मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

आई-बाप; आई-बाप, म्हणजे नक्की काय असतं?

सार्थबोध ·

शुचि Tue, 04/15/2014 - 17:41
आईच प्रेम हे; रोजच्या आयुष्यात, कामाला येणार बँक बॅलन्स असतं बाप म्हणजे; गरजेच्या वेळी मिळणारा, तुमचा बोनस किंवा वेरीएबल पेमेंट असतं आई म्हणजे; तुम्हाला सतत जोडणार, मोबाईलच नेटवर्क असतं कधी नेटवर्क थकले; तर बाप, अर्जंट “एस.एम.एस” असतं आई म्हणजे तुमच्या आयुष्यातलं, “अँटी व्हायरस " असतं शोधून काढलेले व्हायरस संपवायचं, बाप हे "क्वारनटाईन" बटण असतं
आवडली!

शुचि Tue, 04/15/2014 - 17:41
आईच प्रेम हे; रोजच्या आयुष्यात, कामाला येणार बँक बॅलन्स असतं बाप म्हणजे; गरजेच्या वेळी मिळणारा, तुमचा बोनस किंवा वेरीएबल पेमेंट असतं आई म्हणजे; तुम्हाला सतत जोडणार, मोबाईलच नेटवर्क असतं कधी नेटवर्क थकले; तर बाप, अर्जंट “एस.एम.एस” असतं आई म्हणजे तुमच्या आयुष्यातलं, “अँटी व्हायरस " असतं शोधून काढलेले व्हायरस संपवायचं, बाप हे "क्वारनटाईन" बटण असतं
आवडली!
लेखनविषय:
आई-बाप; आई-बाप, म्हणजे नक्की काय असतं? आयुष्य जगण्यासाठी; देवाने दिलेलं, अॅडव्हान्स पाठबळ असतं तुमच्या प्रत्येक दिवसात, त्यांनी आपलं स्वप्न पाहिलेलं असतं तुमच्या जन्मापासून; त्यांच्या मरणापर्यंत, त्यांनी आपल आयुष्य खर्चलेल असतं आई; तुमच्या आयुष्याच्या, गाडीच; योग्य दिशा देणार स्टीअरींग असतं अचानक आलेल्या संकटात सावरायला, बाप म्हणजे “अर्जंट ब्रेक” चा पर्याय असतं आईच प्रेम हे; रोजच्या आयुष्यात, कामाला येणार बँक बॅलन्स असतं बाप म्हणजे; गरजेच्या वेळी मिळणारा, तुमचा बोनस किंवा वेरीएबल पेमेंट असतं आई म्हणजे; तुम्हाला सतत जोडणार, मोबाईलच नेटवर्क असतं कधी नेटवर्क थकले; तर बाप, अर्जंट “

विखुरल्या वेदना येथे सुगंधासारख्या राणी

drsunilahirrao ·

शुचि Wed, 04/16/2014 - 06:46
विखुरल्या वेदना येथे सुगंधासारख्या राणी.. फुलांचा जन्म हा अवघा अता तू वेचुनी न्यावा
क्या बात है !!! हेच आर्जव देवाकडे करावसं वाटतं.

drsunilahirrao Wed, 04/16/2014 - 22:07
अपर्णा अक्षय खूप खूप आभारी आहे आपला. मी सध्या मोबाईलवरुनच पोस्ट करत असतो. त्यामुळे अजूनतरी 'र्या' हा असाच येतो.

drsunilahirrao Wed, 04/16/2014 - 22:15
शुचि धन्यवाद. अगदी हाच विचार शेर लिहतेवेळी मनात होता. आर्जव: हेच की हा मनुष्यजन्माचा पसारा त्याने आता आवरुन घ्यावा.

शुचि Wed, 04/16/2014 - 06:46
विखुरल्या वेदना येथे सुगंधासारख्या राणी.. फुलांचा जन्म हा अवघा अता तू वेचुनी न्यावा
क्या बात है !!! हेच आर्जव देवाकडे करावसं वाटतं.

drsunilahirrao Wed, 04/16/2014 - 22:07
अपर्णा अक्षय खूप खूप आभारी आहे आपला. मी सध्या मोबाईलवरुनच पोस्ट करत असतो. त्यामुळे अजूनतरी 'र्या' हा असाच येतो.

drsunilahirrao Wed, 04/16/2014 - 22:15
शुचि धन्यवाद. अगदी हाच विचार शेर लिहतेवेळी मनात होता. आर्जव: हेच की हा मनुष्यजन्माचा पसारा त्याने आता आवरुन घ्यावा.
लेखनविषय:
तुझ्या न्यायालयी आता पुन्हा मी हारलो दावा पुरेसा धूर्त मी नाही, कुठे जमला मला कावा राज्ये ,तुझी सत्ता, तुझे हे कायदे सारे अता माझ्याविरोधी तू हवा तो फैसला द्यावा तुझ्या नावात रे दडला किती संहार हा देवा अता सारे मवाली हे तुझा बघ बोलती धावा ! जणू की उंट हे सगळे पटावर खेळती युद्धे कुणी येथे सरळ नाही, कुणी उजवा कुणी डावा ! विखुरल्या वेदना येथे सुगंधासारख्या राणी.. फुलांचा जन्म हा अवघा अता तू वेचुनी न्यावा प्रतीक्षेतुन या सार्या युगे आली युगे गेली तुझी वचने, तुझ्या शपथा : भरवसा काय सांगावा डॉ.सुनील अहिरराव

तू

चाणक्य ·

शुचि Tue, 04/15/2014 - 17:37
कधी मेघ दाटू येता....काळ्या आकाशात तुझी चाहूल चाहूल....मातीच्या वासात
हे कडवे विशेषकरुन!

शुचि Tue, 04/15/2014 - 17:37
कधी मेघ दाटू येता....काळ्या आकाशात तुझी चाहूल चाहूल....मातीच्या वासात
हे कडवे विशेषकरुन!
लेखनविषय:
कधी तुझी याद....संधीप्रकाशात आणि मग खळबळ....कुठेतरी आत चिंब जणू तू....चिंब पावसात ओला ओला शहारा....चिंब शरीरात उरी काहिली काहिली....जरी चांदरात होई काळीज निखारा....तुझ्या विरहात मन पाखरू पाखरू....फडफडे पिंज-यात आणि पिंज-याची चावी....जगाच्या हातात कधी मेघ दाटू येता....काळ्या आकाशात तुझी चाहूल चाहूल....मातीच्या वासात कधी तुझा वारा....भरे माझिया शिडांत कधी माझी लाट....नेई तुला सागरात दूर देशी तू....तरीही मनात ठायी ठायी तूच....मन-देश अंतरात

एस्केप फ्रॉम डाऊन अंडर - ४

स्पार्टाकस ·

दिपस्तंभ Tue, 04/15/2014 - 23:11
मला तुमच्या दोन्ही लेखमालिका आवडल्या.... माणसाने जर धीर धरला तर तो कोणतेही संकट पार करु शकतो... तुम्ही अगदी जिवंतपणा आणता तुमच्या लेखनात...

पैसा Sat, 04/19/2014 - 00:07
९ जण वाचले पण ३५०० मेले.. हल्लीच भरताच्या नौदलाचं प्रचंड नुकसान झालं ते सगळे अपघात होते का?

दिपस्तंभ Tue, 04/15/2014 - 23:11
मला तुमच्या दोन्ही लेखमालिका आवडल्या.... माणसाने जर धीर धरला तर तो कोणतेही संकट पार करु शकतो... तुम्ही अगदी जिवंतपणा आणता तुमच्या लेखनात...

पैसा Sat, 04/19/2014 - 00:07
९ जण वाचले पण ३५०० मेले.. हल्लीच भरताच्या नौदलाचं प्रचंड नुकसान झालं ते सगळे अपघात होते का?
लेखनविषय:
टँगची पुढची टॉर्पेडो रूम अर्धवर्तुळाकार होती. नौसेनीक मॉमसेन लंग्ज चढवत असतानाच पॉल लार्सन आपल्या जखमी सहका-यांवर उपचार करण्यात मग्न होता. सुदैवाने टॉर्पेडो रुममध्ये त्याला जास्तीचं मेडीकल किट सापडलं होतं. पाणबुडीतील हवा झपाट्याने दुषीत होत होती. दृष्यमानताही काही फूट अंतरापर्यंतच उरली होती. बॅट-यांमध्ये हळूहळू पाणी झिरपू लागलं होतं. इमर्जन्सी दिवेही मध्येच बंद पडू लागले होते. लेफ्टनंट मेल एनॉसच्या डोक्यात एक वेगळीच कल्पना चमकली. कंट्रोल रूममध्ये पाणबुडीच्या तोफेकडे जाणारी हॅच उघडता आली तर बाहेर पडणं शक्यं होतं.

कोकिळ कुहू कुहू बोले...

शशिकांत ओक ·

कंजूस गुरुवार, 04/17/2014 - 07:42
परवाच लिहिणार होतो पण मजेशीर नसल्यामुळे थांबलो होतो.प्रतिसाद जरा ग्रिश्मकालीन आहे . आमच्याकडे एक कावळा बरीच वर्षे बाल्कनीच्या कट्टयावर सकाळी आठ आणि दुपारी तीन वाजता बसतो .चिमुटभर फरसाण ,शेव भरवले की महाशय निघतात .हातातून फक्त सौच्या घेतात .आमच्या नाही .(कर्क आणि सिंह रास हा माझा तर्क) .कधीकधी जास्तवेळा येऊन ओरडत बसला की हाकलतो .मग मात्र जमदग्नि बनतो कुंडीतली रोपे उपटून टाकतो ,वाळत घातलेले कपडे चोच मारून फाडतो . हाच अनुभव आमच्या पाटील मित्राला आला .त्यांच्या अंगणात वीस पँचवीस कावळयांना खाऊ घालायचा पण एकदा खाऊ न मिळाल्यावर अंगणातल्या दुचाक्यांच्या सीट कवरस टोचून फाडून गेले . आमच्या एका ओळखीच्या मुलीचे लग्न झाल्यावर तिच्या नवीन घरी गेलो होतो .घर गच्चीवर होते .कुत्रा ,पोपट होता .गप्पा सुरू झाल्यावर पोपट किंचाळू लागला .मग तिने पोपटाला खाऊ देऊन 'मेहमान आया' सांगितले तेंव्हा किंचाळणे थांबले .तिने कोणाशी बोललेले त्याला आवडत नाही .पोपटाने मग "मोहमॉन ऑयॉ "चे पालूपद चालू केले आणि आमच्या गप्पा चालू झाल्या . राग आणि मत्सरचा प्रत्यय आला .

