पण सांभाळ रे बाबा, म्हैशीचं दूध फुकटात पदरात पाडून घेतोस ते ठीक आहे पण उद्या शेजारल्या वाड्यात एखादी सूनबाई बाळंत झाली म्हणजे श्टीलचा डबा घेऊन खरवसाकरता चिक मागायला नाही गेलास म्हणजे मिळवली! :) सोवळेपणाचे किंवा सभ्यपणाचे स्तोम माजवत नसलो किंवा अवाजवी समर्थन करत नसलो (आणि विद्रोही साहित्याचा यथायोग्य सन्मान करत असलो, आस्वाद घेत असलो), तरीसुद्धा वरील प्रतिसाद मला असभ्यतेचा किंवा निर्लज्जपणाचा अतिरेक वाटला (मागे कोणाच्यातरी रात्री चांगल्या जाण्याबद्दलचे जाहीर चर्विचरण झाले होते तसेच). बाकी तुमचे चालू द्यात. पंचायत समिती नेमल्याचे , तिने प्रतिसादांची कापाकापी करण्यासंबंधीचे अधिकार असल्याचे ठराविक उत्तर यायची किंवा खुद्द समितीच्या खुलाशाचीही/कारवाईचीही अपेक्षा नाही. (निरपेक्ष)बेसनलाडू

पण सांभाळ रे बाबा, म्हैशीचं दूध फुकटात पदरात पाडून घेतोस ते ठीक आहे पण उद्या शेजारल्या वाड्यात एखादी सूनबाई बाळंत झाली म्हणजे श्टीलचा डबा घेऊन खरवसाकरता चिक मागायला नाही गेलास म्हणजे मिळवली! :) कसें? :) >>> बांगरवाडीतील समदी पोर आमच्या शाळेत यायची. त्याच्यातला अंकुशाने बांगरवाडीतल्या इतर पोरांना इचारल, कारे काल कुनी क्कुनी च्या घेतला त्या सुमनबाईकडे. समद्यांनी घेतला व्हता. एकट्या अंकुशाने घेतला नव्हता. त्यानं इचारला कसा लागला चा. सगळी प्वॉर म्हनली की चांगला व्हता कि. पन तू का नाई पिला साल्या. मंग अंकुशा म्हनाल कि येड्यांनु मी आत गेल्तो तव्हा पघितल कि बाई च्यात कंच दुध घालत व्हती. आर बाईच्या दुधाचा चा प्याले रे खी खी खीऽ ऽऽ मंग बाकीचे समदे कांढावल्या वानी झाले. प्रकाश घाटपांडे

दुसर्‍यांचे असले किस्से चिक्कार सांगता येतील. उदाहरणार्थ- घरी आलेल्या मित्राला 'थांब बस जरा, मी चहा घेऊन येतो' असं म्हणून आत जाणारा, आणि (मित्र चहा येण्याची वाट बघत बसतो) थोड्या वेळाने बाहेर येऊन 'चल, घेतला चहा, आता निघायचं का?' असं विचारणारा कोब्रा. किंवा 'ले' एवढा एकच शिक्का करणारे लेले,त्यांचा ले मागायला आलेले गोखले,नुसती एक उभी दांडी (।) एवढाच शिक्का करून घेणारे नेने (तो शिक्का उभा-आडवा-तिरका असा दोनदा मारला की झाला नेने) असे किस्से प्रसिद्ध आहे. पण मला वाटते प्रस्तुत विषय हा स्वतःच्या फुकटेगिरीवर असल्यामुळे तसे काही लिहिल्यास वाचताना मजा येईल.

कालेजात असताना एका हाटेलात आम्ही जेवायला गेलो होतो. एकदा चुकुन हिशेबात १०० चा घोळ झाला आणि दुकानदाराने आम्हाला जास्त १०० रुपये दिले. आम्ही बाहेर पडता पडता आमच्या लक्षात आलं. सर्व मित्रांनी एकमुखी परत फिरून दु.दाराला जास्तीचे पैसे परत दिले. अर्थातच त्याला आनंद झाला. परत एकदा त्यात हाटेलात आमच्याकडून ५०-६० रुपये जास्त गेले. तेव्हाही दुकानदाराने त्याच्या मुलाला आमच्या मागे पाठवून ते पैसे परत दिले. आम्ही त्या ठिकाणी जाणारे एकटेच नव्हतो आणि काही ओळख वगैरे पण नव्हती. पण दुकानदाराच्या वागण्यातील सहजभाव होता. तसाच आमच्या मित्रांच्याही. मी एकटा असतो तर कदाचित सटकलोही असतो ;-) हा एक किस्सा फुकटेगिरी बद्दलचा. खुप उशिरा लक्षात आलं आणि परत देण्यासारखं नसलं तर खिशात पडलं पवित्र झालं असं म्हणायचं. ;-) आलेली लक्ष्मी परत पाठवू नये. पण जर लगेच लक्षात आलं तर कुणाचे श्रमाचे पैसे बुडवू नयेत अशी शिकवण मला माझ्या मित्रांकडून आणि दुकानदाराकडून मिळाली. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

फुकट्या, तु हा 'ज ह ब ह री' धागा वर कामुन काढला रे... आता धागा वर आलाच आहे तर सुरु करा रे मंडळी...

