बाकी मूळ धागाकर्त्याची क्षमा मागायची राहिली. तेव्हढे जरा मान्य करून घ्या हो भिंगरीताई प्लीझ.

,जिकडे तिकडे चोहीकडे.

,जिकडे तिकडे चोहीकडे.

'तुंबड्या लावायची भिंत', असं माझी शेजारीण म्हणते

धाग्याने भिंगरी फिरवू नका हो , भोवरा होउन भोवळ येइल तिला.

दोन दोन पतंगी कटी घेउन फिरतात काही ;) \m/

कंपुबाजांनी कंपुबाजांसाठी काढलेला धागा.

काय करू काय करू ? नेसते लुगडे धांडे करू ? { खानदेशी म्हण }

ते, काम नई काय करु लुगडे फाडी दांडे करु. असे आहे

बाकी मूळ धागाकर्त्याची क्षमा मागायची राहिली. तेव्हढे जरा मान्य करून घ्या हो भिंगरीताई प्लीझ.

,जिकडे तिकडे चोहीकडे.

,जिकडे तिकडे चोहीकडे.

'तुंबड्या लावायची भिंत', असं माझी शेजारीण म्हणते

धाग्याने भिंगरी फिरवू नका हो , भोवरा होउन भोवळ येइल तिला.

दोन दोन पतंगी कटी घेउन फिरतात काही ;) \m/

कंपुबाजांनी कंपुबाजांसाठी काढलेला धागा.

काय करू काय करू ? नेसते लुगडे धांडे करू ? { खानदेशी म्हण }

ते, काम नई काय करु लुगडे फाडी दांडे करु. असे आहे

दोन कोटी उंटांसाठी किती मोठे वाळवंट लागेल? आणि ते वाळवंट बिल्डरनी हडपल तर मधुमेह कोणाला होईल? या प्रश्नांची उत्तरे द्या नाहीतर तुमच्या डोक्याची शंभर शकले होऊन तुमच्याच पायाशी लोळण घेतील. मै चली>>>>>>>>>>>>>>>>

हे क्काय बै,सारखं सारखं माझ्या मागे येणं? भिंगरीचे धागे लाजून लाजून काळे निळे झाले की!

कुक्कुट पालनासारखा उंट पालन व्यवसाय करावा म्हणतोय ! बाहेर पाटी लावणार "येथे उंटाचे (का उंटीणीचे?) धारोष्ण दुध मिळेल" "उंटाचे दुध प्या मधुमेह टाळा"

insulin is a peptide,it is degraded in g.i.t(intestine),if taken orally, अस आम्हाला शिकवतात,(third year ,md pharmacology)

