मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

वेळ लावू नका

पाषाणभेद ·

निनाद 20/09/2011 - 10:15
झकास लावणी. आवडली. लाडीगोडीचं तुमचं बोलणं गोडगुलाबी कोडं घालणं यात सर्व णं च्या ठिकाणी नं असे असल्यास अजून बरे...

वसईचे किल्लेदार 20/09/2011 - 10:28
अहो, "विडा ठेवला चुना लावून" हे "विडा ठेचला चुना लावून" असे वाचले हो... बाकी चालुद्या ... अरे हो ... राहिलेच ... लावणी छानच आहे!

अत्रुप्त आत्मा 20/09/2011 - 20:50
वाहव्व पा.भे..नेहमी प्रमाणे फक्कड लावणी केलीत हो :-) अवांतर---तुझ सगुण म्हनु की निर्गुण रे.. याची चाल परफेक्ट बसतीये तुमच्या लावनीला,,, बराबर हाय पेरनी जोमदार त लावनी भरदार,,,निसर्ग नियमच हय त्यो...

निनाद 20/09/2011 - 10:15
झकास लावणी. आवडली. लाडीगोडीचं तुमचं बोलणं गोडगुलाबी कोडं घालणं यात सर्व णं च्या ठिकाणी नं असे असल्यास अजून बरे...

वसईचे किल्लेदार 20/09/2011 - 10:28
अहो, "विडा ठेवला चुना लावून" हे "विडा ठेचला चुना लावून" असे वाचले हो... बाकी चालुद्या ... अरे हो ... राहिलेच ... लावणी छानच आहे!

अत्रुप्त आत्मा 20/09/2011 - 20:50
वाहव्व पा.भे..नेहमी प्रमाणे फक्कड लावणी केलीत हो :-) अवांतर---तुझ सगुण म्हनु की निर्गुण रे.. याची चाल परफेक्ट बसतीये तुमच्या लावनीला,,, बराबर हाय पेरनी जोमदार त लावनी भरदार,,,निसर्ग नियमच हय त्यो...
वेळ लावू नका
रात नवेली आली चालून विडा ठेवला चुना लावून तुमच्या येण्याचा नाही भरवसा वेळ लावू नका बेगीनं या राजसा वाट तरी पहावी कितीक बाई दिस गेला हि रात सरत जाई ऐन मोक्याला धोका कसला? जीव झाला येडापीसा वेळ लावू नका बेगीनं या राजसा लाडीगोडीचं तुमचं बोलनं गोडगुलाबी कोडं घालनं आधारासाठी हात उशाला पांघराया अंग द्या न विसरता वेळ लावू नका बेगीनं या राजसा शिनगाराचा असल्या येळी आठव तुमची डोळा आली दोन्ही पापण्या न्हाती पाणी विरह सहन होईना जरासा वेळ लावू नका बेगीनं या राजसा - पाषाणभेद (दगडफोड्या) २०/०९/२०११
प्रेमकाव्य
कविता
शृंगार
शांतरस

श्लील अश्लील

चित्रगुप्त ·

चित्रगुप्त 19/09/2011 - 03:02
दुर्बोधता हे आधुनिक कलेचे व्यवच्छेदक लक्षण आहे, असे गंगाधर गाडगीळ की कोणीतरी म्हटलेच आहे....

पाषाणभेद 18/09/2011 - 23:57
जे मोठ्यामोठ्या संत महंतांनादेखील जे कोडे सुटलेले नाही त्याच कोड्याचा प्रश्न एका नवजन्म घेणार्‍या बालकाला पडावा यात मोठे आश्चर्य आहे. एकाअर्थाने त्या बालकाची पुढली वाटचाल अध्यात्मिकमार्गावर होणार/ झाली असेल.

नितिन थत्ते 19/09/2011 - 08:49
धर्ममार्तंड अश्लील म्हणाले तो "जन्म अश्लील" की विचारलेला "प्रश्न अश्लील"? (श्लीलशिरोमणी ह भ प श्री दादामहाराजांचा फ्यान) नितिन थत्ते

अत्रुप्त आत्मा 19/09/2011 - 23:45
@- की विचारलेला "प्रश्न अश्लील"? :bigsmile: ढीशक्याँव..ढीशक्याँव... ए $$$$$ ढीशक्याँव...भागो $$ भागो$$ भागो$$ थत्तेचाचा आ गए,थत्तेचाचा आ गए.. ;-)

चित्रगुप्त 19/09/2011 - 13:37
सुरुवातीला मी वरती एक अर्भक वानराचा फोटो दिला होता, परंतु त्याचा या कवितेच्या विषयाशी फारसा संबंध नाही, असे वाटल्याने तो काढून टाकला आहे. त्यावेळीच हे स्पष्टीकरण द्यायला हवे होते, परंतु राहून गेले. यात अन्य कुणाचा काही संबंध नाही.

परिकथेतील राजकुमार 19/09/2011 - 19:44
श्री. चित्रगुप्त, येवढे वैश्विक सत्य उघड करणारे आणि मनातल्या नसे नसेला पिळवटून टाकणारे हे लिखाण तुम्हाला का आणि कसे सुचले ह्या विषयी देखील थोडे लिहाना.

ऋषिकेश 19/09/2011 - 09:26
हे आधुनिकोत्तर लेखन आहे का? ;) असे असल्यास वा वा चान चान!! तसे नसल्यास कळले नाही असे बिंदास सांगतो :)

श्रावण मोडक 19/09/2011 - 10:00
या लेखनात दम आहे असे वाटते आहे. माणसाच्या मूल्यविषयक कल्पनांवर भाष्य असावे हे. पण काय आणि कसे ते नीट सांगता येत नाही. कॉलिंग घासुगुर्जी!

चित्रगुप्त 19/09/2011 - 10:25
या लेखनासंबंधित माझ्या प्रकट व सुप्त मनातील जाणिवांचा वेध घेण्याचा प्रयत्न करतो आहे. ते लिहून झाल्यावर इथे देइनच, त्यापूर्वी गुरुजी व अन्य काय म्हणतात, हे जाणून घेउ इच्छितो.

चित्रगुप्त 19/09/2011 - 11:23
अहो, कसले हापिस अन कसले काय... 'रिकामा न्हावी, भिंतीला तुंबड्या लावी', या जमातीतले आहोत आम्ही. जन्मजात फुर्सती पणाचे फुकट धंदे करणारे.

चिंतातुर जंतू 19/09/2011 - 14:49
  1. 'आपला तो बाब्या दुसर्‍यांचा तो कार्टा' या न्यायानं मातेला आपल्या बाळाचा जन्म श्लील वाटणं यात काहीच विशेष नाही.
  2. धर्ममार्तंडांना कशालाही अश्लील म्हणण्याची वाईट खोड शतकानुशतकं आहेच त्यामुळे त्यातही काही विशेष नाही.१
१. अधिक माहितीसाठी या पानावर 'Blasphemy and religion' हा भाग वाचावा. मग यातून निष्कर्ष काय काढता येतील?
  1. कवी चारचौघांसारखाच आहे; अडचण असली तर ती धर्ममार्तंडांची आहे.
  2. ज्याच्या जन्माची धर्ममार्तंडांना अडचण होते असा कवी बहुधा मूर्तिभंजक उदारमतवादी असावा ;-)
  3. ज्यानं टाकलेला फोटो इथे संपादित होतो असा कवी बहुधा मूर्तिभंजक उदारमतवादी असावा लेखकानं स्व-संपादन करून फोटो काढलेला असल्यामुळे लेखक खोडसाळ असावा ;-)

नितिन थत्ते 19/09/2011 - 18:33
ओ मालक, आमच्या प्रश्नाला उत्तर न देताच निष्कर्ष? ज्याला अश्लील म्हटलं तो तुमचा जन्म अश्लील होता की तुमचा प्रश्न अश्लील होता (धर्ममार्तंडांच्या दृष्टीने)? नितिन थत्ते

चिंतातुर जंतू 19/09/2011 - 19:57
तुमचा प्रश्न वाचून पंगा मोड ऑन ठेवला आहे. कधीतरी (कार्यबाहुल्य सरल्यानंतर) आणि कसेतरी (क्षमतेनुसार) टॅग बंद केला जाईल उत्तर दिले जाईल.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 19/09/2011 - 20:17
1. 'आपला तो बाब्या दुसर्‍यांचा तो कार्टा' या न्यायानं मातेला आपल्या बाळाचा जन्म श्लील वाटणं यात काहीच विशेष नाही. 2. धर्ममार्तंडांना कशालाही अश्लील म्हणण्याची वाईट खोड शतकानुशतकं आहेच त्यामुळे त्यातही काही विशेष नाही.
'आपला तो बाब्या आणि दुसर्‍याचे कार्टे' ही म्हण धर्ममार्तंडांसंदर्भातच जास्त लागू नाही का? माता ही साक्षात प्रेममूर्ती असल्यामुळे आणि कवितेत माता या शब्दाचा अर्थ पुरेसा धूसर असल्यामुळे म्हणीचा दुसरा भाग मातेला लागू पडेलच असं नव्हे. पण एखादी माता धर्ममार्तंडही असेल तर ...

चिंतातुर जंतू 19/09/2011 - 23:57
'आपला तो बाब्या आणि दुसर्‍याचे कार्टे' ही म्हण धर्ममार्तंडांसंदर्भातच जास्त लागू नाही का?
हा आपला पूर्वग्रह आहे असे आमच्या स्वतःच्या उदाहरणावरून जाहीर करू इच्छितो. जे मूर्तिभंजक उदारमतवादी आमच्या आसपास आहेत ते आम्हांस बाब्येच वाटतात.* आता यातून आम्ही धर्ममार्तंड ठरत असू तर जळो तो धर्म. ;-) * - हां आता आम्हास खुदुखुदू हसणारे काहीजण मूर्तिभंजक नसूनही आम्हास बाब्येच वाटतात ते असो.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 19/09/2011 - 19:36
>>>> ही कविता सुद्धा मला दुसर्‍या महायुद्धातल्या ज्यू हत्याकांडावर आहे असे वाटू लागले आहे... बाप रे...! कवितेचे रसग्रहण केले तर आम्हा विद्यार्थ्यांना कविता समजायला मदत होईल. मला या कवितेत कोणाचा जन्म होतोय हेच कळले नाही. -दिलीप बिरुटे

परिकथेतील राजकुमार 19/09/2011 - 19:48
मला या कवितेत कोणाचा जन्म होतोय हेच कळले नाही.
तुम्ही तो 'माकडांची आणि मनुक्षांची एकदा पैज लागते नदी किनार्‍यावर...' हा विनोद ऐकला नसावात,नाहीतर तुम्हाला असा प्रश्नच पडला नसता. असे करा प्रा.डॉ. , तुम्ही योगप्रभू किंवा सोत्रिंना व्यनी करा. ते फार व्यवस्थीत समजावतील बघा.

राजेश घासकडवी 19/09/2011 - 21:31
ही सहा ओळींची कविता आहे, तिची जातकुळी एखाद्या चारोळीसारखी आहे. किंवा गजलच्या एखाद्या शेरासारखी. मला व्यक्तिशः यापेक्षा मोठ्या रचना आवडतात. किंवा एकावेळी अशा काहींचा संग्रह असावा अशी इच्छा असते. कविता वाचून पहिल्यांदा आठवला असेल तर मेरीने जीझसला दिलेला व्हर्जिन बर्थ. हा उल्लेख भाषांतराच्या चुकीमुळे आला असं म्हणतात, पण धर्ममार्तंडांना ते जपावंसं वाटलं. मेरीला आपोआपच कौमार्याशी जोडलेलं पावित्र्य त्यामुळे प्राप्त झालं. गर्भधारणा ज्या प्रक्रियेतून होते तिला अश्लील का बरं म्हणावं? मात्र धर्ममार्तंड, संस्कृतीरक्षक तसं म्हणताना दिसतात हेही खरंच. हे कवीला सांगायचं आहे.