In reply to by कंजूस

शशिकांत ओक गुरुवार, 04/17/2014 - 09:02
'या' ठिकाणी दिलेली आपण लिंक पाहिली असेल. त्यातील अजून दृष्टी न आलेल्या कोकिळ बालकाची इतरांना जगू न देण्याची स्पर्धा पाहून हा धागा सुचला. रंजक नसेल पण निसर्गाने दिलेल्या स्वभावधर्माचे रंजक व थोडेसे भीषण सत्य तो दर्शवतो. इतकेच.

शुचि गुरुवार, 04/17/2014 - 20:27
काकांकडे मनाली नावाचा एक लबाड बोका अन मोती नावाचा मोठा कुत्रा होता. मनाली अन मोत्याची खूप दोस्ती होती. हा बोका इतर कुत्र्यांची खोडी काढायचा अन ते मागे लागले की मोत्याच्या पोटाखाली येऊन उभा रहायचा :D या भल्याथोरल्या मोत्यापुढे कोणा अन्य कुत्र्याची डाळ शिजत नसे त्यामुळे बोक्याचे फावत असे. :)

मार्मिक गोडसे गुरुवार, 04/17/2014 - 21:28
कावळा धुर्त जरी असला तरी तो कोकिळेचे पिल्लु प्रेमाने वाढवितो, कारण कावळा समुहप्रिय प़क्षी आहे. असे पक्षी सोशल असतात व पिल्लू मोठे होइपर्यंत नर मादिशी एकनिष्ठ असतो. ह्याउलट कोकिळ नर मादीला कावळ्याच्या घरट्यात अंड ठेवन्यापर्यंतच साथ देतो व दुसर्या मादीशी संग करन्यास सज्ज होतो. कोकिळेच्या पिल्लाबाबतीत म्हनाल तर ते जन्मजात स्वार्थी असते, त्याला इन्नेट बिहेवीअर असे म्हण्तात. बर्याच वर्षंपूर्वी प्राणी जीवनावर आधारीत 'ब्युटिफूल पीपल' नावाचा सिनेमा येउन गेला होता. त्या सिनेमात रोमांस, प्रेम, नृत्य,पार्टी(मजेशिर),द्वेष, ऐक्शन, ड्रामा, ट्रेजेडी सबकुछ आहे.चिमण्यांच्या घरट्याच्या आगीचे चित्रण तर अप्रतिम . ह्या सिनेमाच्या डिव्हिडी मी मित्रांच्या मुलांच्या वाढदिवसाला गिफ्ट दिल्या आहेत. ह्या विषयावर एक स्वतंत्र धागा होउ शकतो.

In reply to by मार्मिक गोडसे

शुचि गुरुवार, 04/17/2014 - 21:30
होय कावळा फार हुषार पक्षी आहे. सर्वात हुषार!! तो सिनेमा बघायचा राहीलाच बरं झालं तुम्ही आठवण करुन दिलीत :)

कंजूस गुरुवार, 04/17/2014 - 07:42
परवाच लिहिणार होतो पण मजेशीर नसल्यामुळे थांबलो होतो.प्रतिसाद जरा ग्रिश्मकालीन आहे . आमच्याकडे एक कावळा बरीच वर्षे बाल्कनीच्या कट्टयावर सकाळी आठ आणि दुपारी तीन वाजता बसतो .चिमुटभर फरसाण ,शेव भरवले की महाशय निघतात .हातातून फक्त सौच्या घेतात .आमच्या नाही .(कर्क आणि सिंह रास हा माझा तर्क) .कधीकधी जास्तवेळा येऊन ओरडत बसला की हाकलतो .मग मात्र जमदग्नि बनतो कुंडीतली रोपे उपटून टाकतो ,वाळत घातलेले कपडे चोच मारून फाडतो . हाच अनुभव आमच्या पाटील मित्राला आला .त्यांच्या अंगणात वीस पँचवीस कावळयांना खाऊ घालायचा पण एकदा खाऊ न मिळाल्यावर अंगणातल्या दुचाक्यांच्या सीट कवरस टोचून फाडून गेले . आमच्या एका ओळखीच्या मुलीचे लग्न झाल्यावर तिच्या नवीन घरी गेलो होतो .घर गच्चीवर होते .कुत्रा ,पोपट होता .गप्पा सुरू झाल्यावर पोपट किंचाळू लागला .मग तिने पोपटाला खाऊ देऊन 'मेहमान आया' सांगितले तेंव्हा किंचाळणे थांबले .तिने कोणाशी बोललेले त्याला आवडत नाही .पोपटाने मग "मोहमॉन ऑयॉ "चे पालूपद चालू केले आणि आमच्या गप्पा चालू झाल्या . राग आणि मत्सरचा प्रत्यय आला .

In reply to by कंजूस

शशिकांत ओक गुरुवार, 04/17/2014 - 09:02
'या' ठिकाणी दिलेली आपण लिंक पाहिली असेल. त्यातील अजून दृष्टी न आलेल्या कोकिळ बालकाची इतरांना जगू न देण्याची स्पर्धा पाहून हा धागा सुचला. रंजक नसेल पण निसर्गाने दिलेल्या स्वभावधर्माचे रंजक व थोडेसे भीषण सत्य तो दर्शवतो. इतकेच.

शुचि गुरुवार, 04/17/2014 - 20:27
काकांकडे मनाली नावाचा एक लबाड बोका अन मोती नावाचा मोठा कुत्रा होता. मनाली अन मोत्याची खूप दोस्ती होती. हा बोका इतर कुत्र्यांची खोडी काढायचा अन ते मागे लागले की मोत्याच्या पोटाखाली येऊन उभा रहायचा :D या भल्याथोरल्या मोत्यापुढे कोणा अन्य कुत्र्याची डाळ शिजत नसे त्यामुळे बोक्याचे फावत असे. :)

मार्मिक गोडसे गुरुवार, 04/17/2014 - 21:28
कावळा धुर्त जरी असला तरी तो कोकिळेचे पिल्लु प्रेमाने वाढवितो, कारण कावळा समुहप्रिय प़क्षी आहे. असे पक्षी सोशल असतात व पिल्लू मोठे होइपर्यंत नर मादिशी एकनिष्ठ असतो. ह्याउलट कोकिळ नर मादीला कावळ्याच्या घरट्यात अंड ठेवन्यापर्यंतच साथ देतो व दुसर्या मादीशी संग करन्यास सज्ज होतो. कोकिळेच्या पिल्लाबाबतीत म्हनाल तर ते जन्मजात स्वार्थी असते, त्याला इन्नेट बिहेवीअर असे म्हण्तात. बर्याच वर्षंपूर्वी प्राणी जीवनावर आधारीत 'ब्युटिफूल पीपल' नावाचा सिनेमा येउन गेला होता. त्या सिनेमात रोमांस, प्रेम, नृत्य,पार्टी(मजेशिर),द्वेष, ऐक्शन, ड्रामा, ट्रेजेडी सबकुछ आहे.चिमण्यांच्या घरट्याच्या आगीचे चित्रण तर अप्रतिम . ह्या सिनेमाच्या डिव्हिडी मी मित्रांच्या मुलांच्या वाढदिवसाला गिफ्ट दिल्या आहेत. ह्या विषयावर एक स्वतंत्र धागा होउ शकतो.

In reply to by मार्मिक गोडसे

शुचि गुरुवार, 04/17/2014 - 21:30
होय कावळा फार हुषार पक्षी आहे. सर्वात हुषार!! तो सिनेमा बघायचा राहीलाच बरं झालं तुम्ही आठवण करुन दिलीत :)
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
कोकिळ कुहू कुहू बोले... कोकिळाचा फक्त आवाज मंजूळ असून चालत नाही. त्याचे अन्य वर्तन तसेच लाघवी व हवे हवेसे वाटावे असे असले तर त्या कूजनला दाद मिळते. 2 निसर्गतः काही वैशिष्ठ्ये प्रत्येकाला मिळालेली आहेत. त्यात कोकिळा आपली अंडी इतर पक्षांच्या खोप्यात सोडून ती वाढवण्याची जबाबदारी परस्पर सोपवण्याच्या कृतीतून अगोचरपणाची झाक दिसते. मित्रांनो, सोबतच्या या चित्र फितीतून जीवन संघर्ष प्रवृत्ती जन्मजात कशी असते याचे उदाहरण डकवले आहे.

आडनावाच्या आडून...

मार्मिक गोडसे ·

In reply to by दिनेश सायगल

मार्मिक गोडसे Tue, 04/15/2014 - 17:07
ताकाला जाताना भांड लपवायची फॅशन गेली आता आजोबा. गुपचूपपणे दुसर्याच्या दारात अंड्याची टरफले टाकावी लागत नाही आता.

आतिवास Mon, 04/14/2014 - 23:17
प्रवास आवडला. "गोडसे भटजी" लोकांना फारसे माहिती नाहीत, नाही तर तुम्ही त्यांचे 'वंशज' म्हणून प्रवासवर्णन लिहावे अशी अपेक्षा करतील लोक :-)

आयुर्हित Tue, 04/15/2014 - 00:08
अभिनंदन. छान, उत्सुकता टिकवून ठेवणारा लेख! प्रगती खुंटली कि नैराश्य येते तसेच शंका संपल्या कि शहाणपण येते! काही शंका: गोडसे हा शब्द कसा आणि कोठे तयार झाला असेल? नेमकी संधी कोणती असेल? गोडसे =गोड+से(छे ह्या गुजराथी शब्दावरून तर नव्हे) की गोंड+से की ग+ओडसे की गो+डसे? हुशार जोशीबाई, गुरूदक्षिणा घेणारे जोगळेकर सर, स्वभावाने मिश्किल व तब्येतीने मजबूत जोशी सर, वर्गाच्या आवडत्या चिपळूणकर म्याडम हे सर्व सर/म्याडम व किंचाळणे जास्त भावलेली कर्वे नावाची मुलगी हे सारे ब्राह्मणच कसे? हि काय पुर्ण ब्राह्मणी संस्था आहे कि गोखले एडूकेषण सोसाईटीचे HPT आर्ट्स आणि RYK Science college?

