मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

छायाचित्रणकलेची १७५ वर्षे: स्पर्धा क्रः३ ऋतु (Seasons) निकाल

संपादक मंडळ ·

ज्ञानोबाचे पैजार 14/10/2014 - 16:20
विजेत्यांचे हार्दिक हबिणंदण बाकीची छायाचित्रे सुध्दा सुंदरच होती. त्या धाग्याची वाखु साठवलेली आहे. चला विलासरावांची तक्रार पण आता दुर झाली असेल. पैजारबुवा,

विलासराव 14/10/2014 - 22:01
चला विलासरावांची तक्रार पण आता दुर झाली असेल. पैजारबुवा खरं सांगायचं तर हा फोटो मीच काढलाय पण आपलं एक स्पेशल तंत्र आहे. ३-४ फोटो काढायचे आन जो चांगला वाटला तो ठेवायचा. त्यामूळे माझा नंबर बघुन तर मी चक्रावलोच. मी कुठलाही अँगल वगैरे घेउन फोटो काढलेला नाही. जो आलाय तो सहजपणे आलाय एवढेच. तरीही सर्वांचे आभार. धन्यवाद.

सौंदाळा 14/10/2014 - 16:39
विजेत्यांचे अभिन्ंदन. पुढच्या स्पर्धेसाठी पुढील विषय सुचवु इच्छितो : १. प्राणी, पक्षी २. जलाशय (तळे, नदी, विहीर, ओढा, समुद्र..)

सौंदाळा 14/10/2014 - 17:13
अनाहिता जोरात दिसतायत सगळीकडे. जयंत कुलकर्णीनी पण 'नथ' (भाग ४) मध्ये मानाचे स्थान दिले आहे अनाहिताना
अफगाणिस्तानमधील नाव होते ‘‘अनाहिताबेगम‘‘
:)

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 17:52
तिन्ही विजेत्यांचे हार्दिक अभिनंदन. छाया-प्रकाश उत्सव हा विषय (तोच असेल तर) चांगला आहे. छायाचित्रकारांना कौशल्य वापर करण्यास भरपूर वाव आहे. नविन स्पर्धेस शुभेच्छा...!

संदीप डांगे 14/10/2014 - 18:47
हि छायाचित्रे जणू छायाचित्रकाराने फोटोसेन्सर वर रंगवली आहेत असा भास होतो. हा प्रकार किती कठीण आहे हे ज्यांनी ज्यांनी क्लिक केले असेल त्यांना चांगलेच माहिती आहे. अभिनंदन!

समर्पक 16/10/2014 - 08:53
सर्व विजेत्यांचे व स्पर्धकांचे हार्दिक अभिनंदन.. सणासुदीमुळे माझी स्पर्धा चुकली, पण फोटोची मजा उशीरा का होइना, पुरेपुर घेतली

ज्ञानोबाचे पैजार 14/10/2014 - 16:20
विजेत्यांचे हार्दिक हबिणंदण बाकीची छायाचित्रे सुध्दा सुंदरच होती. त्या धाग्याची वाखु साठवलेली आहे. चला विलासरावांची तक्रार पण आता दुर झाली असेल. पैजारबुवा,

विलासराव 14/10/2014 - 22:01
चला विलासरावांची तक्रार पण आता दुर झाली असेल. पैजारबुवा खरं सांगायचं तर हा फोटो मीच काढलाय पण आपलं एक स्पेशल तंत्र आहे. ३-४ फोटो काढायचे आन जो चांगला वाटला तो ठेवायचा. त्यामूळे माझा नंबर बघुन तर मी चक्रावलोच. मी कुठलाही अँगल वगैरे घेउन फोटो काढलेला नाही. जो आलाय तो सहजपणे आलाय एवढेच. तरीही सर्वांचे आभार. धन्यवाद.

सौंदाळा 14/10/2014 - 16:39
विजेत्यांचे अभिन्ंदन. पुढच्या स्पर्धेसाठी पुढील विषय सुचवु इच्छितो : १. प्राणी, पक्षी २. जलाशय (तळे, नदी, विहीर, ओढा, समुद्र..)

सौंदाळा 14/10/2014 - 17:13
अनाहिता जोरात दिसतायत सगळीकडे. जयंत कुलकर्णीनी पण 'नथ' (भाग ४) मध्ये मानाचे स्थान दिले आहे अनाहिताना
अफगाणिस्तानमधील नाव होते ‘‘अनाहिताबेगम‘‘
:)

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 17:52
तिन्ही विजेत्यांचे हार्दिक अभिनंदन. छाया-प्रकाश उत्सव हा विषय (तोच असेल तर) चांगला आहे. छायाचित्रकारांना कौशल्य वापर करण्यास भरपूर वाव आहे. नविन स्पर्धेस शुभेच्छा...!

संदीप डांगे 14/10/2014 - 18:47
हि छायाचित्रे जणू छायाचित्रकाराने फोटोसेन्सर वर रंगवली आहेत असा भास होतो. हा प्रकार किती कठीण आहे हे ज्यांनी ज्यांनी क्लिक केले असेल त्यांना चांगलेच माहिती आहे. अभिनंदन!

समर्पक 16/10/2014 - 08:53
सर्व विजेत्यांचे व स्पर्धकांचे हार्दिक अभिनंदन.. सणासुदीमुळे माझी स्पर्धा चुकली, पण फोटोची मजा उशीरा का होइना, पुरेपुर घेतली
लेखनविषय:
संस्कृती
कला
छायाचित्रण
लेखनप्रकार
प्रकटन
शुभेच्छा
अभिनंदन
आस्वाद
विरंगुळा
नमस्कार मंडळी! नेहमीप्रमाणेच तिसर्‍या स्पर्धेचा निकाल जाहीर करताना अत्यंत आनंद होत आहे. या स्पर्धेला आधीच्या २ स्पर्धांपेक्षाही जास्त प्रतिसाद मिळाला आहे. तसेच आधीपेक्षा जास्त म्हणजे एकूण ४५ जणांनी आपली मते नोंदवली आहेत. यावेळीही एकाहून एक सरस चित्रे स्पर्धेत होती. आणि जवळपास सर्वांनाच कोणा ना कोणाची पसंती मिळाली आहे. तरीही आतापर्यंत तुम्हाला अंदाज आलाच असेल की प्रथम क्रमांकाचे चित्र कोणते असावे. बहुमताने क्र.

पाया सूप

गौरीबाई गोवेकर ·

दिपक.कुवेत 14/10/2014 - 14:22
तर आजी आता थांबू नका. पार डेझर्ट पर्यंत गाडि जाउदे...हां आता थोडा वेळ लागेल पण असो मिपाकर आहेतच सांभाळायला. गुडघ्याचं दुखणं पळालं हे महत्वाचं.

गौरीबाई गोवेकर 14/10/2014 - 17:31
गाण्याच्या टेप्स आहेत माझ्याकडे. तेंव्हा आतासारख्या सी डी वगैरे काही नव्हत्या. मोठमोठी स्फूल टेप्सची रिळावर रेकॉर्ड करायचे. काही कॅसेट पण आहेत. यू ट्यूब वगैरे हे खुप अलोकडचे. पुणे, दिल्ली, लखनौ अशा रेडिओस्टेशनांच्या संग्रही असतील असल्या तर. आता गात नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार 14/10/2014 - 15:08
तब्बेतिची काळजी घ्या, वेदनेकडे दुर्लक्ष करायचा प्रयत्न करा. गाणे परत सुरु करा. ऐकायला समोर कोणी सापडला नाही तर इकडे अपलोड करत जा. तुमचे गाण्याबद्दलचे ज्ञान / अनुभव इकडे लिहित जा. वाचणारे बरेच जण आहेत इकडे. झाला तर त्यांचा फायदाच होईल. (आणि तुमचाही वेळ चांगला जाईल) आम्ही तुम्हाला ऐकायला / वाचायला उत्सुक आहोत. पैजारबुवा,

गौरीबाई गोवेकर 14/10/2014 - 17:37
मनिषा संधीवात नाय गो. गुढग्याचे कार्टिलेज का काय असत ना ते झिजले होते. आता गुढघेच बदलले. जॉनसन अँड जॉनसन चा ईनप्लांट बसवलाय मी आता वेदनारहित चालू , फिरू शकते. गुढघा ९० अंशातच वाकवणे मांडी घालून बसणे अशक्य अस असल तरी आता वेदना नाहित.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 17:46
वजनामुळे (१२० कि.) गुडघ्यातील कार्टिलेजीस झिजून येणारे दुखः मीही सोसतो आहे. सुदैवाने तुम्ही वर्णिल्याइतकी परिस्थिती वाईट नाही. पण मांडी घालून बसणे, भारतिय शौचालयात बसणे, कारमध्ये बसणे-उतरणे आदी त्रास भरपूर आहे. वजन कमी करणे हा एकमेव उपाय आहे पण तेच मेलं होत नाहिये.

गौरीबाई गोवेकर 14/10/2014 - 18:34
कार्टिलेज झिजून तिथल्या साध्याच्या हाडांचे बारीक बारीक तुकडे होतात असे तुकडे सांध्यात विखूरले की एक एक तुकडा खूपत रहातो त्याच्याच वेदना होतात म्हणे. माझं वजन काय तस फार नव्हत कधीच पण तरी हा त्रास. नशीब एकेकाचं

बॅटमॅन 14/10/2014 - 18:38
खल्लास समर्पक शीर्षक हो गौरीबाई!!!!! काळजी घ्या आणि जसे जमेल तसे इथे लिहीत चला. अनेकानेक शुभेच्छा!!!! शिवाय जमल्यास आपल्या तरुण नातेवाईकांना हाताशी धरून आपल्या रेकॉर्डिंग्स नवीन तंत्राद्वारे इंटरनेटवर आणता येतील का ते पहा.

बाबा पाटील 14/10/2014 - 18:40
जर एखाद्या जवळच्या आयुर्वेद वैद्याकडे गेल्या असत्या किंवा केरळला जावुन पंचकर्म केले असते तर सांधे नक्की चांगल्या अवस्थेत राहिले असते, ठिक आहे इथुन पुढे काळजी घ्या.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 18:44
पुढच्यास ठेच मागचा शहाणा. पुढील भारतभेटीत नक्की तुमची भेट घेऊन आयुर्वेदिक उपचारावर विचार/अमल करेन. धन्यवाद.

बहुगुणी 14/10/2014 - 22:02
वरती बर्‍याच जणांनी म्हंटल्याप्रमाणे तुमची ध्वनिमुद्रित गाणी (आणि गाणंही) जिवंत राहू द्या. मी कॅसेटमधल्या गाण्यांपासून MP3 files करणारं एक सोपं उपकरण आणलं आहे, त्याचा वापर करून खूप जुनी संग्राह्य गाणी/ संगीत digital स्वरुपात साठवू शकता. आणि वर्षभराच्या विश्रांतीनंतर आलात, आता तुमच्या पाककृतीही येऊ द्यात पुन्हा एकदा.

गौरीबाई गोवेकर 17/10/2014 - 18:41
हे उपकरण ईंटरनेट खरेदी आहे की कसे? की इतरत्र दुकानात पण मिळेल. चौकशी करायला सांगते

बहुगुणी 18/10/2014 - 07:08
मी इंटरनेट वर खरेदी केली पण फिलिप्स कंपनीने भारतात त्यांच्या आधिकृत दुकानांमध्ये “Rip-All” AZ1586 Sound machine हे उपकरण विक्रीला आणलं आहे असं दिसतं, किंमत ५००० रुपयांच्या आसपास आहे. चौकशी करून हे मिळतंय का पहा आणि चांगलं वाटलं तर मिपाच्या वाचकांना इथे कळवा.

रमेश आठवले 16/10/2014 - 22:41
एक मटणाच्या सूप (रस्सा) ला उर्दू भाषेत पाया असे म्हणतात. हा लेख पाककृती विभागात आल्यामुळे त्या कृतीची आठवण झाली. http://cooks.ndtv.com/recipe/show/paya-curry-519236 http://www.bawarchi.com/recipe/hyderabadi-paya-curry-oesl7Vfajhjah.html

डॉ सुहास म्हात्रे 16/10/2014 - 22:58
पहिल्यांदा तर पाया सूपाची पाकृ आहे असे वाटले. पण पहातो तर स्वतःच्या दुखाण्यावरचा खुसखुशीत शैलीतला लेख निघाला ! वयपरत्वे होणारे हे दुखणे कोणाला जास्त तर कोणाला कमी, कोणाला लवकत तर कोणाला उशीरा होते... मात्र वापराने होणारी सांध्यांची झीज हेच कारण. त्यातुन तुम्ही रिप्लेसमेंटचा (उशीरा का होईना पण) योग्य पर्याय निवडून उत्तम फायदा होण्यापर्यंतची वाटचाल केली आहे हे वाचून आनंद वाटला. तुमच्या उत्तम आरोग्यासाठी अनेकानेक शुभेच्छा ! मिपावर तुमचे (परत) स्वागत आहे ! मिपा तुमचेच आहे. अश्याच मिपावर येत रहा आणि लेखन करत रहा !!

गौरीबाई गोवेकर 17/10/2014 - 19:02
किती बरे वाटले हे वाचून. एवढ्या आपुलकीने बोलणारी माणसं या आभासी जगात. क्षणभर खरच वाटत नाही. धन्यवाद

दिपक.कुवेत 14/10/2014 - 14:22
तर आजी आता थांबू नका. पार डेझर्ट पर्यंत गाडि जाउदे...हां आता थोडा वेळ लागेल पण असो मिपाकर आहेतच सांभाळायला. गुडघ्याचं दुखणं पळालं हे महत्वाचं.

गौरीबाई गोवेकर 14/10/2014 - 17:31
गाण्याच्या टेप्स आहेत माझ्याकडे. तेंव्हा आतासारख्या सी डी वगैरे काही नव्हत्या. मोठमोठी स्फूल टेप्सची रिळावर रेकॉर्ड करायचे. काही कॅसेट पण आहेत. यू ट्यूब वगैरे हे खुप अलोकडचे. पुणे, दिल्ली, लखनौ अशा रेडिओस्टेशनांच्या संग्रही असतील असल्या तर. आता गात नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार 14/10/2014 - 15:08
तब्बेतिची काळजी घ्या, वेदनेकडे दुर्लक्ष करायचा प्रयत्न करा. गाणे परत सुरु करा. ऐकायला समोर कोणी सापडला नाही तर इकडे अपलोड करत जा. तुमचे गाण्याबद्दलचे ज्ञान / अनुभव इकडे लिहित जा. वाचणारे बरेच जण आहेत इकडे. झाला तर त्यांचा फायदाच होईल. (आणि तुमचाही वेळ चांगला जाईल) आम्ही तुम्हाला ऐकायला / वाचायला उत्सुक आहोत. पैजारबुवा,

गौरीबाई गोवेकर 14/10/2014 - 17:37
मनिषा संधीवात नाय गो. गुढग्याचे कार्टिलेज का काय असत ना ते झिजले होते. आता गुढघेच बदलले. जॉनसन अँड जॉनसन चा ईनप्लांट बसवलाय मी आता वेदनारहित चालू , फिरू शकते. गुढघा ९० अंशातच वाकवणे मांडी घालून बसणे अशक्य अस असल तरी आता वेदना नाहित.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 17:46
वजनामुळे (१२० कि.) गुडघ्यातील कार्टिलेजीस झिजून येणारे दुखः मीही सोसतो आहे. सुदैवाने तुम्ही वर्णिल्याइतकी परिस्थिती वाईट नाही. पण मांडी घालून बसणे, भारतिय शौचालयात बसणे, कारमध्ये बसणे-उतरणे आदी त्रास भरपूर आहे. वजन कमी करणे हा एकमेव उपाय आहे पण तेच मेलं होत नाहिये.

गौरीबाई गोवेकर 14/10/2014 - 18:34
कार्टिलेज झिजून तिथल्या साध्याच्या हाडांचे बारीक बारीक तुकडे होतात असे तुकडे सांध्यात विखूरले की एक एक तुकडा खूपत रहातो त्याच्याच वेदना होतात म्हणे. माझं वजन काय तस फार नव्हत कधीच पण तरी हा त्रास. नशीब एकेकाचं

बॅटमॅन 14/10/2014 - 18:38
खल्लास समर्पक शीर्षक हो गौरीबाई!!!!! काळजी घ्या आणि जसे जमेल तसे इथे लिहीत चला. अनेकानेक शुभेच्छा!!!! शिवाय जमल्यास आपल्या तरुण नातेवाईकांना हाताशी धरून आपल्या रेकॉर्डिंग्स नवीन तंत्राद्वारे इंटरनेटवर आणता येतील का ते पहा.

बाबा पाटील 14/10/2014 - 18:40
जर एखाद्या जवळच्या आयुर्वेद वैद्याकडे गेल्या असत्या किंवा केरळला जावुन पंचकर्म केले असते तर सांधे नक्की चांगल्या अवस्थेत राहिले असते, ठिक आहे इथुन पुढे काळजी घ्या.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 18:44
पुढच्यास ठेच मागचा शहाणा. पुढील भारतभेटीत नक्की तुमची भेट घेऊन आयुर्वेदिक उपचारावर विचार/अमल करेन. धन्यवाद.