माझे दोन शब्द सर्व सस्तन प्राण्यांच्या दुधात इन्शुलीन असते. हे इन्शुलिन पोटातील विकरांमुळे(enzyme) मुळे विघटन पावते आणि शरीरात शोषले जात नाही. उन्टीणीच्या दुधात असलेले इन्शुलिन सहज पणे विघटन पावत नाही किंवा ते नानो पार्टीकल च्या स्वरुपात असते असा अंदाज आहे त्यामुळे ते शरीरात थोड्या फार प्रमाणात शोषले जाऊ शकते. प्राथमिक संशोधनात असे आढळले आहे कि उंटीणीचे दुध (यात इन्शुलिन किंवा इन्शुलिन सदृश्य पदार्थ असतात) किंवा त्यात इन्शुलिन मिसळून दिले असता मधुमेहाच्या रुग्णाची इन्शुलिनची गरज कमी होते किंवा पूर्ण नाहीशी होऊ शकते. यावर बरेच संशोधन होणे अजून बाकी आहे. ( इतक्या कमी संशोधनावर निष्कर्ष काढणे हे तितकेसे बरोबर नाही असे बर्याच शास्त्रज्ञांचे मत आहे). राहता राहिला एक प्रश्न या बर्याचशा संशोधनात उंटीणीचे दुध हे न तापवता/ उकळता वापरले आहे. कारण दुध उकळले कि त्यातील इन्शुलिन किंवा इन्शुलिन सदृश्य पदार्थ नष्ट पावतात. भारतीय मनोवृत्ती अशी आहे कि दुध हे न तापवता वापरले जात नाही. याचा फायदा म्हणजे दुधातून येणारे क्षयरोगाचे आणि इतर रोगांचे उदा ब्रुसेलोसिस जीवाणू उकळल्यामुळे मारले जातात. म्हणजे आपल्याला आत्ताच्या स्थितीत एकतर मधुमेह बरा करायचा( हे जेंव्हा सिद्ध होईल तेंव्हा) कि क्षयरोग ओढवून घ्यायचा ते ठरवावे लागेल. कारण जोवर आपले पशुधन हे काटेकोरपणे आरोग्यदायक वातावरणात वाढवून दुग्ध निर्मिती करता येत नाही तोवर दुध उकळून पिणे हे सुरक्षित आहे असे मला वाटते. राहिली गोष्ट -- भारतात उंटीणीच्या दुधाच्या विक्रीला प्रतिबंध आहे असे वाटत नाही कारण बिकानेरला उंट संशोधन केंद्र आहे आणि ते लोक तेथे उंटीणीच्या दुशावर संशिधान आणि त्याचे विपणन विक्री याला प्रोत्साहन देण्याचा प्रयत्न करतात. दुर्दैवाने उंटीणीच्या दुधाला एक विचित्र वास आणि थोडीशी खारट चव असते( ती कदाचित तेथल्या मचूळ पाण्यामुळे/ पाण्यातील क्षारामुळे असेल) आणि ते आपण फार आवडीने पिऊ शकू असे मला तरी वाटत नाही. आणि मधुमेह नियंत्रणात आणण्यासाठी आपल्याला रोज ५००-७०० मिली दुध पिणे आवश्यक आहे. भारतात असलेल्या मधुमेही रुग्णांची संख्या पाहता तेवढ्या लोकांना ताजे ( न तापवलेले) उंटीणीचे दुध भारतभर पुरवणे हे कमीत कमी सहा पंचवार्षिक योजनांचे काम असावे. त्यामुळे यात बहुराष्ट्रीय कंपन्यांचा डाव आहे असे समजणे हे फारच ओढून ताणल्यासारखे वाटते.

एक चूक क्षमस्व उंटीणीच्या दुधाला अजून कायदेशीर मान्यता नाही हे सत्य आहे. पहा http://timesofindia.indiatimes.com/india/Camel-milk-Cant-get-over-the-hump/articleshow/38777202.cms. पण त्यावरील बंदी सर्वोच्च न्यायालयाने उठवलेली आहे. ( म्हणजे ते बेकायदेशीर नाही पण मग नक्की ते कायदेशीर आहे कि नाही?) हे मला तरी सांगता येणार नाही. असो. बिकानेरचे उंट संशोधन केंद्र हे दुध विकते हे सत्य आहे आणी हि गोष्ट कायदेशीर करण्यसाठी त्यांचे सरकार दरबारी प्रयत्न चालू आहेत.

http://www.maayboli.com/node/50034 इथे दिलाय म्हणून परत इथे प्रतिसाद देत नाही.

चला मान्य करू या की, उंटीणीचे दूध प्यायला मुळे, मधूमेह आटोक्यात राहतो किंवा मधूमेह होत नाही. म्हणजेच राजस्थान किंवा जगातील इतर भागांत, जिथे उंटीणीचे दूध जास्त प्रमाणांत प्यायला जाते, त्या भागातील लोकांत मधूमेहाचे प्रमाण कमी असायला हवे. हाकानाका...

कतार हा जगातला एक श्रीमंत देश आहे. पण जगाच्या नकाशात अक्षरशः एक टिंब असणार्‍या या देशात स्थुलतेचं आणि त्यामुळेच मधुमेहाच प्रमाण भयावह आहे. याबाबतित त्यांनी अमेरिकेलाही मागे टाकलय. एकंदरित स्थानिक (कतारी) लोकसंख्येच्या सुमारे १७% लोक मधुमेही आहेत, (अमेरिकेत ८% आहेत). अतिशय लहान वयात मधुमेह होतो या लोकांना. त्यामागे विशिष्ट जेनेटीक संरचना आणि जवळ्च्या नात्यांमधे विवाह करणे हि २ प्रमुख कारणे आहेत असे आता संशोधनाअंती मानले जाते. या देशाचा विकास गेल्या अवघ्या ३५-४० वर्षातला आहे. म्हणजे गेल्या जेमतेम २ पिढ्या हे ऐश्वर्य भोगतायेत. त्याआधी तर वाळ्वंटातच राहात होते आणि बहुतेक उंटांवरच पुर्ण उपजिविका अवलंबुन होती. आणि मधुमेह तर पिढ्यानपिढ्या आहे असं म्हणतायेत (जेनेटिक पूल). म्हणजे सांडणीमातेच दुध हा काही फारसा परिणामकारक उपाय नसावा असे आपले माझे मत!!

