हॉटेल चालेल हो पण हॉस्टेलच्या मेसची आठवण नको. :)

मागच्या दिवाळीला इथे मेंफिसमध्ये आमच्या एका (अति) हौशी मित्राच्या बंगल्यावर आम्ही पण खूप सारे अनार, भुइचक्र, फुलबाज्या उडवले होते त्याची आठवण आली... आवाज करणारे फटाके मात्र उडवले नाहीत.

> अमेरिकन काँग्रेसने दिवाळीला येथे साजर्‍या होणार्‍या अनेक सणांपैकी एक महत्त्वाचा आणि मोठ्या प्रमाणात साजरा होणारा सण म्हणून > मान्यता दिल्याचे नुकतेच वाचनात आले. लक्ष्मीबार, भुईचक्रे, लवंगी-डंबरी उडवायला कायदेशीर परवानगीची आवश्यकता नाही, असे > मात्र कुठे वाचनात आले नाही. ज्यावेळी तेही होईल, त्यावेळी आपली खरी दिवाळी ;)) माझ्या कल्पनेप्रमाणे हा विषय अमेरिकन काँग्रेसच्या अखत्यारीतला नसून राज्यसूचीतला आहे, आणि प्रत्येक राज्याचे याबाबतचे कायदे वेगळे आहे. साउथ कॅरोलायना व (बहुधा) टेनसी राज्यांमध्ये माझ्या कल्पनेप्रमाणे फटाक्यांच्या व शोभेच्या दारूच्या* घाऊक व किरकोळ विक्रीस आणि खाजगी वापरास फारसे निर्बंध नसावेत, अस वाटते, कारण तेथे शोभेच्या दारूची मोठमोठाली दुकाने (कधीकधी भर पेट्रोलपंपाशेजारीसुद्धा!) पाहिली आहेत, आणि (निदान साउथ कॅरोलायनात तरी) त्यांच्या मोठमोठ्या जाहिरातीसुद्धा (होर्डिंग्ज़) भर महामार्गावरून ग्राहकांना पुकारत असतात हे पाहिलेले आहे. जॉर्जियात काही वर्षांपूर्वीपर्यंत फटाक्यांच्या आणि शोभेच्या दारूच्या विक्रीस आणि खाजगी वापरास पूर्वपरवानगीशिवाय बंदी होती (स्वातंत्र्यदिनी स्थानिक नगरपालिकांनी केलेले सरकारी दारुकाम जे काही होत असे तेवढेच!), पण आता हे निर्बंध शिथिल झाले आहेत असे वाटते. (नेमके कधीपासून ते आठवत नाही, परंतु हल्ली जॉर्जियात चार जुलै किंवा नाताळच्या सुमारास वगैरे स्थानिक ग्रोसरी स्टोर्स वगैरेंमध्ये दारुकाम विक्रीस उपलब्ध दिसते, तसेच ते वापरण्याससुद्धा पूर्वपरवानगी लागत नसावी. [नाहीतर दारुकाम खपले नसते.] अर्थात यात प्रामुख्याने आतषबाजीच; मोठा आवाज करणारे फटाके फारसे नाहीत. दिवाळीच्या वेळी अजूनही दारुकाम अगदी भारतीय ग्रोसरी स्टोर्समध्येसुद्धा विक्रीस उपलब्ध झालेले पाहिलेले नाही, त्यामुळे ते नाताळ किंवा चार जुलैच्या सुमारास विकत आणून ठेवून दिवाळीपर्यंत साठवावे लागते. वापरास मात्र निर्बंध असल्याचे ऐकिवात नाही, कारण घरांबाहेर दारुकाम केल्याचे सर्रास पाहिले आहे, आणि क्वचित केलेसुद्धा आहे.) *पिण्याची दारू आणि शोभेची दारू यां दोहोंबाबत प्रत्येक राज्याचे कायदे निराळे आहेत. कॅलिफोर्नियात कोणत्याही प्रकारची पिण्याची दारू (बियर, वाइन किंवा हार्ड लिक़र) ही अगदी नेहमीच्या किराणामालाच्या दुकानांतसुद्धा चोवीस तास विकत मिळू शकत असे, असे आठवते. (गेल्या चौदा वर्षांत कायदा बदलला असल्यास कल्पना नाही, पण तशी शक्यता कमीच वाटते.) इलिनॉयमध्ये थोड्याफार फरकाने हीच परिस्थिती आहे, मात्र तेथे मध्यरात्रीपासून ते पहाटे सहापर्यंत कोणत्याही प्रकारच्या पिण्याच्या दारूविक्रीवर बंदी असल्याचे आठवते. जॉर्जियात व दक्षिणेकडील बर्‍याच ('बायबल बेल्ट') राज्यांत रविवारी कोणत्याही प्रकारच्या पिण्याच्या दारूच्या घाऊक व किरकोळ विक्रीस (अर्थात बाटलीरूपी विक्रीस) बंदी आहे, परंतु उपाहारगृहांमध्ये ग्लासांतून / ग्लासाच्या भावाने (अर्थात बाटली उघडून) विकण्यास बंदी नाही. तसेच जॉर्जियातील (व बहुतांश दक्षिणी राज्यांतील) किराणामालाच्या दुकानांत केवळ बियर आणि वाइनच मिळू शकते. हार्ड लिक़रसाठी वेगळी दुकाने आहेत; त्यांना जॉर्जियात 'दारूचे दुकान' असे उघडउघड न म्हणता 'पॅकेज स्टोर' असे (अधिकृतरीत्या!) संबोधले जाते. काही कारणास्तव या बाटल्या विकताना तशाच न विकता ब्राउनपेपरच्या पिशवीमध्ये गुंडाळून (लपवल्यासारख्या!) विकतात. (बहुधा तसा काही कायदा असावा असे वाटते, पण नक्की खात्री नाही.) हद्द म्हणजे, कुकिंग वाइन (जिच्यात अल्कोहोलचे प्रमाण नेहमीच्या वाइनइतकेच असते, परंतु जिच्यात मीठ मिसळून ती स्वयंपाकाचे माध्यम म्हणून वगळता इतर प्रकारे - विशेषतः तशीच पिण्यासाठी - वापरणे अशक्य केले जाते) ही रविवारी विकली जाऊ शकते, परंतु नॉन-अल्कोहोलिक बियर (यात नेहमीच्या बियरमधून काही प्रक्रियेने अल्कोहोल जवळजवळ संपूर्णपणे काढून टाकला जातो, ज्यायोगे ती प्यायल्यास बियरसारखी तर लागते परंतु त्यातून अल्कोहोलचे सेवन मात्र होत नाही) रविवारी विकण्यास बंदी आहे. यामागील लॉजिक काही केल्या कळत नाही.

