मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

फुकटेगिरी

धोंडोपंत ·

प्रमोद देव Tue, 12/11/2007 - 15:55
धोंडोपंत! धमाल किस्सा आहे तुमचा. ह्या म्हशीवरून मला पुलंच्या 'म्हैस'कथेची आठवण झाली. "चांगली काठेवाडी म्हस होती. धा धा शेर दूध देत होती" हे संवादही ऐकायला यायला लागलेत आता.

बेसनलाडू Tue, 12/11/2007 - 22:00
पण सांभाळ रे बाबा, म्हैशीचं दूध फुकटात पदरात पाडून घेतोस ते ठीक आहे पण उद्या शेजारल्या वाड्यात एखादी सूनबाई बाळंत झाली म्हणजे श्टीलचा डबा घेऊन खरवसाकरता चिक मागायला नाही गेलास म्हणजे मिळवली! :) सोवळेपणाचे किंवा सभ्यपणाचे स्तोम माजवत नसलो किंवा अवाजवी समर्थन करत नसलो (आणि विद्रोही साहित्याचा यथायोग्य सन्मान करत असलो, आस्वाद घेत असलो), तरीसुद्धा वरील प्रतिसाद मला असभ्यतेचा किंवा निर्लज्जपणाचा अतिरेक वाटला (मागे कोणाच्यातरी रात्री चांगल्या जाण्याबद्दलचे जाहीर चर्विचरण झाले होते तसेच). बाकी तुमचे चालू द्यात. पंचायत समिती नेमल्याचे , तिने प्रतिसादांची कापाकापी करण्यासंबंधीचे अधिकार असल्याचे ठराविक उत्तर यायची किंवा खुद्द समितीच्या खुलाशाचीही/कारवाईचीही अपेक्षा नाही. (निरपेक्ष)बेसनलाडू

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 01:08
सोवळेपणाचे किंवा सभ्यपणाचे स्तोम माजवत नसलो किंवा अवाजवी समर्थन करत नसलो (आणि विद्रोही साहित्याचा यथायोग्य सन्मान करत असलो, आस्वाद घेत असलो), तरीसुद्धा वरील प्रतिसाद मला असभ्यतेचा किंवा निर्लज्जपणाचा अतिरेक वाटला धन्यवाद! असभ्य आणि निर्ल्लज्ज माणसाकडून दुसरी काय अपेक्षा करणार?! असो... आपला, (असभ्य आणि निर्ल्लज्जपणाचा कळस असलेला!) तात्या.

बेसनलाडू Wed, 12/12/2007 - 02:52
धन्यवाद! असभ्य आणि निर्ल्लज्ज माणसाकडून दुसरी काय अपेक्षा करणार?! --- बरोबरच आहे. सर्वज्ञात आहे. म्हणूनच (निरपेक्ष) अशी स्वाक्षरी केली :) (निरपेक्ष)बेसनलाडू

प्रकाश घाटपांडे Tue, 12/11/2007 - 22:25
पण सांभाळ रे बाबा, म्हैशीचं दूध फुकटात पदरात पाडून घेतोस ते ठीक आहे पण उद्या शेजारल्या वाड्यात एखादी सूनबाई बाळंत झाली म्हणजे श्टीलचा डबा घेऊन खरवसाकरता चिक मागायला नाही गेलास म्हणजे मिळवली! :) कसें? :) >>> बांगरवाडीतील समदी पोर आमच्या शाळेत यायची. त्याच्यातला अंकुशाने बांगरवाडीतल्या इतर पोरांना इचारल, कारे काल कुनी क्कुनी च्या घेतला त्या सुमनबाईकडे. समद्यांनी घेतला व्हता. एकट्या अंकुशाने घेतला नव्हता. त्यानं इचारला कसा लागला चा. सगळी प्वॉर म्हनली की चांगला व्हता कि. पन तू का नाई पिला साल्या. मंग अंकुशा म्हनाल कि येड्यांनु मी आत गेल्तो तव्हा पघितल कि बाई च्यात कंच दुध घालत व्हती. आर बाईच्या दुधाचा चा प्याले रे खी खी खीऽ ऽऽ मंग बाकीचे समदे कांढावल्या वानी झाले. प्रकाश घाटपांडे

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 01:55
सदर किस्सा हा कोणाचा आहे? म्हणजे कुणी लिहिला आहे? कुठल्या पुस्तकातील वगैरे आहे किंवा कसे? की तुमच्याच लेखणीतून उतरला आहे? नाही, जो कुणी याचा लेखक असेल त्याने 'निर्ल्लज्जपणाचा नी असभ्यपणाचा अतिरेक केला आहे', असा निरोप सदर लेखकास पोहोचवावा ही विनंती..! :) आपला, (सभ्यतेचा आणि सुसंस्कृतपणाचा नमोगतीय पित्त्या!) तात्या.

प्रकाश घाटपांडे Fri, 12/14/2007 - 16:27
सदर किस्सा हा कोणाचा आहे? म्हणजे कुणी लिहिला आहे? कुठल्या पुस्तकातील वगैरे आहे किंवा कसे? की तुमच्याच लेखणीतून उतरला आहे?>> सदर किस्सा हा आमच्या जीवन शिक्षण विद्यामंदिर या मु.पो. बेल्हे ता. जुन्नर जि. पुणे येथील आमच्या शाळेत स्वकर्णांने ऐकलेला किस्सा असून तो खरा आहे. सदर किस्सा हे माझे प्रामाणीक शब्दांकन आहे. सदर किश्श्या कडे जरा वेगळ्या नजरेने पाहिलेत तर काय वास्तव आहे हे लक्षात येईल. प्रकाश घाटपांडे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 12/11/2007 - 20:15
धोंडोपंत, आपला फुकटेगिरीचा किस्सा आणि आपण टाकलेला विषय सहीच आहे. अहो, कदाचित आमचा गैरसमज असेल पण, हा संशोधनाचा विषय ठरेल. बहुतेक श्रीमंत असलेले काही मित्र. जे जरा श्रीमंत आहेत, असे वाटते. ते फार चिंगुस आणि फुकटे असतात, असे वाटते. गाडी असुन लिफ्ट मागणे,गाडी मागणे. खिशात पैसे असुनही काढण्याचे नाटक करणे,देतो-देतो म्हणतात पण, पैसे निघत नाहीत. आज तुला माझ्याकडुन पार्टी असे म्हणुन बार मधे गेल्यावर थोडी जास्त झाल्याची अभिनय करणे, कितीतरी प्रसंग सांगता येतील !!! कधी कधी वाटते च्यायला इतक्या पैशाचे काय करतील हे लोक. अडचणीची वेळ आहे, भुका जबरा लागलेल्या आहेत, आता काहीतरी हॉटेलात (सामान्य हॉटेल हो )खाल्ले पाहिजे अशा प्रसंगात पैसे असुनही खर्च होतील म्हणुन भुकेने काकूळतील पण, घरी जाऊन जेवतील....! किंवा तसेच झोपतील. आणि कारण सांगतील अरे, 'ती' ना, माझ्याशिवाय जेवत नाही. कितीतरी प्रसंग सांगता येतील !!! ......... आहेत का आपणास काही असेही मित्र... :) आपला..................! मनाचा श्रीमंत आणि सढळ हाताने खर्च करणारा. (स्वत:च म्हणतो असे कोण कोणाचं कौतुक करतं ) प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मुक्तसुनीत Wed, 12/12/2007 - 03:47
(अजून थोडा चावटपणा असे म्हणतात तसे अजून थोडा फुकटेपणा ..:-) ) एकदा एक "कोब्रा" , त्याच्याच दुसर्‍या एका "कोब्रा" मित्राकडे सायंकाळी जातो. चहापान होऊन काही तास उलटल्यावरही पाव्हणा हलण्याची काही चिन्हे नाहीत.. यजमान कोब्रा बसल्याबसल्या चुळबूळ करायला लागला. .. हा आता जातो का मग जातो... पाव्हणा आपला बसल्या खुर्चीत घट्ट.. आणि मग वीज कडकडून अचानक पावसाला सुरुवात होते. झाSSSSSSलं ; आता कशाला हलतोय् पाव्हणा ! शेवटी यजमानाचा नाइलाज होतो. तो पाव्हण्याला म्हणतो : "हेहेहे , नाही , आता म्हणजे , ....जेवूनच जा". पाव्हणा विचारात पडतो : "असे म्हणता ? बाSSSSर. वैनीना म्हणावे आमटीभाताशिवाय काही नको.. नाही तेव्हढी कोशींबीर असली म्हणजे झाले". यजमान कोब्रा : "पहातो हो ! थांबा इथेच दिवाणखान्यात... मी "हिला" सांगतो सैपाक वाढव म्हणून ... कसे !" एव्हढे म्हणून यजमान आत. बायकोला : "आता काय करणार ! नाही आहे टळत त्याला काय करता ! घाला आता आमटीत पाणी नि काय्." बायको नाके मुरडत लागते चुलीकडे. पुन्हा आपले खोटे हसू पांघरत यजमान बाहेर येतो तो काय ! पाव्हण्याचा पत्ता नाही ! यजमानाची विकेट डाउन ! "चायला , म्हणजे आधी यांच्याकरता जास्त सैपाक करायचा ..आणि हे काय ? पळून कसला जातो लेकाचा !" अशा शिव्या देत यजमान तिकडे काही मिन्टे उभा राहतो... आणि काही मिन्टातच ..... पावसाच्या पाण्याने सचैल भिजलेला पाव्हणा धापा टाकत परत हजर ! यजमान : "का हो ? काय झालं काय एकदम !?" पाव्हणा म्हणतो : "नाही, मी म्हण्टलं इथे जेवायचाय् , तर घरचा सैपाक नको फुकट नको जायला ....म्हणून आमच्या सौ.ना सांगून आलो , तेव्हढा रात्रीचा वरणभात कमी टाक म्हणून !" मित्रानो : ज्या माणसाने हा किस्सा सांगितला तो पण कोब्रा होता आणि मी सुद्धा याच "स्पेसीज्"मधला आहे. हा विनोद आहे. सर्वानी हलकेच घ्या... ! :-)

पुष्कर Wed, 12/12/2007 - 10:23
दुसर्‍यांचे असले किस्से चिक्कार सांगता येतील. उदाहरणार्थ- घरी आलेल्या मित्राला 'थांब बस जरा, मी चहा घेऊन येतो' असं म्हणून आत जाणारा, आणि (मित्र चहा येण्याची वाट बघत बसतो) थोड्या वेळाने बाहेर येऊन 'चल, घेतला चहा, आता निघायचं का?' असं विचारणारा कोब्रा. किंवा 'ले' एवढा एकच शिक्का करणारे लेले,त्यांचा ले मागायला आलेले गोखले,नुसती एक उभी दांडी (।) एवढाच शिक्का करून घेणारे नेने (तो शिक्का उभा-आडवा-तिरका असा दोनदा मारला की झाला नेने) असे किस्से प्रसिद्ध आहे. पण मला वाटते प्रस्तुत विषय हा स्वतःच्या फुकटेगिरीवर असल्यामुळे तसे काही लिहिल्यास वाचताना मजा येईल.

गारंबीचा बापू गुरुवार, 12/13/2007 - 16:41
वा पंत, तुम्हीही फुकटेगिरीत सराईत आहात हे समजल्यावर आनंद वाटला. आमचा अण्णा खोतही तसलाच. पण तो दूध वगैरे शुल्लक गोष्टीत फुकटेगिरी करत नाही. तो लोकांच्या जमिनी आणि बायका हडप करतो. बापू

झकासराव Fri, 12/14/2007 - 16:12
मस्त किस्सा. :) आता मी काय मुद्दामहुन केली नाही फुकटेगिरि पण एकदा झालीच. आम्ही त्याव्ळे रेशन कार्डावर मिळणारं बरच काही विकत घेत होतो. तर एकदा ऱोकेल आणायला गेलो. त्या दुकानदाराचा हिशेब चुकला होता आणि त्याने ५० रु दिल्यावर त्यातील परत ९० दिले होते. :) हे माझ्या लक्षात आल पण मुद्दामच तिथुन सटकलो रॉकेल घेवुन. :)

जुना अभिजित Fri, 12/14/2007 - 16:26
कालेजात असताना एका हाटेलात आम्ही जेवायला गेलो होतो. एकदा चुकुन हिशेबात १०० चा घोळ झाला आणि दुकानदाराने आम्हाला जास्त १०० रुपये दिले. आम्ही बाहेर पडता पडता आमच्या लक्षात आलं. सर्व मित्रांनी एकमुखी परत फिरून दु.दाराला जास्तीचे पैसे परत दिले. अर्थातच त्याला आनंद झाला. परत एकदा त्यात हाटेलात आमच्याकडून ५०-६० रुपये जास्त गेले. तेव्हाही दुकानदाराने त्याच्या मुलाला आमच्या मागे पाठवून ते पैसे परत दिले. आम्ही त्या ठिकाणी जाणारे एकटेच नव्हतो आणि काही ओळख वगैरे पण नव्हती. पण दुकानदाराच्या वागण्यातील सहजभाव होता. तसाच आमच्या मित्रांच्याही. मी एकटा असतो तर कदाचित सटकलोही असतो ;-) हा एक किस्सा फुकटेगिरी बद्दलचा. खुप उशिरा लक्षात आलं आणि परत देण्यासारखं नसलं तर खिशात पडलं पवित्र झालं असं म्हणायचं. ;-) आलेली लक्ष्मी परत पाठवू नये. पण जर लगेच लक्षात आलं तर कुणाचे श्रमाचे पैसे बुडवू नयेत अशी शिकवण मला माझ्या मित्रांकडून आणि दुकानदाराकडून मिळाली. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

वपाडाव गुरुवार, 02/23/2012 - 19:30
फुकट्या, तु हा 'ज ह ब ह री' धागा वर कामुन काढला रे... आता धागा वर आलाच आहे तर सुरु करा रे मंडळी...

चौकटराजा गुरुवार, 02/23/2012 - 19:39
कोब्रा चिकट असतोच असतो त्यामुळे त्यावर " मायंदाळ" किस्से आहेत. आता ते कोब्रा देखील खिलाडू पणे घेतात. त्या किश्याचा उपयोग शिकवणी सारखा करून देब्रा,कब्रा, वगैरे शिकवणीचे पैसे न देताच चिकट होउ लागले आहेत. चिकट व फुकटा यातला फरक हा असा आहे.

मराठी कथालेखक Fri, 04/15/2016 - 12:54
माझा अनुभव आहे की कोब्रा हिशेबी असतात, फुकटे नाही. पुर्वी एक कोब्रा सहकारी होता, खूप रसिक. आम्ही एकदा दुपारच्या जेवणाला रेस्टारंट मध्ये गेलो मी ६३ रु बिल भरले, दुसरे दिवशी त्याने मला ३१.५० दिले. नेहमीच असा काटेकोर हिशेब होई. पण एकदा तो मला म्हणाला "आज मी बिल भरणार", मी कारण विचारल्यावर म्हणाला "आपण नेहमी तुझ्या बाईकने येतो, तुझे पेट्रोल खर्च होते म्हणून" मला वाटते असे हिशेबी असणे तसे वाईट नाही.

प्रमोद देव Tue, 12/11/2007 - 15:55
धोंडोपंत! धमाल किस्सा आहे तुमचा. ह्या म्हशीवरून मला पुलंच्या 'म्हैस'कथेची आठवण झाली. "चांगली काठेवाडी म्हस होती. धा धा शेर दूध देत होती" हे संवादही ऐकायला यायला लागलेत आता.

बेसनलाडू Tue, 12/11/2007 - 22:00
पण सांभाळ रे बाबा, म्हैशीचं दूध फुकटात पदरात पाडून घेतोस ते ठीक आहे पण उद्या शेजारल्या वाड्यात एखादी सूनबाई बाळंत झाली म्हणजे श्टीलचा डबा घेऊन खरवसाकरता चिक मागायला नाही गेलास म्हणजे मिळवली! :) सोवळेपणाचे किंवा सभ्यपणाचे स्तोम माजवत नसलो किंवा अवाजवी समर्थन करत नसलो (आणि विद्रोही साहित्याचा यथायोग्य सन्मान करत असलो, आस्वाद घेत असलो), तरीसुद्धा वरील प्रतिसाद मला असभ्यतेचा किंवा निर्लज्जपणाचा अतिरेक वाटला (मागे कोणाच्यातरी रात्री चांगल्या जाण्याबद्दलचे जाहीर चर्विचरण झाले होते तसेच). बाकी तुमचे चालू द्यात. पंचायत समिती नेमल्याचे , तिने प्रतिसादांची कापाकापी करण्यासंबंधीचे अधिकार असल्याचे ठराविक उत्तर यायची किंवा खुद्द समितीच्या खुलाशाचीही/कारवाईचीही अपेक्षा नाही. (निरपेक्ष)बेसनलाडू

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 01:08
सोवळेपणाचे किंवा सभ्यपणाचे स्तोम माजवत नसलो किंवा अवाजवी समर्थन करत नसलो (आणि विद्रोही साहित्याचा यथायोग्य सन्मान करत असलो, आस्वाद घेत असलो), तरीसुद्धा वरील प्रतिसाद मला असभ्यतेचा किंवा निर्लज्जपणाचा अतिरेक वाटला धन्यवाद! असभ्य आणि निर्ल्लज्ज माणसाकडून दुसरी काय अपेक्षा करणार?! असो... आपला, (असभ्य आणि निर्ल्लज्जपणाचा कळस असलेला!) तात्या.

बेसनलाडू Wed, 12/12/2007 - 02:52
धन्यवाद! असभ्य आणि निर्ल्लज्ज माणसाकडून दुसरी काय अपेक्षा करणार?! --- बरोबरच आहे. सर्वज्ञात आहे. म्हणूनच (निरपेक्ष) अशी स्वाक्षरी केली :) (निरपेक्ष)बेसनलाडू

प्रकाश घाटपांडे Tue, 12/11/2007 - 22:25
पण सांभाळ रे बाबा, म्हैशीचं दूध फुकटात पदरात पाडून घेतोस ते ठीक आहे पण उद्या शेजारल्या वाड्यात एखादी सूनबाई बाळंत झाली म्हणजे श्टीलचा डबा घेऊन खरवसाकरता चिक मागायला नाही गेलास म्हणजे मिळवली! :) कसें? :) >>> बांगरवाडीतील समदी पोर आमच्या शाळेत यायची. त्याच्यातला अंकुशाने बांगरवाडीतल्या इतर पोरांना इचारल, कारे काल कुनी क्कुनी च्या घेतला त्या सुमनबाईकडे. समद्यांनी घेतला व्हता. एकट्या अंकुशाने घेतला नव्हता. त्यानं इचारला कसा लागला चा. सगळी प्वॉर म्हनली की चांगला व्हता कि. पन तू का नाई पिला साल्या. मंग अंकुशा म्हनाल कि येड्यांनु मी आत गेल्तो तव्हा पघितल कि बाई च्यात कंच दुध घालत व्हती. आर बाईच्या दुधाचा चा प्याले रे खी खी खीऽ ऽऽ मंग बाकीचे समदे कांढावल्या वानी झाले. प्रकाश घाटपांडे

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 01:55
सदर किस्सा हा कोणाचा आहे? म्हणजे कुणी लिहिला आहे? कुठल्या पुस्तकातील वगैरे आहे किंवा कसे? की तुमच्याच लेखणीतून उतरला आहे? नाही, जो कुणी याचा लेखक असेल त्याने 'निर्ल्लज्जपणाचा नी असभ्यपणाचा अतिरेक केला आहे', असा निरोप सदर लेखकास पोहोचवावा ही विनंती..! :) आपला, (सभ्यतेचा आणि सुसंस्कृतपणाचा नमोगतीय पित्त्या!) तात्या.

प्रकाश घाटपांडे Fri, 12/14/2007 - 16:27
सदर किस्सा हा कोणाचा आहे? म्हणजे कुणी लिहिला आहे? कुठल्या पुस्तकातील वगैरे आहे किंवा कसे? की तुमच्याच लेखणीतून उतरला आहे?>> सदर किस्सा हा आमच्या जीवन शिक्षण विद्यामंदिर या मु.पो. बेल्हे ता. जुन्नर जि. पुणे येथील आमच्या शाळेत स्वकर्णांने ऐकलेला किस्सा असून तो खरा आहे. सदर किस्सा हे माझे प्रामाणीक शब्दांकन आहे. सदर किश्श्या कडे जरा वेगळ्या नजरेने पाहिलेत तर काय वास्तव आहे हे लक्षात येईल. प्रकाश घाटपांडे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 12/11/2007 - 20:15
धोंडोपंत, आपला फुकटेगिरीचा किस्सा आणि आपण टाकलेला विषय सहीच आहे. अहो, कदाचित आमचा गैरसमज असेल पण, हा संशोधनाचा विषय ठरेल. बहुतेक श्रीमंत असलेले काही मित्र. जे जरा श्रीमंत आहेत, असे वाटते. ते फार चिंगुस आणि फुकटे असतात, असे वाटते. गाडी असुन लिफ्ट मागणे,गाडी मागणे. खिशात पैसे असुनही काढण्याचे नाटक करणे,देतो-देतो म्हणतात पण, पैसे निघत नाहीत. आज तुला माझ्याकडुन पार्टी असे म्हणुन बार मधे गेल्यावर थोडी जास्त झाल्याची अभिनय करणे, कितीतरी प्रसंग सांगता येतील !!! कधी कधी वाटते च्यायला इतक्या पैशाचे काय करतील हे लोक. अडचणीची वेळ आहे, भुका जबरा लागलेल्या आहेत, आता काहीतरी हॉटेलात (सामान्य हॉटेल हो )खाल्ले पाहिजे अशा प्रसंगात पैसे असुनही खर्च होतील म्हणुन भुकेने काकूळतील पण, घरी जाऊन जेवतील....! किंवा तसेच झोपतील. आणि कारण सांगतील अरे, 'ती' ना, माझ्याशिवाय जेवत नाही. कितीतरी प्रसंग सांगता येतील !!! ......... आहेत का आपणास काही असेही मित्र... :) आपला..................! मनाचा श्रीमंत आणि सढळ हाताने खर्च करणारा. (स्वत:च म्हणतो असे कोण कोणाचं कौतुक करतं ) प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मुक्तसुनीत Wed, 12/12/2007 - 03:47
(अजून थोडा चावटपणा असे म्हणतात तसे अजून थोडा फुकटेपणा ..:-) ) एकदा एक "कोब्रा" , त्याच्याच दुसर्‍या एका "कोब्रा" मित्राकडे सायंकाळी जातो. चहापान होऊन काही तास उलटल्यावरही पाव्हणा हलण्याची काही चिन्हे नाहीत.. यजमान कोब्रा बसल्याबसल्या चुळबूळ करायला लागला. .. हा आता जातो का मग जातो... पाव्हणा आपला बसल्या खुर्चीत घट्ट.. आणि मग वीज कडकडून अचानक पावसाला सुरुवात होते. झाSSSSSSलं ; आता कशाला हलतोय् पाव्हणा ! शेवटी यजमानाचा नाइलाज होतो. तो पाव्हण्याला म्हणतो : "हेहेहे , नाही , आता म्हणजे , ....जेवूनच जा". पाव्हणा विचारात पडतो : "असे म्हणता ? बाSSSSर. वैनीना म्हणावे आमटीभाताशिवाय काही नको.. नाही तेव्हढी कोशींबीर असली म्हणजे झाले". यजमान कोब्रा : "पहातो हो ! थांबा इथेच दिवाणखान्यात... मी "हिला" सांगतो सैपाक वाढव म्हणून ... कसे !" एव्हढे म्हणून यजमान आत. बायकोला : "आता काय करणार ! नाही आहे टळत त्याला काय करता ! घाला आता आमटीत पाणी नि काय्." बायको नाके मुरडत लागते चुलीकडे. पुन्हा आपले खोटे हसू पांघरत यजमान बाहेर येतो तो काय ! पाव्हण्याचा पत्ता नाही ! यजमानाची विकेट डाउन ! "चायला , म्हणजे आधी यांच्याकरता जास्त सैपाक करायचा ..आणि हे काय ? पळून कसला जातो लेकाचा !" अशा शिव्या देत यजमान तिकडे काही मिन्टे उभा राहतो... आणि काही मिन्टातच ..... पावसाच्या पाण्याने सचैल भिजलेला पाव्हणा धापा टाकत परत हजर ! यजमान : "का हो ? काय झालं काय एकदम !?" पाव्हणा म्हणतो : "नाही, मी म्हण्टलं इथे जेवायचाय् , तर घरचा सैपाक नको फुकट नको जायला ....म्हणून आमच्या सौ.ना सांगून आलो , तेव्हढा रात्रीचा वरणभात कमी टाक म्हणून !" मित्रानो : ज्या माणसाने हा किस्सा सांगितला तो पण कोब्रा होता आणि मी सुद्धा याच "स्पेसीज्"मधला आहे. हा विनोद आहे. सर्वानी हलकेच घ्या... ! :-)

पुष्कर Wed, 12/12/2007 - 10:23
दुसर्‍यांचे असले किस्से चिक्कार सांगता येतील. उदाहरणार्थ- घरी आलेल्या मित्राला 'थांब बस जरा, मी चहा घेऊन येतो' असं म्हणून आत जाणारा, आणि (मित्र चहा येण्याची वाट बघत बसतो) थोड्या वेळाने बाहेर येऊन 'चल, घेतला चहा, आता निघायचं का?' असं विचारणारा कोब्रा. किंवा 'ले' एवढा एकच शिक्का करणारे लेले,त्यांचा ले मागायला आलेले गोखले,नुसती एक उभी दांडी (।) एवढाच शिक्का करून घेणारे नेने (तो शिक्का उभा-आडवा-तिरका असा दोनदा मारला की झाला नेने) असे किस्से प्रसिद्ध आहे. पण मला वाटते प्रस्तुत विषय हा स्वतःच्या फुकटेगिरीवर असल्यामुळे तसे काही लिहिल्यास वाचताना मजा येईल.

