मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

तवंग

बेसनलाडू · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
माझाच चंद्र सतत हरवतो तुझ्या आभाळी कोसळणारे गढूळ धबधबे कडेकपारी झडणारा मी वसंत टपटप अश्रूंमधला ओळी कातर उल्लेख पानभर व्याकुळ शाई बंद पापण्या तवंग मणभर साचवलेले हिरव्याकंच जखमांचे वैभव मन शेवाळी

वाचने 5215 वाचनखूण प्रतिक्रिया 10

मुक्त विहारि 14/10/2014 - 00:31
हे नक्की काय आहे? फक्त शेवटचे थोडे फार कळाले...असे वाटत आहे.... "हिरव्याकंच जखमांचे वैभव मन शेवाळी"

बहुगुणी 14/10/2014 - 02:00
बेलाशेठ लिहिते झाले म्हणून उत्सुकतेने वाचली, आवडली. पण बेलाशेठ कधीपासून परत लिहायला लागले म्हणून शोधलं, तर पोकळी आणि दाखला या दोन यावर्षीच लिहिलेल्या कविता सापडल्या, त्या आधिक आवडल्या. वेलकम बॅक, बेलाशेठ, आता चालू ठेवा लिहिणं.

पैसा 14/10/2014 - 18:57
सुरेखच लिहिलंय!

तिमा 15/10/2014 - 21:10
बे.ला. लिहायला लागले. कविता आवडली. कविता समजावून सांगायची नसते. आपापल्या अनुभवांशी ताडून बघायची असते. खुणा जुळल्या की कविता आवडते.