बरेच दिवस मनात होते.. आपण फक्त लिहावे .. उत्स्फुर्त.. तेंव्हाच सुचलेले ...दूसर्याने त्यावरती रिप्लाय मध्ये लिहावे...त्याला जे वाटले ते... कधी विरुद्ध अर्थाने कधी पुरक अर्थाने..
मध्येच त्याला साजेसे कोणी चित्र टाकावे.. कवीने कविता/कडवी लिहावी ..पुन्हा आपण रिप्लाय मधुन त्या अनुषंगाने बोलावे... कधी आपल्याच आपल्याला रिप्लाय करावा
खरेच असे होउ शकेल का .. उत्स्फुर्त लिखानाला वाव मिळेल का ? पण सुरुवात कुठुन करायची हेच कळेना.. उत्स्फुर्त लिखान म्हणजे कुठलाही विषय कसाही... नंतर त्या बद्दलचे विचार ... आणि कोणी तसेच रिप्लाय करतील का ?
बघु सुरुवात करतो आहे..
आजुबाजूला असलेल्या हॉटेल / दुकानांच्या तुलनेत येथे झकास हिरवा प्रकाश पसरला होता...
तेथे श्री व सौ मामलेदारच्या पंख्याची भेट झाली व आम्ही सर्वजण वरच्या मजल्यावर प्रयाण केले.
डॉ. खरे, माझीही शँपेन हे दोघे येत आहेत अशी माहिती मिळाली.
सुरूवात सूप पासून केली.
Khou Suey सूप..
टॉम यम सूप.
आणखी बरेच स्टार्टर्स मागवले जात होते व त्याचा फन्ना उडत होता. ऑर्डर देण्याची मुख्य जबाबदारी टकाकडे होती व तो ती जबाबदारी समर्थपणे पार पाडत होता. मात्र कोणत्या पदार्थाचे नांव काय आहे आणि नक्की कोणत्या पदार्थाची ऑर्डर दिली आहे याचा मेळ घालण्याचा टकाने अयशस्वी प्रयत्न केला व शेवटी नाद सोडून दिला. :)
मुवि, माप, मी आम्ही लोक सर्वजण समोर येईल ती प्लेट रिकामी करण्यात गुंतलो होतो. एक डिश खूपच आवडली म्हणून तेथल्या बुवाला बोलावून त्याचे (पक्षी: डिशचे!) नांव विचारले असता ती डिश कमळाच्या देठांची एक डेलीकसी आहे असे कळाले. (चवीला खरोखरी स्वादिष्ट असणार्या त्या डिशचे नांव कोणाच्या लक्षात आहे का?)
आणखी काही पदार्थांचे फटू देत आहे. नांवे विचारू नयेत.
खाणे सुरू असतानाच मॉकटेलची टूम निघाली.. व मॉकटेल्स मागवली गेली...
मँगो लिची स्मूदी..
व्हर्जिन चॉकलेट मार्टिनी
या पेयाचे नांव महिती नाही - हे डॉ खरेंनी मागवले / त्यांना मिळाले होते. अधिक माहिती तेच सांगू शकतील. ;)
आणखी बरेच भाताचे प्रकार आणि करीचे प्रकार मागवले गेले पण त्यांची अप्रतीम चव, भूक आणि गप्पा या गडबडीत फोटो काढणे जमले नाही.
हशा आणि खादाडी सोबत गप्पांचे विषय आणि आवाका बदलत होता... टकाने केलेली बँकॉक ट्रीप, प्रत्येकाचे ऑफीस, काम, पोपटी कशी करतात, राजस्थानमध्ये मिळणारे सामिष भोजन व त्याच्या स्पेशल एडीशन्स, वेगवेगळ्या राज्यांमध्ये मिळणारे वेगवेगळे खाद्यपदार्थ असा फेरफटका मारून मुवि, मी आणि डॉक्टर खरे शेवटी "क्रुड ऑईल प्रोसेसींग आणि भारताचा ऑईल रिझर्व" यावर पोहोचलो, टका, श्री व सौ माप आणि शँपेन यांचा उघड वेगळा गट पडला होता व ते कोणत्यातरी दुसर्या विषयांवर चर्चा करत होते.