गारंबीचा बापू गुरुवार, 12/13/2007 - 16:41
वा पंत, तुम्हीही फुकटेगिरीत सराईत आहात हे समजल्यावर आनंद वाटला. आमचा अण्णा खोतही तसलाच. पण तो दूध वगैरे शुल्लक गोष्टीत फुकटेगिरी करत नाही. तो लोकांच्या जमिनी आणि बायका हडप करतो. बापू

झकासराव Fri, 12/14/2007 - 16:12
मस्त किस्सा. :) आता मी काय मुद्दामहुन केली नाही फुकटेगिरि पण एकदा झालीच. आम्ही त्याव्ळे रेशन कार्डावर मिळणारं बरच काही विकत घेत होतो. तर एकदा ऱोकेल आणायला गेलो. त्या दुकानदाराचा हिशेब चुकला होता आणि त्याने ५० रु दिल्यावर त्यातील परत ९० दिले होते. :) हे माझ्या लक्षात आल पण मुद्दामच तिथुन सटकलो रॉकेल घेवुन. :)

जुना अभिजित Fri, 12/14/2007 - 16:26
कालेजात असताना एका हाटेलात आम्ही जेवायला गेलो होतो. एकदा चुकुन हिशेबात १०० चा घोळ झाला आणि दुकानदाराने आम्हाला जास्त १०० रुपये दिले. आम्ही बाहेर पडता पडता आमच्या लक्षात आलं. सर्व मित्रांनी एकमुखी परत फिरून दु.दाराला जास्तीचे पैसे परत दिले. अर्थातच त्याला आनंद झाला. परत एकदा त्यात हाटेलात आमच्याकडून ५०-६० रुपये जास्त गेले. तेव्हाही दुकानदाराने त्याच्या मुलाला आमच्या मागे पाठवून ते पैसे परत दिले. आम्ही त्या ठिकाणी जाणारे एकटेच नव्हतो आणि काही ओळख वगैरे पण नव्हती. पण दुकानदाराच्या वागण्यातील सहजभाव होता. तसाच आमच्या मित्रांच्याही. मी एकटा असतो तर कदाचित सटकलोही असतो ;-) हा एक किस्सा फुकटेगिरी बद्दलचा. खुप उशिरा लक्षात आलं आणि परत देण्यासारखं नसलं तर खिशात पडलं पवित्र झालं असं म्हणायचं. ;-) आलेली लक्ष्मी परत पाठवू नये. पण जर लगेच लक्षात आलं तर कुणाचे श्रमाचे पैसे बुडवू नयेत अशी शिकवण मला माझ्या मित्रांकडून आणि दुकानदाराकडून मिळाली. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

वपाडाव गुरुवार, 02/23/2012 - 19:30
फुकट्या, तु हा 'ज ह ब ह री' धागा वर कामुन काढला रे... आता धागा वर आलाच आहे तर सुरु करा रे मंडळी...

चौकटराजा गुरुवार, 02/23/2012 - 19:39
कोब्रा चिकट असतोच असतो त्यामुळे त्यावर " मायंदाळ" किस्से आहेत. आता ते कोब्रा देखील खिलाडू पणे घेतात. त्या किश्याचा उपयोग शिकवणी सारखा करून देब्रा,कब्रा, वगैरे शिकवणीचे पैसे न देताच चिकट होउ लागले आहेत. चिकट व फुकटा यातला फरक हा असा आहे.

मराठी कथालेखक Fri, 04/15/2016 - 12:54
माझा अनुभव आहे की कोब्रा हिशेबी असतात, फुकटे नाही. पुर्वी एक कोब्रा सहकारी होता, खूप रसिक. आम्ही एकदा दुपारच्या जेवणाला रेस्टारंट मध्ये गेलो मी ६३ रु बिल भरले, दुसरे दिवशी त्याने मला ३१.५० दिले. नेहमीच असा काटेकोर हिशेब होई. पण एकदा तो मला म्हणाला "आज मी बिल भरणार", मी कारण विचारल्यावर म्हणाला "आपण नेहमी तुझ्या बाईकने येतो, तुझे पेट्रोल खर्च होते म्हणून" मला वाटते असे हिशेबी असणे तसे वाईट नाही.
लेखनविषय:
जीवनमान
लेखनप्रकार
विचार
नमस्कार लोकहो !! आज एक नवीन विषयाला सुरूवात करीत आहोत. विषय सर्व मानवजातीच्या जिव्हाळ्याचा आहे. तो म्हणजे फुकटेगिरी. प्रत्येकाला फुकट मिळालेली गोष्ट आवडत असते. भय्याकडे अ़ख्खी पाणीपुरी खाल्ल्यावर त्याच्याकडून वर एका फुकट पुरीची अपेक्षा असते. गावाला स्वत:च्या बागेत आंब्यांची रास पडली असेल तरी च्या मायला त्या शेजार्‍याच्या झाडावर दगड भिरकवण्यासाठी आमचा हात अजूनही शिवशिवतो. हाच आम्ही जिवंत असल्याचा पुरावा. आता आम्ही कोकणस्थ ब्राह्मण असल्यामुळे आमची फुकटेगिरी इतरांपेक्षा जास्त असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही.

नार्सिससच्या प्रतिबिंबाची लावणी

धनंजय ·

मुक्तसुनीत Tue, 12/11/2007 - 09:21
धनंजयराव , नार्सिससच्या प्रतिबिंबाला प्रणयाचे काव्य स्फुरावे या मूळ संकल्पनेतच फार मोठी प्रतिभेची झेप दडली आहे ! नार्सिससच्या मिथकाचे (इतर मिथकांप्रमाणेच ) सुमारे शतकाभरापूर्वी मानसशास्त्रांमधील युगप्रवर्तनामुळे पुनरुज्जीवन झाले असे म्हणतात. मिथकामुळे "नार्सिसस सिंड्रोम"समजाऊन सांगावा हे शास्त्र झाले. पण प्रतिबिंबाच्या मनातील भावतरंगांच्या शक्यतेपर्यंत पोचते ते काव्य :-) "मी फार तुझा रे यार रंग आकार तुझाच! क्षणात देऊ मिठी, मिळू एकमेकांत.." यामधे पराकोटीचे आत्मप्रेम दिसते ; पण का कुणास ठाऊक, "स्व" ला विलीन करण्याची चिन्हेसुद्धा आहेतसे वाटते. महानोरांच्या ज्या मूळ लावणीचे हे विडंबन आहे ती फारच सुंदर आहे. (माझी एक अज्ञानमूलक शंका होती : ही लावणी पूर्वी रागात बांधलेली आहे काय ? म्हणजे , त्या लावणीची लोकप्रिय चाल ... )

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 01:30
माझी एक अज्ञानमूलक शंका होती : ही लावणी पूर्वी रागात बांधलेली आहे काय ? म्हणजे , त्या लावणीची लोकप्रिय चाल ... ) बरीचशी पूर्वी रागातच आहे, परंतु काही ठिकाणी ती 'पूर्वी'पासून दूर जाते. 'रेगरेमग'(कोमल रिषभ, शुद्ध गंधार, शुद्ध मध्यम) ही पूर्वीतली महत्वाची संगती. मात्र 'कोणता करू शिणगार' मध्ये शुद्ध मध्यमावर जो ठेहेराव दिला आहे तसा पूर्वीत नाही. शिवाय तिथे पूर्वीतल्या 'रेगरेमग' या संगतीचेही पालन होत नाही... अर्थात, लाईट संगीतात हे स्वातंत्र्य असतं! तिथे रागस्वरूप व्यवस्थितपणे पाळलं जाईलच असं नाही. असो, काहीही असलं तरी एकंदरीत हे गाणं बाकी एकदम झकास आहे... तात्या.

मुक्तसुनीत Wed, 12/12/2007 - 02:53
मला अभिजात संगीताचे शास्त्रीय ज्ञान शून्य आहे. पण मी ती "दयाघना"ची चीज गुणगुणत होतो एके दिवशी आणि एकदम या लावणीवर घसरलो ....तेव्हा एक्दम पूर्वी रागाच्या नावाने "वॉला !" असे म्हण्टले होते :-)

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 01:21
कोणता मम शिणगार? करि तूच जो काही! भुवयांत गालांत चुंबिले रे तरंग उडले ते तुषार! देऊ मिठी, मिळू एकमेकांत... हे शब्द चालीत बसत नाहीत. मूळ 'राजसा जवळी जरा बसा...' ही बैठकिची लावणी फार सुरेख आहे. धन्याशेठ, याच चालीवर नवीन शब्द लिहिताना ते मूळ चालीत चपखल बसतील किंवा नाही हे पाहायला हवे! उगाच एका सुंदर चालीवर शब्द बसवायचा किंवा कोंबायचा अट्टाहास कशाकरता?? ("विडंबन" म्हणण्याइतके यात व्यंग्य नाही, आणि काव्य म्हणण्याइतपत प्रतिभा नाही, आता काय करावे...) अहो पण चालीची मधल्यामध्ये वाट लावलीत त्याचं काय? :) तात्या.

धनंजय Wed, 12/12/2007 - 02:57
त्या गीताचे वृत्त तसे बरेच कठिण आहे (म्हणजे प्रत्येक कडव्यात मात्रा थोड्या वेगळ्या आहेत). आता केलेल्या बदलात तुम्ही सांगितलेल्या ओळींना शक्यतोवर मुळातल्या मात्रेस मात्रा ठेवली आहे. मला वाटते, की गाणार्‍याला ह्रस्व-दीर्घ पालटायची मुभा देऊन हे गीत रचले असावे. कारण गाणे ऐकल्याशिवाय मला मुळातले शब्द चालीत बसवायला कठिण गेले, मंगेशकरांना मात्र कठिण गेले नाही. आता बघा (मुळात प्रत्येक कडव्यातला दुसरा भाग): जवळि जरा बसा = करुन दिला विडा = शिकवल्या खुणा =?= नवतीचा भार किंवा शेवटचा भाग कोणता करु शिणगार, \ सांगा तरी काही =?= सोसता न येईल \ अशी दिली अंगार =?= तुम्ही नका जाऊ साजणा,\ हिवाळी रात मला चालीचे सूत्र शोधणे कठिण गेले, पण हृदयनाथांना ते सापडले... सोयीसाठी मूळ लावणी येथे देत आहे. लता-हृदयनाथांनी जिथे ह्रस्व-दीर्घ नेमके जिथे पालटले आहेत तिथे माझ्या लावणीत पालटलेत तर त्यांच्यासारखेच चालीत बसावे असे वाटते. *** राजसा जवळी जरा बसा, जीव हा पिसा, तुम्हाविण बाई कोणता करु शिणगार, सांगा तरी काही त्या दिसी करुन दिला विडा टिचला माझा चुडा, कहर भलताच भलताच रंगला काथ लाल ओठांत या तुम्ही शिकिवल्या खुणा सख्या सजणा, देह सतवार सोसता न येईल अशी दिली अंगार मी ज्वार, नवतीचा भार अंग जरतार, ऐन हुरडयात तुम्ही नका जाऊ साजणा, हिवाळी रात ***

धनंजय Wed, 12/12/2007 - 03:46
"सुकुमार" पासून व्युत्पत्ती, अर्थ नाजुक. स्रोत मोल्स्वर्थचा शब्दकोश. (हा लक्षात ठेवायला हवा. हा इंटर्नेटवर आहे, हे मी बरेचदा विसरतो!) http://dsal.uchicago.edu/cgi-bin/romadict.pl?page=473&table=molesworth&display=utf8

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 07:55
धन्याशेठ, आता केलेल्या बदलात तुम्ही सांगितलेल्या ओळींना शक्यतोवर मुळातल्या मात्रेस मात्रा ठेवली आहे. आता बरचसं चालीत बसतंय! तरी पण, मी पण नाही... दे मुका मजला पेटविले अंगार! तुझाच! क्षणात हे शब्द चालीत अद्याप नीट बसलेले नाहीत. तू-मी ये मिळू साजणा, ही ओळ चालीत बसते आहे तरी पण ऐकताना तेवढी खास वाटत नाही! काहीतरी खटकतंय! खरं सांगायचं तर मला कवितेतल्या व्याकरणातलं, वृत्तातलं, वगैरे काही कळत नाही पण सुदैवाने गाण्याचा थोडाफार कान असल्यामुळे गाताना काही गोष्टी खटकल्या त्याच सांगितल्या आहेत. मुद्दाम दोष काढण्याचा हेतू नाही/नव्हता नाहीतर तू म्हणशील की परत परत 'चालीत नीट बसत नाही' म्हणून तात्या का पिडतोय! :) असो, नुकतेच आमचे मित्र किमयाहागारांनी (!) नेहमीप्रमाणे आम्हाला उद्देशून इथे काहीतरी हागून ठेवले आहे हा भाग निराळा! :)) आपला, (गाण्यातला) तात्या.

किमयागार Wed, 12/12/2007 - 07:30
अध्यक्ष, 'नार्सिससच्या प्रातर्विधीची लावणी' लिहाच तुम्ही!! काय आहे, विषय तुमच्या जिव्हाळ्याचा असल्याने तुम्हाला ती उत्तम जमेल तसेच चांगली चालीत वगैरे बांधल्याने, सकाळच्या बैठकीला उत्तम साथ देखिल देईल. काय म्हणता? -कि'गार ***************************************************** अल्कोहोलचा परिणाम, दुसरे काय?

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 07:57
काय आहे, विषय तुमच्या जिव्हाळ्याचा असल्याने तुम्हाला ती उत्तम जमेल तसेच चांगली चालीत वगैरे बांधल्याने, सकाळच्या बैठकीला उत्तम साथ देखिल देईल. काय म्हणता? तुम्ही तुमचे नांव बदलून किमयाहागार असे का ठेवा. काय म्हणता? :) तात्या.

किमयागार Wed, 12/12/2007 - 08:07
त्याचं काय आहे अध्यक्ष, 'प्रातर्विधी' हा आमचा जिव्हाळ्याचा विषय नसून तो आपल्या आवडीचा आहे. त्यामूळे ओढून ताणून केलल्या 'किमयाहागार' पेक्षा साधे सोपे 'हगोबा खेचर' केलेले अधिक चपखल वाटत का नाही? -कि'गार अल्कोहोलचा परिणाम, दुसरे काय?

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 08:23
त्यामूळे ओढून ताणून केलल्या 'किमयाहागार' पेक्षा साधे सोपे 'हगोबा खेचर' केलेले अधिक चपखल वाटत का नाही? चालेल की! हागोबा खेचरही चालेल! :) परंतु ही सगळी टोपणनावे झाली. आमचं खरं नांव चंद्रशेखर रामचंद्र अभ्यंकर (फोन ९८२०४९४७२०) आहे. तुमचंही ते एकदा सांगून टाका, (बापाच्या नावासकट! अर्थात, बाप कोण ते माहिती असल्यास! आपला जन्म ही नक्की कुणाची किमया आहे ते कळले तर बरे होईल!:) म्हणजे मग आपण आपापली नांवे किमयाहागार आणि हागोबा खेचर अशी ठेवू! :) तात्या. आदरणीय पंचायत समिती - धन्याशेठच्या कवितेत मला 'नार्सिससच्या प्रातर्विधीची लावणी' लिहाच तुम्ही' अशी असंबद्ध सूचना करून या माणसाने नेहमीप्रमाणे मला टार्गेट करून हागायला सुरवात केली आहे. त्यामुळे हे अवांतर/विषयांतर असलेले प्रतिसाद उगीचंच वाढत चाललेले आहेत. सबब, मी इतर सर्व सदस्यांची, पंचायत समितीची, व धन्याशेठची जाहीर क्षमा मागतो व इथेच थांबतो... तात्या.

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 13:56
तरिबी दसरथ राजा बाहेर का येइना? मस्त! :) बहुधा आदल्या दिवशी रात्री कौसल्येने आग्रह कर करून कांदाभजी खाऊ घातली असतील तीच जाम बाधली असतील दशरथाला! :) आपला, (घाईगडबडीत असलेला) तात्या.

बाळासाहेब चौगुले Wed, 12/12/2007 - 14:32
तुम्हि घाइगडब्डित आहेत म्हणून तुम्हला लावणि समजलीच नाही.दसरथ राजाने भजी खाल्ली नाही तर कान्दा भजीच (आदल्या रात्रिची) दशरथ राजा आहे. आता समजल काय?

सर्किट Wed, 12/12/2007 - 01:35
पुन्हा एकदा धनंजयच्या चौफेर प्रतिभेची साक्ष पटली ! लावणी आवडली. - सर्किट

बेसनलाडू Wed, 12/12/2007 - 03:31
पुन्हा एकदा धनंजयच्या चौफेर प्रतिभेची साक्ष पटली ! --- सहमत आहे. (सहमत)बेसनलाडू

मुक्तसुनीत Tue, 12/11/2007 - 09:21
धनंजयराव , नार्सिससच्या प्रतिबिंबाला प्रणयाचे काव्य स्फुरावे या मूळ संकल्पनेतच फार मोठी प्रतिभेची झेप दडली आहे ! नार्सिससच्या मिथकाचे (इतर मिथकांप्रमाणेच ) सुमारे शतकाभरापूर्वी मानसशास्त्रांमधील युगप्रवर्तनामुळे पुनरुज्जीवन झाले असे म्हणतात. मिथकामुळे "नार्सिसस सिंड्रोम"समजाऊन सांगावा हे शास्त्र झाले. पण प्रतिबिंबाच्या मनातील भावतरंगांच्या शक्यतेपर्यंत पोचते ते काव्य :-) "मी फार तुझा रे यार रंग आकार तुझाच! क्षणात देऊ मिठी, मिळू एकमेकांत.." यामधे पराकोटीचे आत्मप्रेम दिसते ; पण का कुणास ठाऊक, "स्व" ला विलीन करण्याची चिन्हेसुद्धा आहेतसे वाटते. महानोरांच्या ज्या मूळ लावणीचे हे विडंबन आहे ती फारच सुंदर आहे. (माझी एक अज्ञानमूलक शंका होती : ही लावणी पूर्वी रागात बांधलेली आहे काय ? म्हणजे , त्या लावणीची लोकप्रिय चाल ... )

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 01:30
माझी एक अज्ञानमूलक शंका होती : ही लावणी पूर्वी रागात बांधलेली आहे काय ? म्हणजे , त्या लावणीची लोकप्रिय चाल ... ) बरीचशी पूर्वी रागातच आहे, परंतु काही ठिकाणी ती 'पूर्वी'पासून दूर जाते. 'रेगरेमग'(कोमल रिषभ, शुद्ध गंधार, शुद्ध मध्यम) ही पूर्वीतली महत्वाची संगती. मात्र 'कोणता करू शिणगार' मध्ये शुद्ध मध्यमावर जो ठेहेराव दिला आहे तसा पूर्वीत नाही. शिवाय तिथे पूर्वीतल्या 'रेगरेमग' या संगतीचेही पालन होत नाही... अर्थात, लाईट संगीतात हे स्वातंत्र्य असतं! तिथे रागस्वरूप व्यवस्थितपणे पाळलं जाईलच असं नाही. असो, काहीही असलं तरी एकंदरीत हे गाणं बाकी एकदम झकास आहे... तात्या.

मुक्तसुनीत Wed, 12/12/2007 - 02:53
मला अभिजात संगीताचे शास्त्रीय ज्ञान शून्य आहे. पण मी ती "दयाघना"ची चीज गुणगुणत होतो एके दिवशी आणि एकदम या लावणीवर घसरलो ....तेव्हा एक्दम पूर्वी रागाच्या नावाने "वॉला !" असे म्हण्टले होते :-)

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 01:21
कोणता मम शिणगार? करि तूच जो काही! भुवयांत गालांत चुंबिले रे तरंग उडले ते तुषार! देऊ मिठी, मिळू एकमेकांत... हे शब्द चालीत बसत नाहीत. मूळ 'राजसा जवळी जरा बसा...' ही बैठकिची लावणी फार सुरेख आहे. धन्याशेठ, याच चालीवर नवीन शब्द लिहिताना ते मूळ चालीत चपखल बसतील किंवा नाही हे पाहायला हवे! उगाच एका सुंदर चालीवर शब्द बसवायचा किंवा कोंबायचा अट्टाहास कशाकरता?? ("विडंबन" म्हणण्याइतके यात व्यंग्य नाही, आणि काव्य म्हणण्याइतपत प्रतिभा नाही, आता काय करावे...) अहो पण चालीची मधल्यामध्ये वाट लावलीत त्याचं काय? :) तात्या.

