तशीच केली असावी असा अंदाज आहे :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/08/2008 - 10:02
लाल मिरच्यांऐवजी कैरी किसून घातली तर त्याचा वेगळा प्रकार होऊ शकेल ना? वेगळा प्रकार नक्कीच होईल. पण 'तिखटा'ला 'आंबट' पर्याय योग्य वाटत नाही. 'चटणी' म्हणायचे आणि 'तिखट अजिबात नाही' असे काहीतरी होईल.

अभिता Tue, 06/10/2008 - 01:49
बोंबिलाची चटणी साहित्यः-१०० ग्रॅम म्हणजे अंदाजे ७/८ मध्यम आकाराचे सुके बोंबिल,२ टोमॅटो,२कांदे,१च्.तिखट्,१च. कांदा-लसुण मसाला,मीठ कृती:-कांदे टोमॅटो बारीक चिरुन घ्यायचे.बोंबिल पोह्यासारखे धूवुन निथळत ठेवावे.मग बारीक तुकडे करावे.२च.तेल गरम करुन त्यात कांदा,टोंमॅटो मऊ होईपर्यत परतवा.त्यात तिखट्,मसाला,चवीपुरते मीठ घालावे.मग तुकडे केलेले बोंबिल घालुन वाफ येऊ द्यावी.थोडे पाणी घातले तर चालेल्(वाफ येण्यापुरती).वरुन कोथिंबिर पेरावी.

अभिता Tue, 06/10/2008 - 02:00
पावसाळ्यासाठी किंवा बाळंतिणिसाठि केली जाणारी चटणी साहित्यः-१ वाटी सुके खोबरे,लसुण्,मिरी,मीठ कृती:-खोबरे किसुन घ्यायचे.त्यात लसुण्,मिरी मीठ घालुन मिक्सरवर किंवा खलबत्यात कुटावी. लसुण,मिरी, मीठ चवीनुसार

अश्विनीका Tue, 05/05/2009 - 11:56
खूप छान धागा आहे हा. इथे कोणाला टोमॅटो ची दक्षिण भारतीय करतात तशी चटणी माहित आहे का?

साक्षी Tue, 05/05/2009 - 15:56
  1. दाण्याची चटणी
    2. एक वाटी शेंगदाण्यात एक चमचा जिरे, आवडीप्रमाणे तिखट, चवीपुरते मीठ व चिमुटभर साखर घालून भरड वाटावे.
  2. झिठमिठलं
    3. हिरवी मिरची भाजून घ्यावी. त्यात मीठ, बारीक चिरलेली कोथिंबीर, दही घालून व्यवस्थित कालवून घ्यावे.
~साक्षी
वेगवेगळ्या ओल्या,सुक्या चटण्यांचे प्रकार ह्या धाग्यात लिहिले तर हव्या त्या चटणी साठी एकत्र कलेक्शन मिळेल.तुम्हाला काय वाटते? १)शेंगदाणे +तीळ+लसूण चटणी १ वाटी शेंगदाणे,१/२ वाटी तीळ, १०ते १२ सुक्या लाल मिरच्या,१ मध्यम गड्डी लसूण,मीठ शेंगदाणे व तीळ वेगवेगळे खमंग भाजणे.गॅस न लावताच लाल मिरच्या दाणे तीळ भाजलेल्या गरम कढल्यात घालून थोड्या परतणे.कढल्याच्या तेवढा गरमपणा पुरतो. मिक्सर मध्ये तीळ आधी फिरवून घेणे त्यावर दाणे, मग मिरच्या आणि शेवटी लसूण घालणे.

आमेरिकन बिवटी - येक पिक्चर...

फटू ·

मदनबाण Mon, 06/02/2008 - 08:14
सतीश राव लय मस्त लिवल हाय तुम्ही..काय पन बोला पण ही अमेरिकेतील लोक हाय मात्र फारच मोकळी...कोणाच्या बायको बरोबर कोणाचा नवरा !!!!! (बहुतेक ह्यालाच 'आमेरिकन बिवटी ' म्हणत असणार) व्वा र गड्या बाकी ह्या इंग्लिस पिक्चरचा परीक्शन तु लई झ्याक लिवल हायस..आणि ते म्या अगदी शेवट्च्या ओली पर्यंन्त वाचल्,,,नाही म्हणजे पोचलो तिथपर्यंन्त........ (बिवटी बिवटी म्हणतात ती अशी हाय काय) या इचारामंदी हरिवलेला.. मदनबाण.....

मुक्तसुनीत Mon, 06/02/2008 - 08:25
गावडे यांनी आपल्याला परिचित अशा भाषेत चित्रपटाची कथा सांगितली. एका हॉलीवूडपटाची कथा लोकभाषेमधे ऐकण्यात जी मजा असते ती आणि तितकी या लेखामधे आहे खरी. परंतु "गावकर्‍याच्या" दृष्टिकोनातून अत्याधुनिक अमेरिकन मूल्यांवर भाष्य करताना त्यातून काहीतरी चमकदार , चटकदार , खुसखुशीत लिहीण्याची संधी त्यानी गमावली असे वाटले. भाषिक नमुन्याचे प्रदर्शन इतपतच परिणाम त्यानी साधला ; "साध्याभोळ्या नजरेतून अमेरिकन गुंतागुंत" असे काहीतरी केले असते तर त्याचा परिणाम कितीतरी जास्त मनोरंजक झाला असतासे वाटले. रायगड भागातल्या भाषेच्या लडिवाळपणाकरता मात्र हे लिखाण जरूर वाचावे !

यशोधरा Mon, 06/02/2008 - 08:27
वाचलां हां मीनीपन, अगदी शेवटापर्यंत वाचलां!! जल्लां सगलां गोंधलच हाये म्हनायाचा हा पिच्चर म्हंजे!!

विसोबा खेचर Mon, 06/02/2008 - 08:41
वा गावडेशेठ, ष्टोरी बाकी मस्तच लिवली हाय! बोलीभाषेत वाचायला मजा वाटली...! :) अजूनही अशी परिक्शणं येऊ द्या... आपला, (चुम्माचाटीचे शीन चवीचवीने बघणारा!) तात्या.

अनिल हटेला Mon, 06/02/2008 - 10:27
च्या मारी!! असली कथा ,आणी ह्याला सिनेमा म्हणतात व्हय? बाकी सतिश राव लिहीलये ,एक दम झ्याक मधी काय!!!!

भडकमकर मास्तर Mon, 06/02/2008 - 16:18
असली कथा ,आणी ह्याला सिनेमा म्हणतात व्हय? एक विनंती....नुसत्या कथेवर जाऊ नका साहेब... (तेसुद्धा अशा स्टाईलने सांगितलेल्या...) आपण स्वतः सिनेमा पहा आणि मग ठरवा... या सिनेमाला १९९९ सालची ( लेखन, दिग्दर्शन, छायालेखन, अभिनेता, आणि बेस्ट फिल्म ) अशी ऑस्कर आहेत... त्याची पटकथा, संवादही वाचून पहा... ... तुम्ही सिनेमा पाहून नंतरही तुमचे असेच मत झाले तर मात्र आमचे काही म्हणणे नाही... तुमच्या मताचा आदर करतो... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

ऋचा Mon, 06/02/2008 - 10:39
लै भारी लिवलयं तुमी पण त्ये ष्टोरी म्हंजी येकदम माल हाय बगा :(

आनंदयात्री Mon, 06/02/2008 - 10:49
काय राव गावडेराव ... गोळी घालणारा म्हणजे रिकीचा बाप असतो अन तो का गोळी घालतो ते सांगितलेच नाही राव .. शेवटचे नाट्य अजुन नीट उलगडुन मांडायला हवे होते असे वाटले .. असो चांगला प्रयत्न.