कोब्रा हे कोब्रा असतात ;)

माझा अनुभव आहे की कोब्रा हिशेबी असतात, फुकटे नाही. पुर्वी एक कोब्रा सहकारी होता, खूप रसिक. आम्ही एकदा दुपारच्या जेवणाला रेस्टारंट मध्ये गेलो मी ६३ रु बिल भरले, दुसरे दिवशी त्याने मला ३१.५० दिले. नेहमीच असा काटेकोर हिशेब होई. पण एकदा तो मला म्हणाला "आज मी बिल भरणार", मी कारण विचारल्यावर म्हणाला "आपण नेहमी तुझ्या बाईकने येतो, तुझे पेट्रोल खर्च होते म्हणून" मला वाटते असे हिशेबी असणे तसे वाईट नाही.

पण सांभाळ रे बाबा, म्हैशीचं दूध फुकटात पदरात पाडून घेतोस ते ठीक आहे पण उद्या शेजारल्या वाड्यात एखादी सूनबाई बाळंत झाली म्हणजे श्टीलचा डबा घेऊन खरवसाकरता चिक मागायला नाही गेलास म्हणजे मिळवली! :) सोवळेपणाचे किंवा सभ्यपणाचे स्तोम माजवत नसलो किंवा अवाजवी समर्थन करत नसलो (आणि विद्रोही साहित्याचा यथायोग्य सन्मान करत असलो, आस्वाद घेत असलो), तरीसुद्धा वरील प्रतिसाद मला असभ्यतेचा किंवा निर्लज्जपणाचा अतिरेक वाटला (मागे कोणाच्यातरी रात्री चांगल्या जाण्याबद्दलचे जाहीर चर्विचरण झाले होते तसेच). बाकी तुमचे चालू द्यात. पंचायत समिती नेमल्याचे , तिने प्रतिसादांची कापाकापी करण्यासंबंधीचे अधिकार असल्याचे ठराविक उत्तर यायची किंवा खुद्द समितीच्या खुलाशाचीही/कारवाईचीही अपेक्षा नाही. (निरपेक्ष)बेसनलाडू

पण सांभाळ रे बाबा, म्हैशीचं दूध फुकटात पदरात पाडून घेतोस ते ठीक आहे पण उद्या शेजारल्या वाड्यात एखादी सूनबाई बाळंत झाली म्हणजे श्टीलचा डबा घेऊन खरवसाकरता चिक मागायला नाही गेलास म्हणजे मिळवली! :) कसें? :) >>> बांगरवाडीतील समदी पोर आमच्या शाळेत यायची. त्याच्यातला अंकुशाने बांगरवाडीतल्या इतर पोरांना इचारल, कारे काल कुनी क्कुनी च्या घेतला त्या सुमनबाईकडे. समद्यांनी घेतला व्हता. एकट्या अंकुशाने घेतला नव्हता. त्यानं इचारला कसा लागला चा. सगळी प्वॉर म्हनली की चांगला व्हता कि. पन तू का नाई पिला साल्या. मंग अंकुशा म्हनाल कि येड्यांनु मी आत गेल्तो तव्हा पघितल कि बाई च्यात कंच दुध घालत व्हती. आर बाईच्या दुधाचा चा प्याले रे खी खी खीऽ ऽऽ मंग बाकीचे समदे कांढावल्या वानी झाले. प्रकाश घाटपांडे

दुसर्‍यांचे असले किस्से चिक्कार सांगता येतील. उदाहरणार्थ- घरी आलेल्या मित्राला 'थांब बस जरा, मी चहा घेऊन येतो' असं म्हणून आत जाणारा, आणि (मित्र चहा येण्याची वाट बघत बसतो) थोड्या वेळाने बाहेर येऊन 'चल, घेतला चहा, आता निघायचं का?' असं विचारणारा कोब्रा. किंवा 'ले' एवढा एकच शिक्का करणारे लेले,त्यांचा ले मागायला आलेले गोखले,नुसती एक उभी दांडी (।) एवढाच शिक्का करून घेणारे नेने (तो शिक्का उभा-आडवा-तिरका असा दोनदा मारला की झाला नेने) असे किस्से प्रसिद्ध आहे. पण मला वाटते प्रस्तुत विषय हा स्वतःच्या फुकटेगिरीवर असल्यामुळे तसे काही लिहिल्यास वाचताना मजा येईल.

