मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

सायकोसोशल

वनफॉरटॅन ·

बद्दल इतकं विस्तृत लेखन मराठीत कधीच वाचलेलं नाही. बाकी किर्तनाने समाज सुधारत नाही आणि तमाशाने बिघडत नाही, हेच मेटल/हेवीमेटल विषयी म्हणता येईल. मला मेटलची ओळख झाली ती xXx पिच्चरमुळे. त्यात सुरुवातीलाच रॅमस्टेनचं Feuer frei! येतं. पुढे xXx एका ऑर्थोडॉक्स खासदाराची (ज्याचे रॉक/मेटल संगीताविषयी पारंपारिकविचार आहेत) गाडी पळवतो त्याला धडा शिकवण्यासाठी. नंतर मग रॅमस्टेनचं सगळं ऐकलं. तिथून पुढे मग असे सगळे रॉक, मेटल, हेवीमेटल, इत्यादी प्रकार असतात हे कळलं. पण इंग्रजी संगीतातली रुची खूप मर्यादित राहिली.

मारवा 19/02/2018 - 22:00
अप्रतिम लेख बहुधा वाचलेला वाटतोय पुर्वी तुमच्या लेखातील हे निरीक्षण जबर अचुक आहे. मेटल संगीत(?) हे एक युद्ध आहे. व्यवस्थेविरोधातलं. हे अंगात भरपूर जोम, ॲड्रेनॅलिन असलेल्या तरुणांचं संगीत आहे. समाजातल्या मुळात असलेल्या-नसलेल्या सगळ्याच चौकटी उद्ध्वस्त करणारं हे संगीत आहे. मग त्या काहीही असोत- तुमच्या एकुण सुचनेग]वणीविषयी Bob Dylan च्या खालील ओळी पुरेशा असाव्यात Come mothers and fathers Throughout the land And don't criticize What you can't understand Your sons and your daughters Are beyond your command Your old road is Rapidly agin' Please get out of the new one If you can't lend your hand For the times they are a-changin'

बद्दल इतकं विस्तृत लेखन मराठीत कधीच वाचलेलं नाही. बाकी किर्तनाने समाज सुधारत नाही आणि तमाशाने बिघडत नाही, हेच मेटल/हेवीमेटल विषयी म्हणता येईल. मला मेटलची ओळख झाली ती xXx पिच्चरमुळे. त्यात सुरुवातीलाच रॅमस्टेनचं Feuer frei! येतं. पुढे xXx एका ऑर्थोडॉक्स खासदाराची (ज्याचे रॉक/मेटल संगीताविषयी पारंपारिकविचार आहेत) गाडी पळवतो त्याला धडा शिकवण्यासाठी. नंतर मग रॅमस्टेनचं सगळं ऐकलं. तिथून पुढे मग असे सगळे रॉक, मेटल, हेवीमेटल, इत्यादी प्रकार असतात हे कळलं. पण इंग्रजी संगीतातली रुची खूप मर्यादित राहिली.

मारवा 19/02/2018 - 22:00
अप्रतिम लेख बहुधा वाचलेला वाटतोय पुर्वी तुमच्या लेखातील हे निरीक्षण जबर अचुक आहे. मेटल संगीत(?) हे एक युद्ध आहे. व्यवस्थेविरोधातलं. हे अंगात भरपूर जोम, ॲड्रेनॅलिन असलेल्या तरुणांचं संगीत आहे. समाजातल्या मुळात असलेल्या-नसलेल्या सगळ्याच चौकटी उद्ध्वस्त करणारं हे संगीत आहे. मग त्या काहीही असोत- तुमच्या एकुण सुचनेग]वणीविषयी Bob Dylan च्या खालील ओळी पुरेशा असाव्यात Come mothers and fathers Throughout the land And don't criticize What you can't understand Your sons and your daughters Are beyond your command Your old road is Rapidly agin' Please get out of the new one If you can't lend your hand For the times they are a-changin'
Jason, you're too fucking metal man Too metal for your own good You guys want some more don't ya we're just getting warmed up now man कुठल्याही समाजाचे आखणीबद्ध नियम, संकेत, परंपरा ह्यांचा दरवेळी बऱ्याच लोकांना त्रास होत असतो. संगीताचंही तसंच आहे. आत्तापर्यंतच्या सर्वमान्य असलेल्या संगीतातले बरेचसे नियम पायदळी तुडवून एक प्रकार निर्माण झालेला आहे. रॉक नवीन होतं तेव्हाही तेच. रॅप, हिप-हॉप, फंक आणि ब्लूजचंंही बरचसं तसंच. फरक इतकाच, की समजाची 'अमान्यता' ह्यांनी फाट्यावर मारली.

कमलताल

शिव कन्या ·

पलाश 30/12/2017 - 02:29
सुरेखआणि चित्रदर्शी. आजही, आवाजाचा कंटाळा आला कि तुझे मौन आठवते. काही असुंदर दिसले, कि तुझे राजीव रूप आठवते.... आणि तोडलेली फुले पाहिली, कि तुझ्यात खोल रुजलेले असंख्य पद्म आठवतात. हे फारच आवडलं.

पलाश 30/12/2017 - 02:29
सुरेखआणि चित्रदर्शी. आजही, आवाजाचा कंटाळा आला कि तुझे मौन आठवते. काही असुंदर दिसले, कि तुझे राजीव रूप आठवते.... आणि तोडलेली फुले पाहिली, कि तुझ्यात खोल रुजलेले असंख्य पद्म आठवतात. हे फारच आवडलं.
(ताल = सरोवर) प्रिय कमलताल, मी आता फार फार दूर निघून आलेय. पण जेव्हा वारा स्तब्ध होतो, पानही हलत नाही तेव्हा, मन थेट तुझ्यापाशी जाऊन पोहचते. कितीही चाललो तरी पाय न दुखण्याचा एक काळ असतो. पहाटे उठावे. पाठीवर सॕक टाकावी. मिळेल ते वाहन घ्यावे. फारसे गुगल न करता, उंच उंच हिमालयात गुडूप व्हावे. तो पर्वतराज संपन्न. त्याची अगणित शिखरे. हे पार करेपर्यंत ते, ते पार करे पर्यंत ते, आणखी पुढची, आणखी पुढची शिखरे. प्रत्येक शिखर कोरीव. आकाशाला कातणारे. या शिखरांच्या पायथ्याशी कुठे कुठे माणसांची वस्ती. फार विरळ. अशीच चालून चालून दुपार उलटली. ते चालणे फार लयदार असे. उंच उंच झाडांतून जाणारी नागमोडी वाट.