भडकमकर मास्तर Mon, 06/02/2008 - 16:11
स्पॉइलर... अटेन्शन... तो गोळी घालणारा रिकीचा बाप होमोफोबिक असतो.... त्याचा गैरसमज असा होतो की आपल्या चांगल्या (!!) मुलाकडून हा शेजारचा लेस्टर काही अनैतिक वगैरे काम करवून घेतो आहे त्यामुळे {जुना ( बहुतेक जर्मन ) सैनिक असणारा }तो तिरीमिरीत जाऊन लेस्टरला गोळी घालतो... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

चेतन Mon, 06/02/2008 - 10:51
काय बा इस्टोरी! बाकी लिवलास मात्र झकास ! लय बेस आता आमचि भाषा ऐकायला कशी लै भारी च्यायला तिथे जाउन पण असले पिक्चर बघतोस हत तिच्या.... गावरान चेतन

गिरिजा Mon, 06/02/2008 - 10:59
काय पन बोला पण ही अमेरिकेतील लोक हाय मात्र फारच मोकळी...कोणाच्या बायको बरोबर कोणाचा नवरा !!!!! (बहुतेक ह्यालाच 'आमेरिकन बिवटी ' म्हणत असणार)
माझ्या मनातही हेच आल अगदी.. वाचल हो शेवटपर्यन्त.. -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग -----------------------

मयुरयेलपले Mon, 06/02/2008 - 11:10
आमाला वाचायचा लय याड .. त्यात तुमि लिवलाय म्हटल्यावर मंग काय इचारायचा.. काय ष्टोरि लिवलिय .. काय ती जेन , तिची आईस , अन काय त्या आईशिचा घो (नवरा).. आमेरिकेत हाव ना तुमि संभालुन रा रे पुता (मुला).. वयाचा विचार करुन सगला कर नाय तर तुजि ष्टोरि (इंडियन गाय).. मला ल्यावि लागण.. बाकि सगला मामला बेस जमलाय आपला मयुर

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 06/02/2008 - 11:13
शिन्माची ष्टोरी लै आवडाली. अझून सांग इंग्लीश पीच्चरच्या ष्टो-या. कथा म्हणुन काही ध्येनात नै आलं, म्हंजी गोष्ट अर्धीच सांगली की काय कनु आस्स वाट्लं, हळू हळू उमजन म्हणा तेबी.

वेताळ Mon, 06/02/2008 - 13:13
//......पण त्ये ष्टोरी म्हंजी येकदम माल हाय बगा .....// का तुला असे म्हणायचे होते त्या पिक्चर मध्ये खुप छान 'माल' आहेत. (मालामाल) वेताळ

भडकमकर मास्तर Mon, 06/02/2008 - 15:52
सतीश, गोष्ट छान सागितली आहेस... मजा आली वाचून... तेव्हा २००० सालामध्ये दोन वेळा थिएटरला पाहिला होता... यावर पुन्हा कधीतरी लिहावे असे मनात होते, तेव्हा फारच आवडला होता हा सिनेमा ... या सिनेमाला मिळालेली ऑस्कर्स...Oscars for Best Actor (Kevin Spacey), Best Director (Sam Mendes), Best Picture (Bruce Cohen and Dan Jinks), Best Original Screenplay (Alan Ball), and Best Cinematography (Conrad L. Hall) त्यातले काही फोटो आणि कलाकारांची नावे देतो इथे... लेस्टरबाबा... केव्हिन स्पेसी...आणि कॅरोलिन बाई ..ऍनेट बेनिन्ग रिकी ( वेस बेन्टली) जेन ( थोरा बिर्च ) आणि ऍन्जेला ( मेना सुवारी) केव्हिन स्पेसीने या सिनेमात खरंच अप्रतिम काम केले आहे...मिडलाईफ क्रायसिसमधला वैतागलेला बाप, कंटाळलेला नवरा, ज्याचा त्याची मुलगी प्रचंड तिरस्कार करते, नंतर अँजेला भेटल्यानंतर त्याच्यात झालेले बदल ( तो म्हणतो, " जणू २० वर्षे मी कोमात होतो आणि आत्ताच जागा झालो"..)त्याने फारच छान दाखवलेले आहेत... आयुष्य तो नव्या उत्साहाने आणि आनंदाने जगायला लागतो... केव्हिन स्पेसी ऒस्कर स्वीकारताना (अशा अर्थाचं काही ) म्हणाला होता, " ही व्यक्तीरेखा करताना मला खूप छान वाटलं कारण त्याचं वाईट वागणं,त्याचे सगळे दुर्गुण समजूनसुद्धा लेस्टर एकदम लव्हेबल वाटतो"... ... कॆरोलीनची व्यक्तिरेखा त्यापेक्षा अधिक अवघड होतं साकारणं... , खरं सांगायचं तर लेस्टर आणि कॆरोलीन एकाच वाटेवरचे प्रवासी आहेत पण गोष्ट लेस्टरची असल्याने लेखनात तिला सहानुभूती नाही , तरीही ऎनेट बेनिन्गने फ़ार छान केलं आहे काम... यातले काही आवडते सीन... १.लेस्टर बॉसला ब्लॅकमेल करून जास्ती बेनेफिट्स घेतो ते दृश्य २. लेस्टर करोलिन दोघे प्रेमात आल्यानंतर लेस्टरच्या हातातली बीअर महागड्या सोफ्यावर सांडेल म्हणून कॅरोलीन लेस्टरला दूर ढकलते आणि त्याच्या मूडचा विचका होऊन तो थयथयाट करतो... ३. ( साक्षात्कारानंतर) घरात डिनरच्या वेळेला " आय रूल" असं हात उंचावून तो ( पूर्वी त्याला काडीची किंमत न देणार्‍या) दोघींना बजावून सांगतो .. याच्या दिग्दर्शकाविषयी थोडेसे... स्पीलबर्ग ने सॅम मेंडेस या लंडनमध्ये ब्रिटिश रंगभूमीवर दिग्दर्शन करणार्‍या ( नाटकवाल्या!! बहुतेक ब्लू रूम नावाचे निकोल किडमन अभिनीत नाटक त्याचे होते) दिग्दर्शकाकडे ही कामगिरी सोपवली त्यावेळी बर्‍याच जणांच्या भुवया उंचावल्या होत्या... पण त्याचे या माणसाने चीज केले, आणि ऑस्कर मिळवले...... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

भडकमकर मास्तर Mon, 06/02/2008 - 16:08
या सिनेमाचा हा एक दुवा.. http://www.dreamworks.com/ab/ या सिनेमाची संपूर्ण पटकथा संवादासहित वाचा इथे... http://www.script-o-rama.com/movie_scripts/a/american-beauty-screenplay-script-final.html ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

मदनबाण Mon, 06/02/2008 - 08:14
सतीश राव लय मस्त लिवल हाय तुम्ही..काय पन बोला पण ही अमेरिकेतील लोक हाय मात्र फारच मोकळी...कोणाच्या बायको बरोबर कोणाचा नवरा !!!!! (बहुतेक ह्यालाच 'आमेरिकन बिवटी ' म्हणत असणार) व्वा र गड्या बाकी ह्या इंग्लिस पिक्चरचा परीक्शन तु लई झ्याक लिवल हायस..आणि ते म्या अगदी शेवट्च्या ओली पर्यंन्त वाचल्,,,नाही म्हणजे पोचलो तिथपर्यंन्त........ (बिवटी बिवटी म्हणतात ती अशी हाय काय) या इचारामंदी हरिवलेला.. मदनबाण.....

मुक्तसुनीत Mon, 06/02/2008 - 08:25
गावडे यांनी आपल्याला परिचित अशा भाषेत चित्रपटाची कथा सांगितली. एका हॉलीवूडपटाची कथा लोकभाषेमधे ऐकण्यात जी मजा असते ती आणि तितकी या लेखामधे आहे खरी. परंतु "गावकर्‍याच्या" दृष्टिकोनातून अत्याधुनिक अमेरिकन मूल्यांवर भाष्य करताना त्यातून काहीतरी चमकदार , चटकदार , खुसखुशीत लिहीण्याची संधी त्यानी गमावली असे वाटले. भाषिक नमुन्याचे प्रदर्शन इतपतच परिणाम त्यानी साधला ; "साध्याभोळ्या नजरेतून अमेरिकन गुंतागुंत" असे काहीतरी केले असते तर त्याचा परिणाम कितीतरी जास्त मनोरंजक झाला असतासे वाटले. रायगड भागातल्या भाषेच्या लडिवाळपणाकरता मात्र हे लिखाण जरूर वाचावे !