बहुगुणी 14/10/2014 - 22:02
वरती बर्‍याच जणांनी म्हंटल्याप्रमाणे तुमची ध्वनिमुद्रित गाणी (आणि गाणंही) जिवंत राहू द्या. मी कॅसेटमधल्या गाण्यांपासून MP3 files करणारं एक सोपं उपकरण आणलं आहे, त्याचा वापर करून खूप जुनी संग्राह्य गाणी/ संगीत digital स्वरुपात साठवू शकता. आणि वर्षभराच्या विश्रांतीनंतर आलात, आता तुमच्या पाककृतीही येऊ द्यात पुन्हा एकदा.

गौरीबाई गोवेकर 17/10/2014 - 18:41
हे उपकरण ईंटरनेट खरेदी आहे की कसे? की इतरत्र दुकानात पण मिळेल. चौकशी करायला सांगते

बहुगुणी 18/10/2014 - 07:08
मी इंटरनेट वर खरेदी केली पण फिलिप्स कंपनीने भारतात त्यांच्या आधिकृत दुकानांमध्ये “Rip-All” AZ1586 Sound machine हे उपकरण विक्रीला आणलं आहे असं दिसतं, किंमत ५००० रुपयांच्या आसपास आहे. चौकशी करून हे मिळतंय का पहा आणि चांगलं वाटलं तर मिपाच्या वाचकांना इथे कळवा.

रमेश आठवले 16/10/2014 - 22:41
एक मटणाच्या सूप (रस्सा) ला उर्दू भाषेत पाया असे म्हणतात. हा लेख पाककृती विभागात आल्यामुळे त्या कृतीची आठवण झाली. http://cooks.ndtv.com/recipe/show/paya-curry-519236 http://www.bawarchi.com/recipe/hyderabadi-paya-curry-oesl7Vfajhjah.html

डॉ सुहास म्हात्रे 16/10/2014 - 22:58
पहिल्यांदा तर पाया सूपाची पाकृ आहे असे वाटले. पण पहातो तर स्वतःच्या दुखाण्यावरचा खुसखुशीत शैलीतला लेख निघाला ! वयपरत्वे होणारे हे दुखणे कोणाला जास्त तर कोणाला कमी, कोणाला लवकत तर कोणाला उशीरा होते... मात्र वापराने होणारी सांध्यांची झीज हेच कारण. त्यातुन तुम्ही रिप्लेसमेंटचा (उशीरा का होईना पण) योग्य पर्याय निवडून उत्तम फायदा होण्यापर्यंतची वाटचाल केली आहे हे वाचून आनंद वाटला. तुमच्या उत्तम आरोग्यासाठी अनेकानेक शुभेच्छा ! मिपावर तुमचे (परत) स्वागत आहे ! मिपा तुमचेच आहे. अश्याच मिपावर येत रहा आणि लेखन करत रहा !!

गौरीबाई गोवेकर 17/10/2014 - 19:02
किती बरे वाटले हे वाचून. एवढ्या आपुलकीने बोलणारी माणसं या आभासी जगात. क्षणभर खरच वाटत नाही. धन्यवाद
गेली अनेक वर्ष माझ्या गुढघेदुखी पुढे मी गुढघे टेकले होते. सुरवाती सुरवातीला या व्याधीचं जरा कौतुक वाटायचं एका एका बाजूला डोलत डोलत चालताना म्हातारी झाल्याचं मस्त फिलिंग यायचं. पण दुखायला लागलं आणि सगळी मजा निघून गेली. त्या आधीच कित्येक वर्ष याच कारणाने मैफिली बंद करायला लागल्या गळा गाता होता पण गुढघा बोंबलला. शिवाजी महाराजांना नाही का याच गुढघी रोगानं ग्रासलं होतं? हिंदवी स्वराज्याच स्वप्न तेंव्हापासून बोंबललं ते बोंबललच. डॉक्टर म्हणायचे आजी याला एकच उपाय आणि तो म्हणजे सर्जरी करून गुढघा बदल शस्त्रक्रिया करायची. पण याला माझी तयारी नव्हती. सुरवातीला आणल्या त्या घट्ट ईलेस्टीकच्या पुंगळ्या.

बोगदा

संजय क्षीरसागर ·

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 12:24
अशा दोन्ही साशंकता आहेत. ज्यांना माझ्या लेखनात इंटरेस्ट आहे त्यांच्यासाठी सांगतो की, आता खुद्द मान्यवरांनी सुरुवात केलीये, तेव्हा न्याय होईल की नाही याची खात्री (मला तरी) नाही. एनी वे, बहुमतानं अल्पमताला दाबणं हे लोकशाहीत सुद्धा शक्य आहेच आणि ज्यांच्याकडे सत्ता आहे त्यांना तर ते सहज आहे. प्रस्थापिताविरुद्ध प्रतिवाद अवघड नाही कारण प्रस्थापिताकडे किती प्रज्ञा आहे ते मूळ लेख दर्शवतो. पण नवा विचार उचलून धरणं जनमनावर अवलंबून आहे. तस्मात, माझा आयडी ब्लॉक झाला तर त्याला फेअर जस्टीस म्हणता येणार नाही पण दाद सुद्धा मागता येणार नाही. अर्थात, जे लिहिलंय ती केवळ मूळ लेखाची खिल्ली नाही तर एकूण जनमानचा वैचारिक गोंधळ दर्शवण्याचा प्रयत्न आहे. मला ब्लॉक होण्याची फिकिर नाही कारण अभिव्यक्ती हा सत्याचा अंगभूत धर्म आहे. इथे नाही तर आणखी कुण्याप्रकारे मी व्यक्त होत राहीनच. लेट अस सी.

स्पंदना 15/10/2014 - 04:34
हाणा!! मारा!! तोडा!! अयाई!! मेलो!! अल्ल्ला!! हर हर महादेव!! हाण! काप!! पडला!! गेला!! पळ! अरे पळतोस कोठे!! देवा वाचव!! अलल्ला बचाव!! ऑ!!! यप!! सपासप! !!हाणा!! मारा!! तोडा!! अयाई!! मेलो!! अल्ल्ला!! हर हर महादेव!! हाण! काप!! पडला!! गेला!! पळ! अरे पळतोस कोठे!! देवा वाचव!! अलल्ला बचाव!! ऑ!!! यप!! सपासप! !!हाणा!! मारा!! तोडा!! अयाई!! मेलो!! अल्ल्ला!! हर हर महादेव!! हाण! काप!! पडला!! गेला!! पळ! अरे पळतोस कोठे!! देवा वाचव!! अलल्ला बचाव!! ऑ!!! यप!! सपासप! !!हाणा!! मारा!! तोडा!! अयाई!! मेलो!! अल्ल्ला!! हर हर महादेव!! हाण! काप!! पडला!! गेला!! पळ! अरे पळतोस कोठे!! देवा वाचव!! अलल्ला बचाव!! ऑ!!! यप!! सपासप! !!

अर्धवटराव 15/10/2014 - 05:45
=)) तुला गं काय झालं अपर्णे एव्हढा सगळा धावा करायचा...साक्षात भवानी तु...अगं हे सगळे स्वर्ग/जन्नतपती तुझ्याकडे आशेने बघतात...आणि तुच अशी  हाय खावी ना...

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 12:48
कारण ती निव्वळ इकडचं तिकडचं उचलून केलेली फेकंफेक आहे. तो अनुभव असला तर मात्र `औषधोपचाराची' गरज आहे. अर्थात, लिहिण्याची स्टाईल अशीये की सामान्यांनी भारावून जावं पण एकूण गौडबंगाल काये ते विडंबनातून मांडलंय. http://www.misalpav.com/user/*****/authored गाळलेल्या जागी योग्य आकडा टाकला की झालं!

पिलीयन रायडर 14/10/2014 - 12:34
संक्षी... कोडि घालु नकात,.. लेख वाचायला प्रय्त्न केलाय.. अगदी प्रामानिकपणे... अर्ध्यातच अवसान गळालं... आता नक्की कशावर लिहीलय ते सांगाल तर कदाचित अर्थ लागेल.. (आज काही काम नाही फारसं..) शोधाशोध करायला सांगु नकात, ते मला जमत नाही..

पिलीयन रायडर 14/10/2014 - 13:57
आणि नाही आवडलं.... "तुम्हाला" विरोध करायचा म्हणुन नाही... दोन्ही लेख वाचले... तुम्ही ज्याला विडंबन म्हणत आहात ते वाचलं तर स्पष्ट सांगते, जमलेलं नाही.. तुमच्या लेखामुळे जे गोंधळुन गेले आहेत तो तुमच्या लिखाणाचा परिणाम आहे, मुळ लेखाचा नाही... कारण तुम्ही मुळ लेख जशाचा तसा उचलुन मध्ये स्वतःच्या ओळी कंसात घुसडल्या आहेत.. आणि त्यानी गोंधळ उडतो आहे.. मुळ लेखावर अनेकांनी चांगल्या प्रतिक्रिया दिलेल्या आहेत. मला नाही वाटत की तुमचा लेख उडेल.. कारण केवळ हातात अधिकार आहे म्हणुन त्याचा गैरवापर करतील असे सध्याचे कुणीच संपादक नाहीत.. कोणीही तेवढ्या कोत्या मनाचे नाही.. अवांतरः- तुमची दुर्बोधतेची व्याख्या नेमकी काय? ग्रेसच्या कविता लोकांना कळत नाही तेव्हा तुम्ही त्यांना म्हणता की "आपल्याला नसेल कळत तर सोडुन द्यावं... दुसर्‍याला कशाला खाली खेचता?"... आणि ह्या विडंबनाची प्रेरणा असणारा लेख तुम्हाला "गौडबंगाल" वाटतो.. आता तुम्ही का नाही सोडुन देत?

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 14:27
मी माझ्या ओळी `घुसवल्या' नाहीयेत तर असल्या मजेशीर मानसिक गोंधळाला (जो प्रस्थापित आध्यात्मात `प्रगतीचा टप्पा' किंवा `शेवटची पायरी' मानली गेलायं) आणि (त्यामुळेच मूळ लेखावर `वॉव! वॉट अ‍ॅन एक्स्पीरिमंट असे प्रतिसाद आहेत), त्याला विनोदाचा रंग दिलायं. कुणी कधी MRI Scan चा अनुभव घेतला असेल (किंवा तुम्ही त्याबद्दल ऐकलं जरी असेल) तर त्याला हा `बोगदा' अनुभव किती भयानक असतो याची कल्पना येईल. तो बोगदा तरी वैद्यकीय कारणासाठी असतो. हा `आध्यात्मिक बोगदा' मात्र साधकानं स्वतःच ओढवून घेतलेला असतो.

कवितानागेश 14/10/2014 - 14:55
तुम्हाला एमाराय ची भिती वाटते? ??? किन्वा इन जेनरल भिती वाटते? सहज विचारले, हितचिन्तक म्हणून . नाही सान्गितले तरी चालेल.

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 15:09
आध्यात्मातल्या `बोगदा एक्सपिरियंसबद्दल' चाललंय. अर्थात, तुम्हाला कल्पना असेलच त्यामुळे वेगळं काही सांगायची गरज नाही. इतरांसाठी आय हॅव गिवन जस्ट अ पॅरलल.

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 15:53
ज्या पद्धतीनं दिलासा देतायं त्यावरनं. असू दे तो तुमच्याजवळच. मला काहीएक गरज नाही. मेडिकल एमारायचीही नाही आणि आध्यात्मिक एमारायचीह तर नाहीच नाही.

कवितानागेश 14/10/2014 - 17:25
मी नेणार नाही हो तुम्हाला एमारायसाठी. कशाला काळजी करताय? पण मला तुमच्या भितीबद्दल सखेद आश्चर्य वाटलं. शिवाय प्रत्यक्ष अनुभवाशिवायच तुम्ही हा अनुभव भयानक असतो, हे कसं काय बरं सांगत आहात, याबद्दल अतीव उत्सुकताही वाटली. तुमचे या प्रश्नापासून पळून जाणं मी नक्कीच समजू शकते, पण तरीही तुम्हाला भितीबद्दल असे कळवळून लिहिताना पाहून माझ्यासारख्या अनेक सह्र्दय सदस्यांना आश्चर्याचा धक्का बसल्याशिवाय रहाणार नाही. म्हणून मला रहावलं नाही आणि विचारलं, तुम्ही खरोखरच घाबरता????

विटेकर 14/10/2014 - 17:51
किती काळजी करावी माणसाने माऊतै ! " विश्वबंधुत्व" म्हणतात ते हीच की काय ? आता मी सुखाने डोळे मिटेन म्हणतो ! ( उठवू नका रे कोणी प्लीज )

बाळ सप्रे 14/10/2014 - 14:09
'एका मळ्यात होती' चे पडसाद आहेत तर हे.. तिथे तुमची प्रतिक्रीया न दिसल्याने मला बरं वाटल होतं.. पण तितक्यात हे वाचलं आणि साक्षात्कारही झाला.. म्हणजे परत जैसे थे !! रच्याकने 'एका मळ्यात होती' हे कशाचे पडसाद होते ??

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 14:35
मी काय कुणाचं घोडं मारलेलं नाही. आणि तो स्वभावही नाही. आता कुणाला काय आणि केव्हा उसळी मारावीशी वाटेल काही सांगता येत नाही. पण एक निरिक्षण आहे, आध्यात्मात गंडलेले किंवा देवभोळे, माझा उद्देश किंवा (त्यांच्याकडे) रोख नसतांनाही, माझ्यावर (उगीच) खवळून असतात. अर्थात, अशा `बोगदा एक्स्पिरियन्सवाल्यांना', `आध्यात्म इतकं सोपं असेल तर आम्ही इतके दिवस काय झक मारली का?' असं वाटणं सहाजिक आहे.

विटेकर 14/10/2014 - 15:12
धीस इज पार्शिलिटी. नेह्मी नेह्मी तूच का रीप्रेझेन्टेटिव्ह (टीम वाहव्वा! )????? संपादक मंडळ इकडे लक्ष देईल का ?

चौकटराजा 14/10/2014 - 16:42
हे मला काही कळलं नाही पण माझे असे मत आहे की ज्याना कबीर समजला त्याना अध्यात्म समजले. मला वाटते कबीर काही शिकलेला बिकलेला नसावा. आपल्या जवळ जाणे इतका सोपा अर्थ असताना उगीचच बोगद्यात शिरून मागे कशाला जायचे ? If your are not worthy enough to change others change yourself as it is easier going towards you than attracting others to you ! .

स्पंदना 15/10/2014 - 04:41
तू तुझ्या चौकटीत जगत नसलास तरी मी तुला माझ्या चौकटीत बसवणारच!!! उगा गाळण उडते तुम्हा लोकांची चौकटीच नाव ऐकुन. समज नसल्याने गैरसमजाचे धनी होता तुम्ही. चौकटीत बसलच पाहिजे, अन ते ही मी देते आहे तीच. माझी सोडुन दुसर्‍या कोणाचीही चौकट चालणार नाही सांगुन ठेवते. मी सांगतेय ना, पुन्हा पुन्हा विचारु नको, तुझा गोंधळ फक्त माझ्या चौकटीत बसलास तरच सुटेल, नाहीतर आणखी गोंधळ!! मुर्ख! अडाणी!!

स्पा 14/10/2014 - 18:31
सुरेखच जागा आहे.... नक्की जाऊन यायला हव ११,१४,२८, ५३ क्रमांकाचे फोटो ज्याम आवडले. जाण्या येण्याचा किती खर्च आला तेही सांगा

बॅटमॅन 14/10/2014 - 18:49
शिवाय १७ व्या फोटोतला वॉटरमार्क हटवता आल्यास अजून बरे. रसास्वादात अंमळ बाधा आणत असल्याने अर्थनिर्णयनात मूग गिळून बसावे लागत आहे. प्रख्यात फ्रेंच कलासमीक्षक आज-दु-पार यांच्या सिद्धांताप्रमाणे फोटोरूपी कलावस्तूच्या एकूण व्यामिश्र अनुबंधाचा हाही एक रोचक आयाम म्हणावयास हरकत नसावी.

सूड 14/10/2014 - 18:58
रसग्रहण, पाणिग्रहण, आसनग्रहण या सगळ्यात ग्रहणाचा अर्थ स्वीकार करणे असा असताना मूळात ग्रहण लागलं की लोक दान का करत असावेत?? किती विरोधाभास!!

पैसा 14/10/2014 - 19:23
तसां काय नाय वो! मीयां आपलां आमच्या सरांच्या धाग्यावर शंभर प्रतिसाद करायला हातभार लावतंय. माजो आपलो चानीचो वाटो.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 19:37
नॉट निगोशिएबल म्हणजे 'चर्चा करण्यास अयोग्य' किंवा 'रोकड रकमेत रुपांतरीत करता येणारा' अहस्तांतरणीय म्हणजे नॉन ट्रान्सफरेबल.