मराठी शाळांतील घटती पटसंख्या

ss_sameer ·

nishapari 07/12/2017 - 08:12
चांगलं लिहिलं आहे पण या सगळ्यातून तुम्हाला नेमकं काय सांगायचं होतं, नेमका काय मुद्दा मांडायचा होता तेच समजलेलं नाही .

nishapari 07/12/2017 - 08:33
इंग्रजी माध्यमाच्या शाळा ही काळाची गरज आहे . मराठी भाषा कितीही सुंदर , श्रीमंत , अमृतासही पैजेत जिंकणारी वगैरे असली तरी व्यवस्थित इंग्रजी बोलता , लिहिता , वाचता येत नसेल तर उच्चशिक्षण , करिअर , नोकरी चा मार्ग कठीण होतो हे साधं स्वच्छ सत्य आहे ... कटू असलं तरी ... इंग्रजी माध्यमात शिकणाऱ्या मुलांना मातृभाषाही व्यवस्थित समजावी - बोलता यावी ही पालकांची जबाबदारी असते ... माझ्या आतेबहिणीची दोन्ही मुलं इंग्रजी माध्यमात शिकत आहेत .. आता ती 16 - 18 वर्षांची आहेत . चौथी पाचवीत मुलांना मराठी शब्द समजत नाहीयेत , नीट मराठी वाचता येत नाहीये हे लक्षात येताच माझी ताई आणि तिच्या मिस्टरांनी जाणीवपूर्वक मुलांना मराठी पुस्तकांची गोडी लावली ... आता ही मुलं गो.नी. दांडेकरांच्या कादंबरीमय शिवकाल सारख्या जड मराठीतली पुस्तकंही आवडीने वाचतात . आणि इंग्रजी भाषेतील पुस्तकंही आरामात वाचू शकतात , फ्लूएंटली इंग्रजी बोलू शकतात . मी 21 वर्षाची आहे , माझं शिक्षण चौथीपर्यंत मराठी , दहावी पर्यंत सेमी इंग्रजी आणि पुढे इंग्रजी माध्यमातून झालं . मला इंग्रजी बोलता येत नाही . आणि ज्या काठिण्य पातळीची इंग्रजी पुस्तकं माझा भाचा आणि भाची वाचू शकतात तीही मी वाचू शकता नाही . गेली चारपाच वर्षे माझी इंग्रजी सुधारण्यासाठी मी प्रयत्न करत आहे व त्यात मला बऱ्यापैकी यशही मिळत आहे . अजून एक दोन वर्षात मी इंग्रजी व्यवस्थित बोलू वाचू शकेन असा आत्मविश्वास वाटतो . पण जर माझ्या आईवडिलांनी मला इंग्रजी माध्यमाच्या शाळेत घातलं असतं तर एवढे प्रयत्न करावे लागले नसते व आज मी सहज इंग्रजी बोलू , वाचू , समजू शकले असते हे नक्की ..... ह्या विचाराने काही फारसा खेद होत नाही पण क्वचित हा विचार मनात तरळून जातो हे मात्र खरं .

In reply to by nishapari

थॉर माणूस 13/12/2017 - 00:38
माझे शिक्षण दहावीपर्यंत मराठी आणि त्यापुढे अर्थात इंग्रजी माध्यमातून झाले. अजूनपर्यंत कसलेही नुकसान झालेले नाही. परदेशवार्‍यांमधे क्लायंट्स अनेकदा "तुमचे इंग्रजी उत्तम आहे, आणि उच्चारसुद्धा सहज समजतात" असे स्वतःहून म्हणालेत म्हणजे इंग्रजीसुद्धा बर्‍यापैकीच असावी (गंमत म्हणून ielts च्या मॉक टेस्ट दिलेल्या, ९ पैकी ८-८.५ सरासरी रेटींग आले होते.) मुलांना भाषाच काय कुठल्याही विषयाचे ज्ञान व्यवस्थीत मिळावे ही पालकांची जबाबदारी असते. त्यामूळे जर इंग्रजी माध्यमातील मुलांना मराठी नीट समजावी म्हणून प्रयत्न करता येत असतील तर मराठी माध्यमातील मुलांना इंग्रजी नीट समजावी म्हणून प्रयत्न करणे अशक्य नसावे.

babu b 07/12/2017 - 08:56
संघाने आता गुरुकुल सुरु करण्याचे मनावर घ्यावे.

nishapari 07/12/2017 - 08:58
आपल्याच वयाची किंवा लहान वयाची मुले अस्खलित इंग्रजी बोलत आहेत आणि आपण मात्र तशी बोलू शकत नाही या विचाराने खूप कमीपणाची भावना जाणवते ... केवळ पालकांच्या मराठीच्या अट्टाहासर्वपोटी मुलांवर ह्या न्यूनगंडाला सामोरे जायची वेळ येऊ नये असं मला वाटतं . मातृभाषा नीट बोलता लिहिता येण्यासाठी 10 वर्षे मातृभाषेच्या माध्यमाच्या शाळेत काढायची निश्चितच गरज नसते ... पालक सहज मुलांना मातृभाषा व्यवस्थित शिकवू शकतात . अर्थात सुमार इंग्रजी शाळेत घालून आणि घरीही मराठीकडे लक्ष न देऊन ना धड मराठी ना धड इंग्रजी अशी मुलांची धेडगुजरी अवस्था करण्यापेक्षा सरळ मराठी शाळाच बरी त्यातून मुलांचे अन्य विषयांचे ज्ञान तरी पक्के होईल ..... पण चांगल्या दर्जाची इंग्रजी शाळा उपलब्ध असेल तर मुलांना तिथे घालणेच श्रेयस्कर . हे ज्यांच्या मुलांना कॉर्पोरेट क्षेत्रात नोकरी , करिअर , बिजनेस वगैरे करायचा आहे , उच्चशिक्षण घ्यायचे आहे , पुढेमागे परदेशी जायचे आहे किंवा मायदेशातच उत्तम पगाराची नोकरी मिळवायची आहे त्यांच्याकरता आहे . इंग्रजीची मुळीच आवश्यकता पडणार नाही अशीही करिअरची - उद्योगधंद्यांची क्षेत्रे आहेत , त्यांतच मुलाला पाठवायचे असेल तर काही प्रश्न नाही ... पण हा चॉईस करण्याचा अधिकार मुलाकडे असावा असं मला वाटतं ... पुढे मोठेपणी इंग्रजी येत नसल्याने अशा क्षेत्रांपैकी एखाद्या क्षेत्राची निवड करण्याची वेळ मुलावर येऊ नये .