शिल्पा ब 19/09/2011 - 22:04
मला कविता प्रकार फारसा आवडत नाही. गाणे आवडते. असो. बाकी व्हर्जिन बर्थ कसा काय देउ शकते हा प्रश्न जगात कुठेही कोणालाही कसा पडला नाही याचेच आश्चर्य.

चिंतातुर जंतू 19/09/2011 - 23:48
बाकी व्हर्जिन बर्थ कसा काय देउ शकते हा प्रश्न जगात कुठेही कोणालाही कसा पडला नाही याचेच आश्चर्य.
ज्यांना पडायचा त्यांना पडलाय. बाकी पार्वतीने गणपतीला कसा जन्म दिला या कथेवरदेखील आपल्याला प्रश्न पडून गेला असेल असे गृहित धरतो. असो.

शिल्पा ब 20/09/2011 - 08:16
हो, पण मी लहान असताना " ई ....पार्वती इतकी घाण रहायची की तिच्या मळापासुन छोटा मुलगा बनवता आला? " असं विचारुन धपाटे, शिव्या इ. इ. चा यथेच्छ अनुभव घेतलेला आहे.

मूकवाचक 20/09/2011 - 09:39
उर्दू गझल मधे 'वाईज' च्या नावाने शायर खडे फोडतात त्या धाटणीची वाटते. फारच त्रोटक आहे. त्यामुळे आशय स्पष्ट होत नाही असे वाटले.

चित्रगुप्त 20/09/2011 - 01:48
व्हर्जिन बर्थ कसा काय देउ शकते, याचे उत्तर समर्थांनी दासबोधात देऊन ठेवलेले आहे: रजस्वलेचा जो विटाळ त्याचा आळोन जाला गाळ त्याचाच हा नरदेह केवळ जाला असे आता मग यात मातुश्री विवाहित वा अविवाहित, हा प्रश्नच उद्भवत नाही. टीपः दासबोध वाचायचो, त्याला आता पस्तीस वर्षे उलटली आहेत, त्यामुळे एखाद-दुसरा शब्द इकडेतिकडे झाला असेल, पण अर्थ तोच आहे. नेमका समास व ओवी कोणती, हे लक्षात नाही. जिज्ञासूंनी या निमित्ताने दासबोध चाळल्यास उत्तमच.

शिल्पा ब 20/09/2011 - 08:20
हल्ली त्याला "टेस्ट ट्युब बेबी" म्हणतात असे ऐकुन आहे...त्याकाळी जर असे ज्ञान भारतीयांकडे होते तर मग पुढे काय झाले? का हे पण पुष्पक विमानासारखं!!

चित्रगुप्त 20/09/2011 - 10:48
या कवितेत काही कळले नाही, अश्या ज्या प्रतिक्रिया आल्या, त्या रास्तच आहेत, असे वाटून या कवितेचा धांडोळा घेत आहे: लहान मुलांना प्रत्येक गोष्टीविषयी खूप जिज्ञासा असते, व त्यापोटी ते खूपसे प्रश्न विचारात असतात, हे आपण बघतोच. या जिज्ञासेची व प्रश्नांची सुरुवात त्यांना बोलता येउ लागल्यावर आपल्याला प्रत्यक्ष प्रश्न विचारू लागतात, तेंव्हा होते, असे जरी भासत असले, तरी त्याचा प्रारंभ जन्म-क्षणापासून वा गर्भावस्थेपासूनसुद्धा होत असेल, असे मला वाटते. विशेषत: ज्ञानेश्वर, मोझार्ट इ. सारख्या प्रतिभावंतांच्या बाबतीत असे घडणे सहज शक्य आहे. मनुष्याच्या आयुष्यातील अगदी पहिली घटना म्हणजे स्वत:चा जन्म. तेंव्हा पहिली जिज्ञासा स्वत:च्या जन्माबद्दलच असू शकते. या कवितेतील नवजात अर्भक स्वत:च्या जन्माबद्दलच प्रश्न विचारत आहे. ते आपला प्रश्न आईला विचारणार, हे स्वाभाविकच आहे. .... परंतु त्याने विचारलेला प्रश्न फार विचित्र आहे. अमुक एक गोष्ट श्लील की अश्लील, असा प्रश्न त्याला पुढे अनेक वर्षांनंतर पडू शकतो, परंतु जन्मल्या जन्मल्या असे कसे शक्य आहे? इथे आपल्याला असा कयास करावा लागतो, की हा प्रश्न त्याच्या मागील जन्माच्या स्मृतीतून आला असावा. धर्ममार्तंडांच्या उल्लेखामुळे गॅलिलिओ, ज्ञानेश्वर, डार्विन वगैरे आठवतात. श्लील की अश्लील असा प्रश्न, व धर्ममार्तंडांचे उत्तर 'अश्लील अश्लील' यावरून पूर्व-जन्मातील एखाद्या लेखकाचा, कवीचा, चित्रकाराचा हा पुनर्जन्म असावा, असे वाटू लागते. या संदर्भात कालिदास, काकोडकर, फ्रॉईड, राजा रविवर्मा, एम एफ हुसेन, यांची आठवण होते. यातील हुसेन यांचे उदाहरण अगदी अलिकडचे. ते विख्यात चित्रकार तर होतेच, शिवाय कवीही होते. म्हणजे सरस्वतीची त्यांच्यावर विशेष कृपा होती, असे म्हटले पाहिजे. परंतु या सरस्वतीच्या चित्रावरूनच आपल्याला मरणसमयी सुद्धा मायदेशात परतता आले नाही, हे शल्य उरी घेउनच ते गेले. आपण 'श्लील-अश्लील-विवेक' करायला हवा होता, अशी बोचणीही त्यांना लागली असेल. अश्या परीस्थित नवीन जन्म घेतल्यावर ते काय करतील? मृत्युसमयी जो विचार, वासना मनात असते, ती पुढील जन्मात तिथूनच पुढे चालू होते, असे सांगितले जाते. त्यामुळे नवीन जन्म घेता घेता त्यांनी आत्ताच हा श्लील-अश्लीलतेचा घोळ मिटवलेला बरा, म्हणून आईला प्रश्न विचारलेला दिसतो. आईने त्यांना प्रेमभराने, आपुलकीने "बाळा श्लील रे श्लील" असे उत्तर दिले. परंतु खरा प्रश्न धर्ममार्तंडांच्या विरोधाचा आहे, म्हणून ते त्यांनाही तोच प्रश्न विचारतात. मार्तंडहो, माझा जन्म श्लील की अश्लील? (मार-तंड: मारणारे, तंडन करणारे, इ.इ.) एरव्ही एक-मेकांचा हेवादावा करणारे, प्रसंगी खून सुद्धा करणारे मार्तंड अश्या प्रसंगी एक होऊन 'एकरवाने' म्हणतात: अश्लील अश्लील. (आई प्रमाणे ते 'बाळा', 'रे' असले आपुलकीदर्शक शब्द वापरत नाहीत, तर ताबडतोब अश्लील अश्लील असे ठणकावून सांगतात. जणु तेवढे एकच उत्तर त्यांना ठाऊक असते) .....असा या कवितेचा अर्थ लावता येतो. ____________________________________________________ परंतु खरोखरच असा सर्व विचार करून, ठरवून ही कविता रचली गेली आहे का? याचे उत्तर "नाही" असे आहे. या कवितेच्या निर्मिती संबंधी आणखी बरेच लिहिण्याजोगे आहे, आणि ते लिहिल्याने काव्यनिर्मिती वा एकूणच कलानिर्मितीच्या प्रक्रियेवर प्रकाश पडू शकतो. परंतु वेळेअभावी सध्या इथेच थांबावे लागत आहे.

धनंजय 21/09/2011 - 01:36
गमतीदार कविता. (कविता अशी अतिस्पष्ट असली, की मला त्यातून मिळणारा आनंद थोडा कमी होतो. कदाचित चित्र हवे होते. मूळ प्रसिद्धीत दिलेले चित्र मी बघितले नाही. चित्राखाली शीर्षककविता म्हणून चित्र+कविता ही जोडकलाकृती कदाचित बहुपदरी होती.)

खिलजि 07/05/2018 - 13:57
हि कविता तर एखाद्या प्रकांडपंडितालाही मौनव्रत धारण करायला लावेल अशी बनली आहे . कलियुगाची महती कवितेत उतरली आहे . मला वाटतं पुढचं भविष्यकालीन भाकीतच या कवितेमध्ये आवतरले आहे .. सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

माहितगार 07/05/2018 - 15:41
..मला वाटतं पुढचं भविष्यकालीन भाकीतच..
ते नेमके कोणते ? ( कवि महोदयांना त्यात पूर्वजन्म दिसतोय, ते ऋषिकेश म्हणतात आधुनिकोत्तर वगैरे आता आपण भविष्याचे भाकीत बघताय तरी कोणते ?)

खिलजि 08/05/2018 - 13:12
थोड्याच वेळात व्यनि करेन साहेब . जो अर्थ मी घेतला आहे या कवितेतून तो फारच भयानक आहे . इथे जाहीर व्यक्त होणे योग्य नाही . मला वाटतं , हि चार वाक्य पुढे जाऊन खरी होणार आहेत इतकी ताकद आहे त्यांच्यामध्ये आणि आता तर त्याची सुरुवातही झाली आहे . आपण आजकाल वर्तमान पत्रात येणाऱ्या बातम्यांवरुन हे ओळखू शकतो सहज . एकंदरीत कविता जरी छोटी असली तरी खूप गहन आहे .

माहितगार 08/05/2018 - 14:16
भारतीय राज्यघटना महिलांना निवडस्वातंत्र्य देते, आणि जन्माधारीत कोणत्याही विषतेस नाकारते , त्यामुळे सर्व जन्म कायद्याने आणि ज्या गोष्टीत त्या जन्मलेल्या गोष्टीत त्या बाळाची काहीच चूक नाही तेव्हा नैतीकदृष्टीनेही बाळासाठी श्लील असतात. त्या स्त्रीवर -बाळाच्या आईवर - अत्याचार झाला असेल तर अशा अत्याचार करणार्‍या व्यक्तीचे वागणे आणि धर्ममार्तंडांचे व्यक्ती स्वातंत्र्यात अनावश्यक दखलंदाजी करणे अश्लील असते. असा स्पष्ट संदेश देण्यास कवी कमी पडतोय म्हणून तुम्हाला खासगीतून व्यनि पाठवण्याची गरज वाटते आहे का ? या पलिकडे जाऊन काही विशेष अर्थ आपण काढत असल्यास खासगीतला व्यनिची प्रतिक्षा नक्किच आहे .

