मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

गंमतीशीर चित्रे! :)

विसोबा खेचर ·

देवदत्त Sat, 11/24/2007 - 12:52
कबुतराचे चित्र सर्वात जास्त आवडले. :) बाकी सर्वात काही अंशी बदला घेणे सुरू आहे किंवा असे घडू शकते असा प्रकार वाटतो. कबुतराचे खरोखरच आताही घडते असे वाटते ;)

कोलबेर Sat, 11/24/2007 - 13:31
तात्या, नुकताच अमेरिकेत थँक्स गिव्हींग नावाचा सण पार पाडला. ह्या सणाला इकडे घरोघरी 'टर्की' नावाच्या पक्ष्याचे मांस खाण्याची प्रथा आहे. तुमची चित्रे पाहून यंदाच्या थँक्स गिव्हींग मध्ये पाहाण्यात आलेले हे चित्र आठवले.

प्राजु Mon, 01/19/2009 - 21:56
तात्या आणि कोलबेर पंत.. मलाही हे फॉर्वडेड मध्ये आलं होतं.. मस्त आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मीनल Mon, 01/19/2009 - 23:52
मी पण पाहिली होती ही चित्र मज्जेशीर आहेत. मीनल.

शशिधर केळकर Tue, 01/20/2009 - 00:47
मस्तच चित्रे आहेत! आताच कबुतराचे शिट डोक्यावर पडल्याप्रमाणे ओले वाटले! टर्कीचे ही छानच.

Tue, 01/20/2009 - 13:53
एका इंग्रजी पुस्तकात वाचलेला हा किस्सा. नक्की आठवत नाही पण बहुधा डिक फ्रॅन्सिसच्या एका कादंबरीत होता. अनेक वर्षे उन्हपावसात काढल्यानंतर एक स्त्री आणि एक पुरुषाच्या पुतळ्याला परमेश्वर प्रसन्न होऊन अर्ध्या तासासाठी जिवंत होण्याचे वरदान देतो. दोन्ही पुतळे जिवंत झाल्यावर लगेच झाडाझुडुपांमागे पळत जातात. पंधरा मिनिटांनी घामेघूम होऊन बाहेर येतात. पुरूष पुतळा म्हणतो " अरेच्च्या! अजुन पंधरा मिनिटे आहेत की आपल्याकडे. काय विचार आहे तुझा?" स्त्री पुतळा उद्गारतो "काही हरकत नाही. पण यावेळेला तू कबुतरांना पकडून ठेव आणि मी शिटते त्यांच्यावर.

तात्या विंचू Tue, 01/20/2009 - 19:02
चला...आता खुद्द मालकांनीच ढकलपत्रातला मजकुर / चित्रे टाकली आहेत... आता बाकीच्यांना पण ढकलपत्रे ढकलायला संमती असेल अशी आशा धरायला हरकत नाही...

देवदत्त Sat, 11/24/2007 - 12:52
कबुतराचे चित्र सर्वात जास्त आवडले. :) बाकी सर्वात काही अंशी बदला घेणे सुरू आहे किंवा असे घडू शकते असा प्रकार वाटतो. कबुतराचे खरोखरच आताही घडते असे वाटते ;)

कोलबेर Sat, 11/24/2007 - 13:31
तात्या, नुकताच अमेरिकेत थँक्स गिव्हींग नावाचा सण पार पाडला. ह्या सणाला इकडे घरोघरी 'टर्की' नावाच्या पक्ष्याचे मांस खाण्याची प्रथा आहे. तुमची चित्रे पाहून यंदाच्या थँक्स गिव्हींग मध्ये पाहाण्यात आलेले हे चित्र आठवले.

प्राजु Mon, 01/19/2009 - 21:56
तात्या आणि कोलबेर पंत.. मलाही हे फॉर्वडेड मध्ये आलं होतं.. मस्त आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मीनल Mon, 01/19/2009 - 23:52
मी पण पाहिली होती ही चित्र मज्जेशीर आहेत. मीनल.

शशिधर केळकर Tue, 01/20/2009 - 00:47
मस्तच चित्रे आहेत! आताच कबुतराचे शिट डोक्यावर पडल्याप्रमाणे ओले वाटले! टर्कीचे ही छानच.

Tue, 01/20/2009 - 13:53
एका इंग्रजी पुस्तकात वाचलेला हा किस्सा. नक्की आठवत नाही पण बहुधा डिक फ्रॅन्सिसच्या एका कादंबरीत होता. अनेक वर्षे उन्हपावसात काढल्यानंतर एक स्त्री आणि एक पुरुषाच्या पुतळ्याला परमेश्वर प्रसन्न होऊन अर्ध्या तासासाठी जिवंत होण्याचे वरदान देतो. दोन्ही पुतळे जिवंत झाल्यावर लगेच झाडाझुडुपांमागे पळत जातात. पंधरा मिनिटांनी घामेघूम होऊन बाहेर येतात. पुरूष पुतळा म्हणतो " अरेच्च्या! अजुन पंधरा मिनिटे आहेत की आपल्याकडे. काय विचार आहे तुझा?" स्त्री पुतळा उद्गारतो "काही हरकत नाही. पण यावेळेला तू कबुतरांना पकडून ठेव आणि मी शिटते त्यांच्यावर.

तात्या विंचू Tue, 01/20/2009 - 19:02
चला...आता खुद्द मालकांनीच ढकलपत्रातला मजकुर / चित्रे टाकली आहेत... आता बाकीच्यांना पण ढकलपत्रे ढकलायला संमती असेल अशी आशा धरायला हरकत नाही...
लेखनविषय:
राम राम मंडळी, एका पुढे ढकललेल्या ई-पत्रातील ही चित्रे आहेत. शब्दांकन तात्या अभ्यंकरांचे आहे..:) १) "पक्षांकरता सुलभ शौचालयं कुठे बांधावीत बरं? चर्चगेट स्टेशनवर सकाळच्या वेळात माणसांची खूप गर्दी असते, तिथे घिरट्या घालायला हरकत नाही!" :) २) झेब्र्यांच्या राज्यातले 'मानव क्रॉसिंग'!

प्रासंगिक

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे ·

विसोबा खेचर Sat, 11/24/2007 - 09:25
त्यातील तुलसी हीच आपल्या सर्वगुणसंपन्न वृंदेप्रमाणे आहे असे मानून विष्णुस ती फार प्रिय झाली. क्या बात है बिरुटेशेठ, मस्त कथा.. तुळस ही अत्यंत औषधी असून आम्हालाही खूप प्रिय आहे. तुळशीची रोज दोनचार पानं खाल्ल्यास, ते आरोग्यास अत्यंत लाभदायी आहे... बिरुटेशेठ, या निमित्ताने आपल्याकडील सणवारांवर आपण नेहमीच असं 'प्रासंगिक' हे सदर लिहावत अशी तुम्हाला विनंती... तात्या.

बिरुटेशेठ, या निमित्ताने आपल्याकडील सणवारांवर आपण नेहमीच असं 'प्रासंगिक' हे सदर लिहावत अशी तुम्हाला विनंती... तात्या, मिसळपाव संकेतस्थळ अग्रेसर बनावे यासाठी लिहिता येईल तितके इथे लिहिणारच आहे. पण या कथांच्या बाबतीतले विचार विज्ञान युगात न पटणारे असतात. जसे, एक वीतभर तुळशीचे रोप दारात लावून त्याला प्रदक्षिणा घातल्या म्हणजे आरोग्य वाढण्याचा संभव नाही. तसेच, हवा शुद्ध होऊन कौटुंबिक आरोग्य राहील हे संभवनीय नाही. तसेच कथेतील विष्णूने असे का करावे वगैरे.......वगैरे ! तरिही प्रात:काली तुळशीचे दर्शन घेतांना प्रत्येक स्त्री-पुरुषाने आप- आपल्या कर्तव्याची जाणीव अंतःकरणात ठेवावी हा बोध जरी घेता आला तरी आपल्या कथेचा हेतू सार्थक झाला. अवांतर :- तुळशीच्या पानावरुन आठवले, शाळेत परिक्षेचा पेपर अवघड जाऊ नये, म्हणून कंपॉस बॉक्स मधे स्मरणासाठी तुळशीचे पाने नेलेली आठवतात, अन खाल्लेलीही आठवतात ! :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सहज Sat, 11/24/2007 - 10:27
>>तरिही प्रात:काली तुळशीचे दर्शन घेतांना प्रत्येक स्त्री-पुरुषाने आप- आपल्या कर्तव्याची जाणीव अंतःकरणात ठेवावी हा बोध जरी घेता आला तरी आपल्या कथेचा हेतू सार्थक झाला. मुळ कथेपेक्षा उत्कृष्ट विचार सर!!! हा विचार स्पष्ट मांडलात ते बरे केलेत. विचीत्र कथा वाचून मुळ मुद्दा-विचार बाजूला पडतो.

आमच्या दोन पिढ्या 'भाउबंदकी 'व 'कोर्ट 'यात गेल्या. आमचे एक चुलत आजोबा कोर्टाच्या कागदपत्रे , नियम याकडे वेगळ्याच नजरेने बघत. त्यांना सरळ वाट म्हणे दिसतच नसे. कागदपत्राकडे भिंगातून बघताना त्यांना म्हणे 'ध' चा 'मा' दिसे. त्यांची म्हणे दोन लग्ने झाली होती.त्यात बायका मेल्या म्हणे. त्यानंतर लग्न 'लाभावे' म्हणून त्यानंतर त्यांनी तिसरे लग्न तुळशीशी केले . (Antidote) आणी मग खरे दुसर्‍या म्हणजे गणानुक्रमे चौथ्या बाईशी केले. ते शेवट पर्यंत टिकले. असे हे तुलसी महात्म्य. प्रकाश घाटपांडे

In reply to by प्रकाश घाटपांडे

त्यानंतर लग्न 'लाभावे' म्हणून त्यानंतर त्यांनी तिसरे लग्न तुळशीशी केले . (Antidote) आणी मग खरे दुसर्‍या म्हणजे गणानुक्रमे चौथ्या बाईशी केले. ते शेवट पर्यंत टिकले. असे हे तुलसी महात्म्य. लग्न टिकावे म्हणून तुळशीशी लग्न केले- ही माहिती खरीच असावी. आम्हीही अनेक मुले किंवा विवाहित माणसे तुळशीशी लग्न करतांना पाहिले आहे. मात्र ते असे का करतात ? त्याचा अर्थ अजूनही कळलेला नाही ! पण, आपण म्हणतात तसे लग्न टिकून राहणे हा उद्देश असेल तर मात्र जरा आश्चर्यच आहे !
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

बेसनलाडू Sat, 11/24/2007 - 12:47
तुळशीच्या लग्नाची ही गोष्ट मला माहीत नव्हती. येथे सांगितल्याबद्दल सरांचे अनेक आभार. (आभारी)बेसनलाडू

तर्री Fri, 06/15/2012 - 15:35
आमच्या मोठ्या कुतुंबात तुळशीचे लग्न मोठया थाटात होत असे. घरच्या बायका मस्त नटून थटून असायच्या. आई दिवाळीच्या फराळाबरोबर अजून काही गोड-धोड करीत असे. अंतर्पाठ धरण्याचे काम मी आणि मझा भाऊ करित असु. लग्न लागले की अंतर्पाठ टाकुन फटाके वाजवायला पळायची घाई होत असे. करवल्या मुली - पेढा , फुल , गुलाब-पाणी , अत्तर वाटप करित असत. मग फराळाचा कार्यक्रम. तुळशीच्या लग्नानतर , घरातील ऊपवर मुलींच्या वर संशोधन मोहिमेला सुरवात होत असे. मग त्या वयातील बहिणीं थट्टा करणे हा भावांचा मुख्य ऊद्योग ! आपल्या बहिणी मग लाजताना पहाण्यात कही वेगळीच मज्जा असे. आता ते तसे लग्न ही लागत नाही आणि मुलींना तसे लाजताना पहाण्याचे प्रसंग ही विरळाच!

