मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

< < < मजबूरी है > > >

रातराणी ·

नीलमोहर 16/05/2016 - 11:55
असे हाल कोणाच्याही वाट्याला येऊ नये, दु:खात सहभागी आहे. 'ठहरे हुए पानी मे, कंकड न मार साँवरी, मनमें हलचल सी मच जाएगी बावरी..' गाण्यातील हिरो ओळखा पाहू कोण ??

ज्ञानोबाचे पैजार 16/05/2016 - 13:02
हा काय प्रश्र्ण झाला का? आपले सगळ्यांच्या लाडक्या मिथुनदांच्या दलाल या जगप्रसिध्द चित्रपटातले हे गानकोकीळ कुमारदांनी गायलेले गाणे आहे आणि संगित अर्थात बप्पी दादांचे आ.न. पैजारबुवा,

नीलमोहर 16/05/2016 - 11:55
असे हाल कोणाच्याही वाट्याला येऊ नये, दु:खात सहभागी आहे. 'ठहरे हुए पानी मे, कंकड न मार साँवरी, मनमें हलचल सी मच जाएगी बावरी..' गाण्यातील हिरो ओळखा पाहू कोण ??

ज्ञानोबाचे पैजार 16/05/2016 - 13:02
हा काय प्रश्र्ण झाला का? आपले सगळ्यांच्या लाडक्या मिथुनदांच्या दलाल या जगप्रसिध्द चित्रपटातले हे गानकोकीळ कुमारदांनी गायलेले गाणे आहे आणि संगित अर्थात बप्पी दादांचे आ.न. पैजारबुवा,
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
अदभूत
इशारा
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
प्रेम कविता
भावकविता
भूछत्री
सांत्वना
हास्य
करुण
पैजारबुवा के पाऊल पे पाऊल डालते हुए मयभी इधर अपनी एक मजबूर रचना प्रस्तुत करती हूँ. मिकादादा, पैजारबुवा, एसभाय, और अपने मोहल्ले के आन बान शान अभ्या दो डॉट सबकी माफी पयलेसे ले लेती हूँ. दुनियाकी हर एक औरत अपने नवरे का सबसे ज्यादा म्हणजे लयच गुस्सा कब करती मालूम? जब वो घोरता है तब.

आस

विशाल कुलकर्णी ·

मिसळलेला काव्यप्रेमी 10/05/2016 - 11:06
अजुन एक सुंदर रचना.. विशालभौ.. जियो...
नश्वर स्वप्ने, नश्वर दुःखे नश्वरतेचा शाप सुखाला शाश्वत ऐसे इथे न काही श्वासांचा का ध्यास जीवाला ?
हे खासचं....

नाखु 11/05/2016 - 11:32
कवीराजांनी म्हटलय आम्ही काय आणखी म्हणणार रे !!! पिंपळा खालचा मुंजा नाखु

विवेकपटाईत 18/09/2016 - 09:30
सोनसावळा पिंपळ वेडा शुष्क डहाळ्या तरीही जपतो आस लाजऱ्या मृगथेंबाची मनी बाळगून जगत राहतो वाह! काय म्हणावे.... आजकाल चुकून बायको लाजली कि मृगथेंबाची आस मनी जागतेच....

मिसळलेला काव्यप्रेमी 10/05/2016 - 11:06
अजुन एक सुंदर रचना.. विशालभौ.. जियो...
नश्वर स्वप्ने, नश्वर दुःखे नश्वरतेचा शाप सुखाला शाश्वत ऐसे इथे न काही श्वासांचा का ध्यास जीवाला ?
हे खासचं....

नाखु 11/05/2016 - 11:32
कवीराजांनी म्हटलय आम्ही काय आणखी म्हणणार रे !!! पिंपळा खालचा मुंजा नाखु

विवेकपटाईत 18/09/2016 - 09:30
सोनसावळा पिंपळ वेडा शुष्क डहाळ्या तरीही जपतो आस लाजऱ्या मृगथेंबाची मनी बाळगून जगत राहतो वाह! काय म्हणावे.... आजकाल चुकून बायको लाजली कि मृगथेंबाची आस मनी जागतेच....
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
करुण
बांधावरचा पिंपळ सांगे सोनसावळी दुःखे ओली फांदी-फांदी जीर्ण पर्णिका बांडगुळांची गर्दी सगळी अस्ताईचे सूर अनोळखी शुष्क पान्हा हळवी देवकी कशी रुचावी जगण्यालाही अस्थाईविन बंदिश पोरकी सुकली पाने सुकली माती खिन्न विरहिणी होय पालवी पाणी सुकले बुंध्यापाशी त्राही त्राही अंकुर डोकावी कधी अकस्मित ओल मुळांना कधी मेघांचे हळवे चुंबन लागे जलदांना ओढ भूमीची कधी अचानक अधीरे मिलन नश्वर स्वप्ने, नश्वर दुःखे नश्वरतेचा शाप सुखाला शाश्वत ऐसे इथे न काही श्वासांचा का ध्यास जीवाला ? सोनसावळा पिंपळ वेडा शुष्क डहाळ्या तरीही जपतो आस लाजऱ्या मृगथेंबाची मनी बाळगून जगत राहतो विशाल १०-०५-२०१६

नाडलेल्या लोकांची कहाणी .............