पैसा 14/10/2014 - 20:16
जण्रल विंग्लिशप्रमाणे तुम्हे म्हणताय ते बरोबर पण मी निगिशिएबल इन्स्ट्रुमेंट अ‍ॅक्टाबद्दल बोलत होते. नॉट निगोशिएबल इन्स्ट्रुमेंट म्हणजे अहस्तांतरणीय लिखत (म्हंजे तुमचे चेक ड्राफ्ट्स इ. जे काय असेल ते)

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 22:57
विडंबनाचं सध्या बाजूला राहू दे, वास्तविकता अशीये. एकतर बोगदा एक्स्पिरियन्ससाठी व्यक्ती कोण वणवण करते. त्यात असा अनुभव `जाहीर' केल्यावर, इतरेजन बावचळून जातात. `आपल्याला केव्हा दिसणार बोगदा?' म्हणजे एकतर बोगदावाली व्यक्ती मानसिक टनेलमधे सापडलेली असते. तो अनुभव म्हणजे भ्रम असतो, कारण सत्य समोर आहे, ती क्लॅरिटीये, व्यापकता आहे, बोगदा नाही. मग दुनिया, बोगदा एक्स्पिरियन्सवाल्या व्यक्तीकडे `पोहोचलेली' म्हणून बघायला लागते. `तुला बासरी ऐकू येतेयं? सिंप्ली ग्रेट! आता टनेलच्या त्या एंडला उभा असलेला `तो' भेटणार! खरं तर कसली बासरी आणि कसलं काय, मायला सगळे कल्पनेचे खेळ. इकडून तिकडून काहीबाही वाचलेलं, निरुद्योगी डोक्यात फिरत असतं, त्यातनं नाही नाही ते भास व्हायला लागतात. पण आता बोगदावाली मागे हटू म्हणता हटू शकत नाही कारण बाकीचे तिला पुढे ढकलत राहातात. असा हा भंपक सोहळा उत्तरोत्तर रंगत जातो. मग कुणी म्हणतं `कसा दिसतोयं तो कृष्णसखा?' की ही सुरु! कल्पनेला अंत नाही. मग `सुगंध' वगैरे यायला लागतात, `प्रकाश' दिसायला लागतो. ही खरं तर बाकीच्या सेंसरीज बाद होत चालल्याची लक्षणं असतात पण या `विद्वानांच्या' भाऊगर्दीत कोण कुणाला समजावणार? तस्मात `कधी संपणार हा बोगदा ?' हा प्रश्न उपमर्दकारक ठरतो. तर अशी ही विद्वजनांची मांदियाळी आणि त्यांचे खुळे बोगदे!

सुहास.. 14/10/2014 - 23:09
स्वत: च्या ललित लेखाबद्दल स्वतःलाच येक्षप्लेशन द्यावे लागावे यासारखे खेदकारक काही नाही, विषय चांगला पण , लांबण जास्त झाली....त्यामुळे एक तर विमान डोक्यावरून च नव्हे तर आकांशगंगेच्या बाहेरून गेलयं , त्यात मग कंस ही भरुन पावलेत. लेखन सरल असते तर वेगळे नक्की वाटले असते . ( बाकी तेच, निंदा, परखड परीक्षण, गांभीर्य ई.ई. ) हे उदाहरणादाखल, कल्लोळ तर दाखवायचा पण सरल आणि संयत भाषेत :) http://misalpav.com/node/12078

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 23:17
आता लेखच इतका दीर्घ आहे म्हटल्यावर (जवळजवळ) सगळे मुद्दे कव्हर करणं आलं. जेपींना स्पष्टीकरण दिलेलं नाही, फॅक्ट सांगितलीये.

स्पंदना 15/10/2014 - 04:45
आला आला ! सुगंध आला एकदाचा. तरी म्हंटल अजुन खुळा हा शब्द कसा आला नाही. आता त्यांचे खुळे बोगदे म्हणजे माझा शाना बोगदा नाय का?

संजय क्षीरसागर 15/10/2014 - 10:31
जे लिहितो तो अनुभव असतो. दुसर्‍याचा अनुभव आणखी सघन असेल तर तो आपलासा करण्यात आनंद वाटतो (पाहा: `ती गेली तेंव्हा रिमझिम' वरचे तुमचे आणि माझे एक्सचेंजेस). आणि सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे जिंदगी अनेकानेक बाजूंनी रंगीन केलीये. संगीत, वैवाहिक आयुष्य, आपत्य संगोपन, आप्तांशी नाते-संबंध, सचोटीची व्यावसायिक कारकिर्द, निर्धास्त सांपत्तिक स्थिती, आणि त्याच्या जोडीला आध्यात्म, कविता, ललित साहित्य, योगा, प्राणायम, खेळ, दोस्त लोक...आणखी काय हवं?

मारवा 15/10/2014 - 11:15
संजय जी मग माझा गैरसमज झाला कदाचित. मला वाटल तस की तुम्ही कुठेतरी दुखावलाय म्हणुन विचारल इतकचं.

निराकार गाढव 12/11/2014 - 08:05
या रसग्रहणाचा एक महत्वाचा पैलू कोणाही प्रतिसादकाच्या लक्षात आलेला दिसत नाही. ते म्हणजे "प्रगाढ" आणि "दीर्घकालीन" अभ्यास!!" मूळ लेख १३/३/२०१३ ला प्रसिद्ध झाला आणि हे रसग्रहण झाले १४/१०/२०१४ ला, म्हणजे तब्बल एकोणीस महिन्यांच्या अभ्यास आणि चिंतनानंतर. मलासुद्धा माझ्या व्यासंगपूर्ण अभ्यासांतीच हे लक्षात आले. .

सस्नेह 12/11/2014 - 11:35
आजवर मिपावर कधीच न केलेली गोष्ट आज करावी लागतेय, स्वत:च्या लेखाचा अर्थ सांगणे. इथे सर्व लोक्स समजदार आहेत. पण काही विद्वान लोकांना अर्थ समजला नाही असे वाटते म्हणून हा प्रपंच. सदर लेख हा माझ्या ‘साक्षात्कार’ या लेखाचे विडंबन असावे असे वाटते. ‘साक्षात्कार’ हे एक रूपक असून चिवट मानवी आशेचे अन जिजीगीषेचे प्रातिनिधिक चित्रण आहे. जीवनात अपयश अपमान दु:ख अनंत वेळा अनुभवास येते. प्रियजनांचा मृत्यू, वियोग प्रतारणेचा धक्का, .. कित्येक क्षणी तर जीवन संपवावेसे वाटण्याइतके नैराश्य येते. सर्व काही संपले, फिरून या जीवनात जगण्यासारखे काहीच राहिले नाही असे वाटते. तरीही जीवन शिल्लक असतेच असते. आणि ते रेटताना विस्मय वाटावा अशी एक जीवनेच्छा, वठलेल्या खोडला अंकुर फुटावा तशी पुन्हा बहरून येत राहते. ती जीवनेच्छा कुठल्यातरी निमित्तमात्र प्रकाशाच्या कवडशाच्या आधाराने सरसरून येते. जीवन संपले तरी जीवनेच्छा अंकुरणे संपत नाही. आपणा सर्वांना आयुष्यात कधी ना कधी हा अनुभव आला असेलच. हीच थीम आहे या लेखाची. यात कुणाला काही अध्यात्मिक दिसावे याचे नवल वाटले. धन्यवाद.

संदीप डांगे 12/11/2014 - 13:38
जाऊ द्या हो ताई, फार मनाला लावून घेऊ नका. तुमच्या लेखाला ओढून ताणून कुणी अध्यात्माचा शिक्का मारत असेल तर जैसी जिसकी सोच. मला सिंह आणि कोकरू यांची गोष्ट आठवली. ज्यात "तू नाही तर तुझ्या बापाने माझेकडे येणारे पाणी उष्टे केले असेल" असे म्हणून कोकराचा जीव घेणारा सिंह आठवला. कुणाला स्पष्टीकरण द्यावे लागावे यासारखा मनस्ताप दुसरा नाही. पण एक बरे झाले तुम्ही त्या लेखामागची भावना स्पष्ट केली ते. मी त्यामागच्या भावनेशी जुळवून घेऊ शकलो आणि त्याचा मला आनंद झाला.

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 12:24
अशा दोन्ही साशंकता आहेत. ज्यांना माझ्या लेखनात इंटरेस्ट आहे त्यांच्यासाठी सांगतो की, आता खुद्द मान्यवरांनी सुरुवात केलीये, तेव्हा न्याय होईल की नाही याची खात्री (मला तरी) नाही. एनी वे, बहुमतानं अल्पमताला दाबणं हे लोकशाहीत सुद्धा शक्य आहेच आणि ज्यांच्याकडे सत्ता आहे त्यांना तर ते सहज आहे. प्रस्थापिताविरुद्ध प्रतिवाद अवघड नाही कारण प्रस्थापिताकडे किती प्रज्ञा आहे ते मूळ लेख दर्शवतो. पण नवा विचार उचलून धरणं जनमनावर अवलंबून आहे. तस्मात, माझा आयडी ब्लॉक झाला तर त्याला फेअर जस्टीस म्हणता येणार नाही पण दाद सुद्धा मागता येणार नाही. अर्थात, जे लिहिलंय ती केवळ मूळ लेखाची खिल्ली नाही तर एकूण जनमानचा वैचारिक गोंधळ दर्शवण्याचा प्रयत्न आहे. मला ब्लॉक होण्याची फिकिर नाही कारण अभिव्यक्ती हा सत्याचा अंगभूत धर्म आहे. इथे नाही तर आणखी कुण्याप्रकारे मी व्यक्त होत राहीनच. लेट अस सी.

स्पंदना 15/10/2014 - 04:34
हाणा!! मारा!! तोडा!! अयाई!! मेलो!! अल्ल्ला!! हर हर महादेव!! हाण! काप!! पडला!! गेला!! पळ! अरे पळतोस कोठे!! देवा वाचव!! अलल्ला बचाव!! ऑ!!! यप!! सपासप! !!हाणा!! मारा!! तोडा!! अयाई!! मेलो!! अल्ल्ला!! हर हर महादेव!! हाण! काप!! पडला!! गेला!! पळ! अरे पळतोस कोठे!! देवा वाचव!! अलल्ला बचाव!! ऑ!!! यप!! सपासप! !!हाणा!! मारा!! तोडा!! अयाई!! मेलो!! अल्ल्ला!! हर हर महादेव!! हाण! काप!! पडला!! गेला!! पळ! अरे पळतोस कोठे!! देवा वाचव!! अलल्ला बचाव!! ऑ!!! यप!! सपासप! !!हाणा!! मारा!! तोडा!! अयाई!! मेलो!! अल्ल्ला!! हर हर महादेव!! हाण! काप!! पडला!! गेला!! पळ! अरे पळतोस कोठे!! देवा वाचव!! अलल्ला बचाव!! ऑ!!! यप!! सपासप! !!

अर्धवटराव 15/10/2014 - 05:45
=)) तुला गं काय झालं अपर्णे एव्हढा सगळा धावा करायचा...साक्षात भवानी तु...अगं हे सगळे स्वर्ग/जन्नतपती तुझ्याकडे आशेने बघतात...आणि तुच अशी  हाय खावी ना...

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 12:48
कारण ती निव्वळ इकडचं तिकडचं उचलून केलेली फेकंफेक आहे. तो अनुभव असला तर मात्र `औषधोपचाराची' गरज आहे. अर्थात, लिहिण्याची स्टाईल अशीये की सामान्यांनी भारावून जावं पण एकूण गौडबंगाल काये ते विडंबनातून मांडलंय. http://www.misalpav.com/user/*****/authored गाळलेल्या जागी योग्य आकडा टाकला की झालं!

पिलीयन रायडर 14/10/2014 - 12:34
संक्षी... कोडि घालु नकात,.. लेख वाचायला प्रय्त्न केलाय.. अगदी प्रामानिकपणे... अर्ध्यातच अवसान गळालं... आता नक्की कशावर लिहीलय ते सांगाल तर कदाचित अर्थ लागेल.. (आज काही काम नाही फारसं..) शोधाशोध करायला सांगु नकात, ते मला जमत नाही..

पिलीयन रायडर 14/10/2014 - 13:57
आणि नाही आवडलं.... "तुम्हाला" विरोध करायचा म्हणुन नाही... दोन्ही लेख वाचले... तुम्ही ज्याला विडंबन म्हणत आहात ते वाचलं तर स्पष्ट सांगते, जमलेलं नाही.. तुमच्या लेखामुळे जे गोंधळुन गेले आहेत तो तुमच्या लिखाणाचा परिणाम आहे, मुळ लेखाचा नाही... कारण तुम्ही मुळ लेख जशाचा तसा उचलुन मध्ये स्वतःच्या ओळी कंसात घुसडल्या आहेत.. आणि त्यानी गोंधळ उडतो आहे.. मुळ लेखावर अनेकांनी चांगल्या प्रतिक्रिया दिलेल्या आहेत. मला नाही वाटत की तुमचा लेख उडेल.. कारण केवळ हातात अधिकार आहे म्हणुन त्याचा गैरवापर करतील असे सध्याचे कुणीच संपादक नाहीत.. कोणीही तेवढ्या कोत्या मनाचे नाही.. अवांतरः- तुमची दुर्बोधतेची व्याख्या नेमकी काय? ग्रेसच्या कविता लोकांना कळत नाही तेव्हा तुम्ही त्यांना म्हणता की "आपल्याला नसेल कळत तर सोडुन द्यावं... दुसर्‍याला कशाला खाली खेचता?"... आणि ह्या विडंबनाची प्रेरणा असणारा लेख तुम्हाला "गौडबंगाल" वाटतो.. आता तुम्ही का नाही सोडुन देत?

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 14:27
मी माझ्या ओळी `घुसवल्या' नाहीयेत तर असल्या मजेशीर मानसिक गोंधळाला (जो प्रस्थापित आध्यात्मात `प्रगतीचा टप्पा' किंवा `शेवटची पायरी' मानली गेलायं) आणि (त्यामुळेच मूळ लेखावर `वॉव! वॉट अ‍ॅन एक्स्पीरिमंट असे प्रतिसाद आहेत), त्याला विनोदाचा रंग दिलायं. कुणी कधी MRI Scan चा अनुभव घेतला असेल (किंवा तुम्ही त्याबद्दल ऐकलं जरी असेल) तर त्याला हा `बोगदा' अनुभव किती भयानक असतो याची कल्पना येईल. तो बोगदा तरी वैद्यकीय कारणासाठी असतो. हा `आध्यात्मिक बोगदा' मात्र साधकानं स्वतःच ओढवून घेतलेला असतो.

कवितानागेश 14/10/2014 - 14:55
तुम्हाला एमाराय ची भिती वाटते? ??? किन्वा इन जेनरल भिती वाटते? सहज विचारले, हितचिन्तक म्हणून . नाही सान्गितले तरी चालेल.

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 15:09
आध्यात्मातल्या `बोगदा एक्सपिरियंसबद्दल' चाललंय. अर्थात, तुम्हाला कल्पना असेलच त्यामुळे वेगळं काही सांगायची गरज नाही. इतरांसाठी आय हॅव गिवन जस्ट अ पॅरलल.

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 15:53
ज्या पद्धतीनं दिलासा देतायं त्यावरनं. असू दे तो तुमच्याजवळच. मला काहीएक गरज नाही. मेडिकल एमारायचीही नाही आणि आध्यात्मिक एमारायचीह तर नाहीच नाही.

कवितानागेश 14/10/2014 - 17:25
मी नेणार नाही हो तुम्हाला एमारायसाठी. कशाला काळजी करताय? पण मला तुमच्या भितीबद्दल सखेद आश्चर्य वाटलं. शिवाय प्रत्यक्ष अनुभवाशिवायच तुम्ही हा अनुभव भयानक असतो, हे कसं काय बरं सांगत आहात, याबद्दल अतीव उत्सुकताही वाटली. तुमचे या प्रश्नापासून पळून जाणं मी नक्कीच समजू शकते, पण तरीही तुम्हाला भितीबद्दल असे कळवळून लिहिताना पाहून माझ्यासारख्या अनेक सह्र्दय सदस्यांना आश्चर्याचा धक्का बसल्याशिवाय रहाणार नाही. म्हणून मला रहावलं नाही आणि विचारलं, तुम्ही खरोखरच घाबरता????

विटेकर 14/10/2014 - 17:51
किती काळजी करावी माणसाने माऊतै ! " विश्वबंधुत्व" म्हणतात ते हीच की काय ? आता मी सुखाने डोळे मिटेन म्हणतो ! ( उठवू नका रे कोणी प्लीज )

बाळ सप्रे 14/10/2014 - 14:09
'एका मळ्यात होती' चे पडसाद आहेत तर हे.. तिथे तुमची प्रतिक्रीया न दिसल्याने मला बरं वाटल होतं.. पण तितक्यात हे वाचलं आणि साक्षात्कारही झाला.. म्हणजे परत जैसे थे !! रच्याकने 'एका मळ्यात होती' हे कशाचे पडसाद होते ??

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 14:35
मी काय कुणाचं घोडं मारलेलं नाही. आणि तो स्वभावही नाही. आता कुणाला काय आणि केव्हा उसळी मारावीशी वाटेल काही सांगता येत नाही. पण एक निरिक्षण आहे, आध्यात्मात गंडलेले किंवा देवभोळे, माझा उद्देश किंवा (त्यांच्याकडे) रोख नसतांनाही, माझ्यावर (उगीच) खवळून असतात. अर्थात, अशा `बोगदा एक्स्पिरियन्सवाल्यांना', `आध्यात्म इतकं सोपं असेल तर आम्ही इतके दिवस काय झक मारली का?' असं वाटणं सहाजिक आहे.