यशोधरा Mon, 06/02/2008 - 08:27
वाचलां हां मीनीपन, अगदी शेवटापर्यंत वाचलां!! जल्लां सगलां गोंधलच हाये म्हनायाचा हा पिच्चर म्हंजे!!

विसोबा खेचर Mon, 06/02/2008 - 08:41
वा गावडेशेठ, ष्टोरी बाकी मस्तच लिवली हाय! बोलीभाषेत वाचायला मजा वाटली...! :) अजूनही अशी परिक्शणं येऊ द्या... आपला, (चुम्माचाटीचे शीन चवीचवीने बघणारा!) तात्या.

अनिल हटेला Mon, 06/02/2008 - 10:27
च्या मारी!! असली कथा ,आणी ह्याला सिनेमा म्हणतात व्हय? बाकी सतिश राव लिहीलये ,एक दम झ्याक मधी काय!!!!

भडकमकर मास्तर Mon, 06/02/2008 - 16:18
असली कथा ,आणी ह्याला सिनेमा म्हणतात व्हय? एक विनंती....नुसत्या कथेवर जाऊ नका साहेब... (तेसुद्धा अशा स्टाईलने सांगितलेल्या...) आपण स्वतः सिनेमा पहा आणि मग ठरवा... या सिनेमाला १९९९ सालची ( लेखन, दिग्दर्शन, छायालेखन, अभिनेता, आणि बेस्ट फिल्म ) अशी ऑस्कर आहेत... त्याची पटकथा, संवादही वाचून पहा... ... तुम्ही सिनेमा पाहून नंतरही तुमचे असेच मत झाले तर मात्र आमचे काही म्हणणे नाही... तुमच्या मताचा आदर करतो... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

ऋचा Mon, 06/02/2008 - 10:39
लै भारी लिवलयं तुमी पण त्ये ष्टोरी म्हंजी येकदम माल हाय बगा :(

आनंदयात्री Mon, 06/02/2008 - 10:49
काय राव गावडेराव ... गोळी घालणारा म्हणजे रिकीचा बाप असतो अन तो का गोळी घालतो ते सांगितलेच नाही राव .. शेवटचे नाट्य अजुन नीट उलगडुन मांडायला हवे होते असे वाटले .. असो चांगला प्रयत्न.

भडकमकर मास्तर Mon, 06/02/2008 - 16:11
स्पॉइलर... अटेन्शन... तो गोळी घालणारा रिकीचा बाप होमोफोबिक असतो.... त्याचा गैरसमज असा होतो की आपल्या चांगल्या (!!) मुलाकडून हा शेजारचा लेस्टर काही अनैतिक वगैरे काम करवून घेतो आहे त्यामुळे {जुना ( बहुतेक जर्मन ) सैनिक असणारा }तो तिरीमिरीत जाऊन लेस्टरला गोळी घालतो... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

चेतन Mon, 06/02/2008 - 10:51
काय बा इस्टोरी! बाकी लिवलास मात्र झकास ! लय बेस आता आमचि भाषा ऐकायला कशी लै भारी च्यायला तिथे जाउन पण असले पिक्चर बघतोस हत तिच्या.... गावरान चेतन

गिरिजा Mon, 06/02/2008 - 10:59
काय पन बोला पण ही अमेरिकेतील लोक हाय मात्र फारच मोकळी...कोणाच्या बायको बरोबर कोणाचा नवरा !!!!! (बहुतेक ह्यालाच 'आमेरिकन बिवटी ' म्हणत असणार)
माझ्या मनातही हेच आल अगदी.. वाचल हो शेवटपर्यन्त.. -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग -----------------------

मयुरयेलपले Mon, 06/02/2008 - 11:10
आमाला वाचायचा लय याड .. त्यात तुमि लिवलाय म्हटल्यावर मंग काय इचारायचा.. काय ष्टोरि लिवलिय .. काय ती जेन , तिची आईस , अन काय त्या आईशिचा घो (नवरा).. आमेरिकेत हाव ना तुमि संभालुन रा रे पुता (मुला).. वयाचा विचार करुन सगला कर नाय तर तुजि ष्टोरि (इंडियन गाय).. मला ल्यावि लागण.. बाकि सगला मामला बेस जमलाय आपला मयुर

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 06/02/2008 - 11:13
शिन्माची ष्टोरी लै आवडाली. अझून सांग इंग्लीश पीच्चरच्या ष्टो-या. कथा म्हणुन काही ध्येनात नै आलं, म्हंजी गोष्ट अर्धीच सांगली की काय कनु आस्स वाट्लं, हळू हळू उमजन म्हणा तेबी.

वेताळ Mon, 06/02/2008 - 13:13
//......पण त्ये ष्टोरी म्हंजी येकदम माल हाय बगा .....// का तुला असे म्हणायचे होते त्या पिक्चर मध्ये खुप छान 'माल' आहेत. (मालामाल) वेताळ

भडकमकर मास्तर Mon, 06/02/2008 - 15:52
सतीश, गोष्ट छान सागितली आहेस... मजा आली वाचून... तेव्हा २००० सालामध्ये दोन वेळा थिएटरला पाहिला होता... यावर पुन्हा कधीतरी लिहावे असे मनात होते, तेव्हा फारच आवडला होता हा सिनेमा ... या सिनेमाला मिळालेली ऑस्कर्स...Oscars for Best Actor (Kevin Spacey), Best Director (Sam Mendes), Best Picture (Bruce Cohen and Dan Jinks), Best Original Screenplay (Alan Ball), and Best Cinematography (Conrad L. Hall) त्यातले काही फोटो आणि कलाकारांची नावे देतो इथे... लेस्टरबाबा... केव्हिन स्पेसी...आणि कॅरोलिन बाई ..ऍनेट बेनिन्ग रिकी ( वेस बेन्टली) जेन ( थोरा बिर्च ) आणि ऍन्जेला ( मेना सुवारी) केव्हिन स्पेसीने या सिनेमात खरंच अप्रतिम काम केले आहे...मिडलाईफ क्रायसिसमधला वैतागलेला बाप, कंटाळलेला नवरा, ज्याचा त्याची मुलगी प्रचंड तिरस्कार करते, नंतर अँजेला भेटल्यानंतर त्याच्यात झालेले बदल ( तो म्हणतो, " जणू २० वर्षे मी कोमात होतो आणि आत्ताच जागा झालो"..)त्याने फारच छान दाखवलेले आहेत... आयुष्य तो नव्या उत्साहाने आणि आनंदाने जगायला लागतो... केव्हिन स्पेसी ऒस्कर स्वीकारताना (अशा अर्थाचं काही ) म्हणाला होता, " ही व्यक्तीरेखा करताना मला खूप छान वाटलं कारण त्याचं वाईट वागणं,त्याचे सगळे दुर्गुण समजूनसुद्धा लेस्टर एकदम लव्हेबल वाटतो"... ... कॆरोलीनची व्यक्तिरेखा त्यापेक्षा अधिक अवघड होतं साकारणं... , खरं सांगायचं तर लेस्टर आणि कॆरोलीन एकाच वाटेवरचे प्रवासी आहेत पण गोष्ट लेस्टरची असल्याने लेखनात तिला सहानुभूती नाही , तरीही ऎनेट बेनिन्गने फ़ार छान केलं आहे काम... यातले काही आवडते सीन... १.लेस्टर बॉसला ब्लॅकमेल करून जास्ती बेनेफिट्स घेतो ते दृश्य २. लेस्टर करोलिन दोघे प्रेमात आल्यानंतर लेस्टरच्या हातातली बीअर महागड्या सोफ्यावर सांडेल म्हणून कॅरोलीन लेस्टरला दूर ढकलते आणि त्याच्या मूडचा विचका होऊन तो थयथयाट करतो... ३. ( साक्षात्कारानंतर) घरात डिनरच्या वेळेला " आय रूल" असं हात उंचावून तो ( पूर्वी त्याला काडीची किंमत न देणार्‍या) दोघींना बजावून सांगतो .. याच्या दिग्दर्शकाविषयी थोडेसे... स्पीलबर्ग ने सॅम मेंडेस या लंडनमध्ये ब्रिटिश रंगभूमीवर दिग्दर्शन करणार्‍या ( नाटकवाल्या!! बहुतेक ब्लू रूम नावाचे निकोल किडमन अभिनीत नाटक त्याचे होते) दिग्दर्शकाकडे ही कामगिरी सोपवली त्यावेळी बर्‍याच जणांच्या भुवया उंचावल्या होत्या... पण त्याचे या माणसाने चीज केले, आणि ऑस्कर मिळवले...... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

