मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

आनंद विरुद्ध कास्पारोव्ह .. सप्टेंबर १९९५... पीसीए वर्ल्ड चॅम्पियनशिप

भडकमकर मास्तर ·

चतुरंग गुरुवार, 05/01/2008 - 01:33
आमच्या लाडक्या खेळालाच हात घातलात की तुम्ही!;) धन्यवाद! हो मला ते दिवस चांगले आठवतात. आनंद हरला पण त्याआधी त्याने कास्पारोवच्या बालेकिल्ल्यात घुसून त्याला हिसका दाखवला होता! नंतर त्याचा अनुभव थोडा कमी पडला पण माझ्यासारख्या अनेक सामान्य भारतीयांच्या आशा त्याने पल्लवित केल्या हे खरे. त्यानंतरच्या पुढल्या १० वर्षात आपल्याकडे बाल खेळाडूंची फौज तयार झाली. सध्या महाराष्ट्र, आंध्र इथले खेळाडू बरीच प्रगती करीत आहेत ह्याचे फार मोठे श्रेय आनंदला द्यायला हवे. आणि आता तर तो जगज्जेता आहेच. १९९७ पासून सातत्याने जगातल्या पहिल्या तीन खेळाडूत गणना होणे म्हणजे खायची गोष्ट नाही!:) (अवांतर - आनंद बरोबरच माझा दुसरा आवडता खेळाडू मिखाईल ताल आहे. तो फार काळ जगज्जेता वगैरे नव्हता पण विलक्षण प्रतिभावंत होता. त्याच्या डावातल्या एकेक बलिदानांनी चक्रावून जायला होते. ८ ते १० खेळ्यांनंतर पटावर काय स्थिती असेल ह्याचा तो अचून अंदाज करु शके! त्याच्या एका खेळात त्याने वजिराचे बलिदान देऊन केवळ दोन घोडी पटाच्या मध्यभागातून नाचवत नेऊन प्रतिस्पर्धी राजाचा खातमा केला होता! असो. त्यावर कधीतरी लिहीन म्हणतो.) चतुरंग

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 05/01/2008 - 01:46
त्याच्या एका खेळात त्याने वजिराचे बलिदान देऊन केवळ दोन घोडी पटाच्या मध्यभागातून नाचवत नेऊन प्रतिस्पर्धी राजाचा खातमा केला होता! असो. त्यावर कधीतरी लिहीन म्हणतो.) अरे बापरे... मस्तच..लिहा लिहा ...या गेमबद्दलपण लिहा...

मन गुरुवार, 05/01/2008 - 01:35
>>म्हणजे मला चांगलं खेळता येत नाही, पण चेस येणार्‍या माणसाबरोबर जनरल बोलबच्चनगिरी करण्याइतपत चेस यायला लागलं , पुष्कळ झालं.... द्या टाळी! एकाच माळेचे दिसतोय आपण. अगदि गोखल्यांचे आर्टिकल्स वाचण्यापासुन ते आनंदवर पैज लावे पर्यंत! म्या पामराकडे "बुद्धी" आणि "बळ" दोन्हीचा अभाव्!पण उत्साहाचा नाही. गोखल्यांचे बरेच गेम्स वाचलेत. सर्वात भन्नाट म्हणजे अगदि नवखा असताना कास्परोव ने आंतर राष्ट्रिय स्पर्धेत थेट तत्कालीन प्रथित यश ग्रँड मास्टरला(बहुदा अनातोली कार्पोवच असावा तो.साल १९८५ च्या आस पास कधि तरी.) कसे चित पट केले ,ते पाहिलं तर मजा येइल. पण आनंदने तो चेस चा विश्व चषक जिंकल्यापासुन आपण बेहद्द खुश आहोत. अवांतरः- ज्या स्पर्धेत आनंद जगज्जेता झाला, त्यात टोपोलाव ला सामिल करण्यात आले नाही,ते कोणत्या निकषाखाली तेच कळले नाही. नाही तर आणखिन जोर दार लढती बघाय्ला मिळाल्या असत्या. निदान क्रॅमनिक पेक्षा तरी तो आनंद साठी "धोकादायक" सिद्ध झालाय. अवांतरः- आपण चेस्.कॉम चे सभासद आहात काय?

मन गुरुवार, 05/01/2008 - 01:59
बरेचसे अभ्यासक सार्वकालिक सर्व श्रेष्ठ खेळाडु बॉबी फिशर ला मानतात ,असे वाचले आहे. सलग काही काळ त्याचे एलो २७८० च्या आसपास होते.(ratings inflation गृहित धरले, तर हे सर्वाधिक आहे.) पण त्याच्या खेळणे एका एकी बंद का झाले तेही कळत नाहिये. आणि वेग वेगळ्या काळातील खेळाडुंची तुलना कशी काय करता येते तेही सम्जत नाहिये,कारण एलो पॉइंट्स तर शेवटी "काल सापेक्ष" असतात. म्हणजे त्या त्या काळातील ईतर प्रतिस्पर्ध्यांना तुम्ही किती दण्क्यात हरवता ,यावर ते अवलम्बुन असतील्, तर कार्किर्दीत साधारण २ दशक फरक असणार्‍या खेळाडुंची तुलना कशी काय करता येइल? (कारण एवढ्या कालावधित बहुतांश प्रतिस्पर्धी बदललेले असातील )

रामदास Sat, 05/03/2008 - 21:01
पण त्याच्या खेळणे एका एकी बंद का झाले तेही कळत नाहिये> विस -एक वर्ष गायबचं झाला. नंतर एकदा उगवला , परत गायब. या वर्षी जानेवारीत कायमचा गेला.(आइस लँड मध्ये जिथे तो २००५ पासून राह्यला गेला होता.)

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 05/01/2008 - 02:03
द्या टाळी! एकाच माळेचे दिसतोय आपण. अगदि गोखल्यांचे आर्टिकल्स वाचण्यापासुन ते आनंदवर पैज लावे पर्यंत! घ्या हो टाळी...मस्तच... आपण चेस्.कॉम चे सभासद आहात काय? होतो अशाच एका साईटचा मेम्बर मी..पूर्वी..आता जात नाही ..( घरी ब्रॊडबॆंड घेतल्यानंतर मला एकदा हे सापडले आणि मी त्यात ओळीने दोन रात्री रात्रभर चेस खेळत बसलो होतो...अट्टल जुगार्‍यासारखे झाले...पुढची मॅच तरी जिन्कू असे म्हणत म्हणत दोन्ही वेळा पहाट झाली...असल्या प्रकारांचा माझा फ़ार अतिरेक होतो अशा मी घरून नेहमी शिव्या खातो...)

अभिज्ञ गुरुवार, 05/01/2008 - 02:35
चेसची पुस्तके आणणे, रात्र रात्र गेम्स वाचत बसणे, डोक्यात चेसची चक्रे फिरत राहणे, आपले फालतु गेम्ससुद्धा लिहून काढणे, वगैरे प्रकार आम्ही अभियांत्रिकीच्या दुस-या/तिस-या वर्षाला असताना केले होते. निव्वळ वेडा झालो होतो अशाने.झपाटलेलाच म्हणा हवे तर.रात्रंदिवस डोक्यात बुद्धिबळाच्याच चाली येत रहायच्या. आमचा आणिक एक उदयोग म्हणजे रविवार टाईम्स ~ओफ इंडिया मधला प्रवीण ठिपसे ह्यांनि दिलेला बुद्धिबळातला डाव सोडवणे. तो हि एक नाद लागला होता. ते सदर बहुतेक अजुनहि चालु आहे.(पण आमचा हा नाद सुटून बरीच वर्षे झालि आता.) भडकमकर ,आपण दिलेल्या दुव्यांबद्दल धन्यवाद. चतुरंगजी, त्याच्या एका खेळात त्याने वजिराचे बलिदान देऊन केवळ दोन घोडी पटाच्या मध्यभागातून नाचवत नेऊन प्रतिस्पर्धी राजाचा खातमा केला होता! असो. त्यावर कधीतरी लिहीन म्हणतो. वा वा! तुम्ही तो "डाव" लिहाच आता लवकर. निश्चितच वाचायला आवडेल. अबब

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 05/01/2008 - 02:42
http://www.india-today.com/itoday/06101997/sport.html १९९७ च्या इन्डिया टूडेतला लेख आहे हा... यात आनंद आपण १९९५ मध्ये का हरलो याचं विश्लेषण करतो..हा एक उत्तम लेख आहे... (यात आनंदची अभ्यासाची पद्धत लिहिली आहे, त्याच्या अचाट मेमरीची टेस्ट घेतलेली आहे... वाचनीय)

रामदास गुरुवार, 05/01/2008 - 08:03
मिपा वर समानधर्मा भेटल्याचा आनंद आज झाला. फिशरच्या गेमची आठवण झाली. टाइम मशीन मध्ये बसून परत ३५ वर्षं मागे गेलो.आठवणीनी चष्म्यावर धुकं दाटलं. अमेरीकन स्वातंत्र्यवाद आणि रशिअन दडपशाही यांच्यातली लढत आठवली. हा लेख एक सुन्दर ओपनींग आहे. चला पटाच्या मध्यावर जाउ या. कालोह्यपी निरवधी विपुला च प्रुथ्वी. कोपी अस्ती मम समानधर्मा. (चूका दुरुस्त कराव्या. न्यून ते पुरते करावे.)

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 05/01/2008 - 15:18
हा लेख एक सुन्दर ओपनींग आहे. चला पटाच्या मध्यावर जाउ या. काय बोललात ... =D> +१

स्वाती दिनेश गुरुवार, 05/01/2008 - 14:06
आनंद वरचा लेख आवडला, चतुरंगजी, तुमच्या लेखाची फार वाट पहायला लावू नका,लवकर लिहा,वाचायला उत्सुक :) स्वाती

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 17:37
वा वा! बुद्धीबळ हा आमचाही अत्यंत आवडता खेळ आहे. भडकमकरांनी दिलेले दोन्ही दुवे छान आहेत... आपला, (बुद्धीबळप्रेमी व कास्पारावभक्त!) तात्या.

मन गुरुवार, 05/01/2008 - 17:46
अहो वाचता काय? पहिली मूव खेळली आहे ना आता? आता टाका की ई५ (किंवा तुम्हाला योग्य वाटेल ती मूव) येउ द्यात पुढला लेख्.आमचंही तेवढचं शिकणं होइल.

चतुरंग गुरुवार, 05/01/2008 - 01:33
आमच्या लाडक्या खेळालाच हात घातलात की तुम्ही!;) धन्यवाद! हो मला ते दिवस चांगले आठवतात. आनंद हरला पण त्याआधी त्याने कास्पारोवच्या बालेकिल्ल्यात घुसून त्याला हिसका दाखवला होता! नंतर त्याचा अनुभव थोडा कमी पडला पण माझ्यासारख्या अनेक सामान्य भारतीयांच्या आशा त्याने पल्लवित केल्या हे खरे. त्यानंतरच्या पुढल्या १० वर्षात आपल्याकडे बाल खेळाडूंची फौज तयार झाली. सध्या महाराष्ट्र, आंध्र इथले खेळाडू बरीच प्रगती करीत आहेत ह्याचे फार मोठे श्रेय आनंदला द्यायला हवे. आणि आता तर तो जगज्जेता आहेच. १९९७ पासून सातत्याने जगातल्या पहिल्या तीन खेळाडूत गणना होणे म्हणजे खायची गोष्ट नाही!:) (अवांतर - आनंद बरोबरच माझा दुसरा आवडता खेळाडू मिखाईल ताल आहे. तो फार काळ जगज्जेता वगैरे नव्हता पण विलक्षण प्रतिभावंत होता. त्याच्या डावातल्या एकेक बलिदानांनी चक्रावून जायला होते. ८ ते १० खेळ्यांनंतर पटावर काय स्थिती असेल ह्याचा तो अचून अंदाज करु शके! त्याच्या एका खेळात त्याने वजिराचे बलिदान देऊन केवळ दोन घोडी पटाच्या मध्यभागातून नाचवत नेऊन प्रतिस्पर्धी राजाचा खातमा केला होता! असो. त्यावर कधीतरी लिहीन म्हणतो.) चतुरंग

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 05/01/2008 - 01:46
त्याच्या एका खेळात त्याने वजिराचे बलिदान देऊन केवळ दोन घोडी पटाच्या मध्यभागातून नाचवत नेऊन प्रतिस्पर्धी राजाचा खातमा केला होता! असो. त्यावर कधीतरी लिहीन म्हणतो.) अरे बापरे... मस्तच..लिहा लिहा ...या गेमबद्दलपण लिहा...

मन गुरुवार, 05/01/2008 - 01:35
>>म्हणजे मला चांगलं खेळता येत नाही, पण चेस येणार्‍या माणसाबरोबर जनरल बोलबच्चनगिरी करण्याइतपत चेस यायला लागलं , पुष्कळ झालं.... द्या टाळी! एकाच माळेचे दिसतोय आपण. अगदि गोखल्यांचे आर्टिकल्स वाचण्यापासुन ते आनंदवर पैज लावे पर्यंत! म्या पामराकडे "बुद्धी" आणि "बळ" दोन्हीचा अभाव्!पण उत्साहाचा नाही. गोखल्यांचे बरेच गेम्स वाचलेत. सर्वात भन्नाट म्हणजे अगदि नवखा असताना कास्परोव ने आंतर राष्ट्रिय स्पर्धेत थेट तत्कालीन प्रथित यश ग्रँड मास्टरला(बहुदा अनातोली कार्पोवच असावा तो.साल १९८५ च्या आस पास कधि तरी.) कसे चित पट केले ,ते पाहिलं तर मजा येइल. पण आनंदने तो चेस चा विश्व चषक जिंकल्यापासुन आपण बेहद्द खुश आहोत. अवांतरः- ज्या स्पर्धेत आनंद जगज्जेता झाला, त्यात टोपोलाव ला सामिल करण्यात आले नाही,ते कोणत्या निकषाखाली तेच कळले नाही. नाही तर आणखिन जोर दार लढती बघाय्ला मिळाल्या असत्या. निदान क्रॅमनिक पेक्षा तरी तो आनंद साठी "धोकादायक" सिद्ध झालाय. अवांतरः- आपण चेस्.कॉम चे सभासद आहात काय?

मन गुरुवार, 05/01/2008 - 01:59
बरेचसे अभ्यासक सार्वकालिक सर्व श्रेष्ठ खेळाडु बॉबी फिशर ला मानतात ,असे वाचले आहे. सलग काही काळ त्याचे एलो २७८० च्या आसपास होते.(ratings inflation गृहित धरले, तर हे सर्वाधिक आहे.) पण त्याच्या खेळणे एका एकी बंद का झाले तेही कळत नाहिये. आणि वेग वेगळ्या काळातील खेळाडुंची तुलना कशी काय करता येते तेही सम्जत नाहिये,कारण एलो पॉइंट्स तर शेवटी "काल सापेक्ष" असतात. म्हणजे त्या त्या काळातील ईतर प्रतिस्पर्ध्यांना तुम्ही किती दण्क्यात हरवता ,यावर ते अवलम्बुन असतील्, तर कार्किर्दीत साधारण २ दशक फरक असणार्‍या खेळाडुंची तुलना कशी काय करता येइल? (कारण एवढ्या कालावधित बहुतांश प्रतिस्पर्धी बदललेले असातील )

रामदास Sat, 05/03/2008 - 21:01
पण त्याच्या खेळणे एका एकी बंद का झाले तेही कळत नाहिये> विस -एक वर्ष गायबचं झाला. नंतर एकदा उगवला , परत गायब. या वर्षी जानेवारीत कायमचा गेला.(आइस लँड मध्ये जिथे तो २००५ पासून राह्यला गेला होता.)

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 05/01/2008 - 02:03
द्या टाळी! एकाच माळेचे दिसतोय आपण. अगदि गोखल्यांचे आर्टिकल्स वाचण्यापासुन ते आनंदवर पैज लावे पर्यंत! घ्या हो टाळी...मस्तच... आपण चेस्.कॉम चे सभासद आहात काय? होतो अशाच एका साईटचा मेम्बर मी..पूर्वी..आता जात नाही ..( घरी ब्रॊडबॆंड घेतल्यानंतर मला एकदा हे सापडले आणि मी त्यात ओळीने दोन रात्री रात्रभर चेस खेळत बसलो होतो...अट्टल जुगार्‍यासारखे झाले...पुढची मॅच तरी जिन्कू असे म्हणत म्हणत दोन्ही वेळा पहाट झाली...असल्या प्रकारांचा माझा फ़ार अतिरेक होतो अशा मी घरून नेहमी शिव्या खातो...)

अभिज्ञ गुरुवार, 05/01/2008 - 02:35
चेसची पुस्तके आणणे, रात्र रात्र गेम्स वाचत बसणे, डोक्यात चेसची चक्रे फिरत राहणे, आपले फालतु गेम्ससुद्धा लिहून काढणे, वगैरे प्रकार आम्ही अभियांत्रिकीच्या दुस-या/तिस-या वर्षाला असताना केले होते. निव्वळ वेडा झालो होतो अशाने.झपाटलेलाच म्हणा हवे तर.रात्रंदिवस डोक्यात बुद्धिबळाच्याच चाली येत रहायच्या. आमचा आणिक एक उदयोग म्हणजे रविवार टाईम्स ~ओफ इंडिया मधला प्रवीण ठिपसे ह्यांनि दिलेला बुद्धिबळातला डाव सोडवणे. तो हि एक नाद लागला होता. ते सदर बहुतेक अजुनहि चालु आहे.(पण आमचा हा नाद सुटून बरीच वर्षे झालि आता.) भडकमकर ,आपण दिलेल्या दुव्यांबद्दल धन्यवाद. चतुरंगजी, त्याच्या एका खेळात त्याने वजिराचे बलिदान देऊन केवळ दोन घोडी पटाच्या मध्यभागातून नाचवत नेऊन प्रतिस्पर्धी राजाचा खातमा केला होता! असो. त्यावर कधीतरी लिहीन म्हणतो. वा वा! तुम्ही तो "डाव" लिहाच आता लवकर. निश्चितच वाचायला आवडेल. अबब

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 05/01/2008 - 02:42
http://www.india-today.com/itoday/06101997/sport.html १९९७ च्या इन्डिया टूडेतला लेख आहे हा... यात आनंद आपण १९९५ मध्ये का हरलो याचं विश्लेषण करतो..हा एक उत्तम लेख आहे... (यात आनंदची अभ्यासाची पद्धत लिहिली आहे, त्याच्या अचाट मेमरीची टेस्ट घेतलेली आहे... वाचनीय)

रामदास गुरुवार, 05/01/2008 - 08:03
मिपा वर समानधर्मा भेटल्याचा आनंद आज झाला. फिशरच्या गेमची आठवण झाली. टाइम मशीन मध्ये बसून परत ३५ वर्षं मागे गेलो.आठवणीनी चष्म्यावर धुकं दाटलं. अमेरीकन स्वातंत्र्यवाद आणि रशिअन दडपशाही यांच्यातली लढत आठवली. हा लेख एक सुन्दर ओपनींग आहे. चला पटाच्या मध्यावर जाउ या. कालोह्यपी निरवधी विपुला च प्रुथ्वी. कोपी अस्ती मम समानधर्मा. (चूका दुरुस्त कराव्या. न्यून ते पुरते करावे.)

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 05/01/2008 - 15:18
हा लेख एक सुन्दर ओपनींग आहे. चला पटाच्या मध्यावर जाउ या. काय बोललात ... =D> +१

स्वाती दिनेश गुरुवार, 05/01/2008 - 14:06
आनंद वरचा लेख आवडला, चतुरंगजी, तुमच्या लेखाची फार वाट पहायला लावू नका,लवकर लिहा,वाचायला उत्सुक :) स्वाती

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 17:37
वा वा! बुद्धीबळ हा आमचाही अत्यंत आवडता खेळ आहे. भडकमकरांनी दिलेले दोन्ही दुवे छान आहेत... आपला, (बुद्धीबळप्रेमी व कास्पारावभक्त!) तात्या.

मन गुरुवार, 05/01/2008 - 17:46
अहो वाचता काय? पहिली मूव खेळली आहे ना आता? आता टाका की ई५ (किंवा तुम्हाला योग्य वाटेल ती मूव) येउ द्यात पुढला लेख्.आमचंही तेवढचं शिकणं होइल.
लेखनविषय:
क्रीडा
लेखनप्रकार
प्रकटन
विचार
आस्वाद
माध्यमवेध
अनुभव
विरंगुळा
3

श्रध्दा

भावना ·

चेतन गुरुवार, 05/01/2008 - 10:31
कवीता चांगली जमलेयं लगे रहो चेतन अवांतरः ही श्रध्दा कोण आहे

काळा_पहाड Sun, 05/04/2008 - 17:13
:/ चांगला प्रयत्न. मात्र विषय हाताळताना भावनांचा गोंधळ उडालाय. अधिक स्पष्टतेची आवश्यकता.

चेतन गुरुवार, 05/01/2008 - 10:31
कवीता चांगली जमलेयं लगे रहो चेतन अवांतरः ही श्रध्दा कोण आहे

काळा_पहाड Sun, 05/04/2008 - 17:13
:/ चांगला प्रयत्न. मात्र विषय हाताळताना भावनांचा गोंधळ उडालाय. अधिक स्पष्टतेची आवश्यकता.
लेखनविषय:
कविता
वाङ्मय
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
प्रतिभा
विरंगुळा
श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते, माणसामधले माणुसपण जाते जगण्यामधले जीवन जाते माणसाविना माणसाचे खरचं का कुठे काही अडते ? श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते, मनाची कवाडे भकास होतात श्रध्देच मन निराश होते प्रेमाला माणुस पारखा होतो पण कुणाला असा किती फरक पडतो ? श्रध्दा कुणावरही असु शकते, देवावर मानवावर अथवा भावनांवर पण श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते, देव , माणुस भावना सगळेच

स्वय॑पाक घरातील घडामोडी

शितल ·

llपुण्याचे पेशवेll Wed, 04/30/2008 - 21:07
म्हणजे तुम्ही केलेला जाम इतका जाम झाला होता कि ढवळायला घेतलेला चमचा पण त्यात जाम झाला. :)) तसा चहात साखर समजून मीठ घालायचा अनुभव माझ्याही गाठीशी आहे. पुण्याचे पेशवे

भावना Wed, 04/30/2008 - 23:28
अग शितल, तु निदान पदार्थ तरी बनविलेस . मी तर दुधापासुण कोळ्सा ही पाकक्रुती अनेकदा बनविली आहे. आमच्या 'ह्यांच्या' मते हा पदार्थ मला उत्तम जमतो !!!

प्रभाकर पेठकर Wed, 04/30/2008 - 23:46
आत्ताच दोन दिवसांपूर्वी हराभरा कबाब करावयास घेतले होते पण चुकून पाणी जास्त झाले आणि भज्यांचे पीठ तयार झाले. शेवटी, हरीभरी भजी बनवून वेळ साजरी केली. नवीन लग्न झाले होते तेंव्हा कधी कधी माझी सुविद्य पत्नी जी भाजी बनवायची ती पुढील पैकी २ वर्गात मोडायची. १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... १) घे मेल्या भाजी म्हणजे खूप दिवस आग्रह केला की भोपळी मिरच्यांची पिठ लाऊन भाजी कर एकदा. की एक दिवशी ताटात ती भाजी यायची. ओळखू यायची की ही भोपळी मिरच्यांची पिठ लावून केलेली भाजी आहे. पण, त्याचे रंग, रूप, पोत पाहता ती घे मेल्या भाजी आहे हे सहज लक्षात यायचे. २) ओळखा पाहू भाजी ही सर्व साधारणपणे कुठल्या तरी पाककलेच्या पुस्तकातून वाचलेली टोट्टली नवीनच भाजी असायची. पानात वाढलेला पदार्थ हा काय आहे ह्या विचारातच जेवण संपायचे. त्याला मी ओळखापाहू भाजी असे नांव ठेवले होते. असो.