धनंजय Wed, 12/12/2007 - 02:57
त्या गीताचे वृत्त तसे बरेच कठिण आहे (म्हणजे प्रत्येक कडव्यात मात्रा थोड्या वेगळ्या आहेत). आता केलेल्या बदलात तुम्ही सांगितलेल्या ओळींना शक्यतोवर मुळातल्या मात्रेस मात्रा ठेवली आहे. मला वाटते, की गाणार्‍याला ह्रस्व-दीर्घ पालटायची मुभा देऊन हे गीत रचले असावे. कारण गाणे ऐकल्याशिवाय मला मुळातले शब्द चालीत बसवायला कठिण गेले, मंगेशकरांना मात्र कठिण गेले नाही. आता बघा (मुळात प्रत्येक कडव्यातला दुसरा भाग): जवळि जरा बसा = करुन दिला विडा = शिकवल्या खुणा =?= नवतीचा भार किंवा शेवटचा भाग कोणता करु शिणगार, \ सांगा तरी काही =?= सोसता न येईल \ अशी दिली अंगार =?= तुम्ही नका जाऊ साजणा,\ हिवाळी रात मला चालीचे सूत्र शोधणे कठिण गेले, पण हृदयनाथांना ते सापडले... सोयीसाठी मूळ लावणी येथे देत आहे. लता-हृदयनाथांनी जिथे ह्रस्व-दीर्घ नेमके जिथे पालटले आहेत तिथे माझ्या लावणीत पालटलेत तर त्यांच्यासारखेच चालीत बसावे असे वाटते. *** राजसा जवळी जरा बसा, जीव हा पिसा, तुम्हाविण बाई कोणता करु शिणगार, सांगा तरी काही त्या दिसी करुन दिला विडा टिचला माझा चुडा, कहर भलताच भलताच रंगला काथ लाल ओठांत या तुम्ही शिकिवल्या खुणा सख्या सजणा, देह सतवार सोसता न येईल अशी दिली अंगार मी ज्वार, नवतीचा भार अंग जरतार, ऐन हुरडयात तुम्ही नका जाऊ साजणा, हिवाळी रात ***

धनंजय Wed, 12/12/2007 - 03:46
"सुकुमार" पासून व्युत्पत्ती, अर्थ नाजुक. स्रोत मोल्स्वर्थचा शब्दकोश. (हा लक्षात ठेवायला हवा. हा इंटर्नेटवर आहे, हे मी बरेचदा विसरतो!) http://dsal.uchicago.edu/cgi-bin/romadict.pl?page=473&table=molesworth&display=utf8

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 07:55
धन्याशेठ, आता केलेल्या बदलात तुम्ही सांगितलेल्या ओळींना शक्यतोवर मुळातल्या मात्रेस मात्रा ठेवली आहे. आता बरचसं चालीत बसतंय! तरी पण, मी पण नाही... दे मुका मजला पेटविले अंगार! तुझाच! क्षणात हे शब्द चालीत अद्याप नीट बसलेले नाहीत. तू-मी ये मिळू साजणा, ही ओळ चालीत बसते आहे तरी पण ऐकताना तेवढी खास वाटत नाही! काहीतरी खटकतंय! खरं सांगायचं तर मला कवितेतल्या व्याकरणातलं, वृत्तातलं, वगैरे काही कळत नाही पण सुदैवाने गाण्याचा थोडाफार कान असल्यामुळे गाताना काही गोष्टी खटकल्या त्याच सांगितल्या आहेत. मुद्दाम दोष काढण्याचा हेतू नाही/नव्हता नाहीतर तू म्हणशील की परत परत 'चालीत नीट बसत नाही' म्हणून तात्या का पिडतोय! :) असो, नुकतेच आमचे मित्र किमयाहागारांनी (!) नेहमीप्रमाणे आम्हाला उद्देशून इथे काहीतरी हागून ठेवले आहे हा भाग निराळा! :)) आपला, (गाण्यातला) तात्या.

किमयागार Wed, 12/12/2007 - 07:30
अध्यक्ष, 'नार्सिससच्या प्रातर्विधीची लावणी' लिहाच तुम्ही!! काय आहे, विषय तुमच्या जिव्हाळ्याचा असल्याने तुम्हाला ती उत्तम जमेल तसेच चांगली चालीत वगैरे बांधल्याने, सकाळच्या बैठकीला उत्तम साथ देखिल देईल. काय म्हणता? -कि'गार ***************************************************** अल्कोहोलचा परिणाम, दुसरे काय?

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 07:57
काय आहे, विषय तुमच्या जिव्हाळ्याचा असल्याने तुम्हाला ती उत्तम जमेल तसेच चांगली चालीत वगैरे बांधल्याने, सकाळच्या बैठकीला उत्तम साथ देखिल देईल. काय म्हणता? तुम्ही तुमचे नांव बदलून किमयाहागार असे का ठेवा. काय म्हणता? :) तात्या.

किमयागार Wed, 12/12/2007 - 08:07
त्याचं काय आहे अध्यक्ष, 'प्रातर्विधी' हा आमचा जिव्हाळ्याचा विषय नसून तो आपल्या आवडीचा आहे. त्यामूळे ओढून ताणून केलल्या 'किमयाहागार' पेक्षा साधे सोपे 'हगोबा खेचर' केलेले अधिक चपखल वाटत का नाही? -कि'गार अल्कोहोलचा परिणाम, दुसरे काय?

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 08:23
त्यामूळे ओढून ताणून केलल्या 'किमयाहागार' पेक्षा साधे सोपे 'हगोबा खेचर' केलेले अधिक चपखल वाटत का नाही? चालेल की! हागोबा खेचरही चालेल! :) परंतु ही सगळी टोपणनावे झाली. आमचं खरं नांव चंद्रशेखर रामचंद्र अभ्यंकर (फोन ९८२०४९४७२०) आहे. तुमचंही ते एकदा सांगून टाका, (बापाच्या नावासकट! अर्थात, बाप कोण ते माहिती असल्यास! आपला जन्म ही नक्की कुणाची किमया आहे ते कळले तर बरे होईल!:) म्हणजे मग आपण आपापली नांवे किमयाहागार आणि हागोबा खेचर अशी ठेवू! :) तात्या. आदरणीय पंचायत समिती - धन्याशेठच्या कवितेत मला 'नार्सिससच्या प्रातर्विधीची लावणी' लिहाच तुम्ही' अशी असंबद्ध सूचना करून या माणसाने नेहमीप्रमाणे मला टार्गेट करून हागायला सुरवात केली आहे. त्यामुळे हे अवांतर/विषयांतर असलेले प्रतिसाद उगीचंच वाढत चाललेले आहेत. सबब, मी इतर सर्व सदस्यांची, पंचायत समितीची, व धन्याशेठची जाहीर क्षमा मागतो व इथेच थांबतो... तात्या.

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 13:56
तरिबी दसरथ राजा बाहेर का येइना? मस्त! :) बहुधा आदल्या दिवशी रात्री कौसल्येने आग्रह कर करून कांदाभजी खाऊ घातली असतील तीच जाम बाधली असतील दशरथाला! :) आपला, (घाईगडबडीत असलेला) तात्या.

बाळासाहेब चौगुले Wed, 12/12/2007 - 14:32
तुम्हि घाइगडब्डित आहेत म्हणून तुम्हला लावणि समजलीच नाही.दसरथ राजाने भजी खाल्ली नाही तर कान्दा भजीच (आदल्या रात्रिची) दशरथ राजा आहे. आता समजल काय?

सर्किट Wed, 12/12/2007 - 01:35
पुन्हा एकदा धनंजयच्या चौफेर प्रतिभेची साक्ष पटली ! लावणी आवडली. - सर्किट

बेसनलाडू Wed, 12/12/2007 - 03:31
पुन्हा एकदा धनंजयच्या चौफेर प्रतिभेची साक्ष पटली ! --- सहमत आहे. (सहमत)बेसनलाडू
लेखनविषय:
प्रेमकाव्य
विडंबन
Taxonomy upgrade extras
प्रतिक्रिया
विरंगुळा
मागे आजानुकर्ण यांनी नार्सिससची कथा सांगितली. इथे त्याच्या प्रतिबिंबाने म्हटलेली लावणी देत आहे. ("विडंबन" म्हणण्याइतके यात व्यंग्य नाही, आणि काव्य म्हणण्याइतपत प्रतिभा नाही, आता काय करावे...)
नार्सिसस नार्सिसस जवळि असा बसस तू न जर दिसस मी पण नाही... कोणता मम शिणगार? तू जो करी काही! त्या दिसा दिला तू ठिय्या करुनि मी हिय्या थिरक भुवयांत भुवयांत, लाल गालांत लाल ओठांत तू कशा ओळखिला खुणा सख्या सजणा लऊ हळुवार दे मुका मजला पेटविले अंगार! मी फार तुझा रे यार रंग आकार तुझाच!

सिनेमांतील लक्षात राहिलेली काही वाक्ये - २

देवदत्त ·

विसोबा खेचर Tue, 12/11/2007 - 01:07
पहिले वाक्य अजय देवगण चे दुसरे वाक्य काजोलचे. अजय देवगणच्या त्या वाक्यावर काजोल ज्या तऱ्हेने लगेच त्याला म्हणते "मत रहो ऐसे" ते मनाला लागून जाते. चित्रपट: प्यार तो होना ही था. हा पिच्चर मला आवडला होता... मुर्गी वालों अपनी मुर्गी संभालो. तेजाब सिनेमात चंकी पांडे आणि मंडळी इतरांना फसवून आपल्या खाण्याचे पैसे भरायला लावतात.त्या संदर्भातील हे वाक्य त्या सर्वांच्या तोंडी असते.मस्त धमाल करतात ते. हा आमच्या कालेजच्या जीवनातला पिच्चर! ऐन जवानीतला! सर्व मित्रमंडळींसोबर धमाल करत करत पहिला होता! काय साले दिवस होते ते! :) देवदत्तराव, तुमचा हिंदी पिच्चरांमधील संवादांचा अभ्यास व पाठांतर वाखाणण्यासारखं आहे! :) कुठल्याश्या एका सिनेमात शक्ति कपूर सारखं 'आऊ' असं म्हणत असतो, तर एका पिच्चरमध्ये तो शिरीदेवीला 'लोलिता' असं म्हणत असतो! कुठले बरं पिच्चर ते? :) दिवार पिच्चर मध्ये लिफ्टमध्ये डावरसाबचं सोनं कधी आणि कुठे येणार आहे हे बच्चनसाहेब मदनपुरीला सांगतो. त्यावर मदनपुरी त्याला म्हणतो, "अगर ये झुठ हुवा, तो ये तुम्हारा आखरी झुठ होगा!" हा लिफ्टमधला संवाद मला अत्यंत आवडतो! :) तसंच शोले शिणेमात गब्बर टाईमपास करत खाटेवर उपडा पडलेला असतो, समोरच आगीच्या जाळावरर मासाचे तुकडे भाजले जात असतात! (अवांतर - गब्बर आणि त्याच्या डाकूंना एकंदरीत तंदुरी आयटेम आवडायचे तर!:) तेवढ्यात बिचार्‍या सचिनला (अहमद) डाकू पकडून आणतात आणि म्हणतात, "सरदार, ये रामगढ का छोकरा है, टेसन जा रहा था, हमे रास्ते मे मिल गया!" हे ऐकल्यावर आपल्या पालथ्या मुठीवरून चालणारा एक मुंगळा गब्बर ठाप करून मारतो! हा शिण बाकी लई ब्येस! साला त्या मुंगळ्यासारखाच सचिनचा खेळही खल्लास! :) अनेक शिणेमे झाले, अगदी उत्तमातले उत्तम झाले, या पुढेही अगदी अनेक शिणेमे निघतील! अगदी उत्तमातले उत्तम ऑस्कर विजेते सिनेमेही यापुढे अनेक निघतील, परंतु शोले तो शोले! एकमेवाद्वितीय!! आपला, (शोलेप्रेमी) तात्या.

देवदत्त Tue, 12/11/2007 - 01:23
कुठल्याश्या एका सिनेमात शक्ति कपूर सारखं 'आऊ' असं म्हणत असतो, तर एका पिच्चरमध्ये तो शिरीदेवीला 'लोलिता' असं म्हणत असतो! कुठले बरं पिच्चर ते? :) माझ्या माहितीप्रमाणे तो सिनेमा तोहफा असेल. आता त्याची कथा किंवा संवाद आठवत नाही. पण श्रीदेवी आणि जितेंद्र चे काही सिनेमे म्हटले की त्यातील हिम्मतवाला, तोहफा हे आठवतात लगेच. दिवार मधील अमिताभचे वाक्य.. मैं आज भी फेंके हुए पैसे नहीं उठाता मस्त वाटते एकदम. बाकी संवाद ही छान आहेत. पण ह्या एका संवादाकरिता मी मागील वर्षी हा चित्रपट वाट पाहून पाहिला होता. नंतर त्याची सीडीच घेतली.

अन्या दातार Wed, 01/23/2008 - 22:25
तसंच शोले शिणेमात गब्बर टाईमपास करत खाटेवर उपडा पडलेला असतो, समोरच आगीच्या जाळावरर मासाचे तुकडे भाजले जात असतात! (अवांतर - गब्बर आणि त्याच्या डाकूंना एकंदरीत तंदुरी आयटेम आवडायचे तर!:) तेवढ्यात बिचार्‍या सचिनला (अहमद) डाकू पकडून आणतात आणि म्हणतात, "सरदार, ये रामगढ का छोकरा है, टेसन जा रहा था, हमे रास्ते मे मिल गया!" हे ऐकल्यावर आपल्या पालथ्या मुठीवरून चालणारा एक मुंगळा गब्बर ठाप करून मारतो! हा शिण बाकी लई ब्येस! साला त्या मुंगळ्यासारखाच सचिनचा खेळही खल्लास! :) वा! तात्या! तो सीन पुन्हा एकदा डोळ्यासमोरुन तरळून गेला. खरंच त्यासारखा सीन नाही. प्रतिकात्मकतेचे उदाहरण देण्यासाठी त्याच्या इतका चांगला सीन शोघून सापडणार नाही. (हे आता मर्डर, पाप सारखे उठवळ सिनेमे काढणार्‍यांना समजेपर्यंत शिकवावे लागेल असे वाटते)

विसोबा खेचर गुरुवार, 01/24/2008 - 07:45
(हे आता मर्डर, पाप सारखे उठवळ सिनेमे काढणार्‍यांना समजेपर्यंत शिकवावे लागेल असे वाटते) सहमत आहे.. तात्या.

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 03:05
ह्याच सिनेमात अमिताभचा एक जबरा सीन (स्वतःच्या आरशातील प्रतिबिंबाला आयोडीन लावण्याचा) आहे. हा सीन मला आजवर सर्वाधिक आवडलेला सीन आहे. - सर्किट

सहज Tue, 12/11/2007 - 07:40
पण (अमर अकबर अँथनी ??? मधेच) विनोद खन्ना अमिताभची धुलाइ करतो व कोठडीत डांबतो. नंतर सुटताना अमिताभ म्हणतो साब तुमने इतना मारा और मैने सिर्फ दो ही मारा लेकिन क्या सॉलीड मारा ना? मला जाम हसायला आले.

किमयागार Tue, 12/11/2007 - 09:20
"नंगा नहाएगा क्या और निचोडेगा क्या?" हे 'राजाबाबू' ह्या आमच्या आवडत्या चित्रपटातील सुंदर वाक्य आहे. -कि'गार ******************************************** अल्कोहोलचा परिणाम, दुसरे काय?

देवदत्त Tue, 12/11/2007 - 20:25
"नंगा नहाएगा क्या और निचोडेगा क्या?" अहो, हे वाक्य राजाबाबू नाही, दुल्हे राजा मधील आहे. :) वाक्य छान आहे हो... लिहिण्याचे राहिले होते. तसेच प्रेम चोप्राचे आणखी एक वाक्य आहे.. लगता है आप जिंदगी से परेशान है... ओळखा पाहू कशात आहे ? ;)

प्रियाली Tue, 12/11/2007 - 20:52
प्रेम चोप्राचे एकच वाक्य आठवणीत राहण्यासारखे आहे...माझ्या! प्रेम नाम है मेरा, प्रेम चोपड़ा| यावर कुठे कुठे चोपडायचं प्रेम असा प्रश्न पडतो?

देवदत्त गुरुवार, 12/13/2007 - 20:51
लगता है आप जिंदगी से परेशान है सिनेमा राहिला की सांगायचा माझ्याकडून... तो आहे आशिक मस्ताने चित्रपटात. अभिषेक कपूर (हा कोण बुवा आता? असे नका विचारू), हरीश, आयेशा झुल्का हे आहेत त्यात.

प्रियाली गुरुवार, 12/13/2007 - 21:07
अभिषेक कपूर (हा कोण बुवा आता? असे नका विचारू) हा जितेंद्रचा पुतण्या असून ट्विंकल खन्नाचा शालेय जीवनातील बॉयफ्रेंड होता. एवढे क्वालिफिकेशन त्याला चित्रपट तरून नेण्यास पुरेसे पडले नसावे. (सिनेपंडीत) प्रियाली.

देवदत्त गुरुवार, 12/13/2007 - 21:26
मला माहित आहे हो.. चला त्याबद्दल माहिती असणारे कोणीतरी मिळाले. :) एवढे क्वालिफिकेशन त्याला चित्रपट तरून नेण्यास पुरेसे पडले नसावे. :) तरी त्याने प्रयत्न चालू ठेवले किंवा आताही ठेवलेत म्हणा... त्याचा ट्विंकल खन्ना सोबतचा चित्रपट उफ्फ यह मोहब्बत आला होता, सिनेमा (आणि दोन्ही सिनेमात तो ही) बरा वाटला. आणि बहुधा गेल्या का त्या आधीच्या वर्षी त्याने एक चित्रपट ही दिग्दर्शित केला होता असे ऐकून आहे. हो. आठवला.. आर्यन .. अरे हा चित्रपट तर केव्हाचा प्रदर्शित होण्याची वाट पाहत होता.

स्वाती राजेश Tue, 12/11/2007 - 22:30
एके ठिकाणी वाचलेला. एकदा जेम्स बाँड विमानातून खाली डुक्करांच्या कळपात पडतो. डुक्कर विचारते,"तुम्ही कोण?" जेम्स बाँड (स्टाईल मधे)सांगतो,"बाँड्......जेम्स बाँड." जेम्स बाँड विचारतो,"तुम्ही?" डुक्कर (स्टाईल मधे) सांगते, "डुक्कर......रान डुक्कर."

देवदत्त Tue, 12/11/2007 - 22:52
हा विनोद नव्हता ऐकला. धन्यवाद :) मी तो दुसरा ऐकला होता... जेम्स बाँड एका दक्षिण भारतीय माणसाला हे म्हणतो तो.

राजीव अनंत भिडे गुरुवार, 12/13/2007 - 22:46
जेम्स बाँड विचारतो,"तुम्ही?" डुक्कर (स्टाईल मधे) सांगते, "डुक्कर......रान डुक्कर." सुंदर विनोद! ;)))) स्वातीताई, काही माणसं केवळ पंचायत समिती आणि मिसळपाव प्रशासनाच्या कामकाजात अडकलेली (!) असताना आपल्यासारखी काही मंडळी मिसळपाववरील अन्य लेखनही यथास्थितपणे सुरू ठेवत आहेत याचे खरोखरच कौतुक वाटते! माझ्या मते आपल्यासारख्या, देवदत्तांसारख्या तसेच इतरही अनेक मंडळींचे लेखनच मिसळपावला पुढे नेऊ शकेल/नेईल! मिसळपावची उरलीसुरली वाटचाल सांभाळायला एक तात्या पुरेसा आहे/समर्थ आहे! मिसळपावचे आणि मिसळपाव पंचायतीचे काही ना काही दोष काढणारी आणि पर्यायाने मिसळपाव वादाच्या भोवर्‍यात कसे सापडेल ह्याची पुरेपूर काळजी घेणारी मंडळीदेखील आज मिसळपावभोवतीच घुटमळत आहेत, ही मात्र अश्चर्याची गोष्ट आहे, किंबहुना हेच मिसळपावचे वैशिष्ठ्य आहे! काय सांगावं, कदाचित या मंडळींचादेखील तो आंतरजालीय अस्तित्वाचा प्रश्न असावा असे वाटते! कारण अन्य संकेतस्थळांवर प्रशासनाबद्दल लिहायची एक तर या मंडळींना मुभा नाही आणि लिहिल्यास त्याची कुणी दखलही घेणार नाही! राजीव अनंत भिडे, हिंदु कॉलनी, मुंबई.

ऋषिकेश Tue, 01/22/2008 - 22:00
हा हा हा वाक्ये आवडली... "मेरा खून तो मेरे गद्दी के खटमल मे भी है.. तो क्या ये गद्दी उसे दे दू" खरं तर गद्दीमधे खटमल झाल्यवर खरच त्यांना गद्दी द्यावी लागते :( (कालच एक गद्दी गमावलेला) ऋषिकेश

ऋषिकेश Wed, 01/23/2008 - 19:26
अमरिका मे खटमल?? हो हो या "आम्रिकेत" मुबलक ढेकुणपंतांची वस्ती आहे. अगदी गुजरात्यांपेक्षाही अधिक ;) सगळी घरं लाकडि असल्याने असेल कल्पना नाहि पण थंडीत बर्‍याच घरांत निघतात (निदान जर्सी सिटी आणि न्यूयॉर्क मधे तरी) :(((.. साला एक खटमल इंसानको मॅट्रेसलेस बना देता है| ;) -(त्रस्त) ऋषिकेश

चतुरंग Wed, 01/23/2008 - 20:18
होती पण आज ऋषिकेशच्या लिखाणातून पुरावाच मिळाला. अशा रीतीनेही अमेरिकेशी "रक्ताचं" नातं जोडलं जातं आहे हे वाचून मन भरून आलं! चतुरंग

सुनील Wed, 01/23/2008 - 20:32
(कालच एक गद्दी गमावलेला) ऋषिकेश ताबडतोब पेस्ट-कंट्रोल करून घ्या नाहीतर रात्र बिछान्याऐवजी महाजालावर टिचका-टिचकी करण्यात घालवावी लागेल! (बरीच जागरणे घडलेला) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

छोटा डॉन Wed, 01/23/2008 - 20:13
साधारणपणे जुन्या काळच्या दर १० सिनेमांपैकी कमित्-कमी ३~४ सिनेमात तरी हा सिन असायचा ..... साधारणता तो असा आहे, एका गर्भश्रीमंत बापाच्या पोरीचे एका अति उनाड, कामधंदा करत नसलेल्या व घरचे खाऊन फूकट लश्कराच्या भाकरी भाकणार्‍या "टोणग्या" बरोबर "सूत" जमले आहे. सहाजिकच पोरीच्या बापाला ते पसंत नाही. तर तो काय करतो, अख्ख्या गावाला एक मोठी पार्टी देतो, आपल्या "हिरोला" पण आमंत्रण असते.... ह्या भर पार्टीत तो ह्या हिरोच्या स्सनकन एक "कानफाडात" देतो व विचारतो " पूछ , आज मैने तुम्हे ये थप्पड क्यों मारा ? यावर शिरिष कणेकर म्हणतात " अरे, मारा तो मारा , आणि ऊपर तोंड करके विचारा !!!"