एक सांडणी दिवसाला साधारणपणे किती शेर दुध देते? टीप - सांडणी बिकानेरी बर्र्का, कोकणातील नव्हे!

खरे साहेब - तुम्ही दिलेली माहीती वाचली की मिपा वर घालवलेला वेळ कारणी लागला असे वाटते.

खरे साहेब - तुम्ही दिलेली माहीती वाचली की मिपा वर घालवलेला वेळ कारणी लागला असे वाटते.

]] १++++++++++++++++

दोन कोटी उंटांसाठी किती मोठे वाळवंट लागेल? आणि ते वाळवंट बिल्डरनी हडपल तर मधुमेह कोणाला होईल? या प्रश्नांची उत्तरे द्या नाहीतर तुमच्या डोक्याची शंभर शकले होऊन तुमच्याच पायाशी लोळण घेतील. मै चली>>>>>>>>>>>>>>>>

हे क्काय बै,सारखं सारखं माझ्या मागे येणं? भिंगरीचे धागे लाजून लाजून काळे निळे झाले की!

कुक्कुट पालनासारखा उंट पालन व्यवसाय करावा म्हणतोय ! बाहेर पाटी लावणार "येथे उंटाचे (का उंटीणीचे?) धारोष्ण दुध मिळेल" "उंटाचे दुध प्या मधुमेह टाळा"

insulin is a peptide,it is degraded in g.i.t(intestine),if taken orally, अस आम्हाला शिकवतात,(third year ,md pharmacology)

माझे दोन शब्द सर्व सस्तन प्राण्यांच्या दुधात इन्शुलीन असते. हे इन्शुलिन पोटातील विकरांमुळे(enzyme) मुळे विघटन पावते आणि शरीरात शोषले जात नाही. उन्टीणीच्या दुधात असलेले इन्शुलिन सहज पणे विघटन पावत नाही किंवा ते नानो पार्टीकल च्या स्वरुपात असते असा अंदाज आहे त्यामुळे ते शरीरात थोड्या फार प्रमाणात शोषले जाऊ शकते. प्राथमिक संशोधनात असे आढळले आहे कि उंटीणीचे दुध (यात इन्शुलिन किंवा इन्शुलिन सदृश्य पदार्थ असतात) किंवा त्यात इन्शुलिन मिसळून दिले असता मधुमेहाच्या रुग्णाची इन्शुलिनची गरज कमी होते किंवा पूर्ण नाहीशी होऊ शकते. यावर बरेच संशोधन होणे अजून बाकी आहे. ( इतक्या कमी संशोधनावर निष्कर्ष काढणे हे तितकेसे बरोबर नाही असे बर्याच शास्त्रज्ञांचे मत आहे). राहता राहिला एक प्रश्न या बर्याचशा संशोधनात उंटीणीचे दुध हे न तापवता/ उकळता वापरले आहे. कारण दुध उकळले कि त्यातील इन्शुलिन किंवा इन्शुलिन सदृश्य पदार्थ नष्ट पावतात. भारतीय मनोवृत्ती अशी आहे कि दुध हे न तापवता वापरले जात नाही. याचा फायदा म्हणजे दुधातून येणारे क्षयरोगाचे आणि इतर रोगांचे उदा ब्रुसेलोसिस जीवाणू उकळल्यामुळे मारले जातात. म्हणजे आपल्याला आत्ताच्या स्थितीत एकतर मधुमेह बरा करायचा( हे जेंव्हा सिद्ध होईल तेंव्हा) कि क्षयरोग ओढवून घ्यायचा ते ठरवावे लागेल. कारण जोवर आपले पशुधन हे काटेकोरपणे आरोग्यदायक वातावरणात वाढवून दुग्ध निर्मिती करता येत नाही तोवर दुध उकळून पिणे हे सुरक्षित आहे असे मला वाटते. राहिली गोष्ट -- भारतात उंटीणीच्या दुधाच्या विक्रीला प्रतिबंध आहे असे वाटत नाही कारण बिकानेरला उंट संशोधन केंद्र आहे आणि ते लोक तेथे उंटीणीच्या दुशावर संशिधान आणि त्याचे विपणन विक्री याला प्रोत्साहन देण्याचा प्रयत्न करतात. दुर्दैवाने उंटीणीच्या दुधाला एक विचित्र वास आणि थोडीशी खारट चव असते( ती कदाचित तेथल्या मचूळ पाण्यामुळे/ पाण्यातील क्षारामुळे असेल) आणि ते आपण फार आवडीने पिऊ शकू असे मला तरी वाटत नाही. आणि मधुमेह नियंत्रणात आणण्यासाठी आपल्याला रोज ५००-७०० मिली दुध पिणे आवश्यक आहे. भारतात असलेल्या मधुमेही रुग्णांची संख्या पाहता तेवढ्या लोकांना ताजे ( न तापवलेले) उंटीणीचे दुध भारतभर पुरवणे हे कमीत कमी सहा पंचवार्षिक योजनांचे काम असावे. त्यामुळे यात बहुराष्ट्रीय कंपन्यांचा डाव आहे असे समजणे हे फारच ओढून ताणल्यासारखे वाटते.