विटेकर 14/10/2014 - 15:12
धीस इज पार्शिलिटी. नेह्मी नेह्मी तूच का रीप्रेझेन्टेटिव्ह (टीम वाहव्वा! )????? संपादक मंडळ इकडे लक्ष देईल का ?

चौकटराजा 14/10/2014 - 16:42
हे मला काही कळलं नाही पण माझे असे मत आहे की ज्याना कबीर समजला त्याना अध्यात्म समजले. मला वाटते कबीर काही शिकलेला बिकलेला नसावा. आपल्या जवळ जाणे इतका सोपा अर्थ असताना उगीचच बोगद्यात शिरून मागे कशाला जायचे ? If your are not worthy enough to change others change yourself as it is easier going towards you than attracting others to you ! .

स्पंदना 15/10/2014 - 04:41
तू तुझ्या चौकटीत जगत नसलास तरी मी तुला माझ्या चौकटीत बसवणारच!!! उगा गाळण उडते तुम्हा लोकांची चौकटीच नाव ऐकुन. समज नसल्याने गैरसमजाचे धनी होता तुम्ही. चौकटीत बसलच पाहिजे, अन ते ही मी देते आहे तीच. माझी सोडुन दुसर्‍या कोणाचीही चौकट चालणार नाही सांगुन ठेवते. मी सांगतेय ना, पुन्हा पुन्हा विचारु नको, तुझा गोंधळ फक्त माझ्या चौकटीत बसलास तरच सुटेल, नाहीतर आणखी गोंधळ!! मुर्ख! अडाणी!!

स्पा 14/10/2014 - 18:31
सुरेखच जागा आहे.... नक्की जाऊन यायला हव ११,१४,२८, ५३ क्रमांकाचे फोटो ज्याम आवडले. जाण्या येण्याचा किती खर्च आला तेही सांगा

बॅटमॅन 14/10/2014 - 18:49
शिवाय १७ व्या फोटोतला वॉटरमार्क हटवता आल्यास अजून बरे. रसास्वादात अंमळ बाधा आणत असल्याने अर्थनिर्णयनात मूग गिळून बसावे लागत आहे. प्रख्यात फ्रेंच कलासमीक्षक आज-दु-पार यांच्या सिद्धांताप्रमाणे फोटोरूपी कलावस्तूच्या एकूण व्यामिश्र अनुबंधाचा हाही एक रोचक आयाम म्हणावयास हरकत नसावी.

सूड 14/10/2014 - 18:58
रसग्रहण, पाणिग्रहण, आसनग्रहण या सगळ्यात ग्रहणाचा अर्थ स्वीकार करणे असा असताना मूळात ग्रहण लागलं की लोक दान का करत असावेत?? किती विरोधाभास!!

पैसा 14/10/2014 - 19:23
तसां काय नाय वो! मीयां आपलां आमच्या सरांच्या धाग्यावर शंभर प्रतिसाद करायला हातभार लावतंय. माजो आपलो चानीचो वाटो.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 19:37
नॉट निगोशिएबल म्हणजे 'चर्चा करण्यास अयोग्य' किंवा 'रोकड रकमेत रुपांतरीत करता येणारा' अहस्तांतरणीय म्हणजे नॉन ट्रान्सफरेबल.

पैसा 14/10/2014 - 20:16
जण्रल विंग्लिशप्रमाणे तुम्हे म्हणताय ते बरोबर पण मी निगिशिएबल इन्स्ट्रुमेंट अ‍ॅक्टाबद्दल बोलत होते. नॉट निगोशिएबल इन्स्ट्रुमेंट म्हणजे अहस्तांतरणीय लिखत (म्हंजे तुमचे चेक ड्राफ्ट्स इ. जे काय असेल ते)

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 22:57
विडंबनाचं सध्या बाजूला राहू दे, वास्तविकता अशीये. एकतर बोगदा एक्स्पिरियन्ससाठी व्यक्ती कोण वणवण करते. त्यात असा अनुभव `जाहीर' केल्यावर, इतरेजन बावचळून जातात. `आपल्याला केव्हा दिसणार बोगदा?' म्हणजे एकतर बोगदावाली व्यक्ती मानसिक टनेलमधे सापडलेली असते. तो अनुभव म्हणजे भ्रम असतो, कारण सत्य समोर आहे, ती क्लॅरिटीये, व्यापकता आहे, बोगदा नाही. मग दुनिया, बोगदा एक्स्पिरियन्सवाल्या व्यक्तीकडे `पोहोचलेली' म्हणून बघायला लागते. `तुला बासरी ऐकू येतेयं? सिंप्ली ग्रेट! आता टनेलच्या त्या एंडला उभा असलेला `तो' भेटणार! खरं तर कसली बासरी आणि कसलं काय, मायला सगळे कल्पनेचे खेळ. इकडून तिकडून काहीबाही वाचलेलं, निरुद्योगी डोक्यात फिरत असतं, त्यातनं नाही नाही ते भास व्हायला लागतात. पण आता बोगदावाली मागे हटू म्हणता हटू शकत नाही कारण बाकीचे तिला पुढे ढकलत राहातात. असा हा भंपक सोहळा उत्तरोत्तर रंगत जातो. मग कुणी म्हणतं `कसा दिसतोयं तो कृष्णसखा?' की ही सुरु! कल्पनेला अंत नाही. मग `सुगंध' वगैरे यायला लागतात, `प्रकाश' दिसायला लागतो. ही खरं तर बाकीच्या सेंसरीज बाद होत चालल्याची लक्षणं असतात पण या `विद्वानांच्या' भाऊगर्दीत कोण कुणाला समजावणार? तस्मात `कधी संपणार हा बोगदा ?' हा प्रश्न उपमर्दकारक ठरतो. तर अशी ही विद्वजनांची मांदियाळी आणि त्यांचे खुळे बोगदे!

सुहास.. 14/10/2014 - 23:09
स्वत: च्या ललित लेखाबद्दल स्वतःलाच येक्षप्लेशन द्यावे लागावे यासारखे खेदकारक काही नाही, विषय चांगला पण , लांबण जास्त झाली....त्यामुळे एक तर विमान डोक्यावरून च नव्हे तर आकांशगंगेच्या बाहेरून गेलयं , त्यात मग कंस ही भरुन पावलेत. लेखन सरल असते तर वेगळे नक्की वाटले असते . ( बाकी तेच, निंदा, परखड परीक्षण, गांभीर्य ई.ई. ) हे उदाहरणादाखल, कल्लोळ तर दाखवायचा पण सरल आणि संयत भाषेत :) http://misalpav.com/node/12078

संजय क्षीरसागर 14/10/2014 - 23:17
आता लेखच इतका दीर्घ आहे म्हटल्यावर (जवळजवळ) सगळे मुद्दे कव्हर करणं आलं. जेपींना स्पष्टीकरण दिलेलं नाही, फॅक्ट सांगितलीये.

स्पंदना 15/10/2014 - 04:45
आला आला ! सुगंध आला एकदाचा. तरी म्हंटल अजुन खुळा हा शब्द कसा आला नाही. आता त्यांचे खुळे बोगदे म्हणजे माझा शाना बोगदा नाय का?

संजय क्षीरसागर 15/10/2014 - 10:31
जे लिहितो तो अनुभव असतो. दुसर्‍याचा अनुभव आणखी सघन असेल तर तो आपलासा करण्यात आनंद वाटतो (पाहा: `ती गेली तेंव्हा रिमझिम' वरचे तुमचे आणि माझे एक्सचेंजेस). आणि सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे जिंदगी अनेकानेक बाजूंनी रंगीन केलीये. संगीत, वैवाहिक आयुष्य, आपत्य संगोपन, आप्तांशी नाते-संबंध, सचोटीची व्यावसायिक कारकिर्द, निर्धास्त सांपत्तिक स्थिती, आणि त्याच्या जोडीला आध्यात्म, कविता, ललित साहित्य, योगा, प्राणायम, खेळ, दोस्त लोक...आणखी काय हवं?

मारवा 15/10/2014 - 11:15
संजय जी मग माझा गैरसमज झाला कदाचित. मला वाटल तस की तुम्ही कुठेतरी दुखावलाय म्हणुन विचारल इतकचं.

निराकार गाढव 12/11/2014 - 08:05
या रसग्रहणाचा एक महत्वाचा पैलू कोणाही प्रतिसादकाच्या लक्षात आलेला दिसत नाही. ते म्हणजे "प्रगाढ" आणि "दीर्घकालीन" अभ्यास!!" मूळ लेख १३/३/२०१३ ला प्रसिद्ध झाला आणि हे रसग्रहण झाले १४/१०/२०१४ ला, म्हणजे तब्बल एकोणीस महिन्यांच्या अभ्यास आणि चिंतनानंतर. मलासुद्धा माझ्या व्यासंगपूर्ण अभ्यासांतीच हे लक्षात आले. .

सस्नेह 12/11/2014 - 11:35
आजवर मिपावर कधीच न केलेली गोष्ट आज करावी लागतेय, स्वत:च्या लेखाचा अर्थ सांगणे. इथे सर्व लोक्स समजदार आहेत. पण काही विद्वान लोकांना अर्थ समजला नाही असे वाटते म्हणून हा प्रपंच. सदर लेख हा माझ्या ‘साक्षात्कार’ या लेखाचे विडंबन असावे असे वाटते. ‘साक्षात्कार’ हे एक रूपक असून चिवट मानवी आशेचे अन जिजीगीषेचे प्रातिनिधिक चित्रण आहे. जीवनात अपयश अपमान दु:ख अनंत वेळा अनुभवास येते. प्रियजनांचा मृत्यू, वियोग प्रतारणेचा धक्का, .. कित्येक क्षणी तर जीवन संपवावेसे वाटण्याइतके नैराश्य येते. सर्व काही संपले, फिरून या जीवनात जगण्यासारखे काहीच राहिले नाही असे वाटते. तरीही जीवन शिल्लक असतेच असते. आणि ते रेटताना विस्मय वाटावा अशी एक जीवनेच्छा, वठलेल्या खोडला अंकुर फुटावा तशी पुन्हा बहरून येत राहते. ती जीवनेच्छा कुठल्यातरी निमित्तमात्र प्रकाशाच्या कवडशाच्या आधाराने सरसरून येते. जीवन संपले तरी जीवनेच्छा अंकुरणे संपत नाही. आपणा सर्वांना आयुष्यात कधी ना कधी हा अनुभव आला असेलच. हीच थीम आहे या लेखाची. यात कुणाला काही अध्यात्मिक दिसावे याचे नवल वाटले. धन्यवाद.

संदीप डांगे 12/11/2014 - 13:38
जाऊ द्या हो ताई, फार मनाला लावून घेऊ नका. तुमच्या लेखाला ओढून ताणून कुणी अध्यात्माचा शिक्का मारत असेल तर जैसी जिसकी सोच. मला सिंह आणि कोकरू यांची गोष्ट आठवली. ज्यात "तू नाही तर तुझ्या बापाने माझेकडे येणारे पाणी उष्टे केले असेल" असे म्हणून कोकराचा जीव घेणारा सिंह आठवला. कुणाला स्पष्टीकरण द्यावे लागावे यासारखा मनस्ताप दुसरा नाही. पण एक बरे झाले तुम्ही त्या लेखामागची भावना स्पष्ट केली ते. मी त्यामागच्या भावनेशी जुळवून घेऊ शकलो आणि त्याचा मला आनंद झाला.
लेखनविषय:
उखाणे
लेखनप्रकार
मदत
समोर आणि मागे ...वर आणि खाली ..या बाजूला अन त्या बाजूला एक लांबलचक अंधारा बोगदा.. (रस्त्याच्या खालून तर चालत नाहीये ना मी?) बोगद्यात प्रवेश करताना वाटत होतं, हां हां म्हणता संपेल तो. पण जसजसं आत जाऊ तसं अंधार दाटतच चाललाय ...अंतराचा ठाव लागेना झालाय... (`कशाला मारली झक' असं आता वाटतंय... पण काय उपयोग?) मी जात आहे..की येत आहे ? (आयचा घो! रिवर्समधे चालतोयं की काय?) ..आता संपेल , मग संपेल असे वाटणारा हा बोगदा संपत तर नाहीच..पण आणखी आणखी अरुंद होत चाललाय. डोळे उघडले काय अन मिटले काय, सारखेच..! (माझे डोळे उघडे आहेत का बंद?

क्लास

वेल्लाभट ·

वेल्लाभट 14/10/2014 - 13:51
फर्स्ट क्लास मधे 'स्क्यूज मी' आणि सेकंड मधे 'भाईसाब जरा साईड होजाओ' (मराठीचा मुद्दा चटकन सुचला पण आत्ता तो विषय नसल्याने टाळतो. :D ) हे कसं काय मग?

यसवायजी 14/10/2014 - 11:10
@ सेकंड क्लास मधे दिसलेलं, हे फर्स्ट क्लास सौजन्य, फर्स्ट क्लास मधे गेल्यावर थर्ड क्लास माजाचं रूप कसं घेतं? >> हम्म.. इंट्रेस्टींग. यावर एक मोठ्ठा लेख येउद्या.

रघुनाथ.केरकर 14/10/2014 - 12:03
क्लास फक्त कपड्यांपुरताच मर्यादीत असतो..... साधी रहाणि असलेला कुणी डब्ब्यात चढला कि हे "क्लासी" लोक त्याला नजरेनेच मारतात.... काही स्वयंघोषीत टी सी तर त्या व्यक्तीला त्याचा क्लास विचारायला देखिल मागे पुढे पाहत नाही.... थोडी अतिशयोक्ति वाटेल पण बोलतो... इथे भारत आणी इंडीया एकत्र प्रवास करतो

माईसाहेब कुरसूंदीकर 14/10/2014 - 12:44
फर्स्ट क्लासवाल्यांनि जास्त पैसे(दमड्या) भरलेल्या असतात पाससाठी ना? तेव्हा तीन सीट्सवर चार माणसे बसणे हे कसे चालवून घेतील?

काळा पहाड 14/10/2014 - 14:30
तीन च्या जागेवर तीन तर बसायलाच हवेत. कुणी ज्यादा केलं तर ठेवून द्यावी. मराठी नसेल तर ठार मारायलाही हरकत नाही.

मित्रहो 14/10/2014 - 14:30
असे फर्स्ट क्लास मधे होत नव्हते आधी(दहा-बारा वर्षापूर्वी). बऱ्याचदा ही सवय पण असते. सेकंड क्लास मधे लोक सतत बघता की सीट दुसऱ्याला दिली जाते मग सारेच तेच करतात.फर्स्ट क्लास मधे असे कधी घडलेच नाही त्यामुळे तशी प्रथा सुरु होत नाही.

शिद 14/10/2014 - 14:38
विरार लोकलचा अलिखित नियम जो सेकंड क्लासमध्ये जवळजवळ ९०% लोकं पाळतातच. १) विरार ते चर्चगेटः अंधेरीला उभं राहून उभ्या असलेल्या माणसाला जागा देणं, तेही उभ्या असलेल्या नंबरांप्रमाणं. २) विरार ते दादर/अंधेरी: वरीलप्रमाणेच बोरीवलीला जागा देणं. ३) चर्चगेट/दादर/अंधेरी ते विरारः वरीलप्रमाणेच बोरीवलीला जागा देणं. डहाणु लोकलचे नियम सध्यातरी माहीत नाही.

NiluMP 15/10/2014 - 18:55
डहाणु लोकलचा अनुभव मस्त कारण ही लोकल विरार वरून सरळ वसई आणि मग भायदरला थांबते त्यामुळे गाडीत गर्दी कमी असते आणि प्रवासाचा वेळही कमी लागतो आणि हाच नियमाप्रमाणे प्रत्येक फास्ट विरार लोकल विरारवरून सुटणारी गाडी नालासोपारा आणि मग पुढे सरळ बोरिवलीला थांबावी आणि चर्चगेटवरून सुटणारी विरार लोकल बोरिवलीवरून सरळ नालासोपारा आणि मग विराराला थांबावी. जेणेकरून वेळेची बचत आणि गर्दीतून सुटका होईल. हाच नियम वसई बोरिवलीवरून सरळ नायगाव आणि मग वसईला थांबावी, भायदर लोकल बोरीवली न थांबता दहीसर, मिरारोड आणि भायदराला थांबवावी. जेणेकरून वेळेची बचत आणि गर्दीतून सुटका होईल

प्रभाकर पेठकर 15/10/2014 - 20:14
स्तुत्य उपाय आहे. ढिगभर बोरिवली लोकल्स असणार्‍यांसाठी विरार लोकल हा अतिरिक्त पर्याय उपलब्ध असू द्यायचा आणि कमी गाड्यांची सोय असणार्‍या दहिसरकरांच्या तोंडावर २-४ भाईंदर लोकल्सची सोय(?) फेकून त्यांची विरार लोकलची सोय काढून घ्यायची. आनंद आहे.

सौंदाळा 14/10/2014 - 14:54
क्लास लिहिलय, मुंबई लोकल प्रवासाचा एकंदरीत अनुभव कमी आणि त्यात फस्क्लासचा अनुभव शुन्य आहे.

रेवती 14/10/2014 - 18:25
ल्लेखन आवडले. लोकलचा फारसा अनुभव नसल्याने त्याबद्दल बोलणे योग्य नाही पण क्लासबाबत सहमत, त्याचबरोबर गर्दी इतकी भयानक असते की मनुष्यपण उरत नाही.