अन्या दातार Wed, 01/23/2008 - 22:33
तुम्हे मारने के लिये मेरा आना जरूरी नही था. पर तुम्हे मरते हुए देखने का मौका मैं गवांना नही चाहता था. सरकार चित्रपटात अभिषेक बच्चन झाकिर हुसेन (सिनेमात रशीद) ला म्हणतो. तेव्हा चित्रपटातील खिळून राहिल्यानंतर अभिषेक चे हे वाक्य आणि ह्यापुढील काही वाक्ये (स्वामी आणि मुख्यमंत्र्याला म्हटलेली) बोलण्याची शैली मस्त वाटली. त्यामुळे लक्षात आहे. ह्यातच दुसरे एक वाक्य दिपक शिर्के ला म्हटलेले... "मैं भी यही चाहता हूं." अनेक वर्षांनी सरकारसारखा एक उत्तम सिनेमा बघितला असेन. प्रत्येक आणि प्रत्येक फ्रेम काहीतरी सॉलिड दाखवून जाते. अभिषेक आणि कॅटरिना यासारख्या ठोंब्या कलाकारांकडून दिग्दर्शकाने उत्तम अभिनय करुन घेतला आहे. काळी बॅकग्राऊंड असूनही ती फार वाईट वाटत नाही(सावरियाप्रमाणे). दोन वाक्यांच्या मधे असणारे संगीत, डोळ्यातील भाव, सारंच अप्रतिम. कमीत कमी ५-६ वेळा बघितला असेन. आपला, (सरकारप्रेमी)अनिरुद्ध दातार

छोटा डॉन Wed, 01/23/2008 - 22:39
"तुम्हे मारने के लिये मेरा आना जरूरी नही था. पर तुम्हे मरते हुए देखने का मौका मैं गवांना नही चाहता था." आपल्या भावनांचा आदर राखून थोडी दूरूस्ती करतो........ योग्य वाक्य असे आहे ............. "तुम्हे मारने के लिये मेरा यहा होना जरूरी नही , पर तुम्हे मरते हुए देखने का मजा मै खोना नही चाहता था."

सहज गुरुवार, 01/24/2008 - 07:48
बाजी (का जुआ) घोडाँपे लगाते है, शेरोपे नही | धम धम ध्डम धड्डैया रे सबसे बडे लड्डैया रे...हे ओमकारा!!!

विसोबा खेचर Tue, 12/11/2007 - 01:07
पहिले वाक्य अजय देवगण चे दुसरे वाक्य काजोलचे. अजय देवगणच्या त्या वाक्यावर काजोल ज्या तऱ्हेने लगेच त्याला म्हणते "मत रहो ऐसे" ते मनाला लागून जाते. चित्रपट: प्यार तो होना ही था. हा पिच्चर मला आवडला होता... मुर्गी वालों अपनी मुर्गी संभालो. तेजाब सिनेमात चंकी पांडे आणि मंडळी इतरांना फसवून आपल्या खाण्याचे पैसे भरायला लावतात.त्या संदर्भातील हे वाक्य त्या सर्वांच्या तोंडी असते.मस्त धमाल करतात ते. हा आमच्या कालेजच्या जीवनातला पिच्चर! ऐन जवानीतला! सर्व मित्रमंडळींसोबर धमाल करत करत पहिला होता! काय साले दिवस होते ते! :) देवदत्तराव, तुमचा हिंदी पिच्चरांमधील संवादांचा अभ्यास व पाठांतर वाखाणण्यासारखं आहे! :) कुठल्याश्या एका सिनेमात शक्ति कपूर सारखं 'आऊ' असं म्हणत असतो, तर एका पिच्चरमध्ये तो शिरीदेवीला 'लोलिता' असं म्हणत असतो! कुठले बरं पिच्चर ते? :) दिवार पिच्चर मध्ये लिफ्टमध्ये डावरसाबचं सोनं कधी आणि कुठे येणार आहे हे बच्चनसाहेब मदनपुरीला सांगतो. त्यावर मदनपुरी त्याला म्हणतो, "अगर ये झुठ हुवा, तो ये तुम्हारा आखरी झुठ होगा!" हा लिफ्टमधला संवाद मला अत्यंत आवडतो! :) तसंच शोले शिणेमात गब्बर टाईमपास करत खाटेवर उपडा पडलेला असतो, समोरच आगीच्या जाळावरर मासाचे तुकडे भाजले जात असतात! (अवांतर - गब्बर आणि त्याच्या डाकूंना एकंदरीत तंदुरी आयटेम आवडायचे तर!:) तेवढ्यात बिचार्‍या सचिनला (अहमद) डाकू पकडून आणतात आणि म्हणतात, "सरदार, ये रामगढ का छोकरा है, टेसन जा रहा था, हमे रास्ते मे मिल गया!" हे ऐकल्यावर आपल्या पालथ्या मुठीवरून चालणारा एक मुंगळा गब्बर ठाप करून मारतो! हा शिण बाकी लई ब्येस! साला त्या मुंगळ्यासारखाच सचिनचा खेळही खल्लास! :) अनेक शिणेमे झाले, अगदी उत्तमातले उत्तम झाले, या पुढेही अगदी अनेक शिणेमे निघतील! अगदी उत्तमातले उत्तम ऑस्कर विजेते सिनेमेही यापुढे अनेक निघतील, परंतु शोले तो शोले! एकमेवाद्वितीय!! आपला, (शोलेप्रेमी) तात्या.

देवदत्त Tue, 12/11/2007 - 01:23
कुठल्याश्या एका सिनेमात शक्ति कपूर सारखं 'आऊ' असं म्हणत असतो, तर एका पिच्चरमध्ये तो शिरीदेवीला 'लोलिता' असं म्हणत असतो! कुठले बरं पिच्चर ते? :) माझ्या माहितीप्रमाणे तो सिनेमा तोहफा असेल. आता त्याची कथा किंवा संवाद आठवत नाही. पण श्रीदेवी आणि जितेंद्र चे काही सिनेमे म्हटले की त्यातील हिम्मतवाला, तोहफा हे आठवतात लगेच. दिवार मधील अमिताभचे वाक्य.. मैं आज भी फेंके हुए पैसे नहीं उठाता मस्त वाटते एकदम. बाकी संवाद ही छान आहेत. पण ह्या एका संवादाकरिता मी मागील वर्षी हा चित्रपट वाट पाहून पाहिला होता. नंतर त्याची सीडीच घेतली.

अन्या दातार Wed, 01/23/2008 - 22:25
तसंच शोले शिणेमात गब्बर टाईमपास करत खाटेवर उपडा पडलेला असतो, समोरच आगीच्या जाळावरर मासाचे तुकडे भाजले जात असतात! (अवांतर - गब्बर आणि त्याच्या डाकूंना एकंदरीत तंदुरी आयटेम आवडायचे तर!:) तेवढ्यात बिचार्‍या सचिनला (अहमद) डाकू पकडून आणतात आणि म्हणतात, "सरदार, ये रामगढ का छोकरा है, टेसन जा रहा था, हमे रास्ते मे मिल गया!" हे ऐकल्यावर आपल्या पालथ्या मुठीवरून चालणारा एक मुंगळा गब्बर ठाप करून मारतो! हा शिण बाकी लई ब्येस! साला त्या मुंगळ्यासारखाच सचिनचा खेळही खल्लास! :) वा! तात्या! तो सीन पुन्हा एकदा डोळ्यासमोरुन तरळून गेला. खरंच त्यासारखा सीन नाही. प्रतिकात्मकतेचे उदाहरण देण्यासाठी त्याच्या इतका चांगला सीन शोघून सापडणार नाही. (हे आता मर्डर, पाप सारखे उठवळ सिनेमे काढणार्‍यांना समजेपर्यंत शिकवावे लागेल असे वाटते)

विसोबा खेचर गुरुवार, 01/24/2008 - 07:45
(हे आता मर्डर, पाप सारखे उठवळ सिनेमे काढणार्‍यांना समजेपर्यंत शिकवावे लागेल असे वाटते) सहमत आहे.. तात्या.

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 03:05
ह्याच सिनेमात अमिताभचा एक जबरा सीन (स्वतःच्या आरशातील प्रतिबिंबाला आयोडीन लावण्याचा) आहे. हा सीन मला आजवर सर्वाधिक आवडलेला सीन आहे. - सर्किट

सहज Tue, 12/11/2007 - 07:40
पण (अमर अकबर अँथनी ??? मधेच) विनोद खन्ना अमिताभची धुलाइ करतो व कोठडीत डांबतो. नंतर सुटताना अमिताभ म्हणतो साब तुमने इतना मारा और मैने सिर्फ दो ही मारा लेकिन क्या सॉलीड मारा ना? मला जाम हसायला आले.

किमयागार Tue, 12/11/2007 - 09:20
"नंगा नहाएगा क्या और निचोडेगा क्या?" हे 'राजाबाबू' ह्या आमच्या आवडत्या चित्रपटातील सुंदर वाक्य आहे. -कि'गार ******************************************** अल्कोहोलचा परिणाम, दुसरे काय?

देवदत्त Tue, 12/11/2007 - 20:25
"नंगा नहाएगा क्या और निचोडेगा क्या?" अहो, हे वाक्य राजाबाबू नाही, दुल्हे राजा मधील आहे. :) वाक्य छान आहे हो... लिहिण्याचे राहिले होते. तसेच प्रेम चोप्राचे आणखी एक वाक्य आहे.. लगता है आप जिंदगी से परेशान है... ओळखा पाहू कशात आहे ? ;)

प्रियाली Tue, 12/11/2007 - 20:52
प्रेम चोप्राचे एकच वाक्य आठवणीत राहण्यासारखे आहे...माझ्या! प्रेम नाम है मेरा, प्रेम चोपड़ा| यावर कुठे कुठे चोपडायचं प्रेम असा प्रश्न पडतो?

देवदत्त गुरुवार, 12/13/2007 - 20:51
लगता है आप जिंदगी से परेशान है सिनेमा राहिला की सांगायचा माझ्याकडून... तो आहे आशिक मस्ताने चित्रपटात. अभिषेक कपूर (हा कोण बुवा आता? असे नका विचारू), हरीश, आयेशा झुल्का हे आहेत त्यात.

प्रियाली गुरुवार, 12/13/2007 - 21:07
अभिषेक कपूर (हा कोण बुवा आता? असे नका विचारू) हा जितेंद्रचा पुतण्या असून ट्विंकल खन्नाचा शालेय जीवनातील बॉयफ्रेंड होता. एवढे क्वालिफिकेशन त्याला चित्रपट तरून नेण्यास पुरेसे पडले नसावे. (सिनेपंडीत) प्रियाली.

देवदत्त गुरुवार, 12/13/2007 - 21:26
मला माहित आहे हो.. चला त्याबद्दल माहिती असणारे कोणीतरी मिळाले. :) एवढे क्वालिफिकेशन त्याला चित्रपट तरून नेण्यास पुरेसे पडले नसावे. :) तरी त्याने प्रयत्न चालू ठेवले किंवा आताही ठेवलेत म्हणा... त्याचा ट्विंकल खन्ना सोबतचा चित्रपट उफ्फ यह मोहब्बत आला होता, सिनेमा (आणि दोन्ही सिनेमात तो ही) बरा वाटला. आणि बहुधा गेल्या का त्या आधीच्या वर्षी त्याने एक चित्रपट ही दिग्दर्शित केला होता असे ऐकून आहे. हो. आठवला.. आर्यन .. अरे हा चित्रपट तर केव्हाचा प्रदर्शित होण्याची वाट पाहत होता.

स्वाती राजेश Tue, 12/11/2007 - 22:30
एके ठिकाणी वाचलेला. एकदा जेम्स बाँड विमानातून खाली डुक्करांच्या कळपात पडतो. डुक्कर विचारते,"तुम्ही कोण?" जेम्स बाँड (स्टाईल मधे)सांगतो,"बाँड्......जेम्स बाँड." जेम्स बाँड विचारतो,"तुम्ही?" डुक्कर (स्टाईल मधे) सांगते, "डुक्कर......रान डुक्कर."

देवदत्त Tue, 12/11/2007 - 22:52
हा विनोद नव्हता ऐकला. धन्यवाद :) मी तो दुसरा ऐकला होता... जेम्स बाँड एका दक्षिण भारतीय माणसाला हे म्हणतो तो.

राजीव अनंत भिडे गुरुवार, 12/13/2007 - 22:46
जेम्स बाँड विचारतो,"तुम्ही?" डुक्कर (स्टाईल मधे) सांगते, "डुक्कर......रान डुक्कर." सुंदर विनोद! ;)))) स्वातीताई, काही माणसं केवळ पंचायत समिती आणि मिसळपाव प्रशासनाच्या कामकाजात अडकलेली (!) असताना आपल्यासारखी काही मंडळी मिसळपाववरील अन्य लेखनही यथास्थितपणे सुरू ठेवत आहेत याचे खरोखरच कौतुक वाटते! माझ्या मते आपल्यासारख्या, देवदत्तांसारख्या तसेच इतरही अनेक मंडळींचे लेखनच मिसळपावला पुढे नेऊ शकेल/नेईल! मिसळपावची उरलीसुरली वाटचाल सांभाळायला एक तात्या पुरेसा आहे/समर्थ आहे! मिसळपावचे आणि मिसळपाव पंचायतीचे काही ना काही दोष काढणारी आणि पर्यायाने मिसळपाव वादाच्या भोवर्‍यात कसे सापडेल ह्याची पुरेपूर काळजी घेणारी मंडळीदेखील आज मिसळपावभोवतीच घुटमळत आहेत, ही मात्र अश्चर्याची गोष्ट आहे, किंबहुना हेच मिसळपावचे वैशिष्ठ्य आहे! काय सांगावं, कदाचित या मंडळींचादेखील तो आंतरजालीय अस्तित्वाचा प्रश्न असावा असे वाटते! कारण अन्य संकेतस्थळांवर प्रशासनाबद्दल लिहायची एक तर या मंडळींना मुभा नाही आणि लिहिल्यास त्याची कुणी दखलही घेणार नाही! राजीव अनंत भिडे, हिंदु कॉलनी, मुंबई.

ऋषिकेश Tue, 01/22/2008 - 22:00
हा हा हा वाक्ये आवडली... "मेरा खून तो मेरे गद्दी के खटमल मे भी है.. तो क्या ये गद्दी उसे दे दू" खरं तर गद्दीमधे खटमल झाल्यवर खरच त्यांना गद्दी द्यावी लागते :( (कालच एक गद्दी गमावलेला) ऋषिकेश

ऋषिकेश Wed, 01/23/2008 - 19:26
अमरिका मे खटमल?? हो हो या "आम्रिकेत" मुबलक ढेकुणपंतांची वस्ती आहे. अगदी गुजरात्यांपेक्षाही अधिक ;) सगळी घरं लाकडि असल्याने असेल कल्पना नाहि पण थंडीत बर्‍याच घरांत निघतात (निदान जर्सी सिटी आणि न्यूयॉर्क मधे तरी) :(((.. साला एक खटमल इंसानको मॅट्रेसलेस बना देता है| ;) -(त्रस्त) ऋषिकेश

चतुरंग Wed, 01/23/2008 - 20:18
होती पण आज ऋषिकेशच्या लिखाणातून पुरावाच मिळाला. अशा रीतीनेही अमेरिकेशी "रक्ताचं" नातं जोडलं जातं आहे हे वाचून मन भरून आलं! चतुरंग

सुनील Wed, 01/23/2008 - 20:32
(कालच एक गद्दी गमावलेला) ऋषिकेश ताबडतोब पेस्ट-कंट्रोल करून घ्या नाहीतर रात्र बिछान्याऐवजी महाजालावर टिचका-टिचकी करण्यात घालवावी लागेल! (बरीच जागरणे घडलेला) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

छोटा डॉन Wed, 01/23/2008 - 20:13
साधारणपणे जुन्या काळच्या दर १० सिनेमांपैकी कमित्-कमी ३~४ सिनेमात तरी हा सिन असायचा ..... साधारणता तो असा आहे, एका गर्भश्रीमंत बापाच्या पोरीचे एका अति उनाड, कामधंदा करत नसलेल्या व घरचे खाऊन फूकट लश्कराच्या भाकरी भाकणार्‍या "टोणग्या" बरोबर "सूत" जमले आहे. सहाजिकच पोरीच्या बापाला ते पसंत नाही. तर तो काय करतो, अख्ख्या गावाला एक मोठी पार्टी देतो, आपल्या "हिरोला" पण आमंत्रण असते.... ह्या भर पार्टीत तो ह्या हिरोच्या स्सनकन एक "कानफाडात" देतो व विचारतो " पूछ , आज मैने तुम्हे ये थप्पड क्यों मारा ? यावर शिरिष कणेकर म्हणतात " अरे, मारा तो मारा , आणि ऊपर तोंड करके विचारा !!!"

अन्या दातार Wed, 01/23/2008 - 22:33
तुम्हे मारने के लिये मेरा आना जरूरी नही था. पर तुम्हे मरते हुए देखने का मौका मैं गवांना नही चाहता था. सरकार चित्रपटात अभिषेक बच्चन झाकिर हुसेन (सिनेमात रशीद) ला म्हणतो. तेव्हा चित्रपटातील खिळून राहिल्यानंतर अभिषेक चे हे वाक्य आणि ह्यापुढील काही वाक्ये (स्वामी आणि मुख्यमंत्र्याला म्हटलेली) बोलण्याची शैली मस्त वाटली. त्यामुळे लक्षात आहे. ह्यातच दुसरे एक वाक्य दिपक शिर्के ला म्हटलेले... "मैं भी यही चाहता हूं." अनेक वर्षांनी सरकारसारखा एक उत्तम सिनेमा बघितला असेन. प्रत्येक आणि प्रत्येक फ्रेम काहीतरी सॉलिड दाखवून जाते. अभिषेक आणि कॅटरिना यासारख्या ठोंब्या कलाकारांकडून दिग्दर्शकाने उत्तम अभिनय करुन घेतला आहे. काळी बॅकग्राऊंड असूनही ती फार वाईट वाटत नाही(सावरियाप्रमाणे). दोन वाक्यांच्या मधे असणारे संगीत, डोळ्यातील भाव, सारंच अप्रतिम. कमीत कमी ५-६ वेळा बघितला असेन. आपला, (सरकारप्रेमी)अनिरुद्ध दातार

छोटा डॉन Wed, 01/23/2008 - 22:39
"तुम्हे मारने के लिये मेरा आना जरूरी नही था. पर तुम्हे मरते हुए देखने का मौका मैं गवांना नही चाहता था." आपल्या भावनांचा आदर राखून थोडी दूरूस्ती करतो........ योग्य वाक्य असे आहे ............. "तुम्हे मारने के लिये मेरा यहा होना जरूरी नही , पर तुम्हे मरते हुए देखने का मजा मै खोना नही चाहता था."

सहज गुरुवार, 01/24/2008 - 07:48
बाजी (का जुआ) घोडाँपे लगाते है, शेरोपे नही | धम धम ध्डम धड्डैया रे सबसे बडे लड्डैया रे...हे ओमकारा!!!
लेखनविषय:
कला
भाषा
वाक्प्रचार
विनोद
मौजमजा
चित्रपट
लेखनप्रकार
प्रकटन
प्रतिक्रिया
आस्वाद
समीक्षा
अनुभव
विरंगुळा
3

कमळाबाई

चित्तरंजन भट ·

विसोबा खेचर Mon, 12/10/2007 - 17:07
धर्मि-निधर्मी करार झाला, अदलुन-बदलुन पाळी करू या पाळी येता गलका झाला -- 'विटाळलेली कमळाबाई' ! निधर्मवादी मधुमेहींनी छान मतलबी पथ्य पाळले-- चाटुन-चोखुन दूर लोटली ही गुळभेली कमळाबाई जबरा, जोरदार, सणसणीत गझल! वाचताना साले शब्द घुसले काळजात आरपार...! लई भारी... तात्या.

नंदन Mon, 12/10/2007 - 17:19
भाष्य करणारी कविता. आवडली. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धोंडोपंत Mon, 12/10/2007 - 17:56
भन्नाट कविता. चित्तरंजन, श्री. शिवाजी जवरे यांना आमचा दंडवत सांगा. धर्मि-निधर्मी करार झाला, अदलुन-बदलुन पाळी करू या पाळी येता गलका झाला -- 'विटाळलेली कमळाबाई' ! हा हा हा हा हा. आपला, (अपवित्र) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 12/10/2007 - 19:45
चित्तरंजन सेठ शिवाजीरावला लै भारी सुचले या कमळाबाईवर..... :) ठरले-तुटले, तुटले-ठरले कुणी कुणाला कितिदा वरले ? परित्यक्ता ही अखेर झाली नवी-नवेली कमळाबाई ! या ओळी आवडल्या !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 07:43
अरे चित्तर, ह्या कवितेला मनोगतावर मेघनाद नावाच्या व्यक्तीने "पाचवे कडवे सोडून" असा प्रतिसाद दिलेला आहे. त्याला काही उत्तर ? कदाचित मनोगतावर लिहिणार्‍यांना पाळी अश्लील वाटत असावी. आपल्या मुले/मुली व्हाव्या, त्याही अशा अश्लील प्रक्रियेतून, ह्याविषयी त्यांना घृणा असावी कदाचित. ??? - सर्किट

धोंडोपंत Tue, 12/11/2007 - 16:53
सर्कीट, कदाचित मनोगतावर लिहिणार्‍यांना पाळी अश्लील वाटत असावी. प्रशासकाचं सोवळं आड आलं असेल रे ! धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

बेसनलाडू Tue, 12/11/2007 - 09:10
उत्तम गझल आहे. राजकीय परिस्थितीवरचे भाष्य गझलेतून करणे हे विशेषच म्हणावे असे आहे. (आस्वादक)बेसनलाडू

मनोज गुरुवार, 12/13/2007 - 05:53
राजकरण या विषयावर येव्हडी छान कविता केली आहे. आपलाच, मन्या

गारंबीचा बापू गुरुवार, 12/13/2007 - 16:50
वा, छान कविता. कमळाबाईबद्दल शिवाजीरावांच्या मनात फारच राग दिसतोय. तो चांगला व्यक्त झालाय. बापू

विसोबा खेचर Mon, 12/10/2007 - 17:07
धर्मि-निधर्मी करार झाला, अदलुन-बदलुन पाळी करू या पाळी येता गलका झाला -- 'विटाळलेली कमळाबाई' ! निधर्मवादी मधुमेहींनी छान मतलबी पथ्य पाळले-- चाटुन-चोखुन दूर लोटली ही गुळभेली कमळाबाई जबरा, जोरदार, सणसणीत गझल! वाचताना साले शब्द घुसले काळजात आरपार...! लई भारी... तात्या.