आमच्या तेलाच्या चर्चेवरून व मध्यपूर्वेतील देशांच्या उल्लेखांवरून आमच्याबाबतीत "सरहद के ऊस पार" वगैरे कमेंट्स पास केलेल्या ऐकू येत होत्या - त्या फाट्यावर मारून आमची घमासान चर्चा सुरूच होती.
यादरम्यान एक कॉम्प्लीमेंटरी डेझर्ट टेबलावर आले.
शेवटी मुविंनी वेटरला बोलावून "आणखी थोडा वेळ बसले तर चालेल का?" असे विचारले व होकार मिळवला.
डॉक्टरांचे वेगवेगळ्या पेशंटचे अनुभव ऐकत ऐकत कट्टा संपला.
थाई, इंडोनेशीयन शाकाहारी पदार्थांचा फन्ना उडवला, भरपूर गप्पा झाल्या..!
एकंदर मजा आली :)
@मिपाचे औरंगजेब उर्फ गिर-जा काका उर्फ माझा मित्र प्रगो>> 
चला..,नाम'करण सार्थ झालं!
@बुवा आपले बागेच्या दाराशी सिक्युरिटीपाशी काही चौकशी करताना दिसले. बागेचा.....इंशुरन्स...शांती वगैरे काही शब्द अस्पष्टपणे कानावर पडले. >> दुस्स्स्स्स्स्स्स्स्स्ट चिमणराव ज्याकुबबाबा! 
@धबधब्यापाशी आल्यावर सर्व मंडळींनी कथानायकाला जुळं झाल्याबद्दल गुरुजींचं हार्दिक हाबिणंदण केलं. बरीचं "विचारपुस" केली.>> ह्या दुत्त दुत्त कुटील कारस्थानाची आखणी मा.आगोबा ढगोबा हत्ती,उर्फ ढुश्शखान रानडुक्कर पिंपरकर ह्यांन्नी नीट नियोजणपूर्वक आणि नेम धरुण केलेली होती! एका बाजुस औरंगजेब सपत्नीक हुबे होते. समोर पहिल्याकडीत..दोन नवमिपाकरं आणि नाखूनकाका व ज्याकुबबाबा स्प्यारोकर होते. त्याफळी मागे ते हिरवट व्यक्तिमत्व गलोलीत दगड धरून हुबं होतं..आणि कडेनी अफजुलखाना सारखं कुटील 
हास्य करीत हत्ती उर्फ रानडुक्कर माझ्यावर चाल करुन आलं..आणि मला सगळ्यांनी एकदम टाळ्या वाजवून "हबिनंदन....." असा एकच गलका केला. मी बाजुला कुठे तिरडी ,मडकं याची "सोय" 
केलेली आहे का? याचा अंदाज घेऊ लागलो. ( होय, माझ्या(च)साठी ! परंतू त्यातील बांबू काढून मी आधी हत्तीची निबर पाठ मऊ करणार होतो.. पण , हाय.. असो! दुत्त दुत्त!!! :-/ ) मग ते हिरवट व्यक्तित्व बुवा अभिनंदन असं म्हणून मागून फुडे आलं. आणि " ................................... " असा एक दगड मला मारीला. मी दूर्र्र्र्र्र्र्र्र्लक्ष 
ह्या मिपा-हत्यारानी तो निष्प्रभ केला. परत ते रानडुक्कर मला. "पेढेबर्फी कुठ्ठायत?" , " नाव काय ठेवली?" असे एक ना दहा प्रश्नांची (ठरवून! 