कालेजात असताना एका हाटेलात आम्ही जेवायला गेलो होतो. एकदा चुकुन हिशेबात १०० चा घोळ झाला आणि दुकानदाराने आम्हाला जास्त १०० रुपये दिले. आम्ही बाहेर पडता पडता आमच्या लक्षात आलं. सर्व मित्रांनी एकमुखी परत फिरून दु.दाराला जास्तीचे पैसे परत दिले. अर्थातच त्याला आनंद झाला. परत एकदा त्यात हाटेलात आमच्याकडून ५०-६० रुपये जास्त गेले. तेव्हाही दुकानदाराने त्याच्या मुलाला आमच्या मागे पाठवून ते पैसे परत दिले. आम्ही त्या ठिकाणी जाणारे एकटेच नव्हतो आणि काही ओळख वगैरे पण नव्हती. पण दुकानदाराच्या वागण्यातील सहजभाव होता. तसाच आमच्या मित्रांच्याही. मी एकटा असतो तर कदाचित सटकलोही असतो ;-) हा एक किस्सा फुकटेगिरी बद्दलचा. खुप उशिरा लक्षात आलं आणि परत देण्यासारखं नसलं तर खिशात पडलं पवित्र झालं असं म्हणायचं. ;-) आलेली लक्ष्मी परत पाठवू नये. पण जर लगेच लक्षात आलं तर कुणाचे श्रमाचे पैसे बुडवू नयेत अशी शिकवण मला माझ्या मित्रांकडून आणि दुकानदाराकडून मिळाली. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

फुकट्या, तु हा 'ज ह ब ह री' धागा वर कामुन काढला रे... आता धागा वर आलाच आहे तर सुरु करा रे मंडळी...

कोब्रा हे कोब्रा असतात ;)

माझा अनुभव आहे की कोब्रा हिशेबी असतात, फुकटे नाही. पुर्वी एक कोब्रा सहकारी होता, खूप रसिक. आम्ही एकदा दुपारच्या जेवणाला रेस्टारंट मध्ये गेलो मी ६३ रु बिल भरले, दुसरे दिवशी त्याने मला ३१.५० दिले. नेहमीच असा काटेकोर हिशेब होई. पण एकदा तो मला म्हणाला "आज मी बिल भरणार", मी कारण विचारल्यावर म्हणाला "आपण नेहमी तुझ्या बाईकने येतो, तुझे पेट्रोल खर्च होते म्हणून" मला वाटते असे हिशेबी असणे तसे वाईट नाही.

कुठल्याश्या एका सिनेमात शक्ति कपूर सारखं 'आऊ' असं म्हणत असतो, तर एका पिच्चरमध्ये तो शिरीदेवीला 'लोलिता' असं म्हणत असतो! कुठले बरं पिच्चर ते? :) माझ्या माहितीप्रमाणे तो सिनेमा तोहफा असेल. आता त्याची कथा किंवा संवाद आठवत नाही. पण श्रीदेवी आणि जितेंद्र चे काही सिनेमे म्हटले की त्यातील हिम्मतवाला, तोहफा हे आठवतात लगेच. दिवार मधील अमिताभचे वाक्य.. मैं आज भी फेंके हुए पैसे नहीं उठाता मस्त वाटते एकदम. बाकी संवाद ही छान आहेत. पण ह्या एका संवादाकरिता मी मागील वर्षी हा चित्रपट वाट पाहून पाहिला होता. नंतर त्याची सीडीच घेतली.

तसंच शोले शिणेमात गब्बर टाईमपास करत खाटेवर उपडा पडलेला असतो, समोरच आगीच्या जाळावरर मासाचे तुकडे भाजले जात असतात! (अवांतर - गब्बर आणि त्याच्या डाकूंना एकंदरीत तंदुरी आयटेम आवडायचे तर!:) तेवढ्यात बिचार्‍या सचिनला (अहमद) डाकू पकडून आणतात आणि म्हणतात, "सरदार, ये रामगढ का छोकरा है, टेसन जा रहा था, हमे रास्ते मे मिल गया!" हे ऐकल्यावर आपल्या पालथ्या मुठीवरून चालणारा एक मुंगळा गब्बर ठाप करून मारतो! हा शिण बाकी लई ब्येस! साला त्या मुंगळ्यासारखाच सचिनचा खेळही खल्लास! :) वा! तात्या! तो सीन पुन्हा एकदा डोळ्यासमोरुन तरळून गेला. खरंच त्यासारखा सीन नाही. प्रतिकात्मकतेचे उदाहरण देण्यासाठी त्याच्या इतका चांगला सीन शोघून सापडणार नाही. (हे आता मर्डर, पाप सारखे उठवळ सिनेमे काढणार्‍यांना समजेपर्यंत शिकवावे लागेल असे वाटते)