नंदन Mon, 12/10/2007 - 17:19
भाष्य करणारी कविता. आवडली. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धोंडोपंत Mon, 12/10/2007 - 17:56
भन्नाट कविता. चित्तरंजन, श्री. शिवाजी जवरे यांना आमचा दंडवत सांगा. धर्मि-निधर्मी करार झाला, अदलुन-बदलुन पाळी करू या पाळी येता गलका झाला -- 'विटाळलेली कमळाबाई' ! हा हा हा हा हा. आपला, (अपवित्र) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 12/10/2007 - 19:45
चित्तरंजन सेठ शिवाजीरावला लै भारी सुचले या कमळाबाईवर..... :) ठरले-तुटले, तुटले-ठरले कुणी कुणाला कितिदा वरले ? परित्यक्ता ही अखेर झाली नवी-नवेली कमळाबाई ! या ओळी आवडल्या !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 07:43
अरे चित्तर, ह्या कवितेला मनोगतावर मेघनाद नावाच्या व्यक्तीने "पाचवे कडवे सोडून" असा प्रतिसाद दिलेला आहे. त्याला काही उत्तर ? कदाचित मनोगतावर लिहिणार्‍यांना पाळी अश्लील वाटत असावी. आपल्या मुले/मुली व्हाव्या, त्याही अशा अश्लील प्रक्रियेतून, ह्याविषयी त्यांना घृणा असावी कदाचित. ??? - सर्किट

धोंडोपंत Tue, 12/11/2007 - 16:53
सर्कीट, कदाचित मनोगतावर लिहिणार्‍यांना पाळी अश्लील वाटत असावी. प्रशासकाचं सोवळं आड आलं असेल रे ! धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

बेसनलाडू Tue, 12/11/2007 - 09:10
उत्तम गझल आहे. राजकीय परिस्थितीवरचे भाष्य गझलेतून करणे हे विशेषच म्हणावे असे आहे. (आस्वादक)बेसनलाडू

मनोज गुरुवार, 12/13/2007 - 05:53
राजकरण या विषयावर येव्हडी छान कविता केली आहे. आपलाच, मन्या

गारंबीचा बापू गुरुवार, 12/13/2007 - 16:50
वा, छान कविता. कमळाबाईबद्दल शिवाजीरावांच्या मनात फारच राग दिसतोय. तो चांगला व्यक्त झालाय. बापू
लेखनविषय:
कविता

कर्नाटकची राणी व्हाया  हरखुन गेली कमळाबाई;
मुखात मारुन मटकन बसली हिरमुसलेली कमळाबाई !


पदर धरोनी हिचा जयांनी लुळा-पांगळा प्रवास केला--
'ठिकाण' येताच ते म्हणाले --भरकटलेली कमळाबाई


ठरले-तुटले, तुटले-ठरले कुणी कुणाला कितिदा वरले ?
परित्यक्ता ही अखेर झाली नवी-नवेली कमळाबाई !


बाप-लेक ते बनेल कोल्हे काटा-छापा खेळुन गेले;
साधन म्हणुनी वापरली ही --खुळी 'अधेली' कमळाबाई


धर्मि-निधर्मी करार झाला, अदलुन-बदलुन पाळी करू या

आशा

गुंडोपंत ·

विसोबा खेचर Mon, 12/10/2007 - 16:58
तरी आशा आहेच, कधी तरी खोडाला पान येईल जरड झालेल्या मला, एक विचार करणारं मन येईल. मग मलाही कणव येईल त्या रस्त्यावरच्या छोट्या मुलीची मी ही काही तरी करणे लागतो रे, ही उभारी येईल मनाची. क्या बात है... आशा अमर आहे! छान लिहिलं आहेस हो गुंड्या! पण काय रे, असा एकदम अचानक निराशावादी आणि जरड कशापायी झालास? हम्म! मिपावर नाहीतरी तुझा वावर तसा कमीच असतो, तो जरा वाढव म्हणजे सगळी जरडता निघून जाईल आणि चांगला ताजा-टवटवीत-भांडखोर आणि शिवराळ होशील! :) असो, मस्करी अपार्ट, पण कविता खरंच छान केली आहेस. प्रकटन सहजसोप्या शब्दात आणि प्रांजळपणे उतरलंय! मला अशा प्रकारच्या कविता आवडतात! अवांतर - अर्ध्यसत्य चित्रपटात अशीच एक फार सुरेख कविता आहे. ओम पुरीच्या स्वरात ती ऐकायला खूप छान वाटते! मिळाल्यास देईन इथे केव्हातरी! तात्या.

गुंडोपंत Tue, 12/11/2007 - 04:21
पण काय रे, असा एकदम अचानक निराशावादी आणि जरड कशापायी झालास? काही घटनांमधले अंग काढून घेतले तरी मनाला त्या क्षणी लाज वाटली नाही याची खंत नंतर जाणवली. पण वेळ गेली होती. असे पुन्हा आपल्या हातून अजाणतेपणीही घडू नये असे वाटून हे शब्द आले आहेत. आपल्याला काही गोष्टी पुर्वी जशा जाणवायच्या तशा आता जाणवत नाहीते हे कळले. त्याने अजूनच अस्वस्थता आली. असो. मिपावर नाहीतरी तुझा वावर तसा कमीच असतो, तो जरा वाढव म्हणजे सगळी जरडता निघून जाईल आणि चांगला ताजा-टवटवीत-भांडखोर आणि शिवराळ होशील! :) मिपावर यायला खुप आवडते. पण मनापासून सांगतो रंगसंगती आजाबात झेपत नाही. ती जरा सौम्य (एक्सपी किंवा व्हिस्टा) केलीत तर मीच काय इथे अनेक लोक पडीक राहू लागतील हे सत्य आहे! आपला गुंडोपंत

विसोबा खेचर Tue, 12/11/2007 - 19:14
पण मनापासून सांगतो रंगसंगती आजाबात झेपत नाही. ती जरा सौम्य (एक्सपी किंवा व्हिस्टा) केलीत तर मीच काय इथे अनेक लोक पडीक राहू लागतील हे सत्य आहे! अरे गुंड्या, नीलकांताला किंवा ओंकारला पोष्टकार्ड पाठवून सुचव की तसं! नाही कुणी म्हटलंय? खरं सांगायचं तर मला त्यातल्या तांत्रिक बाबीतलं काहीच कळत नाही त्यामुळे मी काहीच करू शकत नाही. परंतु नीलकांताला किंवा ओंकारला पोष्टकार्ड पाठवून मिपाच्या रंगसंगतीबद्दल काही सूचना केल्यास तर बरंच होईल. सध्या ओंकारला वेळ नाही, परंतु आता मिपाच्या रंगसंगतीमध्ये आणि एकंदरीतच मिपात काही फेरबदल करण्याचे ओंकारने ठरवले आहे. नीलकांताने वेळात वेळ काढून मिपा उभं केलं तेव्हा त्याचं कौतुक केव्हाही अधिक आहे परंतु आता मिपामधील पुढील फेरबदल करण्याचे आश्वासन साक्षात गमभनकारांनी दिलेले आहे! :) आपला, (सर्वांच्या सहकार्याने मिपा पुढे नेऊ पाहणारा!) तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 12/11/2007 - 19:37
पण मनापासून सांगतो रंगसंगती आजाबात झेपत नाही. ती जरा सौम्य (एक्सपी किंवा व्हिस्टा) केलीत तर मीच काय इथे अनेक लोक पडीक राहू लागतील हे सत्य आहे! आम्हीही किती दिवसापासुन सांगतोय....!!! इथे लाल रंग फार झालाय. पण, कसे आहे....आत्ताच कुठे मिसळपाववर मनमनाचे गहिरे रंग बहरताहेत, तेव्हा म्हट्ले जरा वाट पाहावी. पण, रंगसंगतीत बदल झालेच पाहिजे असे वाटते....!!! ते काही नाही...............घ्या ना राव, निलकांत जरा मनावर :) !!! आपला. मिसळपावचा पडीक ग्राहक. प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 02:56
आजवर रानातल्या, वनातल्या, अंथरुणातल्या, घरातल्या, आंगणातल्या आणखी कुठल्या कुठल्या कविता वाचल्यात. पण ह्या व्यायामशाळेतल्या कवितेची सामाजिक जाणीव त्यांत नाही. मग मलाही कणव येईल त्या रस्त्यावरच्या छोट्या मुलीची मी ही काही तरी करणे लागतो रे, ही उभारी येईल मनाची. मस्त. लगे रहो गुंडोपंत ! - सर्किट

गुंडोपंत Tue, 12/11/2007 - 04:23
सर्किटराव, तुमच्या सारखी समजून घेणारी लोकं आहेत म्हणून इथे कविता द्याविशी वाटली हो! मनालाही व्यायाम असला तरच ते लवचिक राहते हो. गेले काही दिवस ध्यानही जमत नाहीये. अस्वस्थता अशी बाहेर पडली... तर काल जरा कुठे जमले. असो, असाच लोभ असु द्या. आपला गुंडोपंत

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 12/11/2007 - 21:16
पंत, कविता आवडली. कमी शब्दात अधिक आशय पकडण्याची तगमग आपल्या शब्दातुन आम्हाला दिसली. पहिल्या काही ओळीत निराशा, नंतर पुन्हा काही आशावादी विचार दिसलेत. कवीने असे काय पाहिले, की तो हतबल, अस्वस्थ, व्हावा !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

गुंडोपंत Wed, 12/12/2007 - 06:30
काय सांगु सर... झाले होते काही तरी... विचार पोहोचले, आपल्याला आवडली कविता हे महत्वाचे. आशा तर आहेच... ती संपते तेंव्हाच नैराश्य येते. मग मात्र रस्ता दिसेनासा होतो म्हणूनच ते पान नि ते मन महत्वाचं आहे. आपला जख्ख गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे Tue, 12/11/2007 - 21:54
गुंडोपंत , आम्ही बी मंग माळ्यावरच्या धूळ खात पडलेल्या कविता बाहेत काढू , पन मंग आम्हाला हसायच न्हाई. ( मनातल्या मनात हसलात तर आम्हाला काय कळणार म्हणा? ) प्रकाश घाटपांडे

राजे Tue, 12/11/2007 - 22:08
वा, "पण हल्ली मी असले विचारही वेचत नाही हल्ली मनाला फार काही टोचतही नाही जरडच झालोय मी, तुटल्यासारखा, जख्ख म्हातार्‍या वाळल्या खोडासारखा" क्या बात है, मस्त कडवं. पंत एकदम गझल नंतर ही कविता... खुप मोठे विचार व्यक्त झाले आहेत ह्या मोजक्याच ओळीतून. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

गुंडोपंत Wed, 12/12/2007 - 06:19
राजे आपला गैरसमज होतोय का? ----------- ते श्रेय माझे नाही, मी गझल केलेली नाही हो कधी मुक्तच राहिलो असा, काफियात अडकलो नाही कधी ---------- (वा काय पण विरोधाभास जमलाय... वा!) :))) आपला फुटकळ शाब्दीक गुंडोपंत

राजे Wed, 12/12/2007 - 20:24
अहो तुमच्या नावामुळे गोंधळ झाला होता... गझल कार धोंडोपंत व तुम्ही कवी गुंडोपंत...;} राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

विसोबा खेचर Mon, 12/10/2007 - 16:58
तरी आशा आहेच, कधी तरी खोडाला पान येईल जरड झालेल्या मला, एक विचार करणारं मन येईल. मग मलाही कणव येईल त्या रस्त्यावरच्या छोट्या मुलीची मी ही काही तरी करणे लागतो रे, ही उभारी येईल मनाची. क्या बात है... आशा अमर आहे! छान लिहिलं आहेस हो गुंड्या! पण काय रे, असा एकदम अचानक निराशावादी आणि जरड कशापायी झालास? हम्म! मिपावर नाहीतरी तुझा वावर तसा कमीच असतो, तो जरा वाढव म्हणजे सगळी जरडता निघून जाईल आणि चांगला ताजा-टवटवीत-भांडखोर आणि शिवराळ होशील! :) असो, मस्करी अपार्ट, पण कविता खरंच छान केली आहेस. प्रकटन सहजसोप्या शब्दात आणि प्रांजळपणे उतरलंय! मला अशा प्रकारच्या कविता आवडतात! अवांतर - अर्ध्यसत्य चित्रपटात अशीच एक फार सुरेख कविता आहे. ओम पुरीच्या स्वरात ती ऐकायला खूप छान वाटते! मिळाल्यास देईन इथे केव्हातरी! तात्या.

गुंडोपंत Tue, 12/11/2007 - 04:21
पण काय रे, असा एकदम अचानक निराशावादी आणि जरड कशापायी झालास? काही घटनांमधले अंग काढून घेतले तरी मनाला त्या क्षणी लाज वाटली नाही याची खंत नंतर जाणवली. पण वेळ गेली होती. असे पुन्हा आपल्या हातून अजाणतेपणीही घडू नये असे वाटून हे शब्द आले आहेत. आपल्याला काही गोष्टी पुर्वी जशा जाणवायच्या तशा आता जाणवत नाहीते हे कळले. त्याने अजूनच अस्वस्थता आली. असो. मिपावर नाहीतरी तुझा वावर तसा कमीच असतो, तो जरा वाढव म्हणजे सगळी जरडता निघून जाईल आणि चांगला ताजा-टवटवीत-भांडखोर आणि शिवराळ होशील! :) मिपावर यायला खुप आवडते. पण मनापासून सांगतो रंगसंगती आजाबात झेपत नाही. ती जरा सौम्य (एक्सपी किंवा व्हिस्टा) केलीत तर मीच काय इथे अनेक लोक पडीक राहू लागतील हे सत्य आहे! आपला गुंडोपंत

विसोबा खेचर Tue, 12/11/2007 - 19:14
पण मनापासून सांगतो रंगसंगती आजाबात झेपत नाही. ती जरा सौम्य (एक्सपी किंवा व्हिस्टा) केलीत तर मीच काय इथे अनेक लोक पडीक राहू लागतील हे सत्य आहे! अरे गुंड्या, नीलकांताला किंवा ओंकारला पोष्टकार्ड पाठवून सुचव की तसं! नाही कुणी म्हटलंय? खरं सांगायचं तर मला त्यातल्या तांत्रिक बाबीतलं काहीच कळत नाही त्यामुळे मी काहीच करू शकत नाही. परंतु नीलकांताला किंवा ओंकारला पोष्टकार्ड पाठवून मिपाच्या रंगसंगतीबद्दल काही सूचना केल्यास तर बरंच होईल. सध्या ओंकारला वेळ नाही, परंतु आता मिपाच्या रंगसंगतीमध्ये आणि एकंदरीतच मिपात काही फेरबदल करण्याचे ओंकारने ठरवले आहे. नीलकांताने वेळात वेळ काढून मिपा उभं केलं तेव्हा त्याचं कौतुक केव्हाही अधिक आहे परंतु आता मिपामधील पुढील फेरबदल करण्याचे आश्वासन साक्षात गमभनकारांनी दिलेले आहे! :) आपला, (सर्वांच्या सहकार्याने मिपा पुढे नेऊ पाहणारा!) तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 12/11/2007 - 19:37
पण मनापासून सांगतो रंगसंगती आजाबात झेपत नाही. ती जरा सौम्य (एक्सपी किंवा व्हिस्टा) केलीत तर मीच काय इथे अनेक लोक पडीक राहू लागतील हे सत्य आहे! आम्हीही किती दिवसापासुन सांगतोय....!!! इथे लाल रंग फार झालाय. पण, कसे आहे....आत्ताच कुठे मिसळपाववर मनमनाचे गहिरे रंग बहरताहेत, तेव्हा म्हट्ले जरा वाट पाहावी. पण, रंगसंगतीत बदल झालेच पाहिजे असे वाटते....!!! ते काही नाही...............घ्या ना राव, निलकांत जरा मनावर :) !!! आपला. मिसळपावचा पडीक ग्राहक. प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 02:56
आजवर रानातल्या, वनातल्या, अंथरुणातल्या, घरातल्या, आंगणातल्या आणखी कुठल्या कुठल्या कविता वाचल्यात. पण ह्या व्यायामशाळेतल्या कवितेची सामाजिक जाणीव त्यांत नाही. मग मलाही कणव येईल त्या रस्त्यावरच्या छोट्या मुलीची मी ही काही तरी करणे लागतो रे, ही उभारी येईल मनाची. मस्त. लगे रहो गुंडोपंत ! - सर्किट

गुंडोपंत Tue, 12/11/2007 - 04:23
सर्किटराव, तुमच्या सारखी समजून घेणारी लोकं आहेत म्हणून इथे कविता द्याविशी वाटली हो! मनालाही व्यायाम असला तरच ते लवचिक राहते हो. गेले काही दिवस ध्यानही जमत नाहीये. अस्वस्थता अशी बाहेर पडली... तर काल जरा कुठे जमले. असो, असाच लोभ असु द्या. आपला गुंडोपंत

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 12/11/2007 - 21:16
पंत, कविता आवडली. कमी शब्दात अधिक आशय पकडण्याची तगमग आपल्या शब्दातुन आम्हाला दिसली. पहिल्या काही ओळीत निराशा, नंतर पुन्हा काही आशावादी विचार दिसलेत. कवीने असे काय पाहिले, की तो हतबल, अस्वस्थ, व्हावा !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

गुंडोपंत Wed, 12/12/2007 - 06:30
काय सांगु सर... झाले होते काही तरी... विचार पोहोचले, आपल्याला आवडली कविता हे महत्वाचे. आशा तर आहेच... ती संपते तेंव्हाच नैराश्य येते. मग मात्र रस्ता दिसेनासा होतो म्हणूनच ते पान नि ते मन महत्वाचं आहे. आपला जख्ख गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे Tue, 12/11/2007 - 21:54
गुंडोपंत , आम्ही बी मंग माळ्यावरच्या धूळ खात पडलेल्या कविता बाहेत काढू , पन मंग आम्हाला हसायच न्हाई. ( मनातल्या मनात हसलात तर आम्हाला काय कळणार म्हणा? ) प्रकाश घाटपांडे

राजे Tue, 12/11/2007 - 22:08
वा, "पण हल्ली मी असले विचारही वेचत नाही हल्ली मनाला फार काही टोचतही नाही जरडच झालोय मी, तुटल्यासारखा, जख्ख म्हातार्‍या वाळल्या खोडासारखा" क्या बात है, मस्त कडवं. पंत एकदम गझल नंतर ही कविता... खुप मोठे विचार व्यक्त झाले आहेत ह्या मोजक्याच ओळीतून. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

गुंडोपंत Wed, 12/12/2007 - 06:19
राजे आपला गैरसमज होतोय का? ----------- ते श्रेय माझे नाही, मी गझल केलेली नाही हो कधी मुक्तच राहिलो असा, काफियात अडकलो नाही कधी ---------- (वा काय पण विरोधाभास जमलाय... वा!) :))) आपला फुटकळ शाब्दीक गुंडोपंत

राजे Wed, 12/12/2007 - 20:24
अहो तुमच्या नावामुळे गोंधळ झाला होता... गझल कार धोंडोपंत व तुम्ही कवी गुंडोपंत...;} राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....
लेखनविषय:
मुक्तक
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
काही सुचत नाही काही टोचत नाही रस्त्यावरच्या छोट्या मुलीने विकलेली फुलं बोचायची मनाला सवय तरी होती दुसर्‍याचा विचार करायची पण हल्ली मी असले विचारही वेचत नाही हल्ली मनाला फार काही टोचतही नाही जरडच झालोय मी, तुटल्यासारखा, जख्ख म्हातार्‍या वाळल्या खोडासारखा तरी आशा आहेच, कधी तरी खोडाला पान येईल जरड झालेल्या मला, एक विचार करणारं मन येईल. मग मलाही कणव येईल त्या रस्त्यावरच्या छोट्या मुलीची मी ही काही तरी करणे लागतो रे, ही उभारी येईल मनाची. मला काही टोचत नाही, ही निर्लज्ज भावनाही संपुन जाईल एक दिवस कुणासाठी काही करण्याचे सुख घेवून येईल पण तोवर सत्य हेच... मी एक जरड जख्ख...

खाडा -विडंबन

केशवसुमार ·

विसोबा खेचर Mon, 12/10/2007 - 07:10
सारख्या देतो शिव्या ह्या का बरे तात्या झ**? केशवा, तो धोंड्या लिहिणार आणि तू त्याचं विडंबन करणार! लेको, पण मधल्या मध्ये माझी मारली गेली त्याचं काऽऽऽय?? :)) काढुनी कपडे फिरावे सोसवेना जर उकाडा पाडतो "केश्या" विडंबन करुन कवितांचा चुराडा मस्त विडंबन! :) आणि हा काफिया मुक्तपणे इथे वापरतात म्हणून मिसळपावचे मालक ह्यांना हे विडंबन अर्पण. धन्यवाद शेठ! तुमची साहित्यिक **डेगिरी आवडली! :) अरे यार अपना मिसलपाव तो जिंदादिल लोगो का अड्डा आहे. इथे कुठलेही पडदे नाहीत, बुरखे नाहीत, सभ्यता आणि संस्कृतीचे कोणतेही गळे नाहीत! तेव्हा येऊ द्या अजूनही असं साहित्य! मात्र प्रत्येक वेळेस मधल्या मध्ये माझी मारून ठेवू नका म्हणजे झालं!:))) आपला, तात्या वेलणकर! :)

केशवसुमार Mon, 12/10/2007 - 19:25
तात्याशेठ, केशवा, तो धोंड्या लिहिणार आणि तू त्याचं विडंबन करणार! लेको, पण मधल्या मध्ये माझी मारली गेली त्याचं काऽऽऽय?? :)) धन्यवाद शेठ! तुमची साहित्यिक **डेगिरी आवडली! :) आपले नाव विडंबनात घातल्या बद्दल क्षमस्व.. पण 'अरे यार अपना मिसलपाव तो जिंदादिल लोगो का अड्डा आहे. इथे कुठलेही पडदे नाहीत, बुरखे नाहीत, सभ्यता आणि संस्कृतीचे कोणतेही गळे नाहीत! ' हे महिती असल्यामुळे जरा स्वातंत्र घेतल.. बेसनलाडवाच्या पत्राला उत्तर ह्या आपल्या लेखाच्या आणि त्याला आलेल्या विविध प्रतिसांदांचा संदर्भ घेऊन ह्या द्विपदी लिहिल्या आहेत.. आपल्याला आक्षेप असल्यास ( तो असणार नाही हे माहिती आहे.. तरी पण) पंचायतिने त्या द्विपदी वगळाव्यात हि विनंति.. बाकी आभिप्रायाबद्दल धन्यवाद केशवसुमार.