In reply to by nishapari

शब्दबम्बाळ 07/12/2017 - 09:07
आपल्याच वयाची किंवा लहान वयाची मुले अस्खलित इंग्रजी बोलत आहेत आणि आपण मात्र तशी बोलू शकत नाही या विचाराने खूप कमीपणाची भावना जाणवते
हि भावना आजूबाजूला कोणी अस्खलित कानडी, तामिळ, कोकणी, हिंदी इत्यादी भाषा बोलताना ऐकल्या तरी येते कि इंग्रजी स्पेशल केस आहे? आणि इंग्रजी हि फक्त एक भाषाच आहे मला वाटते, तीही व्यवस्थित शिकवली कि यायला काही हरकत नाही! त्यासाठी संपूर्ण शिक्षणच इंग्रजीमध्ये घेणं "हाच" उपाय आहे का?? शाळांच्या दर्जाबाबत मात्र सहमत!

In reply to by शब्दबम्बाळ

nishapari 13/12/2017 - 01:10
बहुतांश मराठी शाळांमध्ये इंग्रजी व्यवस्थित , म्हणजे बोलता येण्याइतपत व्यवस्थित शिकवली जात नाही , आणि सगळेच पालक इंग्रजी बोलू शकत नाही की ते घरी शिकवतील ... त्याउलट बहुतेक सगळे पालक मराठी व्यवस्थित बोलू वाचू लिहू शकतात त्यामुळे ते मुलांना मराठी नीट शिकवू शकतात . आणि शाळेत मुले इंग्रजी व्यवस्थित शिकू शकतात . अस्खलित तामिळ , कानडी , कोकणी इत्यादी भाषा बोलणाऱ्यांना पाहून कमी पणाची भावना जाणवत नाही , कारण ती त्यांची मातृभाषा असते . मी माझी मातृभाषा अस्खलित बोलू शकते , ते त्यांची बोलू शकतात , त्यामुळे ते माझ्यापेक्षा सरस ठरत नाहीत . त्याचप्रमाणे इंग्रजी बोलणारा फॉरेनर पाहूनही मला कमीपणाची भावना वाटणार नाही कारण तो त्याची मातृभाषा बोलत असेल त्यात काही ग्रेट नाही . पण स्वतःची मातृभाषा उदा. मराठी / हिंदी / तामिळ + इंग्रजी अशा दोन भाषा येणाऱ्या व्यक्तीसमोर मात्र मला कमीपणाची भावना जाणवेल कारण त्याचा अर्थ मी त्या व्यक्तीपेक्षा कुठेतरी कमी आहे असा असेल .

माझी बुद्धि कमी पडली.. दोन वेळा लेख वाचला पण 'मूळ' लक्षातच येत नाही..इंगजी येत नाही म्हणुन दुःखः करावे की मराठी नामशेष होते म्हणुन आक्रोश.. हेच समजत नाही..

nishapari 07/12/2017 - 08:12
चांगलं लिहिलं आहे पण या सगळ्यातून तुम्हाला नेमकं काय सांगायचं होतं, नेमका काय मुद्दा मांडायचा होता तेच समजलेलं नाही .

nishapari 07/12/2017 - 08:33
इंग्रजी माध्यमाच्या शाळा ही काळाची गरज आहे . मराठी भाषा कितीही सुंदर , श्रीमंत , अमृतासही पैजेत जिंकणारी वगैरे असली तरी व्यवस्थित इंग्रजी बोलता , लिहिता , वाचता येत नसेल तर उच्चशिक्षण , करिअर , नोकरी चा मार्ग कठीण होतो हे साधं स्वच्छ सत्य आहे ... कटू असलं तरी ... इंग्रजी माध्यमात शिकणाऱ्या मुलांना मातृभाषाही व्यवस्थित समजावी - बोलता यावी ही पालकांची जबाबदारी असते ... माझ्या आतेबहिणीची दोन्ही मुलं इंग्रजी माध्यमात शिकत आहेत .. आता ती 16 - 18 वर्षांची आहेत . चौथी पाचवीत मुलांना मराठी शब्द समजत नाहीयेत , नीट मराठी वाचता येत नाहीये हे लक्षात येताच माझी ताई आणि तिच्या मिस्टरांनी जाणीवपूर्वक मुलांना मराठी पुस्तकांची गोडी लावली ... आता ही मुलं गो.नी. दांडेकरांच्या कादंबरीमय शिवकाल सारख्या जड मराठीतली पुस्तकंही आवडीने वाचतात . आणि इंग्रजी भाषेतील पुस्तकंही आरामात वाचू शकतात , फ्लूएंटली इंग्रजी बोलू शकतात . मी 21 वर्षाची आहे , माझं शिक्षण चौथीपर्यंत मराठी , दहावी पर्यंत सेमी इंग्रजी आणि पुढे इंग्रजी माध्यमातून झालं . मला इंग्रजी बोलता येत नाही . आणि ज्या काठिण्य पातळीची इंग्रजी पुस्तकं माझा भाचा आणि भाची वाचू शकतात तीही मी वाचू शकता नाही . गेली चारपाच वर्षे माझी इंग्रजी सुधारण्यासाठी मी प्रयत्न करत आहे व त्यात मला बऱ्यापैकी यशही मिळत आहे . अजून एक दोन वर्षात मी इंग्रजी व्यवस्थित बोलू वाचू शकेन असा आत्मविश्वास वाटतो . पण जर माझ्या आईवडिलांनी मला इंग्रजी माध्यमाच्या शाळेत घातलं असतं तर एवढे प्रयत्न करावे लागले नसते व आज मी सहज इंग्रजी बोलू , वाचू , समजू शकले असते हे नक्की ..... ह्या विचाराने काही फारसा खेद होत नाही पण क्वचित हा विचार मनात तरळून जातो हे मात्र खरं .

