मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

अस्तित्वाची बोंब

संदीप डांगे ·

मितभाषी 09/02/2016 - 23:13
प्रश्न पहिला माझा, रे गड्या मितभाष्या, काय पिवुनि तुवा वाजवला हा ढोल-ताश्या
मी सध्यातरी काही पित नाही. बिरूटे सरांचा धागा फाॅलो करत आहे. प्रमाण एकदा फायनल झाले कि चालू करूया म्हणतो काय.

In reply to by मितभाषी

संदीप डांगे 09/02/2016 - 23:52
हा हा, हलकेच घेतल्याबद्दल आमच्याकडुन तुम्हाला (जेव्हा केव्हा जे प्रमाण ठरेल, जो ब्रँड ठरेल, ती) भेट!

मितभाषी 09/02/2016 - 23:13
प्रश्न पहिला माझा, रे गड्या मितभाष्या, काय पिवुनि तुवा वाजवला हा ढोल-ताश्या
मी सध्यातरी काही पित नाही. बिरूटे सरांचा धागा फाॅलो करत आहे. प्रमाण एकदा फायनल झाले कि चालू करूया म्हणतो काय.

In reply to by मितभाषी

संदीप डांगे 09/02/2016 - 23:52
हा हा, हलकेच घेतल्याबद्दल आमच्याकडुन तुम्हाला (जेव्हा केव्हा जे प्रमाण ठरेल, जो ब्रँड ठरेल, ती) भेट!
स्फुर्तीदाते: मितभाषी आणि त्यांचे लाघवी मूल. प्रश्न पहिला माझा, रे गड्या मितभाष्या, काय पिवुनि तुवा वाजवला हा ढोल-ताश्या! मूळ बघता सर्व वादांचे असे बस फक्त पिण्याचे अध्यात्म नाहीरे षंढाचे हे तुज नाही कळायाचे. भेद भावा तु बघ जरा अज्ञानास फाडती टरा टरा डोळे फिरवती गरा गरा दंभ नाहीच इथे खरा तुम्हा नसे त्याची प्रचिती म्हणुनि त्या खोटा म्हणती मनापासुनि ते ओरडती अंधारासी मी एकच पणती. हिशोब सरला रे जन्माचा बाकी थोडा असे मिपाचा मिंधा नसे कुणाच्या बा'चा पण मानासाठी घासतो टाचा करु लढाया थुंकायाच्या जोर लावुनि भुंकायाच्या दोन शिव्या

चाफा

शिव कन्या ·

पगला गजोधर 04/02/2016 - 11:56
गॅलरीतला पालापाचोळ्यातून बाहेर पडून, तै, कंपाऊंड ओलांडून, परिसराच्या वाटेवरील चाफ्याच्या झाडापाशी तरी आल्या एकदाच्या …. (क. आ. हे. वे. सां. न. ल. )

In reply to by पगला गजोधर

नाखु 04/02/2016 - 17:05
हमरस्त्यावरील वड-पिंपळाच्या झाडाकडे पण येतील. अवांतर : कवीता चांगला आशय राखून आहे

माहितगार 04/02/2016 - 13:19
@ शिव कन्या तुम्ही आपल्या कवितांसोबत सोबत काही कवितेच्या दृष्टीने सहज जमल्यास चपखल छायाचित्रे जोडण्याचा विचार करावा असे आपल्या कविता वाचून वाटते.

In reply to by माहितगार

शिव कन्या 06/02/2016 - 10:05
धन्यवाद. फार बारकाईने वाचत असल्याबद्दल. फोटो चिक्कार आहेत,मी स्वतः काढलेले. पण मिपावर डकवणे फार अवघड आहे. सगळ्या प्रयत्नांती गप्प राहिले. रच्याकने, केवळ याच एका अडचणी पायी भटकंतीतील अनेक लेख तसेच आहेत. संमं ला सारखा त्रास द्यावासा वाटत नाही. सूचना उत्तम.