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

स्पंदना Fri, 06/15/2012 - 18:52
आम्ही काय वाचु नये काय काही तरी जुन जुन नव्यान? बाकि तुळशीच्या लग्नाला मी रांगोळी घालायचे . तेंव्हा छान वाटायची.

विसोबा खेचर Sat, 11/24/2007 - 09:25
त्यातील तुलसी हीच आपल्या सर्वगुणसंपन्न वृंदेप्रमाणे आहे असे मानून विष्णुस ती फार प्रिय झाली. क्या बात है बिरुटेशेठ, मस्त कथा.. तुळस ही अत्यंत औषधी असून आम्हालाही खूप प्रिय आहे. तुळशीची रोज दोनचार पानं खाल्ल्यास, ते आरोग्यास अत्यंत लाभदायी आहे... बिरुटेशेठ, या निमित्ताने आपल्याकडील सणवारांवर आपण नेहमीच असं 'प्रासंगिक' हे सदर लिहावत अशी तुम्हाला विनंती... तात्या.

बिरुटेशेठ, या निमित्ताने आपल्याकडील सणवारांवर आपण नेहमीच असं 'प्रासंगिक' हे सदर लिहावत अशी तुम्हाला विनंती... तात्या, मिसळपाव संकेतस्थळ अग्रेसर बनावे यासाठी लिहिता येईल तितके इथे लिहिणारच आहे. पण या कथांच्या बाबतीतले विचार विज्ञान युगात न पटणारे असतात. जसे, एक वीतभर तुळशीचे रोप दारात लावून त्याला प्रदक्षिणा घातल्या म्हणजे आरोग्य वाढण्याचा संभव नाही. तसेच, हवा शुद्ध होऊन कौटुंबिक आरोग्य राहील हे संभवनीय नाही. तसेच कथेतील विष्णूने असे का करावे वगैरे.......वगैरे ! तरिही प्रात:काली तुळशीचे दर्शन घेतांना प्रत्येक स्त्री-पुरुषाने आप- आपल्या कर्तव्याची जाणीव अंतःकरणात ठेवावी हा बोध जरी घेता आला तरी आपल्या कथेचा हेतू सार्थक झाला. अवांतर :- तुळशीच्या पानावरुन आठवले, शाळेत परिक्षेचा पेपर अवघड जाऊ नये, म्हणून कंपॉस बॉक्स मधे स्मरणासाठी तुळशीचे पाने नेलेली आठवतात, अन खाल्लेलीही आठवतात ! :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सहज Sat, 11/24/2007 - 10:27
>>तरिही प्रात:काली तुळशीचे दर्शन घेतांना प्रत्येक स्त्री-पुरुषाने आप- आपल्या कर्तव्याची जाणीव अंतःकरणात ठेवावी हा बोध जरी घेता आला तरी आपल्या कथेचा हेतू सार्थक झाला. मुळ कथेपेक्षा उत्कृष्ट विचार सर!!! हा विचार स्पष्ट मांडलात ते बरे केलेत. विचीत्र कथा वाचून मुळ मुद्दा-विचार बाजूला पडतो.

आमच्या दोन पिढ्या 'भाउबंदकी 'व 'कोर्ट 'यात गेल्या. आमचे एक चुलत आजोबा कोर्टाच्या कागदपत्रे , नियम याकडे वेगळ्याच नजरेने बघत. त्यांना सरळ वाट म्हणे दिसतच नसे. कागदपत्राकडे भिंगातून बघताना त्यांना म्हणे 'ध' चा 'मा' दिसे. त्यांची म्हणे दोन लग्ने झाली होती.त्यात बायका मेल्या म्हणे. त्यानंतर लग्न 'लाभावे' म्हणून त्यानंतर त्यांनी तिसरे लग्न तुळशीशी केले . (Antidote) आणी मग खरे दुसर्‍या म्हणजे गणानुक्रमे चौथ्या बाईशी केले. ते शेवट पर्यंत टिकले. असे हे तुलसी महात्म्य. प्रकाश घाटपांडे

In reply to by प्रकाश घाटपांडे

त्यानंतर लग्न 'लाभावे' म्हणून त्यानंतर त्यांनी तिसरे लग्न तुळशीशी केले . (Antidote) आणी मग खरे दुसर्‍या म्हणजे गणानुक्रमे चौथ्या बाईशी केले. ते शेवट पर्यंत टिकले. असे हे तुलसी महात्म्य. लग्न टिकावे म्हणून तुळशीशी लग्न केले- ही माहिती खरीच असावी. आम्हीही अनेक मुले किंवा विवाहित माणसे तुळशीशी लग्न करतांना पाहिले आहे. मात्र ते असे का करतात ? त्याचा अर्थ अजूनही कळलेला नाही ! पण, आपण म्हणतात तसे लग्न टिकून राहणे हा उद्देश असेल तर मात्र जरा आश्चर्यच आहे !
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

बेसनलाडू Sat, 11/24/2007 - 12:47
तुळशीच्या लग्नाची ही गोष्ट मला माहीत नव्हती. येथे सांगितल्याबद्दल सरांचे अनेक आभार. (आभारी)बेसनलाडू

तर्री Fri, 06/15/2012 - 15:35
आमच्या मोठ्या कुतुंबात तुळशीचे लग्न मोठया थाटात होत असे. घरच्या बायका मस्त नटून थटून असायच्या. आई दिवाळीच्या फराळाबरोबर अजून काही गोड-धोड करीत असे. अंतर्पाठ धरण्याचे काम मी आणि मझा भाऊ करित असु. लग्न लागले की अंतर्पाठ टाकुन फटाके वाजवायला पळायची घाई होत असे. करवल्या मुली - पेढा , फुल , गुलाब-पाणी , अत्तर वाटप करित असत. मग फराळाचा कार्यक्रम. तुळशीच्या लग्नानतर , घरातील ऊपवर मुलींच्या वर संशोधन मोहिमेला सुरवात होत असे. मग त्या वयातील बहिणीं थट्टा करणे हा भावांचा मुख्य ऊद्योग ! आपल्या बहिणी मग लाजताना पहाण्यात कही वेगळीच मज्जा असे. आता ते तसे लग्न ही लागत नाही आणि मुलींना तसे लाजताना पहाण्याचे प्रसंग ही विरळाच!

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

स्पंदना Fri, 06/15/2012 - 18:52
आम्ही काय वाचु नये काय काही तरी जुन जुन नव्यान? बाकि तुळशीच्या लग्नाला मी रांगोळी घालायचे . तेंव्हा छान वाटायची.

     !! तुळशीचे लग्न !!

तात्या रौशनी.. ..... चे काय?

महेन्द्र ·

धनंजय Fri, 11/23/2007 - 20:01
थोडा विचार करता, असे लक्षात येते की वरील सर्व विषय/लेखनप्रकार ग्राह्य आहेत. त्यामुळे महेंद्र यांचा हा साहित्यप्रकार कल्पनारम्य आहे. # अर्थव्यवहार : शेअरबाजारात व्यस्त असल्यामुळे रौशनी लिहिली नाही की काय? अशी सूचना # उखाणे: हा चार ओळींचा प्रश्न उखाणाच आहे # औषधोपचार : तात्यांच्या स्वभावाला औषध नाही असे गर्भित मत # कथा : कथेविषयी काथ्याकूट ... # समीक्षा : "रौशनी" अपूर्ण आहे ही समीक्षा # भाषांतर : काही मराठी शब्द "... ....." असे संकेतभाषेत दिले आहेत # विरंगुळा : हे सगळे अर्थ लावून घेताना विरंगुळा वाटावा.

In reply to by बेसनलाडू

विसोबा खेचर Tue, 11/27/2007 - 14:36
आमच्या मातोश्रींना अचानक सायटिकाचा त्रास उद्भवला आहे. त्यामुळे डॉक्टर, औषधं, फिजियोथेरपी, आणि स्वत:चा पोटापाण्याचा व्यवसाय या सर्व गडबडीत लेखनाकरता हवा तसा निवांतपणा मिळालेला नाही. रौशनीच्या पुढील भागाबद्दल मायबाप वाचकांच्या मनात असलेल्या उत्सुकतेचा मला नितांत आदर आहे, परंतु तूर्तास 'क्षमस्व!' इतकंच म्हणू शकतो... आपला, (दिलगीर) तात्या.

झकासराव Sat, 11/24/2007 - 17:10
आता अस समजा की साक्षात अमिताभ बच्चान त्याच्या खर्जातल्या आवाजात तुम्हाला बोलतोय............ "ठिक है तात्या. तुम कहते हो इसलिये तुम्हे ये ७२ घंटो की मोहलत दी जाती है. लेकीन अगर तुमने ७२ घंटोमे रोशनी को हमारे हवाले नही किया तो ऐसे और साहित्य प्रकाशित होगे और तुमपे सवाल उठेंगे की इसका क्या हुवा उसका क्या हुवा...................... वो लिखावट देखके जो तुम लोगोको बताते थे उसका क्या हुवा ये सवाल सबसए पहले उठेगा तात्या.........."

In reply to by झकासराव

जुना अभिजित Mon, 11/26/2007 - 14:49
अमिताभने वरील चार वाक्या कुठे 'ऑय' म्हटलेले दिसत नाही. की ह्या ...... ठिपक्यांचा भावानुवाद करून त्यालाच 'ऑय' समजावे? मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

In reply to by जुना अभिजित

आजानुकर्ण Mon, 11/26/2007 - 18:50
भावानुवाद करुन त्याचा व्याभिचारी आस्वाद आम्हाला नको. मूळ ठिपकेच जास्त शोभून दिसतात. ठिपक्यांची नजाकत शब्दात कुठे ;) - आजानुकर्ण

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

कोलबेर Tue, 11/27/2007 - 11:24
सर्किटराव, त्या चांदण्या चमकावायला लावून इथली नजाकत घालवणारे संपादक बसवा की ***वर!!! चांदण्यांच्याजागी 'फाट्यावर' असला भावानुवाद करु नका बरंका!! फाट्यावर असतं तर दोनंच चांदण्या लागल्या असत्या. इथं तीन चांदण्या आहेत ह्याकडे तुमची नजाकतभरी नजर असू द्या!!! -(चांदण्यावादी चांडा़ळ) कोलबेर

झकासराव Tue, 11/27/2007 - 14:11
कसले डेंजर लोक आहात तुम्ही. अहो त्या रिकाम्या जागा अशाच सोडल्या होत्या. त्याचा कसलाही अनुवाद नका करु :) अभिजितच निरिक्षण चांगल आहे. त्या रिकाम्या जागी फारतर ऑय असे लावा. झाल. बाकी काही नको. :)

धनंजय Fri, 11/23/2007 - 20:01
थोडा विचार करता, असे लक्षात येते की वरील सर्व विषय/लेखनप्रकार ग्राह्य आहेत. त्यामुळे महेंद्र यांचा हा साहित्यप्रकार कल्पनारम्य आहे. # अर्थव्यवहार : शेअरबाजारात व्यस्त असल्यामुळे रौशनी लिहिली नाही की काय? अशी सूचना # उखाणे: हा चार ओळींचा प्रश्न उखाणाच आहे # औषधोपचार : तात्यांच्या स्वभावाला औषध नाही असे गर्भित मत # कथा : कथेविषयी काथ्याकूट ... # समीक्षा : "रौशनी" अपूर्ण आहे ही समीक्षा # भाषांतर : काही मराठी शब्द "... ....." असे संकेतभाषेत दिले आहेत # विरंगुळा : हे सगळे अर्थ लावून घेताना विरंगुळा वाटावा.

In reply to by बेसनलाडू

विसोबा खेचर Tue, 11/27/2007 - 14:36
आमच्या मातोश्रींना अचानक सायटिकाचा त्रास उद्भवला आहे. त्यामुळे डॉक्टर, औषधं, फिजियोथेरपी, आणि स्वत:चा पोटापाण्याचा व्यवसाय या सर्व गडबडीत लेखनाकरता हवा तसा निवांतपणा मिळालेला नाही. रौशनीच्या पुढील भागाबद्दल मायबाप वाचकांच्या मनात असलेल्या उत्सुकतेचा मला नितांत आदर आहे, परंतु तूर्तास 'क्षमस्व!' इतकंच म्हणू शकतो... आपला, (दिलगीर) तात्या.