हॉटेल चालेल हो पण हॉस्टेलच्या मेसची आठवण नको. :)

मागच्या दिवाळीला इथे मेंफिसमध्ये आमच्या एका (अति) हौशी मित्राच्या बंगल्यावर आम्ही पण खूप सारे अनार, भुइचक्र, फुलबाज्या उडवले होते त्याची आठवण आली... आवाज करणारे फटाके मात्र उडवले नाहीत.

> अमेरिकन काँग्रेसने दिवाळीला येथे साजर्‍या होणार्‍या अनेक सणांपैकी एक महत्त्वाचा आणि मोठ्या प्रमाणात साजरा होणारा सण म्हणून > मान्यता दिल्याचे नुकतेच वाचनात आले. लक्ष्मीबार, भुईचक्रे, लवंगी-डंबरी उडवायला कायदेशीर परवानगीची आवश्यकता नाही, असे > मात्र कुठे वाचनात आले नाही. ज्यावेळी तेही होईल, त्यावेळी आपली खरी दिवाळी ;)) माझ्या कल्पनेप्रमाणे हा विषय अमेरिकन काँग्रेसच्या अखत्यारीतला नसून राज्यसूचीतला आहे, आणि प्रत्येक राज्याचे याबाबतचे कायदे वेगळे आहे. साउथ कॅरोलायना व (बहुधा) टेनसी राज्यांमध्ये माझ्या कल्पनेप्रमाणे फटाक्यांच्या व शोभेच्या दारूच्या* घाऊक व किरकोळ विक्रीस आणि खाजगी वापरास फारसे निर्बंध नसावेत, अस वाटते, कारण तेथे शोभेच्या दारूची मोठमोठाली दुकाने (कधीकधी भर पेट्रोलपंपाशेजारीसुद्धा!) पाहिली आहेत, आणि (निदान साउथ कॅरोलायनात तरी) त्यांच्या मोठमोठ्या जाहिरातीसुद्धा (होर्डिंग्ज़) भर महामार्गावरून ग्राहकांना पुकारत असतात हे पाहिलेले आहे. जॉर्जियात काही वर्षांपूर्वीपर्यंत फटाक्यांच्या आणि शोभेच्या दारूच्या विक्रीस आणि खाजगी वापरास पूर्वपरवानगीशिवाय बंदी होती (स्वातंत्र्यदिनी स्थानिक नगरपालिकांनी केलेले सरकारी दारुकाम जे काही होत असे तेवढेच!), पण आता हे निर्बंध शिथिल झाले आहेत असे वाटते. (नेमके कधीपासून ते आठवत नाही, परंतु हल्ली जॉर्जियात चार जुलै किंवा नाताळच्या सुमारास वगैरे स्थानिक ग्रोसरी स्टोर्स वगैरेंमध्ये दारुकाम विक्रीस उपलब्ध दिसते, तसेच ते वापरण्याससुद्धा पूर्वपरवानगी लागत नसावी. [नाहीतर दारुकाम खपले नसते.] अर्थात यात प्रामुख्याने आतषबाजीच; मोठा आवाज करणारे फटाके फारसे नाहीत. दिवाळीच्या वेळी अजूनही दारुकाम अगदी भारतीय ग्रोसरी स्टोर्समध्येसुद्धा विक्रीस उपलब्ध झालेले पाहिलेले नाही, त्यामुळे ते नाताळ किंवा चार जुलैच्या सुमारास विकत आणून ठेवून दिवाळीपर्यंत साठवावे लागते. वापरास मात्र निर्बंध असल्याचे ऐकिवात