भडकमकर मास्तर Mon, 06/02/2008 - 16:08
या सिनेमाचा हा एक दुवा.. http://www.dreamworks.com/ab/ या सिनेमाची संपूर्ण पटकथा संवादासहित वाचा इथे... http://www.script-o-rama.com/movie_scripts/a/american-beauty-screenplay-script-final.html ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/
लेखनविषय:
संस्कृती
लेखनप्रकार
आस्वाद
(हा लेक म्हंजे 'आमेरिकन बिवटी ' ह्या इंग्लिस पिक्चरचा परीक्शन हाय. ह्ये परीक्शन वरिजनल आमेरिकन पिक्चरवर आदारीत हाय. (मना आसा म्हनायचा हाय का हा परीक्शन भारतीय शेंसॉर बॉर्डाने शेंसॉर केलेल्या 'आमेरिकन बिवटी' चा नाय. असो.) तर सांगायचा मुद्दा हा हाय की पिक्चरमदी काय पन दाकवलेला असला तरी मी लेक लिवताना लय संबालून लिवलाय. तरीपन सरपंचाना किवा कुना आदर्नीय मिपा कराना काय आब्जेक्शन आसला तं मना काय नं सांगता हितना हा लेक काडून टाकला तरी माजा काय म्हनना नाय...) ...गावाकड दुपारच्या टायमाला जोरान हुती येते. हुती म्हनजे वा~याचा भवरा.

आल्यावर असा येशील की...

फटू ·
लेखनविषय:
कविता
Taxonomy upgrade extras
भाषांतर
कधी सांज ढळत असताना ह्रदयात उतर तू माझ्या कधी चांदणं फुलत असताना ह्रदयात उतर तू माझ्या आल्यावर असा येशील की तू परत जावू नकोस राजा तू इथे नाहीस तरीही तू सोबत आहेस असंच वाटतं मला माझ्या प्रत्येक गोष्टीमध्ये जणू तूच आहेस रे लपलेला जेव्हापासून तुला ओळखते, आपलं मानलं आहे मी तुला माझं भोवताल, माझा देह सारं काही तूच व्यापून उरलेला आल्यावर असा येशील की तू परत जावू नकोस राजा कधी सांज ढळत असताना ह्रदयात उतर तू माझ्या कधी चांदणं फुलत असताना ह्रदयात उतर तू माझ्या रात्र अन् दिवसाचे श्वास माझे, जणू तुझेच आहेत सारे शपथ आयुष्याची, माझं आयुष्य आहे तुझी देणगी रे या एकाकी वाटचालीमध्ये तूच आहेस र

( आयपीएल चा खेळ रे)

अमोल केळकर ·

हेरंब Sun, 06/01/2008 - 18:03
आयपीएलचा खेळ रे यालाच लोक क्रिकेट समजतात रे खर्‍या तंत्राला विसर रे आतशबाजीलाच सलाम रे |

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sun, 06/01/2008 - 20:10
खेळाडुंची खाण रे, चौकार-षटकार मार रे ! प्राणांचाही प्राण माझा, पैसा तुची एक रे !! आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे ! मस्त !!!!

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/01/2008 - 20:11
आयपीएलचा खेळ रे! अरे, अरे, काय रेऽऽ! ह्यालाच क्रिकेट म्हणतात का रे, शरीरविक्रयाचा खेळ रे. कोण माझा, कोण परका, सगळीच सरमिसळ झाली रे, धोनी माझा, युवराजही माझा हार-जीत कोणाची रे! पैसा माझा, खेळ परका, कमरेचेही सोडले रे, ह्यालाच क्रिकेट म्हणतात का रे, शरीरविक्रयाचा खेळ रे.

विसोबा खेचर Mon, 06/02/2008 - 09:20
केळकरसाहेब अणि पेठकरशेठ, दोघांचीही विडंबने झकास... आपला, (सचिनप्रेमी) तात्या.

हेरंब Sun, 06/01/2008 - 18:03
आयपीएलचा खेळ रे यालाच लोक क्रिकेट समजतात रे खर्‍या तंत्राला विसर रे आतशबाजीलाच सलाम रे |

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sun, 06/01/2008 - 20:10
खेळाडुंची खाण रे, चौकार-षटकार मार रे ! प्राणांचाही प्राण माझा, पैसा तुची एक रे !! आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे ! मस्त !!!!

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/01/2008 - 20:11
आयपीएलचा खेळ रे! अरे, अरे, काय रेऽऽ! ह्यालाच क्रिकेट म्हणतात का रे, शरीरविक्रयाचा खेळ रे. कोण माझा, कोण परका, सगळीच सरमिसळ झाली रे, धोनी माझा, युवराजही माझा हार-जीत कोणाची रे! पैसा माझा, खेळ परका, कमरेचेही सोडले रे, ह्यालाच क्रिकेट म्हणतात का रे, शरीरविक्रयाचा खेळ रे.

विसोबा खेचर Mon, 06/02/2008 - 09:20
केळकरसाहेब अणि पेठकरशेठ, दोघांचीही विडंबने झकास... आपला, (सचिनप्रेमी) तात्या.
लेखनविषय:
विडंबन
Taxonomy upgrade extras
विरंगुळा
आयपीएल च्या अंतीम सामन्याच्या पुर्वसंधेला डि.वाय पाटील स्टेडिअमवर जाण्यापुर्वी एक विडंबन चाल प्रसिध्द गाणे ' विश्वाचा विश्राम रे स्वामी माझा राम रे !! ============================================================== आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे ! आनंदाची शाम त्यांची आनंदाची रात्र रे !! आयपीएल चा खेळ रे,-- खेळाडुंची खाण रे, चौकार-षटकार मार रे ! प्राणांचाही प्राण माझा, पैसा तुची एक रे !! आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे !---- सर्वांचा तो देव रे, मोदी स्वयंमेवरे ! सर्वांचा तो देव रे, मोदी स्वयंमेवरे ! प्रिती, शाहरुख, अंबानी , घेती वाटुन संघ रे, !!

आर्यांचे मुळस्थान कोणते? : डॉ. आंबेडकर - २

पंकज ·
लेखनविषय:
इतिहास
लेखनप्रकार
मत
3

रात गयी, बात गयी?

गिरिजा ·

आणिबाणीचा शासनकर्ता Sun, 06/01/2008 - 11:27
गिरिजा यांनी शीर्षकामध्ये कौलाचा विषय देताना त्यात दुवाही दिला होता त्यामुळे तांत्रिक बिघाड झाला. सबब, आम्ही शीर्षकातला तो दुवा काढून टाकून येथे देत आहोत. मिपाकरांनी आता हा दुवा वाचावा व मत द्यावे ही विनंती... जनरल डायर. हे वाचा व मत द्या! (निवडीसोबतच मत जरूर लिहा..) --गिरिजा.