In reply to by आयुर्हित

मृगनयनी Tue, 04/15/2014 - 11:14
मला "उंच माझा झोका" मधला 'महादेव रानडे' उर्फ विक्रम गायकवाड खूप आवडतो. त्याची शुद्ध भाषा, त्याचा ब्राह्मणी गोरा रन्ग, त्याचे ब्राह्मणी घारे पिन्गट डोळे पाहून वाटलंच नाही.. की तो "गायकवाड" ( बहुधा मराठा) असेल म्ह्णून... बरं त्याने लग्नही एका देशस्थ ब्राह्मण मुलीबरोबरच केलंय!!!... (ती बुटकी, जाडी, बेढब मुलगी त्याला शोभत नाही, हा भाग वेगळा!.. प्रेम आंधळं असतं)

In reply to by मृगनयनी

पिलीयन रायडर Tue, 04/15/2014 - 11:44
ती बुटकी, जाडी, बेढब मुलगी त्याला शोभत नाही, हा भाग वेगळा!.. प्रेम आंधळं असतं..
आँ? म्हणजे जाड, बुटक्या आणि बेढब मुलींशी लग्न करणारे सगळे आंधळे की काय?? उलट अत्यंत "डोळस" प्रेम असणार हे.. रंग-रूप पाहुन आणि कपड्यांना चपला मॅचिंग हव्यात अशा पद्धतीने स्वतःला "शोभेल" अशी बायको / नवरा शोधणं म्हणजे "आंधळेपणानी" प्रेम करणं.. धागालेखक.. अवांतरा बद्दल क्षमस्व.. पण रहावलं नाही म्हणुन लिहीलं..

In reply to by पिलीयन रायडर

मृगनयनी Tue, 04/15/2014 - 12:21
पिलियन रायडर, बुटक्या जाड्या मुलींशी कोणी हॅन्डसम व्यक्तीने लग्न करू नये, असे मला मुळीच म्हणावयाचे नाही. परन्तु 'विक्रम गायकवाड' हा स्वतः एक सेलिब्रिटी आहे. त्याने प्रेम करू नये.. अशी कुणाचीच अपेक्षा नाही. त्याने काय करावे, किन्वा कुणावर प्रेम करावे... हा त्याचा वैयक्तिक प्रश्न आहे. परन्तु प्रेक्षकांच्या डोळ्यांना जे "खुपते" ते फक्त मी इथे माझ्या शब्दात मांडले आहे. विक्रम गायकवाड'ला साजेश्या अनेक मुली इंडस्ट्रीमध्ये होत्या... अजूनही आहेत. (ज्या विक्रम'जींना आवडतही होत्या.. आणि शोभतही होत्या..) पण सगळ्यांना अजूनही हाच प्रश्न पडला आहे, की "विक्रमने अक्षताबरोबर का लग्न केलं?" शुद्ध प्रेम वगैरे.. सगळं मान्य आहे, पण लग्नानंतर बुटक्या, जाड्या मुली जास्त बेढब होतात.."अक्षता गायकवाड" या सध्यातरी बेढब याच कॅटॅगरीत येतात. त्यांच्यावर प्रेम करणार्‍यांना त्या चवळीची शेंग वाटू शकतात. पण... शेवटी एका "सेलिब्रिटीची बायको" म्हणून लोक जेव्हा यांच्याकडे बघतात...... तेव्हा तुमच्या शुद्ध प्रेमापेक्षा तुम्ही दिसता कसे... तुमची स्टाईल, तुमचा अ‍ॅटीट्यूड इ.इ. गोष्टी लोकांना जास्त अपील होतात. आणि विक्रम गायकवाडच्या रेफरन्स मुळे लग्नानन्तर "अक्षता"ला २-४ सिरियलही मिळालेल्या आहेत. त्यामुळे ती बर्‍यापैकी मिडियासमोर येत राहिल्याने... ही- विक्रम गायकवाड'ची बायको.. हे सारखे अधोरेखित होत राहते.. (व डोळ्यांना आणि मनालाही त्रास होतो!!!) अर्थात इतर कुठल्या सोम्या-गोम्याने एखाद्या बुटक्या जाड्या मुलीवर प्रेम केलं.. आणि तिच्याशी लग्न केलं... तरी मला काहीच्च प्रॉब्लेम नाही.. पण विक्रम गायकवाड.... सेलिब्रिटी असल्यामुळे ..त्याची बायको त्याला शोभत नसल्याचे इथे प्रांजळपणे नमूद करावे लागते. असो... त्यांना वैवाहिक जीवनासाठी शुभेच्छा!!

In reply to by मृगनयनी

पिलीयन रायडर Tue, 04/15/2014 - 13:27
मला वाटतं की तुम्हाला मुद्दा कळाला नाही माझा.. तो सेलेब्रिटी आहे म्हणुन त्याने "आय कॅण्डी" बायको करायला हवी होती हेच मुळात मला चुकीचे वाटते.. त्याच्या ओळखीने तिला काम मिळाले (बायको गोरी असती तरीही मिळालेच असते..) हा मुद्दा इथे नाहीचे.. शिवाय मी तिचे काम नाही पाहिले.. ते चांगलेही असु शक्ते.. त्यामुळे ती दिसायला सुंदर नसली तरी टॅलेण्टेड असु शकतेच.. जे जास्त महत्वाचे आहे, नाही का? असो.. कुणालाही..अगदी "सेलेब्रिटी" ला ही त्याच्या कामामुळे ओळखले जावे.. रंग-रुपावर टिपण्णी करणे मला व्यक्तिशः आवडत नाही.. हा व्हीडिओ जरुर पहा.. http://www.youtube.com/watch?v=ZPCkfARH2eE Lupita Nyong'o Delivers Moving 'Black Women in Hollywood' Acceptance I want to take this opportunity to talk about beauty. Black beauty. Dark beauty. I received a letter from a girl and I’d like to share just a small part of it with you: "Dear Lupita," it reads, "I think you’re really lucky to be this Black but yet this successful in Hollywood overnight. I was just about to buy Dencia’s Whitenicious cream to lighten my skin when you appeared on the world map and saved me." My heart bled a little when I read those words. I could never have guessed that my first job out of school would be so powerful in and of itself and that it would propel me to be such an image of hope in the same way that the women of The Color Purple were to me. I remember a time when I too felt unbeautiful. I put on the TV and only saw pale skin. I got teased and taunted about my night-shaded skin. And my one prayer to God, the miracle worker, was that I would wake up lighter-skinned. The morning would come and I would be so excited about seeing my new skin that I would refuse to look down at myself until I was in front of a mirror because I wanted to see my fair face first. And every day I experienced the same disappointment of being just as dark as I had been the day before. I tried to negotiate with God: I told him I would stop stealing sugar cubes at night if he gave me what I wanted; I would listen to my mother's every word and never lose my school sweater again if he just made me a little lighter. But I guess God was unimpressed with my bargaining chips because He never listened. And when I was a teenager my self-hate grew worse, as you can imagine happens with adolescence. My mother reminded me often that she thought that I was beautiful but that was no consolation: She’s my mother, of course she’s supposed to think I am beautiful. And then Alek Wek came on the international scene. A celebrated model, she was dark as night, she was on all of the runways and in every magazine and everyone was talking about how beautiful she was. Even Oprah called her beautiful and that made it a fact. I couldn’t believe that people were embracing a woman who looked so much like me as beautiful. My complexion had always been an obstacle to overcome and all of a sudden, Oprah was telling me it wasn’t. It was perplexing and I wanted to reject it because I had begun to enjoy the seduction of inadequacy. But a flower couldn’t help but bloom inside of me. When I saw Alek I inadvertently saw a reflection of myself that I could not deny. Now, I had a spring in my step because I felt more seen, more appreciated by the far away gatekeepers of beauty, but around me the preference for light skin prevailed. To the beholders that I thought mattered, I was still unbeautiful. And my mother again would say to me, "You can’t eat beauty. It doesn’t feed you." And these words plagued and bothered me; I didn’t really understand them until finally I realized that beauty was not a thing that I could acquire or consume, it was something that I just had to be. And what my mother meant when she said you can’t eat beauty was that you can’t rely on how you look to sustain you. What does sustain us... what is fundamentally beautiful is compassion for yourself and for those around you. That kind of beauty enflames the heart and enchants the soul. It is what got Patsey in so much trouble with her master, but it is also what has kept her story alive to this day. We remember the beauty of her spirit even after the beauty of her body has faded away. And so I hope that my presence on your screens and in the magazines may lead you, young girl, on a similar journey. That you will feel the validation of your external beauty but also get to the deeper business of being beautiful inside. There is no shade in that beauty. गोडसे... अवांतरा बद्दल परत एकदा क्षमस्व बरका!

In reply to by पिलीयन रायडर

सूड Tue, 04/15/2014 - 14:28
>>तो सेलेब्रिटी आहे म्हणुन त्याने "आय कॅण्डी" बायको करायला हवी होती हेच मुळात मला चुकीचे वाटते.. जाऊ द्या हो पिरातै. ही अध्यात्माची झूल पांघरणारी मंडळी नेहमी वरच्याच रंगाला भुलत असतात. त्यांच्या स्वाक्षरीत लिहीलंय की 'महादेवको छोड दिया और पूजवा जाय भवानी!!!'. आता ह्यांच्या स्वाक्षरीतल्या भवानीने/ पार्वतीने स्वतः भोळा सांब वरला होता हे सोयीस्करपणे विसरल्यात त्या. पित्याचं वैभव सोडून त्या स्मशानात राहणार्‍याच्या गळ्यात जिने माळ घातली तीही सेलिब्रेटीच होती की एकाअर्थी.