जाळून टाकलं. ह्या हल्याची मजा तो नीच औरंगजेब (आपल्या दाढीसह..) खदाखदा हसून घेत होता. :-/ सौ.औरंगजेब तर प्रथम पासूनच खदखदून हसत होत्या. एकदोनवेळा त्या पडायला आल्या ..इतक्या हसत होत्या..कारण हत्तीराक्षस माझ्यापाठी अत्यंत नीच पणे 
"सांगा सांगा.." चा टांगा घेऊन फिरत होता.. आणि मी त्याला .. "ह्हूं...ह्हूं.." करुन हुस'कावत होतो. 
चिमणराव उर्फ ज्याकुबबाबा हे तर मधेच संधी मिळेल ,तसा आपला प्रकाश पाडत होते.. मी त्यापासून वाचण्यासाठी दुर्लक्ष नावाची छत्री उघडून बसल्यामुळे बचावलो. (ह्या ह्या ह्या...) शेवटी मी मु.विं.ची शिडी करून त्या चक्रव्यूहातून बाहेर पडलो. मग मु.वि.पुत्राशी ओळख झाली. गप्पा झाल्या. आणि तेथून मंडळी खादाड कामास निघाली. जाता जाता. पहिला राजा , आणि काहि नवमिपाकरांबरोबर भाव विश्व च्या पुस्तक करण्याबद्दल छान चर्चा झाली. बाहेर आल्यावर एक्का काकांनी हळूच फोटू क्याच घेतले. आणि प्राधिकरणातील येका हाटीलात सुमारे १५ जणांसह निरनिराळ्या खाद्यपदार्थांवर हल्ला सुरु झाला. गणेशा आणि मी आमनेसामने,शेजारी नाखूनकाका..बाजुला हत्ती,पलिकडे श्री व सौ औरंगजेब त्या पलिकडे एक्काकाका आणि त्या साइडनी सहकुटुंब मु.वि. व माझ्या आणि गणेशा पलिकडील तळावर मोनु,त्रिवेणी,मितान ताई,आणि श्री व सौ चौथा कोनाडा .. अशी रचना लागली.
मग मितान तैं नी त्यांना सर्वांना दळाबाहेरुन फिरवून एक ओळख परेड करवली..आणि त्या दोघी एक्काकाकांच्या बाजुस (मंजी...औरंगजेबाच्या आमने/सामने.. 
) जाउन हुबारल्या.. मघ तिकडे त्यांचा गप्पांचा फड रंगला..
दरम्यान......आमचे मागील मैदानात एका कुंपनीतील १८ जणांचा एका सहकार्यासाठीचा सेंडॉफ कट्टा चालू होता. त्यातील छपाईदार भाषणे आणि त्या हाटीलातील हाटलेला तो क्यापटन हे एक टनभर पानाचे प्रकरण आहे, जे इथे खरडणे व्यर्थ आहे..
परंतू त्याकडे दुर्लक्ष करण्याचा एकमेव उपाय म्हणजे आपण दंगा वाढवणे हा होय. असे आमचे मणात आले.. आनि मग आंम्ही दुर्लक्ष ह्त्यार बाजुला ठेवून आगोबा आणि समोरुन होणार्या नाखून हल्यास प्रतिसादू लागलो. प्रथम आगोबा साठी हाटील म्याणेजरास मी मोठ्ठ्यांदा , "ओ...........सुरा आहे का हो मोठ्ठा एखादा? मला डुक्कर कापायचय!" असे इचारुण राडा सुरु क्येला. तो कप्तान दू..दू...नजरेनी मजकडे पाहू लागला. स्मोरुन गणेशा आणि इतर विकट हास्य करीत होते. हत्ती तरिही मला पुन्हपुन्हा " .................. " ( जाऊ दे) असे निरनिराळे प्रश्न इचारून पिडत होता. शेवटी मी हत्तीच्या डोक्यात टेबलावरील मिठ आणि मिरपुड टाकून.. "गप बसणेत आले णाही..तर कांदा आणि लोणचं टाकिन" म्हणून वाट्या उचलल्या तेंव्हा तो ब्रम्हराक्षस खदाखदा हसत शांत झाला.