In reply to by शिव कन्या

चाफ्याच्या झाडा …. का बरे आलास आज स्वप्नात? तेव्हाच तर आपले नव्हते का ठरले? दु: ख नाही उरलं आता मनात फुलांचा पांढरा, पानांचा हिरवा रंग तुझा रंगतोय माझ्या मनात केसात राखडी पण पायात फुगडी मी वेडी भाबडी तुझ्या मनात चाफ्याच्या झाडा …. नको ना रे पाणी डोळ्यात आणू ओळख़ीच्या सुरात, ओळखीच्या तालात हादग्याची गाणी नको म्हणू तुझ्या चाळ्यात एक पाय तळ्यात एक पाय मळ्यात खेळलोय ना जसे काही घोड्यावर तुझ्याच फांद्यांवर बसून आभाळात हिंडलोय ना चाफ्याच्या झाडा …. चाफ्याच्या झाडा …. पानात, मनात खुपतंय ना काहीतरी चुकतंय, कुठेतरी दुखतंय तुलाही कळतंय …. कळतंय ना …. चाफ्याच्या झाडा…. चाफ्याच्या झाडा हसून सजवायचं ठरलय ना कुठं नाही बोलायचं, मनातच ठेवायचं फुलांनी ओंजळ भरलीये ना – पद्मा गोळे. या तरल कवितेचं अरुणा ढेरेंनी केलेलं रसग्रहणही तितकच सुंदर आहे.

पगला गजोधर 04/02/2016 - 11:56
गॅलरीतला पालापाचोळ्यातून बाहेर पडून, तै, कंपाऊंड ओलांडून, परिसराच्या वाटेवरील चाफ्याच्या झाडापाशी तरी आल्या एकदाच्या …. (क. आ. हे. वे. सां. न. ल. )

In reply to by पगला गजोधर

नाखु 04/02/2016 - 17:05
हमरस्त्यावरील वड-पिंपळाच्या झाडाकडे पण येतील. अवांतर : कवीता चांगला आशय राखून आहे

माहितगार 04/02/2016 - 13:19
@ शिव कन्या तुम्ही आपल्या कवितांसोबत सोबत काही कवितेच्या दृष्टीने सहज जमल्यास चपखल छायाचित्रे जोडण्याचा विचार करावा असे आपल्या कविता वाचून वाटते.

In reply to by माहितगार

शिव कन्या 06/02/2016 - 10:05
धन्यवाद. फार बारकाईने वाचत असल्याबद्दल. फोटो चिक्कार आहेत,मी स्वतः काढलेले. पण मिपावर डकवणे फार अवघड आहे. सगळ्या प्रयत्नांती गप्प राहिले. रच्याकने, केवळ याच एका अडचणी पायी भटकंतीतील अनेक लेख तसेच आहेत. संमं ला सारखा त्रास द्यावासा वाटत नाही. सूचना उत्तम.

In reply to by शिव कन्या

चाफ्याच्या झाडा …. का बरे आलास आज स्वप्नात? तेव्हाच तर आपले नव्हते का ठरले? दु: ख नाही उरलं आता मनात फुलांचा पांढरा, पानांचा हिरवा रंग तुझा रंगतोय माझ्या मनात केसात राखडी पण पायात फुगडी मी वेडी भाबडी तुझ्या मनात चाफ्याच्या झाडा …. नको ना रे पाणी डोळ्यात आणू ओळख़ीच्या सुरात, ओळखीच्या तालात हादग्याची गाणी नको म्हणू तुझ्या चाळ्यात एक पाय तळ्यात एक पाय मळ्यात खेळलोय ना जसे काही घोड्यावर तुझ्याच फांद्यांवर बसून आभाळात हिंडलोय ना चाफ्याच्या झाडा …. चाफ्याच्या झाडा …. पानात, मनात खुपतंय ना काहीतरी चुकतंय, कुठेतरी दुखतंय तुलाही कळतंय …. कळतंय ना …. चाफ्याच्या झाडा…. चाफ्याच्या झाडा हसून सजवायचं ठरलय ना कुठं नाही बोलायचं, मनातच ठेवायचं फुलांनी ओंजळ भरलीये ना – पद्मा गोळे. या तरल कवितेचं अरुणा ढेरेंनी केलेलं रसग्रहणही तितकच सुंदर आहे.
वाटेवरी कुणाच्या आहे अजून चाफा! मंद परी जीवघेणा, आहे तसा पसारा! ऊन उठून येते रात्री, घर गोळा होते नेत्री! कुणी दिसते, कुणी विरते! परी चाफ्यापाशी सारे, हताश होऊन बसते! मंद परी जीवघेणा आहे तसा पसारा वाटेवरी कुणाच्याही असू नये गं चाफा! -शिवकन्या

राहील कुठे आता ही चिमणी?

खेडूत ·

नाखु 29/01/2016 - 08:47
आणि अत्यंत परिणामकारक.. अश्याच सरस आणि सुरस भाषांतराचा पंखा नाखु

बोका-ए-आझम 30/01/2016 - 14:12
शाळेत असलेल्या चिमणीला मग पोपट बोले का गे तुझे डोळे ओले काय सांगू बाबा तुला माझं घरटं कुणी नेलं ही कविता आठवली.