In reply to by सूड

पिलीयन रायडर Tue, 04/15/2014 - 15:00
स्वाक्षरी बद्दल मलाही जरा प्रश्न होतेच.. पण म्हणलं काही आपल्याला न समजलेले अर्थ असतील.. म्हणुन सोडुन दिलं.. पण "महादेवको छोड दिया और पूजवा जाय भवानी" ह्यात भवानीला पुजण्यात नक्की गैर काय हे मलाही समज्लेलं नाहीये..

In reply to by मृगनयनी

आदूबाळ Tue, 04/15/2014 - 14:22
अरे किधर! सेलेब्रिटी आहे म्हणून त्या मनुष्याच्या वैयक्तिक निर्णयांबद्दल अपेक्षा बाळगण्याचा हक्क प्राप्त होतो असं सुचवायचंय का तुम्हाला?

In reply to by मृगनयनी

प्रभाकर पेठकर Tue, 04/15/2014 - 20:39
मृगनयनी, आता मिपा बरेच प्रसिद्ध आहे. त्या बाईंनी/मुलीने तुमचे प्रतिसाद वाचले तर बिचारीच्या मनाला काय क्लेष होतील ह्याची कल्पना करवत नाही. 'दिसणं' ही दैवी देणगी आहे. कोणाच्या हाती ते नसतं. अशा प्रसंगी आपण 'त्या' दिसण्यावर हिणकस शेरेबाजी करणं न्यायाला धरून होत नाही.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

शुचि Tue, 04/15/2014 - 21:02
प्रपे आपण कर्क राशीचे हळवे लोकच असा विचार करतो :) माझ्यादेखील मनात हाच्च विचार आलेला पण ती अक्षता जर हुषार असेल ना तर अशा हीण्कस शेरेबाजीला फाट्यावर मारेल बघा :) असो आपल्या भा पो. :)

In reply to by शुचि

तिचे शरीर शेप मध्ये येईल हो… पण यांच्या मनाचे काय? तेच औट ऑफ शेप असेल तर तर सुंदर शरीराचा काय फायदा? आणि पेठकर काका, तिला काहीही क्लेष व्हायची गरज नाही. मनाचा बेढबपण मुर्गनयनी बैंनी दाखवला आहे.

In reply to by पैसा

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 23:27
हायला खरेच छान आहे. एक किस्सा आठवला, माझी एक मैत्रीण ऐश्वर्या रायला कुरूप म्हणायची. का तर, तिला अभिषेक बच्चन आवडायचा आणि ऐश्वर्याने त्याला गटवला :D

In reply to by तुमचा अभिषेक

सूड Wed, 04/16/2014 - 14:33
>>एक किस्सा आठवला, माझी एक मैत्रीण ऐश्वर्या रायला कुरूप म्हणायची. का तर, तिला अभिषेक बच्चन आवडायचा आणि ऐश्वर्याने त्याला गटवला *ok*

In reply to by पैसा

प्रभाकर पेठकर Wed, 04/16/2014 - 02:31
छान आहे. गोड आणि हसरी. जाड आणि बेढब मुळीच नाही. बुटकी म्हणावी तर अमिताभ-जया ह्या जोडीने आदर्श घालून दिला आहेच. मृगनयनी ह्यांनी दूसरीच कुठली तरी मुलगी पाहिली असेल नाहीतर एवढ्या छान मुलीला इतकी दूषणं दिली नसती.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

सुबोध खरे Wed, 04/16/2014 - 11:28
पेठकर साहेब दिसणं हे कुणाच्या हातात नाही पण "असणं "हे तर हातात आहे. मान्य कि मृगनयनी ताई नि सार्वजनिक न्यासावर अशी वैयक्तिक टीका करायला नको होती पण काही व्यक्ती त्यांना दोषी ठरवून एकदम शिक्षा ठोठावून मोकळ्या झाल्या. आज जर तुम्ही जॉन अब्राहम सुदृढ असेल किंवा र्हीतिक रोशन च्या पोटाला चार वळ्या असतील ( six pack ab ऐवजी six pack flab) तर त्यांना कोणी काम देईल काय. आज शो बिझनेस मध्ये तुमचे प्रमाणात असणे हे फार महत्त्वाचे आहे हे विसरून चालणार नाही. प्रियांका चोपडा पासून ऐश्वर्या राय पर्यंत सर्व नट्या शल्यक्रिया आणि दंतक्रिया करून अधिक सुंदर झालेल्या आहेत हि वस्तुस्थिती आहे. आपण स्वतः जेंव्हा मुलगी "किंवा मुलगा' "'बघायला'" जातो तेंव्हा काय करतो? बाह्य रूप हे प्रथम पहिले जाते आणि बहुतांशी पसंती साठी तेच महत्त्वाचे ठरते. मुलगी( किंवा मुलगा) सुदृढ असेल तर नाक मुरडतोच ना ? फार कशाला आपण आंबा किंवा वांगे विकत घेतो तेंव्हा ते वेडेवाकडे असेल तर ते आपण घेत नाही म्हणजे सर्वसामान्य माणूस सुद्धा "वरलिया रंगाला भूल"तोच. आपल्यापैकी किती जण मुलगी पसंत करताना "सुदृढ" मुलगी पसंत करतील. मग ती स्वतःच्या मुलासाठी किंवा भाच्यासाठी का असेना. ( स्वतः माठा सारख्या गोल असलेल्या मुलांना पण चवळीची शेंगच हवी असते आणि स्वतः डाम्बरासारखे असले तरी मुलगी चंद्रासारखी गोरीच हवी असते) ९९ % स्त्रिया( खरतर १००%) कोणतेही जोडपे बघितले कि त्यात नवरा चांगला आहे कि बायको चांगली आहे हे वर पासून खालपर्यंत निरीक्षण करतात आणि आपसात चर्चा (गॉसिप) करतातच. मृगनयनी तैंची एकाच चूक झाली कि त्यांनी ते गॉसिप चार चौघात केले. मी त्याचे समर्थन मुळीच करीत नाही परंतु लगेच त्यांना सुळी चढवण्याची आवश्यकता नाही.

In reply to by सुबोध खरे

पिलीयन रायडर Wed, 04/16/2014 - 11:36
खरे काका, कोण नक्की त्यांना सुळावर चढवत आहे? सर्वांनी संयत शब्दातच त्यांचा निषेध केला आहे. दुसरे असे की ज्याला आपल्या कामामुळे / आवडीमुळे सुंदर दिसायचे आहे/ दिसावे लागते त्याने तसे रहावेच ना.. पण त्याच्या बायकोनेही तसे असावे ही कोणती अपेक्षा? साधारणपणे लोक "वरलिया रंगा भुलतात" हे खरेच आहे.. पण असा न भुलणारा कुणी असेल तर तो "प्रेमात आंधळा"? उलट अशा माणसाचे कौतुक व्हायला नको? ह्या उप्पर तुम्ही जर त्या मुलीचे फोटो पाहिलेत तर लक्षात येइल की ती नाकी डोळी नीटस असलेली गोड मुलगी आहे.. जाड, बेढब अशी विशेषणे चार चौघात लावावीत अशी तर निश्चित नाही..

In reply to by सुबोध खरे

प्रभाकर पेठकर Wed, 04/16/2014 - 14:58
सुबोध खरे साहेब, तुमच्या लिखाणातला मुद्दा लक्षात आला. पण, असहमत आहे. तुम्ही जॉन अब्राहम सुदृढ असेल किंवा र्हीतिक रोशन च्या पोटाला चार वळ्या असतील ( six pack ab ऐवजी six pack flab) तर त्यांना कोणी काम देईल काय. देईल की. त्यांच्यात अभिनय क्षमता असेल तर त्यांना आत्ता मिळताहेत त्यापेक्षा अधिक सकस भूमि़का मिळतील पण जर का ते 'मी नायकाचीच भूमिका करणार' असे म्हणून अडून बसले तर कठीण आहे. असित सेन, अमजद खान, कांही प्रमाणात मेहमूद, उतरत्या काळात शम्मी, शशी आणि ऋषी कपूर, टुणटुण, गुड्डी मारुती अशी अनेक नांवे आहेत ज्यांनी आपल्या सिक्स पॅक अ‍ॅब्ज किंवा चवळीची शेंग नसलेल्या शरीरानेच पण अभिनयाच्या बळावर अनेक चित्रपटातून यशस्वी भूमिका केल्या आणि नांवारुपाला आले. >>>>जेंव्हा मुलगी "किंवा मुलगा' "'बघायला'" जातो तेंव्हा काय करतो? बाह्य रूप हे प्रथम पहिले जाते आणि बहुतांशी पसंती साठी तेच महत्त्वाचे ठरते. खरे साहेब, ते वय वेगळं असतं. त्या काळात बौद्धीक परिपक्वतेवर शारीरिक गरजेचा दबाव जास्त असतो. कित्येकांचे निर्णय चुकतात आणि वर्ष दोन वर्षातच एकमेकांना दूषणे देणे सुरु होते. पण, त्या काळीही एखादी मुलगी आवडली नाही तरी थेट व्यंगावर बोट ठेवण्यापेक्षा 'पत्रिका जुळत नाही' हा वधुपक्षाला न दुखावणारा सभ्य मार्ग अवलंबिला जातो. >>>>फार कशाला आपण आंबा किंवा वांगे विकत घेतो तेंव्हा ते वेडेवाकडे असेल तर ते आपण घेत नाही हे उदाहरण इथे गैर आहे. आपले आर्थिक नुकसान होऊ नये ही भावना असते. >>>>आपल्यापैकी किती जण मुलगी पसंत करताना "सुदृढ" मुलगी पसंत करतील. मग ती स्वतःच्या मुलासाठी किंवा भाच्यासाठी का असेना. व्यक्तिशः माझी कांहीच हरकत नसेल. (मुलासाठी हो! माझी संधी हुकली आहे.) पण काळ बदलला आहे खरे साहेब. आता मुले नाही, मुली मुलांना पसंत करतात किंवा नाकारतात. >>>> ९९ % स्त्रिया( खरतर १००%) कोणतेही जोडपे बघितले कि त्यात नवरा चांगला आहे कि बायको चांगली आहे हे वर पासून खालपर्यंत निरीक्षण करतात स्त्रियाच काय पुरुषही बघतात. 'काय, वांदराच्या हाती अप्सरा आली आहे' असेही शेरे ऐकू येतात. पण त्यात खुप वेळा, नवरा किंवा बायको निवडताना, आपण घाई केली, आपली चुक झाली आहे ह्या भावनेतून 'स्कॅनिंग' केलं जातं. आपली चुक आता सुधारणे शक्य नसते निदान अशाच चुका दुसरेही करत आहेत हे पाहून एक प्रकारचं नकारात्मक समाधान लाभत असावं. >>>>काही व्यक्ती त्यांना दोषी ठरवून एकदम शिक्षा ठोठावून मोकळ्या झाल्या. मृगनयनींना शिक्षा ठोठावणं हा उद्देश नाहीच मुळी. त्या नव्या नाहीत. त्यांचे अनेक चांगले चांगले समतोल विचार प्रतिसादातून वाचले आहेत. पण इथे चुक झाली आहे, त्याचे माप त्यांच्या पदरात टाकले आहे. उद्देश हाच की अशी चुक त्यांच्या कडून, इतर वाचक सदस्यांकडून पुन्हा होवू नये. आपल्या चुकांमधून शिकत जाऊनच परिपक्वता येते. माझा अनुभव तरी असा आहे.