विसोबा खेचर Tue, 12/11/2007 - 00:47
हे महिती असल्यामुळे जरा स्वातंत्र घेतल.. उत्तम केलंस रे केशवा! आपल्याला आक्षेप असल्यास ( तो असणार नाही हे माहिती आहे.. तरी पण) पंचायतिने त्या द्विपदी वगळाव्यात हि विनंति.. पंचायतीचं माहीत नाही, परंतु माझा आक्षेप नाही! आपकी जो मर्जी हो वो लिखो. मिसळपाववर अभिव्यक्ति स्वातंत्र्य आहे, मालकी मुजोरी दाखवून इथे कुणाची मुस्कटदाबी केली जात नाही! जिथे खुद्द मालकाला, काव्याचा आश्रय घेऊन का होईना, जाहीरपणे झ** म्हणता येते तिथे मालकी मुस्कटदाबी नाही हे सांगण्याचा आणखी काय पुरावा पाहिजे?! :) तात्या. अवांतर - नमोगतावर एखादं काव्य करून त्यात 'महेश वेलणकर **डा' असं मालकाला उद्देशून काही शिवराळ लिहून दाखव पाहू! :) उडालंच म्हणून समज तुझं काव्य! तेवढी जिगर लागते, हिंमत लागते, जिंदादिली लागते! 'तिथे चार सोकॉल्ड सुसंस्कृत लोक काय म्हणतील?' अशी गांडूगिरी किंवा चमडीबचावगिरी उपेगाची नाही! :) आपला, (एक्स नमोगती!) तात्या.

धोंडोपंत Mon, 12/10/2007 - 10:14
हा हा हा हा हा, केशवसुमार, अप्रतिम विडंबन केलेत हो. क्या बात है! काल ही पडलाय खाडा बायको करणार राडा मतला अप्रतिम. हा हा हा हा हा. भाग्यवान आहात. सारख्या देतो शिव्या ह्या का बरे तात्या झ**? हा हा हा हा हा. हे मात्र एकदम खरं. अप्रतिम विडंबन. मजा आली. आपला, (हसरा) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

चित्तरंजन भट Mon, 12/10/2007 - 16:00
हा हा हा हा हा, केशवसुमार, अप्रतिम विडंबन केलेत हो. क्या बात है! काल ही पडलाय खाडा बायको करणार राडा मतला अप्रतिम. हा हा हा हा हा. भाग्यवान आहात. सारख्या देतो शिव्या ह्या का बरे तात्या झ**? हा हा हा हा हा. हे मात्र एकदम खरं. अप्रतिम विडंबन. मजा आली.
असेच + बायकोच्या ह्या शिव्या मज वाटतो माझा पवाडा वाचून थेट गालिबच आठवला. 'ग़ालियों में भी बेमजा न हुआ...'

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 02:53
उच्च गझला उच्च राडा रोज तू करतो उनाडा ! पेटला तेथे जयन्ता आज त्याची गझल फाडा मस्त विडंबन केसु !! अर्थात तुझ्याकडून ह्यापेक्षा दुसरी काय अपेक्षा असणार ? - सर्किट

केशवसुमार गुरुवार, 12/13/2007 - 13:55
संकेतस्थळाचे मालक, ह्या जमिनीचे मूळ मालक,चित्तर आणि सर्किटशेठ, प्रतिसादां बद्दल सर्वंचे मनापासून आभार.. आपला (***)केशवसुमार..

विसोबा खेचर Mon, 12/10/2007 - 07:10
सारख्या देतो शिव्या ह्या का बरे तात्या झ**? केशवा, तो धोंड्या लिहिणार आणि तू त्याचं विडंबन करणार! लेको, पण मधल्या मध्ये माझी मारली गेली त्याचं काऽऽऽय?? :)) काढुनी कपडे फिरावे सोसवेना जर उकाडा पाडतो "केश्या" विडंबन करुन कवितांचा चुराडा मस्त विडंबन! :) आणि हा काफिया मुक्तपणे इथे वापरतात म्हणून मिसळपावचे मालक ह्यांना हे विडंबन अर्पण. धन्यवाद शेठ! तुमची साहित्यिक **डेगिरी आवडली! :) अरे यार अपना मिसलपाव तो जिंदादिल लोगो का अड्डा आहे. इथे कुठलेही पडदे नाहीत, बुरखे नाहीत, सभ्यता आणि संस्कृतीचे कोणतेही गळे नाहीत! तेव्हा येऊ द्या अजूनही असं साहित्य! मात्र प्रत्येक वेळेस मधल्या मध्ये माझी मारून ठेवू नका म्हणजे झालं!:))) आपला, तात्या वेलणकर! :)

केशवसुमार Mon, 12/10/2007 - 19:25
तात्याशेठ, केशवा, तो धोंड्या लिहिणार आणि तू त्याचं विडंबन करणार! लेको, पण मधल्या मध्ये माझी मारली गेली त्याचं काऽऽऽय?? :)) धन्यवाद शेठ! तुमची साहित्यिक **डेगिरी आवडली! :) आपले नाव विडंबनात घातल्या बद्दल क्षमस्व.. पण 'अरे यार अपना मिसलपाव तो जिंदादिल लोगो का अड्डा आहे. इथे कुठलेही पडदे नाहीत, बुरखे नाहीत, सभ्यता आणि संस्कृतीचे कोणतेही गळे नाहीत! ' हे महिती असल्यामुळे जरा स्वातंत्र घेतल.. बेसनलाडवाच्या पत्राला उत्तर ह्या आपल्या लेखाच्या आणि त्याला आलेल्या विविध प्रतिसांदांचा संदर्भ घेऊन ह्या द्विपदी लिहिल्या आहेत.. आपल्याला आक्षेप असल्यास ( तो असणार नाही हे माहिती आहे.. तरी पण) पंचायतिने त्या द्विपदी वगळाव्यात हि विनंति.. बाकी आभिप्रायाबद्दल धन्यवाद केशवसुमार.

विसोबा खेचर Tue, 12/11/2007 - 00:47
हे महिती असल्यामुळे जरा स्वातंत्र घेतल.. उत्तम केलंस रे केशवा! आपल्याला आक्षेप असल्यास ( तो असणार नाही हे माहिती आहे.. तरी पण) पंचायतिने त्या द्विपदी वगळाव्यात हि विनंति.. पंचायतीचं माहीत नाही, परंतु माझा आक्षेप नाही! आपकी जो मर्जी हो वो लिखो. मिसळपाववर अभिव्यक्ति स्वातंत्र्य आहे, मालकी मुजोरी दाखवून इथे कुणाची मुस्कटदाबी केली जात नाही! जिथे खुद्द मालकाला, काव्याचा आश्रय घेऊन का होईना, जाहीरपणे झ** म्हणता येते तिथे मालकी मुस्कटदाबी नाही हे सांगण्याचा आणखी काय पुरावा पाहिजे?! :) तात्या. अवांतर - नमोगतावर एखादं काव्य करून त्यात 'महेश वेलणकर **डा' असं मालकाला उद्देशून काही शिवराळ लिहून दाखव पाहू! :) उडालंच म्हणून समज तुझं काव्य! तेवढी जिगर लागते, हिंमत लागते, जिंदादिली लागते! 'तिथे चार सोकॉल्ड सुसंस्कृत लोक काय म्हणतील?' अशी गांडूगिरी किंवा चमडीबचावगिरी उपेगाची नाही! :) आपला, (एक्स नमोगती!) तात्या.

धोंडोपंत Mon, 12/10/2007 - 10:14
हा हा हा हा हा, केशवसुमार, अप्रतिम विडंबन केलेत हो. क्या बात है! काल ही पडलाय खाडा बायको करणार राडा मतला अप्रतिम. हा हा हा हा हा. भाग्यवान आहात. सारख्या देतो शिव्या ह्या का बरे तात्या झ**? हा हा हा हा हा. हे मात्र एकदम खरं. अप्रतिम विडंबन. मजा आली. आपला, (हसरा) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

चित्तरंजन भट Mon, 12/10/2007 - 16:00
हा हा हा हा हा, केशवसुमार, अप्रतिम विडंबन केलेत हो. क्या बात है! काल ही पडलाय खाडा बायको करणार राडा मतला अप्रतिम. हा हा हा हा हा. भाग्यवान आहात. सारख्या देतो शिव्या ह्या का बरे तात्या झ**? हा हा हा हा हा. हे मात्र एकदम खरं. अप्रतिम विडंबन. मजा आली.
असेच + बायकोच्या ह्या शिव्या मज वाटतो माझा पवाडा वाचून थेट गालिबच आठवला. 'ग़ालियों में भी बेमजा न हुआ...'

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 02:53
उच्च गझला उच्च राडा रोज तू करतो उनाडा ! पेटला तेथे जयन्ता आज त्याची गझल फाडा मस्त विडंबन केसु !! अर्थात तुझ्याकडून ह्यापेक्षा दुसरी काय अपेक्षा असणार ? - सर्किट

केशवसुमार गुरुवार, 12/13/2007 - 13:55
संकेतस्थळाचे मालक, ह्या जमिनीचे मूळ मालक,चित्तर आणि सर्किटशेठ, प्रतिसादां बद्दल सर्वंचे मनापासून आभार.. आपला (***)केशवसुमार..
लेखनविषय:
विडंबन
लोकहो ! आमची प्रेरणा 'बरेच दिवसांनी तात्या, चित्तरंजन, मिलिंद, केशवसुमार( म्हणजे आम्ही) आणि इतर मित्र फार मागे लागले होते (!) म्हणून धोंडोपंतांनी केलेली सुंदर गझल अखाडा धोंडोपंत, आपण आज्ञा केलीत 'केश्या,आता या गझलेचे झकास विडंबन टाक पाहू ! तुला कच्चा माल दिला आहे. काफियाही विडंबनाला अनुकूल आहे. काहीतरी झणझणीत विडंबन येऊ दे. मिसळपावला शोभेल असं. झ== हाही काफिया विडंबनात तुला वापरता येईल. गझलेवर असलेल्या बंधनांमुळे मी तो वापरू शकलेलो नाही. पण विडंबनात तो फिट बसतो.

म टा, "म", "मा", "मि" आणि "उ" - काही सैल विचार

सुनील ·

राजे Sun, 12/09/2007 - 20:28
अहो असे काय कोड्यात लिहल्यावानी करताय... सरळ नाव घ्या की... "आता मटाच्या दाव्याविषयी. साधारण ३ वर्षांपूर्वी माझी "मा" या मराठी संकेतस्थळाशी ओळख झाली. तोवर मराठी लिहिण्याची सवय पार गेली होती. शाळा संपल्यापासून मराठीचा संबंध केवळ वाचण्यापूरताच राहिला होता. अशावेळी मराठीतून टंकण्याची सुविधा देणारे हे स्थळ फार आवडू लागले. "मा"चे गणपती आणि दिवाळी अंक हे निश्चितपणे पहिले ऑनलाईन आहेत यात शंका नाही." येथे पर्यंत एकदम ठीक ठाक वाचत होतो पण मध्येच तुमचे म, मा, मि व उ चालू झाले व मी गडबडलो थोडा विचार केल्यावर समजले. ;} बाकी मी एक अफलातून शोध लावला आहे तो असा... मायबोली मराठीवर्ड मनोगत एमआर.उपक्रम मिसळपाव माझे शब्द ही सर्व मराठी संकेतस्थळे म "M" ह्या अक्षरांनेच चालू होतात का बरे ? सांगा सांगा.... उतर द्या... समजा हे देखील कोडे आहे एक प्रकारचे. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

देवदत्त Sun, 12/09/2007 - 20:55
अहो असे काय कोड्यात लिहल्यावानी करताय... सरळ नाव घ्या की.. सहमत. इथे काही त्याला बंदी नाही. अहो राजे, ह्याव्यतिरिक्त आणखी ही म ची स्थळे (संकेतस्थळे हो) आहेत की... मायमराठी मी मराठी मराठीमती (की मराठीमाती ? ) असो...

सुनील Sun, 12/09/2007 - 23:44
ही सर्व मराठी संकेतस्थळे म "M" ह्या अक्षरांनेच चालू होतात का बरे ? सांगा सांगा.... उतर द्या... समजा हे देखील कोडे आहे एक प्रकारचे. अहो "म" मराठीचा!!

आजानुकर्ण Sun, 12/09/2007 - 20:42
आजच एका स्नेह्यांशी चर्चा झाली आणि त्यांचे माझे मत बर्‍याच अंशी जुळले. मिसळपाव आणि उपक्रमावरील लेख इतर संकेतस्थळांच्या तुलनेत अधिक वाचनीय असतात. मिसळपाव किंवा उपक्रमावर प्रसिद्ध झालेला लेख हा अधिक वाचनीय असण्याची शक्यता ही ०.७६ पेक्षा जास्त आहे अशी आमची आकडेवारी सांगते. मटाने चालवलेला आक्रस्ताळेपणा पाहता त्यांना अशा संकेतस्थळांकडून मोठाच धोका निर्माण झाला आहे हे नक्की. मागेपुढे मिपा किंवा उपक्रम खरेदी करण्यासाठी बेनेट कोलमन कंपनी किंवा अगदी गूगल पुढे आली तरी आश्चर्य वाटायला नको. - (आकडातज्ज्ञ)आजानुकर्ण

राजे Sun, 12/09/2007 - 21:06
"मागेपुढे मिपा किंवा उपक्रम खरेदी करण्यासाठी बेनेट कोलमन कंपनी किंवा अगदी गूगल पुढे आली तरी आश्चर्य वाटायला नको. " ही शक्यता एकदम कमी आहे.. ०.९९% पर्यंत कमी आहे कारण... जेव्हा त्यांना असे संकेतस्थळ विकत ह्यावे असे वाटेल तेव्हा दोन गोष्टीवर विचार करतील. १. हे संस्थळ एका फ्री प्रणालीवर तयार केलेले आहे. २. उपलब्ध सुविधा ... जेव्हा ते करु शकतात तेव्हा आपण का नाही[आपण म्हणजे तेच ते गुगलबाबा] मेरे पास पैसा है..| हा.. पण, परंतु... मिसळपाव / उपक्रम ते जरुर विकत घेतील जेव्हा ह्या संकेतस्थळांचा आकडा एखाद्या मोठ्या संकेतस्थळाला साजेल असा होईल तेव्हा... उदा. कुठले ही दैनिक पत्राचे संस्थळ ह्या. कारण पुढारीवर मनोगत पेक्षाजास्त वाचक उपलब्ध असतील. हे उदा. मात्र आहे शक्यतो उलटे असु शकते. पण व्यक्तीगत स्वरुपामध्ये सांगायचे तर .... मराठी संकेतस्थळ वाचक हा जास्तीत जास्त ३५०० च्या आसपासच आहे [नक्कीच.] पाहा... मनोगत चालू होऊन वर्षापेक्षा जास्त वेळ झाला पण सदस्य ? ---- > ८००० / ९००० च्या आसपास. [ही सदस्यांची पुन्हा पुन्हा सदस्य नोंदणी आहे .. पाहिजे तर सर्कीट रावांना विचारा,.. ;} माझेच कमीतकमी दोन सदस्य नाव आहे येथे... एक चा पासवर्ड विसरलो आहे] माझे शब्द ... जेव्हा जोरात चालू होते तेव्हा.... ३१०० सदस्य होते [ मनोगत व माझे शब्द वर तेच सद्स्य... कधी हा हाथ तर कधी तो हात.... जेव्हा येथे ३१०० सदस्य होते तेव्हा मनोगत वर ६५०० च्या आसपास सद्स्य होते.] उपक्रम वर आज कीती सदस्य आहेत हे पाहीले नाही पण शक्यतो १५०० च्या आसपास. मिसळपाव वर १००० च्या आसपास सदस्य शक्यतो. मायबोलीवर कधीच गेलो नाही, कारण त्याचे लुक मला कधीच मराठी वाटले नाही.. पण असतील १०००० सदस्य जास्तीत जास्त. पण कार्यरत सदस्य कीती ? उदा. तर माझे च संकेतस्थळ माझे शब्द वर आज ८० सदस्य आहेत ... पण कार्यरत सद्स्य हे फक्त १५ ते वीस आहेत. मला काय म्हणायचे आहे ते तुम्हाला कळाले असेल् ही अपेक्षा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

देवदत्त Sun, 12/09/2007 - 20:58
बाकी मटा चे नवे स्वरूप आधीपेक्षा चांगले आहे. आता आधीपेक्षा भरपूर जास्त मजकूर चाळता येतो. पण त्याने वाचकाला फायदा. मराठीला जास्त नाही. का ते आता पुन्हा सांगायची गरज नाही असे मला वाटते :) इतर म स्थळांचे तुम्ही केलेले विश्लेषण पडताळायला मला तरी वेळ लागेल :(

सुनील Sun, 12/09/2007 - 23:43
आता आधीपेक्षा भरपूर जास्त मजकूर चाळता येतो मला "बहुतांची अंतरे" कुठे सापडले नाही. सांगाल का कसे जायचे तिथे? तसेच रविवारचा अंक (संवाद्/खास बात) ह्या गोष्टीदेखील मिळाल्या नाहीत.

वर्षा Mon, 12/10/2007 - 04:02
नवीन मटाचं रुपडं बरं आहे. मीसुद्धा शोध शोध शोधलं...'बहुतांची अंतरे' कुठेही दिसलं नाही..आणि रविवार पुरवणीसुद्धा. -वर्षा

देवदत्त Mon, 12/10/2007 - 21:32
मलाही नाही मिळाले हो. बाकी मी त्यातील नियमित सदरे नियमितपणे वाचत नव्हतो. त्यामुळे असे काही विभाग बंद झाले ह्याचा अंदाज नाही. माझे म्हणणे होते की आता त्यांनी जे टॅब टाकले आहेत त्या प्रत्येकात आधीपेक्षा जास्त बातम्या(आणि त्यांची सुरूवात) लगेच दिसतात. त्यामुळे एका नजरेत जास्त मजकूर चाळता येतो असे मला वाटते.

मुक्तसुनीत Sun, 12/09/2007 - 22:53
(इंग्रजी शब्दाने मथळा दिल्याबद्दल माफ करा...चांगले मराठी शब्द हवेत) मला असे दिसते की, एखादे वृत्तपत्र असो की एखादे संकेतस्थळ असो , त्याना वर उल्लेखिलेल्या दोन मूल्यांचा/उद्दिष्टांचा मेळ घालावा लागतो. लोकांचा आश्रय नसेल तर वृत्तपत्र बंद पडेल ; आणि लोकांचा अनुनय करण्याच्या प्रवृत्तीपायी उथळपणा येतो. (आणि तो फार चटकन् येऊ शकतो.) गोविंद तळवलकरांच्या काळात त्यानी ठरवून दिलेल्या "एलिटिस्ट्" मूल्यांवर त्यांचे वृत्तपत्र चालू शकले याचा कुठेतरी संबंध "मार्केट इकॉनॉमी"शी येतो असे मला वाटते. नव्वदीच्या दशकात तळवलकर निवृत्त झाले. ते तसे झाले नसते तर ९१च्या उदारीकरणानंतर आणि विशेषतः चालू दशकातील अतितीव्र अशा शर्यतीमधे , अतिवेगवान जगात त्यांचे स्थान टिकवता आले असते किंवा कसे , हा मोठा कुतुहलाचा विषय आहे.

सुनील Sun, 12/09/2007 - 23:40
उच्चभ्रू आणि जनता हे प्रतिशब्द कसे वाटतात? तुमचे म्हणणे खरे आहे. आता केवळ मुंबईतच खपणार्‍या नवाकाळला आपली भाषा बदलण्याची आवश्यकता वाटली नाही कारण त्याचा वाचकवर्ग हा "जनता" श्रेणीत मोडतो. ज्याची येणारी पिढीदेखील मराठीतच शिकत आहे. आता "उच्चभ्रू" समाजानेच आपली भाषा बदलली तर त्यांच्यावर अवलंबून असणार्‍या वृत्तपत्रांना (मटा/लोकसत्ता) आपली भाषा बदलावीच लागेल. मग जुने वाचक किती का बोंबाबोंब करेनात!

विसोबा खेचर Mon, 12/10/2007 - 01:23
"म" हे थोडेसे शिष्ठ. यावर वावरताना दिवाणखान्यात पाहुण्यांशी बोलत असल्यासारखे वाटते. हा हा हा! अहो ते सुशिक्षित, सुसंस्कृत, आणि सभ्य मंडळींचे संकेतस्थळ आहे! :)) सुशिक्षित आणि सुसंस्कृत! घ्या घालून तिच्यायला! :)) (सभ्यता आणि संस्कृतीला नव्हे, पण त्याचे लब्धप्रतिष्ठित आणि पांढरपेशे बुरखे पांघरणार्‍यांना फाट्यावर मारणारा!) तात्या.

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 01:46
सिंह राशीच्या सर्वांची जन्मनावे "म मा मि मी मो टा टि टू टे" ह्या अक्षरांनी सुरू होतात. वरील स्फुटाचे शीर्षक वाचून ह्या सर्व स्थळांची रास सिंह आहे, हे लक्षात आहे. सध्या सिंह राशीला साडेसाती सुरू आहे. त्यामुळे सध्या वाचकसंख्या कमी आहे. अडीच वर्षांनी ही वाचकसंख्या वाढेल, हे नक्की. साडेसातीत विदागाराला अपघात, मिथुन राशीच्या (शिव्यादेऊ) लोकांशी तीव्र मतभेद, वाचक संख्येत घट, कंटाळवाणे लेख वगैरे संभवतात. विशेषतः ज्या संकेतस्थळाचे नाव आणि मालकाचे नाव दोन्ही "म" पासून सुरू होते, त्यांना तर डब्बल धोका ! अशा वेळी गजाननाला (पोष्ट्या नाही, सोंड असणार्‍या) पाण्यात ठेवून साकडे घालावे. - (सिंह राशीचा) सर्किट

किमयागार गुरुवार, 12/13/2007 - 19:56
आपले ते सभ्य आणि सुसंस्कृत आणि दुसर्‍याचे ते असभ्य आणि किळसवाणे. हा नियम सगळ्या 'म' ना लागू आहे. -किमयागार

राजे Sun, 12/09/2007 - 20:28
अहो असे काय कोड्यात लिहल्यावानी करताय... सरळ नाव घ्या की... "आता मटाच्या दाव्याविषयी. साधारण ३ वर्षांपूर्वी माझी "मा" या मराठी संकेतस्थळाशी ओळख झाली. तोवर मराठी लिहिण्याची सवय पार गेली होती. शाळा संपल्यापासून मराठीचा संबंध केवळ वाचण्यापूरताच राहिला होता. अशावेळी मराठीतून टंकण्याची सुविधा देणारे हे स्थळ फार आवडू लागले. "मा"चे गणपती आणि दिवाळी अंक हे निश्चितपणे पहिले ऑनलाईन आहेत यात शंका नाही." येथे पर्यंत एकदम ठीक ठाक वाचत होतो पण मध्येच तुमचे म, मा, मि व उ चालू झाले व मी गडबडलो थोडा विचार केल्यावर समजले. ;} बाकी मी एक अफलातून शोध लावला आहे तो असा... मायबोली मराठीवर्ड मनोगत एमआर.उपक्रम मिसळपाव माझे शब्द ही सर्व मराठी संकेतस्थळे म "M" ह्या अक्षरांनेच चालू होतात का बरे ? सांगा सांगा.... उतर द्या... समजा हे देखील कोडे आहे एक प्रकारचे. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

देवदत्त Sun, 12/09/2007 - 20:55
अहो असे काय कोड्यात लिहल्यावानी करताय... सरळ नाव घ्या की.. सहमत. इथे काही त्याला बंदी नाही. अहो राजे, ह्याव्यतिरिक्त आणखी ही म ची स्थळे (संकेतस्थळे हो) आहेत की... मायमराठी मी मराठी मराठीमती (की मराठीमाती ? ) असो...