झकासराव Sat, 11/24/2007 - 17:10
आता अस समजा की साक्षात अमिताभ बच्चान त्याच्या खर्जातल्या आवाजात तुम्हाला बोलतोय............ "ठिक है तात्या. तुम कहते हो इसलिये तुम्हे ये ७२ घंटो की मोहलत दी जाती है. लेकीन अगर तुमने ७२ घंटोमे रोशनी को हमारे हवाले नही किया तो ऐसे और साहित्य प्रकाशित होगे और तुमपे सवाल उठेंगे की इसका क्या हुवा उसका क्या हुवा...................... वो लिखावट देखके जो तुम लोगोको बताते थे उसका क्या हुवा ये सवाल सबसए पहले उठेगा तात्या.........."

In reply to by झकासराव

जुना अभिजित Mon, 11/26/2007 - 14:49
अमिताभने वरील चार वाक्या कुठे 'ऑय' म्हटलेले दिसत नाही. की ह्या ...... ठिपक्यांचा भावानुवाद करून त्यालाच 'ऑय' समजावे? मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

In reply to by जुना अभिजित

आजानुकर्ण Mon, 11/26/2007 - 18:50
भावानुवाद करुन त्याचा व्याभिचारी आस्वाद आम्हाला नको. मूळ ठिपकेच जास्त शोभून दिसतात. ठिपक्यांची नजाकत शब्दात कुठे ;) - आजानुकर्ण

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

कोलबेर Tue, 11/27/2007 - 11:24
सर्किटराव, त्या चांदण्या चमकावायला लावून इथली नजाकत घालवणारे संपादक बसवा की ***वर!!! चांदण्यांच्याजागी 'फाट्यावर' असला भावानुवाद करु नका बरंका!! फाट्यावर असतं तर दोनंच चांदण्या लागल्या असत्या. इथं तीन चांदण्या आहेत ह्याकडे तुमची नजाकतभरी नजर असू द्या!!! -(चांदण्यावादी चांडा़ळ) कोलबेर

झकासराव Tue, 11/27/2007 - 14:11
कसले डेंजर लोक आहात तुम्ही. अहो त्या रिकाम्या जागा अशाच सोडल्या होत्या. त्याचा कसलाही अनुवाद नका करु :) अभिजितच निरिक्षण चांगल आहे. त्या रिकाम्या जागी फारतर ऑय असे लावा. झाल. बाकी काही नको. :)
तात्या रौशनी.. ..... चे काय? तात्या रौशनी.. ..... चे काय? तात्या रौशनी.. ..... चे काय? तात्या रौशनी.. ..... चे काय? तात्या रौशनी.. ..... चे काय?

फुलराणी...

प्राजु ·

विसोबा खेचर गुरुवार, 11/22/2007 - 01:26
प्राजू, छानच कविता केली आहेस, आवडली. पाहूनी तिजला भ्रमर सावळा आळवित जाई राग आगळा.... क्या बात है! इवल्याश्या कळीला पाहून तो भ्रमर कोणता बरं राग आळवत असेल? :) प्रेम तिजवर जडले तयाचे नियम त्याने मोडले जगाचे... ओहोहो, खल्लास! साला प्यार किया तो डरना क्या? :) लाल गुलाबी रंग कोठला केशरी अबोली अंतरी दाटला... सुरेख! फुलविण्या तिला झपाटला तो सुंदर फूल हे म्हणतो जो तो... हे कडवं आवडलं नाही. चालीत नीट बसणार नाही असं वाटतं. शिवाय 'झपाटला' हा शब्द खटकला बुवा! भ्रमराची त्या मग प्रेमकहाणी फुला विना त्या झाली विराणी बागेमधूनी शोधित त्या फुला फिरतो वेडा भ्रमर एकला.. भ्रमर एकला.... चला, म्हणजे भल्या सकाळच्या दवातल्या 'ललत'ने सुरू झालेली कहाणी शेवटी संध्याकाळच्या पुरीयाधनश्रीवर संपली म्हणायची! असं व्हायला नको होतं! :) असो! आपला, (रागदारीतला) तात्या.

पुष्कर Fri, 12/28/2007 - 09:57
सुंदर कविता आहे तुमची उडती लय अन् लघु-शब्दांची वाचून सारे शब्दांमधले डोळ्यांपुढती उभे राहिले जाता जाता एक आगाऊ सल्ला- कविता करता करता ती ठेक्यावर म्हणून बघा. म्हणजे ती आपोआप छंदोबद्ध होईल. म्हणजे मग चाल लावायला/चालीवर म्हणायला सोपी! असो, पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. -पुष्कर

स्वाती राजेश Sat, 12/29/2007 - 23:48
इवलिशी कळी दवांत निजली.. चिंबचिंब भिजली लाजेत थिजली... सुंदर वर्णन केले आहेस... या ओळी वरुन, हिरवे हिरवे गार गालीचे.. ही कवीता आठवली.

प्राजु Sun, 12/30/2007 - 07:55
तात्या, पक्या, सुधिर, पुष्कर आणि स्वाती.. आपल्या सर्वांच्या प्रतिसादाबद्दल मनापासून धन्यवाद. पुष्कर, आपला सल्ला लक्षात ठेवेन. धन्यवाद. - प्राजु.

विसोबा खेचर गुरुवार, 11/22/2007 - 01:26
प्राजू, छानच कविता केली आहेस, आवडली. पाहूनी तिजला भ्रमर सावळा आळवित जाई राग आगळा.... क्या बात है! इवल्याश्या कळीला पाहून तो भ्रमर कोणता बरं राग आळवत असेल? :) प्रेम तिजवर जडले तयाचे नियम त्याने मोडले जगाचे... ओहोहो, खल्लास! साला प्यार किया तो डरना क्या? :) लाल गुलाबी रंग कोठला केशरी अबोली अंतरी दाटला... सुरेख! फुलविण्या तिला झपाटला तो सुंदर फूल हे म्हणतो जो तो... हे कडवं आवडलं नाही. चालीत नीट बसणार नाही असं वाटतं. शिवाय 'झपाटला' हा शब्द खटकला बुवा! भ्रमराची त्या मग प्रेमकहाणी फुला विना त्या झाली विराणी बागेमधूनी शोधित त्या फुला फिरतो वेडा भ्रमर एकला.. भ्रमर एकला.... चला, म्हणजे भल्या सकाळच्या दवातल्या 'ललत'ने सुरू झालेली कहाणी शेवटी संध्याकाळच्या पुरीयाधनश्रीवर संपली म्हणायची! असं व्हायला नको होतं! :) असो! आपला, (रागदारीतला) तात्या.

पुष्कर Fri, 12/28/2007 - 09:57
सुंदर कविता आहे तुमची उडती लय अन् लघु-शब्दांची वाचून सारे शब्दांमधले डोळ्यांपुढती उभे राहिले जाता जाता एक आगाऊ सल्ला- कविता करता करता ती ठेक्यावर म्हणून बघा. म्हणजे ती आपोआप छंदोबद्ध होईल. म्हणजे मग चाल लावायला/चालीवर म्हणायला सोपी! असो, पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. -पुष्कर

स्वाती राजेश Sat, 12/29/2007 - 23:48
इवलिशी कळी दवांत निजली.. चिंबचिंब भिजली लाजेत थिजली... सुंदर वर्णन केले आहेस... या ओळी वरुन, हिरवे हिरवे गार गालीचे.. ही कवीता आठवली.

प्राजु Sun, 12/30/2007 - 07:55
तात्या, पक्या, सुधिर, पुष्कर आणि स्वाती.. आपल्या सर्वांच्या प्रतिसादाबद्दल मनापासून धन्यवाद. पुष्कर, आपला सल्ला लक्षात ठेवेन. धन्यवाद. - प्राजु.
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
इवलिशी कळी दवांत निजली.. चिंबचिंब भिजली लाजेत थिजली... पाहूनी तिजला भ्रमर सावळा आळवित जाई राग आगळा.... प्रेम तिजवर जडले तयाचे नियम त्याने मोडले जगाचे... रूणझुण त्याची वेड लावती गंधित होई वेडी कळी ती.. लाल गुलाबी रंग कोठला केशरी अबोली अंतरी दाटला... फुलविण्या तिला झपाटला तो सुंदर फूल हे म्हणतो जो तो... राजकुमारी..ती. येई हासत फुलांस त्या मग नेई सोबत... भ्रमराची त्या मग प्रेमकहाणी फुला विना त्या झाली विराणी बागेमधूनी शोधित त्या फुला फिरतो वेडा भ्रमर एकला.. भ्रमर एकला.... - प्राजु.

आयसीआयसीआय बँक

धोंडोपंत ·

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 15:33
१०९० ला घेतलेले आयसीआयसीआय बॅंक अर्ध्या तासात म्हणजे ३वाजून २२ मिनीटांनी रुपये १११६ ला विकले. आपला, (अनुभवी) धोंडोपंत स्क्रीनवरील आयसीआयसीआय बँकेचा चार्ट आणि वरील दोन्ही निरोपांची वेळ पाहून खात्री करा. आपला, (काटेकोर) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों

सागर Wed, 11/21/2007 - 15:32
पंत , एवढ्या फाश्ट विक्री कशी करता येते ते सिक्रेट सांगा ना? icicidirect वर ऑर्डर दिली की ती पोर्टफोलिओमध्ये यायलाच ३-४ दिवस घेते. त्यामुळे विक्रीचा प्लान लगेच अंमलात नाही आणता येत. शेअर्स लगेच घेऊन कसे विकतात हा माझ्यापुढील मोठा प्रश्न आहे सध्या तरी... सागर

In reply to by सागर

icicidirect वर ऑर्डर दिली की, २ र्या दिवशी पोर्टफोलिओमध्ये येते. पण watchlist वरुन किंमत track करुन त्याच दिवशी शेअर्स विकता येतात. खरेदि - विक्रीची बेरीज - वजाबाकि करुन पैशांचे transaction होते ३ र्या दिवशी. icicidirect वर पण शक्य आहे डे ट्रेडिंग! (पण टॅक्स आणि ब्रोकरेज चे गणित आपल्यालाच करावे लागते) तसे मीसुद्धा डे ट्रेडिंगचा कटु अनुभव घेतला असल्याने तिथे जास्त भर देत नाही. ---यशोदेचा घनश्याम

In reply to by यशोदेचा घनश्याम

आनंदयात्री Wed, 11/21/2007 - 16:04
डे ट्रेडिंगचा कटु अनुभव घेतला ?? म्हणजे नक्की काय झले होते ? एक लेख (अनुभव) टाका बरे या वर म्हणजे आमच्या सारखी नवखी लोकं शहाणी होतील.