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/01/2008 - 14:27
सहमत किंवा असहमत असे कुठलेच मत देता येत नाही. परिस्थिती 'इतकी' पुढे गेली असेल असे कधी वाटले नव्हते त्यामुळे त्यावर कधी विचारच केला नाही आणि म्हणूनच झटकन मत बनविता येत नाहिए. 'आर्थिक गरज' एका कडून, 'शारीरिक गरज' दूसर्‍याकडून आणि 'भावनिक गरज' तिसर्‍याकडून ह्यातूनच तर एकतर्फी प्रेमाची, हिंसेची प्रकरणे घडत नसावीत न? असाही विचार मनात येतो. भावना इतक्या अस्थिर असतील तर लग्ना नंतर सहजीवन किती काळ टिकेल? कारण, विवाहोत्तर काळातही जोडीदाराशी सौम्य मतभेद, मध्यम मतभेद आणि तिव्र मतभेद हे होतच राहणार अशा वेळी कुठली विचारसरणी त्यातून दोघांनाही तारुन नेणार? हे कळत नाही. की जरा मतभेद झाले की घे घटस्फोट आणि कर दूसर्‍याशी लग्न किंवा नाही करायचे लग्न, तसेच करीयर जोपासत राहायचे, जेंव्हा जेंव्हा शारीरिक गरज भासेल तेंव्हा तेंव्हा भेटेलच कोणीतरी. 'आर्थिक' गरज कदाचीत भासणार नाही. भावनिक गरज तर कोणीही शमवू शकतो. (खरंच?) म्हातारपण येईल. (विचारात आपण कितीही 'पुढारलो' तरी वय थांबवू शकत नाही. म्हातारपण हे येणारच.) कंबरदुखी, सांधेदुखी, रक्तदाब, मधुमेह, कॅन्सर (आजकाल फार कॉमन होत चाललाय), अंधत्व असे अनेक आजार्/व्याधी जेंव्हा शरीरात घर करू लागतील तेंव्हा मायेचे कोण असेल बरोबर? आज तरूण वयामुळे (स्त्री-पुरूष दोघांनाही) 'आर्थिक गरज' एका कडून, 'शारीरिक गरज' दूसर्‍याकडून आणि 'भावनिक गरज' तिसर्‍याकडून भागविण्यासाठी साथीदार, सहानुभूतीदार, 'गरजू' भेटतीलही पण म्हातारपणी कोणी भेटेल? सर्वात मोठा प्रश्न संततीचे काय? की संतती नकोच. आधीच सुशिक्षित आणि आर्थिकदृष्ट्या सक्षम वर्गात 'कुटुंबनियोजना'च्या जाणीवेतून संतती नियमनाद्वारे सुशिक्षित समाज आकुंचन पावत आहे आणि अशिक्षित, अंधश्रद्ध आणि आर्थिकदृष्ट्या अक्षम वर्ग कुटुंबनियोजनाचे महत्त्व न कळून किंवा दुर्लक्ष्य केल्यामुळे २ पेक्षा जास्त मुलांना जन्मास घालत आहे. ह्या सर्वाचा परीणाम अशिक्षित, अक्षम वर्ग वाढून सुशिक्षित समाज 'अल्पसंख्यांक' होत जाईल. राजकारण्यांचे अधिक फावेल. आजच्या काळातही राजकारणी निर्लज्यपणे सांगतात 'आम्हाला तुमची मते नाही मिळाली तरी चालेल झोपडपट्टीतून आम्हाला एकगठ्ठा मते मिळतात.' नविन सुशिक्षित पिढीने संततीच नको असे म्हंटले तर आजची सामाजिक परिस्थिती अजूनही चिघळत जाईल. संतती निर्मिली पण आई-वडीलांचे पटले नाही (कारण दोघांनाही मतस्वातंत्र्य असणार आहे. लग्नसंस्थेकडे बघण्याचा पारंपारीक [म्हणून चुकीचा] दृष्टीकोन बदललेला असेल) दोघेही विभक्त होऊन दोन दिशांना गेले. आता त्या लहानग्यांनी काय करायचे? त्यांच्या आर्थिक, भावनिक गरजा कोण पुरवणार? त्यांच्यावर कोण आणि कुठले संस्कार करणार? सगळाच अंधार. अशी काहीतरी भयानक वाटचाल चालू आहेसे त्या लेखावरून वाटले. कदाचित माझी मते पार टोकाची असतील. मला वाटते तसे काही होणारही नाही. पण ऐहिकतेलाच आदर्श मानणारी पिढी मात्र जन्मास येईल (किंवा कदाचित आलीही असेल) आणि ते समाजाच्या एकसंघीपणास घातक असेल.

राजे Sun, 06/01/2008 - 14:33
तुमच्या मताची १००% सहमत. त्यासाठीच तो लेख मी दोनदा वाचला व मनामध्ये प्रचंड गुंतागुंती झाली.. त्याला शब्दबध कसे करावे ह्याचा विचार करत होतो व तुम्ही प्रतिसाद दिला. काहीतरी भयानक वाटचाल चालू आहेसे त्या लेखावरून वाटले. कदाचित माझी मते पार टोकाची असतील. मला वाटते तसे काही होणारही नाही. पण ऐहिकतेलाच आदर्श मानणारी पिढी मात्र जन्मास येईल (किंवा कदाचित आलीही असेल) आणि ते समाजाच्या एकसंघीपणास घातक असेल. अवांतर : येथे हरयाणा मध्ये काही वडीलधारी माणंस असे काहीतरी वाचले/ टीव्हीवर पाहीले की लगेच म्हणतात... जेव्हा १४ वर्षाची मुलगी आजी आजी बनेल तेव्हा ह्या जगाचा अंत झालेला असे... ! वाटचाल त्या दिशेनेच चालू आहे.... राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

मराठी_माणूस Mon, 06/02/2008 - 11:38
वाचुन आधि विश्वास बसत नव्हता , असे कसे असु शकेल असे वाटत होते. आणि परस्थिति आपल्या हातात नाहि हे जाणवुन असाह्य वाटु लगले.

आणिबाणीचा शासनकर्ता Sun, 06/01/2008 - 11:27
गिरिजा यांनी शीर्षकामध्ये कौलाचा विषय देताना त्यात दुवाही दिला होता त्यामुळे तांत्रिक बिघाड झाला. सबब, आम्ही शीर्षकातला तो दुवा काढून टाकून येथे देत आहोत. मिपाकरांनी आता हा दुवा वाचावा व मत द्यावे ही विनंती... जनरल डायर. हे वाचा व मत द्या! (निवडीसोबतच मत जरूर लिहा..) --गिरिजा.