In reply to by nishapari

थॉर माणूस 13/12/2017 - 00:38
माझे शिक्षण दहावीपर्यंत मराठी आणि त्यापुढे अर्थात इंग्रजी माध्यमातून झाले. अजूनपर्यंत कसलेही नुकसान झालेले नाही. परदेशवार्‍यांमधे क्लायंट्स अनेकदा "तुमचे इंग्रजी उत्तम आहे, आणि उच्चारसुद्धा सहज समजतात" असे स्वतःहून म्हणालेत म्हणजे इंग्रजीसुद्धा बर्‍यापैकीच असावी (गंमत म्हणून ielts च्या मॉक टेस्ट दिलेल्या, ९ पैकी ८-८.५ सरासरी रेटींग आले होते.) मुलांना भाषाच काय कुठल्याही विषयाचे ज्ञान व्यवस्थीत मिळावे ही पालकांची जबाबदारी असते. त्यामूळे जर इंग्रजी माध्यमातील मुलांना मराठी नीट समजावी म्हणून प्रयत्न करता येत असतील तर मराठी माध्यमातील मुलांना इंग्रजी नीट समजावी म्हणून प्रयत्न करणे अशक्य नसावे.

babu b 07/12/2017 - 08:56
संघाने आता गुरुकुल सुरु करण्याचे मनावर घ्यावे.

nishapari 07/12/2017 - 08:58
आपल्याच वयाची किंवा लहान वयाची मुले अस्खलित इंग्रजी बोलत आहेत आणि आपण मात्र तशी बोलू शकत नाही या विचाराने खूप कमीपणाची भावना जाणवते ... केवळ पालकांच्या मराठीच्या अट्टाहासर्वपोटी मुलांवर ह्या न्यूनगंडाला सामोरे जायची वेळ येऊ नये असं मला वाटतं . मातृभाषा नीट बोलता लिहिता येण्यासाठी 10 वर्षे मातृभाषेच्या माध्यमाच्या शाळेत काढायची निश्चितच गरज नसते ... पालक सहज मुलांना मातृभाषा व्यवस्थित शिकवू शकतात . अर्थात सुमार इंग्रजी शाळेत घालून आणि घरीही मराठीकडे लक्ष न देऊन ना धड मराठी ना धड इंग्रजी अशी मुलांची धेडगुजरी अवस्था करण्यापेक्षा सरळ मराठी शाळाच बरी त्यातून मुलांचे अन्य विषयांचे ज्ञान तरी पक्के होईल ..... पण चांगल्या दर्जाची इंग्रजी शाळा उपलब्ध असेल तर मुलांना तिथे घालणेच श्रेयस्कर . हे ज्यांच्या मुलांना कॉर्पोरेट क्षेत्रात नोकरी , करिअर , बिजनेस वगैरे करायचा आहे , उच्चशिक्षण घ्यायचे आहे , पुढेमागे परदेशी जायचे आहे किंवा मायदेशातच उत्तम पगाराची नोकरी मिळवायची आहे त्यांच्याकरता आहे . इंग्रजीची मुळीच आवश्यकता पडणार नाही अशीही करिअरची - उद्योगधंद्यांची क्षेत्रे आहेत , त्यांतच मुलाला पाठवायचे असेल तर काही प्रश्न नाही ... पण हा चॉईस करण्याचा अधिकार मुलाकडे असावा असं मला वाटतं ... पुढे मोठेपणी इंग्रजी येत नसल्याने अशा क्षेत्रांपैकी एखाद्या क्षेत्राची निवड करण्याची वेळ मुलावर येऊ नये .

In reply to by nishapari

शब्दबम्बाळ 07/12/2017 - 09:07
आपल्याच वयाची किंवा लहान वयाची मुले अस्खलित इंग्रजी बोलत आहेत आणि आपण मात्र तशी बोलू शकत नाही या विचाराने खूप कमीपणाची भावना जाणवते
हि भावना आजूबाजूला कोणी अस्खलित कानडी, तामिळ, कोकणी, हिंदी इत्यादी भाषा बोलताना ऐकल्या तरी येते कि इंग्रजी स्पेशल केस आहे? आणि इंग्रजी हि फक्त एक भाषाच आहे मला वाटते, तीही व्यवस्थित शिकवली कि यायला काही हरकत नाही! त्यासाठी संपूर्ण शिक्षणच इंग्रजीमध्ये घेणं "हाच" उपाय आहे का?? शाळांच्या दर्जाबाबत मात्र सहमत!

In reply to by शब्दबम्बाळ

nishapari 13/12/2017 - 01:10
बहुतांश मराठी शाळांमध्ये इंग्रजी व्यवस्थित , म्हणजे बोलता येण्याइतपत व्यवस्थित शिकवली जात नाही , आणि सगळेच पालक इंग्रजी बोलू शकत नाही की ते घरी शिकवतील ... त्याउलट बहुतेक सगळे पालक मराठी व्यवस्थित बोलू वाचू लिहू शकतात त्यामुळे ते मुलांना मराठी नीट शिकवू शकतात . आणि शाळेत मुले इंग्रजी व्यवस्थित शिकू शकतात . अस्खलित तामिळ , कानडी , कोकणी इत्यादी भाषा बोलणाऱ्यांना पाहून कमी पणाची भावना जाणवत नाही , कारण ती त्यांची मातृभाषा असते . मी माझी मातृभाषा अस्खलित बोलू शकते , ते त्यांची बोलू शकतात , त्यामुळे ते माझ्यापेक्षा सरस ठरत नाहीत . त्याचप्रमाणे इंग्रजी बोलणारा फॉरेनर पाहूनही मला कमीपणाची भावना वाटणार नाही कारण तो त्याची मातृभाषा बोलत असेल त्यात काही ग्रेट नाही . पण स्वतःची मातृभाषा उदा. मराठी / हिंदी / तामिळ + इंग्रजी अशा दोन भाषा येणाऱ्या व्यक्तीसमोर मात्र मला कमीपणाची भावना जाणवेल कारण त्याचा अर्थ मी त्या व्यक्तीपेक्षा कुठेतरी कमी आहे असा असेल .