भाग्यश्री Wed, 04/30/2008 - 23:49
मी एकदा साबूदाणा खिचडी करायला गेले.. आणि सगळं छान केलं, पण काय अवदसा आठवली, आणि मी त्यात धण्याची पावडर टाकली.. :( विनाशकाले विपरीत बुद्धी दुसरं काय.. नेहेमी करायचे मी खिचडी, आणि छान करायचे.. पण इथे नवर्‍याला इम्प्रेस करायला गेले, न मेजर फसले! अतिशय घाण चव येते... सगळी खिचडी फेकून द्यावी लागली.... :( पोळीचा पापड्,भाज्या तेलात पोहतायत वगैरे नेहेमीच्या (अ)यशस्वी प्रयोगांनंतर आता जरा अन्नपुर्णा देवी प्रसन्न झालीय बहुधा.. सद्ध्या इतकं वाईट नाही बिघडत आहे काही... टच वूड !

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 07:52
नेहेमीच्या (अ)यशस्वी प्रयोगांनंतर आता जरा अन्नपुर्णा देवी प्रसन्न झालीय बहुधा.. सद्ध्या इतकं वाईट नाही बिघडत आहे काही... टच वूड ! चला! बरं आहे. कधी जेवायला येऊ तेवढं बोल! :)

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 00:12
>> आयला मला वाटतं पाककलेचे वर्ग सुरू करावेत, जोरदार चालतील.... हो हो एकदम फसक्लास चालतील, आणि सगळे पतीदेव (ज्या॑च्या बायका सुगरण नाहीत) त्या॑ची ना॑वे स्वतः हुन टाकतील. बाकी तुमची घे मेल्या भाजी आणि ओळखा पाहु भाजी मस्तच ! >>>आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! तुमची ही प्रार्थना अन्नपूर्णा आईच्या चरणी रुचु होईल, आता आईच ती लेकीला लेकीला सावरायला येईलच.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 05/01/2008 - 00:17
>>>आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! तुमची ही प्रार्थना अन्नपूर्णा आईच्या चरणी रुचु होईल, आता आईच ती लेकीला लेकीला सावरायला येईलच. प्रेषक व्यंकट ( बुध, 04/30/2008 - 23:28) . आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! व्यंकट वरील पुराव्यावरून हेच सिद्ध होते की, ही प्रार्थना माझी नसून श्री. व्यंकट ह्यांची आहे.

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 00:23
>>>तु निदान पदार्थ तरी बनविलेस . मी तर दुधापासुण कोळ्सा ही पाकक्रुती अनेकदा बनविली आहे. :)) >>>आमच्या 'ह्यांच्या' मते हा पदार्थ मला उत्तम जमतो !!! भावना तु एक पायरी पुढे आहेस, मी त्या दुधाची बासु॑दी बनवत होते. :D आणि मी तर फोडणीला इतकी भीत असे की तेल गरम झाल्यावर त्यात मोहरी जीरे, मिरची टाके आणि खाली बसे कारण त्या कधी कधी उडतात, मिरचीच्या बीया तर माझ्या तोडा॑वरच उडत, पण आता सफाईतदारपणे फोडणी टाकते.

वरदा गुरुवार, 05/01/2008 - 00:25
नवीन लग्न झाले होते तेंव्हा कधी कधी माझी सुविद्य पत्नी जी भाजी बनवायची ती पुढील पैकी २ वर्गात मोडायची. १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... =))

वरदा गुरुवार, 05/01/2008 - 00:30
आयला मला वाटतं पाककलेचे वर्ग सुरू करावेत, जोरदार चालतील.... कधी काढताय क्लास? प्लीज ऑनलाईन काढा मी तुमची पहिली विद्यार्थिनी असणार हे नक्की..... :W स्वगतः चला तात्यांना जेवायला बोलवण्याआधी काही शिकायला जमलं तर बरंच...... ;)

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 07:53
स्वगतः चला तात्यांना जेवायला बोलवण्याआधी काही शिकायला जमलं तर बरंच...... लवकर शिकून घे, वाट पाहतोय.... :)

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 00:31
>>>आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! तुमची ही प्रार्थना अन्नपूर्णा आईच्या चरणी रुचु होईल, आता आईच ती लेकीला लेकीला सावरायला येईलच. प्रेषक व्यंकट ( बुध, 04/30/2008 - 23:28) . आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! व्यंकट >>>वरील पुराव्यावरून हेच सिद्ध होते की, ही प्रार्थना माझी नसून श्री. व्यंकट ह्यांची आहे. हो तुम्ही ते छान सिध्द केले आहे, मला माहित आहे मी एकाच प्रतिक्रियेत टाकल ते. मला माफ करा.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 05/01/2008 - 08:32
मला माफ करा. अरे...! माफी वगैरे काय मागताय? तुम्ही कोर्ट-कचेरीतील माणसं, म्हंटलं पुराव्यानीशी बोलावं. बाकी काही नाही.

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 01:16
मला आठवते,लहानपणी आमच्या शेजारच्या घरातील दोन मुली व त्याचा भाऊ त्याचा दिवाळीचा फराळातील, रव्याचा लाडु आणि श॑करपाळी ते खलबत्यामध्ये कुटुन खाताना पाहिले आहे. आणि माझ्या मावशीचे बेसनाचे लाडु तर तुप खुप घातल्यामुळे पातळ होऊन उचललाकी त्याचा आकार बदलत असे.

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 07:53
दोन मुली व त्याचा भाऊ त्याचा दिवाळीचा फराळातील, रव्याचा लाडु आणि श॑करपाळी ते खलबत्यामध्ये कुटुन खाताना पाहिले आहे. हा हा हा! :)) बाकी शितल, तुझेही स्वयंपाकघरातले सगळेच किस्से मस्त आहेत... :) तात्या.

इनोबा म्हणे गुरुवार, 05/01/2008 - 02:18
एकदा फोडणीत मोहरी समजुन नाचणी टाकली होती, तेल समजुन काकवीनेही फोडणी दिल्याचा अनुभव पाठीशी आहे. विसराळू नवरा आणि वेंधळी बायको! :O कसा संसार करतात देव जाणे! देवा यांचे कालवण कर.स्वारी....स्वारी...! कल्याण कर. १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... मी समस्त मिपाकरांतर्फे पेठकरकाकांना 'खाद्य क्रांतीकारक' हा पुरस्कार बहाल करतो. अहो पोट आहे तोवर ह्या धंद्याला मरण नाही. इथे कधीही मंदी नसते! चूक. रंगराव,आमच्या बाजूची मंदी(सौ.मंदाकीनी कोपरखळे) गेली कित्येक वर्षे खानावळीच्या धंद्यात आहे. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

अभिज्ञ गुरुवार, 05/01/2008 - 03:12
+१ लै भारी.:) विसराळू नवरा आणि वेंधळी बायको! कसा संसार करतात देव जाणे! देवा यांचे कालवण कर.स्वारी....स्वारी...! कल्याण कर. अहो पोट आहे तोवर ह्या धंद्याला मरण नाही. इथे कधीही मंदी नसते! चूक. रंगराव,आमच्या बाजूची मंदी(सौ.मंदाकीनी कोपरखळे) गेली कित्येक वर्षे खानावळीच्या धंद्यात आहे. :):):):):) अबब.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 05/01/2008 - 08:38
इनोबा म्हणेजी, मी समस्त मिपाकरांतर्फे पेठकरकाकांना 'खाद्य क्रांतीकारक' हा पुरस्कार बहाल करतो. धन्यवाद. तसा मी ' खादाड क्रांतिकारक ' हा पुरस्कारही आनंदाने स्विकारला असता.

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 17:40
>>एकदा फोडणीत मोहरी समजुन नाचणी टाकली होती, तेल समजुन काकवीनेही फोडणी दिल्याचा अनुभव पाठीशी आहे. >>विसराळू नवरा आणि वेंधळी बायको! कसा संसार करतात देव जाणे! देवाने डोके लावुन आमची गाठ घातली आहे, मी काही वे॑धळापण केला तरी त्याच्या लक्षात रहात नाही, हीच तर ग॑मत आहे. >>देवा यांचे कालवण कर.स्वारी....स्वारी...! कल्याण कर. बाकी तुझ्या भाषेत कालवण, आमच्या साठी कल्याण, ही आमच्यासाठी देवाकडे प्रार्थना केलीस त्या बद्दल मी तुला एकदा आमच्या घरी जेवायला बोलावेण हे, ते धाडस मात्र तु करायला हवे. :D

इनोबा म्हणे Fri, 05/02/2008 - 02:03
ही आमच्यासाठी देवाकडे प्रार्थना केलीस त्या बद्दल मी तुला एकदा आमच्या घरी जेवायला बोलावेण हे, ते धाडस मात्र तु करायला हवे. सपशेल माघार. :T कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

पिवळा डांबिस गुरुवार, 05/01/2008 - 03:27
आम्ही स्वतः स्वयंपाकघरात फक्त चहा बनवू शकतो, त्यामुळे स्वतःचा असा काही अनुभव देता येत नाही.:) आणि आम्ही एका फर्मास कायस्थ पोरीबरोबर संसार मांडलेला असल्याने पदार्थ चुकण्याचा प्रकार कधी अनुभवला नाही इतक्या वर्षांत!! सुगरण नसणार्‍या कायस्थ मुली देव जन्मालाच घालत नाही! कदाचित कधी काही बिघडलंच तर त्या त्याचा दुसराच पदार्थ बनवत असाव्या, असा फक्कड की खाणार्‍याला पत्ताही लागत नाही!!:) परमेश्वराच्या कृपेत चिंब न्हाऊन निघालेला, पिवळा डांबिस

जयवी गुरुवार, 05/01/2008 - 11:15
शितल...एकदम जबरी अनुभव आहेत हं तुझे..... :) १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... हे तर सॉलीडच ;) माझं म्हणाल तर मी लग्नाआधी कधी चहा सुद्धा केला नव्हता..... पण लग्नानंतर मला आईशप्पथ कधीच असा भयंकर अनुभव आला नाही हो.......!! जे पण केलं ना......ते मस्तच झालं ;) (आता नवर्‍याची साक्ष काढू नका म्हणजे झालं :D )

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 17:33
>>>माझं म्हणाल तर मी लग्नाआधी कधी चहा सुद्धा केला नव्हता..... पण लग्नानंतर मला आईशप्पथ कधीच असा भयंकर अनुभव आला नाही हो.......!! जे पण केलं ना......ते मस्तच झालं (आता >>>नवर्‍याची साक्ष काढू नका म्हणजे झालं ) जयवी ताई तुमच्या नवर्‍या॑ची साक्षच आता घेतली पाहिजे. तुमच्या डोळ्या॑च्या धाकात त्या॑नी कुठलेही पदार्थ मस्त मानुन घेतले. ;)

स्वाती दिनेश गुरुवार, 05/01/2008 - 13:19
स्वयंपाकातल्या घडामोडी बाकी मस्तच आहेत,एक किस्सा माझाही- एकदा कॉलेजच्या सुट्टीत मला रव्याच्या वड्या करायची हु़क्की आली,काहीतरी बिनसले आणि वड्यांचे मिश्रण घट्टच होईना,मी त्यात बेसन घातले,तरी तसेच.. शेवटी तो रवा बेसनाचा वेलची जायफळ घातलेला चिकचिकीत गोळा तयार झाला,वडी पडायचे नाव नाही.आई ,बाबा नात्यातल्या लग्नाला बाहेरगावी गेले होते आणि मी आणि बहिण तिथे जायचे टाळून घरात हे असले उद्योग करत बसलो होतो.ते घरी यायच्या आत त्या प्रकरणाचा निकाल लावायचा होता..आमच्या सुपिक डोक्यातून आयडीया निघाली आणि आम्ही त्याचे सारण भरुन पोळ्या केल्या.बिघाडाचा पत्ता लागू न देता 'स्पेशल डिश 'म्हणूनआमच्या २ 'बकासूर भाऊमंडळी'ना खाऊ घातल्या .त्या पोळ्या खरोखरच 'उच्च' झाल्या होत्या.(झाल्या खर्‍या!)त्यामुळे त्यांनी पण चढा ओढीने खाल्ल्या. कधीतरी असेच परत एकदा भाऊरायाने त्या पोळीची फर्माईश केली तेव्हा त्याला म्हटले आता माहित नाही परत तशा पोळ्या करता येतील की नाही ते,त्यासाठी 'वड्या बिघडणे 'हा कच्चा माल लागतो. कदाचित कधी काही बिघडलंच तर त्या त्याचा दुसराच पदार्थ बनवत असाव्या, असा फक्कड की खाणार्‍याला पत्ताही लागत नाही!! काही काही 'भटणी ' पण असतात हो अशा.. स्वाती

पिवळा डांबिस Fri, 05/02/2008 - 10:08
काही काही 'भटणी ' पण असतात हो अशा.. जरूर असतील ना! आमची काहीच हरकत नाही हो!:) आम्हाला त्यांचा अनुभव नाही इतकंच. आम्ही आमचा अनुभव कथन केला.. पण मिपावर तुम्हाला जर अशी गुलबकावली आढळली तर कळवा!!!:) समस्त मिपामैत्रिणींनो, प्लीज, प्लीज, प्लीज प्लीज ह्.घ्या. -खट्याळ डांबिस

वरदा गुरुवार, 05/01/2008 - 18:06
कदाचित कधी काही बिघडलंच तर त्या त्याचा दुसराच पदार्थ बनवत असाव्या, असा फक्कड की खाणार्‍याला पत्ताही लागत नाही!! काही काही 'भटणी ' पण असतात हो अशा.. मी उकडीचे मोदक करायला घेतले होते इथे आल्यावर..वळले जातच नव्हते....कळी पाडायला गेलं की तुटायचे..मग मी उकडीच्या करंज्या केल्या.. नवर्‍याला सांगितलं ही मोदकांसारखीच नवीन डीश आहे...चव तर तीच लागली त्याला काही कळ्ळं नाही... ;)

धमाल मुलगा Fri, 05/02/2008 - 15:27
बर्‍याचदा मी आणि माझा चुलत भाऊ असे दोघं मिळून काकू ऑफिसातून परत येण्याच्या वेळी कांदेपोहे करत असु! प्रत्येकवेळी आमचा ठरलेला वाद "सुज्या, आपल्याला कांदेपोहे करायचेत कांदेदाणे नाही" इति अस्मादिक. "भैय्या, इतक्या कांद्यातून पोहे वेचून काढून खावे लागणार" इति बंधूराज. आणि अश्या वादातून बडबड करताकरता (म्हणजेच पाचकळ इनोद हो!) फोडणीत कधी दाणे घालायचेच विसरुन जायचो तर कधी कांदा! एकदा तर दोन्ही विसरलो आणि आमच्या बिचार्‍या काकूनं पोह्यांबरोबर कच्चे दाणे आणि कच्चा कांदा खाल्ला :( बाकी, इथल्या समस्त बायांची मनमोकळी कबूली वाचून समस्त अविवाहित बापयगड्यांहो, पदार्थासंदर्भातले ह्यांचे टिपिकल डायलॉग्ज लक्षात ठेवा...पुढं कामाला येतील :) पेठकर काका, १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... दोन्ही अनुभव गाठीशी बांधून आहोत :) फक्त नावं सुचली नव्हती....आभारी आहे...नावांची ओळख करुन दिल्याबद्दल!!!!

प्रभाकर पेठकर Fri, 05/02/2008 - 18:23
धमाल मुला, कांदे किंवा दाणे किंवा दोन्ही फोडणीत टाकायचे विसरलास तरी काळजी करायला नको. कांदे किंवा दाणे किंवा दोन्ही वेगळ्या फ्रायपॅन मध्ये कमीत कमी तेलावर परतायचे आणि तयार पोह्यात मिसळायचे . परतताना किंचित हळद टाकायची म्हणजे ते पोह्यात बेमालूम मिसळून जातात. वरून ओलं खोबरं, कोथिंबीर, लिंबू ह्यांचा मेक् अप केला की सजली डिश तुमची. (कौतुक करून घ्यायला).

शितल Fri, 05/02/2008 - 18:16
प्रतिसादा बद्दल मनापासुन सर्वा॑चे आभार. पदार्थ मजेशिर बनण्याचे अनुभव काहीच्या पाठीशी आहेत, वाचुन बरे वाटले, मी त्यात एकटी नाही , पण माझ्या जरा जास्त होतात इतकेच, आता मला स्वय॑पाक करण्यात धीर येत आहे मी हल्ली घरीच असल्यामुळे मला वेग वेगळे पदार्थ बनवण्यात मजा वाटत आहे.

झकासराव Sat, 05/03/2008 - 18:12
उप्पीट करताना दोन ग्लास जास्त पाणी घालुन ते आटण्याची अतोनात वाट पाहिली आहे का??? मी पाहिली आहे आणि ते आटत नाहिये म्हणुन मी रव्याची तिखट खीर म्हणुन तो प्रकार खाल्ला आहे. :) एकदा भात करायचा होता. मग एकट्यासाठी कशाला कुकर म्हणून तसाच एका पातेल्यात ठेवला. मला तर आधीचा अशा प्रकारे भात करण्याचा अनुभव नव्हता. मग काय वरुन पाणीदार आणि भांड्याच्या खालच्या बाजुला करपलेला भात ढकलला पोटात. :)

देवदत्त Sat, 05/03/2008 - 18:57
आणि ते आटत नाहिये म्हणुन मी रव्याची तिखट खीर म्हणुन तो प्रकार खाल्ला आहे. अहो, अशा प्रसंगातूनच तर खाण्याचे नवीन नवीन प्रकार तयार होतात व आपण मग काहीवेळा ते टीव्हीवर खाण्याच्या कार्यक्रमात किंवा पुस्तकात पाहतो. ह्यावरून आठवले. बंगळुरला असताना मी आणि माझ्या शेजारच्या खोलीतील मुलगा रविवारी खोलीतच नाश्ता बनवायचो. म्हणजे तो शिजवायचा, बाकी मदत मी करायचो. त्यामुळे पोहे/कांदा आणणे हे काम माझ्याकडे होते. एकदा मी आंघोळ झाल्यावर त्याच्याकडे गेलो तर तो म्हणाला, 'अरे बघ काय झालेय?'. पाहतो तर पोह्यांचा लगदा शिजत होता. तो म्हणाला, 'मी पोहे भिजत ठेवले होते नंतर शिजविताना असे झाले.' मला कळले की त्याने जाड्या पोह्यांऐवजी पातळ (कागदी पोहेही म्हणतात ना त्याला?) पोहे आणले असतील दुकानातून. (तिकडे पोह्यांना अवलक्की म्हणतात. ते सांगून मग हातात दिल्यावर सांगावे लागे की हे नाही दुसरे. B) ) मग त्या मित्राला सांगितले काय ते, व म्हणालो ह्याला आपण उपमा समजून खाऊया :)

llपुण्याचे पेशवेll Wed, 04/30/2008 - 21:07
म्हणजे तुम्ही केलेला जाम इतका जाम झाला होता कि ढवळायला घेतलेला चमचा पण त्यात जाम झाला. :)) तसा चहात साखर समजून मीठ घालायचा अनुभव माझ्याही गाठीशी आहे. पुण्याचे पेशवे

भावना Wed, 04/30/2008 - 23:28
अग शितल, तु निदान पदार्थ तरी बनविलेस . मी तर दुधापासुण कोळ्सा ही पाकक्रुती अनेकदा बनविली आहे. आमच्या 'ह्यांच्या' मते हा पदार्थ मला उत्तम जमतो !!!

प्रभाकर पेठकर Wed, 04/30/2008 - 23:46
आत्ताच दोन दिवसांपूर्वी हराभरा कबाब करावयास घेतले होते पण चुकून पाणी जास्त झाले आणि भज्यांचे पीठ तयार झाले. शेवटी, हरीभरी भजी बनवून वेळ साजरी केली. नवीन लग्न झाले होते तेंव्हा कधी कधी माझी सुविद्य पत्नी जी भाजी बनवायची ती पुढील पैकी २ वर्गात मोडायची. १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... १) घे मेल्या भाजी म्हणजे खूप दिवस आग्रह केला की भोपळी मिरच्यांची पिठ लाऊन भाजी कर एकदा. की एक दिवशी ताटात ती भाजी यायची. ओळखू यायची की ही भोपळी मिरच्यांची पिठ लावून केलेली भाजी आहे. पण, त्याचे रंग, रूप, पोत पाहता ती घे मेल्या भाजी आहे हे सहज लक्षात यायचे. २) ओळखा पाहू भाजी ही सर्व साधारणपणे कुठल्या तरी पाककलेच्या पुस्तकातून वाचलेली टोट्टली नवीनच भाजी असायची. पानात वाढलेला पदार्थ हा काय आहे ह्या विचारातच जेवण संपायचे. त्याला मी ओळखापाहू भाजी असे नांव ठेवले होते. असो.

भाग्यश्री Wed, 04/30/2008 - 23:49
मी एकदा साबूदाणा खिचडी करायला गेले.. आणि सगळं छान केलं, पण काय अवदसा आठवली, आणि मी त्यात धण्याची पावडर टाकली.. :( विनाशकाले विपरीत बुद्धी दुसरं काय.. नेहेमी करायचे मी खिचडी, आणि छान करायचे.. पण इथे नवर्‍याला इम्प्रेस करायला गेले, न मेजर फसले! अतिशय घाण चव येते... सगळी खिचडी फेकून द्यावी लागली.... :( पोळीचा पापड्,भाज्या तेलात पोहतायत वगैरे नेहेमीच्या (अ)यशस्वी प्रयोगांनंतर आता जरा अन्नपुर्णा देवी प्रसन्न झालीय बहुधा.. सद्ध्या इतकं वाईट नाही बिघडत आहे काही... टच वूड !

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 07:52
नेहेमीच्या (अ)यशस्वी प्रयोगांनंतर आता जरा अन्नपुर्णा देवी प्रसन्न झालीय बहुधा.. सद्ध्या इतकं वाईट नाही बिघडत आहे काही... टच वूड ! चला! बरं आहे. कधी जेवायला येऊ तेवढं बोल! :)

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 00:12
>> आयला मला वाटतं पाककलेचे वर्ग सुरू करावेत, जोरदार चालतील.... हो हो एकदम फसक्लास चालतील, आणि सगळे पतीदेव (ज्या॑च्या बायका सुगरण नाहीत) त्या॑ची ना॑वे स्वतः हुन टाकतील. बाकी तुमची घे मेल्या भाजी आणि ओळखा पाहु भाजी मस्तच ! >>>आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! तुमची ही प्रार्थना अन्नपूर्णा आईच्या चरणी रुचु होईल, आता आईच ती लेकीला लेकीला सावरायला येईलच.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 05/01/2008 - 00:17
>>>आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! तुमची ही प्रार्थना अन्नपूर्णा आईच्या चरणी रुचु होईल, आता आईच ती लेकीला लेकीला सावरायला येईलच. प्रेषक व्यंकट ( बुध, 04/30/2008 - 23:28) . आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! व्यंकट वरील पुराव्यावरून हेच सिद्ध होते की, ही प्रार्थना माझी नसून श्री. व्यंकट ह्यांची आहे.

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 00:23
>>>तु निदान पदार्थ तरी बनविलेस . मी तर दुधापासुण कोळ्सा ही पाकक्रुती अनेकदा बनविली आहे. :)) >>>आमच्या 'ह्यांच्या' मते हा पदार्थ मला उत्तम जमतो !!! भावना तु एक पायरी पुढे आहेस, मी त्या दुधाची बासु॑दी बनवत होते. :D आणि मी तर फोडणीला इतकी भीत असे की तेल गरम झाल्यावर त्यात मोहरी जीरे, मिरची टाके आणि खाली बसे कारण त्या कधी कधी उडतात, मिरचीच्या बीया तर माझ्या तोडा॑वरच उडत, पण आता सफाईतदारपणे फोडणी टाकते.

