मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

आदि कैलास,ओमपर्वतदर्शन आणि पार्वती सरोवर परिक्रमा.भाग-७

खुशि ·

एस 03/09/2014 - 23:03
सहावा दिवस. गालागढ ते बुधी. २२ किमी. उंची १०६०० फूट. आजही कालच्याप्रमाणेच नाश्त्याचे पार्सल घेऊन प्रस्थान ठेवले. आज हवा कुंद होती, ढगाळ वातावरण होते. पण निसर्ग इतका सुंदर की त्रास अजिबात वाटत नव्हता. थोड्याच वेळात त्या सुप्रसिद्ध ४४४४ खडांज्या समोर ठाकल्या. सुरुवातीला छोट्या टेकडीवर एक सुबकसे मंदिर होते. दर्शन घेतले. तिथे एक गंमत दिसली. देवळाच्या मागच्या बाजूला एका उंचवट्यावर दोन खांबांना एक आडवी तुळई बांधलेली होती आणि तिला मोठी घंटा टांगली होती. तिचे प्रयोजन समजले नाही. कदाचित गावकर्‍यांशी संपर्क साधण्यासाठी ती योजना असावी. खडांज्या उतरायला सुरुवात केली. मोठे कठीण होते ते उतरणे! एका बाजूला खोल दरी आणि एका बाजूला डोंगर. काही ठिकाणी रेलिंग लावलेले आहे, पण त्याची अवस्था यथातथाच आहे. जीव मुठीत धरुन उतरलो त्या खडांज्या. पायवाटेला लागलो. डोंगरातून वाट होती. उजव्या हाताला खोल दरीत कालीमैय्या संतापाने रोंरावत सुसाट धावत होती. तिचे हे रुप पाहून भीतीने गाळण उडाली होती. काही ठिकाणी डोक्याला लागतील अशा उंचीचा कातळ फोडून रस्ता तयार केलेला होता. ठिकठिकाणी डोंगरावरुन कोसळणारे प्रचंड जलप्रपात कालीच्या संतापात भर घालत असतात. काही ठिकाणी अशा जल प्रपाताखालून काढलेल्या रस्त्याने जावे लागते. कानठळ्या बसवणारा कालीच्या पाण्याचा आवाज प्रतिध्वनीरुपाने आपल्या डोक्यावरुनही प्रचंड प्रवाह वाहतो आहे असा आभास निर्माण करतो. एका ठिकाणी डोंगराच्या आधाराने फळ्यांचा पूल असाच एक जलप्रताप पार करण्यासाठी केलेला होता. तो पार करताना खूप भीती वाटत होती. जरासा तोल गेला असता तर त्या प्रवाहात नखही दृष्टीस पडले नसते. पार झालो आणि लगेच असे झाले की आमच्यासोबतच्या पटवर्धनांची हातातील पिशवी पडली आणि क्षणार्धात कालीमध्ये कुठे गडप झाली ते दिसलेही नाही. याच प्रवासात जिथे १९९८ मध्ये डोंगर ढासळण्याची जी भयानक दुर्घटना घडली होती ते मालपा गाव लागते. त्यात प्रोतिमा बेदी या प्रसिद्ध न्रुत्यांगना-अभिनेत्रीसह त्यावेळचे कैलास यात्रेकरु, घोडेवाले, घोडे, सर्व तंबू, निगमचे कर्मचारी आणि गावकरी, त्यांची घरे, गुरेढोरे, आख्खे मालपा गाव दगडा-धोंड्यांच्या ढिगाखाली गाडले गेले होते. या दुर्घटनेला कारणीभूत झालेला जलप्रपात आणि तो ढिगारा ओलांडून जाताना जीव अगदी गलबलुन गेला. आपण आपल्याच भाऊबंदांच्या उरावर पाय ठेवुन त्यांना तुडवत जात आहोत या विचाराने कसेतरीच वाटत होते. जवळच त्यांच्या स्मृतीप्रीत्यर्थ उभारलेले शिवशिल्प आहे. तिथे मौन पाळून श्रद्धांजली वाहिली आणि पुढे निघालो. वाटेत दोन-तीन घरेवजा क्षुधाशांतीगृहे लागली. तिथेच एका ठिकाणी नाश्ता केला. गावकरी हसतमुखाने स्वागत करत होते. लामारी हे त्यातल्यात्यात मोठे गाव आले. या गावापासून प्लास्टिक-फ्री झोन सुरू होतो. तसेच इंडो-तिबेट बॉर्डर पोलीस चौक्या सुरू होतात. आमच्यातील एका बंधूंनी बिस्किटे खाऊन कागद सवयीने रस्त्यात टाकून दिला. डोंगरात कुठेतरी उभ्या असलेल्या सैनिकाने ते पाहिले आणि खाली आला. बरोबर कागद टाकलेल्या बंधूंजवळ येउन त्यांच्या हातातच तो कागद देऊन शांतपणे म्हणाला, "ये आपने फेका। थैली में रखो और मुकाम पर जाने के बाद डस्टबिन में डालो। ये प्लास्टिक-फ्री झोन है। आपने बोर्ड पढा नही शायद।" किती कर्तव्य तत्परता आणि विनम्रता! गाला ते बुधी या प्रवासाला लागले बारा तास. बुधीचे मुक्कामाचे तंबू उंच डोंगरावर आहेत. खूप वेळ आधीपासून दिसत होते, पण तिथे पोहोचता पोहोचता नाकी नऊ आले. हा डोंगर खचण्याच्या अवस्थेत आहे. कधीही एखादी दुर्घटना घडू शकेल. पण आहे मात्र खूप सुंदर. हवा थंड. ऑक्सिजनची थोडी कमतरता जाणवते. तंबूंभोवती सुंदर बाग-बगीचा आहे. छान सुखद मुक्काम असतो बुधीचा. बुधी म्हणजे बुद्धीवान लोकांचा गाव. गावात सगळे शिकलेले. घरटी दोन-तीन जण तरी पदवीधर म्हणजे डॉक्टर, इंजिनियर आहेत. मोठमोठे हुद्देदार आहेत. अर्थात सर्व शहरात राहतात. कधीतरी सणासुदीला येतात आपल्या गावाला. या गावाच्या खोर्‍यात निर्माण होते आहे एक मोठे स्पोर्टग्राउंड. तिथे हॉकी, क्रिक्रेट यांसारखे आंतरराष्ट्रीय खेळ खेळले जातील.

स्पंदना 04/09/2014 - 07:06
आले एकदाची धावत पळत बरोबर. खुषिताई अतिशय सुंदर वर्णन. मला जरा फोटो अल्बमची लिंक देता का? आणि जमल तर अल्बम मधल्या फोटोंना नावे द्या म्हणजे काही निवडक येहे चिटकवता येतील. अतिशय सुरेख वर्णन. अन तुमच्या धडाडीला सलाम. तुमची जोडी अशीच मनसोक्त फिरत राहो अशी ईश्वरचरणी प्रार्थना. स्वॅप्स...खुषिताई मनापासुन प्रय्त्न करताहेत, त्यात तुमची मदत अतिशय मोलाची आहे.

खुशि 04/09/2014 - 13:21
pikasa web album-vandana paranjape. फोटो सार्वजनिक केलेले आहेत.वर्णनही लिहिलेले आहे.गुगल खाते उघडले तरी दिसतील फोटो असे वाटते.जुन्या अल्बम मधील फोटोंचे पुन्हा फोटो काढले आणि कॉम्प्युटरला टाकुन पिकासा,गुगलवर टाकले आहेत.

कविता१९७८ 04/09/2014 - 12:26
सुंदर वर्णन , तुमचं लेखन वाचुन मला पुन्हा माझी पदयात्रा पुन्हा केव्हा सुरु होईल असं झालंय , कामामुळे वर्षातनं एकदाच जाणं होतं पदयात्रेला, नाहीतर वर्षातनं ३-४ वेळा तरी गेले असते . आत्ताच एप्रिल मधे जाउन आले आता परत मार्च पर्यंत वाट पहावी लागणार.

एस 03/09/2014 - 23:03
सहावा दिवस. गालागढ ते बुधी. २२ किमी. उंची १०६०० फूट. आजही कालच्याप्रमाणेच नाश्त्याचे पार्सल घेऊन प्रस्थान ठेवले. आज हवा कुंद होती, ढगाळ वातावरण होते. पण निसर्ग इतका सुंदर की त्रास अजिबात वाटत नव्हता. थोड्याच वेळात त्या सुप्रसिद्ध ४४४४ खडांज्या समोर ठाकल्या. सुरुवातीला छोट्या टेकडीवर एक सुबकसे मंदिर होते. दर्शन घेतले. तिथे एक गंमत दिसली. देवळाच्या मागच्या बाजूला एका उंचवट्यावर दोन खांबांना एक आडवी तुळई बांधलेली होती आणि तिला मोठी घंटा टांगली होती. तिचे प्रयोजन समजले नाही. कदाचित गावकर्‍यांशी संपर्क साधण्यासाठी ती योजना असावी. खडांज्या उतरायला सुरुवात केली. मोठे कठीण होते ते उतरणे! एका बाजूला खोल दरी आणि एका बाजूला डोंगर. काही ठिकाणी रेलिंग लावलेले आहे, पण त्याची अवस्था यथातथाच आहे. जीव मुठीत धरुन उतरलो त्या खडांज्या. पायवाटेला लागलो. डोंगरातून वाट होती. उजव्या हाताला खोल दरीत कालीमैय्या संतापाने रोंरावत सुसाट धावत होती. तिचे हे रुप पाहून भीतीने गाळण उडाली होती. काही ठिकाणी डोक्याला लागतील अशा उंचीचा कातळ फोडून रस्ता तयार केलेला होता. ठिकठिकाणी डोंगरावरुन कोसळणारे प्रचंड जलप्रपात कालीच्या संतापात भर घालत असतात. काही ठिकाणी अशा जल प्रपाताखालून काढलेल्या रस्त्याने जावे लागते. कानठळ्या बसवणारा कालीच्या पाण्याचा आवाज प्रतिध्वनीरुपाने आपल्या डोक्यावरुनही प्रचंड प्रवाह वाहतो आहे असा आभास निर्माण करतो. एका ठिकाणी डोंगराच्या आधाराने फळ्यांचा पूल असाच एक जलप्रताप पार करण्यासाठी केलेला होता. तो पार करताना खूप भीती वाटत होती. जरासा तोल गेला असता तर त्या प्रवाहात नखही दृष्टीस पडले नसते. पार झालो आणि लगेच असे झाले की आमच्यासोबतच्या पटवर्धनांची हातातील पिशवी पडली आणि क्षणार्धात कालीमध्ये कुठे गडप झाली ते दिसलेही नाही. याच प्रवासात जिथे १९९८ मध्ये डोंगर ढासळण्याची जी भयानक दुर्घटना घडली होती ते मालपा गाव लागते. त्यात प्रोतिमा बेदी या प्रसिद्ध न्रुत्यांगना-अभिनेत्रीसह त्यावेळचे कैलास यात्रेकरु, घोडेवाले, घोडे, सर्व तंबू, निगमचे कर्मचारी आणि गावकरी, त्यांची घरे, गुरेढोरे, आख्खे मालपा गाव दगडा-धोंड्यांच्या ढिगाखाली गाडले गेले होते. या दुर्घटनेला कारणीभूत झालेला जलप्रपात आणि तो ढिगारा ओलांडून जाताना जीव अगदी गलबलुन गेला. आपण आपल्याच भाऊबंदांच्या उरावर पाय ठेवुन त्यांना तुडवत जात आहोत या विचाराने कसेतरीच वाटत होते. जवळच त्यांच्या स्मृतीप्रीत्यर्थ उभारलेले शिवशिल्प आहे. तिथे मौन पाळून श्रद्धांजली वाहिली आणि पुढे निघालो. वाटेत दोन-तीन घरेवजा क्षुधाशांतीगृहे लागली. तिथेच एका ठिकाणी नाश्ता केला. गावकरी हसतमुखाने स्वागत करत होते. लामारी हे त्यातल्यात्यात मोठे गाव आले. या गावापासून प्लास्टिक-फ्री झोन सुरू होतो. तसेच इंडो-तिबेट बॉर्डर पोलीस चौक्या सुरू होतात. आमच्यातील एका बंधूंनी बिस्किटे खाऊन कागद सवयीने रस्त्यात टाकून दिला. डोंगरात कुठेतरी उभ्या असलेल्या सैनिकाने ते पाहिले आणि खाली आला. बरोबर कागद टाकलेल्या बंधूंजवळ येउन त्यांच्या हातातच तो कागद देऊन शांतपणे म्हणाला, "ये आपने फेका। थैली में रखो और मुकाम पर जाने के बाद डस्टबिन में डालो। ये प्लास्टिक-फ्री झोन है। आपने बोर्ड पढा नही शायद।" किती कर्तव्य तत्परता आणि विनम्रता! गाला ते बुधी या प्रवासाला लागले बारा तास. बुधीचे मुक्कामाचे तंबू उंच डोंगरावर आहेत. खूप वेळ आधीपासून दिसत होते, पण तिथे पोहोचता पोहोचता नाकी नऊ आले. हा डोंगर खचण्याच्या अवस्थेत आहे. कधीही एखादी दुर्घटना घडू शकेल. पण आहे मात्र खूप सुंदर. हवा थंड. ऑक्सिजनची थोडी कमतरता जाणवते. तंबूंभोवती सुंदर बाग-बगीचा आहे. छान सुखद मुक्काम असतो बुधीचा. बुधी म्हणजे बुद्धीवान लोकांचा गाव. गावात सगळे शिकलेले. घरटी दोन-तीन जण तरी पदवीधर म्हणजे डॉक्टर, इंजिनियर आहेत. मोठमोठे हुद्देदार आहेत. अर्थात सर्व शहरात राहतात. कधीतरी सणासुदीला येतात आपल्या गावाला. या गावाच्या खोर्‍यात निर्माण होते आहे एक मोठे स्पोर्टग्राउंड. तिथे हॉकी, क्रिक्रेट यांसारखे आंतरराष्ट्रीय खेळ खेळले जातील.

स्पंदना 04/09/2014 - 07:06
आले एकदाची धावत पळत बरोबर. खुषिताई अतिशय सुंदर वर्णन. मला जरा फोटो अल्बमची लिंक देता का? आणि जमल तर अल्बम मधल्या फोटोंना नावे द्या म्हणजे काही निवडक येहे चिटकवता येतील. अतिशय सुरेख वर्णन. अन तुमच्या धडाडीला सलाम. तुमची जोडी अशीच मनसोक्त फिरत राहो अशी ईश्वरचरणी प्रार्थना. स्वॅप्स...खुषिताई मनापासुन प्रय्त्न करताहेत, त्यात तुमची मदत अतिशय मोलाची आहे.

खुशि 04/09/2014 - 13:21
pikasa web album-vandana paranjape. फोटो सार्वजनिक केलेले आहेत.वर्णनही लिहिलेले आहे.गुगल खाते उघडले तरी दिसतील फोटो असे वाटते.जुन्या अल्बम मधील फोटोंचे पुन्हा फोटो काढले आणि कॉम्प्युटरला टाकुन पिकासा,गुगलवर टाकले आहेत.

कविता१९७८ 04/09/2014 - 12:26
सुंदर वर्णन , तुमचं लेखन वाचुन मला पुन्हा माझी पदयात्रा पुन्हा केव्हा सुरु होईल असं झालंय , कामामुळे वर्षातनं एकदाच जाणं होतं पदयात्रेला, नाहीतर वर्षातनं ३-४ वेळा तरी गेले असते . आत्ताच एप्रिल मधे जाउन आले आता परत मार्च पर्यंत वाट पहावी लागणार.
सहावा दिवस. गालागढ ते बुधी. २२ किमी. उंची १०६०० फूट. आजही कालच्याप्रमाणेच नाश्त्याचे पार्सल घेऊन प्रस्थान ठेवले. आज हवा कुंद होती, ढगाळ वातावरण होते. पण निसर्ग इतका सुंदर की त्रास अजिबात वाटत नव्हता. थोड्याच वेळात त्या सुप्रसिद्ध ४४४४ खडांज्या समोर ठाकल्या. सुरुवातीला छोट्या टेकडीवर एक सुबकसे मंदिर होते. दर्शन घेतले. तिथे एक गंमत दिसली. देवळाच्या मागच्या बाजूला एका उंचवट्यावर दोन खांबांना एक आडवी तुळई बांधलेली होती आणि तिला मोठी घंटा टांगली होती. तिचे प्रयोजन समजले नाही. कदाचित गावकर्‍यांशी संपर्क साधण्यासाठी ती योजना असावी. खडांज्या उतरायला सुरुवात केली. मोठे कठीण होते ते उतरणे!

भविष्य (शतशब्दकथा)

खेडूत ·

एस 03/09/2014 - 19:49
एकशे एक शब्द आहेत एकूण. :-P बाकी कथा आवडली.

एस 03/09/2014 - 19:49
एकशे एक शब्द आहेत एकूण. :-P बाकी कथा आवडली.
लेखनविषय:
कथा
लेखनप्रकार
आस्वाद
विरंगुळा
''गेली साडेचार वर्षं तुम्ही आमच्या वाहिनीवर साप्ताहिक भविष्य सांगितलेत. अत्यंत लोकप्रिय कार्यक्रम होता- टीआरपी पण मस्तच ! पण म्हणतात ना , प्रत्येक गोष्टीला शेवट असतोच. आता जरा चेंज पाहिजे असं ग्रोवरसाहेब. . आय मीन लोकं म्हणतायत.'' ''पण एव्हढं वर्षं पूर्ण झालं असतं तर . . . '' ''कसं आहे काका, मला पण असंच वाटतं, पण माझ्या हातात नाही हो ते! म्हणाल तर त्रिवेदीला सांगून आमच्याच समूहात हिंदी च्यानलवर प्रयत्न करूयात.'' ''नको. . . हिंदीत नको. '' ''मग वास्तुशास्त्र, अंकशास्त्र असं काही कराल ?'' ''छेछे , भलतंच काय?'' ''ठीकाय तुमची इच्छा!

केमिकल लोच्या

फुंटी ·

कवितानागेश 03/09/2014 - 09:36
विचार ,भावना शब्दात नेमक लिहिण जमलं नाही कुणाच्या बापाला .... लिहिणारे लिहोत त्यांच्या भावना.... चार चौघांना पटणाऱ्या असतीलही .... तू कशा आणणार रे चार चौघांना पटणाऱ्या भावना ,विचार >> हे आवडलं.

भिंगरी 03/09/2014 - 10:27
विचार ,भावना शब्दात नेमक लिहिण जमलं नाही कुणाच्या बापाला .... लिहिणारे लिहोत त्यांच्या भावना.... साला सब केमिकल लोच्या है... या मांसाच्या गोळ्यात .... पण मात्र आपण नेमक्याच शब्दात भावना व्यक्त केल्या आहेत. मनाला स्पर्श करणाऱ्या.

सूड 04/09/2014 - 16:34
>>>बरळून घे बरळून घे.....हेच आहे हक्काचं व्यासपीठ ... तुझ्या येड्झवेगीरीला समजणार ...मोकळ करणार .. हे वाचून कोणता डुआयडी असावा की काय अशी शंका येऊन गेली, बाकी मस्त जमलंय मुक्तक!!

कवितानागेश 03/09/2014 - 09:36
विचार ,भावना शब्दात नेमक लिहिण जमलं नाही कुणाच्या बापाला .... लिहिणारे लिहोत त्यांच्या भावना.... चार चौघांना पटणाऱ्या असतीलही .... तू कशा आणणार रे चार चौघांना पटणाऱ्या भावना ,विचार >> हे आवडलं.

भिंगरी 03/09/2014 - 10:27
विचार ,भावना शब्दात नेमक लिहिण जमलं नाही कुणाच्या बापाला .... लिहिणारे लिहोत त्यांच्या भावना.... साला सब केमिकल लोच्या है... या मांसाच्या गोळ्यात .... पण मात्र आपण नेमक्याच शब्दात भावना व्यक्त केल्या आहेत. मनाला स्पर्श करणाऱ्या.

सूड 04/09/2014 - 16:34
>>>बरळून घे बरळून घे.....हेच आहे हक्काचं व्यासपीठ ... तुझ्या येड्झवेगीरीला समजणार ...मोकळ करणार .. हे वाचून कोणता डुआयडी असावा की काय अशी शंका येऊन गेली, बाकी मस्त जमलंय मुक्तक!!
लेखनविषय:
मुक्तक
कोण रे तू? मासाच्या गोळ्यात अडकलेला तू , त्या मांसाच्या फ्रेशनेस वर अवलंबून आहेत तुझी इथली वर्ष , बाकी नियती वगैरे सगळेच खेळ मासातल्या काही सूक्ष्म तंतूंचे अशाच दोन मांसाच्या गोळ्यांच्या असंख्य अदृश्य शक्तीपैकी एक सूक्ष्म अंश तू , कसल्या भ्रमाचे ,कल्पनांचे मनोरे नाचवायला निघालाहेस?? विश्व वगैरे अस काही नसत तुझ्या कवटीच्या बाहेर.... येडा कुठला ....

नाही देखिले पंचानना

सुबोध खरे ·

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 03/09/2014 - 08:44
सारांश : काही डॉक्टर लोकांचं मनावर चांगलं कंट्रोल असतं आणि ते फक्त रुग्णाच्या व्याधिकडेच लक्ष देतात अन्यत्र नाही. गणेश लेख मालेसाठी डॉक्टर साहेबांनी काही वेगळ प्रासंगिक लिहायला पाहिजे होतं असंही वाटलं. -दिलीप बिरुटे

अनुप ढेरे 03/09/2014 - 10:10
गणेश लेख मालेसाठी डॉक्टर साहेबांनी काही वेगळ प्रासंगिक लिहायला पाहिजे होतं असंही वाटलं.
सहमत.

चैदजा 14/09/2014 - 19:53
नेहमी प्रमाणेच मानवी मनाचा वेध घेणारी कथा. पण
गणेश लेख मालेसाठी डॉक्टर साहेबांनी काही वेगळ प्रासंगिक लिहायला पाहिजे होतं असंही वाटलं.

आयुर्हित 03/09/2014 - 12:08
जोश ए जवानी हाये रे हाये..... दुनिया का मेला, मै हू अकेला, कितना अकेला हू मै? (हे तिच्या आवाजात, बरंका) अशीच एक घटना वात्स्यायन ॠषींसमोर घडली होती, त्यावर त्यांना "कामसुत्र" लिहिवेसे वाटले होते. पोटाच्या भुके सारखीच शरिराची भुक भागणे ही तेव्हढेच गरजेचे आहे. ते नैसर्गिक रित्या झाले नाही म्हणुन असे वागणे असते. तिच्या नवर्‍याला कामसुत्र वाचायला सांगणे गरजेचे होते.

चैदजा 14/09/2014 - 19:56
पोटाच्या भुके सारखीच शरिराची भुक भागणे ही तेव्हढेच गरजेचे आहे.
पण बाहेरचे खाल्ल्यावर अपचन होते, ते या केस मध्ये झाले आहे.

शिद 15/09/2014 - 01:59
बाहेरचे खाल्ल्यावर अपचन होते, ते या केस मध्ये झाले आहे व एकदा बरे झाल्यावर, जसे बाहेरचे खाण्याची इच्छा उडते, तसे झाले असावे.
+१००...सहमत.

अर्धवटराव 04/09/2014 - 02:33
स्त्री/व्यक्ती स्वारंत्र्याच्या नावाने आणि सनातनी पुरुषी मानसीकतेच्या नावाने अजुन एकही शंख वाजला नाहि या धाग्यावर??? तुमची पुण्याई थोर हो डॉक्टर साहेब.

मदनबाण 04/09/2014 - 11:40
मला वाटत नाही की हा काही मानसिक आजार असावा ! निदात हल्ली आजुबाजुच्या वातावराण झालेला बदल पाहुन तरी असे वाटत नाही.स्त्रीमुक्ती आणि समानतेच्या नावाखाली शरीराचे प्रदर्शन करणार्‍या स्त्रीयांची कमतरता नाही.एक काळ होता जेव्हा सॅटेलाईट चॅनलचे पर्व नुकतेच सुरु झाले होते, त्यावेळी एमटीव्ही,चॅनल व्ही इं वर बोल्डगाणी लागली तरी ती पहाताना त्यातल्या नग्नतेची जाणीव व्ह्यायची, पण आता डोळे निर्ढावले की मन निर्ढावलय तेच कळत नाही !"लज्जा" हा स्त्रीयांचा अलंकार असतो.. छाप वाक्ये / सुविचार कधीच काळाच्या पडध्याआड गेले आहेत.पुरुष ६ पॅक्स दाखवतात ना ? मग आम्ही उरोज दाखवु. आयटी क्षेत्रात अशा नमुन्यांची कमतराता नाही, २ दिवसांपूर्वीच मी माझ्या सहकार्‍यांना माझा एक किस्सा सांगितला, कॅंटिन मधुन परत येत होतो,शुक्रवारचा दिवस... हव्या त्या पद्धतीचे कपडे घालायची मुभा. माझ्या समोरुन नुकतीच जॉइन झालेली मुलगी येत होती,माझी नजर माझ्या हातातल्या घडाळ्याकडे गेली... लवकर डेस्कवर पोहचुन कामाला सुरुवात करायला हवी असा विचार मनात सुरु होता... तो पर्यंत ती मुलगी माझ्या बर्‍यापैकी समोर आली... तिने बहुतेक सॅटिन {नक्की कुठले कापड असावे ते ठाकुन नाही... एक अंदाज} चा टी-शर्ट घातला होता, त्यातुन तीची स्तनाग्रे स्पष्ट दिसत होती,मलाच कसेतरी वाटले आणि नजर परत घडाळ्याकडे वळवुन मी चालण्याचा वेग वाढवला ! हल्ली लोकांच्या मनाच्या संवेदना बोथट होत चालल्या आहेत काय असा प्रश्न अनेकदा पडतो... असो.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 8 Reasons Why A New Global Financial Crisis Could Be On The Way {We are now in a post-crisis period.}:- NASDAQ.com

प्रभाकर पेठकर 04/09/2014 - 11:46
>>>> त्यातुन तीची स्तनाग्रे स्पष्ट दिसत होती असे होऊ नये पण, कधी तिच्यावर कुठे बलात्कार झालाच तर ती मात्र बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता असेल. विचार स्वातंत्र्यापेक्षा देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यालाच 'व्यक्ती स्वातंत्र्याचा' सन्मान मिळायला लागला आहे.

बॅटमॅन 04/09/2014 - 13:58
विचार स्वातंत्र्यापेक्षा देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यालाच 'व्यक्ती स्वातंत्र्याचा' सन्मान मिळायला लागला आहे.
लिबरल लोक तुटून पडणार बगा यावर.

शिद 04/09/2014 - 15:37
कधी तिच्यावर कुठे बलात्कार झालाच तर ती मात्र बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता असेल.
"असं कसं...असं कसं, काका? दुधाचं पातेलं उघडं दिसलं म्हणून बोक्याला लगेच दुध पिण्याचा हक्क कुणी दिला?" यावर अश्या प्रतिक्रिया आल्या तर नवल वाटून घेऊ नका. :)

पैसा 04/09/2014 - 10:16
माणसाचं मन कोणाला वाचता आलंय? कधी कधी अगदी जवळची माणसे सुद्धा एखादा माणूस असा का वागतो हे सांगू शकत नाहीत. त्या बाईंना कदाचित त्या काळात काही प्रॉब्लेम असावेत आणि त्या डॉक्टरांपर्यंत कशातरी पोचायचा प्रयत्न करत असाव्यात. मात्र ऑपरेशन झाल्यानंतर या लोकांनी आपला जीव वाचवला एवढीच भावना शिल्लक राहिली असावी. तुमचे अनुभव मात्र खूप वेगवेगळे आणि कधी कधी अनाकलनीय असे आहेत!

सूड 04/09/2014 - 14:31
>>माणसाचं मन कोणाला वाचता आलंय? कधी कधी अगदी जवळची माणसे सुद्धा एखादा माणूस असा का वागतो हे सांगू शकत नाहीत. लाख बोललात!! त्याहीपेक्षा एखादा माणूस असाही वागू शकतो हे एखादा तसाच प्रसंग आला की मगच कळतं. कोण कोणत्या वेळी कसं रिअ‍ॅक्ट करेल हे कितीही जवळचं नातं, मैत्री असली तरी सांगणं कठीण.

किसन शिंदे 04/09/2014 - 15:46
लाख बोललात!! त्याहीपेक्षा एखादा माणूस असाही वागू शकतो हे एखादा तसाच प्रसंग आला की मगच कळतं. कोण कोणत्या वेळी कसं रिअ‍ॅक्ट करेल हे कितीही जवळचं नातं, मैत्री असली तरी सांगणं कठीण.
सूड आणि पैसाताईंशी बाडिस. आत्ता काही महिन्यांपुर्वी याचा वाईट अनुभवही आलाय.

एस 04/09/2014 - 20:08
कुठल्याही प्रश्नाला दोन बाजू असतात. त्यातील दुसरी बाजू निदान असू शकते हेही मान्य करणं एरवीच्या रापलेल्या मनांना मान्य करणे अवघड जाते. पैताईंनी निदान तिचाही विचार केलाय आणि त्यामागील शक्य असलेल्या गुंतागुंतीचाही, हे फार आवडले.

सुबोध खरे 04/09/2014 - 22:14
निर्मल अगोदर तसे का वागली याचे कोणतेही स्पष्टीकरण माझ्याकडे नाही. आम्ही इतर डॉक्टरनि तिचे असे वागणे का होते याची नंतर चर्चा सुद्धा केली परंतु नक्की असा कोणताच निष्कर्ष निघू शकला नाही. कदाचित मनोविकार तज्ञ यावर प्रकाश टाकू शकला असता. पण तेंव्हा रुग्णाच्या व्यक्तिगत आयुष्याची चर्चा आम्हाला इतर कोणाबरोबरही करायची नव्हती. नाव न घेत जरी बोललो असतो तरी ते वैमानिकाची बायको आणि तातडीची शस्त्रक्रिया इ मुळे उघड झाले असते. नंतरचे वागणे हे थोडेफार कृतज्ञतेचे होते. कारण जेंव्हा ती माझ्याकडे आली होती तेंव्हा पोटात प्रचंड दुखत होते आणि ती अंतर्गत रक्तस्त्रावाने पांढरी पडली होती. शिवाय आपल्याला काही तरी गंभीर आजार झाला आहे हे तिला आतून समजले असावे. त्यामुळे भीती तिच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट दिसत होती. शल्यक्रियेनंतर मी तिला जेंव्हा पहिले तेंव्हा तिचा चेहरा शान्त होता. मृत्यू जवळून पाहिलेल्या माणसांच्या विचारसरणीत आमुलाग्र बदल होतो हे मी कित्येक कर्करोगातून बर्या झालेल्या रुग्णात पाहिलेले आहे. असो. यात मला एवढेच सुचवायचे होते कि माणसाच्या वागणुकीचे वेगवेगळे नमुने आपल्याला पहावयास मिळतात. त्या त्या परिस्थितीत ती व्यक्ती तसे का वागते याचे कोणतेही स्पष्टीकरण आपल्याला मिळत नाही. असंगत आचरण म्हणून ( संशयाचा फायदा देऊन) आपण ते सोडून द्यावे असे माझे सुचवणे आहे. कारण तेवधी परीस्थिती/ वागणूक सोडली तर ती व्यक्ती व्यवस्थित वागताना आढळते हा लेख इथे(गणेश लेख मालेसाठी) अप्रस्तुत आहे असे काही मित्रांचे म्हणणे आहे. मी त्यांच्या मताचा आदर करतो.पण यात कोणताही सेक्स किंवा तत्सम भाग आणणे हा त्यातील हेतू नसून माणसाचे वर्तन याचा एक पैलू पुढे आणणे हा होता. exhibitionism (http://en.wikipedia.org/wiki/Exhibitionism) दाखवणे हा हेतू नाही कारण असे बरेच रुग्ण मी पाहिले आहेत/ पाहतो आहे. पण त्याबद्दल पुन्हा केंव्हा तरी.

प्रभाकर पेठकर 05/09/2014 - 11:11
>>>> कदाचित मनोविकार तज्ञ यावर प्रकाश टाकू शकला असता. माझ्या प्रतिसादात मी हेच मत मांडले आहे. >>>>मृत्यू जवळून पाहिलेल्या माणसांच्या विचारसरणीत आमुलाग्र बदल होतो मृत्यूची चाहूलही माणसात बदल घडविते. क्षणैक लोभापेक्षा सुखाच्या कल्पना बदलतात.

स्वप्नांची राणी 05/09/2014 - 13:56
या लेखावरची पैसा ताईची प्रतिक्रीयाच फक्त औचित्यपुर्ण आहे...बाकी सगळ्या लिहिणार्‍यांना सो कॉल्ड सर्कास्टीक ई.ई. वाटत असल्या तरी संधीसाधू प्रतिक्रीया आहेत. स्त्रिचा चेहेरापण पुरुषांसारखाच खांद्याच्या वर असतो. पण एका नजरेत मापं काढणार्‍यांना काय म्हणावं..? बाकी exhibitionism बद्दल सहमत. याचं एक भयंकर उदाहरण अगदी शालेय वयात पाहिलय आणि खोल आघात करुन गेलय त्या तसल्या नकळत्या वयात. एक पुरुष साधुचे कपडे घालून, पाय पोटाशी घेऊन लेडिज डब्ब्याच्या अगदी पुढे बसायचा आणि दारात कोणी मुलगी आली की हळूच दोन्ही गूढगे विलग करायचा. त्त्याविषयी आणि मग भगव्या कपड्यातल्या कोणाहीविषयी तिडिकच बसली. (अर्थात तो पुरुष असल्यामुळे बलात्कारातून सुटला असावा... :) ) (हा माझा प्रतिसाद पण अनाउचित्यपुर्णच..) डॉ. साहेबांची माफी मागून....तसा हा लेखही या मालिकेसाठी औचित्यपुर्ण नाहीये...(गंडलाय असं म्हणायची फ्याशन आहे.. :) )

सौंदाळा 05/09/2014 - 14:09
अर्थात तो पुरुष असल्यामुळे बलात्कारातून सुटला असावा
'लग्नाच्या अमिषाने बलात्कार' असा गुन्हा दाखल करुन तरुंगात खितपत पडलेल्या पुरुषांबद्दल काय? दोन्ही बाजुने (स्त्री, पुरुष) असे संधीसाधु लोक असतातच. पण स्त्रीया पुरुषांबद्द्ल आणि पुरुष स्त्रीयांबद्दल बोलणार. असो

प्रसाद१९७१ 05/09/2014 - 16:46
खितपत नसले तरी पोलिस केस झाली, म्हणुन नोकरी गेली. समाजात तोंड दाखवता येत नाही. अश्या हजारो केसेस असतील. दर दिवसा आड पेपर ला एक बातमी असते. लग्नाचे आमिष दाखवून बलात्कार म्हणे. तेंव्हाच सांगायचे ना, "आधी लग्न कर, मग काय करायचे ते कर" म्हणुन.

पिलीयन रायडर 05/09/2014 - 17:18
हा लेख आणि अत्यंत रोचक चर्चा श्रीगणेश लेखमालेत नसावा असं मनापासुन वाटलं.. ह्यावर उद्या धागा पेटलाच तर लेखमालेला गालबोट लागु नये अशी इच्छा... बाकी एरवी डॉक्टरांचे लेख आवडतात्च, पण ह्या लेखात नक्की काय म्हणायचे आहे ते नीटसे कळाले नाही.. अगदी लेख लिहून सांगण्यासारखा प्रसंग मला तरी वाटला नाही.. आणि उरली सुरली बलात्कार.. बुरसटलेले पुरुष आणि संधीसाधु स्त्रिया (Vice Versa) ह्याला कितीही प्रतिवाद केला तरी त्याचा काडीमात्र फायदा नाही.. एक दोन उदाहरणांवरुन समाजाबाबत निष्कर्ष काढता येत नसतो हे एक कारण.. आणि काहीही झालं.. अगदी एखादी स्त्री एकही कपडा न घालता रस्त्यावरुन चालत असेल तरी तिच्यावर बल्त्कार करण्याचा अधिकार कुणालाच नसतो, त्यामुळे तोकडे कपडे, त्यातुन दिसणारे अवयव नी अजुन काय काय मुद्दे मांडलेत तरी बल्त्काराचे समर्थन होऊ शकत नाही... त्यामुळे "बलात्कारी पुरुषांची मानसिकता" कशीच जस्टिफाय होत नसते.. ती बुरसटलेलीच असते... असो... गणेसोत्सवात अशा चर्चा होऊ नयेत असं वाटतं... मंगल प्रसंगी रक्त खवळवणार्‍या चर्चा न वाचलेल्या बर्‍या...

साती 05/09/2014 - 17:29
आणि या लेखाचा काय संबंध असे वाटले. असो. कदाचित दिवाळी अंकात फक्त दिवाळीच्याच गोष्टी नसतात तसे गणेशलेखमालेत गणेशोत्सवासंबंधी काही असावे असे नाही अशी इथे समजूत असावी. ता क- अगदी गणेशचतुर्थीच्या दिवशी माझ्याकडे एक एक्टॉपिक प्रेग्नन्सी आली तीही शॉकमध्ये आणि २.५ एच बि घेऊन. तिच्या गडबडीत आमच्या हॉस्पिटलची गणेशस्थापना यावर्षी रात्री आठला झाली कारण प्रत्येकजण बिझी होता. मला आता या लेखाने आणि यावर्षीच्या आमच्या पेशंटमुळे गणेशोत्सव म्हटले की एक्टॉपिक प्रेग्नन्सी आठवेल.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 15/09/2014 - 02:55
दीपिका पदुकोणबद्दल आत्तापर्यंत फार प्रेम वाटलं नव्हतं; पण इथले काही प्रतिसाद वाचून तिच्याबद्दल अंमळ जास्तच प्रेम निर्माण झालं - I have breasts, you got a problem? Deepika Padukone tweets reaction to ‘news’ post

काउबॉय 15/09/2014 - 13:52
असो मी एखाद्या स्त्रीच्या स्माइल वर जितके मन्मोकळे प्रशंसोदगार काढेन तितके कोम्प्लिमेंट एखादी स्त्री/ दीपिका तिच्या ब्रेस्ट व क्लीवेज बद्दल ऐकून घेइल काय हां प्रश्न मात्र तिने उभा केला आहे. आहे का कोणी समोर येउन अशी स्तुति ऐकायला तयार ? @डोक्टर साब लेखात उल्लेख केलेल्या स्त्रीच्या इतिहासात नक्कीच उत्तर उपलब्ध आहे. मानसोपचार तज्ञ गाठायची घाई तर नकोच

मदनबाण 15/09/2014 - 11:43
स्त्रिचा चेहेरापण पुरुषांसारखाच खांद्याच्या वर असतो. पण एका नजरेत मापं काढणार्‍यांना काय म्हणावं..? अगदी असेच वाटते,पण स्त्री देह हा पुरुष देहा पेक्षा रचनेमधे वेगळा आहे हे अमान्य देखील करता येणार नाही. याचं एक भयंकर उदाहरण अगदी शालेय वयात पाहिलय आणि खोल आघात करुन गेलय त्या तसल्या नकळत्या वयात. एक पुरुष साधुचे कपडे घालून, पाय पोटाशी घेऊन लेडिज डब्ब्याच्या अगदी पुढे बसायचा आणि दारात कोणी मुलगी आली की हळूच दोन्ही गूढगे विलग करायचा. त्त्याविषयी आणि मग भगव्या कपड्यातल्या कोणाहीविषयी तिडिकच बसली. (अर्थात तो पुरुष असल्यामुळे बलात्कारातून सुटला असावा... ) (हा माझा प्रतिसाद पण अनाउचित्यपुर्णच..) अगदी मुलांनाही / पुरुषांनाही असा अनुभव स्त्रीयांकडुन येउ शकतो / येतो. अगदी एखादी स्त्री एकही कपडा न घालता रस्त्यावरुन चालत असेल तरी तिच्यावर बल्त्कार करण्याचा अधिकार कुणालाच नसतो, त्यामुळे तोकडे कपडे, त्यातुन दिसणारे अवयव नी अजुन काय काय मुद्दे मांडलेत तरी बल्त्काराचे समर्थन होऊ शकत नाही... त्यामुळे "बलात्कारी पुरुषांची मानसिकता" कशीच जस्टिफाय होत नसते.. ती बुरसटलेलीच असते... सहमत. मनुष्य प्राण्याचा एकंदर इतिहास पाहिला तर त्यात सर्वात स्त्रीयां बलात्कारांचा बळी होउन जाताना आपल्याला अनेक ठिकाणी दिसेल, मग ते मुघलांचे आक्रमण असो, फाळणी असो वा सध्या गाजणारा लव्ह जिहाद असो... या ठिकाणी कोणत्याही देशातली, कोणतीही भाषा बोलणारी,कोणत्याही धर्मातली अथवा जातीतली असो, बळी स्त्रीचा जातो. स्त्री-पुरुष समानता असा कितीही टाहो फोडला तरी सुद्धा निसर्गाने जो भेद ठेवला आहे त्यावर मनुष्य प्राण्याला मात करता येणे शक्य नाही.बलात्कार करण्यासाठी लागणारी जी शारिरीक आणि मानसिक ताकद पुरुषांमधे आहे ती स्त्रीयांमधे नाही,पुरुष स्त्रीवर बलात्कार करु शकतो पण स्त्री पुरुषावर बलात्कार करु शकत नाही. आता पुरषी मानसिकतेचा विचार केला तर पुरुषांच्या मेंदुचा देखील विचार केला पाहिजे.जेव्हा एखादी स्त्री पुरुषाला आकर्षक,सुंदर वाटते तेव्हा त्याचा मेंदु रिअ‍ॅक्ट होत असतो.त्याच प्रमाणे एखादी स्त्री त्याला कामुक वाटणे किंवा हवीहवीशी वाटते ते का ? आणि त्यावेळी त्याचा ब्रेन नक्की कसा रिअ‍ॅक्ट होतो याचा देखील विचार करुन पाहिला पाहिजे. शाळेमधे शिकवले जाते की माणसाच्या मूलभुत गरजा या अन्न-वस्त्र आणि निवारा या होत. यातल्या वस्त्रांचा उपयोग हवामानापासुन रक्षण तसे लज्जा रक्षण हा होता. आता काळानुरुप वस्त्रे लज्जा झाकण्यासाठी होत नसुन ती दाखवण्यासाठी केला जात आहे हे वावगे ठरु नये !नैसर्गिक दॄष्ट्या स्त्री आणि पुरुष यांचे शरीरभाव वेगवेगळे आहेत आणि त्यांच्या भावना देखील.सलमान खान स्टेजवर उभा राहुन समोर उभ्या असलेल्या लोकांसमोर स्वतःचा शर्ट काढुन दाखवु शकतो पण तीच कॄती त्याच्या बाजुला उभी असलेली कुठल्याही वेषभुषा परिधान केलेली स्त्री करु शकते का ? अर्थातच नाही, कारण तीचा देहभाव आणि स्त्रीसुलभ लज्जा असे करण्यास धजावणार नाहीत. आता दुसरे उदाहरण देतो. पुरुषांसाठी थोडीका होइना निदान शहारात तरी मुत्रालये आहेत पण स्त्रीयांसाठी ही गरज गॄहीतच घेतली गेलेली नाही त्यामुळे त्यांची कुंचबणा होते,आता पुरुष मुत्रालय नसेल तर तो ताण असह्य झाल्याने पुरुष सार्वजनिक ठिकाणी कुठेही लघुशंका करताना आढळतील पण तीच कॄती स्त्रीया करु शकतात का ? अर्थातच नाही. कारण अर्थातच तीचा देहभाव आणि स्त्रीसुलभ लज्जा.म्हणजे कितीही स्त्री-पुरुष समानतेचा टाहो फोडला तरी ज्या कॄती पुरुषांकडुन सहज केल्या जाउ शकतात त्या स्त्रीयांकडुन होणे शक्य नाही. पुरुषांचा मेंदु नक्की कसा रिअ‍ॅक्ट होते त्या बद्धल काही दुवे :- Bikinis Make Men See Women as Objects, Scans Confirm men can't read female feelings Inside ‘The Male Brain’ Women And Objectification: Brain Sees Men As Whole, Women In Parts (STUDY) I have breasts, you got a problem? Deepika Padukone tweets reaction to ‘news’ post देशातील एका नामवंत वॄत्तपत्रात ही बातमी आली होती त्यात दिलेल्या एका वृत्तपत्रानं एका व्हिडिओमध्ये गाऊनमध्ये असलेल्या दीपिकाचे स्तन आणि त्यातील 'क्लीवेज' दाखवलंय. त्यामुळे ती आनंदीत झाली नसुन ती उद्विग्न झाली आणि तीने हे ट्वीट केले आहे, या ट्वीट वरुन मी कसेही कपडे घातले तरी मला फरक पडत नाही,स्त्रीयांनी बिनधास्त उत्तन कपडे घालावेत,मी एक पुढारलेली स्त्री आहे अशा प्रकारचा कुठलाही अर्थ काढता येत नाही, उलट स्त्रीयांचे { इथे सेलिब्रीटी / अभिनेत्री }'क्लीवेज' चे फोटो व्हिडीयो नेटवर किती सहज उपलबध होउ शकतात आणि व्हायरल होउ शकतात याचे उदा. दिसते तेव्हा आपण काय तो बोध घेण्यास सक्षम असावे. या विषयावर अधिक वाद घालण्याची माझी इच्छा नाही, स्त्री-पुरुष यांनी त्यांच्या मर्यादांचे भान ठेवुन सार्वजनिक आयुष्यात वावरावे या मताचा मी आहे. ही मर्यादा आपल्या संस्कॄतीतुन आणि संस्कारातुनच आपल्याला कळते असे मला वाटते. मर्यादा ओलांडली की त्याच्या होणार्‍या परिणामांचा देखील विचार केला पाहिजे. *बलात्कार करणार्‍यास फाशी दिली जावी किंवा ठार मारले हे माझे व्यक्तिगत ठाम मत आहे.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

३_१४ विक्षिप्त अदिती 15/09/2014 - 22:42
देशातील एका नामवंत वॄत्तपत्रात ही बातमी आली होती त्यात दिलेल्या एका वृत्तपत्रानं एका व्हिडिओमध्ये गाऊनमध्ये असलेल्या दीपिकाचे स्तन आणि त्यातील 'क्लीवेज' दाखवलंय. त्यामुळे ती आनंदीत झाली नसुन ती उद्विग्न झाली आणि तीने हे ट्वीट केले आहे
थ्यँक्यू. इथे ज्या कोणा स्त्रियांच्या कपड्यांबद्दल गप्पा सुरू आहेत, (वर पुन्हा बलात्काराचं नागवं समर्थन सुरू आहे), ते वाचून हेच म्हणायचं होतं. त्या स्त्रियांनी कोणत्या हेतूने असे कपडे घातलेले आहेत हे माहीत आहे का? कोणाकोणाची स्तनाग्रं दिसतात म्हणून एवढ्या गप्पा सुरू आहेत. अॅथलीट्स, रस्त्यावर धावणाऱ्या सामान्य स्त्रिया, टेनिसपटू यांची स्तनाग्रं दिसतात हे माहीत नाही का? कष्टाचं काम न करूनही हॉर्मोन्स आणि विचारांमुळे स्तनाग्रं दिसू शकतात हे कोणाला माहीत्ये? तसंही "त्या बाईने अमुक एक गोष्ट केली ती माझं लक्ष वेधून घेण्यासाठीच केली", असा पुरुषांचा गैरसमज होणं हे नॉर्मलच आहे, पण ते तसं असतंच असं नाही. आणि हो, स्त्रीसुलभ लज्जा ही फक्त संस्कृतीजन्य आहे. ते डोक्यावर आदळलं जातं म्हणून आत्मसात केलं जातं. अनेक संस्कृतींमध्ये स्त्रिया आणि पुरुष फक्त कमरेला वस्त्रं गुंडाळतात.