पण (अमर अकबर अँथनी ??? मधेच) विनोद खन्ना अमिताभची धुलाइ करतो व कोठडीत डांबतो. नंतर सुटताना अमिताभ म्हणतो साब तुमने इतना मारा और मैने सिर्फ दो ही मारा लेकिन क्या सॉलीड मारा ना? मला जाम हसायला आले.

सर्किट राव, तुम्ही दिलीप कुमारचा ' कोहीनूर ' पाहीलात का? अमिताभ ग्रेटच , पण दिलीप सुद्धा ग्रेट !

"नंगा नहाएगा क्या और निचोडेगा क्या?" अहो, हे वाक्य राजाबाबू नाही, दुल्हे राजा मधील आहे. :) वाक्य छान आहे हो... लिहिण्याचे राहिले होते. तसेच प्रेम चोप्राचे आणखी एक वाक्य आहे.. लगता है आप जिंदगी से परेशान है... ओळखा पाहू कशात आहे ? ;)

हा विनोद नव्हता ऐकला. धन्यवाद :) मी तो दुसरा ऐकला होता... जेम्स बाँड एका दक्षिण भारतीय माणसाला हे म्हणतो तो.

जेम्स बाँड विचारतो,"तुम्ही?" डुक्कर (स्टाईल मधे) सांगते, "डुक्कर......रान डुक्कर." सुंदर विनोद! ;)))) स्वातीताई, काही माणसं केवळ पंचायत समिती आणि मिसळपाव प्रशासनाच्या कामकाजात अडकलेली (!) असताना आपल्यासारखी काही मंडळी मिसळपाववरील अन्य लेखनही यथास्थितपणे सुरू ठेवत आहेत याचे खरोखरच कौतुक वाटते! माझ्या मते आपल्यासारख्या, देवदत्तांसारख्या तसेच इतरही अनेक मंडळींचे लेखनच मिसळपावला पुढे नेऊ शकेल/नेईल! मिसळपावची उरलीसुरली वाटचाल सांभाळायला एक तात्या पुरेसा आहे/समर्थ आहे! मिसळपावचे आणि मिसळपाव पंचायतीचे काही ना काही दोष काढणारी आणि पर्यायाने मिसळपाव वादाच्या भोवर्‍यात कसे सापडेल ह्याची पुरेपूर काळजी घेणारी मंडळीदेखील आज मिसळपावभोवतीच घुटमळत आहेत, ही मात्र अश्चर्याची गोष्ट आहे, किंबहुना हेच मिसळपावचे वैशिष्ठ्य आहे! काय सांगावं, कदाचित या मंडळींचादेखील तो आंतरजालीय अस्तित्वाचा प्रश्न असावा असे वाटते! कारण अन्य संकेतस्थळांवर प्रशासनाबद्दल लिहायची एक तर या मंडळींना मुभा नाही आणि लिहिल्यास त्याची कुणी दखलही घेणार नाही! राजीव अनंत भिडे, हिंदु कॉलनी, मुंबई.

हा हा हा वाक्ये आवडली... "मेरा खून तो मेरे गद्दी के खटमल मे भी है.. तो क्या ये गद्दी उसे दे दू" खरं तर गद्दीमधे खटमल झाल्यवर खरच त्यांना गद्दी द्यावी लागते :( (कालच एक गद्दी गमावलेला) ऋषिकेश

"तुम्हे मारने के लिये मेरा आना जरूरी नही था. पर तुम्हे मरते हुए देखने का मौका मैं गवांना नही चाहता था." आपल्या भावनांचा आदर राखून थोडी दूरूस्ती करतो........ योग्य वाक्य असे आहे ............. "तुम्हे मारने के लिये मेरा यहा होना जरूरी नही , पर तुम्हे मरते हुए देखने का मजा मै खोना नही चाहता था."