In reply to by आनंदयात्री

आज्ञा शिरसावंद्य ! तसा मीहि नवखाच आहे मार्केट मधे तरीहि : महिन्यापूर्वी Reliance Petrolium बराच वर गेला होता. खाली येत असतानाहि intra day high जास्तच असतो, असे ३-४ दिवसांच्या अभ्यासाअंती, निष्कर्ष काढला होता. मी २५३ ला घेतला होता. त्याच दिवशी २३३ ला विकला. एकूण नुकसान ५००० - ५५०० रु. (माझ्यासार्ख्या जॉब सुरू होवून १.५ वर्षेच झालेल्याला हे जास्तच आहेहो!) लाँग टर्म साठी थांबू शकलो असतो पण मुद्दल परत हवी होती! काय करणार? त्यामुळे तुमच्या बँक अकाऊंट मधे तुमच्या सर्व तातडीच्या गरजा पूर्ण करण्याईतके पैशे liquid असतील, तोटा होत असेल तर लाँग टर्म ईन्वेस्ट्मेंट म्हणून थांबायची तयारी असेल, तरच योग्य अभ्यासाअंती intra day trading चे खेळ खेळावेत. - हा मी घेतलेला धडा! मिसळपाव वरच्या तज्ञांचे सल्ले कामाला येत आहेत! (जय हो मिसळपावकी) यशोदेचा घनश्याम

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 15:43
सागरराव, आम्ही दिवसभरात एकाच कंपनीचे शेअर्स दोन / तीन वेळा कधी कधी चार वेळासुध्दा घेऊन विकतो. एखाद्या कंपनीत विशेष हालचाल दिसली की अर्धा अर्धा तासात घे/ वीक .... घे /वीक चालू असतं. आयसीआयसीआय डायरेक्टच्या ट्रेडिंग टर्मिनल ची आम्हाला कल्पना नाही कारण आम्ही ते कधी वापरलेले नाही. आम्ही आमचे व्यवहार इंडिया बुल्स कडे करतो. जर इंट्रा डे ट्रेडिंग आयसीआयसीआय डायरेक्टवर करता येत नसेल तर ही आश्चर्याची बाब आहे. आपला, (सट्टेबाज) धोंडोपंत आमचे तात्या अभ्यंकर ह्या इंट्रा डे ट्रेडिंगच्या फार विरोधात आहेत. "धोंड्या ....सांभाळून रे ! मरशील यात एक दिवस..." असा सल्ला ते आम्हाला नेहमी देत असतात. आपला, (स्मरणशील) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों

मनिष Wed, 11/21/2007 - 16:28
सागर वाईट वाटऊन घेऊ नकोस, पण मार्केट चे बेसिक्सही माहित नाही (जशी मार्केटची वेळ, शॉर्ट सेलींग, इंट्रा डे ट्रेडिंग) तर मग टिप्स कशाच्या आधारावर देतोस? हे नुसते गेसिंग नाही, बराच अभ्यास असावा लागतो. जसा आर पी ल ला f & O मधे बंदी आहे. २५-२६ पर्यंत त्यात लॉस बुक केला जाईल. तेव्हा तो (आणि बहुतेक आर एन आर एल पण) खाली जाईलच - तेव्हा तो विकत घेणे चांगले. शिवाय - १६००० हे खूप दूर राहिले, सेन्सेक्स ला १७८०० ला भक्कम सपोर्ट आहे. १८००० हा तर्क किंवा आकडा कुठल्या पद्धतीने आला? एक विनंती आहे, अपुर्‍या माहितीवर टिप्स देऊ नकोस, नवखे लोक बुडतात. बाकी तुझा ह्या विषयातला रस बघता तू लवकरच खूप शिकून घेशील असे वाटते.

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 16:59
डे ट्रेडिंग करतांना तुमचा ब्रोकर तुम्हाला किती ब्रोकरेज लावतो आहे , हे पाहणे सर्वात महत्वाचे आहे. कारण डे ट्रेडिंगला प्रॉफिट मार्जिन फार कमी असते. तुम्ही एखादा शेअर जेव्हा अर्धा पाऊण तासात घेऊन विकता किंवा विकून परत विकत घेता तेव्हा तुम्ही केवळ अर्धा ते एक टक्का प्रॉफिट नजरेसमोर ठेवून खेळत असता. अशा परिस्थितीत जर तुमचा ब्रोकर ०.१५% घ्यायला लागला तर तुम्ही काय कमावणार? आयसीआयसीआय डायरेक्ट इंट्रा डे ट्रेडिंगचे ०.१५% घेतात असे आम्ही ऐकून आहोत. त्यामुळे इंट्रा डे ट्रेडिंग करणार्‍यांनी आधी ब्रोकरेज किती पडते आहे त्याचा हिशोब करूनच ह्यात उतरावे. आता ज्या अग्रगण्य खाजगी कंपन्या आहेत, तेथे ब्रोकरेज निगोशिएट करता येते. आपला व्हॉल्यूम मोठा असेल तर अत्यंत अल्पदरात आपले सौदे होतात. त्यामुळे ते परवडू शकते अन्यथा नाही. आयसीआयसीआय डायरेक्ट किंवा एचडीएफसी सिक्युरिटीज आणि कोटकसारखे ब्रोकर आपल्याला त्यांच्या तालाने नाचवतात. या उलट इंडिया बुल्स सारखी कंपनी आपल्याला निगोशिएटेड ब्रोकरेज आणि इतर उत्तम सुविधा देते. आर्थिकदृष्टयाही इंडिया बुल्स ही अत्यंत मजबूत कंपनी आहे. त्यामुळे एखाद्या उलथापालथीत ब्रोकर डुबला आणि आपण रस्त्यावर, अशी परिस्थिती इंडियाबुल्स च्या बाबतीत होईल अशी शक्यता वाटत नाही. शेवटी कोणी कोणाकडे धंदा करावा, हा ज्याचा त्याचा प्रश्न. आपला, (रत्नपारखी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों

मनिष Wed, 11/21/2007 - 17:08
बाकी व्याप असलेल्यांनी डे ट्रेडिंग पासून दूर राहिलेले बरे. माझ्याकडे आर एन आर एल २८-३४ मधे average करून घेतलेले होत. मधे १८० च्या वर गेला तेव्हा मुद्द्ल काढून घेतले. आता नफ्यावर नफा कमवत आहे! :) Long term मधे वेळ लागतो, पण चांगला नफा आणि कमी मनस्ताप असतो. अजूनही PVR, Zee news हे Long term साठी चांगले वाटतात.

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 17:23
मनिषराव, बाकी व्याप असलेल्यांनी डे ट्रेडिंग पासून दूर राहिलेले बरे. लाखातलं बोललात. केवळ बाकी व्याप असलेल्यांनीच नव्हे, तर ज्यांना या मार्केट मधील " Tricks Of The Trade" माहीत नाहीत, अशा कुणीही, डे ट्रेडिंगच्या भानगडीत पडू नये. कारण हा विस्तवाशी खेळ आहे. तो ज्यांना जमतो, त्यांनीच करावा. आपला, (फायर-फायटर) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 15:33
१०९० ला घेतलेले आयसीआयसीआय बॅंक अर्ध्या तासात म्हणजे ३वाजून २२ मिनीटांनी रुपये १११६ ला विकले. आपला, (अनुभवी) धोंडोपंत स्क्रीनवरील आयसीआयसीआय बँकेचा चार्ट आणि वरील दोन्ही निरोपांची वेळ पाहून खात्री करा. आपला, (काटेकोर) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों

सागर Wed, 11/21/2007 - 15:32
पंत , एवढ्या फाश्ट विक्री कशी करता येते ते सिक्रेट सांगा ना? icicidirect वर ऑर्डर दिली की ती पोर्टफोलिओमध्ये यायलाच ३-४ दिवस घेते. त्यामुळे विक्रीचा प्लान लगेच अंमलात नाही आणता येत. शेअर्स लगेच घेऊन कसे विकतात हा माझ्यापुढील मोठा प्रश्न आहे सध्या तरी... सागर

In reply to by सागर

icicidirect वर ऑर्डर दिली की, २ र्या दिवशी पोर्टफोलिओमध्ये येते. पण watchlist वरुन किंमत track करुन त्याच दिवशी शेअर्स विकता येतात. खरेदि - विक्रीची बेरीज - वजाबाकि करुन पैशांचे transaction होते ३ र्या दिवशी. icicidirect वर पण शक्य आहे डे ट्रेडिंग! (पण टॅक्स आणि ब्रोकरेज चे गणित आपल्यालाच करावे लागते) तसे मीसुद्धा डे ट्रेडिंगचा कटु अनुभव घेतला असल्याने तिथे जास्त भर देत नाही. ---यशोदेचा घनश्याम

In reply to by यशोदेचा घनश्याम

आनंदयात्री Wed, 11/21/2007 - 16:04
डे ट्रेडिंगचा कटु अनुभव घेतला ?? म्हणजे नक्की काय झले होते ? एक लेख (अनुभव) टाका बरे या वर म्हणजे आमच्या सारखी नवखी लोकं शहाणी होतील.

In reply to by आनंदयात्री

आज्ञा शिरसावंद्य ! तसा मीहि नवखाच आहे मार्केट मधे तरीहि : महिन्यापूर्वी Reliance Petrolium बराच वर गेला होता. खाली येत असतानाहि intra day high जास्तच असतो, असे ३-४ दिवसांच्या अभ्यासाअंती, निष्कर्ष काढला होता. मी २५३ ला घेतला होता. त्याच दिवशी २३३ ला विकला. एकूण नुकसान ५००० - ५५०० रु. (माझ्यासार्ख्या जॉब सुरू होवून १.५ वर्षेच झालेल्याला हे जास्तच आहेहो!) लाँग टर्म साठी थांबू शकलो असतो पण मुद्दल परत हवी होती! काय करणार? त्यामुळे तुमच्या बँक अकाऊंट मधे तुमच्या सर्व तातडीच्या गरजा पूर्ण करण्याईतके पैशे liquid असतील, तोटा होत असेल तर लाँग टर्म ईन्वेस्ट्मेंट म्हणून थांबायची तयारी असेल, तरच योग्य अभ्यासाअंती intra day trading चे खेळ खेळावेत. - हा मी घेतलेला धडा! मिसळपाव वरच्या तज्ञांचे सल्ले कामाला येत आहेत! (जय हो मिसळपावकी) यशोदेचा घनश्याम

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 15:43
सागरराव, आम्ही दिवसभरात एकाच कंपनीचे शेअर्स दोन / तीन वेळा कधी कधी चार वेळासुध्दा घेऊन विकतो. एखाद्या कंपनीत विशेष हालचाल दिसली की अर्धा अर्धा तासात घे/ वीक .... घे /वीक चालू असतं. आयसीआयसीआय डायरेक्टच्या ट्रेडिंग टर्मिनल ची आम्हाला कल्पना नाही कारण आम्ही ते कधी वापरलेले नाही. आम्ही आमचे व्यवहार इंडिया बुल्स कडे करतो. जर इंट्रा डे ट्रेडिंग आयसीआयसीआय डायरेक्टवर करता येत नसेल तर ही आश्चर्याची बाब आहे. आपला, (सट्टेबाज) धोंडोपंत आमचे तात्या अभ्यंकर ह्या इंट्रा डे ट्रेडिंगच्या फार विरोधात आहेत. "धोंड्या ....सांभाळून रे ! मरशील यात एक दिवस..." असा सल्ला ते आम्हाला नेहमी देत असतात. आपला, (स्मरणशील) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों

मनिष Wed, 11/21/2007 - 16:28
सागर वाईट वाटऊन घेऊ नकोस, पण मार्केट चे बेसिक्सही माहित नाही (जशी मार्केटची वेळ, शॉर्ट सेलींग, इंट्रा डे ट्रेडिंग) तर मग टिप्स कशाच्या आधारावर देतोस? हे नुसते गेसिंग नाही, बराच अभ्यास असावा लागतो. जसा आर पी ल ला f & O मधे बंदी आहे. २५-२६ पर्यंत त्यात लॉस बुक केला जाईल. तेव्हा तो (आणि बहुतेक आर एन आर एल पण) खाली जाईलच - तेव्हा तो विकत घेणे चांगले. शिवाय - १६००० हे खूप दूर राहिले, सेन्सेक्स ला १७८०० ला भक्कम सपोर्ट आहे. १८००० हा तर्क किंवा आकडा कुठल्या पद्धतीने आला? एक विनंती आहे, अपुर्‍या माहितीवर टिप्स देऊ नकोस, नवखे लोक बुडतात. बाकी तुझा ह्या विषयातला रस बघता तू लवकरच खूप शिकून घेशील असे वाटते.