कर्नलतपस्वी 30/11/2022 - 18:56
कवीता व त्यावरील कविवर्यांच्या स्पष्टीकरणानंतर असे वाटते की साक्षात्काराची ठिणगी पडली व दुर्बोध कवीतेचा जन्म झाला. समाज श्लील, अश्लील याची व्याख्या काळानुरूप वेग वेगळी करतो. धर्म मार्तंड आपापल्या सोईनुसार अर्थ काढतात. पुराणात,इतीहासात अनेक अशी उदाहरणे दाखवता येतील की ज्या बाळांच्या जन्माची पार्श्वभूमी एक सारखीच आहे पण प्रत्येकाला वेगवेगळे मापदंड लावले गेले. हे माझे वैयक्तिक मत आहे. गदारोळ माजू नये म्हणून स्पष्टीकरण देत नाही. बाळाचा जन्म श्लील का अश्लील ठरवण्याचा अधिकार फक्त आईलाच. सांप्रत काव्यात कविवर्य स्पष्टीकरण देताना माऊलींचे उदाहरण देत धर्ममार्तांडांच्या थोतांडकडे लक्ष वेधून घेतात. कवीतेची दुर्बोधता लक्षात घेता, कविवर्य ग्रेस यांची आठवण होते. वर वर साधे सोपे दिसणारे शब्द वाचताना, वाचक चक्रव्यूहात सापडल्याचा अनुभव करतो. कवीवर्य ग्रेस आपली खंत खालील कवीतेत अशा प्रकारे व्यक्त करतात. शब्दरचना असबंध वाटते. कवीच्या मनात काय विचार असतील याची सहज कल्पना येत नाही व कवीता दुर्बोध वाटते. मी वाचलेली कवीता व कळालेला अर्थ खालील प्रमाणे. कावळ्यांचा रंग कुणी आपले म्हणेना कुणी बिलगेना गळा कंठ दाटताना झाला रंग कावळ्यांचा काळा.... नसानसांतून वाहे फणा उगारून साप, दूर सावल्यांचा घोळ माझे नाचवितो पाप... कुणी आढ्याला बांधली? रात्र आंधळ्या कौलांची चंद्र पडला मरून इथे पहाडाच्या खाली... ही कविता ग्रेस यांनी बहुतेक त्यांच्या कवितांच्या आलोचनेला त्रस्त होऊन लिहिली असावी. जसे कावळ्याला कोणी आपले म्हणत नाही त्याचा तिरस्कार करतात तसेच त्यांच्या प्रत्येक कविते वर दुर्बोधतेचा आरोप केला. कवीवर्य म्हणतात लोकांना माझ्या कवितांबद्दल सांगून सांगून माझा कंठ दाटून येतो आणि शेवटी माझा रंगही कावळ्याच्या रंगाप्रमाणे काळा पडतो. तद्वतच वरील कवीता मला वाटते.

शशिकांत ओक 02/12/2022 - 19:28
चित्रगुप्तांनी निर्माण केलेल्या कूट प्रश्नाला त्यांचे उत्तर माहित असेल तर मग हा खटाटोप कशाला पाहिजे? धर्म मार्तंड शब्दात धर्म का घुसवला आहे? यात धर्माचे काही देणे घेणे नाही. 'मार्तंड' म्हणजे स्वतःला जास्त शहाणे समजणारे किंवा समाजात स्वतः चे स्तोम निर्माण केलेले लोक. जीतेंद्र आव्हाड यांची गणना करावी की नाही हे वाचकांनी ठरवावे.

चित्रगुप्त 19/09/2011 - 03:02
दुर्बोधता हे आधुनिक कलेचे व्यवच्छेदक लक्षण आहे, असे गंगाधर गाडगीळ की कोणीतरी म्हटलेच आहे....

पाषाणभेद 18/09/2011 - 23:57
जे मोठ्यामोठ्या संत महंतांनादेखील जे कोडे सुटलेले नाही त्याच कोड्याचा प्रश्न एका नवजन्म घेणार्‍या बालकाला पडावा यात मोठे आश्चर्य आहे. एकाअर्थाने त्या बालकाची पुढली वाटचाल अध्यात्मिकमार्गावर होणार/ झाली असेल.

नितिन थत्ते 19/09/2011 - 08:49
धर्ममार्तंड अश्लील म्हणाले तो "जन्म अश्लील" की विचारलेला "प्रश्न अश्लील"? (श्लीलशिरोमणी ह भ प श्री दादामहाराजांचा फ्यान) नितिन थत्ते

अत्रुप्त आत्मा 19/09/2011 - 23:45
@- की विचारलेला "प्रश्न अश्लील"? :bigsmile: ढीशक्याँव..ढीशक्याँव... ए $$$$$ ढीशक्याँव...भागो $$ भागो$$ भागो$$ थत्तेचाचा आ गए,थत्तेचाचा आ गए.. ;-)

चित्रगुप्त 19/09/2011 - 13:37
सुरुवातीला मी वरती एक अर्भक वानराचा फोटो दिला होता, परंतु त्याचा या कवितेच्या विषयाशी फारसा संबंध नाही, असे वाटल्याने तो काढून टाकला आहे. त्यावेळीच हे स्पष्टीकरण द्यायला हवे होते, परंतु राहून गेले. यात अन्य कुणाचा काही संबंध नाही.

परिकथेतील राजकुमार 19/09/2011 - 19:44
श्री. चित्रगुप्त, येवढे वैश्विक सत्य उघड करणारे आणि मनातल्या नसे नसेला पिळवटून टाकणारे हे लिखाण तुम्हाला का आणि कसे सुचले ह्या विषयी देखील थोडे लिहाना.

ऋषिकेश 19/09/2011 - 09:26
हे आधुनिकोत्तर लेखन आहे का? ;) असे असल्यास वा वा चान चान!! तसे नसल्यास कळले नाही असे बिंदास सांगतो :)

श्रावण मोडक 19/09/2011 - 10:00
या लेखनात दम आहे असे वाटते आहे. माणसाच्या मूल्यविषयक कल्पनांवर भाष्य असावे हे. पण काय आणि कसे ते नीट सांगता येत नाही. कॉलिंग घासुगुर्जी!

चित्रगुप्त 19/09/2011 - 10:25
या लेखनासंबंधित माझ्या प्रकट व सुप्त मनातील जाणिवांचा वेध घेण्याचा प्रयत्न करतो आहे. ते लिहून झाल्यावर इथे देइनच, त्यापूर्वी गुरुजी व अन्य काय म्हणतात, हे जाणून घेउ इच्छितो.

चित्रगुप्त 19/09/2011 - 11:23
अहो, कसले हापिस अन कसले काय... 'रिकामा न्हावी, भिंतीला तुंबड्या लावी', या जमातीतले आहोत आम्ही. जन्मजात फुर्सती पणाचे फुकट धंदे करणारे.

चिंतातुर जंतू 19/09/2011 - 14:49
  1. 'आपला तो बाब्या दुसर्‍यांचा तो कार्टा' या न्यायानं मातेला आपल्या बाळाचा जन्म श्लील वाटणं यात काहीच विशेष नाही.
  2. धर्ममार्तंडांना कशालाही अश्लील म्हणण्याची वाईट खोड शतकानुशतकं आहेच त्यामुळे त्यातही काही विशेष नाही.१
१. अधिक माहितीसाठी या पानावर 'Blasphemy and religion' हा भाग वाचावा. मग यातून निष्कर्ष काय काढता येतील?
  1. कवी चारचौघांसारखाच आहे; अडचण असली तर ती धर्ममार्तंडांची आहे.
  2. ज्याच्या जन्माची धर्ममार्तंडांना अडचण होते असा कवी बहुधा मूर्तिभंजक उदारमतवादी असावा ;-)
  3. ज्यानं टाकलेला फोटो इथे संपादित होतो असा कवी बहुधा मूर्तिभंजक उदारमतवादी असावा लेखकानं स्व-संपादन करून फोटो काढलेला असल्यामुळे लेखक खोडसाळ असावा ;-)

नितिन थत्ते 19/09/2011 - 18:33
ओ मालक, आमच्या प्रश्नाला उत्तर न देताच निष्कर्ष? ज्याला अश्लील म्हटलं तो तुमचा जन्म अश्लील होता की तुमचा प्रश्न अश्लील होता (धर्ममार्तंडांच्या दृष्टीने)? नितिन थत्ते

चिंतातुर जंतू 19/09/2011 - 19:57
तुमचा प्रश्न वाचून पंगा मोड ऑन ठेवला आहे. कधीतरी (कार्यबाहुल्य सरल्यानंतर) आणि कसेतरी (क्षमतेनुसार) टॅग बंद केला जाईल उत्तर दिले जाईल.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 19/09/2011 - 20:17
1. 'आपला तो बाब्या दुसर्‍यांचा तो कार्टा' या न्यायानं मातेला आपल्या बाळाचा जन्म श्लील वाटणं यात काहीच विशेष नाही. 2. धर्ममार्तंडांना कशालाही अश्लील म्हणण्याची वाईट खोड शतकानुशतकं आहेच त्यामुळे त्यातही काही विशेष नाही.
'आपला तो बाब्या आणि दुसर्‍याचे कार्टे' ही म्हण धर्ममार्तंडांसंदर्भातच जास्त लागू नाही का? माता ही साक्षात प्रेममूर्ती असल्यामुळे आणि कवितेत माता या शब्दाचा अर्थ पुरेसा धूसर असल्यामुळे म्हणीचा दुसरा भाग मातेला लागू पडेलच असं नव्हे. पण एखादी माता धर्ममार्तंडही असेल तर ...

चिंतातुर जंतू 19/09/2011 - 23:57
'आपला तो बाब्या आणि दुसर्‍याचे कार्टे' ही म्हण धर्ममार्तंडांसंदर्भातच जास्त लागू नाही का?
हा आपला पूर्वग्रह आहे असे आमच्या स्वतःच्या उदाहरणावरून जाहीर करू इच्छितो. जे मूर्तिभंजक उदारमतवादी आमच्या आसपास आहेत ते आम्हांस बाब्येच वाटतात.* आता यातून आम्ही धर्ममार्तंड ठरत असू तर जळो तो धर्म. ;-) * - हां आता आम्हास खुदुखुदू हसणारे काहीजण मूर्तिभंजक नसूनही आम्हास बाब्येच वाटतात ते असो.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 19/09/2011 - 19:36
>>>> ही कविता सुद्धा मला दुसर्‍या महायुद्धातल्या ज्यू हत्याकांडावर आहे असे वाटू लागले आहे... बाप रे...! कवितेचे रसग्रहण केले तर आम्हा विद्यार्थ्यांना कविता समजायला मदत होईल. मला या कवितेत कोणाचा जन्म होतोय हेच कळले नाही. -दिलीप बिरुटे

परिकथेतील राजकुमार 19/09/2011 - 19:48
मला या कवितेत कोणाचा जन्म होतोय हेच कळले नाही.
तुम्ही तो 'माकडांची आणि मनुक्षांची एकदा पैज लागते नदी किनार्‍यावर...' हा विनोद ऐकला नसावात,नाहीतर तुम्हाला असा प्रश्नच पडला नसता. असे करा प्रा.डॉ. , तुम्ही योगप्रभू किंवा सोत्रिंना व्यनी करा. ते फार व्यवस्थीत समजावतील बघा.