विजुभाऊ 14/10/2014 - 18:31
विरार लोकलचा अलिखित नियम जो सेकंड क्लासमध्ये जवळजवळ ९०% लोकं पाळतातच.
सेकंड क्लास चे अजून काही नियम आहेत उदा : अंधेरी बोरीवली वाला कोणी डब्यात असला की त्याला उतरण्यासाठी जागा दिली जात नाही. त्याला थेट किमान मिरा रोड पर्यन्त तरी उतरु दिले जात नाही. फस्ट क्लास मधे निदान असली दादागिरी तरी होत नाही.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 20:34
विजुभाऊ, बोरिवली लोकल्सच्या मानाने विरार लोकल्स कमी असतात. (पूर्वी तरी तसे होते). दहिसर नंतर भाईंदर, नालासोपारा, वसई, विरार अशा ठिकाणी उतरणार्‍या प्रवाश्यांना आपल्या घरी जाण्यासाठी पुन्हा एस्टीच्या रांगेत ताटकळावे लागते. ह्या एस्ट्या अर्ध्या अर्ध्या तासाच्या अंतराने असतात. त्यामुळे एक विरार चुकली तरी पुढ्ची विरार अर्ध्या तासाने आणि पुन्हा एस्टी (नेहमीची न मिळाल्यास) गर्दीमुळे चुकण्याची आणि त्यामुळे घरी पोहोचायला एक तास उशीर होण्याचा संभव असतो. त्यामुळे ज्यांच्यासाठी अनंत बोरिवली गाड्या आहेत त्यांनी विरार मध्ये जागा अडवू नये अशी रास्त अपेक्षा असते. तरीपण फक्त विरार लोकल अंधेरी ते बोरिवली फास्ट असते ( घरी १० मिनिटे लवकर पोहोचता येते) म्हणून बोरिवलीकर विरारमध्ये गर्दी करतात आणि विरारवाल्यांना डावलले जाते. बोरिवली सोडा मी तर मालाड-कांदिवली वाल्यांनाही विरार लोकलने बोरिवलीपर्यंत येऊन तिथून रिकाम्या गाडीने परत मागे जाताना पाहिले आहे. शिवाय बोरिवलीला उतरणारे बोरिवलीहून चढणार्‍या विरारवासियांना हाताच्या कोपराने तोंडावर मारून खाली उतरताना आणि विरारवासियाचा चष्मा खालीपडून किंवा ओठ फाटून रक्तबंबाळ होताना पाहिले आहे. संध्याकाळच्या वेळी थकलाभागला जीव चुकून भजनाच्या डब्यात चढला (हल्ली भजनं चालतात की नाही कल्पना नाही) तर तो मेलाच समजावे. ही भजनी मंडळी बहुतेक मालाडची असतात आणि आपल्या डब्यात नॉन भजनी कोणी येऊ नये म्हणून प्रयत्नशील असतात. म्हणजे त्यांचे रोजचे मेंबर्स तिथे प्रवेश करू शकतात बाकीच्यांना शाहजोगपणे अडविलं जातं. म्हणजे विरार लोकल असून विरारवासियांना एक डबा कमी झाला. हा सर्व राग मनांत खदखदत असल्यामुळे कधी कधी तुम्ही म्हणता तसे किंवा मारामारीचे प्रसंग उद्भवतात.

काळा पहाड 14/10/2014 - 20:56
याचं खरं कारण भैया लोकांचं मुंबईवर आक्रमण हेच आहे. भैया लोक इथं येवून गर्दी करत नसते तर हा प्रकारच उद्भवला नसता.

शिद 14/10/2014 - 22:42
सहमत आणि एवढा माज करतात की विचारता सोय नाही. विरारला चालत्या गाडीत उडी मारुन चढले आणि चुकून जर भजनवाल्यांच्या नेहमीच्या सीट्सकडे गेलेतर भ** दोन सीट्सच्या गॅपमध्ये पण उभे राहून देत नाहीत, म्हणजे उडी पण फुकट गेली व सीटपण. नालासोपाराला बहूतांश भय्ये चढतात व कोणी ह्यांच्या ग्रुपमधील असतील तर गर्दीतून जबरदस्तीने धक्काबुक्की करून भजन मंडळींपर्यंत पोचतात. मग हेच आपले मराठी माणसं दुसर्‍या मराठी माणसाला जागा न देता त्या भय्यांना मांडीवर बसवून शेवटपर्यंत प्रवास करतात. भजन कसलं? बेंबीच्या देठापासून कोकलतात नुसते. सकाळी माणूस एकवेळ असा अत्याचार सहन करू शकतो पण दिवसभर ऑफिसचं काम निस्तरून संध्याकाळी/रात्री घरी परतताना डोक्याला जाम शॉट लागतो.

मदनबाण 16/10/2014 - 11:58
भजन कसलं? बेंबीच्या देठापासून कोकलतात नुसते. ए भोळ्या शंकरा... आवड तुला बेलाची आवड तुला बेलाचे, बेलाच्या पानाची. ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- India outclass Pakistan 6-0 in Sultan of Johor Cup इस्रोचा सात उपग्रहांच्या सीरिजमधल्या तिसऱ्या उपग्रहाचं प्रक्षेपण

प्रभाकर पेठकर 16/10/2014 - 12:06
टवाळ कार्टा, ७०च्या दशकात लोकल्स मधल्या भजनांची प्रथा मालाडच्या गुजराथी समाजाने सुरु केली. त्यावर विरारवाल्यांनी त्यांची कोंडी करून त्यांना दहिसर पर्यंत आणले होते. (दरवाजे अडवून) त्यावर गुजराथी समाजाने मालाड स्थानकात गाडी अडवून तुंबळ हाणामारी केली होती. मराठी भजनी मंडळ ( हे ही निषेधार्ह) नंतर सुरु झाली. हा १९८१ नंतरचा बदल असावा. १९८१ पासून मी मुंबई लोकलचा प्रवासी नसल्याकारणाने कांही अनुभव नाही.

बबन ताम्बे 14/10/2014 - 20:01
मी मुंबईच्या लोकलमधे ब-याच वेळा प्रवास केलाय, पण माझा प्रॉब्लेम असा आहे की मला ज्या स्टेशनवर उतरायचेय त्या स्टेशनवर लोकल कोणत्या बाजुच्या प्लॅटफॉर्म वर उभी राहील याचे लॉजीक काय अजून कळले नाही. एखाद्या स्टेशनवर उतरायचे तर डावीकडे जाऊन उभे रहावे तर हमखास प्लॅटफॉर्म उजवीकडे येतो. मग वाटते पुढच्या स्टेशनचा प्लॅटफॉर्म उजवीकडे येईल तर पुढच्या स्टेशनवर लोकल डावीकडच्या प्लॅटफॉर्म वर लागते. नवीन माणसाला कसे कळायचे हो प्लॅटफॉर्म कोणत्या बाजूला येणार आहे ते? गर्दीच्या वेळी तर आमच्या सारखी माणसे हमखास शेवटच्याच स्टेशन वर उतरतील अशा गोंधळामुळे. :-)

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 20:38
नविन माणसाने, एकंदर उतरणार्‍या प्रवाशांचा रोख पाहून ठरवावे. नाहीतर २-३ प्रवाशांना विचारावे.

बबन ताम्बे 14/10/2014 - 20:50
कारण मुंबैकर अगदी आत्मविश्वासाने डावीकडे किंवा उजवीकडे उभे रहातात आणि बरोब्बर त्याच बाजूला प्लॅटफॉर्म येतो.

मराठे 14/10/2014 - 22:47
लॉजिक बिजीक काय नाय हो! रोजचं झालं की पाठ होतं कोणतं स्टेशन कुठे येणार ते. आणि पाठ झालं की आत्मविश्वास येतो.

बोका-ए-आझम 14/10/2014 - 20:35
वेल्लाभट भाऊ, फर्स्टक्लासमध्ये तुम्हाला आलेला अनुभव हा प्रातिनिधिक नाही. तो त्या दिवशी तुम्हाला आला. मी गेली २५ वर्षे (१९८९-२०१४)मुंबई उपनगरीय सेवेने प्रवास करतोय - पश्चिम, मध्य,हार्बर, ट्रान्सहार्बर आणि आता मेट्रो आणि मोनो सुद्धा. अाणि तोही लांब अंतराचा. फर्स्टक्लासमध्येही जागा देतात आणि सेकंडमध्ये पण नखरे करतात. पण मध्य रेल्वेचे प्रवासी गर्दीच्या वेळी जास्त माणसासारखे वागतात आणि पश्चिमवाले मुंबईच्याच भाषेत सांगायचं तर आखडूगिरी करतात असा माझा अनुभव आहे. बाकी गाड्यांमधले ग्रुप्स, ठराविकांची दादागिरी वगैरे प्रकार आधीही होते आणि पुढेही होईल. जर कमी जागेत जास्त जीव कोंबले तर त्यांची स्पेस संकुचित होते आणि त्याचं पर्यवसान हिंसक किंवा बचावात्मक वर्तणुकीत होतं हे मानसशास्त्रीय प्रयोगांनी सिद्ध केलेलं आहे. तुम्हाला आलेला अनुभव हे त्याचंच एक उदाहरण.

टवाळ कार्टा 14/10/2014 - 22:25
मध्य रेल्वेचे प्रवासी गर्दीच्या वेळी जास्त माणसासारखे वागतात आणि पश्चिमवाले मुंबईच्याच भाषेत सांगायचं तर आखडूगिरी करतात
+१११११११११११११११११११११११११११११११११

मराठे 14/10/2014 - 22:50
मुंबईतही मोकळ्या गाड्या असतात की.. जर गाडी स्टेशनवर येताना गाडीच्या एका खिडकीतून दुसर्‍या खिडकीपर्यंत आरपार बघता आलं की 'गाडी खाली है' असं म्हटलं जातं आणि लोकं बाह्या सरसावून गाडीचं 'खालीपण' भरायला लागतात.

गणेशा 07/05/2015 - 15:37
मुंबई लोकल प्रवासाचे २-३ वर्ष आठवले.. सेकंड क्लास आपलासा वाटायचा तो ह्याच कारणाने.... तरीही पुण्यातील लोकलचा प्रवास आवडत नाही.. मुंबईत कीती ही धक्का बुक्की होउद्या.. ओरडाओरडीपण होउद्या पण निदान एका माणसाला दूसर्या माणसाची दया असते.. आणि आपल्यासारखेच काम-घर करणारे आहेत म्हणुन चालवुन घेतले जाते.. पुणे - चिंचवड- प्रत्येकाचे वेगळे नखरे.. भाव तर आणखिन वेगळा.. पुण्यात एकदाही चौथीच काय तिसर्या ही सिट वर मी बसत नाही,, कोणी सांगोतले आहे... तास भर लोकलची वाट पहात बसल्यावर २० मिनिटाच्या अंताराला असे काय पाय दुखतात असे म्हणणे करुन प्रवास करतो मी जेंव्हा प्रवास करीत असतो तेंव्हा.

चिनार 07/05/2015 - 15:56
श्री पाडगावकर सरांची माफी मागून ! मुंबई लोकलला सलाम ! लोकलच्या ड्रायव्हरला सलाम ! ३ सेकंदात तिकीट फाडून देणाऱ्या कौण्टर वरच्या चष्मीश बाईंना सलाम! क्षमतेच्या अडीचशेपट गर्दी वाहून नेणाऱ्या त्या लोकलच्या डब्ब्याना सलाम ! एवढ्या गर्दीत कानात ईयर फोन घालून गाणी ऐकणाऱ्या तरुण तरुणींना सलाम ! वेस्टर्न, हार्बर, सेन्ट्रल लाईनला सलाम ! स्टेशन आल्यावर पंधरा सेकंदात आपले सर्व अवयव गोळा करून खाली उतरणाऱ्या मुंबईकराला सलाम ! मुंबई लोकलला सलाम ! -- स्वत: एकही नियम न पाळून समस्त पुण्याच्या ट्राफिकला आणि वाहतूक व्यवस्थेला शिव्या देणारा एक नागरिक !

वेल्लाभट 14/10/2014 - 13:51
फर्स्ट क्लास मधे 'स्क्यूज मी' आणि सेकंड मधे 'भाईसाब जरा साईड होजाओ' (मराठीचा मुद्दा चटकन सुचला पण आत्ता तो विषय नसल्याने टाळतो. :D ) हे कसं काय मग?

यसवायजी 14/10/2014 - 11:10
@ सेकंड क्लास मधे दिसलेलं, हे फर्स्ट क्लास सौजन्य, फर्स्ट क्लास मधे गेल्यावर थर्ड क्लास माजाचं रूप कसं घेतं? >> हम्म.. इंट्रेस्टींग. यावर एक मोठ्ठा लेख येउद्या.

रघुनाथ.केरकर 14/10/2014 - 12:03
क्लास फक्त कपड्यांपुरताच मर्यादीत असतो..... साधी रहाणि असलेला कुणी डब्ब्यात चढला कि हे "क्लासी" लोक त्याला नजरेनेच मारतात.... काही स्वयंघोषीत टी सी तर त्या व्यक्तीला त्याचा क्लास विचारायला देखिल मागे पुढे पाहत नाही.... थोडी अतिशयोक्ति वाटेल पण बोलतो... इथे भारत आणी इंडीया एकत्र प्रवास करतो

माईसाहेब कुरसूंदीकर 14/10/2014 - 12:44
फर्स्ट क्लासवाल्यांनि जास्त पैसे(दमड्या) भरलेल्या असतात पाससाठी ना? तेव्हा तीन सीट्सवर चार माणसे बसणे हे कसे चालवून घेतील?

काळा पहाड 14/10/2014 - 14:30
तीन च्या जागेवर तीन तर बसायलाच हवेत. कुणी ज्यादा केलं तर ठेवून द्यावी. मराठी नसेल तर ठार मारायलाही हरकत नाही.

मित्रहो 14/10/2014 - 14:30
असे फर्स्ट क्लास मधे होत नव्हते आधी(दहा-बारा वर्षापूर्वी). बऱ्याचदा ही सवय पण असते. सेकंड क्लास मधे लोक सतत बघता की सीट दुसऱ्याला दिली जाते मग सारेच तेच करतात.फर्स्ट क्लास मधे असे कधी घडलेच नाही त्यामुळे तशी प्रथा सुरु होत नाही.

शिद 14/10/2014 - 14:38
विरार लोकलचा अलिखित नियम जो सेकंड क्लासमध्ये जवळजवळ ९०% लोकं पाळतातच. १) विरार ते चर्चगेटः अंधेरीला उभं राहून उभ्या असलेल्या माणसाला जागा देणं, तेही उभ्या असलेल्या नंबरांप्रमाणं. २) विरार ते दादर/अंधेरी: वरीलप्रमाणेच बोरीवलीला जागा देणं. ३) चर्चगेट/दादर/अंधेरी ते विरारः वरीलप्रमाणेच बोरीवलीला जागा देणं. डहाणु लोकलचे नियम सध्यातरी माहीत नाही.

NiluMP 15/10/2014 - 18:55
डहाणु लोकलचा अनुभव मस्त कारण ही लोकल विरार वरून सरळ वसई आणि मग भायदरला थांबते त्यामुळे गाडीत गर्दी कमी असते आणि प्रवासाचा वेळही कमी लागतो आणि हाच नियमाप्रमाणे प्रत्येक फास्ट विरार लोकल विरारवरून सुटणारी गाडी नालासोपारा आणि मग पुढे सरळ बोरिवलीला थांबावी आणि चर्चगेटवरून सुटणारी विरार लोकल बोरिवलीवरून सरळ नालासोपारा आणि मग विराराला थांबावी. जेणेकरून वेळेची बचत आणि गर्दीतून सुटका होईल. हाच नियम वसई बोरिवलीवरून सरळ नायगाव आणि मग वसईला थांबावी, भायदर लोकल बोरीवली न थांबता दहीसर, मिरारोड आणि भायदराला थांबवावी. जेणेकरून वेळेची बचत आणि गर्दीतून सुटका होईल

प्रभाकर पेठकर 15/10/2014 - 20:14
स्तुत्य उपाय आहे. ढिगभर बोरिवली लोकल्स असणार्‍यांसाठी विरार लोकल हा अतिरिक्त पर्याय उपलब्ध असू द्यायचा आणि कमी गाड्यांची सोय असणार्‍या दहिसरकरांच्या तोंडावर २-४ भाईंदर लोकल्सची सोय(?) फेकून त्यांची विरार लोकलची सोय काढून घ्यायची. आनंद आहे.

सौंदाळा 14/10/2014 - 14:54
क्लास लिहिलय, मुंबई लोकल प्रवासाचा एकंदरीत अनुभव कमी आणि त्यात फस्क्लासचा अनुभव शुन्य आहे.

रेवती 14/10/2014 - 18:25
ल्लेखन आवडले. लोकलचा फारसा अनुभव नसल्याने त्याबद्दल बोलणे योग्य नाही पण क्लासबाबत सहमत, त्याचबरोबर गर्दी इतकी भयानक असते की मनुष्यपण उरत नाही.