सुनील Sun, 12/09/2007 - 23:44
ही सर्व मराठी संकेतस्थळे म "M" ह्या अक्षरांनेच चालू होतात का बरे ? सांगा सांगा.... उतर द्या... समजा हे देखील कोडे आहे एक प्रकारचे. अहो "म" मराठीचा!!

आजानुकर्ण Sun, 12/09/2007 - 20:42
आजच एका स्नेह्यांशी चर्चा झाली आणि त्यांचे माझे मत बर्‍याच अंशी जुळले. मिसळपाव आणि उपक्रमावरील लेख इतर संकेतस्थळांच्या तुलनेत अधिक वाचनीय असतात. मिसळपाव किंवा उपक्रमावर प्रसिद्ध झालेला लेख हा अधिक वाचनीय असण्याची शक्यता ही ०.७६ पेक्षा जास्त आहे अशी आमची आकडेवारी सांगते. मटाने चालवलेला आक्रस्ताळेपणा पाहता त्यांना अशा संकेतस्थळांकडून मोठाच धोका निर्माण झाला आहे हे नक्की. मागेपुढे मिपा किंवा उपक्रम खरेदी करण्यासाठी बेनेट कोलमन कंपनी किंवा अगदी गूगल पुढे आली तरी आश्चर्य वाटायला नको. - (आकडातज्ज्ञ)आजानुकर्ण

राजे Sun, 12/09/2007 - 21:06
"मागेपुढे मिपा किंवा उपक्रम खरेदी करण्यासाठी बेनेट कोलमन कंपनी किंवा अगदी गूगल पुढे आली तरी आश्चर्य वाटायला नको. " ही शक्यता एकदम कमी आहे.. ०.९९% पर्यंत कमी आहे कारण... जेव्हा त्यांना असे संकेतस्थळ विकत ह्यावे असे वाटेल तेव्हा दोन गोष्टीवर विचार करतील. १. हे संस्थळ एका फ्री प्रणालीवर तयार केलेले आहे. २. उपलब्ध सुविधा ... जेव्हा ते करु शकतात तेव्हा आपण का नाही[आपण म्हणजे तेच ते गुगलबाबा] मेरे पास पैसा है..| हा.. पण, परंतु... मिसळपाव / उपक्रम ते जरुर विकत घेतील जेव्हा ह्या संकेतस्थळांचा आकडा एखाद्या मोठ्या संकेतस्थळाला साजेल असा होईल तेव्हा... उदा. कुठले ही दैनिक पत्राचे संस्थळ ह्या. कारण पुढारीवर मनोगत पेक्षाजास्त वाचक उपलब्ध असतील. हे उदा. मात्र आहे शक्यतो उलटे असु शकते. पण व्यक्तीगत स्वरुपामध्ये सांगायचे तर .... मराठी संकेतस्थळ वाचक हा जास्तीत जास्त ३५०० च्या आसपासच आहे [नक्कीच.] पाहा... मनोगत चालू होऊन वर्षापेक्षा जास्त वेळ झाला पण सदस्य ? ---- > ८००० / ९००० च्या आसपास. [ही सदस्यांची पुन्हा पुन्हा सदस्य नोंदणी आहे .. पाहिजे तर सर्कीट रावांना विचारा,.. ;} माझेच कमीतकमी दोन सदस्य नाव आहे येथे... एक चा पासवर्ड विसरलो आहे] माझे शब्द ... जेव्हा जोरात चालू होते तेव्हा.... ३१०० सदस्य होते [ मनोगत व माझे शब्द वर तेच सद्स्य... कधी हा हाथ तर कधी तो हात.... जेव्हा येथे ३१०० सदस्य होते तेव्हा मनोगत वर ६५०० च्या आसपास सद्स्य होते.] उपक्रम वर आज कीती सदस्य आहेत हे पाहीले नाही पण शक्यतो १५०० च्या आसपास. मिसळपाव वर १००० च्या आसपास सदस्य शक्यतो. मायबोलीवर कधीच गेलो नाही, कारण त्याचे लुक मला कधीच मराठी वाटले नाही.. पण असतील १०००० सदस्य जास्तीत जास्त. पण कार्यरत सदस्य कीती ? उदा. तर माझे च संकेतस्थळ माझे शब्द वर आज ८० सदस्य आहेत ... पण कार्यरत सद्स्य हे फक्त १५ ते वीस आहेत. मला काय म्हणायचे आहे ते तुम्हाला कळाले असेल् ही अपेक्षा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

देवदत्त Sun, 12/09/2007 - 20:58
बाकी मटा चे नवे स्वरूप आधीपेक्षा चांगले आहे. आता आधीपेक्षा भरपूर जास्त मजकूर चाळता येतो. पण त्याने वाचकाला फायदा. मराठीला जास्त नाही. का ते आता पुन्हा सांगायची गरज नाही असे मला वाटते :) इतर म स्थळांचे तुम्ही केलेले विश्लेषण पडताळायला मला तरी वेळ लागेल :(

सुनील Sun, 12/09/2007 - 23:43
आता आधीपेक्षा भरपूर जास्त मजकूर चाळता येतो मला "बहुतांची अंतरे" कुठे सापडले नाही. सांगाल का कसे जायचे तिथे? तसेच रविवारचा अंक (संवाद्/खास बात) ह्या गोष्टीदेखील मिळाल्या नाहीत.

वर्षा Mon, 12/10/2007 - 04:02
नवीन मटाचं रुपडं बरं आहे. मीसुद्धा शोध शोध शोधलं...'बहुतांची अंतरे' कुठेही दिसलं नाही..आणि रविवार पुरवणीसुद्धा. -वर्षा

देवदत्त Mon, 12/10/2007 - 21:32
मलाही नाही मिळाले हो. बाकी मी त्यातील नियमित सदरे नियमितपणे वाचत नव्हतो. त्यामुळे असे काही विभाग बंद झाले ह्याचा अंदाज नाही. माझे म्हणणे होते की आता त्यांनी जे टॅब टाकले आहेत त्या प्रत्येकात आधीपेक्षा जास्त बातम्या(आणि त्यांची सुरूवात) लगेच दिसतात. त्यामुळे एका नजरेत जास्त मजकूर चाळता येतो असे मला वाटते.

मुक्तसुनीत Sun, 12/09/2007 - 22:53
(इंग्रजी शब्दाने मथळा दिल्याबद्दल माफ करा...चांगले मराठी शब्द हवेत) मला असे दिसते की, एखादे वृत्तपत्र असो की एखादे संकेतस्थळ असो , त्याना वर उल्लेखिलेल्या दोन मूल्यांचा/उद्दिष्टांचा मेळ घालावा लागतो. लोकांचा आश्रय नसेल तर वृत्तपत्र बंद पडेल ; आणि लोकांचा अनुनय करण्याच्या प्रवृत्तीपायी उथळपणा येतो. (आणि तो फार चटकन् येऊ शकतो.) गोविंद तळवलकरांच्या काळात त्यानी ठरवून दिलेल्या "एलिटिस्ट्" मूल्यांवर त्यांचे वृत्तपत्र चालू शकले याचा कुठेतरी संबंध "मार्केट इकॉनॉमी"शी येतो असे मला वाटते. नव्वदीच्या दशकात तळवलकर निवृत्त झाले. ते तसे झाले नसते तर ९१च्या उदारीकरणानंतर आणि विशेषतः चालू दशकातील अतितीव्र अशा शर्यतीमधे , अतिवेगवान जगात त्यांचे स्थान टिकवता आले असते किंवा कसे , हा मोठा कुतुहलाचा विषय आहे.

सुनील Sun, 12/09/2007 - 23:40
उच्चभ्रू आणि जनता हे प्रतिशब्द कसे वाटतात? तुमचे म्हणणे खरे आहे. आता केवळ मुंबईतच खपणार्‍या नवाकाळला आपली भाषा बदलण्याची आवश्यकता वाटली नाही कारण त्याचा वाचकवर्ग हा "जनता" श्रेणीत मोडतो. ज्याची येणारी पिढीदेखील मराठीतच शिकत आहे. आता "उच्चभ्रू" समाजानेच आपली भाषा बदलली तर त्यांच्यावर अवलंबून असणार्‍या वृत्तपत्रांना (मटा/लोकसत्ता) आपली भाषा बदलावीच लागेल. मग जुने वाचक किती का बोंबाबोंब करेनात!

विसोबा खेचर Mon, 12/10/2007 - 01:23
"म" हे थोडेसे शिष्ठ. यावर वावरताना दिवाणखान्यात पाहुण्यांशी बोलत असल्यासारखे वाटते. हा हा हा! अहो ते सुशिक्षित, सुसंस्कृत, आणि सभ्य मंडळींचे संकेतस्थळ आहे! :)) सुशिक्षित आणि सुसंस्कृत! घ्या घालून तिच्यायला! :)) (सभ्यता आणि संस्कृतीला नव्हे, पण त्याचे लब्धप्रतिष्ठित आणि पांढरपेशे बुरखे पांघरणार्‍यांना फाट्यावर मारणारा!) तात्या.

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 01:46
सिंह राशीच्या सर्वांची जन्मनावे "म मा मि मी मो टा टि टू टे" ह्या अक्षरांनी सुरू होतात. वरील स्फुटाचे शीर्षक वाचून ह्या सर्व स्थळांची रास सिंह आहे, हे लक्षात आहे. सध्या सिंह राशीला साडेसाती सुरू आहे. त्यामुळे सध्या वाचकसंख्या कमी आहे. अडीच वर्षांनी ही वाचकसंख्या वाढेल, हे नक्की. साडेसातीत विदागाराला अपघात, मिथुन राशीच्या (शिव्यादेऊ) लोकांशी तीव्र मतभेद, वाचक संख्येत घट, कंटाळवाणे लेख वगैरे संभवतात. विशेषतः ज्या संकेतस्थळाचे नाव आणि मालकाचे नाव दोन्ही "म" पासून सुरू होते, त्यांना तर डब्बल धोका ! अशा वेळी गजाननाला (पोष्ट्या नाही, सोंड असणार्‍या) पाण्यात ठेवून साकडे घालावे. - (सिंह राशीचा) सर्किट

किमयागार गुरुवार, 12/13/2007 - 19:56
आपले ते सभ्य आणि सुसंस्कृत आणि दुसर्‍याचे ते असभ्य आणि किळसवाणे. हा नियम सगळ्या 'म' ना लागू आहे. -किमयागार
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
लेख
मटाच्या (त्यांच्या दाव्यानुसार) पहिल्या ऑनलाइन दिवाळी अंकावरून जवळपास सर्वच मराठी संकेतस्थळांवर जोरदार चर्चा सुरू आहेत. या निमित्ताने मटाच्या बदललेल्या स्वरूपाविषयी आणि त्यांच्या अतिरंजीत दाव्याविषयी मनात आलेले काही सैल विचार (stray thoughts). बदललेले स्वरूप आमच्या घरी मटा येत असे. मटा वाचण्याची सवय बालपणापासूनच. त्यामुळे आजदेखील जालावर मटा वाचला जातोच पण तो केवळ एक सवय म्हणून. त्यात पूर्वीची मजा नाही. त्यावेळच्या छापील मटाचे स्वरूप आणि भाषा एखाद्या घरंदाज स्त्रीसारखी असे.

अण्णा गायले!

विसोबा खेचर ·

नंदन Sun, 12/09/2007 - 20:00
प्रसन्न करणारी बातमी. 'अवघाचि संसार सुखाचा करीन, आनंदे भरीन तिन्ही लोक', हे तर भीमसेनांच्या गाण्याचेच उद्दिष्ट म्हणता येईल असं त्यांचं गाणं ऐकून वाटत राहतं. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:13
तात्या, तुमचा हा लेख वाचून आमची अवस्था 'आनंद पोटात माझ्या माईना" अशी झाली आहे. चित्तोपंतांनी ही बातमी देऊन अवध्या मिसळपावावर आनंद निर्माण केला आहे. श्री. अण्णांना उत्तम आरोग्य आणि दीर्घायुष्य लाभो आणि त्यांच्या सुरांनी सर्व रसिक असेच मंत्रमुग्ध राहोत ही श्री व्याडेश्वरचरणी प्रार्थना. आपला, (भाग्यवंत) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

राजे Sun, 12/09/2007 - 20:34
"श्री. अण्णांना उत्तम आरोग्य आणि दीर्घायुष्य लाभो आणि त्यांच्या सुरांनी सर्व रसिक असेच मंत्रमुग्ध राहोत ही श्री व्याडेश्वरचरणी प्रार्थना." हेच म्हणतो. तात्या, एखादा चांगला दुवा येथे लिहा पाहू ज्यामध्ये अण्णा एकदम अवघड अशी एखादी बंदीश गात असतील असा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

आजानुकर्ण Sun, 12/09/2007 - 20:38
आनंदी व्हावे अशीच बातमी आहे ही. आम्हाला शास्त्रीय काही कळत नाही पण "पंढरीचा वास चंद्रभागे स्नान आणिक दर्शन विठोबाचे" किंवा "आरंभी वंदीन अयोध्येचा राजा" सारख्या अभंगांतून भीमसेनअण्णांच्या आवाजाचे ऋण आपल्या आयुष्यावर कायमचे झाले आहे. आण्णांना दीर्घायुष्य लाभो हीच प्रार्थना. -(ऋणी) आजानुकर्ण

सहज Mon, 12/10/2007 - 07:06
आम्हाला शास्त्रीय काही कळत नाही पण.. तो जबरदस्त आवाज मात्र आमच्या सारख्या अनभिज्ञ लोकांना देखील भारावून टाकतो. अभंग गायन म्हणले की अण्णा (व लता मंगेशकर) यांच्या शिवाय इतर कुणी गायलेले आठवतच नाहीत. आण्णांना दीर्घायुष्य लाभो हीच प्रार्थना.

प्रमोद देव Sun, 12/09/2007 - 23:20
ही बातमी खूपच मस्त आहे. ह्या वर्षी सवाईला जाण्याचा योग होता पण काही कारणाने तो पुर्ण होऊ शकला नाही. आता भीमसेनअण्णा गायले हे ऐकून खूप आनंद झाला आणि हा योग मी साधु शकलो नाही त्याबद्दल मात्र खूप वाईटही वाटतेय. ते असेच अखंड गात राहोत आणि आम्हा रसिकांना मनमुराद आनंद देवोत अशी प्रार्थना करतो.

मुक्तसुनीत Sun, 12/09/2007 - 23:33
भीमसेन अण्णांचे गाणे सवाईला ऐकून एक दशकापेक्षा जास्त काळ आता उलटला. पण स्मृती अजून ताज्या आहेत. आजही जेव्हा काहीतरी अस्सल आणि अव्वल ऐकावेसे वाटते तेव्हा "सिद्धी"मधली एखादी सीडी लावतो. ज्यांच्याबद्दलच्या नुसत्या विचाराने मनावरचा मलिन कचरा निघून जातो असे हे एक नाव. उनको हमारी उमर लग जाये :-)

नात्या Mon, 12/10/2007 - 06:01
याची छोटीशी झलक इथे बघा... http://www.esakal.com/features/bhimsen/index.html

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 03:40
भीमसेनजींचे गाणे सकाळच्या संकेतस्थळावर ऐकले. कानांनी निखळलेले चिरे भरून काढले, आणि त्या गडाची भक्कम तटबंदी आजही जाणवली. - नतमस्तक सर्किट

आवडाबाई Wed, 12/12/2007 - 15:55
ह्या वर्षीदेखील सुदैवाने सवाईला हजेरी लावता आली आणि त्याचं चीज झालं !! तीनेक वर्षांपूर्वी बुवा गायले होते आणि तेव्हापासून खरे तर आशाच सोडून दिली होती की ते पुन्हा गातील ! पण अनेक रसिकांच्या प्रेमाचाच परिणाम म्हणू, अण्णा गायले ! आनंद अभ्यंकरांनी ही सूचना देताच टाळ्यांचा प्रचंड कडकडाट झाला . मग मात्र मंडपात एसेमेस आणि फोन कॉल्स सुरू झाले, ओळखीच्यांना बोलवायला आणि ही बातमी ऐकवायला ! त्यानंतर अजय पोहनकर ह्यांचं गाणं होतं, परंतु तेही इतके उत्सुक होते की, एकदा त्यांनी गाणं मध्यावर थांबवून विचारलं देखिल की अण्णा कधी येणार आहेत !! आणि मग अण्णांचं आगमन झालं !! मला नाही वाटत तेव्हा मंडपात असा एकही जण असेल ज्याचे डोळे पाणावले नसतील !! आनंद अभ्यंकरांचा आवाजही भरून आला होता ! गाण्यानंतर अण्णांची ज्यांनी आजारपणात सेवा केली त्यांचा सत्कारही झाला !!

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 16:41
विस्तृत बातमीबद्दल धन्यवाद आवडाबाई, परंतु एक सुधारणा. माझ्या माहितीप्रमाणे निवेदकाचं नांव आनंद अभ्यंकर नसून आनंद देशमूख आहे. आज अनेक वर्ष तो सवाईचं सूत्रसंचालन करतो आहे.. तात्या.

नाना फडणवीस Fri, 12/14/2007 - 13:40
होय, अण्णांना पुन्हा ऐकण्याचे भाग्य आम्हाला त्या दिवशी लाभले. हा योग आमच्या जीवनात आला याचा आनंद आहे. यावर्षीचा सवाई कधीही विसरला जाणार नाही. नाना फडणवीस

नंदन Sun, 12/09/2007 - 20:00
प्रसन्न करणारी बातमी. 'अवघाचि संसार सुखाचा करीन, आनंदे भरीन तिन्ही लोक', हे तर भीमसेनांच्या गाण्याचेच उद्दिष्ट म्हणता येईल असं त्यांचं गाणं ऐकून वाटत राहतं. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:13
तात्या, तुमचा हा लेख वाचून आमची अवस्था 'आनंद पोटात माझ्या माईना" अशी झाली आहे. चित्तोपंतांनी ही बातमी देऊन अवध्या मिसळपावावर आनंद निर्माण केला आहे. श्री. अण्णांना उत्तम आरोग्य आणि दीर्घायुष्य लाभो आणि त्यांच्या सुरांनी सर्व रसिक असेच मंत्रमुग्ध राहोत ही श्री व्याडेश्वरचरणी प्रार्थना. आपला, (भाग्यवंत) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

राजे Sun, 12/09/2007 - 20:34
"श्री. अण्णांना उत्तम आरोग्य आणि दीर्घायुष्य लाभो आणि त्यांच्या सुरांनी सर्व रसिक असेच मंत्रमुग्ध राहोत ही श्री व्याडेश्वरचरणी प्रार्थना." हेच म्हणतो. तात्या, एखादा चांगला दुवा येथे लिहा पाहू ज्यामध्ये अण्णा एकदम अवघड अशी एखादी बंदीश गात असतील असा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

आजानुकर्ण Sun, 12/09/2007 - 20:38
आनंदी व्हावे अशीच बातमी आहे ही. आम्हाला शास्त्रीय काही कळत नाही पण "पंढरीचा वास चंद्रभागे स्नान आणिक दर्शन विठोबाचे" किंवा "आरंभी वंदीन अयोध्येचा राजा" सारख्या अभंगांतून भीमसेनअण्णांच्या आवाजाचे ऋण आपल्या आयुष्यावर कायमचे झाले आहे. आण्णांना दीर्घायुष्य लाभो हीच प्रार्थना. -(ऋणी) आजानुकर्ण

सहज Mon, 12/10/2007 - 07:06
आम्हाला शास्त्रीय काही कळत नाही पण.. तो जबरदस्त आवाज मात्र आमच्या सारख्या अनभिज्ञ लोकांना देखील भारावून टाकतो. अभंग गायन म्हणले की अण्णा (व लता मंगेशकर) यांच्या शिवाय इतर कुणी गायलेले आठवतच नाहीत. आण्णांना दीर्घायुष्य लाभो हीच प्रार्थना.

प्रमोद देव Sun, 12/09/2007 - 23:20
ही बातमी खूपच मस्त आहे. ह्या वर्षी सवाईला जाण्याचा योग होता पण काही कारणाने तो पुर्ण होऊ शकला नाही. आता भीमसेनअण्णा गायले हे ऐकून खूप आनंद झाला आणि हा योग मी साधु शकलो नाही त्याबद्दल मात्र खूप वाईटही वाटतेय. ते असेच अखंड गात राहोत आणि आम्हा रसिकांना मनमुराद आनंद देवोत अशी प्रार्थना करतो.