राजेश घासकडवी 19/09/2011 - 21:31
ही सहा ओळींची कविता आहे, तिची जातकुळी एखाद्या चारोळीसारखी आहे. किंवा गजलच्या एखाद्या शेरासारखी. मला व्यक्तिशः यापेक्षा मोठ्या रचना आवडतात. किंवा एकावेळी अशा काहींचा संग्रह असावा अशी इच्छा असते. कविता वाचून पहिल्यांदा आठवला असेल तर मेरीने जीझसला दिलेला व्हर्जिन बर्थ. हा उल्लेख भाषांतराच्या चुकीमुळे आला असं म्हणतात, पण धर्ममार्तंडांना ते जपावंसं वाटलं. मेरीला आपोआपच कौमार्याशी जोडलेलं पावित्र्य त्यामुळे प्राप्त झालं. गर्भधारणा ज्या प्रक्रियेतून होते तिला अश्लील का बरं म्हणावं? मात्र धर्ममार्तंड, संस्कृतीरक्षक तसं म्हणताना दिसतात हेही खरंच. हे कवीला सांगायचं आहे.

शिल्पा ब 19/09/2011 - 22:04
मला कविता प्रकार फारसा आवडत नाही. गाणे आवडते. असो. बाकी व्हर्जिन बर्थ कसा काय देउ शकते हा प्रश्न जगात कुठेही कोणालाही कसा पडला नाही याचेच आश्चर्य.

चिंतातुर जंतू 19/09/2011 - 23:48
बाकी व्हर्जिन बर्थ कसा काय देउ शकते हा प्रश्न जगात कुठेही कोणालाही कसा पडला नाही याचेच आश्चर्य.
ज्यांना पडायचा त्यांना पडलाय. बाकी पार्वतीने गणपतीला कसा जन्म दिला या कथेवरदेखील आपल्याला प्रश्न पडून गेला असेल असे गृहित धरतो. असो.

शिल्पा ब 20/09/2011 - 08:16
हो, पण मी लहान असताना " ई ....पार्वती इतकी घाण रहायची की तिच्या मळापासुन छोटा मुलगा बनवता आला? " असं विचारुन धपाटे, शिव्या इ. इ. चा यथेच्छ अनुभव घेतलेला आहे.

मूकवाचक 20/09/2011 - 09:39
उर्दू गझल मधे 'वाईज' च्या नावाने शायर खडे फोडतात त्या धाटणीची वाटते. फारच त्रोटक आहे. त्यामुळे आशय स्पष्ट होत नाही असे वाटले.

चित्रगुप्त 20/09/2011 - 01:48
व्हर्जिन बर्थ कसा काय देउ शकते, याचे उत्तर समर्थांनी दासबोधात देऊन ठेवलेले आहे: रजस्वलेचा जो विटाळ त्याचा आळोन जाला गाळ त्याचाच हा नरदेह केवळ जाला असे आता मग यात मातुश्री विवाहित वा अविवाहित, हा प्रश्नच उद्भवत नाही. टीपः दासबोध वाचायचो, त्याला आता पस्तीस वर्षे उलटली आहेत, त्यामुळे एखाद-दुसरा शब्द इकडेतिकडे झाला असेल, पण अर्थ तोच आहे. नेमका समास व ओवी कोणती, हे लक्षात नाही. जिज्ञासूंनी या निमित्ताने दासबोध चाळल्यास उत्तमच.

शिल्पा ब 20/09/2011 - 08:20
हल्ली त्याला "टेस्ट ट्युब बेबी" म्हणतात असे ऐकुन आहे...त्याकाळी जर असे ज्ञान भारतीयांकडे होते तर मग पुढे काय झाले? का हे पण पुष्पक विमानासारखं!!

चित्रगुप्त 20/09/2011 - 10:48
या कवितेत काही कळले नाही, अश्या ज्या प्रतिक्रिया आल्या, त्या रास्तच आहेत, असे वाटून या कवितेचा धांडोळा घेत आहे: लहान मुलांना प्रत्येक गोष्टीविषयी खूप जिज्ञासा असते, व त्यापोटी ते खूपसे प्रश्न विचारात असतात, हे आपण बघतोच. या जिज्ञासेची व प्रश्नांची सुरुवात त्यांना बोलता येउ लागल्यावर आपल्याला प्रत्यक्ष प्रश्न विचारू लागतात, तेंव्हा होते, असे जरी भासत असले, तरी त्याचा प्रारंभ जन्म-क्षणापासून वा गर्भावस्थेपासूनसुद्धा होत असेल, असे मला वाटते. विशेषत: ज्ञानेश्वर, मोझार्ट इ. सारख्या प्रतिभावंतांच्या बाबतीत असे घडणे सहज शक्य आहे. मनुष्याच्या आयुष्यातील अगदी पहिली घटना म्हणजे स्वत:चा जन्म. तेंव्हा पहिली जिज्ञासा स्वत:च्या जन्माबद्दलच असू शकते. या कवितेतील नवजात अर्भक स्वत:च्या जन्माबद्दलच प्रश्न विचारत आहे. ते आपला प्रश्न आईला विचारणार, हे स्वाभाविकच आहे. .... परंतु त्याने विचारलेला प्रश्न फार विचित्र आहे. अमुक एक गोष्ट श्लील की अश्लील, असा प्रश्न त्याला पुढे अनेक वर्षांनंतर पडू शकतो, परंतु जन्मल्या जन्मल्या असे कसे शक्य आहे? इथे आपल्याला असा कयास करावा लागतो, की हा प्रश्न त्याच्या मागील जन्माच्या स्मृतीतून आला असावा. धर्ममार्तंडांच्या उल्लेखामुळे गॅलिलिओ, ज्ञानेश्वर, डार्विन वगैरे आठवतात. श्लील की अश्लील असा प्रश्न, व धर्ममार्तंडांचे उत्तर 'अश्लील अश्लील' यावरून पूर्व-जन्मातील एखाद्या लेखकाचा, कवीचा, चित्रकाराचा हा पुनर्जन्म असावा, असे वाटू लागते. या संदर्भात कालिदास, काकोडकर, फ्रॉईड, राजा रविवर्मा, एम एफ हुसेन, यांची आठवण होते. यातील हुसेन यांचे उदाहरण अगदी अलिकडचे. ते विख्यात चित्रकार तर होतेच, शिवाय कवीही होते. म्हणजे सरस्वतीची त्यांच्यावर विशेष कृपा होती, असे म्हटले पाहिजे. परंतु या सरस्वतीच्या चित्रावरूनच आपल्याला मरणसमयी सुद्धा मायदेशात परतता आले नाही, हे शल्य उरी घेउनच ते गेले. आपण 'श्लील-अश्लील-विवेक' करायला हवा होता, अशी बोचणीही त्यांना लागली असेल. अश्या परीस्थित नवीन जन्म घेतल्यावर ते काय करतील? मृत्युसमयी जो विचार, वासना मनात असते, ती पुढील जन्मात तिथूनच पुढे चालू होते, असे सांगितले जाते. त्यामुळे नवीन जन्म घेता घेता त्यांनी आत्ताच हा श्लील-अश्लीलतेचा घोळ मिटवलेला बरा, म्हणून आईला प्रश्न विचारलेला दिसतो. आईने त्यांना प्रेमभराने, आपुलकीने "बाळा श्लील रे श्लील" असे उत्तर दिले. परंतु खरा प्रश्न धर्ममार्तंडांच्या विरोधाचा आहे, म्हणून ते त्यांनाही तोच प्रश्न विचारतात. मार्तंडहो, माझा जन्म श्लील की अश्लील? (मार-तंड: मारणारे, तंडन करणारे, इ.इ.) एरव्ही एक-मेकांचा हेवादावा करणारे, प्रसंगी खून सुद्धा करणारे मार्तंड अश्या प्रसंगी एक होऊन 'एकरवाने' म्हणतात: अश्लील अश्लील. (आई प्रमाणे ते 'बाळा', 'रे' असले आपुलकीदर्शक शब्द वापरत नाहीत, तर ताबडतोब अश्लील अश्लील असे ठणकावून सांगतात. जणु तेवढे एकच उत्तर त्यांना ठाऊक असते) .....असा या कवितेचा अर्थ लावता येतो. ____________________________________________________ परंतु खरोखरच असा सर्व विचार करून, ठरवून ही कविता रचली गेली आहे का? याचे उत्तर "नाही" असे आहे. या कवितेच्या निर्मिती संबंधी आणखी बरेच लिहिण्याजोगे आहे, आणि ते लिहिल्याने काव्यनिर्मिती वा एकूणच कलानिर्मितीच्या प्रक्रियेवर प्रकाश पडू शकतो. परंतु वेळेअभावी सध्या इथेच थांबावे लागत आहे.

धनंजय 21/09/2011 - 01:36
गमतीदार कविता. (कविता अशी अतिस्पष्ट असली, की मला त्यातून मिळणारा आनंद थोडा कमी होतो. कदाचित चित्र हवे होते. मूळ प्रसिद्धीत दिलेले चित्र मी बघितले नाही. चित्राखाली शीर्षककविता म्हणून चित्र+कविता ही जोडकलाकृती कदाचित बहुपदरी होती.)

खिलजि 07/05/2018 - 13:57
हि कविता तर एखाद्या प्रकांडपंडितालाही मौनव्रत धारण करायला लावेल अशी बनली आहे . कलियुगाची महती कवितेत उतरली आहे . मला वाटतं पुढचं भविष्यकालीन भाकीतच या कवितेमध्ये आवतरले आहे .. सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

माहितगार 07/05/2018 - 15:41
..मला वाटतं पुढचं भविष्यकालीन भाकीतच..
ते नेमके कोणते ? ( कवि महोदयांना त्यात पूर्वजन्म दिसतोय, ते ऋषिकेश म्हणतात आधुनिकोत्तर वगैरे आता आपण भविष्याचे भाकीत बघताय तरी कोणते ?)

खिलजि 08/05/2018 - 13:12
थोड्याच वेळात व्यनि करेन साहेब . जो अर्थ मी घेतला आहे या कवितेतून तो फारच भयानक आहे . इथे जाहीर व्यक्त होणे योग्य नाही . मला वाटतं , हि चार वाक्य पुढे जाऊन खरी होणार आहेत इतकी ताकद आहे त्यांच्यामध्ये आणि आता तर त्याची सुरुवातही झाली आहे . आपण आजकाल वर्तमान पत्रात येणाऱ्या बातम्यांवरुन हे ओळखू शकतो सहज . एकंदरीत कविता जरी छोटी असली तरी खूप गहन आहे .

माहितगार 08/05/2018 - 14:16
भारतीय राज्यघटना महिलांना निवडस्वातंत्र्य देते, आणि जन्माधारीत कोणत्याही विषतेस नाकारते , त्यामुळे सर्व जन्म कायद्याने आणि ज्या गोष्टीत त्या जन्मलेल्या गोष्टीत त्या बाळाची काहीच चूक नाही तेव्हा नैतीकदृष्टीनेही बाळासाठी श्लील असतात. त्या स्त्रीवर -बाळाच्या आईवर - अत्याचार झाला असेल तर अशा अत्याचार करणार्‍या व्यक्तीचे वागणे आणि धर्ममार्तंडांचे व्यक्ती स्वातंत्र्यात अनावश्यक दखलंदाजी करणे अश्लील असते. असा स्पष्ट संदेश देण्यास कवी कमी पडतोय म्हणून तुम्हाला खासगीतून व्यनि पाठवण्याची गरज वाटते आहे का ? या पलिकडे जाऊन काही विशेष अर्थ आपण काढत असल्यास खासगीतला व्यनिची प्रतिक्षा नक्किच आहे .