वरदा गुरुवार, 05/01/2008 - 00:25
नवीन लग्न झाले होते तेंव्हा कधी कधी माझी सुविद्य पत्नी जी भाजी बनवायची ती पुढील पैकी २ वर्गात मोडायची. १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... =))

वरदा गुरुवार, 05/01/2008 - 00:30
आयला मला वाटतं पाककलेचे वर्ग सुरू करावेत, जोरदार चालतील.... कधी काढताय क्लास? प्लीज ऑनलाईन काढा मी तुमची पहिली विद्यार्थिनी असणार हे नक्की..... :W स्वगतः चला तात्यांना जेवायला बोलवण्याआधी काही शिकायला जमलं तर बरंच...... ;)

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 07:53
स्वगतः चला तात्यांना जेवायला बोलवण्याआधी काही शिकायला जमलं तर बरंच...... लवकर शिकून घे, वाट पाहतोय.... :)

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 00:31
>>>आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! तुमची ही प्रार्थना अन्नपूर्णा आईच्या चरणी रुचु होईल, आता आईच ती लेकीला लेकीला सावरायला येईलच. प्रेषक व्यंकट ( बुध, 04/30/2008 - 23:28) . आई अन्नपूर्णा तुमच्यावर लवकरात लवकर प्रसन्न होवो ! व्यंकट >>>वरील पुराव्यावरून हेच सिद्ध होते की, ही प्रार्थना माझी नसून श्री. व्यंकट ह्यांची आहे. हो तुम्ही ते छान सिध्द केले आहे, मला माहित आहे मी एकाच प्रतिक्रियेत टाकल ते. मला माफ करा.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 05/01/2008 - 08:32
मला माफ करा. अरे...! माफी वगैरे काय मागताय? तुम्ही कोर्ट-कचेरीतील माणसं, म्हंटलं पुराव्यानीशी बोलावं. बाकी काही नाही.

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 01:16
मला आठवते,लहानपणी आमच्या शेजारच्या घरातील दोन मुली व त्याचा भाऊ त्याचा दिवाळीचा फराळातील, रव्याचा लाडु आणि श॑करपाळी ते खलबत्यामध्ये कुटुन खाताना पाहिले आहे. आणि माझ्या मावशीचे बेसनाचे लाडु तर तुप खुप घातल्यामुळे पातळ होऊन उचललाकी त्याचा आकार बदलत असे.

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 07:53
दोन मुली व त्याचा भाऊ त्याचा दिवाळीचा फराळातील, रव्याचा लाडु आणि श॑करपाळी ते खलबत्यामध्ये कुटुन खाताना पाहिले आहे. हा हा हा! :)) बाकी शितल, तुझेही स्वयंपाकघरातले सगळेच किस्से मस्त आहेत... :) तात्या.

इनोबा म्हणे गुरुवार, 05/01/2008 - 02:18
एकदा फोडणीत मोहरी समजुन नाचणी टाकली होती, तेल समजुन काकवीनेही फोडणी दिल्याचा अनुभव पाठीशी आहे. विसराळू नवरा आणि वेंधळी बायको! :O कसा संसार करतात देव जाणे! देवा यांचे कालवण कर.स्वारी....स्वारी...! कल्याण कर. १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... मी समस्त मिपाकरांतर्फे पेठकरकाकांना 'खाद्य क्रांतीकारक' हा पुरस्कार बहाल करतो. अहो पोट आहे तोवर ह्या धंद्याला मरण नाही. इथे कधीही मंदी नसते! चूक. रंगराव,आमच्या बाजूची मंदी(सौ.मंदाकीनी कोपरखळे) गेली कित्येक वर्षे खानावळीच्या धंद्यात आहे. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

अभिज्ञ गुरुवार, 05/01/2008 - 03:12
+१ लै भारी.:) विसराळू नवरा आणि वेंधळी बायको! कसा संसार करतात देव जाणे! देवा यांचे कालवण कर.स्वारी....स्वारी...! कल्याण कर. अहो पोट आहे तोवर ह्या धंद्याला मरण नाही. इथे कधीही मंदी नसते! चूक. रंगराव,आमच्या बाजूची मंदी(सौ.मंदाकीनी कोपरखळे) गेली कित्येक वर्षे खानावळीच्या धंद्यात आहे. :):):):):) अबब.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 05/01/2008 - 08:38
इनोबा म्हणेजी, मी समस्त मिपाकरांतर्फे पेठकरकाकांना 'खाद्य क्रांतीकारक' हा पुरस्कार बहाल करतो. धन्यवाद. तसा मी ' खादाड क्रांतिकारक ' हा पुरस्कारही आनंदाने स्विकारला असता.

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 17:40
>>एकदा फोडणीत मोहरी समजुन नाचणी टाकली होती, तेल समजुन काकवीनेही फोडणी दिल्याचा अनुभव पाठीशी आहे. >>विसराळू नवरा आणि वेंधळी बायको! कसा संसार करतात देव जाणे! देवाने डोके लावुन आमची गाठ घातली आहे, मी काही वे॑धळापण केला तरी त्याच्या लक्षात रहात नाही, हीच तर ग॑मत आहे. >>देवा यांचे कालवण कर.स्वारी....स्वारी...! कल्याण कर. बाकी तुझ्या भाषेत कालवण, आमच्या साठी कल्याण, ही आमच्यासाठी देवाकडे प्रार्थना केलीस त्या बद्दल मी तुला एकदा आमच्या घरी जेवायला बोलावेण हे, ते धाडस मात्र तु करायला हवे. :D

इनोबा म्हणे Fri, 05/02/2008 - 02:03
ही आमच्यासाठी देवाकडे प्रार्थना केलीस त्या बद्दल मी तुला एकदा आमच्या घरी जेवायला बोलावेण हे, ते धाडस मात्र तु करायला हवे. सपशेल माघार. :T कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

पिवळा डांबिस गुरुवार, 05/01/2008 - 03:27
आम्ही स्वतः स्वयंपाकघरात फक्त चहा बनवू शकतो, त्यामुळे स्वतःचा असा काही अनुभव देता येत नाही.:) आणि आम्ही एका फर्मास कायस्थ पोरीबरोबर संसार मांडलेला असल्याने पदार्थ चुकण्याचा प्रकार कधी अनुभवला नाही इतक्या वर्षांत!! सुगरण नसणार्‍या कायस्थ मुली देव जन्मालाच घालत नाही! कदाचित कधी काही बिघडलंच तर त्या त्याचा दुसराच पदार्थ बनवत असाव्या, असा फक्कड की खाणार्‍याला पत्ताही लागत नाही!!:) परमेश्वराच्या कृपेत चिंब न्हाऊन निघालेला, पिवळा डांबिस

जयवी गुरुवार, 05/01/2008 - 11:15
शितल...एकदम जबरी अनुभव आहेत हं तुझे..... :) १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... हे तर सॉलीडच ;) माझं म्हणाल तर मी लग्नाआधी कधी चहा सुद्धा केला नव्हता..... पण लग्नानंतर मला आईशप्पथ कधीच असा भयंकर अनुभव आला नाही हो.......!! जे पण केलं ना......ते मस्तच झालं ;) (आता नवर्‍याची साक्ष काढू नका म्हणजे झालं :D )

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 17:33
>>>माझं म्हणाल तर मी लग्नाआधी कधी चहा सुद्धा केला नव्हता..... पण लग्नानंतर मला आईशप्पथ कधीच असा भयंकर अनुभव आला नाही हो.......!! जे पण केलं ना......ते मस्तच झालं (आता >>>नवर्‍याची साक्ष काढू नका म्हणजे झालं ) जयवी ताई तुमच्या नवर्‍या॑ची साक्षच आता घेतली पाहिजे. तुमच्या डोळ्या॑च्या धाकात त्या॑नी कुठलेही पदार्थ मस्त मानुन घेतले. ;)

स्वाती दिनेश गुरुवार, 05/01/2008 - 13:19
स्वयंपाकातल्या घडामोडी बाकी मस्तच आहेत,एक किस्सा माझाही- एकदा कॉलेजच्या सुट्टीत मला रव्याच्या वड्या करायची हु़क्की आली,काहीतरी बिनसले आणि वड्यांचे मिश्रण घट्टच होईना,मी त्यात बेसन घातले,तरी तसेच.. शेवटी तो रवा बेसनाचा वेलची जायफळ घातलेला चिकचिकीत गोळा तयार झाला,वडी पडायचे नाव नाही.आई ,बाबा नात्यातल्या लग्नाला बाहेरगावी गेले होते आणि मी आणि बहिण तिथे जायचे टाळून घरात हे असले उद्योग करत बसलो होतो.ते घरी यायच्या आत त्या प्रकरणाचा निकाल लावायचा होता..आमच्या सुपिक डोक्यातून आयडीया निघाली आणि आम्ही त्याचे सारण भरुन पोळ्या केल्या.बिघाडाचा पत्ता लागू न देता 'स्पेशल डिश 'म्हणूनआमच्या २ 'बकासूर भाऊमंडळी'ना खाऊ घातल्या .त्या पोळ्या खरोखरच 'उच्च' झाल्या होत्या.(झाल्या खर्‍या!)त्यामुळे त्यांनी पण चढा ओढीने खाल्ल्या. कधीतरी असेच परत एकदा भाऊरायाने त्या पोळीची फर्माईश केली तेव्हा त्याला म्हटले आता माहित नाही परत तशा पोळ्या करता येतील की नाही ते,त्यासाठी 'वड्या बिघडणे 'हा कच्चा माल लागतो. कदाचित कधी काही बिघडलंच तर त्या त्याचा दुसराच पदार्थ बनवत असाव्या, असा फक्कड की खाणार्‍याला पत्ताही लागत नाही!! काही काही 'भटणी ' पण असतात हो अशा.. स्वाती

पिवळा डांबिस Fri, 05/02/2008 - 10:08
काही काही 'भटणी ' पण असतात हो अशा.. जरूर असतील ना! आमची काहीच हरकत नाही हो!:) आम्हाला त्यांचा अनुभव नाही इतकंच. आम्ही आमचा अनुभव कथन केला.. पण मिपावर तुम्हाला जर अशी गुलबकावली आढळली तर कळवा!!!:) समस्त मिपामैत्रिणींनो, प्लीज, प्लीज, प्लीज प्लीज ह्.घ्या. -खट्याळ डांबिस

वरदा गुरुवार, 05/01/2008 - 18:06
कदाचित कधी काही बिघडलंच तर त्या त्याचा दुसराच पदार्थ बनवत असाव्या, असा फक्कड की खाणार्‍याला पत्ताही लागत नाही!! काही काही 'भटणी ' पण असतात हो अशा.. मी उकडीचे मोदक करायला घेतले होते इथे आल्यावर..वळले जातच नव्हते....कळी पाडायला गेलं की तुटायचे..मग मी उकडीच्या करंज्या केल्या.. नवर्‍याला सांगितलं ही मोदकांसारखीच नवीन डीश आहे...चव तर तीच लागली त्याला काही कळ्ळं नाही... ;)

धमाल मुलगा Fri, 05/02/2008 - 15:27
बर्‍याचदा मी आणि माझा चुलत भाऊ असे दोघं मिळून काकू ऑफिसातून परत येण्याच्या वेळी कांदेपोहे करत असु! प्रत्येकवेळी आमचा ठरलेला वाद "सुज्या, आपल्याला कांदेपोहे करायचेत कांदेदाणे नाही" इति अस्मादिक. "भैय्या, इतक्या कांद्यातून पोहे वेचून काढून खावे लागणार" इति बंधूराज. आणि अश्या वादातून बडबड करताकरता (म्हणजेच पाचकळ इनोद हो!) फोडणीत कधी दाणे घालायचेच विसरुन जायचो तर कधी कांदा! एकदा तर दोन्ही विसरलो आणि आमच्या बिचार्‍या काकूनं पोह्यांबरोबर कच्चे दाणे आणि कच्चा कांदा खाल्ला :( बाकी, इथल्या समस्त बायांची मनमोकळी कबूली वाचून समस्त अविवाहित बापयगड्यांहो, पदार्थासंदर्भातले ह्यांचे टिपिकल डायलॉग्ज लक्षात ठेवा...पुढं कामाला येतील :) पेठकर काका, १) घे मेल्या भाजी २) ओळखा पाहू भाजी.... दोन्ही अनुभव गाठीशी बांधून आहोत :) फक्त नावं सुचली नव्हती....आभारी आहे...नावांची ओळख करुन दिल्याबद्दल!!!!

प्रभाकर पेठकर Fri, 05/02/2008 - 18:23
धमाल मुला, कांदे किंवा दाणे किंवा दोन्ही फोडणीत टाकायचे विसरलास तरी काळजी करायला नको. कांदे किंवा दाणे किंवा दोन्ही वेगळ्या फ्रायपॅन मध्ये कमीत कमी तेलावर परतायचे आणि तयार पोह्यात मिसळायचे . परतताना किंचित हळद टाकायची म्हणजे ते पोह्यात बेमालूम मिसळून जातात. वरून ओलं खोबरं, कोथिंबीर, लिंबू ह्यांचा मेक् अप केला की सजली डिश तुमची. (कौतुक करून घ्यायला).

शितल Fri, 05/02/2008 - 18:16
प्रतिसादा बद्दल मनापासुन सर्वा॑चे आभार. पदार्थ मजेशिर बनण्याचे अनुभव काहीच्या पाठीशी आहेत, वाचुन बरे वाटले, मी त्यात एकटी नाही , पण माझ्या जरा जास्त होतात इतकेच, आता मला स्वय॑पाक करण्यात धीर येत आहे मी हल्ली घरीच असल्यामुळे मला वेग वेगळे पदार्थ बनवण्यात मजा वाटत आहे.

झकासराव Sat, 05/03/2008 - 18:12
उप्पीट करताना दोन ग्लास जास्त पाणी घालुन ते आटण्याची अतोनात वाट पाहिली आहे का??? मी पाहिली आहे आणि ते आटत नाहिये म्हणुन मी रव्याची तिखट खीर म्हणुन तो प्रकार खाल्ला आहे. :) एकदा भात करायचा होता. मग एकट्यासाठी कशाला कुकर म्हणून तसाच एका पातेल्यात ठेवला. मला तर आधीचा अशा प्रकारे भात करण्याचा अनुभव नव्हता. मग काय वरुन पाणीदार आणि भांड्याच्या खालच्या बाजुला करपलेला भात ढकलला पोटात. :)

देवदत्त Sat, 05/03/2008 - 18:57
आणि ते आटत नाहिये म्हणुन मी रव्याची तिखट खीर म्हणुन तो प्रकार खाल्ला आहे. अहो, अशा प्रसंगातूनच तर खाण्याचे नवीन नवीन प्रकार तयार होतात व आपण मग काहीवेळा ते टीव्हीवर खाण्याच्या कार्यक्रमात किंवा पुस्तकात पाहतो. ह्यावरून आठवले. बंगळुरला असताना मी आणि माझ्या शेजारच्या खोलीतील मुलगा रविवारी खोलीतच नाश्ता बनवायचो. म्हणजे तो शिजवायचा, बाकी मदत मी करायचो. त्यामुळे पोहे/कांदा आणणे हे काम माझ्याकडे होते. एकदा मी आंघोळ झाल्यावर त्याच्याकडे गेलो तर तो म्हणाला, 'अरे बघ काय झालेय?'. पाहतो तर पोह्यांचा लगदा शिजत होता. तो म्हणाला, 'मी पोहे भिजत ठेवले होते नंतर शिजविताना असे झाले.' मला कळले की त्याने जाड्या पोह्यांऐवजी पातळ (कागदी पोहेही म्हणतात ना त्याला?) पोहे आणले असतील दुकानातून. (तिकडे पोह्यांना अवलक्की म्हणतात. ते सांगून मग हातात दिल्यावर सांगावे लागे की हे नाही दुसरे. B) ) मग त्या मित्राला सांगितले काय ते, व म्हणालो ह्याला आपण उपमा समजून खाऊया :)
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
कधी कधी आपल्याला (निदान मला तरे)काही पदार्थ करायला जमत नाहीत (विशेषः आपण पदार्थ प्रथमच बनवित असताना )तर कधी काही तरी वेगळेच होऊन जाते, म्हणजे कसे जाना था चीन,मगर जा पो॑चे जपान ! माझी तर फजिती ही होतेच होते.

पोरी...

खट्याळ मुलगा... ·

गजाभाऊ Wed, 04/30/2008 - 13:16
यमक छान जुळवता येत कि ....... बाकी काहि अनुभव आहे का गाठीशी??? =))

गजाभाऊ Wed, 04/30/2008 - 13:16
यमक छान जुळवता येत कि ....... बाकी काहि अनुभव आहे का गाठीशी??? =))
लेखनविषय:
प्रेमकाव्य
Taxonomy upgrade extras
सल्ला
प्रेमात पडण्या अगोदर विचार करा..
प्रेमाच्या गावात घसरला पाय... पोरीच्या जातीचा भरोसा काय... एकाला हाय ... दुसर्‍याला बाय.... आणि तिसर्‍या बरोबर पळुन जाय...
:)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :)) :))

कुठे आणि कधी जाऊया एकदिवसीय सहलीला?

वेदश्री ·

वेदश्री Wed, 04/30/2008 - 13:09
उपलब्ध दिवस ( सध्ध्यातरी ) : १०,११,१७,१८,२४,२५ आणि ३१ जावेसे वाटत असलेली ठिकाणे : बनेश्वर किंवा पाटेश्वर सद्यठिकाण : पुणे

मन Wed, 04/30/2008 - 16:10
माझ्या कडे एक एक्सेल शीट आहे.त्यात पुण्याजवळ्ची शेक्डो ठिकाणं दिली आहेत. त्या ठिकाणचे अंतर्,जायला लागणारा वेळ्,जिल्हा ...सगळ सगळं आहे त्यात्.मला वाटतं ती नक्किच कामाला येइल सगळ्यांच्या. पण ती ह्या संकेत स्थळावर चढ्वावी कशी(अपलोड कशी करावी), तेच कळत नाहिये. एक तर ते तरी सांगा,किंवा आपला मेल आय डी तरी द्या,जिथे ती मी तुम्हाला पाठवु शकेन. बाकी एक सल्ला. पुण्याजवळ्ची सर्वच ठिकाणे झकास आहेत. उदाहरण द्यायचं तर :-लोह गड्,वज्र गड्,पुरंदर्,कार्ले-भाजे,एकवीरा आइचे मंदीर,जवळ्ची नाथाची गुहा ,माळ्शेज, निघोज लोणावळा,खंडाळा,माथेरान वगैरे वगैरे. (एक शांत ठिकाण :- नारायण गाव) प्रश्नच नाही. पण ही ठिकाणं आपल्यातील बर्‍याच लोकांनी पाहिली असतील(विशेषतः पुणेकर्-मुम्बै करांनी.) आमच्या गावकडे(औ.बाद ला) हि ह्याच तोडिची ठिकाणे आहेत.पण ती तितकिशी प्रसिद्ध नसल्याने,आज त्या ठिकाणांवर वर उल्लेख केलेल्या ठिकाणा इतकी गर्दी,गज्बजाट नसते. माझ्या गावाकड्ली ठिकाणं अजुनही तुलनेनं शांत्,कमी वर्दळ असणारी आहेत. म्हणजे जर तुम्हा लोकांना अशा शांत ठिकाणी जायचं असेल तर काही जागा आहेत ह्या अशा:- वेरुळ्,अजिंठा,पैठण्,बिबि का मकबरा,पाण चक्की हे तर सगळ्यांनाच माहित असणार. पण शिवरायाचे डोंगरी किल्ले पाहिल्यावर जर "दौलताबाद्-देवगिरी" आपण पाहिलतं तर वेगळाच अनुभव येइल. ह्याची रचना,स्थापत्य डोंगरी किल्ल्या पेक्षा जरा वेगळेच आहे. ह्यात "बांध काम" जास्त करण्यात आले आहे. म्हण्जे एक काहि तरी वेगळ पाहिल्याचा तुम्हाला आनंद मिळेल.(तिथल्या एका भुयारातुन्/अंधार्‍या वाटेतुन जरुर जा, भर दुपारी ही तिथे एक कणही प्रकाश नसतो.जाताना भन्नाट वाटतं त्यात.) शूल्-भंजन म्हणुन एक ठिकाण आहे, तिथुन जवळच.(खुल्ताबाद च्या वाटेवर) तिथे स्वतः संत एकनाथ समाधी-तपश्चर्या करण्यासाठी येत्,असे सांगतात. (आता तिथे एक साधसं दत्त्-मंदीर आहे.) तिथे एक मोठि शिळा आहे. तिला खडकाने वाजवले तर सप्त सुर निघतात.(असे पुजारी सांगत होता. मी खडकानी बडवल्यावर एक गोड आवाज आला हे खरं .पण ते काही "सप्त सुर" नव्हते. आणि हे त्या पुजार्‍याला सांगताच त्याचे "तप्त्-सुर" ऐकावे लागले. :-) असो. ) तर , त्याठिकाणी गेल्यावर, एक वेगळिच प्रसन्नता,शांतता अनुभवास येते. तो अनुभवच प्रत्यक्ष घेता येइल,त्याचे वर्णन नेमके शब्दात करता येणार नाही, हे माझे दुर्दैव. (शुल भंजन ला जाणार कसे? :- खुल्ता बादच्या गाडित बसुन मुख्य रस्त्यावर "शुल्-भंजन" फाट्यावर उतरावे. तिथुन पुढे ४ किंवा साडे ४ किलोमिटर एज पायवाट आहे.जाताना दोन्ही कडे काहिच नाही,नुसते पसर्लेले मैदान, त्यावर कधी झाडी तर कधी तळी आहेत्.दिल खुलास एकांत, प्रसन्नता,शांतता अनुभवता येते जाताना.) शिवाय "म्हैस माळ" आहेच. हे आमच्या गावा क्डलं "महा बळेश्वर." पण पुरेसं व्यापारी करण न झाल्यानं अगदी शांत शांत. तिथे अगदि डिक्टो तिरुपती सारखं मंदीर उभार्ण्यात आलयं.तीही छान जागा आहे. काय काय म्हणुन सांगु,किती किती म्हणुन सांगु. तिथे असतो तर एकेकाला पकडुन ह्या सर्वाची सहल घडवलि असती. असो.

आनंदयात्री Wed, 04/30/2008 - 16:29
शुलीभंजन पहाण्याची खरी मजा पावसाळ्यातच, अर्धा डोंगर अन मंदिर सुद्धा ढगांनी वेढलेले असते, लांबच लांब हिरव्याग्गार डोंगररांगा अन खाली दिसणारी इटुकली गावं-वाड्या, छोटी छोटी तळी अन भिजलेला आसमंत. चिखल तुडवत हुंदडायला जागोजाग उमललेली रानफुले पहातांना स्वर्ग २ बोटे उरायचा, छ्या बॉ ऋषिकेशराव कालेजचे दिवस आठवले. जवळचे गवताळा अभयारण्य तिथली पाटण्याची देवी-मागचा मोठ्ठा धबाबा कोसळणारा धबधबा, दाट्ट जंगल, निसरड्या वाटा अन कधी मधी अवचित ऐकु येणारी डरकाळी. पितळखोर्‍याच्या गुहांचा परिसर सुद्धा मनोहारी, तासनतास निघावे वाटत नाही तिथुन. अजुन काय काय सांगावे बॉ, मेरा गांव हैही ऐसा, अल्टीमेट.