एक चूक क्षमस्व उंटीणीच्या दुधाला अजून कायदेशीर मान्यता नाही हे सत्य आहे. पहा http://timesofindia.indiatimes.com/india/Camel-milk-Cant-get-over-the-hump/articleshow/38777202.cms. पण त्यावरील बंदी सर्वोच्च न्यायालयाने उठवलेली आहे. ( म्हणजे ते बेकायदेशीर नाही पण मग नक्की ते कायदेशीर आहे कि नाही?) हे मला तरी सांगता येणार नाही. असो. बिकानेरचे उंट संशोधन केंद्र हे दुध विकते हे सत्य आहे आणी हि गोष्ट कायदेशीर करण्यसाठी त्यांचे सरकार दरबारी प्रयत्न चालू आहेत.

http://www.maayboli.com/node/50034 इथे दिलाय म्हणून परत इथे प्रतिसाद देत नाही.

चला मान्य करू या की, उंटीणीचे दूध प्यायला मुळे, मधूमेह आटोक्यात राहतो किंवा मधूमेह होत नाही. म्हणजेच राजस्थान किंवा जगातील इतर भागांत, जिथे उंटीणीचे दूध जास्त प्रमाणांत प्यायला जाते, त्या भागातील लोकांत मधूमेहाचे प्रमाण कमी असायला हवे. हाकानाका...

कतार हा जगातला एक श्रीमंत देश आहे. पण जगाच्या नकाशात अक्षरशः एक टिंब असणार्‍या या देशात स्थुलतेचं आणि त्यामुळेच मधुमेहाच प्रमाण भयावह आहे. याबाबतित त्यांनी अमेरिकेलाही मागे टाकलय. एकंदरित स्थानिक (कतारी) लोकसंख्येच्या सुमारे १७% लोक मधुमेही आहेत, (अमेरिकेत ८% आहेत). अतिशय लहान वयात मधुमेह होतो या लोकांना. त्यामागे विशिष्ट जेनेटीक संरचना आणि जवळ्च्या नात्यांमधे विवाह करणे हि २ प्रमुख कारणे आहेत असे आता संशोधनाअंती मानले जाते. या देशाचा विकास गेल्या अवघ्या ३५-४० वर्षातला आहे. म्हणजे गेल्या जेमतेम २ पिढ्या हे ऐश्वर्य भोगतायेत. त्याआधी तर वाळ्वंटातच राहात होते आणि बहुतेक उंटांवरच पुर्ण उपजिविका अवलंबुन होती. आणि मधुमेह तर पिढ्यानपिढ्या आहे असं म्हणतायेत (जेनेटिक पूल). म्हणजे सांडणीमातेच दुध हा काही फारसा परिणामकारक उपाय नसावा असे आपले माझे मत!!

एक सांडणी दिवसाला साधारणपणे किती शेर दुध देते? टीप - सांडणी बिकानेरी बर्र्का, कोकणातील नव्हे!

खरे साहेब - तुम्ही दिलेली माहीती वाचली की मिपा वर घालवलेला वेळ कारणी लागला असे वाटते.

खरे साहेब - तुम्ही दिलेली माहीती वाचली की मिपा वर घालवलेला वेळ कारणी लागला असे वाटते.

]] १++++++++++++++++

लपथपितच योग्य शब्द आहे.