कर्नलतपस्वी 30/11/2022 - 18:56
कवीता व त्यावरील कविवर्यांच्या स्पष्टीकरणानंतर असे वाटते की साक्षात्काराची ठिणगी पडली व दुर्बोध कवीतेचा जन्म झाला. समाज श्लील, अश्लील याची व्याख्या काळानुरूप वेग वेगळी करतो. धर्म मार्तंड आपापल्या सोईनुसार अर्थ काढतात. पुराणात,इतीहासात अनेक अशी उदाहरणे दाखवता येतील की ज्या बाळांच्या जन्माची पार्श्वभूमी एक सारखीच आहे पण प्रत्येकाला वेगवेगळे मापदंड लावले गेले. हे माझे वैयक्तिक मत आहे. गदारोळ माजू नये म्हणून स्पष्टीकरण देत नाही. बाळाचा जन्म श्लील का अश्लील ठरवण्याचा अधिकार फक्त आईलाच. सांप्रत काव्यात कविवर्य स्पष्टीकरण देताना माऊलींचे उदाहरण देत धर्ममार्तांडांच्या थोतांडकडे लक्ष वेधून घेतात. कवीतेची दुर्बोधता लक्षात घेता, कविवर्य ग्रेस यांची आठवण होते. वर वर साधे सोपे दिसणारे शब्द वाचताना, वाचक चक्रव्यूहात सापडल्याचा अनुभव करतो. कवीवर्य ग्रेस आपली खंत खालील कवीतेत अशा प्रकारे व्यक्त करतात. शब्दरचना असबंध वाटते. कवीच्या मनात काय विचार असतील याची सहज कल्पना येत नाही व कवीता दुर्बोध वाटते. मी वाचलेली कवीता व कळालेला अर्थ खालील प्रमाणे. कावळ्यांचा रंग कुणी आपले म्हणेना कुणी बिलगेना गळा कंठ दाटताना झाला रंग कावळ्यांचा काळा.... नसानसांतून वाहे फणा उगारून साप, दूर सावल्यांचा घोळ माझे नाचवितो पाप... कुणी आढ्याला बांधली? रात्र आंधळ्या कौलांची चंद्र पडला मरून इथे पहाडाच्या खाली... ही कविता ग्रेस यांनी बहुतेक त्यांच्या कवितांच्या आलोचनेला त्रस्त होऊन लिहिली असावी. जसे कावळ्याला कोणी आपले म्हणत नाही त्याचा तिरस्कार करतात तसेच त्यांच्या प्रत्येक कविते वर दुर्बोधतेचा आरोप केला. कवीवर्य म्हणतात लोकांना माझ्या कवितांबद्दल सांगून सांगून माझा कंठ दाटून येतो आणि शेवटी माझा रंगही कावळ्याच्या रंगाप्रमाणे काळा पडतो. तद्वतच वरील कवीता मला वाटते.

शशिकांत ओक 02/12/2022 - 19:28
चित्रगुप्तांनी निर्माण केलेल्या कूट प्रश्नाला त्यांचे उत्तर माहित असेल तर मग हा खटाटोप कशाला पाहिजे? धर्म मार्तंड शब्दात धर्म का घुसवला आहे? यात धर्माचे काही देणे घेणे नाही. 'मार्तंड' म्हणजे स्वतःला जास्त शहाणे समजणारे किंवा समाजात स्वतः चे स्तोम निर्माण केलेले लोक. जीतेंद्र आव्हाड यांची गणना करावी की नाही हे वाचकांनी ठरवावे.
श्लील अश्लील जन्मताक्षणी मी आईला विचारलं माते माझा जन्म श्लील की अश्लील माता म्हणाली बाळा श्लील रे श्लील मग मी धर्ममार्तंडांना म्हणालो मार्तंडहो माझा जन्म श्लील की अश्लील ते एकरवानं उद्गारले अश्लील अश्लील
कविता
शृंगार
भयानक
हास्य
बिभत्स
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
शांतरस

युगलगीत: रंग हिरवा ओला ओला

पाषाणभेद ·

अत्रुप्त आत्मा 12/09/2011 - 17:01
वा पाषाणभेद वा....अतिशय सुंदर आणी निर्मळ प्रीतीने नटलेले मंगलमय काव्य...लाजवाब कधी प्रकाशात दिसते तो: इंद्रधनू ते सात रंगांचे ती: हवेत तसले रंग धनूचे ती: हाती भरल्या लग्नचुड्याचे ||२||.... या ओळी अतीशय मोहवून गेल्या...

अत्रुप्त आत्मा 12/09/2011 - 17:01
वा पाषाणभेद वा....अतिशय सुंदर आणी निर्मळ प्रीतीने नटलेले मंगलमय काव्य...लाजवाब कधी प्रकाशात दिसते तो: इंद्रधनू ते सात रंगांचे ती: हवेत तसले रंग धनूचे ती: हाती भरल्या लग्नचुड्याचे ||२||.... या ओळी अतीशय मोहवून गेल्या...
युगलगीत: रंग हिरवा ओला ओला
तो: रंग हिरवा ओला ओला आला निसर्गाला ती: प्रित तुझी माझी यावी अशीच बहराला ||धृ|| तो: थेंब नभातून खाली झरती तो: पडता त्यांना ओठांवरती ती: चुंबून घ्यावे थोडे प्यावे ती: एक होवूनी वेडे व्हावे ||१|| तो: कधी प्रकाशात दिसते तो: इंद्रधनू ते सात रंगांचे ती: हवेत तसले रंग धनूचे ती: हाती भरल्या लग्नचुड्याचे ||२|| तो: मोहरलेला श्वास श्वासात तो: हात गुंतले तुझ्या हातात ती: निसर्गात या वेडे झाले ती: दोन जीवांचे नाते जडले ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) १२/०९/२
प्रेमकाव्य
कविता
शृंगार

निशाणी

शैलेन्द्र ·

राजेश घासकडवी 06/09/2011 - 02:57
छान भावगीत.
ग्रीष्मात मोगरयाने फसवून वार केला,
ही ओळ छानच. मात्र परिणामकारक भावगीतासाठी आवश्यक गेयता शेवटच्या कडव्यात कमी आहे. विशेषतः शेवटच्या दोन ओळीत मात्रा वाढलेल्या आहेत. त्याऐवजी हे कसं वाटतं? स्वरमेळ ना तया तो तूझ्यातुनी वहातो ओठांत गुंफुनी दे माझ्या नवी कहाणी..

राजेश घासकडवी 06/09/2011 - 02:57
छान भावगीत.
ग्रीष्मात मोगरयाने फसवून वार केला,
ही ओळ छानच. मात्र परिणामकारक भावगीतासाठी आवश्यक गेयता शेवटच्या कडव्यात कमी आहे. विशेषतः शेवटच्या दोन ओळीत मात्रा वाढलेल्या आहेत. त्याऐवजी हे कसं वाटतं? स्वरमेळ ना तया तो तूझ्यातुनी वहातो ओठांत गुंफुनी दे माझ्या नवी कहाणी..
छेडूनी धुंद ओली , हळवी तुझी विराणी , मी मागतो पुन्हा का, फिरुनी नवी निशाणी. पावूस चांदन्यांचा भिजवून काल गेला, ग्रीष्मात मोगरयाने फसवून वार केला, हे जाणुनी पुन्हा का, मनमोर गात गाणी, होतो अतृप्त जरी मी अव्यक्त खंत होती , निशब्द वेदना ही मुरली निवांत होती , का छेडली पुन्हा तू, ती रागिणी दिवाणी , अव्यक्त भावनांचे मी गूढ गीत गातो, स्वरमेळ ना तयाला तो तुझ्यातुनी वाहतो, ओठांत गुंफुनी माझ्या दे आता नवी कहाणी..
मुक्तक
शृंगार

फ्रायडे टाईमपास

मुक्तसुनीत ·

प्रियाली 03/09/2011 - 00:09
अगदी अगदी! मिपावर स्वरचित साहित्यच प्रकाशित करता येते असे मला वाटत होते. ;) हे तर चक्क ढापलेले आहे पण सु. ने. लागे यांची तक्रार येत नाही तोपर्यंत चालू द्या! ;)

श्रावण मोडक 03/09/2011 - 01:10
कवितेचे शीर्षक यासंदर्भात बोलके आहे. हा फ्रायडे टाईमपास आहे. त्यानुसार कवितेचा आरंभ दमदार, पुढं मध्य लय, मग डळमळ, आणि शेवटाकडं कलाटणी अशा अंगानं ही रचना होत गेली आहे असं दिसतं. वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही. ;) आणि या प्रक्रियेत पुढे ती कविता मनातले सत्यही व्यक्त करत जाते, हे नोंद घेण्याजोगे आहे. ;)

अनामिक 03/09/2011 - 01:17
वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही. असेल असेल... वास्तववादी असल्याने एका पेग नंतर पहिलं कडवं ते ४थ्या पेग नंतर चौथं कडवं प्रसवलं गेलं असल्याची शक्यताही नाकारता येत नाही! बाकी टिपी कविता आवडली हो मुसुशेठ!

परिकथेतील राजकुमार 03/09/2011 - 18:42
कवितेचे शीर्षक यासंदर्भात बोलके आहे. हा फ्रायडे टाईमपास आहे. त्यानुसार कवितेचा आरंभ दमदार, पुढं मध्य लय, मग डळमळ, आणि शेवटाकडं कलाटणी अशा अंगानं ही रचना होत गेली आहे असं दिसतं. वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही
अर्रेच्या ! मग खरेतर 'बुधवार टाईमपास' असे नाव नको होते का ?

श्रावण मोडक 03/09/2011 - 18:51
ही कविता एनाराय मंडळींची (आपले देशी आयटीवाले त्यातच मोडतात म्हणा) आहे. त्यामुळं बुधवार नाही. कॉल असतो त्यादिवशी. इश्यू असतात. फ्रायडेला हे काही नसतं. म्हणून फ्रायडे टाईमपास आहे हा. ;)

मयुरा गुप्ते 03/09/2011 - 02:23
शेवटच्या कडव्यापरर्यंत सर्व रस अर्थव्यवहारापासुन, वीररस,अद्भुतरस,रौद्ररस,शांतरस झिरपले आहेत. //चानदन्या झुकल्य जराश्या आता न मी बन्दा कुनाचा मज मोकल्या दाही दिशा// ह्या वाक्यांनी तर ड्वाले पाणावले... शुक्रवार आणि मोठ्या विकांताच्या शुभेच्छा मुसुशेठ!

धनंजय 03/09/2011 - 02:49
तेवढ्यामुळे "मोकलाया दाहि दिश्या" कविता डोळ्याखालून गेली... (आजवर "मोकलाया दाही दिशा" ही प्रमाण-मराठीतच लिहिलेल्या कुठल्याशा प्रसिद्ध कवितेतली ओळ असावी असा माझा समज होता. आज शोधून संदर्भ सापडला, आणि समज सुधारून घेतला.)

सन्जोप राव 03/09/2011 - 07:49
टाईमपास आवडला. एरवी कपाळावर काही विचारी सुरकुत्या टाकून गंभीरपणे लिखाण करणार्‍या मुक्तसुनीतांनी शुक्रवारी रात्री केलेले हे लिखाण वाचून एखादा साधू हळूच चॉकलेट खाताना पकडला जावा तसे वाटले. (उपमा अर्थातच ढापलेल्या आहेत!)