माम्लेदारचा पन्खा ·

आदिजोशी 30/04/2016 - 22:53
मल्ल्या निदान युके मधे आहे हे माहिती तरी आहे, इथे तर ठावठिकाण्याचीही बोंब. पुलंनी लिहील्यावर जसं आपल्याच मनातलं लिहिले असं लोकांना वाटायचं, तसंच ही कविता वाचून शे दोनशे मिपाकरांना वाटेल ह्यात शंका नाही. असो. रात गई बात गई असं म्हणुन पुढे जायचं. किसका मिला है जो तेरा मिलेगा.

मुक्त विहारि 30/04/2016 - 23:51
खरी मदत मागायला कोणी येई दारामध्ये त्याच्यासाठी जाईल का हात खिश्यामध्ये ? ========================================= अजिबात जात नाही... दूधाने तोंड पोळले की मांजर पण सुधारते..... असो, == ===

आदिजोशी 30/04/2016 - 22:53
मल्ल्या निदान युके मधे आहे हे माहिती तरी आहे, इथे तर ठावठिकाण्याचीही बोंब. पुलंनी लिहील्यावर जसं आपल्याच मनातलं लिहिले असं लोकांना वाटायचं, तसंच ही कविता वाचून शे दोनशे मिपाकरांना वाटेल ह्यात शंका नाही. असो. रात गई बात गई असं म्हणुन पुढे जायचं. किसका मिला है जो तेरा मिलेगा.

मुक्त विहारि 30/04/2016 - 23:51
खरी मदत मागायला कोणी येई दारामध्ये त्याच्यासाठी जाईल का हात खिश्यामध्ये ? ========================================= अजिबात जात नाही... दूधाने तोंड पोळले की मांजर पण सुधारते..... असो, == ===
लेखनविषय:
इतिहास
कविता
विडंबन
विनोद
समाज
अर्थव्यवहार
मौजमजा
काव्यरस
vidamban
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अविश्वसनीय
इशारा
कविता माझी
काहीच्या काही कविता
भावकविता
मार्गदर्शन
सांत्वना
भयानक
हास्य
करुण
मागून मागून थकलेली माणसं आली कोणी , उतरले तोंड डोळा सुटलेले पाणी ला ला ला ला , ला ..ला ला गेलेच आहेत पैसे आता खिशात काही नाही पैसे कुणा मागू आता मला कोण देई बडबडत बसतो सारखा गेले पैसे पाण्यात व्याज गेले माझे तरी मुद्दल द्या हातात सांगायची आहे माझ्या शहाण्या मुला नाडलेल्या लोकांची ही कहाणी तुला ..... ला ..ला ला ला ला , ला ..ला ला ला ला....

तेव्हा मला तू फार म्हणजे फार आवडतोस

ज्ञानोबाचे पैजार ·

सस्नेह 30/04/2016 - 15:47
मिपावरील सर्वात रोमँटिक कविता ! पैजारबुवा __/\__

नीलमोहर 30/04/2016 - 16:12
'तेव्हा तू मला फार म्हणजे, फार म्हणजे फार, म्हणजे अतिशयच्, म्हणजे अपरीमित, म्हणजे अशक्य इतका, म्हणजे खुपच जास्त, म्हणजे नको तेवढा, म्हणजे लैच म्हणजे लैच् आवडतोस.' - भावविवशता कळली, पोचली, टोचली.

नाखु 30/04/2016 - 16:19
आणि योग्य अनुक्रमे आल्याने पोहोचली. dive aagar अदभूत अनर्थशास्त्र अभंग अविश्वसनीय आरोग्यदायी पाककृती काणकोण काहीच्या काही कविता कोडाईकनाल गरम पाण्याचे कुंड जिलबी नागद्वार प्रेम कविता फ्री स्टाइल भूछत्री रोमांचकारी. शृंगार करुण पुढील भागाच्या प्रतिक्षेतल्या परिक्षेत....

सस्नेह 30/04/2016 - 15:47
मिपावरील सर्वात रोमँटिक कविता ! पैजारबुवा __/\__

नीलमोहर 30/04/2016 - 16:12
'तेव्हा तू मला फार म्हणजे, फार म्हणजे फार, म्हणजे अतिशयच्, म्हणजे अपरीमित, म्हणजे अशक्य इतका, म्हणजे खुपच जास्त, म्हणजे नको तेवढा, म्हणजे लैच म्हणजे लैच् आवडतोस.' - भावविवशता कळली, पोचली, टोचली.