कुठल्याश्या एका सिनेमात शक्ति कपूर सारखं 'आऊ' असं म्हणत असतो, तर एका पिच्चरमध्ये तो शिरीदेवीला 'लोलिता' असं म्हणत असतो! कुठले बरं पिच्चर ते? :) माझ्या माहितीप्रमाणे तो सिनेमा तोहफा असेल. आता त्याची कथा किंवा संवाद आठवत नाही. पण श्रीदेवी आणि जितेंद्र चे काही सिनेमे म्हटले की त्यातील हिम्मतवाला, तोहफा हे आठवतात लगेच. दिवार मधील अमिताभचे वाक्य.. मैं आज भी फेंके हुए पैसे नहीं उठाता मस्त वाटते एकदम. बाकी संवाद ही छान आहेत. पण ह्या एका संवादाकरिता मी मागील वर्षी हा चित्रपट वाट पाहून पाहिला होता. नंतर त्याची सीडीच घेतली.

तसंच शोले शिणेमात गब्बर टाईमपास करत खाटेवर उपडा पडलेला असतो, समोरच आगीच्या जाळावरर मासाचे तुकडे भाजले जात असतात! (अवांतर - गब्बर आणि त्याच्या डाकूंना एकंदरीत तंदुरी आयटेम आवडायचे तर!:) तेवढ्यात बिचार्‍या सचिनला (अहमद) डाकू पकडून आणतात आणि म्हणतात, "सरदार, ये रामगढ का छोकरा है, टेसन जा रहा था, हमे रास्ते मे मिल गया!" हे ऐकल्यावर आपल्या पालथ्या मुठीवरून चालणारा एक मुंगळा गब्बर ठाप करून मारतो! हा शिण बाकी लई ब्येस! साला त्या मुंगळ्यासारखाच सचिनचा खेळही खल्लास! :) वा! तात्या! तो सीन पुन्हा एकदा डोळ्यासमोरुन तरळून गेला. खरंच त्यासारखा सीन नाही. प्रतिकात्मकतेचे उदाहरण देण्यासाठी त्याच्या इतका चांगला सीन शोघून सापडणार नाही. (हे आता मर्डर, पाप सारखे उठवळ सिनेमे काढणार्‍यांना समजेपर्यंत शिकवावे लागेल असे वाटते)

पण (अमर अकबर अँथनी ??? मधेच) विनोद खन्ना अमिताभची धुलाइ करतो व कोठडीत डांबतो. नंतर सुटताना अमिताभ म्हणतो साब तुमने इतना मारा और मैने सिर्फ दो ही मारा लेकिन क्या सॉलीड मारा ना? मला जाम हसायला आले.

सर्किट राव, तुम्ही दिलीप कुमारचा ' कोहीनूर ' पाहीलात का? अमिताभ ग्रेटच , पण दिलीप सुद्धा ग्रेट !

"नंगा नहाएगा क्या और निचोडेगा क्या?" अहो, हे वाक्य राजाबाबू नाही, दुल्हे राजा मधील आहे. :) वाक्य छान आहे हो... लिहिण्याचे राहिले होते. तसेच प्रेम चोप्राचे आणखी एक वाक्य आहे.. लगता है आप जिंदगी से परेशान है... ओळखा पाहू कशात आहे ? ;)

हा विनोद नव्हता ऐकला. धन्यवाद :) मी तो दुसरा ऐकला होता... जेम्स बाँड एका दक्षिण भारतीय माणसाला हे म्हणतो तो.

जेम्स बाँड विचारतो,"तुम्ही?" डुक्कर (स्टाईल मधे) सांगते, "डुक्कर......रान डुक्कर." सुंदर विनोद! ;)))) स्वातीताई, काही माणसं केवळ पंचायत समिती आणि मिसळपाव प्रशासनाच्या कामकाजात अडकलेली (!) असताना आपल्यासारखी काही मंडळी मिसळपाववरील अन्य लेखनही यथास्थितपणे सुरू ठेवत आहेत याचे खरोखरच कौतुक वाटते! माझ्या मते आपल्यासारख्या, देवदत्तांसारख्या तसेच इतरही अनेक मंडळींचे लेखनच मिसळपावला पुढे नेऊ शकेल/नेईल! मिसळपावची उरलीसुरली वाटचाल सांभाळायला एक तात्या पुरेसा आहे/समर्थ आहे! मिसळपावचे आणि मिसळपाव पंचायतीचे काही ना काही दोष काढणारी आणि पर्यायाने मिसळपाव वादाच्या भोवर्‍यात कसे सापडेल ह्याची पुरेपूर काळजी घेणारी मंडळीदेखील आज मिसळपावभोवतीच घुटमळत आहेत, ही मात्र अश्चर्याची गोष्ट आहे, किंबहुना हेच मिसळपावचे वैशिष्ठ्य आहे! काय सांगावं, कदाचित या मंडळींचादेखील तो आंतरजालीय अस्तित्वाचा प्रश्न असावा असे वाटते! कारण अन्य संकेतस्थळांवर प्रशासनाबद्दल लिहायची एक तर या मंडळींना मुभा नाही आणि लिहिल्यास त्याची कुणी दखलही घेणार नाही! राजीव अनंत भिडे, हिंदु कॉलनी, मुंबई.