विजुभाऊ 14/10/2014 - 18:31
विरार लोकलचा अलिखित नियम जो सेकंड क्लासमध्ये जवळजवळ ९०% लोकं पाळतातच.
सेकंड क्लास चे अजून काही नियम आहेत उदा : अंधेरी बोरीवली वाला कोणी डब्यात असला की त्याला उतरण्यासाठी जागा दिली जात नाही. त्याला थेट किमान मिरा रोड पर्यन्त तरी उतरु दिले जात नाही. फस्ट क्लास मधे निदान असली दादागिरी तरी होत नाही.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 20:34
विजुभाऊ, बोरिवली लोकल्सच्या मानाने विरार लोकल्स कमी असतात. (पूर्वी तरी तसे होते). दहिसर नंतर भाईंदर, नालासोपारा, वसई, विरार अशा ठिकाणी उतरणार्‍या प्रवाश्यांना आपल्या घरी जाण्यासाठी पुन्हा एस्टीच्या रांगेत ताटकळावे लागते. ह्या एस्ट्या अर्ध्या अर्ध्या तासाच्या अंतराने असतात. त्यामुळे एक विरार चुकली तरी पुढ्ची विरार अर्ध्या तासाने आणि पुन्हा एस्टी (नेहमीची न मिळाल्यास) गर्दीमुळे चुकण्याची आणि त्यामुळे घरी पोहोचायला एक तास उशीर होण्याचा संभव असतो. त्यामुळे ज्यांच्यासाठी अनंत बोरिवली गाड्या आहेत त्यांनी विरार मध्ये जागा अडवू नये अशी रास्त अपेक्षा असते. तरीपण फक्त विरार लोकल अंधेरी ते बोरिवली फास्ट असते ( घरी १० मिनिटे लवकर पोहोचता येते) म्हणून बोरिवलीकर विरारमध्ये गर्दी करतात आणि विरारवाल्यांना डावलले जाते. बोरिवली सोडा मी तर मालाड-कांदिवली वाल्यांनाही विरार लोकलने बोरिवलीपर्यंत येऊन तिथून रिकाम्या गाडीने परत मागे जाताना पाहिले आहे. शिवाय बोरिवलीला उतरणारे बोरिवलीहून चढणार्‍या विरारवासियांना हाताच्या कोपराने तोंडावर मारून खाली उतरताना आणि विरारवासियाचा चष्मा खालीपडून किंवा ओठ फाटून रक्तबंबाळ होताना पाहिले आहे. संध्याकाळच्या वेळी थकलाभागला जीव चुकून भजनाच्या डब्यात चढला (हल्ली भजनं चालतात की नाही कल्पना नाही) तर तो मेलाच समजावे. ही भजनी मंडळी बहुतेक मालाडची असतात आणि आपल्या डब्यात नॉन भजनी कोणी येऊ नये म्हणून प्रयत्नशील असतात. म्हणजे त्यांचे रोजचे मेंबर्स तिथे प्रवेश करू शकतात बाकीच्यांना शाहजोगपणे अडविलं जातं. म्हणजे विरार लोकल असून विरारवासियांना एक डबा कमी झाला. हा सर्व राग मनांत खदखदत असल्यामुळे कधी कधी तुम्ही म्हणता तसे किंवा मारामारीचे प्रसंग उद्भवतात.

काळा पहाड 14/10/2014 - 20:56
याचं खरं कारण भैया लोकांचं मुंबईवर आक्रमण हेच आहे. भैया लोक इथं येवून गर्दी करत नसते तर हा प्रकारच उद्भवला नसता.

शिद 14/10/2014 - 22:42
सहमत आणि एवढा माज करतात की विचारता सोय नाही. विरारला चालत्या गाडीत उडी मारुन चढले आणि चुकून जर भजनवाल्यांच्या नेहमीच्या सीट्सकडे गेलेतर भ** दोन सीट्सच्या गॅपमध्ये पण उभे राहून देत नाहीत, म्हणजे उडी पण फुकट गेली व सीटपण. नालासोपाराला बहूतांश भय्ये चढतात व कोणी ह्यांच्या ग्रुपमधील असतील तर गर्दीतून जबरदस्तीने धक्काबुक्की करून भजन मंडळींपर्यंत पोचतात. मग हेच आपले मराठी माणसं दुसर्‍या मराठी माणसाला जागा न देता त्या भय्यांना मांडीवर बसवून शेवटपर्यंत प्रवास करतात. भजन कसलं? बेंबीच्या देठापासून कोकलतात नुसते. सकाळी माणूस एकवेळ असा अत्याचार सहन करू शकतो पण दिवसभर ऑफिसचं काम निस्तरून संध्याकाळी/रात्री घरी परतताना डोक्याला जाम शॉट लागतो.

मदनबाण 16/10/2014 - 11:58
भजन कसलं? बेंबीच्या देठापासून कोकलतात नुसते. ए भोळ्या शंकरा... आवड तुला बेलाची आवड तुला बेलाचे, बेलाच्या पानाची. ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- India outclass Pakistan 6-0 in Sultan of Johor Cup इस्रोचा सात उपग्रहांच्या सीरिजमधल्या तिसऱ्या उपग्रहाचं प्रक्षेपण

प्रभाकर पेठकर 16/10/2014 - 12:06
टवाळ कार्टा, ७०च्या दशकात लोकल्स मधल्या भजनांची प्रथा मालाडच्या गुजराथी समाजाने सुरु केली. त्यावर विरारवाल्यांनी त्यांची कोंडी करून त्यांना दहिसर पर्यंत आणले होते. (दरवाजे अडवून) त्यावर गुजराथी समाजाने मालाड स्थानकात गाडी अडवून तुंबळ हाणामारी केली होती. मराठी भजनी मंडळ ( हे ही निषेधार्ह) नंतर सुरु झाली. हा १९८१ नंतरचा बदल असावा. १९८१ पासून मी मुंबई लोकलचा प्रवासी नसल्याकारणाने कांही अनुभव नाही.

बबन ताम्बे 14/10/2014 - 20:01
मी मुंबईच्या लोकलमधे ब-याच वेळा प्रवास केलाय, पण माझा प्रॉब्लेम असा आहे की मला ज्या स्टेशनवर उतरायचेय त्या स्टेशनवर लोकल कोणत्या बाजुच्या प्लॅटफॉर्म वर उभी राहील याचे लॉजीक काय अजून कळले नाही. एखाद्या स्टेशनवर उतरायचे तर डावीकडे जाऊन उभे रहावे तर हमखास प्लॅटफॉर्म उजवीकडे येतो. मग वाटते पुढच्या स्टेशनचा प्लॅटफॉर्म उजवीकडे येईल तर पुढच्या स्टेशनवर लोकल डावीकडच्या प्लॅटफॉर्म वर लागते. नवीन माणसाला कसे कळायचे हो प्लॅटफॉर्म कोणत्या बाजूला येणार आहे ते? गर्दीच्या वेळी तर आमच्या सारखी माणसे हमखास शेवटच्याच स्टेशन वर उतरतील अशा गोंधळामुळे. :-)

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 20:38
नविन माणसाने, एकंदर उतरणार्‍या प्रवाशांचा रोख पाहून ठरवावे. नाहीतर २-३ प्रवाशांना विचारावे.

बबन ताम्बे 14/10/2014 - 20:50
कारण मुंबैकर अगदी आत्मविश्वासाने डावीकडे किंवा उजवीकडे उभे रहातात आणि बरोब्बर त्याच बाजूला प्लॅटफॉर्म येतो.

मराठे 14/10/2014 - 22:47
लॉजिक बिजीक काय नाय हो! रोजचं झालं की पाठ होतं कोणतं स्टेशन कुठे येणार ते. आणि पाठ झालं की आत्मविश्वास येतो.

बोका-ए-आझम 14/10/2014 - 20:35
वेल्लाभट भाऊ, फर्स्टक्लासमध्ये तुम्हाला आलेला अनुभव हा प्रातिनिधिक नाही. तो त्या दिवशी तुम्हाला आला. मी गेली २५ वर्षे (१९८९-२०१४)मुंबई उपनगरीय सेवेने प्रवास करतोय - पश्चिम, मध्य,हार्बर, ट्रान्सहार्बर आणि आता मेट्रो आणि मोनो सुद्धा. अाणि तोही लांब अंतराचा. फर्स्टक्लासमध्येही जागा देतात आणि सेकंडमध्ये पण नखरे करतात. पण मध्य रेल्वेचे प्रवासी गर्दीच्या वेळी जास्त माणसासारखे वागतात आणि पश्चिमवाले मुंबईच्याच भाषेत सांगायचं तर आखडूगिरी करतात असा माझा अनुभव आहे. बाकी गाड्यांमधले ग्रुप्स, ठराविकांची दादागिरी वगैरे प्रकार आधीही होते आणि पुढेही होईल. जर कमी जागेत जास्त जीव कोंबले तर त्यांची स्पेस संकुचित होते आणि त्याचं पर्यवसान हिंसक किंवा बचावात्मक वर्तणुकीत होतं हे मानसशास्त्रीय प्रयोगांनी सिद्ध केलेलं आहे. तुम्हाला आलेला अनुभव हे त्याचंच एक उदाहरण.

टवाळ कार्टा 14/10/2014 - 22:25
मध्य रेल्वेचे प्रवासी गर्दीच्या वेळी जास्त माणसासारखे वागतात आणि पश्चिमवाले मुंबईच्याच भाषेत सांगायचं तर आखडूगिरी करतात
+१११११११११११११११११११११११११११११११११

मराठे 14/10/2014 - 22:50
मुंबईतही मोकळ्या गाड्या असतात की.. जर गाडी स्टेशनवर येताना गाडीच्या एका खिडकीतून दुसर्‍या खिडकीपर्यंत आरपार बघता आलं की 'गाडी खाली है' असं म्हटलं जातं आणि लोकं बाह्या सरसावून गाडीचं 'खालीपण' भरायला लागतात.

गणेशा 07/05/2015 - 15:37
मुंबई लोकल प्रवासाचे २-३ वर्ष आठवले.. सेकंड क्लास आपलासा वाटायचा तो ह्याच कारणाने.... तरीही पुण्यातील लोकलचा प्रवास आवडत नाही.. मुंबईत कीती ही धक्का बुक्की होउद्या.. ओरडाओरडीपण होउद्या पण निदान एका माणसाला दूसर्या माणसाची दया असते.. आणि आपल्यासारखेच काम-घर करणारे आहेत म्हणुन चालवुन घेतले जाते.. पुणे - चिंचवड- प्रत्येकाचे वेगळे नखरे.. भाव तर आणखिन वेगळा.. पुण्यात एकदाही चौथीच काय तिसर्या ही सिट वर मी बसत नाही,, कोणी सांगोतले आहे... तास भर लोकलची वाट पहात बसल्यावर २० मिनिटाच्या अंताराला असे काय पाय दुखतात असे म्हणणे करुन प्रवास करतो मी जेंव्हा प्रवास करीत असतो तेंव्हा.

चिनार 07/05/2015 - 15:56
श्री पाडगावकर सरांची माफी मागून ! मुंबई लोकलला सलाम ! लोकलच्या ड्रायव्हरला सलाम ! ३ सेकंदात तिकीट फाडून देणाऱ्या कौण्टर वरच्या चष्मीश बाईंना सलाम! क्षमतेच्या अडीचशेपट गर्दी वाहून नेणाऱ्या त्या लोकलच्या डब्ब्याना सलाम ! एवढ्या गर्दीत कानात ईयर फोन घालून गाणी ऐकणाऱ्या तरुण तरुणींना सलाम ! वेस्टर्न, हार्बर, सेन्ट्रल लाईनला सलाम ! स्टेशन आल्यावर पंधरा सेकंदात आपले सर्व अवयव गोळा करून खाली उतरणाऱ्या मुंबईकराला सलाम ! मुंबई लोकलला सलाम ! -- स्वत: एकही नियम न पाळून समस्त पुण्याच्या ट्राफिकला आणि वाहतूक व्यवस्थेला शिव्या देणारा एक नागरिक !
लेखनविषय:
समाज
जीवनमान
तंत्र
प्रवास
लेखनप्रकार
विचार
लेख
अनुभव
मत
प्रहार वृत्तपत्रात गेल्या रविवारी प्रकाशित झालेला माझा हा लेख इथे सादर करत आहे. मुंबई रेलवे ही भारतातल्या सर्वाधिक गर्दीच्या परिवहन सेवांपैकी एक आहे. दररोज सुमारे २५०० लोकल सेवा या मार्गांवर धावतात आणि सरासरी ७५ लाख प्रवाशांची ने-आण करतात. या रेल्वेचं मुंबईकरांशी असलेलं नातं, मुंबईकरांनाच नव्हे तर मुंबई बाहेरच्यांनाही जवळचं वाटणारं आहे. 'जवळचं' म्हणताना गर्दी, चेंगराचेंगरी नाही आठवली तरंच नवल. प्रचंड गर्दीच्या या मुंबईतील लोकल प्रवासात, भाग्यवंतांनाच बसायला मिळतं, एरवी घोड्यासारखं उभं रहाण्यावाचून पर्याय नसतो.

<लवंग>

अनुप ढेरे ·

मदनबाण 14/10/2014 - 10:14
सुपारी कातर चुना पानभर किमाम दरवळी मस्त ! फक्त एक सांगावेसे वाटते की ते किमाम नसुन किवाम {Qiwam} आहे .

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- काश्मीरमध्ये ISISचे झेंडे, सुरक्षा एजेन्सी सतर्क

मदनबाण 15/10/2014 - 08:31
आमचा पानवालादेखील. तरी देखील ते चूक आहे,मी कधी लहर आली गोड पाण खाल्ले तर त्याला थोडासा नवरतन किवाम लावाला सांगतो. Qiwam

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- मुख्यमंत्र्यांकडूनच सरकारच्या भ्रष्टाचाराची कबुली!

प्रभाकर पेठकर 15/10/2014 - 20:53
तो शब्द 'किवाम' असाच आहे. 'किवाम' चा अर्थ 'अवलेह' म्हणजे आयुर्वेदातील 'चाटण' (आंतरजालावरून साभार). एखाद्या औषधीचा संपृक्त द्राव. पानातल्या 'किवाम' मध्ये औषधी कांही नसते पण तो सुगंधीत काथ असतो. पान खात नसलो तरी 'मालती किवाम' हा माझा फेवरीट्ट आहे.

मदनबाण 16/10/2014 - 10:18
तेरे बातोमे किमामकी खुशबू है अशी गाण्यातली ओळ आहे की. गुलजारनी लिहिलेल्या 'कजरा रे'मध्ये हो... तसं आहे खरं... बाकी कजरा रे या गाण्याचे माझ्या पाहण्यातले २ व्हर्जन आहेत. एकात ऐश्वर्याची एक स्टेप कट केली आहे. असो...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- India outclass Pakistan 6-0 in Sultan of Johor Cup इस्रोचा सात उपग्रहांच्या सीरिजमधल्या तिसऱ्या उपग्रहाचं प्रक्षेपण

मुक्त विहारि 16/10/2014 - 00:00
आम्हाला ही कविता समजली... पण मग तीच कविता का नाही समजली? असो, आमचे अनुभव विश्र्वच वेगळे... त्यांचे वेगळे...

मदनबाण 14/10/2014 - 10:14
सुपारी कातर चुना पानभर किमाम दरवळी मस्त ! फक्त एक सांगावेसे वाटते की ते किमाम नसुन किवाम {Qiwam} आहे .

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- काश्मीरमध्ये ISISचे झेंडे, सुरक्षा एजेन्सी सतर्क

मदनबाण 15/10/2014 - 08:31
आमचा पानवालादेखील. तरी देखील ते चूक आहे,मी कधी लहर आली गोड पाण खाल्ले तर त्याला थोडासा नवरतन किवाम लावाला सांगतो. Qiwam

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- मुख्यमंत्र्यांकडूनच सरकारच्या भ्रष्टाचाराची कबुली!

प्रभाकर पेठकर 15/10/2014 - 20:53
तो शब्द 'किवाम' असाच आहे. 'किवाम' चा अर्थ 'अवलेह' म्हणजे आयुर्वेदातील 'चाटण' (आंतरजालावरून साभार). एखाद्या औषधीचा संपृक्त द्राव. पानातल्या 'किवाम' मध्ये औषधी कांही नसते पण तो सुगंधीत काथ असतो. पान खात नसलो तरी 'मालती किवाम' हा माझा फेवरीट्ट आहे.

मदनबाण 16/10/2014 - 10:18
तेरे बातोमे किमामकी खुशबू है अशी गाण्यातली ओळ आहे की. गुलजारनी लिहिलेल्या 'कजरा रे'मध्ये हो... तसं आहे खरं... बाकी कजरा रे या गाण्याचे माझ्या पाहण्यातले २ व्हर्जन आहेत. एकात ऐश्वर्याची एक स्टेप कट केली आहे. असो...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- India outclass Pakistan 6-0 in Sultan of Johor Cup इस्रोचा सात उपग्रहांच्या सीरिजमधल्या तिसऱ्या उपग्रहाचं प्रक्षेपण

मुक्त विहारि 16/10/2014 - 00:00
आम्हाला ही कविता समजली... पण मग तीच कविता का नाही समजली? असो, आमचे अनुभव विश्र्वच वेगळे... त्यांचे वेगळे...
लेखनविषय:
संस्कृती
प्रेरणा माझाच आवाज सतत हरवतो तुझ्या दुकानी . . . कोसळणारे लाल धबधबे चारीठायी . . . झटणारा मी तांबुल-इच्छुक गर्दीमधला . . . सुपारी कातर चुना पानभर किमाम दरवळी . . . बंद करण्या लवंग टिचभर अडकवलेली . . . लाल भडक तृप्तीचे वैभव मन आनंदी.