माझी बुद्धि कमी पडली.. दोन वेळा लेख वाचला पण 'मूळ' लक्षातच येत नाही..इंगजी येत नाही म्हणुन दुःखः करावे की मराठी नामशेष होते म्हणुन आक्रोश.. हेच समजत नाही..
मराठी शाळांतील घटती पटसंख्या हा कोण्या चर्चेचा विषय होऊ शकतो असे आम्हास बिलकुल वाटत नाही. किंबहुना त्यात चर्चा करण्यासारखे काय आहे असाच विचार आमच्या मनात येतो. तसे पाहता मराठी ही फार प्राचीन भाषा आहे. कित्येक मराठी भाषाकोविदांप्रमाणे संस्कृत पश्चात जी भाषा जन्मास आली ती मराठीच. यापेक्षा पुढे जाऊन काही (अतिरेकी) मराठी प्रेमी मराठी ही अश्मयुगीन कालखंडापासून असल्याचे पुरावे देखील सादर करू शकतील. (सध्या तर या अशाच अतिरेक्यांचे पेव फुटलेले दिसते. कालांतराने ही मंडळी मंडळांतून फुटतात किंवा यांना कोणीतरी हातापायाने फोडते ती गोष्ट वेगळी). असो.... तर मुद्दा आहे मराठी शाळांतील घटती पटसंख्या.

रुद्रम

तिमा ·

उमेश येवले 18/11/2017 - 16:37
रुद्रम खूपच सुंदर आणि वेगवाण घडामोडी असणारी थ्रिलर मालिका होती. हि मालिका वाटलीच नाही असे वाटलं थ्रिलर रहस्यमय सिनेमा रोज बघतोय. मुक्ता बर्वे ची राघिनी ची भूमिका अतिशय जबरदस्त होती.

सुचिता१ 19/11/2017 - 23:26
रुद्रम चे मागच्या भागांच्या लींक साठी धन्यवाद . मागे अशीच ज्योती अलवणींनी "असंभव " सुचवली होती . मला ती खूप आवडली . धन्यवाद ज्योती अलवणी !! मी खूप पूर्वीक२-३ हींदी मालीकांचे काही भाग बघीतले होते , नंतर मालीकांच्या वाटेलाच गेले नाही. कृपया जाणकारांनी चांगल्या मराठी मालिका सुचवाव्या.

उमेश येवले 18/11/2017 - 16:37
रुद्रम खूपच सुंदर आणि वेगवाण घडामोडी असणारी थ्रिलर मालिका होती. हि मालिका वाटलीच नाही असे वाटलं थ्रिलर रहस्यमय सिनेमा रोज बघतोय. मुक्ता बर्वे ची राघिनी ची भूमिका अतिशय जबरदस्त होती.

सुचिता१ 19/11/2017 - 23:26
रुद्रम चे मागच्या भागांच्या लींक साठी धन्यवाद . मागे अशीच ज्योती अलवणींनी "असंभव " सुचवली होती . मला ती खूप आवडली . धन्यवाद ज्योती अलवणी !! मी खूप पूर्वीक२-३ हींदी मालीकांचे काही भाग बघीतले होते , नंतर मालीकांच्या वाटेलाच गेले नाही. कृपया जाणकारांनी चांगल्या मराठी मालिका सुचवाव्या.
श्वेतांबरा ही मराठीतली पहिली सिरियल आठवते. ती बघताना त्यांत अनेक त्रुटी असूनही ती उत्सुकतेने शेवटपर्यंत बघितली. फक्त, त्याचा शेवट झाल्यावर, शेवटच्या भागात जो,'अहो रुपम अहो ध्वनिम' चा कार्यक्रम झाला तो हास्यास्पद होता. पुढे फक्त दूरदर्शनची सद्दी होती तोपर्यंत अनेक चांगल्या-बर्‍या मालिका बघितल्या. नंतर प्रायव्हेट चॅनेल आले आणि काही बर्‍यापैकी सिरियल बघायला मिळाल्या. शेवटची सिरियल बघितल्याची आठवते ती 'या गोजिरवाण्या घरांत'! पण ती फारच पाणी घालून वाढवायला लागल्यावर बघणे बंद केले. त्यानंतर कुठलीही मराठी किंवा हिंदी सिरियल बघायची नाही हे ठरवून टाकले. तो नियम अगदी यावर्षीपर्यंत कटाक्षाने पाळला.

पाटलाची मुलगी.. भाग ०२ (शेवट).

दिपक लोखंडे ·

रंगीला रतन 09/09/2017 - 15:09
तद्दन भिकार कथा होती. पात्र परिचय अतिशय वाईट होता, कथानक तर अगदीच घाणेरड्या दर्जाचं होतं, वातावरण निर्मिती शेवट पर्यंत झालीच नाही. क्षमा करा लोखंडे साहेब पण तुमचं हे पहिलच लेखन वाचलंय आज, पण एवढी निराशा झाली कि अजून काही तुमचं लेखन असेल तर वाचायची हिम्मत होत नाहीये आता.

बाजीप्रभू 09/09/2017 - 16:50
दिपकजी.. तुमच्यात पोटेन्शियल आहेत, सरावाने जमेल हळूहळू पत्रांच्या तोंडी संवाद थोडे मोठे असल्यास.. सतत होणारा पात्र बदल खटकत नाही.

In reply to by बाजीप्रभू

दिपक लोखंडे 09/09/2017 - 17:04
समजावून सांगितल्याबद्दल आणि समजून घेतल्याबद्दल तुमचे खूप खूप आभार सर... पुढच्या वेळी आशा चुका ना करण्याचा प्रयत्न करेन . धन्यवाद!.