वेदश्री Wed, 04/30/2008 - 13:09
उपलब्ध दिवस ( सध्ध्यातरी ) : १०,११,१७,१८,२४,२५ आणि ३१ जावेसे वाटत असलेली ठिकाणे : बनेश्वर किंवा पाटेश्वर सद्यठिकाण : पुणे

मन Wed, 04/30/2008 - 16:10
माझ्या कडे एक एक्सेल शीट आहे.त्यात पुण्याजवळ्ची शेक्डो ठिकाणं दिली आहेत. त्या ठिकाणचे अंतर्,जायला लागणारा वेळ्,जिल्हा ...सगळ सगळं आहे त्यात्.मला वाटतं ती नक्किच कामाला येइल सगळ्यांच्या. पण ती ह्या संकेत स्थळावर चढ्वावी कशी(अपलोड कशी करावी), तेच कळत नाहिये. एक तर ते तरी सांगा,किंवा आपला मेल आय डी तरी द्या,जिथे ती मी तुम्हाला पाठवु शकेन. बाकी एक सल्ला. पुण्याजवळ्ची सर्वच ठिकाणे झकास आहेत. उदाहरण द्यायचं तर :-लोह गड्,वज्र गड्,पुरंदर्,कार्ले-भाजे,एकवीरा आइचे मंदीर,जवळ्ची नाथाची गुहा ,माळ्शेज, निघोज लोणावळा,खंडाळा,माथेरान वगैरे वगैरे. (एक शांत ठिकाण :- नारायण गाव) प्रश्नच नाही. पण ही ठिकाणं आपल्यातील बर्‍याच लोकांनी पाहिली असतील(विशेषतः पुणेकर्-मुम्बै करांनी.) आमच्या गावकडे(औ.बाद ला) हि ह्याच तोडिची ठिकाणे आहेत.पण ती तितकिशी प्रसिद्ध नसल्याने,आज त्या ठिकाणांवर वर उल्लेख केलेल्या ठिकाणा इतकी गर्दी,गज्बजाट नसते. माझ्या गावाकड्ली ठिकाणं अजुनही तुलनेनं शांत्,कमी वर्दळ असणारी आहेत. म्हणजे जर तुम्हा लोकांना अशा शांत ठिकाणी जायचं असेल तर काही जागा आहेत ह्या अशा:- वेरुळ्,अजिंठा,पैठण्,बिबि का मकबरा,पाण चक्की हे तर सगळ्यांनाच माहित असणार. पण शिवरायाचे डोंगरी किल्ले पाहिल्यावर जर "दौलताबाद्-देवगिरी" आपण पाहिलतं तर वेगळाच अनुभव येइल. ह्याची रचना,स्थापत्य डोंगरी किल्ल्या पेक्षा जरा वेगळेच आहे. ह्यात "बांध काम" जास्त करण्यात आले आहे. म्हण्जे एक काहि तरी वेगळ पाहिल्याचा तुम्हाला आनंद मिळेल.(तिथल्या एका भुयारातुन्/अंधार्‍या वाटेतुन जरुर जा, भर दुपारी ही तिथे एक कणही प्रकाश नसतो.जाताना भन्नाट वाटतं त्यात.) शूल्-भंजन म्हणुन एक ठिकाण आहे, तिथुन जवळच.(खुल्ताबाद च्या वाटेवर) तिथे स्वतः संत एकनाथ समाधी-तपश्चर्या करण्यासाठी येत्,असे सांगतात. (आता तिथे एक साधसं दत्त्-मंदीर आहे.) तिथे एक मोठि शिळा आहे. तिला खडकाने वाजवले तर सप्त सुर निघतात.(असे पुजारी सांगत होता. मी खडकानी बडवल्यावर एक गोड आवाज आला हे खरं .पण ते काही "सप्त सुर" नव्हते. आणि हे त्या पुजार्‍याला सांगताच त्याचे "तप्त्-सुर" ऐकावे लागले. :-) असो. ) तर , त्याठिकाणी गेल्यावर, एक वेगळिच प्रसन्नता,शांतता अनुभवास येते. तो अनुभवच प्रत्यक्ष घेता येइल,त्याचे वर्णन नेमके शब्दात करता येणार नाही, हे माझे दुर्दैव. (शुल भंजन ला जाणार कसे? :- खुल्ता बादच्या गाडित बसुन मुख्य रस्त्यावर "शुल्-भंजन" फाट्यावर उतरावे. तिथुन पुढे ४ किंवा साडे ४ किलोमिटर एज पायवाट आहे.जाताना दोन्ही कडे काहिच नाही,नुसते पसर्लेले मैदान, त्यावर कधी झाडी तर कधी तळी आहेत्.दिल खुलास एकांत, प्रसन्नता,शांतता अनुभवता येते जाताना.) शिवाय "म्हैस माळ" आहेच. हे आमच्या गावा क्डलं "महा बळेश्वर." पण पुरेसं व्यापारी करण न झाल्यानं अगदी शांत शांत. तिथे अगदि डिक्टो तिरुपती सारखं मंदीर उभार्ण्यात आलयं.तीही छान जागा आहे. काय काय म्हणुन सांगु,किती किती म्हणुन सांगु. तिथे असतो तर एकेकाला पकडुन ह्या सर्वाची सहल घडवलि असती. असो.

आनंदयात्री Wed, 04/30/2008 - 16:29
शुलीभंजन पहाण्याची खरी मजा पावसाळ्यातच, अर्धा डोंगर अन मंदिर सुद्धा ढगांनी वेढलेले असते, लांबच लांब हिरव्याग्गार डोंगररांगा अन खाली दिसणारी इटुकली गावं-वाड्या, छोटी छोटी तळी अन भिजलेला आसमंत. चिखल तुडवत हुंदडायला जागोजाग उमललेली रानफुले पहातांना स्वर्ग २ बोटे उरायचा, छ्या बॉ ऋषिकेशराव कालेजचे दिवस आठवले. जवळचे गवताळा अभयारण्य तिथली पाटण्याची देवी-मागचा मोठ्ठा धबाबा कोसळणारा धबधबा, दाट्ट जंगल, निसरड्या वाटा अन कधी मधी अवचित ऐकु येणारी डरकाळी. पितळखोर्‍याच्या गुहांचा परिसर सुद्धा मनोहारी, तासनतास निघावे वाटत नाही तिथुन. अजुन काय काय सांगावे बॉ, मेरा गांव हैही ऐसा, अल्टीमेट.
एकदिवसीय सहलीच्या कौलाला एकूण २१ जणांनी मते दिली पैकी ६७% लोकांची होकार भरणारी मते मिळाली आहेत, त्यामुळे किमान १४ लोकांचा ग्रुप बनण्यास हरकत नसायला हवी. आता प्रश्न उरतो कधी आणि कुठे जायचे त्याचा. ऐन मे चा उन्हाळा बघता कुठे काढता येऊ शकेल सहल? मे २००८ मधील विकेंडचे दिवस बघता ( ३,४,१०,११,१७,१८,२४,२५ आणि ३१ ) असे दिवस मिळू शकतात असे दिसते. यातले कोणास कोणते दिवस सहलीसाठी बाजूला काढणे जमेल ते सांगावे. एका महिन्यात एकच ( किंवा दोन ) सहल करायचे उद्दिष्ट असूनही एकाहून जास्त दिवस विचारण्यामागचा उद्देश हा की सर्वांच्या तारखा जुळवता येईलसे बघता येईल !

दिवेलागण.

अशोक गोडबोले ·

चतुरंग Wed, 04/30/2008 - 21:04
ओळ अन ओळ सुरेख! रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! हे तर एकदम मनाच्या आत कुठेतरी पोचले!:) सुमधुर, गेय आणि अर्थगर्भ रचनेसाठी अभिनंदन! चतुरंग

वरदा Wed, 04/30/2008 - 21:38
मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! किती सुंदर शब्द.....खूप आवडली.. =D>

केशवराव गुरुवार, 05/01/2008 - 08:34
बहुतेक आपण गोडबोले सरच असणार. 'स्वप्नरागसुमरंग' , 'लयविव्हळ सुन्दरा' हे शब्द आपलीच आठवण करुन देतात. खुप खुप दिवसांनी भेटल्यामुळे ' स्मरणाच्या काठावर......' सर्व उचंबळून आले. फार सुन्दर कवीता. या की एकदा किहीमला. चान्दोरकर [ सर ]

मदनबाण गुरुवार, 05/01/2008 - 08:40
आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. छानच !!!!! (चातक प्रेमी) मदनबाण

मानस गुरुवार, 05/01/2008 - 08:42
रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा -- फारच सुरेख ............. सुंदर कविता

चेतन गुरुवार, 05/01/2008 - 10:28
आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. अतिशय सुंदर चेतन

चतुरंग Wed, 04/30/2008 - 21:04
ओळ अन ओळ सुरेख! रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! हे तर एकदम मनाच्या आत कुठेतरी पोचले!:) सुमधुर, गेय आणि अर्थगर्भ रचनेसाठी अभिनंदन! चतुरंग

वरदा Wed, 04/30/2008 - 21:38
मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! किती सुंदर शब्द.....खूप आवडली.. =D>

केशवराव गुरुवार, 05/01/2008 - 08:34
बहुतेक आपण गोडबोले सरच असणार. 'स्वप्नरागसुमरंग' , 'लयविव्हळ सुन्दरा' हे शब्द आपलीच आठवण करुन देतात. खुप खुप दिवसांनी भेटल्यामुळे ' स्मरणाच्या काठावर......' सर्व उचंबळून आले. फार सुन्दर कवीता. या की एकदा किहीमला. चान्दोरकर [ सर ]

मदनबाण गुरुवार, 05/01/2008 - 08:40
आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. छानच !!!!! (चातक प्रेमी) मदनबाण

मानस गुरुवार, 05/01/2008 - 08:42
रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा -- फारच सुरेख ............. सुंदर कविता

चेतन गुरुवार, 05/01/2008 - 10:28
आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. अतिशय सुंदर चेतन
लेखनविषय:
कविता
वाङ्मय
Taxonomy upgrade extras
प्रतिभा
स्मरणाच्या काठावर झाली मंद दिवेलागण हळुहळू उजळे आतले तुळशीचे अंगण अज्ञाताच्या क्षितिजावरूनी येती उडुनी विहंग आळवीत सुस्वरे सुकोमल स्वप्नरागसुमरंग रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण! आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार. --अशोक गोडबोले, पनवेल.

ध मु चे लग्न(३)

विजुभाऊ ·

मनस्वी Wed, 04/30/2008 - 10:45
त्या पेक्षा कित्येक पटीने जास्त आनन्द् धमु च्या आळीत रहाणार्‍या असंख्य आया बहीणीना झाला होता.
अहो होणारच.. त्यांच्या मुलीबाळींना रोज छळायचा हा धम्या.. आज त्याच्या तावडीतून त्या सूटणार होत्या!
आमच्या धमु काकाच्या लग्नाला यायच्य बल का.
कळ्ळं कळ्ळं आम्हाला..
आत्ताच पडलेल्या गोड स्वप्नाच्या विचारातुन बाहेर आला.
:( :)

पिवळा डांबिस Wed, 04/30/2008 - 10:53
"अग तू काय् त्याचा क्लास घेते आहेस् की काय".पिवळा डांबीस काका रागाने लालपिवळे खरे तर लाल झाले होते "तो विचारतोय काय् अन् तू सांगतेस् काय?" नायतर काय! त्याला लागलीय लगी न न्हायची घाई आणि कसली एकनाड आणि कसलं काय? ऐन वेळी एकच नाडी आहे ती न तुटता बरोबर नीट सुटली म्हणजे झालं.. या हल्लीच्या पोरींना काही कळतच नाय!!! "तुला त्या चड्डी च्या चेन ला कुलुप घालुन ठेवावे लागेल. डांबीस काका म्हणत होते की नवरदेवाचे बूट पळवुन लपवतात तशी त्या लोकांत नवरदेवाची चड्डी लपवायची पद्धत् आहे." ही आमच्यात नव्हे, विजुभाऊंच्यात पद्धत आहे हो! त्यांच्यात तरवार घेउन माणूसही उभा करतात म्हणे! वेळप्रसंगी नवर्‍यामुलाचं मुंडकं छाटायला!!!:) धमाल्या, डोकं संभाळ!!! शिर सलामत तो शादियां पचास!!!!:)) "आणि उलटे झाले तर?" धमाल मुलाच्या डोक्यात शाळेत केलेल्या ऐतिहासीक नाटकातला मावळा भालदार चोपदार आठवला. फार काय? स्टुलावर बसलेला चपराशी दिसशील!!:) "गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?".बराच वेळ काहीही न बोललेला केशवसुमार एकच वाक्य बोलला. चालेल! नाहीतरी फर्मास शिवलेल्या शर्टची मिजास मारत होता लेकाचा!! कदाचित् तळलेले आंबे चहात बुडवुन खायचे अशी काहीतरी नवी जगावेगळी डिश सांगतील. सांगतीलही!! सध्या त्यांचं डोकं आंब्यात बुडालेलं आहे!! "खुळे की काय? लग्नात जेवणात फेणी ठेवायला हे लग्न काय गोयंकार किरिस्तावाचे वाटले की काय तुम्हाला?" खरं तर आम्हाला चालेल! फक्त काजूची न ठेवता नारळाची ठेवा म्हटलं!! वास येत नाही!!! उगाच नवर्‍यामुलीला जवळ घेऊन (मायेने आणि जिव्हाळ्याने हो!!) आशीर्वाद द्यायची वेळ आली तर भानगड नको!! ठण् ठण ठण् ठण घडाळ्याने मोजुन् बारा टोले दिले................ आता इतकं केल्यानंतर हे त्याचं स्वप्न होतं हे सांगू नका राव!!! त्याच्या आबांना नांव सांगीन!!!

आनंदयात्री Wed, 04/30/2008 - 11:02
>>"गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?". >>कदाचित् तळलेले आंबे चहात बुडवुन खायचे अशी हहपुवा .. शेवट मस्त .. आता ९ जुलै ला काय लेख पडतोय त्याची वाट पहायची, लै मोठे मिपा संमेलन होइल त्यादिवशी, दुपारचे जेवण वैनीकडुन मांडवात अन संध्याकाळचे धम्याकडुन सायबावर !! (तुला नाय नेणार धम्या काळजी नको :) .. फक्त तुझे कार्ड नेणार आमी)

इनोबा म्हणे Wed, 04/30/2008 - 11:28
कमरेला तलवार,अंगरखा, सुरवार, मोजडी, आणि डोक्यावर् रुबाबदार मावळी पगडी घातलेला नवरदेव तोंडात बोट घालुन लाजतोय हे दृष्य त्याला दिसायला लागले. हा हा हा. धम्या एकदा घालून बघ रे हा पोषाख. डांबीस काका म्हणत होते की नवरदेवाचे बूट पळवुन लपवतात तशी त्या लोकांत नवरदेवाची चड्डी लपवायची पद्धत् आहे." धम्या चड्डीत रहा :) "गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?".बराच वेळ काहीही न बोललेला केशवसुमार एकच वाक्य बोलला. इथं पण केशवाचे विडंबन. ईनोबा ने धमुच्या लग्नाला बाअरामतिचा काकांचे स्वागत असो. असे बॆनर् छापयला दिले होते. च्यामारी आमची पक्षनिष्ठा पार धूळीला मिळवली की तुम्ही. इजुभाऊ मस्त चालू आहे,लगे रहो! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

मनस्वी Wed, 04/30/2008 - 11:34
इजुभाऊ मस्त चालू आहे,लगे रहो!
इनोबा.. शेवटी "समाप्त" असे मराठीत लिहिले आहे. ;;)

इनोबा म्हणे Wed, 04/30/2008 - 11:57
इनोबा.. शेवटी "समाप्त" असे मराठीत लिहिले आहे. धत्ततिच्यायला,क्रमशः वाचायची सवयच लागलीय आपल्याला. ;;) काय ग्वाड दिसतीयास 8> कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

पिवळा डांबिस Wed, 04/30/2008 - 12:24
धत्ततिच्यायला,क्रमशः वाचायची सवयच लागलीय आपल्याला. ती आमच्यामुळे!!!:) काय ग्वाड दिसतीयास 8> आरं इनोबा, खुळा का काय तू? आरं चिकन्या दिसनार्‍या पोरींना "चिकनी दिसतेस" आसं म्हनायचं नसतंय!! तेन्ला म्हाईती हाये त्या चिकन्या दिसत्यात ते!! आपन ते सांगायची गरज न्हायी. तेन्ला "किती हुशार हाईस" आसं म्हनायचं आसतंय!! आनि हुशार (पन दिसन्यात सुमार) पोरीला "तुला हा ड्रेस किती शोभून दिसतोय!" आस म्हनायचं आसतंय!!! आप्ल्याबरूबर काळी पोरगी आसंल तर दुसर्‍या गोर्‍या पोरीकडं बघून "बघ, कशी पांढरी पाल हाये!" आसं म्हनायचं, आनि आप्ल्याबरूबर गोरी पोरगी आसंल (आता तुमच्याबरूबर ती कशाला आसंल म्हना!! तिचे काय डोळे फुटलेत!! ह.घ्या.) तर दुसर्‍या कुनाकडंच न बघता तिच्याकडंच बघत र्‍हायाचं आसतंय!! आरे कधी कळ्नार रे तुम्हां पोरांना या गोष्टी? डांबिसकाका आज हाये शिकिवायला, उद्या मेला तर काय कराल रं!!!!

धमाल मुलगा Wed, 04/30/2008 - 12:36
श्री श्री श्री क्यालिफोर्नियापीठासनाधिश, महंत पिवळा डांबीसकाका १००८ ह्यांना साष्टांग दंडवत..... काय एकसे एक आयडिया आहेत.... आता तुमच्याकडं कल्लास लावलाच पाहिजे....

इनोबा म्हणे Wed, 04/30/2008 - 12:47
काय एकसे एक आयडिया आहेत....आता तुमच्याकडं कल्लास लावलाच पाहिजे.... मी बी त्येच म्हणतोय. बाकी डांबीसकाकांच्या मौलिक विचारांमुळे आमच्या ज्ञानसागरात(डबकं म्हण लेका!) थोडी आणखी भर पडली. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

भडकमकर मास्तर Wed, 04/30/2008 - 15:20
५० मुले?....भडकमकर काका तुम्ही नक्की काय काम करता :H :H गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले =)) =)) "अग त्या शिव्या नाहीत ते गुजराती पदार्थ आहेत्" विजुभाऊ. :)) :)) लग्नात जेवणात फेणी ठेवायला हे लग्न काय गोयंकार किरिस्तावाचे वाटले की काय तुम्हाला?" :)) :))

छोटा डॉन Wed, 04/30/2008 - 17:03
"त्या पेक्षा कित्येक पटीने जास्त आनन्द् धमु च्या आळीत रहाणार्‍या असंख्य आया बहीणीना झाला होता. अहो होणारच.. त्यांच्या मुलीबाळींना रोज छळायचा हा धम्या.. आज त्याच्या तावडीतून त्या सूटणार होत्या!" धम्या बघ रे बाबा, काय इमेज झाली तुझी ? आपण नसतं बाबा ऐकून घेतलं .... "कदाचित् तळलेले आंबे चहात बुडवुन खायचे अशी काहीतरी नवी जगावेगळी डिश सांगतील"" बास, आता तेवढीच अपेक्षा आहे... मला वाटते ती पण पूर्ण होईल ... "सुत्तरफेणी पण ठेवा" हे वाक्य ऐकल्यावर् कोपयातुन जोरात आवाज आला "खुळे की काय? लग्नात जेवणात फेणी ठेवायला हे लग्न काय गोयंकार किरिस्तावाचे वाटले की काय तुम्हाला?"लोकानी चमकुन पाहीले पिवळो डाम्बीस् काका हाताने तोंड झाकुन आडुन बोलत् होता." जबरान् , पण जर खरच नसलं तर आमाला बाहेरून कुढून तरी व्यवस्था करावी लागेल ... "छोटा डॊन आणि आनदयात्री धमाल च्या बायकोच्या मैत्रीणींविषयी रोज काही न काही तरी नवी माहीती गोळा करायच्या खटपटीत होत"" काय तरीच काय वो विजूभाऊ, अहो असं काय घडलं तर "धम्या" नवरीच्या मागे तलवार घेऊन उभ्या असणार्‍या माणसाची तलवार घेऊन आमचे "मुंडके कलम" करेल , वर डांबिसकाका जोड्याने हाणतील ते वेगळेच , चिडून तात्यांनी आमच्यासाठी "दारूबंदी" केल्यावर केवढ्यात पडेल ते आम्हाला ... बाकी "धम्या" च्या लग्नात नाचायची इच्छा अपूर्णच राहती आहे असे म्हणायचे ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

चतुरंग Wed, 04/30/2008 - 18:23
उत्तरोत्तर चढत्या क्रमाने रंगतदार! केशवाने पूर्ण केलेला उखाणा, डांबिसकाकांचे संवाद, तायांची (ताईचे अनेकवचन B) ) आणि पोरीबाळींची लगबग एकदम जबरान! (अवांतर (स्वगत) - आता खर्‍या लग्नात सुध्दा ह्यातले कायकाय घडवून आणता येते ते पहायला आवडेल ;) ) चतुरंग

शितल Wed, 04/30/2008 - 18:34
>>>"गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?" वीजुभाऊ, हसुन गाल, दुखले. :D >>>"अग त्या शिव्या नाहीत ते गुजराती पदार्थ आहेत्" विजुभाऊ. हसुन गाल तर दुखले, पण डोळ्याच्या फटी झाल्या, आणि पुढचे काही नीट दिसेना. =)) किती हसवाल हो, खर॑च मानल॑ तुम्हाला.

रामदास गुरुवार, 05/01/2008 - 00:13
दादू इंदुरीकरान्च्या गाढवाचे लग्ना नंतर धमाल यशस्वी प्रयोग जर झाला असेल तर धमुचे लग्न .लाजवाब. एवढी सुरेख लाइन आणि लेंग्थ कसलेल्या कसोटी गोलंदाजाला पण सलग तीन वेळा जमत नाही. एव्हढे सुन्दर कॅरीकेचर शब्दात लिहीणे .वा भाई वा.

ब्रिटिश टिंग्या गुरुवार, 05/01/2008 - 00:50
फाल छान गोश्त. मला तल तिन्ही भाग आवल्ले.... आनि विजुकाका शेवत पन छान केलाय गोश्तीचा.... अहो जरा प्रोब्लेम आहे एक नाड् येतेय धमु एकदम् सिरीयस् होत म्हणाला. पन हे एक नाद काय अश्त हो धोंदोपंत आदोबा.....मी माज्या लग्गात तुम्हालाच पत्लिका दाखवनाल हां.... त्यानी धमाल मुलाला तू अजिबात काळजी करु नकोस् तुझ्या लग्नात माझी ५० मुले असतील म्हणुन आश्वास्न दिले. भलकमकलकाका तुमची ५० मुल जल कमी पदली तल माज्या "पहिली ब" मधल्या मित्लांना घेउन येतो....आनि मैत्लिनींनापन घेउन येतो :X डांबीस काका म्हणत होते की नवरदेवाचे बूट पळवुन लपवतात तशी त्या लोकांत नवरदेवाची चड्डी लपवायची पद्धत् आहे." पिवला दांबिशकाका, आव्वा! :P आपण् शेज्वान् राईस करुयात, पांढरा रस्सा , श्रीखंड् ,कोम्बिनेत्सिओन् पास्टा, शिकरण, बाजरीची भाकरी , वडा पाव, आनि बोल्नविता आनि आनि काजुकतली आनि चन्यामन्याची बोलं पन..... =P~ एक धूम्र शलका शिलगावुन झुरका मारला.ठ्यॊ करुन ठसका लागला ऑ धमुकाका, धमुकाकींना तुझं नाव नाव शांगनाल आता 8} - तिंग्या (धेकल)

इनोबा म्हणे गुरुवार, 05/01/2008 - 01:45
पन हे एक नाद काय अश्त हो धोंदोपंत आदोबा..... अल्ले शोन्या,तू सकाली शूला जाताना तूझ्या चद्दीचा नादा सोदून कलतोस ना? ही लग्नाची नाड पण अशीच असते. ती सुटल्याशिवाय लग्न नाय करता येत. आणि नाडा न सोडता केलं तर नंतर 'नसती धूणी' धूत बसावे लागते. :)) कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

वरदा गुरुवार, 05/01/2008 - 02:40
लग्नाच्या वेळी कोणी फ़ार दंगा करायला लागला,त्रास द्यायला लागला;की त्याला कोडी ऐकवायचे ठरले आहे. :)) फाल छान गोश्त. मला तल तिन्ही भाग आवल्ले.... आनि विजुकाका शेवत पन छान केलाय गोश्तीचा.... हेच म्हणते......