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/01/2008 - 14:27
सहमत किंवा असहमत असे कुठलेच मत देता येत नाही. परिस्थिती 'इतकी' पुढे गेली असेल असे कधी वाटले नव्हते त्यामुळे त्यावर कधी विचारच केला नाही आणि म्हणूनच झटकन मत बनविता येत नाहिए. 'आर्थिक गरज' एका कडून, 'शारीरिक गरज' दूसर्‍याकडून आणि 'भावनिक गरज' तिसर्‍याकडून ह्यातूनच तर एकतर्फी प्रेमाची, हिंसेची प्रकरणे घडत नसावीत न? असाही विचार मनात येतो. भावना इतक्या अस्थिर असतील तर लग्ना नंतर सहजीवन किती काळ टिकेल? कारण, विवाहोत्तर काळातही जोडीदाराशी सौम्य मतभेद, मध्यम मतभेद आणि तिव्र मतभेद हे होतच राहणार अशा वेळी कुठली विचारसरणी त्यातून दोघांनाही तारुन नेणार? हे कळत नाही. की जरा मतभेद झाले की घे घटस्फोट आणि कर दूसर्‍याशी लग्न किंवा नाही करायचे लग्न, तसेच करीयर जोपासत राहायचे, जेंव्हा जेंव्हा शारीरिक गरज भासेल तेंव्हा तेंव्हा भेटेलच कोणीतरी. 'आर्थिक' गरज कदाचीत भासणार नाही. भावनिक गरज तर कोणीही शमवू शकतो. (खरंच?) म्हातारपण येईल. (विचारात आपण कितीही 'पुढारलो' तरी वय थांबवू शकत नाही. म्हातारपण हे येणारच.) कंबरदुखी, सांधेदुखी, रक्तदाब, मधुमेह, कॅन्सर (आजकाल फार कॉमन होत चाललाय), अंधत्व असे अनेक आजार्/व्याधी जेंव्हा शरीरात घर करू लागतील तेंव्हा मायेचे कोण असेल बरोबर? आज तरूण वयामुळे (स्त्री-पुरूष दोघांनाही) 'आर्थिक गरज' एका कडून, 'शारीरिक गरज' दूसर्‍याकडून आणि 'भावनिक गरज' तिसर्‍याकडून भागविण्यासाठी साथीदार, सहानुभूतीदार, 'गरजू' भेटतीलही पण म्हातारपणी कोणी भेटेल? सर्वात मोठा प्रश्न संततीचे काय? की संतती नकोच. आधीच सुशिक्षित आणि आर्थिकदृष्ट्या सक्षम वर्गात 'कुटुंबनियोजना'च्या जाणीवेतून संतती नियमनाद्वारे सुशिक्षित समाज आकुंचन पावत आहे आणि अशिक्षित, अंधश्रद्ध आणि आर्थिकदृष्ट्या अक्षम वर्ग कुटुंबनियोजनाचे महत्त्व न कळून किंवा दुर्लक्ष्य केल्यामुळे २ पेक्षा जास्त मुलांना जन्मास घालत आहे. ह्या सर्वाचा परीणाम अशिक्षित, अक्षम वर्ग वाढून सुशिक्षित समाज 'अल्पसंख्यांक' होत जाईल. राजकारण्यांचे अधिक फावेल. आजच्या काळातही राजकारणी निर्लज्यपणे सांगतात 'आम्हाला तुमची मते नाही मिळाली तरी चालेल झोपडपट्टीतून आम्हाला एकगठ्ठा मते मिळतात.' नविन सुशिक्षित पिढीने संततीच नको असे म्हंटले तर आजची सामाजिक परिस्थिती अजूनही चिघळत जाईल. संतती निर्मिली पण आई-वडीलांचे पटले नाही (कारण दोघांनाही मतस्वातंत्र्य असणार आहे. लग्नसंस्थेकडे बघण्याचा पारंपारीक [म्हणून चुकीचा] दृष्टीकोन बदललेला असेल) दोघेही विभक्त होऊन दोन दिशांना गेले. आता त्या लहानग्यांनी काय करायचे? त्यांच्या आर्थिक, भावनिक गरजा कोण पुरवणार? त्यांच्यावर कोण आणि कुठले संस्कार करणार? सगळाच अंधार. अशी काहीतरी भयानक वाटचाल चालू आहेसे त्या लेखावरून वाटले. कदाचित माझी मते पार टोकाची असतील. मला वाटते तसे काही होणारही नाही. पण ऐहिकतेलाच आदर्श मानणारी पिढी मात्र जन्मास येईल (किंवा कदाचित आलीही असेल) आणि ते समाजाच्या एकसंघीपणास घातक असेल.

राजे Sun, 06/01/2008 - 14:33
तुमच्या मताची १००% सहमत. त्यासाठीच तो लेख मी दोनदा वाचला व मनामध्ये प्रचंड गुंतागुंती झाली.. त्याला शब्दबध कसे करावे ह्याचा विचार करत होतो व तुम्ही प्रतिसाद दिला. काहीतरी भयानक वाटचाल चालू आहेसे त्या लेखावरून वाटले. कदाचित माझी मते पार टोकाची असतील. मला वाटते तसे काही होणारही नाही. पण ऐहिकतेलाच आदर्श मानणारी पिढी मात्र जन्मास येईल (किंवा कदाचित आलीही असेल) आणि ते समाजाच्या एकसंघीपणास घातक असेल. अवांतर : येथे हरयाणा मध्ये काही वडीलधारी माणंस असे काहीतरी वाचले/ टीव्हीवर पाहीले की लगेच म्हणतात... जेव्हा १४ वर्षाची मुलगी आजी आजी बनेल तेव्हा ह्या जगाचा अंत झालेला असे... ! वाटचाल त्या दिशेनेच चालू आहे.... राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

मराठी_माणूस Mon, 06/02/2008 - 11:38
वाचुन आधि विश्वास बसत नव्हता , असे कसे असु शकेल असे वाटत होते. आणि परस्थिति आपल्या हातात नाहि हे जाणवुन असाह्य वाटु लगले.

प्रवासातील माणुसकीचे दर्शन

शितल ·

विसोबा खेचर Sun, 06/01/2008 - 08:20
सभ्य चारित्र्याच्या त्या भल्या माणसाला आपलाही सलाम..! शितल, साध्या सोप्या शब्दातलं अनुभवकथन आवडलं. अजूनही येऊ देत... तात्या.

फटू Sun, 06/01/2008 - 09:14
अशी माणसं हल्ली खुप कमी भेटतात... (भल्या माणसांनी वेळोवेळी मदत केल्यामुळे आयुष्यात काही मिळवलेला) सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/01/2008 - 09:51
एक पुरुष म्हणून तुमच्या भितीशी मी कदाचित १०० टक्के समरस होणार नाही. निसर्गानेच हे दोन्ही स्वभावविशेष असे बनविले आहेत की 'जावे त्याच्या वंशा तेंव्हा कळे' ही उक्ती सार्थ ठरावी. तरीपण एक अबला नारीच्या भूमिकेत शिरण्याचा प्रयत्न केला तर खरोखर फार मोठी जोखिम तुम्ही उचललीत असे वाटते. नंतर कितीही वाटले तरी आपला निर्णय बदलता येत नाही ही त्यातील अगतिकता जास्तच त्रासदायक. तुमच्या नशीबाने ड्रायव्हर चांगला भेटला आणि प्रवास निभावला. प्रवासाच्या शेवटी त्या भल्या गृहस्थाला तुम्ही 'धन्यवाद' दिले असतेत तर त्या ड्रायव्हरला आणि आम्हा वाचकांनाही खूप बरे वाटले असते. असो. अवांतरः बायकांच्या पर्स मध्ये विश्व सामावलेले असते. कोल्हापुरी अस्सल तिखटाची एखादी पुडी, दुर्धर प्रसंगी स्वसंरक्षणार्थ, ठेवायला काही हरकत नाही.

मदनबाण Sun, 06/01/2008 - 15:24
पेठकर काकांशी सहमत..... आणि बायकांच्या पर्स मध्ये विश्व सामावलेले असते. कोल्हापुरी अस्सल तिखटाची एखादी पुडी, दुर्धर प्रसंगी स्वसंरक्षणार्थ, ठेवायला काही हरकत नाही. हा तर अतिशय योग्य सल्ला आहे.....

शितल Sun, 06/01/2008 - 16:09
प्रवासाच्या शेवटी त्या भल्या गृहस्थाला तुम्ही 'धन्यवाद' दिले असतेत तर त्या ड्रायव्हरला आणि आम्हा वाचकांनाही खूप बरे वाटले असते. हो ते ही मी बोलले पण फक्त थॅक्स एवढेच, (ते मात्र लिहायचे राहुन गेले) कारण तो माणुस एक ही शब्द बोलत नव्हता त्यामुळे मला ऑकवर्ड फिल होत होते. कोल्हापुरी अस्सल तिखटाची एखादी पुडी, दुर्धर प्रसंगी स्वसंरक्षणार्थ, ठेवायला काही हरकत नाही हो तुम्ही म्हणता ते बरोबर आहे, पण जळ्ली आम्ही त्या पर्स मध्ये १०० दा हात घालतो आणि आमचीच बोटे त्या तिकटात जाऊन आमचेच डोले लाल व्हायचे. (ह्.घ्या.)