नाखु 29/01/2016 - 08:47
आणि अत्यंत परिणामकारक.. अश्याच सरस आणि सुरस भाषांतराचा पंखा नाखु

बोका-ए-आझम 30/01/2016 - 14:12
शाळेत असलेल्या चिमणीला मग पोपट बोले का गे तुझे डोळे ओले काय सांगू बाबा तुला माझं घरटं कुणी नेलं ही कविता आठवली.
वारा वादळ हे जोराचे शाखा तुटल्या झंजावाते उडले घरटे फुटली अंडी सांगेल कुणाला व्यथा मनिची राहील कुठे आता ही चिमणी? उघडून जरी मी कपाट माझे बोलावत आहे तिजला नुसती चिव-चिव करते आहे नकळे मजला आणिक तिजला घरात परि ती कशी रहावी घरी वृक्ष तो आणू कैसा घरटे मग ती कोठे बांधिल आणेल कुठून ती पिले बिचारी सांगेल कुणाला व्यथा आपली राहील कुठे आता ही चिमणी? (महादेवी वर्मा यांच्या मूळ हिंदी कवितेवर आधारित) २८/०१/२०१६

बायको म्हणजे बायको म्हणजे बायकोचं असतें

पगला गजोधर ·

कंजूस 07/01/2016 - 12:49
भारी जमलंय. तरुणपणी ( म्हणजे किती वर्ष नका विचारू ) बायकोचं ऐकाल तर म्हातारपणी ती तुमचं ऐकेल.

@
आठवतं ना ? तुमची लग्न घटिका जेव्हा, भरली होती, "सावधान" म्हणून भटाने खरंच लाश्ट वॉर्निंग दिली होती !
>>> छान ! फाडा आता आमच्या नावावर तिकिट! :-/ दुत्त दुत्त! :-/

कंजूस 07/01/2016 - 12:49
भारी जमलंय. तरुणपणी ( म्हणजे किती वर्ष नका विचारू ) बायकोचं ऐकाल तर म्हातारपणी ती तुमचं ऐकेल.

@
आठवतं ना ? तुमची लग्न घटिका जेव्हा, भरली होती, "सावधान" म्हणून भटाने खरंच लाश्ट वॉर्निंग दिली होती !
>>> छान ! फाडा आता आमच्या नावावर तिकिट! :-/ दुत्त दुत्त! :-/
लेखनविषय:
काव्यरस
माननिय गुर्जी यास, प्रेर्ना बायको म्हणजे बायको म्हणजे बायकोचं असतें, तुमचं किंवा आमची अगदी 'सेमचं' असतें ! काय म्हणता ? 'बायको' हे प्रकरण नक्की कांय असतें ? अहो दशरथ असो वा राघोबा, असो परवाचा आमिर, युगानुयुगे हे कोणालाही न कळले दिसतें, पन तरिही तुमचं वा त्यांचे अगदी 'सेमचं' असतें !

घरट्याची ओढ

चांदणे संदीप ·

___/\___ प्रतिसादासाठी धन्यवाद! प्रचेतस आणि गुर्जींचे प्रतिसाद नेहमीच सुखावून जातात तर ३ए सरांचा प्रतिसाद म्हणजे एका कवीची अनमोल दाद! धन्यवाद, Sandy

आतिवास 16/12/2015 - 23:20
कविता आवडली. पण ... शेवटच्या कडव्यात काहीतरी गडबड वाटली. पुन्हा जरा निवांतपणे वाचते.

In reply to by अभ्या..

लागे हळव्या संध्याकाळी पिसे नाजूक पंखांना
शब्दरचना उत्तम आहे... पण अपेक्षित अर्थापासून दूर चालल्यासारखी वाटते! :)

___/\___ प्रतिसादासाठी धन्यवाद! प्रचेतस आणि गुर्जींचे प्रतिसाद नेहमीच सुखावून जातात तर ३ए सरांचा प्रतिसाद म्हणजे एका कवीची अनमोल दाद! धन्यवाद, Sandy

आतिवास 16/12/2015 - 23:20
कविता आवडली. पण ... शेवटच्या कडव्यात काहीतरी गडबड वाटली. पुन्हा जरा निवांतपणे वाचते.

In reply to by अभ्या..