चतुरंग 03/09/2011 - 16:41
लांब विकांताच्या सुरुवातीला अनेक कविगणांच्या काव्यसुमनांचा संमिश्र साक्षात्कार व्हावा यात नवल ते काय? ह्या कवितेचे नाव 'ढापलेली अक्षरे' असे ठेवावे का? -रंगा

राजेश घासकडवी 03/09/2011 - 21:53
ही कविता पाहून आयकिआने प्रसिद्ध केलेल्या मोड्यूलर फर्निचरची आठवण झाली. शंभरेक कविता घेतल्या तर त्यांच्या ओळींच्या परम्युटेशन-कॉंबिनेशननी किमान दोनतीन कोटी कविता करता याव्यात असा आमचा प्राथमिक अंदाज आहे. आमच्या कवितकसाठी मॉड्यूलर कविता तयार करण्याचं मोड्यूल लिहणार का? राजेश

चिंतातुर जंतू 04/09/2011 - 12:14
कधीकधी तुमच्यातच पाहतो मी कुणाच्या खांद्यावर कुणाचे ओझे तरी कसे फुलतात ('संग्रहणी'य) गुलाब हे ताजे न-अवांतरः 'औषधोपचार', 'नृत्य' किंवा 'गुंतवणूक' म्हटलेत ते बरे झाले, पण फलज्योतिष किंवा कृष्णमूर्ती या क्याटेगरीत घातल्याबद्दल कुणीतरी तुमची तक्रार संपादकमंडळाकडे करण्याची शक्यता नाकारता येत नाही.

प्रियाली 03/09/2011 - 00:09
अगदी अगदी! मिपावर स्वरचित साहित्यच प्रकाशित करता येते असे मला वाटत होते. ;) हे तर चक्क ढापलेले आहे पण सु. ने. लागे यांची तक्रार येत नाही तोपर्यंत चालू द्या! ;)

श्रावण मोडक 03/09/2011 - 01:10
कवितेचे शीर्षक यासंदर्भात बोलके आहे. हा फ्रायडे टाईमपास आहे. त्यानुसार कवितेचा आरंभ दमदार, पुढं मध्य लय, मग डळमळ, आणि शेवटाकडं कलाटणी अशा अंगानं ही रचना होत गेली आहे असं दिसतं. वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही. ;) आणि या प्रक्रियेत पुढे ती कविता मनातले सत्यही व्यक्त करत जाते, हे नोंद घेण्याजोगे आहे. ;)

अनामिक 03/09/2011 - 01:17
वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही. असेल असेल... वास्तववादी असल्याने एका पेग नंतर पहिलं कडवं ते ४थ्या पेग नंतर चौथं कडवं प्रसवलं गेलं असल्याची शक्यताही नाकारता येत नाही! बाकी टिपी कविता आवडली हो मुसुशेठ!

परिकथेतील राजकुमार 03/09/2011 - 18:42
कवितेचे शीर्षक यासंदर्भात बोलके आहे. हा फ्रायडे टाईमपास आहे. त्यानुसार कवितेचा आरंभ दमदार, पुढं मध्य लय, मग डळमळ, आणि शेवटाकडं कलाटणी अशा अंगानं ही रचना होत गेली आहे असं दिसतं. वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही
अर्रेच्या ! मग खरेतर 'बुधवार टाईमपास' असे नाव नको होते का ?

श्रावण मोडक 03/09/2011 - 18:51
ही कविता एनाराय मंडळींची (आपले देशी आयटीवाले त्यातच मोडतात म्हणा) आहे. त्यामुळं बुधवार नाही. कॉल असतो त्यादिवशी. इश्यू असतात. फ्रायडेला हे काही नसतं. म्हणून फ्रायडे टाईमपास आहे हा. ;)

मयुरा गुप्ते 03/09/2011 - 02:23
शेवटच्या कडव्यापरर्यंत सर्व रस अर्थव्यवहारापासुन, वीररस,अद्भुतरस,रौद्ररस,शांतरस झिरपले आहेत. //चानदन्या झुकल्य जराश्या आता न मी बन्दा कुनाचा मज मोकल्या दाही दिशा// ह्या वाक्यांनी तर ड्वाले पाणावले... शुक्रवार आणि मोठ्या विकांताच्या शुभेच्छा मुसुशेठ!

धनंजय 03/09/2011 - 02:49
तेवढ्यामुळे "मोकलाया दाहि दिश्या" कविता डोळ्याखालून गेली... (आजवर "मोकलाया दाही दिशा" ही प्रमाण-मराठीतच लिहिलेल्या कुठल्याशा प्रसिद्ध कवितेतली ओळ असावी असा माझा समज होता. आज शोधून संदर्भ सापडला, आणि समज सुधारून घेतला.)

सन्जोप राव 03/09/2011 - 07:49
टाईमपास आवडला. एरवी कपाळावर काही विचारी सुरकुत्या टाकून गंभीरपणे लिखाण करणार्‍या मुक्तसुनीतांनी शुक्रवारी रात्री केलेले हे लिखाण वाचून एखादा साधू हळूच चॉकलेट खाताना पकडला जावा तसे वाटले. (उपमा अर्थातच ढापलेल्या आहेत!)

चतुरंग 03/09/2011 - 16:41
लांब विकांताच्या सुरुवातीला अनेक कविगणांच्या काव्यसुमनांचा संमिश्र साक्षात्कार व्हावा यात नवल ते काय? ह्या कवितेचे नाव 'ढापलेली अक्षरे' असे ठेवावे का? -रंगा

राजेश घासकडवी 03/09/2011 - 21:53
ही कविता पाहून आयकिआने प्रसिद्ध केलेल्या मोड्यूलर फर्निचरची आठवण झाली. शंभरेक कविता घेतल्या तर त्यांच्या ओळींच्या परम्युटेशन-कॉंबिनेशननी किमान दोनतीन कोटी कविता करता याव्यात असा आमचा प्राथमिक अंदाज आहे. आमच्या कवितकसाठी मॉड्यूलर कविता तयार करण्याचं मोड्यूल लिहणार का? राजेश

चिंतातुर जंतू 04/09/2011 - 12:14
कधीकधी तुमच्यातच पाहतो मी कुणाच्या खांद्यावर कुणाचे ओझे तरी कसे फुलतात ('संग्रहणी'य) गुलाब हे ताजे न-अवांतरः 'औषधोपचार', 'नृत्य' किंवा 'गुंतवणूक' म्हटलेत ते बरे झाले, पण फलज्योतिष किंवा कृष्णमूर्ती या क्याटेगरीत घातल्याबद्दल कुणीतरी तुमची तक्रार संपादकमंडळाकडे करण्याची शक्यता नाकारता येत नाही.
कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी एक बेहद्द नाममात्र घोडा पाठीवरती जीन मखमली पायी रुपेरी तोडा म्हणे कुणासाठी, कुणासाठी, कशासाठी, कुठवर इमानाने जन्मभर रेटायचा ऐसा गाडा ? कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी भव्य हिमालय तुमचा अमुचा ज्याच्या छातीचा फोडुनिया कोट , गुलाम केले गेले जयाने लोक तीस कोट. बोलेना तो खळ मैंद म्हणती बळकट धश्चोट कर्मठ जो प्राणी तो पोंचट. कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी गणपत वाणी बिडी पिताना चावायाचा जो नुसतिच काडी नाही खर्चिली कवडी दमडी नाहि वेचिला दाम श्रीराम जयराम जयजय राम. कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी षंढ सारी लेकरे लेकरे उदंड जाली अरुण उगवला पहाट झाली झाले मोकळे आकाश आकाश झाले थेन्गने अन चानदन्या झ
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र
शृंगार
भयानक
हास्य
बिभत्स
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
शांतरस

(राया मला अनफ्रेंड करू नका)

३_१४ विक्षिप्त अदिती ·

विजुभाऊ 02/09/2011 - 20:06
एक बाळबोध मार्लीश ( मराठी+ इंग्लीश ) कविता. प्रयत्न करण्याचा बरा प्रयत्न केलेला आहे. पुलेशु. आवांतरः दुशली ब च्या ग्यादरिंगला चालेल का विचारायल पाहिजे हेडमास्तरीणबैना. अतीआवांतर : प्रवर्तक धाग्यात प्रतिक्रीया देणार...... वाद वाढवणार.....टी आर पी घेणार.

चतुरंग 01/09/2011 - 21:42
घासुगुर्जी आणि अदिती यांच्या संयुक्त विद्यमाने आलेले विडंबन वाचून ड्वाले पाणावले! ;) (फ्रेंडली)रंगा

आत्मशून्य 01/09/2011 - 22:13
कूल... फ्रेंड रिक्वेस्टवरून असाच एक किस्सा आठवला त्या काळचा*. एका मूलीचे अकऊंट क्याफेत तसच ओपन राहीले होते. लगेच त्यावरून मित्राने स्वतःला फ्रेंड रिक्वेस्ट टाकून तिला उलटी खरड पाठवली होती हायु नो मी म्हणून :) * हे ऑर्कूटवरती घडलं होतं.. सबब तो काळ आता इतीहास जमा झालाय.

Nile 01/09/2011 - 22:32
पूढील आवाहन: "राया चला चेपूवरी, अनफ्रेंड करू चला"... ;-)

स्पंदना 02/09/2011 - 06:32
'स्सुरेख' वगैरे म्हणन जरा उचित वाटत नाही पण 'डोक्केबाज गो अदिती!' अस मात्र म्हणु शकते, अन आता हात सोड त्या गुर्जींचे , कायम काय त्यांची मदत, एकदा शिकवल्क की पुढ आपन सुरु करायच असत.

स्वानन्द 02/09/2011 - 11:24
वॉलपोस्टा लाइक करून, सारख्याच कॉजेसना सपोर्ट करून, फार्मव्हिलमध्ये एकमेकांच्या झाडांना पाणी घालून त्यांची मैत्री वाढली.
हा हा!! लै भारी :D

वाहीदा 02/09/2011 - 16:11
GREYSON CHANCE चे "Unfriend You" गाणे आठविले =)) You come on to everybody Everybody all the time You give up to anybody What I thought was only mine So it's over now we're through, so I'll unfriend you You're the best liar I ever knew, so I will unfriend you 'Cause I should have known, right from the start That you didn't have a human heart Yeah it's over my last move is to unfriend you Unfriend you So I'll unfriend you! Unfriend you ! पण आम्ही नाही हो तुला कधीच अन्फ्रेंड करणार :-)

नंदन 02/09/2011 - 16:11
नावाच्या चित्रपटातल्या 'तारुफ़ रोग हो जाये तो उसको भूलना बेहतर तालुक बोझ बन जाये तो उसको तोडना अच्छा' ह्या ओळी आठवल्या :)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 02/09/2011 - 20:28
सांगोवांगीच्या गोष्टी अशा की या मुलीला तिच्या फेसबुक खात्यात काही फिल्टर टाकायचे होते, जे करणं तिला जमत नव्हतं. या तरूणाने आपल्याला हे जमेल असं सांगितलं. म्हणून तिने विश्वासाने फक्त काही तांत्रिक कामांसाठी त्याला पासवर्ड दिला तर हे मेसेज-गेट प्रकरण झालं. अपर्णा अक्षय आणि प्यारे१ यांजप्रती: शिकवणार्‍याने शिकवलं, आपण शिकायचा प्रयत्नही केला. पण आपल्या डोळ्यातलं मुसळ दिसत नाही म्हणून थोरामोठ्यांची मदत घेतलेली बरी असते. कोणाची मदत घेऊन आपण लहान होत नाही. बरं लिखाणात मदत घेणं, करणं म्हणजे काय पासवर्ड वाटणं नव्हे! नंदन आणि रामदासकाका यांजप्रती: होय, काही ओझी काढून टाकल्या जात आहेत, काही गोष्टी "खूबसूरत" दिसेपर्यंतच सोडून दिल्या जात आहेत. अनामिक, मी मयत रि क्रेन पन ए.एस.एल? परा, प्रेरणा काय ते समजलं असेलच. >> (- नॉट सो फ्रेन्डली) मनीषा आवडलं. >>पैकी कोणाच्या फेबु चे आहे ? फेसबुक एकच आहे, मार्क झुकरबर्गचं.