In reply to by सुबोध खरे

मृगनयनी Wed, 04/16/2014 - 15:30
धन्यवाद सुबोध'जी..... इथे मला काय म्हणायचे आहे.. ते किमान तुम्हाला तरी कळाले.... खरोखर आभारी आहे. तसेच इथे माझ्या प्रतिक्रियेवर उलट सुलट प्रतिक्रिया देणे चालले आहे... त्या प्रतिक्रियांमध्ये अक्षता गायकवाड'बद्दलचा किंवा ओव्हरॉल स्त्री-दाक्षिण्याबद्दल कळवळा कमी दिसतो.. तर माझ्याशी "स्कोअर सेटल" करण्याची खुमखुमीच जास्त जाणवतेय. नकळत काही जुने तर काही नवे कम्पूबाज मिसळपावच्या नियमाविरुद्ध एखाद्या "मिपासदस्या"च्या वैयक्तिक पातळीवर घसरत आहेत.... .. यांच्या 'विमा' उतरवलेल्या 'सूड'बुद्धीबद्दलचे आणि कपटनीतीबद्दलचे (मित्राच्या पाठीत खन्जीर खुपसण्याबद्दलचे) किस्से आमच्या काही "इंटरनेट स्नेहीं" कडून आम्ही भरपूर ऐकलेले आहेत.. त्यामुळे या 'वटवाघूळां'नी उर्फ "बॅट्स".. या निशाचर पक्ष्यांनी किमान प्रकाशात तीर मारू नये... कारण दिवसा ते आंधळे असतात... आणि रात्री त्यांच्या असण्याचा आणि दिसण्याचा फारसा उपयोग नसतो... त्यामुळे कदाचित "मुर्ग" आणि मृग" यांतला फरक कळत नसावा...!!!.. असो... तसेच माझ्या स्वाक्षरीमध्ये जे कबीराचे दोहे आहेत.. त्यांचा अर्थ ज्यांना समजून घ्यायची इच्छा असेल.. त्यांनी कृपया अनिरुद्ध बापूंच्या वानरसेनेला जॉईन व्हावे... उगीच माझ्यवर टीका करताना संतश्रेष्ठ कबीरांचा अपमान करू नये..... :) शुची... आपण जे अक्षता'चे फोटो दाखवले.. त्या फोटोमध्येही तिचा जाडेपणा अगदी उठून दिसत आहे. अर्थात हे सव्वा वर्षापूर्वीचे लग्नातले फोटो आहेत... जे की फेसबुकवर लोड केलेले आहेत... ते फोटो आणि त्याव्यतिरिक्तही बरेच फोटो मी पाहिलेले आहेत. काही फोटोंमध्ये, ऑफस्क्रीन -अक्षता मॅडमनी चक्क त्यांना न शोभणारा स्कर्ट परिधान केलेला आहे... व ६ इंचाचे हायहील पायात आहेत.... =)) =)) =)) =)) असो.. या लूकबद्दल इथे काही न लिहिणेच बरे!!!!! सध्या ई-मराठीवर साडेआठ वाजता लागणार्‍या एका सिरियल मध्ये जो काही अक्षताचा लूक दिसतोये... तो खरोखर अत्यंत बेढब वाटतोये....ज्यांना हौस असेल.. त्यांनी जरूर सिरियल पहावी... ... अक्षता या इन्डस्ट्रीमध्ये नसती, किन्वा तिचं प्रोफेशन काही वेगळं असतं...तर तिच्याबद्दल असं काही बोलायचं मला काहीच कारण नाही. कारण सिरियल मॉडेलिन्ग हे एक असं फिल्ड आहे, जिथे तुमचा "लूक" आणि "अ‍ॅटीट्यूड" सर्वांत जास्त महत्वाचा ठरतो... अक्षता प्रोफेशनली डॉक्टर असती, सरकारी कर्मचारी असती, किंवा अजून इतर कुठल्या फिल्डमध्ये असती... तर तिची फिगर हा खूप निग्लिजिबल इश्यू होता. पण तसं नाहीये.. आणि इथे तर नवरा आणि बायको दोघेही सेम फिल्डमध्येच आहेत... त्यामुळे बाडीफॉल्ट कम्पॅरिझन तर होणारच!!!!! (आता भरत जाधवची बायको ही सरकारी कर्मचारी आहे. आणि तिचा ओव्हरॉल लूकही सरकारी कर्मचार्‍याला शोभेल.. असाच्च्च आहे..... पण तिला जर एक अभिनेत्री म्हणून इंडस्ट्रीमध्ये यायचं झालं.. तर तिला तिच्यामधल्या बर्‍याच गोष्टींसाठी भरपूर इम्प्रोवायझेशन करावं लागू शकतं.... अर्थात सुदैवाने असं काही होणार नाहीये... मी फक्त एक उदाहरण दिलंय.. :) ) मेक-अप करून चेहर्‍यावरचे खड्डे किंवा दोष लपवता येतात.. पण जी फिगर आहे.. ती कोणीच लपवू शकत नाही. ती जशी असते.. ती तशीच्च दिसते..... बरं विक्रम गायकवाड सिरियलमध्ये नायकाच्या भूमिकेत दिसतो.. तर अक्षता ही तिच्या फूटबॉल-फिगरमुळे आई, मोठी काकू.. असे रोल करते....फक्त तिच्या चेहर्‍यावरच्या गोडव्यामुळे तिला प्रेमळ आई किन्वा प्रेमळ काकू असे रोल मिळतात.. तेव्हा ऑबव्हियसली 'नवरा बायको' मधला हा फिगर-वाईज डिफरन्स सगळ्यांच्या लक्षात आल्यावाचून राहत नाही. अर्थात मी हे सगळं इथे का लिहितेय???.... तर अक्षता मॅडम'ला जिम जॉईन करण्याबद्दल पर्सनली बर्‍याचदा सांगून झालेय.. परन्तु मॅडम काही मनावर घेत नाहीयेत.. मॅडमला म्हणे वेळ नाहीये..... त्यामुळे अ‍ॅक्टिंग सेन्स बरा असूनही... चेहरा गोड असून सुद्धा वयाच्या तिशीच्या आसपास.. केवळ फॅटी फिगरमुळे-- पन्नास वर्षाच्या बाईचे रोल करायला मिळणे.. ही खरोखर नामुश्की आहे.. अ‍ॅटलिस्ट एक कलाकार म्हणून तरी.. आणि वर कुणीतरी म्हटलंच आहे.. की मिपाचा विस्तार फार मोठा होतोय... त्यामुळे हा धागा अक्षता किन्वा विक्रम यांपैकी कुणी जरी वाचला.. किन्वा कुणी आग्रहाने त्यांना वाचायला दिला.. तर "शुची" यांच्या सांगण्याप्रमाणे अक्षताकाकू काहीतरी मनावर घेतील.. आणि "इन शेप" येतील..... अरे.. अदनान सामीसारखा डबल-ट्रिपल भोपळा जर जिमला जाऊन, बारीक होऊन शेप'मध्ये येऊ शकतो.. तर अक्षता गायकवाड का नाही!!!!!

In reply to by मृगनयनी

बॅटमॅन Wed, 04/16/2014 - 15:50
त्यामुळे या 'वटवाघूळां'नी उर्फ "बॅट्स".. या निशाचर पक्ष्यांनी किमान प्रकाशात तीर मारू नये... कारण दिवसा ते आंधळे असतात... आणि रात्री त्यांच्या असण्याचा आणि दिसण्याचा फारसा उपयोग नसतो... त्यामुळे कदाचित "मुर्ग" आणि मृग" यांतला फरक कळत नसावा...!!!.. असो...
महाजालेऽस्तु वाऽन्यत्र निजपूर्वग्रहै: सदा | जल्पस्येतद् सदा सर्वं लम्बकर्णध्वनि: इव || जाति-वंशाभिमानाच्च ननु अन्धीभविष्यसि | यद्यपि त्वं तु वै नाम्ना मृगाक्षीत्यभिधीयसे || वृथाभिमानजल्पेन बुद्धिहीना हि दृश्यसे | निशाचरोऽपि भूत्वाऽहं तर्कशास्त्रं तु चापठम् ;) किं, पर्याप्तं वा?

In reply to by मृगनयनी

ऋषिकेश Wed, 04/16/2014 - 16:14
आधी एकतर लोकांच्या शरीरावरून त्यांना बेढब वगैरे म्हणून तोंडसुख घ्यायचं, त्यात कोणी भाषेवर आक्षेप देणारे प्रतिसाद दिले तर त्यांच्या व्यक्तिगत पातळीवर शेरे देणारे प्रतिसाद द्यायचे - ती त्यात मुळ मुद्द्यांचा प्रतिवाद नाहीच! अर्थात यात नवे काही नाही पण हे मिपावर पुन्हा सुरू झालेले पाहुन खेद झाला.

