फार दिवसा पुर्वि एक कविता मीपा वर वाचली निट आठवत नाहि पण ति कल्पना जाम आवडली व त्या नुसार कविता ्लिहावि असे वाटत होते "येथे उपासाच्या कचोर्‍या मिळतील..असे काहिसे शब्द होते कविता आवडल्यास त्याचे श्रेय त्या अज्ञात कविस व त्याच्या कल्पना शक्तिस. ========================================= पोहे पृथ्वीच्या अर्धगोलाकार आकाराची कढई... खाली सहस्र सूर्य ओकतोय अशी आग तापलेलेल्या रिफाइंड तेलाच्या डोहात मोहरीचे, ब्रह्मांडात अणू रेणूचे चालते तसे तडतड नर्तन साथीला हिरव्या मिरच्या व कढीपत्त्याचा व्योमास भेदणारा चर्र्र्र असा नाद कांदे व बटाट्याचे काप व रुद्राचा हळदीचा भंडारा सूर्याच्या रक्तिमा सारखे लाल तिखट व हिंग उलथण्याने सारे मिश्रण हालतं राहते आत पडतो मग भिजवलेल्या पोह्यांचा डोंगर व कोथिंबीर चवीनुसार मीठ व साखर ब्रह्मांडात चालणा~या उलथा पालथीसारखे ते उलथले जाते कढईत.. पोह्याचा एक कण हि न सांडता आणी झाकले जाते ते झाकणा खाली.. जेम्स वॅट च्या सहस्र इंजिनांनी उश्वास टाकल्यावर जशी वाफ बाहेर येते तशी वाफ झाकण काढल्यावर येते.. अन पूर्णब्रह्माचा तो खमंग स्वाद सा~या ब्रह्मांडात दरवळू लागतो डोळे मिटून तो अनुभवत असतो व मिसळतो आत्म्यात व घुमू लागतो तो सोहम अनाघत नाद अन...अन्नपुर्णेची मंजुळ आवाजात हाक येते.. "अहो..नाश्त्याला येता ना ..पोहे तयार आहेत." आज नाश्त्याला गरमागरम पोहे व फक्कड चहा चा बेत आहे.. आपणही या ..आपले स्वागत आहे.