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 16:59
डे ट्रेडिंग करतांना तुमचा ब्रोकर तुम्हाला किती ब्रोकरेज लावतो आहे , हे पाहणे सर्वात महत्वाचे आहे. कारण डे ट्रेडिंगला प्रॉफिट मार्जिन फार कमी असते. तुम्ही एखादा शेअर जेव्हा अर्धा पाऊण तासात घेऊन विकता किंवा विकून परत विकत घेता तेव्हा तुम्ही केवळ अर्धा ते एक टक्का प्रॉफिट नजरेसमोर ठेवून खेळत असता. अशा परिस्थितीत जर तुमचा ब्रोकर ०.१५% घ्यायला लागला तर तुम्ही काय कमावणार? आयसीआयसीआय डायरेक्ट इंट्रा डे ट्रेडिंगचे ०.१५% घेतात असे आम्ही ऐकून आहोत. त्यामुळे इंट्रा डे ट्रेडिंग करणार्‍यांनी आधी ब्रोकरेज किती पडते आहे त्याचा हिशोब करूनच ह्यात उतरावे. आता ज्या अग्रगण्य खाजगी कंपन्या आहेत, तेथे ब्रोकरेज निगोशिएट करता येते. आपला व्हॉल्यूम मोठा असेल तर अत्यंत अल्पदरात आपले सौदे होतात. त्यामुळे ते परवडू शकते अन्यथा नाही. आयसीआयसीआय डायरेक्ट किंवा एचडीएफसी सिक्युरिटीज आणि कोटकसारखे ब्रोकर आपल्याला त्यांच्या तालाने नाचवतात. या उलट इंडिया बुल्स सारखी कंपनी आपल्याला निगोशिएटेड ब्रोकरेज आणि इतर उत्तम सुविधा देते. आर्थिकदृष्टयाही इंडिया बुल्स ही अत्यंत मजबूत कंपनी आहे. त्यामुळे एखाद्या उलथापालथीत ब्रोकर डुबला आणि आपण रस्त्यावर, अशी परिस्थिती इंडियाबुल्स च्या बाबतीत होईल अशी शक्यता वाटत नाही. शेवटी कोणी कोणाकडे धंदा करावा, हा ज्याचा त्याचा प्रश्न. आपला, (रत्नपारखी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों

मनिष Wed, 11/21/2007 - 17:08
बाकी व्याप असलेल्यांनी डे ट्रेडिंग पासून दूर राहिलेले बरे. माझ्याकडे आर एन आर एल २८-३४ मधे average करून घेतलेले होत. मधे १८० च्या वर गेला तेव्हा मुद्द्ल काढून घेतले. आता नफ्यावर नफा कमवत आहे! :) Long term मधे वेळ लागतो, पण चांगला नफा आणि कमी मनस्ताप असतो. अजूनही PVR, Zee news हे Long term साठी चांगले वाटतात.

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 17:23
मनिषराव, बाकी व्याप असलेल्यांनी डे ट्रेडिंग पासून दूर राहिलेले बरे. लाखातलं बोललात. केवळ बाकी व्याप असलेल्यांनीच नव्हे, तर ज्यांना या मार्केट मधील " Tricks Of The Trade" माहीत नाहीत, अशा कुणीही, डे ट्रेडिंगच्या भानगडीत पडू नये. कारण हा विस्तवाशी खेळ आहे. तो ज्यांना जमतो, त्यांनीच करावा. आपला, (फायर-फायटर) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों
लेखनविषय:
आयसीआयसीआय बँक रुपये १०९० च्या आसपास विकत घ्या. आपला, (आग्रही) धोंडोपंत

निफ्टी डिसेंबर २००७ चे फ्युचर्स घ्या

धोंडोपंत ·

सागर Wed, 11/21/2007 - 15:36
निफ्टीचे डिसेंबरचे फ्युचर्स ५५६० च्या आसपास विकत घ्यावेत पंत, म्हणजे नक्की कोणते शेअर्स घ्यावेत ते दिले तर मस्त होईल. की निफ्टीचे स्वतः चे शेअर्स असतात? फ्युचर्स म्हणजे निफ्टीने रेकमेंड केलेले शेअर्स असा अर्थ मी समजत आहे चुकत असेल तर कृपया सांगावे सागर

In reply to by सागर

विसोबा खेचर Wed, 11/21/2007 - 16:03
पंत निफ्टी फ्युचर्स म्हणजे फ्युचर्स ऍन्ड ऑपशन्स या सौद्यांबद्दल बोलत आहेत. निफ्टी फ्युचर्सच्या एका कॉन्ट्रॅक्टमध्ये ५०समभागांचा लॉट असतो. निफ्टीचे डिसेंबरचे फ्युचर्स ५५६० च्या आसपास विकत घ्यावेत असं जेव्हा पंत म्हणतात तेव्हा त्याचा अर्थ (५५६० * ५०) २७८००० एवढ्या किंमतीचे कॉन्ट्रॅक्ट विकत घ्या असा होतो. अर्थात, तुम्हाला संपूर्ण २७८००० इतकी रक्कम द्यावी लागणार नाही, तर त्याच्या साधारण २० % एवढी रक्कम मार्जिन म्हणून तुमच्या ब्रोकरकडे जमा करावी लागेल. आपला, (डब्बेवाला) तात्या.

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 16:02
सागरराव, शेअर्स नव्हे फ्यूचर्स . तेही डिसेंबरचे. नोव्हेंबराची एक्स्पायरी आली जवळ. म्हणून डिसेंबराचे. म्हणजे खेळायला काही दिवस मिळतील. आपला, (चतुर) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों

सागर Wed, 11/21/2007 - 15:36
निफ्टीचे डिसेंबरचे फ्युचर्स ५५६० च्या आसपास विकत घ्यावेत पंत, म्हणजे नक्की कोणते शेअर्स घ्यावेत ते दिले तर मस्त होईल. की निफ्टीचे स्वतः चे शेअर्स असतात? फ्युचर्स म्हणजे निफ्टीने रेकमेंड केलेले शेअर्स असा अर्थ मी समजत आहे चुकत असेल तर कृपया सांगावे सागर

In reply to by सागर

विसोबा खेचर Wed, 11/21/2007 - 16:03
पंत निफ्टी फ्युचर्स म्हणजे फ्युचर्स ऍन्ड ऑपशन्स या सौद्यांबद्दल बोलत आहेत. निफ्टी फ्युचर्सच्या एका कॉन्ट्रॅक्टमध्ये ५०समभागांचा लॉट असतो. निफ्टीचे डिसेंबरचे फ्युचर्स ५५६० च्या आसपास विकत घ्यावेत असं जेव्हा पंत म्हणतात तेव्हा त्याचा अर्थ (५५६० * ५०) २७८००० एवढ्या किंमतीचे कॉन्ट्रॅक्ट विकत घ्या असा होतो. अर्थात, तुम्हाला संपूर्ण २७८००० इतकी रक्कम द्यावी लागणार नाही, तर त्याच्या साधारण २० % एवढी रक्कम मार्जिन म्हणून तुमच्या ब्रोकरकडे जमा करावी लागेल. आपला, (डब्बेवाला) तात्या.

धोंडोपंत Wed, 11/21/2007 - 16:02
सागरराव, शेअर्स नव्हे फ्यूचर्स . तेही डिसेंबरचे. नोव्हेंबराची एक्स्पायरी आली जवळ. म्हणून डिसेंबराचे. म्हणजे खेळायला काही दिवस मिळतील. आपला, (चतुर) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com तरसे हुए सेहरा से जो बिन बरसे गुज़र जायें इतनी भी मग्रूर न कोई सावन की घटाँ हों
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
नमस्कार मंडळी, अपेक्षेप्रमाणे मार्केट खाली आले आहे. ज्यांची धोका स्विकारण्याची तयारी आहे त्यांनी निफ्टीचे डिसेंबरचे फ्युचर्स ५५६० च्या आसपास विकत घ्यावेत. डिसेंबरचे घ्यावेत नोव्हेंबरचे नव्हेत. एका लॉटमागे कमितकमी ३०० रुपये १५/२० दिवसात निघतील असा अंदाज आहे. यात बरीच रिस्क आहे. पन फायदा बी लईईईईईईईई. ज्यांची ही रिस्क घ्यायची तयारी आहे त्यांनीच याच्या वाटेला जावे. सर्वसामान्य गुंतवणूकदारांनी ह्या भानगडीत पडू नये, हे आग्रहाचे सांगणे. आपला, (सटोडिया) धोंडोपंत

लिहाल तर कमवाल!

प्रकाश घाटपांडे ·

In reply to by अवलिया

मराठमोळा गुरुवार, 09/09/2010 - 15:24
नाना, कै च्या कैच, ;) नानाने पका काकांपेक्षा नक्कीच जास्त कमावले असतील.. :) असो, मुद्दा विचार करण्यासारखा आहे खरा. :)

In reply to by अवलिया

मराठमोळा गुरुवार, 09/09/2010 - 15:24
नाना, कै च्या कैच, ;) नानाने पका काकांपेक्षा नक्कीच जास्त कमावले असतील.. :) असो, मुद्दा विचार करण्यासारखा आहे खरा. :)
Lihal Tar Kamval" alt="" />

आगामी संपन्न दशकाची (काल्पनिक!!!) डायरी : भारतवारी

बेसनलाडू ·

आजानुकर्ण Wed, 11/21/2007 - 10:51
बाकी काही नाही तरी मिसळपाव कृपेने पचन व रेचन होत आहे. वैद्य पाटणकर काढ्याचे पैसे वाचले म्हणायचे!

आनंदयात्री Wed, 11/21/2007 - 15:19
पद्य विडंबनानसारखा हा नविन 'गद्य विडंबन' साहित्यप्रकार. स्वागत. पद्य विडंबनांनी तिथे फारच जेरीस आणले होते बाबा. एक कोणती कविता पडायचा अवकाश कि दहा पंधरा मिनिटात त्याचे दोन चार विडंबने आणी "व्वा छान" वाले दहा पंधरा प्रतिसाद पडायचे. तिथलच्या कविंना फक्त प्रेम अन प्रेयसीच आठवायची, आणी तिथलचे ते विडंबन महर्षी प्रेमाच्या जागी दारुचा गुत्ता किंवा गटार अन प्रेयसीच्या जागी दारु टाकुन विडंबने करायचे. सुटलो बाबा मि.पा. मुळे.

कोलबेर Wed, 11/21/2007 - 21:10
बेसन लाडू, ह्या रेसिपीसाठी आवश्यक खमंग आणि कुरकुरीतपणा ह्यांचा अभाव असल्याने वाचताना धमाल आली नाही. बर्‍याच ठीकाणी कोण कुठे चाललाय आणि कशाची खिल्ली उडवली जातेय हे जरा कन्फ्युजिंग वाटले. बेटर लक नेक्श्ट टाईम!! प्रामाणिक मत राग नसावा -(जयंता५२ फॅन)कोलबेर

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू Wed, 11/21/2007 - 21:48
कोलबेर साहेब, अहो कसला राग आणि कसले काय! प्रामाणिकपणाचा आदरच आहे. असो. पुन्हा एकदा वाचलेत(च), तर कदाचित कन्फ्यूजन दूर होईल आजच्या दिवसात. (क्रिस्टल क्लिअर)बेसनलाडू

विसोबा खेचर Wed, 11/21/2007 - 22:11
लेख चांगला झाला आहे परंतु बेसनाच्या लाडवाला यापेक्षाही अधिक उत्तम आणि रंगतदार लिहिता येतं असा आमचा विश्वास आहे. लाडवाचा मधुबालेवरचा आणि आज्जीवरचा लेख आमच्या आजही स्मरणात आहे! अर्थात, या लेखांचे विषय सदर लेखापेक्षा पूर्णत: वेगळे होते हे मान्य. सबब, कोलबेराच्या म्हणण्याशी काहीही सहमती दर्शवून आम्ही पुढील लेखनाकरता बेसनलाडवाला मनापासून शुभेच्छा देतो... आमचेही प्रामाणिक मत, राग नसावा! आपला, अनन्ता५३! :)

In reply to by विसोबा खेचर

विसोबा खेचर Wed, 11/21/2007 - 22:17
आज खरं तर आमचा बुधवार! परंतु कार्तिकी एकादशीच्या निमित्ताने आज इथे चक्क ड्राय-डे आहे, त्यामुळे आमची काळ्या कुत्र्याची आज कुठेच सोय झाली नाही! नेहमीच्या ठिकाणी खरं तर तसा प्रॉब्लेम येत नाही परंतु त्या हाटेलाचा मालक आज नेमका बाहेर गेला होता! :( तात्पर्य, म्हणूनही कदाचित बेसनलाडवाच्या लेखाची आम्हाला वाटायला पहिजे होती तेवढी गंमत वाटली नाही! :) असो, या काळ्याकुत्र्याने विठ्ठलाचं काय घोडं मारलं आहे कुणास ठाऊक! :) आपला, (बुधवार चुकल्यामुळे आता शनिवारपर्यंत बोंबललेला!) तात्या.