कुठलाही शब्द ज्याच्या वापराने भाजीच्या रंगरुपाची कल्पना येईल तो योग्य. अजून कांही शब्द आहेत जसे, 'दबदबित' आणि 'लिप्त'.

'पळीसांड' चालेल काय?

भाजीला अंगाबेत रस्सा किंवा अंगाबरोबर रस ठेवणे हे पुस्तकात वाचलय.

सरभरीत रस्सा, असं माझी आई म्हणते, बाकी लबलबित म्हणजे ओवरकुक्ड वांगे, चिकन इत्यादी इत्यादी.

धाग्याचे शीर्षक वाचून वाटले कि लेखकाने काल्पनिक पाककृती तयार करून कल्पनेतच कसलातरी रस्सा बनवलाय आणि त्या रस्स्याला नाव देण्यासाठी मिपाकरांना कामाला लावलं आहे. ठिक आहे, "गिचगिचीत रस्सा" हे नाव चालू शकेल.

आमच्याकडे अंगरस्सा म्हणतात.. थोडासाच पण दाट रस्सा असेल तर.

रस्सा पातळ असेलतर 'शेरवा' आणी घट्ट असेल तर 'सरभरीत' .

आंगलाई रस्सा

फदफदीत =))

भदभदीत

छान माहितीपूर्ण धागा आणि प्रतिसाद. -दिलीप बिरुटे

सरसरीत!!

पाणचट!

रस्स्स्स्स्स्स्स्स्स्सा किती पातळ आहे त्यावरुन मधील स वाढवत जावा

थपथपीत !!! सपसपीत !! ओरपून खाण्यासारखे !!!

अरेच्च्या, मी पहिल्यांदा "रस्त्याचे नामकरण" वाचले. धागा उघडून पाहतो तर काय अगदीच पचपचीत

या रश्श्याला "थुलथुलीत" हे नाम कसे वाटते?

दाटसर, जाडसर पातळसर...उतळसर, चिखलसर, दहीसर, अमृतसर......

लथपथित

आमच्याकडे त्याला सुरबूस असेही म्हणतात.

बुलबुलीत

आमच्या घरी वापरला जाणारा शब्द - 'अंगापुरता रस्सा'

पळीवाढ रस्सा.

लपथपितच योग्य शब्द आहे.

कुठलाही शब्द ज्याच्या वापराने भाजीच्या रंगरुपाची कल्पना येईल तो योग्य. अजून कांही शब्द आहेत जसे, 'दबदबित' आणि 'लिप्त'.

'पळीसांड' चालेल काय?

भाजीला अंगाबेत रस्सा किंवा अंगाबरोबर रस ठेवणे हे पुस्तकात वाचलय.

सरभरीत रस्सा, असं माझी आई म्हणते, बाकी लबलबित म्हणजे ओवरकुक्ड वांगे, चिकन इत्यादी इत्यादी.

धाग्याचे शीर्षक वाचून वाटले कि लेखकाने काल्पनिक पाककृती तयार करून कल्पनेतच कसलातरी रस्सा बनवलाय आणि त्या रस्स्याला नाव देण्यासाठी मिपाकरांना कामाला लावलं आहे. ठिक आहे, "गिचगिचीत रस्सा" हे नाव चालू शकेल.

आमच्याकडे अंगरस्सा म्हणतात.. थोडासाच पण दाट रस्सा असेल तर.

रस्सा पातळ असेलतर 'शेरवा' आणी घट्ट असेल तर 'सरभरीत' .

आंगलाई रस्सा

फदफदीत =))

भदभदीत

छान माहितीपूर्ण धागा आणि प्रतिसाद. -दिलीप बिरुटे

सरसरीत!!

पाणचट!

रस्स्स्स्स्स्स्स्स्स्सा किती पातळ आहे त्यावरुन मधील स वाढवत जावा

थपथपीत !!! सपसपीत !! ओरपून खाण्यासारखे !!!

अरेच्च्या, मी पहिल्यांदा "रस्त्याचे नामकरण" वाचले. धागा उघडून पाहतो तर काय अगदीच पचपचीत

या रश्श्याला "थुलथुलीत" हे नाम कसे वाटते?

दाटसर, जाडसर पातळसर...उतळसर, चिखलसर, दहीसर, अमृतसर......

लथपथित

आमच्याकडे त्याला सुरबूस असेही म्हणतात.

बुलबुलीत

आमच्या घरी वापरला जाणारा शब्द - 'अंगापुरता रस्सा'

पळीवाढ रस्सा.