दरम्यान खादाडी ऑन झालेली होती.. मग पैसा तै फोनवरुन आल्या.. हसत खिदळत त्यांचाही सहभाग आणि मी ,हत्ती आणि मितान तैंच्या दळातील अनाहितांशी बोलणे झाले. (त्यातच मला पै तै नी 'हत्ती छळला..तर लोणचं जरुर टाका' म्हणून हल्यास अणुमोदण दिले.. 
.
.
.
.
बागेची फेरी संपता संपता तो पिचिंप्रसिद्ध गणेश तलाव आला...
.
.
इथपर्यंत ६:३० झाले होते. पण मिपाकरांची हालचाल दिसेना. मग वल्लीसाहेबांना फोन लावला. "आता निघतोयच. पाच-दहा मिनीटांत पोचतो." असे ऐकल्यावर निदान एक मिपाकर तरी "ठरलेली वेळ + ६० मिनीटे" या कोष्टकात बसतो असे वाटून सुखावलो. बागेतली फेरी पुढे चालू केली. शिट्ट्या मारत बागेत जवळीकीने बसलेल्या जोडप्यांना दूरदूर बसा असे सांगत फेरी मारणारा एक गार्ड वाटेत दिसला. मी एकटाच फिरत असल्याने त्याला माझ्याकडे लक्ष देण्यात रस दिसला नाही. मी उगाचच "गणेश तलाव म्हणतात तो हाच काय ?" असा प्रश्न केला. "कोणी माझ्याशी काही बोलण्याची तसदी घेत आहे" हे पाहून त्याला भरून आले असावे. त्याने "हो, हाच तो तलाव. आता उन्हाळ्यामुळे पाणी नाही..." अशी सुरुवात करून ते "...एक खाजगी कंपनी बागेची देखभाल करते" इथपर्यंत बरीच माहिती न विचारता आपूलकीने दिली.
दूरून बोलतानाही त्याच्या तोंडाचा सिगरेटचा सुवास लपून राहिला नाही आणि मी "सिगरेट ओढणे आरोग्याला किती हानीकारक आहे. त्याने कँसर होतो" वगैरे उपदेश करून; त्याचे "लहान पणापासून लागलेली सवय", इ मुद्दे खोडून काढून निरुत्तर केले. माझा वेळ बरा गेला. पण त्याला "कुठून दुर्बुद्धी सुचली आणि याला माहिती सांगत बसलो", असा पश्चाताप झाला असावा. "आता जरा बागेत फेरी मारतो." म्हणून तो सटकला !
मी बागेची फेरी पुढे चालू केली (दुसरे काय करणार ? :) )...
.
.
.
माझी बागेची फेरी पूर्ण होऊन मी परत पार्किंग जवळ पोचलो तेव्हा ७ वाजले होते.
.
वल्लींची पाच-दहा मिनिटे संपली नव्हती, तेव्हा हा हिशेब वापरून "आकाशवाणीतली वेळ + ६० मिनीटे / ९० मिनीटे / १२० मिनीटे यातले योग्य व्हेरिएबल कोणते हे शोधून काढता येईल का ?" असा विचार करत चौरांसाहेबांना फोन लावला. "हो, हो आलोच आहे" असे ऐकून "कुठे आहात ?" हे विचारत असतानाच दस्तुरखुद्द प्रवेशव्दाराकडून हाताने खूण करत येताना दिसले. हुश्श्य...
मग मात्र एक एक करत मिपाकर जमा होऊ लागले. सर्व वजाबाकी जमेस धरून "MST * = आकाशवाणीतला IST + ९० मिनीटे" हा सिद्धांत प्रसिद्ध करायला हरकत नाही अशी खात्री झाली !
(* MST = मिपा स्टँडर्ड टाईम)
यानंतरचा वृत्तांत चिमणरावांनी मुख्य लेखात आणि बुवांनी प्रतिसादात दिला अहेच. पण ज्या गोष्टी त्यांनी कसलेल्या मिपाकराच्या खुबीने लपवल्या आहेत त्यापैकी काही जाता जाता उघड केल्या जातील (सर्व गोष्टी आताच उघड करण्याऐवजी काही राखीव अस्त्रे योग्य वेळी भात्यातून बाहेर काढली जातील !)