नाखु 30/04/2016 - 16:19
आणि योग्य अनुक्रमे आल्याने पोहोचली. dive aagar अदभूत अनर्थशास्त्र अभंग अविश्वसनीय आरोग्यदायी पाककृती काणकोण काहीच्या काही कविता कोडाईकनाल गरम पाण्याचे कुंड जिलबी नागद्वार प्रेम कविता फ्री स्टाइल भूछत्री रोमांचकारी. शृंगार करुण पुढील भागाच्या प्रतिक्षेतल्या परिक्षेत....
लेखनविषय:
संस्कृती
पाकक्रिया
प्रेमकाव्य
औषधोपचार
कृष्णमुर्ती
काव्यरस
dive aagar
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अभंग
अविश्वसनीय
आरोग्यदायी पाककृती
काणकोण
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
नागद्वार
प्रेम कविता
फ्री स्टाइल
भूछत्री
रोमांचकारी.
शृंगार
करुण
मार्केटयार्डामधुन आठवड्याची भाजी घेउन येताना अचानक मला सोसायटी मधली मैत्रिण भेटते ती एकटीच आलेली असते भाजी घ्यायला दोन मोठाल्या पिशव्या हतात् घेउन, अवघडून , अर्धातास, निमुट उभा रहात, आमच्या गप्पा ऐकणार्या तुझ्या कडे तिरप्या नजरेने बघत ती म्हणते “आमचे हे काल रात्री उशिरा कामावरुन आले दमुन झोपले आहेत बिचारे.

बाई सोडून गेली

नीलमोहर ·

विजय पुरोहित 18/04/2016 - 10:15
स्त्रीमुक्तीच्या गप्पा कितीही मारा, खरेच का मुक्तता मिळाली एका बाईच्या स्वातंत्र्याच्या बदल्यात दुसरी मुक्त झाली शेवटी बाई सोडून गेली स्त्रीमुक्ती वाल्यांनी समानतेसाठी आंदोलने जरी किती केली लढण्यासाठी बाहेर त्या पडता, कोण करत असेल कामे घरातली जर बाई सोडून गेली वरती मजेशीर वाटते कविता. पण या २ कडव्यात कटु सत्य आहे आयुष्याचं.

सस्नेह 18/04/2016 - 11:17
भापो...!! खरंच कटू सत्य.
तरी बयेस कधी न कामास जुंपले, कायम लाडीगोडी केली तऱ्हा तिच्या सांभाळत, आंजारत गोंजारत कामे करून घेतली तरीही बाई सोडून गेली
अगदी, अगदी ! यांच्या तऱ्हा संभाळता संभाळता स्वत:च्या तऱ्हांना मुरड घालावी लागते. तरीही जातातच सोडून, मेल्या ! रच्याकने जरा नवरोजींना लावा की कामाला !

ज्ञानोबाचे पैजार 18/04/2016 - 13:00
कविते मध्ये अतिशयोक्ती रस ठासून भरला आहे. कारण घरी हक्काचा, बीनपागारी, मान खाली घालून, सगळे निमुट पणे ऐकणारा व पडेल ते काम विनातक्रार करणारा, गडी असला तर, स्त्रीयांना या समस्या भेडसावत नाहीत असे एका निरीक्षणं आहे. पैजारबुवा,

एस 18/04/2016 - 13:03
'कामवाली सोडून गेली' असं म्हणा. एकतर मराठी अस्मिता म्हणून आणि दुसरं म्हणजे शीर्षकावरून काहीतरी भलतंच वाटलं होतं म्हणून..! असो. बाकी 'नवरोजी' क्याट्यागरीत मोडत असलो तरी भापो.

नाखु 18/04/2016 - 14:14
बोलवायचा शीर्षासन प्रयोग भारी आहे.. पुढील कामवालीकरीता शुभेच्छा!!!! काम्सू आणि काम्चुकार याच्या मधला नाखु

विजय पुरोहित 18/04/2016 - 10:15
स्त्रीमुक्तीच्या गप्पा कितीही मारा, खरेच का मुक्तता मिळाली एका बाईच्या स्वातंत्र्याच्या बदल्यात दुसरी मुक्त झाली शेवटी बाई सोडून गेली स्त्रीमुक्ती वाल्यांनी समानतेसाठी आंदोलने जरी किती केली लढण्यासाठी बाहेर त्या पडता, कोण करत असेल कामे घरातली जर बाई सोडून गेली वरती मजेशीर वाटते कविता. पण या २ कडव्यात कटु सत्य आहे आयुष्याचं.