मदनबाण 16/09/2014 - 21:58
इथे ज्या कोणा स्त्रियांच्या कपड्यांबद्दल गप्पा सुरू आहेत, (वर पुन्हा बलात्काराचं नागवं समर्थन सुरू आहे), बलात्काराचे समर्थन केल्याचे मला कोणत्याही प्रतिसादात आढळुन आलेले नाही ! ते वाचून हेच म्हणायचं होतं. त्या स्त्रियांनी कोणत्या हेतूने असे कपडे घातलेले आहेत हे माहीत आहे का? हॅहॅहॅ... बाई त्यांनी तुम्हाला त्यांचा हेतू कळवला असेल तर कळवा बरं का इकडेच. ;) आम्हाला तरी कळु द्या उत्तान कपडे आणि स्तनाग्रे दिसणारे कपडे , लो वेस्ट जीन्स घालणार्‍यांचा उद्दात हेतू. ;) तेव्हढीच आमच्या ज्ञानात भर पडेल ! ;) कोणाकोणाची स्तनाग्रं दिसतात म्हणून एवढ्या गप्पा सुरू आहेत. कोणाकोणाची ? मी तर माझ्या अनुभवातले एकच उदाहरण सांगितले ! बाकीचे कुठे दिसले तुम्हाला ? अॅथलीट्स, रस्त्यावर धावणाऱ्या सामान्य स्त्रिया, टेनिसपटू यांची स्तनाग्रं दिसतात हे माहीत नाही का? कष्टाचं काम न करूनही हॉर्मोन्स आणि विचारांमुळे स्तनाग्रं दिसू शकतात हे कोणाला माहीत्ये? हो का ? आम्हाला नाही माहित बॉ... तुम्हाला बरीच माहिती दिसतेय.बाकी आपण हेच मोजकाम करता का ? ;) कारण आम्ही तर दुर्लक्ष करतो हे आमच्या पहिल्या प्रतिसादातुन स्पष्ट केलेले आहे. तसंही "त्या बाईने अमुक एक गोष्ट केली ती माझं लक्ष वेधून घेण्यासाठीच केली", असा पुरुषांचा गैरसमज होणं हे नॉर्मलच आहे, पण ते तसं असतंच असं नाही. हो का ? तसं म्हंटल स्त्रीयांकडे नुसत पाहिल तरी हिरव्या नजरेने पाहतो म्हणुन कांगावा करणार्‍या स्त्रीयांची मानसिकता काय असावी बरं ? आणि हो, स्त्रीसुलभ लज्जा ही फक्त संस्कृतीजन्य आहे. ते डोक्यावर आदळलं जातं म्हणून आत्मसात केलं जातं. हॅहॅहॅ... तुमच्या डोक्यावर काही आदळलय का ? तुम्हाला लज्जा या भावनेचा कधी अनुभव झाला नाही का ? मला वाटतं ज्याला मन आहे त्याला कधी तरी लज्जा या भावनेचा अनुभव होतोच ! त्यासाठी आदळ-आपट नाही हो करायला लागत. ;) अनेक संस्कृतींमध्ये स्त्रिया आणि पुरुष फक्त कमरेला वस्त्रं गुंडाळतात. हॅहॅहॅ... आपले पुर्वज म्हणे निर्वस्त्र संचार करायचे ! आपण आजच्या घडीला करतो का ? नाही ते सुद्धा जरा नीट स्पष्ट करा बरं का... म्हणजे विषयाचे नीट आकलन करता येइल असे म्हणतो. काय ? ;) जाता जाता :- बोला पुंडलिक वरदे हरी विठल श्री ज्ञानदेव तुकाराम पंढरीनाथ महाराज की जय ! ;) आजची स्वाक्षरी :- सा रे ग म प... { अभिनेत्री }

३_१४ विक्षिप्त अदिती 17/09/2014 - 03:42
मी बरंच मोजकाम करते आणि बरंच करतही नाही. इतर शास्त्रज्ञ वगैरे लोक मोजकामं करतात, मी त्यांचं लेखन फक्त वाचते. स्तनाग्रांच्या बाबतीत आरसा असला तरीही मला पुरतं ... मी चिक्कार व्यायामबियाम करते आणि आरसेबिरसे वापरते. त्याशिवाय मी ज्या ज्या शहरांमध्ये राहिले आहे तिथल्या स्त्रिया व्यायाम करताना, खेळायला जाताना बुरखे वगैरे घालून जात नाहीत. उदा: दळणवळणाची साधनं फार प्रगत नसताना जपानमध्ये (होय, पुरुषप्रधान संस्कृती असणारा, आपल्यासारखाच आशियाई देश) स्त्रियांच्या स्तनांचा आकार, स्तनांकडे पाहून चाळवणे हा संस्कृतीजन्य भाग नव्हता. जपान कशाला, आपल्याच देशात स्त्रियांचे स्तन, स्तनाग्रं आणि क्लीव्हेजकडे बघण्याचा निकोप दृष्टीकोन होता. जुनी शिल्पं वगैरे पाहिलीत तर त्यातूनही हे दिसेल. त्या शिल्पांमधल्या स्त्रिया व्यवस्थित आनंदी वगैरे दिसतात. माझ्यासकट अनेक मुली, स्त्रिया फक्त स्वतःला आनंद व्हावा म्हणून ठराविक प्रकारचे कपडे घालतात, नटतात, मुरडतात, केस कापतात, इ. त्यातून स्त्रिया आकर्षक दिसत असतील, पुरुषांना आकर्षक दिसाव्या म्हणूनही हे सगळं करत असतील तरीही त्यांना संभोग नाकारण्याचा अधिकार असतो. काही पुरुष तिच्या नकार-होकाराला किंमत देत नाहीत कारण त्यांची "बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता". त्याबद्दल किमान सहानुभूती बाळगणं सोडाच उलट पीडीत व्यक्तीबद्दलच खवचटपणे बोलणं, जिवंत स्त्रीची तुलना दूध वगैरे वस्तूंशी करणं हे बलात्काराचं नागवं समर्थन आहे; खाप पंचायतींच्या बातम्यांपेक्षा हे काहीही निराळं नाही.
आपले पुर्वज म्हणे निर्वस्त्र संचार करायचे ! आपण आजच्या घडीला करतो का ? नाही ते सुद्धा जरा नीट स्पष्ट करा बरं का..
याचा इथे काय संबंध? वस्त्रं गुंडाळणं, स्त्रीसुलभ लज्जा ही (थोर्थोर?) संस्कृतीची देणगी आहे, त्यात नैसर्गिक काहीही नाही एवढाच मुद्दा आहे.
तुमच्या डोक्यावर काही आदळलय का ? तुम्हाला लज्जा या भावनेचा कधी अनुभव झाला नाही का ?
व्यक्तिगत रोखाचा असला तरीही या प्रश्नाबद्दलही थँक्यू. दुर्दैवाने होय. लज्जा या (लो-ग्रेड) भावनेची लागण मला एकेकाळी झाली होती; ती बऱ्यापैकी काळ टिकलीसुद्धा. सुदैवाने त्यातून बाहेर पडायला मदत करणारे असंख्य लोक, अगदी मिसळपाववरही भेटले. त्यातून मनुष्य हा स्खलनशील प्राणी असतो याची कल्पना असल्यामुळे मी स्वतःला माफही केलं. आणि ही भावना आता नगण्य प्रमाणातच उरल्यामुळे स्वतःचा, एकेकाळचा बावळटपणा असा जाहीर करायलाही मला लाजबिज वाटत नाही. या जाहीर कन्फेशनची संधी दिल्याबद्दल सदस्य मदनबाण यांचे मनःपूर्वक आभार.

कवितानागेश 17/09/2014 - 12:56
त्रियांच्या स्तनांचा आकार, स्तनांकडे पाहून चाळवणे हा संस्कृतीजन्य भाग नव्हता. जपान कशाला, आपल्याच देशात स्त्रियांचे स्तन, स्तनाग्रं आणि क्लीव्हेजकडे बघण्याचा निकोप दृष्टीकोन होता. जुनी शिल्पं वगैरे पाहिलीत तर त्यातूनही हे दिसेल. त्या शिल्पांमधल्या स्त्रिया व्यवस्थित आनंदी वगैरे दिसतात. >>> हे बरोबरच आहे. पण.... ते पूर्वी होतं... आज नाहीये. काळ बदलतोय. पण तो बदल घडवणं हे प्रत्येक समजूतदार व्यक्तीनी स्वतःला सांभाळून करावं लागतं. दुर्दैवानी, अजून तरी मला हवं ते मी घालेन, असं प्रत्येक ठिकाणी म्हणून चालत नाही.आजूबाजूला अनेक लोक, जर स्त्रिया, मुलं यांच्याकडे vulnerable objects म्हणून बघत असतील, तर स्वतःला सांभाळणं अपरिहार्य आहे. अम्ग सम्पूर्न नीट झाकूनही काही वेळेस कितीतरी ठिकाणी सुरक्षित वाटत नाही. मला वाटतं की लज्जेपेक्षा सुरक्षितता हा मुद्दा जास्त महत्वाचा आहे.

प्रभाकर पेठकर 17/09/2014 - 16:35
>>>> सुरक्षितता हा मुद्दा जास्त महत्वाचा आहे. १०० टक्के सहमत. स्त्रियांनाच नाही तर पुरुषांनाही इतर पुरुषांपासून धोका असतो. (स्त्रियांना जास्त असतो). १९७९ साली कांजूरमार्ग-दादर मार्गावर रेल्वेने प्रवास करताना पुरुषांच्या डब्यात दूसर्‍या पुरुषाकडून मला स्वतःला त्रास झालेला आहे. सर्र्कन वळलो आणि त्याच्या अशी कानफटात हाणली की पुढचं स्थानक येईपर्यंत माझ्या हाताच्या झिणझिण्या गेल्या नाहीत. (तो बहिराच झाला असावा) पुढच्या स्थानकावर तो उतरून गेला. आजूबाजूच्या लोकांना काहीच कळलं नाही. ते, 'पाकिट मारायचा प्रयत्न करीत होता का?' असे मला विचारू लागले. पण सत्यपरिस्थिती समजल्यावर तिथे अत्यंत संताप पसरला. 'कानाखाली एकच आवाज काढून सोडून का दिला? चांगला खाली पाडून तुडवला असता साल्याला.' अशी त्यांची प्रतिक्रिया होती. अशा वेळी, गर्दीत स्त्रियांना काय त्रास होत असेल ह्याची कल्पनाही करवत नाही. ह्याचीच दुसरी बाजू, जेंव्हा अत्यंत गर्दीच्या वेळीही स्त्रिया आपल्या प्रियकरासोबत (कदाचित तेव्हढाही दुरावा सहन होत नसल्याने) पुरुषांच्या डब्यात येतात आणि जरा धक्का लागला तर आजूबाजूच्या लोकांकडे असे काही बघतात की जणू त्याने बलात्कारच केला आहे. अशा बायकांचाही अत्यंत संताप येतो. असो. गेली ३५ वर्षे लोकल प्रवासाचा त्रास वाचल्याने स्वतःला नशिबवान समजतो आहे.

मदनबाण 17/09/2014 - 17:06
स्त्रियांनाच नाही तर पुरुषांनाही इतर पुरुषांपासून धोका असतो. (स्त्रियांना जास्त असतो). १९७९ साली कांजूरमार्ग-दादर मार्गावर रेल्वेने प्रवास करताना पुरुषांच्या डब्यात दूसर्‍या पुरुषाकडून मला स्वतःला त्रास झालेला आहे. हा अनुभव मी सुद्धा ट्रेन मधे घेतला आहे,मी माझ्या उजव्या हाताच्या ढोपराने जोरात त्याच्या मागे फाईट मारली, एक वयस्क दिसणारा माणुस होता, त्याच्याकडे वळालो... आता जर अजुन जवळ आलास तर या चालत्या ट्रेन मधुन तुला खाली फेकुन देइन असे जोरात त्याच्या आंगावर ओरडलो. असाच एक अनुभव एका स्त्रीकडुन देखील आला आहे, मी ऑनसाईटला क्लायंटकडे होतो, तिथे अ‍ॅना नावाची मुलगी होती {नाव मुद्दामुन बदलले आहे}ती आमच्या कामात आम्हाला मदत करत असे,नॉलेज ट्रान्सफरसाठी केल्या जाणार्‍या कामाच्या भागात तिची मदत होत होती, अनेकदा आम्हाला काही गोष्टी तिच्याकडुन समजुन घ्याव्या लागत होत्या. ती बर्‍यापैकी दणकट होती,दिसायला देखील ठीक ठाक होती... परंतु काही दिवसांनी तिच्या वागण्याचे तंत्र अचानक बदलले, ती जवळ येउन बोलु लागली,कामाचे विषय सोडुन इतर गोष्टींवर मोकळेपणाने बोलु लागली,इतपर्यंत ठीक आहे, पण मग हळु हळु ती व्यक्तीगत गोष्टी सांगु लागली. माझा बॉयफ्रंड सोल्जर आहे, तो सध्या इराक मधे आहे. मला फार कंटाळा येतो... मला हॉर्स रायडिंग करायला फार आवडतं इ. पण या काळात तीचा स्वतःचे उरोज दाखवण्याचा प्रयत्न लक्षात आला होता, लॅपटॉप वगरै हाताळताना स्पर्ष करण्याचा तिचा प्रयत्न कळुन येत होता... पण मग रोज माझ्या बसण्याच्या जागी मुद्दामुन {तिथे एक खिडकी होती ज्यातुन माझी बसण्याची जागा दिसायची} वाकुन जितके उरोज दाखवता येतील तितका ती प्रयत्न करायची... एकदा मिटींगला बसलो असताना समोर बसुन तीने माझ्या पायांना तीचे पाय लावुन चाळा करायला सुरुवात केली... मला वाटले की चुकुन पाय लागत असेल्...पण तिचा हा चाळा काही थांबेना ! शेवटी थोडे खाली वाकुन नीट तिचा पाय कुठे आहे ते पाहिले आणि योग्य वेळी माझ्या बुटांनी जमिनीवर तिचा पाय चांगला दाबला आणि तिच्याकडे रागाने बघत डोळे वटारले ! त्या दिवसा नंतर ती कधीही माझ्या नादी लागली नाही. पुरुष असो वा स्त्री वासना सगळ्यांनाच असतात... आणि त्याचा राग आणि किळस दोघांनाही वाटते.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

प्रभाकर पेठकर 17/09/2014 - 17:11
तुम्ही तर 'मदनबाण'. पण आमच्या सारख्यांनाही स्त्रियांकडून वाईट अनुभव आले आहेत. सर्व मिपावर देता येत नाहीत. एक खाजगी कट्टा करावा लागेल नाहीतर 'अनाहूत' असा एक स्वतंत्र विभाग पुरुषांसाठी सुरू करावा लागेल.

अत्रुप्त आत्मा 17/09/2014 - 18:55
@नाहीतर 'अनाहूत' असा एक स्वतंत्र विभाग पुरुषांसाठी सुरू करावा लागेल.>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-044.gif य्याय्याय्याय्या...ह्हाह्हाह्हाह्हाह्ह्हा! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif

अनुप ढेरे 17/09/2014 - 17:12
तंग कपडे घालून गेला होतात का हपिसात? किंवा लो नेक शर्ट वगैरे? नाही, "असले कपडे घातल्याने वासना उद्दिपित होतात आणि समोरचे चाळावले जातात" असं काही लोकं म्हणतात म्हणून विचारलं?

मदनबाण 17/09/2014 - 17:18
वन्स ब्लॅक नेव्हर कम बॅक... अशी काहीशी म्हण आहे, गोर्‍या मुलींना काळ्या मुलांचे आकर्षण असते.आणि आम्ही त्यांच्यासाठी काळेच !

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

विश्वनाथ मेहेंदळे 18/09/2014 - 11:59
योग्य वेळी माझ्या बुटांनी जमिनीवर तिचा पाय चांगला दाबला आणि तिच्याकडे रागाने बघत डोळे वटारले ! त्या दिवसा नंतर ती कधीही माझ्या नादी लागली नाही.
हा खरा, मध्यमवर्गीय पापभीरू मराठी माणूस. लक्ष्मी टिळा लावायला आली असताना तोंड धुवायला जायची मनोवृत्ती. इथे तर पार हाकलून दिले राव :-) हाय कंबख्त, तूने पीही नहीं ;-) (टी टोट्लर) विमे

गवि 18/09/2014 - 15:00
मदनहाण (बुटाने हाणणारा मदन) हे कसे वाटते ? रमणीच्या लत्ताप्रहाराने अशोक फुलतो.. इथे मदनाच्या लत्ताप्रहाराने एक वेल कोमेजली..

अत्रुप्त आत्मा 18/09/2014 - 16:37
@मदनहाण (बुटाने हाणणारा मदन)>>> http://www.sherv.net/cm/emo/happy/rolling-on-the-floor-laughing-smiley-emoticon.gif आयायायायायायायायाय.... http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif गवि गवि..तुंम्हीच खरे महा कवी! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif =========== त्याच प्रमाणे त्या हलकट खाटुकम्यानास साष-टांग दंडवत! http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/laughing-hysterically-smiley-emoticon.gif

मदनबाण 17/09/2014 - 14:26
आपल्याच देशात स्त्रियांचे स्तन, स्तनाग्रं आणि क्लीव्हेजकडे बघण्याचा निकोप दृष्टीकोन होता. जुनी शिल्पं वगैरे पाहिलीत तर त्यातूनही हे दिसेल. त्या शिल्पांमधल्या स्त्रिया व्यवस्थित आनंदी वगैरे दिसतात. मग दिपीका पडुकोन का रागावली बरं ? तिला तिच्या स्तनांचा / 'क्लीवेज'चा व्हिडीयो बनवणार्‍या लोकांचा दॄष्टीकोन निकोप वाटला नाही ? ती आनंदी सुद्धा झाली नाही ! लज्जा या (लो-ग्रेड) भावनेची लागण मला एकेकाळी झाली होती ती बऱ्यापैकी काळ टिकलीसुद्धा. लज्जा ही लो-ग्रेडची भावना आहे, हा निष्कर्ष तुम्ही कसा काढलात ? कामातुराणां न भयं न लज्जा मला समजलेल्या वरच्या सुभाषिताचा अर्थ :- विषयासक्त माणसांना लाज किंवा भीती वाटत नाही. अर्थात लाज/लज्जा ही गरज देखील आहे,हा अर्थ काढला तर ते चूक ठरु नये. सुदैवाने त्यातून बाहेर पडायला मदत करणारे असंख्य लोक, अगदी मिसळपाववरही भेटले. मिपावर भेटले ? आम्हाला पण सांगा कोण ? नाही म्हणजे लाज काढायची असेल सॉरी आपल लाज सोडायची गरज भविष्यात भासलीच तर त्यांची मदत घेता येइल असे वाटते,म्हणुन इथेच विचारुन ठेवतो. त्यातून मनुष्य हा स्खलनशील प्राणी असतो याची कल्पना असल्यामुळे मी स्वतःला माफही केलं. चला मनुष्य हा स्खलनशील प्राणी आहे याची तुम्हाला कल्पना आहे तर... मग एखाद्या पुरुषाचा स्खलनशीलपणा लो वेस्ट घालणारी स्त्री पाहुन सुटला {अर्थात त्याने लाज / लज्जा /भय सोडुन अविचार करुन विवेकाला टाटा बिर्ला केल्यावर बरं का.}तर त्याचा धोका त्या स्त्रीलाच आहे ना ? का त्यांनी पण त्या स्खलनशील पुरुषाला माफ करायच ? जाता :- जय हरी विठ्ठल जय जय विठ्ठल ! ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

सूड 17/09/2014 - 14:29
स्त्रियांना 'पाखरु' वैगरे म्हणणाराने लज्जेच्या वार्ता केलेल्या बघून अंमळ मौज वाटली. बाकी चालू द्या.. जाता जाता: आमेन!!

मदनबाण 17/09/2014 - 14:38
स्त्रियांना 'पाखरु' वैगरे म्हणणाराने लज्जेच्या वार्ता केलेल्या बघून अंमळ मौज वाटली. ह्म्म... कुण्या गावाचं आलं पाखरू हे जगदीश खेबुडकरांनी लिहलेल गीत तुम्हाला ठावुक दिसत नाही असं वाटत नाही. बाकी चालू द्या.. हेच म्हणतो.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

लंबूटांग 17/09/2014 - 01:05
पुरुष स्त्रीवर बलात्कार करु शकतो पण स्त्री पुरुषावर बलात्कार करु शकत नाही
https://www.google.com/search?q=can+a+women+rape+a+man&oq=can+a+women+rape+a+man फार जुनी नाही आत्ताच १४ तासापूर्वीचीच एक बातमी आहे https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=3&cad=rja&uact=8&ved=0CDsQqQIwAg&url=http%3A%2F%2Fwww.examiner.com%2Farticle%2Fchantae-gilman-seattle-man-raped-by-240-pound-woman-dna-leads-to-rape-charges&ei=95AYVKiDOIOHyASC1ILQCg&usg=AFQjCNEJFa2s0Fx-eO9SjF0r6wUs5WxJ3A&bvm=bv.75097201,d.aWw

मदनबाण 17/09/2014 - 14:26
हो... मी सुद्धा कालच अशा स्वरुपाची बातमी काल झी-न्यूज मराठीवर वाचली होती. २६ वर्षीय महिलेनं पुरुषाचे हात-पाय बांधून केला रेप पाशवी शक्ती असलेल्या निर्लज्य स्त्रीया...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

प्रकाश घाटपांडे 15/09/2014 - 13:17
अशा वेळी श्रीराम श्रीराम! जगदंब! जगदंब! असे म्हणावे व मेंदुवरील ताण कमी करावा. (म्हणताना रिदम पाहिजे नाही तर मग काही उपयोग होत नाही)

मदनबाण 15/09/2014 - 13:29
हा.हा..हा... ;) आम्ही नारायण ! नारायण ! म्हणतो ते सुदिक रिदम मंदी ! ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

३_१४ विक्षिप्त अदिती 17/09/2014 - 20:32
वरच्या अनेक प्रतिसादांमध्ये मुद्दा काय आणि चाललंय काय असं दिसल्यामुळे स्वतंत्र प्रतिसाद लिहीत आहे - विशेषतः स्त्रियांना त्यांच्या शरीराची लाज वाटावी अशा प्रकारचं सोशल कंडीशनिंग होतं. स्वतःच्या शरीराची लाज न वाटल्यामुळे स्वतःला आनंद होतील, आवडतील (आणि एसी नसेल तर हवापाण्यापासून रक्षण होईल) असेच कपडे घालणारा स्त्रियांचा एक मोठा वर्ग आहे. दीपिका पदुकोण ही त्यांची एक प्रतिनिधी. टाईम्स ऑफ इंडियाने दीपिकाच्या शरीराचं, तिला नको असलेलं वस्तूकरण केलं त्याचा धिक्कार करण्यासाठी तिने ट्वीट केलं आहे. लोकांची स्त्रीकडून लाजेची अपेक्षा असते म्हणून लाज बाळगावी, असा दृष्टीकोन दीपिकाने ठेवलेला नाही. मला त्याबद्दल तिचं कौतुक वाटतं. किंबहुना माझा स्वतःच्या शरीराकडे बघण्याचा दृष्टीकोन असाच आहे. (हवापाण्याचा त्वचेवर होणारा परिणाम) आणि सामाजिक संकेतांचं उल्लंघन अंगावर घातलेल्या (किंवा न घातलेल्या) कपड्यांमधून न करणं म्हणजे स्त्रीसुलभ लज्जा नव्हे. माझ्या निरोगी शरीर आणि त्वचेबद्दल मला लाज वाटत नाही. (अगदी काही रोग, विकार असतील तरीही मला माझ्या शरीराबद्दल लाज वाटणार नाही. तशी ती कोणालाही वाटू नये.) त्याशिवाय बलात्काराचं, गुन्ह्यांचं समर्थन करत पीडीतांनाच "तुम्ही का नाही धड कपडे घालत" अशा विचारांना पुष्टी देऊन मला माझ्या विचारांबद्दल लाज वाटावी असं माझ्याकडे काहीही नाही. त्यापुढे बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता प्रत्येक पुरुषाने स्वतःवर ओढवून घेणं हे हास्यास्पद आणि अज्ञानमूलक आहे. (बहुसंख्य पुरुष हे करत नाहीत, ही आनंदाची गोष्ट आहे.) आपल्यापैकी प्रत्येक व्यक्ती माणूस आहे, त्यापुढे स्त्री किंवा पुरुष. प्रत्येकातच काही स्त्रियांचे टिपिकल म्हणावेत असे गुणधर्म आहेत आणि काही पुरुषांचे म्हणावेत असे. अगदी माझ्यातही काही टिपिकल पुरुषी गुणधर्म आहेत. पण "बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता" म्हणताना काही विशिष्ट आणि त्याज्य गुणधर्मांचाच संबंध असतो, उदाहरणार्थ सूड यांनी उल्लेख केला आहे ते "स्त्रियांना 'पाखरु' वैगरे म्हणणे". (जगदीश खेबूडकर प्रसिद्ध गीतकार होते म्हणून बुरसटलेल्या पुरुषी मानसिकतेच्या रोगातून मुक्त झाले होते अशातला भाग नाही.) दुसऱ्याचं नाक सुरू होतं तिथे माझा हात फिरवायचा अधिकार संपतो; ते दुसऱ्याचं नाक असेल अथवा लो-वेस्ट जीन्सच्या आतली कंबर असेल, याची जाणीव वेळोवेळी करून द्यावी लागते. अशी जाणीव करून देणं, आपल्यातला बुरसटलेला, त्याज्य लज्जास्पद भाग काय आहे तो काढून टाकण्याचं काम यांसारख्या चर्चा करतात. त्याजागी एक ठराविक व्यक्ती, उदा: दीपिका काय विचार करत होती, यात मला काहीही रस नाही. आणि माझ्या दिशेने आलेल्या व्यक्तिगत प्रश्नांबद्दल केलेल्या चर्चेतून जर काही व्यापक मुद्दा मांडता येत नसेल तर त्यातही मला काहीही रस नाही. (संपादित)

मदनबाण 17/09/2014 - 22:09
स्वतःच्या शरीराची लाज न वाटल्यामुळे स्वतःला आनंद होतील, आवडतील (आणि एसी नसेल तर हवापाण्यापासून रक्षण होईल) असेच कपडे घालणारा स्त्रियांचा एक मोठा वर्ग आहे. दीपिका पदुकोण ही त्यांची एक प्रतिनिधी. टाईम्स ऑफ इंडियाने दीपिकाच्या शरीराचं, तिला नको असलेलं वस्तूकरण केलं त्याचा धिक्कार करण्यासाठी तिने ट्वीट केलं आहे. लोकांची स्त्रीकडून लाजेची अपेक्षा असते म्हणून लाज बाळगावी, असा दृष्टीकोन दीपिकाने ठेवलेला नाही. मला त्याबद्दल तिचं कौतुक वाटतं. मुळात दिपिका पडुकोनच्या क्लीवेजच्या व्हिडीयो प्रसारण झाल्या नंतरच्या टिप्पणीचा उल्लेख तुम्ही उल्लेख वारंवार केला आहे त्याच दिपिका पडुकोनने या आधी सुद्धा अंगप्रदर्शन केले आहे आणि आणि उघडपणे क्लीवेज दाखवले आहेत. कॉकटेल चित्रपटात तीच्यावर टु-पीस बिकीनी घालुन दॄष्य दिले आहे. शरीराची लाज-वाटता स्वतःला आनंद होइल असे कपडे घालुन झाल्यावर त्यातुन दिसणार्‍या स्वतःच्याच अंगाचेचे फोटो व्हिडीयो प्रसारित झाल्यावर कांगावा करायचा हे कुठल्या प्रकारच प्रतिनिधीत्व ? रामलीलाच्या प्रमोशन मधे सुद्धा क्लीवेज दिसेल असे कपडे घालुन तिने मुलाखती दिल्या आहेत. तेव्हा पेज थ्री बातमी या पलिकडे तिच्या विधानाला किम्मत नाही ! हे सिद्ध करण्याची मला गरज नाही तरी सुद्धा व्हिडीयो देउन ठेवतो. { हे व्हिडीयो पल्बिक डोमेन मधे आहेत, यू-ट्युबवर आहेत} तेव्हा असल्या पोकळ स्त्रीवादाचे उदा. देउन तुम्ही फक्त तुमचेच मनोरंजन करत बसा. बलात्काराचे समर्थन ? कोणी केले आहे ? माझ्या वाचनात तरी तसा कोणताही प्रतिसाद या धाग्यात कुठेही नाही. स्वतः नागवेपणाच समर्थन करुन कोणत्या बुरसटलेल्या विचारांबाबत तुम्ही बोलत आहात ? तुमचेचे विचार बुरसटलेले आहेत असं आता दिसुन येत आहे. (जगदीश खेबूडकर प्रसिद्ध गीतकार होते म्हणून बुरसटलेल्या पुरुषी मानसिकतेच्या रोगातून मुक्त झाले होते अशातला भाग नाही.) हे विधान म्हणजे सूर्यावर थुंकण्या सारखे आहे, आणि तुमच्याच स्त्रीवादी बुरसटलेली विचार सरणीचे उत्तम उदा. आहे. तेव्हा कॄपा करा इथे विनाकारण पोकळ स्त्रीस्वातंत्र्याची टिमकी वाजवायला येउ नका. इथले कोणते पुरुष सदस्य बलात्कारी मानसिकतेचे आहेत ? ते स्पष्ट करा. माझी हा धागा वाचणार्‍या सर्व पुरष मंडळींनाही एक विचारणा आहे की ते एव्हढे घाणेरडे आरोप इथल्याच पुरुषांवर होत असताना पाहुन मूग गिळुन गप्प तरी कसे काय बसु शकतात ? २ शब्दांचाही निषेध व्यक्त करण्याची क्षमता तुमच्यात नाही ? (संपादित)

प्रभाकर पेठकर 17/09/2014 - 22:46
धन्यवाद मदनबाणा. 'पुरुषी मानसिकता' हा शब्दप्रयोग बलात्काराच्या संदर्भात सर्व पुरुषवर्गाला उद्देशून आहे. हे म्हणजे समाजात कांही स्त्रिया वेश्या व्यवसाय करतात म्हणून स॑मस्त स्त्रीवर्गाला वेश्या वृत्तीच्या/मानसिकतेच्या संबोधण्याइतके मूर्खपणाचे विधान आहे. कांही सदस्य स्वतःवर ओढून घेतात म्हणजे काय? पुरुषी मानसिकता म्हंटली की जे जे पुरुष आहेत त्या सर्वांनाच लागू होते. कांही पुरुष (?) गप्प बसतात, कांही जणं मूर्ख म्हणून सोडून देतात तर कांही जणं प्रतिवाद करतात. प्रतिवाद करतानाही संयम न सोडणं हे सभ्यपणाचं लक्षण असतं. बलात्काराचं कोणीही समर्थन केलं नसताना 'बलात्काराचे समर्थन करणारी मानसिकता' अशी सतत शेरेबाजी करून सदस्यांना भडकविण्याचे काम करण्याच्या उद्योगांना संपादक मंडळ पायबंद घालीत नाहीत हे आपलं दुर्दैव आहे. 'बलात्काराचे समर्थन' हा शब्दप्रयोग माझ्या एका प्रतिसादाला उद्देशून आहे. तो प्रतिसाद पुन्हा खाली उद्घृत करतो: >>>> त्यातुन तीची स्तनाग्रे स्पष्ट दिसत होती असे होऊ नये पण, कधी तिच्यावर कुठे बलात्कार झालाच तर ती मात्र बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता असेल. विचार स्वातंत्र्यापेक्षा देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यालाच 'व्यक्ती स्वातंत्र्याचा' सन्मान मिळायला लागला आहे. ह्या प्रतिसादात बलात्काराचं कुठेही समर्थन नसून कोणी माथेफिरू, संस्कारांचा अभाव असलेला, स्त्री लंपट माणूस जर बलात्काराला उद्युक्त झाला तर त्यात त्या बलात्कारी पुरुषा इतकाच दोष त्याला उद्युक्त करणार्‍या स्त्रीचाही असतो पण स्त्री स्वातंत्र्याच्या चुकीच्या कल्पनांनी प्रेरीत महिला त्या स्त्रीला कुठल्याही प्रकारचा दोष न देता 'पुरुषी मानसिकता' हे लेबल चिकटवून आपलेच विचार किती अज्ञानमूलक आहेत ह्याचा ढिंढोरा पिटतात. त्याच वाक्या पुढचे वाक्य 'विचार स्वातंत्र्यापेक्षा देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यालाच 'व्यक्ती स्वातंत्र्याचा' सन्मान मिळायला लागला आहे.' हे सोयिस्कर रित्या दुर्लक्षिले आहे. देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यापेक्षा विचार स्वातंत्र्याचे समर्थन करा हेच मला म्हणायचे आहे. मिपावर दहा वेळा उदाहरण दिले आहे पण ते (मूद्दामहून) दुर्लक्षिले जाते (कारण ते स्विकारणे सोयिस्कर नसते) तेच पुन्हा पुन्हा सांगतो. बाहेर पडताना आपण चपला घालतो कारण रस्त्यात कुठे काचा, साप, विंचू, घाण असेल तर आपल्याला त्याचा उपसर्ग होऊ नये. आपण आपले रक्षण करीत असतो. तसेच, समाजातही साप, विंचू, काचा, घाण अशी माणसं असतात त्यांच्या पासून ही सतत आपले रक्षण करणे ह्यातच शहाणपणा असतो. जिकडे तिकडे 'पुरुषी मानसिकता' 'पुरुषी मानसिकता' अशी लेबलं चिकटवत फिरण्याने समस्येचे समाधान होत नसते. स्वतःलाच काळजी घ्यावी लागते. राहाता राहिला स्त्रियांच्या कपड्याचा प्रश्न. मुंबईत भयंकर म्हणजे भयंकर उकाडा असतो म्हणून काय स्त्रियांनी (किंवा पुरुषांनीही) कपडे उतरवून फिरायचं? हवापाण्यच्या कारणाने दिपिका अंगावरील सर्व कपडे उतरवून फिरली तरी आपल्या मिपावरील कोणीही पुरुष तिच्यावर बलात्कार करायला धावणार नाही. जे तशा वृत्तीचे असतात ते अंगभर कपडे घातलेतरी बलात्कार करतीलच. जन्माला आलेल्या प्रत्येकाला कधी न कधी मृत्यू हा येणारच आहे म्हणून कोणी रेल्वेवर जाऊन झोपला तर तो मूर्खपणाच असेल. असा मूर्खपण कांही जणं (आयुष्याला कंटाळलेले) करतात म्हणून समाजातील प्रत्येकव्यक्ती 'आत्महत्येची मानसिकता' जोपासणारी नसते. खरंच हल्ली मिपावर जीव घुसमटतो. मिपावर खूप जीव जडला आहे पण मिपाचा असा उकिरडा होणार असेल तर त्यापासून दूर राहिलेलंच बरं.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 17/09/2014 - 23:37
कोणी माथेफिरू, संस्कारांचा अभाव असलेला, स्त्री लंपट माणूस जर बलात्काराला उद्युक्त झाला तर त्यात त्या बलात्कारी पुरुषा इतकाच दोष त्याला उद्युक्त करणार्‍या स्त्रीचाही असतो
स्तन न फुटलेल्या दोन-चार वर्षांच्या मुलींपासून हॉर्मोनल सिक्रीशन कधीचं थांबलेल्या वृद्ध स्त्रिया कोणत्या प्रकारे स्वतःवर बलात्कार उद्युक्त करतात? वरच्या प्रतिसादांतला आरडाओरडा पाहून न राहवून विचारते आहे, तुमच्यासोबत जो प्रसंग घडला, तेव्हा तुम्ही असं काय जगावेगळं, रीतभात सोडून वर्तन केलं होतंत म्हणून तुमच्याशी असं विकृत वर्तन घडलं? मला नाही वाटत तुम्ही काही मुद्दामून त्याला आमंत्रण दिलेलं होतंत. स्वतः अशा विकृतींचा अनुभव घेऊनही बलात्कार पीडीत व्यक्तींबद्दल असे कोरडे, शहामृगासारखे वाळूत डोकं खुपसून कसे राहू शकता तुम्ही? --- स्त्रीवाद ही ज्ञानशाखा सोडाच, एखाद्या व्यक्तीचा मूलभूत अधिकार नाकारला जातो आणि तरीही त्यात चूक त्या व्यक्तीचीही असते, हे म्हणण्यासाठी आधी लैंगिकता, उत्क्रांती, मानसशास्त्र, गुन्हेगारांचं मानसशास्त्र यांचा कोणी किती अभ्यास केला आहे? हे सगळं शिकायला, समजून घ्यायला खूप वेळ लागतो. तेवढा वेळ सगळ्यांनी घालवावा अशी अपेक्षाही नाही. पण ज्यांना थोडक्यात काहीतरी समजून घ्यायचं आहे त्यांनी हा चार्ट जरूर बघावा. हा प्रकाशित करण्याचं तत्कालिक कारण वेगळं होतं तरीही लैंगिकता, नकाराधिकार आणि व्यक्तिस्वातंत्र्य समजून घेण्यासाठी हा पुरेसा आहे - when does a woman owe you sex? मूळ स्रोत - When Does a Woman Owe You Sex? Check This Chart

प्रभाकर पेठकर 18/09/2014 - 00:54
>>>>स्तन न फुटलेल्या दोन-चार वर्षांच्या मुलींपासून हॉर्मोनल सिक्रीशन कधीचं थांबलेल्या वृद्ध स्त्रिया कोणत्या प्रकारे स्वतःवर बलात्कार उद्युक्त करतात? चला म्हणजे वरील दोन वर्गवारीत न मोडणार्‍या, स्तन फुटलेल्या आणि हार्मोनल सिक्रिशन अजूनही चालू असलेल्या कांही बायका बलात्कार उद्युक्त करू शकतात हे मानण्यापर्यंत तुम्ही आलात हेही नसे थोडके. हीन वृत्तीचे पुरुष वय पाहात नसतात. म्हणूनच त्यांना नराधम म्हणतात. माझा स्वसंरक्षणाचा मुद्दा (चप्पल घालून फिरावं की अनवाणी) हा तुमच्या पर्यंत पोहोचू शकत नाहीए हे दुर्दैव. नाहीतर वरचा उथळ प्रश्न मनास पडलाच नसता. आपण जगातले सर्व साप, विंचू मारायचे, काचा नष्ट करायच्या की आपल्या पायाला संरक्षण द्यायचं हे तुमचं तुम्हीच ठरवा. >>>>वरच्या प्रतिसादांतला आरडाओरडा पाहून.... दूसर्‍यांचा तो आरडाओरडा आणि आपला तो अभ्यासपूर्ण प्रतिसाद. व्वा! स्वत:च्याच चेहर्‍याभोवती आरतीचं तबक फिरवायची तुमची जुनी खोड ठाऊक आहे. हे आंतरजालावरून उतरविलेले अभ्यासपूर्ण चार्ट एखाद्या माथेफिरू, स्त्रीलंपट, असंस्कृत बलात्कारी पुरुषाला दाखविले तर स्त्रीवर होणारा बलात्कार थांबेल का? मी बलात्कारी नसल्याने मला दाखविण्याचे प्रयोजन कळले नाही. प्रत्यक्षातल्या घटना, कृती ह्या वरील चार्टच्या विपरीतच असल्याचे दिसून येते. थिअरी आणि प्रॅक्टिकल ह्यात खूपवेळा जमीन अस्मानाचा फरक असतो. अन्यथा सरकारने हा चार्ट नाक्यानाक्यावर लावून निदान भारतातून तरी बलात्काराचे समूळ उच्चाटन करावे.

हा प्रतिसाद हे कुठल्याही प्रकारच्या बलात्काराचे समर्थन नाही.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 18/09/2014 - 03:16
सर्वप्रथम मनुष्यांचं वस्तूकरण, पशूकरण थांबवा. स्त्रिया दूधासारखी वस्तू नाहीत आणि पुरुष साप, विंचू किंवा काचा नाहीत. मनुष्यांना आधी मनुष्याप्रमाणे, मनुष्यांच्या मानसशास्त्रानुसार बघायला सुरूवात करू या आणि मग मानवी वर्तनाची चिकीत्सा. माणसांना बुद्धी आणि भावना असतात ज्या काच आणि दूधाला नसतात. दुसरं, "स्तन न फुटलेल्या दोन-चार वर्षांच्या मुलींपासून हॉर्मोनल सिक्रीशन कधीचं थांबलेल्या वृद्ध स्त्रिया कोणत्या प्रकारे स्वतःवर बलात्कार उद्युक्त करतात?" हा तिरकस प्रश्न आहे. कोणतीही स्त्री स्वतःवर बलात्कार व्हावा यासाठी अजिबात प्रयत्न करत नाही; उलट जमेल तितका त्याचा प्रतिकार करत राहते. किंबहुना तिचा नकाराधिकार डावलला जातो म्हणून त्याला बलात्कार असं म्हणतात. हेच उत्तान कपडे आणि तथाकथित 'स्त्रीसुलभ लज्जा रहित वर्तन' आणि बलात्कार या संदर्भात, एका सत्यघटनेवर जोडी फॉस्टरचं मुख्य काम असलेल्या 'अक्यूज्ड' नावाच्या चित्रपटाची शिफारस करेन. स्त्रीने संभोगाला दिलेला नकार हा नकारच असतो, तिच्या होकाराशिवाय संभोग केल्यास तो बलात्कारच असतो आणि त्यात तिची काहीही चूक नसते, याबद्दल वेगळं काही सांगण्याची गरज उरणार नाही. त्यातून जोडी फॉस्टरसारख्या गुणी अभिनेत्रीचा चित्रपट पाहण्याचा आनंद निराळा. चार्ट लावून लैंगिक बलात्कार थांबत नाहीत; तशी अपेक्षा मी तरी धरत नाही. कदाचित थांबलं तर पीडीत व्यक्तीलाच दोषी मानून त्यांच्या दुःखांवर डागण्या देण्याचे असंवेदनशील प्रकार कमी होतील अशी आशा आहे. त्याहीपुढे जाऊन मूळ प्रश्न काय आहे, काय चुकतं आहे याचं आकलन धड केल्याशिवाय उपाय शोधता येणार नाहीत. ते आकलन करून देण्या-घेण्याचा हा प्रयत्न आहे. --- बलात्कार फक्त स्त्रियांवर होतात असं नाही, बलात्कार फक्त पुरुषच करतात असंही नाही. पुरुषही पुरुषांवर बलात्कार करतात, स्त्रिया स्त्रियांवर करतात, क्वचित प्रसंगी स्त्रिया पुरुषांवरही करतात. बलात्काराचा पीडीत पुरुषांवर होणारा परिणाम बऱ्याच वेगळ्या प्रकारचा आणि तरीही वाईटच असतो. आजूबाजूला पाहता, साधारणतः बलात्कारपीडीत व्यक्ती स्त्रिया असतात आणि गुन्हेगार पुरुष. म्हणून याला 'बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता' म्हणण्याचा प्रघात आहे. ज्या पुरुषांची ती नाही, त्यांनी ते स्वतःच्या अंगाला लावून घेण्याचं कारण नाही. नेतृत्त्वगुण, त्रिमितीय वस्तू फिरवली तर कशी दिसेल याचा विचार पुरुषांना जास्त चांगला करता येतो, आणि त्याला पुरुषी गुणच समजतात. मानसशास्त्राचा अभ्यास करणाऱ्या लोकांची ही भाषा आहे. तेव्हा सगळेच पुरुष नेते म्हणून चांगले असतात, त्रिमितीय वस्तू फिरवली तर कशी दिसेल याचा विचार करू शकतात असंही नाही. तेव्हा मुळात शब्दसमूह नक्की काय आहे, त्याची व्याख्या काय आहे हे समजून घेण्याची नितांत आवश्यकता आहे. पुरुष लेखक-कवींनी बायकांचं केलेलं वस्तूकरण, male gaze हे अभ्यासाचे खोल विषय आहेत. त्याचा अभ्यास न करता 'सूर्यावर थुंकणं' वगैरे पृष्ठभाग खरवडणत नावं ठेवण्यापेक्षा काही जास्त अभ्यासपूर्ण लिहिल्यास सगळ्यांचाच फायदा होईल. --- थोडंसं लेखनशास्त्राबद्दल - आरडाओरड्याचं म्हणाल तर, मोठ्या फॉंटमध्ये लिहिणं, इंग्लिशमध्ये लिहीताना सगळं कॅपिटलमध्ये लिहिणं याला लेखनातला आरडाओरडा समजलं जातं; धमकी देणं हा आरड्याओरड्याच एक प्रकार.