धनंजय Wed, 11/21/2007 - 22:26
हे दुसर्‍या एका लेखाचे वाक्यशः विडंबन आहे म्हणून गमतीदार आहे. या विषयावर स्वतंत्र विनोदी लेखन लिहायला घेतले असते तर तुम्ही वेगळी रचना केली असती असे वाटते.

सर्किट गुरुवार, 11/22/2007 - 00:47
वा बे.ला. वा !!! विडंबनाला पद्याच्या जोखडातून मुक्त केल्याबद्दल अभिनंदन ! लेख खूपच आवडला ! आणि मुख्य म्हणजे, फक्त मूळ लेखाचेच नव्हे, तर त्याला आलेल्या प्रतिसादांचे देखील संदर्भ छान टाकले आहेत. उदाहरणार्थ, हे बघः मस्त, छान वगैरे 'देसी' दाद देण्यापेक्षा ***लेले अमेरिक ऍक्सेन्ट मारून मिळालेली कूल, ऑसम् ही दाद जास्त मोलाची नाही का? काय बाण सोडला आहे ! वा !!! - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

बेसनलाडू गुरुवार, 11/22/2007 - 01:08
नशीब सगळेच कन्फ्यूज्ड नाहीत! :) बाय द वे ही ऍक्सेन्टवाली 'दाद' पण स्वानुभूतीच बरे का! :) (नशीबवान)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

कोलबेर गुरुवार, 11/22/2007 - 01:29
पुन्हा एकदा कन्फ्युज केलेस बाबा 'बाय द वे ही ऍक्सेन्टवाली 'दाद' पण स्वानुभूतीच बरे का! :) काही कळले नाही रे! माझ्यावरचा बाण निदान मला तरी ए़ंजॉय करू दे की! :) (ईंडीयन बॉर्न कन्फ्युज्ड देसी) कोलबेर

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू गुरुवार, 11/22/2007 - 01:37
ऍक्सेन्टवाली दाद ही येथे अमेरिकेत तरी नवीन नाही; अनेकदा स्वतः अनुभवली आहे. त्यामुळे स्वानुभूती म्हटले इतकेच. बाकी सर्कीटकाकांनी बाण योग्य लक्षाकडे वळवला आणि तुम्हाला एन्जॉय करायची इच्छा आहे, हे वाचून बरे वाटले. म्हटले नव्हते तुमचे कन्फ्यूजन आजच्या दिवसात दूर होईल म्हणून? (स्वानुभूत्युपकृत)बेसनलाडू अवांतर - तुमच्या आधीच्या कन्फ्यूजनमुळे या प्रतिसादातील तुमची सही प्रथमदर्शनी (इनबॉर्न कन्फ्यूज्ड देसी) अशी वाचली. क्षमस्व. (देसी)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

कोलबेर गुरुवार, 11/22/2007 - 01:48
ऍक्सेन्टवाली दाद ही येथे अमेरिकेत तरी नवीन नाही; अनेकदा स्वतः अनुभवली आहे. म्हणजे बर्‍याच जणांना ऑसम् म्हणताना ऐकले आहे. असेच का? मी पण ऐकले/ऐकतो म्हणूनच सदर लेखाला 'अनुरूप' अशी दाद ह्याच शब्दाने द्यावीशी वाटल्याने दिली हो. आता त्यात तुम्हाला माझा चांदण्यात न्हालेला ऍक्सेंट कुठे दिसला ते कळले नाही बाबा! तसेच हा बाण सर्किटकाकांनी वळवण्याआधीच समजला होताच हो.. कन्फ्युजन त्याचे नव्हते.. पण लेखामध्ये कोण कुठे राहते आहे आणि कुठे चालले आहे ह्याचे कन्फ्युजन झाले होते. मुलाची आई/आईची मैत्रीण कॅलीफोरनियात आहेत मुलगा शिकायला भारतात चालला आहे असेच ना? मग जाताना वडिलांसाठी जॅक डॅनियल घेउन जातो म्हणजे वडिल भारतात का? इ.इ. असे कन्फ्युजन झाले. आणि खुसखुशीतपणा आणि कुरकुरीतपणासुद्धा न आल्याने एकूणच रेसिपी फसली एवढेच आमचे मत हो. तसे तुम्ही उत्कृष्ट लिखाण करता ह्या तात्यांच्या मतांशी आम्ही सहमत आहोत हा!

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू गुरुवार, 11/22/2007 - 03:18
तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या ऍक्सेन्टवर का ओढवून घेताय बॉ?! ऑसम्, कूल् वगैरेंमधले चांदण्यात न्हालेले ऍक्सेन्ट ऐकायला ते तुमच्याच तोंडून ऐकायला हवेत, असे थोडेच आहे? तुमच्या ऍक्सेन्टबाबत आमचे मत, अनुभव शून्य. सबब, आम्ही त्यावर काही कमेन्ट करू इच्छितच नाही. फॉलमध्ये युनिवर्सिटी चालू होणे, स्प्रिंगमध्ये चालू होणे, मग दोन दिवस बंद राहून पुन्हा समर सेमेस्टर वगैरे प्रकार भारतात नाही बॉ! तिथल्या युनिवर्सिट्या दिवाळी, स्वातंतत्र्यदिन, नाताळच्या सुट्ट्या अशा वेळी ठराविक दिवस बंद असतात; बाकी सदासर्वकाळ या ना त्या कारणाने चालू असतात. पोरगा वेगळ्याच राज्यात शिकायला, आईबाबा वेगळ्याच राज्यात वास्तव्यास/कामास (एकत्र/वेगवेगळे) असे अमेरिकेतच दिसले बॉ! आणि मग सेमेस्टर संपल्यावर स्वतःच्याच आईबाबांच्या घरी येताना पाहुण्यासारखे भेटवस्तू वगैरे घेऊन येणे! (अमेरिकास्थित, अमेरिकाशिक्षित)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

सर्किट गुरुवार, 11/22/2007 - 03:22
पोरगा वेगळ्याच राज्यात शिकायला, आईबाबा वेगळ्याच राज्यात वास्तव्यास/कामास (एकत्र/वेगवेगळे) असे अमेरिकेतच दिसले बॉ! काय सांगताय ? भारतातल्या कॉलेजात होस्टेल कशाला असते मग ? आणि मग सेमेस्टर संपल्यावर स्वतःच्याच आईबाबांच्या घरी येताना पाहुण्यासारखे भेटवस्तू वगैरे घेऊन येणे! खरंच ? हे भारतात दिसले नाही तुम्हाला ? अहो, मग पंचविशीत कसले आत्मचरित्र लिहिताय ? अधिक अनुभवी व्हा आधी ! - (अचंभित) सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

बेसनलाडू गुरुवार, 11/22/2007 - 03:27
भारतातील युनिवर्सिट्यांची हॉस्टेले, खाजगी कॉलेजांची व संस्थांची हॉस्टेले, इतकेच काय पी जी म्हणून राहणारे सगळ्या प्रकारचे मित्र होते कंपूत, आताही आहेत. पण तिथले वसतिगृहातले जीवन आणि अमेरिकेतले यातला फरकही कळलाच इकडे आल्यावर; चांगलाच जाणवला. सुटीत घरी जाताना भेटवस्तू घेऊन जाण्यातली आत्मीयता आणि औपचारीकता/परंपरा/रिवाज न कळण्याइतकेही आम्ही अननुभवी नसल्याने आत्मचरीत्र नक्कीच लिहू शकतो, असे वाटते. (अनुभवी)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

आनंदयात्री गुरुवार, 11/22/2007 - 10:53
तिच्यायला ते आत्मचरीत्र कि काय .... म्हातारे झाल्यावर परत आत्मचरीत्र लिहावेसे वाटले तर आपण परत लिहु हो !! "बे.ला. रिटर्न्स" हे नाव कसे वाटेल ?

In reply to by बेसनलाडू

कोलबेर गुरुवार, 11/22/2007 - 21:56
तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या ऍक्सेन्टवर का ओढवून घेताय बॉ?! ऑसम्, कूल् वगैरेंमधले चांदण्यात न्हालेले ऍक्सेन्ट ऐकायला ते तुमच्याच तोंडून ऐकायला हवेत, असे थोडेच आहे? तुमच्या ऍक्सेन्टबाबत आमचे मत, अनुभव शून्य. सबब, आम्ही त्यावर काही कमेन्ट करू इच्छितच नाही. ठीक. नाही घेत ओढवून. पण हे सुद्धा तुम्हीच म्हणाला होतात त्याचे काय मग?? बाकी सर्कीटकाकांनी बाण योग्य लक्षाकडे वळवला आणि तुम्हाला एन्जॉय करायची इच्छा आहे, हे वाचून बरे वाटले. तसेच मूळ कथेचे हे वाक्यशः विडंबन असल्याने मूळ कथेतील मुलगा जसा शिकायला/नोकरीला अमेरिकेला जातो तसा विडंबनातील मुलगा भारतात जायला हवा ना? तरच त्याला भेटायला आईवडील भारतवारी काढणार.

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू Fri, 11/23/2007 - 10:33
आणि मुलाला आलेले डिप्रेशन; त्याला आवश्यक असलेला चेन्ज , तसेच जुन्या विचारांच्या सासूसासर्‍यांना भारतात परत टाकणाए इ. नाटकी, फिल्मी कारणे लेखातच नमूद केलेली आहेत. पुन्हा लेख वाचलात तर बरे होईल, असे वाटते. (सूचक)बेसनलाडू

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

कोलबेर गुरुवार, 11/22/2007 - 01:16
शिव्यांचा डेटा अपडेट करावा लागेल बहुदा :-) (त्यातच आज ड्राय बुधवार ;-)) चांदण्यांचे डीकोडींग खूप डोके फोडूनही झाले नाही. सर्किटकाकांचा डेटा मात्र अपडेटेड दिसतोय त्यांना डिकोडींग जमलेले दिसते. :-))) -कोलबेर

आजानुकर्ण Wed, 11/21/2007 - 10:51
बाकी काही नाही तरी मिसळपाव कृपेने पचन व रेचन होत आहे. वैद्य पाटणकर काढ्याचे पैसे वाचले म्हणायचे!

आनंदयात्री Wed, 11/21/2007 - 15:19
पद्य विडंबनानसारखा हा नविन 'गद्य विडंबन' साहित्यप्रकार. स्वागत. पद्य विडंबनांनी तिथे फारच जेरीस आणले होते बाबा. एक कोणती कविता पडायचा अवकाश कि दहा पंधरा मिनिटात त्याचे दोन चार विडंबने आणी "व्वा छान" वाले दहा पंधरा प्रतिसाद पडायचे. तिथलच्या कविंना फक्त प्रेम अन प्रेयसीच आठवायची, आणी तिथलचे ते विडंबन महर्षी प्रेमाच्या जागी दारुचा गुत्ता किंवा गटार अन प्रेयसीच्या जागी दारु टाकुन विडंबने करायचे. सुटलो बाबा मि.पा. मुळे.