सस्नेह 18/04/2016 - 11:17
भापो...!! खरंच कटू सत्य.
तरी बयेस कधी न कामास जुंपले, कायम लाडीगोडी केली तऱ्हा तिच्या सांभाळत, आंजारत गोंजारत कामे करून घेतली तरीही बाई सोडून गेली
अगदी, अगदी ! यांच्या तऱ्हा संभाळता संभाळता स्वत:च्या तऱ्हांना मुरड घालावी लागते. तरीही जातातच सोडून, मेल्या ! रच्याकने जरा नवरोजींना लावा की कामाला !

ज्ञानोबाचे पैजार 18/04/2016 - 13:00
कविते मध्ये अतिशयोक्ती रस ठासून भरला आहे. कारण घरी हक्काचा, बीनपागारी, मान खाली घालून, सगळे निमुट पणे ऐकणारा व पडेल ते काम विनातक्रार करणारा, गडी असला तर, स्त्रीयांना या समस्या भेडसावत नाहीत असे एका निरीक्षणं आहे. पैजारबुवा,

एस 18/04/2016 - 13:03
'कामवाली सोडून गेली' असं म्हणा. एकतर मराठी अस्मिता म्हणून आणि दुसरं म्हणजे शीर्षकावरून काहीतरी भलतंच वाटलं होतं म्हणून..! असो. बाकी 'नवरोजी' क्याट्यागरीत मोडत असलो तरी भापो.

नाखु 18/04/2016 - 14:14
बोलवायचा शीर्षासन प्रयोग भारी आहे.. पुढील कामवालीकरीता शुभेच्छा!!!! काम्सू आणि काम्चुकार याच्या मधला नाखु
लेखनविषय:
मुक्तक
समाज
औषधोपचार
काव्यरस
अनर्थशास्त्र
अविश्वसनीय
विराणी
सांत्वना
करुण
अवचित ते घडले, जणू आभाळ फाटले, धरणी कंपली एक सुनामी आली की जगबुडी झाली, अन बाई सोडून गेली किती केली विनवणी, तिज आमिषेही दिली पाषाणहृदयी त्या बालेला परि दया जराही न आली अन बाई सोडून गेली म्हणे तुम्हास बाई मिळेल दुसरी, जर शोधाशोध केली जीव माझा जरी गेला, काळजी का कोणा इथे वाटली अन बाई सोडून गेली तरी बयेस कधी न कामास जुंपले, कायम लाडीगोडी केली तऱ्हा तिच्या सांभाळत, आंजारत गोंजारत कामे करून घेतली तरीही बाई सोडून गेली म्हटले चला तर आता, कामाला लागायची वेळ झाली बाई मंगळावर जरी पोचली, घरची कामे का तिला चुकली कशी बाई सोडून गेली झाडून काढता काढता, जळमटे डोक्यातली निघाली फरशी पुसता पुसता, लख्ख सफाई

तू फूल कुणाचे देखणे?

शिव कन्या ·

विजय पुरोहित 15/04/2016 - 19:35
वा! ताई! तुमची स्वतंत्र स्टाईल लगेच ठाव घेते मनाचा. अप्रतिम लिहिता. अजून लिहीत रहा! वाचत राहू! चल उड जा रे पंछी के अब ये देस हुआ बेगाना या गीताची आठवण झाली.

चांदणे संदीप 16/04/2016 - 11:57
आशयाची शब्दांशी गट्टी नाही जमली नको म्हणता धरलेली फुगडीही सुटली स्वारी, नाही आवडली! Sandy

माहितगार 17/04/2016 - 15:13
कवितेतील रुपक कदाचित वेगळ्या परिस्थितीवर असेल, पण का कोण जाणे ते मला सहजच मोठ्याशहरात आलेल्या शहरी कष्टाच्या उन्हात होरपळून निघणार्‍या बालकामगारांवर अथवा कोवळ्या वयातील तरुणांवर लावावे वाटले.

प्रभास 14/09/2016 - 00:46
अगदी बरोबर... असेच वाटते... पण मूळ रचनाच इतकी सुंदर आहे की तिच्या गर्भरेशमी अर्थाच्या कोंदणातून बाहेर पडूच नये असे वाटते... :)

पथिक 14/09/2016 - 15:19
तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू! तू श्वास फुलांचा हलका जा निघून त्यांच्या देशा!
काय ओळी आहेत ! अवघी कविताच सुंदर आहे.

विजय पुरोहित 15/04/2016 - 19:35
वा! ताई! तुमची स्वतंत्र स्टाईल लगेच ठाव घेते मनाचा. अप्रतिम लिहिता. अजून लिहीत रहा! वाचत राहू! चल उड जा रे पंछी के अब ये देस हुआ बेगाना या गीताची आठवण झाली.

चांदणे संदीप 16/04/2016 - 11:57
आशयाची शब्दांशी गट्टी नाही जमली नको म्हणता धरलेली फुगडीही सुटली स्वारी, नाही आवडली! Sandy

माहितगार 17/04/2016 - 15:13
कवितेतील रुपक कदाचित वेगळ्या परिस्थितीवर असेल, पण का कोण जाणे ते मला सहजच मोठ्याशहरात आलेल्या शहरी कष्टाच्या उन्हात होरपळून निघणार्‍या बालकामगारांवर अथवा कोवळ्या वयातील तरुणांवर लावावे वाटले.