प्रभाकर पेठकर 18/09/2014 - 08:49
सर्वप्रथम मनुष्यांचं वस्तूकरण, पशूकरण थांबवा. स्त्रिया दूधासारखी वस्तू नाहीत आणि पुरुष साप, विंचू किंवा काचा नाहीत. ह्याला मनुष्याचं वस्तुकरण नाही म्हणत. मराठी साहित्यात 'रुपक' हा एक अलंकार आहे. त्याचाच वापर वरील साप, विंचू, काचा ह्या शब्दप्रयोगांमध्ये आहे. साप, विंचू किंवा काचा ह्या वस्तू म्हणून नाही तर 'वृत्ती' ह्या अर्थाने वापरलेल्या आहेत. अशा वृत्तीची माणसं समाजात (फक्त भारतातच नाही तर तुमच्या अमेरिकेतही) असतात. त्यांच्या पासून इतर सामान्यजनांना त्रास होऊ शकतो/होतो. अशा वृत्तींपासून आपल्याला कांही त्रास होऊ नये, आपले आयुष्य उद्ध्वस्त होउ नये म्हणून प्रत्येकाने (स्त्री आणि पुरुष दोघांनीही) काळजी घ्यायची असते. दुसरं, "स्तन न फुटलेल्या दोन-चार वर्षांच्या मुलींपासून हॉर्मोनल सिक्रीशन कधीचं थांबलेल्या वृद्ध स्त्रिया कोणत्या प्रकारे स्वतःवर बलात्कार उद्युक्त करतात?" हा तिरकस प्रश्न आहे. कोणतीही स्त्री स्वतःवर बलात्कार व्हावा यासाठी अजिबात प्रयत्न करत नाही; उलट जमेल तितका त्याचा प्रतिकार करत राहते. किंबहुना तिचा नकाराधिकार डावलला जातो म्हणून त्याला बलात्कार असं म्हणतात. तुम्हाला स्वतःला साप, विंचू, काचा आणि पादत्राणं ह्यांचा परस्पर संबंध इतकं सोपं करून सांगितलेलंही समजत नाही (किंवा समजून घ्यायचं नाहीए) आणि दुसर्‍यांना मात्र 'तिरकस' प्रश्न टाकता आहात. 'कोणतीही स्त्री स्वतःवर बलात्कार व्हावा ह्यासाठी प्रयत्न करीत नाही' ह्याचा अर्थ 'बायका स्वतःवर बलात्कार करण्यासाठी प्रयत्नशील असतात' असे मी म्हंटल्यासारखे होते. मी तसे कुठेच म्हंटलेले नाही. शरीर प्रदर्शनाने बलात्कारी पुरुषाच्या भावना चाळवून बलात्काराची शक्यता वाढते असा माझा मुद्दा आहे. ह्याचा अर्थ, 'दिसली कमी कपड्यातली बाई की कर बलात्कार असाही होत नाही'. हे बलात्काराचे समर्थनही होत नाही. आपण घराबाहेर जाताना आपल्या घराला कडी-कुलूप लावतो. कारण समाजात वाईट प्रवृत्तीची माणसे आहेत आपल्या मौल्यवान वस्तूंची चोरी होऊ शकते ह्या विचारांनीच तसे करीत असतो. पण कधी कडी लावली नाही तर चोरांना चोरी करण्याचा हक्क प्रदान केला असे होत नाही पण शक्यता वाढते. पोलीसात तुम्ही जेंव्हा चोरीची तक्रार नोंदवायला जाल तेंव्हा पोलीसही प्रथम तुम्हाला हेच विचारतात, 'चोरी होऊ नये म्हणून तुम्ही काय संरक्षक उपाय योजले होते?' त्यांना सांगून पाहा, 'मी घराला कडी-कुलूप लावलं नव्हतं म्हणजे चोरांना चोरी करायचा हक्क नाही मिळत.' ह्यात सत्यांश असला तरी ते व्यवहाराला धरून होत नाही. तथाकथित 'स्त्रीसुलभ लज्जा रहित वर्तन' आणि बलात्कार या संदर्भात, एका सत्यघटनेवर जोडी फॉस्टरचं मुख्य काम असलेल्या 'अक्यूज्ड' नावाच्या चित्रपटाची शिफारस करेन. स्त्रीने संभोगाला दिलेला नकार हा नकारच असतो, तिच्या होकाराशिवाय संभोग केल्यास तो बलात्कारच असतो आणि त्यात तिची काहीही चूक नसते, याबद्दल वेगळं काही सांगण्याची गरज उरणार नाही. संभोगाची आणि बलात्काराची व्याख्या समजण्यासाठी मला कुठला चित्रपट पाहण्याची आवश्यकता नाही. आपल्याला आवश्यकता वाटत असेल तर जरूर पाहावा. कदाचित थांबलं तर पीडीत व्यक्तीलाच दोषी मानून त्यांच्या दुःखांवर डागण्या देण्याचे असंवेदनशील प्रकार कमी होतील अशी आशा आहे. पीडीत व्यक्तीलाच कोणी दोषी मानत नाहीए. बलात्काराचा विरोध, मिपावर माझ्यासह, अनेकांनी अनेक वेळा केला आहे. 'बलात्कारी नराधमाला फाशी इतकी कठोर शिक्षा द्यावी' ह्याचाही उच्चार अनेकांनी अनेकदा मिपावर केला आहे. बलात्काराचे समर्थन कोणत्याही कोनातून कधीच केलेले नाहीए. तुम्ही तसा अर्थ लावता आहात कारण तेच तुम्हाला सोयिस्कर आहे. 'स्वतःची काळजी घ्या' सांगणे म्हणजे दु:खावर डागण्या देणे नाही. कोणाही स्त्रीच्या वाट्याला अशा प्रकारचे दु:ख येऊ नये म्हणून दिलेला एक संरक्षक सल्ला आहे. तो तुम्हाला 'डागण्या' वाटतो? दु:खावर डागण्या देणे कशाला म्हणायचे? ज्या स्त्रीवर बलात्कार झाला आहे तिलाच 'तूच जबाबदार आहेस आता कशाला रडत बसली आहेस' असे म्हणणे म्हणजे डागण्या देणे आहे. अशा वेळी तिला दोष देण्याऐवजी (तिचा दोष असला तरीही) तिचे सांत्वन करणे आणि गुन्हेगाराला शोधून कठोरात कठोर शिक्षा देण्याची गरज असते. साधारणतः बलात्कारपीडीत व्यक्ती स्त्रिया असतात आणि गुन्हेगार पुरुष. म्हणून याला 'बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता' म्हणण्याचा प्रघात आहे. असा प्रघात वगैरे अजिबात नाहीए. जेंव्हा 'बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता' असा शब्द तुम्ही वापरता तेंव्हा सर्व पुरुषजातीला तो उद्देशून असतो. अगदी तुमचे जवळचे नातेवाईकही त्यात आले. त्यामुळे असा शब्दप्रयोग करण्या ऐवजी 'गुन्हेगारी प्रवृत्तीच्या पुरुषांची मानसिकता' किंवा 'बलात्कारी पुरुषाची मानसिकता' असा मर्यादित शब्द प्रयोग जास्त योग्य होतो. ज्या पुरुषांची ती नाही, त्यांनी ते स्वतःच्या अंगाला लावून घेण्याचं कारण नाही. पण मी असंच म्हणणार. हा हेकेखोरपणा झाला. तो तुम्हालाच लखलाभ होवो. जेंव्हा जेंव्हा अशा विधानांमध्ये माझा ही समावेश असेल तेंव्हा तेंव्हा मी विरोध करणारच. (ह्या विषयात सर्व पुरुषांनी करायला हवा होता पण दुर्दैवाने तसा झाला नाही.) आपण एक गंभीर आरोप करीत आहोत. आपल्या नकळतही कोणी निष्पाप दुखावला जाऊ नये एव्हढी काळजी, निदान गंभीर आरोपांबाबत तरी नेहमीच घ्यावी. मी तरी घेतो. म्हणजे माझ्याकडून चुका होत नाहीत असे अजिबात नाही पण चुक झाली आणि कोणी निदर्शनास आणून दिली तर ती स्विकारून दिलगिरी व्यक्त करतो. आरडाओरड्याचं म्हणाल तर, मोठ्या फॉंटमध्ये लिहिणं, इंग्लिशमध्ये लिहीताना सगळं कॅपिटलमध्ये लिहिणं याला लेखनातला आरडाओरडा समजलं जातं; धमकी देणं हा आरड्याओरड्याच एक प्रकार. 'हे कुठल्याही बलात्काराचे समर्थन नाही' हे साध्या अक्षरामध्ये तुमच्या डोक्यात शिरत नव्हतं. त्यामुळे असे उपद्व्याप करावे लागतात. त्याचा उपयोगही लगेच झाला. म्हणजे त्या विधानाशी सहमती किंवा असहमती तुम्ही तुमच्या सोयीने दाखवालच पण निदान ते विधान डोक्यात तरी शिरले. मोठ्या अक्षरांची तुम्ही दखल घेतली हे त्याचेच निदर्शक आहे.

मदनबाण 18/09/2014 - 09:49
दूसर्‍यांचा तो आरडाओरडा आणि आपला तो अभ्यासपूर्ण प्रतिसाद. व्वा! स्वत:च्याच चेहर्‍याभोवती आरतीचं तबक फिरवायची तुमची जुनी खोड ठाऊक आहे. याच्याशी १००% सहमत ! तसेच वरील संपूर्ण प्रतिसादाशी सहमत.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- हिंदी-चिनी.. नेमके काय?

बाळ सप्रे 18/09/2014 - 10:26
अदितीचे सगळे मुद्दे मान्य पण पेठकर काकांच्या या मुद्द्यात विरोध करण्यासारखं काहीच नाही
शरीर प्रदर्शनाने बलात्कारी पुरुषाच्या भावना चाळवून बलात्काराची शक्यता वाढते असा माझा मुद्दा आहे
कारण वरचा फ्लोचार्ट मान्य नसलेले लोक जगात आहेत हे सत्य आहे!!

आजानुकर्ण 18/09/2014 - 01:29
सर्वांनी आपापली काळजी घेतली पाहिजे याच्याशी सहमत आहे. फक्त खालील वाक्याबाबत माफक शंका आहे
कोणी माथेफिरू, संस्कारांचा अभाव असलेला, स्त्री लंपट माणूस जर बलात्काराला उद्युक्त झाला तर त्यात त्या बलात्कारी पुरुषा इतकाच दोष त्याला उद्युक्त करणार्‍या स्त्रीचाही असतो
बलात्कारी पुरुष माथेफिरु, संस्कारहीन, स्त्रीलंपट असूनही त्याच्या इतकाच दोष 'उद्युक्त करणाऱ्या' स्त्रीचा? असा बलात्कारी पुरुष माथेफिरु, संस्कारहीन, स्त्रीलंपट पुरुष 'उद्युक्त' होऊ नये यासाठी आमच्या बायकांपोरींनी काय करावे बॉ?

मंदार कात्रे 18/09/2014 - 06:20
बाहेर पडताना आपण चपला घालतो कारण रस्त्यात कुठे काचा, साप, विंचू, घाण असेल तर आपल्याला त्याचा उपसर्ग होऊ नये. आपण आपले रक्षण करीत असतो. तसेच, समाजातही साप, विंचू, काचा, घाण अशी माणसं असतात त्यांच्या पासून ही सतत आपले रक्षण करणे ह्यातच शहाणपणा असतो. जिकडे तिकडे 'पुरुषी मानसिकता' 'पुरुषी मानसिकता' अशी लेबलं चिकटवत फिरण्याने समस्येचे समाधान होत नसते. स्वतःलाच काळजी घ्यावी लागते.
+१०००

लंबूटांग 18/09/2014 - 03:27
स्वतःच्याच अंगाचेचे फोटो व्हिडीयो प्रसारित झाल्यावर कांगावा करायचा
मी जे काही वाचले त्यातून असे दिसले की तिचा विरोध त्या व्हिडीओच्या प्रसाराबद्दल नाही आहे हो त्या टाईम्स ऑफ ईंडियाने जी काही click bait असावी अशी बातमी दिली होती त्याला आहे. या या दीपिका पदुकोणचा क्लिव्हेज शो बघा अशी काहीशी. ती तिथे कोणत्याशा फॅशनशो ला गेली होती. तिथे फॅशन शो बद्दल बोलायचे सोडून क्लिव्हेजचीच बातमी चालू होती त्यामुळे तिने ते ट्वीट केले होते. तिने चित्रपटांत कसले कपडे घालायचे ते बहुधा फॅशन डिझायनर ठरवत असावा. आणि तो तिच्या व्यवसायाचा भाग मानता येऊ शकतो. असो. स्तनाग्रे वगैरे दिसण्याचे म्हणाल तर बर्‍याच कारणांनी स्तनाग्रे ताठरू शकतात पुरूषांचीही. जी बरेचदा टी शर्ट मधून वगैरे दिसतातही. बर्‍याचदा ते बायकांच्या लक्षातही येत नाही असे वाटते (अर्थात हा माझा तर्क झाला). तिने ती स्तनाग्रे दाखवण्यासाठीच तसले कपडे घातले हा निष्कर्ष काढणे चूक वाटते. चपलांचे उदाहरणच घेतले तर चपला घातल्या आहेत म्हणून साप विंचू चावतच नाहीत असेही नाही आणि नाही घातल्या म्हणून अगदी येऊन चावतातच असेही नाही. तसेच ते बलात्कार करणार्‍या व्यक्तीचेही असते. There is no direct corelation. बरं आता वैयक्तिक मत. मला स्वतःला उगाचच अंगप्रदर्शन केलेले आवडत नाही. इथे उन्हाळ्यात काही ललना शॉर्ट शॉर्ट्स घालतात तेही अति वाटते वैयक्तिकरित्या. पण केवळ बलात्कार होतील या भितीने बीचवरही जीन्स आणि टी शर्ट घालून फिरावे अशीही अपेक्षा नाही. जिथे जे योग्य दिसेल तिथे ते कपडे घालावे. त्यांनी केवळ ते तसले कपडे घातले म्हणून काही इतरांना बलात्कार करायचे आमंत्रण दिले असे नाही.

मदनबाण 18/09/2014 - 09:28
तिने ती स्तनाग्रे दाखवण्यासाठीच तसले कपडे घातले हा निष्कर्ष काढणे चूक वाटते. कोणताही निष्कर्ष मी काढण्याची घाई करत नाही,ज्या प्रकारचा टी-शर्ट तिने घातला होता त्यावरुन तरी तिला स्वतःला आपली स्तनाग्र व्यवस्थीत दिसत आहेत याची कप्लना होती. हे एकच उदा. दिले अशी अनेक उदा. पाहिली आहेत आणि पाहतो.बर्‍याचदा पुरुषाची आपल्या उरोजाकडे किंवा आपल्या देहाकडे नजर गेल्यावर ओढणी नीट करणार्‍या स्त्रीया देखील मी पाहिल्या आहेत आणि ओढणी असुन सुद्धा उरोजाचे प्रदर्शन करणार्‍या स्त्रीया पाहिल्या आहेत. तेव्हा कोण कसे आणि का वागते याचा योग्य निष्कर्ष काढण्यास मी बर्‍यापैकी समर्थ आहे,अर्थात प्रत्येकवेळी स्त्रीया मुद्दामुनच करतात असे माझे अजिबात म्हणणे नाही. मला स्वतःला उगाचच अंगप्रदर्शन केलेले आवडत नाही. माझे सुद्धा हेच मत आहे. पण केवळ बलात्कार होतील या भितीने बीचवरही जीन्स आणि टी शर्ट घालून फिरावे अशीही अपेक्षा नाही. जिथे जे योग्य दिसेल तिथे ते कपडे घालावे. जिथे योग्य दिसेल तिथे म्हणजे नक्की कुठे ? परदेशात न्यूड बीच असतात,म्हणुन आपल्या देशातल्या स्त्रीया दादर चौपाटीवर त्या अवस्थेत झोपलेल्या मी तरी पाहिल्या नाहीत. केवळ ते तसले कपडे घातले म्हणून काही इतरांना बलात्कार करायचे आमंत्रण दिले असे नाही. ह्म्म... चोरांना देखील या माझ्या घरी आणि चोरी करा असे आमंत्रण कोणी देत नसते, तरी चोर्‍या होतातच ना ? तसे नसते कुलुप आणि तिजोर्‍या यांचा खप झाला नसता. त्यामुळे कोणी चोरीचे समर्थन करत आहे असा निष्कर्ष काढु शकेल काय ? की ही चोरट्यांची मानसिकता आहे असे कोणी म्हणते ? एव्हढे सगळे उपाय करुन देखील चोर्‍या थांबतात का ? आणि चोर्‍या थांबत नाहीत म्हणुन कोणी सुरक्षतेतेचे उपाय करणे टाळतात का ?

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- हिंदी-चिनी.. नेमके काय?

सूड 18/09/2014 - 14:35
>>परदेशात न्यूड बीच असतात,म्हणुन आपल्या देशातल्या स्त्रीया दादर चौपाटीवर त्या अवस्थेत झोपलेल्या मी तरी पाहिल्या नाहीत. 'जिथे जे योग्य दिसेल तिथे ते कपडे घालावे.' यातून तुम्ही जे लिहीलंय तोच अर्थ निघतोय. बाकी तुमची संस्कृतीरक्षकाचा आव आणण्याची पद्धत प्रचंड आवडली आहे. जाता जाता: पाड पडो !! ;)

मदनबाण 18/09/2014 - 17:02
बाकी तुमची संस्कृतीरक्षकाचा आव आणण्याची पद्धत प्रचंड आवडली आहे. हॅहॅहॅ... असाच आव आम्ही आम्हाला अभिनय कळतो ते दाखवण्यासाठी आणला होता बरं का... ;) प्रिय माधुरीस

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- हिंदी-चिनी.. नेमके काय?

धन्या 18/09/2014 - 00:24
तेच तेच जूने प्रतिसाद मला "नविन" असे का दिसत आहेत? मोठया अपेक्षेने मी धागा उघडतो आणि जुनाच प्रतिसाद नविन म्हणून दिसला की पदरी* निराशा पडते. *शब्दशः अर्थ घेऊ नये. नाही तर हल्ली बायकांच्याही कपडयांना पदर नसतो वगैरे म्हणत सन्माननिय मिपाकर सुरु होतील...

बॅटमॅन 18/09/2014 - 00:50
जगदीश खेबुडकरांना आरोपीच्या पिंजर्‍यात उभे करणारे बिनडोक प्रतिसाद पाहून धड मनोरंजनही झालं नाही. ओरडायचा मक्ता घेतला की केजरीवालसारखं दिसेल त्याला आरोपीच्या पिंजर्‍यात उभे करणे ह्या फ्याशनमुळेच या स्यूडोस्त्रीवाद्यांना कोणी भाव देत नाही.

अर्धवटराव 18/09/2014 - 01:02
अपेक्षेप्रमाणे शंखनाद झालेला बघुन अत्यानंद झाला :) अवांतरः बलात्कार करण्याची मानसीकता हि "पुरुषी" मानसीकता आहे हा नविन बोध या (आणि इतर तत्सम) धाग्यातुन झाला. जर रोगाचं निदानच चुकीचं असेल तर त्यावर उपचार तरी कसे करता येतील??

शिद 18/09/2014 - 01:30
बाहेर पडताना आपण चपला घालतो कारण रस्त्यात कुठे काचा, साप, विंचू, घाण असेल तर आपल्याला त्याचा उपसर्ग होऊ नये. आपण आपले रक्षण करीत असतो. तसेच, समाजातही साप, विंचू, काचा, घाण अशी माणसं असतात त्यांच्या पासून ही सतत आपले रक्षण करणे ह्यातच शहाणपणा असतो. जिकडे तिकडे 'पुरुषी मानसिकता' 'पुरुषी मानसिकता' अशी लेबलं चिकटवत फिरण्याने समस्येचे समाधान होत नसते. स्वतःलाच काळजी घ्यावी लागते.
ह्या सारखं साधं, सरळ व चपलख उदाहरण देखील समजून घेण्याची तयारी नसेल तर पुढचं बोलणचं खुंटलं. असो, मला वाटतं की ह्या धाग्यात किंवा मिपावर आधी झालेल्या चर्चांमधून देखील कोणीही बलात्काराचं अथवा बलात्कार करण्यार्‍यांचं समर्थन केलेलं आठवत नाही. बलात्कार करण्यार्‍या लोकांची विकृत मनोवृत्ती ठेचून त्यांना कायद्याप्रमाणे अतिशय कडक शिक्षा (ती सुद्धा लवकरात लवकर) झालीच पाहीजे. मगच बाकीच्या हरामखोरांना असली निच कृत्य करण्यापासून जरब बसेल. ह्याबद्दल येथे कोणाचेही दुमत नसेल अशी आशा बाळगतो.

नानासाहेब नेफळे 18/09/2014 - 10:34
एक चुटका आठवला एका वर्तमानपत्रात "५० टक्के स्त्रीया मुर्ख असतात" असे छापून येते ,लागलीच स्त्रीवादी संघटनांचा संपादकांना घेराव पडतो व बातमीविषयी माफी मागावी अशी तंबी त्या संपादकांना भरतात. दुसर्या दिवशी वर्तमानपत्रात "५० टक्के स्त्रीया मुर्ख नसतात "अशी बातमी येते ,ती वाचून मग स्त्री संघटनांचा राग शांत होतो. . . या चर्चेतल्या काही स्त्री आयडींचे लॉजिक पाहून उपरोक्त चुटका खरा असावा यावर विश्वास ठेवावा लागत आहे.

विलासराव 18/09/2014 - 10:54
चुटका आवडेश. बाकी कोण कीती मुर्ख आहे याच्याशी काहीही घेणेदेणे नाही. तरीही दासबोधातील मुर्खांची लक्षणं वाचुन मीच मुर्ख आहे असा बोध झाला होता.

सुबोध खरे 18/09/2014 - 13:26
मी निर्मल तशी का वागली याचे कोणतेही समर्थन किंवा स्पष्टीकरण दिले नाही. किंबहुना ती तशी का वागत होती हे आम्हालाच( काही डॉक्टर ना) नक्की कळले नव्हते. जसे होते तसे यथातथ्य लिहिले आहे. हा लेख लिहिण्याचे साधे कारण हे आहे कि मृत्यूचे दर्शन झाल्यावर माणसाची वृत्ती बदलते. येथे मला एक स्वामी विवेकानंदांचे उदाहरण द्यावेसे वाटते. एक अत्यंत लोभी अशा कलकत्याच्या मारवाड्याची भेट झाली असता स्वामीजी त्याला म्हणाले, "अरे तू काय करतो आहेस याला लुट त्याला पिळून काढ काय तुझे जीवन? तू एक आठवड्यात मरणार आहेस. यावर त्या मारवाड्याचा चेहरा एकदम उतरला. तो घरी गेला. रात्रभर विचारामुळे तो झोपला नाही. सकाळी उठून पुढचे चार पाच दिवस त्याने ज्या ज्या माणसाना लुबाडले होते त्यांना त्यांचे पैसे परत केले. आपली व्यवहाराची सर्व निरवा निरव केली. आणी तो शांतपणे मृत्यूची वाट पाहू लागला. सात दिवस गेले अथवा दिवस गेला आणी तो मेलाच नाही. तो थोड्याशा रागाने स्वामीजींना भेटायला गेला आणी म्हणाला आपण म्हणालात तसा मी काही ७ दिवसात मेलो नाही. स्वामीजी हसून त्याला म्हणाले आता तू जो जिवंत आहेस तो पुनर्जन्मच नाही का म्हणजेच जुना मारवाडी मेला आणी तुझा पुनर्जन्म झाला. उद्या आपला मृत्यू होणार आहे असे समजून जो माणूस वागतो तो आपल्या जीवनाचे सार्थक करू शकतो. exhibitionism च्या केसेस मी पुष्कळ पहिल्या आहेत विशेषतः वन्ध्यत्व विभागात. जेथे पुरुषाच्या तपासणीत काही वैगुण्य आढळत असे तेंव्हा त्यांच्यापैकी काही बायकांची वागण्याची पद्धत बदललेली दिसून आली होती पण तो या लेखाचा विषय नव्हता. असो विषय फार भरकटला.

मृत्युन्जय 18/09/2014 - 15:59
स्त्रियांच्या कपड्यांबद्दल आणी बलात्कार्‍यांच्या मानसिकतेबद्दल एकमत झाल्यावर कृपया अंतिम निर्णय कोणीतरी गोषवारा करुन इथे सांगावा.

पैसा 18/09/2014 - 16:09
एक जण हिब्रूत बोलतोय अन दुसरा तमिळमधे बोलतोय असं समज. दोघांनाही एकामेकांची भाषा येत नसेल तर? किंवा "मी याला धोपटून काढणारच" असं कोणी ठरवलं असेल तर?

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 03/09/2014 - 08:44
सारांश : काही डॉक्टर लोकांचं मनावर चांगलं कंट्रोल असतं आणि ते फक्त रुग्णाच्या व्याधिकडेच लक्ष देतात अन्यत्र नाही. गणेश लेख मालेसाठी डॉक्टर साहेबांनी काही वेगळ प्रासंगिक लिहायला पाहिजे होतं असंही वाटलं. -दिलीप बिरुटे

अनुप ढेरे 03/09/2014 - 10:10
गणेश लेख मालेसाठी डॉक्टर साहेबांनी काही वेगळ प्रासंगिक लिहायला पाहिजे होतं असंही वाटलं.
सहमत.

चैदजा 14/09/2014 - 19:53
नेहमी प्रमाणेच मानवी मनाचा वेध घेणारी कथा. पण
गणेश लेख मालेसाठी डॉक्टर साहेबांनी काही वेगळ प्रासंगिक लिहायला पाहिजे होतं असंही वाटलं.

आयुर्हित 03/09/2014 - 12:08
जोश ए जवानी हाये रे हाये..... दुनिया का मेला, मै हू अकेला, कितना अकेला हू मै? (हे तिच्या आवाजात, बरंका) अशीच एक घटना वात्स्यायन ॠषींसमोर घडली होती, त्यावर त्यांना "कामसुत्र" लिहिवेसे वाटले होते. पोटाच्या भुके सारखीच शरिराची भुक भागणे ही तेव्हढेच गरजेचे आहे. ते नैसर्गिक रित्या झाले नाही म्हणुन असे वागणे असते. तिच्या नवर्‍याला कामसुत्र वाचायला सांगणे गरजेचे होते.

चैदजा 14/09/2014 - 19:56
पोटाच्या भुके सारखीच शरिराची भुक भागणे ही तेव्हढेच गरजेचे आहे.
पण बाहेरचे खाल्ल्यावर अपचन होते, ते या केस मध्ये झाले आहे.

शिद 15/09/2014 - 01:59
बाहेरचे खाल्ल्यावर अपचन होते, ते या केस मध्ये झाले आहे व एकदा बरे झाल्यावर, जसे बाहेरचे खाण्याची इच्छा उडते, तसे झाले असावे.
+१००...सहमत.

अर्धवटराव 04/09/2014 - 02:33
स्त्री/व्यक्ती स्वारंत्र्याच्या नावाने आणि सनातनी पुरुषी मानसीकतेच्या नावाने अजुन एकही शंख वाजला नाहि या धाग्यावर??? तुमची पुण्याई थोर हो डॉक्टर साहेब.

मदनबाण 04/09/2014 - 11:40
मला वाटत नाही की हा काही मानसिक आजार असावा ! निदात हल्ली आजुबाजुच्या वातावराण झालेला बदल पाहुन तरी असे वाटत नाही.स्त्रीमुक्ती आणि समानतेच्या नावाखाली शरीराचे प्रदर्शन करणार्‍या स्त्रीयांची कमतरता नाही.एक काळ होता जेव्हा सॅटेलाईट चॅनलचे पर्व नुकतेच सुरु झाले होते, त्यावेळी एमटीव्ही,चॅनल व्ही इं वर बोल्डगाणी लागली तरी ती पहाताना त्यातल्या नग्नतेची जाणीव व्ह्यायची, पण आता डोळे निर्ढावले की मन निर्ढावलय तेच कळत नाही !"लज्जा" हा स्त्रीयांचा अलंकार असतो.. छाप वाक्ये / सुविचार कधीच काळाच्या पडध्याआड गेले आहेत.पुरुष ६ पॅक्स दाखवतात ना ? मग आम्ही उरोज दाखवु. आयटी क्षेत्रात अशा नमुन्यांची कमतराता नाही, २ दिवसांपूर्वीच मी माझ्या सहकार्‍यांना माझा एक किस्सा सांगितला, कॅंटिन मधुन परत येत होतो,शुक्रवारचा दिवस... हव्या त्या पद्धतीचे कपडे घालायची मुभा. माझ्या समोरुन नुकतीच जॉइन झालेली मुलगी येत होती,माझी नजर माझ्या हातातल्या घडाळ्याकडे गेली... लवकर डेस्कवर पोहचुन कामाला सुरुवात करायला हवी असा विचार मनात सुरु होता... तो पर्यंत ती मुलगी माझ्या बर्‍यापैकी समोर आली... तिने बहुतेक सॅटिन {नक्की कुठले कापड असावे ते ठाकुन नाही... एक अंदाज} चा टी-शर्ट घातला होता, त्यातुन तीची स्तनाग्रे स्पष्ट दिसत होती,मलाच कसेतरी वाटले आणि नजर परत घडाळ्याकडे वळवुन मी चालण्याचा वेग वाढवला ! हल्ली लोकांच्या मनाच्या संवेदना बोथट होत चालल्या आहेत काय असा प्रश्न अनेकदा पडतो... असो.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 8 Reasons Why A New Global Financial Crisis Could Be On The Way {We are now in a post-crisis period.}:- NASDAQ.com

प्रभाकर पेठकर 04/09/2014 - 11:46
>>>> त्यातुन तीची स्तनाग्रे स्पष्ट दिसत होती असे होऊ नये पण, कधी तिच्यावर कुठे बलात्कार झालाच तर ती मात्र बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता असेल. विचार स्वातंत्र्यापेक्षा देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यालाच 'व्यक्ती स्वातंत्र्याचा' सन्मान मिळायला लागला आहे.

बॅटमॅन 04/09/2014 - 13:58
विचार स्वातंत्र्यापेक्षा देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यालाच 'व्यक्ती स्वातंत्र्याचा' सन्मान मिळायला लागला आहे.
लिबरल लोक तुटून पडणार बगा यावर.

शिद 04/09/2014 - 15:37
कधी तिच्यावर कुठे बलात्कार झालाच तर ती मात्र बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता असेल.
"असं कसं...असं कसं, काका? दुधाचं पातेलं उघडं दिसलं म्हणून बोक्याला लगेच दुध पिण्याचा हक्क कुणी दिला?" यावर अश्या प्रतिक्रिया आल्या तर नवल वाटून घेऊ नका. :)

पैसा 04/09/2014 - 10:16
माणसाचं मन कोणाला वाचता आलंय? कधी कधी अगदी जवळची माणसे सुद्धा एखादा माणूस असा का वागतो हे सांगू शकत नाहीत. त्या बाईंना कदाचित त्या काळात काही प्रॉब्लेम असावेत आणि त्या डॉक्टरांपर्यंत कशातरी पोचायचा प्रयत्न करत असाव्यात. मात्र ऑपरेशन झाल्यानंतर या लोकांनी आपला जीव वाचवला एवढीच भावना शिल्लक राहिली असावी. तुमचे अनुभव मात्र खूप वेगवेगळे आणि कधी कधी अनाकलनीय असे आहेत!

सूड 04/09/2014 - 14:31
>>माणसाचं मन कोणाला वाचता आलंय? कधी कधी अगदी जवळची माणसे सुद्धा एखादा माणूस असा का वागतो हे सांगू शकत नाहीत. लाख बोललात!! त्याहीपेक्षा एखादा माणूस असाही वागू शकतो हे एखादा तसाच प्रसंग आला की मगच कळतं. कोण कोणत्या वेळी कसं रिअ‍ॅक्ट करेल हे कितीही जवळचं नातं, मैत्री असली तरी सांगणं कठीण.

किसन शिंदे 04/09/2014 - 15:46
लाख बोललात!! त्याहीपेक्षा एखादा माणूस असाही वागू शकतो हे एखादा तसाच प्रसंग आला की मगच कळतं. कोण कोणत्या वेळी कसं रिअ‍ॅक्ट करेल हे कितीही जवळचं नातं, मैत्री असली तरी सांगणं कठीण.
सूड आणि पैसाताईंशी बाडिस. आत्ता काही महिन्यांपुर्वी याचा वाईट अनुभवही आलाय.

एस 04/09/2014 - 20:08
कुठल्याही प्रश्नाला दोन बाजू असतात. त्यातील दुसरी बाजू निदान असू शकते हेही मान्य करणं एरवीच्या रापलेल्या मनांना मान्य करणे अवघड जाते. पैताईंनी निदान तिचाही विचार केलाय आणि त्यामागील शक्य असलेल्या गुंतागुंतीचाही, हे फार आवडले.

सुबोध खरे 04/09/2014 - 22:14
निर्मल अगोदर तसे का वागली याचे कोणतेही स्पष्टीकरण माझ्याकडे नाही. आम्ही इतर डॉक्टरनि तिचे असे वागणे का होते याची नंतर चर्चा सुद्धा केली परंतु नक्की असा कोणताच निष्कर्ष निघू शकला नाही. कदाचित मनोविकार तज्ञ यावर प्रकाश टाकू शकला असता. पण तेंव्हा रुग्णाच्या व्यक्तिगत आयुष्याची चर्चा आम्हाला इतर कोणाबरोबरही करायची नव्हती. नाव न घेत जरी बोललो असतो तरी ते वैमानिकाची बायको आणि तातडीची शस्त्रक्रिया इ मुळे उघड झाले असते. नंतरचे वागणे हे थोडेफार कृतज्ञतेचे होते. कारण जेंव्हा ती माझ्याकडे आली होती तेंव्हा पोटात प्रचंड दुखत होते आणि ती अंतर्गत रक्तस्त्रावाने पांढरी पडली होती. शिवाय आपल्याला काही तरी गंभीर आजार झाला आहे हे तिला आतून समजले असावे. त्यामुळे भीती तिच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट दिसत होती. शल्यक्रियेनंतर मी तिला जेंव्हा पहिले तेंव्हा तिचा चेहरा शान्त होता. मृत्यू जवळून पाहिलेल्या माणसांच्या विचारसरणीत आमुलाग्र बदल होतो हे मी कित्येक कर्करोगातून बर्या झालेल्या रुग्णात पाहिलेले आहे. असो. यात मला एवढेच सुचवायचे होते कि माणसाच्या वागणुकीचे वेगवेगळे नमुने आपल्याला पहावयास मिळतात. त्या त्या परिस्थितीत ती व्यक्ती तसे का वागते याचे कोणतेही स्पष्टीकरण आपल्याला मिळत नाही. असंगत आचरण म्हणून ( संशयाचा फायदा देऊन) आपण ते सोडून द्यावे असे माझे सुचवणे आहे. कारण तेवधी परीस्थिती/ वागणूक सोडली तर ती व्यक्ती व्यवस्थित वागताना आढळते हा लेख इथे(गणेश लेख मालेसाठी) अप्रस्तुत आहे असे काही मित्रांचे म्हणणे आहे. मी त्यांच्या मताचा आदर करतो.पण यात कोणताही सेक्स किंवा तत्सम भाग आणणे हा त्यातील हेतू नसून माणसाचे वर्तन याचा एक पैलू पुढे आणणे हा होता. exhibitionism (http://en.wikipedia.org/wiki/Exhibitionism) दाखवणे हा हेतू नाही कारण असे बरेच रुग्ण मी पाहिले आहेत/ पाहतो आहे. पण त्याबद्दल पुन्हा केंव्हा तरी.

प्रभाकर पेठकर 05/09/2014 - 11:11
>>>> कदाचित मनोविकार तज्ञ यावर प्रकाश टाकू शकला असता. माझ्या प्रतिसादात मी हेच मत मांडले आहे. >>>>मृत्यू जवळून पाहिलेल्या माणसांच्या विचारसरणीत आमुलाग्र बदल होतो मृत्यूची चाहूलही माणसात बदल घडविते. क्षणैक लोभापेक्षा सुखाच्या कल्पना बदलतात.

स्वप्नांची राणी 05/09/2014 - 13:56
या लेखावरची पैसा ताईची प्रतिक्रीयाच फक्त औचित्यपुर्ण आहे...बाकी सगळ्या लिहिणार्‍यांना सो कॉल्ड सर्कास्टीक ई.ई. वाटत असल्या तरी संधीसाधू प्रतिक्रीया आहेत. स्त्रिचा चेहेरापण पुरुषांसारखाच खांद्याच्या वर असतो. पण एका नजरेत मापं काढणार्‍यांना काय म्हणावं..? बाकी exhibitionism बद्दल सहमत. याचं एक भयंकर उदाहरण अगदी शालेय वयात पाहिलय आणि खोल आघात करुन गेलय त्या तसल्या नकळत्या वयात. एक पुरुष साधुचे कपडे घालून, पाय पोटाशी घेऊन लेडिज डब्ब्याच्या अगदी पुढे बसायचा आणि दारात कोणी मुलगी आली की हळूच दोन्ही गूढगे विलग करायचा. त्त्याविषयी आणि मग भगव्या कपड्यातल्या कोणाहीविषयी तिडिकच बसली. (अर्थात तो पुरुष असल्यामुळे बलात्कारातून सुटला असावा... :) ) (हा माझा प्रतिसाद पण अनाउचित्यपुर्णच..) डॉ. साहेबांची माफी मागून....तसा हा लेखही या मालिकेसाठी औचित्यपुर्ण नाहीये...(गंडलाय असं म्हणायची फ्याशन आहे.. :) )

सौंदाळा 05/09/2014 - 14:09
अर्थात तो पुरुष असल्यामुळे बलात्कारातून सुटला असावा
'लग्नाच्या अमिषाने बलात्कार' असा गुन्हा दाखल करुन तरुंगात खितपत पडलेल्या पुरुषांबद्दल काय? दोन्ही बाजुने (स्त्री, पुरुष) असे संधीसाधु लोक असतातच. पण स्त्रीया पुरुषांबद्द्ल आणि पुरुष स्त्रीयांबद्दल बोलणार. असो

प्रसाद१९७१ 05/09/2014 - 16:46
खितपत नसले तरी पोलिस केस झाली, म्हणुन नोकरी गेली. समाजात तोंड दाखवता येत नाही. अश्या हजारो केसेस असतील. दर दिवसा आड पेपर ला एक बातमी असते. लग्नाचे आमिष दाखवून बलात्कार म्हणे. तेंव्हाच सांगायचे ना, "आधी लग्न कर, मग काय करायचे ते कर" म्हणुन.

पिलीयन रायडर 05/09/2014 - 17:18
हा लेख आणि अत्यंत रोचक चर्चा श्रीगणेश लेखमालेत नसावा असं मनापासुन वाटलं.. ह्यावर उद्या धागा पेटलाच तर लेखमालेला गालबोट लागु नये अशी इच्छा... बाकी एरवी डॉक्टरांचे लेख आवडतात्च, पण ह्या लेखात नक्की काय म्हणायचे आहे ते नीटसे कळाले नाही.. अगदी लेख लिहून सांगण्यासारखा प्रसंग मला तरी वाटला नाही.. आणि उरली सुरली बलात्कार.. बुरसटलेले पुरुष आणि संधीसाधु स्त्रिया (Vice Versa) ह्याला कितीही प्रतिवाद केला तरी त्याचा काडीमात्र फायदा नाही.. एक दोन उदाहरणांवरुन समाजाबाबत निष्कर्ष काढता येत नसतो हे एक कारण.. आणि काहीही झालं.. अगदी एखादी स्त्री एकही कपडा न घालता रस्त्यावरुन चालत असेल तरी तिच्यावर बल्त्कार करण्याचा अधिकार कुणालाच नसतो, त्यामुळे तोकडे कपडे, त्यातुन दिसणारे अवयव नी अजुन काय काय मुद्दे मांडलेत तरी बल्त्काराचे समर्थन होऊ शकत नाही... त्यामुळे "बलात्कारी पुरुषांची मानसिकता" कशीच जस्टिफाय होत नसते.. ती बुरसटलेलीच असते... असो... गणेसोत्सवात अशा चर्चा होऊ नयेत असं वाटतं... मंगल प्रसंगी रक्त खवळवणार्‍या चर्चा न वाचलेल्या बर्‍या...

साती 05/09/2014 - 17:29
आणि या लेखाचा काय संबंध असे वाटले. असो. कदाचित दिवाळी अंकात फक्त दिवाळीच्याच गोष्टी नसतात तसे गणेशलेखमालेत गणेशोत्सवासंबंधी काही असावे असे नाही अशी इथे समजूत असावी. ता क- अगदी गणेशचतुर्थीच्या दिवशी माझ्याकडे एक एक्टॉपिक प्रेग्नन्सी आली तीही शॉकमध्ये आणि २.५ एच बि घेऊन. तिच्या गडबडीत आमच्या हॉस्पिटलची गणेशस्थापना यावर्षी रात्री आठला झाली कारण प्रत्येकजण बिझी होता. मला आता या लेखाने आणि यावर्षीच्या आमच्या पेशंटमुळे गणेशोत्सव म्हटले की एक्टॉपिक प्रेग्नन्सी आठवेल.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 15/09/2014 - 02:55
दीपिका पदुकोणबद्दल आत्तापर्यंत फार प्रेम वाटलं नव्हतं; पण इथले काही प्रतिसाद वाचून तिच्याबद्दल अंमळ जास्तच प्रेम निर्माण झालं - I have breasts, you got a problem? Deepika Padukone tweets reaction to ‘news’ post

काउबॉय 15/09/2014 - 13:52
असो मी एखाद्या स्त्रीच्या स्माइल वर जितके मन्मोकळे प्रशंसोदगार काढेन तितके कोम्प्लिमेंट एखादी स्त्री/ दीपिका तिच्या ब्रेस्ट व क्लीवेज बद्दल ऐकून घेइल काय हां प्रश्न मात्र तिने उभा केला आहे. आहे का कोणी समोर येउन अशी स्तुति ऐकायला तयार ? @डोक्टर साब लेखात उल्लेख केलेल्या स्त्रीच्या इतिहासात नक्कीच उत्तर उपलब्ध आहे. मानसोपचार तज्ञ गाठायची घाई तर नकोच

मदनबाण 15/09/2014 - 11:43
स्त्रिचा चेहेरापण पुरुषांसारखाच खांद्याच्या वर असतो. पण एका नजरेत मापं काढणार्‍यांना काय म्हणावं..? अगदी असेच वाटते,पण स्त्री देह हा पुरुष देहा पेक्षा रचनेमधे वेगळा आहे हे अमान्य देखील करता येणार नाही. याचं एक भयंकर उदाहरण अगदी शालेय वयात पाहिलय आणि खोल आघात करुन गेलय त्या तसल्या नकळत्या वयात. एक पुरुष साधुचे कपडे घालून, पाय पोटाशी घेऊन लेडिज डब्ब्याच्या अगदी पुढे बसायचा आणि दारात कोणी मुलगी आली की हळूच दोन्ही गूढगे विलग करायचा. त्त्याविषयी आणि मग भगव्या कपड्यातल्या कोणाहीविषयी तिडिकच बसली. (अर्थात तो पुरुष असल्यामुळे बलात्कारातून सुटला असावा... ) (हा माझा प्रतिसाद पण अनाउचित्यपुर्णच..) अगदी मुलांनाही / पुरुषांनाही असा अनुभव स्त्रीयांकडुन येउ शकतो / येतो. अगदी एखादी स्त्री एकही कपडा न घालता रस्त्यावरुन चालत असेल तरी तिच्यावर बल्त्कार करण्याचा अधिकार कुणालाच नसतो, त्यामुळे तोकडे कपडे, त्यातुन दिसणारे अवयव नी अजुन काय काय मुद्दे मांडलेत तरी बल्त्काराचे समर्थन होऊ शकत नाही... त्यामुळे "बलात्कारी पुरुषांची मानसिकता" कशीच जस्टिफाय होत नसते.. ती बुरसटलेलीच असते... सहमत. मनुष्य प्राण्याचा एकंदर इतिहास पाहिला तर त्यात सर्वात स्त्रीयां बलात्कारांचा बळी होउन जाताना आपल्याला अनेक ठिकाणी दिसेल, मग ते मुघलांचे आक्रमण असो, फाळणी असो वा सध्या गाजणारा लव्ह जिहाद असो... या ठिकाणी कोणत्याही देशातली, कोणतीही भाषा बोलणारी,कोणत्याही धर्मातली अथवा जातीतली असो, बळी स्त्रीचा जातो. स्त्री-पुरुष समानता असा कितीही टाहो फोडला तरी सुद्धा निसर्गाने जो भेद ठेवला आहे त्यावर मनुष्य प्राण्याला मात करता येणे शक्य नाही.बलात्कार करण्यासाठी लागणारी जी शारिरीक आणि मानसिक ताकद पुरुषांमधे आहे ती स्त्रीयांमधे नाही,पुरुष स्त्रीवर बलात्कार करु शकतो पण स्त्री पुरुषावर बलात्कार करु शकत नाही. आता पुरषी मानसिकतेचा विचार केला तर पुरुषांच्या मेंदुचा देखील विचार केला पाहिजे.जेव्हा एखादी स्त्री पुरुषाला आकर्षक,सुंदर वाटते तेव्हा त्याचा मेंदु रिअ‍ॅक्ट होत असतो.त्याच प्रमाणे एखादी स्त्री त्याला कामुक वाटणे किंवा हवीहवीशी वाटते ते का ? आणि त्यावेळी त्याचा ब्रेन नक्की कसा रिअ‍ॅक्ट होतो याचा देखील विचार करुन पाहिला पाहिजे. शाळेमधे शिकवले जाते की माणसाच्या मूलभुत गरजा या अन्न-वस्त्र आणि निवारा या होत. यातल्या वस्त्रांचा उपयोग हवामानापासुन रक्षण तसे लज्जा रक्षण हा होता. आता काळानुरुप वस्त्रे लज्जा झाकण्यासाठी होत नसुन ती दाखवण्यासाठी केला जात आहे हे वावगे ठरु नये !नैसर्गिक दॄष्ट्या स्त्री आणि पुरुष यांचे शरीरभाव वेगवेगळे आहेत आणि त्यांच्या भावना देखील.सलमान खान स्टेजवर उभा राहुन समोर उभ्या असलेल्या लोकांसमोर स्वतःचा शर्ट काढुन दाखवु शकतो पण तीच कॄती त्याच्या बाजुला उभी असलेली कुठल्याही वेषभुषा परिधान केलेली स्त्री करु शकते का ? अर्थातच नाही, कारण तीचा देहभाव आणि स्त्रीसुलभ लज्जा असे करण्यास धजावणार नाहीत. आता दुसरे उदाहरण देतो. पुरुषांसाठी थोडीका होइना निदान शहारात तरी मुत्रालये आहेत पण स्त्रीयांसाठी ही गरज गॄहीतच घेतली गेलेली नाही त्यामुळे त्यांची कुंचबणा होते,आता पुरुष मुत्रालय नसेल तर तो ताण असह्य झाल्याने पुरुष सार्वजनिक ठिकाणी कुठेही लघुशंका करताना आढळतील पण तीच कॄती स्त्रीया करु शकतात का ? अर्थातच नाही. कारण अर्थातच तीचा देहभाव आणि स्त्रीसुलभ लज्जा.म्हणजे कितीही स्त्री-पुरुष समानतेचा टाहो फोडला तरी ज्या कॄती पुरुषांकडुन सहज केल्या जाउ शकतात त्या स्त्रीयांकडुन होणे शक्य नाही. पुरुषांचा मेंदु नक्की कसा रिअ‍ॅक्ट होते त्या बद्धल काही दुवे :- Bikinis Make Men See Women as Objects, Scans Confirm men can't read female feelings Inside ‘The Male Brain’ Women And Objectification: Brain Sees Men As Whole, Women In Parts (STUDY) I have breasts, you got a problem? Deepika Padukone tweets reaction to ‘news’ post देशातील एका नामवंत वॄत्तपत्रात ही बातमी आली होती त्यात दिलेल्या एका वृत्तपत्रानं एका व्हिडिओमध्ये गाऊनमध्ये असलेल्या दीपिकाचे स्तन आणि त्यातील 'क्लीवेज' दाखवलंय. त्यामुळे ती आनंदीत झाली नसुन ती उद्विग्न झाली आणि तीने हे ट्वीट केले आहे, या ट्वीट वरुन मी कसेही कपडे घातले तरी मला फरक पडत नाही,स्त्रीयांनी बिनधास्त उत्तन कपडे घालावेत,मी एक पुढारलेली स्त्री आहे अशा प्रकारचा कुठलाही अर्थ काढता येत नाही, उलट स्त्रीयांचे { इथे सेलिब्रीटी / अभिनेत्री }'क्लीवेज' चे फोटो व्हिडीयो नेटवर किती सहज उपलबध होउ शकतात आणि व्हायरल होउ शकतात याचे उदा. दिसते तेव्हा आपण काय तो बोध घेण्यास सक्षम असावे. या विषयावर अधिक वाद घालण्याची माझी इच्छा नाही, स्त्री-पुरुष यांनी त्यांच्या मर्यादांचे भान ठेवुन सार्वजनिक आयुष्यात वावरावे या मताचा मी आहे. ही मर्यादा आपल्या संस्कॄतीतुन आणि संस्कारातुनच आपल्याला कळते असे मला वाटते. मर्यादा ओलांडली की त्याच्या होणार्‍या परिणामांचा देखील विचार केला पाहिजे. *बलात्कार करणार्‍यास फाशी दिली जावी किंवा ठार मारले हे माझे व्यक्तिगत ठाम मत आहे.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

३_१४ विक्षिप्त अदिती 15/09/2014 - 22:42
देशातील एका नामवंत वॄत्तपत्रात ही बातमी आली होती त्यात दिलेल्या एका वृत्तपत्रानं एका व्हिडिओमध्ये गाऊनमध्ये असलेल्या दीपिकाचे स्तन आणि त्यातील 'क्लीवेज' दाखवलंय. त्यामुळे ती आनंदीत झाली नसुन ती उद्विग्न झाली आणि तीने हे ट्वीट केले आहे
थ्यँक्यू. इथे ज्या कोणा स्त्रियांच्या कपड्यांबद्दल गप्पा सुरू आहेत, (वर पुन्हा बलात्काराचं नागवं समर्थन सुरू आहे), ते वाचून हेच म्हणायचं होतं. त्या स्त्रियांनी कोणत्या हेतूने असे कपडे घातलेले आहेत हे माहीत आहे का? कोणाकोणाची स्तनाग्रं दिसतात म्हणून एवढ्या गप्पा सुरू आहेत. अॅथलीट्स, रस्त्यावर धावणाऱ्या सामान्य स्त्रिया, टेनिसपटू यांची स्तनाग्रं दिसतात हे माहीत नाही का? कष्टाचं काम न करूनही हॉर्मोन्स आणि विचारांमुळे स्तनाग्रं दिसू शकतात हे कोणाला माहीत्ये? तसंही "त्या बाईने अमुक एक गोष्ट केली ती माझं लक्ष वेधून घेण्यासाठीच केली", असा पुरुषांचा गैरसमज होणं हे नॉर्मलच आहे, पण ते तसं असतंच असं नाही. आणि हो, स्त्रीसुलभ लज्जा ही फक्त संस्कृतीजन्य आहे. ते डोक्यावर आदळलं जातं म्हणून आत्मसात केलं जातं. अनेक संस्कृतींमध्ये स्त्रिया आणि पुरुष फक्त कमरेला वस्त्रं गुंडाळतात.