लागे हळव्या संध्याकाळी पिसे नाजूक पंखांना
शब्दरचना उत्तम आहे... पण अपेक्षित अर्थापासून दूर चालल्यासारखी वाटते! :)
लेखनविषय:
वेळूच्या बनात एक पाखरू एकटे शीळ देई वारियाला         सांगे जा तू घरट्याला वारा उनाड बावरा घुमे वेळूच्या भवती म्हणे वेळूचे गे गाणे         गळा भर, पाखराला पारा उन्हाचा महान लखलख मृगजळ करी कंठी पाखराच्या परि         पाऊस घरचा ओला जीव बनी अडकला जीव एक घरट्यात देई हळवा संधिकाल         बळ नाजूक पंखाला - संदीप चांदणे

आटपाट नगरात......

भानिम ·
लेखनविषय:
काव्यरस
आटपाट नगरात  जिवंत माणसांना गाडीखाली चिरडतात  आणि पायातल्या वहाणांना डोक्यावर घेतात आटपाट नगरात  माणसे किड्यांसारखी मारतात  आणि मारणारे हुतात्मा म्हणून मिरवतात आटपाट नगरात  कष्टकरी अन्नाला महाग होतात  आणि सवंग नाचे दैवताचा मान घेतात आटपाट नगरात  विकाऊ माध्यमे टी आर पी वर जगतात  आणि खुन्यांचे गोडवे गात फिरतात

अमृतप्याला

वेल्लाभट ·
ब्लॉग दुवा हा कविता - अमृतप्याला प्रेरणा : https://www.youtube.com/watch?v=f4qqdbRMYG0 www.azlyrics.com/lyrics/lukebryan/drinkabeer.html ---------------------------------------------------------------- अमृतप्याला आज ऐकुनि रुचले नाही काय म्हणावे सुचले नाही दिला ठेवुनि फोन तसाचि जे झाले ते पचले नाही दिशाहीन मी चालत सुटलो विचार मागे रेटत सुटलो दगडा दगडा मधे तरीही तुलाच वेडा भेटत सुटलो जावे वाटे घरी नकोसे हवे हवे ते जरी नकोसे विचार होती लाखो गोळा माझे असले तरी नकोसे इथेच बसुनि राहिन आता जलाशयाच्या या काठाला बुडत्य

जगणं

माहीराज ·
लेखनविषय:
काव्यरस
आलं सागरा उधाणं पेट घेतला वार्यानं स्वप्न सारीच मोडून खेळ मांडला दैवानं ।। डोळयामंदी दाटलं आभाळ रं      आभाळाच्या मनामंदी काही आगळं पाण्यामंदी पेटलेला जाळ रं       जाळाच्या ह्या ऊभा मागं काळ रं उरलं सुरलं हरलं.. नशिबाचं वारं फिरलं  ।। कुणा मनी जपलेलं सारं चांदणं       चांदण्याच्या छायेखाली मोठं अंगण आन् कुणा मनी काटेरी बाभळं        बाभळीच्या काट्यावानी सारं जीवन कळलं कळलं जगणं.. समदं सारं उसनं ।।

गॅलरी .....

शिव कन्या ·

पिचकू 22/11/2015 - 06:20
काय आवडली? कविता /गॅलरी?"तुझ्या शब्दांचे अत्तर म्हणजे काय? "नाही.....वेडा नव्हतोच कधी समंजस होतो खूप म्हणून गॅलरी नाही ओलांडत आजही!"-ते बरं केलं.तेरावा मजला असेल तर?

इडली डोसा 22/11/2015 - 07:52
मला नाही जमत लिहायला, तुझ्या अंत:करणापर्यंत पोहोचायला! इतकं जग पाहूनही प्रेमबीम पण नाही कळत मला!
हे विषेश आवडले.

पिचकू 22/11/2015 - 06:20
काय आवडली? कविता /गॅलरी?"तुझ्या शब्दांचे अत्तर म्हणजे काय? "नाही.....वेडा नव्हतोच कधी समंजस होतो खूप म्हणून गॅलरी नाही ओलांडत आजही!"-ते बरं केलं.तेरावा मजला असेल तर?

इडली डोसा 22/11/2015 - 07:52
मला नाही जमत लिहायला, तुझ्या अंत:करणापर्यंत पोहोचायला! इतकं जग पाहूनही प्रेमबीम पण नाही कळत मला!
हे विषेश आवडले.
एक हात कठड्यावर ठेऊन, अन दुसरा उगाच पाठीमागे घेऊन, मी उभा आहे गॅलरीत! तुझ्या झुलत्या अक्षरां बरोबर मन रमून गेले फार! इथेच बसून नाही का लावत तुझ्या शब्दांचे अत्तर मनाला! नाही.....वेडा नव्हतोच कधी समंजस होतो खूप म्हणून गॅलरी नाही ओलांडत आजही! मला नाही जमत लिहायला, तुझ्या अंत:करणापर्यंत पोहोचायला! इतकं जग पाहूनही प्रेमबीम पण नाही कळत मला! पण....तू तिथे कुस बदललीस कि इथे माझी झोपमोड होते, एवढेच बारीक जाणवते! अन, अवेळी उठून मी एक हात कठड्यावर ठेऊन उभा राहतो गॅलरीत कुणी हाक मारेपर्यंत.....!