विजुभाऊ 02/09/2011 - 20:06
एक बाळबोध मार्लीश ( मराठी+ इंग्लीश ) कविता. प्रयत्न करण्याचा बरा प्रयत्न केलेला आहे. पुलेशु. आवांतरः दुशली ब च्या ग्यादरिंगला चालेल का विचारायल पाहिजे हेडमास्तरीणबैना. अतीआवांतर : प्रवर्तक धाग्यात प्रतिक्रीया देणार...... वाद वाढवणार.....टी आर पी घेणार.

चतुरंग 01/09/2011 - 21:42
घासुगुर्जी आणि अदिती यांच्या संयुक्त विद्यमाने आलेले विडंबन वाचून ड्वाले पाणावले! ;) (फ्रेंडली)रंगा

आत्मशून्य 01/09/2011 - 22:13
कूल... फ्रेंड रिक्वेस्टवरून असाच एक किस्सा आठवला त्या काळचा*. एका मूलीचे अकऊंट क्याफेत तसच ओपन राहीले होते. लगेच त्यावरून मित्राने स्वतःला फ्रेंड रिक्वेस्ट टाकून तिला उलटी खरड पाठवली होती हायु नो मी म्हणून :) * हे ऑर्कूटवरती घडलं होतं.. सबब तो काळ आता इतीहास जमा झालाय.

Nile 01/09/2011 - 22:32
पूढील आवाहन: "राया चला चेपूवरी, अनफ्रेंड करू चला"... ;-)

स्पंदना 02/09/2011 - 06:32
'स्सुरेख' वगैरे म्हणन जरा उचित वाटत नाही पण 'डोक्केबाज गो अदिती!' अस मात्र म्हणु शकते, अन आता हात सोड त्या गुर्जींचे , कायम काय त्यांची मदत, एकदा शिकवल्क की पुढ आपन सुरु करायच असत.

स्वानन्द 02/09/2011 - 11:24
वॉलपोस्टा लाइक करून, सारख्याच कॉजेसना सपोर्ट करून, फार्मव्हिलमध्ये एकमेकांच्या झाडांना पाणी घालून त्यांची मैत्री वाढली.
हा हा!! लै भारी :D

वाहीदा 02/09/2011 - 16:11
GREYSON CHANCE चे "Unfriend You" गाणे आठविले =)) You come on to everybody Everybody all the time You give up to anybody What I thought was only mine So it's over now we're through, so I'll unfriend you You're the best liar I ever knew, so I will unfriend you 'Cause I should have known, right from the start That you didn't have a human heart Yeah it's over my last move is to unfriend you Unfriend you So I'll unfriend you! Unfriend you ! पण आम्ही नाही हो तुला कधीच अन्फ्रेंड करणार :-)

नंदन 02/09/2011 - 16:11
नावाच्या चित्रपटातल्या 'तारुफ़ रोग हो जाये तो उसको भूलना बेहतर तालुक बोझ बन जाये तो उसको तोडना अच्छा' ह्या ओळी आठवल्या :)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 02/09/2011 - 20:28
सांगोवांगीच्या गोष्टी अशा की या मुलीला तिच्या फेसबुक खात्यात काही फिल्टर टाकायचे होते, जे करणं तिला जमत नव्हतं. या तरूणाने आपल्याला हे जमेल असं सांगितलं. म्हणून तिने विश्वासाने फक्त काही तांत्रिक कामांसाठी त्याला पासवर्ड दिला तर हे मेसेज-गेट प्रकरण झालं. अपर्णा अक्षय आणि प्यारे१ यांजप्रती: शिकवणार्‍याने शिकवलं, आपण शिकायचा प्रयत्नही केला. पण आपल्या डोळ्यातलं मुसळ दिसत नाही म्हणून थोरामोठ्यांची मदत घेतलेली बरी असते. कोणाची मदत घेऊन आपण लहान होत नाही. बरं लिखाणात मदत घेणं, करणं म्हणजे काय पासवर्ड वाटणं नव्हे! नंदन आणि रामदासकाका यांजप्रती: होय, काही ओझी काढून टाकल्या जात आहेत, काही गोष्टी "खूबसूरत" दिसेपर्यंतच सोडून दिल्या जात आहेत. अनामिक, मी मयत रि क्रेन पन ए.एस.एल? परा, प्रेरणा काय ते समजलं असेलच. >> (- नॉट सो फ्रेन्डली) मनीषा आवडलं. >>पैकी कोणाच्या फेबु चे आहे ? फेसबुक एकच आहे, मार्क झुकरबर्गचं.
एका आधुनिकोत्तर तरुणीची ही दारूण फेसबुककथा आहे. तरुण अन् तरुणी पूर्वी प्रत्यक्ष बागेत वगैरे भेटत. आजकालच्या व्हर्च्युअल विश्वात ते फेसबुकाच्या फार्मव्हिलमध्ये भेटतात. अशाच एका तरुणीला, आपल्या कवितेच्या नायिकेला एक तरुण भेटला. वॉल फोटो वगैरे तपासायचे कांदेपोहे झाल्यानंतर रीतसर फ्रेंड रिक्वेस्ट झाली. एकमेकांना त्यांनी बघितलं नव्हतं. तरी वॉलपोस्टा लाइक करून, सारख्याच कॉजेसना सपोर्ट करून, फार्मव्हिलमध्ये एकमेकांच्या झाडांना पाणी घालून त्यांची मैत्री वाढली. तिने त्याला आपल्या अकाउंटचा पासवर्ड दिल्यानंतर मात्र चित्र पालटलं.
इतिहास
विडंबन
जीवनमान
शृंगार

उधाण

अज्ञातकुल ·

गणेशा 25/08/2011 - 15:55
संकेत हा कशाचा ? ओळीत शब्दकोडे ! संवाद वा स्वरांचा ? हृदयास गीत छेडे !! गेले सरून जे जे; सारे उधाण त्याचे अंगण भरून भारे; कोरीव चंदनाचे अप्रतिम

गणेशा 25/08/2011 - 15:55
संकेत हा कशाचा ? ओळीत शब्दकोडे ! संवाद वा स्वरांचा ? हृदयास गीत छेडे !! गेले सरून जे जे; सारे उधाण त्याचे अंगण भरून भारे; कोरीव चंदनाचे अप्रतिम
फुलतात प्रीतवेडे; प्राजक्त भावनांचे नातेच गोतवेडे; आसक्त श्रावणाचे आतूर श्वास भोळा; वारा उरी धपापे आकाश भारओले; रानी मयूर नाचे संकेत हा कशाचा ? ओळीत शब्दकोडे ! संवाद वा स्वरांचा ? हृदयास गीत छेडे !! गेले सरून जे जे; सारे उधाण त्याचे अंगण भरून भारे; कोरीव चंदनाचे ........................अज्ञात
कविता
शृंगार

राधाराणी जरा सावर

क्रान्ति ·

जाई. 22/08/2011 - 13:38
जन्माष्टमीच्या मुहुर्तावर उत्तम काव्याची भेट दिलीत

५० फक्त 22/08/2011 - 23:39
''तक्रारी कृष्णाच्या किती ग कराव्या, यशोदेला नाही पाझर'' हे लॉजिक समजलं नाही जरा एक्स्पेल्नवता का ? किती ही तक्रारी केल्यातरी यशोदा प्रेमानं लाडानं कान्हाला नेहमी पाठीशी घालते असं असताना,' यशोदेला नाही पाझर' हे कसं ? या ऐवजी यशोदेला फार पाझर' असं काहि बसतंय का बघा की, अर्थात हे म्हणजे दुधीची भाजी आहे म्हणुन उपाशी राहणा-यानं अण्णा हजारेंच्या उपासाबद्दल बोलण्यासारखं आहे, पण जरा खटकंलं म्हणुन.

जाई. 22/08/2011 - 13:38
जन्माष्टमीच्या मुहुर्तावर उत्तम काव्याची भेट दिलीत

५० फक्त 22/08/2011 - 23:39
''तक्रारी कृष्णाच्या किती ग कराव्या, यशोदेला नाही पाझर'' हे लॉजिक समजलं नाही जरा एक्स्पेल्नवता का ? किती ही तक्रारी केल्यातरी यशोदा प्रेमानं लाडानं कान्हाला नेहमी पाठीशी घालते असं असताना,' यशोदेला नाही पाझर' हे कसं ? या ऐवजी यशोदेला फार पाझर' असं काहि बसतंय का बघा की, अर्थात हे म्हणजे दुधीची भाजी आहे म्हणुन उपाशी राहणा-यानं अण्णा हजारेंच्या उपासाबद्दल बोलण्यासारखं आहे, पण जरा खटकंलं म्हणुन.
कालिंदीच्या तीरी वाजते पावरी प्रवाहात बुडे घागर राधाराणी जरा सावर || नंदाचा नंदन सावळा श्रीहरी भलता खट्याळ बाई गोधने डोलवी, गोपिका भुलवी, गोजिरा, वेल्हाळ बाई सूरमोहिनीत जाशील विरून वेळीच मनाला आवर राधाराणी जरा सावर || दहीदूधलोणी भरलेले माठ फोडून करतो चोरी गोपसखे जमवून हा छेडतो, किती याची शिरजोरी तक्रारी कृष्णाच्या किती ग कराव्या, यशोदेला नाही पाझर राधाराणी जरा सावर || कशाला फुकाच्या कागाळ्या, रुसवे? खेळ हा हवासा वाटे जरा होता कान्हा नजरेच्या आड, उरात काहूर दाटे जागता छेडतो, स्वप्नात वेढतो चोहिकडे याचा वावर राधाराणी जरा सावर ||
कविता
शृंगार
शांतरस

देहदशा

अज्ञातकुल ·
ओठांवर मुकेच नांव तुझे पापणीत दडल्या आठवणी हृदयात रमलरत गहन तळे कांठावर गहिवरते पाणी वाटेत मावळे देहदशा भेटे स्वप्नी तरिही कोणी रंध्रांत घोर आणीबाणी दाटून दग्ध वाग्विलासिनी रममाण रमण तन मन ध्यानी जन्मात जन्म झाले आणी पायांत शृंखला जडलेल्या चाललो एकला अनवाणी ...................अज्ञात
कविता
शृंगार
करुण

आमची बी एक

मुक्तसुनीत ·

३_१४ विक्षिप्त अदिती 18/08/2011 - 01:59
आमच्या पाशवीपणाची दखल घेण्याबद्दल मी श्रीयुत ले. की. बोले यांची फार्फार आभारी आहे. आडात नसले तरी पोहोर्‍यात आले आहे ... हलकटपण कविता आहे म्हणून आदिती म्हणण्याबद्दल क्षमा केली आहे.