प्रभास 14/09/2016 - 00:46
अगदी बरोबर... असेच वाटते... पण मूळ रचनाच इतकी सुंदर आहे की तिच्या गर्भरेशमी अर्थाच्या कोंदणातून बाहेर पडूच नये असे वाटते... :)

पथिक 14/09/2016 - 15:19
तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू! तू श्वास फुलांचा हलका जा निघून त्यांच्या देशा!
काय ओळी आहेत ! अवघी कविताच सुंदर आहे.
लेखनविषय:
वाङ्मय
कविता
प्रेमकाव्य
साहित्यिक
जीवनमान
प्रवास
भूगोल
देशांतर
काव्यरस
अदभूत
कविता माझी
भावकविता
सांत्वना
करुण
शांतरस
तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू! तू श्वास फुलांचा हलका जा निघून त्यांच्या देशा! रुजताना होईल अंत नसेल कोणास खंत तू जीव कुणा मायेचा? जा निघून हलक्या पायाने.... तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू..... -शिवकन्या

काळ असा.......

शिव कन्या ·

माहितगार 01/04/2016 - 18:52
सुंदर अशी सत्ये जात्यातून पूर्ण भरडले गेल्यावरच समजली पाहीजेत असे काही असते का ?
बाबा, पक्ष्याचे चित्र काढा ना!’ मी करड्या रंगात ब्रश बुडवला, गज आणि कुलूपांनी बंदिस्त असा एक चौकोन काढला.
पक्ष्यांप्रमाणे स्वातंत्र्याची इच्छा विरुद्ध बंदीस्त करणारी संस्कृती
मग मुलाने माझ्यासमोर, पेन, पेन्सिल, कागद, रंगांचा बॉक्स माझ्या समोर ठेवले आणि म्हणाला, ‘बाबा, माझ्यासाठी आपल्या देशाचे चित्र काढा ना!’ माझ्या हातातला ब्रश अजूनही थरथरतो आणि अश्रूंच्या सागरात मी पार बडून जातो.......
हे रिअलायझेशन सगळ्यांना येते तर ! इथे देश शब्द काढला की तुकड्यांची स्वप्ने पाहणारे जन्मतात त्याचा शेवट खालील प्रमाणे होतो हे बर्‍याच जणांना समजणे का कठीण असावे ?
मुला, काळ असा कठीण आलाय, कि अन्न शस्त्रांकित, धर्म शस्त्रसंपन्न संस्कृती शस्त्रकुलोत्पन्न, आणि पक्षी सशस्त्र झालेयत. तू भाकरी विकत घ्यायला जाशील, तर त्यात शस्त्र सापडतील, रानाबागेतील गुलाब घेऊ जाशील तर, त्यांचे काटे तुला बोच्कारून काढतील, आणि हो, कुठले पुस्तक हातात घेशील तर, तुझ्या बोटांमध्ये विस्फोटांचे रण माजेल!'
केवळ नियती म्हणावे ? :(

चाणक्य 02/04/2016 - 06:53
नविन रचनेची ओळख करून दिल्याबद्दल. अश्या अजून काही असतील तर वाचायला आवडतील.

नाखु 02/04/2016 - 10:06
शब्दात कमाल आशय... अत्यंत सुंदर-तरल अनुवादाबद्दल धन्यवाद.

शिव कन्या 02/04/2016 - 17:02
तर्राट जोकर ,जव्हेरगंज, माहितगार, बोका-ए-आझम,ज्ञानोबाचे पैजार, रेवती,नाद खुळा ..... अनुवाद आवडल्याचे सांगितलेत, आभार.

माहितगार 01/04/2016 - 18:52
सुंदर अशी सत्ये जात्यातून पूर्ण भरडले गेल्यावरच समजली पाहीजेत असे काही असते का ?
बाबा, पक्ष्याचे चित्र काढा ना!’ मी करड्या रंगात ब्रश बुडवला, गज आणि कुलूपांनी बंदिस्त असा एक चौकोन काढला.
पक्ष्यांप्रमाणे स्वातंत्र्याची इच्छा विरुद्ध बंदीस्त करणारी संस्कृती
मग मुलाने माझ्यासमोर, पेन, पेन्सिल, कागद, रंगांचा बॉक्स माझ्या समोर ठेवले आणि म्हणाला, ‘बाबा, माझ्यासाठी आपल्या देशाचे चित्र काढा ना!’ माझ्या हातातला ब्रश अजूनही थरथरतो आणि अश्रूंच्या सागरात मी पार बडून जातो.......
हे रिअलायझेशन सगळ्यांना येते तर ! इथे देश शब्द काढला की तुकड्यांची स्वप्ने पाहणारे जन्मतात त्याचा शेवट खालील प्रमाणे होतो हे बर्‍याच जणांना समजणे का कठीण असावे ?
मुला, काळ असा कठीण आलाय, कि अन्न शस्त्रांकित, धर्म शस्त्रसंपन्न संस्कृती शस्त्रकुलोत्पन्न, आणि पक्षी सशस्त्र झालेयत. तू भाकरी विकत घ्यायला जाशील, तर त्यात शस्त्र सापडतील, रानाबागेतील गुलाब घेऊ जाशील तर, त्यांचे काटे तुला बोच्कारून काढतील, आणि हो, कुठले पुस्तक हातात घेशील तर, तुझ्या बोटांमध्ये विस्फोटांचे रण माजेल!'
केवळ नियती म्हणावे ? :(