मदनबाण 16/09/2014 - 21:58
इथे ज्या कोणा स्त्रियांच्या कपड्यांबद्दल गप्पा सुरू आहेत, (वर पुन्हा बलात्काराचं नागवं समर्थन सुरू आहे), बलात्काराचे समर्थन केल्याचे मला कोणत्याही प्रतिसादात आढळुन आलेले नाही ! ते वाचून हेच म्हणायचं होतं. त्या स्त्रियांनी कोणत्या हेतूने असे कपडे घातलेले आहेत हे माहीत आहे का? हॅहॅहॅ... बाई त्यांनी तुम्हाला त्यांचा हेतू कळवला असेल तर कळवा बरं का इकडेच. ;) आम्हाला तरी कळु द्या उत्तान कपडे आणि स्तनाग्रे दिसणारे कपडे , लो वेस्ट जीन्स घालणार्‍यांचा उद्दात हेतू. ;) तेव्हढीच आमच्या ज्ञानात भर पडेल ! ;) कोणाकोणाची स्तनाग्रं दिसतात म्हणून एवढ्या गप्पा सुरू आहेत. कोणाकोणाची ? मी तर माझ्या अनुभवातले एकच उदाहरण सांगितले ! बाकीचे कुठे दिसले तुम्हाला ? अॅथलीट्स, रस्त्यावर धावणाऱ्या सामान्य स्त्रिया, टेनिसपटू यांची स्तनाग्रं दिसतात हे माहीत नाही का? कष्टाचं काम न करूनही हॉर्मोन्स आणि विचारांमुळे स्तनाग्रं दिसू शकतात हे कोणाला माहीत्ये? हो का ? आम्हाला नाही माहित बॉ... तुम्हाला बरीच माहिती दिसतेय.बाकी आपण हेच मोजकाम करता का ? ;) कारण आम्ही तर दुर्लक्ष करतो हे आमच्या पहिल्या प्रतिसादातुन स्पष्ट केलेले आहे. तसंही "त्या बाईने अमुक एक गोष्ट केली ती माझं लक्ष वेधून घेण्यासाठीच केली", असा पुरुषांचा गैरसमज होणं हे नॉर्मलच आहे, पण ते तसं असतंच असं नाही. हो का ? तसं म्हंटल स्त्रीयांकडे नुसत पाहिल तरी हिरव्या नजरेने पाहतो म्हणुन कांगावा करणार्‍या स्त्रीयांची मानसिकता काय असावी बरं ? आणि हो, स्त्रीसुलभ लज्जा ही फक्त संस्कृतीजन्य आहे. ते डोक्यावर आदळलं जातं म्हणून आत्मसात केलं जातं. हॅहॅहॅ... तुमच्या डोक्यावर काही आदळलय का ? तुम्हाला लज्जा या भावनेचा कधी अनुभव झाला नाही का ? मला वाटतं ज्याला मन आहे त्याला कधी तरी लज्जा या भावनेचा अनुभव होतोच ! त्यासाठी आदळ-आपट नाही हो करायला लागत. ;) अनेक संस्कृतींमध्ये स्त्रिया आणि पुरुष फक्त कमरेला वस्त्रं गुंडाळतात. हॅहॅहॅ... आपले पुर्वज म्हणे निर्वस्त्र संचार करायचे ! आपण आजच्या घडीला करतो का ? नाही ते सुद्धा जरा नीट स्पष्ट करा बरं का... म्हणजे विषयाचे नीट आकलन करता येइल असे म्हणतो. काय ? ;) जाता जाता :- बोला पुंडलिक वरदे हरी विठल श्री ज्ञानदेव तुकाराम पंढरीनाथ महाराज की जय ! ;) आजची स्वाक्षरी :- सा रे ग म प... { अभिनेत्री }

३_१४ विक्षिप्त अदिती 17/09/2014 - 03:42
मी बरंच मोजकाम करते आणि बरंच करतही नाही. इतर शास्त्रज्ञ वगैरे लोक मोजकामं करतात, मी त्यांचं लेखन फक्त वाचते. स्तनाग्रांच्या बाबतीत आरसा असला तरीही मला पुरतं ... मी चिक्कार व्यायामबियाम करते आणि आरसेबिरसे वापरते. त्याशिवाय मी ज्या ज्या शहरांमध्ये राहिले आहे तिथल्या स्त्रिया व्यायाम करताना, खेळायला जाताना बुरखे वगैरे घालून जात नाहीत. उदा: दळणवळणाची साधनं फार प्रगत नसताना जपानमध्ये (होय, पुरुषप्रधान संस्कृती असणारा, आपल्यासारखाच आशियाई देश) स्त्रियांच्या स्तनांचा आकार, स्तनांकडे पाहून चाळवणे हा संस्कृतीजन्य भाग नव्हता. जपान कशाला, आपल्याच देशात स्त्रियांचे स्तन, स्तनाग्रं आणि क्लीव्हेजकडे बघण्याचा निकोप दृष्टीकोन होता. जुनी शिल्पं वगैरे पाहिलीत तर त्यातूनही हे दिसेल. त्या शिल्पांमधल्या स्त्रिया व्यवस्थित आनंदी वगैरे दिसतात. माझ्यासकट अनेक मुली, स्त्रिया फक्त स्वतःला आनंद व्हावा म्हणून ठराविक प्रकारचे कपडे घालतात, नटतात, मुरडतात, केस कापतात, इ. त्यातून स्त्रिया आकर्षक दिसत असतील, पुरुषांना आकर्षक दिसाव्या म्हणूनही हे सगळं करत असतील तरीही त्यांना संभोग नाकारण्याचा अधिकार असतो. काही पुरुष तिच्या नकार-होकाराला किंमत देत नाहीत कारण त्यांची "बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता". त्याबद्दल किमान सहानुभूती बाळगणं सोडाच उलट पीडीत व्यक्तीबद्दलच खवचटपणे बोलणं, जिवंत स्त्रीची तुलना दूध वगैरे वस्तूंशी करणं हे बलात्काराचं नागवं समर्थन आहे; खाप पंचायतींच्या बातम्यांपेक्षा हे काहीही निराळं नाही.
आपले पुर्वज म्हणे निर्वस्त्र संचार करायचे ! आपण आजच्या घडीला करतो का ? नाही ते सुद्धा जरा नीट स्पष्ट करा बरं का..
याचा इथे काय संबंध? वस्त्रं गुंडाळणं, स्त्रीसुलभ लज्जा ही (थोर्थोर?) संस्कृतीची देणगी आहे, त्यात नैसर्गिक काहीही नाही एवढाच मुद्दा आहे.
तुमच्या डोक्यावर काही आदळलय का ? तुम्हाला लज्जा या भावनेचा कधी अनुभव झाला नाही का ?
व्यक्तिगत रोखाचा असला तरीही या प्रश्नाबद्दलही थँक्यू. दुर्दैवाने होय. लज्जा या (लो-ग्रेड) भावनेची लागण मला एकेकाळी झाली होती; ती बऱ्यापैकी काळ टिकलीसुद्धा. सुदैवाने त्यातून बाहेर पडायला मदत करणारे असंख्य लोक, अगदी मिसळपाववरही भेटले. त्यातून मनुष्य हा स्खलनशील प्राणी असतो याची कल्पना असल्यामुळे मी स्वतःला माफही केलं. आणि ही भावना आता नगण्य प्रमाणातच उरल्यामुळे स्वतःचा, एकेकाळचा बावळटपणा असा जाहीर करायलाही मला लाजबिज वाटत नाही. या जाहीर कन्फेशनची संधी दिल्याबद्दल सदस्य मदनबाण यांचे मनःपूर्वक आभार.

कवितानागेश 17/09/2014 - 12:56
त्रियांच्या स्तनांचा आकार, स्तनांकडे पाहून चाळवणे हा संस्कृतीजन्य भाग नव्हता. जपान कशाला, आपल्याच देशात स्त्रियांचे स्तन, स्तनाग्रं आणि क्लीव्हेजकडे बघण्याचा निकोप दृष्टीकोन होता. जुनी शिल्पं वगैरे पाहिलीत तर त्यातूनही हे दिसेल. त्या शिल्पांमधल्या स्त्रिया व्यवस्थित आनंदी वगैरे दिसतात. >>> हे बरोबरच आहे. पण.... ते पूर्वी होतं... आज नाहीये. काळ बदलतोय. पण तो बदल घडवणं हे प्रत्येक समजूतदार व्यक्तीनी स्वतःला सांभाळून करावं लागतं. दुर्दैवानी, अजून तरी मला हवं ते मी घालेन, असं प्रत्येक ठिकाणी म्हणून चालत नाही.आजूबाजूला अनेक लोक, जर स्त्रिया, मुलं यांच्याकडे vulnerable objects म्हणून बघत असतील, तर स्वतःला सांभाळणं अपरिहार्य आहे. अम्ग सम्पूर्न नीट झाकूनही काही वेळेस कितीतरी ठिकाणी सुरक्षित वाटत नाही. मला वाटतं की लज्जेपेक्षा सुरक्षितता हा मुद्दा जास्त महत्वाचा आहे.

प्रभाकर पेठकर 17/09/2014 - 16:35
>>>> सुरक्षितता हा मुद्दा जास्त महत्वाचा आहे. १०० टक्के सहमत. स्त्रियांनाच नाही तर पुरुषांनाही इतर पुरुषांपासून धोका असतो. (स्त्रियांना जास्त असतो). १९७९ साली कांजूरमार्ग-दादर मार्गावर रेल्वेने प्रवास करताना पुरुषांच्या डब्यात दूसर्‍या पुरुषाकडून मला स्वतःला त्रास झालेला आहे. सर्र्कन वळलो आणि त्याच्या अशी कानफटात हाणली की पुढचं स्थानक येईपर्यंत माझ्या हाताच्या झिणझिण्या गेल्या नाहीत. (तो बहिराच झाला असावा) पुढच्या स्थानकावर तो उतरून गेला. आजूबाजूच्या लोकांना काहीच कळलं नाही. ते, 'पाकिट मारायचा प्रयत्न करीत होता का?' असे मला विचारू लागले. पण सत्यपरिस्थिती समजल्यावर तिथे अत्यंत संताप पसरला. 'कानाखाली एकच आवाज काढून सोडून का दिला? चांगला खाली पाडून तुडवला असता साल्याला.' अशी त्यांची प्रतिक्रिया होती. अशा वेळी, गर्दीत स्त्रियांना काय त्रास होत असेल ह्याची कल्पनाही करवत नाही. ह्याचीच दुसरी बाजू, जेंव्हा अत्यंत गर्दीच्या वेळीही स्त्रिया आपल्या प्रियकरासोबत (कदाचित तेव्हढाही दुरावा सहन होत नसल्याने) पुरुषांच्या डब्यात येतात आणि जरा धक्का लागला तर आजूबाजूच्या लोकांकडे असे काही बघतात की जणू त्याने बलात्कारच केला आहे. अशा बायकांचाही अत्यंत संताप येतो. असो. गेली ३५ वर्षे लोकल प्रवासाचा त्रास वाचल्याने स्वतःला नशिबवान समजतो आहे.

मदनबाण 17/09/2014 - 17:06
स्त्रियांनाच नाही तर पुरुषांनाही इतर पुरुषांपासून धोका असतो. (स्त्रियांना जास्त असतो). १९७९ साली कांजूरमार्ग-दादर मार्गावर रेल्वेने प्रवास करताना पुरुषांच्या डब्यात दूसर्‍या पुरुषाकडून मला स्वतःला त्रास झालेला आहे. हा अनुभव मी सुद्धा ट्रेन मधे घेतला आहे,मी माझ्या उजव्या हाताच्या ढोपराने जोरात त्याच्या मागे फाईट मारली, एक वयस्क दिसणारा माणुस होता, त्याच्याकडे वळालो... आता जर अजुन जवळ आलास तर या चालत्या ट्रेन मधुन तुला खाली फेकुन देइन असे जोरात त्याच्या आंगावर ओरडलो. असाच एक अनुभव एका स्त्रीकडुन देखील आला आहे, मी ऑनसाईटला क्लायंटकडे होतो, तिथे अ‍ॅना नावाची मुलगी होती {नाव मुद्दामुन बदलले आहे}ती आमच्या कामात आम्हाला मदत करत असे,नॉलेज ट्रान्सफरसाठी केल्या जाणार्‍या कामाच्या भागात तिची मदत होत होती, अनेकदा आम्हाला काही गोष्टी तिच्याकडुन समजुन घ्याव्या लागत होत्या. ती बर्‍यापैकी दणकट होती,दिसायला देखील ठीक ठाक होती... परंतु काही दिवसांनी तिच्या वागण्याचे तंत्र अचानक बदलले, ती जवळ येउन बोलु लागली,कामाचे विषय सोडुन इतर गोष्टींवर मोकळेपणाने बोलु लागली,इतपर्यंत ठीक आहे, पण मग हळु हळु ती व्यक्तीगत गोष्टी सांगु लागली. माझा बॉयफ्रंड सोल्जर आहे, तो सध्या इराक मधे आहे. मला फार कंटाळा येतो... मला हॉर्स रायडिंग करायला फार आवडतं इ. पण या काळात तीचा स्वतःचे उरोज दाखवण्याचा प्रयत्न लक्षात आला होता, लॅपटॉप वगरै हाताळताना स्पर्ष करण्याचा तिचा प्रयत्न कळुन येत होता... पण मग रोज माझ्या बसण्याच्या जागी मुद्दामुन {तिथे एक खिडकी होती ज्यातुन माझी बसण्याची जागा दिसायची} वाकुन जितके उरोज दाखवता येतील तितका ती प्रयत्न करायची... एकदा मिटींगला बसलो असताना समोर बसुन तीने माझ्या पायांना तीचे पाय लावुन चाळा करायला सुरुवात केली... मला वाटले की चुकुन पाय लागत असेल्...पण तिचा हा चाळा काही थांबेना ! शेवटी थोडे खाली वाकुन नीट तिचा पाय कुठे आहे ते पाहिले आणि योग्य वेळी माझ्या बुटांनी जमिनीवर तिचा पाय चांगला दाबला आणि तिच्याकडे रागाने बघत डोळे वटारले ! त्या दिवसा नंतर ती कधीही माझ्या नादी लागली नाही. पुरुष असो वा स्त्री वासना सगळ्यांनाच असतात... आणि त्याचा राग आणि किळस दोघांनाही वाटते.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

प्रभाकर पेठकर 17/09/2014 - 17:11
तुम्ही तर 'मदनबाण'. पण आमच्या सारख्यांनाही स्त्रियांकडून वाईट अनुभव आले आहेत. सर्व मिपावर देता येत नाहीत. एक खाजगी कट्टा करावा लागेल नाहीतर 'अनाहूत' असा एक स्वतंत्र विभाग पुरुषांसाठी सुरू करावा लागेल.

अत्रुप्त आत्मा 17/09/2014 - 18:55
@नाहीतर 'अनाहूत' असा एक स्वतंत्र विभाग पुरुषांसाठी सुरू करावा लागेल.>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-044.gif य्याय्याय्याय्या...ह्हाह्हाह्हाह्हाह्ह्हा! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif

अनुप ढेरे 17/09/2014 - 17:12
तंग कपडे घालून गेला होतात का हपिसात? किंवा लो नेक शर्ट वगैरे? नाही, "असले कपडे घातल्याने वासना उद्दिपित होतात आणि समोरचे चाळावले जातात" असं काही लोकं म्हणतात म्हणून विचारलं?

मदनबाण 17/09/2014 - 17:18
वन्स ब्लॅक नेव्हर कम बॅक... अशी काहीशी म्हण आहे, गोर्‍या मुलींना काळ्या मुलांचे आकर्षण असते.आणि आम्ही त्यांच्यासाठी काळेच !

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

विश्वनाथ मेहेंदळे 18/09/2014 - 11:59
योग्य वेळी माझ्या बुटांनी जमिनीवर तिचा पाय चांगला दाबला आणि तिच्याकडे रागाने बघत डोळे वटारले ! त्या दिवसा नंतर ती कधीही माझ्या नादी लागली नाही.
हा खरा, मध्यमवर्गीय पापभीरू मराठी माणूस. लक्ष्मी टिळा लावायला आली असताना तोंड धुवायला जायची मनोवृत्ती. इथे तर पार हाकलून दिले राव :-) हाय कंबख्त, तूने पीही नहीं ;-) (टी टोट्लर) विमे

गवि 18/09/2014 - 15:00
मदनहाण (बुटाने हाणणारा मदन) हे कसे वाटते ? रमणीच्या लत्ताप्रहाराने अशोक फुलतो.. इथे मदनाच्या लत्ताप्रहाराने एक वेल कोमेजली..

अत्रुप्त आत्मा 18/09/2014 - 16:37
@मदनहाण (बुटाने हाणणारा मदन)>>> http://www.sherv.net/cm/emo/happy/rolling-on-the-floor-laughing-smiley-emoticon.gif आयायायायायायायायाय.... http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif गवि गवि..तुंम्हीच खरे महा कवी! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif =========== त्याच प्रमाणे त्या हलकट खाटुकम्यानास साष-टांग दंडवत! http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/laughing-hysterically-smiley-emoticon.gif

मदनबाण 17/09/2014 - 14:26
आपल्याच देशात स्त्रियांचे स्तन, स्तनाग्रं आणि क्लीव्हेजकडे बघण्याचा निकोप दृष्टीकोन होता. जुनी शिल्पं वगैरे पाहिलीत तर त्यातूनही हे दिसेल. त्या शिल्पांमधल्या स्त्रिया व्यवस्थित आनंदी वगैरे दिसतात. मग दिपीका पडुकोन का रागावली बरं ? तिला तिच्या स्तनांचा / 'क्लीवेज'चा व्हिडीयो बनवणार्‍या लोकांचा दॄष्टीकोन निकोप वाटला नाही ? ती आनंदी सुद्धा झाली नाही ! लज्जा या (लो-ग्रेड) भावनेची लागण मला एकेकाळी झाली होती ती बऱ्यापैकी काळ टिकलीसुद्धा. लज्जा ही लो-ग्रेडची भावना आहे, हा निष्कर्ष तुम्ही कसा काढलात ? कामातुराणां न भयं न लज्जा मला समजलेल्या वरच्या सुभाषिताचा अर्थ :- विषयासक्त माणसांना लाज किंवा भीती वाटत नाही. अर्थात लाज/लज्जा ही गरज देखील आहे,हा अर्थ काढला तर ते चूक ठरु नये. सुदैवाने त्यातून बाहेर पडायला मदत करणारे असंख्य लोक, अगदी मिसळपाववरही भेटले. मिपावर भेटले ? आम्हाला पण सांगा कोण ? नाही म्हणजे लाज काढायची असेल सॉरी आपल लाज सोडायची गरज भविष्यात भासलीच तर त्यांची मदत घेता येइल असे वाटते,म्हणुन इथेच विचारुन ठेवतो. त्यातून मनुष्य हा स्खलनशील प्राणी असतो याची कल्पना असल्यामुळे मी स्वतःला माफही केलं. चला मनुष्य हा स्खलनशील प्राणी आहे याची तुम्हाला कल्पना आहे तर... मग एखाद्या पुरुषाचा स्खलनशीलपणा लो वेस्ट घालणारी स्त्री पाहुन सुटला {अर्थात त्याने लाज / लज्जा /भय सोडुन अविचार करुन विवेकाला टाटा बिर्ला केल्यावर बरं का.}तर त्याचा धोका त्या स्त्रीलाच आहे ना ? का त्यांनी पण त्या स्खलनशील पुरुषाला माफ करायच ? जाता :- जय हरी विठ्ठल जय जय विठ्ठल ! ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

सूड 17/09/2014 - 14:29
स्त्रियांना 'पाखरु' वैगरे म्हणणाराने लज्जेच्या वार्ता केलेल्या बघून अंमळ मौज वाटली. बाकी चालू द्या.. जाता जाता: आमेन!!

मदनबाण 17/09/2014 - 14:38
स्त्रियांना 'पाखरु' वैगरे म्हणणाराने लज्जेच्या वार्ता केलेल्या बघून अंमळ मौज वाटली. ह्म्म... कुण्या गावाचं आलं पाखरू हे जगदीश खेबुडकरांनी लिहलेल गीत तुम्हाला ठावुक दिसत नाही असं वाटत नाही. बाकी चालू द्या.. हेच म्हणतो.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

लंबूटांग 17/09/2014 - 01:05
पुरुष स्त्रीवर बलात्कार करु शकतो पण स्त्री पुरुषावर बलात्कार करु शकत नाही
https://www.google.com/search?q=can+a+women+rape+a+man&oq=can+a+women+rape+a+man फार जुनी नाही आत्ताच १४ तासापूर्वीचीच एक बातमी आहे https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=3&cad=rja&uact=8&ved=0CDsQqQIwAg&url=http%3A%2F%2Fwww.examiner.com%2Farticle%2Fchantae-gilman-seattle-man-raped-by-240-pound-woman-dna-leads-to-rape-charges&ei=95AYVKiDOIOHyASC1ILQCg&usg=AFQjCNEJFa2s0Fx-eO9SjF0r6wUs5WxJ3A&bvm=bv.75097201,d.aWw

मदनबाण 17/09/2014 - 14:26
हो... मी सुद्धा कालच अशा स्वरुपाची बातमी काल झी-न्यूज मराठीवर वाचली होती. २६ वर्षीय महिलेनं पुरुषाचे हात-पाय बांधून केला रेप पाशवी शक्ती असलेल्या निर्लज्य स्त्रीया...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- 'मुक्त जलसंचारा'वर चीनने डोळे वटारले

प्रकाश घाटपांडे 15/09/2014 - 13:17
अशा वेळी श्रीराम श्रीराम! जगदंब! जगदंब! असे म्हणावे व मेंदुवरील ताण कमी करावा. (म्हणताना रिदम पाहिजे नाही तर मग काही उपयोग होत नाही)

मदनबाण 15/09/2014 - 13:29
हा.हा..हा... ;) आम्ही नारायण ! नारायण ! म्हणतो ते सुदिक रिदम मंदी ! ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

३_१४ विक्षिप्त अदिती 17/09/2014 - 20:32
वरच्या अनेक प्रतिसादांमध्ये मुद्दा काय आणि चाललंय काय असं दिसल्यामुळे स्वतंत्र प्रतिसाद लिहीत आहे - विशेषतः स्त्रियांना त्यांच्या शरीराची लाज वाटावी अशा प्रकारचं सोशल कंडीशनिंग होतं. स्वतःच्या शरीराची लाज न वाटल्यामुळे स्वतःला आनंद होतील, आवडतील (आणि एसी नसेल तर हवापाण्यापासून रक्षण होईल) असेच कपडे घालणारा स्त्रियांचा एक मोठा वर्ग आहे. दीपिका पदुकोण ही त्यांची एक प्रतिनिधी. टाईम्स ऑफ इंडियाने दीपिकाच्या शरीराचं, तिला नको असलेलं वस्तूकरण केलं त्याचा धिक्कार करण्यासाठी तिने ट्वीट केलं आहे. लोकांची स्त्रीकडून लाजेची अपेक्षा असते म्हणून लाज बाळगावी, असा दृष्टीकोन दीपिकाने ठेवलेला नाही. मला त्याबद्दल तिचं कौतुक वाटतं. किंबहुना माझा स्वतःच्या शरीराकडे बघण्याचा दृष्टीकोन असाच आहे. (हवापाण्याचा त्वचेवर होणारा परिणाम) आणि सामाजिक संकेतांचं उल्लंघन अंगावर घातलेल्या (किंवा न घातलेल्या) कपड्यांमधून न करणं म्हणजे स्त्रीसुलभ लज्जा नव्हे. माझ्या निरोगी शरीर आणि त्वचेबद्दल मला लाज वाटत नाही. (अगदी काही रोग, विकार असतील तरीही मला माझ्या शरीराबद्दल लाज वाटणार नाही. तशी ती कोणालाही वाटू नये.) त्याशिवाय बलात्काराचं, गुन्ह्यांचं समर्थन करत पीडीतांनाच "तुम्ही का नाही धड कपडे घालत" अशा विचारांना पुष्टी देऊन मला माझ्या विचारांबद्दल लाज वाटावी असं माझ्याकडे काहीही नाही. त्यापुढे बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता प्रत्येक पुरुषाने स्वतःवर ओढवून घेणं हे हास्यास्पद आणि अज्ञानमूलक आहे. (बहुसंख्य पुरुष हे करत नाहीत, ही आनंदाची गोष्ट आहे.) आपल्यापैकी प्रत्येक व्यक्ती माणूस आहे, त्यापुढे स्त्री किंवा पुरुष. प्रत्येकातच काही स्त्रियांचे टिपिकल म्हणावेत असे गुणधर्म आहेत आणि काही पुरुषांचे म्हणावेत असे. अगदी माझ्यातही काही टिपिकल पुरुषी गुणधर्म आहेत. पण "बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता" म्हणताना काही विशिष्ट आणि त्याज्य गुणधर्मांचाच संबंध असतो, उदाहरणार्थ सूड यांनी उल्लेख केला आहे ते "स्त्रियांना 'पाखरु' वैगरे म्हणणे". (जगदीश खेबूडकर प्रसिद्ध गीतकार होते म्हणून बुरसटलेल्या पुरुषी मानसिकतेच्या रोगातून मुक्त झाले होते अशातला भाग नाही.) दुसऱ्याचं नाक सुरू होतं तिथे माझा हात फिरवायचा अधिकार संपतो; ते दुसऱ्याचं नाक असेल अथवा लो-वेस्ट जीन्सच्या आतली कंबर असेल, याची जाणीव वेळोवेळी करून द्यावी लागते. अशी जाणीव करून देणं, आपल्यातला बुरसटलेला, त्याज्य लज्जास्पद भाग काय आहे तो काढून टाकण्याचं काम यांसारख्या चर्चा करतात. त्याजागी एक ठराविक व्यक्ती, उदा: दीपिका काय विचार करत होती, यात मला काहीही रस नाही. आणि माझ्या दिशेने आलेल्या व्यक्तिगत प्रश्नांबद्दल केलेल्या चर्चेतून जर काही व्यापक मुद्दा मांडता येत नसेल तर त्यातही मला काहीही रस नाही. (संपादित)

मदनबाण 17/09/2014 - 22:09
स्वतःच्या शरीराची लाज न वाटल्यामुळे स्वतःला आनंद होतील, आवडतील (आणि एसी नसेल तर हवापाण्यापासून रक्षण होईल) असेच कपडे घालणारा स्त्रियांचा एक मोठा वर्ग आहे. दीपिका पदुकोण ही त्यांची एक प्रतिनिधी. टाईम्स ऑफ इंडियाने दीपिकाच्या शरीराचं, तिला नको असलेलं वस्तूकरण केलं त्याचा धिक्कार करण्यासाठी तिने ट्वीट केलं आहे. लोकांची स्त्रीकडून लाजेची अपेक्षा असते म्हणून लाज बाळगावी, असा दृष्टीकोन दीपिकाने ठेवलेला नाही. मला त्याबद्दल तिचं कौतुक वाटतं. मुळात दिपिका पडुकोनच्या क्लीवेजच्या व्हिडीयो प्रसारण झाल्या नंतरच्या टिप्पणीचा उल्लेख तुम्ही उल्लेख वारंवार केला आहे त्याच दिपिका पडुकोनने या आधी सुद्धा अंगप्रदर्शन केले आहे आणि आणि उघडपणे क्लीवेज दाखवले आहेत. कॉकटेल चित्रपटात तीच्यावर टु-पीस बिकीनी घालुन दॄष्य दिले आहे. शरीराची लाज-वाटता स्वतःला आनंद होइल असे कपडे घालुन झाल्यावर त्यातुन दिसणार्‍या स्वतःच्याच अंगाचेचे फोटो व्हिडीयो प्रसारित झाल्यावर कांगावा करायचा हे कुठल्या प्रकारच प्रतिनिधीत्व ? रामलीलाच्या प्रमोशन मधे सुद्धा क्लीवेज दिसेल असे कपडे घालुन तिने मुलाखती दिल्या आहेत. तेव्हा पेज थ्री बातमी या पलिकडे तिच्या विधानाला किम्मत नाही ! हे सिद्ध करण्याची मला गरज नाही तरी सुद्धा व्हिडीयो देउन ठेवतो. { हे व्हिडीयो पल्बिक डोमेन मधे आहेत, यू-ट्युबवर आहेत} तेव्हा असल्या पोकळ स्त्रीवादाचे उदा. देउन तुम्ही फक्त तुमचेच मनोरंजन करत बसा. बलात्काराचे समर्थन ? कोणी केले आहे ? माझ्या वाचनात तरी तसा कोणताही प्रतिसाद या धाग्यात कुठेही नाही. स्वतः नागवेपणाच समर्थन करुन कोणत्या बुरसटलेल्या विचारांबाबत तुम्ही बोलत आहात ? तुमचेचे विचार बुरसटलेले आहेत असं आता दिसुन येत आहे. (जगदीश खेबूडकर प्रसिद्ध गीतकार होते म्हणून बुरसटलेल्या पुरुषी मानसिकतेच्या रोगातून मुक्त झाले होते अशातला भाग नाही.) हे विधान म्हणजे सूर्यावर थुंकण्या सारखे आहे, आणि तुमच्याच स्त्रीवादी बुरसटलेली विचार सरणीचे उत्तम उदा. आहे. तेव्हा कॄपा करा इथे विनाकारण पोकळ स्त्रीस्वातंत्र्याची टिमकी वाजवायला येउ नका. इथले कोणते पुरुष सदस्य बलात्कारी मानसिकतेचे आहेत ? ते स्पष्ट करा. माझी हा धागा वाचणार्‍या सर्व पुरष मंडळींनाही एक विचारणा आहे की ते एव्हढे घाणेरडे आरोप इथल्याच पुरुषांवर होत असताना पाहुन मूग गिळुन गप्प तरी कसे काय बसु शकतात ? २ शब्दांचाही निषेध व्यक्त करण्याची क्षमता तुमच्यात नाही ? (संपादित)

प्रभाकर पेठकर 17/09/2014 - 22:46
धन्यवाद मदनबाणा. 'पुरुषी मानसिकता' हा शब्दप्रयोग बलात्काराच्या संदर्भात सर्व पुरुषवर्गाला उद्देशून आहे. हे म्हणजे समाजात कांही स्त्रिया वेश्या व्यवसाय करतात म्हणून स॑मस्त स्त्रीवर्गाला वेश्या वृत्तीच्या/मानसिकतेच्या संबोधण्याइतके मूर्खपणाचे विधान आहे. कांही सदस्य स्वतःवर ओढून घेतात म्हणजे काय? पुरुषी मानसिकता म्हंटली की जे जे पुरुष आहेत त्या सर्वांनाच लागू होते. कांही पुरुष (?) गप्प बसतात, कांही जणं मूर्ख म्हणून सोडून देतात तर कांही जणं प्रतिवाद करतात. प्रतिवाद करतानाही संयम न सोडणं हे सभ्यपणाचं लक्षण असतं. बलात्काराचं कोणीही समर्थन केलं नसताना 'बलात्काराचे समर्थन करणारी मानसिकता' अशी सतत शेरेबाजी करून सदस्यांना भडकविण्याचे काम करण्याच्या उद्योगांना संपादक मंडळ पायबंद घालीत नाहीत हे आपलं दुर्दैव आहे. 'बलात्काराचे समर्थन' हा शब्दप्रयोग माझ्या एका प्रतिसादाला उद्देशून आहे. तो प्रतिसाद पुन्हा खाली उद्घृत करतो: >>>> त्यातुन तीची स्तनाग्रे स्पष्ट दिसत होती असे होऊ नये पण, कधी तिच्यावर कुठे बलात्कार झालाच तर ती मात्र बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता असेल. विचार स्वातंत्र्यापेक्षा देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यालाच 'व्यक्ती स्वातंत्र्याचा' सन्मान मिळायला लागला आहे. ह्या प्रतिसादात बलात्काराचं कुठेही समर्थन नसून कोणी माथेफिरू, संस्कारांचा अभाव असलेला, स्त्री लंपट माणूस जर बलात्काराला उद्युक्त झाला तर त्यात त्या बलात्कारी पुरुषा इतकाच दोष त्याला उद्युक्त करणार्‍या स्त्रीचाही असतो पण स्त्री स्वातंत्र्याच्या चुकीच्या कल्पनांनी प्रेरीत महिला त्या स्त्रीला कुठल्याही प्रकारचा दोष न देता 'पुरुषी मानसिकता' हे लेबल चिकटवून आपलेच विचार किती अज्ञानमूलक आहेत ह्याचा ढिंढोरा पिटतात. त्याच वाक्या पुढचे वाक्य 'विचार स्वातंत्र्यापेक्षा देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यालाच 'व्यक्ती स्वातंत्र्याचा' सन्मान मिळायला लागला आहे.' हे सोयिस्कर रित्या दुर्लक्षिले आहे. देह प्रदर्शन स्वातंत्र्यापेक्षा विचार स्वातंत्र्याचे समर्थन करा हेच मला म्हणायचे आहे. मिपावर दहा वेळा उदाहरण दिले आहे पण ते (मूद्दामहून) दुर्लक्षिले जाते (कारण ते स्विकारणे सोयिस्कर नसते) तेच पुन्हा पुन्हा सांगतो. बाहेर पडताना आपण चपला घालतो कारण रस्त्यात कुठे काचा, साप, विंचू, घाण असेल तर आपल्याला त्याचा उपसर्ग होऊ नये. आपण आपले रक्षण करीत असतो. तसेच, समाजातही साप, विंचू, काचा, घाण अशी माणसं असतात त्यांच्या पासून ही सतत आपले रक्षण करणे ह्यातच शहाणपणा असतो. जिकडे तिकडे 'पुरुषी मानसिकता' 'पुरुषी मानसिकता' अशी लेबलं चिकटवत फिरण्याने समस्येचे समाधान होत नसते. स्वतःलाच काळजी घ्यावी लागते. राहाता राहिला स्त्रियांच्या कपड्याचा प्रश्न. मुंबईत भयंकर म्हणजे भयंकर उकाडा असतो म्हणून काय स्त्रियांनी (किंवा पुरुषांनीही) कपडे उतरवून फिरायचं? हवापाण्यच्या कारणाने दिपिका अंगावरील सर्व कपडे उतरवून फिरली तरी आपल्या मिपावरील कोणीही पुरुष तिच्यावर बलात्कार करायला धावणार नाही. जे तशा वृत्तीचे असतात ते अंगभर कपडे घातलेतरी बलात्कार करतीलच. जन्माला आलेल्या प्रत्येकाला कधी न कधी मृत्यू हा येणारच आहे म्हणून कोणी रेल्वेवर जाऊन झोपला तर तो मूर्खपणाच असेल. असा मूर्खपण कांही जणं (आयुष्याला कंटाळलेले) करतात म्हणून समाजातील प्रत्येकव्यक्ती 'आत्महत्येची मानसिकता' जोपासणारी नसते. खरंच हल्ली मिपावर जीव घुसमटतो. मिपावर खूप जीव जडला आहे पण मिपाचा असा उकिरडा होणार असेल तर त्यापासून दूर राहिलेलंच बरं.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 17/09/2014 - 23:37
कोणी माथेफिरू, संस्कारांचा अभाव असलेला, स्त्री लंपट माणूस जर बलात्काराला उद्युक्त झाला तर त्यात त्या बलात्कारी पुरुषा इतकाच दोष त्याला उद्युक्त करणार्‍या स्त्रीचाही असतो
स्तन न फुटलेल्या दोन-चार वर्षांच्या मुलींपासून हॉर्मोनल सिक्रीशन कधीचं थांबलेल्या वृद्ध स्त्रिया कोणत्या प्रकारे स्वतःवर बलात्कार उद्युक्त करतात? वरच्या प्रतिसादांतला आरडाओरडा पाहून न राहवून विचारते आहे, तुमच्यासोबत जो प्रसंग घडला, तेव्हा तुम्ही असं काय जगावेगळं, रीतभात सोडून वर्तन केलं होतंत म्हणून तुमच्याशी असं विकृत वर्तन घडलं? मला नाही वाटत तुम्ही काही मुद्दामून त्याला आमंत्रण दिलेलं होतंत. स्वतः अशा विकृतींचा अनुभव घेऊनही बलात्कार पीडीत व्यक्तींबद्दल असे कोरडे, शहामृगासारखे वाळूत डोकं खुपसून कसे राहू शकता तुम्ही? --- स्त्रीवाद ही ज्ञानशाखा सोडाच, एखाद्या व्यक्तीचा मूलभूत अधिकार नाकारला जातो आणि तरीही त्यात चूक त्या व्यक्तीचीही असते, हे म्हणण्यासाठी आधी लैंगिकता, उत्क्रांती, मानसशास्त्र, गुन्हेगारांचं मानसशास्त्र यांचा कोणी किती अभ्यास केला आहे? हे सगळं शिकायला, समजून घ्यायला खूप वेळ लागतो. तेवढा वेळ सगळ्यांनी घालवावा अशी अपेक्षाही नाही. पण ज्यांना थोडक्यात काहीतरी समजून घ्यायचं आहे त्यांनी हा चार्ट जरूर बघावा. हा प्रकाशित करण्याचं तत्कालिक कारण वेगळं होतं तरीही लैंगिकता, नकाराधिकार आणि व्यक्तिस्वातंत्र्य समजून घेण्यासाठी हा पुरेसा आहे - when does a woman owe you sex? मूळ स्रोत - When Does a Woman Owe You Sex? Check This Chart

प्रभाकर पेठकर 18/09/2014 - 00:54
>>>>स्तन न फुटलेल्या दोन-चार वर्षांच्या मुलींपासून हॉर्मोनल सिक्रीशन कधीचं थांबलेल्या वृद्ध स्त्रिया कोणत्या प्रकारे स्वतःवर बलात्कार उद्युक्त करतात? चला म्हणजे वरील दोन वर्गवारीत न मोडणार्‍या, स्तन फुटलेल्या आणि हार्मोनल सिक्रिशन अजूनही चालू असलेल्या कांही बायका बलात्कार उद्युक्त करू शकतात हे मानण्यापर्यंत तुम्ही आलात हेही नसे थोडके. हीन वृत्तीचे पुरुष वय पाहात नसतात. म्हणूनच त्यांना नराधम म्हणतात. माझा स्वसंरक्षणाचा मुद्दा (चप्पल घालून फिरावं की अनवाणी) हा तुमच्या पर्यंत पोहोचू शकत नाहीए हे दुर्दैव. नाहीतर वरचा उथळ प्रश्न मनास पडलाच नसता. आपण जगातले सर्व साप, विंचू मारायचे, काचा नष्ट करायच्या की आपल्या पायाला संरक्षण द्यायचं हे तुमचं तुम्हीच ठरवा. >>>>वरच्या प्रतिसादांतला आरडाओरडा पाहून.... दूसर्‍यांचा तो आरडाओरडा आणि आपला तो अभ्यासपूर्ण प्रतिसाद. व्वा! स्वत:च्याच चेहर्‍याभोवती आरतीचं तबक फिरवायची तुमची जुनी खोड ठाऊक आहे. हे आंतरजालावरून उतरविलेले अभ्यासपूर्ण चार्ट एखाद्या माथेफिरू, स्त्रीलंपट, असंस्कृत बलात्कारी पुरुषाला दाखविले तर स्त्रीवर होणारा बलात्कार थांबेल का? मी बलात्कारी नसल्याने मला दाखविण्याचे प्रयोजन कळले नाही. प्रत्यक्षातल्या घटना, कृती ह्या वरील चार्टच्या विपरीतच असल्याचे दिसून येते. थिअरी आणि प्रॅक्टिकल ह्यात खूपवेळा जमीन अस्मानाचा फरक असतो. अन्यथा सरकारने हा चार्ट नाक्यानाक्यावर लावून निदान भारतातून तरी बलात्काराचे समूळ उच्चाटन करावे.

हा प्रतिसाद हे कुठल्याही प्रकारच्या बलात्काराचे समर्थन नाही.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 18/09/2014 - 03:16
सर्वप्रथम मनुष्यांचं वस्तूकरण, पशूकरण थांबवा. स्त्रिया दूधासारखी वस्तू नाहीत आणि पुरुष साप, विंचू किंवा काचा नाहीत. मनुष्यांना आधी मनुष्याप्रमाणे, मनुष्यांच्या मानसशास्त्रानुसार बघायला सुरूवात करू या आणि मग मानवी वर्तनाची चिकीत्सा. माणसांना बुद्धी आणि भावना असतात ज्या काच आणि दूधाला नसतात. दुसरं, "स्तन न फुटलेल्या दोन-चार वर्षांच्या मुलींपासून हॉर्मोनल सिक्रीशन कधीचं थांबलेल्या वृद्ध स्त्रिया कोणत्या प्रकारे स्वतःवर बलात्कार उद्युक्त करतात?" हा तिरकस प्रश्न आहे. कोणतीही स्त्री स्वतःवर बलात्कार व्हावा यासाठी अजिबात प्रयत्न करत नाही; उलट जमेल तितका त्याचा प्रतिकार करत राहते. किंबहुना तिचा नकाराधिकार डावलला जातो म्हणून त्याला बलात्कार असं म्हणतात. हेच उत्तान कपडे आणि तथाकथित 'स्त्रीसुलभ लज्जा रहित वर्तन' आणि बलात्कार या संदर्भात, एका सत्यघटनेवर जोडी फॉस्टरचं मुख्य काम असलेल्या 'अक्यूज्ड' नावाच्या चित्रपटाची शिफारस करेन. स्त्रीने संभोगाला दिलेला नकार हा नकारच असतो, तिच्या होकाराशिवाय संभोग केल्यास तो बलात्कारच असतो आणि त्यात तिची काहीही चूक नसते, याबद्दल वेगळं काही सांगण्याची गरज उरणार नाही. त्यातून जोडी फॉस्टरसारख्या गुणी अभिनेत्रीचा चित्रपट पाहण्याचा आनंद निराळा. चार्ट लावून लैंगिक बलात्कार थांबत नाहीत; तशी अपेक्षा मी तरी धरत नाही. कदाचित थांबलं तर पीडीत व्यक्तीलाच दोषी मानून त्यांच्या दुःखांवर डागण्या देण्याचे असंवेदनशील प्रकार कमी होतील अशी आशा आहे. त्याहीपुढे जाऊन मूळ प्रश्न काय आहे, काय चुकतं आहे याचं आकलन धड केल्याशिवाय उपाय शोधता येणार नाहीत. ते आकलन करून देण्या-घेण्याचा हा प्रयत्न आहे. --- बलात्कार फक्त स्त्रियांवर होतात असं नाही, बलात्कार फक्त पुरुषच करतात असंही नाही. पुरुषही पुरुषांवर बलात्कार करतात, स्त्रिया स्त्रियांवर करतात, क्वचित प्रसंगी स्त्रिया पुरुषांवरही करतात. बलात्काराचा पीडीत पुरुषांवर होणारा परिणाम बऱ्याच वेगळ्या प्रकारचा आणि तरीही वाईटच असतो. आजूबाजूला पाहता, साधारणतः बलात्कारपीडीत व्यक्ती स्त्रिया असतात आणि गुन्हेगार पुरुष. म्हणून याला 'बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता' म्हणण्याचा प्रघात आहे. ज्या पुरुषांची ती नाही, त्यांनी ते स्वतःच्या अंगाला लावून घेण्याचं कारण नाही. नेतृत्त्वगुण, त्रिमितीय वस्तू फिरवली तर कशी दिसेल याचा विचार पुरुषांना जास्त चांगला करता येतो, आणि त्याला पुरुषी गुणच समजतात. मानसशास्त्राचा अभ्यास करणाऱ्या लोकांची ही भाषा आहे. तेव्हा सगळेच पुरुष नेते म्हणून चांगले असतात, त्रिमितीय वस्तू फिरवली तर कशी दिसेल याचा विचार करू शकतात असंही नाही. तेव्हा मुळात शब्दसमूह नक्की काय आहे, त्याची व्याख्या काय आहे हे समजून घेण्याची नितांत आवश्यकता आहे. पुरुष लेखक-कवींनी बायकांचं केलेलं वस्तूकरण, male gaze हे अभ्यासाचे खोल विषय आहेत. त्याचा अभ्यास न करता 'सूर्यावर थुंकणं' वगैरे पृष्ठभाग खरवडणत नावं ठेवण्यापेक्षा काही जास्त अभ्यासपूर्ण लिहिल्यास सगळ्यांचाच फायदा होईल. --- थोडंसं लेखनशास्त्राबद्दल - आरडाओरड्याचं म्हणाल तर, मोठ्या फॉंटमध्ये लिहिणं, इंग्लिशमध्ये लिहीताना सगळं कॅपिटलमध्ये लिहिणं याला लेखनातला आरडाओरडा समजलं जातं; धमकी देणं हा आरड्याओरड्याच एक प्रकार.