बयो !!!!

खटपट्या ·

स्वप्नज 14/10/2014 - 07:16
एखाद्या मालिकेमध्ये तो तिची वाट पाहतोय.. दारघंटा वाजते....तो आनंदाने दार उघडतो...पण ती व्यक्ती दिसल्यावर त्याच्या चेहर्यावरचे भाव पटकन बदलतात आणि नेमके तिथेच तो भाग संपतो....असे काहीसे.....असो ....... पुभाप्र.....

खटपट्या 14/10/2014 - 07:51
हो संपुर्ण काल्पनिकच आहे हो.. !! तुम्हाला खरी वाटतेय हे बघुन बरं वाट्लं :)

उमा @ मिपा 14/10/2014 - 13:09
नायकाची व्यवसायात प्रगती होतेय हे वाचताना खूप बरं वाटत होतं. पण शेवटी बयो मुळे धक्काच बसला. पुढील भाग वाचण्यासाठी उत्सुक आहे. छान लिहिलंय!

शिद 14/10/2014 - 14:29
+१. पुढचा भाग टाका लवकर. अवांतरः बयोला बाय करा आणि कोमलला हाय करा. ;)

खटपट्या 14/10/2014 - 19:36
मी सौन्दळचा नाही. माझ्या मित्राचे गाव सौन्दळ. सहज सुचले म्हणून कथेत आले. तुम्ही सौन्दळ च्या आहात हे वाचून आनंद झाला.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 19:00
मोठ्या मुलीच्या आधी धाकट्या मुलीचे लग्न? कांही पटलं नाही. धाकट्या बहीणीत कांही खोट आहे का? तिचे कुठे, घरच्यांना पसंद नसलेले, प्रेमसंबंध वगैरे आहेत की काय ज्यामुळे तिला लवकरात लवकर आपल्याला मान्य असलेल्या 'स्थळा'शी उजवून टाकायची घाई आहे? असो. ह्यात नाउमेद होण्यापेक्षा मला तरी सकारात्मक संकेत दिसत आहेत. जावई म्हणून ते तुम्हाला पसंद करीत आहेत. आता, तुम्हाला धाकटीशी नाही मोठीशी लग्न करायचे आहे हे त्यांच्या गळी उतरविणे कठीण नाही. (कारण मोठी मुलगीही तुमच्यात इच्छुक आहे).

खटपट्या 14/10/2014 - 19:34
काका, हि गोष्ट माझी नाही. संपूर्ण काल्पनिक आहे. बाकी तुम्हाला पडलेल्या प्रश्नांची उत्तरे पुढील भागात येतीलच.

पहाटवारा 15/10/2014 - 04:34
अहो असे प्रतीसाद हि तुमच्या लेखनाच्या यशस्वीतेची पावतीच आहे :) छोटेखानी , मस्त कथानक.. येउ द्या पुढचा भाग लवकर.. -पहाटवारा

बॅटमॅन 14/10/2014 - 19:39
मोठ्या मुलीच्या आधी धाकट्या मुलीचे लग्न? कांही पटलं नाही.
कथा काल्पनिक आहे असे लेखक म्हणताहेतच. परंतु काल्पनिक असो वा नसो, मोठ्या मुलीच्या आधी धाकटीचे लग्न करण्यात चूक काय आहे ते कळालं नाही. हेच भावाभावांबद्दल, तसेच लहान भाऊ- मोठी बहीण आणि मोठा भाऊ-लहान बहीण या जोड्यांबद्दलही म्हणता यावे. कैक कुटुंबांत असे काही झाले की जणू महापाप केल्यागत चेहरा करतात. इतकं भयंकर काय आहे यात?

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 19:53
मोठ्या मुलीच्या आधी धाकटीचे लग्न करण्यात चूक काय आहे ते कळालं नाही. आता काळ बदलला आहे किंवा बदलतो आहे. पण पूर्वीच्या काळी धाकटीचे लग्न आधी केले तर तिची लग्नाआधी बाहेर कुठे 'भानगड' वगैरे असावी की काय (म्हणून घाईघाईने आणि आपल्याला अंधारात ठेवून लग्न 'उरकताहेत') असा प्रश्न मुलाकडच्या वरिष्ठांना पडायचा. किंवा 'मोठ्या मुलीत कांही खोट असणार' असा विचार करून तिला 'स्थळं' सांगून यायची बंद होतात. शिवाय मोठीच्या मनांत न्यूनगंड निर्माण होण्याचीही शक्यता असते. हा सर्व विचार करून धाकट्या मुलीला स्थळ आधी सांगून आलं तरी त्यांना रोखून धरायची आणि मोठीचे लग्न आधी करण्याची प्रथा होती. भाऊ-बहिणीत लहान बहिणीचं आधी आणि मोठ्या भावाचं नंतर अशी लग्न व्हायची. तरीपण 'मोठ्या भावाचं लग्न अजून का झालं नाही' ह्याची आडून आडून चौकशी व्हायचीच. पण ते तितकेसे गंभीर नसायचे. ह्यात भयंकर कांहीच नाही हा व्यवहार आहे जो पूर्वी कटाक्षाने पाळला जायचा.

स्वप्नज 14/10/2014 - 07:16
एखाद्या मालिकेमध्ये तो तिची वाट पाहतोय.. दारघंटा वाजते....तो आनंदाने दार उघडतो...पण ती व्यक्ती दिसल्यावर त्याच्या चेहर्यावरचे भाव पटकन बदलतात आणि नेमके तिथेच तो भाग संपतो....असे काहीसे.....असो ....... पुभाप्र.....

खटपट्या 14/10/2014 - 07:51
हो संपुर्ण काल्पनिकच आहे हो.. !! तुम्हाला खरी वाटतेय हे बघुन बरं वाट्लं :)

उमा @ मिपा 14/10/2014 - 13:09
नायकाची व्यवसायात प्रगती होतेय हे वाचताना खूप बरं वाटत होतं. पण शेवटी बयो मुळे धक्काच बसला. पुढील भाग वाचण्यासाठी उत्सुक आहे. छान लिहिलंय!

शिद 14/10/2014 - 14:29
+१. पुढचा भाग टाका लवकर. अवांतरः बयोला बाय करा आणि कोमलला हाय करा. ;)

खटपट्या 14/10/2014 - 19:36
मी सौन्दळचा नाही. माझ्या मित्राचे गाव सौन्दळ. सहज सुचले म्हणून कथेत आले. तुम्ही सौन्दळ च्या आहात हे वाचून आनंद झाला.

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 19:00
मोठ्या मुलीच्या आधी धाकट्या मुलीचे लग्न? कांही पटलं नाही. धाकट्या बहीणीत कांही खोट आहे का? तिचे कुठे, घरच्यांना पसंद नसलेले, प्रेमसंबंध वगैरे आहेत की काय ज्यामुळे तिला लवकरात लवकर आपल्याला मान्य असलेल्या 'स्थळा'शी उजवून टाकायची घाई आहे? असो. ह्यात नाउमेद होण्यापेक्षा मला तरी सकारात्मक संकेत दिसत आहेत. जावई म्हणून ते तुम्हाला पसंद करीत आहेत. आता, तुम्हाला धाकटीशी नाही मोठीशी लग्न करायचे आहे हे त्यांच्या गळी उतरविणे कठीण नाही. (कारण मोठी मुलगीही तुमच्यात इच्छुक आहे).

खटपट्या 14/10/2014 - 19:34
काका, हि गोष्ट माझी नाही. संपूर्ण काल्पनिक आहे. बाकी तुम्हाला पडलेल्या प्रश्नांची उत्तरे पुढील भागात येतीलच.

पहाटवारा 15/10/2014 - 04:34
अहो असे प्रतीसाद हि तुमच्या लेखनाच्या यशस्वीतेची पावतीच आहे :) छोटेखानी , मस्त कथानक.. येउ द्या पुढचा भाग लवकर.. -पहाटवारा

बॅटमॅन 14/10/2014 - 19:39
मोठ्या मुलीच्या आधी धाकट्या मुलीचे लग्न? कांही पटलं नाही.
कथा काल्पनिक आहे असे लेखक म्हणताहेतच. परंतु काल्पनिक असो वा नसो, मोठ्या मुलीच्या आधी धाकटीचे लग्न करण्यात चूक काय आहे ते कळालं नाही. हेच भावाभावांबद्दल, तसेच लहान भाऊ- मोठी बहीण आणि मोठा भाऊ-लहान बहीण या जोड्यांबद्दलही म्हणता यावे. कैक कुटुंबांत असे काही झाले की जणू महापाप केल्यागत चेहरा करतात. इतकं भयंकर काय आहे यात?

प्रभाकर पेठकर 14/10/2014 - 19:53
मोठ्या मुलीच्या आधी धाकटीचे लग्न करण्यात चूक काय आहे ते कळालं नाही. आता काळ बदलला आहे किंवा बदलतो आहे. पण पूर्वीच्या काळी धाकटीचे लग्न आधी केले तर तिची लग्नाआधी बाहेर कुठे 'भानगड' वगैरे असावी की काय (म्हणून घाईघाईने आणि आपल्याला अंधारात ठेवून लग्न 'उरकताहेत') असा प्रश्न मुलाकडच्या वरिष्ठांना पडायचा. किंवा 'मोठ्या मुलीत कांही खोट असणार' असा विचार करून तिला 'स्थळं' सांगून यायची बंद होतात. शिवाय मोठीच्या मनांत न्यूनगंड निर्माण होण्याचीही शक्यता असते. हा सर्व विचार करून धाकट्या मुलीला स्थळ आधी सांगून आलं तरी त्यांना रोखून धरायची आणि मोठीचे लग्न आधी करण्याची प्रथा होती. भाऊ-बहिणीत लहान बहिणीचं आधी आणि मोठ्या भावाचं नंतर अशी लग्न व्हायची. तरीपण 'मोठ्या भावाचं लग्न अजून का झालं नाही' ह्याची आडून आडून चौकशी व्हायचीच. पण ते तितकेसे गंभीर नसायचे. ह्यात भयंकर कांहीच नाही हा व्यवहार आहे जो पूर्वी कटाक्षाने पाळला जायचा.
लेखनविषय:
कथा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
(हि कथा संपूर्ण काल्पनिक आहे. काळ - १९९८-९९) बयो !!!! बऱ्याच तात्पुरत्या नोकऱ्या झाल्या होत्या. कोणत्याच नोकरीत राम वाटत नव्हता. आणि पगारातपण म्हणावी तशी वाढ होत नव्हती. काय करावे काळत नव्हते. स्वतः चा व्यवसाय करायचे डोक्यात होते पण आपल्याला जमेल का ?, भांडवल कुठून आणायचे?, तोटा झाला तर काय ?, असे असंख्य प्रश्न भंडावत होते. घरी सर्वांना माझी अस्वस्थता जाणवत होती. आईला माहित होते कि याचे काही ठीक चालले नाहीये. तिने सरळच विचारले, "काय रे काही प्रोब्लेम आहे का?" "नाही, काही नाही". "मग असा का घुम्यासारखा बसून असतोस? कसला विचार करतोस एवढा?" "काही नाही, हे असंच चालू राहिलं तर कठीण आहे.

तवंग

बेसनलाडू ·

मुक्त विहारि 14/10/2014 - 00:31
हे नक्की काय आहे? फक्त शेवटचे थोडे फार कळाले...असे वाटत आहे.... "हिरव्याकंच जखमांचे वैभव मन शेवाळी"

बहुगुणी 14/10/2014 - 02:00
बेलाशेठ लिहिते झाले म्हणून उत्सुकतेने वाचली, आवडली. पण बेलाशेठ कधीपासून परत लिहायला लागले म्हणून शोधलं, तर पोकळी आणि दाखला या दोन यावर्षीच लिहिलेल्या कविता सापडल्या, त्या आधिक आवडल्या. वेलकम बॅक, बेलाशेठ, आता चालू ठेवा लिहिणं.

तिमा 15/10/2014 - 21:10
बे.ला. लिहायला लागले. कविता आवडली. कविता समजावून सांगायची नसते. आपापल्या अनुभवांशी ताडून बघायची असते. खुणा जुळल्या की कविता आवडते.

मुक्त विहारि 14/10/2014 - 00:31
हे नक्की काय आहे? फक्त शेवटचे थोडे फार कळाले...असे वाटत आहे.... "हिरव्याकंच जखमांचे वैभव मन शेवाळी"

बहुगुणी 14/10/2014 - 02:00
बेलाशेठ लिहिते झाले म्हणून उत्सुकतेने वाचली, आवडली. पण बेलाशेठ कधीपासून परत लिहायला लागले म्हणून शोधलं, तर पोकळी आणि दाखला या दोन यावर्षीच लिहिलेल्या कविता सापडल्या, त्या आधिक आवडल्या. वेलकम बॅक, बेलाशेठ, आता चालू ठेवा लिहिणं.

तिमा 15/10/2014 - 21:10
बे.ला. लिहायला लागले. कविता आवडली. कविता समजावून सांगायची नसते. आपापल्या अनुभवांशी ताडून बघायची असते. खुणा जुळल्या की कविता आवडते.
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
करुण
माझाच चंद्र सतत हरवतो तुझ्या आभाळी कोसळणारे गढूळ धबधबे कडेकपारी झडणारा मी वसंत टपटप अश्रूंमधला ओळी कातर उल्लेख पानभर व्याकुळ शाई बंद पापण्या तवंग मणभर साचवलेले हिरव्याकंच जखमांचे वैभव मन शेवाळी

पोहे

अविनाशकुलकर्णी ·

प्यारे१ 13/10/2014 - 18:44
चान चान! पोह्यांवरुन 'सनई चौघडे' नावाच्या चित्रपटातलं (का कांदेपोहे असं नाव होतं?) 'आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदेपोहे' हे जीवनविषयक सूत्र सांगणारं हृदयस्पर्शी पद्य आठवलं. अर्थ काय हवा तसा काढू नैतर 'ऊसका रस' निकालू. है क्या अन नै क्या?

प्यारे१ 13/10/2014 - 18:44
चान चान! पोह्यांवरुन 'सनई चौघडे' नावाच्या चित्रपटातलं (का कांदेपोहे असं नाव होतं?) 'आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदेपोहे' हे जीवनविषयक सूत्र सांगणारं हृदयस्पर्शी पद्य आठवलं. अर्थ काय हवा तसा काढू नैतर 'ऊसका रस' निकालू. है क्या अन नै क्या?
लेखनविषय:
कविता
फार दिवसा पुर्वि एक कविता मीपा वर वाचली निट आठवत नाहि पण ति कल्पना जाम आवडली व त्या नुसार कविता ्लिहावि असे वाटत होते "येथे उपासाच्या कचोर्‍या मिळतील..असे काहिसे शब्द होते कविता आवडल्यास त्याचे श्रेय त्या अज्ञात कविस व त्याच्या कल्पना शक्तिस. ========================================= पोहे पृथ्वीच्या अर्धगोलाकार आकाराची कढई... खाली सहस्र सूर्य ओकतोय अशी आग तापलेलेल्या रिफाइंड तेलाच्या डोहात मोहरीचे, ब्रह्मांडात अणू रेणूचे चालते तसे तडतड नर्तन साथीला हिरव्या मिरच्या व कढीपत्त्याचा व्योमास भेदणारा चर्र्र्र असा नाद कांदे व बटाट्याचे काप व रुद्राचा हळदीचा भंडारा सूर्याच्या रक्तिमा सारखे लाल तिख

चूत्झस्पा

पगला गजोधर ·

दिपक.कुवेत 13/10/2014 - 19:48
कळलं नाहिच पण तो शब्द उच्चारताना सुद्धा कसरत करावी लागली. त्या पेक्षा नुसतं "स्पा" कसं शीडशीडीत आप्लं सुटसुटित वाटतं....बोलायला/बघायला.

अत्रुप्त आत्मा 13/10/2014 - 23:07
@त्या पेक्षा नुसतं "स्पा" कसं शीडशीडीत आप्लं सुटसुटित वाटतं....बोलायला/बघायला.>> =)) अगदी अगदी! =))

बहुगुणी 13/10/2014 - 20:36
कूट्झ्पा / हूट्झ्पा असा उच्चार आहे असं वाटतं: बाकी जयललिता, मायादेवी, लालूप्रसाद यादव, मुलायमसिंग यांसारख्या बर्‍याच 'नेत्यां'च्या भाषणबाजीत अशा धक्कादायक, बेमुर्वतखोर, बेशरम वर्तनाची पाहिजे तितकी उदाहरणं मिळतील.

विशाखा पाटील 14/10/2014 - 17:16
योग्य उच्चार 'हुतस्पा' असा आहे. उद्धटपणा आणि निर्लज्जपणा ह्या अंतर्गत येणारं जे काही भाषण आणि मुलाखतीमधून कानावर पडत असत, ते ह्या शब्दात अंतर्भूत आहे. :)

दिपक.कुवेत 13/10/2014 - 19:48
कळलं नाहिच पण तो शब्द उच्चारताना सुद्धा कसरत करावी लागली. त्या पेक्षा नुसतं "स्पा" कसं शीडशीडीत आप्लं सुटसुटित वाटतं....बोलायला/बघायला.