हा हा हा वाक्ये आवडली... "मेरा खून तो मेरे गद्दी के खटमल मे भी है.. तो क्या ये गद्दी उसे दे दू" खरं तर गद्दीमधे खटमल झाल्यवर खरच त्यांना गद्दी द्यावी लागते :( (कालच एक गद्दी गमावलेला) ऋषिकेश

"तुम्हे मारने के लिये मेरा आना जरूरी नही था. पर तुम्हे मरते हुए देखने का मौका मैं गवांना नही चाहता था." आपल्या भावनांचा आदर राखून थोडी दूरूस्ती करतो........ योग्य वाक्य असे आहे ............. "तुम्हे मारने के लिये मेरा यहा होना जरूरी नही , पर तुम्हे मरते हुए देखने का मजा मै खोना नही चाहता था."

अहो असे काय कोड्यात लिहल्यावानी करताय... सरळ नाव घ्या की.. सहमत. इथे काही त्याला बंदी नाही. अहो राजे, ह्याव्यतिरिक्त आणखी ही म ची स्थळे (संकेतस्थळे हो) आहेत की... मायमराठी मी मराठी मराठीमती (की मराठीमाती ? ) असो...

ही सर्व मराठी संकेतस्थळे म "M" ह्या अक्षरांनेच चालू होतात का बरे ? सांगा सांगा.... उतर द्या... समजा हे देखील कोडे आहे एक प्रकारचे. अहो "म" मराठीचा!!

"मागेपुढे मिपा किंवा उपक्रम खरेदी करण्यासाठी बेनेट कोलमन कंपनी किंवा अगदी गूगल पुढे आली तरी आश्चर्य वाटायला नको. " ही शक्यता एकदम कमी आहे.. ०.९९% पर्यंत कमी आहे कारण... जेव्हा त्यांना असे संकेतस्थळ विकत ह्यावे असे वाटेल तेव्हा दोन गोष्टीवर विचार करतील. १. हे संस्थळ एका फ्री प्रणालीवर तयार केलेले आहे. २. उपलब्ध सुविधा ... जेव्हा ते करु शकतात तेव्हा आपण का नाही[आपण म्हणजे तेच ते गुगलबाबा] मेरे पास पैसा है..| हा.. पण, परंतु... मिसळपाव / उपक्रम ते जरुर विकत घेतील जेव्हा ह्या संकेतस्थळांचा आकडा एखाद्या मोठ्या संकेतस्थळाला साजेल असा होईल तेव्हा... उदा. कुठले ही दैनिक पत्राचे संस्थळ ह्या. कारण पुढारीवर मनोगत पेक्षाजास्त वाचक उपलब्ध असतील. हे उदा. मात्र आहे शक्यतो उलटे असु शकते. पण व्यक्तीगत स्वरुपामध्ये सांगायचे तर .... मराठी संकेतस्थळ वाचक हा जास्तीत जास्त ३५०० च्या आसपासच आहे [नक्कीच.] पाहा... मनोगत चालू होऊन वर्षापेक्षा जास्त वेळ झाला पण सदस्य ? ---- > ८००० / ९००० च्या आसपास. [ही सदस्यांची पुन्हा पुन्हा सदस्य नोंदणी आहे .. पाहिजे तर सर्कीट रावांना विचारा,.. ;} माझेच कमीतकमी दोन सदस्य नाव आहे येथे... एक चा पासवर्ड विसरलो आहे] माझे शब्द ... जेव्हा जोरात चालू होते तेव्हा.... ३१०० सदस्य होते [ मनोगत व माझे शब्द वर तेच सद्स्य... कधी हा हाथ तर कधी तो हात.... जेव्हा येथे ३१०० सदस्य होते तेव्हा मनोगत वर ६५०० च्या आसपास सद्स्य होते.] उपक्रम वर आज कीती सदस्य आहेत हे पाहीले नाही पण शक्यतो १५०० च्या आसपास. मिसळपाव वर १००० च्या आसपास सदस्य शक्यतो. मायबोलीवर कधीच गेलो नाही, कारण त्याचे लुक मला कधीच मराठी वाटले नाही.. पण असतील १०००० सदस्य जास्तीत जास्त. पण कार्यरत सदस्य कीती ? उदा. तर माझे च संकेतस्थळ माझे शब्द वर आज ८० सदस्य आहेत ... पण कार्यरत सद्स्य हे फक्त १५ ते वीस आहेत. मला काय म्हणायचे आहे ते तुम्हाला कळाले असेल् ही अपेक्षा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

आता आधीपेक्षा भरपूर जास्त मजकूर चाळता येतो मला "बहुतांची अंतरे" कुठे सापडले नाही. सांगाल का कसे जायचे तिथे? तसेच रविवारचा अंक (संवाद्/खास बात) ह्या गोष्टीदेखील मिळाल्या नाहीत.