In reply to by सूड

ऋषिकेश Wed, 04/16/2014 - 17:13
नवे अजिबात नाही, फक्त बर्‍याच काळाने असे पुन्हा दिसल्याने खेद झाला. असो. कदाचित मी सगळेच धागे उघडत नसल्याने माझा अभ्यास कमी पडत असेलही ;)

In reply to by ऋषिकेश

पिलीयन रायडर Wed, 04/16/2014 - 16:54
अगदी सहमत.. आपण जे बोललो त्याबद्दल अजिबात खेद नाही हे पाहुन फार आश्चर्य वाटलं.. कुणी कसं का दिसेना, त्यांच्या व्यवसायासाठी ते चांगलं/ वाईट काही का असेना, तरी आपल्याला त्या व्यक्तिविषयी अशा हीन कमेंट्स करण्याचे अधिकार मिळतात का? प्रतिसादावरुन असे वाटले की मृगनयनी अक्षताला व्यक्तिशः ओळखतात.. तरीही असे लिहीले आहे म्हणजे तर कळसच.. असो.. आपली चुक त्या कधीच मान्य करणार नाहीत हे मात्र ह्या प्रतिसादातुन समजले..

In reply to by शुचि

मृगनयनी Wed, 04/16/2014 - 19:48
मी नाही नयनी, पैसाने टाकलेत ते फोटो. ओह!.. पैसा तै... छान आहेत फोटो!.. :) :) ____ अक्षता ... थकले गं लोकं.. इथे तुझी बाजू सावरता सावरता.. आणि मला बोलता बोलता....... आतातरी मनावर घे बै!!!!!!! ;) ;) ;) ;)

In reply to by मृगनयनी

सुहास.. Wed, 04/16/2014 - 18:54
http://misalpav.com/comment/573237#comment-573237 या प्रतिसादात आडनावाचा काही संबध लागला नाही मला ?? धागा काय ? ते ब्राम्हणी गोरा रंग ई. काय ? बोलायला गेले तर...आमचे सोलापुरचे बरेच कुलकर्णी मित्र रंगाने सावळे/काळे , उंचीने मध्यम आणि चेहर्‍याने साधे आहेत ....पण स्वभाव मात्र चांगले आहेत ....असो .. का काय माहीत एका वाक्याची आठवण झाली " Beauty & Brains is highly possible "

In reply to by मृगनयनी

अरे वा !!! म्हणजे तुम्हीच व्हिक्टीम का आता ?? बरोबर आहे म्हणा. तुम्ही निर्मळ मनाने जवळच्या मैत्रिणीचे भले व्हावे म्हणून ती वाचत नसलेल्या जाहीर मंचावर टोपणनावाने तिच्याबद्दल मुद्दाम टोचून लिहिलेत. तिचे त्यामुळे अचानक मतपरिवर्तन होऊन तुम्ही भूतकाळात दिलेला सल्ला तिने मनावर घ्यावा इतका प्रांजळ हेतू तुमच्या मनात होता. पण आम्ही मिपाकर जात्याच मूर्ख असल्यामुळे आम्हाला तुमचा उदात्त हेतू पटकन कळला नाही. तिच्यात बदल व्हावा म्हणून तुम्ही किती टंकन श्रम घेतलेत. अशी त्यागमूर्ती मैत्रीण असणे हे अक्षता म्याडम चे अहोभाग्य… आम्ही करंटे. आम्हाला अशा मैत्रिणी नाहीत. अशीच आमुची मैत्रीण असती, आम्हीही सडपातळ झालो असतो… (मुर्गनयनी बाईं सारख्या मैत्रिणी नसल्याने नॉन सडपातळ राहिलेला) विमे

In reply to by सुबोध खरे

कवितानागेश Wed, 04/16/2014 - 17:25
खरेकाका , काहितरी गोंधळ होतोय. ती मुलगी हिरोईन म्हणून कुठेतरी न शोभणार्‍या रोल मध्ये घेतली असती, तर नापसंती व्यक्त करणं ठिक होतं. तिथे शो बिझनेस चा संबंध येतो. पण कुणाच्या ही, अगदी सेलिब्रिटीजच्या बाबतीतही त्यांच्या लग्नाच्या जोडीदाराबद्दल , तेदेखिल दिसण्याच्या बाबतीत विनाकारण अशा प्रतिक्रिया देणं योग्य नाही. तेदेखिल धाग्याचा विषय काहितरी वेगळाच सुरु असताना. त्यांचे लग्न हा त्यांचा दोघांचा वैयक्तिक प्रश्न आहे, त्याचा शो बिझनेस्शी संबंध नाही. समाजात लग्न ठरवताना, किंवा जोडप्याकडे बघताना नक्की काय काय आणि कसे बघण्याची पद्धत आहे हे माहित आहेच. पण ती पूर्णपणे चुकीची आहे!

In reply to by कवितानागेश

डॉ. खरेंनी प्रचंड लोकप्रिय झालेली 'साईनफेल्ड' ही मालिका बघितली नसावी. त्यातली सगळ्यात भावखाऊ भूमिका जेरी साईनफेल्डची नसून 'जॉर्ज कस्टान्झा' (नटाचं नाव जेसन अलेक्झांडर) याची आहे. जॉर्ज कस्टान्झा हा बुटका, टकलू, गटलू आणि तिशी ओलांडलेला आहे. भारतातला शोबिझ एक गंडलेला प्रकार आहे जिथे फक्त तरुण, चकचकीत लोकच हीरो गणले जातात. (स्त्रियांचं चित्रण किती दयनीय असतं हे तर सोडूनच देऊ पण) नंदिता दाससारख्या हुशार, अतिशय बुद्धीमान आणि कसलेल्या अभिनेत्रीलाही गोरं बनवण्याचा सोस असणारे संवेदनाहीन आणि दृष्टीहीन लोक आपल्याकडे आहेत. अशा वेळेस काही काळापूर्वी पाहिलेला आणि तरीही ताजा अनुभव वाटणारा My Afternoons with Margueritte आठवतो. लठ्ठ, गटल्या म्हणावासा, उतारवयाकडे झुकलेला जेरार्द दिपार्दिउ आणि नव्वदी पार केलेली जिझेल कासादिसु ही दोन चित्रपटांमधली मुख्य पात्रं आहेत. आणि चित्रपट दोन माणसांचं नातं फार हृद्य पद्धतीने चित्रित करतो. होय, त्यात पोटावर six pack flabs असणारा जेरार्द दिपार्दिउ चित्रपटातला 'हिरो' आहे आणि तो सुद्धा त्याला आवडणाऱ्या स्त्रीसाठी 'हिरोगिरी' करतो.

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

श्रीगुरुजी Mon, 07/14/2014 - 13:05
मी अमेरिकेत असताना 'साईनफील्ड' ही मालिका नेहमीच बघायचो. त्यातल्या जेरी व किमर पेक्षा जॉर्जचे कामच जास्त आवडायचे. या मालिकेत काहीसे बोल्ड व व्हल्गर संवाद असायचे. पण मालिका तुफान विनोदी होती. ही मालिका भारतातही काही काळ दाखवित होते.

In reply to by मृगनयनी

माहितगार Tue, 04/15/2014 - 17:23
मला "उंच माझा झोका" मधला....
मृ.तै; काई गोस्टी आंधले पनाचे पल्याड जात्यात म्हने, जसकी पाकिस्तानी पत्रकारांना थरूर लै आवडत्यात म्हने तसंच तर कै नै ना जाल इते; नसंल म्हना पन आवांतर म्हनून इसारलेल बंर, तसं असंन तर प्रेम आंधलच र्‍हातय खर्राय-खर्राय :) पन कदी कदी आंदलेपणाच्या भी परकार र्‍हात्यात, रंगांदले पना, जातांदलेपना, भाषांदलेपना. किडा मनात येतोय तसा अंगात जातोय. पन बाधा न्येमकी कुनाला जाली ? विक्रमरावांना जाली का तैंनाच जाली. तसम नसंम म्हना, तरीपन आपंल अवांतर मानून :) - "मि.पा. विवीध किटक नाशक कंपनी" (ह. घ्या.) उपरोक्त भाषा अब्रा कि बाब्रा या बाबत निर्णय करावयाच्या समितीचे अध्यक्षपद मृतैंना देण्या बाबत आमचे समर्थन आहे. समिती करता सदस्यांनी आपापले नाम निर्देशन करावे. बाकी यांच्या प्रांजळ लेखना बद्दल श्री मार्मिक गोडसे यांचे "मि.पा. विवीध किटक नाशक कंपनी" च्या वतीने हार्दीक अभिनंदन. (अवांतराबद्दल क्षमस्व)

In reply to by मृगनयनी

ती बुटकी, जाडी, बेढब मुलगी त्याला शोभत नाही, हा भाग वेगळा
माणसाने किती उथळ असावे, त्याला काय लिमिट ?? बरे असावे तर असावे पण आपल्याकडे पोच, वागायची जनरल रीतभात इतकेच काय बेसिक संस्कार यांचा पूर्ण अभाव आहे याची जाहिरात करायची किती ही हौस ? आई वडिलांचे संस्कार सोडा, अनिरुद्धाने हेच शिकवलेय ? ते "मी वानर सैनिक साचार" वगैरे मधले वानर बनणे इतके मनावर घ्यायची गरज नव्हती. असो, This is still not the most rediculous thing you have done on MiPa. तुमच्या क्षमतेच्या मानाने ही एकेरी धाव होती. वेळ मिळेल तसे चौके छक्के मारत आल्या आहात तुम्ही. Get well soon... or at least eventually !!!

In reply to by विश्वनाथ मेहेंदळे

बॅटमॅन Wed, 04/16/2014 - 13:24
अहो नुस्ती मुर्गनयनी नै तर मुर्गदिमागी म्हणा. किंवा नकोच, उगा मुर्गीचा अपमान कशाला? इतका मूर्ख प्रकार आजवर पाहिला नै मिपावर.

In reply to by विश्वनाथ मेहेंदळे

सूड Wed, 04/16/2014 - 14:31
>>अनिरुद्धाने हेच शिकवलेय ? मी हेच म्हणणार होतो पण म्हणलं लोकांच्या धार्मिक भावना लगेच दुखावतात.

In reply to by सूड

बॅटमॅन Wed, 04/16/2014 - 14:42
कुणीपण यावे अन दुखवून जावे अन यांनी गळे काढावे "आऽईऽ यानं माझी भावना दुखावलीऽऽ भँऽऽऽऽ!!!!!!!!" असं चाल्लंय आजकाल खरंच.