चाणक्य 02/04/2016 - 06:53
नविन रचनेची ओळख करून दिल्याबद्दल. अश्या अजून काही असतील तर वाचायला आवडतील.

नाखु 02/04/2016 - 10:06
शब्दात कमाल आशय... अत्यंत सुंदर-तरल अनुवादाबद्दल धन्यवाद.

शिव कन्या 02/04/2016 - 17:02
तर्राट जोकर ,जव्हेरगंज, माहितगार, बोका-ए-आझम,ज्ञानोबाचे पैजार, रेवती,नाद खुळा ..... अनुवाद आवडल्याचे सांगितलेत, आभार.
लेखनविषय:
वाङ्मय
कविता
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
राहणी
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
काव्यरस
अनुवाद
सांत्वना
करुण
[अरबी साहित्यातील निजार कब्बानी या नामवंत सिरीयन कवीच्या काही कवितांचा स्वैर अनुवाद! त्यातील ‘ A Lesson in Drawing!’ या कवितेचा अनुवाद मिपाकरांसाठी! बाकी माहिती Google वर आहेच!] माझ्या मुलाने माझ्यासमोर रंगांचा बॉक्स ठेवला, म्हणाला, ‘बाबा, पक्ष्याचे चित्र काढा ना!’ मी करड्या रंगात ब्रश बुडवला, गज आणि कुलूपांनी बंदिस्त असा एक चौकोन काढला. त्याने आश्चर्याने डोळे विस्फारले, ‘............. पण बाबा, हा तर तुरुंग आहे!

बसते बिचारी एकटी आजी -

विदेश ·

विदेश 01/03/2016 - 14:29
मुक्त विहारि, नील मोहर, एक एकटा एकटाच, भरत_पलुसकर ... प्रतिसादासाठी धन्यवाद !

तर्राट जोकर 05/03/2016 - 16:12
आमच्या समोरचे आजोबा परवाच गेले. खूप मनमिळावू, चांगले होते स्वभावाने. आजीही तशाच. दोघे कधीही कुठे जायचे असेल तर सोबतच जायचे. नेमके परवा कधी नव्हे ते आजोबा एकटेच कुठल्या तरी गावाला वर्षश्राद्धानिमित्त गेले, तिकडेच हार्टअ‍टॅक येउन गेले. घरच्यांना कुणालाही भेटायला चान्स मिळाला नाही. त्या आजींची अवस्था शब्दांपलिकडली आहे. :(

गणेशा 05/03/2016 - 16:17
अस काही वाचल.. पाहिल की खुप वाईट वाटते .. ---- कविता पुन्हा वाचली आणि ह्या ओळी आता हेलावून गेल्या सखा जीवनातुन का गेला सोडून अर्ध्यावरुनी पळत आसवात का भिजती वाती जिणे रोजचे राहीे छळत.. .

निशांत_खाडे 05/03/2016 - 16:12
सोसले जे आयुष्यभरात जाईे डोळ्यासमोर तरळत वेग वाती वळण्याचाही जाई वाढत तसाच नकळत..
एक नंबर..

विदेश 22/03/2016 - 06:08
गणेशा, तर्राट जोकर , निशांत_खाडे , आत्मबंध , जव्हेरगंज , सुरन्गी - सर्वांचे मनापासून आभार !

रेवती 22/03/2016 - 07:15
सुदैवाने आज्ज्यांवर ही वेळ आली नाही पण दोन्ही आजोबा नंतर एकटेपणात हरवून गेले. ही कविता वाचून चौघेही डोळ्यासमोर आले. कविता आवडली. एकदम मनात सय दाटून आली.

विदेश 01/03/2016 - 14:29
मुक्त विहारि, नील मोहर, एक एकटा एकटाच, भरत_पलुसकर ... प्रतिसादासाठी धन्यवाद !