नाही, कारण घरांबाहेर दारुकाम केल्याचे सर्रास पाहिले आहे, आणि क्वचित केलेसुद्धा आहे.) *पिण्याची दारू आणि शोभेची दारू यां दोहोंबाबत प्रत्येक राज्याचे कायदे निराळे आहेत. कॅलिफोर्नियात कोणत्याही प्रकारची पिण्याची दारू (बियर, वाइन किंवा हार्ड लिक़र) ही अगदी नेहमीच्या किराणामालाच्या दुकानांतसुद्धा चोवीस तास विकत मिळू शकत असे, असे आठवते. (गेल्या चौदा वर्षांत कायदा बदलला असल्यास कल्पना नाही, पण तशी शक्यता कमीच वाटते.) इलिनॉयमध्ये थोड्याफार फरकाने हीच परिस्थिती आहे, मात्र तेथे मध्यरात्रीपासून ते पहाटे सहापर्यंत कोणत्याही प्रकारच्या पिण्याच्या दारूविक्रीवर बंदी असल्याचे आठवते. जॉर्जियात व दक्षिणेकडील बर्‍याच ('बायबल बेल्ट') राज्यांत रविवारी कोणत्याही प्रकारच्या पिण्याच्या दारूच्या घाऊक व किरकोळ विक्रीस (अर्थात बाटलीरूपी विक्रीस) बंदी आहे, परंतु उपाहारगृहांमध्ये ग्लासांतून / ग्लासाच्या भावाने (अर्थात बाटली उघडून) विकण्यास बंदी नाही. तसेच जॉर्जियातील (व बहुतांश दक्षिणी राज्यांतील) किराणामालाच्या दुकानांत केवळ बियर आणि वाइनच मिळू शकते. हार्ड लिक़रसाठी वेगळी दुकाने आहेत; त्यांना जॉर्जियात 'दारूचे दुकान' असे उघडउघड न म्हणता 'पॅकेज स्टोर' असे (अधिकृतरीत्या!) संबोधले जाते. काही कारणास्तव या बाटल्या विकताना तशाच न विकता ब्राउनपेपरच्या पिशवीमध्ये गुंडाळून (लपवल्यासारख्या!) विकतात. (बहुधा तसा काही कायदा असावा असे वाटते, पण नक्की खात्री नाही.) हद्द म्हणजे, कुकिंग वाइन (जिच्यात अल्कोहोलचे प्रमाण नेहमीच्या वाइनइतकेच असते, परंतु जिच्यात मीठ मिसळून ती स्वयंपाकाचे माध्यम म्हणून वगळता इतर प्रकारे - विशेषतः तशीच पिण्यासाठी - वापरणे अशक्य केले जाते) ही रविवारी विकली जाऊ शकते, परंतु नॉन-अल्कोहोलिक बियर (यात नेहमीच्या बियरमधून काही प्रक्रियेने अल्कोहोल जवळजवळ संपूर्णपणे काढून टाकला जातो, ज्यायोगे ती प्यायल्यास बियरसारखी तर लागते परंतु त्यातून अल्कोहोलचे सेवन मात्र होत नाही) रविवारी विकण्यास बंदी आहे. यामागील लॉजिक काही केल्या कळत नाही.

संकेतस्थळावरील लेखनाचा, एक फसलेला दिवाळी अंक !!! हा एका प्राध्यापकांनी लिहिलेला लेख, शीर्षकावरून एकांगी वाटला,. व नंतर आपले लेखनही असे वाटले.