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/01/2008 - 20:51
हो ते ही मी बोलले पण फक्त थॅक्स एवढेच, (ते मात्र लिहायचे राहुन गेले) वाचून बरे वाटले. धन्यवाद. आमचीच बोटे त्या तिकटात जाऊन आमचेच डोले लाल व्हायचे. हलकेच घेऊ नका. मी सल्ला गांभिर्याने दिला आहे. पर्सच्या एका खणात (अनंत खण असतात) फक्त तिखटाची पुडी ठेवायची. म्हणजे त्याला चुकूनही आपला हात लागू नये आणि ऐनवेळी शेकडो अनावश्याक वस्तूंमधून तिखट शोधण्यात वेळ ही जाऊ नये. कसे?

राजे Sun, 06/01/2008 - 12:04
:) अशी सभ्य माणसं ह्या भुतलावर आहेत म्हणून विश्वास नावाची चीज तगधरुन आहे ! सलाम ! अवांतर : पेठेकर काकांचा सल्ला मोलाचा आहे... मी नेहमी आपल्या गाडी मध्ये.. एक चाकू, सुई-दोरा व मस्त पैकी बेसबॉल ची बॅट संगतीला ठेवतोच ;) काय माहीत कधी वापरायची गरज पडलीच तर ! राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

मन Sun, 06/01/2008 - 13:35
"माणुस" सापडतो तो असा. छान लेख. एक छोटिशी गोष्ट खटकलीए पण व्य नि केलाय त्यासाठी. (आदमियों के बीच "इन्सान" मिलता है, वो ऐसे.) आपलाच, मनोबा

इनोबा म्हणे Sun, 06/01/2008 - 16:18
खरं आहे! पेठकर काकांचा सल्ला मोलाचा आहे... हेच म्हणतो.. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

यशोधरा Mon, 06/02/2008 - 08:37
शीतल, छान लिहिले आहेस, साधे आणि प्रामाणिक. तेह्वा तू किती घाबरली असशील ना?

ऋचा Mon, 06/02/2008 - 10:43
खुप छान लिहिले आहेस. पेठकर काकांचा सल्ला अगदी योग्य वाटतो.

सुधीर कांदळकर Mon, 06/02/2008 - 19:49
खरेच गांभीर्याने घ्यावा. 'डा व्हिन्सी कोड'मध्ये एक मुलगी मिरपुडीचे सॅचेट वापरते. ते जास्त सोयिस्कर आहे. सगळीकडे मिळते. त्याला हात लागला तरी हरकत नाही. अनुभव छान लिहिला आहे. सुधीर कांदळकर.

चतुरंग Mon, 06/02/2008 - 20:29
वाचलेल्या, ऐकलेल्या अनुभवांचा आपल्या मनावरचा पगडा किती दृढ असतो आणि त्यातूनच बघताना आपल्याला येणारा अनुभव त्याच पठडीतून जाणारा असेल की काय ह्या आशंकेने मन कातरुन जाते त्याचे वर्णन एकदम नैसर्गिक आहे. मिरची पुडी शिवाय स्वसंरक्षणार्थ स्त्रिया अनेक साधने वापरतात. त्याचीही येथे दिलेली माहिती मनोरंजक ठरावी. :) चतुरंग

विदेश Mon, 06/02/2008 - 22:02
छान लिहिला आहे प्रवासानुभव. पण माझे नशिब खुप चा॑गले होते आणि आहे, त्या भल्या माणसाने गाडीतील चालु असलेला रोम्यान्टि॑क गाणी मी गाडीत एकटी असल्याने ब॑द केली . नशीब चांगले,माणूस भला भेटला!

शितल Mon, 06/02/2008 - 22:46
सर्व वाचका॑चे आभार आणि प्रतिसादा बद्दल धन्यवाद ! पेठकार काका आणि चतुर॑गजी या॑नी स्वतःच्या स॑रक्षणासाठी प्रवासात बाळगायचे साहित्य आहे त्याची माहिती दिल्या बद्दल त्या॑चे ही आभार.

वरदा Mon, 06/02/2008 - 23:33
मीही असले उद्योग केलेत बरेच वेळा आणि देवाच्या दयेने चांगली माणसं भेटलेयत....घरुन भयंकर शिव्या खाल्ल्यायत....माझं नशिब बलवत्तर आहे याची खात्री पटलेय.... तुझे पुढचे अनुभव लिही मग माझेहि सांगेन....आता पळायला हवय....

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 12:29
शीतल अनुभव कथन आवडलं, पण काळजी घे.पेठकर आणि चतुरंगनी दिलेल्या टिप्स ध्यानात ठेव. भला माणूस होता तो,नशिब ! स्वाती

प्राजु Tue, 06/03/2008 - 12:45
अनुभव छान सांगितला आहेस. खरंच त्या सद् गृहस्थाला सलाम. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

ईश्वरी गुरुवार, 06/05/2008 - 03:57
>>अनुभव छान सांगितला आहेस. खरंच त्या सद् गृहस्थाला सलाम. -- माझेही हेच मत. पण अशी एकटी जाऊ नकोस परत कधी. पुढचेही अनुभव टाक ना लवकर. ईश्वरी

शुचि गुरुवार, 06/24/2010 - 19:22
अंगावर काटा आला. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

अर्धवट गुरुवार, 06/24/2010 - 19:34
बाय जपुन र्‍हावाव.. पण छान लीवलय.. (उरलेल्या दोन अनुभवांच्या प्रतीक्षेतला) अर्धवट

पाषाणभेद गुरुवार, 06/24/2010 - 19:53
बर्‍याचदा प्रवासातली माणसे चांगलीच वागतात. एखाद्या माणसामुळे माणसाच्या नावाला काळीमा लागतो. वरील प्रसंगाच्या लिखाणात अन प्रतिक्रीयांत असे जाणवले नाही. The universal symbol for diabetes मधुमेहा विरुद्ध लढा माझी जालवही

विसोबा खेचर Sun, 06/01/2008 - 08:20
सभ्य चारित्र्याच्या त्या भल्या माणसाला आपलाही सलाम..! शितल, साध्या सोप्या शब्दातलं अनुभवकथन आवडलं. अजूनही येऊ देत... तात्या.

फटू Sun, 06/01/2008 - 09:14
अशी माणसं हल्ली खुप कमी भेटतात... (भल्या माणसांनी वेळोवेळी मदत केल्यामुळे आयुष्यात काही मिळवलेला) सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/01/2008 - 09:51
एक पुरुष म्हणून तुमच्या भितीशी मी कदाचित १०० टक्के समरस होणार नाही. निसर्गानेच हे दोन्ही स्वभावविशेष असे बनविले आहेत की 'जावे त्याच्या वंशा तेंव्हा कळे' ही उक्ती सार्थ ठरावी. तरीपण एक अबला नारीच्या भूमिकेत शिरण्याचा प्रयत्न केला तर खरोखर फार मोठी जोखिम तुम्ही उचललीत असे वाटते. नंतर कितीही वाटले तरी आपला निर्णय बदलता येत नाही ही त्यातील अगतिकता जास्तच त्रासदायक. तुमच्या नशीबाने ड्रायव्हर चांगला भेटला आणि प्रवास निभावला. प्रवासाच्या शेवटी त्या भल्या गृहस्थाला तुम्ही 'धन्यवाद' दिले असतेत तर त्या ड्रायव्हरला आणि आम्हा वाचकांनाही खूप बरे वाटले असते. असो. अवांतरः बायकांच्या पर्स मध्ये विश्व सामावलेले असते. कोल्हापुरी अस्सल तिखटाची एखादी पुडी, दुर्धर प्रसंगी स्वसंरक्षणार्थ, ठेवायला काही हरकत नाही.

