काल घरी गेलो.
दाराने रोजच्यासारखे स्वागत केलेच नाही.
काय झालयं तेच कळेना.म्हटलं जाउन त्या आरशाच्या काचेला विचारावं झालय तरी काय?
तर तीही जागची गायब.
काहिच कळेना.अजब शांतता.माझे रूम मेट्स ते दार, ती आरशाची काच धड कोणीच दिसेना.
जे दिसताहेत् ते बोलेनात.वैतागुन खिडकीवर ओरडलो:-
"अरे, झालय तरी काय् ईथे?काल् पर्यंत तर हे दार आणि आरसा प्रेम गीत म्हणायचे.मला जरा बर वाटायचं आनंदी
जोडप्याकडे पाहुन.ह्यांना प्रायव्हसी हवी म्हणुन मी नाइट शिफ्ट सुद्धा घेतली होती ना मागे(आणि म्हणुनच लेका तुझा जन्म झाला)
काय,चाललयं तरी काय ईथे?"
खिडकीने एक स्माइल दिली.(गूढ, गमतीशीर स्माइल.खिडकी खुश आहे का उदास तेही कळेना.)
मल
छान..
मस्त रे!
छान लिहिलं आहेस ऋषीकेश!
In reply to छान लिहिलं आहेस ऋषीकेश! by चतुरंग
हेच म्हणते..
आईने के सौ टुकडे ...
छान लिहिलंय!
In reply to छान लिहिलंय! by प्रमोद देव
??
In reply to ?? by विसोबा खेचर
सहमत
In reply to सहमत by धोंडोपंत
अगदी खरं!
In reply to अगदी खरं! by विसोबा खेचर
आभार.एक छोटिशी दुरुस्ती.
In reply to आभार.एक छोटिशी दुरुस्ती. by मन
:)
In reply to आभार.एक छोटिशी दुरुस्ती. by मन
नाराज!
In reply to नाराज! by विसोबा खेचर
पहिल्यांदा जिथे पाहीला तिथे प्रतिसाद दिला.
In reply to पहिल्यांदा जिथे पाहीला तिथे प्रतिसाद दिला. by प्रमोद देव
माझं उत्तर..
छान लिहिलंय
In reply to छान लिहिलंय by मनस्वी
धन्यु!
दार आणि काच
छान.
सुंदर
मस्त लिखाण
सुरेख!
मिपाची जिन्दादिली! :)
खरच आश्चर्य वाटतं
आवडला! + काही प्रश्न
वेगळ्याच