विषयाला ट्विस्ट चांगला होता. पण अजून थोडं लेखन असत तर खुलला असता विषय. प्रयत्न चांगला आहे. सुरवातीला मनात कथा कल्पना असते पण विस्तार लक्षात येत नाही. सुरवातीला लिहिलेत की किमान 5-6 वेळा स्वतः वाचून बघा म्हणजे आपसूक कळतील

थॉर माणूस 12/09/2017 - 04:57
पहिल्या भागाने अपेक्षा वाढली होती, पण हा भाग अपेक्षाभंग करून गेला. पहिला प्रयत्न असावा असे समजून सोडून द्यावा म्हणतो. प्रमाणाबाहेर स्टिरीओटीपीकल आणि प्रेडीक्टीबल झालात, आणि त्यात जर वेगवेगळ्या भागांमधे गोंधळ झाला (सुचिता यांनी दाखवला तसा) तर वाचकाला कथा आवडण्याची शक्यता कमी होते.

रंगीला रतन 09/09/2017 - 15:09
तद्दन भिकार कथा होती. पात्र परिचय अतिशय वाईट होता, कथानक तर अगदीच घाणेरड्या दर्जाचं होतं, वातावरण निर्मिती शेवट पर्यंत झालीच नाही. क्षमा करा लोखंडे साहेब पण तुमचं हे पहिलच लेखन वाचलंय आज, पण एवढी निराशा झाली कि अजून काही तुमचं लेखन असेल तर वाचायची हिम्मत होत नाहीये आता.

बाजीप्रभू 09/09/2017 - 16:50
दिपकजी.. तुमच्यात पोटेन्शियल आहेत, सरावाने जमेल हळूहळू पत्रांच्या तोंडी संवाद थोडे मोठे असल्यास.. सतत होणारा पात्र बदल खटकत नाही.

In reply to by बाजीप्रभू

दिपक लोखंडे 09/09/2017 - 17:04
समजावून सांगितल्याबद्दल आणि समजून घेतल्याबद्दल तुमचे खूप खूप आभार सर... पुढच्या वेळी आशा चुका ना करण्याचा प्रयत्न करेन . धन्यवाद!.

विषयाला ट्विस्ट चांगला होता. पण अजून थोडं लेखन असत तर खुलला असता विषय. प्रयत्न चांगला आहे. सुरवातीला मनात कथा कल्पना असते पण विस्तार लक्षात येत नाही. सुरवातीला लिहिलेत की किमान 5-6 वेळा स्वतः वाचून बघा म्हणजे आपसूक कळतील

थॉर माणूस 12/09/2017 - 04:57
पहिल्या भागाने अपेक्षा वाढली होती, पण हा भाग अपेक्षाभंग करून गेला. पहिला प्रयत्न असावा असे समजून सोडून द्यावा म्हणतो. प्रमाणाबाहेर स्टिरीओटीपीकल आणि प्रेडीक्टीबल झालात, आणि त्यात जर वेगवेगळ्या भागांमधे गोंधळ झाला (सुचिता यांनी दाखवला तसा) तर वाचकाला कथा आवडण्याची शक्यता कमी होते.
भाग ०१ पासून पुढे..... ( ठरवल्या प्रमाणे तिघेही ९:०५ ला तिथं हजर झाले.. संकेत मस्त इस्त्री करून फॉर्मल कपड्यात आला होता.. अनाहून पसरलेली शांतता मोडत मयुरी म्हणाली ) मयुरी : आता? राघव : निघुया? संकेत : हो. मयुरी : काय हो?. राघव, काय प्लॅन आहे? राघव : प्लॅन काहीच नाहीये, जे होईल ते बघून घेऊ. मयुरी : म्हणजे? राघव : अग "डर के आगे जीत है" मयुरी : पण जीत तर या सुकड्याची ना, आपलं काय? राघव : आपल्या मैत्रीची जीत. संकेत : नीघुया का? मयुरी : बघ या सुकड्याला किती घाई आहे जायची! राघव : ए.. चला बस आली निघुया आता. ( सकाळचे ९:५५ झाले होते. तिघही पाटलाच्या वाड्यावर पोहोचले ) मयुरी : आलो तर खरं.

लिखाण

माम्लेदारचा पन्खा ·

In reply to by पिलीयन रायडर

पण अर्थात लेखकु वाचायला फिरकतही असतील इतर धाग्यांवर असं वाटत नाही.
शक्य आहे. ह्या धाग्याची लिंक 'त्या' धाग्यात प्रतिक्रिया म्हणून टाकायला हवी.

जुने आणि जाणिते मिपाकर पण आजकाल तेच तेच चर्‍हाट वळून राहिलेत त्यामुळे नवीन लेखकुंना पाठींबा देण्याशिवाय गत्यंतर राहिले नाही. त्यातल्या त्यात जमल्यास शालजोडीतले हाणावे असा मम मनी विचार येतो पण प्रत्यक्ष कृती करणे टाळावे लागते. न जाणो आपलाच पत्ता कट झाला तर ! कोणत्याही लेखापुढे शुन्य अभिप्राय असु नये असे व्रत म्या धरीले आहे आजकाल :)

कॉपी करायला सुद्धा अक्कल लागते, काही लोकांकडे ती ही नसते त्यामुळे साधं एडिट करताना भाषण शब्द राहून गेलाय एका ठिकाणी. अजून आमचे शेकडो लेख येणे आहेत ज्यावर असे काही गरीब पोट भरू शकतील. कॉपी करून का होईना, पास होत रहा.

In reply to by पिलीयन रायडर

पण अर्थात लेखकु वाचायला फिरकतही असतील इतर धाग्यांवर असं वाटत नाही.
शक्य आहे. ह्या धाग्याची लिंक 'त्या' धाग्यात प्रतिक्रिया म्हणून टाकायला हवी.