आपण पंचायत समितीवर आहात तेव्हा आपल्याला शिव्या खटकल्या असल्यास आपण त्या काढून टाकू शकता! पंचायती वरील बाकीच्या मंडळींचे मत आजमावुन ते आम्ही ठरवुच! ...पण सध्या तरी जरा तुमच्या बरोबर शेवटच्या बाकड्यावर बसून टवाळक्या करायचा मूड आहे तेव्हा जरा आत सरका :-)

संकेतस्थळावरील लेखनाचा, एक फसलेला दिवाळी अंक !!! हा एका प्राध्यापकांनी लिहिलेला लेख, शीर्षकावरून एकांगी वाटला,. व नंतर आपले लेखनही असे वाटले.

आपण पंचायत समितीवर आहात तेव्हा आपल्याला शिव्या खटकल्या असल्यास आपण त्या काढून टाकू शकता! पंचायती वरील बाकीच्या मंडळींचे मत आजमावुन ते आम्ही ठरवुच! ...पण सध्या तरी जरा तुमच्या बरोबर शेवटच्या बाकड्यावर बसून टवाळक्या करायचा मूड आहे तेव्हा जरा आत सरका :-)

खोटं वाटत असेल तर विचारा, चित्रपटाचे समीक्षण करणा-या आपल्या गुरुंना !!! ;) बिरुटे सर, हा टोला बाकी भारीच.. आता शिष्योत्तम काय म्हणतायत बघुया!!

इथे सगळ्यांना कळेल म्हणून चांदोबात वाचलेली एक बोधकथा सांगतो. आंब्याच्या झाडाला सगळे जण दगड मारत असतात. म्हणून तो रडत रडत परमेश्वराकडे जातो आणि विचारतो मलाच का सगळे दगड मारतात? परमेश्वर सांगतो, "अरे ज्यांना रसाळ, गोड फळे लागतात त्यांनाच लोक दगड मारतात. समोरच्या बाभळीच्या झाडाला कोणी दगड मारत आहे का?" आंबा बिचारा खूष होतो. तात्पर्य सांगणे नलगे. साहित्यकृती भिकार असली तर त्याला तसेच झोडणे आवश्यक असते असे माझे मत आहे. उगीच हल्लीच्या वर्तमानपत्रांमध्ये किंवा इलेक्ट्रॉनिक मिडीयामध्ये असते तसे हेडलाईन आकर्षक बनवून पुढे रात्रीचे जेवण सकाळी परतून वाढलेले असावे त्याप्रमाणे लेख नको. ;)

लिहिल्यावर लक्षात आलं... चूक सुधारली आहे!

अहो राहू द्या ना सर आता जाऊ द्या.... >>तसेच, वेगवेगळे आयडी धारण करुन एखाद्या संस्थळावर गोंधळ घालण्यापेक्षा हा टोला डायरेक्ट तात्याला का? त्या चिखलफेकू ब्लॉगवर आम्हाला हेच ज्ञान मिळाले बॉ!! (ह्या स्थळावर एकच आयडी असलेला) नंदा

खोटं वाटत असेल तर विचारा, चित्रपटाचे समीक्षण करणा-या आपल्या गुरुंना !!! ;) बिरुटे सर, हा टोला बाकी भारीच.. आता शिष्योत्तम काय म्हणतायत बघुया!!

इथे सगळ्यांना कळेल म्हणून चांदोबात वाचलेली एक बोधकथा सांगतो. आंब्याच्या झाडाला सगळे जण दगड मारत असतात. म्हणून तो रडत रडत परमेश्वराकडे जातो आणि विचारतो मलाच का सगळे दगड मारतात? परमेश्वर सांगतो, "अरे ज्यांना रसाळ, गोड फळे लागतात त्यांनाच लोक दगड मारतात. समोरच्या बाभळीच्या झाडाला कोणी दगड मारत आहे का?" आंबा बिचारा खूष होतो. तात्पर्य सांगणे नलगे. साहित्यकृती भिकार असली तर त्याला तसेच झोडणे आवश्यक असते असे माझे मत आहे. उगीच हल्लीच्या वर्तमानपत्रांमध्ये किंवा इलेक्ट्रॉनिक मिडीयामध्ये असते तसे हेडलाईन आकर्षक बनवून पुढे रात्रीचे जेवण सकाळी परतून वाढलेले असावे त्याप्रमाणे लेख नको. ;)

लिहिल्यावर लक्षात आलं... चूक सुधारली आहे!

अहो राहू द्या ना सर आता जाऊ द्या.... >>तसेच, वेगवेगळे आयडी धारण करुन एखाद्या संस्थळावर गोंधळ घालण्यापेक्षा हा टोला डायरेक्ट तात्याला का? त्या चिखलफेकू ब्लॉगवर आम्हाला हेच ज्ञान मिळाले बॉ!! (ह्या स्थळावर एकच आयडी असलेला) नंदा