लेखकबेसनलाडूयांनी सोमवार, 13/10/2014 23:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझाच चंद्र
सतत हरवतो
तुझ्या आभाळी
कोसळणारे
गढूळ धबधबे
कडेकपारी
झडणारा मी
वसंत टपटप
अश्रूंमधला
ओळी कातर
उल्लेख पानभर
व्याकुळ शाई
बंद पापण्या
तवंग मणभर
साचवलेले
हिरव्याकंच
जखमांचे वैभव
मन शेवाळी
बेलाशेठ लिहिते झाले म्हणून उत्सुकतेने वाचली, आवडली. पण बेलाशेठ कधीपासून परत लिहायला लागले म्हणून शोधलं, तर पोकळी आणि दाखला या दोन यावर्षीच लिहिलेल्या कविता सापडल्या, त्या आधिक आवडल्या. वेलकम बॅक, बेलाशेठ, आता चालू ठेवा लिहिणं.
प्रतिक्रिया
आँ...
हे नक्की काय आहे?
फक्त शेवटचे थोडे फार कळाले...असे वाटत आहे....
"हिरव्याकंच जखमांचे वैभव मन शेवाळी"
सुं..........................
सुं.........................................दर!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
बेलाशेठ लिहिते झाले
बेलाशेठ लिहिते झाले म्हणून उत्सुकतेने वाचली, आवडली. पण बेलाशेठ कधीपासून परत लिहायला लागले म्हणून शोधलं, तर पोकळी आणि दाखला या दोन यावर्षीच लिहिलेल्या कविता सापडल्या, त्या आधिक आवडल्या. वेलकम बॅक, बेलाशेठ, आता चालू ठेवा लिहिणं.
सुरेख
सुरेख
आवडली!
आवडली!
"हिरव्याकंच जखमांचे वैभव मन
"हिरव्याकंच जखमांचे वैभव मन शेवाळी" :)
एकच नंबर!!
एकच नंबर!!
वा!
सुरेखच लिहिलंय!
अरे कुणाला ही कविता समजली असेल तर ....
मला पण समजावून सांगा...
हैयो
बे.ला. लिहायला लागले. कविता आवडली.
कविता समजावून सांगायची नसते. आपापल्या अनुभवांशी ताडून बघायची असते. खुणा जुळल्या की कविता आवडते.