प्रभाकर पेठकर 18/09/2014 - 08:49
सर्वप्रथम मनुष्यांचं वस्तूकरण, पशूकरण थांबवा. स्त्रिया दूधासारखी वस्तू नाहीत आणि पुरुष साप, विंचू किंवा काचा नाहीत. ह्याला मनुष्याचं वस्तुकरण नाही म्हणत. मराठी साहित्यात 'रुपक' हा एक अलंकार आहे. त्याचाच वापर वरील साप, विंचू, काचा ह्या शब्दप्रयोगांमध्ये आहे. साप, विंचू किंवा काचा ह्या वस्तू म्हणून नाही तर 'वृत्ती' ह्या अर्थाने वापरलेल्या आहेत. अशा वृत्तीची माणसं समाजात (फक्त भारतातच नाही तर तुमच्या अमेरिकेतही) असतात. त्यांच्या पासून इतर सामान्यजनांना त्रास होऊ शकतो/होतो. अशा वृत्तींपासून आपल्याला कांही त्रास होऊ नये, आपले आयुष्य उद्ध्वस्त होउ नये म्हणून प्रत्येकाने (स्त्री आणि पुरुष दोघांनीही) काळजी घ्यायची असते. दुसरं, "स्तन न फुटलेल्या दोन-चार वर्षांच्या मुलींपासून हॉर्मोनल सिक्रीशन कधीचं थांबलेल्या वृद्ध स्त्रिया कोणत्या प्रकारे स्वतःवर बलात्कार उद्युक्त करतात?" हा तिरकस प्रश्न आहे. कोणतीही स्त्री स्वतःवर बलात्कार व्हावा यासाठी अजिबात प्रयत्न करत नाही; उलट जमेल तितका त्याचा प्रतिकार करत राहते. किंबहुना तिचा नकाराधिकार डावलला जातो म्हणून त्याला बलात्कार असं म्हणतात. तुम्हाला स्वतःला साप, विंचू, काचा आणि पादत्राणं ह्यांचा परस्पर संबंध इतकं सोपं करून सांगितलेलंही समजत नाही (किंवा समजून घ्यायचं नाहीए) आणि दुसर्‍यांना मात्र 'तिरकस' प्रश्न टाकता आहात. 'कोणतीही स्त्री स्वतःवर बलात्कार व्हावा ह्यासाठी प्रयत्न करीत नाही' ह्याचा अर्थ 'बायका स्वतःवर बलात्कार करण्यासाठी प्रयत्नशील असतात' असे मी म्हंटल्यासारखे होते. मी तसे कुठेच म्हंटलेले नाही. शरीर प्रदर्शनाने बलात्कारी पुरुषाच्या भावना चाळवून बलात्काराची शक्यता वाढते असा माझा मुद्दा आहे. ह्याचा अर्थ, 'दिसली कमी कपड्यातली बाई की कर बलात्कार असाही होत नाही'. हे बलात्काराचे समर्थनही होत नाही. आपण घराबाहेर जाताना आपल्या घराला कडी-कुलूप लावतो. कारण समाजात वाईट प्रवृत्तीची माणसे आहेत आपल्या मौल्यवान वस्तूंची चोरी होऊ शकते ह्या विचारांनीच तसे करीत असतो. पण कधी कडी लावली नाही तर चोरांना चोरी करण्याचा हक्क प्रदान केला असे होत नाही पण शक्यता वाढते. पोलीसात तुम्ही जेंव्हा चोरीची तक्रार नोंदवायला जाल तेंव्हा पोलीसही प्रथम तुम्हाला हेच विचारतात, 'चोरी होऊ नये म्हणून तुम्ही काय संरक्षक उपाय योजले होते?' त्यांना सांगून पाहा, 'मी घराला कडी-कुलूप लावलं नव्हतं म्हणजे चोरांना चोरी करायचा हक्क नाही मिळत.' ह्यात सत्यांश असला तरी ते व्यवहाराला धरून होत नाही. तथाकथित 'स्त्रीसुलभ लज्जा रहित वर्तन' आणि बलात्कार या संदर्भात, एका सत्यघटनेवर जोडी फॉस्टरचं मुख्य काम असलेल्या 'अक्यूज्ड' नावाच्या चित्रपटाची शिफारस करेन. स्त्रीने संभोगाला दिलेला नकार हा नकारच असतो, तिच्या होकाराशिवाय संभोग केल्यास तो बलात्कारच असतो आणि त्यात तिची काहीही चूक नसते, याबद्दल वेगळं काही सांगण्याची गरज उरणार नाही. संभोगाची आणि बलात्काराची व्याख्या समजण्यासाठी मला कुठला चित्रपट पाहण्याची आवश्यकता नाही. आपल्याला आवश्यकता वाटत असेल तर जरूर पाहावा. कदाचित थांबलं तर पीडीत व्यक्तीलाच दोषी मानून त्यांच्या दुःखांवर डागण्या देण्याचे असंवेदनशील प्रकार कमी होतील अशी आशा आहे. पीडीत व्यक्तीलाच कोणी दोषी मानत नाहीए. बलात्काराचा विरोध, मिपावर माझ्यासह, अनेकांनी अनेक वेळा केला आहे. 'बलात्कारी नराधमाला फाशी इतकी कठोर शिक्षा द्यावी' ह्याचाही उच्चार अनेकांनी अनेकदा मिपावर केला आहे. बलात्काराचे समर्थन कोणत्याही कोनातून कधीच केलेले नाहीए. तुम्ही तसा अर्थ लावता आहात कारण तेच तुम्हाला सोयिस्कर आहे. 'स्वतःची काळजी घ्या' सांगणे म्हणजे दु:खावर डागण्या देणे नाही. कोणाही स्त्रीच्या वाट्याला अशा प्रकारचे दु:ख येऊ नये म्हणून दिलेला एक संरक्षक सल्ला आहे. तो तुम्हाला 'डागण्या' वाटतो? दु:खावर डागण्या देणे कशाला म्हणायचे? ज्या स्त्रीवर बलात्कार झाला आहे तिलाच 'तूच जबाबदार आहेस आता कशाला रडत बसली आहेस' असे म्हणणे म्हणजे डागण्या देणे आहे. अशा वेळी तिला दोष देण्याऐवजी (तिचा दोष असला तरीही) तिचे सांत्वन करणे आणि गुन्हेगाराला शोधून कठोरात कठोर शिक्षा देण्याची गरज असते. साधारणतः बलात्कारपीडीत व्यक्ती स्त्रिया असतात आणि गुन्हेगार पुरुष. म्हणून याला 'बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता' म्हणण्याचा प्रघात आहे. असा प्रघात वगैरे अजिबात नाहीए. जेंव्हा 'बुरसटलेली पुरुषी मानसिकता' असा शब्द तुम्ही वापरता तेंव्हा सर्व पुरुषजातीला तो उद्देशून असतो. अगदी तुमचे जवळचे नातेवाईकही त्यात आले. त्यामुळे असा शब्दप्रयोग करण्या ऐवजी 'गुन्हेगारी प्रवृत्तीच्या पुरुषांची मानसिकता' किंवा 'बलात्कारी पुरुषाची मानसिकता' असा मर्यादित शब्द प्रयोग जास्त योग्य होतो. ज्या पुरुषांची ती नाही, त्यांनी ते स्वतःच्या अंगाला लावून घेण्याचं कारण नाही. पण मी असंच म्हणणार. हा हेकेखोरपणा झाला. तो तुम्हालाच लखलाभ होवो. जेंव्हा जेंव्हा अशा विधानांमध्ये माझा ही समावेश असेल तेंव्हा तेंव्हा मी विरोध करणारच. (ह्या विषयात सर्व पुरुषांनी करायला हवा होता पण दुर्दैवाने तसा झाला नाही.) आपण एक गंभीर आरोप करीत आहोत. आपल्या नकळतही कोणी निष्पाप दुखावला जाऊ नये एव्हढी काळजी, निदान गंभीर आरोपांबाबत तरी नेहमीच घ्यावी. मी तरी घेतो. म्हणजे माझ्याकडून चुका होत नाहीत असे अजिबात नाही पण चुक झाली आणि कोणी निदर्शनास आणून दिली तर ती स्विकारून दिलगिरी व्यक्त करतो. आरडाओरड्याचं म्हणाल तर, मोठ्या फॉंटमध्ये लिहिणं, इंग्लिशमध्ये लिहीताना सगळं कॅपिटलमध्ये लिहिणं याला लेखनातला आरडाओरडा समजलं जातं; धमकी देणं हा आरड्याओरड्याच एक प्रकार. 'हे कुठल्याही बलात्काराचे समर्थन नाही' हे साध्या अक्षरामध्ये तुमच्या डोक्यात शिरत नव्हतं. त्यामुळे असे उपद्व्याप करावे लागतात. त्याचा उपयोगही लगेच झाला. म्हणजे त्या विधानाशी सहमती किंवा असहमती तुम्ही तुमच्या सोयीने दाखवालच पण निदान ते विधान डोक्यात तरी शिरले. मोठ्या अक्षरांची तुम्ही दखल घेतली हे त्याचेच निदर्शक आहे.

मदनबाण 18/09/2014 - 09:49
दूसर्‍यांचा तो आरडाओरडा आणि आपला तो अभ्यासपूर्ण प्रतिसाद. व्वा! स्वत:च्याच चेहर्‍याभोवती आरतीचं तबक फिरवायची तुमची जुनी खोड ठाऊक आहे. याच्याशी १००% सहमत ! तसेच वरील संपूर्ण प्रतिसादाशी सहमत.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- हिंदी-चिनी.. नेमके काय?

बाळ सप्रे 18/09/2014 - 10:26
अदितीचे सगळे मुद्दे मान्य पण पेठकर काकांच्या या मुद्द्यात विरोध करण्यासारखं काहीच नाही
शरीर प्रदर्शनाने बलात्कारी पुरुषाच्या भावना चाळवून बलात्काराची शक्यता वाढते असा माझा मुद्दा आहे
कारण वरचा फ्लोचार्ट मान्य नसलेले लोक जगात आहेत हे सत्य आहे!!

आजानुकर्ण 18/09/2014 - 01:29
सर्वांनी आपापली काळजी घेतली पाहिजे याच्याशी सहमत आहे. फक्त खालील वाक्याबाबत माफक शंका आहे
कोणी माथेफिरू, संस्कारांचा अभाव असलेला, स्त्री लंपट माणूस जर बलात्काराला उद्युक्त झाला तर त्यात त्या बलात्कारी पुरुषा इतकाच दोष त्याला उद्युक्त करणार्‍या स्त्रीचाही असतो
बलात्कारी पुरुष माथेफिरु, संस्कारहीन, स्त्रीलंपट असूनही त्याच्या इतकाच दोष 'उद्युक्त करणाऱ्या' स्त्रीचा? असा बलात्कारी पुरुष माथेफिरु, संस्कारहीन, स्त्रीलंपट पुरुष 'उद्युक्त' होऊ नये यासाठी आमच्या बायकांपोरींनी काय करावे बॉ?

मंदार कात्रे 18/09/2014 - 06:20
बाहेर पडताना आपण चपला घालतो कारण रस्त्यात कुठे काचा, साप, विंचू, घाण असेल तर आपल्याला त्याचा उपसर्ग होऊ नये. आपण आपले रक्षण करीत असतो. तसेच, समाजातही साप, विंचू, काचा, घाण अशी माणसं असतात त्यांच्या पासून ही सतत आपले रक्षण करणे ह्यातच शहाणपणा असतो. जिकडे तिकडे 'पुरुषी मानसिकता' 'पुरुषी मानसिकता' अशी लेबलं चिकटवत फिरण्याने समस्येचे समाधान होत नसते. स्वतःलाच काळजी घ्यावी लागते.
+१०००

लंबूटांग 18/09/2014 - 03:27
स्वतःच्याच अंगाचेचे फोटो व्हिडीयो प्रसारित झाल्यावर कांगावा करायचा
मी जे काही वाचले त्यातून असे दिसले की तिचा विरोध त्या व्हिडीओच्या प्रसाराबद्दल नाही आहे हो त्या टाईम्स ऑफ ईंडियाने जी काही click bait असावी अशी बातमी दिली होती त्याला आहे. या या दीपिका पदुकोणचा क्लिव्हेज शो बघा अशी काहीशी. ती तिथे कोणत्याशा फॅशनशो ला गेली होती. तिथे फॅशन शो बद्दल बोलायचे सोडून क्लिव्हेजचीच बातमी चालू होती त्यामुळे तिने ते ट्वीट केले होते. तिने चित्रपटांत कसले कपडे घालायचे ते बहुधा फॅशन डिझायनर ठरवत असावा. आणि तो तिच्या व्यवसायाचा भाग मानता येऊ शकतो. असो. स्तनाग्रे वगैरे दिसण्याचे म्हणाल तर बर्‍याच कारणांनी स्तनाग्रे ताठरू शकतात पुरूषांचीही. जी बरेचदा टी शर्ट मधून वगैरे दिसतातही. बर्‍याचदा ते बायकांच्या लक्षातही येत नाही असे वाटते (अर्थात हा माझा तर्क झाला). तिने ती स्तनाग्रे दाखवण्यासाठीच तसले कपडे घातले हा निष्कर्ष काढणे चूक वाटते. चपलांचे उदाहरणच घेतले तर चपला घातल्या आहेत म्हणून साप विंचू चावतच नाहीत असेही नाही आणि नाही घातल्या म्हणून अगदी येऊन चावतातच असेही नाही. तसेच ते बलात्कार करणार्‍या व्यक्तीचेही असते. There is no direct corelation. बरं आता वैयक्तिक मत. मला स्वतःला उगाचच अंगप्रदर्शन केलेले आवडत नाही. इथे उन्हाळ्यात काही ललना शॉर्ट शॉर्ट्स घालतात तेही अति वाटते वैयक्तिकरित्या. पण केवळ बलात्कार होतील या भितीने बीचवरही जीन्स आणि टी शर्ट घालून फिरावे अशीही अपेक्षा नाही. जिथे जे योग्य दिसेल तिथे ते कपडे घालावे. त्यांनी केवळ ते तसले कपडे घातले म्हणून काही इतरांना बलात्कार करायचे आमंत्रण दिले असे नाही.

मदनबाण 18/09/2014 - 09:28
तिने ती स्तनाग्रे दाखवण्यासाठीच तसले कपडे घातले हा निष्कर्ष काढणे चूक वाटते. कोणताही निष्कर्ष मी काढण्याची घाई करत नाही,ज्या प्रकारचा टी-शर्ट तिने घातला होता त्यावरुन तरी तिला स्वतःला आपली स्तनाग्र व्यवस्थीत दिसत आहेत याची कप्लना होती. हे एकच उदा. दिले अशी अनेक उदा. पाहिली आहेत आणि पाहतो.बर्‍याचदा पुरुषाची आपल्या उरोजाकडे किंवा आपल्या देहाकडे नजर गेल्यावर ओढणी नीट करणार्‍या स्त्रीया देखील मी पाहिल्या आहेत आणि ओढणी असुन सुद्धा उरोजाचे प्रदर्शन करणार्‍या स्त्रीया पाहिल्या आहेत. तेव्हा कोण कसे आणि का वागते याचा योग्य निष्कर्ष काढण्यास मी बर्‍यापैकी समर्थ आहे,अर्थात प्रत्येकवेळी स्त्रीया मुद्दामुनच करतात असे माझे अजिबात म्हणणे नाही. मला स्वतःला उगाचच अंगप्रदर्शन केलेले आवडत नाही. माझे सुद्धा हेच मत आहे. पण केवळ बलात्कार होतील या भितीने बीचवरही जीन्स आणि टी शर्ट घालून फिरावे अशीही अपेक्षा नाही. जिथे जे योग्य दिसेल तिथे ते कपडे घालावे. जिथे योग्य दिसेल तिथे म्हणजे नक्की कुठे ? परदेशात न्यूड बीच असतात,म्हणुन आपल्या देशातल्या स्त्रीया दादर चौपाटीवर त्या अवस्थेत झोपलेल्या मी तरी पाहिल्या नाहीत. केवळ ते तसले कपडे घातले म्हणून काही इतरांना बलात्कार करायचे आमंत्रण दिले असे नाही. ह्म्म... चोरांना देखील या माझ्या घरी आणि चोरी करा असे आमंत्रण कोणी देत नसते, तरी चोर्‍या होतातच ना ? तसे नसते कुलुप आणि तिजोर्‍या यांचा खप झाला नसता. त्यामुळे कोणी चोरीचे समर्थन करत आहे असा निष्कर्ष काढु शकेल काय ? की ही चोरट्यांची मानसिकता आहे असे कोणी म्हणते ? एव्हढे सगळे उपाय करुन देखील चोर्‍या थांबतात का ? आणि चोर्‍या थांबत नाहीत म्हणुन कोणी सुरक्षतेतेचे उपाय करणे टाळतात का ?

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- हिंदी-चिनी.. नेमके काय?

सूड 18/09/2014 - 14:35
>>परदेशात न्यूड बीच असतात,म्हणुन आपल्या देशातल्या स्त्रीया दादर चौपाटीवर त्या अवस्थेत झोपलेल्या मी तरी पाहिल्या नाहीत. 'जिथे जे योग्य दिसेल तिथे ते कपडे घालावे.' यातून तुम्ही जे लिहीलंय तोच अर्थ निघतोय. बाकी तुमची संस्कृतीरक्षकाचा आव आणण्याची पद्धत प्रचंड आवडली आहे. जाता जाता: पाड पडो !! ;)

मदनबाण 18/09/2014 - 17:02
बाकी तुमची संस्कृतीरक्षकाचा आव आणण्याची पद्धत प्रचंड आवडली आहे. हॅहॅहॅ... असाच आव आम्ही आम्हाला अभिनय कळतो ते दाखवण्यासाठी आणला होता बरं का... ;) प्रिय माधुरीस

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- हिंदी-चिनी.. नेमके काय?

धन्या 18/09/2014 - 00:24
तेच तेच जूने प्रतिसाद मला "नविन" असे का दिसत आहेत? मोठया अपेक्षेने मी धागा उघडतो आणि जुनाच प्रतिसाद नविन म्हणून दिसला की पदरी* निराशा पडते. *शब्दशः अर्थ घेऊ नये. नाही तर हल्ली बायकांच्याही कपडयांना पदर नसतो वगैरे म्हणत सन्माननिय मिपाकर सुरु होतील...

बॅटमॅन 18/09/2014 - 00:50
जगदीश खेबुडकरांना आरोपीच्या पिंजर्‍यात उभे करणारे बिनडोक प्रतिसाद पाहून धड मनोरंजनही झालं नाही. ओरडायचा मक्ता घेतला की केजरीवालसारखं दिसेल त्याला आरोपीच्या पिंजर्‍यात उभे करणे ह्या फ्याशनमुळेच या स्यूडोस्त्रीवाद्यांना कोणी भाव देत नाही.

अर्धवटराव 18/09/2014 - 01:02
अपेक्षेप्रमाणे शंखनाद झालेला बघुन अत्यानंद झाला :) अवांतरः बलात्कार करण्याची मानसीकता हि "पुरुषी" मानसीकता आहे हा नविन बोध या (आणि इतर तत्सम) धाग्यातुन झाला. जर रोगाचं निदानच चुकीचं असेल तर त्यावर उपचार तरी कसे करता येतील??

शिद 18/09/2014 - 01:30
बाहेर पडताना आपण चपला घालतो कारण रस्त्यात कुठे काचा, साप, विंचू, घाण असेल तर आपल्याला त्याचा उपसर्ग होऊ नये. आपण आपले रक्षण करीत असतो. तसेच, समाजातही साप, विंचू, काचा, घाण अशी माणसं असतात त्यांच्या पासून ही सतत आपले रक्षण करणे ह्यातच शहाणपणा असतो. जिकडे तिकडे 'पुरुषी मानसिकता' 'पुरुषी मानसिकता' अशी लेबलं चिकटवत फिरण्याने समस्येचे समाधान होत नसते. स्वतःलाच काळजी घ्यावी लागते.
ह्या सारखं साधं, सरळ व चपलख उदाहरण देखील समजून घेण्याची तयारी नसेल तर पुढचं बोलणचं खुंटलं. असो, मला वाटतं की ह्या धाग्यात किंवा मिपावर आधी झालेल्या चर्चांमधून देखील कोणीही बलात्काराचं अथवा बलात्कार करण्यार्‍यांचं समर्थन केलेलं आठवत नाही. बलात्कार करण्यार्‍या लोकांची विकृत मनोवृत्ती ठेचून त्यांना कायद्याप्रमाणे अतिशय कडक शिक्षा (ती सुद्धा लवकरात लवकर) झालीच पाहीजे. मगच बाकीच्या हरामखोरांना असली निच कृत्य करण्यापासून जरब बसेल. ह्याबद्दल येथे कोणाचेही दुमत नसेल अशी आशा बाळगतो.

नानासाहेब नेफळे 18/09/2014 - 10:34
एक चुटका आठवला एका वर्तमानपत्रात "५० टक्के स्त्रीया मुर्ख असतात" असे छापून येते ,लागलीच स्त्रीवादी संघटनांचा संपादकांना घेराव पडतो व बातमीविषयी माफी मागावी अशी तंबी त्या संपादकांना भरतात. दुसर्या दिवशी वर्तमानपत्रात "५० टक्के स्त्रीया मुर्ख नसतात "अशी बातमी येते ,ती वाचून मग स्त्री संघटनांचा राग शांत होतो. . . या चर्चेतल्या काही स्त्री आयडींचे लॉजिक पाहून उपरोक्त चुटका खरा असावा यावर विश्वास ठेवावा लागत आहे.

विलासराव 18/09/2014 - 10:54
चुटका आवडेश. बाकी कोण कीती मुर्ख आहे याच्याशी काहीही घेणेदेणे नाही. तरीही दासबोधातील मुर्खांची लक्षणं वाचुन मीच मुर्ख आहे असा बोध झाला होता.

सुबोध खरे 18/09/2014 - 13:26
मी निर्मल तशी का वागली याचे कोणतेही समर्थन किंवा स्पष्टीकरण दिले नाही. किंबहुना ती तशी का वागत होती हे आम्हालाच( काही डॉक्टर ना) नक्की कळले नव्हते. जसे होते तसे यथातथ्य लिहिले आहे. हा लेख लिहिण्याचे साधे कारण हे आहे कि मृत्यूचे दर्शन झाल्यावर माणसाची वृत्ती बदलते. येथे मला एक स्वामी विवेकानंदांचे उदाहरण द्यावेसे वाटते. एक अत्यंत लोभी अशा कलकत्याच्या मारवाड्याची भेट झाली असता स्वामीजी त्याला म्हणाले, "अरे तू काय करतो आहेस याला लुट त्याला पिळून काढ काय तुझे जीवन? तू एक आठवड्यात मरणार आहेस. यावर त्या मारवाड्याचा चेहरा एकदम उतरला. तो घरी गेला. रात्रभर विचारामुळे तो झोपला नाही. सकाळी उठून पुढचे चार पाच दिवस त्याने ज्या ज्या माणसाना लुबाडले होते त्यांना त्यांचे पैसे परत केले. आपली व्यवहाराची सर्व निरवा निरव केली. आणी तो शांतपणे मृत्यूची वाट पाहू लागला. सात दिवस गेले अथवा दिवस गेला आणी तो मेलाच नाही. तो थोड्याशा रागाने स्वामीजींना भेटायला गेला आणी म्हणाला आपण म्हणालात तसा मी काही ७ दिवसात मेलो नाही. स्वामीजी हसून त्याला म्हणाले आता तू जो जिवंत आहेस तो पुनर्जन्मच नाही का म्हणजेच जुना मारवाडी मेला आणी तुझा पुनर्जन्म झाला. उद्या आपला मृत्यू होणार आहे असे समजून जो माणूस वागतो तो आपल्या जीवनाचे सार्थक करू शकतो. exhibitionism च्या केसेस मी पुष्कळ पहिल्या आहेत विशेषतः वन्ध्यत्व विभागात. जेथे पुरुषाच्या तपासणीत काही वैगुण्य आढळत असे तेंव्हा त्यांच्यापैकी काही बायकांची वागण्याची पद्धत बदललेली दिसून आली होती पण तो या लेखाचा विषय नव्हता. असो विषय फार भरकटला.

मृत्युन्जय 18/09/2014 - 15:59
स्त्रियांच्या कपड्यांबद्दल आणी बलात्कार्‍यांच्या मानसिकतेबद्दल एकमत झाल्यावर कृपया अंतिम निर्णय कोणीतरी गोषवारा करुन इथे सांगावा.

पैसा 18/09/2014 - 16:09
एक जण हिब्रूत बोलतोय अन दुसरा तमिळमधे बोलतोय असं समज. दोघांनाही एकामेकांची भाषा येत नसेल तर? किंवा "मी याला धोपटून काढणारच" असं कोणी ठरवलं असेल तर?
विशेष
श्रीगणेश लेखमाला २०१४
हि गोष्ट मी गोव्यात असतानाची आहे. गोव्याच्या वास्को येथील नौदलाच्या रुग्णालयात काम करीत होतो. मी तेथील अधिकाऱ्यांच्या वसाहतीत राहत असे. दाबोळी विमानतळाच्या अगदी जवळ असलेली हि वसाहत अतिशय सुंदर आहे. दोन मजली इमारतीत चार घरे. खालच्या घरांना पुढे आणि मागे अंगण आहे. बाजूला मोटारीसाठी गैरेज आणि वरच्या मजल्यावर राहणार्यांना गैरेजच्यावर एक गच्ची. घरे सुद्धा सुटी सुटी आहेत. वसाहतीत रहदारी अशी नाहीच. त्यामुळे मुले फार सुखात आपल्या छोट्या सायकलींवर फिरत असत. त्यांची शाळा पण त्याच वसाहतीत आहे. त्यामुळे मुले दोन मिनिटात शाळेत पोहोचत.

आळस

वडापाव ·

कवितानागेश 02/09/2014 - 23:42
माझा एक मित्र म्ह्णतो, 'आळस हा माणसाचा शत्रू आहे, असं सांगतात. पण माझा तर बाबा मित्रच आहे! मला फार आवडतो. नेहमी माझ्यासोबत असतो. कध्धी मला सोडून जात नाही.' ;)

विजुभाऊ 03/09/2014 - 12:17
खरे आहे आळस हा मोठ्ठा शत्रु आहे. पण गांधी म्हणायचे शत्रुवरही प्रेम करा. त्यामुळे या शत्रुवर माझे प्रेम आहे

सोत्रि 03/09/2014 - 00:38
आराम हा राम आहे.
हे असं ते तुमच्या (पक्षी: तुमच्या पिढ्यांमधे कोणाच्यातरी) कानात बोलले होते का? - (छिद्रान्वेषी) सोकाजी

कवितानागेश 03/09/2014 - 09:43
मी वर पाण्चटपणा उगीच केलाय. (सवयीनी) पण जिथे कृती करण्याची घाई नसते, तिथे आपण घाई करतो; आणि जिथे करायला हवी, तिथे आरामात सगळं आपोआप जुळून येण्याची वाट पाहात राहतो.>> हे अगदी पटतंय. :)

बॅटमॅन 03/09/2014 - 12:23
खरं तर रोजच्याच आयुष्यात कितीतरी अशा कृती कच-यासारख्या पडलेल्या असतात, कोणीतरी येऊन आपल्याला उचलेल आणि विल्हेवाट लावेल या आशेने. पण लोकांना कचरा ही जशी उचलण्याची कृती कमी आणि टाकण्याची जास्त वाटते, तसंच इतर कृतींबाबतही आहे.
एकच नंबर!!!! पण एका कवीने म्हटलेय त्याप्रमाणे या जन्मावर, या आळसावर, शतदा प्रेम करावे. म्हणून मी आळसावर प्रेम करतो.

समीरसूर 03/09/2014 - 12:26
अगदी बरोबर विचार! कृती श्रेष्ठच असते. ती चुकली तरी शिकवून जाते. कृतीशून्यता माणसाला मूढ बनवते. विचार पटले.

कवितानागेश 02/09/2014 - 23:42
माझा एक मित्र म्ह्णतो, 'आळस हा माणसाचा शत्रू आहे, असं सांगतात. पण माझा तर बाबा मित्रच आहे! मला फार आवडतो. नेहमी माझ्यासोबत असतो. कध्धी मला सोडून जात नाही.' ;)

विजुभाऊ 03/09/2014 - 12:17
खरे आहे आळस हा मोठ्ठा शत्रु आहे. पण गांधी म्हणायचे शत्रुवरही प्रेम करा. त्यामुळे या शत्रुवर माझे प्रेम आहे

सोत्रि 03/09/2014 - 00:38
आराम हा राम आहे.
हे असं ते तुमच्या (पक्षी: तुमच्या पिढ्यांमधे कोणाच्यातरी) कानात बोलले होते का? - (छिद्रान्वेषी) सोकाजी

कवितानागेश 03/09/2014 - 09:43
मी वर पाण्चटपणा उगीच केलाय. (सवयीनी) पण जिथे कृती करण्याची घाई नसते, तिथे आपण घाई करतो; आणि जिथे करायला हवी, तिथे आरामात सगळं आपोआप जुळून येण्याची वाट पाहात राहतो.>> हे अगदी पटतंय. :)

बॅटमॅन 03/09/2014 - 12:23
खरं तर रोजच्याच आयुष्यात कितीतरी अशा कृती कच-यासारख्या पडलेल्या असतात, कोणीतरी येऊन आपल्याला उचलेल आणि विल्हेवाट लावेल या आशेने. पण लोकांना कचरा ही जशी उचलण्याची कृती कमी आणि टाकण्याची जास्त वाटते, तसंच इतर कृतींबाबतही आहे.
एकच नंबर!!!! पण एका कवीने म्हटलेय त्याप्रमाणे या जन्मावर, या आळसावर, शतदा प्रेम करावे. म्हणून मी आळसावर प्रेम करतो.

समीरसूर 03/09/2014 - 12:26
अगदी बरोबर विचार! कृती श्रेष्ठच असते. ती चुकली तरी शिकवून जाते. कृतीशून्यता माणसाला मूढ बनवते. विचार पटले.
लेखनविषय:
मांडणी
वावर
जीवनमान
तंत्र
राहणी
लेखनप्रकार
विचार
लेख
मत
मला जराही धीर धरवत नाही यासाठी मी स्वतःला आधी दोष द्यायचो. आता नाही. अभिमान आहे मला मी उतावळा असल्याचा. माणूस सतत धावत असतो, पळत असतो. समोरची ट्रेन सुटली आणि तिच्यानंतर अजून एक ट्रेन येणार असली तरी मनातून एक आवाज उमटतो जो ओरडून ओरडून आपल्याला ती सुटणारी ट्रेन पकडायला सांगतो, आणि मग आपण जीवाची पर्वा न करता ती ट्रेन पकडायला धावत सुटतो. का? कारण समोर दिसणारी संधी सोडायला मन कधीच धजावत नाही. मनाला अनुभवाची भूक असते आणि प्रत्येक अनुभव एक वेगळीच शिकवण देऊन जात असतो. ही भूक भागवायची, वाढवायची प्रत्येक संधी मन हेरत असतं. आपल्याला मागे धरून ठेवतो तो शिकण्याचा आळस.

काळसारं (लघूकथा)

दशानन ·

सोत्रि 04/09/2014 - 00:37
तंबाखु जाळून राखुंडी तयार करतात, त्यामुळे ती काळी असते.
तंबाखू जाळून मशेरी होते. शेणाची गोवरी जाळल्यावर होते ती राखुंडी, ती पण काळी असू शकते. - (मशेरी ट्राय करून बघितलेला) सोकाजी

सोत्रि 04/09/2014 - 00:37
तंबाखु जाळून राखुंडी तयार करतात, त्यामुळे ती काळी असते.
तंबाखू जाळून मशेरी होते. शेणाची गोवरी जाळल्यावर होते ती राखुंडी, ती पण काळी असू शकते. - (मशेरी ट्राय करून बघितलेला) सोकाजी
लेखनविषय:
कथा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
तिने आपले हात धुतले न्हाणीमध्ये, चुलीवर आमटी गरम करायला ठेऊन, बाजूला ठेवलेली भाकरी ताटात घेतली, जरा वेळाने गरम आमटी वाटीत ओतली आणि भाकरीचा एक तुकडा मोडून त्यात बुडवला. बाजूची चिमणी रॉकेल संपल्यामुळे मंद मंद होत वीजू लागली होती, एकदाची ती विजली, तिने खस करून चुलीतले जळते लाकूड बाहेर काढले, झोपडी अगदी लाल रंगात उजळुन गेली.. तिने आपले हात ताटात धुतले व धडपडत बाहेर आली. बाहेर गच्च अंधार पसरला होता, दूरवर कोठेतरी एखादा फड जळत होता! तिने आपले त्याच्याकडे पाहिले न पाहिले आणि तोंडातल्या तोंडात पुटपुटली.. "शेण पडो, त्याच्या तोंडात!" आपली वळकट सरळ करून ती झोपी गेली. "अंग, रुक्मीअक्का..

मंदिर काढण्याचा गंभीर प्रस्ताव

माहितगार ·

मराठे 02/09/2014 - 20:30
बहाई टेंपल सारखं देऊळ उभं करावं आणि तिथे कोणत्याच देवाचं किंवा धर्माचं अधिष्टान नसावं. अर्थात अशा देवळात 'देऊळ' म्हणून कोणी येणार नाही. फार फार तर पर्यटक येतिल.

विकास 02/09/2014 - 20:39
संयुक्त राज्य अमेरीकेत ४००+ हिंदू मंदीरे आहेत. त्या व्यतिरीक्त कॅनडात आहेत ती वेगळी. आमच्या जवळच्या गावात एक चर्च विकायला काढले होते. ते आपल्या (प्रामुख्याने) गुर्जर बंधूंनी विकत घेतले आणि "मंदीर यही बनाएंगे" केले. ;) मराठी माणसे प्रामुख्याने देवळात जास्त इन्व्हॉल्व्ह नसतात. रामकृष्ण मठाच्या स्वामी परमानंदांनी १९१० साली बॉस्टनमधे वेदीक सेंटर चालू केले, ते अमेरीकेतले पहीले हिंदू मंदीर समजले जाते. आज देखील तेथे (चर्च स्टाईल मधे) रविवारी कार्यक्रम असतो. ज्यात आत्ताच्या स्वामींचे प्रवचन असते, आरती असते. बर्‍याचदा तेथे जास्त करून अभारतीय, गोरे अमेरीकन्स असल्याचे पाहीले आहे. गेल्या काही दिवसात ऐकले आहे की स्वामी नारायण संस्थेने न्यूजर्सीत जगातले सगळ्यात मोठ्ठे स्वामी नारायण मंदीर बांधले आहे. (बरोबर आठवत असेल तर १४० एकर्स). तेथे ते इतर शिक्षणापासून ते आरोग्यसेवे पर्यंतच्या सुविधा पण चालू करत आहेत. मला वाटते जॉर्जियात एका माणसाने देवळाच्या नावावर मिलियन्स $$ गोळा करून अफरातफर केली आणि आता अटकेत आहे का अटकेच्या मार्गावर आहे. आपली माणसे या देशात देखील व्हाईट कॉलर अफरातफरी (उदा. मेकँझीचे जुने बॉस, रजत गुप्ता) ते धार्मिक अफरातफरी मधे पुढे आहेत! ;) तुम्ही येथे शिवमंदीर म्हणालात म्हणूनः हवाईस "सद्गुरू शिवया सुब्रम्हण्यम स्वामी" नामक गोर्‍या अमेरीकन स्वामींनी आणि त्यांच्या संस्थेने काढलेले हवाईचे शिवमंदीर बघण्यासारखे आहे असे म्हणतात. खालील देवळाचे अजून बांधकाम पूर्ण होयचे आहे... Shiva Temple

माहितगार 02/09/2014 - 20:50
सुरेख आणि छान. अर्थात धागा लेख लिहिताना माझ्या डोळ्या समोर अद्याप भारतीय खूप प्रमाणात गेले नाहीत असे दक्षीण आमेरीका, आफ्रीका इत्यादी खंडातील देश आणि ज्युडायिक धर्मपरंपरांच्या पुर्वीच्या परंपरा आणि स्वतःच्या परंपरा जपणार्‍या समुदायांशी नाळ जुळवणे असा (अलिखीत) दृष्टीकोणही आहे. आपल्या माहितीपूर्ण प्रतिसादासाठी धन्यवाद

विकास 03/09/2014 - 01:04
अफ्रिका आणि द. अमेरीकेतला काही भाग असा आहे की जिथे हिंदू पिढ्यान् पिढ्या रहात आहेत... तिथे मंदीरे दिसतात. तरी देखील त्यातील एक त्या मानाने अनोळखी ठिकाण असलेल्या भागातील एक देऊळ... Victoria Hindu Temple, Mahé, Seychelles: Hindu Temple तसेच द. अमेरीकेतील सुरीनाम येथील एक देऊळः (त्याचा कळस बघा! :) ) Surinam Hindu Temple

पैसा 02/09/2014 - 21:12
पण सहसा सगळ्याचे व्यापारीकरण केले जाते. इथे एका योग शिकवणार्‍या संन्याशाने आश्रम उभा केला, तिथे ते कलकत्त्याहून येऊन दर वर्षी योगासने, क्रियायोग शिकवत असत. ते इथे नसताना आश्रमाची व्यवस्था बघण्यासाठी त्यांनी स्थानिक लोकांची एक कमिटी तयार केली होती. आश्रमाची जमीन आणि इमारत वगैरे रजिस्टर्ड ट्रस्टच्या नावे केले होते, मात्र पैसे स्वामीजींनीच गोळा केले होते. स्वामीजी भयंकर फटकळ असल्याने कमिटीच्या सदस्यांबरोबर त्यांचे पटेनासे झाले. तसेच कमिटीच्या लोकांचे उद्देश योगाचा प्रसार करणे हे दुय्यम आणि इतर व्यापारीकरण प्रमुख असे होते. अखेर कमिटीने स्वामीजींना इकडे यायला बंदी घातली. आता ही कमिटी आश्रम चालवण्यासाठी त्यांचे ऐकेल अशा कळसूत्री स्वामीजीच्या शोधात आहे असे ऐकले! =))

विकास 03/09/2014 - 01:22
काही वर्षांपूर्वीची गोष्टः आमच्या इथे (बॉस्टनच्या जवळपास) एक असाच संन्यस्त बाबा होता. त्याचे नाव क्रिपालू. त्याने अमेरीकेतील सगळ्यात मोठे योगा सेंटर काढले. त्याला त्यांनी "रिलिजिअस ऑर्डर" (मला वाटते म्हणजे "पंथ") ही संज्ञा प्राप्त करून घेतली. त्याला अनेक (गोरे) फॉलोअर्स होते. सगळेजण या क्रिपालू बाबांकडून सेलीबसीची (ब्रम्हचर्य व्रताची) दिक्षा घेऊन मनापासून पाळायचे. हे महाराज या साठी ८०च्या दशकात $३५०,००० ते $४५०,००० इतके वार्षिक उत्पन्न घेयचे! मग एक दिवस भांडे फुटले. बाकीचे सेलीबसी पाळताहेत आणि हे त्यातील काहीजणींबरोबर खाजगीत सेलिब्रिटी होत आहेत! ;) त्यातील प्रामाणिक योगा करणार्‍यांना धक्का बसला. असे ऐकले आहे, की हे महाशय चांगले बोलू शकत आणि प्रवचन देऊ शकत. म्हणून लोकांचा विश्वास होता त्याचाच विश्वासघात झाला. त्यात भर नंतर बाहेर आले की हे त्या सेंटरच्या कर्मचार्‍यांचे पैसे देत नसत. (रहाण्यास जागा देत आणि फुकटचे काम करून घेत... असे काहीसे). मग तुरूंगाची हवा लागू शकते हे समजल्यावर आउट ऑफ कोर्ट $२.५ मिलियन्सला प्रकरण मिटवले. जे सेंटरमधे नेमाने येत असत त्यांना ते या एका गोष्टीमुळे सोडावेसे वाटले नाही की योगसाधना भ्रष्ट अथवा चुकीची वाटली नाही. म्हणून त्यांनी त्यातील रिपिजिअस ऑर्डर प्रकरण काढून टाकले आणि एक सेक्यूलर संस्था म्हणून योगसाधाना नविन कमिटी आणून चालू ठेवली.

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 23:43
कमीत कमी श्रमात जास्तित जास्त पैसे ! शिवाय धार्मिक कार्यातून मिळणार्‍या उत्पन्नावर मिळकत कर नसतो ! अजून काय पाहिजे आहे ?! :)

एस 02/09/2014 - 23:50
पैशांसाठी हेच का? त्याचे दुसरेही बरेच मार्ग आहेत. आणि फक्त पैसे हाच उद्देश का ठेवावा? त्याला जगणे म्हणता येईल का? कितपत? कुठल्या निकषांवर? निकष आणि निष्कर्ष यांच्या परस्परसंबंधांची योग्यायोग्यता कशी आणि कुणी ठरवायची?

एस 03/09/2014 - 13:15
हे स्वत:ला कळत्या वयापासून विचारत आलोय. तुमच्याबरोबर शेअर केले कारण तुम्ही आमच्यासारखेच वाटत आलात म्हणून. सगळ्यांची मतं आणि मूल्यसंस्था सारखी व स्वच्छ नसतीलच. पण म्हणून आपण स्वतःला कितपत अधःपतित होऊ द्यायचं हा मूलभूत प्रश्न मला सतत भेडसावत राहतो. आय ट्रूली बिलिव्ह दॅट वुइ ऑल हॅव चॉइस. प्रश्न केवळ योग्य निवड करण्याचे धाडस दाखवण्याचा असतो.

डॉ सुहास म्हात्रे 03/09/2014 - 13:30
लैच सिरेस झालात ! इथे मूळ लेखापासून शेवटच्या प्रतिसादापर्यंत उपहासच उपहास भरलाय... आणि दुर्दैवाने त्याला सद्य वस्तूस्थिती कारण आहे !! "या लेखावरच्या प्रतिसादातील मते ही प्रतिसादकाची खरी वैयक्तीक मते असतीलच असे नाही." (आता तरी गैरसमज टळावा :) )

डॉ सुहास म्हात्रे 03/09/2014 - 17:55
तसं नाय काय ! उपहासामागेसुध्द्दा लय शिरेसनेसपना असतुया. व्यंगाचा उपयोग समाजाच्या व्यंगावर हसरे बोट ठेवण्यास उत्तम उपयोग होतो. मात्र, समाजात खूपच व्यंगे असली तर तो असे व्यंगलिखाण/चित्रे केवळ विनोद समजून हसून विसरून जातो, हे एक दुर्दैवी सत्य आहेच म्हणा.

इरसाल 03/09/2014 - 10:03
मंदिर, मस्जिद, चर्च, गुरुद्वारा यांवर टॅक्स लावायला सुरुवात केली तर.

माम्लेदारचा पन्खा 03/09/2014 - 13:01
फायदे बरेच होतील… एक म्हणजे मिपाच्या मेम्ब्रांना कायमचा कट्टा मिळेल. मंदिरात येणारा विविध प्रसाद 'स्वाहा' करण्याचे काम योग्य त्या लोकांना मिळेल.तिथे कारखान्यासारख्या शिफ्ट डूट्या लावू… बेरोजगारांना काम मिळेल …. रोजगारी लोकांना अर्थार्जनाची नवीन संधी उपलब्ध होईल ….सर्वात महत्वाचे म्हणजे सगळ्यांच्या पुढच्या ७ पिढ्या बसून खाण्याची सोय होईल. नाहीतरी ह्या देशात फक्त राजकारणी,गुंड,चलती असलेल्या मंदिरांचे ट्रस्टी आणि साधू संन्याशीच आरामात जगू शकतात …. बाकीचे शहाण्यासारखे सरळ देश सोडतात…. ज्यांना काहीच जमत नाही (म्हणजे अस्मादिक ) ते इथे सुखाने जगायची आशाच सोडून देतात….

धन्या 03/09/2014 - 17:14
देश कशाला सोडायचा? गीता प्रेस गोरखपूरची पुस्तके वाचून तुम्हीही प्रवचन दयायला सुरुवात करा. हाय काय आनी नाय काय.

प्रसाद गोडबोले 03/09/2014 - 17:43
गीता प्रेस गोरखपूरची पुस्तके
गीताप्रेसची सगळीच पुस्तके वाईट नसतात .... केवळ एका प्रवचनकाराच्या पुस्तकाचा अनुभवावरुन जनरलायझेशन करु नये व गीताप्रेसला बदनाम करु नये ही णम्र इणंती !! *stop*

प्रसाद गोडबोले 03/09/2014 - 17:49
ऑन अ सीरीयस नोट >>> पांडुरंगाचे एक सुंदर मंदीर... अगदी जुन्याकाळी पंढरपुरचे असेल तसे ... बांधावे अशी माझी फार इच्छा आहे तिथे विठ्ठलाची अगदी सेम तशीच मुर्ती असावी अन पुर्वीच्या काळी जशी विठ्ठलाला गळाभेट देता यायची तशी परत एकदा गळा भेट देता यावी !! क्षेमालागी जीव उतावीळ माझा | म्हणऊनी स्फुरताती बाहु | क्षेम देवु गेले तव मीची मी एकली | आसावला जीव राहो || *i-m_so_happy*

मराठे 02/09/2014 - 20:30
बहाई टेंपल सारखं देऊळ उभं करावं आणि तिथे कोणत्याच देवाचं किंवा धर्माचं अधिष्टान नसावं. अर्थात अशा देवळात 'देऊळ' म्हणून कोणी येणार नाही. फार फार तर पर्यटक येतिल.

विकास 02/09/2014 - 20:39
संयुक्त राज्य अमेरीकेत ४००+ हिंदू मंदीरे आहेत. त्या व्यतिरीक्त कॅनडात आहेत ती वेगळी. आमच्या जवळच्या गावात एक चर्च विकायला काढले होते. ते आपल्या (प्रामुख्याने) गुर्जर बंधूंनी विकत घेतले आणि "मंदीर यही बनाएंगे" केले. ;) मराठी माणसे प्रामुख्याने देवळात जास्त इन्व्हॉल्व्ह नसतात. रामकृष्ण मठाच्या स्वामी परमानंदांनी १९१० साली बॉस्टनमधे वेदीक सेंटर चालू केले, ते अमेरीकेतले पहीले हिंदू मंदीर समजले जाते. आज देखील तेथे (चर्च स्टाईल मधे) रविवारी कार्यक्रम असतो. ज्यात आत्ताच्या स्वामींचे प्रवचन असते, आरती असते. बर्‍याचदा तेथे जास्त करून अभारतीय, गोरे अमेरीकन्स असल्याचे पाहीले आहे. गेल्या काही दिवसात ऐकले आहे की स्वामी नारायण संस्थेने न्यूजर्सीत जगातले सगळ्यात मोठ्ठे स्वामी नारायण मंदीर बांधले आहे. (बरोबर आठवत असेल तर १४० एकर्स). तेथे ते इतर शिक्षणापासून ते आरोग्यसेवे पर्यंतच्या सुविधा पण चालू करत आहेत. मला वाटते जॉर्जियात एका माणसाने देवळाच्या नावावर मिलियन्स $$ गोळा करून अफरातफर केली आणि आता अटकेत आहे का अटकेच्या मार्गावर आहे. आपली माणसे या देशात देखील व्हाईट कॉलर अफरातफरी (उदा. मेकँझीचे जुने बॉस, रजत गुप्ता) ते धार्मिक अफरातफरी मधे पुढे आहेत! ;) तुम्ही येथे शिवमंदीर म्हणालात म्हणूनः हवाईस "सद्गुरू शिवया सुब्रम्हण्यम स्वामी" नामक गोर्‍या अमेरीकन स्वामींनी आणि त्यांच्या संस्थेने काढलेले हवाईचे शिवमंदीर बघण्यासारखे आहे असे म्हणतात. खालील देवळाचे अजून बांधकाम पूर्ण होयचे आहे... Shiva Temple

माहितगार 02/09/2014 - 20:50
सुरेख आणि छान. अर्थात धागा लेख लिहिताना माझ्या डोळ्या समोर अद्याप भारतीय खूप प्रमाणात गेले नाहीत असे दक्षीण आमेरीका, आफ्रीका इत्यादी खंडातील देश आणि ज्युडायिक धर्मपरंपरांच्या पुर्वीच्या परंपरा आणि स्वतःच्या परंपरा जपणार्‍या समुदायांशी नाळ जुळवणे असा (अलिखीत) दृष्टीकोणही आहे. आपल्या माहितीपूर्ण प्रतिसादासाठी धन्यवाद

विकास 03/09/2014 - 01:04
अफ्रिका आणि द. अमेरीकेतला काही भाग असा आहे की जिथे हिंदू पिढ्यान् पिढ्या रहात आहेत... तिथे मंदीरे दिसतात. तरी देखील त्यातील एक त्या मानाने अनोळखी ठिकाण असलेल्या भागातील एक देऊळ... Victoria Hindu Temple, Mahé, Seychelles: Hindu Temple तसेच द. अमेरीकेतील सुरीनाम येथील एक देऊळः (त्याचा कळस बघा! :) ) Surinam Hindu Temple

पैसा 02/09/2014 - 21:12
पण सहसा सगळ्याचे व्यापारीकरण केले जाते. इथे एका योग शिकवणार्‍या संन्याशाने आश्रम उभा केला, तिथे ते कलकत्त्याहून येऊन दर वर्षी योगासने, क्रियायोग शिकवत असत. ते इथे नसताना आश्रमाची व्यवस्था बघण्यासाठी त्यांनी स्थानिक लोकांची एक कमिटी तयार केली होती. आश्रमाची जमीन आणि इमारत वगैरे रजिस्टर्ड ट्रस्टच्या नावे केले होते, मात्र पैसे स्वामीजींनीच गोळा केले होते. स्वामीजी भयंकर फटकळ असल्याने कमिटीच्या सदस्यांबरोबर त्यांचे पटेनासे झाले. तसेच कमिटीच्या लोकांचे उद्देश योगाचा प्रसार करणे हे दुय्यम आणि इतर व्यापारीकरण प्रमुख असे होते. अखेर कमिटीने स्वामीजींना इकडे यायला बंदी घातली. आता ही कमिटी आश्रम चालवण्यासाठी त्यांचे ऐकेल अशा कळसूत्री स्वामीजीच्या शोधात आहे असे ऐकले! =))

विकास 03/09/2014 - 01:22
काही वर्षांपूर्वीची गोष्टः आमच्या इथे (बॉस्टनच्या जवळपास) एक असाच संन्यस्त बाबा होता. त्याचे नाव क्रिपालू. त्याने अमेरीकेतील सगळ्यात मोठे योगा सेंटर काढले. त्याला त्यांनी "रिलिजिअस ऑर्डर" (मला वाटते म्हणजे "पंथ") ही संज्ञा प्राप्त करून घेतली. त्याला अनेक (गोरे) फॉलोअर्स होते. सगळेजण या क्रिपालू बाबांकडून सेलीबसीची (ब्रम्हचर्य व्रताची) दिक्षा घेऊन मनापासून पाळायचे. हे महाराज या साठी ८०च्या दशकात $३५०,००० ते $४५०,००० इतके वार्षिक उत्पन्न घेयचे! मग एक दिवस भांडे फुटले. बाकीचे सेलीबसी पाळताहेत आणि हे त्यातील काहीजणींबरोबर खाजगीत सेलिब्रिटी होत आहेत! ;) त्यातील प्रामाणिक योगा करणार्‍यांना धक्का बसला. असे ऐकले आहे, की हे महाशय चांगले बोलू शकत आणि प्रवचन देऊ शकत. म्हणून लोकांचा विश्वास होता त्याचाच विश्वासघात झाला. त्यात भर नंतर बाहेर आले की हे त्या सेंटरच्या कर्मचार्‍यांचे पैसे देत नसत. (रहाण्यास जागा देत आणि फुकटचे काम करून घेत... असे काहीसे). मग तुरूंगाची हवा लागू शकते हे समजल्यावर आउट ऑफ कोर्ट $२.५ मिलियन्सला प्रकरण मिटवले. जे सेंटरमधे नेमाने येत असत त्यांना ते या एका गोष्टीमुळे सोडावेसे वाटले नाही की योगसाधना भ्रष्ट अथवा चुकीची वाटली नाही. म्हणून त्यांनी त्यातील रिपिजिअस ऑर्डर प्रकरण काढून टाकले आणि एक सेक्यूलर संस्था म्हणून योगसाधाना नविन कमिटी आणून चालू ठेवली.