मैत्र Tue, 04/15/2014 - 10:13
लेख कसा लिहिला आहे यापेक्षा मला तरी त्यातले मुद्दे आणि अनुभव पटले. कदाचित मी स्वतः थोडे फार या स्वरुपाचे अनुभव घेतले आहेत म्हणून. (मी कोब्रा नाही) पण केसकर आणि जोशी बाईंनी कौतुक करणे आणि माने बाईंनी इर्षा दाखवणे त्याच बरोबर अस्सल कोकणातल्या आजोबांनी "आडनाव कसं?याचं उत्तर मिळेपर्यंत आंब्याचा भावही न सांगणे माझ्या एका कोब्रा मित्राच्या काकूने माझ्या बायकोच्या वर्णाकडे पाहून पूर्ण वेळ तिच्याशी काहीच न बोलणे वगैरे.. तसेच इंजिनिअरींग मध्ये वर्गातल्या शिंदे साळुंखे आदी मुलांनी बळं खार खाऊन असणे. काही संबंध / भांडण किंवा इंटर अ‍ॅक्शन नसताना उगाच पाय ओढणे आणि त्याबद्दल खूप आनंद व्यक्त करणे. सुदैवाने ही आडनावांच्या प्रतिक्रियेची कोडी उलगडे पर्यंत मी माझं आडनाव कोणाला कळ्णार नाही अशा प्रांतात आलो.

मृत्युन्जय Tue, 04/15/2014 - 10:23
माझ्या माहितीत गोडसे आड नावाची एक मुलगी होती. आणि ती खरोखर नथुराम गोडस्यांची नात होती / आहे. पण आम्हीही तिला यावरुन कधी फारसे काही विचारले नाही आणि ती ही फारसे कधी त्या विषयावर बोलायची नाही. तिला असे अनुभव कधी आलेत का ते विचारले पाहिजे. बादवे वर्गात असे उघड य्घड जात विचारणारी ही कुठली महान शाळा हो?

नितिन पाठे Tue, 04/15/2014 - 11:04
कर्वे नावाच्या मुलीचे किंचाळणे मला जास्त भावले.एखादि पाल अंगावर पडली अशा ढंगात ती शीऽऽ~ गोऽऽऽडसे किंचाळली. लालचुटूक ओठांचा झालेला चंबू आणि आश्चर्याने मोठे केलेले ते घारे पाणीदार डोळे, खल्लास झालो होतो मी. त्या घार्या डोळ्यात मला अथांग सागर व मासोळ्या दिसल्या. कपाळावरची केसांची बट एखाद्या नारळाच्या झावळीसारखी डोलत होती. वाह....ह्या कर्वेच्या बाबतीत तुम्ही काही प्रगती केली का नाही?....

ऋषिकेश Tue, 04/15/2014 - 11:42
लेख किंचित लांबला असला तरी आवडला यावरून आठवले, माझ्या परिचयातील दोन व्यक्तींनी आडनाव लावणे सोडले आहे, जिथे आडनाव मँडेटरी असते तिथे ते वडिलांचे नाव लिहितात एरवी फक्त स्वतःचे नाव व आईचे नाव. मुंबईत आजन्म राहिलेल्या मला नाव विचारल्यावर फक्त पहिलं नाव सांगायची सवय. मला पुण्यात सुरूवातीला जवळजवळ प्रत्येक जण आडनाव विचारायचा, त्यामागचा तर्क सुरूवातीला कळला नाही पुढे लक्षात आला. माझे आडनाव तसे कन्फ्युझिंग आहे, त्यामुळे मला थेट जात विचारली जाऊ लागली. पुढे तर किमान २ घरांत, "त्यावरून कोणत्या कपात चहा द्यायचा ते ठरते" ही मौल्यवान माहिती मिळाली नी माझ्या बालमनावर पहिला आघात झाला ;)

In reply to by ऋषिकेश

सुबोध खरे Tue, 04/15/2014 - 11:48
आश्चर्य आहे, ११ वर्षे पुण्यात राहून असा अनुभव मला आला नाही. आणी हि १९८३ पासून ते २००६ पर्यंतची गोष्ट आहे. यात सर्व पेठा आणी वाडे गृहीत आहेत. आणी माझी ओळख फक्त पहिल्या नावाने करून दिली तरीही. पुणे इतके पुराण मतवादी नाही असे वाटते.

In reply to by सुबोध खरे

मनिष Tue, 04/15/2014 - 11:57
मी पण गेली अनेक वर्षे पुण्यातच राहतो....आणि मलाही पहिले नाव सांगित्यल्यावर असा अनुभव आला नाही. उलट असा अनुभव दादर, डोंबिवली आणि ठाण्यात आलेत. मला वाटते काही लोकं असे प्रयत्न करता - अगदी कुठल्याही शहरात. म्हणून त्या शहराचे जनरलायझेशन करणे फारसे बरोबर नाही.

In reply to by मनिष

ऋषिकेश Tue, 04/15/2014 - 12:15
म्हणून त्या शहराचे जनरलायझेशन करणे फारसे बरोबर नाही.
+१ खाली म्हटल्याप्रमाणे, हे फक्त पुण्यात घडत असेल असा दावा नाही मात्र मला मुंबईहून पुण्यात आल्यावर प्रकर्षाने जाणवले इतकेच.

In reply to by सुबोध खरे

ऋषिकेश Tue, 04/15/2014 - 12:12
तुमच्याकडे बघुन त्यांना शंका वाटत नसेल ;) आमचे दात नी डोळे सोडल्यास सफेदीचा पूर्व अभाव असल्याने ते "खात्री" करून घेत असतील तर माहिती नाही! बाकी माझे अनुभव २०१२-१३ मधील आहेत व बहुतांश अनुभव कोथरूड, नारायण, सदाशिव, शुक्रवार पेठ, औंध या भागांतील आहेत इतरत्र माझे परिचित फारसे नाहित. मग मी कोथरूड सोडले. बाकी नुसती जातीबद्दल असणारी उत्सुकता समजु शकतो, परंतु ऐन कोथरुडात तेथील श्री व सौ दोघेही वकील आहेत, अशा घरी जेव्हा जातीवरून स्वयंपाकघरात प्रवेश घेणे डिपेंड असलेले दिसले (का तर तिथे 'सोवळ्यातले' देव आहेत, त्यामुळे फक्त ब्राह्मणच प्रवेश करू शकतात) किंवा तशाच सुशिक्षित घरांत "इतरां"साठी वेगळे कप असलेले समजले(व ते मला अधिक परिचयानंतर अभिमानाने सांगण्यात आले) किंवा अनेकांकडे स्वयंपाक फक्त ब्राह्मण स्त्रीनेच करावा असा दंडक आहे किंवा हळदीकुंकवाला/संक्रांतीला फक्त ब्राह्मण स्त्रियांनाच बोलावले जाते वगैरे ऐकल्यावर मी थक्क झालो होतो. बरं हे कुठे कर्मठ अपवादात्मक कुटुंबांत नव्हे तर अनेक कुटुंबात ते 'ब्राह्मण' असल्याचे कुठले ना कुठले 'वेगळेपण' आवर्जून जपल्याचे अनेकदा दिसते. अर्थात हे फक्त ब्राह्मणांच्यात होते असे नाही, प्रत्येक जातींमध्ये होते. मात्र मुंबईत मला हे जाणवत नसे की घाईत/कामाच्या धबडग्यात/लहान जागांत लोकांना पाळणे जमत नसे कोण जाणे. हे फक्त पुण्यात घडत असेल असा दावा नाही मात्र मला मुंबईहून पुण्यात आल्यावर प्रकर्षाने जाणवले.

In reply to by ऋषिकेश

मैत्र Tue, 04/15/2014 - 14:16
इतके अगदी वेगळे कप वगैरे अनुभव पाहिले ऐकले पण नाहीयेत.. थोडे स्नॉबिश वागणे इतकाच भाग सहसा पाहिला आहे. माझ्या एका मराठा मित्राकडे त्याच्या आई / आजीने अभिमानाने सांगितले होते की गावाकडे इतर जातीचे लोक (म्हणजे ते ज्यांना इतर किंवा कनिष्ठ मानतात) असे आले तर त्यांच्यासाठी वेगळे कप आहेत. पण पुण्यात नाहीत. त्यामुले इतके सोवळ्यातले अनुभव जरा आश्चर्य वाटण्यासारखे आहेत आणि त्रासदायकही. आणि रंगाचं म्हणाल तर माझे असंख्य कुलकर्णी मित्र एकदम कलर पक्का असलेले आहेत पण इतके पुराणमतवादी अनुभव आलेले नाहीत. तुमचा योग असा असावा की असले उद्धट नेमके वाट्याला आले.

In reply to by मैत्र

सिफ़र Tue, 04/15/2014 - 19:14
खरं असेलही पण कप वगैरे अनुभव जरा जास्तच होतो. पण सदाशिव पेठात बादशाहीमध्ये गर्दी ही असतेच त्यामुळे तिकडे बाहेर उभं राहुन काही जुनी खोडं हुडकुन त्यांच्याशी गप्पा ठोकणे हा माझा एक छंद त्यात अनेकदा आधी आडनाव मग जात विचारल्या जाते असा अनुभव आहे. मी तर नेहमी समोरचा माणुस पाहुन वेगवेगळी जात सांगतो. सांगितल्याबरोबर आधी सुरु असलेला विषय बदलुन वेगळाच विषय सुरु होतो. एकदा काय सांगावं म्हणुन मी भिंल्ल सांगितली मग काय मज्जा तर समोरच्या आजोबांच्या चेहर्याचे रंगच बदलले ... काय बोलु नि काय नाही असं झालेलं त्यांना . थोडावेळ थांबुन "वाटत नाही तु" असं म्हणाले आजोबा. :ड जुन्या खोडांना छळायला लै मजा येते. कधीतरी करुन पाहा ;)

In reply to by सिफ़र (verified= न पडताळणी केलेला)

शुचि Tue, 04/15/2014 - 19:17
मी भिंल्ल सांगितली. मग काय मज्जा तर समोरच्या आजोबांच्या चेहर्याचे रंगच बदलले ... काय बोलु नि काय नाही असं झालेलं त्यांना . थोडावेळ थांबुन "वाटत नाही तु" असं म्हणाले आजोबा. :ड
=)) =))

In reply to by ऋषिकेश

अवतार Tue, 04/15/2014 - 20:18
त्याच बरोबर "आमच्यात असं करतात, तुमच्यात तसं करतात" असल्या प्रकारची शब्दरचना देखील पुण्यातच प्रथम अनुभवली. माझ्या कॉलेजमधील एका जवळच्या मित्राने त्याच्या घरी गेल्यावर पाणी द्यायचे देखील टाळले. अर्थात सर्वच तसे वागत नाहीत. पण पुण्याबाहेरून आलेल्या व्यक्तीला इतक्या उघडपणे ह्या विषयाबद्दल बोलण्याची-ऐकण्याची सवयच नसते. एकदा सरावल्यानंतर मग काही वाटत नाही.