विजुभाऊ गुरुवार, 05/01/2008 - 11:17
धन्यवाद मित्रानो. हा लेख मी इथेच का संपवला असे मला बर्‍याच जणानी फोन करुन व्यनी ने विचारले. पण मला वाटते की. कोणाची फिरकी कुठपर्यन्त घ्यायची त्याला मर्यादा असाव्यात. धमु च्या व्यक्तीमत्वाबद्दल मला आदर आहे त्याला कोठेही चीपनेस येवु नये अगदी प्रतिसादातसुद्धा याची काळजी घेउन हे असे लिहिले आहे. कोणीही यावे आणि टर उडवावी असे धमु चे माझ्यामुळे होउ नये . त्यालाही आणि मलाही ते आवडणार नाही. मित्र याची यापेक्षा वेगळी व्याख्या नसावी. तुमचे प्रतिसाद माझे लिहिण्याचे बळ नक्कीच वाढवतील. ::::आपल्या प्रतिसादांच्या ऋणात राहु ईच्छीणारा विजुभाऊ

स्वाती राजेश गुरुवार, 05/01/2008 - 14:44
मस्त लिहीले आहे. आम्हाला ध मु च्या लग्नात सामिल करून घेतल्याबद्द्ल, आणि आम्हीसुद्धा काही बिनकामाचे नाही ही जाणिव करून दिल्याबद्द्ल.:) बाकि लेख नेहमीप्रमाणे खासच आहे. यावेळी मात्र खूपच हसू आले. सत्तवीस देवतांची नावे झल्यावर् मनस्वी चा कागद् पूर्ण भरुन गेला तिला आता यापुढे पत्रिकेत् इतर मजकूर् कोठे लिहायचा हा प्रश्न पडला. पत्रिका जरा मोठी (पुस्तक)काढायची.:) गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले सही........... "अग त्या शिव्या नाहीत ते गुजराती पदार्थ आहेत्" विजुभाऊ मस्त स्पष्टीकरण..... पुढच्या लिखाणाची वाट पाहात आहे.....होप सो..निराश करणार नाही...

प्रगती गुरुवार, 05/01/2008 - 14:57
आम्हाला धमुच्या लग्नाला बोलावलं नाही आम्ही पण वरातीत नाचायला आलो असतो. बाकी३लेख अप्रतिम ह. ह. पुरेवाट. जमल्यास सी.डी. पाठवुन द्या

विजुभाऊ Fri, 05/02/2008 - 10:02
क्रमशः लिहीण्याबाबत खुलासा क्रमशः वाचणे मलासुद्धा आवडत नाही. आपण एरव्ही छापील वाचतो आणि जालावर वाचतो यात फरक आहे . आपल्याला वाचनाची सवय असते ती मुख्यतः पान जमीनीला समांतर ठेउन वाचतो .जालावरुन/मॉनिटर वर वाचताना हा कोण बदलतो. लेख तीस ओळींपेक्षा मोठा असल्यास वाचताना लेखाची संलग्नता /वाचकाची एकाग्रता रहात नाही. त्यामुळे मोठे लिखाण क्रमशः च लिहावे लागते.

धमाल मुलगा Fri, 05/02/2008 - 13:13
विजुभाऊ..मान गये! च्यामारी पहिल्याच भागात आमची चड्डी पळवायची भाषा बघून आम्ही जे काही टरकलो की मूग गिळून गप्प पडलो!!!
अशा जवळ जवळ सत्तवीस देवतांची नावे झल्यावर् मनस्वी चा कागद् पूर्ण भरुन गेला
#o
आमच्या धमु काकाच्या लग्नाला यायच्य बल का. आपले छोटी टिंगी , छत्रपती , विवेकग , विवेकवी, ध्रुव ,वेदश्री आणि छोटी ताई
:)) बाय द वे, ही 'छोटी ताई' कोण बॉ???
"हे बरोबर नाय ज्येष्ठानी नवोदीताना आपल्या अनुभवाचा फ़ायदा करुन दिला नाही तर काय् उपयोग त्या अनुभवाचा"
आयचा घो !!! अनुभवाचा फायदा? नको...मला जोडे पडतील!!
"आता मी नाव घेते माझे नाव प्रियाली" दोन तासापूर्वीच मिपा वर लॊग इन् केलेली कोणी एक बोलली. " तू प्रियाली काय मग माझे नाव म्रुदुला"प्रियाली हातातल्या बांगड्या मागे करत पुढे सरसावत म्हणाली.
अग्गायायायायाया..... 8}
-- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?".बराच वेळ काहीही न बोललेला केशवसुमार एकच वाक्य बोलला.
सार्थ ओळख....केसुशेठला आपण लग्नाला बोलावणारच नाय...आयला, तिथं पंक्तीत बायकोनं छान लाजत मुरडत नाव घेतलं की 'आज आत्ता ताबडतोब' असं ठाप्पकन हे त्याच्यावर विडंबन करुन मोकळे...आणि आम्ही झालेल्या फजितीनं तोंड लपवत सैरावैरा पळतोय....कोणि सांगितलंय हात दाखवून अवलक्षण?
"माझे काही चुकले का ?रागावुन शिव्या कशाला देताय" आपल्याकडुन काहीतरी चुकले असावे असे वाटुन मनस्वी वरमली
:)) गंडली..गंडली...मनस्वी गंडली !!!
लग्नात जेवणात फेणी ठेवायला हे लग्न काय गोयंकार किरिस्तावाचे वाटले की काय तुम्हाला?"
किरिस्तावच कशाक होउंच होया? ठेवा की...आपली काय हरकत नाही...तेव्हढंच स्टेजावर उभ्या उभ्या पाय दुखायला लागले की तुमच्यात येऊन पटकन एखादा पेग हाणून परत स्टेजावर जाईन म्हणतो !!!
"५० मुले?....भडकमकर काका तुम्ही नक्की काय काम करता?? चि. धमाल ने निरागस प्रश्न विचारला.
आयच्या गावात !!! तरीच मास्तरांना नाही नाही ते प्रश्न पडतात...गरमी म्हणजे काय नी काय काय!!! ;)
फार काय? स्टुलावर बसलेला चपराशी दिसशील!
धन्य धन्य झालो श्री श्री श्री डांबिसाचार्य :))
धम्या बघ रे बाबा, काय इमेज झाली तुझी ? आपण नसतं बाबा ऐकून घेतलं ....
वस्तुस्थितीला धिरोदात्तपणे सामोरे जाण्यातच खरा पुरुषार्थ आहे मित्रा!!! लग्नापुर्वीची ऐकून घेण्याची प्रॅक्टिस म्हण हवं तर!
हो असं काय घडलं तर "धम्या" नवरीच्या मागे तलवार घेऊन उभ्या असणार्‍या माणसाची तलवार घेऊन आमचे "मुंडके कलम" करेल ,
चल रे! मी कशाला काय करु? तेव्हढीच त्या कार्ट्यांनी छळण्याची माझ्यामागची पिडा टळेल. आंद्याला पण घे सोबतीला, त्याचंही टाक जुळवून :)
धमु च्या व्यक्तीमत्वाबद्दल मला आदर आहे त्याला कोठेही चीपनेस येवु नये अगदी प्रतिसादातसुद्धा याची काळजी घेउन हे असे लिहिले आहे. कोणीही यावे आणि टर उडवावी असे धमु चे माझ्यामुळे होउ नये . त्यालाही आणि मलाही ते आवडणार नाही. मित्र याची यापेक्षा वेगळी व्याख्या नसावी.
:) धन्यवाद विजुभाऊ! खरं आहे...मित्र याची व्याख्या यापेक्षा वेगळी नसावी. माझं सुदैव की असा मित्र मला लाभला ! असो, मंडळी, माझ्या लग्नाचं हे स्वप्न, विजुभाऊंनी 'संजयाच्या दिव्यदृष्टी'ने पाहिलं आणि खास तुमच्यासाठी इथं उतरवलं....सगळ्यांनी ते छान एन्जॉय केलं... मला अगदी माझ्या खर्‍याखुर्‍या लग्नात तुम्ही सगळे आल्यासारखं वाटलं ! आभारी आहे. त्यातून मला सख्खी बहिण नाही...आणि इथे पाहतो तर इतक्या करवल्या.....छान...खूप बरं वाटलं....थॅन्क्यू ताईलोक्स !!

पिवळा डांबिस Sat, 05/03/2008 - 04:19
मला अगदी माझ्या खर्‍याखुर्‍या लग्नात तुम्ही सगळे आल्यासारखं वाटलं ! आभारी आहे. म्हणजे, खर्‍या लग्नात बोलवणार नाही की काय आम्हांला? अरे आणू आम्ही आहेर! नुसतेच नाही येणार गिळायला!!!:)) एनीवे, विश यू एन्ड युअर ब्राईड हॅपी एन्ड प्रॉस्परस मॅरिड लाईफ! -डांबिसकाका

धमाल मुलगा Mon, 05/05/2008 - 09:59
खर्‍या लग्नात बोलवणार नाही की काय आम्हांला?
बस क्या डांबीसकाकाखाँ ? अपने इस पुतणेको इतना गयागुजरा समझे क्या? थोडं थांबा....योग्य वेळी सांगेनच की :)

धमाल मुलगा Mon, 05/05/2008 - 14:21
:)) ह्यॅ: ! घरच्या माणसांना कुठे बोलावणी लागतात का? आणि आग्रह???? तो बाहेरच्यांना करायचा ना?

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 05/03/2008 - 20:18
विजुभाऊ, तीनही भाग सुरेखच झाले. धम्याच्या लग्नातल्या मित्रमंडळीच्या तोंडी टाकलेला संवाद वाचायला आवडला. खरं तर आम्हाला तीनही भागातील ब-याच वाक्यांखाली कोट्या करायच्या होत्या, पण आम्ही जरा उशीराच आलो आणि वरातही आता फार पुढे गेलीय. :) आपले लेखन आवडले हे वेगळे सांगने न लगे !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विजुभाऊ Sun, 05/04/2008 - 19:53
पण आम्ही जरा उशीराच आलो आणि वरातही आता फार पुढे गेलीय चालायचं.....वरातीमागुन ज्यांची घोडी जातात त्यात मी ही आहे. असो ( या वेळी तुमच्या तोंडी शिव्या सु संस्कृत होत्या . काही चुकमाक्ले तर सांगत चला.)

अजिंक्य Mon, 05/05/2008 - 14:34
आयुष्यात पहिल्यांदा मला "आत्यंतिक" खेद होतोय........... एवढं (आख्खं, संपूर्ण इ.इ. काहीही चालेल.) मोठ्ठं लग्न लागलं, आणि तेही ध.मु. चं ..... आणि मी एवढा "लेट"!!!! पण काय करणार, यन्ट्रीच उशीरा घेतली ना!! आलो, ते थेट भाग - ३ वाचला. ही "भानगड" लक्षातच आली नाही, की आधी भाग १ व २ वाचायला हवेत..... पण काही हरकत नाही! कारण, ३ र्‍या भागानेच एवढं हसवलं की डोळ्यात पाणी आलं..... (आमच्या मातोश्रींना वाटलं, की कोणातरी मोठ्या नेत्याचं निधन वगैरे झालं की काय!) अप्रतिम!!!! लगे रहो!!!! - अजिंक्य.

बकुळफुले Mon, 05/05/2008 - 17:26
"प्लाजु ताई...आदनावांच्या नाहीतर नावांच्या भेंड्या चालतील? छोटी टिंगी म्हणाला" ते केवद शोप्पं हाहे. कोण्त्याही गावाचे नाव घ्यायचे आणि त्याला कर जोडायचे आमी ईयत्ता "पहीली ब" अशेच् कलायचो. त्या मुलाना काय् कलायच्यच नाय. काय नाय शापदलले तल फ़ळांच्या नावापुढे कर जोडायचे आंबेकर चिंचकर केळकर बोरकर पेरुकर सफ़रचंदकर. मी तर एकदा "ढे कर" हे आडनाव म्हणुन सांगितले होते. =)) =)) =)) =))

बकुळफुले Mon, 05/05/2008 - 17:29
"मी धमु ला म्हणालो सुद्धा की तु लग्न कसे काय जमवलेस् हे मला सांगितले तर मी "वा वी प्र" अर्थात् वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न या दुव्यावर् फ़ोटोसहीत ते पोष्ट् करेन्".आकडीने कैर्या पाडणारा मदनबाण म्हणाला. अरे बाबा किती हसवणार आता ... ))

वरदा Mon, 05/05/2008 - 20:50
त्यातून मला सख्खी बहिण नाही...आणि इथे पाहतो तर इतक्या करवल्या.....छान...खूप बरं वाटलं....थॅन्क्यू ताईलोक्स !! करवलीला आहेर द्यावा लागतो आणि त्यातुन आम्ही तुझ्या साईडच्या म्हणजे करवलीचा मान हवाच..... :D

धमाल मुलगा Tue, 05/06/2008 - 09:57
आहेर आहेर काय मोठी चीज आहे? ह्या आनंदापुढं तिच्याआयला ताजमहाल सुध्दा फिका पडलाय.... बोलो क्या मंगता हय?

वरदा Tue, 05/06/2008 - 19:16
क्या बात है! म्हटलस ना देतो त्यात मिळाला सगळा आहेर्...आता फक्त तारीख आणि कुठे पोचायचं ते सांग्...सगळ्या करवल्या हजर.....

विजुभाऊ Tue, 05/06/2008 - 21:24
हे बरे आहे रे....माताय लिखाण मी करायचे आणि आहेर करवलीला. मला काय आहेर टिपुन घेणारा दिगू टिपणीस समजलास काय? तुझ्या लग्नाची सगळी बित्तम बातमी सबसे तेज देतो की तु त्याची हिल्ल स्टेशन ला त्याचीच पारायणे करशील. ( बाय द वे धम्या ....चि सौ का .तै नी हा लेख वाचलाका? नाही त्याना सासरच्या लोकांची ओळख नीट करुन दे. ते किती इरसाल आहेत ते सांग) (उप कंस: कशावरुन तरी वैतागलेल्या पतिराजानी त्यंच्या बायकोला समोरुन येणार्‍या गाढवाकडेबोट दाखवत म्हंटले की ते बघ तुझे नातेवाईक.( बघा किती धाडसी मनुश्य होता तो) त्याची बायको लगेच उत्तरली : बरे झाले हो सासरच्या माणसांची ओळख झाली)

मनस्वी Wed, 04/30/2008 - 10:45
त्या पेक्षा कित्येक पटीने जास्त आनन्द् धमु च्या आळीत रहाणार्‍या असंख्य आया बहीणीना झाला होता.
अहो होणारच.. त्यांच्या मुलीबाळींना रोज छळायचा हा धम्या.. आज त्याच्या तावडीतून त्या सूटणार होत्या!
आमच्या धमु काकाच्या लग्नाला यायच्य बल का.
कळ्ळं कळ्ळं आम्हाला..
आत्ताच पडलेल्या गोड स्वप्नाच्या विचारातुन बाहेर आला.
:( :)

पिवळा डांबिस Wed, 04/30/2008 - 10:53
"अग तू काय् त्याचा क्लास घेते आहेस् की काय".पिवळा डांबीस काका रागाने लालपिवळे खरे तर लाल झाले होते "तो विचारतोय काय् अन् तू सांगतेस् काय?" नायतर काय! त्याला लागलीय लगी न न्हायची घाई आणि कसली एकनाड आणि कसलं काय? ऐन वेळी एकच नाडी आहे ती न तुटता बरोबर नीट सुटली म्हणजे झालं.. या हल्लीच्या पोरींना काही कळतच नाय!!! "तुला त्या चड्डी च्या चेन ला कुलुप घालुन ठेवावे लागेल. डांबीस काका म्हणत होते की नवरदेवाचे बूट पळवुन लपवतात तशी त्या लोकांत नवरदेवाची चड्डी लपवायची पद्धत् आहे." ही आमच्यात नव्हे, विजुभाऊंच्यात पद्धत आहे हो! त्यांच्यात तरवार घेउन माणूसही उभा करतात म्हणे! वेळप्रसंगी नवर्‍यामुलाचं मुंडकं छाटायला!!!:) धमाल्या, डोकं संभाळ!!! शिर सलामत तो शादियां पचास!!!!:)) "आणि उलटे झाले तर?" धमाल मुलाच्या डोक्यात शाळेत केलेल्या ऐतिहासीक नाटकातला मावळा भालदार चोपदार आठवला. फार काय? स्टुलावर बसलेला चपराशी दिसशील!!:) "गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?".बराच वेळ काहीही न बोललेला केशवसुमार एकच वाक्य बोलला. चालेल! नाहीतरी फर्मास शिवलेल्या शर्टची मिजास मारत होता लेकाचा!! कदाचित् तळलेले आंबे चहात बुडवुन खायचे अशी काहीतरी नवी जगावेगळी डिश सांगतील. सांगतीलही!! सध्या त्यांचं डोकं आंब्यात बुडालेलं आहे!! "खुळे की काय? लग्नात जेवणात फेणी ठेवायला हे लग्न काय गोयंकार किरिस्तावाचे वाटले की काय तुम्हाला?" खरं तर आम्हाला चालेल! फक्त काजूची न ठेवता नारळाची ठेवा म्हटलं!! वास येत नाही!!! उगाच नवर्‍यामुलीला जवळ घेऊन (मायेने आणि जिव्हाळ्याने हो!!) आशीर्वाद द्यायची वेळ आली तर भानगड नको!! ठण् ठण ठण् ठण घडाळ्याने मोजुन् बारा टोले दिले................ आता इतकं केल्यानंतर हे त्याचं स्वप्न होतं हे सांगू नका राव!!! त्याच्या आबांना नांव सांगीन!!!

आनंदयात्री Wed, 04/30/2008 - 11:02
>>"गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?". >>कदाचित् तळलेले आंबे चहात बुडवुन खायचे अशी हहपुवा .. शेवट मस्त .. आता ९ जुलै ला काय लेख पडतोय त्याची वाट पहायची, लै मोठे मिपा संमेलन होइल त्यादिवशी, दुपारचे जेवण वैनीकडुन मांडवात अन संध्याकाळचे धम्याकडुन सायबावर !! (तुला नाय नेणार धम्या काळजी नको :) .. फक्त तुझे कार्ड नेणार आमी)

इनोबा म्हणे Wed, 04/30/2008 - 11:28
कमरेला तलवार,अंगरखा, सुरवार, मोजडी, आणि डोक्यावर् रुबाबदार मावळी पगडी घातलेला नवरदेव तोंडात बोट घालुन लाजतोय हे दृष्य त्याला दिसायला लागले. हा हा हा. धम्या एकदा घालून बघ रे हा पोषाख. डांबीस काका म्हणत होते की नवरदेवाचे बूट पळवुन लपवतात तशी त्या लोकांत नवरदेवाची चड्डी लपवायची पद्धत् आहे." धम्या चड्डीत रहा :) "गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?".बराच वेळ काहीही न बोललेला केशवसुमार एकच वाक्य बोलला. इथं पण केशवाचे विडंबन. ईनोबा ने धमुच्या लग्नाला बाअरामतिचा काकांचे स्वागत असो. असे बॆनर् छापयला दिले होते. च्यामारी आमची पक्षनिष्ठा पार धूळीला मिळवली की तुम्ही. इजुभाऊ मस्त चालू आहे,लगे रहो! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

मनस्वी Wed, 04/30/2008 - 11:34
इजुभाऊ मस्त चालू आहे,लगे रहो!
इनोबा.. शेवटी "समाप्त" असे मराठीत लिहिले आहे. ;;)

इनोबा म्हणे Wed, 04/30/2008 - 11:57
इनोबा.. शेवटी "समाप्त" असे मराठीत लिहिले आहे. धत्ततिच्यायला,क्रमशः वाचायची सवयच लागलीय आपल्याला. ;;) काय ग्वाड दिसतीयास 8> कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

पिवळा डांबिस Wed, 04/30/2008 - 12:24
धत्ततिच्यायला,क्रमशः वाचायची सवयच लागलीय आपल्याला. ती आमच्यामुळे!!!:) काय ग्वाड दिसतीयास 8> आरं इनोबा, खुळा का काय तू? आरं चिकन्या दिसनार्‍या पोरींना "चिकनी दिसतेस" आसं म्हनायचं नसतंय!! तेन्ला म्हाईती हाये त्या चिकन्या दिसत्यात ते!! आपन ते सांगायची गरज न्हायी. तेन्ला "किती हुशार हाईस" आसं म्हनायचं आसतंय!! आनि हुशार (पन दिसन्यात सुमार) पोरीला "तुला हा ड्रेस किती शोभून दिसतोय!" आस म्हनायचं आसतंय!!! आप्ल्याबरूबर काळी पोरगी आसंल तर दुसर्‍या गोर्‍या पोरीकडं बघून "बघ, कशी पांढरी पाल हाये!" आसं म्हनायचं, आनि आप्ल्याबरूबर गोरी पोरगी आसंल (आता तुमच्याबरूबर ती कशाला आसंल म्हना!! तिचे काय डोळे फुटलेत!! ह.घ्या.) तर दुसर्‍या कुनाकडंच न बघता तिच्याकडंच बघत र्‍हायाचं आसतंय!! आरे कधी कळ्नार रे तुम्हां पोरांना या गोष्टी? डांबिसकाका आज हाये शिकिवायला, उद्या मेला तर काय कराल रं!!!!

धमाल मुलगा Wed, 04/30/2008 - 12:36
श्री श्री श्री क्यालिफोर्नियापीठासनाधिश, महंत पिवळा डांबीसकाका १००८ ह्यांना साष्टांग दंडवत..... काय एकसे एक आयडिया आहेत.... आता तुमच्याकडं कल्लास लावलाच पाहिजे....

