चाफ्याच्या झाडा …. का बरे आलास आज स्वप्नात? तेव्हाच तर आपले नव्हते का ठरले? दु: ख नाही उरलं आता मनात फुलांचा पांढरा, पानांचा हिरवा रंग तुझा रंगतोय माझ्या मनात केसात राखडी पण पायात फुगडी मी वेडी भाबडी तुझ्या मनात चाफ्याच्या झाडा …. नको ना रे पाणी डोळ्यात आणू ओळख़ीच्या सुरात, ओळखीच्या तालात हादग्याची गाणी नको म्हणू तुझ्या चाळ्यात एक पाय तळ्यात एक पाय मळ्यात खेळलोय ना जसे काही घोड्यावर तुझ्याच फांद्यांवर बसून आभाळात हिंडलोय ना चाफ्याच्या झाडा …. चाफ्याच्या झाडा …. पानात, मनात खुपतंय ना काहीतरी चुकतंय, कुठेतरी दुखतंय तुलाही कळतंय …. कळतंय ना …. चाफ्याच्या झाडा…. चाफ्याच्या झाडा हसून सजवायचं ठरलय ना कुठं नाही बोलायचं, मनातच ठेवायचं फुलांनी ओंजळ भरलीये ना – पद्मा गोळे. या तरल कवितेचं अरुणा ढेरेंनी केलेलं रसग्रहणही तितकच सुंदर आहे.