कोलबेर Wed, 11/21/2007 - 21:10
बेसन लाडू, ह्या रेसिपीसाठी आवश्यक खमंग आणि कुरकुरीतपणा ह्यांचा अभाव असल्याने वाचताना धमाल आली नाही. बर्‍याच ठीकाणी कोण कुठे चाललाय आणि कशाची खिल्ली उडवली जातेय हे जरा कन्फ्युजिंग वाटले. बेटर लक नेक्श्ट टाईम!! प्रामाणिक मत राग नसावा -(जयंता५२ फॅन)कोलबेर

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू Wed, 11/21/2007 - 21:48
कोलबेर साहेब, अहो कसला राग आणि कसले काय! प्रामाणिकपणाचा आदरच आहे. असो. पुन्हा एकदा वाचलेत(च), तर कदाचित कन्फ्यूजन दूर होईल आजच्या दिवसात. (क्रिस्टल क्लिअर)बेसनलाडू

विसोबा खेचर Wed, 11/21/2007 - 22:11
लेख चांगला झाला आहे परंतु बेसनाच्या लाडवाला यापेक्षाही अधिक उत्तम आणि रंगतदार लिहिता येतं असा आमचा विश्वास आहे. लाडवाचा मधुबालेवरचा आणि आज्जीवरचा लेख आमच्या आजही स्मरणात आहे! अर्थात, या लेखांचे विषय सदर लेखापेक्षा पूर्णत: वेगळे होते हे मान्य. सबब, कोलबेराच्या म्हणण्याशी काहीही सहमती दर्शवून आम्ही पुढील लेखनाकरता बेसनलाडवाला मनापासून शुभेच्छा देतो... आमचेही प्रामाणिक मत, राग नसावा! आपला, अनन्ता५३! :)

In reply to by विसोबा खेचर

विसोबा खेचर Wed, 11/21/2007 - 22:17
आज खरं तर आमचा बुधवार! परंतु कार्तिकी एकादशीच्या निमित्ताने आज इथे चक्क ड्राय-डे आहे, त्यामुळे आमची काळ्या कुत्र्याची आज कुठेच सोय झाली नाही! नेहमीच्या ठिकाणी खरं तर तसा प्रॉब्लेम येत नाही परंतु त्या हाटेलाचा मालक आज नेमका बाहेर गेला होता! :( तात्पर्य, म्हणूनही कदाचित बेसनलाडवाच्या लेखाची आम्हाला वाटायला पहिजे होती तेवढी गंमत वाटली नाही! :) असो, या काळ्याकुत्र्याने विठ्ठलाचं काय घोडं मारलं आहे कुणास ठाऊक! :) आपला, (बुधवार चुकल्यामुळे आता शनिवारपर्यंत बोंबललेला!) तात्या.

धनंजय Wed, 11/21/2007 - 22:26
हे दुसर्‍या एका लेखाचे वाक्यशः विडंबन आहे म्हणून गमतीदार आहे. या विषयावर स्वतंत्र विनोदी लेखन लिहायला घेतले असते तर तुम्ही वेगळी रचना केली असती असे वाटते.

सर्किट गुरुवार, 11/22/2007 - 00:47
वा बे.ला. वा !!! विडंबनाला पद्याच्या जोखडातून मुक्त केल्याबद्दल अभिनंदन ! लेख खूपच आवडला ! आणि मुख्य म्हणजे, फक्त मूळ लेखाचेच नव्हे, तर त्याला आलेल्या प्रतिसादांचे देखील संदर्भ छान टाकले आहेत. उदाहरणार्थ, हे बघः मस्त, छान वगैरे 'देसी' दाद देण्यापेक्षा ***लेले अमेरिक ऍक्सेन्ट मारून मिळालेली कूल, ऑसम् ही दाद जास्त मोलाची नाही का? काय बाण सोडला आहे ! वा !!! - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

बेसनलाडू गुरुवार, 11/22/2007 - 01:08
नशीब सगळेच कन्फ्यूज्ड नाहीत! :) बाय द वे ही ऍक्सेन्टवाली 'दाद' पण स्वानुभूतीच बरे का! :) (नशीबवान)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

कोलबेर गुरुवार, 11/22/2007 - 01:29
पुन्हा एकदा कन्फ्युज केलेस बाबा 'बाय द वे ही ऍक्सेन्टवाली 'दाद' पण स्वानुभूतीच बरे का! :) काही कळले नाही रे! माझ्यावरचा बाण निदान मला तरी ए़ंजॉय करू दे की! :) (ईंडीयन बॉर्न कन्फ्युज्ड देसी) कोलबेर

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू गुरुवार, 11/22/2007 - 01:37
ऍक्सेन्टवाली दाद ही येथे अमेरिकेत तरी नवीन नाही; अनेकदा स्वतः अनुभवली आहे. त्यामुळे स्वानुभूती म्हटले इतकेच. बाकी सर्कीटकाकांनी बाण योग्य लक्षाकडे वळवला आणि तुम्हाला एन्जॉय करायची इच्छा आहे, हे वाचून बरे वाटले. म्हटले नव्हते तुमचे कन्फ्यूजन आजच्या दिवसात दूर होईल म्हणून? (स्वानुभूत्युपकृत)बेसनलाडू अवांतर - तुमच्या आधीच्या कन्फ्यूजनमुळे या प्रतिसादातील तुमची सही प्रथमदर्शनी (इनबॉर्न कन्फ्यूज्ड देसी) अशी वाचली. क्षमस्व. (देसी)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

कोलबेर गुरुवार, 11/22/2007 - 01:48
ऍक्सेन्टवाली दाद ही येथे अमेरिकेत तरी नवीन नाही; अनेकदा स्वतः अनुभवली आहे. म्हणजे बर्‍याच जणांना ऑसम् म्हणताना ऐकले आहे. असेच का? मी पण ऐकले/ऐकतो म्हणूनच सदर लेखाला 'अनुरूप' अशी दाद ह्याच शब्दाने द्यावीशी वाटल्याने दिली हो. आता त्यात तुम्हाला माझा चांदण्यात न्हालेला ऍक्सेंट कुठे दिसला ते कळले नाही बाबा! तसेच हा बाण सर्किटकाकांनी वळवण्याआधीच समजला होताच हो.. कन्फ्युजन त्याचे नव्हते.. पण लेखामध्ये कोण कुठे राहते आहे आणि कुठे चालले आहे ह्याचे कन्फ्युजन झाले होते. मुलाची आई/आईची मैत्रीण कॅलीफोरनियात आहेत मुलगा शिकायला भारतात चालला आहे असेच ना? मग जाताना वडिलांसाठी जॅक डॅनियल घेउन जातो म्हणजे वडिल भारतात का? इ.इ. असे कन्फ्युजन झाले. आणि खुसखुशीतपणा आणि कुरकुरीतपणासुद्धा न आल्याने एकूणच रेसिपी फसली एवढेच आमचे मत हो. तसे तुम्ही उत्कृष्ट लिखाण करता ह्या तात्यांच्या मतांशी आम्ही सहमत आहोत हा!

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू गुरुवार, 11/22/2007 - 03:18
तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या ऍक्सेन्टवर का ओढवून घेताय बॉ?! ऑसम्, कूल् वगैरेंमधले चांदण्यात न्हालेले ऍक्सेन्ट ऐकायला ते तुमच्याच तोंडून ऐकायला हवेत, असे थोडेच आहे? तुमच्या ऍक्सेन्टबाबत आमचे मत, अनुभव शून्य. सबब, आम्ही त्यावर काही कमेन्ट करू इच्छितच नाही. फॉलमध्ये युनिवर्सिटी चालू होणे, स्प्रिंगमध्ये चालू होणे, मग दोन दिवस बंद राहून पुन्हा समर सेमेस्टर वगैरे प्रकार भारतात नाही बॉ! तिथल्या युनिवर्सिट्या दिवाळी, स्वातंतत्र्यदिन, नाताळच्या सुट्ट्या अशा वेळी ठराविक दिवस बंद असतात; बाकी सदासर्वकाळ या ना त्या कारणाने चालू असतात. पोरगा वेगळ्याच राज्यात शिकायला, आईबाबा वेगळ्याच राज्यात वास्तव्यास/कामास (एकत्र/वेगवेगळे) असे अमेरिकेतच दिसले बॉ! आणि मग सेमेस्टर संपल्यावर स्वतःच्याच आईबाबांच्या घरी येताना पाहुण्यासारखे भेटवस्तू वगैरे घेऊन येणे! (अमेरिकास्थित, अमेरिकाशिक्षित)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

सर्किट गुरुवार, 11/22/2007 - 03:22
पोरगा वेगळ्याच राज्यात शिकायला, आईबाबा वेगळ्याच राज्यात वास्तव्यास/कामास (एकत्र/वेगवेगळे) असे अमेरिकेतच दिसले बॉ! काय सांगताय ? भारतातल्या कॉलेजात होस्टेल कशाला असते मग ? आणि मग सेमेस्टर संपल्यावर स्वतःच्याच आईबाबांच्या घरी येताना पाहुण्यासारखे भेटवस्तू वगैरे घेऊन येणे! खरंच ? हे भारतात दिसले नाही तुम्हाला ? अहो, मग पंचविशीत कसले आत्मचरित्र लिहिताय ? अधिक अनुभवी व्हा आधी ! - (अचंभित) सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

बेसनलाडू गुरुवार, 11/22/2007 - 03:27
भारतातील युनिवर्सिट्यांची हॉस्टेले, खाजगी कॉलेजांची व संस्थांची हॉस्टेले, इतकेच काय पी जी म्हणून राहणारे सगळ्या प्रकारचे मित्र होते कंपूत, आताही आहेत. पण तिथले वसतिगृहातले जीवन आणि अमेरिकेतले यातला फरकही कळलाच इकडे आल्यावर; चांगलाच जाणवला. सुटीत घरी जाताना भेटवस्तू घेऊन जाण्यातली आत्मीयता आणि औपचारीकता/परंपरा/रिवाज न कळण्याइतकेही आम्ही अननुभवी नसल्याने आत्मचरीत्र नक्कीच लिहू शकतो, असे वाटते. (अनुभवी)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

आनंदयात्री गुरुवार, 11/22/2007 - 10:53
तिच्यायला ते आत्मचरीत्र कि काय .... म्हातारे झाल्यावर परत आत्मचरीत्र लिहावेसे वाटले तर आपण परत लिहु हो !! "बे.ला. रिटर्न्स" हे नाव कसे वाटेल ?

In reply to by बेसनलाडू

कोलबेर गुरुवार, 11/22/2007 - 21:56
तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या ऍक्सेन्टवर का ओढवून घेताय बॉ?! ऑसम्, कूल् वगैरेंमधले चांदण्यात न्हालेले ऍक्सेन्ट ऐकायला ते तुमच्याच तोंडून ऐकायला हवेत, असे थोडेच आहे? तुमच्या ऍक्सेन्टबाबत आमचे मत, अनुभव शून्य. सबब, आम्ही त्यावर काही कमेन्ट करू इच्छितच नाही. ठीक. नाही घेत ओढवून. पण हे सुद्धा तुम्हीच म्हणाला होतात त्याचे काय मग?? बाकी सर्कीटकाकांनी बाण योग्य लक्षाकडे वळवला आणि तुम्हाला एन्जॉय करायची इच्छा आहे, हे वाचून बरे वाटले. तसेच मूळ कथेचे हे वाक्यशः विडंबन असल्याने मूळ कथेतील मुलगा जसा शिकायला/नोकरीला अमेरिकेला जातो तसा विडंबनातील मुलगा भारतात जायला हवा ना? तरच त्याला भेटायला आईवडील भारतवारी काढणार.