लोगा हल्लू हल्लू जमते वक्त, मीठ्ठा खाके मुवा गोड करते करते, खट्टा-मिठा बातां करेले मिपाकर...
.
.
पार्किंगजळच्या गप्पांचा एक टप्पा संपतासंपता, बागेत फेरी मारण्याचे कारण सांगून केलेला उपकट्टा संपवून अनाहिता परतल्या. मिठाईच्या अजून एका फेरीबरोबर अजून एक गप्पांची फेरी सुरू झाली. त्यात कोणाला तरी आठवले, " अरे ज्या बागेत जमून आपण गप्पा मारणार होतो त्या बागेत आपण गेलोच नाही !" मग मोठ्या नाईलाजाने सगळे बागेत शिरले. कृत्रिम धबधब्याकडे जाताना, त्या बागेचे माननिय दीर्घकालीन सभासद असलेल्या चिमणरावांनी भावविभोर होऊन त्याच्या खास आठवणीतल्या जागा आणि झाडे दाखवायला सुरुवात केली. पण काही दुsssष्ट मिपाकरांनी तो मुद्दा भरकटवल्याने चिमणरावांनी विषय मोठ्या शिताफीने बदलला आणि मिपाकर "पिंचीमधल्या बागांतील रहस्यमय कथा" ना मुकले (हाय रे दैवा !).
प्रसिद्ध धबधब्यावर पोचल्यावर मिपाच्या कंपूगुणविशेषाप्रमाणे परत लोकांची तीन-चार गटांत विभागणी होऊन वेगवेगळे जागतिक महत्वाचे विषय हाताळले जाऊ लागले आणि हास्यांचे फवारे उडू लागले. थोड्याच वेळात बुवांचे आगमन झाले आणि अगोदरच्या गप्पांत जमवलेल्या अनेक खास अस्त्रांचा त्यांच्यावर वर्षाव केली गेला हे अगोदर आलेच आहे... आता इतरांचे म्हणणे खरे की बुवांचे खरे, हा मोठा वादग्रस्त विषय होऊन त्यावर पंचशतकी धागा निघू शकतो यावर दुमत नसावे !
बराच अंधार झाल्याने बागेचा गार्ड शिट्टी फुंकून फुंकून लोकांना बाग सोडून जायला सांगू लागला. मोठ्या नाईलाजाने मिपाकरांची जड पावले पार्किंगकडे वळली. चिमणरावांनी सर्वात जवळच्या रस्ताने परतण्याऐवजी थोडा दूरचा रस्ता पकडला. अंतर्गत गोटातील बातमीप्रमाणे त्यांना त्या रस्त्यावरची काही खास झाडे मिपाकरांना दाखवायची होती. पण बर्याच जणांना तो उद्देश न समजल्याने त्यांनी जवळचा रस्ता पकडला. अंधार असल्याने चिमणरावांच्या चेहर्यावरची निराशा लपून गेली असे कोणीतरी खुसपुसताना ऐकू आले असे कोणीतरी म्हणाले...
.
शेवटी परत पार्किंगच्या अंधारातही गप्पांची फेरी व फोटो झाले...
...आणि अर्थातच परत एकदा "जेवायला कुठे जावे ?" या जागतिक जिव्हाळ्याच्या प्रश्नावर एक परिसंवाद झाला. त्याचा अगदीsss अखेरचा निर्णय असा : "प्रथम अमूकअमूक ठिकाणी जाऊ आणि तिथे सगळ्यांची बसण्याची सोय झाली नाही तर मग तमूकतमूक ठिकाणी जाऊ." ...आणि आम्ही निघालो...
.