जुने आणि जाणिते मिपाकर पण आजकाल तेच तेच चर्‍हाट वळून राहिलेत त्यामुळे नवीन लेखकुंना पाठींबा देण्याशिवाय गत्यंतर राहिले नाही. त्यातल्या त्यात जमल्यास शालजोडीतले हाणावे असा मम मनी विचार येतो पण प्रत्यक्ष कृती करणे टाळावे लागते. न जाणो आपलाच पत्ता कट झाला तर ! कोणत्याही लेखापुढे शुन्य अभिप्राय असु नये असे व्रत म्या धरीले आहे आजकाल :)

कॉपी करायला सुद्धा अक्कल लागते, काही लोकांकडे ती ही नसते त्यामुळे साधं एडिट करताना भाषण शब्द राहून गेलाय एका ठिकाणी. अजून आमचे शेकडो लेख येणे आहेत ज्यावर असे काही गरीब पोट भरू शकतील. कॉपी करून का होईना, पास होत रहा.
"मला लिखाण करण्याची बिलकुल सवय नाहीये " असं पहिल्यांदा बोलून जो माणूस लिहायला सुरुवात करतो त्याच्या इतका धोकादायक दुसरा कोणीच नाही. आधी तो गर्दी बघून जरा घाबरलेला असतो. पण एकदा त्याने लिखाण सुरु केले की मग तो थांबायचे नावच घेत नाही. एक एक मुद्दा आठवून आठवून त्याचं रटाळ लिखाण चाललेलं असते. मिपावर हळूहळू लोक बोअर होण्यास सुरुवात होते. लहान मुले जांभया द्यायला लागतात. मोठी माणसं मोबाईलमध्ये डोकं खुपसून टाइमपास करत राहतात. बायका एकमेकींशी हळू आवाजात गप्पा मारायला सुरुवात करतात. अगदी मुख्य बोर्डाच्या संपादक लोकांचा नाईलाज असल्याने ते बराच वेळ तसेच बसून राहतात.

भादरलेली अप्सरा : कलमी शोकांतिका

हृषीकेश पालोदकर ·

In reply to by संजय पाटिल

हो ना, शहरातील हमरस्ते पण महामार्ग आहेत हे पण या निम्मिताने कळाले. जसा पुण्यातील टिळकरोड वगैरे वगैरे .

गामा पैलवान 09/08/2017 - 21:22
हृषीकेश पालोदकर, लेख खुसखुशीत आहे. अप्सरा, भादरलेली, कलमी वगैरे शब्द पाहून पेन्सिल असावीसं वाटलं. पण ही वेगळीच अप्सरा निघाली आणि कपाळावर हात मारून घेतला. पण लेख आवडला. आ.न., -गा.पै.

In reply to by संजय पाटिल

हो ना, शहरातील हमरस्ते पण महामार्ग आहेत हे पण या निम्मिताने कळाले. जसा पुण्यातील टिळकरोड वगैरे वगैरे .

गामा पैलवान 09/08/2017 - 21:22
हृषीकेश पालोदकर, लेख खुसखुशीत आहे. अप्सरा, भादरलेली, कलमी वगैरे शब्द पाहून पेन्सिल असावीसं वाटलं. पण ही वेगळीच अप्सरा निघाली आणि कपाळावर हात मारून घेतला. पण लेख आवडला. आ.न., -गा.पै.

एका माणसाचा कट्टा - फुडोग्राफी २०१७ भेट

अनुप देशमुख ·

In reply to by अनुप देशमुख

एस 31/07/2017 - 12:31
फक्त पहिला फोटो दिसत आहे. इतर फोटोंना तुम्ही पब्लिक शेअर केलेलं नाहीये बहुतेक. गुगल फोटोंचा हा प्रॉब्लेम नेहमीचाच आहे. दुसऱ्या ब्राऊजरमधून गुगल मधून साइन आउट करून फोटो दिसायला पाहिजेत. दिसत नसतील तर ते पब्लिक शेअर नाहीयेत.

केडी 31/07/2017 - 11:09
प्रदर्शनाला भेट दिल्या बद्दल धन्यवाद. मला देखील तुमची लेखातले फोटो दिसत नाहीयेत. माझ्या ह्या पाककृतीचा फोटो प्रदर्शनात होता. कोकोनट बियर ब्याटर श्रिम्प/प्रांन्स

अजया 31/07/2017 - 19:32
कालच जाऊन आले प्रदर्शनाला. छानच होते. सर्व फोटो बघताना मिपावर सुंदर फुड फोटो टाकून पाकृ पेश करणाऱ्या सानिकाची अतिशय आठवण येत होती. तिचे एकसे एक फोटो या प्रदर्शनात बघायला आवडले असते. * प्रदर्शनकर्त्यांचे फोटो वर्कशाॅप विकांताला असणार आहे. * तिथे मस्त मिसळ आणि मॅड ओव्हर डोनट्सचे डिस्काउंट कुपन्स अगदी आग्रहाने आणुन दिले! * मोदींची पान फ्लेव्हर मिठाई छान होती!

अजया 31/07/2017 - 19:34
अरे हो! केडीचा हा फोटो पाहिला पण तो केडीचा आहे लक्षात आले नाही तिथे. हा धागा आधी वाचला असता तर आधी मिपावर पाहिलाय हा फोटो म्हणून लेकासमोर मिरवले असते ;)

In reply to by अनुप देशमुख

असे करून पहा... १. प्रथम ज्या अल्बममध्ये फोटो आहेत त्याला पब्लिक अ‍ॅक्सेस द्या. २. नंतर फोटो पूर्ण आकारात उघडून (थंबनेल नव्हे) मग मिळणारा कोड तो फोटो इथे टाकण्यासाठी वापरा.

उदय 01/08/2017 - 21:31
एकदम सुरुवातीला हा धागा टाकला होता तेव्हा सगळे फोटो दिसत होते, मी स्वतः बघितले आहेत. 'फ्लाय सोलो'चा टी-शर्ट घातलेला + तुमचा फोटो आणि चहा-बन चा फोटो आठवतोय.

नीलमोहर 03/08/2017 - 12:54
प्रतिसादातील फोटो आधी दिसत होते. त्यांची लिंक घेऊन धाग्यात टाकणारही होते, पण ते परत दिसेनासे झाले. इमेजेसना पब्लिक अ‍ॅक्सेस दिलायत का परत तपासून पहा. फोटोंच्या लिंक्स सा.सं आयडीला व्यनि अथवा खरडीने पाठवा.