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 23:43
कमीत कमी श्रमात जास्तित जास्त पैसे ! शिवाय धार्मिक कार्यातून मिळणार्‍या उत्पन्नावर मिळकत कर नसतो ! अजून काय पाहिजे आहे ?! :)

एस 02/09/2014 - 23:50
पैशांसाठी हेच का? त्याचे दुसरेही बरेच मार्ग आहेत. आणि फक्त पैसे हाच उद्देश का ठेवावा? त्याला जगणे म्हणता येईल का? कितपत? कुठल्या निकषांवर? निकष आणि निष्कर्ष यांच्या परस्परसंबंधांची योग्यायोग्यता कशी आणि कुणी ठरवायची?

एस 03/09/2014 - 13:15
हे स्वत:ला कळत्या वयापासून विचारत आलोय. तुमच्याबरोबर शेअर केले कारण तुम्ही आमच्यासारखेच वाटत आलात म्हणून. सगळ्यांची मतं आणि मूल्यसंस्था सारखी व स्वच्छ नसतीलच. पण म्हणून आपण स्वतःला कितपत अधःपतित होऊ द्यायचं हा मूलभूत प्रश्न मला सतत भेडसावत राहतो. आय ट्रूली बिलिव्ह दॅट वुइ ऑल हॅव चॉइस. प्रश्न केवळ योग्य निवड करण्याचे धाडस दाखवण्याचा असतो.

डॉ सुहास म्हात्रे 03/09/2014 - 13:30
लैच सिरेस झालात ! इथे मूळ लेखापासून शेवटच्या प्रतिसादापर्यंत उपहासच उपहास भरलाय... आणि दुर्दैवाने त्याला सद्य वस्तूस्थिती कारण आहे !! "या लेखावरच्या प्रतिसादातील मते ही प्रतिसादकाची खरी वैयक्तीक मते असतीलच असे नाही." (आता तरी गैरसमज टळावा :) )

डॉ सुहास म्हात्रे 03/09/2014 - 17:55
तसं नाय काय ! उपहासामागेसुध्द्दा लय शिरेसनेसपना असतुया. व्यंगाचा उपयोग समाजाच्या व्यंगावर हसरे बोट ठेवण्यास उत्तम उपयोग होतो. मात्र, समाजात खूपच व्यंगे असली तर तो असे व्यंगलिखाण/चित्रे केवळ विनोद समजून हसून विसरून जातो, हे एक दुर्दैवी सत्य आहेच म्हणा.

इरसाल 03/09/2014 - 10:03
मंदिर, मस्जिद, चर्च, गुरुद्वारा यांवर टॅक्स लावायला सुरुवात केली तर.

माम्लेदारचा पन्खा 03/09/2014 - 13:01
फायदे बरेच होतील… एक म्हणजे मिपाच्या मेम्ब्रांना कायमचा कट्टा मिळेल. मंदिरात येणारा विविध प्रसाद 'स्वाहा' करण्याचे काम योग्य त्या लोकांना मिळेल.तिथे कारखान्यासारख्या शिफ्ट डूट्या लावू… बेरोजगारांना काम मिळेल …. रोजगारी लोकांना अर्थार्जनाची नवीन संधी उपलब्ध होईल ….सर्वात महत्वाचे म्हणजे सगळ्यांच्या पुढच्या ७ पिढ्या बसून खाण्याची सोय होईल. नाहीतरी ह्या देशात फक्त राजकारणी,गुंड,चलती असलेल्या मंदिरांचे ट्रस्टी आणि साधू संन्याशीच आरामात जगू शकतात …. बाकीचे शहाण्यासारखे सरळ देश सोडतात…. ज्यांना काहीच जमत नाही (म्हणजे अस्मादिक ) ते इथे सुखाने जगायची आशाच सोडून देतात….

धन्या 03/09/2014 - 17:14
देश कशाला सोडायचा? गीता प्रेस गोरखपूरची पुस्तके वाचून तुम्हीही प्रवचन दयायला सुरुवात करा. हाय काय आनी नाय काय.

प्रसाद गोडबोले 03/09/2014 - 17:43
गीता प्रेस गोरखपूरची पुस्तके
गीताप्रेसची सगळीच पुस्तके वाईट नसतात .... केवळ एका प्रवचनकाराच्या पुस्तकाचा अनुभवावरुन जनरलायझेशन करु नये व गीताप्रेसला बदनाम करु नये ही णम्र इणंती !! *stop*

प्रसाद गोडबोले 03/09/2014 - 17:49
ऑन अ सीरीयस नोट >>> पांडुरंगाचे एक सुंदर मंदीर... अगदी जुन्याकाळी पंढरपुरचे असेल तसे ... बांधावे अशी माझी फार इच्छा आहे तिथे विठ्ठलाची अगदी सेम तशीच मुर्ती असावी अन पुर्वीच्या काळी जशी विठ्ठलाला गळाभेट देता यायची तशी परत एकदा गळा भेट देता यावी !! क्षेमालागी जीव उतावीळ माझा | म्हणऊनी स्फुरताती बाहु | क्षेम देवु गेले तव मीची मी एकली | आसावला जीव राहो || *i-m_so_happy*
मिपा नोड क्र. 28707 अन्वये समीरसूर यांचा मंदिर काढा.. एका प्रस्तावावर चर्चा चालू आहे. धार्मीकस्थानांच्या मर्यादांबद्दल त्या चर्चेत उमटणार्‍या सूरांपेक्षा माझा सूर काही निराळा असतो असे नाही. पण त्याचवेळी चुकत माकत का असेना भारतीय मंदिरांनी स्थानिक संस्कृतींच्या वैवीध्यपूर्ण जोपासनेत मोलाचा हातभार लावला आहे. अर्थात भारतात नवीन मंदिरे बनवण्यात फारसे काही नवीन साधेल असे नाही.

आदिकैलास ओमपर्वतदर्शन यात्रा पार्वती सरोवर परिक्रमाभाग-६

खुशि ·

एस 02/09/2014 - 20:14
पाचवा दिवस: सिर्खा ते गालागढ. १८ किमी. उंची ९५०० फूट आज अठरा किलोमीटरच जायचे असले तरी आजचा प्रवास खडतर आहे. त्यामुळे पहाटे चार वाजताच उठलो. आज आम्हाला बेड-टी मिळाला होता. चहा घेतला आणि भराभरा सर्व आवरले. आज नाश्ता सोबत बांधून मिळणार होता, त्यामुळे बोर्नव्हिटा पिऊन नाश्त्याचे पार्सल घेऊन वाटचालीला सिद्ध झालो. सिर्खाला मुक्कामाचे तंबू हे डोंगरमाथ्यावर होते. त्यामुळे थोडे पुढे जाताच खडांज्यांचा (ओबडधोबड दगडी पायर्‍या) उतार सुरू झाला. रात्री पाऊस पडून गेला होता त्यामुळे चिकचिक झाली होती. जपून हळूहळू उतरावं लागलं. उतरलो कसेबसे. समोर ठाकली होती कठीण रुंगलिग टॉपची खडी चढाई... थोडे थांबून चालू लागलो. घनदाट जंगल आहे. उन्हाची तिरीपही लागत नाही. सर्वत्र वेळूची - ज्यापासून बासरी बनवतात त्या बांबूची बने होती. त्या बनामधून वारा वेणूनाद घुमवत होता. मोठमोठ्या वृक्षांवरून तशीच मोठ्या आकाराची माणसाएवढी काळ्या तोंडाची पांढर्‍या रंगाची केसाळ माकडे धुडगूस घालत होती. मी जरा त्यांची मजा बघत उभी राहिले. हे थोडे पुढे गेले होते. मला थांबलेले पाहून म्हणाले, "ती काही त्र्यंबकेश्वरची माकडे नाहीत, येतील अंगावर." मी घाबरले आणि पुढे धावले. दगडाला अडखळले. बूट असूनही पायाची करंगळी मुडपली. आला एकदाचा रुंगलिंग टॉप. सारे पोहोचले होते. आज आम्ही मागे राहिलो होतो. आधी बूट काढून पाहिले. उजव्या पायाच्या करंगळीचे फर्स्ट मेटाकार्पल बोन डिसलोकेट झाले होते. स्ट्रॅपिंग करायला हवे होते. इकडेतिकडे शोधले. लाकडाची मला हवी तशी ढलपी मिळाली. मग स्टिकिंग-प्लास्टरने छानशी स्प्लिंट बनवली आणि करंगळीला स्ट्रॅपिंग केले. सर्वजण माझ्याकडे कुतुहलाने बघत होते. सुनील म्हणाला, "कमाल आहे वहिनी! न घाबरता स्वतःच उपाय केलात!" हे म्हणाले, "अरे ती हेच सारे करत असते तिच्या हॉस्पिटल मध्ये." असो. सर्वानी नाश्ता केला. सुनील पित्रे म्हणाले, "हा टॉप उतरला की थोड्या अंतरावर दोन रस्ते फुटतील. उजव्या बाजूचा रस्ता शॉर्टकट आहे. आपण त्या रस्त्याने जाऊ म्हणजे लवकर पोहोचू." निघालो. माझा पाय दुखत होता त्यामुळे मला चालायला वेळ लागत होता. सुनील पित्रे माझ्याबरोबर चालत होते. बाकी मंडळी पुढे गेली. त्यांच्याबरोबर पांडेजी गेले होते. रुंगलिंग टॉप उतरला. यथावकाश ते दोन रस्ते आले. बरोबरचे लोक दिसत नव्हते, पण आधी ठरले होते म्हणून मी आणि सुनील पित्रे त्या शॉर्टकटने निघालो. दाट जंगलातून रस्ता जात होता. चिखलही होता. खाजकुयली वारेमाप वाढलेली होती. जपून पावले टाकत होतो. तोच दिसले की दोघांच्याही बुटांवर जळवा चढल्या आहेत. मी घाबरले. सुनील माझ्या पायावरच्या जळवा काढायला लागले. मग मीही धीर करुन त्यांच्या बुटावरील जळवा काढू लागले. या गडबडीत दोघांच्याही हाताला बिच्छू (खाजकुयली) लागली. झाले! 'आधीच मर्कट, त्यात मद्य प्याला' अशी आमची अवस्था झाली. जळवा काढू की आग होत असलेल्या हाताला चोळू! सुनीलने जवळच उगवलेल्या पालक नावाच्या वनस्पतीची पाने तोडली आणि त्याचा रस हाताला लावायला दिला. स्वतःच्याही हाताला लावला. क्षणात आग होणे थांबले. खरोखरच देवाची करणी अगाध आहे. बिच्छू आहे तर लगेचच जवळ त्यावर उतारा पालकही त्याच्याच शेजारी तयार ठेवला. दोन्ही संकटांतून त्याच्याच कृपेने बाहेर पडलो आणि पुढे निघालो. थोड्याच वेळात काली नदीवरचा एक झुलता पूल आला. बरोबरचे लोक कसे दिसत नाहीत असा विचार करत पूल ओलांडून पुढे गेलो. आता नवीनच संकट समोर उभे ठाकले. पुढे रस्ताच नव्हता. डोंगर ढासळला होता. सुनील म्हणाले, "वहिनी हिमालयात रस्ता नसतो. तो आपल्याला तयार करुन घ्यावा लागतो." मी म्हटले, "हरकत नाही. तुम्ही दाखवा तसा मी तयार करते." मग उजव्या हाताने डोंगराचा आधार घेत डाव्या हाताने ढासळलेल्या मातीत वाट तयार करत हळूहळू पुढे जाऊ लागलो. सुनील म्हणाले, "वहिनी हिमालयात डोंगर चढताना कधीही पकडायचे नाही. तर फक्त आपल्या हाताचा पंजा डोंगराच्या भिंतीला दाबून ठेवायचा. कारण हिमालय हा ठिसूळमातीचा पर्वत आहे. आपण एखादा दगड किंवा झुडूप पकडायला जाऊ आणि तो दगड किंवा झुडूप निसटून येईल आणि आपणच पडू." रस्ता तयार करत-करत कसेबसे तो डोंगर चढून वर आलो. वरती सुंदर हिरवळीचा गालिचा पसरलेली प्रशस्त वायवाट विविधरंगी फुलांचे दागिने अंगाखांद्यावर लेवून आमची वाट बघत होती. पाठीवरची पिशवी काढून एका दगडावर बसलो. आमचे सहयात्री कुठेच दिसत नव्हते. पाणी प्यायलो. काय करावे असा विचार करत होतो, इतक्यात हे येताना दिसले. मी भान हरपून त्यांच्याकडे धावले! पाठोपाठ मीना, रोहिणी, सुनील शिंदे आणि पांडेजी आले. माझा जीव भांड्यात पडला. सर्वजण बसलो. ते सगळे दुसर्‍या रस्त्याने आले होते. तो मुळीच अवघड नव्हता. वाटेत त्यांनी गुटखा नावाची गावठी बटाट्याची स्वादिष्ट भाजी आणि पाव खाल्ला होता. आम्ही त्यांना लांबून डोंगर चढताना दिसत होतो. त्यामुळे ते निर्धास्त होते. सुनील पित्रे म्हणाले, "खरे सांगा वहिनी! तुम्ही घाबरला होता की नाही?" मी म्हटले, "घाबरले होते, पण माझ्या जिवासाठी नाही. कारण मी खाली पडले असते तर तुम्ही कसेही करुन मला वर काढले असतेच. पण तुम्ही जर पडला असतात तर मी काय केले असते? त्या जंगलात फक्त आपणा दोघांशिवाय चिटपाखरुही दिसत नव्हते. म्हणून मी घाबरले होते." असो. घनदाट जंगल, माकडे, बिच्छू-पालक, ढासळलेला डोंगर अशा भयानकतेबरोबरच मनोहारी सुवासिक फुले, खळखळणारे झरे, बासरीचा नाद घुमवणारा वारा अशी शिणवटा घालवणारी मनोरंजकता असलेला हा पहाटे साडेपाचला सुरु झालेला अठरा किमी आणि साडेनऊ हजार फूट उंचीचा चित्तथरारक प्रवास संध्याकाळी साडेपाचला बारा तासांनी गालागढच्या मुक्कामी सुफळ संपूर्ण झाला..! क्रमशः ------------------------------- मध्ये राहिलेल्या भागांचे मुद्रितशोधन नंतर वेळ मिळेल तसे पूर्ण करीन.

एस 02/09/2014 - 23:25
समाजकार्य करणारे मूर्ख असतात असे माझे प्रामाणिक मत लहानपणापासूनच आहे. जन्मात कधीही समाजकार्य करायचं नाही असंही स्वतःला बजावून बरेचदा झालंय. याचा अर्थ मी स्वतः मूर्ख नाही असा नाही. कित्येकदा ठामपणे नाही म्हणायचे असे ठरवूनसुद्धा शेवटी पूर्णपणे गुंततो आम्ही लोक. ह्या मुद्रितशोधनाबद्दल - तसे मी कबूल केले होते म्हणून. वचनपूर्ती. बाकी काही नाही.

प्यारे१ 02/09/2014 - 23:36
>>> समाजकार्य करणारे मूर्ख असतात असे माझे प्रामाणिक मत लहानपणापासूनच आहे. आमच्या तिस्तातै सेटलवाड(का काय ते), बर्‍याच एन जी ओ चालवणार्‍या ताया, बाप्ये सगळे मूर्ख? बाकी हात मिलाओ म्हणण्याइतपत मत पटलं.

खुशि 03/09/2014 - 19:12
धन्यवाद. आपल्या नावाच्या स्व वर जी चन्द्रकोर लिहिली आहेत ती कशी लिहितात शिकवा ना प्लीज मला तसे शब्द लिहिता येत नाहीत आभारी आहे मदत केल्या बद्दल.

एस 03/09/2014 - 19:30
तुमच्या कीबोर्डवरील Shift + E ही कळ त्यासाठी वापरा. म्हणजे तुम्हांला अ‍ॅप्पल असे लिहायचे असेल तर खालीलप्रमाणे टंकून पहा: Eppal. स्वॅप्स असे लिहिण्यासाठी swEps असे टंका. बघा प्रयत्न करून. (E कॅपिटल टंका टंकताना म्हणजे काम होईल.)

दशानन 03/09/2014 - 23:04
मुद्रितशोधन ?? हा प्रकार नाही समजला, तुम्ही मदत करत आहात हे प्रतिसादातून जाणवले, समजले. पण तुम्ही हे का करत आहात हे नाही समजले. त्यापेक्षा त्यांना अवघड शब्द कसे लिहावे हे समजवून देणे हा सोपा मार्ग नाही का? आता एका लेखावर प्रतिसाद दिला त्यात देखील मी एका गोष्टीचा उल्लेख केला होता "दोन-दोन वर्ष एका संकेतस्थळावर तुम्ही लिहित आहात, प्रतिसाद देत आहात तर तुम्हाला हे टंकन एवढे अवघड का जावे?" याचा विचार तुम्ही देखील करावा व आपला वेळ सत्कारणी लावावा. तुम्ही लिहून देत आहात म्हणून त्या आपल्याच पद्धतीने लिहित राहतील नेहमीच. गैरसमज नको, जे जाणवले ते लिहिले.

एस 03/09/2014 - 23:14
http://misalpav.com/comment/608556#comment-608556 इथे मी त्यांना त्याबद्दल थोडेसे सांगितले आहे आणि त्यांच्या आत्ताच्या सातव्या भागात चांगली प्रगतीही दिसली आहे. मुद्रितशोधनाबरोबर थोडेसे शुद्धलेखनही नीट करता येते. शब्द टंकणे आता त्यांना सोप्पे जातेय. हळूहळू व्याकरण आणि भाषेवरील हिंदीचा प्रभाव कमी करणे हेही त्यांना जमू लागेल. त्यांनी स्वतः त्यादृष्टीने काहीच प्रयत्न केले नसते आणि हा माणूस करतोय तर करू देत मुद्रितशोधन असं म्हटलं असतं तर मीही ह्यातून अंग काढून घेतलं असतंच. मला त्यांची मदतीची हाक प्रामाणिक वाटली म्हणून आणि थोडा माझा शुद्धलेखनाचा आग्रह यातून हे होतंय. अर्थात स्पूनफीडींग काही उपयोगाचे नाही हेही अगदी मान्य. आपलाही दृष्टिकोन योग्य असू शकेल.

दशानन 03/09/2014 - 23:28
तुमचा मुद्दा मान्य, पण मराठी टाइपिन्ग हे काय रॉकेट सायन्स नाही आहे, मी शुद्ध लिहाच याचा आग्रह धरु शकत नाही कारण मी स्वतः शुद्ध लिहू शकत नाही, कारण जास्तवेळा मी मोबाईलद्वारे ऑनलाईन असतो. पण हा मार्ग चूकीचा आहे असे जाणवले म्हणून स्पष्ट लिहले. राग नसावाच, उलट तुम्ही व त्यांनी देखील माझ्या प्रतिसादाकडे सकारात्मक दृष्टीने पहावे (तुम्ही पाहिले आहेच) ही अपेक्षा.

खुशि 04/09/2014 - 13:53
नमस्कार दशाननजी. मी प्रयत्न करत आहे पण नाही जमत अजुन आधि गमभन डाउन लोड केले होते पण आता त्यानी काहितरी वेगळी पद्धत केली आहे त्यामुळे मला मराठी टाइप करणे जमत नव्हते आता मी प्रमुखचे सोपे मराठी डाउन लोड केले आहे बाराखडी लिहुन घेतली आहे प्रयत्न करते आहे.मुळात म्हणजे माझा कॉम्प्युटरचा कसलाही कोर्स झालेला नाही.मी शाळेत असताना इंग्लिश,हिन्दी टायपिंग शिकले होते त्याला आता ४०पेक्षा जास्त वर्ष झाली.मी मराठी शाळेत शिकले माझे इंग्रजी फक्त माझ्या मेडिकल ज्ञाना पुरतेच मर्यादित आहे त्यामुळे इथे ज्या सुचना इंग्रजीत देतात त्या माझ्या डोक्यावरुन जातात.त्यातच मी आता म्हातारीही झाले आहे आणि म्हातारपण म्हणजे दुसरे लहानपण त्यामुळे मला एकच गोष्ट पुन्हा पुन्हा सांगावी मला मदत करणार्या माझ्या मित्राना. त्याना माझ्यासाठी मेहनत पडते या मुळे आपणास वाईट वाटते हे मी समजू शकते.क्षमा करा मला.

दशानन 24/09/2014 - 22:49
मी स्वत: दहावी नापास आहे, आणि तुमच्या वयाच्या आसपास पोचलो देखील आहे. एकच प्रणाली वापरा टाईप करण्यासाठी सर्वकाही सोपं जाईल. हा सर्व सवयीचा भाग असतो, एकदा टाईप करणे अंगवळणी पडले तर तुम्हालाच अजून खूप काही सोपं जाईल. *वय वर्ष ४०+ म्हणजे म्हातारपण असे तुम्ही समजत असाल तर कृपया हे लिहिणे इत्यादी सोडा व आधी आपले गैरसमज दूर करू घ्या, हा सल्ला ;)

कविता१९७८ 03/09/2014 - 10:00
मस्तं वाटतंय वाचायला, तुम्ही नर्मदा परीक्रमा केली आहे, मलाही खुप इच्छा आहे परीक्रमेची , पाहुयात मैयाची आज्ञा होते की नाही.

खुशि 03/09/2014 - 19:17
आपली कर्तव्ये पार पडली की मैय्या स्वतः तसा योग आणेल विश्वास ठेवा,तो पर्यंत रोज फक्त म्हणत जा मैय्या!मला परिक्रमा करायची आहे योग्यवेळी तू ती करवुन घे.

पैसा 03/09/2014 - 19:03
बर्‍याच ठिकाणांची नावे कधी कानावरून गेलेली पण नाहीत. वेगळाच अनुभव आहे खरा! @स्वॅप्स, सपादकांचे काम कमी केल्याबद्दल खूप धन्यवाद! मी नेहमी म्हणते की हे लेख जरा नीटनेटके करून टाकावेत, पण दुसरं काहीतरी काम आलं की ते राहूनच जातं!

खुशि 03/09/2014 - 19:22
माझे अडाणीचे वेडेवाकुडे लिखाण आपण कौतुकाने,आपुलकिने वाचता हे माझ्यासाठी खुप आहे.तुमच्या आपुलकीने तुम्ही सारे तुम्हाला न बघताही माझे खुप लाडके झाले आहात.

एस 02/09/2014 - 20:14
पाचवा दिवस: सिर्खा ते गालागढ. १८ किमी. उंची ९५०० फूट आज अठरा किलोमीटरच जायचे असले तरी आजचा प्रवास खडतर आहे. त्यामुळे पहाटे चार वाजताच उठलो. आज आम्हाला बेड-टी मिळाला होता. चहा घेतला आणि भराभरा सर्व आवरले. आज नाश्ता सोबत बांधून मिळणार होता, त्यामुळे बोर्नव्हिटा पिऊन नाश्त्याचे पार्सल घेऊन वाटचालीला सिद्ध झालो. सिर्खाला मुक्कामाचे तंबू हे डोंगरमाथ्यावर होते. त्यामुळे थोडे पुढे जाताच खडांज्यांचा (ओबडधोबड दगडी पायर्‍या) उतार सुरू झाला. रात्री पाऊस पडून गेला होता त्यामुळे चिकचिक झाली होती. जपून हळूहळू उतरावं लागलं. उतरलो कसेबसे. समोर ठाकली होती कठीण रुंगलिग टॉपची खडी चढाई... थोडे थांबून चालू लागलो. घनदाट जंगल आहे. उन्हाची तिरीपही लागत नाही. सर्वत्र वेळूची - ज्यापासून बासरी बनवतात त्या बांबूची बने होती. त्या बनामधून वारा वेणूनाद घुमवत होता. मोठमोठ्या वृक्षांवरून तशीच मोठ्या आकाराची माणसाएवढी काळ्या तोंडाची पांढर्‍या रंगाची केसाळ माकडे धुडगूस घालत होती. मी जरा त्यांची मजा बघत उभी राहिले. हे थोडे पुढे गेले होते. मला थांबलेले पाहून म्हणाले, "ती काही त्र्यंबकेश्वरची माकडे नाहीत, येतील अंगावर." मी घाबरले आणि पुढे धावले. दगडाला अडखळले. बूट असूनही पायाची करंगळी मुडपली. आला एकदाचा रुंगलिंग टॉप. सारे पोहोचले होते. आज आम्ही मागे राहिलो होतो. आधी बूट काढून पाहिले. उजव्या पायाच्या करंगळीचे फर्स्ट मेटाकार्पल बोन डिसलोकेट झाले होते. स्ट्रॅपिंग करायला हवे होते. इकडेतिकडे शोधले. लाकडाची मला हवी तशी ढलपी मिळाली. मग स्टिकिंग-प्लास्टरने छानशी स्प्लिंट बनवली आणि करंगळीला स्ट्रॅपिंग केले. सर्वजण माझ्याकडे कुतुहलाने बघत होते. सुनील म्हणाला, "कमाल आहे वहिनी! न घाबरता स्वतःच उपाय केलात!" हे म्हणाले, "अरे ती हेच सारे करत असते तिच्या हॉस्पिटल मध्ये." असो. सर्वानी नाश्ता केला. सुनील पित्रे म्हणाले, "हा टॉप उतरला की थोड्या अंतरावर दोन रस्ते फुटतील. उजव्या बाजूचा रस्ता शॉर्टकट आहे. आपण त्या रस्त्याने जाऊ म्हणजे लवकर पोहोचू." निघालो. माझा पाय दुखत होता त्यामुळे मला चालायला वेळ लागत होता. सुनील पित्रे माझ्याबरोबर चालत होते. बाकी मंडळी पुढे गेली. त्यांच्याबरोबर पांडेजी गेले होते. रुंगलिंग टॉप उतरला. यथावकाश ते दोन रस्ते आले. बरोबरचे लोक दिसत नव्हते, पण आधी ठरले होते म्हणून मी आणि सुनील पित्रे त्या शॉर्टकटने निघालो. दाट जंगलातून रस्ता जात होता. चिखलही होता. खाजकुयली वारेमाप वाढलेली होती. जपून पावले टाकत होतो. तोच दिसले की दोघांच्याही बुटांवर जळवा चढल्या आहेत. मी घाबरले. सुनील माझ्या पायावरच्या जळवा काढायला लागले. मग मीही धीर करुन त्यांच्या बुटावरील जळवा काढू लागले. या गडबडीत दोघांच्याही हाताला बिच्छू (खाजकुयली) लागली. झाले! 'आधीच मर्कट, त्यात मद्य प्याला' अशी आमची अवस्था झाली. जळवा काढू की आग होत असलेल्या हाताला चोळू! सुनीलने जवळच उगवलेल्या पालक नावाच्या वनस्पतीची पाने तोडली आणि त्याचा रस हाताला लावायला दिला. स्वतःच्याही हाताला लावला. क्षणात आग होणे थांबले. खरोखरच देवाची करणी अगाध आहे. बिच्छू आहे तर लगेचच जवळ त्यावर उतारा पालकही त्याच्याच शेजारी तयार ठेवला. दोन्ही संकटांतून त्याच्याच कृपेने बाहेर पडलो आणि पुढे निघालो. थोड्याच वेळात काली नदीवरचा एक झुलता पूल आला. बरोबरचे लोक कसे दिसत नाहीत असा विचार करत पूल ओलांडून पुढे गेलो. आता नवीनच संकट समोर उभे ठाकले. पुढे रस्ताच नव्हता. डोंगर ढासळला होता. सुनील म्हणाले, "वहिनी हिमालयात रस्ता नसतो. तो आपल्याला तयार करुन घ्यावा लागतो." मी म्हटले, "हरकत नाही. तुम्ही दाखवा तसा मी तयार करते." मग उजव्या हाताने डोंगराचा आधार घेत डाव्या हाताने ढासळलेल्या मातीत वाट तयार करत हळूहळू पुढे जाऊ लागलो. सुनील म्हणाले, "वहिनी हिमालयात डोंगर चढताना कधीही पकडायचे नाही. तर फक्त आपल्या हाताचा पंजा डोंगराच्या भिंतीला दाबून ठेवायचा. कारण हिमालय हा ठिसूळमातीचा पर्वत आहे. आपण एखादा दगड किंवा झुडूप पकडायला जाऊ आणि तो दगड किंवा झुडूप निसटून येईल आणि आपणच पडू." रस्ता तयार करत-करत कसेबसे तो डोंगर चढून वर आलो. वरती सुंदर हिरवळीचा गालिचा पसरलेली प्रशस्त वायवाट विविधरंगी फुलांचे दागिने अंगाखांद्यावर लेवून आमची वाट बघत होती. पाठीवरची पिशवी काढून एका दगडावर बसलो. आमचे सहयात्री कुठेच दिसत नव्हते. पाणी प्यायलो. काय करावे असा विचार करत होतो, इतक्यात हे येताना दिसले. मी भान हरपून त्यांच्याकडे धावले! पाठोपाठ मीना, रोहिणी, सुनील शिंदे आणि पांडेजी आले. माझा जीव भांड्यात पडला. सर्वजण बसलो. ते सगळे दुसर्‍या रस्त्याने आले होते. तो मुळीच अवघड नव्हता. वाटेत त्यांनी गुटखा नावाची गावठी बटाट्याची स्वादिष्ट भाजी आणि पाव खाल्ला होता. आम्ही त्यांना लांबून डोंगर चढताना दिसत होतो. त्यामुळे ते निर्धास्त होते. सुनील पित्रे म्हणाले, "खरे सांगा वहिनी! तुम्ही घाबरला होता की नाही?" मी म्हटले, "घाबरले होते, पण माझ्या जिवासाठी नाही. कारण मी खाली पडले असते तर तुम्ही कसेही करुन मला वर काढले असतेच. पण तुम्ही जर पडला असतात तर मी काय केले असते? त्या जंगलात फक्त आपणा दोघांशिवाय चिटपाखरुही दिसत नव्हते. म्हणून मी घाबरले होते." असो. घनदाट जंगल, माकडे, बिच्छू-पालक, ढासळलेला डोंगर अशा भयानकतेबरोबरच मनोहारी सुवासिक फुले, खळखळणारे झरे, बासरीचा नाद घुमवणारा वारा अशी शिणवटा घालवणारी मनोरंजकता असलेला हा पहाटे साडेपाचला सुरु झालेला अठरा किमी आणि साडेनऊ हजार फूट उंचीचा चित्तथरारक प्रवास संध्याकाळी साडेपाचला बारा तासांनी गालागढच्या मुक्कामी सुफळ संपूर्ण झाला..! क्रमशः ------------------------------- मध्ये राहिलेल्या भागांचे मुद्रितशोधन नंतर वेळ मिळेल तसे पूर्ण करीन.

एस 02/09/2014 - 23:25
समाजकार्य करणारे मूर्ख असतात असे माझे प्रामाणिक मत लहानपणापासूनच आहे. जन्मात कधीही समाजकार्य करायचं नाही असंही स्वतःला बजावून बरेचदा झालंय. याचा अर्थ मी स्वतः मूर्ख नाही असा नाही. कित्येकदा ठामपणे नाही म्हणायचे असे ठरवूनसुद्धा शेवटी पूर्णपणे गुंततो आम्ही लोक. ह्या मुद्रितशोधनाबद्दल - तसे मी कबूल केले होते म्हणून. वचनपूर्ती. बाकी काही नाही.

प्यारे१ 02/09/2014 - 23:36
>>> समाजकार्य करणारे मूर्ख असतात असे माझे प्रामाणिक मत लहानपणापासूनच आहे. आमच्या तिस्तातै सेटलवाड(का काय ते), बर्‍याच एन जी ओ चालवणार्‍या ताया, बाप्ये सगळे मूर्ख? बाकी हात मिलाओ म्हणण्याइतपत मत पटलं.

खुशि 03/09/2014 - 19:12
धन्यवाद. आपल्या नावाच्या स्व वर जी चन्द्रकोर लिहिली आहेत ती कशी लिहितात शिकवा ना प्लीज मला तसे शब्द लिहिता येत नाहीत आभारी आहे मदत केल्या बद्दल.

एस 03/09/2014 - 19:30
तुमच्या कीबोर्डवरील Shift + E ही कळ त्यासाठी वापरा. म्हणजे तुम्हांला अ‍ॅप्पल असे लिहायचे असेल तर खालीलप्रमाणे टंकून पहा: Eppal. स्वॅप्स असे लिहिण्यासाठी swEps असे टंका. बघा प्रयत्न करून. (E कॅपिटल टंका टंकताना म्हणजे काम होईल.)

दशानन 03/09/2014 - 23:04
मुद्रितशोधन ?? हा प्रकार नाही समजला, तुम्ही मदत करत आहात हे प्रतिसादातून जाणवले, समजले. पण तुम्ही हे का करत आहात हे नाही समजले. त्यापेक्षा त्यांना अवघड शब्द कसे लिहावे हे समजवून देणे हा सोपा मार्ग नाही का? आता एका लेखावर प्रतिसाद दिला त्यात देखील मी एका गोष्टीचा उल्लेख केला होता "दोन-दोन वर्ष एका संकेतस्थळावर तुम्ही लिहित आहात, प्रतिसाद देत आहात तर तुम्हाला हे टंकन एवढे अवघड का जावे?" याचा विचार तुम्ही देखील करावा व आपला वेळ सत्कारणी लावावा. तुम्ही लिहून देत आहात म्हणून त्या आपल्याच पद्धतीने लिहित राहतील नेहमीच. गैरसमज नको, जे जाणवले ते लिहिले.

एस 03/09/2014 - 23:14
http://misalpav.com/comment/608556#comment-608556 इथे मी त्यांना त्याबद्दल थोडेसे सांगितले आहे आणि त्यांच्या आत्ताच्या सातव्या भागात चांगली प्रगतीही दिसली आहे. मुद्रितशोधनाबरोबर थोडेसे शुद्धलेखनही नीट करता येते. शब्द टंकणे आता त्यांना सोप्पे जातेय. हळूहळू व्याकरण आणि भाषेवरील हिंदीचा प्रभाव कमी करणे हेही त्यांना जमू लागेल. त्यांनी स्वतः त्यादृष्टीने काहीच प्रयत्न केले नसते आणि हा माणूस करतोय तर करू देत मुद्रितशोधन असं म्हटलं असतं तर मीही ह्यातून अंग काढून घेतलं असतंच. मला त्यांची मदतीची हाक प्रामाणिक वाटली म्हणून आणि थोडा माझा शुद्धलेखनाचा आग्रह यातून हे होतंय. अर्थात स्पूनफीडींग काही उपयोगाचे नाही हेही अगदी मान्य. आपलाही दृष्टिकोन योग्य असू शकेल.

दशानन 03/09/2014 - 23:28
तुमचा मुद्दा मान्य, पण मराठी टाइपिन्ग हे काय रॉकेट सायन्स नाही आहे, मी शुद्ध लिहाच याचा आग्रह धरु शकत नाही कारण मी स्वतः शुद्ध लिहू शकत नाही, कारण जास्तवेळा मी मोबाईलद्वारे ऑनलाईन असतो. पण हा मार्ग चूकीचा आहे असे जाणवले म्हणून स्पष्ट लिहले. राग नसावाच, उलट तुम्ही व त्यांनी देखील माझ्या प्रतिसादाकडे सकारात्मक दृष्टीने पहावे (तुम्ही पाहिले आहेच) ही अपेक्षा.

खुशि 04/09/2014 - 13:53
नमस्कार दशाननजी. मी प्रयत्न करत आहे पण नाही जमत अजुन आधि गमभन डाउन लोड केले होते पण आता त्यानी काहितरी वेगळी पद्धत केली आहे त्यामुळे मला मराठी टाइप करणे जमत नव्हते आता मी प्रमुखचे सोपे मराठी डाउन लोड केले आहे बाराखडी लिहुन घेतली आहे प्रयत्न करते आहे.मुळात म्हणजे माझा कॉम्प्युटरचा कसलाही कोर्स झालेला नाही.मी शाळेत असताना इंग्लिश,हिन्दी टायपिंग शिकले होते त्याला आता ४०पेक्षा जास्त वर्ष झाली.मी मराठी शाळेत शिकले माझे इंग्रजी फक्त माझ्या मेडिकल ज्ञाना पुरतेच मर्यादित आहे त्यामुळे इथे ज्या सुचना इंग्रजीत देतात त्या माझ्या डोक्यावरुन जातात.त्यातच मी आता म्हातारीही झाले आहे आणि म्हातारपण म्हणजे दुसरे लहानपण त्यामुळे मला एकच गोष्ट पुन्हा पुन्हा सांगावी मला मदत करणार्या माझ्या मित्राना. त्याना माझ्यासाठी मेहनत पडते या मुळे आपणास वाईट वाटते हे मी समजू शकते.क्षमा करा मला.

दशानन 24/09/2014 - 22:49
मी स्वत: दहावी नापास आहे, आणि तुमच्या वयाच्या आसपास पोचलो देखील आहे. एकच प्रणाली वापरा टाईप करण्यासाठी सर्वकाही सोपं जाईल. हा सर्व सवयीचा भाग असतो, एकदा टाईप करणे अंगवळणी पडले तर तुम्हालाच अजून खूप काही सोपं जाईल. *वय वर्ष ४०+ म्हणजे म्हातारपण असे तुम्ही समजत असाल तर कृपया हे लिहिणे इत्यादी सोडा व आधी आपले गैरसमज दूर करू घ्या, हा सल्ला ;)

कविता१९७८ 03/09/2014 - 10:00
मस्तं वाटतंय वाचायला, तुम्ही नर्मदा परीक्रमा केली आहे, मलाही खुप इच्छा आहे परीक्रमेची , पाहुयात मैयाची आज्ञा होते की नाही.

खुशि 03/09/2014 - 19:17
आपली कर्तव्ये पार पडली की मैय्या स्वतः तसा योग आणेल विश्वास ठेवा,तो पर्यंत रोज फक्त म्हणत जा मैय्या!मला परिक्रमा करायची आहे योग्यवेळी तू ती करवुन घे.

पैसा 03/09/2014 - 19:03
बर्‍याच ठिकाणांची नावे कधी कानावरून गेलेली पण नाहीत. वेगळाच अनुभव आहे खरा! @स्वॅप्स, सपादकांचे काम कमी केल्याबद्दल खूप धन्यवाद! मी नेहमी म्हणते की हे लेख जरा नीटनेटके करून टाकावेत, पण दुसरं काहीतरी काम आलं की ते राहूनच जातं!

खुशि 03/09/2014 - 19:22
माझे अडाणीचे वेडेवाकुडे लिखाण आपण कौतुकाने,आपुलकिने वाचता हे माझ्यासाठी खुप आहे.तुमच्या आपुलकीने तुम्ही सारे तुम्हाला न बघताही माझे खुप लाडके झाले आहात.
पाचवा दिवस: सिर्खा ते गालागढ. १८ किमी. उंची ९५०० फूट आज अठरा किलोमीटरच जायचे असले तरी आजचा प्रवास खडतर आहे. त्यामुळे पहाटे चार वाजताच उठलो. आज आम्हाला बेड-टी मिळाला होता. चहा घेतला आणि भराभरा सर्व आवरले. आज नाश्ता सोबत बांधून मिळणार होता, त्यामुळे बोर्नव्हिटा पिऊन नाश्त्याचे पार्सल घेऊन वाटचालीला सिद्ध झालो. सिर्खाला मुक्कामाचे तंबू हे डोंगरमाथ्यावर होते. त्यामुळे थोडे पुढे जाताच खडांज्यांचा (ओबडधोबड दगडी पायर्‍या) उतार सुरू झाला. रात्री पाऊस पडून गेला होता त्यामुळे चिकचिक झाली होती. जपून हळूहळू उतरावं लागलं. उतरलो कसेबसे.

मंदिर काढा..

समीरसूर ·

सुहास झेले 02/09/2014 - 14:18
हा हा हा ... मागे मी आणि एक मित्र ह्याचा सिरीअसली विचार करत होतो. एक प्लॉट घ्यायचा आणि मस्त मंदिर बांधायचे... बाकी सगळे आपोआप चालून येते, बघितलाय अश्या अनेक मंदिरांचा प्रवास.. असो !! अजूनही आयडिया हिट आहे हेवेसांनल... बोला करायची का सुरुवात? :D ;-)

आदूबाळ 02/09/2014 - 15:48
छ्या... विकत घेतलेल्या जमिनीवरचं कोरंक्रिंग स्टार्टप मंदिर काय पैसे खेचणार नाही. त्यापेक्षा कुठल्यातरी गल्लीबोळातलं जुनाट मंदिर टेकओवर करणं सोपं पडेल. त्या देवळाला "कोपर्‍या गणपती" वगैरे नाव असलं तर त्यावरून ष्टोर्‍याही रिवर्स एंजिनियर करता येतील...

पैसा 02/09/2014 - 15:52
नाहीतर "मला रात्री दृष्टांत झाला, मला जमिनीतून बाहेर काढ!" टैप श्टोर्‍या आधी पसरवायच्या. मग गाजावाजा करून शोध आणि मग जमीन खणून मूर्ती सापडेल अशी व्यवस्था करायची. हाकानाका!

खटपट्या 03/09/2014 - 06:15
असा प्रकार खरोखर घडला आहे कळव्यामध्ये. एका उत्तर भारतीय महिलेला स्वप्न पडले.… दुसऱ्या दिवशी ती पारसिकनगर च्या एका टेकडीवर एका दगडाला शेंदूर फासून बसली. नेहमीप्रमाणे लोकांची रीघ लागली. शेवटी पोलिसांनि हस्तक्षेप केला. अजूनहि लोक जात असतील. देर्देकरांना हा प्रकार माहित असेल.

प्रमोद देर्देकर 03/09/2014 - 09:38
नाही रे क खटपट्या पण विचारुन बघतो. मला वाटतं आजच्या सगळ्या छोट्या मोठया देवस्थानांबाबतीत असे प्रकार होत आहेत. जसे जो पर्यंत मनोजकुमारचा पिक्चर आला नव्हता तो पर्यंत साईबाबा तरी कुठे फेमस होते. तसेचा वैष्णवदेवी , शनी शिंगणापुर या देवतांबद्दल बोलता येईल. ताजं उदा. म्हणजे अगदि १९९० पर्यंत मुंबईतल्या लालबागचा गणेश गल्लीतला गणपती मोठा म्हणुन प्रसिध्द होता आम्ही तोच पाहायला जायचो तेव्हा लालाबागच्या राजाचं नाव सुध्दा नव्हतं. फक्त एक आश्चर्य वाटतं की कोट्यावधी रुपये खर्च करुन बिर्ला मंड्ळींनी भारतात सर्व ठिकाणी मंदिरे बांधली अगदि सगळ्या सोयी सुविंधांसकट मग समीरसुर यांनी म्हंटल्या प्रमाणे तिकडे भक्तगण म्हणावे तसे का गर्दी करत नाहीत?

पगला गजोधर 03/09/2014 - 14:33
या मंदिरात जो कोणी फक्त फक्त १११११ रु चा अभिषेक करतो, त्याला ऐका देशाचा ह१ब प्रकारचा विसा लगेचच मिळतो, असे पिल्लू सोडून द्यायचे… देवाचे नाव विसा-मारूती/गणेश वै ठेवता येईल.

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 14:44
हे सगळं करण्यासाठी जे मन लागतं ते कुठून मिळवायचं? च्च्च्च्च्च ! असा विचार केलात तर मग तुम्ही चलाख आस्तिक कसे बनणार ? आणि ते नाही बनलात तर आस्तिकतेच्या आधारे धनदंडगे कसे बनणार ?? मला तर तुमची काळजी वाटायला लागलीय ;) :)

समीरसूर 02/09/2014 - 14:46
आपण आयडियाज द्यायच्या. तेवढं काँट्रिब्युशन चोख द्यायचं. अंमलबजावणी करण्यासाठी 'चलाख आस्तिक' असतीलच ना! ;-) आणि एकदा नोटांची बंडलं दिसायला लागल्यावर आणि सोनं-चांदी चमकायला लागल्यावर कसलं मन आणि कसलं काय्...फिर रुकने का नही, बस गिनते रहने का...और सबसे बडी बात, सोचने का भी नही...जो ज्यादा सोचता है, वो अक्सर पीछे रह जाता है... मग काय, जमिनीवर जमिनी घेत रहायच्या. भक्तीमार्गातले सगळे बिझनेस सुरु करायचे. आता मिटली काळजी? शेवटी मिपावर कुणीतरी म्हणतंच ना 'देवाक काळजी'. तसंच आहे हे. ;-)

मृत्युन्जय 02/09/2014 - 14:47
अंमलबजावणी करण्यासाठी 'चलाख आस्तिक' असतीलच ना!
अंमलबजावणीसाठी चलाख नास्तिकच हवा. तो प्रसंगी देवालाही विकुन पैसा कमावेल. कारण त्याला असेही देवाशी काही घेणेदेणे नसते,

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 15:25
चलाख आस्तिक आणि चलाख नास्तिक यांच्यातील सीमारेषा फार धूसर असते... "ती कशी ?" यावर मागच्या माझ्या "आस्तिक-नास्तिक" धाग्याचा उत्तरार्ध लिहायचे मनात आहे. वेळ मिळाला की पाडून टाकावा म्हणतो :)

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 17:40
पितळेची समई चिखलात लोळवा आणि आठवडा दहा दिवस त्याचच्याच बुड्वून ठेवा. मस्त प्राचीन "लूक" येइल. ।हाकानाका ! +D

विवेकपटाईत 04/09/2014 - 10:51
कोणत्या विदाच्या आधारे तुम्ही या निष्कर्षाप्रत आलात? उत्तर : मराठी लोकांना धंधा जमत नाय

समीरसूर 04/09/2014 - 11:49
अनिरुद्ध बापू मराठीच! चितळे मराठीच. डीएसके मराठीच. नरेंन्द्र महाराज मराठीच. पर्सिस्टंटचे देशपांडे आणि केपीआयटीचे पंडित मराठीच. देसाई बंधूवाले देसाई मराठीच. दगडूशेठ गणपतीवाले आणि सिद्धिविनायकवाले भक्तीमार्गातील व्यवसायी मराठीच. ;-) आम्हाला पण जमेल! :-)

माईसाहेब कुरसूंदीकर 02/09/2014 - 15:24
हल्ली नविन धंदा चालू करणे ह्याला 'स्टार्ट-अप' म्हणतात असे ऐकलय.मंदिर स्टार्ट-अप ही संकप्ल्पना फायदेशीर वाटते. तुमच्या त्या इन्व्हेस्टर का काय लोकांना सांगून पहा. (येथे कोणाच्याही धार्मिक भावना दुखावण्याचा उद्देश नाही. मंदिर स्टार्ट-अप सारखे मसजिद स्टार्ट-अप,चर्च स्टार्ट-अप असाही विचार करता येईल.) (दर्गा स्टार्ट-अप बर्यापैकी चालेल असे मानणारी सेक्युलर्)माई

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 17:42
मंदिर स्टार्ट-अप सारखे मसजिद स्टार्ट-अप,चर्च स्टार्ट-अप असाही विचार करता येईल. तुम्ही कोठून (कुठल्या देशातून) पैसा खेचू शकाल त्यावर हे अवलंबून आहे ;)

गवि 02/09/2014 - 15:54
यावरुन व्यंकटेश माडगूळकरांची "एका नवीन देवस्थानाचा जन्म" ही अफलातून कथा आठवली. माणदेशी अन हेलदार शब्दांत त्यांनी कथाकथनही केलंय तिचं..