कै च्या कै कविता ...

विशाल कुलकर्णी ·

एस 13/11/2015 - 12:48
काळजाला खच्याकखच्याक बिळे, आपलं ते, घरे पाडणारी कविता!

गुपचुप चुंबनाच्या व्याख्या शोधताना तुम्ही-आम्ही मध्ये अडकलेली कविता.. विझलेल्या स्वप्नांची सारीभरणं करत, आ वासलेल्या सत्यात रुतलेली कविता...! मला या चार ओळीचा अर्थ लागतो आहे, सायंकाळी रसग्रहण. -दिलीप बिरुटे (गुपचुप चुंबनाचा नाद असलेला)

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मिलते तो फिर एक बार, चर्चा करना वास्ते. ऊनो नाखुशेट होर बाक़ी लोगा भी होयंगे तो होरच रौनक होती ना बाबा !

पैसा 13/11/2015 - 13:27
समजायचं सोडूनच दे. ही कविता लिहिल्याबद्दल तुझा लकडीपुलावर सत्कार करायला पाहिजे! =)) ही कविता प्रसवायच्या आधी काही "खास" मिपाकरांच्या "भय"कथा किंवा "पप्पू वि. फेकू" सामना वाचला होतास काय? असं काहीतरी वाचलं तर मला अगदी अस्संच होतं.

मिपावरचे काही वर्षांपूर्वीचे 'काही ख़ास लेख' वाचनात आले , मायबोलीवरील काही महान कविता वाचनात आल्या. मग छ्या, आपल्याला कधी जमणार असं लिहायला असं वैफल्य आलं आणि त्यातून हे जन्मलं.

एस 13/11/2015 - 12:48
काळजाला खच्याकखच्याक बिळे, आपलं ते, घरे पाडणारी कविता!

गुपचुप चुंबनाच्या व्याख्या शोधताना तुम्ही-आम्ही मध्ये अडकलेली कविता.. विझलेल्या स्वप्नांची सारीभरणं करत, आ वासलेल्या सत्यात रुतलेली कविता...! मला या चार ओळीचा अर्थ लागतो आहे, सायंकाळी रसग्रहण. -दिलीप बिरुटे (गुपचुप चुंबनाचा नाद असलेला)

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मिलते तो फिर एक बार, चर्चा करना वास्ते. ऊनो नाखुशेट होर बाक़ी लोगा भी होयंगे तो होरच रौनक होती ना बाबा !

पैसा 13/11/2015 - 13:27
समजायचं सोडूनच दे. ही कविता लिहिल्याबद्दल तुझा लकडीपुलावर सत्कार करायला पाहिजे! =)) ही कविता प्रसवायच्या आधी काही "खास" मिपाकरांच्या "भय"कथा किंवा "पप्पू वि. फेकू" सामना वाचला होतास काय? असं काहीतरी वाचलं तर मला अगदी अस्संच होतं.

मिपावरचे काही वर्षांपूर्वीचे 'काही ख़ास लेख' वाचनात आले , मायबोलीवरील काही महान कविता वाचनात आल्या. मग छ्या, आपल्याला कधी जमणार असं लिहायला असं वैफल्य आलं आणि त्यातून हे जन्मलं.
कविता..कवि...आणि कै च्या कै कविता... कधी मुक्यानेच बोलणारी कविता, तर कधी बिअरसवे डोलणारी.. येता जाता माफी मागणारी कविता....! झुरळावर स्वार होवून जोमाने ढेकणावर चढाई करणारी कविता.. आरसे फोडत, वादळात सापडत.. सिगरेटी फुकायला लावणारी कविता...! अतिव दु:खाने झडणारे (?) ढग अन् गोमुत्राची चव शिकवणारी कविता.. आमच्यासारखे समिक्षक असताना.. सफाईसाठी डेटॉल शोधणारी कविता..! गुपचुप चुंबनाच्या व्याख्या शोधताना तुम्ही-आम्ही मध्ये अडकलेली कविता.. विझलेल्या स्वप्नांची सारीभरणं करत, आ वासलेल्या सत्यात रुतलेली कविता...! डोळ्यासमोरून अलगद फिरताना.. डोक्यावरून जाणारी कविता.. आमच्या मंद डोक्यात मंदपणे.. कै च्या