पहिल्याच "रसोई-से" या रेस्तराँमध्ये सर्वांना बसण्याची सोय झाल्याने तेथेच तंबू गाडून पुढचे दोन एक तास रेस्तराँच्या कर्मचार्याना मिपाकरांच्या गप्पिष्ट आणि मिष्कील स्वभावाची पूरेपूर ओळख करून देण्यात आली. याचे वर्णन वर आले आहेच. त्या वेळेची काही क्षणचित्रे...
.
.
(या फोटोत अलिकडे : बुवांशी चाललेल्या धुमश्चक्रीमध्ये एक मोकळा क्षण साधून श्वास घेताघेता पुढच्या हल्ल्याचा प्लॅन करताना प्रगो आणि "शी बाई, नुसती लढाईच चाललीय. इकडच्या स्वारीचं माझ्याकडे इतकं म्हणून इतकंपण लक्ष नाही." असे म्हणत मानेला झटका देत विरुद्ध दिशेला पाहणार्या सौ प्रगो. पलिकडे : युद्धात गुंगलेले नेहमीचेच यशस्वी मावळे.)
.
जेवण संपल्यावर पोट जड झाले असले तरीही "जेवायला थांबलेल्या लोकांचा गृपफोटो हवाच" असा आग्रह करण्याइतपत उत्साह ओसंडून चालला होता...
.
रेस्तराँच्या दाराजवळचे हे फुलांचे दुकान मन अजूनच प्रफुल्लीत करून गेले...
.
तितक्यात तेथे जवळच एक प्रसिद्ध "खाण्याच्या पानाचे बुटीक" आहे अशी खुशखबर आल्याने सगळ्यांचा मोहरा तिकडे वळला नसता तरच नवल !
हेच ते "नाद" नावाचे वैशिष्ट्यपूर्ण पानाचे बुटीक आणि तेथे हिरीरीने खास पानांचा आस्वाद घेणारे रसिक मिपाकर...
.
.
.
बुटीकचे मालक...
अखेरीस, बदमाष घड्याळाने खूप उशीर झाला आहे असे सांगितल्याने अत्यंत नाईलाने आणि जड अंतकरणाने एकमेकांचा निरोप घेऊन पांगापांग झाली... ते पुढच्या कट्यांचे कच्चे आराखडे केल्यानंतरच !
.
आपल्या “नाद” मध्ये साक्षात नादखुळा अवतरलेले आहेत पाहुन नादमालक आनंदित झाले.
पुढील कट्ट्यासाठी काय स्ट्रॅटेजी आखायची अन बुवा वल्ली यांना पेचात कसे पकडायचे याचे खलबत करताना नाखु अन इए :
नाद करायचा नाय : भोजनानंतर तांबुल सेवन तृप्त मिपागण !
असा धमाल माझा पहिला मिपाकट्टा !
पाउस.....आठवणी...भावना...समाधान....सुख....रस्ता चुकणे..सह्यगिरीप्रति आदरयुक्त भाव
मी येतोय.
In reply to मी येतोय. by प्रचेतस
राजधानीचं नाव पण नका काढु!
In reply to राजधानीचं नाव पण नका काढु! by कॅप्टन जॅक स्पॅरो
अगदी अगदी.
In reply to अगदी अगदी. by प्रचेतस
आपटे प्र्शालेच्या समोरचा
In reply to आपटे प्र्शालेच्या समोरचा by नाखु
ह्यात गुर्जी जाणकार म्हणत
In reply to ह्यात गुर्जी जाणकार म्हणत by प्रचेतस
धाग्यावर
In reply to ह्यात गुर्जी जाणकार म्हणत by प्रचेतस
मामा मिसळ
In reply to मामा मिसळ by अनुप ढेरे
हो हो. तीच ती.
In reply to आपटे प्र्शालेच्या समोरचा by नाखु
तो आशा डायनिंग हॉल. रविवार
In reply to तो आशा डायनिंग हॉल. रविवार by मृत्युन्जय
बाहेर घरगुती जेवायला कशाला
In reply to तो आशा डायनिंग हॉल. रविवार by मृत्युन्जय
सार?