मदनबाण Sun, 06/01/2008 - 15:24
पेठकर काकांशी सहमत..... आणि बायकांच्या पर्स मध्ये विश्व सामावलेले असते. कोल्हापुरी अस्सल तिखटाची एखादी पुडी, दुर्धर प्रसंगी स्वसंरक्षणार्थ, ठेवायला काही हरकत नाही. हा तर अतिशय योग्य सल्ला आहे.....

शितल Sun, 06/01/2008 - 16:09
प्रवासाच्या शेवटी त्या भल्या गृहस्थाला तुम्ही 'धन्यवाद' दिले असतेत तर त्या ड्रायव्हरला आणि आम्हा वाचकांनाही खूप बरे वाटले असते. हो ते ही मी बोलले पण फक्त थॅक्स एवढेच, (ते मात्र लिहायचे राहुन गेले) कारण तो माणुस एक ही शब्द बोलत नव्हता त्यामुळे मला ऑकवर्ड फिल होत होते. कोल्हापुरी अस्सल तिखटाची एखादी पुडी, दुर्धर प्रसंगी स्वसंरक्षणार्थ, ठेवायला काही हरकत नाही हो तुम्ही म्हणता ते बरोबर आहे, पण जळ्ली आम्ही त्या पर्स मध्ये १०० दा हात घालतो आणि आमचीच बोटे त्या तिकटात जाऊन आमचेच डोले लाल व्हायचे. (ह्.घ्या.)

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/01/2008 - 20:51
हो ते ही मी बोलले पण फक्त थॅक्स एवढेच, (ते मात्र लिहायचे राहुन गेले) वाचून बरे वाटले. धन्यवाद. आमचीच बोटे त्या तिकटात जाऊन आमचेच डोले लाल व्हायचे. हलकेच घेऊ नका. मी सल्ला गांभिर्याने दिला आहे. पर्सच्या एका खणात (अनंत खण असतात) फक्त तिखटाची पुडी ठेवायची. म्हणजे त्याला चुकूनही आपला हात लागू नये आणि ऐनवेळी शेकडो अनावश्याक वस्तूंमधून तिखट शोधण्यात वेळ ही जाऊ नये. कसे?

राजे Sun, 06/01/2008 - 12:04
:) अशी सभ्य माणसं ह्या भुतलावर आहेत म्हणून विश्वास नावाची चीज तगधरुन आहे ! सलाम ! अवांतर : पेठेकर काकांचा सल्ला मोलाचा आहे... मी नेहमी आपल्या गाडी मध्ये.. एक चाकू, सुई-दोरा व मस्त पैकी बेसबॉल ची बॅट संगतीला ठेवतोच ;) काय माहीत कधी वापरायची गरज पडलीच तर ! राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

मन Sun, 06/01/2008 - 13:35
"माणुस" सापडतो तो असा. छान लेख. एक छोटिशी गोष्ट खटकलीए पण व्य नि केलाय त्यासाठी. (आदमियों के बीच "इन्सान" मिलता है, वो ऐसे.) आपलाच, मनोबा

इनोबा म्हणे Sun, 06/01/2008 - 16:18
खरं आहे! पेठकर काकांचा सल्ला मोलाचा आहे... हेच म्हणतो.. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

यशोधरा Mon, 06/02/2008 - 08:37
शीतल, छान लिहिले आहेस, साधे आणि प्रामाणिक. तेह्वा तू किती घाबरली असशील ना?

ऋचा Mon, 06/02/2008 - 10:43
खुप छान लिहिले आहेस. पेठकर काकांचा सल्ला अगदी योग्य वाटतो.

सुधीर कांदळकर Mon, 06/02/2008 - 19:49
खरेच गांभीर्याने घ्यावा. 'डा व्हिन्सी कोड'मध्ये एक मुलगी मिरपुडीचे सॅचेट वापरते. ते जास्त सोयिस्कर आहे. सगळीकडे मिळते. त्याला हात लागला तरी हरकत नाही. अनुभव छान लिहिला आहे. सुधीर कांदळकर.

चतुरंग Mon, 06/02/2008 - 20:29
वाचलेल्या, ऐकलेल्या अनुभवांचा आपल्या मनावरचा पगडा किती दृढ असतो आणि त्यातूनच बघताना आपल्याला येणारा अनुभव त्याच पठडीतून जाणारा असेल की काय ह्या आशंकेने मन कातरुन जाते त्याचे वर्णन एकदम नैसर्गिक आहे. मिरची पुडी शिवाय स्वसंरक्षणार्थ स्त्रिया अनेक साधने वापरतात. त्याचीही येथे दिलेली माहिती मनोरंजक ठरावी. :) चतुरंग

विदेश Mon, 06/02/2008 - 22:02
छान लिहिला आहे प्रवासानुभव. पण माझे नशिब खुप चा॑गले होते आणि आहे, त्या भल्या माणसाने गाडीतील चालु असलेला रोम्यान्टि॑क गाणी मी गाडीत एकटी असल्याने ब॑द केली . नशीब चांगले,माणूस भला भेटला!

शितल Mon, 06/02/2008 - 22:46
सर्व वाचका॑चे आभार आणि प्रतिसादा बद्दल धन्यवाद ! पेठकार काका आणि चतुर॑गजी या॑नी स्वतःच्या स॑रक्षणासाठी प्रवासात बाळगायचे साहित्य आहे त्याची माहिती दिल्या बद्दल त्या॑चे ही आभार.

वरदा Mon, 06/02/2008 - 23:33
मीही असले उद्योग केलेत बरेच वेळा आणि देवाच्या दयेने चांगली माणसं भेटलेयत....घरुन भयंकर शिव्या खाल्ल्यायत....माझं नशिब बलवत्तर आहे याची खात्री पटलेय.... तुझे पुढचे अनुभव लिही मग माझेहि सांगेन....आता पळायला हवय....

स्वाती दिनेश Tue, 06/03/2008 - 12:29
शीतल अनुभव कथन आवडलं, पण काळजी घे.पेठकर आणि चतुरंगनी दिलेल्या टिप्स ध्यानात ठेव. भला माणूस होता तो,नशिब ! स्वाती

प्राजु Tue, 06/03/2008 - 12:45
अनुभव छान सांगितला आहेस. खरंच त्या सद् गृहस्थाला सलाम. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

ईश्वरी गुरुवार, 06/05/2008 - 03:57
>>अनुभव छान सांगितला आहेस. खरंच त्या सद् गृहस्थाला सलाम. -- माझेही हेच मत. पण अशी एकटी जाऊ नकोस परत कधी. पुढचेही अनुभव टाक ना लवकर. ईश्वरी

शुचि गुरुवार, 06/24/2010 - 19:22
अंगावर काटा आला. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

अर्धवट गुरुवार, 06/24/2010 - 19:34
बाय जपुन र्‍हावाव.. पण छान लीवलय.. (उरलेल्या दोन अनुभवांच्या प्रतीक्षेतला) अर्धवट

पाषाणभेद गुरुवार, 06/24/2010 - 19:53
बर्‍याचदा प्रवासातली माणसे चांगलीच वागतात. एखाद्या माणसामुळे माणसाच्या नावाला काळीमा लागतो. वरील प्रसंगाच्या लिखाणात अन प्रतिक्रीयांत असे जाणवले नाही. The universal symbol for diabetes मधुमेहा विरुद्ध लढा माझी जालवही
लेखनविषय:
प्रवास
लेखनप्रकार
मत
प्रवासातील खुप चा॑गले अनुभव माझ्या पाठीशी आहेत त्यातील दोन तीन सा॑गते. कोर्टात नविनच नोकरीला लागुन अगदी २ ते ३ महिनेच झाले होते, स्वतःच्या गावापासुन दुर गावी नोकरीला असल्याने दुसर्‍या आणि चौथ्या शनिवार, रविवारी मी कोल्हापुरला म्हणजे स्वतःच्या गावी याचचे .
Subscribe to