तर्राट जोकर 05/03/2016 - 16:12
आमच्या समोरचे आजोबा परवाच गेले. खूप मनमिळावू, चांगले होते स्वभावाने. आजीही तशाच. दोघे कधीही कुठे जायचे असेल तर सोबतच जायचे. नेमके परवा कधी नव्हे ते आजोबा एकटेच कुठल्या तरी गावाला वर्षश्राद्धानिमित्त गेले, तिकडेच हार्टअ‍टॅक येउन गेले. घरच्यांना कुणालाही भेटायला चान्स मिळाला नाही. त्या आजींची अवस्था शब्दांपलिकडली आहे. :(

गणेशा 05/03/2016 - 16:17
अस काही वाचल.. पाहिल की खुप वाईट वाटते .. ---- कविता पुन्हा वाचली आणि ह्या ओळी आता हेलावून गेल्या सखा जीवनातुन का गेला सोडून अर्ध्यावरुनी पळत आसवात का भिजती वाती जिणे रोजचे राहीे छळत.. .

निशांत_खाडे 05/03/2016 - 16:12
सोसले जे आयुष्यभरात जाईे डोळ्यासमोर तरळत वेग वाती वळण्याचाही जाई वाढत तसाच नकळत..
एक नंबर..

विदेश 22/03/2016 - 06:08
गणेशा, तर्राट जोकर , निशांत_खाडे , आत्मबंध , जव्हेरगंज , सुरन्गी - सर्वांचे मनापासून आभार !

रेवती 22/03/2016 - 07:15
सुदैवाने आज्ज्यांवर ही वेळ आली नाही पण दोन्ही आजोबा नंतर एकटेपणात हरवून गेले. ही कविता वाचून चौघेही डोळ्यासमोर आले. कविता आवडली. एकदम मनात सय दाटून आली.
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
करुण
बसते बिचारी एकटी आजी देवापुढती वाती वळत असते मुखात नामस्मरण कधी तिचे ना कंटाळत.. गत आयुष्याचा पाढा असते स्वत:शीच उगाळत गालावर एखादा अश्रू नकळत येई ओघळत.. सोसले जे आयुष्यभरात जाईे डोळ्यासमोर तरळत वेग वाती वळण्याचाही जाई वाढत तसाच नकळत.. सखा जीवनातुन का गेला सोडून अर्ध्यावरुनी पळत आसवात का भिजती वाती जिणे रोजचे राहीे छळत.. .

< मिसळपावात... >

नीलमोहर ·

नाखु 29/02/2016 - 14:07
मला अशा सायटी आवडत नाहीत ! ठळक शब्द सलग लिहिल्याबद्दल "चुलत" भावंडांकडून धन्य्वाद. किसमीस वाल्या सायपुर्ण कवीता देणार्या आणि अस्सल काव्य्लेणी लीलया पेलणार्या भाव विभोर विश्व गुरु चाहता संघ.

सतिश गावडे 01/03/2016 - 00:04
भन्नाट !!! का कोण जाणे, या गमतीदार धाग्यानेही "उपक्रम" सारख्या बंद पडलेल्या गंभीर प्रकृतीच्या संकेतस्थळाची आठवण झाली. खुप चांगले लेखन व्हायचे तिथे.

नीलमोहर 01/03/2016 - 16:08
पेटलेल्या म्हणा.. मोकाट सुटलेल्या म्हणा.. ठिणगीला हवा घातली की जाळ तर होणारच.. मग ज्वाळा वाढल्या तर जवाबदार कोण ;) इथे माझे मला झेपेनासे झालेय काय चाललेय, झपाटल्यासारखे होतेय नुसते..

सस्नेह 01/03/2016 - 16:57
मग 'पेटलेल्या' किंवा 'मोकाट सुटलेल्या' पेक्षा 'झपाटलेल्या' म्हणावे का ? =))

नीलमोहर 01/03/2016 - 17:17
तसंही मिपाने झपाटलं आहेच, dual personality ची लक्षणे दिसतायेत असे psychiatrist बंधूराजांचे मत. आता यावर इलाज शक्य दिसत नाही. बादवे, अजून एक 'लेखन करा' ची टॅब ओपन आहे, वेट अ‍ॅन्ड वॉच ;)

नीलमोहर 01/03/2016 - 18:02
लोक असे भरीला पाडतात आणि मग म्हणतात ही नुसती विडंबनं पाडते. पण खरे सांगायचे तर ते साधेसरळ प्रामाणिक लेखन वाटले मला तरी, त्यात विडंबनास्पद काही जाणवले नाही.

नाखु 29/02/2016 - 14:07
मला अशा सायटी आवडत नाहीत ! ठळक शब्द सलग लिहिल्याबद्दल "चुलत" भावंडांकडून धन्य्वाद. किसमीस वाल्या सायपुर्ण कवीता देणार्या आणि अस्सल काव्य्लेणी लीलया पेलणार्या भाव विभोर विश्व गुरु चाहता संघ.