इनोबा म्हणे Wed, 04/30/2008 - 12:47
काय एकसे एक आयडिया आहेत....आता तुमच्याकडं कल्लास लावलाच पाहिजे.... मी बी त्येच म्हणतोय. बाकी डांबीसकाकांच्या मौलिक विचारांमुळे आमच्या ज्ञानसागरात(डबकं म्हण लेका!) थोडी आणखी भर पडली. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

भडकमकर मास्तर Wed, 04/30/2008 - 15:20
५० मुले?....भडकमकर काका तुम्ही नक्की काय काम करता :H :H गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले =)) =)) "अग त्या शिव्या नाहीत ते गुजराती पदार्थ आहेत्" विजुभाऊ. :)) :)) लग्नात जेवणात फेणी ठेवायला हे लग्न काय गोयंकार किरिस्तावाचे वाटले की काय तुम्हाला?" :)) :))

छोटा डॉन Wed, 04/30/2008 - 17:03
"त्या पेक्षा कित्येक पटीने जास्त आनन्द् धमु च्या आळीत रहाणार्‍या असंख्य आया बहीणीना झाला होता. अहो होणारच.. त्यांच्या मुलीबाळींना रोज छळायचा हा धम्या.. आज त्याच्या तावडीतून त्या सूटणार होत्या!" धम्या बघ रे बाबा, काय इमेज झाली तुझी ? आपण नसतं बाबा ऐकून घेतलं .... "कदाचित् तळलेले आंबे चहात बुडवुन खायचे अशी काहीतरी नवी जगावेगळी डिश सांगतील"" बास, आता तेवढीच अपेक्षा आहे... मला वाटते ती पण पूर्ण होईल ... "सुत्तरफेणी पण ठेवा" हे वाक्य ऐकल्यावर् कोपयातुन जोरात आवाज आला "खुळे की काय? लग्नात जेवणात फेणी ठेवायला हे लग्न काय गोयंकार किरिस्तावाचे वाटले की काय तुम्हाला?"लोकानी चमकुन पाहीले पिवळो डाम्बीस् काका हाताने तोंड झाकुन आडुन बोलत् होता." जबरान् , पण जर खरच नसलं तर आमाला बाहेरून कुढून तरी व्यवस्था करावी लागेल ... "छोटा डॊन आणि आनदयात्री धमाल च्या बायकोच्या मैत्रीणींविषयी रोज काही न काही तरी नवी माहीती गोळा करायच्या खटपटीत होत"" काय तरीच काय वो विजूभाऊ, अहो असं काय घडलं तर "धम्या" नवरीच्या मागे तलवार घेऊन उभ्या असणार्‍या माणसाची तलवार घेऊन आमचे "मुंडके कलम" करेल , वर डांबिसकाका जोड्याने हाणतील ते वेगळेच , चिडून तात्यांनी आमच्यासाठी "दारूबंदी" केल्यावर केवढ्यात पडेल ते आम्हाला ... बाकी "धम्या" च्या लग्नात नाचायची इच्छा अपूर्णच राहती आहे असे म्हणायचे ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

चतुरंग Wed, 04/30/2008 - 18:23
उत्तरोत्तर चढत्या क्रमाने रंगतदार! केशवाने पूर्ण केलेला उखाणा, डांबिसकाकांचे संवाद, तायांची (ताईचे अनेकवचन B) ) आणि पोरीबाळींची लगबग एकदम जबरान! (अवांतर (स्वगत) - आता खर्‍या लग्नात सुध्दा ह्यातले कायकाय घडवून आणता येते ते पहायला आवडेल ;) ) चतुरंग

शितल Wed, 04/30/2008 - 18:34
>>>"गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?" वीजुभाऊ, हसुन गाल, दुखले. :D >>>"अग त्या शिव्या नाहीत ते गुजराती पदार्थ आहेत्" विजुभाऊ. हसुन गाल तर दुखले, पण डोळ्याच्या फटी झाल्या, आणि पुढचे काही नीट दिसेना. =)) किती हसवाल हो, खर॑च मानल॑ तुम्हाला.

रामदास गुरुवार, 05/01/2008 - 00:13
दादू इंदुरीकरान्च्या गाढवाचे लग्ना नंतर धमाल यशस्वी प्रयोग जर झाला असेल तर धमुचे लग्न .लाजवाब. एवढी सुरेख लाइन आणि लेंग्थ कसलेल्या कसोटी गोलंदाजाला पण सलग तीन वेळा जमत नाही. एव्हढे सुन्दर कॅरीकेचर शब्दात लिहीणे .वा भाई वा.

ब्रिटिश टिंग्या गुरुवार, 05/01/2008 - 00:50
फाल छान गोश्त. मला तल तिन्ही भाग आवल्ले.... आनि विजुकाका शेवत पन छान केलाय गोश्तीचा.... अहो जरा प्रोब्लेम आहे एक नाड् येतेय धमु एकदम् सिरीयस् होत म्हणाला. पन हे एक नाद काय अश्त हो धोंदोपंत आदोबा.....मी माज्या लग्गात तुम्हालाच पत्लिका दाखवनाल हां.... त्यानी धमाल मुलाला तू अजिबात काळजी करु नकोस् तुझ्या लग्नात माझी ५० मुले असतील म्हणुन आश्वास्न दिले. भलकमकलकाका तुमची ५० मुल जल कमी पदली तल माज्या "पहिली ब" मधल्या मित्लांना घेउन येतो....आनि मैत्लिनींनापन घेउन येतो :X डांबीस काका म्हणत होते की नवरदेवाचे बूट पळवुन लपवतात तशी त्या लोकांत नवरदेवाची चड्डी लपवायची पद्धत् आहे." पिवला दांबिशकाका, आव्वा! :P आपण् शेज्वान् राईस करुयात, पांढरा रस्सा , श्रीखंड् ,कोम्बिनेत्सिओन् पास्टा, शिकरण, बाजरीची भाकरी , वडा पाव, आनि बोल्नविता आनि आनि काजुकतली आनि चन्यामन्याची बोलं पन..... =P~ एक धूम्र शलका शिलगावुन झुरका मारला.ठ्यॊ करुन ठसका लागला ऑ धमुकाका, धमुकाकींना तुझं नाव नाव शांगनाल आता 8} - तिंग्या (धेकल)

इनोबा म्हणे गुरुवार, 05/01/2008 - 01:45
पन हे एक नाद काय अश्त हो धोंदोपंत आदोबा..... अल्ले शोन्या,तू सकाली शूला जाताना तूझ्या चद्दीचा नादा सोदून कलतोस ना? ही लग्नाची नाड पण अशीच असते. ती सुटल्याशिवाय लग्न नाय करता येत. आणि नाडा न सोडता केलं तर नंतर 'नसती धूणी' धूत बसावे लागते. :)) कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

वरदा गुरुवार, 05/01/2008 - 02:40
लग्नाच्या वेळी कोणी फ़ार दंगा करायला लागला,त्रास द्यायला लागला;की त्याला कोडी ऐकवायचे ठरले आहे. :)) फाल छान गोश्त. मला तल तिन्ही भाग आवल्ले.... आनि विजुकाका शेवत पन छान केलाय गोश्तीचा.... हेच म्हणते......

विजुभाऊ गुरुवार, 05/01/2008 - 11:17
धन्यवाद मित्रानो. हा लेख मी इथेच का संपवला असे मला बर्‍याच जणानी फोन करुन व्यनी ने विचारले. पण मला वाटते की. कोणाची फिरकी कुठपर्यन्त घ्यायची त्याला मर्यादा असाव्यात. धमु च्या व्यक्तीमत्वाबद्दल मला आदर आहे त्याला कोठेही चीपनेस येवु नये अगदी प्रतिसादातसुद्धा याची काळजी घेउन हे असे लिहिले आहे. कोणीही यावे आणि टर उडवावी असे धमु चे माझ्यामुळे होउ नये . त्यालाही आणि मलाही ते आवडणार नाही. मित्र याची यापेक्षा वेगळी व्याख्या नसावी. तुमचे प्रतिसाद माझे लिहिण्याचे बळ नक्कीच वाढवतील. ::::आपल्या प्रतिसादांच्या ऋणात राहु ईच्छीणारा विजुभाऊ

स्वाती राजेश गुरुवार, 05/01/2008 - 14:44
मस्त लिहीले आहे. आम्हाला ध मु च्या लग्नात सामिल करून घेतल्याबद्द्ल, आणि आम्हीसुद्धा काही बिनकामाचे नाही ही जाणिव करून दिल्याबद्द्ल.:) बाकि लेख नेहमीप्रमाणे खासच आहे. यावेळी मात्र खूपच हसू आले. सत्तवीस देवतांची नावे झल्यावर् मनस्वी चा कागद् पूर्ण भरुन गेला तिला आता यापुढे पत्रिकेत् इतर मजकूर् कोठे लिहायचा हा प्रश्न पडला. पत्रिका जरा मोठी (पुस्तक)काढायची.:) गुलाबाचे फ़ूल हळुहळु उकलले........... -- रावाना डुकराने ढकलले सही........... "अग त्या शिव्या नाहीत ते गुजराती पदार्थ आहेत्" विजुभाऊ मस्त स्पष्टीकरण..... पुढच्या लिखाणाची वाट पाहात आहे.....होप सो..निराश करणार नाही...

प्रगती गुरुवार, 05/01/2008 - 14:57
आम्हाला धमुच्या लग्नाला बोलावलं नाही आम्ही पण वरातीत नाचायला आलो असतो. बाकी३लेख अप्रतिम ह. ह. पुरेवाट. जमल्यास सी.डी. पाठवुन द्या

विजुभाऊ Fri, 05/02/2008 - 10:02
क्रमशः लिहीण्याबाबत खुलासा क्रमशः वाचणे मलासुद्धा आवडत नाही. आपण एरव्ही छापील वाचतो आणि जालावर वाचतो यात फरक आहे . आपल्याला वाचनाची सवय असते ती मुख्यतः पान जमीनीला समांतर ठेउन वाचतो .जालावरुन/मॉनिटर वर वाचताना हा कोण बदलतो. लेख तीस ओळींपेक्षा मोठा असल्यास वाचताना लेखाची संलग्नता /वाचकाची एकाग्रता रहात नाही. त्यामुळे मोठे लिखाण क्रमशः च लिहावे लागते.

धमाल मुलगा Fri, 05/02/2008 - 13:13
विजुभाऊ..मान गये! च्यामारी पहिल्याच भागात आमची चड्डी पळवायची भाषा बघून आम्ही जे काही टरकलो की मूग गिळून गप्प पडलो!!!
अशा जवळ जवळ सत्तवीस देवतांची नावे झल्यावर् मनस्वी चा कागद् पूर्ण भरुन गेला
#o
आमच्या धमु काकाच्या लग्नाला यायच्य बल का. आपले छोटी टिंगी , छत्रपती , विवेकग , विवेकवी, ध्रुव ,वेदश्री आणि छोटी ताई
:)) बाय द वे, ही 'छोटी ताई' कोण बॉ???
"हे बरोबर नाय ज्येष्ठानी नवोदीताना आपल्या अनुभवाचा फ़ायदा करुन दिला नाही तर काय् उपयोग त्या अनुभवाचा"
आयचा घो !!! अनुभवाचा फायदा? नको...मला जोडे पडतील!!
"आता मी नाव घेते माझे नाव प्रियाली" दोन तासापूर्वीच मिपा वर लॊग इन् केलेली कोणी एक बोलली. " तू प्रियाली काय मग माझे नाव म्रुदुला"प्रियाली हातातल्या बांगड्या मागे करत पुढे सरसावत म्हणाली.
अग्गायायायायाया..... 8}
-- रावाना डुकराने ढकलले" हे चालेल का?".बराच वेळ काहीही न बोललेला केशवसुमार एकच वाक्य बोलला.
सार्थ ओळख....केसुशेठला आपण लग्नाला बोलावणारच नाय...आयला, तिथं पंक्तीत बायकोनं छान लाजत मुरडत नाव घेतलं की 'आज आत्ता ताबडतोब' असं ठाप्पकन हे त्याच्यावर विडंबन करुन मोकळे...आणि आम्ही झालेल्या फजितीनं तोंड लपवत सैरावैरा पळतोय....कोणि सांगितलंय हात दाखवून अवलक्षण?
"माझे काही चुकले का ?रागावुन शिव्या कशाला देताय" आपल्याकडुन काहीतरी चुकले असावे असे वाटुन मनस्वी वरमली
:)) गंडली..गंडली...मनस्वी गंडली !!!
लग्नात जेवणात फेणी ठेवायला हे लग्न काय गोयंकार किरिस्तावाचे वाटले की काय तुम्हाला?"
किरिस्तावच कशाक होउंच होया? ठेवा की...आपली काय हरकत नाही...तेव्हढंच स्टेजावर उभ्या उभ्या पाय दुखायला लागले की तुमच्यात येऊन पटकन एखादा पेग हाणून परत स्टेजावर जाईन म्हणतो !!!
"५० मुले?....भडकमकर काका तुम्ही नक्की काय काम करता?? चि. धमाल ने निरागस प्रश्न विचारला.
आयच्या गावात !!! तरीच मास्तरांना नाही नाही ते प्रश्न पडतात...गरमी म्हणजे काय नी काय काय!!! ;)
फार काय? स्टुलावर बसलेला चपराशी दिसशील!
धन्य धन्य झालो श्री श्री श्री डांबिसाचार्य :))
धम्या बघ रे बाबा, काय इमेज झाली तुझी ? आपण नसतं बाबा ऐकून घेतलं ....
वस्तुस्थितीला धिरोदात्तपणे सामोरे जाण्यातच खरा पुरुषार्थ आहे मित्रा!!! लग्नापुर्वीची ऐकून घेण्याची प्रॅक्टिस म्हण हवं तर!
हो असं काय घडलं तर "धम्या" नवरीच्या मागे तलवार घेऊन उभ्या असणार्‍या माणसाची तलवार घेऊन आमचे "मुंडके कलम" करेल ,
चल रे! मी कशाला काय करु? तेव्हढीच त्या कार्ट्यांनी छळण्याची माझ्यामागची पिडा टळेल. आंद्याला पण घे सोबतीला, त्याचंही टाक जुळवून :)
धमु च्या व्यक्तीमत्वाबद्दल मला आदर आहे त्याला कोठेही चीपनेस येवु नये अगदी प्रतिसादातसुद्धा याची काळजी घेउन हे असे लिहिले आहे. कोणीही यावे आणि टर उडवावी असे धमु चे माझ्यामुळे होउ नये . त्यालाही आणि मलाही ते आवडणार नाही. मित्र याची यापेक्षा वेगळी व्याख्या नसावी.
:) धन्यवाद विजुभाऊ! खरं आहे...मित्र याची व्याख्या यापेक्षा वेगळी नसावी. माझं सुदैव की असा मित्र मला लाभला ! असो, मंडळी, माझ्या लग्नाचं हे स्वप्न, विजुभाऊंनी 'संजयाच्या दिव्यदृष्टी'ने पाहिलं आणि खास तुमच्यासाठी इथं उतरवलं....सगळ्यांनी ते छान एन्जॉय केलं... मला अगदी माझ्या खर्‍याखुर्‍या लग्नात तुम्ही सगळे आल्यासारखं वाटलं ! आभारी आहे. त्यातून मला सख्खी बहिण नाही...आणि इथे पाहतो तर इतक्या करवल्या.....छान...खूप बरं वाटलं....थॅन्क्यू ताईलोक्स !!

पिवळा डांबिस Sat, 05/03/2008 - 04:19
मला अगदी माझ्या खर्‍याखुर्‍या लग्नात तुम्ही सगळे आल्यासारखं वाटलं ! आभारी आहे. म्हणजे, खर्‍या लग्नात बोलवणार नाही की काय आम्हांला? अरे आणू आम्ही आहेर! नुसतेच नाही येणार गिळायला!!!:)) एनीवे, विश यू एन्ड युअर ब्राईड हॅपी एन्ड प्रॉस्परस मॅरिड लाईफ! -डांबिसकाका

धमाल मुलगा Mon, 05/05/2008 - 09:59
खर्‍या लग्नात बोलवणार नाही की काय आम्हांला?
बस क्या डांबीसकाकाखाँ ? अपने इस पुतणेको इतना गयागुजरा समझे क्या? थोडं थांबा....योग्य वेळी सांगेनच की :)

धमाल मुलगा Mon, 05/05/2008 - 14:21
:)) ह्यॅ: ! घरच्या माणसांना कुठे बोलावणी लागतात का? आणि आग्रह???? तो बाहेरच्यांना करायचा ना?

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 05/03/2008 - 20:18
विजुभाऊ, तीनही भाग सुरेखच झाले. धम्याच्या लग्नातल्या मित्रमंडळीच्या तोंडी टाकलेला संवाद वाचायला आवडला. खरं तर आम्हाला तीनही भागातील ब-याच वाक्यांखाली कोट्या करायच्या होत्या, पण आम्ही जरा उशीराच आलो आणि वरातही आता फार पुढे गेलीय. :) आपले लेखन आवडले हे वेगळे सांगने न लगे !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विजुभाऊ Sun, 05/04/2008 - 19:53
पण आम्ही जरा उशीराच आलो आणि वरातही आता फार पुढे गेलीय चालायचं.....वरातीमागुन ज्यांची घोडी जातात त्यात मी ही आहे. असो ( या वेळी तुमच्या तोंडी शिव्या सु संस्कृत होत्या . काही चुकमाक्ले तर सांगत चला.)

अजिंक्य Mon, 05/05/2008 - 14:34
आयुष्यात पहिल्यांदा मला "आत्यंतिक" खेद होतोय........... एवढं (आख्खं, संपूर्ण इ.इ. काहीही चालेल.) मोठ्ठं लग्न लागलं, आणि तेही ध.मु. चं ..... आणि मी एवढा "लेट"!!!! पण काय करणार, यन्ट्रीच उशीरा घेतली ना!! आलो, ते थेट भाग - ३ वाचला. ही "भानगड" लक्षातच आली नाही, की आधी भाग १ व २ वाचायला हवेत..... पण काही हरकत नाही! कारण, ३ र्‍या भागानेच एवढं हसवलं की डोळ्यात पाणी आलं..... (आमच्या मातोश्रींना वाटलं, की कोणातरी मोठ्या नेत्याचं निधन वगैरे झालं की काय!) अप्रतिम!!!! लगे रहो!!!! - अजिंक्य.

बकुळफुले Mon, 05/05/2008 - 17:26
"प्लाजु ताई...आदनावांच्या नाहीतर नावांच्या भेंड्या चालतील? छोटी टिंगी म्हणाला" ते केवद शोप्पं हाहे. कोण्त्याही गावाचे नाव घ्यायचे आणि त्याला कर जोडायचे आमी ईयत्ता "पहीली ब" अशेच् कलायचो. त्या मुलाना काय् कलायच्यच नाय. काय नाय शापदलले तल फ़ळांच्या नावापुढे कर जोडायचे आंबेकर चिंचकर केळकर बोरकर पेरुकर सफ़रचंदकर. मी तर एकदा "ढे कर" हे आडनाव म्हणुन सांगितले होते. =)) =)) =)) =))

बकुळफुले Mon, 05/05/2008 - 17:29
"मी धमु ला म्हणालो सुद्धा की तु लग्न कसे काय जमवलेस् हे मला सांगितले तर मी "वा वी प्र" अर्थात् वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न या दुव्यावर् फ़ोटोसहीत ते पोष्ट् करेन्".आकडीने कैर्या पाडणारा मदनबाण म्हणाला. अरे बाबा किती हसवणार आता ... ))

वरदा Mon, 05/05/2008 - 20:50
त्यातून मला सख्खी बहिण नाही...आणि इथे पाहतो तर इतक्या करवल्या.....छान...खूप बरं वाटलं....थॅन्क्यू ताईलोक्स !! करवलीला आहेर द्यावा लागतो आणि त्यातुन आम्ही तुझ्या साईडच्या म्हणजे करवलीचा मान हवाच..... :D

धमाल मुलगा Tue, 05/06/2008 - 09:57
आहेर आहेर काय मोठी चीज आहे? ह्या आनंदापुढं तिच्याआयला ताजमहाल सुध्दा फिका पडलाय.... बोलो क्या मंगता हय?

वरदा Tue, 05/06/2008 - 19:16
क्या बात है! म्हटलस ना देतो त्यात मिळाला सगळा आहेर्...आता फक्त तारीख आणि कुठे पोचायचं ते सांग्...सगळ्या करवल्या हजर.....

विजुभाऊ Tue, 05/06/2008 - 21:24
हे बरे आहे रे....माताय लिखाण मी करायचे आणि आहेर करवलीला. मला काय आहेर टिपुन घेणारा दिगू टिपणीस समजलास काय? तुझ्या लग्नाची सगळी बित्तम बातमी सबसे तेज देतो की तु त्याची हिल्ल स्टेशन ला त्याचीच पारायणे करशील. ( बाय द वे धम्या ....चि सौ का .तै नी हा लेख वाचलाका? नाही त्याना सासरच्या लोकांची ओळख नीट करुन दे. ते किती इरसाल आहेत ते सांग) (उप कंस: कशावरुन तरी वैतागलेल्या पतिराजानी त्यंच्या बायकोला समोरुन येणार्‍या गाढवाकडेबोट दाखवत म्हंटले की ते बघ तुझे नातेवाईक.( बघा किती धाडसी मनुश्य होता तो) त्याची बायको लगेच उत्तरली : बरे झाले हो सासरच्या माणसांची ओळख झाली)
लेखनविषय:
बालकथा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
3

गोंय हो महाराष्ट्राचो सांस्क्रुतिक भाग दिसता काय ना?

धनंजय ·

पिवळा डांबिस Wed, 04/30/2008 - 06:38
गोंय, ताजी संस्क्रुती, ताजी भास, तुमका आपली दिसता मूं? आरे पापयां, दिसता रे दिसता! अरे गोंय म्हळ्यार किते समजोली रे ही लोकां!! त्या भाऊसायब बांदोडकरान किती प्रयत्न केले म्हणान सांगू तुका! पण मतदानान, शिंदळीच्यान, सालो घात केलो रे...:( आंवशीक खावंक व्हरान, अरे आसां म्हणतत की इगर्जींतून हुकूम गेले की रे की सेपरेट स्टेट ठेवूक व्हयां. आमची लोकां निजान रवली रे...:( दुख्खी: पिवळो डांबिस

सुनील Wed, 04/30/2008 - 11:54
त्या भाऊसायब बांदोडकरान किती प्रयत्न केले म्हणान सांगू तुका! पण मतदानान, शिंदळीच्यान, सालो घात केलो रे... आंवशीक खावंक व्हरान, अरे आसां म्हणतत की इगर्जींतून हुकूम गेले की रे की सेपरेट स्टेट ठेवूक व्हयां. आमची लोकां निजान रवली रे... दुख्खी: सेपरेट स्टेटचा श्रेय जाता जॅक सिक्वेराक. साष्टीकारांनी भरभरून मते दिली आनि उत्तर गोंयकार रावले निजून ... सुशेगाद !!! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

मुक्तसुनीत Wed, 04/30/2008 - 08:33
तुमची भाषा मला बोलता येत नाही , पण तुम्ही लिहीलेला शब्द नि शब्द समजला. गोंय, ताजी संस्क्रुती, ताजी भास, तुमका आपली दिसता मूं? ही संस्क्रुती एक अशे तुमका दिसता काय विंगड म्हणून दिसता? अहो , हे काय विचारणे झाले का ? गोव्याची संस्कृती नि भाषा यात आपलेपणा न दिसला तरच नवल ! गोव्याकडच्या कितीतरी गोष्टी आहेत , माणसे आहेत , संगीत आहे , काव्य आहे , दैवते आहेत ज्यांनी महाराष्ट्राला शताकानुशतके समृद्ध केले आहे. गोवा नि महाराष्ट्र ही भावंडेच ! या मधे जरासुद्धा किंतु नको !

प्रभाकर पेठकर Wed, 04/30/2008 - 08:44
गोव्याकडच्या कितीतरी गोष्टी आहेत , माणसे आहेत , संगीत आहे , काव्य आहे , दैवते आहेत, पाककृती आहेत ज्यांनी महाराष्ट्राला शताकानुशतके समृद्ध केले आहे.

धनंजय Wed, 04/30/2008 - 20:40
दिवाळिएन एक दिस सगळे जेवण फोवांचे करतात. फोडणी-फोव, दूद-फोव, नाल्ल-फोव... कितलेशे माका यादऊय येना. तुका ताजो क्रिती येता जाल्या दी - उपकार जाताले. कोकणी जेवण रुच्चीक, नी?