पोटे 02/09/2014 - 16:42
खड्डा खणुन त्यात भरपुर कडधान्ये घालावीत. त्यावर समै मूर्ती ठेवावी. माती घालुन बुजवावे. मग दृष्टान्त झाला म्हणुन कोकलावे. ऱोज खड्ड्यावर पाणी घालावे. कडधान्ये फुगुन मुर्ती वर येते. याला स्वयम्भु मुर्ती म्हणतात

नानासाहेब नेफळे 02/09/2014 - 19:44
एवढे करण्यापेक्षा दाढी करणे बंद करावे ,तीन महीन्यानंतर नावामागे स्वामी वा श्रीश्रीश्री वा महंत योगीराज वगैरे जोडावे, आश्रम, भक्तगण( यात सुंदर ललनांचा जास्त भरणा असतो ),पैसा ,इंम्पोर्टेड गाड्या, गेलाबाजार परदेशात एखादे बेट व आश्रम. कशाला हिरव्या चादरीला पैसे खर्च करायचे?

विलासराव 15/09/2014 - 10:13
म्हणुन्च तर ईतके फोटो टाकले कॉपीटीशन नको म्हणुन. आता पाठवा नेमणुक लेटर पॅकेजसह********. दिसणे जास्त महत्वाचे या रोलमधे त्यामुळे वाटाही तसाच असावा. भक्ताच्या सोयीस्कर प्रश्नांना उत्त्रे देउन इतर वेळी मौन. चुकुन काही उत्त्र गेलेच तर अवलीया म्हणुन प्रसीद्धी आहेच. फोटोत दिसत नाहीत पण अजुनही बर्याच पुरक कला आहेत आपल्याकडे.

काळा पहाड 15/09/2014 - 17:56
"सिनीयर अ‍ॅडव्हायजरी बाबा" या पोस्टचं म्हणून लेटर पाठवलंय. प्रोबेशन मध्ये १० लाखाचं टार्गेट आहे. २ भक्त आणि १ भक्तीण अनुयायांचा जत्था तुम्हाला देण्यात येईल. ६ महिन्यांपर्यंत प्रोबेशन, त्या नंतर "व्हाईस प्रेसिडेंशियल बाबा" या पदावर कायम्स्वरूपी नेमणूक करण्यात येईल व अनुयायांची संख्या जरूरीप्रमाणे वाढवण्यात येईल. अपॉईंटमेट लेटर च्या पहिल्या पानावर आपला "हॅलो" असलेला आणि पद्मासनातला फोटो (पूर्ण कपडे घालून आणि शक्यतो चिलिम घेवून) आणि शेवटच्या पानावर आपल्या डाव्या पायाचा ठसा उमटवून स्पीड पोस्टाद्वारे मंदिराकडे पाठवावा (उगीच मनातल्या मनात फॅक्स केलाय अस्लं आमाला सांगू नये, ते पब्लिक साठी).

llपुण्याचे पेशवेll 04/09/2014 - 17:14
हा सेफ मार्ग आहे. इन्वेस्टमेंट फार नाही. आणि आपले सगळे भाई कसे एका हाकेसरशी मदतीला येतात. :-)

आदूबाळ 02/09/2014 - 17:26
मिपाकडे जबरदस्त म्यान (आणि वुमन) पावर देखील आहे. गुरुजी आहेत, हुकमी संस्कृत श्लोक-स्तोत्रं रचून देणारे आहेत, पाहिजे त्या स्केलवर उत्तम प्रसादाच्या पाकृ देऊ शकणारे बल्लव आहेत, व्यवस्थापन तज्ज्ञ आहेत, "तमक्या चौल राजाच्या शिलालेखात या मंदिराला देणगी दिल्याचा उल्लेख आहे" हे शाबीत करणारे आहेत, कमाल ष्टोर्‍या रचणारे आहेत, ग्राफिक डिज्जायनर आहेत. बोलभांड लोकांची तर ददातच नाही...

बॅटमॅन 02/09/2014 - 17:35
आयला खरंच की! सगळे सगळे आहेत. काढाच येक मंदिर आता! शिलालेखांचे नमुने देईन म्हणतो. श्लोक पाडून झाले की ब्राह्मी किंवा खरोष्ठी लिपीत कोरायची व्यवस्था करू, म्हणजे बाय डिफॉल्ट मंदिर सातवाहन काळात जाणार.

बॅटमॅन 02/09/2014 - 17:42
नाही नाही. सातवाहनच प्राचीन वाटेल. एक प्यारलल उदा. देतो. नौवारी अगोदर, मग सहा/पाच (चूभूदेघे) वारी आली. तद्वतच अगोदर सातवाहन, मग सहा मग पाच आलं. ;)

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 17:50
शिलालेखात सिंधू संस्कृतीची अक्षरे जास्त सोईची पडतील... त्यांचा आजपर्यंत पुरेसा अर्थ लागलेला नसल्याने "हे नक्की काय?" हे समजेपर्यंत भरपूर कथा = भरपूर माया करता येईल. किंबहूना चार नोकरदार संशोधक आपल्याला हवा असलेला अर्थ लावायला १% समभागावर ठेवता येतील... मग काय जगात सर्वात प्राचीन १०,००० वर्षांपासूनचे जागृत देवस्थान आपल्याच हाती =)) (स्वगत : मिपावर कल्पनेचे मजले रचणार्‍यांची कमी नाही. संमं ला त्यांची एक स्पर्धा घ्यायला सांगायला हवे. :) )

बॅटमॅन 02/09/2014 - 17:53
हाहाहाहा, एकच नंबर =)) =)) =)) =)) =)) सिंधू + ब्राह्मी + इजिप्शियन असा त्रैभाषिक लेख लिहून पार फॅरो रामसेसपासून सर्वांनी मंदिराला देणगी दिल्याचे सिद्ध करता येईल =))

जेपी 02/09/2014 - 17:59
अवांतर-बॅट्या खफ वर तुझ्या नावाने वाँरट निघालय. अतिअवांतर -ट्रॉय चा पुढचा भाग जुन मध्ये टाकणार होतास,अजुन आला नाय.

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 18:07
सिंधू + ब्राह्मी + इजिप्शियन असा त्रैभाषिक लेखाचा प्रयोग करून पहावा असा आहे ;) "रामसेस म्हणजे इजिप्शियन लोकांनी केलेला राम शब्दाचा अपभ्रंश आहे" हे त्या शिलालेखात सिद्ध करता येईल. "सद्याच्या थायलंडच्या राजाला नववा राम (रामा द नाईंथ) म्हणतात नाही का ? तसेच ते होते" हा सज्जड आत्ता आस्तित्वात असलेला पुरावा ठासून सांगता येईल. भाविकांना इतरांना आलेल्या (पक्षी, पसरवलेल्या) जाज्वल्य अनुभवांच्या कथांच्या पार्श्वभूमीवर पूर्व-पश्चिम, रामसेस-राम असे क्षुल्लक फरक महत्वाचे वाटत नाहीत असा अनुभव आहे. :)

बॅटमॅन 02/09/2014 - 18:10
हाहाहा, अगदी अगदी ;) विशेषतः प वि वर्तक आणि पु ना ओक यांची विचारमौक्तिके लावली तर अजून फेमस होण्याची ग्यारंटीच!!!

प्रचेतस 02/09/2014 - 18:38
सिधम | रञो सातवाहननं सिरिसालाहणो सव ८ हेम २ दिव १ प्रथमस भविसस महामंडलिकस्स गंडरादितस जनपदे मिरिञ्जनिहारे गोमिकस वाल्गुदस गामे गोथमं वथवेन गहपतिकेन वेनकुले ब्रुसस्स मंदिरस तळकं खानितं

विजुभाऊ 02/09/2014 - 19:50
गोमिकस वाल्गुदस गामे गोथमं वथवेन गहपतिकेन वेनकुले ब्रुसस्स
वा वा वा.देवाला वाल्गुदेश्वर म्हणायचे का?

प्रचेतस 02/09/2014 - 20:05
खी खी खी. गोमिकस म्हणजे म्होरक्या. पूर्ण अर्थ. सिद्धी असो. सातवाहन कुळातील राजा सालाहणाच्या कारकिर्दीतीच्या ८ व्या संवत्सराच्या हेमंत ऋतूच्या दुसऱ्या पक्षाच्या प्रथम दिवशी भविष्यात होणार्या गंडरादित्याच्या मिरज प्रांताचा म्होरक्या असणार्या वाघळाच्या गोथम गावात वेन कुलातील ब्रूस याने मंदिराच्या पुढ्यातिल तलाव खोदवला आहे.

बॅटमॅन 03/09/2014 - 11:00
ॐ स्वस्ति | सालाहणकुलोत्पन्नो राजते अश्मके नृपः | विदर्भकुन्तलौ चापि राज्ये स्तः खलु तस्य च || पुणकविषये वल्लिर्नाम लोको पुरातनः | शिल्पज्ञानी चलप्रेमी सहाय्ये तत्परो सदा || सातवाहनकोशो सः इति सर्वत्र ख्यातितम् | मन्दिरं चापि मूर्तिं च खलु सूचितवान् अहो ||

डॉ सुहास म्हात्रे 03/09/2014 - 12:24
आणि वर ज्याची संस्कृत, सातवाहनी आणि मराठी भाषांतरे आहेत तो केवळ माझ्याकडेच्च्च असलेला मूळ खर्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्रा शिलालेख...

बॅटमॅन 03/09/2014 - 12:29
पाय लागू सरजी... _/\_ हडप्पा संस्कृतीच्या तिसर्‍या, चौथ्या अगर नवव्या शतकातला असावा असे अनुमान तूर्त वर्तवण्यात येत आहे. ;)

डॉ सुहास म्हात्रे 03/09/2014 - 12:48
छे, छे ! हा शिललेख १०,००० वर्षांपूवी आकाशमार्गे आलेल्या देवदूतांने हराप्पाच्या मुख्य मंदिराच्या दर्शनी भिंतीवर बसवला होता असे असे परवाच त्या देवदूताने मला स्वप्नात येऊन सांगीतले आणि वर तुमच्या घराच्या लाद्या बदला असेही सांगून गेला. लाद्या तश्या जुन्या झाल्या होत्याच, म्हणालो बदलूया, वो भी क्या याद करेगा. जुन्या लाद्या उचकल्या आणि काय राजे... हा शिलालेखाच समोर आला की हो एकदम (_/\_/\__/\_, ह्याबरोबर कपाळासमोरून हात वरखाली करणारी स्मायलीचीही कल्पना करा *). आता आठवतंय, तो देवदूत त्या कुठल्याश्या मालिकेतल्या नारदमुनीसारखा दिसत होता... तेव्हा नाही लक्षात आलं, पण आता स्पष्ट दिसतोय त्याच्या चेहरा, अंतःचक्षूंना (_/\_/\__/\_, ह्याबरोबर कपाळासमोरून हात वरखाली करणारी स्मायलीचीही कल्पना करा *). (* आपन्तर ह्या एक्शनच्या प्रॅमात पड्लोय बाsssबा !)

बॅटमॅन 03/09/2014 - 12:55
पुरातन वैदिक संस्कृतीचा अजूनेक पुरावा हाती आला की ओ!! पु ना ओकांच्या आत्म्यास शांती मिळाली असेल आता =)) =)) =)) =)) =)) बाकी इंद्रकालीन शिलालेख म्हणून 'पत्थर बाबा' नावाने नक्कीच फेमस करू शकतो. शिवाञ 'आमच्या ब्रँचेस जगभर आहेत' हेही दाखवू शकतो. कृष्णनीती, वेदवटी, इ.इ. ;)

एस 04/09/2014 - 19:52
वर एक्कासाहेबांनी जो मूळ खर्रर्रर्रर्रर्रर्रर्रर्रा शिलालेख दिलाय तो खर्रर्रर्रर्रर्ररंतर मीच आमच्या गुहेत प्रागैतिहासिक काळात रंगवून ठेवलेल्या भित्तीचित्राचे वर्णन आहे. हे बघा! Pre-Historic Cave Paintings पहा, ते डावीकडे गुहेतील घाटदार शिल्पे पाहून 'युरेका! युरेका!' करणारे वल्लीशेठ आणि उजवीकडे तो ब्रूस वेन आणि त्याचा तेव्हा उलिसाच असणारा अंगरखापण दिसतोय... म्हणूनच आजपर्यंत ह्या हरप्पावाल्यांची लिपी वाचता आलेली नाही. भयंकर म्हणजे भयंकर अशुद्ध लिहायचे हो तेव्हापण. आणि अक्षरपण काय ती गिचमिड. स्वतः दिवसातून चारचारदा अंघोळ करीत बसायचे सार्वजनिक ठिकाणी. पण अक्षर काही सुधारणार नाहीत शिंचे. ;-)

डॉ सुहास म्हात्रे 04/09/2014 - 20:06
तरीच ! मी हेच म्हणत होतो की अजून शास्त्रज्ञांनी (की मिपासंमंने) प्राचीन गुहांत सापडलेल्या जीवाश्मांतल्या डीएनए पासून अजून एखादी आयडी बनवण्याची आयडिया कशी नाय केली ? =))

एस 04/09/2014 - 20:15
ते शेपूट आहे. उत्क्रांती होत असतानाही काहीकाही जणांची शेपटं तशीच राहिली होती, याचे पुरावे. मग त्यांनी त्यांचे स्वतंत्र कंपू - आपलं टोळ्या बनवल्या आणि सुखेनैव बागडू लागले. :-))

एस 04/09/2014 - 23:26
बाकी शरम वगैरें वाटण्यासाठी आधीं मिंपाकर वैग्रें व्हायला लागतें असें पितळ्यांच्या दुकानात रांगेत हुभे असतानां कानांवर पडलें काल! आमच्या अश्मयुगात असें काहीं नव्हतें हों. कलयुग आहें कलयुग तुम्हांला सांगतों बघा.

एस 04/09/2014 - 23:45
तेव्हासुद्धा शाखा कुठेच नसायच्या आणि तांब्यापितळेची भांडीसुद्धा रांगेत उभी राहूनच घ्यायला लागायची माहितीये का! ;-)

एस 04/09/2014 - 23:29
फक्त तेव्हा अंगावर बाल्दी ओतून हाः हूः हॅः हहहोः असे हुडहुडून झाल्यावर लगेच "कोण होता रे तो च्यालेंज करणारा मला?" अशी डरकाळी फोडून हातात धनुष्यबाण घेऊन च्यालेंजरच्या मागे लागत असत. ते पहा, ते खाली दिसतंय बघा.

रेवती 02/09/2014 - 17:50
छ्या! मनाबिनाचा विचार नै करायचा! तो केला की निम्मी कामं रखडतात. मी भोळ्या भक्तिणीचा रोल करायला तयार आहे. ज्यांना भक्ताचा रोल करायचाय व भोळा भाव चेहर्‍यावर आणता येत नाही त्यांना अपर्णाकडून मेकपून घ्यायचं. सानिकेकडून प्रसादाची रेशिपी मिळेल. मृणालिनीला प्रसादाचं कॉन्ट्रॅक्ट द्यायचं. उदा. प्रसादाची उकड इन कुकी कप विथ अ डॉलप ऑफ बटर. माझ्याकडील आजोसासूबाईंची पितळ्याची मोठी समई जमिनीत पुरण्यापासून ते पुन्हा जमिनीतून काढेपर्यंत मी देईन. त्याची काळजी करू नका. काही मिपाकरणी मस्त कपडे शिवतात. त्यांना देवळाबाहेर बसणार्‍या साधूंचे भगवे कपडे शिवण्यास सांगावे. बघता बघता मंदीर मोठे होईल.

रेवती 02/09/2014 - 18:46
नक्कीच! विश्वस्तांना व्हॉलंटीअर वर्क म्हणून रुद्राक्ष माळा (एका मिपाकारांच्या प्ल्याष्टीकच्या कारखान्यात तयार केलेल्या) घालून अठवड्याला किमान ३ तास भजन करायला लागेल. वर्क अवर्स फ्लेक्सीबल आहेत. भजनाच्या चाली य शिनेमाच्या गाण्यावरून तयार केलेल्या असतील. काही मिपाकवींना भजने पाडण्यासाठी बशीवले आहे. नुकतेच तयार होऊन आलेल्या भजनाच्या दोन ओळी ऐकवते. चाल: टू स्टेटस शिनेमातील इसकी उसकी गाणे. गणपतीचे भजन. शिवजी का पुत्तर, है नाम लंबोदर, दुष्टांना देतो, मार लै लै, हे गाताना हसू आल्यास कामाच्या वेळात १५ मिनिटांनी वाढ केली जाईल. हसू न येण्यासाठी वर्कशॉप्स वेळोवेळी घेतली जातात त्यांना हजेरी लावणे बंधनकारक नसले तरी कामाच्या दृष्टीने उपकारक आहे.

स्वप्नांची राणी 02/09/2014 - 18:57
रेवती, मी काय करु..? अंगात आणवून सांगु का की देवी म्हणतेय मला वर काढा...हां, आता डोईवरचे केस थोडे वाढवावे लागतिल.

प्यारे१ 02/09/2014 - 19:07
हे बघा, अभ्यास वाढवा. अंगात येणारी स्थानं असतील तर तुम्हाला हायक्लास, आयटी आणि श्रीमंत परप्रांतीय ह्यांना मुकावं लागेल. दे डोण्ट अटेण्ड सच प्लेसेस यु सी. दॅट्स सो ग्रोस.

रेवती 02/09/2014 - 19:17
एकतर तुम्हाला नाव बदलावे लागेल स्वराताई! नाव, जे अम्मा, माता, देवी याला जोडल्याल भक्तीरसात बुडवून वाळवायला घातल्यासारखे वाटेल ते चालेल. किटीपार्टीजमध्ये आपल्याला हल्ली दृष्टांत होतो, अध्यात्मिक विचार वगैरे बोलून दाखवावे. त्याने वातावरण निर्मीती होते. आपल्या घरच्या किटीपार्टीत फक्त फळांचे तुकडे, वेगळाली ज्युसेस हाच आहार ठेवावा. इथपर्यंत पोहोचलात की आपण कतारमधील एका हाटेलात पुढील चर्चेला भेटू.

रेवती 03/09/2014 - 21:54
होय तर! या प्रॉजेक्टात पदे पटकन भरली जातात. एक खुर्ची पकडून ठेवणे व आपली सोय करणे गरजेचे असते. ;)

इरसाल 04/09/2014 - 11:17
एक खुर्ची पकडून ठेवणे व आपली सोय करणे गरजेचे असते. आणी त्याबरोबरच आपल्या साथीदाराला असलेल्या पगाराच्या तिप्पट पगारावर आणतापण येते नी मग जबर्दस्त लॉबी पण बनवता येते ;)

रेवती 02/09/2014 - 18:20
हे असं एकदम होत नसतं. एनर्जी, पैसा इन्व्हेस्ट करणारे लोक्स एकाचवेळी भेटायला नकोत का? आत्ताही सगळे एकत्र आलेत ही देवाचीच कृपा!

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 18:27
हांग आश्शी, हे म्हंजे आण्भवाचे बोल ! गोष्टिची येळकाळ याय्ला लाग्ती, मंग ती व्हती, तवर न्हाय. हात कुटं प्यारेजी ?!

प्यारे१ 02/09/2014 - 18:34
मर्दानु पन मेण मुद्दा र्‍हायला की. जागा कुनाची ढापाची? शेरात तर काय आता जागा मिळाची न्हाय. एकांदा 'माळ' गाटावा लागंन. दोन चार एकर तरी जागा लागनार. कुटनं आनायची गा?

जेपी 02/09/2014 - 19:19
प्यारे काका ,हामची दानपत्तर करुन देवतो. पण प्राब्लेम हाय. लातुरात याव लागेल+ मला मन्दिराच्या हुत्पनात 10 टक्का पायजे+मला विश्वस्त मनुन घ्या पायजे.

आतिवास 02/09/2014 - 21:54
कल्पना(विलास) मस्त आहे. फक्त मंदिरासाठी 'मध्यवर्ती' जागा कोणती यावर मिपाकरांचं एकमत होईल याची कुणीतरी हमी घ्या, म्हणजे झालं ;-)

दादा कोंडके 02/09/2014 - 22:08
मजा आली. गणपतीची सुद्धा चलत्ती आहे. त्याला कुठलासा राजा बनवून टाकायचा. लालबागच्या राज्याएव्हडं पद्धतशीर मार्केटींग कुठं बघितलं नाही. सामना आणि लोकसत्ता वाल्यांचा फेवरेट देव. आतातर लोकसत्ता उघडला की कोपर्‍यात राज्याच्या लाइव्ह आरतीचा विडिओ सुरू होतो. दोन-चार केबीच्या बातम्यावाचण्यासाठी पेपर उघडला तर मेग्याबायटी विडिओ लाउन फुकट ब्यांडविद्थ जाळतात. :(

सुनील 03/09/2014 - 09:55
लालबागच्या राज्याएव्हडं पद्धतशीर मार्केटींग कुठं बघितलं नाही.
अगदी! आमच्या ल्हानपणी सगळ्यात फेमस होता तो गणेश गल्लीचा गणपती. लालबागच्या गणपतीला फार कुणी जात नसे. नंतर त्यांनी काय मार्केटिंग केले ठाऊक नाय, पण गेल्या १०-१२ वर्षांत लालबागचा गणपती लै म्हंजे लैच फेमस झाला!

समीरसूर 03/09/2014 - 10:17
तीच तर्‍हा पुण्यातल्या दगडूशेठ गणपतीची. ९० च्या दशकात मी दगडूशेठ गणपतीला त्या भागात कधी गेलो तर जात असे. अगदी मूर्तीजवळ जाऊन दर्शन घेता येत असे. लोकं तिकडे गेलो तर दर्शन घ्यावे अशा पद्धतीने दर्शन घेत असत. मोठे हार, किलो किलो पेढे, नारळांची माळ, महागड्या मिठाया वगैरे घेऊन खास दर्शनासाठी कुणी तेथे जात असल्याचे स्मरत नाही. पुण्याबाहेरही हा गणपती अगदीच मोजक्या लोकांना माहित होता. आमच्या गावाकडे तर कुणालाच माहित नव्हता. पण साधारण २००० पासून या गणपतीचे मार्केटिंग इतके जबरदस्त केले गेले की आज तिथे दर्शन घेण्यासाठी जायचे म्हणजे अंगावर काटा येतो. चतुर्थीच्या दिवशी किमान दोन तास वाट बघावी लागते. भक्त मिठायांचे पुडे, मोठे मोठे पाच-पाचशे रुपयांचे हार वगैरे घेऊन लांब रांगेत तिष्ठत उभे राहतात. कारण काय तर अचानक गेल्या १२-१५ वर्षात दगडूशेठ गणपती हा 'नवसाला पावणारा' हुकुमी देव बनलेला आहे. 'नवसाला पावणारा' ही पदवी मिळाली की मग भक्त गर्दी करणारच. कसा काय झाला हा बदल? 'लालबागचा राजा' मी लहानपणी ऐकला नव्हता. एवढंच काय अगदी १९९५-१९९९ पर्यंत पुण्यात राहून मला 'लालबागचा राजा' माहित नव्हता. नंतर काय चमत्कार घडला आणि तो एकदम स्टार गणपती झाला. आता शेकडो कोटींची मालमत्ता आहे या गणपतीची. तीच तर्‍हा मुंबईच्या सिद्धिविनायकाची. गेल्या १५-२० वर्षात सिद्धिविनायकाचे नशीब पालटले. कुठे जातात हे शेकडो कोटी रुपये आणि शेकडो किलो सोनं-चांदी? कुठल्या चांगल्या लोकोपयोगी कामात सढळ हाताने हा पैसा वापरला जातो? एक-दोन फुटकळ कामे वगळता (ती ही समाजाच्या आणि सरकारच्या दबावाखाली येऊन) ही संस्थाने असं काय भरीव सामाजिक काम करतात? समाजाचा ही संस्थाने इतकी मोठी श्रीमंत झाल्याने काय फायदा होतो? आणि हे फक्त हिंदू मंदिरांच्या बाबतीत घडतेय असं अजिबात नाही. दर्गे आणि मस्जिदींच्या बाबतीत देखील असेच घडते आहे. किंबहुना या ठिकाणी काय शिकवले जाते याबद्दल शंका यावी अशा पद्धतीने दर्गे, मस्जिदी, मदरसे यांच्या संख्येत आणि संपत्तीमध्ये वाढ होते आहे. पुण्यात लकडी पुलाजवळ एक छोटेखानी दर्गा होता. आजच्या घडीला तिथे टोलेजंग मस्जिद उभी आहे. एकेका गावात जिथे पूर्वी १-२ मस्जिदी असत तिथे आता भव्य अशा स्वरुपाच्या ४-५ मस्जिदी आणि मदरसे आहेत. अजमेरचा दर्गा एक असेच उदाहरण. चित्रपटातले तारे तिथे जायला लागल्यापासून हा दर्गा तिरुपती बालाजी, शिर्डी यांच्या रांगेत जाऊन बसलाय. सामान्यांचे छोटे छोटे प्रश्न सुटत नाहीत आणि बड्या सिनेस्टार्सचे नवस कसे काय खात्रीने पूर्ण होतात? अजूनही आपण मंदिरे-मस्जिदींच्या संख्येवरून आपली भक्ती जोखू लागलो तर मग यातून काय साध्य होणार आहे हा फार मोठा प्रश्न आहे. असो.

प्रभाकर पेठकर 03/09/2014 - 15:51
ही संस्थाने असं काय भरीव सामाजिक काम करतात? समाजाचा ही संस्थाने इतकी मोठी श्रीमंत झाल्याने काय फायदा होतो? त्यांच्या ह्या तथाकथित समाजकार्याची समाजाला खरोखर गरज आहे का? सरकार आपले कर्तव्य का नाही बजावत? गरीबांसाठी शिक्षण, वैद्यकिय सेवा, पिण्याच्या पाण्याची आणि सार्वजनिक शौचालयांची सोय सरकारने करायची आहे. देवस्थानांना ही नसती उठाठेव कोणी सांगितली आहे? ज्या मंदिर व्यवस्थापनाचा गैरव्यवहार, आर्थिक किंवा भक्तांना मिळणारी वागणूक, सिद्ध होतो ती ती देवस्थाने बरखास्त करून टाकावीत. देणग्या, वस्तू आणि पैसा, नियंत्रित कराव्यात. भ्रष्टाचार निपटून काढावा.

दादा कोंडके 03/09/2014 - 21:29
देवस्थानांना ही नसती उठाठेव कोणी सांगितली आहे?
पण अशी मदत करून उपकाराच्या ओझ्याखाली लोकांना ठेवलं की यांच्या विरोधात कुठं काही खुट्ट झाली ही लोकं तयार होतात. अगदी जीव द्यायला तयात होतात. लोकशाहीत ही प्रचंड ताकद असते. एक समांतर उदाहरण म्हणून सत्यसाई हॉस्पिटल. त्यांची अब्जावधीची बेकायदा संपत्ती आहे. पण त्यातले काही लाख कोटी खर्च करून त्या इस्पितळात गरीब लोकांचे मोफत इलाज होतात. आणि कुठल्याही पेशंटला ऑपरेशन टेबलावर घेण्याआधी त्या ऑपरेशनची सक्सेस प्रोबॅबिलिटी ९५% पेक्षा जास्त असेल ही खात्री करतात जेणेकरून पेशंट दगाउन नसती आफत येउ नये. उद्या सरकारने काही कारवाई करायची ठरवलीच तर ही लोकं हजारो लोकं जीव द्यायला तयार होतील.

विवेकपटाईत 04/09/2014 - 10:53
दिल्लीत ही विकासपुरी येथे लालबागचा देखावा उभा केला आहे. गल्लीते दिल्ली पर्यंत कीर्ती पोहोचली.

राजेश घासकडवी 03/09/2014 - 07:28
गणपतीचा उत्सव चालू असतानाच नेमकं दैवतांच्या आणि मंदिरांच्या चेष्टेला ऊत का येतो हे समजत नाही. महान भग्वद्गीतेत सांगितलेल्या भक्तीयोगासारख्या पवित्र हिंदू परंपरांची टिंगल केल्याशिवाय या सुडोसेक्युलर विचारजंतींना आपलं पुरोगामित्व सिद्धच करता येत नाही. आपल्या हिंदूसंस्कृतीतल्या उगवत्या देवालयांबद्दल असले गलिच्छ विचार मांडलेले पाहून एक मिपाकर म्हणून मला शरम वाटली.

माईसाहेब कुरसूंदीकर 03/09/2014 - 09:08
ह्याला म्हणतात सुसंस्कृत प्रतिसाद. दैवतांची वा मंदिरांची कुणी पाकिस्तानी लोकांनी वा युरोपियनांनी टिंगल केली तर मात्र आपण वस्कन अंगावर जायचे."कोण कुठला तू?", "तुझे सामाजिक कामगिरी काय?" "जोड्याने हाणला पहिजे" "तिथल्या तेथे ठेचला पाहिजे" असे प्रतिसाद द्यायचे. समीरसूरच्या जागी कुणी सलमानसूर असता तर असे प्रतिसाद नक्कीच आले असते.

समीरसूर 03/09/2014 - 09:40
घासकडवीसाहेब, जाऊ द्या, एवढं टेंशन नका घेऊ. सगळीकडे एग्झॅक्टली असंच चालू आहे. थोडी अतिशयोक्ती असेल कदाचित पण लालबागचा राजा, प्रभादेवीचा सिद्धिविनायक, शिर्डी अशा ठिकाणी नेमकं हेच चालू आहे. जे वास्तवात आहे तेच थोडे अतिरंजित करून लिहिले आहे इतकेच. लिखाणात उपहास आहे हे आपल्या लक्षात आले असेलच. देवांची, देवळांची टिंगल करण्याचा हेतू अजिबात नाही. असेल तर फक्त देवालयांच्या नावाखाली जो गलिच्छ बाजार मांडला गेलाय त्यावर प्रकाश टाकण्याचा क्षीण प्रयत्न आहे. देवांची टिंगल हा मुख्य विचार असता तर 'देऊळ' (आणि 'ओह माय गॉड' देखील)चित्रपट एवढा गाजला नसता आणि राष्ट्रीय पातळीवरची पारितोषिके त्यास मिळाली नसती. आपल्या देवाच्या आणि भक्तीच्या संकल्पना थोड्या तपासून बघायला पाहिजेत. आणि हे मस्जिद, चर्च इत्यादींच्या बाबतीतही तंतोतंत लागू पडतं. नुसती मंदिरे, मस्जिदी, चर्चेस उभारून देव कळला असता तर जगात देव-धर्मावरून इतकी अमाप हिंसा घडलीच नसती.

समीरसूर 04/09/2014 - 11:39
'ओह माय गॉड' ५० कोटीपेक्षा जास्त व्यवसाय करून गेला आणि ते ही परेश रावल सारखा चरित्र अभिनेता मुख्य भूमिकेत असतांना. रणबीर कपूरचा 'बर्फी' त्याच दरम्यान 'ओएमजी' पेक्षा किंचित जास्त व्यवसाय करून गेला होता. 'ओएमजी' बजेटच्या मानाने चिक्कार चालला आणि लोकांना त्यात दाखवलेले पटले देखील. आपल्याकडे फक्त अंमलात आणतांना लोकांची अडचण होते. देवाची भीती ही एकच भावना त्यांना निरर्थक प्रथांमध्ये अडकवून ठेवते. भक्तीपेक्षा भीती जास्त पॉवरफुल आहे आपल्याकडे. म्हणून तथाकथित बाबा-बुवांचं फावतं. सत्य साईबाबांचे ढोंग तर सगळ्या जगाला माहित होते. आणि एका संताला का हवी एवढी संपत्ती? का हवं फाइव्ह स्टार आयुष्य? त्यांचे ते चमत्कार जत्रेतला साधा जादुगार देखील करू शकेल असे होते. त्यांच्यापेक्षा तो कष्ट करून पोट भरणारा साधा जादुगार जास्त पूजनीय आहे. आसाराम गेलाच ना तुरुंगात? नित्यानंदची लागलीच ना वाट? मागे इस्कॉनचा कुणी तरी पॉवरफुल साधू जर्मनीमध्ये बलात्काराच्या घटनेत सापडला होता. आपल्या इथल्या मूर्ख जनतेच्या मूर्खपणाचा फायदा घेऊन हे लबाड लांडगे मुजोर होतात आणि स्वतःला देव समजतात. निर्मल बाबा, राधे माँ वगैरे भोंदू त्याच लायनीतले. अनिरुद्ध बापू स्वतःला देव समजतो. असे शक्य आहे का? कुणी माणूस कसा काय देव असू शकेल? मग देव असेल तर सगळ्यांची दु:खे चुटकीसरशी दूर का नाही करू शकत? दहशतवाद नष्ट का नाही करू शकत? फक्त जे भक्त त्यांचेच भले करणार असा विचार करतो का खरा देव? भक्त मग तो किती का भ्रष्टाचारी, व्याभिचारी, क्रूर असे ना, त्याचं हा बाबा भलंच करणार असं काही आहे का या लबाडांचं तत्व? हा निव्वळ ढोंगीपणा आहे. आणि त्याला कारणीभूत आपल्या इथले मूर्ख लोकं आहेत. :-)

चौकटराजा 03/09/2014 - 08:37
मिपाकरांचे मंदिर आले तर बाहेर रोशनीचा पुतळा बसावावा लागेल. मंदिरात बल्लावाचार्याची मूर्त स्थापावी लागेल. अध्यात्मवाद्यांची (सं)कीर्तन जुगलबंदी ठेवावी लागेल मंडपात. जय मिपा जय मिपा मस्तंय रे मिपा वर्गणी नाही म्हणूनी फुकटच्या गप्पा.... जय मिपा..... अशी आरती.

बॅटमॅन 03/09/2014 - 14:11
आणि आरती म्हणून मोकलाया आणि भांडे या दोन्ही कविता त्यांबरोबरच्या प्रतिसादांसकट छापून वाटाव्यात.

माईसाहेब कुरसूंदीकर 03/09/2014 - 14:45
मुख्य मूर्ती रोशनीची. उजव्याबाजूला मधुबालाची एक मूर्ती,डाव्या बाजुला किशोर कुमारची मूर्ती हवी कमरेवर हात ठेवून. काकड आरतीऐवजी आर.डी.ची गाणी.

बाळ सप्रे 03/09/2014 - 09:32
मंदीर गावाबाहेर वगैरे केल्यास भव्यदिव्य वगैरे करावे लागते.. खूप इंव्हेस्ट्मेंट करावी लागेल.. मध्यवस्तीत एखादा कोपरा बळकावून छोट्याश्या घुमटीपासून सुरुवात करावी.. मग मांडव वगैरे घालून हळूहळू हातपाय पसरावेत..

समीरसूर 03/09/2014 - 12:22
पुण्यात अजूनही रेडीमेड देवळे आहेत ज्यांचे उत्तम मार्केटिंग करता येऊ शकेल. थोडी फार ब्रँड व्हॅल्यू या देवळांना ऑलरेडी आहेच. उदा. जिलब्या मारुती, सोन्या मारुती, त्रिशुंडी गणपती, नवश्या मारुती, पत्र्या मारुती. एक कुठलेतरी मंदिर घ्यायचे आणि आपला मार्केटिंग प्लॅन तयार करून अंमलात आणायचा. जागेचा मोठा प्रश्न उभा राहिल हे मात्र खरे. या मंदिरांतले देव स्वतःच त्या त्या ठिकाणच्या गर्दीला कंटाळलेले आहेत. :-) श्वास गुदमरतो त्या गर्दीत. तोडा अड्जेस कर्ना पडेगा...

समीरसूर 03/09/2014 - 14:12
'शनि शत्रु नही, मित्र है' हे फेसबुक पेज शनि - शिंगणापूरचं मार्केटिंग करतं; तसंच दिसतंय नवश्या मारुतीचं. चांगलं आहे. उसके घर देर है, अंधेर नही. :-)

समीरसूर 03/09/2014 - 14:15
'शनि शत्रु नही, मित्र है' हे फेसबुक पेज शनि - शिंगणापूरचं मार्केटिंग करतं; तसंच दिसतंय नवश्या मारुतीचं. चांगलं आहे. उसके घर देर है, अंधेर नही. :-)

बॅटमॅन 03/09/2014 - 14:15
तोडा अड्जेस कर्ना पडेगा...
अहो, एकदा का मार्केटिंग यशस्वी झालं तर तोडाच काय, पाटल्या-बिल्वर-चेन-अंगठ्या, झालंच तर बिस्किटे सग्गळं सग्गळं अ‍ॅडजेस करू, हाकानाका.

कपिलमुनी 03/09/2014 - 12:45
१. भिकार्‍यांच्या टोळीला कॉण्ट्रक्ट द्यावा लागेल २. माजोरडे पुजारी ३. दर्शनाला लागणारी रांग (त्यासाठी देवाला दुपारी झोपवा, सकाळ संध्याकाळ कपडे बदला.) ४. चेंगरा-चेंगरी ५. सोशल मीडिया चा वापर याने "मिपाद्वार देवस्थान" चांगलेच फेमस होइल ४.लहान मुलांसाठी चा स्पेशल देवाची सध्या वानवा आहे , सटवाई , जिवती ई. त्यांची मंदीरे नहियेत फारशी.. त्यांना स्कोप द्यावा.. आणि देवी असल्याकारणाने साड्या, दागिने यांची मिळकत वाढते

आदूबाळ 03/09/2014 - 14:09
लहान मुलांसाठी चा स्पेशल देवाची सध्या वानवा आहे
हां ये बात! असं सुपरस्पेशलायझेशन पायजे. पेडोआर्थोडेंटिस्ट (लहान मुलांच्या हिरड्यांचा डागदर) असतो तसं खास लहान मुलांसाठी पेशल देव हवाच.

योगी९०० 03/09/2014 - 15:26
भिकार्‍यांच्या टोळीला कॉण्ट्रक्ट द्यावा लागेल हेच लिहायला आलो होतो...भिकारी पण आपलेच ठेवावेत...!! बाकी किर्तनकार म्हणून जीभौ ना विचारावे काय?

सुहास झेले 02/09/2014 - 14:18
हा हा हा ... मागे मी आणि एक मित्र ह्याचा सिरीअसली विचार करत होतो. एक प्लॉट घ्यायचा आणि मस्त मंदिर बांधायचे... बाकी सगळे आपोआप चालून येते, बघितलाय अश्या अनेक मंदिरांचा प्रवास.. असो !! अजूनही आयडिया हिट आहे हेवेसांनल... बोला करायची का सुरुवात? :D ;-)

आदूबाळ 02/09/2014 - 15:48
छ्या... विकत घेतलेल्या जमिनीवरचं कोरंक्रिंग स्टार्टप मंदिर काय पैसे खेचणार नाही. त्यापेक्षा कुठल्यातरी गल्लीबोळातलं जुनाट मंदिर टेकओवर करणं सोपं पडेल. त्या देवळाला "कोपर्‍या गणपती" वगैरे नाव असलं तर त्यावरून ष्टोर्‍याही रिवर्स एंजिनियर करता येतील...

पैसा 02/09/2014 - 15:52
नाहीतर "मला रात्री दृष्टांत झाला, मला जमिनीतून बाहेर काढ!" टैप श्टोर्‍या आधी पसरवायच्या. मग गाजावाजा करून शोध आणि मग जमीन खणून मूर्ती सापडेल अशी व्यवस्था करायची. हाकानाका!

खटपट्या 03/09/2014 - 06:15
असा प्रकार खरोखर घडला आहे कळव्यामध्ये. एका उत्तर भारतीय महिलेला स्वप्न पडले.… दुसऱ्या दिवशी ती पारसिकनगर च्या एका टेकडीवर एका दगडाला शेंदूर फासून बसली. नेहमीप्रमाणे लोकांची रीघ लागली. शेवटी पोलिसांनि हस्तक्षेप केला. अजूनहि लोक जात असतील. देर्देकरांना हा प्रकार माहित असेल.

प्रमोद देर्देकर 03/09/2014 - 09:38
नाही रे क खटपट्या पण विचारुन बघतो. मला वाटतं आजच्या सगळ्या छोट्या मोठया देवस्थानांबाबतीत असे प्रकार होत आहेत. जसे जो पर्यंत मनोजकुमारचा पिक्चर आला नव्हता तो पर्यंत साईबाबा तरी कुठे फेमस होते. तसेचा वैष्णवदेवी , शनी शिंगणापुर या देवतांबद्दल बोलता येईल. ताजं उदा. म्हणजे अगदि १९९० पर्यंत मुंबईतल्या लालबागचा गणेश गल्लीतला गणपती मोठा म्हणुन प्रसिध्द होता आम्ही तोच पाहायला जायचो तेव्हा लालाबागच्या राजाचं नाव सुध्दा नव्हतं. फक्त एक आश्चर्य वाटतं की कोट्यावधी रुपये खर्च करुन बिर्ला मंड्ळींनी भारतात सर्व ठिकाणी मंदिरे बांधली अगदि सगळ्या सोयी सुविंधांसकट मग समीरसुर यांनी म्हंटल्या प्रमाणे तिकडे भक्तगण म्हणावे तसे का गर्दी करत नाहीत?

पगला गजोधर 03/09/2014 - 14:33
या मंदिरात जो कोणी फक्त फक्त १११११ रु चा अभिषेक करतो, त्याला ऐका देशाचा ह१ब प्रकारचा विसा लगेचच मिळतो, असे पिल्लू सोडून द्यायचे… देवाचे नाव विसा-मारूती/गणेश वै ठेवता येईल.

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 14:44
हे सगळं करण्यासाठी जे मन लागतं ते कुठून मिळवायचं? च्च्च्च्च्च ! असा विचार केलात तर मग तुम्ही चलाख आस्तिक कसे बनणार ? आणि ते नाही बनलात तर आस्तिकतेच्या आधारे धनदंडगे कसे बनणार ?? मला तर तुमची काळजी वाटायला लागलीय ;) :)

समीरसूर 02/09/2014 - 14:46
आपण आयडियाज द्यायच्या. तेवढं काँट्रिब्युशन चोख द्यायचं. अंमलबजावणी करण्यासाठी 'चलाख आस्तिक' असतीलच ना! ;-) आणि एकदा नोटांची बंडलं दिसायला लागल्यावर आणि सोनं-चांदी चमकायला लागल्यावर कसलं मन आणि कसलं काय्...फिर रुकने का नही, बस गिनते रहने का...और सबसे बडी बात, सोचने का भी नही...जो ज्यादा सोचता है, वो अक्सर पीछे रह जाता है... मग काय, जमिनीवर जमिनी घेत रहायच्या. भक्तीमार्गातले सगळे बिझनेस सुरु करायचे. आता मिटली काळजी? शेवटी मिपावर कुणीतरी म्हणतंच ना 'देवाक काळजी'. तसंच आहे हे. ;-)

मृत्युन्जय 02/09/2014 - 14:47
अंमलबजावणी करण्यासाठी 'चलाख आस्तिक' असतीलच ना!
अंमलबजावणीसाठी चलाख नास्तिकच हवा. तो प्रसंगी देवालाही विकुन पैसा कमावेल. कारण त्याला असेही देवाशी काही घेणेदेणे नसते,

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 15:25
चलाख आस्तिक आणि चलाख नास्तिक यांच्यातील सीमारेषा फार धूसर असते... "ती कशी ?" यावर मागच्या माझ्या "आस्तिक-नास्तिक" धाग्याचा उत्तरार्ध लिहायचे मनात आहे. वेळ मिळाला की पाडून टाकावा म्हणतो :)

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 17:40
पितळेची समई चिखलात लोळवा आणि आठवडा दहा दिवस त्याचच्याच बुड्वून ठेवा. मस्त प्राचीन "लूक" येइल. ।हाकानाका ! +D

विवेकपटाईत 04/09/2014 - 10:51
कोणत्या विदाच्या आधारे तुम्ही या निष्कर्षाप्रत आलात? उत्तर : मराठी लोकांना धंधा जमत नाय

समीरसूर 04/09/2014 - 11:49
अनिरुद्ध बापू मराठीच! चितळे मराठीच. डीएसके मराठीच. नरेंन्द्र महाराज मराठीच. पर्सिस्टंटचे देशपांडे आणि केपीआयटीचे पंडित मराठीच. देसाई बंधूवाले देसाई मराठीच. दगडूशेठ गणपतीवाले आणि सिद्धिविनायकवाले भक्तीमार्गातील व्यवसायी मराठीच. ;-) आम्हाला पण जमेल! :-)

माईसाहेब कुरसूंदीकर 02/09/2014 - 15:24
हल्ली नविन धंदा चालू करणे ह्याला 'स्टार्ट-अप' म्हणतात असे ऐकलय.मंदिर स्टार्ट-अप ही संकप्ल्पना फायदेशीर वाटते. तुमच्या त्या इन्व्हेस्टर का काय लोकांना सांगून पहा. (येथे कोणाच्याही धार्मिक भावना दुखावण्याचा उद्देश नाही. मंदिर स्टार्ट-अप सारखे मसजिद स्टार्ट-अप,चर्च स्टार्ट-अप असाही विचार करता येईल.) (दर्गा स्टार्ट-अप बर्यापैकी चालेल असे मानणारी सेक्युलर्)माई

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 17:42
मंदिर स्टार्ट-अप सारखे मसजिद स्टार्ट-अप,चर्च स्टार्ट-अप असाही विचार करता येईल. तुम्ही कोठून (कुठल्या देशातून) पैसा खेचू शकाल त्यावर हे अवलंबून आहे ;)

गवि 02/09/2014 - 15:54
यावरुन व्यंकटेश माडगूळकरांची "एका नवीन देवस्थानाचा जन्म" ही अफलातून कथा आठवली. माणदेशी अन हेलदार शब्दांत त्यांनी कथाकथनही केलंय तिचं..