उच्चभ्रू आणि जनता हे प्रतिशब्द कसे वाटतात? तुमचे म्हणणे खरे आहे. आता केवळ मुंबईतच खपणार्‍या नवाकाळला आपली भाषा बदलण्याची आवश्यकता वाटली नाही कारण त्याचा वाचकवर्ग हा "जनता" श्रेणीत मोडतो. ज्याची येणारी पिढीदेखील मराठीतच शिकत आहे. आता "उच्चभ्रू" समाजानेच आपली भाषा बदलली तर त्यांच्यावर अवलंबून असणार्‍या वृत्तपत्रांना (मटा/लोकसत्ता) आपली भाषा बदलावीच लागेल. मग जुने वाचक किती का बोंबाबोंब करेनात!

अहो असे काय कोड्यात लिहल्यावानी करताय... सरळ नाव घ्या की.. सहमत. इथे काही त्याला बंदी नाही. अहो राजे, ह्याव्यतिरिक्त आणखी ही म ची स्थळे (संकेतस्थळे हो) आहेत की... मायमराठी मी मराठी मराठीमती (की मराठीमाती ? ) असो...

ही सर्व मराठी संकेतस्थळे म "M" ह्या अक्षरांनेच चालू होतात का बरे ? सांगा सांगा.... उतर द्या... समजा हे देखील कोडे आहे एक प्रकारचे. अहो "म" मराठीचा!!

"मागेपुढे मिपा किंवा उपक्रम खरेदी करण्यासाठी बेनेट कोलमन कंपनी किंवा अगदी गूगल पुढे आली तरी आश्चर्य वाटायला नको. " ही शक्यता एकदम कमी आहे.. ०.९९% पर्यंत कमी आहे कारण... जेव्हा त्यांना असे संकेतस्थळ विकत ह्यावे असे वाटेल तेव्हा दोन गोष्टीवर विचार करतील. १. हे संस्थळ एका फ्री प्रणालीवर तयार केलेले आहे. २. उपलब्ध सुविधा ... जेव्हा ते करु शकतात तेव्हा आपण का नाही[आपण म्हणजे तेच ते गुगलबाबा] मेरे पास पैसा है..| हा.. पण, परंतु... मिसळपाव / उपक्रम ते जरुर विकत घेतील जेव्हा ह्या संकेतस्थळांचा आकडा एखाद्या मोठ्या संकेतस्थळाला साजेल असा होईल तेव्हा... उदा. कुठले ही दैनिक पत्राचे संस्थळ ह्या. कारण पुढारीवर मनोगत पेक्षाजास्त वाचक उपलब्ध असतील. हे उदा. मात्र आहे शक्यतो उलटे असु शकते. पण व्यक्तीगत स्वरुपामध्ये सांगायचे तर .... मराठी संकेतस्थळ वाचक हा जास्तीत जास्त ३५०० च्या आसपासच आहे [नक्कीच.] पाहा... मनोगत चालू होऊन वर्षापेक्षा जास्त वेळ झाला पण सदस्य ? ---- > ८००० / ९००० च्या आसपास. [ही सदस्यांची पुन्हा पुन्हा सदस्य नोंदणी आहे .. पाहिजे तर सर्कीट रावांना विचारा,.. ;} माझेच कमीतकमी दोन सदस्य नाव आहे येथे... एक चा पासवर्ड विसरलो आहे] माझे शब्द ... जेव्हा जोरात चालू होते तेव्हा.... ३१०० सदस्य होते [ मनोगत व माझे शब्द वर तेच सद्स्य... कधी हा हाथ तर कधी तो हात.... जेव्हा येथे ३१०० सदस्य होते तेव्हा मनोगत वर ६५०० च्या आसपास सद्स्य होते.] उपक्रम वर आज कीती सदस्य आहेत हे पाहीले नाही पण शक्यतो १५०० च्या आसपास. मिसळपाव वर १००० च्या आसपास सदस्य शक्यतो. मायबोलीवर कधीच गेलो नाही, कारण त्याचे लुक मला कधीच मराठी वाटले नाही.. पण असतील १०००० सदस्य जास्तीत जास्त. पण कार्यरत सदस्य कीती ? उदा. तर माझे च संकेतस्थळ माझे शब्द वर आज ८० सदस्य आहेत ... पण कार्यरत सद्स्य हे फक्त १५ ते वीस आहेत. मला काय म्हणायचे आहे ते तुम्हाला कळाले असेल् ही अपेक्षा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