अरे वा वा!
In reply to अरे वा वा! by पैसा
त्यापेक्षा प्रत्यक्ष आलात तर
In reply to अरे वा वा! by पैसा
तू दोन आख्खे घास खातेस? !!!!!
In reply to तू दोन आख्खे घास खातेस? !!!!! by बिपिन कार्यकर्ते
हो
वेळः रविवारी पहाटे ११.००
In reply to वेळः रविवारी पहाटे ११.०० by मांत्रिक
चय महाराजा
In reply to चय महाराजा by नाखु
वंदता की वदंता?
In reply to वंदता की वदंता? by अभ्या..
जो जे
कट्टयाला शुभेच्छा.मजा करालच.
सुकांता बघा बरे जमतयं का ते..
In reply to सुकांता बघा बरे जमतयं का ते.. by द-बाहुबली
ब्येष्टच. येणार आहेस काय?
हो ना म्हणता कट्ट्याची वेळ
वाल्गुदाचार्यही येताहेत.
मुंबापुरीहून कुणी हाय का?
ईच्छुक..!
येणार
अर्रर !
In reply to अर्रर ! by कपिलमुनी
येणारेस
In reply to अर्रर ! by कपिलमुनी
हो बरेच जण सुद्द साकाहारी
In reply to हो बरेच जण सुद्द साकाहारी by कॅप्टन जॅक स्पॅरो
एकदम रानोमाळी वाचलं....
In reply to एकदम रानोमाळी वाचलं.... by प्यारे१
तुम्हाला फोटो पाठवुच व्हॉट्स
In reply to तुम्हाला फोटो पाठवुच व्हॉट्स by कॅप्टन जॅक स्पॅरो
@#$#-@%&*@@@+**@@@
In reply to @#$#-@%&*@@@+**@@@ by प्यारे१
तिकडे इनो मिळत नाही का?
मी पण येणार...
kattyas शुभेच्छा. वृत्तांत
ठरला एकदाचा तिसऱ्या धाग्यात
नक्की ११ ला येणार का कट्टेकरी
In reply to नक्की ११ ला येणार का कट्टेकरी by यशोधरा
रविवारी हापिस??? गुनाह है ये.
In reply to रविवारी हापिस??? गुनाह है ये. by कॅप्टन जॅक स्पॅरो
अगदी अगदी रे :(
In reply to अगदी अगदी रे :( by यशोधरा
फक्त
In reply to फक्त by नाखु
असं हापिस मिळालं असतं तर मी
In reply to फक्त by नाखु
काय मिठाचं पोतं घेऊन बसले का
In reply to काय मिठाचं पोतं घेऊन बसले का by यशोधरा
५ दिवस सुट्टीचा मिठाच्या
In reply to ५ दिवस सुट्टीचा मिठाच्या by बॅटमॅन
जखमेवर मीठ चोळणे =
In reply to जखमेवर मीठ चोळणे = by यशोधरा
=)) धन्यवाद!
In reply to जखमेवर मीठ चोळणे = by यशोधरा
जेव्हा बघावं तेव्हा तुम्ही
In reply to जेव्हा बघावं तेव्हा तुम्ही by टवाळ कार्टा
इन्शुरन्स आहे का रे तुझा? =))
In reply to इन्शुरन्स आहे का रे तुझा? =)) by कॅप्टन जॅक स्पॅरो
खिक्क
In reply to खिक्क by टवाळ कार्टा
ओ यशोधरा तै, तुम्ही एव्हरेस्ट
In reply to ओ यशोधरा तै, तुम्ही एव्हरेस्ट by टवाळ कार्टा
तयारी करायला लाग. चाललेय मी
In reply to तयारी करायला लाग. चाललेय मी by यशोधरा
काय काय तयारी करावी लागेल ते
In reply to काय काय तयारी करावी लागेल ते by टवाळ कार्टा
खरंच येणार आहेस का आपली
In reply to जेव्हा बघावं तेव्हा तुम्ही by टवाळ कार्टा
मिपाच्या वतीने तू शब्द टाकणार
In reply to मिपाच्या वतीने तू शब्द टाकणार by यशोधरा
डोनट अनडरयेश्टीम्येट माय पावर
In reply to डोनट अनडरयेश्टीम्येट माय पावर by टवाळ कार्टा
हुर्रर्रऽऽ
In reply to हुर्रर्रऽऽ by यशोधरा
ते "दूत्त दूत्त" ल्हिहाय्चे
In reply to ते "दूत्त दूत्त" ल्हिहाय्चे by टवाळ कार्टा
तुला म्हायतीये ना तू आहेस ते?