पोटे 02/09/2014 - 16:42
खड्डा खणुन त्यात भरपुर कडधान्ये घालावीत. त्यावर समै मूर्ती ठेवावी. माती घालुन बुजवावे. मग दृष्टान्त झाला म्हणुन कोकलावे. ऱोज खड्ड्यावर पाणी घालावे. कडधान्ये फुगुन मुर्ती वर येते. याला स्वयम्भु मुर्ती म्हणतात

नानासाहेब नेफळे 02/09/2014 - 19:44
एवढे करण्यापेक्षा दाढी करणे बंद करावे ,तीन महीन्यानंतर नावामागे स्वामी वा श्रीश्रीश्री वा महंत योगीराज वगैरे जोडावे, आश्रम, भक्तगण( यात सुंदर ललनांचा जास्त भरणा असतो ),पैसा ,इंम्पोर्टेड गाड्या, गेलाबाजार परदेशात एखादे बेट व आश्रम. कशाला हिरव्या चादरीला पैसे खर्च करायचे?

विलासराव 15/09/2014 - 10:13
म्हणुन्च तर ईतके फोटो टाकले कॉपीटीशन नको म्हणुन. आता पाठवा नेमणुक लेटर पॅकेजसह********. दिसणे जास्त महत्वाचे या रोलमधे त्यामुळे वाटाही तसाच असावा. भक्ताच्या सोयीस्कर प्रश्नांना उत्त्रे देउन इतर वेळी मौन. चुकुन काही उत्त्र गेलेच तर अवलीया म्हणुन प्रसीद्धी आहेच. फोटोत दिसत नाहीत पण अजुनही बर्याच पुरक कला आहेत आपल्याकडे.

काळा पहाड 15/09/2014 - 17:56
"सिनीयर अ‍ॅडव्हायजरी बाबा" या पोस्टचं म्हणून लेटर पाठवलंय. प्रोबेशन मध्ये १० लाखाचं टार्गेट आहे. २ भक्त आणि १ भक्तीण अनुयायांचा जत्था तुम्हाला देण्यात येईल. ६ महिन्यांपर्यंत प्रोबेशन, त्या नंतर "व्हाईस प्रेसिडेंशियल बाबा" या पदावर कायम्स्वरूपी नेमणूक करण्यात येईल व अनुयायांची संख्या जरूरीप्रमाणे वाढवण्यात येईल. अपॉईंटमेट लेटर च्या पहिल्या पानावर आपला "हॅलो" असलेला आणि पद्मासनातला फोटो (पूर्ण कपडे घालून आणि शक्यतो चिलिम घेवून) आणि शेवटच्या पानावर आपल्या डाव्या पायाचा ठसा उमटवून स्पीड पोस्टाद्वारे मंदिराकडे पाठवावा (उगीच मनातल्या मनात फॅक्स केलाय अस्लं आमाला सांगू नये, ते पब्लिक साठी).

llपुण्याचे पेशवेll 04/09/2014 - 17:14
हा सेफ मार्ग आहे. इन्वेस्टमेंट फार नाही. आणि आपले सगळे भाई कसे एका हाकेसरशी मदतीला येतात. :-)

आदूबाळ 02/09/2014 - 17:26
मिपाकडे जबरदस्त म्यान (आणि वुमन) पावर देखील आहे. गुरुजी आहेत, हुकमी संस्कृत श्लोक-स्तोत्रं रचून देणारे आहेत, पाहिजे त्या स्केलवर उत्तम प्रसादाच्या पाकृ देऊ शकणारे बल्लव आहेत, व्यवस्थापन तज्ज्ञ आहेत, "तमक्या चौल राजाच्या शिलालेखात या मंदिराला देणगी दिल्याचा उल्लेख आहे" हे शाबीत करणारे आहेत, कमाल ष्टोर्‍या रचणारे आहेत, ग्राफिक डिज्जायनर आहेत. बोलभांड लोकांची तर ददातच नाही...

बॅटमॅन 02/09/2014 - 17:35
आयला खरंच की! सगळे सगळे आहेत. काढाच येक मंदिर आता! शिलालेखांचे नमुने देईन म्हणतो. श्लोक पाडून झाले की ब्राह्मी किंवा खरोष्ठी लिपीत कोरायची व्यवस्था करू, म्हणजे बाय डिफॉल्ट मंदिर सातवाहन काळात जाणार.

बॅटमॅन 02/09/2014 - 17:42
नाही नाही. सातवाहनच प्राचीन वाटेल. एक प्यारलल उदा. देतो. नौवारी अगोदर, मग सहा/पाच (चूभूदेघे) वारी आली. तद्वतच अगोदर सातवाहन, मग सहा मग पाच आलं. ;)

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 17:50
शिलालेखात सिंधू संस्कृतीची अक्षरे जास्त सोईची पडतील... त्यांचा आजपर्यंत पुरेसा अर्थ लागलेला नसल्याने "हे नक्की काय?" हे समजेपर्यंत भरपूर कथा = भरपूर माया करता येईल. किंबहूना चार नोकरदार संशोधक आपल्याला हवा असलेला अर्थ लावायला १% समभागावर ठेवता येतील... मग काय जगात सर्वात प्राचीन १०,००० वर्षांपासूनचे जागृत देवस्थान आपल्याच हाती =)) (स्वगत : मिपावर कल्पनेचे मजले रचणार्‍यांची कमी नाही. संमं ला त्यांची एक स्पर्धा घ्यायला सांगायला हवे. :) )

बॅटमॅन 02/09/2014 - 17:53
हाहाहाहा, एकच नंबर =)) =)) =)) =)) =)) सिंधू + ब्राह्मी + इजिप्शियन असा त्रैभाषिक लेख लिहून पार फॅरो रामसेसपासून सर्वांनी मंदिराला देणगी दिल्याचे सिद्ध करता येईल =))

जेपी 02/09/2014 - 17:59
अवांतर-बॅट्या खफ वर तुझ्या नावाने वाँरट निघालय. अतिअवांतर -ट्रॉय चा पुढचा भाग जुन मध्ये टाकणार होतास,अजुन आला नाय.

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 18:07
सिंधू + ब्राह्मी + इजिप्शियन असा त्रैभाषिक लेखाचा प्रयोग करून पहावा असा आहे ;) "रामसेस म्हणजे इजिप्शियन लोकांनी केलेला राम शब्दाचा अपभ्रंश आहे" हे त्या शिलालेखात सिद्ध करता येईल. "सद्याच्या थायलंडच्या राजाला नववा राम (रामा द नाईंथ) म्हणतात नाही का ? तसेच ते होते" हा सज्जड आत्ता आस्तित्वात असलेला पुरावा ठासून सांगता येईल. भाविकांना इतरांना आलेल्या (पक्षी, पसरवलेल्या) जाज्वल्य अनुभवांच्या कथांच्या पार्श्वभूमीवर पूर्व-पश्चिम, रामसेस-राम असे क्षुल्लक फरक महत्वाचे वाटत नाहीत असा अनुभव आहे. :)

बॅटमॅन 02/09/2014 - 18:10
हाहाहा, अगदी अगदी ;) विशेषतः प वि वर्तक आणि पु ना ओक यांची विचारमौक्तिके लावली तर अजून फेमस होण्याची ग्यारंटीच!!!

प्रचेतस 02/09/2014 - 18:38
सिधम | रञो सातवाहननं सिरिसालाहणो सव ८ हेम २ दिव १ प्रथमस भविसस महामंडलिकस्स गंडरादितस जनपदे मिरिञ्जनिहारे गोमिकस वाल्गुदस गामे गोथमं वथवेन गहपतिकेन वेनकुले ब्रुसस्स मंदिरस तळकं खानितं

विजुभाऊ 02/09/2014 - 19:50
गोमिकस वाल्गुदस गामे गोथमं वथवेन गहपतिकेन वेनकुले ब्रुसस्स
वा वा वा.देवाला वाल्गुदेश्वर म्हणायचे का?

प्रचेतस 02/09/2014 - 20:05
खी खी खी. गोमिकस म्हणजे म्होरक्या. पूर्ण अर्थ. सिद्धी असो. सातवाहन कुळातील राजा सालाहणाच्या कारकिर्दीतीच्या ८ व्या संवत्सराच्या हेमंत ऋतूच्या दुसऱ्या पक्षाच्या प्रथम दिवशी भविष्यात होणार्या गंडरादित्याच्या मिरज प्रांताचा म्होरक्या असणार्या वाघळाच्या गोथम गावात वेन कुलातील ब्रूस याने मंदिराच्या पुढ्यातिल तलाव खोदवला आहे.

बॅटमॅन 03/09/2014 - 11:00
ॐ स्वस्ति | सालाहणकुलोत्पन्नो राजते अश्मके नृपः | विदर्भकुन्तलौ चापि राज्ये स्तः खलु तस्य च || पुणकविषये वल्लिर्नाम लोको पुरातनः | शिल्पज्ञानी चलप्रेमी सहाय्ये तत्परो सदा || सातवाहनकोशो सः इति सर्वत्र ख्यातितम् | मन्दिरं चापि मूर्तिं च खलु सूचितवान् अहो ||

डॉ सुहास म्हात्रे 03/09/2014 - 12:24
आणि वर ज्याची संस्कृत, सातवाहनी आणि मराठी भाषांतरे आहेत तो केवळ माझ्याकडेच्च्च असलेला मूळ खर्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्रा शिलालेख...

बॅटमॅन 03/09/2014 - 12:29
पाय लागू सरजी... _/\_ हडप्पा संस्कृतीच्या तिसर्‍या, चौथ्या अगर नवव्या शतकातला असावा असे अनुमान तूर्त वर्तवण्यात येत आहे. ;)

डॉ सुहास म्हात्रे 03/09/2014 - 12:48
छे, छे ! हा शिललेख १०,००० वर्षांपूवी आकाशमार्गे आलेल्या देवदूतांने हराप्पाच्या मुख्य मंदिराच्या दर्शनी भिंतीवर बसवला होता असे असे परवाच त्या देवदूताने मला स्वप्नात येऊन सांगीतले आणि वर तुमच्या घराच्या लाद्या बदला असेही सांगून गेला. लाद्या तश्या जुन्या झाल्या होत्याच, म्हणालो बदलूया, वो भी क्या याद करेगा. जुन्या लाद्या उचकल्या आणि काय राजे... हा शिलालेखाच समोर आला की हो एकदम (_/\_/\__/\_, ह्याबरोबर कपाळासमोरून हात वरखाली करणारी स्मायलीचीही कल्पना करा *). आता आठवतंय, तो देवदूत त्या कुठल्याश्या मालिकेतल्या नारदमुनीसारखा दिसत होता... तेव्हा नाही लक्षात आलं, पण आता स्पष्ट दिसतोय त्याच्या चेहरा, अंतःचक्षूंना (_/\_/\__/\_, ह्याबरोबर कपाळासमोरून हात वरखाली करणारी स्मायलीचीही कल्पना करा *). (* आपन्तर ह्या एक्शनच्या प्रॅमात पड्लोय बाsssबा !)

बॅटमॅन 03/09/2014 - 12:55
पुरातन वैदिक संस्कृतीचा अजूनेक पुरावा हाती आला की ओ!! पु ना ओकांच्या आत्म्यास शांती मिळाली असेल आता =)) =)) =)) =)) =)) बाकी इंद्रकालीन शिलालेख म्हणून 'पत्थर बाबा' नावाने नक्कीच फेमस करू शकतो. शिवाञ 'आमच्या ब्रँचेस जगभर आहेत' हेही दाखवू शकतो. कृष्णनीती, वेदवटी, इ.इ. ;)

एस 04/09/2014 - 19:52
वर एक्कासाहेबांनी जो मूळ खर्रर्रर्रर्रर्रर्रर्रर्रा शिलालेख दिलाय तो खर्रर्रर्रर्रर्ररंतर मीच आमच्या गुहेत प्रागैतिहासिक काळात रंगवून ठेवलेल्या भित्तीचित्राचे वर्णन आहे. हे बघा! Pre-Historic Cave Paintings पहा, ते डावीकडे गुहेतील घाटदार शिल्पे पाहून 'युरेका! युरेका!' करणारे वल्लीशेठ आणि उजवीकडे तो ब्रूस वेन आणि त्याचा तेव्हा उलिसाच असणारा अंगरखापण दिसतोय... म्हणूनच आजपर्यंत ह्या हरप्पावाल्यांची लिपी वाचता आलेली नाही. भयंकर म्हणजे भयंकर अशुद्ध लिहायचे हो तेव्हापण. आणि अक्षरपण काय ती गिचमिड. स्वतः दिवसातून चारचारदा अंघोळ करीत बसायचे सार्वजनिक ठिकाणी. पण अक्षर काही सुधारणार नाहीत शिंचे. ;-)

डॉ सुहास म्हात्रे 04/09/2014 - 20:06
तरीच ! मी हेच म्हणत होतो की अजून शास्त्रज्ञांनी (की मिपासंमंने) प्राचीन गुहांत सापडलेल्या जीवाश्मांतल्या डीएनए पासून अजून एखादी आयडी बनवण्याची आयडिया कशी नाय केली ? =))

एस 04/09/2014 - 20:15
ते शेपूट आहे. उत्क्रांती होत असतानाही काहीकाही जणांची शेपटं तशीच राहिली होती, याचे पुरावे. मग त्यांनी त्यांचे स्वतंत्र कंपू - आपलं टोळ्या बनवल्या आणि सुखेनैव बागडू लागले. :-))

एस 04/09/2014 - 23:26
बाकी शरम वगैरें वाटण्यासाठी आधीं मिंपाकर वैग्रें व्हायला लागतें असें पितळ्यांच्या दुकानात रांगेत हुभे असतानां कानांवर पडलें काल! आमच्या अश्मयुगात असें काहीं नव्हतें हों. कलयुग आहें कलयुग तुम्हांला सांगतों बघा.

एस 04/09/2014 - 23:45
तेव्हासुद्धा शाखा कुठेच नसायच्या आणि तांब्यापितळेची भांडीसुद्धा रांगेत उभी राहूनच घ्यायला लागायची माहितीये का! ;-)

एस 04/09/2014 - 23:29
फक्त तेव्हा अंगावर बाल्दी ओतून हाः हूः हॅः हहहोः असे हुडहुडून झाल्यावर लगेच "कोण होता रे तो च्यालेंज करणारा मला?" अशी डरकाळी फोडून हातात धनुष्यबाण घेऊन च्यालेंजरच्या मागे लागत असत. ते पहा, ते खाली दिसतंय बघा.

रेवती 02/09/2014 - 17:50
छ्या! मनाबिनाचा विचार नै करायचा! तो केला की निम्मी कामं रखडतात. मी भोळ्या भक्तिणीचा रोल करायला तयार आहे. ज्यांना भक्ताचा रोल करायचाय व भोळा भाव चेहर्‍यावर आणता येत नाही त्यांना अपर्णाकडून मेकपून घ्यायचं. सानिकेकडून प्रसादाची रेशिपी मिळेल. मृणालिनीला प्रसादाचं कॉन्ट्रॅक्ट द्यायचं. उदा. प्रसादाची उकड इन कुकी कप विथ अ डॉलप ऑफ बटर. माझ्याकडील आजोसासूबाईंची पितळ्याची मोठी समई जमिनीत पुरण्यापासून ते पुन्हा जमिनीतून काढेपर्यंत मी देईन. त्याची काळजी करू नका. काही मिपाकरणी मस्त कपडे शिवतात. त्यांना देवळाबाहेर बसणार्‍या साधूंचे भगवे कपडे शिवण्यास सांगावे. बघता बघता मंदीर मोठे होईल.

रेवती 02/09/2014 - 18:46
नक्कीच! विश्वस्तांना व्हॉलंटीअर वर्क म्हणून रुद्राक्ष माळा (एका मिपाकारांच्या प्ल्याष्टीकच्या कारखान्यात तयार केलेल्या) घालून अठवड्याला किमान ३ तास भजन करायला लागेल. वर्क अवर्स फ्लेक्सीबल आहेत. भजनाच्या चाली य शिनेमाच्या गाण्यावरून तयार केलेल्या असतील. काही मिपाकवींना भजने पाडण्यासाठी बशीवले आहे. नुकतेच तयार होऊन आलेल्या भजनाच्या दोन ओळी ऐकवते. चाल: टू स्टेटस शिनेमातील इसकी उसकी गाणे. गणपतीचे भजन. शिवजी का पुत्तर, है नाम लंबोदर, दुष्टांना देतो, मार लै लै, हे गाताना हसू आल्यास कामाच्या वेळात १५ मिनिटांनी वाढ केली जाईल. हसू न येण्यासाठी वर्कशॉप्स वेळोवेळी घेतली जातात त्यांना हजेरी लावणे बंधनकारक नसले तरी कामाच्या दृष्टीने उपकारक आहे.

स्वप्नांची राणी 02/09/2014 - 18:57
रेवती, मी काय करु..? अंगात आणवून सांगु का की देवी म्हणतेय मला वर काढा...हां, आता डोईवरचे केस थोडे वाढवावे लागतिल.

प्यारे१ 02/09/2014 - 19:07
हे बघा, अभ्यास वाढवा. अंगात येणारी स्थानं असतील तर तुम्हाला हायक्लास, आयटी आणि श्रीमंत परप्रांतीय ह्यांना मुकावं लागेल. दे डोण्ट अटेण्ड सच प्लेसेस यु सी. दॅट्स सो ग्रोस.

रेवती 02/09/2014 - 19:17
एकतर तुम्हाला नाव बदलावे लागेल स्वराताई! नाव, जे अम्मा, माता, देवी याला जोडल्याल भक्तीरसात बुडवून वाळवायला घातल्यासारखे वाटेल ते चालेल. किटीपार्टीजमध्ये आपल्याला हल्ली दृष्टांत होतो, अध्यात्मिक विचार वगैरे बोलून दाखवावे. त्याने वातावरण निर्मीती होते. आपल्या घरच्या किटीपार्टीत फक्त फळांचे तुकडे, वेगळाली ज्युसेस हाच आहार ठेवावा. इथपर्यंत पोहोचलात की आपण कतारमधील एका हाटेलात पुढील चर्चेला भेटू.

रेवती 03/09/2014 - 21:54
होय तर! या प्रॉजेक्टात पदे पटकन भरली जातात. एक खुर्ची पकडून ठेवणे व आपली सोय करणे गरजेचे असते. ;)

इरसाल 04/09/2014 - 11:17
एक खुर्ची पकडून ठेवणे व आपली सोय करणे गरजेचे असते. आणी त्याबरोबरच आपल्या साथीदाराला असलेल्या पगाराच्या तिप्पट पगारावर आणतापण येते नी मग जबर्दस्त लॉबी पण बनवता येते ;)

रेवती 02/09/2014 - 18:20
हे असं एकदम होत नसतं. एनर्जी, पैसा इन्व्हेस्ट करणारे लोक्स एकाचवेळी भेटायला नकोत का? आत्ताही सगळे एकत्र आलेत ही देवाचीच कृपा!

डॉ सुहास म्हात्रे 02/09/2014 - 18:27
हांग आश्शी, हे म्हंजे आण्भवाचे बोल ! गोष्टिची येळकाळ याय्ला लाग्ती, मंग ती व्हती, तवर न्हाय. हात कुटं प्यारेजी ?!

प्यारे१ 02/09/2014 - 18:34
मर्दानु पन मेण मुद्दा र्‍हायला की. जागा कुनाची ढापाची? शेरात तर काय आता जागा मिळाची न्हाय. एकांदा 'माळ' गाटावा लागंन. दोन चार एकर तरी जागा लागनार. कुटनं आनायची गा?

जेपी 02/09/2014 - 19:19
प्यारे काका ,हामची दानपत्तर करुन देवतो. पण प्राब्लेम हाय. लातुरात याव लागेल+ मला मन्दिराच्या हुत्पनात 10 टक्का पायजे+मला विश्वस्त मनुन घ्या पायजे.

आतिवास 02/09/2014 - 21:54
कल्पना(विलास) मस्त आहे. फक्त मंदिरासाठी 'मध्यवर्ती' जागा कोणती यावर मिपाकरांचं एकमत होईल याची कुणीतरी हमी घ्या, म्हणजे झालं ;-)

दादा कोंडके 02/09/2014 - 22:08
मजा आली. गणपतीची सुद्धा चलत्ती आहे. त्याला कुठलासा राजा बनवून टाकायचा. लालबागच्या राज्याएव्हडं पद्धतशीर मार्केटींग कुठं बघितलं नाही. सामना आणि लोकसत्ता वाल्यांचा फेवरेट देव. आतातर लोकसत्ता उघडला की कोपर्‍यात राज्याच्या लाइव्ह आरतीचा विडिओ सुरू होतो. दोन-चार केबीच्या बातम्यावाचण्यासाठी पेपर उघडला तर मेग्याबायटी विडिओ लाउन फुकट ब्यांडविद्थ जाळतात. :(

सुनील 03/09/2014 - 09:55
लालबागच्या राज्याएव्हडं पद्धतशीर मार्केटींग कुठं बघितलं नाही.
अगदी! आमच्या ल्हानपणी सगळ्यात फेमस होता तो गणेश गल्लीचा गणपती. लालबागच्या गणपतीला फार कुणी जात नसे. नंतर त्यांनी काय मार्केटिंग केले ठाऊक नाय, पण गेल्या १०-१२ वर्षांत लालबागचा गणपती लै म्हंजे लैच फेमस झाला!

समीरसूर 03/09/2014 - 10:17
तीच तर्‍हा पुण्यातल्या दगडूशेठ गणपतीची. ९० च्या दशकात मी दगडूशेठ गणपतीला त्या भागात कधी गेलो तर जात असे. अगदी मूर्तीजवळ जाऊन दर्शन घेता येत असे. लोकं तिकडे गेलो तर दर्शन घ्यावे अशा पद्धतीने दर्शन घेत असत. मोठे हार, किलो किलो पेढे, नारळांची माळ, महागड्या मिठाया वगैरे घेऊन खास दर्शनासाठी कुणी तेथे जात असल्याचे स्मरत नाही. पुण्याबाहेरही हा गणपती अगदीच मोजक्या लोकांना माहित होता. आमच्या गावाकडे तर कुणालाच माहित नव्हता. पण साधारण २००० पासून या गणपतीचे मार्केटिंग इतके जबरदस्त केले गेले की आज तिथे दर्शन घेण्यासाठी जायचे म्हणजे अंगावर काटा येतो. चतुर्थीच्या दिवशी किमान दोन तास वाट बघावी लागते. भक्त मिठायांचे पुडे, मोठे मोठे पाच-पाचशे रुपयांचे हार वगैरे घेऊन लांब रांगेत तिष्ठत उभे राहतात. कारण काय तर अचानक गेल्या १२-१५ वर्षात दगडूशेठ गणपती हा 'नवसाला पावणारा' हुकुमी देव बनलेला आहे. 'नवसाला पावणारा' ही पदवी मिळाली की मग भक्त गर्दी करणारच. कसा काय झाला हा बदल? 'लालबागचा राजा' मी लहानपणी ऐकला नव्हता. एवढंच काय अगदी १९९५-१९९९ पर्यंत पुण्यात राहून मला 'लालबागचा राजा' माहित नव्हता. नंतर काय चमत्कार घडला आणि तो एकदम स्टार गणपती झाला. आता शेकडो कोटींची मालमत्ता आहे या गणपतीची. तीच तर्‍हा मुंबईच्या सिद्धिविनायकाची. गेल्या १५-२० वर्षात सिद्धिविनायकाचे नशीब पालटले. कुठे जातात हे शेकडो कोटी रुपये आणि शेकडो किलो सोनं-चांदी? कुठल्या चांगल्या लोकोपयोगी कामात सढळ हाताने हा पैसा वापरला जातो? एक-दोन फुटकळ कामे वगळता (ती ही समाजाच्या आणि सरकारच्या दबावाखाली येऊन) ही संस्थाने असं काय भरीव सामाजिक काम करतात? समाजाचा ही संस्थाने इतकी मोठी श्रीमंत झाल्याने काय फायदा होतो? आणि हे फक्त हिंदू मंदिरांच्या बाबतीत घडतेय असं अजिबात नाही. दर्गे आणि मस्जिदींच्या बाबतीत देखील असेच घडते आहे. किंबहुना या ठिकाणी काय शिकवले जाते याबद्दल शंका यावी अशा पद्धतीने दर्गे, मस्जिदी, मदरसे यांच्या संख्येत आणि संपत्तीमध्ये वाढ होते आहे. पुण्यात लकडी पुलाजवळ एक छोटेखानी दर्गा होता. आजच्या घडीला तिथे टोलेजंग मस्जिद उभी आहे. एकेका गावात जिथे पूर्वी १-२ मस्जिदी असत तिथे आता भव्य अशा स्वरुपाच्या ४-५ मस्जिदी आणि मदरसे आहेत. अजमेरचा दर्गा एक असेच उदाहरण. चित्रपटातले तारे तिथे जायला लागल्यापासून हा दर्गा तिरुपती बालाजी, शिर्डी यांच्या रांगेत जाऊन बसलाय. सामान्यांचे छोटे छोटे प्रश्न सुटत नाहीत आणि बड्या सिनेस्टार्सचे नवस कसे काय खात्रीने पूर्ण होतात? अजूनही आपण मंदिरे-मस्जिदींच्या संख्येवरून आपली भक्ती जोखू लागलो तर मग यातून काय साध्य होणार आहे हा फार मोठा प्रश्न आहे. असो.

प्रभाकर पेठकर 03/09/2014 - 15:51
ही संस्थाने असं काय भरीव सामाजिक काम करतात? समाजाचा ही संस्थाने इतकी मोठी श्रीमंत झाल्याने काय फायदा होतो? त्यांच्या ह्या तथाकथित समाजकार्याची समाजाला खरोखर गरज आहे का? सरकार आपले कर्तव्य का नाही बजावत? गरीबांसाठी शिक्षण, वैद्यकिय सेवा, पिण्याच्या पाण्याची आणि सार्वजनिक शौचालयांची सोय सरकारने करायची आहे. देवस्थानांना ही नसती उठाठेव कोणी सांगितली आहे? ज्या मंदिर व्यवस्थापनाचा गैरव्यवहार, आर्थिक किंवा भक्तांना मिळणारी वागणूक, सिद्ध होतो ती ती देवस्थाने बरखास्त करून टाकावीत. देणग्या, वस्तू आणि पैसा, नियंत्रित कराव्यात. भ्रष्टाचार निपटून काढावा.

दादा कोंडके 03/09/2014 - 21:29
देवस्थानांना ही नसती उठाठेव कोणी सांगितली आहे?
पण अशी मदत करून उपकाराच्या ओझ्याखाली लोकांना ठेवलं की यांच्या विरोधात कुठं काही खुट्ट झाली ही लोकं तयार होतात. अगदी जीव द्यायला तयात होतात. लोकशाहीत ही प्रचंड ताकद असते. एक समांतर उदाहरण म्हणून सत्यसाई हॉस्पिटल. त्यांची अब्जावधीची बेकायदा संपत्ती आहे. पण त्यातले काही लाख कोटी खर्च करून त्या इस्पितळात गरीब लोकांचे मोफत इलाज होतात. आणि कुठल्याही पेशंटला ऑपरेशन टेबलावर घेण्याआधी त्या ऑपरेशनची सक्सेस प्रोबॅबिलिटी ९५% पेक्षा जास्त असेल ही खात्री करतात जेणेकरून पेशंट दगाउन नसती आफत येउ नये. उद्या सरकारने काही कारवाई करायची ठरवलीच तर ही लोकं हजारो लोकं जीव द्यायला तयार होतील.

विवेकपटाईत 04/09/2014 - 10:53
दिल्लीत ही विकासपुरी येथे लालबागचा देखावा उभा केला आहे. गल्लीते दिल्ली पर्यंत कीर्ती पोहोचली.

राजेश घासकडवी 03/09/2014 - 07:28
गणपतीचा उत्सव चालू असतानाच नेमकं दैवतांच्या आणि मंदिरांच्या चेष्टेला ऊत का येतो हे समजत नाही. महान भग्वद्गीतेत सांगितलेल्या भक्तीयोगासारख्या पवित्र हिंदू परंपरांची टिंगल केल्याशिवाय या सुडोसेक्युलर विचारजंतींना आपलं पुरोगामित्व सिद्धच करता येत नाही. आपल्या हिंदूसंस्कृतीतल्या उगवत्या देवालयांबद्दल असले गलिच्छ विचार मांडलेले पाहून एक मिपाकर म्हणून मला शरम वाटली.

माईसाहेब कुरसूंदीकर 03/09/2014 - 09:08
ह्याला म्हणतात सुसंस्कृत प्रतिसाद. दैवतांची वा मंदिरांची कुणी पाकिस्तानी लोकांनी वा युरोपियनांनी टिंगल केली तर मात्र आपण वस्कन अंगावर जायचे."कोण कुठला तू?", "तुझे सामाजिक कामगिरी काय?" "जोड्याने हाणला पहिजे" "तिथल्या तेथे ठेचला पाहिजे" असे प्रतिसाद द्यायचे. समीरसूरच्या जागी कुणी सलमानसूर असता तर असे प्रतिसाद नक्कीच आले असते.

समीरसूर 03/09/2014 - 09:40
घासकडवीसाहेब, जाऊ द्या, एवढं टेंशन नका घेऊ. सगळीकडे एग्झॅक्टली असंच चालू आहे. थोडी अतिशयोक्ती असेल कदाचित पण लालबागचा राजा, प्रभादेवीचा सिद्धिविनायक, शिर्डी अशा ठिकाणी नेमकं हेच चालू आहे. जे वास्तवात आहे तेच थोडे अतिरंजित करून लिहिले आहे इतकेच. लिखाणात उपहास आहे हे आपल्या लक्षात आले असेलच. देवांची, देवळांची टिंगल करण्याचा हेतू अजिबात नाही. असेल तर फक्त देवालयांच्या नावाखाली जो गलिच्छ बाजार मांडला गेलाय त्यावर प्रकाश टाकण्याचा क्षीण प्रयत्न आहे. देवांची टिंगल हा मुख्य विचार असता तर 'देऊळ' (आणि 'ओह माय गॉड' देखील)चित्रपट एवढा गाजला नसता आणि राष्ट्रीय पातळीवरची पारितोषिके त्यास मिळाली नसती. आपल्या देवाच्या आणि भक्तीच्या संकल्पना थोड्या तपासून बघायला पाहिजेत. आणि हे मस्जिद, चर्च इत्यादींच्या बाबतीतही तंतोतंत लागू पडतं. नुसती मंदिरे, मस्जिदी, चर्चेस उभारून देव कळला असता तर जगात देव-धर्मावरून इतकी अमाप हिंसा घडलीच नसती.

समीरसूर 04/09/2014 - 11:39
'ओह माय गॉड' ५० कोटीपेक्षा जास्त व्यवसाय करून गेला आणि ते ही परेश रावल सारखा चरित्र अभिनेता मुख्य भूमिकेत असतांना. रणबीर कपूरचा 'बर्फी' त्याच दरम्यान 'ओएमजी' पेक्षा किंचित जास्त व्यवसाय करून गेला होता. 'ओएमजी' बजेटच्या मानाने चिक्कार चालला आणि लोकांना त्यात दाखवलेले पटले देखील. आपल्याकडे फक्त अंमलात आणतांना लोकांची अडचण होते. देवाची भीती ही एकच भावना त्यांना निरर्थक प्रथांमध्ये अडकवून ठेवते. भक्तीपेक्षा भीती जास्त पॉवरफुल आहे आपल्याकडे. म्हणून तथाकथित बाबा-बुवांचं फावतं. सत्य साईबाबांचे ढोंग तर सगळ्या जगाला माहित होते. आणि एका संताला का हवी एवढी संपत्ती? का हवं फाइव्ह स्टार आयुष्य? त्यांचे ते चमत्कार जत्रेतला साधा जादुगार देखील करू शकेल असे होते. त्यांच्यापेक्षा तो कष्ट करून पोट भरणारा साधा जादुगार जास्त पूजनीय आहे. आसाराम गेलाच ना तुरुंगात? नित्यानंदची लागलीच ना वाट? मागे इस्कॉनचा कुणी तरी पॉवरफुल साधू जर्मनीमध्ये बलात्काराच्या घटनेत सापडला होता. आपल्या इथल्या मूर्ख जनतेच्या मूर्खपणाचा फायदा घेऊन हे लबाड लांडगे मुजोर होतात आणि स्वतःला देव समजतात. निर्मल बाबा, राधे माँ वगैरे भोंदू त्याच लायनीतले. अनिरुद्ध बापू स्वतःला देव समजतो. असे शक्य आहे का? कुणी माणूस कसा काय देव असू शकेल? मग देव असेल तर सगळ्यांची दु:खे चुटकीसरशी दूर का नाही करू शकत? दहशतवाद नष्ट का नाही करू शकत? फक्त जे भक्त त्यांचेच भले करणार असा विचार करतो का खरा देव? भक्त मग तो किती का भ्रष्टाचारी, व्याभिचारी, क्रूर असे ना, त्याचं हा बाबा भलंच करणार असं काही आहे का या लबाडांचं तत्व? हा निव्वळ ढोंगीपणा आहे. आणि त्याला कारणीभूत आपल्या इथले मूर्ख लोकं आहेत. :-)

चौकटराजा 03/09/2014 - 08:37
मिपाकरांचे मंदिर आले तर बाहेर रोशनीचा पुतळा बसावावा लागेल. मंदिरात बल्लावाचार्याची मूर्त स्थापावी लागेल. अध्यात्मवाद्यांची (सं)कीर्तन जुगलबंदी ठेवावी लागेल मंडपात. जय मिपा जय मिपा मस्तंय रे मिपा वर्गणी नाही म्हणूनी फुकटच्या गप्पा.... जय मिपा..... अशी आरती.

बॅटमॅन 03/09/2014 - 14:11
आणि आरती म्हणून मोकलाया आणि भांडे या दोन्ही कविता त्यांबरोबरच्या प्रतिसादांसकट छापून वाटाव्यात.

माईसाहेब कुरसूंदीकर 03/09/2014 - 14:45
मुख्य मूर्ती रोशनीची. उजव्याबाजूला मधुबालाची एक मूर्ती,डाव्या बाजुला किशोर कुमारची मूर्ती हवी कमरेवर हात ठेवून. काकड आरतीऐवजी आर.डी.ची गाणी.

बाळ सप्रे 03/09/2014 - 09:32
मंदीर गावाबाहेर वगैरे केल्यास भव्यदिव्य वगैरे करावे लागते.. खूप इंव्हेस्ट्मेंट करावी लागेल.. मध्यवस्तीत एखादा कोपरा बळकावून छोट्याश्या घुमटीपासून सुरुवात करावी.. मग मांडव वगैरे घालून हळूहळू हातपाय पसरावेत..

समीरसूर 03/09/2014 - 12:22
पुण्यात अजूनही रेडीमेड देवळे आहेत ज्यांचे उत्तम मार्केटिंग करता येऊ शकेल. थोडी फार ब्रँड व्हॅल्यू या देवळांना ऑलरेडी आहेच. उदा. जिलब्या मारुती, सोन्या मारुती, त्रिशुंडी गणपती, नवश्या मारुती, पत्र्या मारुती. एक कुठलेतरी मंदिर घ्यायचे आणि आपला मार्केटिंग प्लॅन तयार करून अंमलात आणायचा. जागेचा मोठा प्रश्न उभा राहिल हे मात्र खरे. या मंदिरांतले देव स्वतःच त्या त्या ठिकाणच्या गर्दीला कंटाळलेले आहेत. :-) श्वास गुदमरतो त्या गर्दीत. तोडा अड्जेस कर्ना पडेगा...

समीरसूर 03/09/2014 - 14:12
'शनि शत्रु नही, मित्र है' हे फेसबुक पेज शनि - शिंगणापूरचं मार्केटिंग करतं; तसंच दिसतंय नवश्या मारुतीचं. चांगलं आहे. उसके घर देर है, अंधेर नही. :-)

समीरसूर 03/09/2014 - 14:15
'शनि शत्रु नही, मित्र है' हे फेसबुक पेज शनि - शिंगणापूरचं मार्केटिंग करतं; तसंच दिसतंय नवश्या मारुतीचं. चांगलं आहे. उसके घर देर है, अंधेर नही. :-)

बॅटमॅन 03/09/2014 - 14:15
तोडा अड्जेस कर्ना पडेगा...
अहो, एकदा का मार्केटिंग यशस्वी झालं तर तोडाच काय, पाटल्या-बिल्वर-चेन-अंगठ्या, झालंच तर बिस्किटे सग्गळं सग्गळं अ‍ॅडजेस करू, हाकानाका.

कपिलमुनी 03/09/2014 - 12:45
१. भिकार्‍यांच्या टोळीला कॉण्ट्रक्ट द्यावा लागेल २. माजोरडे पुजारी ३. दर्शनाला लागणारी रांग (त्यासाठी देवाला दुपारी झोपवा, सकाळ संध्याकाळ कपडे बदला.) ४. चेंगरा-चेंगरी ५. सोशल मीडिया चा वापर याने "मिपाद्वार देवस्थान" चांगलेच फेमस होइल ४.लहान मुलांसाठी चा स्पेशल देवाची सध्या वानवा आहे , सटवाई , जिवती ई. त्यांची मंदीरे नहियेत फारशी.. त्यांना स्कोप द्यावा.. आणि देवी असल्याकारणाने साड्या, दागिने यांची मिळकत वाढते

आदूबाळ 03/09/2014 - 14:09
लहान मुलांसाठी चा स्पेशल देवाची सध्या वानवा आहे
हां ये बात! असं सुपरस्पेशलायझेशन पायजे. पेडोआर्थोडेंटिस्ट (लहान मुलांच्या हिरड्यांचा डागदर) असतो तसं खास लहान मुलांसाठी पेशल देव हवाच.

योगी९०० 03/09/2014 - 15:26
भिकार्‍यांच्या टोळीला कॉण्ट्रक्ट द्यावा लागेल हेच लिहायला आलो होतो...भिकारी पण आपलेच ठेवावेत...!! बाकी किर्तनकार म्हणून जीभौ ना विचारावे काय?
एक बालाजी/साई बाबा/हनुमान/शंकर/वैष्णोदेवी यांचे मंदिर उभारायचे. हा सगळ्यात सोपा मार्ग. देव नॅशनल (इंटरनॅशनल) अपील असणारा हवा. प्रदेशिक देवांच्या मंदिरात कमाई फारशी नाही. म्हणूनच दत्त, खंडोबा, स्वामी समर्थ आदी मंदिरे इतकी श्रीमंत नाहीत. स्टार लेव्हलचा देव असला की मंदिर आपसूकच ग्लॅमरस बनते. उद्घाटनाला एखादा सेलिब्रिटी बोलवायचा. भरपूर जाहिरात करायची. हळूच 'नवसाला पावणारा' अशी बातमी सोडून द्यायची. दगडूशेठ गणपती हा पूर्वी (९० च्या दशकात) नवसाला पावणारा म्हणून फेमस नव्हता. गेल्या १०-१२ वर्षात जोरदार मार्केटिंग करून त्याला हे बिरूद मिळाले आहे. त्यासाठी बिझनेस डेवलपमेंट ऑफीसर्स नेमायचे.

पार्ट टाईम जॉब - काँप्युटर वर फॉर्म भरणे (आणि बहुतेक नंतर फसणे.)

बबन ताम्बे ·

सविता००१ 02/09/2014 - 12:17
ही लिंक सापडली. http://www.complaintsaboutbusiness.in/i-biz-infosys-such-a-fake-company/ अजुनही आहेत.पण मी बाकीच्या वाचल्या नाहीत. ही एकच पुरेशी वाटली.मागे एका मैत्रिणीने सांगितले होते की या साइट्स वर सकारात्मक लिहिणारे महाभाग पण याच कंपन्यांचे चेले असतात. त्यामुळे पूर्ण माहिती असल्याशिवाय नोंदणी रक्कम भरूच नये.

बबन ताम्बे 03/09/2014 - 15:30
इथे ब-याच लोकांनी ही कंपनी FAKE आहे असे लिहीले आहे. काही लोकांनी पैसे पण गमावले आहेत. http://www.complaintsaboutbusiness.in/i-biz-infosys-formerly-known-as-i-tech-infosys/

प्रसाद१९७१ 02/09/2014 - 12:32
नक्कीच फ्रॉड. काम देण्यासाठी आधी पैसे मागणे म्हणजे नक्कीच फ्रॉड. त्यांना सांगा २१५० रुपये मी केलेल्या कामाच्या मोबदल्यातुन कापुन घ्या.

चौथा कोनाडा 02/09/2014 - 13:33
फ्रॉडच वाटतेय. या बाबतीत आमचा अनुभव शून्य आहे. अस्मादिक "थंड" प्रवृतीचे असल्यामुळे आता पर्यंत पुढ्यात आलेल्या कसल्याच अमिषाला बळी पडलेलो नाहीय. आता तुम्हीच तुमच्या माहितीतील त्या गृहस्थाला एक एक अनुभव इथे टाकायला सांगा (म्हणजे तुम्हीच त्याला विचारून इथे टाका) म्हंजे आम्हाला स्टार्ट टू एन्ड फ्रॉड आहे का काय ते कळेल.

vikramaditya 02/09/2014 - 17:20
गोष्टीत विनासायास पैसे मिळण्याची जाहिरात करत असेल तर फसवणुक नक्की. ह्या जगात " there are no free lunches". कमी कष्ट आणि भरपुर पैसा हे समीकरणच चुकिचे आहे. नाहीतर जगात सर्वांनी अशी सोप्पी कामे केली असती.

श्रीरंग_जोशी 02/09/2014 - 23:14
दोन दशकांपूर्वी या प्रकारचेच सापळे निमशहरी व ग्रामीण भागात पाहिले आहे. उत्तर प्रदेश वा पश्चिम बंगालमधली कसलीशी अल्पबचत कंपनी एखाद्या तालुक्याच्या ठिकाणी छोटेखानी कार्यालय सुरू करायची. त्या गावातल्या व आजुबाजुच्या खेड्यांमधील लोकांना आकर्षक व्याजदराचे आमीष दाखवणार्‍या योजना सुरू करायचे. सुरुवातीला काही लोकांना चांगला परतावाही द्यायचे. कार्यालयातील कारकुनी कामे करण्याकरीता उमेदवारांच्या मुलाखती घ्यायचे. निवडलेल्या उमेदवारांकडून १०-१५ हजार रुपये अनामत रक्कम घेऊन सुरुवातीचे काही महिने नाममात्र पगार द्यायचे. यास ते प्रशिक्षणाचा काळ म्हणत. चांगले काम करून दाखवल्यास या कालावधीनंतर चांगल्या पगाराची नोकरी लागेल असे आश्वासन दिले जायचे. ज्या करारपत्रावर सही घेतली जायची त्यात एक अट असायची की कंपनीबद्दल कुठलाही न्यायालयिन खटला केवळ उ.प्र. किंवा प.ब. च्या अमुक अमुक शहरातच दाखल करता येईल. काही महिन्यांतच बाहेरगावहून आलेले कंपनीचे लोक कार्यालयाला टाळे ठोकून पोबारा करत असत. काळ बदलला आता त्याच गोष्टी ऑनलाइन...

सविता००१ 02/09/2014 - 12:17
ही लिंक सापडली. http://www.complaintsaboutbusiness.in/i-biz-infosys-such-a-fake-company/ अजुनही आहेत.पण मी बाकीच्या वाचल्या नाहीत. ही एकच पुरेशी वाटली.मागे एका मैत्रिणीने सांगितले होते की या साइट्स वर सकारात्मक लिहिणारे महाभाग पण याच कंपन्यांचे चेले असतात. त्यामुळे पूर्ण माहिती असल्याशिवाय नोंदणी रक्कम भरूच नये.

बबन ताम्बे 03/09/2014 - 15:30
इथे ब-याच लोकांनी ही कंपनी FAKE आहे असे लिहीले आहे. काही लोकांनी पैसे पण गमावले आहेत. http://www.complaintsaboutbusiness.in/i-biz-infosys-formerly-known-as-i-tech-infosys/

प्रसाद१९७१ 02/09/2014 - 12:32
नक्कीच फ्रॉड. काम देण्यासाठी आधी पैसे मागणे म्हणजे नक्कीच फ्रॉड. त्यांना सांगा २१५० रुपये मी केलेल्या कामाच्या मोबदल्यातुन कापुन घ्या.

चौथा कोनाडा 02/09/2014 - 13:33
फ्रॉडच वाटतेय. या बाबतीत आमचा अनुभव शून्य आहे. अस्मादिक "थंड" प्रवृतीचे असल्यामुळे आता पर्यंत पुढ्यात आलेल्या कसल्याच अमिषाला बळी पडलेलो नाहीय. आता तुम्हीच तुमच्या माहितीतील त्या गृहस्थाला एक एक अनुभव इथे टाकायला सांगा (म्हणजे तुम्हीच त्याला विचारून इथे टाका) म्हंजे आम्हाला स्टार्ट टू एन्ड फ्रॉड आहे का काय ते कळेल.

vikramaditya 02/09/2014 - 17:20
गोष्टीत विनासायास पैसे मिळण्याची जाहिरात करत असेल तर फसवणुक नक्की. ह्या जगात " there are no free lunches". कमी कष्ट आणि भरपुर पैसा हे समीकरणच चुकिचे आहे. नाहीतर जगात सर्वांनी अशी सोप्पी कामे केली असती.

श्रीरंग_जोशी 02/09/2014 - 23:14
दोन दशकांपूर्वी या प्रकारचेच सापळे निमशहरी व ग्रामीण भागात पाहिले आहे. उत्तर प्रदेश वा पश्चिम बंगालमधली कसलीशी अल्पबचत कंपनी एखाद्या तालुक्याच्या ठिकाणी छोटेखानी कार्यालय सुरू करायची. त्या गावातल्या व आजुबाजुच्या खेड्यांमधील लोकांना आकर्षक व्याजदराचे आमीष दाखवणार्‍या योजना सुरू करायचे. सुरुवातीला काही लोकांना चांगला परतावाही द्यायचे. कार्यालयातील कारकुनी कामे करण्याकरीता उमेदवारांच्या मुलाखती घ्यायचे. निवडलेल्या उमेदवारांकडून १०-१५ हजार रुपये अनामत रक्कम घेऊन सुरुवातीचे काही महिने नाममात्र पगार द्यायचे. यास ते प्रशिक्षणाचा काळ म्हणत. चांगले काम करून दाखवल्यास या कालावधीनंतर चांगल्या पगाराची नोकरी लागेल असे आश्वासन दिले जायचे. ज्या करारपत्रावर सही घेतली जायची त्यात एक अट असायची की कंपनीबद्दल कुठलाही न्यायालयिन खटला केवळ उ.प्र. किंवा प.ब. च्या अमुक अमुक शहरातच दाखल करता येईल. काही महिन्यांतच बाहेरगावहून आलेले कंपनीचे लोक कार्यालयाला टाळे ठोकून पोबारा करत असत. काळ बदलला आता त्याच गोष्टी ऑनलाइन...
माझ्या माहितीतील एका गृहस्थाने I Biz Infosys Private Limited या कंपनीचे कॉम्प्युटरवर फॉर्म भरण्याचे काम घेतले आहे. पार्ट टाईम जॉब म्हणून ! कंपनीचे ऑफीस पुण्यात आहे. स्कीम अशी आहे. पहील्यांदा २१५० रुपये भरून नोंद करावी लागते. मग कंपनी जुजबी ट्रेनिंग देते. दोन प्रकारचे फॉर्म भरायचे आहेत. स्मॉल आणि मेडीयम. १००० स्मॉल फॉर्म भरले तर ३ रुपये एका फॉर्मसाठी. १००० मेडीयम फॉर्म भरले तर ६ रुपये एका फॉर्मसाठी. असे हजाराच्या पटीत भरले तर जास्त इन्कम. फॉर्म फिलींग घरी बसून स्वतःच्या काँप्युटर वर करायचे आहे. १० महीन्यांनी काँट्रॅक्ट रीन्यु (?) करता येते. म्हणजे परत ५०० रुपये भरायचे.
Subscribe to