In reply to by अनुप देशमुख

एस 31/07/2017 - 12:31
फक्त पहिला फोटो दिसत आहे. इतर फोटोंना तुम्ही पब्लिक शेअर केलेलं नाहीये बहुतेक. गुगल फोटोंचा हा प्रॉब्लेम नेहमीचाच आहे. दुसऱ्या ब्राऊजरमधून गुगल मधून साइन आउट करून फोटो दिसायला पाहिजेत. दिसत नसतील तर ते पब्लिक शेअर नाहीयेत.

केडी 31/07/2017 - 11:09
प्रदर्शनाला भेट दिल्या बद्दल धन्यवाद. मला देखील तुमची लेखातले फोटो दिसत नाहीयेत. माझ्या ह्या पाककृतीचा फोटो प्रदर्शनात होता. कोकोनट बियर ब्याटर श्रिम्प/प्रांन्स

अजया 31/07/2017 - 19:32
कालच जाऊन आले प्रदर्शनाला. छानच होते. सर्व फोटो बघताना मिपावर सुंदर फुड फोटो टाकून पाकृ पेश करणाऱ्या सानिकाची अतिशय आठवण येत होती. तिचे एकसे एक फोटो या प्रदर्शनात बघायला आवडले असते. * प्रदर्शनकर्त्यांचे फोटो वर्कशाॅप विकांताला असणार आहे. * तिथे मस्त मिसळ आणि मॅड ओव्हर डोनट्सचे डिस्काउंट कुपन्स अगदी आग्रहाने आणुन दिले! * मोदींची पान फ्लेव्हर मिठाई छान होती!

अजया 31/07/2017 - 19:34
अरे हो! केडीचा हा फोटो पाहिला पण तो केडीचा आहे लक्षात आले नाही तिथे. हा धागा आधी वाचला असता तर आधी मिपावर पाहिलाय हा फोटो म्हणून लेकासमोर मिरवले असते ;)

In reply to by अनुप देशमुख

असे करून पहा... १. प्रथम ज्या अल्बममध्ये फोटो आहेत त्याला पब्लिक अ‍ॅक्सेस द्या. २. नंतर फोटो पूर्ण आकारात उघडून (थंबनेल नव्हे) मग मिळणारा कोड तो फोटो इथे टाकण्यासाठी वापरा.

उदय 01/08/2017 - 21:31
एकदम सुरुवातीला हा धागा टाकला होता तेव्हा सगळे फोटो दिसत होते, मी स्वतः बघितले आहेत. 'फ्लाय सोलो'चा टी-शर्ट घातलेला + तुमचा फोटो आणि चहा-बन चा फोटो आठवतोय.

नीलमोहर 03/08/2017 - 12:54
प्रतिसादातील फोटो आधी दिसत होते. त्यांची लिंक घेऊन धाग्यात टाकणारही होते, पण ते परत दिसेनासे झाले. इमेजेसना पब्लिक अ‍ॅक्सेस दिलायत का परत तपासून पहा. फोटोंच्या लिंक्स सा.सं आयडीला व्यनि अथवा खरडीने पाठवा.
डिस्क्लेमर – जास्त फोटो नसल्याने जळजळ होण स्वाभाविक आहे पण आयोजन कर्त्यांच्या नियमात बसत नसल्याने फोटो काढता नाही आले. तरी सुद्धा मिपा चे नाव वापरून जाण्याची खुण म्हणून चार दोन फोटो काढले आहेत ते गोड मानून घ्या आणि जमल तर प्रदर्शनाला जाऊनही या. मिपा, फोटोग्राफी आणि खाद्य अस आवडत त्रिकुट केदारभाऊंच्या पोस्ट मध्ये दिसलं आणि लागलीच फुडोग्राफी इव्हेंट फेबु कॅलेंडर मध्ये टाकून ठेवला. एका उनाड दिवस म्हणून ठरवूनच आज सकाळी उठलो आणि इतर काम उरकून भल्या दुपारी बालगंधर्वच्या गेटवर जाऊन थडकलो.

लोकल मधले लोकल्स भाग- २

रघुनाथ.केरकर ·

अभिदेश 09/08/2017 - 00:56
मुलुंड ते SEEPZ via अंधेरी असा लोकल प्रवास केला त्याची आठवण झाली. त्याकाळी (१९९९ )दादरला लोकल बदलण्याशिवाय दुसरा पर्याय नव्हता. संध्याकाळी दादर लोकलला , तेही फास्ट , चढण्याचा थरार आठवला. पण आता हे करू शकेल असा आत्मविश्वास राहिलेला नाही.

अभिदेश 09/08/2017 - 00:56
मुलुंड ते SEEPZ via अंधेरी असा लोकल प्रवास केला त्याची आठवण झाली. त्याकाळी (१९९९ )दादरला लोकल बदलण्याशिवाय दुसरा पर्याय नव्हता. संध्याकाळी दादर लोकलला , तेही फास्ट , चढण्याचा थरार आठवला. पण आता हे करू शकेल असा आत्मविश्वास राहिलेला नाही.
भाग एक ​आत मध्ये तीन जणांच्या सीट वर एक पुरूष, आणि दोन स्त्रिया बसलया होत्या. प्रथमदर्शनी ते एक कुटुंब वाटत होतं. कोपऱ्यावरच्या सीटवर बाबा प्रवासी मध्ये आई प्रवासी आणि खिडकी कडे बेटी प्रवासी. बेटी प्रवासी वयवर्षे असतील अंदाजे २५ ते २८ च्या आसपास. आणि हिशोबाने तिचे आई बाबा होते. समोरच्या मोठ्या सीटवर नेहमीचे कंटाळलेले चेहरे मोबायलात डोकी घालून बसलेले होते. त्यातल्या खिडकी दुसऱ्या क्रमांकाच्या प्रवाशाने त्याचं ओझं त्याच्याच मांडीवर घेतलं होतं.

(why is there nothing rather than something ???????)

मुक्त विहारि ·
डिस्क्लेमर : सध्या आम्हाला फावला वेळ भरपूर असल्याने आणि ...... आणि....... आणि......... आणि........हा लेख टाकला आहे.आमच्या लेखात कुठलेही वैचारिक धन नसल्याने, विचारवंतांनी ह्या धाग्याकडे दुर्लक्ष करावे, टवाळांनी, टवाळांसाठी काढलेला हा टवाळ धागा आहे.