अत्रुप्त आत्मा 13/10/2014 - 23:07
@त्या पेक्षा नुसतं "स्पा" कसं शीडशीडीत आप्लं सुटसुटित वाटतं....बोलायला/बघायला.>> =)) अगदी अगदी! =))

बहुगुणी 13/10/2014 - 20:36
कूट्झ्पा / हूट्झ्पा असा उच्चार आहे असं वाटतं: बाकी जयललिता, मायादेवी, लालूप्रसाद यादव, मुलायमसिंग यांसारख्या बर्‍याच 'नेत्यां'च्या भाषणबाजीत अशा धक्कादायक, बेमुर्वतखोर, बेशरम वर्तनाची पाहिजे तितकी उदाहरणं मिळतील.

विशाखा पाटील 14/10/2014 - 17:16
योग्य उच्चार 'हुतस्पा' असा आहे. उद्धटपणा आणि निर्लज्जपणा ह्या अंतर्गत येणारं जे काही भाषण आणि मुलाखतीमधून कानावर पडत असत, ते ह्या शब्दात अंतर्भूत आहे. :)
चूत्झस्पा - अगदी आत्ता कालपरवा ऐका हिंदी चित्रपटात हा ज्यू बोलीभाषेतून उगम पावलेला हा शब्द ऐकला, चित्रपटातील ऐक पात्र, त्याचा अर्थ समोरच्याला समजवण्यासाठी, ऐक छोटेखानी गोष्ट सांगतो. ऐका मुलावर त्याचा आई- वडीलांच्या हत्येचा आरोप असतो, पण जजसमोर तो दयेची याचना करतो, जज विचारतो कि 'अरे बाबा, तू सख्ख्या आई बापाचा खून केलास, तुझ्यावर कोणी दया का म्हणून दाखवावी ?

माकुल रिंग्ज चिली.

जागु ·

सौंदाळा 13/10/2014 - 17:08
लाजवाब. दिपकशेठ बरोबर शिजले आणि फ्राय झाले तर अप्रतिम लागते. वेंगुर्ला स्थानका जवळच्या बांबू हॉटेल मधे खाल्ले होते माकुळ चिली ४ वर्षापुर्वी, चव अजुन आठवतेय. नळ माकुळ सोडुन अजुन कोणता माकळाचा प्रकार असतो का?

शिद 13/10/2014 - 19:03
मस्त...शेवटचा फोटो तोंपासू. पण माकल्या साफ करणे एक दिव्य आहे. जाम त्रास होतो त्या काळ्या शाईंच्या पिशव्यांचा. येथे खालील फोटोंत दाखवल्याप्रमाणे गोल चकत्या साफ करुनच मिळतात त्यामूळे सफाईचा प्रश्नच येत नाही. :) 1

सानिकास्वप्निल 13/10/2014 - 21:31
मी स्किवड फारसा खात नाही. आत्तापर्यंत फ्राईड स्किवड रिंग्ज (Calamari)खाल्ल्या आहेत, हा प्रकार चिकन चिली / पनीर चिली सारखा वाटत आहे. छान पाकृ :)

शिद 14/10/2014 - 22:25
जागु ह्यांचा हा धागा पहा. खात्री आहे की आतातरी सगळ्या शंका मिटतील. :) भारतात असतो तर सरळ जेवायलाच बोलावलं असतं आणि शंका दुर केली असती.

शिद 14/10/2014 - 23:38
हो नव्या लोकांना पाहताना थोडं वेगळ वाटेल पण चव मस्त असते. तसही तुमच्यासमोर फायनल डीश पेश केली जाईल त्यामूळं खाताना काही वावगं वाटणार नाही ह्याची खात्री बाळगा.

प्यारे१ 15/10/2014 - 01:07
आयला, पाकृ वाचल्यापासनं मला वाटत होतं की अळूच्या देठासारखं अथवा कांद्याच्या पाती सारखं काही प्रकरण आहे. ते लिंक वाचल्यावर एकदम डचमळून आलं हो! (ब्ळॉक्क्क)

जागु 15/10/2014 - 01:22
अहो तो दिसायला तसा आहे पण खायला चविष्ट असतो. तुम्ही हॉटेलमध्ये चिकन क्रिस्पी खाताना तशीच ह्याला क्रिस्पी केल्यावरही चव लागते.

प्यारे१ 15/10/2014 - 01:43
>>> तुम्ही हॉटेलमध्ये चिकन क्रिस्पी खाताना तशीच ह्याला क्रिस्पी केल्यावरही चव लागते. जागुतै, मी आता 'पुअर' व्हेज आहे हो. ;)

गवि 15/10/2014 - 12:42
आवडेश.. यापूर्वीची ती म्हाकुळाच्या कालवणाची तुझी रेसिपी जास्त आवडली ( म्हणजे ते जास्त टेस्टी असेल अश्या अर्थाने). हा प्राणी शिजला नाही तर मजा नाही. नुस्ते चिंगम.

विजुभाऊ 15/10/2014 - 12:55
पेठकर काकांशी १०००००००००००००% सहमत गवत खाणाराना ही लज्जत उमजायचीच नाही. प्यारेकाका मी देखील शाकहारी आहे.पण कोणाच्या अन्नाला
"(ब्ळॉक्क्क) "
म्हणणे हे फारच अती होतय. तुम्ही खात नसाल पण त्या पदार्थाला ओकारीदर्षक उच्चार लिहून गलिच्छा घाण वगैरे हिणवणे हे कोणत्या एटीकेट्स मधे बसते. प्रतिसाद देताना आपण ज्याबद्दल बोलतोय ते कोणाचेतरी अन्न आहे याची जाणीव ठेवावी ही विनन्ती.

प्यारे१ 15/10/2014 - 13:45
खरंच चूकच झाली. पण नॉनव्हेज खाणारांपैकी किती जण त्या प्राण्याला स्वतः मारुन खातात? अथवा मारताना बघून नंतर खाऊ शकतात? मी स्वतः चिकन, मटन, मासे- सुरमई, पॉम्फ्रेट, बांगडा, मांदिली, खेकडे, प्रॉन्स, कालवं, रानडुक्कर,अंडी हे सगळे प्रकार बरीच वर्षं खात होतो. मित्राच्या चिकनशॉपमध्ये गल्ला गोळा केला आहे. स्वतः चार चार कोंबड्या हातात घेऊन काटा केला आहे. वजन केलं आहे त्यांचं. कोंबड्या कशा प्रकारे स्वच्छ करतात ते पाहिलं आहे. (आज जरा वर्णन करतो. १९९७ ला बघितलेली गोष्ट, तशीच्या तशी लक्षात राहिलीये.) कोंबडीचं मुंडकं हळूच सुरी फिरवून अर्धवट कापलं जातं ड्रम मध्ये टाकली जाते. थोडावेळ ड्रम मध्ये कोंबडीचा फडफडाट आणि मग शांत. नंतर बाहेर काढून डोकं खटकन मोकळं करायचं आणि नंतर गरम पाण्यात स्वच्छ करायची. पिसं वगैरे बाजूला. किंवा मग वॉशिंग मशिन सारखं यंत्र असतंय. आत बोटांच्या आकाराचे रबर फिक्स केलेले असतात ठराविक अंतरानं गोलाकार. कोंबड्या त्यात टाकून यंत्र गोल गोल फिरलं की त्या रबरांना घासून पिसं निघतात. मग बाहेर काढायची. शिल्लक पिसं काढायची आणि मग पाय कापायचे नि बाजूस ठेवायचं. नंतर गिर्‍हाईक येईल तसं अ‍ॅज अ‍ॅण्ड व्हेन रिक्वायर्ड स्किन काढून अथवा तशीच, लेग पीस वेगळा, अमुक तमुक.... शेजारी त्या ओंडक्यावर चिकन कापताना, त्या मोठ्या सुर्‍यानं / चॉपरनं तुकडे करताना शेजारी बसून शर्टावर चिकनचं रक्त उडवून घेतलंय. तेव्हा खायचो. हे बघून पण भरपूर खाल्लं. पण आता नाही जमत. मन उडालंय. शिसारी येते. ते ब्ळॉक्क्क पण तेव्हाच लिहीलं. आता प्राण्यांना खाणं जमायचं नाही. बाकी कधीतरी अंडं खाल्लं तर खातो.

गणपा 16/10/2014 - 18:04
यवडं डिट्टेल मंदी लिव्हुण आम्ही काय तुमच्यावाणी शाकारी हु आसं वाटलं काय बे? आरं जा.. णॉण्व्हेज आमचं पैलं पिरेम हाय.

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 02/11/2014 - 22:07
लहान पणी आमच्या शेजारी राणे काका घरी कोंबडी आणून कापायचे व शिजवायचे ,त्यांना ती मारण्यात गैर वाटत नसे व मला ती खायला. अवांतर सस्तन प्राण्याचे दुध हे त्याच्या अपत्यासाठी असते. ती मनुष्य स्वतःसाठी वापरतो. ह्याबद्दल सुध्धा मला खेद वाटत नाही,

सौंदाळा 13/10/2014 - 17:08
लाजवाब. दिपकशेठ बरोबर शिजले आणि फ्राय झाले तर अप्रतिम लागते. वेंगुर्ला स्थानका जवळच्या बांबू हॉटेल मधे खाल्ले होते माकुळ चिली ४ वर्षापुर्वी, चव अजुन आठवतेय. नळ माकुळ सोडुन अजुन कोणता माकळाचा प्रकार असतो का?

शिद 13/10/2014 - 19:03
मस्त...शेवटचा फोटो तोंपासू. पण माकल्या साफ करणे एक दिव्य आहे. जाम त्रास होतो त्या काळ्या शाईंच्या पिशव्यांचा. येथे खालील फोटोंत दाखवल्याप्रमाणे गोल चकत्या साफ करुनच मिळतात त्यामूळे सफाईचा प्रश्नच येत नाही. :) 1

सानिकास्वप्निल 13/10/2014 - 21:31
मी स्किवड फारसा खात नाही. आत्तापर्यंत फ्राईड स्किवड रिंग्ज (Calamari)खाल्ल्या आहेत, हा प्रकार चिकन चिली / पनीर चिली सारखा वाटत आहे. छान पाकृ :)

शिद 14/10/2014 - 22:25
जागु ह्यांचा हा धागा पहा. खात्री आहे की आतातरी सगळ्या शंका मिटतील. :) भारतात असतो तर सरळ जेवायलाच बोलावलं असतं आणि शंका दुर केली असती.

शिद 14/10/2014 - 23:38
हो नव्या लोकांना पाहताना थोडं वेगळ वाटेल पण चव मस्त असते. तसही तुमच्यासमोर फायनल डीश पेश केली जाईल त्यामूळं खाताना काही वावगं वाटणार नाही ह्याची खात्री बाळगा.

प्यारे१ 15/10/2014 - 01:07
आयला, पाकृ वाचल्यापासनं मला वाटत होतं की अळूच्या देठासारखं अथवा कांद्याच्या पाती सारखं काही प्रकरण आहे. ते लिंक वाचल्यावर एकदम डचमळून आलं हो! (ब्ळॉक्क्क)

जागु 15/10/2014 - 01:22
अहो तो दिसायला तसा आहे पण खायला चविष्ट असतो. तुम्ही हॉटेलमध्ये चिकन क्रिस्पी खाताना तशीच ह्याला क्रिस्पी केल्यावरही चव लागते.

प्यारे१ 15/10/2014 - 01:43
>>> तुम्ही हॉटेलमध्ये चिकन क्रिस्पी खाताना तशीच ह्याला क्रिस्पी केल्यावरही चव लागते. जागुतै, मी आता 'पुअर' व्हेज आहे हो. ;)

गवि 15/10/2014 - 12:42
आवडेश.. यापूर्वीची ती म्हाकुळाच्या कालवणाची तुझी रेसिपी जास्त आवडली ( म्हणजे ते जास्त टेस्टी असेल अश्या अर्थाने). हा प्राणी शिजला नाही तर मजा नाही. नुस्ते चिंगम.

विजुभाऊ 15/10/2014 - 12:55
पेठकर काकांशी १०००००००००००००% सहमत गवत खाणाराना ही लज्जत उमजायचीच नाही. प्यारेकाका मी देखील शाकहारी आहे.पण कोणाच्या अन्नाला
"(ब्ळॉक्क्क) "
म्हणणे हे फारच अती होतय. तुम्ही खात नसाल पण त्या पदार्थाला ओकारीदर्षक उच्चार लिहून गलिच्छा घाण वगैरे हिणवणे हे कोणत्या एटीकेट्स मधे बसते. प्रतिसाद देताना आपण ज्याबद्दल बोलतोय ते कोणाचेतरी अन्न आहे याची जाणीव ठेवावी ही विनन्ती.

प्यारे१ 15/10/2014 - 13:45
खरंच चूकच झाली. पण नॉनव्हेज खाणारांपैकी किती जण त्या प्राण्याला स्वतः मारुन खातात? अथवा मारताना बघून नंतर खाऊ शकतात? मी स्वतः चिकन, मटन, मासे- सुरमई, पॉम्फ्रेट, बांगडा, मांदिली, खेकडे, प्रॉन्स, कालवं, रानडुक्कर,अंडी हे सगळे प्रकार बरीच वर्षं खात होतो. मित्राच्या चिकनशॉपमध्ये गल्ला गोळा केला आहे. स्वतः चार चार कोंबड्या हातात घेऊन काटा केला आहे. वजन केलं आहे त्यांचं. कोंबड्या कशा प्रकारे स्वच्छ करतात ते पाहिलं आहे. (आज जरा वर्णन करतो. १९९७ ला बघितलेली गोष्ट, तशीच्या तशी लक्षात राहिलीये.) कोंबडीचं मुंडकं हळूच सुरी फिरवून अर्धवट कापलं जातं ड्रम मध्ये टाकली जाते. थोडावेळ ड्रम मध्ये कोंबडीचा फडफडाट आणि मग शांत. नंतर बाहेर काढून डोकं खटकन मोकळं करायचं आणि नंतर गरम पाण्यात स्वच्छ करायची. पिसं वगैरे बाजूला. किंवा मग वॉशिंग मशिन सारखं यंत्र असतंय. आत बोटांच्या आकाराचे रबर फिक्स केलेले असतात ठराविक अंतरानं गोलाकार. कोंबड्या त्यात टाकून यंत्र गोल गोल फिरलं की त्या रबरांना घासून पिसं निघतात. मग बाहेर काढायची. शिल्लक पिसं काढायची आणि मग पाय कापायचे नि बाजूस ठेवायचं. नंतर गिर्‍हाईक येईल तसं अ‍ॅज अ‍ॅण्ड व्हेन रिक्वायर्ड स्किन काढून अथवा तशीच, लेग पीस वेगळा, अमुक तमुक.... शेजारी त्या ओंडक्यावर चिकन कापताना, त्या मोठ्या सुर्‍यानं / चॉपरनं तुकडे करताना शेजारी बसून शर्टावर चिकनचं रक्त उडवून घेतलंय. तेव्हा खायचो. हे बघून पण भरपूर खाल्लं. पण आता नाही जमत. मन उडालंय. शिसारी येते. ते ब्ळॉक्क्क पण तेव्हाच लिहीलं. आता प्राण्यांना खाणं जमायचं नाही. बाकी कधीतरी अंडं खाल्लं तर खातो.

गणपा 16/10/2014 - 18:04
यवडं डिट्टेल मंदी लिव्हुण आम्ही काय तुमच्यावाणी शाकारी हु आसं वाटलं काय बे? आरं जा.. णॉण्व्हेज आमचं पैलं पिरेम हाय.

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 02/11/2014 - 22:07
लहान पणी आमच्या शेजारी राणे काका घरी कोंबडी आणून कापायचे व शिजवायचे ,त्यांना ती मारण्यात गैर वाटत नसे व मला ती खायला. अवांतर सस्तन प्राण्याचे दुध हे त्याच्या अपत्यासाठी असते. ती मनुष्य स्वतःसाठी वापरतो. ह्याबद्दल सुध्धा मला खेद वाटत नाही,
साहित्यः नळ (पाईप्) माखुल आल, लसुण, पेस्ट १ चमचा चिमुटभर हिंग पाव चमचा हळद १ ते दोन चमचे मसाला किंवा अर्धा चमचा मिरची पुड २-३ पाकळ्या ठेचलेला लसुण १ मोठा कांदा चिरुन १ सिमला मिरची कापून तुकडे करून थोडी चिरलेली कोथिंबीर थोडिशी चिंच चविनुसार मिठ २ चमचे तेल. पाककृती : नळ माखलीची मी आधी रेसिपी दिलेली आहे त्यावरून ती ओळखता येईल. १. नळ माखळीच्या थोड्या रिंग्ज धुवून त्याला आल-लसुण पेस्ट लावून वेळ असल्यास थोडे मुरवुन किंवा डायरेक्ट कुकरला १० ते १५ मिनीटे शिजवून घ्या. २. एका भांड्यात तेलावर लसणाची फोडणी देऊन त्यावर कांदा गुलाबी रंग येई पर्यंत शिजवा. ३.
Subscribe to