मुक्तसुनीत Sun, 12/09/2007 - 23:33
भीमसेन अण्णांचे गाणे सवाईला ऐकून एक दशकापेक्षा जास्त काळ आता उलटला. पण स्मृती अजून ताज्या आहेत. आजही जेव्हा काहीतरी अस्सल आणि अव्वल ऐकावेसे वाटते तेव्हा "सिद्धी"मधली एखादी सीडी लावतो. ज्यांच्याबद्दलच्या नुसत्या विचाराने मनावरचा मलिन कचरा निघून जातो असे हे एक नाव. उनको हमारी उमर लग जाये :-)

नात्या Mon, 12/10/2007 - 06:01
याची छोटीशी झलक इथे बघा... http://www.esakal.com/features/bhimsen/index.html

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 03:40
भीमसेनजींचे गाणे सकाळच्या संकेतस्थळावर ऐकले. कानांनी निखळलेले चिरे भरून काढले, आणि त्या गडाची भक्कम तटबंदी आजही जाणवली. - नतमस्तक सर्किट

आवडाबाई Wed, 12/12/2007 - 15:55
ह्या वर्षीदेखील सुदैवाने सवाईला हजेरी लावता आली आणि त्याचं चीज झालं !! तीनेक वर्षांपूर्वी बुवा गायले होते आणि तेव्हापासून खरे तर आशाच सोडून दिली होती की ते पुन्हा गातील ! पण अनेक रसिकांच्या प्रेमाचाच परिणाम म्हणू, अण्णा गायले ! आनंद अभ्यंकरांनी ही सूचना देताच टाळ्यांचा प्रचंड कडकडाट झाला . मग मात्र मंडपात एसेमेस आणि फोन कॉल्स सुरू झाले, ओळखीच्यांना बोलवायला आणि ही बातमी ऐकवायला ! त्यानंतर अजय पोहनकर ह्यांचं गाणं होतं, परंतु तेही इतके उत्सुक होते की, एकदा त्यांनी गाणं मध्यावर थांबवून विचारलं देखिल की अण्णा कधी येणार आहेत !! आणि मग अण्णांचं आगमन झालं !! मला नाही वाटत तेव्हा मंडपात असा एकही जण असेल ज्याचे डोळे पाणावले नसतील !! आनंद अभ्यंकरांचा आवाजही भरून आला होता ! गाण्यानंतर अण्णांची ज्यांनी आजारपणात सेवा केली त्यांचा सत्कारही झाला !!

विसोबा खेचर Wed, 12/12/2007 - 16:41
विस्तृत बातमीबद्दल धन्यवाद आवडाबाई, परंतु एक सुधारणा. माझ्या माहितीप्रमाणे निवेदकाचं नांव आनंद अभ्यंकर नसून आनंद देशमूख आहे. आज अनेक वर्ष तो सवाईचं सूत्रसंचालन करतो आहे.. तात्या.

नाना फडणवीस Fri, 12/14/2007 - 13:40
होय, अण्णांना पुन्हा ऐकण्याचे भाग्य आम्हाला त्या दिवशी लाभले. हा योग आमच्या जीवनात आला याचा आनंद आहे. यावर्षीचा सवाई कधीही विसरला जाणार नाही. नाना फडणवीस
लेखनविषय:
संगीत
लेखनप्रकार
सद्भावना
शुभेच्छा
अभिनंदन
राम राम मंडळी, काही वैयक्तिक कारणांमुळे या वर्षी पुण्याच्या सवाई गंधर्व महोत्सवात हजेरी लावू शकलो नाही, परंतु आजच त्या महोत्सवाला हजेरी लावलेले आमचे पुण्यातील मित्र चित्तोबा यांच्याशी फोनवर बोलणं झालं आणि त्यात आम्हाला एक अतिशय म्हणजे अतिशय आनंदाची बातमी समजली! प्रकृती अस्वास्थ्यामुळे गेली ३ वर्ष गाऊ न शकलेले भारतीय अभिजात संगीताचे अध्वर्यु, पद्मविभूषण, स्वरभास्कर पंडित भीमसेन जोशी यांनी या वर्षी या महोत्सवात आपली गानहजेरी लावून आपले गुरू रामभाऊ कुंदगोळकर ऊर्फ सवाईगंधर्व यांना स्वरांजली वाहिली! मंडळी, संगीतक्षेत्रातल्या मंडळींकरता यापरीस दुसरी आनंदाची बातमी ती काय असू शकते?

अखाडा - गझल

धोंडोपंत ·

प्रमोद देव Sun, 12/09/2007 - 15:07
गजल मस्त जमलेय. दु:खितांचे गीत माझे हा न धेंड्यांचा पवाडा च्या ऐवजी 'धेंडांचा' केल्यास काही हरकत? माफ करा! तुमच्या वृत्तात ते बसते की नाही माहित नाही. तसे नसल्याल ही एक रावसाहेबी सूचना आहे असे समजून सोडून द्या.

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 17:22
धन्यवाद प्रमोदराव, आपल्या अभिप्रायाबद्दल धन्यवाद. आपल्याला गझल आवडली हे वाचून आनंद झाला. सूचनेबद्दल मनापासून धन्यवाद. बदल केला आहे. असाच लोभ ठेवा. आपला, (आभारी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

राजे Sun, 12/09/2007 - 15:22
"काय मी मेलो कळेना? भोवती पडला गराडा" हे मात्र एकदम खास. मस्त गझल जमली आहे. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:15
राजे, अभिप्रायाबद्दल धन्यवाद. आपल्याला गझल आवडली हे वाचून आनंद झाला. आपला, (आनंदित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

नंदन Sun, 12/09/2007 - 18:25
सुंदर गझल धोंडोपंत. केशवसुमारांचे फर्मास विडंबन येईलच, तोवर माझा हा एक तोडका-मोडका प्रयत्न. वृत्तात वा यमकात कुठे चुका असतील तर कृपया सुधारणा सुचवाव्यात. पाखरू आले शिवारा मंद तारे, शीत वारा काय सांगू मी तयाला हाय जन्माचा कवारा एकटा फिरतो जगी या देऊ तुज कैसा निवारा चित्र माझे म्लान का रे भोवती रंगी फवारा सागुतीची याद येई आज खातो मी गवारा सोनियाचे दिवस सारे कोण रे पुसतो पवारा जेथ मी रे राज्य केले आज तेथे केरवारा नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर Sun, 12/09/2007 - 18:59
सागुतीची याद येई आज खातो मी गवारा सोनियाचे दिवस सारे कोण रे पुसतो पवारा जेथ मी रे राज्य केले आज तेथे केरवारा वा नंदनकाका, वरील ओळी सर्वात ब्येष्ट! :) मस्त! तात्या.

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:18
वा वा वा वा नंदनराव, अप्रतिम विडंबन. क्या बात है !! सोनियाचे दिवस सारे कोण रे पुसतो पवारा हा हा हा हा हा हा हा हा .............. बहोत ख़ूब. सुंदर. आपला, (हसरा) धोंडोपंत आपल्याला गझल आवडली हे वाचून आनंद झाला. असाच लोभ ठेवा. आपला, (आनंदित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

आजानुकर्ण Sun, 12/09/2007 - 20:51
मस्त नंदनशेठ! विडंबन फर्मास. सोनियाचे दिवस सारे कोण रे पुसतो पवारा ह्या ओळी मस्तच. एकटा फिरतो जगी या देऊ तुज कैसा निवारा ह्म्म.. गुंडोपंतांशी संपर्क साधा. त्यांचा नवा जोडव्यवसाय आहे आता. ;) - आजानुकर्ण

पुष्कर Mon, 12/10/2007 - 09:41
"एक प्रयत्न" खासच जमला आहे. विशेषकरून- चित्र माझे म्लान का रे भोवती रंगी फवारा या ओळी खूपच आवडल्या. पुष्कराक्ष

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:22
धन्यवाद प्राध्यापक साहेब, आपल्यासारख्या जाणकाराच्या पसंतीस गझल उतरली , हे वाचून आनंद झाला. आपला, (स्नेही) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Sun, 12/09/2007 - 18:36
वा धोंड्या! सुंदर गझल... गारवा नाही मिळाला सोसला नुसता उकाडा वेदना शब्दात आली तूच गझले कर निवाडा या ओळी विशेष आवडल्या... बरेच दिवसांनी गझल लिहून झाली. तात्या, चित्तरंजन, मिलिंद, केशवसुमार आणि इतर मित्र फार मागे लागले होते गझल लिही, गझल लिही. मला लिहिते करण्यात त्यांचा वाटा आहे. म्हणून ही गझल या मित्रांना अर्पण. एखाद्या कलाकाराची अभिव्यक्ति कधी थांबू नये असं वाटतं म्हणूनच आग्रह होता. सुरवात केलीस, फार बरं वाटलं! पुढील लेखनाकरताही मनापासून शुभेच्छा... तुझा कोकण्या मित्र, तात्या.

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:32
एखाद्या कलाकाराची अभिव्यक्ति कधी थांबू नये असं वाटतं म्हणूनच आग्रह होता. सुरवात केलीस, फार बरं वाटलं! पुढील लेखनाकरताही मनापासून शुभेच्छा... तात्या, तुझे म्हणणे खरे आहे. खूप मोठा ब्लॉक आयुष्यात आला होता. ते तुला सर्व माहित आहेच. तुझ्यासारख्या मित्रांमुळे अडलेली लेखणी पुन्हा सुरू झाली. तुमच्या सातत्याने केलेल्या मागणीमुळे पाटातला तुंब निघाला. प्रवाहाला वाट मिळाली. पाझर सुरू झाला. आपला, (प्रवाही) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

बेसनलाडू Mon, 12/10/2007 - 04:36
पंत, गझल छान आहे. बर्‍याच मोठ्या कालावधीनंतर आपली लेखणी ही अनमोल भेट घेऊन आली, असेच म्हणावे लागेल. दु:खितांचे गीत माझे हा न धेंडांचा पवाडा हासतो माझ्यासवे मी पाहुनी माझा चुराडा हे शेर विशेष आवडले. (आपला चाहता)बेसनलाडू खोल च्या ऐवजी उघड चालेल का? (सूचक)बेसनलाडू

केशवसुमार Mon, 12/10/2007 - 05:33
धोंडोपंत, बोळा निघाला आणि आपण प्रवाही झालत हे बेस झाले..( चला चांगल्या कच्या मालाची काळजी मिटली ;) कसे.) बाकी बेसनलाडूंशी सहमत.. सुरेख गझल वाचायचा आनंद दिल्या बद्दल आपला आभारी.. आता खंड न पडता वरचे वर असा आनंद आम्हा सगळ्यां वाचकांना मिळण्याची व्यवस्था करावी ही विनंती.. (आपला चाहता)केशवसुमार. आपल्या आज्ञे नुसार 'झ**' काफिया वापरून केलेले विडंबन इथे वाचा (आज्ञाधारक)केशवसुमार

चित्तरंजन भट Mon, 12/10/2007 - 15:55
गझल आवडली हो. जिंदगी झाली अखाडा रोज खस्ता, रोज राडा क्या बात है. सहज आणि मस्त. काय मी मेलो कळेना? भोवती पडला गराडा क्या बात है. हासतो माझ्यासवे मी पाहुनी माझा चुराडा हे शेर नेहमी लक्षात राहतील. आता इंजिन गरम झाले आहे. थांबू नका.

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 02:48
हासतो माझ्यासवे मी पाहुनी माझा चुराडा जबर्दस्त ओळी !!! क्या बात है धोंडोपंत ! सुंदर गझल ! - सर्किट

देवदत्त Tue, 12/11/2007 - 07:34
छान गझल... हासतो माझ्यासवे मी पाहुनी माझा चुराडा स्वतःची चुकी उमगल्यावर /स्वत:वरील दुखावर हसणे हेही वेगळेपणच आहे. (सध्या सिनेमातील वाक्ये आठवतात म्हणून आणखी एक.. मि. नटवरलाल मध्ये अमिताभ स्वतःवरच हसत असतो. तो कादर खान ला हेच सांगतो, की मी स्वतःच्या चुकीवर हसत आहे.)

किमयागार Tue, 12/11/2007 - 09:17
जमलीय हो गझल. काय मी मेलो कळेना? भोवती पडला गराडा हे बाकी भलतेच हो! आवडले!! -कि'गार ************************************************** अल्कोहोलचा परिणाम दुसरे काय?

विजय पाटील Tue, 12/11/2007 - 15:57
जिंदगी झाली अखाडा रोज खस्ता, रोज राडा गारवा नाही मिळाला सोसला नुसता उकाडा दु:खितांचे गीत माझे हा न धेंडांचा पवाडा या ओळी विशेष आवडल्या ! - विजय

प्रमोद देव Sun, 12/09/2007 - 15:07
गजल मस्त जमलेय. दु:खितांचे गीत माझे हा न धेंड्यांचा पवाडा च्या ऐवजी 'धेंडांचा' केल्यास काही हरकत? माफ करा! तुमच्या वृत्तात ते बसते की नाही माहित नाही. तसे नसल्याल ही एक रावसाहेबी सूचना आहे असे समजून सोडून द्या.

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 17:22
धन्यवाद प्रमोदराव, आपल्या अभिप्रायाबद्दल धन्यवाद. आपल्याला गझल आवडली हे वाचून आनंद झाला. सूचनेबद्दल मनापासून धन्यवाद. बदल केला आहे. असाच लोभ ठेवा. आपला, (आभारी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

राजे Sun, 12/09/2007 - 15:22
"काय मी मेलो कळेना? भोवती पडला गराडा" हे मात्र एकदम खास. मस्त गझल जमली आहे. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:15
राजे, अभिप्रायाबद्दल धन्यवाद. आपल्याला गझल आवडली हे वाचून आनंद झाला. आपला, (आनंदित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

नंदन Sun, 12/09/2007 - 18:25
सुंदर गझल धोंडोपंत. केशवसुमारांचे फर्मास विडंबन येईलच, तोवर माझा हा एक तोडका-मोडका प्रयत्न. वृत्तात वा यमकात कुठे चुका असतील तर कृपया सुधारणा सुचवाव्यात. पाखरू आले शिवारा मंद तारे, शीत वारा काय सांगू मी तयाला हाय जन्माचा कवारा एकटा फिरतो जगी या देऊ तुज कैसा निवारा चित्र माझे म्लान का रे भोवती रंगी फवारा सागुतीची याद येई आज खातो मी गवारा सोनियाचे दिवस सारे कोण रे पुसतो पवारा जेथ मी रे राज्य केले आज तेथे केरवारा नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर Sun, 12/09/2007 - 18:59
सागुतीची याद येई आज खातो मी गवारा सोनियाचे दिवस सारे कोण रे पुसतो पवारा जेथ मी रे राज्य केले आज तेथे केरवारा वा नंदनकाका, वरील ओळी सर्वात ब्येष्ट! :) मस्त! तात्या.

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:18
वा वा वा वा नंदनराव, अप्रतिम विडंबन. क्या बात है !! सोनियाचे दिवस सारे कोण रे पुसतो पवारा हा हा हा हा हा हा हा हा .............. बहोत ख़ूब. सुंदर. आपला, (हसरा) धोंडोपंत आपल्याला गझल आवडली हे वाचून आनंद झाला. असाच लोभ ठेवा. आपला, (आनंदित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

आजानुकर्ण Sun, 12/09/2007 - 20:51
मस्त नंदनशेठ! विडंबन फर्मास. सोनियाचे दिवस सारे कोण रे पुसतो पवारा ह्या ओळी मस्तच. एकटा फिरतो जगी या देऊ तुज कैसा निवारा ह्म्म.. गुंडोपंतांशी संपर्क साधा. त्यांचा नवा जोडव्यवसाय आहे आता. ;) - आजानुकर्ण

पुष्कर Mon, 12/10/2007 - 09:41
"एक प्रयत्न" खासच जमला आहे. विशेषकरून- चित्र माझे म्लान का रे भोवती रंगी फवारा या ओळी खूपच आवडल्या. पुष्कराक्ष

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:22
धन्यवाद प्राध्यापक साहेब, आपल्यासारख्या जाणकाराच्या पसंतीस गझल उतरली , हे वाचून आनंद झाला. आपला, (स्नेही) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Sun, 12/09/2007 - 18:36
वा धोंड्या! सुंदर गझल... गारवा नाही मिळाला सोसला नुसता उकाडा वेदना शब्दात आली तूच गझले कर निवाडा या ओळी विशेष आवडल्या... बरेच दिवसांनी गझल लिहून झाली. तात्या, चित्तरंजन, मिलिंद, केशवसुमार आणि इतर मित्र फार मागे लागले होते गझल लिही, गझल लिही. मला लिहिते करण्यात त्यांचा वाटा आहे. म्हणून ही गझल या मित्रांना अर्पण. एखाद्या कलाकाराची अभिव्यक्ति कधी थांबू नये असं वाटतं म्हणूनच आग्रह होता. सुरवात केलीस, फार बरं वाटलं! पुढील लेखनाकरताही मनापासून शुभेच्छा... तुझा कोकण्या मित्र, तात्या.

धोंडोपंत Sun, 12/09/2007 - 20:32
एखाद्या कलाकाराची अभिव्यक्ति कधी थांबू नये असं वाटतं म्हणूनच आग्रह होता. सुरवात केलीस, फार बरं वाटलं! पुढील लेखनाकरताही मनापासून शुभेच्छा... तात्या, तुझे म्हणणे खरे आहे. खूप मोठा ब्लॉक आयुष्यात आला होता. ते तुला सर्व माहित आहेच. तुझ्यासारख्या मित्रांमुळे अडलेली लेखणी पुन्हा सुरू झाली. तुमच्या सातत्याने केलेल्या मागणीमुळे पाटातला तुंब निघाला. प्रवाहाला वाट मिळाली. पाझर सुरू झाला. आपला, (प्रवाही) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

बेसनलाडू Mon, 12/10/2007 - 04:36
पंत, गझल छान आहे. बर्‍याच मोठ्या कालावधीनंतर आपली लेखणी ही अनमोल भेट घेऊन आली, असेच म्हणावे लागेल. दु:खितांचे गीत माझे हा न धेंडांचा पवाडा हासतो माझ्यासवे मी पाहुनी माझा चुराडा हे शेर विशेष आवडले. (आपला चाहता)बेसनलाडू खोल च्या ऐवजी उघड चालेल का? (सूचक)बेसनलाडू

केशवसुमार Mon, 12/10/2007 - 05:33
धोंडोपंत, बोळा निघाला आणि आपण प्रवाही झालत हे बेस झाले..( चला चांगल्या कच्या मालाची काळजी मिटली ;) कसे.) बाकी बेसनलाडूंशी सहमत.. सुरेख गझल वाचायचा आनंद दिल्या बद्दल आपला आभारी.. आता खंड न पडता वरचे वर असा आनंद आम्हा सगळ्यां वाचकांना मिळण्याची व्यवस्था करावी ही विनंती.. (आपला चाहता)केशवसुमार. आपल्या आज्ञे नुसार 'झ**' काफिया वापरून केलेले विडंबन इथे वाचा (आज्ञाधारक)केशवसुमार

चित्तरंजन भट Mon, 12/10/2007 - 15:55
गझल आवडली हो. जिंदगी झाली अखाडा रोज खस्ता, रोज राडा क्या बात है. सहज आणि मस्त. काय मी मेलो कळेना? भोवती पडला गराडा क्या बात है. हासतो माझ्यासवे मी पाहुनी माझा चुराडा हे शेर नेहमी लक्षात राहतील. आता इंजिन गरम झाले आहे. थांबू नका.

सर्किट Tue, 12/11/2007 - 02:48
हासतो माझ्यासवे मी पाहुनी माझा चुराडा जबर्दस्त ओळी !!! क्या बात है धोंडोपंत ! सुंदर गझल ! - सर्किट

देवदत्त Tue, 12/11/2007 - 07:34
छान गझल... हासतो माझ्यासवे मी पाहुनी माझा चुराडा स्वतःची चुकी उमगल्यावर /स्वत:वरील दुखावर हसणे हेही वेगळेपणच आहे. (सध्या सिनेमातील वाक्ये आठवतात म्हणून आणखी एक.. मि. नटवरलाल मध्ये अमिताभ स्वतःवरच हसत असतो. तो कादर खान ला हेच सांगतो, की मी स्वतःच्या चुकीवर हसत आहे.)

किमयागार Tue, 12/11/2007 - 09:17
जमलीय हो गझल. काय मी मेलो कळेना? भोवती पडला गराडा हे बाकी भलतेच हो! आवडले!! -कि'गार ************************************************** अल्कोहोलचा परिणाम दुसरे काय?

विजय पाटील Tue, 12/11/2007 - 15:57
जिंदगी झाली अखाडा रोज खस्ता, रोज राडा गारवा नाही मिळाला सोसला नुसता उकाडा दु:खितांचे गीत माझे हा न धेंडांचा पवाडा या ओळी विशेष आवडल्या ! - विजय
लेखनविषय:
हे ठिकाण
लोकहो ! बरेच दिवसांनी गझल लिहून झाली. तात्या, चित्तरंजन, मिलिंद, केशवसुमार आणि इतर मित्र फार मागे लागले होते गझल लिही, गझल लिही. मला लिहिते करण्यात त्यांचा वाटा आहे. म्हणून ही गझल या मित्रांना अर्पण. केश्या, आता या गझलेचे झकास विडंबन टाक पाहू ! तुला कच्चा माल दिला आहे. काफियाही विडंबनाला अनुकूल आहे. काहीतरी झणझणीत विडंबन येऊ दे. मिसळपावला शोभेल असं. झ== हाही काफिया विडंबनात तुला वापरता येईल. गझलेवर असलेल्या बंधनांमुळे मी तो वापरू शकलेलो नाही. पण विडंबनात तो फिट बसतो.

पुराणातली वांगी

धोंडोपंत ·

सहज Sun, 12/09/2007 - 10:21
जय जय राम कृष्ण हरी || ह.भ.प. (हरभरे भरडण्यात पटाईत)

राजे Sun, 12/09/2007 - 11:01
कोल्हापुर कडे असताना रोज सकाळी एका मुली साठी चांगले सहा महिने भक्ती भावाने महालक्ष्मी मंदिरामध्ये सकाळ सकाळी ७ वाजता गेलो होतो ते दिवस आठवले....;} राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

सहज Sun, 12/09/2007 - 10:21
जय जय राम कृष्ण हरी || ह.भ.प. (हरभरे भरडण्यात पटाईत)

राजे Sun, 12/09/2007 - 11:01
कोल्हापुर कडे असताना रोज सकाळी एका मुली साठी चांगले सहा महिने भक्ती भावाने महालक्ष्मी मंदिरामध्ये सकाळ सकाळी ७ वाजता गेलो होतो ते दिवस आठवले....;} राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....
लेखनविषय:
विनोद
लेखनप्रकार
विरंगुळा
नमस्कार लोकहो !! काही माणसं आयुष्यात अशी भेटतात की ज्यांना पाहिल्यावर वाटतं ते किती भाविक ? पण दिसतं तस नसतं. काही वेळा लोक अपरिहार्यतेमुळे भक्ती करीत असतात. पण त्यांच्या माथी उगाच शेंदूर लावला जातो. ते बिचारे त्यांचं आयुष्य जगत असतात. या विषयावरील एक किस्सा. एका खेड्यात नामसप्ताह आयोजित केला होता. एका विद्वान बुवांना त्यात कीर्तनासाठी बोलावले होते. गावातल्या विठ्ठलमंदिरात दिवसभर भजन, नामस्मरण, पूजाअर्चा आणि रात्री या बुवांचे कीर्तन असा भरगच्च कार्यक्रम. बुवांना विचित्र अनुभव आला. बुवांचं कीर्तन सुरू होतांना, गावातले सगळे लोक उपस्थित असायचे पण हळूहळू एकएक जण कटायला लागायचा.
Subscribe to