मदनबाण Wed, 04/30/2008 - 09:58
गोव्याची संस्कृती नि भाषा यात आपलेपणा न दिसला तरच नवल ! गोव्याकडच्या कितीतरी गोष्टी आहेत , माणसे आहेत , संगीत आहे , काव्य आहे , दैवते आहेत ज्यांनी महाराष्ट्राला शताकानुशतके समृद्ध केले आहे. गोवा नि महाराष्ट्र ही भावंडेच ! या मधे जरासुद्धा किंतु नको ! अगदी हेच म्हणतो.... (फेणी ची चव कशी असते) या विचारात पडलेला. मदनबाण

चतुरंग Wed, 04/30/2008 - 09:04
गोवा आणि महाराष्ट्राच्या संबंधांवर मला एक शीघ्रकाव्य स्फुरले - गोव्याच्या मातीत| कलाही आहेत| भरुन वहात| कणांकणां|| नाटक वा गाणे| 'मंगेशा'चे देणे| आपण ते घेणे | सर्वथैव|| कविताही सार | 'बाकीबाब' थोर| इतरही फार | कवीगण || शिल्प किंवा चित्र | वाटते पवित्र| कलाकार मित्र | जन्मा येती|| महाराष्ट्र्-गोवा | बंधुभाव हवा | जपून ही ठेवा | रत्नखाण || चतुरंग

चित्रा Wed, 04/30/2008 - 09:17
हे पण प्रमाणभाषेसंबंधी का? अवांतर - विंगडचा अर्थ बघू गेले तर मायक्रोसॉफ्टचे हे पान मिळाले! http://www.microsoft.com/downloads/render.aspx?displaylang=kok&content=help

विकास Wed, 04/30/2008 - 09:34
मला कोकणी ऐकायला आवडते. पण वाचायलापण (आज) आवडली. तुमच्या (आपल्या - म्हणजे आमच्यापण) गोव्याच्या संगीत कला अकादमीच्या एका छान तब्बलजींची दोन आठवड्यांपूर्वी गाठ पडली होती. त्यांचे उत्तम तबलावादन हे दुसरे मूळचे गोवेकर - पं. प्रभाकर कारेकरांना साथ देण्यासाठी होते. बा़की असेच लिहीत जा... फक्त कोकणीत कविता वगैरे सावकाशीने करा... घाई नाही! :-)) (ह. घ्या.)

मुक्तसुनीत Wed, 04/30/2008 - 09:37
....यांचा थोडा परिचय करून दिलात तर उत्तम होईल. या भाषेमधे कसल्या कसल्या साहित्यिक परंपरा आहेत , कसकशा प्रकारचे लिखाण झाले/होते वगैरे गोष्टी ऐकायला आवडेल.

आनंदयात्री Wed, 04/30/2008 - 11:33
लेख सुंदर, वेगळा, आवडला. धनुदादाने कोकणी साहित्याची ओळख करुन द्यावी असे वाटते. कोकणी मधे लिहल्यावर सर्वसामान्य मराठी माणसाला समजणार नाहीत अशा शब्दांचे अर्थ खाली एका सुचीमधे द्यावेत असेही वाटले. (उदा. विंगड)

विसोबा खेचर Wed, 04/30/2008 - 09:47
सुरेखच लिहिलं आहेस...साला, आपल्याला पण गोवा लै आवडतं! तुझ्या या लेखामुळे कधी काळी एका मैत्रिणीसोबत तीन दिवस कलंगुट बीचवर राहिलो होतो ते सुंदर दिवस आठवले! मस्तपैकी कलंगुट बीच, सकाळ संध्याकाळ मासळीचं जेवण, उंची मद्य! साला खूप मजा आली होती! त्या तीन दिवसात साला आपण 'जिवाचं गोवा' केलं होतं! :) अजूनही असेच कोकणी भाषेच्या गोडीतले लेख येऊ द्यात. खूप मौज वाटते वाचायला. साला, बोलीभाषेची गोडी काही औरच! :) आपला, तात्या मंगेशकर.

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 06:14
एका नवीन लेखाची बीजे ह्या वाक्यात आहेत. वाट पाहू.... हा हा हा! सवडीने ती ष्टोरीही लिहीन.... :)) आपला, (गोव्यात यथेच्छ मौजमजा केलेला) तात्या.

विसुनाना Wed, 04/30/2008 - 11:34
गोव्याच्या कोंकणी बोलीभाषेतला हा लेख आवडला. ;) असेच येऊ द्या. अवांतर : माझे वडील अनेक वर्षांपूर्वीची तीनचार वर्षे गोव्यात नोकरीला होते. तेंव्हाचा प्रसंग. भाषेशी संबंधित आहे म्हणून देतो- ते प्रथमच तिथल्या खानावळीत गेले असता त्यांना 'निस्त्याक की शिवराक' या प्रश्नाला तोंड द्यावे लागले. त्यांनी विचार केला की 'निस्त्याक' म्हणजे नुस्ते आणि 'शिवराक' म्हणजे शिवराळ असे असावे. (पर्यायाने निस्त्याक म्हणजे शाकाहारी आणि शिवराक म्हणजे मांसाहारी असे ते समजले.) (जातधर्म म्हणून नव्हे तर खिशाला परवडेल म्हणून) त्यांनी निस्त्याक सांगितले आणि समोर आली ती सुरमई! त्या दिवसापासून गोव्यात ते कधीच शिवराळ/क जेवले नाहीत. नुस्ते निस्त्याकच निस्त्याक! :)

भावना Wed, 04/30/2008 - 23:16
गोवा ! फारच सुंदर ठिकाण. आम्ही आत्ता एक महिन्यापूर्वी च जाउन आलो. धमाल मजा आली भटकायला ! सोबत एक विनोदी अनुभवही आला. बागा बीचजवळील एका हॉटेलात उतरलो होतो . सगळीकडे मजा आली पण खाण्याचे तुफान हाल झाले. आम्ही पड्लो शाकाहारी त्यात पाण्याविना इतर पेय कुणाला चालत नाही .मग काय कोणत्याच हॉटेलात आमची ऑर्डर लवकर पूर्ण करण्यार आली नाही. आमच्या मागुन आलेले कितीतरी जण पित व नंतर खात बसायचे. आम्ही मात्र......... म्हणुन म्हणावे वाटते, 'प्यावे' त्याने निश्चित गोव्याला जावे . आणि न प्यावे त्याने .... ते तुम्हीच ठरवा !!!

पिवळा डांबिस गुरुवार, 05/01/2008 - 03:01
गोव्याची मजा लुटायला आपण मांसाहारी वा 'पिणारा' असण्याची अजिबात जरूर नाही... सगळीकडे मजा आली पण खाण्याचे तुफान हाल झाले. आम्ही पड्लो शाकाहारी त्यात पाण्याविना इतर पेय कुणाला चालत नाही .मग काय कोणत्याच हॉटेलात आमची ऑर्डर लवकर पूर्ण करण्यार आली नाही. आमच्या मागुन आलेले कितीतरी जण पित व नंतर खात बसायचे. आम्ही मात्र......... भावनाजी, हा तुमचा वैयक्तिक अनुभव असल्याने आम्ही त्याचा आदर करतो. कारण वैयक्तिक अनुभवावर असहमत होण्याचा प्रश्नच नसतो. म्हणुन म्हणावे वाटते, 'प्यावे' त्याने निश्चित गोव्याला जावे . आणि न प्यावे त्याने .... ते तुम्हीच ठरवा !!! याच्याशी मात्र असहमत!! गोव्याची फेणी प्रसिद्ध आहे आणि इतरही मदिरा तिथे (एक्साईज टॅक्स नसल्याने) मुंबई-पुण्यापेक्षा स्वस्त मिळते हे खरे आहे. पण 'न पिणार्‍याने' गोव्याला जाण्यापूर्वी विचार करावा असा अर्थ तुमच्या वरील वाक्यांतून ध्वनित होत आहे. हे तितकेसे खरे नाही. गोव्यात सर्वत्र पाणी मुबलक मिळते. इतर सर्व सॉफ्ट्-ड्रिंक्सही मिळतात. स्थानिक सोडा घालून केलेले लिंबू-सरबत ही तर गोव्याची खसियत आहे हे तुम्हाला माहिती दिसत नाही. अहो गोव्यात लाखो लहान मुले आणि हिंदू स्त्रिया रहातात, ते सर्व काय 'पिणारे' असतात काय? तीच गोष्ट मांसाहाराची! गोव्यात मासळी चांगली मिळते यात दुमत नाही. पण अगदी बांद्यापासून ते थेट मडगांवपर्यंत सर्वत्र शाकाहारी अन्न मिळते! अहो गोव्याच्या फणसाच्या, वालीच्या शेंगांच्या आणि भोपळ्याच्या फुलांच्या भाज्यांचा तर जवाब नाही. गोव्यांत अनेक शाकाहारी ब्राम्हण पिढ्यानपिढ्या रहातात व ते मांसाहार करीत नाहीत हो... गोव्यात असंख्य मोठी-मोठी देवस्थाने आहेत, तिथे काय मांसाहारच चालतो असे आपल्याला वाटते काय? उगाच काहीतरी... मला वाटते की तुम्हाला गोव्याला जाण्यापूर्वी नीट माहिती मिळाली नसावी. विशेषतः ट्रॅव्हल एजन्सीकडून मिळणारी माहिती ही नेहमीच एका छापाची असते. पण तुम्ही जर पूर्ण शाकाहारी असाल तर तुम्ही अधिक चौकशी करून त्याप्रमाणे हॉटेले वगैरे निवडणे योग्य नव्हते काय? गोवा हे टुरिस्ट स्टेट आहे. तुमच्या सामान्यीकरणाने (जनरलायझेशन) ने इतर लोकांचा गैरसमज होण्याची शक्यता आहे. गोव्याचा पुत्र असल्याने आपल्या भूमीची उगीच बदनामी होऊ नये म्हणून वरील लेखनप्रपंच! चू.भू.द्या.घ्या.

भाग्यश्री गुरुवार, 05/01/2008 - 06:30
अगदी सहमत! गोव्यात जायला पिणारे अथवा मांसाहारी खाणारेच असले पाहीजेत असं मुळीच नाही...(असाल तर चांगलच आहे म्हणा!) डिसेंबर मधे आम्ही गेलो होतो, तेव्हा कधी न मिळाल्यासारखं जेवलो होतो, इतकं सुंदर जेवण मिळालं आम्हाला! शाकाहारी,मांसाहारी दोन्ही! ...(काय बटर नान,चिकन होतं राव! अजुन चव येतीय जिभेवर!! ) गोवा आम्हाला सर्वप्रथम जेवणासाठी, सुंदर बीच साठी, आणि बीच शॅक्स साठी आठवते! सॉफ्ट ड्रींक, पाणी वगैरे काहीच मिळालं नाही तुम्हाला हे पटायला अवघड जातय हो भावना...

काळा_पहाड Fri, 05/02/2008 - 14:58
भावनाजी का आमच्या गोयेंकराक चिडवताय ? गोवा हे टुरिस्ट स्टेट आहे हे तुम्हाला आता पटले असेलच. अहो जाण्यापूर्वी थोडा अभ्यास नको का करायला ? तुम्ही आपले गेले जेवायला ! ते काय सोप्प आहे ? एवढे सारे टुरिस्ट येत असतात. कुणाकुणाची बडदास्त ठेवणार हॉटेलवाले तरी ? आता तुम्ही विनोदी अनुभव म्हणुन तुमचा अनुभव सांगितलात खरा पण आमची मंडळी जरा संवेदनशील आहेत. उगाच वाटले ना त्यांना की तुम्ही गोव्याची नकारात्मक प्रसिद्धी करताहात म्हणुन. अहो, योग्य हॉटेल न निवडणे ही तुमची चूक नाही का ? त्यात हॉटेलवाल्यांवर राग धरण्यात काय हंशील ?

श्रीमंतपेशवे Sun, 05/04/2008 - 00:47
सॉफ्ट ड्रींक, पाणी वगैरे काहीच मिळालं नाही तुम्हाला हे पटायला अवघड जातय हो भावना... अहो भाग्यश्रीताई, भावनाताई म्हणतात,'' आम्ही पड्लो शाकाहारी त्यात पाण्याविना इतर पेय कुणाला चालत नाही ." याचा अर्थ "पाणी वगैरे काहीच मिळालं नाही " असा होत नाही. आणि कुणाचाही वैयक्तीक अनुभव आपल्याला मान्य करायला म्हणजे पटवून घ्यायला हवा . नाही का?

पिवळा डांबिस Sun, 05/04/2008 - 10:00
पाण्याविना इतर पेय कुणाला चालत नाही ." याचा अर्थ "पाणी वगैरे काहीच मिळालं नाही " असा होत नाही. मग याचा दुसरा काय अर्थ होऊ शकतो?

भाग्यश्री Sun, 05/04/2008 - 23:04
आपण असं गृहीत धरू की मी वाचायला चुकले.. आणि त्यांना पाणी मिळाले(अर्थात ते मिळायलाच पाहीजे!) पण शाकाहारी अन्न मिळाले नाही हे नाही ना पटत.. असो..तुम्ही म्हणता तसं तो त्यांचा वैयक्तीक अनुभव होता. प्रत्येकाचा अनुभव वेगळा असतो त्यामुळे मी पुढे काही बोलत नाही..

पिवळा डांबिस Mon, 05/05/2008 - 06:41
तुम्ही म्हणता तसं तो त्यांचा वैयक्तीक अनुभव होता. त्यांचा वैयक्तिक अनुभव आम्ही वर स्वीकार केला आहेच. आमचा आक्षेप फक्त गोव्याला जायचं असेल तर "पिणारा" पाहिजे, न पिणार्‍यांनी विचार करावा या जनरलायझेशनवर होता... असो. आम्हाला जे सांगायचय ते वर सांगितलं आहेच, तेंव्हा आमच्यापुरता हा विषय संपला....

धनंजय Sun, 05/04/2008 - 15:29
गोंयात न्हयों आसात, बांय आसात. ताजेन नितळ उदक मेळटा. ते उदक पिल्या उपकरता. कोंकणाभाशेन गोयांत माड आसात. नाल्ला उदक पिउपाक रुच्चीक. गोंयांत सोफ्ड्रिंका, सोडा फॅक्ट्र्यो आसात. फोंडे प्रासाचेर हांव केन्नाय अर्द-पाव लिटर उसा रस पी, तोय गोंयान लोक पिता. गोंयात आर्ल्याची बिएर मेळटा, काजी आणिक नाल्लाची फेणी मेळटा. पुणून रोज जेवपा खातीर, तान लागली म्हूण हेर पेयांच लोक पिता. कोण बेबदो जालो तरी दिसांत इल्लेशे तरी उदक पिता.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 05/05/2008 - 10:15
डॉ.धनंजय, गोमांतकी एक बोली भाषा असुन तीची मुख्य भाषा मराठीच होती असे वाचून असल्यामुळे गोमांतकी लोकांची बोली ऐकायला आवडतेच पण वर अनेक प्रतिसादात वाचायलाही मजा आली. आता आपल्या प्रतिसादात मला बिएर, फेणी, जेवपा,तान, इतकं कळलं आणि गोव्यात पोहचल्यावर मराठी माणसाला या पेक्षा दुसरे काय हवे असेल. :) अवांतर : पोर्तुगीज लोकांशी आणि पुढे राजवटीशी गोमांतकी लोकांचा अगदी १५ व्या शतकापासुन संबध आला होता तो केवळ राजकीय नव्हे तर धार्मिकही होता. भाषेत अनेक शब्दांबरोबर सांस्कृतिक आदान-प्रदानेही झाली असतील त्याचे लेखन कुठे आणि कोणत्या पुस्तकात वाचायला मिळेल.

पिवळा डांबिस Wed, 04/30/2008 - 06:38
गोंय, ताजी संस्क्रुती, ताजी भास, तुमका आपली दिसता मूं? आरे पापयां, दिसता रे दिसता! अरे गोंय म्हळ्यार किते समजोली रे ही लोकां!! त्या भाऊसायब बांदोडकरान किती प्रयत्न केले म्हणान सांगू तुका! पण मतदानान, शिंदळीच्यान, सालो घात केलो रे...:( आंवशीक खावंक व्हरान, अरे आसां म्हणतत की इगर्जींतून हुकूम गेले की रे की सेपरेट स्टेट ठेवूक व्हयां. आमची लोकां निजान रवली रे...:( दुख्खी: पिवळो डांबिस

सुनील Wed, 04/30/2008 - 11:54
त्या भाऊसायब बांदोडकरान किती प्रयत्न केले म्हणान सांगू तुका! पण मतदानान, शिंदळीच्यान, सालो घात केलो रे... आंवशीक खावंक व्हरान, अरे आसां म्हणतत की इगर्जींतून हुकूम गेले की रे की सेपरेट स्टेट ठेवूक व्हयां. आमची लोकां निजान रवली रे... दुख्खी: सेपरेट स्टेटचा श्रेय जाता जॅक सिक्वेराक. साष्टीकारांनी भरभरून मते दिली आनि उत्तर गोंयकार रावले निजून ... सुशेगाद !!! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

मुक्तसुनीत Wed, 04/30/2008 - 08:33
तुमची भाषा मला बोलता येत नाही , पण तुम्ही लिहीलेला शब्द नि शब्द समजला. गोंय, ताजी संस्क्रुती, ताजी भास, तुमका आपली दिसता मूं? ही संस्क्रुती एक अशे तुमका दिसता काय विंगड म्हणून दिसता? अहो , हे काय विचारणे झाले का ? गोव्याची संस्कृती नि भाषा यात आपलेपणा न दिसला तरच नवल ! गोव्याकडच्या कितीतरी गोष्टी आहेत , माणसे आहेत , संगीत आहे , काव्य आहे , दैवते आहेत ज्यांनी महाराष्ट्राला शताकानुशतके समृद्ध केले आहे. गोवा नि महाराष्ट्र ही भावंडेच ! या मधे जरासुद्धा किंतु नको !

प्रभाकर पेठकर Wed, 04/30/2008 - 08:44
गोव्याकडच्या कितीतरी गोष्टी आहेत , माणसे आहेत , संगीत आहे , काव्य आहे , दैवते आहेत, पाककृती आहेत ज्यांनी महाराष्ट्राला शताकानुशतके समृद्ध केले आहे.

धनंजय Wed, 04/30/2008 - 20:40
दिवाळिएन एक दिस सगळे जेवण फोवांचे करतात. फोडणी-फोव, दूद-फोव, नाल्ल-फोव... कितलेशे माका यादऊय येना. तुका ताजो क्रिती येता जाल्या दी - उपकार जाताले. कोकणी जेवण रुच्चीक, नी?

मदनबाण Wed, 04/30/2008 - 09:58
गोव्याची संस्कृती नि भाषा यात आपलेपणा न दिसला तरच नवल ! गोव्याकडच्या कितीतरी गोष्टी आहेत , माणसे आहेत , संगीत आहे , काव्य आहे , दैवते आहेत ज्यांनी महाराष्ट्राला शताकानुशतके समृद्ध केले आहे. गोवा नि महाराष्ट्र ही भावंडेच ! या मधे जरासुद्धा किंतु नको ! अगदी हेच म्हणतो.... (फेणी ची चव कशी असते) या विचारात पडलेला. मदनबाण

चतुरंग Wed, 04/30/2008 - 09:04
गोवा आणि महाराष्ट्राच्या संबंधांवर मला एक शीघ्रकाव्य स्फुरले - गोव्याच्या मातीत| कलाही आहेत| भरुन वहात| कणांकणां|| नाटक वा गाणे| 'मंगेशा'चे देणे| आपण ते घेणे | सर्वथैव|| कविताही सार | 'बाकीबाब' थोर| इतरही फार | कवीगण || शिल्प किंवा चित्र | वाटते पवित्र| कलाकार मित्र | जन्मा येती|| महाराष्ट्र्-गोवा | बंधुभाव हवा | जपून ही ठेवा | रत्नखाण || चतुरंग

चित्रा Wed, 04/30/2008 - 09:17
हे पण प्रमाणभाषेसंबंधी का? अवांतर - विंगडचा अर्थ बघू गेले तर मायक्रोसॉफ्टचे हे पान मिळाले! http://www.microsoft.com/downloads/render.aspx?displaylang=kok&content=help

विकास Wed, 04/30/2008 - 09:34
मला कोकणी ऐकायला आवडते. पण वाचायलापण (आज) आवडली. तुमच्या (आपल्या - म्हणजे आमच्यापण) गोव्याच्या संगीत कला अकादमीच्या एका छान तब्बलजींची दोन आठवड्यांपूर्वी गाठ पडली होती. त्यांचे उत्तम तबलावादन हे दुसरे मूळचे गोवेकर - पं. प्रभाकर कारेकरांना साथ देण्यासाठी होते. बा़की असेच लिहीत जा... फक्त कोकणीत कविता वगैरे सावकाशीने करा... घाई नाही! :-)) (ह. घ्या.)

मुक्तसुनीत Wed, 04/30/2008 - 09:37
....यांचा थोडा परिचय करून दिलात तर उत्तम होईल. या भाषेमधे कसल्या कसल्या साहित्यिक परंपरा आहेत , कसकशा प्रकारचे लिखाण झाले/होते वगैरे गोष्टी ऐकायला आवडेल.

आनंदयात्री Wed, 04/30/2008 - 11:33
लेख सुंदर, वेगळा, आवडला. धनुदादाने कोकणी साहित्याची ओळख करुन द्यावी असे वाटते. कोकणी मधे लिहल्यावर सर्वसामान्य मराठी माणसाला समजणार नाहीत अशा शब्दांचे अर्थ खाली एका सुचीमधे द्यावेत असेही वाटले. (उदा. विंगड)

विसोबा खेचर Wed, 04/30/2008 - 09:47
सुरेखच लिहिलं आहेस...साला, आपल्याला पण गोवा लै आवडतं! तुझ्या या लेखामुळे कधी काळी एका मैत्रिणीसोबत तीन दिवस कलंगुट बीचवर राहिलो होतो ते सुंदर दिवस आठवले! मस्तपैकी कलंगुट बीच, सकाळ संध्याकाळ मासळीचं जेवण, उंची मद्य! साला खूप मजा आली होती! त्या तीन दिवसात साला आपण 'जिवाचं गोवा' केलं होतं! :) अजूनही असेच कोकणी भाषेच्या गोडीतले लेख येऊ द्यात. खूप मौज वाटते वाचायला. साला, बोलीभाषेची गोडी काही औरच! :) आपला, तात्या मंगेशकर.

विसोबा खेचर गुरुवार, 05/01/2008 - 06:14
एका नवीन लेखाची बीजे ह्या वाक्यात आहेत. वाट पाहू.... हा हा हा! सवडीने ती ष्टोरीही लिहीन.... :)) आपला, (गोव्यात यथेच्छ मौजमजा केलेला) तात्या.

विसुनाना Wed, 04/30/2008 - 11:34
गोव्याच्या कोंकणी बोलीभाषेतला हा लेख आवडला. ;) असेच येऊ द्या. अवांतर : माझे वडील अनेक वर्षांपूर्वीची तीनचार वर्षे गोव्यात नोकरीला होते. तेंव्हाचा प्रसंग. भाषेशी संबंधित आहे म्हणून देतो- ते प्रथमच तिथल्या खानावळीत गेले असता त्यांना 'निस्त्याक की शिवराक' या प्रश्नाला तोंड द्यावे लागले. त्यांनी विचार केला की 'निस्त्याक' म्हणजे नुस्ते आणि 'शिवराक' म्हणजे शिवराळ असे असावे. (पर्यायाने निस्त्याक म्हणजे शाकाहारी आणि शिवराक म्हणजे मांसाहारी असे ते समजले.) (जातधर्म म्हणून नव्हे तर खिशाला परवडेल म्हणून) त्यांनी निस्त्याक सांगितले आणि समोर आली ती सुरमई! त्या दिवसापासून गोव्यात ते कधीच शिवराळ/क जेवले नाहीत. नुस्ते निस्त्याकच निस्त्याक! :)

भावना Wed, 04/30/2008 - 23:16
गोवा ! फारच सुंदर ठिकाण. आम्ही आत्ता एक महिन्यापूर्वी च जाउन आलो. धमाल मजा आली भटकायला ! सोबत एक विनोदी अनुभवही आला. बागा बीचजवळील एका हॉटेलात उतरलो होतो . सगळीकडे मजा आली पण खाण्याचे तुफान हाल झाले. आम्ही पड्लो शाकाहारी त्यात पाण्याविना इतर पेय कुणाला चालत नाही .मग काय कोणत्याच हॉटेलात आमची ऑर्डर लवकर पूर्ण करण्यार आली नाही. आमच्या मागुन आलेले कितीतरी जण पित व नंतर खात बसायचे. आम्ही मात्र......... म्हणुन म्हणावे वाटते, 'प्यावे' त्याने निश्चित गोव्याला जावे . आणि न प्यावे त्याने .... ते तुम्हीच ठरवा !!!