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू Fri, 11/23/2007 - 10:33
आणि मुलाला आलेले डिप्रेशन; त्याला आवश्यक असलेला चेन्ज , तसेच जुन्या विचारांच्या सासूसासर्‍यांना भारतात परत टाकणाए इ. नाटकी, फिल्मी कारणे लेखातच नमूद केलेली आहेत. पुन्हा लेख वाचलात तर बरे होईल, असे वाटते. (सूचक)बेसनलाडू

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

कोलबेर गुरुवार, 11/22/2007 - 01:16
शिव्यांचा डेटा अपडेट करावा लागेल बहुदा :-) (त्यातच आज ड्राय बुधवार ;-)) चांदण्यांचे डीकोडींग खूप डोके फोडूनही झाले नाही. सर्किटकाकांचा डेटा मात्र अपडेटेड दिसतोय त्यांना डिकोडींग जमलेले दिसते. :-))) -कोलबेर
लेखनप्रकार
आगामी दशकात मराठीत सर्वाधिक लिहिला जाईल, असा साहित्यप्रकार, म्हणजे भारतवारी. हा प्रकार ढोबळमानाने टवाळखोरपणा ह्या प्रकारात मोडतो, पण अशी टवाळखोरी ही बरेचदा रोचक असते, आणि, अमेरिकन भारतीयांच्या देसी सासूसासर्‍यांच्या अमेरिकावारीवरची टीकाकारी तसेच त्यांची स्वतःची भारतवारी हे या टवाळखोरांसाठीचे रेचक, हा ह्या दोन प्रकारांतील मुख्य फरक. भारतवारी हा साहित्यप्रकार गेल्या शतकापासून मराठी साहित्यात रूढ आहे. भारतवारीवरची समीक्षा, टीका केल्याने पंडितमैत्री होते, अशा काहीशा भाबड्या समजुतीने आजवर कागदाची अनेक रिमे आणि शाईचे अनेक ब्यारेल्स वाया गेलेले आहेत.

दुसरे मरण (पान २)

धनंजय ·

In reply to by आनंदयात्री

धनंजय Tue, 11/27/2007 - 04:09
पण तळटिपा सहज एका नजरेत वाचता याव्यात म्हणून भाग छोटे केलेत. (कथा पूर्णपणे संकेतस्थळावर चढवली आहे, त्यामुळे मूळ प्रतिसादातील अवांतर भाग काढून टाकला आहे.)

In reply to by आनंदयात्री

धनंजय Tue, 11/27/2007 - 04:09
पण तळटिपा सहज एका नजरेत वाचता याव्यात म्हणून भाग छोटे केलेत. (कथा पूर्णपणे संकेतस्थळावर चढवली आहे, त्यामुळे मूळ प्रतिसादातील अवांतर भाग काढून टाकला आहे.)
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
3

आमचा एक विषाणू दिवस

देवदत्त ·

प्रमोद देव Wed, 11/21/2007 - 09:14
जबरदस्त अनुभव! मजा आली वाचताना! एक माझाही अनुभवः संगणकाच्या विषाणूने होणारी धावपळ मी स्वतः अनुभवलेली आहे. साधारण २००० सालची ही घटना आहे. मी ऑफिसातून घरी यायला त्या दिवशी रात्रीचे साडेनऊ वाजले होते. माझी आठवीतली मुलगी माझी वाट पाहात रस्त्यावर येऊन थांबली होती. मी दिसताच ती धावत माझ्याकडे आली आणि म्हणाली, "बाबा लवकर चला. आपल्या काँप्युटर मध्ये व्हायरस घुसलाय. आत्ता पर्यंत त्याने आपल्या काँप्युटरला खाल्ले पण असेल.आता आपल्याला नवीन काँप्युटर घ्यावा लागेल ना?" तिच्या त्या बालसुलभ वक्तव्यावर मी हसलो. तिची समजूत घातली. घरी आल्यावर अँटी व्हायरस प्रोग्रॅमने तो व्हायरस काढून टाकला तेव्हा तिच्या चेहर्‍यावर दिसणारा आनंद मी आजही विसरु शकत नाहीये.त्यानंतर मला व्हायरस बद्दल असलेली तुटपुंजी माहिती तिला सांगून मी तिची भिती दूर केली. खरे तर मीही संगणकाच्या बाबतीत नवखा होतो त्यामुळे माझ्या मुलीच्या शंकेचे मला जरी हसू आले तरी तिला दोष देता आला नाही. कारण राक्षसासारखे दिसणारे त्यांचे आकार पाहून ती घाबरली होती. त्यातून संगणकातला व्हायरस आणि आपल्या शरीरावर हल्ला चढवणारा व्हायरस हे एकच असतात असा कितीतरी मोठ्या लोकांच्यात असणारा गैरसमजही मी पाहिलेला आहे.

जुना अभिजित Wed, 11/21/2007 - 09:20
मजा आली. बर्‍याच दिवसांनी हॉस्टेलच्या उचापती वाचायला मिळाल्या. आमच्या इकडेही एक टीकिडस नावाचा व्हायरस होता. ६० सेकंदात मशिन बंद करा. रिमोट प्रोसिजर कॉल सर्विस बंद करायचा साला. शेवटी एक पॅच मिळाला आणी त्याचा बिमोड झाला. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

देवदत्त Wed, 11/28/2007 - 00:09
आपले अनुभव सांगितल्याबद्दल धन्यवाद. आणखी ही एकदा थोडाफार त्रास झाला होता वायरसचा. बहुधा माझ्याकडून माझ्या मित्राला ईमेल ने गेला होता. मग काय, तो मित्र (कलकत्त्यात), मी (ठाण्यात) आणि त्याचा एक मित्र (अमेरिका की पुणे नक्की आठवत नाही. कॉलेज मध्ये वरिष्ठ होता तो आम्हाला) मिळून, याहू चॅट ने संभाषण करून, त्या विषाणूचा माग काढला. विषाणू प्रतिरोधक संहितेने तो काढला पण त्याच्या विंडोज रजिस्ट्री मधील लिखाण आम्हालाच शोधून काढावे लागले. अर्थात कसे ते सर्व त्या मित्राने सांगितले.

सखाराम_गटणे™ गुरुवार, 08/28/2008 - 09:32
माझ्या लेपटोप ची २-३ वेळा वाट लागली आहे. याहु मेसेंजर आणि इंटरनेट चालयचे नाही. जेव्हा पासुन AVG ७-८ वापरतो, तेव्हा पासुन काही अडचण नाही. माझ्याकडे सुदधा, सगळे व्हायरस आहेत. डी वी डी वर आहेत. सखाराम गटणे

विजुभाऊ गुरुवार, 08/28/2008 - 11:45
एका शासकीय कार्यालयात सर्दी झालेल्या कर्माचार्‍याला प्रवेश नाकारला जायचा. कारण विचारल्यावर कळले की कॉम्प्युटरला व्हायरस लागु नये म्हणुन ही काळजी होती दुसर्‍या एका केस मध्ये पोलिसानी जप्त केलेल्या फ्लॉपीस पंचिंग मशीन ने पंच करुन व्यवस्थीत फाईल करुन ठेवल्या होत्या पुरावा म्हणुन. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

प्रमोद देव Wed, 11/21/2007 - 09:14
जबरदस्त अनुभव! मजा आली वाचताना! एक माझाही अनुभवः संगणकाच्या विषाणूने होणारी धावपळ मी स्वतः अनुभवलेली आहे. साधारण २००० सालची ही घटना आहे. मी ऑफिसातून घरी यायला त्या दिवशी रात्रीचे साडेनऊ वाजले होते. माझी आठवीतली मुलगी माझी वाट पाहात रस्त्यावर येऊन थांबली होती. मी दिसताच ती धावत माझ्याकडे आली आणि म्हणाली, "बाबा लवकर चला. आपल्या काँप्युटर मध्ये व्हायरस घुसलाय. आत्ता पर्यंत त्याने आपल्या काँप्युटरला खाल्ले पण असेल.आता आपल्याला नवीन काँप्युटर घ्यावा लागेल ना?" तिच्या त्या बालसुलभ वक्तव्यावर मी हसलो. तिची समजूत घातली. घरी आल्यावर अँटी व्हायरस प्रोग्रॅमने तो व्हायरस काढून टाकला तेव्हा तिच्या चेहर्‍यावर दिसणारा आनंद मी आजही विसरु शकत नाहीये.त्यानंतर मला व्हायरस बद्दल असलेली तुटपुंजी माहिती तिला सांगून मी तिची भिती दूर केली. खरे तर मीही संगणकाच्या बाबतीत नवखा होतो त्यामुळे माझ्या मुलीच्या शंकेचे मला जरी हसू आले तरी तिला दोष देता आला नाही. कारण राक्षसासारखे दिसणारे त्यांचे आकार पाहून ती घाबरली होती. त्यातून संगणकातला व्हायरस आणि आपल्या शरीरावर हल्ला चढवणारा व्हायरस हे एकच असतात असा कितीतरी मोठ्या लोकांच्यात असणारा गैरसमजही मी पाहिलेला आहे.

जुना अभिजित Wed, 11/21/2007 - 09:20
मजा आली. बर्‍याच दिवसांनी हॉस्टेलच्या उचापती वाचायला मिळाल्या. आमच्या इकडेही एक टीकिडस नावाचा व्हायरस होता. ६० सेकंदात मशिन बंद करा. रिमोट प्रोसिजर कॉल सर्विस बंद करायचा साला. शेवटी एक पॅच मिळाला आणी त्याचा बिमोड झाला. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

देवदत्त Wed, 11/28/2007 - 00:09
आपले अनुभव सांगितल्याबद्दल धन्यवाद. आणखी ही एकदा थोडाफार त्रास झाला होता वायरसचा. बहुधा माझ्याकडून माझ्या मित्राला ईमेल ने गेला होता. मग काय, तो मित्र (कलकत्त्यात), मी (ठाण्यात) आणि त्याचा एक मित्र (अमेरिका की पुणे नक्की आठवत नाही. कॉलेज मध्ये वरिष्ठ होता तो आम्हाला) मिळून, याहू चॅट ने संभाषण करून, त्या विषाणूचा माग काढला. विषाणू प्रतिरोधक संहितेने तो काढला पण त्याच्या विंडोज रजिस्ट्री मधील लिखाण आम्हालाच शोधून काढावे लागले. अर्थात कसे ते सर्व त्या मित्राने सांगितले.

सखाराम_गटणे™ गुरुवार, 08/28/2008 - 09:32
माझ्या लेपटोप ची २-३ वेळा वाट लागली आहे. याहु मेसेंजर आणि इंटरनेट चालयचे नाही. जेव्हा पासुन AVG ७-८ वापरतो, तेव्हा पासुन काही अडचण नाही. माझ्याकडे सुदधा, सगळे व्हायरस आहेत. डी वी डी वर आहेत. सखाराम गटणे

विजुभाऊ गुरुवार, 08/28/2008 - 11:45
एका शासकीय कार्यालयात सर्दी झालेल्या कर्माचार्‍याला प्रवेश नाकारला जायचा. कारण विचारल्यावर कळले की कॉम्प्युटरला व्हायरस लागु नये म्हणुन ही काळजी होती दुसर्‍या एका केस मध्ये पोलिसानी जप्त केलेल्या फ्लॉपीस पंचिंग मशीन ने पंच करुन व्यवस्थीत फाईल करुन ठेवल्या होत्या पुरावा म्हणुन. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
२५ एप्रिल १९९९. संध्याकाळी ६/७ च्या दरम्यान मी माझ्या संगणकावर DOS मध्ये विषाणूविरोधी संरक्षणाची संहिता चालवत होतो. का माहित नाही पण माझ्या संगणकावर विंडोजवर ते चालत नव्हते. त्यात त्याला C ड्राईव्ह मध्ये काही विषाणू मिळाले. ते मी काढून टाकले. पण D ड्राईव्ह तपासता आली नाही. कारण ती संकुचित होती(compressed). तेव्हा विषाणू मिळणे म्हणजे खास काही वाटत नव्हते. २६ एप्रिल १९९९. मी सकाळी झोपलो होतो. ७:३० किंवा ८ च्या दरम्यान स्नेहांशू मला उठवायला आला."ए, चल ना." "थांब रे जरा.", मी आपला उठायच्या मनस्थितीत नव्हतो. ५/१० मिनिटानी अमीत आला.