''गेली साडेचार वर्षं तुम्ही आमच्या वाहिनीवर साप्ताहिक भविष्य सांगितलेत.
अत्यंत लोकप्रिय कार्यक्रम होता- टीआरपी पण मस्तच !
पण म्हणतात ना , प्रत्येक गोष्टीला शेवट असतोच.
आता जरा चेंज पाहिजे असं ग्रोवरसाहेब. . आय मीन लोकं म्हणतायत.''
''पण एव्हढं वर्षं पूर्ण झालं असतं तर . . . ''
''कसं आहे काका, मला पण असंच वाटतं, पण माझ्या हातात नाही हो ते!
म्हणाल तर त्रिवेदीला सांगून आमच्याच समूहात हिंदी च्यानलवर प्रयत्न करूयात.''
''नको. . . हिंदीत नको. ''
''मग वास्तुशास्त्र, अंकशास्त्र असं काही कराल ?''
''छेछे , भलतंच काय?''
''ठीकाय तुमची इच्छा! परत कधी लागलं तर कळवतोच.''
मोठ्या कष्टाने गोपाळराव घरी निघाले.
आपल्याच कार्यक्रमाचं प्रारब्ध कसं नाही कळालं हा एकच विचार त्याना सतावत होता.
(शतशब्दकथा)
वाचने
3953
प्रतिक्रिया
12
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
या logical fallacy चं नेहेमीच
=))
या logical fallacy चं नेहेमीच आश्चर्य वाटतं.
+१
In reply to या logical fallacy चं नेहेमीच by आदूबाळ
कथा आवडली.
सगळ्या भविष्य/पत्रिका
सगळ्या भविष्य/पत्रिका बघणार्यांच्या घरात पाठवा याची छापिल प्रत \m/
१०० + १
एकशे एक शब्द आहेत एकूण. :-P बाकी कथा आवडली.
छेछे ! अहो हा एकच शब्द धरलाय!
In reply to १०० + १ by एस
छेछे ! अहो हा एकच शब्द धरलाय!
:)
गोपाळरावानी त्यांचे आडनाव
गोपाळरावानी त्यांचे आडनाव थडानी/ सहानी /जुमानी / शुक्ला / पांडे असे केले असते तर त्यांचे प्रारब्ध चांगलेच सुधारले असते.
+++१११
In reply to गोपाळरावानी त्यांचे आडनाव by विजुभाऊ
+++१११ =))
बर हाय.
बर हाय.
आवडली कथा !!
आवडली कथा !!
छान..!!
आवडली कथा !!
सर्वांचे खूप आभार !!
सर्वांचे खूप आभार !!
क्या बात है ! ग्रेट.
क्या बात है ! ग्रेट.