राजेश घासकडवी 18/08/2011 - 03:02
एवढे सगळे विषय निवडूनही 'विडंबनाचं विडंबन' हा विषय मिळाला नाही! अभिजात काव्याला, त्यातल्या तरल संकल्पनांना असं शब्दांमध्ये पकडणं कठीण असतं. पण पुन्हा विषयोंका इल्जाम का द्यावा म्हणतो मी? कविता आवडली. आदिती यांनी खेळकरपणेच घेतली आहे हे बघून बरं वाटलं.

शहराजाद 18/08/2011 - 06:58
श्रीयुत ले.की. बोले
हे तर खासच. जाता जाता, लेखक, कीस्कू बरं बोले?

श्रावण मोडक 18/08/2011 - 10:41
दोष कोणा काय देऊ, आदिती तू सांग ना र ला र नि ट ला ट गं , हा तुझा ठरला गुन्हा काव्य ना उरला खकाणा, हेच आता मान्य कर कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर
हाहाहाहा... हे 'लेकी बोले' आहे होय! बरं. :)

सुवर्णमयी 18/08/2011 - 16:50
विडंबनाचा विजय असो.. आवडले. मी आज मिपावर कविता लिहावी असे ठरवत होते.. घाबरून बेत रद्द करते आहे. विडंबन नको रे बाबा... (नेमकी सून कोण ? तापलेल्या विडंबनाच्या तव्यावर उगाच कविता ठेवणे म्हणजे..)

श्रावण मोडक 18/08/2011 - 17:34
नेमकी सून कोण ?
छ्या... तुम्हाला सगळं उलगडूनच सांगायचं का? हे पहा - दोष कोणा काय देऊ, सुवर्णमयी तू सांग ना र ला र नि ट ला ट, हा तुझा गं ठरला गुन्हा काव्य ना उरला खकाणा, हेच आता मान्य कर कुंथताति अक्षरे गे सुवर्णमयी तू बास कर ;) थोडा बदल केला आहे. सांभाळून घ्या. वृत्त, मात्रा चुकलं असावंच. :)

बिपिन कार्यकर्ते 18/08/2011 - 13:38
श्री. मु. क्त. सुनीत यांनी श्री. ले. की. बोले यांची ही नितांत सुंदर कविता येथे देऊन आम्हा रसिकांवर खूपच मोठे उपकार केले आहेत. त्यांनी केलेल्या या साहित्यसेवेबद्दल आम्ही कातड्याचे जोडे करून त्यांना देण्याच्या विचारात आहोत पण जन्मजात कातडीबचाऊ धोरण अंगवळणी पडले असल्याने असले काही प्रत्यक्षात करण्याच्या भानगडीत पडलो नाही. असो. आता तरी आदिती यांनी "भीक नको, काव्य आवर" (हे अर्थ आवर सारखे काही नसावे अशी अपेक्षा) या ओळी मनावर घ्याव्यात अशी मी समस्त वाकडेवाडी बु|| सर्वकला रसिक मंडळाच्या वतीने त्यांना नम्र विनंती करतो. जय हींद जय म्हाराट्र!

प्रियाली 18/08/2011 - 14:58
वेड होते त्या मिपाला, मांडिशी तू भोंडला वेड 'तात्या'ला तुझे जो, कायमीचा झोपला यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर..
हे कडवे इथे तय्यार आहे हे वाचलेच नव्हते. ;)

सहज 18/08/2011 - 16:30
(थंड झाले खाकरे गं) Submitted by ३_१४ विक्षिप्त अदिती on Thu, 18/08/2011 - 01:53 (आमची बी एक ) Submitted by मुक्तसुनीत on Thu, 18/08/2011 - 01:55 ह्या वर्षीच्या जागतीक मराठी मॅगी नूडल काव्यपुरस्कारासाठी नाव सुचवतो!! :P

यकु 18/08/2011 - 19:52
01:53 01:55 विडंबनाचा वेग सहजरावांमुळे लक्षात आला. विडंबकांना _____/\०_ _____/\०_ _____/\०_ _____/\०_ अवांतरः कावळे उडाले स्वामी चे मावळे बुडाले कामी विडंबन आले होते.. त्याचे सोवळे उडाले मामी असे विडंबन करणार होतो.. पण हात आखडता घेतला कारण विडंबनाचा पुन्हा एखादा चौकार उडाला असता.

अत्रुप्त आत्मा 18/08/2011 - 22:59
हात सैल सोडा...आणी लवकर लीहा...आमच्या मनात आता उत्कंठा लागून राहिलीये...कसली कडक सिक्सर पडलीये पहिल्याच वाक्यात...ह्हा ह्हा ह्हा :bigsmile:

पिवळा डांबिस 19/08/2011 - 00:23
मनोरंजक कविता! (अर्थात 'मोकलाया दाही दिशा' या कवितेखालोखाल!! तशी कविता शतका-शतकातून एकदाच होते!!!:)) परंतु 'भाडखाऊ' वगैरे लडिवाळ लेणी वापरता न येणं हे श्री. ले. की. बोले (च्यायचं प्रतिगामी मेणबत्तीजाळू मध्यमवर्गीय!!!!:() यांचं अपयश!! पुशिशु!! (पुढील शिव्यांसाठी शुभेच्छा!!) :)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 18/08/2011 - 01:59
आमच्या पाशवीपणाची दखल घेण्याबद्दल मी श्रीयुत ले. की. बोले यांची फार्फार आभारी आहे. आडात नसले तरी पोहोर्‍यात आले आहे ... हलकटपण कविता आहे म्हणून आदिती म्हणण्याबद्दल क्षमा केली आहे.

राजेश घासकडवी 18/08/2011 - 03:02
एवढे सगळे विषय निवडूनही 'विडंबनाचं विडंबन' हा विषय मिळाला नाही! अभिजात काव्याला, त्यातल्या तरल संकल्पनांना असं शब्दांमध्ये पकडणं कठीण असतं. पण पुन्हा विषयोंका इल्जाम का द्यावा म्हणतो मी? कविता आवडली. आदिती यांनी खेळकरपणेच घेतली आहे हे बघून बरं वाटलं.

शहराजाद 18/08/2011 - 06:58
श्रीयुत ले.की. बोले
हे तर खासच. जाता जाता, लेखक, कीस्कू बरं बोले?

श्रावण मोडक 18/08/2011 - 10:41
दोष कोणा काय देऊ, आदिती तू सांग ना र ला र नि ट ला ट गं , हा तुझा ठरला गुन्हा काव्य ना उरला खकाणा, हेच आता मान्य कर कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर
हाहाहाहा... हे 'लेकी बोले' आहे होय! बरं. :)

सुवर्णमयी 18/08/2011 - 16:50
विडंबनाचा विजय असो.. आवडले. मी आज मिपावर कविता लिहावी असे ठरवत होते.. घाबरून बेत रद्द करते आहे. विडंबन नको रे बाबा... (नेमकी सून कोण ? तापलेल्या विडंबनाच्या तव्यावर उगाच कविता ठेवणे म्हणजे..)

श्रावण मोडक 18/08/2011 - 17:34
नेमकी सून कोण ?
छ्या... तुम्हाला सगळं उलगडूनच सांगायचं का? हे पहा - दोष कोणा काय देऊ, सुवर्णमयी तू सांग ना र ला र नि ट ला ट, हा तुझा गं ठरला गुन्हा काव्य ना उरला खकाणा, हेच आता मान्य कर कुंथताति अक्षरे गे सुवर्णमयी तू बास कर ;) थोडा बदल केला आहे. सांभाळून घ्या. वृत्त, मात्रा चुकलं असावंच. :)

बिपिन कार्यकर्ते 18/08/2011 - 13:38
श्री. मु. क्त. सुनीत यांनी श्री. ले. की. बोले यांची ही नितांत सुंदर कविता येथे देऊन आम्हा रसिकांवर खूपच मोठे उपकार केले आहेत. त्यांनी केलेल्या या साहित्यसेवेबद्दल आम्ही कातड्याचे जोडे करून त्यांना देण्याच्या विचारात आहोत पण जन्मजात कातडीबचाऊ धोरण अंगवळणी पडले असल्याने असले काही प्रत्यक्षात करण्याच्या भानगडीत पडलो नाही. असो. आता तरी आदिती यांनी "भीक नको, काव्य आवर" (हे अर्थ आवर सारखे काही नसावे अशी अपेक्षा) या ओळी मनावर घ्याव्यात अशी मी समस्त वाकडेवाडी बु|| सर्वकला रसिक मंडळाच्या वतीने त्यांना नम्र विनंती करतो. जय हींद जय म्हाराट्र!

प्रियाली 18/08/2011 - 14:58
वेड होते त्या मिपाला, मांडिशी तू भोंडला वेड 'तात्या'ला तुझे जो, कायमीचा झोपला यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर..
हे कडवे इथे तय्यार आहे हे वाचलेच नव्हते. ;)

सहज 18/08/2011 - 16:30
(थंड झाले खाकरे गं) Submitted by ३_१४ विक्षिप्त अदिती on Thu, 18/08/2011 - 01:53 (आमची बी एक ) Submitted by मुक्तसुनीत on Thu, 18/08/2011 - 01:55 ह्या वर्षीच्या जागतीक मराठी मॅगी नूडल काव्यपुरस्कारासाठी नाव सुचवतो!! :P

यकु 18/08/2011 - 19:52
01:53 01:55 विडंबनाचा वेग सहजरावांमुळे लक्षात आला. विडंबकांना _____/\०_ _____/\०_ _____/\०_ _____/\०_ अवांतरः कावळे उडाले स्वामी चे मावळे बुडाले कामी विडंबन आले होते.. त्याचे सोवळे उडाले मामी असे विडंबन करणार होतो.. पण हात आखडता घेतला कारण विडंबनाचा पुन्हा एखादा चौकार उडाला असता.

अत्रुप्त आत्मा 18/08/2011 - 22:59
हात सैल सोडा...आणी लवकर लीहा...आमच्या मनात आता उत्कंठा लागून राहिलीये...कसली कडक सिक्सर पडलीये पहिल्याच वाक्यात...ह्हा ह्हा ह्हा :bigsmile:

पिवळा डांबिस 19/08/2011 - 00:23
मनोरंजक कविता! (अर्थात 'मोकलाया दाही दिशा' या कवितेखालोखाल!! तशी कविता शतका-शतकातून एकदाच होते!!!:)) परंतु 'भाडखाऊ' वगैरे लडिवाळ लेणी वापरता न येणं हे श्री. ले. की. बोले (च्यायचं प्रतिगामी मेणबत्तीजाळू मध्यमवर्गीय!!!!:() यांचं अपयश!! पुशिशु!! (पुढील शिव्यांसाठी शुभेच्छा!!) :)
आमची प्रेरणा : ही भयभीषण कविता कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर विसर षंढ-गंध आता , जाळुनीया राख कर वेड होते त्या मिपाला, मांडिशी तू भोंडला वेड 'तात्या'ला तुझे जो, कायमीचा झोपला यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर.. कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर टांगण्या वेशीवरी तव लक्तरे सारे पुढे चिंधड्या तव "कव्वितेच्या" फ़ाडती शेंबडी मुले ना कुणी तुज तारीफेला , तू अपेक्षा लाख कर!! कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर कोण झोपे, काय झाले, ना इथे पडले कुणा "भीक नाही , काव्य आवर" बाकी कुणी काही म्हणा "जळ्ळीं मेली लक्षणे ती, हे रसीका तूच मर!"
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र
शृंगार
भयानक
हास्य
बिभत्स
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
शांतरस
Subscribe to शृंगार
© 2026 मिसळपाव