आता आधीपेक्षा भरपूर जास्त मजकूर चाळता येतो मला "बहुतांची अंतरे" कुठे सापडले नाही. सांगाल का कसे जायचे तिथे? तसेच रविवारचा अंक (संवाद्/खास बात) ह्या गोष्टीदेखील मिळाल्या नाहीत.

उच्चभ्रू आणि जनता हे प्रतिशब्द कसे वाटतात? तुमचे म्हणणे खरे आहे. आता केवळ मुंबईतच खपणार्‍या नवाकाळला आपली भाषा बदलण्याची आवश्यकता वाटली नाही कारण त्याचा वाचकवर्ग हा "जनता" श्रेणीत मोडतो. ज्याची येणारी पिढीदेखील मराठीतच शिकत आहे. आता "उच्चभ्रू" समाजानेच आपली भाषा बदलली तर त्यांच्यावर अवलंबून असणार्‍या वृत्तपत्रांना (मटा/लोकसत्ता) आपली भाषा बदलावीच लागेल. मग जुने वाचक किती का बोंबाबोंब करेनात!

"श्री. अण्णांना उत्तम आरोग्य आणि दीर्घायुष्य लाभो आणि त्यांच्या सुरांनी सर्व रसिक असेच मंत्रमुग्ध राहोत ही श्री व्याडेश्वरचरणी प्रार्थना." हेच म्हणतो. तात्या, एखादा चांगला दुवा येथे लिहा पाहू ज्यामध्ये अण्णा एकदम अवघड अशी एखादी बंदीश गात असतील असा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

आम्हाला शास्त्रीय काही कळत नाही पण.. तो जबरदस्त आवाज मात्र आमच्या सारख्या अनभिज्ञ लोकांना देखील भारावून टाकतो. अभंग गायन म्हणले की अण्णा (व लता मंगेशकर) यांच्या शिवाय इतर कुणी गायलेले आठवतच नाहीत. आण्णांना दीर्घायुष्य लाभो हीच प्रार्थना.

झलक पाहिली. मनापासून धन्यवाद... तात्या.

विस्तृत बातमीबद्दल धन्यवाद आवडाबाई, परंतु एक सुधारणा. माझ्या माहितीप्रमाणे निवेदकाचं नांव आनंद अभ्यंकर नसून आनंद देशमूख आहे. आज अनेक वर्ष तो सवाईचं सूत्रसंचालन करतो आहे.. तात्या.

प्रत्यक्ष सवाईला न येण्याचे वाईट तर वाटले, पण आपण सांगताना खरच डोळ्यात पाणी आले. -- ध्रुव

"श्री. अण्णांना उत्तम आरोग्य आणि दीर्घायुष्य लाभो आणि त्यांच्या सुरांनी सर्व रसिक असेच मंत्रमुग्ध राहोत ही श्री व्याडेश्वरचरणी प्रार्थना." हेच म्हणतो. तात्या, एखादा चांगला दुवा येथे लिहा पाहू ज्यामध्ये अण्णा एकदम अवघड अशी एखादी बंदीश गात असतील असा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

आम्हाला शास्त्रीय काही कळत नाही पण.. तो जबरदस्त आवाज मात्र आमच्या सारख्या अनभिज्ञ लोकांना देखील भारावून टाकतो. अभंग गायन म्हणले की अण्णा (व लता मंगेशकर) यांच्या शिवाय इतर कुणी गायलेले आठवतच नाहीत. आण्णांना दीर्घायुष्य लाभो हीच प्रार्थना.

झलक पाहिली. मनापासून धन्यवाद... तात्या.

विस्तृत बातमीबद्दल धन्यवाद आवडाबाई, परंतु एक सुधारणा. माझ्या माहितीप्रमाणे निवेदकाचं नांव आनंद अभ्यंकर नसून आनंद देशमूख आहे. आज अनेक वर्ष तो सवाईचं सूत्रसंचालन करतो आहे.. तात्या.

प्रत्यक्ष सवाईला न येण्याचे वाईट तर वाटले, पण आपण सांगताना खरच डोळ्यात पाणी आले. -- ध्रुव