सतिश गावडे 01/03/2016 - 00:04
भन्नाट !!! का कोण जाणे, या गमतीदार धाग्यानेही "उपक्रम" सारख्या बंद पडलेल्या गंभीर प्रकृतीच्या संकेतस्थळाची आठवण झाली. खुप चांगले लेखन व्हायचे तिथे.

नीलमोहर 01/03/2016 - 16:08
पेटलेल्या म्हणा.. मोकाट सुटलेल्या म्हणा.. ठिणगीला हवा घातली की जाळ तर होणारच.. मग ज्वाळा वाढल्या तर जवाबदार कोण ;) इथे माझे मला झेपेनासे झालेय काय चाललेय, झपाटल्यासारखे होतेय नुसते..

सस्नेह 01/03/2016 - 16:57
मग 'पेटलेल्या' किंवा 'मोकाट सुटलेल्या' पेक्षा 'झपाटलेल्या' म्हणावे का ? =))

नीलमोहर 01/03/2016 - 17:17
तसंही मिपाने झपाटलं आहेच, dual personality ची लक्षणे दिसतायेत असे psychiatrist बंधूराजांचे मत. आता यावर इलाज शक्य दिसत नाही. बादवे, अजून एक 'लेखन करा' ची टॅब ओपन आहे, वेट अ‍ॅन्ड वॉच ;)

नीलमोहर 01/03/2016 - 18:02
लोक असे भरीला पाडतात आणि मग म्हणतात ही नुसती विडंबनं पाडते. पण खरे सांगायचे तर ते साधेसरळ प्रामाणिक लेखन वाटले मला तरी, त्यात विडंबनास्पद काही जाणवले नाही.
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
प्रवासवर्णन
सांत्वना
करुण
नेटावर जे नामी मोट्ठं संस्थळ आहे ना तिथे खूप वाचक असतात, जबर ट्यारपी मिळतो डुप्लिकेट आयडी तिथे पडीक असतात ते अगदीच पकाऊ असतात मला अशा सायटी आवडत नाहीत ऐसे खचाखच पाडलेले धागे बघितल्यावर मला भोवळ येते तैसे ज्ञानामृत पाजू संस्थळावर जिलबीबरोबर पिठल्याचा आस्वाद घेतल्यावर मला अशीच भोवळ आली होती तेव्हापासून पिठलं हा पदार्थ मी व्यर्ज केलाय जिलब्या खाल्ल्यावर नेहमी पोट दुखते मग तीही मी कधी खात नाही गुगलवर फिरता फिरता 'त्या' साईटीकडे मी ढुंकूनही कधी पाहत नाही तिथले लेखन वाचतांना माझी मती कुंठीत झाली होती मग तिकडे मी कधी गेलोच नाही मा...

(अशी कबुतरे येती)

स्वामी संकेतानंद ·

पैसा 18/02/2016 - 23:06
=)) आमच्या रत्नागिरीच्या घराच्या दोन खिडक्या म्हणजे कबुतरांचे संडास झालेत. गेले की दर वेळी त्यांना आणि त्यांना खायला दाणे घालणार्‍यांना शिव्या देत साफ करते. खिडक्या एरवी बंद असतात म्हणून आत येऊन घाण करत नाहीत इतकेच. कबुतरे राहतात तिथून चिमण्या नाहीशा होतात असे मधे कुठेतरी वाचले त्यानंतर कबुतरांचा जास्तच तिरस्कार वाटायला लागला.

पैसा 18/02/2016 - 23:06
=)) आमच्या रत्नागिरीच्या घराच्या दोन खिडक्या म्हणजे कबुतरांचे संडास झालेत. गेले की दर वेळी त्यांना आणि त्यांना खायला दाणे घालणार्‍यांना शिव्या देत साफ करते. खिडक्या एरवी बंद असतात म्हणून आत येऊन घाण करत नाहीत इतकेच. कबुतरे राहतात तिथून चिमण्या नाहीशा होतात असे मधे कुठेतरी वाचले त्यानंतर कबुतरांचा जास्तच तिरस्कार वाटायला लागला.
लेखनविषय:
जीवनमान
काव्यरस
करुण
अशी कबुतरे येती; आणिक घाण ठेवुनी जाती दोन घरांची पुण्यकमाई दहा घरांच्या खाती कपोत आला, पहिला वहिला खिड़कीमागे उभा राहिला तया मागे, येई साजणी गूटर्गूच्या साथी... दुरून येती थवे देखिले मी ग्याल्रीचे दार लोटिले धड़क मारती तरी निरंतर गंधित झाल्या भिंती पंख दोन ते हळु फ़डफ़डले खोलीभर मायेने फिरले हॉलकिचनाच्या भिंतीमधुनि लागेना मज हाती 'पुण्यवान' तो येता गाठी शिव्या पाच मोहरल्या ओठी त्या तुटल्या दातांची गाथा क्रूर कबुतरे गाती -- स्वामी कपोतगावकर
Subscribe to करुण