In reply to तुला म्हायतीये ना तू आहेस ते? by यशोधरा
ब्वॉर्र :)
In reply to ब्वॉर्र :) by टवाळ कार्टा
ह्या, ह्या ह्या!!
In reply to ह्या, ह्या ह्या!! by यशोधरा
शेव्टी तुम्ही पण पुण्याच्याच.
नेहमीप्रमाणे तिसर्या धाग्यात पुणे कट्टा.....
In reply to नेहमीप्रमाणे तिसर्या धाग्यात पुणे कट्टा..... by मुक्त विहारि
वृत्तांत यंदा अत्रुप्त
In reply to वृत्तांत यंदा अत्रुप्त by कॅप्टन जॅक स्पॅरो
@ वृत्तांत यंदा अत्रुप्त
In reply to @ वृत्तांत यंदा अत्रुप्त by अत्रुप्त आत्मा
व्रुत्तांतासाठी
In reply to व्रुत्तांतासाठी by नाखु
@ परस्पर भागवत मित्रमंडळ>>
In reply to @ परस्पर भागवत मित्रमंडळ>> by अत्रुप्त आत्मा
नाखुनकाका आणि कुंपणीने
In reply to नेहमीप्रमाणे तिसर्या धाग्यात पुणे कट्टा..... by मुक्त विहारि
तुम्ही पण चक्कर टाका. अनायासे
म्या बी एनार …
शुभेच्छा
कट्ट्याला शुभेच्छा
In reply to कट्ट्याला शुभेच्छा by श्रीरंग_जोशी
त्यांनी प्रतिसादच नाही दिलेला
प्रयत्न करत आहे.
In reply to प्रयत्न करत आहे. by हर्षद खुस्पे
नाही.
बि. का. येणार असतील तर मज्जा
In reply to बि. का. येणार असतील तर मज्जा by हर्षद खुस्पे
येऊ नाही शकलो.
कट्ट्यास शुभेच्छा... पोटभर
कट्ट्यास शुभेच्छा!
In reply to कट्ट्यास शुभेच्छा! by बोका-ए-आझम
मटार उसळ, शिकरण, उकडीचे मोदक
मी पण इच्छुक आहे येण्यास.
मी पण येईन, मी समीर पाठक,
In reply to मी पण येईन, मी समीर पाठक, by समीर_happy go lucky
शिवाजीनगर स्टेशन पासून चालत
In reply to शिवाजीनगर स्टेशन पासून चालत by अत्रुप्त आत्मा
आधीच्या कट्ट्याला मला अर्धा
In reply to आधीच्या कट्ट्याला मला अर्धा by अभ्या..
पुण्यातले पत्ते पुण्यातल्याच
In reply to आधीच्या कट्ट्याला मला अर्धा by अभ्या..
फुटलो!
In reply to आधीच्या कट्ट्याला मला अर्धा by अभ्या..
कोणत्या सालची खरेदी हाये.
कट्टयापूर्वी या धाग्याची
In reply to कट्टयापूर्वी या धाग्याची by प्यारे१
सुपारी वाजवून घेतली का?
In reply to सुपारी वाजवून घेतली का? by टवाळ कार्टा
चिमण आपला 'भाव' हाय म्हणून
In reply to चिमण आपला 'भाव' हाय म्हणून by प्यारे१
तो असेल...बाकीच्यांच्या