मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

राधाराणी जरा सावर

क्रान्ति · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
कालिंदीच्या तीरी वाजते पावरी प्रवाहात बुडे घागर राधाराणी जरा सावर || नंदाचा नंदन सावळा श्रीहरी भलता खट्याळ बाई गोधने डोलवी, गोपिका भुलवी, गोजिरा, वेल्हाळ बाई सूरमोहिनीत जाशील विरून वेळीच मनाला आवर राधाराणी जरा सावर || दहीदूधलोणी भरलेले माठ फोडून करतो चोरी गोपसखे जमवून हा छेडतो, किती याची शिरजोरी तक्रारी कृष्णाच्या किती ग कराव्या, यशोदेला नाही पाझर राधाराणी जरा सावर || कशाला फुकाच्या कागाळ्या, रुसवे? खेळ हा हवासा वाटे जरा होता कान्हा नजरेच्या आड, उरात काहूर दाटे जागता छेडतो, स्वप्नात वेढतो चोहिकडे याचा वावर राधाराणी जरा सावर ||

वाचने 1631 वाचनखूण प्रतिक्रिया 4

जाई. 22/08/2011 - 13:38
जन्माष्टमीच्या मुहुर्तावर उत्तम काव्याची भेट दिलीत

५० फक्त 22/08/2011 - 23:39
''तक्रारी कृष्णाच्या किती ग कराव्या, यशोदेला नाही पाझर'' हे लॉजिक समजलं नाही जरा एक्स्पेल्नवता का ? किती ही तक्रारी केल्यातरी यशोदा प्रेमानं लाडानं कान्हाला नेहमी पाठीशी घालते असं असताना,' यशोदेला नाही पाझर' हे कसं ? या ऐवजी यशोदेला फार पाझर' असं काहि बसतंय का बघा की, अर्थात हे म्हणजे दुधीची भाजी आहे म्हणुन उपाशी राहणा-यानं अण्णा हजारेंच्या उपासाबद्दल बोलण्यासारखं आहे, पण जरा खटकंलं म्हणुन.