पिवळा डांबिस गुरुवार, 05/01/2008 - 03:01
गोव्याची मजा लुटायला आपण मांसाहारी वा 'पिणारा' असण्याची अजिबात जरूर नाही... सगळीकडे मजा आली पण खाण्याचे तुफान हाल झाले. आम्ही पड्लो शाकाहारी त्यात पाण्याविना इतर पेय कुणाला चालत नाही .मग काय कोणत्याच हॉटेलात आमची ऑर्डर लवकर पूर्ण करण्यार आली नाही. आमच्या मागुन आलेले कितीतरी जण पित व नंतर खात बसायचे. आम्ही मात्र......... भावनाजी, हा तुमचा वैयक्तिक अनुभव असल्याने आम्ही त्याचा आदर करतो. कारण वैयक्तिक अनुभवावर असहमत होण्याचा प्रश्नच नसतो. म्हणुन म्हणावे वाटते, 'प्यावे' त्याने निश्चित गोव्याला जावे . आणि न प्यावे त्याने .... ते तुम्हीच ठरवा !!! याच्याशी मात्र असहमत!! गोव्याची फेणी प्रसिद्ध आहे आणि इतरही मदिरा तिथे (एक्साईज टॅक्स नसल्याने) मुंबई-पुण्यापेक्षा स्वस्त मिळते हे खरे आहे. पण 'न पिणार्‍याने' गोव्याला जाण्यापूर्वी विचार करावा असा अर्थ तुमच्या वरील वाक्यांतून ध्वनित होत आहे. हे तितकेसे खरे नाही. गोव्यात सर्वत्र पाणी मुबलक मिळते. इतर सर्व सॉफ्ट्-ड्रिंक्सही मिळतात. स्थानिक सोडा घालून केलेले लिंबू-सरबत ही तर गोव्याची खसियत आहे हे तुम्हाला माहिती दिसत नाही. अहो गोव्यात लाखो लहान मुले आणि हिंदू स्त्रिया रहातात, ते सर्व काय 'पिणारे' असतात काय? तीच गोष्ट मांसाहाराची! गोव्यात मासळी चांगली मिळते यात दुमत नाही. पण अगदी बांद्यापासून ते थेट मडगांवपर्यंत सर्वत्र शाकाहारी अन्न मिळते! अहो गोव्याच्या फणसाच्या, वालीच्या शेंगांच्या आणि भोपळ्याच्या फुलांच्या भाज्यांचा तर जवाब नाही. गोव्यांत अनेक शाकाहारी ब्राम्हण पिढ्यानपिढ्या रहातात व ते मांसाहार करीत नाहीत हो... गोव्यात असंख्य मोठी-मोठी देवस्थाने आहेत, तिथे काय मांसाहारच चालतो असे आपल्याला वाटते काय? उगाच काहीतरी... मला वाटते की तुम्हाला गोव्याला जाण्यापूर्वी नीट माहिती मिळाली नसावी. विशेषतः ट्रॅव्हल एजन्सीकडून मिळणारी माहिती ही नेहमीच एका छापाची असते. पण तुम्ही जर पूर्ण शाकाहारी असाल तर तुम्ही अधिक चौकशी करून त्याप्रमाणे हॉटेले वगैरे निवडणे योग्य नव्हते काय? गोवा हे टुरिस्ट स्टेट आहे. तुमच्या सामान्यीकरणाने (जनरलायझेशन) ने इतर लोकांचा गैरसमज होण्याची शक्यता आहे. गोव्याचा पुत्र असल्याने आपल्या भूमीची उगीच बदनामी होऊ नये म्हणून वरील लेखनप्रपंच! चू.भू.द्या.घ्या.

भाग्यश्री गुरुवार, 05/01/2008 - 06:30
अगदी सहमत! गोव्यात जायला पिणारे अथवा मांसाहारी खाणारेच असले पाहीजेत असं मुळीच नाही...(असाल तर चांगलच आहे म्हणा!) डिसेंबर मधे आम्ही गेलो होतो, तेव्हा कधी न मिळाल्यासारखं जेवलो होतो, इतकं सुंदर जेवण मिळालं आम्हाला! शाकाहारी,मांसाहारी दोन्ही! ...(काय बटर नान,चिकन होतं राव! अजुन चव येतीय जिभेवर!! ) गोवा आम्हाला सर्वप्रथम जेवणासाठी, सुंदर बीच साठी, आणि बीच शॅक्स साठी आठवते! सॉफ्ट ड्रींक, पाणी वगैरे काहीच मिळालं नाही तुम्हाला हे पटायला अवघड जातय हो भावना...

काळा_पहाड Fri, 05/02/2008 - 14:58
भावनाजी का आमच्या गोयेंकराक चिडवताय ? गोवा हे टुरिस्ट स्टेट आहे हे तुम्हाला आता पटले असेलच. अहो जाण्यापूर्वी थोडा अभ्यास नको का करायला ? तुम्ही आपले गेले जेवायला ! ते काय सोप्प आहे ? एवढे सारे टुरिस्ट येत असतात. कुणाकुणाची बडदास्त ठेवणार हॉटेलवाले तरी ? आता तुम्ही विनोदी अनुभव म्हणुन तुमचा अनुभव सांगितलात खरा पण आमची मंडळी जरा संवेदनशील आहेत. उगाच वाटले ना त्यांना की तुम्ही गोव्याची नकारात्मक प्रसिद्धी करताहात म्हणुन. अहो, योग्य हॉटेल न निवडणे ही तुमची चूक नाही का ? त्यात हॉटेलवाल्यांवर राग धरण्यात काय हंशील ?

श्रीमंतपेशवे Sun, 05/04/2008 - 00:47
सॉफ्ट ड्रींक, पाणी वगैरे काहीच मिळालं नाही तुम्हाला हे पटायला अवघड जातय हो भावना... अहो भाग्यश्रीताई, भावनाताई म्हणतात,'' आम्ही पड्लो शाकाहारी त्यात पाण्याविना इतर पेय कुणाला चालत नाही ." याचा अर्थ "पाणी वगैरे काहीच मिळालं नाही " असा होत नाही. आणि कुणाचाही वैयक्तीक अनुभव आपल्याला मान्य करायला म्हणजे पटवून घ्यायला हवा . नाही का?

पिवळा डांबिस Sun, 05/04/2008 - 10:00
पाण्याविना इतर पेय कुणाला चालत नाही ." याचा अर्थ "पाणी वगैरे काहीच मिळालं नाही " असा होत नाही. मग याचा दुसरा काय अर्थ होऊ शकतो?

भाग्यश्री Sun, 05/04/2008 - 23:04
आपण असं गृहीत धरू की मी वाचायला चुकले.. आणि त्यांना पाणी मिळाले(अर्थात ते मिळायलाच पाहीजे!) पण शाकाहारी अन्न मिळाले नाही हे नाही ना पटत.. असो..तुम्ही म्हणता तसं तो त्यांचा वैयक्तीक अनुभव होता. प्रत्येकाचा अनुभव वेगळा असतो त्यामुळे मी पुढे काही बोलत नाही..

पिवळा डांबिस Mon, 05/05/2008 - 06:41
तुम्ही म्हणता तसं तो त्यांचा वैयक्तीक अनुभव होता. त्यांचा वैयक्तिक अनुभव आम्ही वर स्वीकार केला आहेच. आमचा आक्षेप फक्त गोव्याला जायचं असेल तर "पिणारा" पाहिजे, न पिणार्‍यांनी विचार करावा या जनरलायझेशनवर होता... असो. आम्हाला जे सांगायचय ते वर सांगितलं आहेच, तेंव्हा आमच्यापुरता हा विषय संपला....

धनंजय Sun, 05/04/2008 - 15:29
गोंयात न्हयों आसात, बांय आसात. ताजेन नितळ उदक मेळटा. ते उदक पिल्या उपकरता. कोंकणाभाशेन गोयांत माड आसात. नाल्ला उदक पिउपाक रुच्चीक. गोंयांत सोफ्ड्रिंका, सोडा फॅक्ट्र्यो आसात. फोंडे प्रासाचेर हांव केन्नाय अर्द-पाव लिटर उसा रस पी, तोय गोंयान लोक पिता. गोंयात आर्ल्याची बिएर मेळटा, काजी आणिक नाल्लाची फेणी मेळटा. पुणून रोज जेवपा खातीर, तान लागली म्हूण हेर पेयांच लोक पिता. कोण बेबदो जालो तरी दिसांत इल्लेशे तरी उदक पिता.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 05/05/2008 - 10:15
डॉ.धनंजय, गोमांतकी एक बोली भाषा असुन तीची मुख्य भाषा मराठीच होती असे वाचून असल्यामुळे गोमांतकी लोकांची बोली ऐकायला आवडतेच पण वर अनेक प्रतिसादात वाचायलाही मजा आली. आता आपल्या प्रतिसादात मला बिएर, फेणी, जेवपा,तान, इतकं कळलं आणि गोव्यात पोहचल्यावर मराठी माणसाला या पेक्षा दुसरे काय हवे असेल. :) अवांतर : पोर्तुगीज लोकांशी आणि पुढे राजवटीशी गोमांतकी लोकांचा अगदी १५ व्या शतकापासुन संबध आला होता तो केवळ राजकीय नव्हे तर धार्मिकही होता. भाषेत अनेक शब्दांबरोबर सांस्कृतिक आदान-प्रदानेही झाली असतील त्याचे लेखन कुठे आणि कोणत्या पुस्तकात वाचायला मिळेल.
गोंयाचो आणिक महाराश्ट्राचो पयलेसान घनिश्ट संबंद आसा. गोंयाचेर पोर्तुगालान राज केले तरी गोंयांत कोणी "म्हाराज" म्हळे, जाल्या कोणूय शिवाजी म्हाराजूत सजमता. खंयच्याय देवळाची जत्रा आसली तर नाटक केन्नाय शिवाजी म्हाराजाचेच आसता. गोंय आणिक कोकण किते विंगड नात. गोंयान महाराश्ट्राक कितले कलाकार दिलेत, मेजपाक गेल्यार बुकां भरतली. बाकीबाब बोरकर घेयात, ना जाल्या दिनानाथ मंगेशकर घेयात. महाराश्ट्रांतल्या जायत्या लोकांचे देव गोयांत आसात. गोंय मुक्त करपाचे सत्याग्रह महाराश्ट्रासान येताले. गोंय मुक्त जाले तेन्ना वीस वरसां गोयांत महाराष्ट्रवादी गोमंतक पक्षाचे सरकार लोकान वेचून दिले.

मेळा

चतुरंग ·

विसोबा खेचर Wed, 04/30/2008 - 09:38
भर्धाव जाति तेही खाण्यावरी तुटाया आधाशि भाव त्यांचे, न भावले मलाही लोटून अन्न सारे फेकून तेहि देता व्याकूळ आर्ततेने का भेदले मलाही! येथे बुभुक्षितांचा मेळा जमून आला क्या बात है...! बुभुक्षितांचा मेळा हे शब्द अगदी चपखल वाटतात! वा रंगा! तुझं अभिनंदन... अतिशय सुरेख गझल लिहिली आहेस... तात्या.

मदनबाण Wed, 04/30/2008 - 09:51
हासून फक्त तेथे मीही बसून होतो खोटे रमून जाणे, ते जमले मलाही जबरदस्तच !!!!! एकेक माणसाला मी न्याहळीत होतो कोणीच दोस्त नाही, ते गमले मलाही व्वा उस्त्ताद वा..... खुपच सुंदर..... (भावनांच्या मेळाव्यात हरवलेला) मदनबाण

चतुरंग Sat, 05/03/2008 - 02:09
(विशेष आभार - शेवटच्या शेरातल्या दुसर्‍या ओळीचे श्रेय धनंजय यांना जाते. माझ्या मूळ गजलेतली ओळ "लज्जाही कोठे गेली ,"का विकले तिलाही?" अशी होती. त्या जागी आत्ताची चपखल ओळ त्यांनी सुचवली. धन्यवाद!) चतुरंग

बेसनलाडू Tue, 05/06/2008 - 10:08
कल्पना आवडल्या; पण धूसर आहेत. वृत्त सांभाळणे आणि शेरातील संदिग्धता दूर करणे सरावाने जमेलसे वाटते. त्याने गझल लेखन व वाचन दोन्हींची मजा वाढेल. शुभेच्छा. (शुभेच्छुक)बेसनलाडू

llपुण्याचे पेशवेll Wed, 05/07/2008 - 00:06
गझलेचा प्रत्येक शेर छान जमला आहे. प्रत्येक शेर वेगवेगळा अर्थ प्रतित करत आहे. पण त्यांच्यामधला परस्पर संबंध कळला नाही. पण शब्दरचना एकूणच छान. लोटून अन्न सारे फेकून तेहि देता व्याकूळ आर्ततेने का भेदले मलाही! येथे बुभुक्षितांचा मेळा जमून आला लज्जाहि लाजली ती ,"का विकले मलाही?" या ओळी विषेश आवडल्या. (लाज विकून कपडे घेतलेला) डॅनी. पुण्याचे पेशवे

विसोबा खेचर Wed, 04/30/2008 - 09:38
भर्धाव जाति तेही खाण्यावरी तुटाया आधाशि भाव त्यांचे, न भावले मलाही लोटून अन्न सारे फेकून तेहि देता व्याकूळ आर्ततेने का भेदले मलाही! येथे बुभुक्षितांचा मेळा जमून आला क्या बात है...! बुभुक्षितांचा मेळा हे शब्द अगदी चपखल वाटतात! वा रंगा! तुझं अभिनंदन... अतिशय सुरेख गझल लिहिली आहेस... तात्या.

मदनबाण Wed, 04/30/2008 - 09:51
हासून फक्त तेथे मीही बसून होतो खोटे रमून जाणे, ते जमले मलाही जबरदस्तच !!!!! एकेक माणसाला मी न्याहळीत होतो कोणीच दोस्त नाही, ते गमले मलाही व्वा उस्त्ताद वा..... खुपच सुंदर..... (भावनांच्या मेळाव्यात हरवलेला) मदनबाण

चतुरंग Sat, 05/03/2008 - 02:09
(विशेष आभार - शेवटच्या शेरातल्या दुसर्‍या ओळीचे श्रेय धनंजय यांना जाते. माझ्या मूळ गजलेतली ओळ "लज्जाही कोठे गेली ,"का विकले तिलाही?" अशी होती. त्या जागी आत्ताची चपखल ओळ त्यांनी सुचवली. धन्यवाद!) चतुरंग

बेसनलाडू Tue, 05/06/2008 - 10:08
कल्पना आवडल्या; पण धूसर आहेत. वृत्त सांभाळणे आणि शेरातील संदिग्धता दूर करणे सरावाने जमेलसे वाटते. त्याने गझल लेखन व वाचन दोन्हींची मजा वाढेल. शुभेच्छा. (शुभेच्छुक)बेसनलाडू

llपुण्याचे पेशवेll Wed, 05/07/2008 - 00:06
गझलेचा प्रत्येक शेर छान जमला आहे. प्रत्येक शेर वेगवेगळा अर्थ प्रतित करत आहे. पण त्यांच्यामधला परस्पर संबंध कळला नाही. पण शब्दरचना एकूणच छान. लोटून अन्न सारे फेकून तेहि देता व्याकूळ आर्ततेने का भेदले मलाही! येथे बुभुक्षितांचा मेळा जमून आला लज्जाहि लाजली ती ,"का विकले मलाही?" या ओळी विषेश आवडल्या. (लाज विकून कपडे घेतलेला) डॅनी. पुण्याचे पेशवे
लेखनविषय:
गझल
लग्नात थोर त्यांच्या बोलाविले मलाही शिंपून अत्तरांना, ते भेटले मलाही हासून फक्त तेथे मीही बसून होतो खोटे रमून जाणे, ते जमले मलाही एकेक माणसाला मी न्याहळीत होतो कोणीच दोस्त नाही, ते गमले मलाही देती यथेच्च सारे उंचीच भेटि सार्‍या सजवून भासते का ठेवले मलाही भर्धाव जाति तेही खाण्यावरी तुटाया आधाशि भाव त्यांचे, न भावले मलाही लोटून अन्न सारे फेकून तेहि देता व्याकूळ आर्ततेने का भेदले मलाही! येथे बुभुक्षितांचा मेळा जमून आला लज्जाहि लाजली ती ,"का विकले मलाही?" चतुरंग

अंतर

जयवी ·

मीनल Wed, 04/30/2008 - 04:53
वयाच्या तरूणपणात मन जुळली असो नसोत,नैसर्गिक नियमानुसार शरीरांमधले अंतर कमी करण्याकडे कल असतो. नंतर मन जुळली तर एकमे़कांच्यातले अंतर इतक कमी होत की ,`तू और मै एक जान` स्थिती होऊन जाते. जोडीदाराच्या अगदी हृदयातच निवास असतो. मग त्यान /तीन स्व:ताच्या ह्रुदयात बोललेले ही जोडीदाराला ऐकू येते.अंतर राहतच नाही. पण मन जुळली नाही तर मात्र मानसिक अंतर मैलोंन मैल वाटत.शारिरिक अंतर सुखावह वाटते.

विसोबा खेचर Wed, 04/30/2008 - 09:53
एकदा ही जवळीक साधली की मात्र बाकीचे फार दूर वाटायला लागतात. पण त्या प्रत्येक पडलेल्या पुलाची एक तरी वीट असतेच जपून ठेवलेली नव्या पुलाच्या उभारणीसाठी. त्या पडझडीतून वाचलेली एक तरी अशी भिंत असतेच तडा न गेलेली. ती कायमच तयार असते नव्या बांधासाठी. कदाचित त्या भिंतीचाच आसरा शोधत असतो एखादा नवा पूल…….!! वा जयू! छोटेखानी, परंतु अतिशय सुरेख प्रकटन! जियो...! मस्तच लिहून गेली आहेस... अंतर अपुले असे निरंतर जरा हसावे.. जरा रुसावे कधी ओलावा कधी दुरावा शोधत जावे… गवसत जावे क्या बात है..... तात्या.

आनंदयात्री Wed, 04/30/2008 - 15:32
कधी एक अंतर पार केल्यावर असं लक्षात येतं की हे अंतर पार करायच्या नादात आपण बाकी अंतरं फ़ारच वाढवलीयेत. फारच ताणल्या गेलेत बाकीच्या पुलांचे दोर……!! तो ताण सैल करायला जावा तर जवळचा असलेला तो दूर जाणार….! कधी हा सगळाच ताण असह्य होतो….!! सगळी अंतरं राखून तोल सांभाळत जाणं प्रत्येकालाच शक्य होत नाही. काही मात्र मज्जेने जो भेटेल त्याला आपल्याशी बांधून ठेवून चालू शकतो…..चक्क गाणी गुणगुणत….! छान झालेय प्रकटन, वरिल ओळी विशेष आवडल्या !

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 18:34
सगळी अंतरं राखून तोल सांभाळत जाणं प्रत्येकालाच शक्य होत नाही. काही मात्र मज्जेने जो भेटेल त्याला आपल्याशी बांधून ठेवून चालू शकतो…..चक्क गाणी गुणगुणत….! त्यांच्यात कसलंतरी जबरी संमोहन असतं जे सगळ्यांना त्याच्याशी चुंबकासारखं बांधून ठेवतं. मग धडपड सुरु रहाते ती बाकीच्यांची……त्याच्यासोबत चालत रहाण्याची. हे असं जगता यायला हवं….!! म्हणजे पूलही बांधायला नकोत…. त्याची डागडुजीही करायला नको. क्या बात है, जयवी ताई , मनाचा ठाव घेतलात, ह्रदयात भिडले. नेहमी प्रमाणे छान . (तुमच्या लिखानाची फॅन)

मीनल Wed, 04/30/2008 - 04:53
वयाच्या तरूणपणात मन जुळली असो नसोत,नैसर्गिक नियमानुसार शरीरांमधले अंतर कमी करण्याकडे कल असतो. नंतर मन जुळली तर एकमे़कांच्यातले अंतर इतक कमी होत की ,`तू और मै एक जान` स्थिती होऊन जाते. जोडीदाराच्या अगदी हृदयातच निवास असतो. मग त्यान /तीन स्व:ताच्या ह्रुदयात बोललेले ही जोडीदाराला ऐकू येते.अंतर राहतच नाही. पण मन जुळली नाही तर मात्र मानसिक अंतर मैलोंन मैल वाटत.शारिरिक अंतर सुखावह वाटते.

विसोबा खेचर Wed, 04/30/2008 - 09:53
एकदा ही जवळीक साधली की मात्र बाकीचे फार दूर वाटायला लागतात. पण त्या प्रत्येक पडलेल्या पुलाची एक तरी वीट असतेच जपून ठेवलेली नव्या पुलाच्या उभारणीसाठी. त्या पडझडीतून वाचलेली एक तरी अशी भिंत असतेच तडा न गेलेली. ती कायमच तयार असते नव्या बांधासाठी. कदाचित त्या भिंतीचाच आसरा शोधत असतो एखादा नवा पूल…….!! वा जयू! छोटेखानी, परंतु अतिशय सुरेख प्रकटन! जियो...! मस्तच लिहून गेली आहेस... अंतर अपुले असे निरंतर जरा हसावे.. जरा रुसावे कधी ओलावा कधी दुरावा शोधत जावे… गवसत जावे क्या बात है..... तात्या.

आनंदयात्री Wed, 04/30/2008 - 15:32
कधी एक अंतर पार केल्यावर असं लक्षात येतं की हे अंतर पार करायच्या नादात आपण बाकी अंतरं फ़ारच वाढवलीयेत. फारच ताणल्या गेलेत बाकीच्या पुलांचे दोर……!! तो ताण सैल करायला जावा तर जवळचा असलेला तो दूर जाणार….! कधी हा सगळाच ताण असह्य होतो….!! सगळी अंतरं राखून तोल सांभाळत जाणं प्रत्येकालाच शक्य होत नाही. काही मात्र मज्जेने जो भेटेल त्याला आपल्याशी बांधून ठेवून चालू शकतो…..चक्क गाणी गुणगुणत….! छान झालेय प्रकटन, वरिल ओळी विशेष आवडल्या !

शितल गुरुवार, 05/01/2008 - 18:34
सगळी अंतरं राखून तोल सांभाळत जाणं प्रत्येकालाच शक्य होत नाही. काही मात्र मज्जेने जो भेटेल त्याला आपल्याशी बांधून ठेवून चालू शकतो…..चक्क गाणी गुणगुणत….! त्यांच्यात कसलंतरी जबरी संमोहन असतं जे सगळ्यांना त्याच्याशी चुंबकासारखं बांधून ठेवतं. मग धडपड सुरु रहाते ती बाकीच्यांची……त्याच्यासोबत चालत रहाण्याची. हे असं जगता यायला हवं….!! म्हणजे पूलही बांधायला नकोत…. त्याची डागडुजीही करायला नको. क्या बात है, जयवी ताई , मनाचा ठाव घेतलात, ह्रदयात भिडले. नेहमी प्रमाणे छान . (तुमच्या लिखानाची फॅन)
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
प्रकटन
कितीक हळवे…. कितीक सुंदर किती शहाणे अपुले अंतर आत्ताच ह्या गाण्याच्या ओळी ऐकल्या…..अगदी आत पर्यंत भिनत गेल्या. दोघांमधले हे अंतर कितीवेळा असे शहाणे असते….!! कधी हे अंतर अगदी आरपार छेदून जातं तर कधी युगं लोटून जातात पण पार करता येत नाही. कधी हे अंतर ..अंतर वाटतंच नाही. इतकी दोघं एकमेकांच्या जवळ येतात. एकदा ही जवळीक साधली की मात्र बाकीचे फार दूर वाटायला लागतात. कधी एकमेकांच्या जवळ पोचायला सुद्धा कोणी तरी बांधून दिलेल्या पुलाची….सेतूची गरज लागते. कित्येकदा तो बांधून दिलेला पूल मोडकळीस येतो….. त्याला गोंदण-शिंपण करुन नेटका करता करता जीव मेटाकुटीला येतो.
Subscribe to