In reply to by अवतार

सूड Tue, 04/15/2014 - 21:08
>>"आमच्यात असं करतात, तुमच्यात तसं करतात" असल्या प्रकारची शब्दरचना देखील पुण्यातच प्रथम अनुभवली. गैरसमज आहे बरं का!! बदलापूरात अशी वाक्यं बर्‍याचदा ऐकली आहेत. अजूनही कमीजास्त प्रमाणात ऐकू येतात. लग्न, साखरपुडा, वास्तुशांत अशा ठिकाणी अशी वाक्य विशेष ऐकू येतात. काही उदाहरणं सवडीनं देईन. ;)

In reply to by सूड

अवतार Tue, 04/15/2014 - 22:38
लग्न, साखरपुडा, वास्तुशांत अशा ठिकाणी अशी वाक्य विशेष ऐकू येतात
अशा प्रसंगी अशी वाक्ये ऐकू येणे ह्यात काही विशेष नाही. पण रोजच्या बोलण्यात सहज म्हणून अशी वाक्ये येणे हे निश्चितच विशेष आहे. इतर ठिकाणी असे बोलले जात नाही असा माझा दावा नाही. पण पुण्यात ह्या वाक्यांची फ्रिक्वेन्सी मला तरी जास्त जाणवली एवढेच.

In reply to by अवतार

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 22:03
माझ्या कॉलेजमधील एका जवळच्या मित्राने त्याच्या घरी गेल्यावर पाणी द्यायचे देखील टाळले. जात वेगळी म्हणून ?????? *shok*

In reply to by तुमचा अभिषेक

शुचि Tue, 04/15/2014 - 22:10
इथे अमेरीकेत काही कारणाने (सगळं सांगता येणार नाही) एका पांढर्‍या पालीने माझ्या ४ वर्षाच्या मुलीला पाणी दिले नव्हते. विसरु शकत नाही मी ते.

In reply to by शुचि

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 23:32
अमेरीकेतल्या वर्णद्वेषाबद्दल ऐकून फारसे आश्चर्य नाही वाटणार पण पुण्यात कुठे असे घडत असेल तर खेद नक्की वाटेल. पाण्याला कधी नाही म्हणून नये हि लहानपणीची औदार्याची पहिली शिकवण.

In reply to by अवतार

माझ्या कॉलेजमधील एका जवळच्या मित्राने त्याच्या घरी गेल्यावर पाणी द्यायचे देखील टाळले
मित्र ??? नंतर तुम्ही फार मैत्री ठेवली नसेल किंवा कामापुरती ठेवली असेल अशी अपेक्षा. बाय द वे, पुढील मुंबई पुणे वादासाठी हा प्रतिसाद साठवून ठेवत आहे ;-)

In reply to by ऋषिकेश

कवितानागेश Tue, 04/15/2014 - 14:44
सेम पिंच. पुण्यात सगळे आधी आडनाव विचारायचे. क्लार्क, वॉचमन, स्टेशनरी दुकानदार (एस्पेशल्ली म्हातारे!) आणि नातेवाईकांचे शेजारी पाजारी सुद्धा. आणि आडनाव 'अमुक अमुक' असं सांगितल्यावर, 'अमुक अमुक' म्हंजे कोंण?? असं पण विचारायचे. मला सुरुवातीला 'म्हंजे कोण? या प्रश्नाचा अर्थच कळला नव्हता. :)

In reply to by कवितानागेश

मार्मिक गोडसे Tue, 04/15/2014 - 16:36
सुखी आहात. कळून घ्यायचा प्रयत्नही करू नका. स्वच्छंदीपणे जगता येते.फुकट्चा सल्ल्या दिल्याबद्दल माफ करा,

पैसा Tue, 04/15/2014 - 12:14
लेख आवडलाच! अर्धं आयुष्य संपत आलं तरी अजून आडनावावरून जात ओळखण्याची कला जमली नाही आणि असं आडनाव आणि जात का विचारतात हेही समजलं नाहीये. आयुष्यात एकदाच एका शेजार्‍याला एक अनुरूप मुलगी लग्नासाठी सुचवली होती आणि ते लोक प्रत्यक्षात भेटले तेव्हा "आम्ही ९६ कुळी, ते गोमांतक मराठा. आम्हाला चालत नाहीत." असं ऐकल्यानंतर कानाला खडा लावला. हे आपलं काम नव्हे. दुसरा किस्सा याच्या उलट आहे. माझ्या मैत्रिणीचे आडनाव केरकर. ते वाणी आहेत. म्हणजे जात कोणती ते मला माहित नाही. तिच्या मुलीचं स्थळ कोणीतरी एका कामत नावाच्या मुलाला ते सारस्वत जातीचे समजून सुचवलं. ते जेव्हा भेटले तेव्हा दोघांची जात एक नसल्याचं कळलं. पण बाकी सर्व गोष्टी अनुरूप असल्याने जातीचा विचार न करता ते लग्न ठरलं आणि झालंसुद्धा. तात्पर्य काय, जगात सगळ्या प्रकारचे लोक असतात.

In reply to by पैसा

मार्मिक गोडसे Tue, 04/15/2014 - 16:01
मला माझं पुर्ण आयुष्य किती ते माहित नाही. परंतू आजपर्यंत तरी मी ही कला शिकण्याचा प्रयत्न केला नाही. तुमच्याप्रमाणेच हे आपले काम नाही.

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 12:40
वाचायला घेताना गोडसे नावाच्या पार्श्वभूमीमुळे कोणीतरी कांड्या करायला लिहिलेय की काय अशीच शंका सर्वप्रथम आली. पण वाचत गेलो आणि गैरसमज दूर झाला. (खरे तर निराशाच झाली ;) ) छान लेख आणि प्रामाणिक लिखाण. थोड्याफार फरकाने प्रत्येकाच्या गाठीशी असतीलच असे अनुभव. अर्थात आम्ही आडनाव नाईक वापरत असल्याने आणि ते कॉमनच असल्याने स्वानुभव असे नाहीत पण ईतरांचे अनुभव अनुभवलेत. शाळेत असे कित्येक मुले होती ज्यांना आडनावावरून जाती ओळखता यायच्या. विद्यार्थीच नाही तर शिक्षकांनाही जाती होत्याच. पण एक मात्र नक्की कोणताही वाईट अनुभव नाही याचा. म्हणजे अमुकतमुक जातीला हलके लेखणे हा प्रकार शाळेत घडल्याचे पाहिले नाही. त्यामुळे आडनावांवरून जात ओळखता येणे/ओळखायची हौस असणे आणि जातीयवादी असणे हे नक्कीच दोन भिन्न प्रकार आहेत. मला स्वताच्या जातीबद्दल जेवढी माहीती नव्हती तेवढी ९६ कुळे म्हणजे नक्की काय असते ही माहीती काही शालेय मित्रांनी दिल्याचे आठवतेय. काहींना जाती-धर्माची शिकवण घरून लहानपणीच दिली जात असावी असे यावरून नक्की बोलू शकतो. मात्र ते योग्य की अयोग्य हा चर्चेचा विषय होऊ शकेल.

In reply to by तुमचा अभिषेक

खटपट्या Tue, 04/15/2014 - 23:50
खरे म्हणजे ९६ कुळी मराठा अशा नावाची जात कागदोपत्री नाहीये. (निदान माझ्या माहिती प्रमाणे) बऱ्याचश्या दाखल्यावर "हिंदू मराठा" असेच लिहीलेले असते. विषयांतर केल्याबद्दल क्षमस्व

In reply to by दिनेश सायगल

मार्मिक गोडसे Tue, 04/15/2014 - 17:07
ताकाला जाताना भांड लपवायची फॅशन गेली आता आजोबा. गुपचूपपणे दुसर्याच्या दारात अंड्याची टरफले टाकावी लागत नाही आता.

आतिवास Mon, 04/14/2014 - 23:17
प्रवास आवडला. "गोडसे भटजी" लोकांना फारसे माहिती नाहीत, नाही तर तुम्ही त्यांचे 'वंशज' म्हणून प्रवासवर्णन लिहावे अशी अपेक्षा करतील लोक :-)

आयुर्हित Tue, 04/15/2014 - 00:08
अभिनंदन. छान, उत्सुकता टिकवून ठेवणारा लेख! प्रगती खुंटली कि नैराश्य येते तसेच शंका संपल्या कि शहाणपण येते! काही शंका: गोडसे हा शब्द कसा आणि कोठे तयार झाला असेल? नेमकी संधी कोणती असेल? गोडसे =गोड+से(छे ह्या गुजराथी शब्दावरून तर नव्हे) की गोंड+से की ग+ओडसे की गो+डसे? हुशार जोशीबाई, गुरूदक्षिणा घेणारे जोगळेकर सर, स्वभावाने मिश्किल व तब्येतीने मजबूत जोशी सर, वर्गाच्या आवडत्या चिपळूणकर म्याडम हे सर्व सर/म्याडम व किंचाळणे जास्त भावलेली कर्वे नावाची मुलगी हे सारे ब्राह्मणच कसे? हि काय पुर्ण ब्राह्मणी संस्था आहे कि गोखले एडूकेषण सोसाईटीचे HPT आर्ट्स आणि RYK Science college?

In reply to by आयुर्हित

मृगनयनी Tue, 04/15/2014 - 11:14
मला "उंच माझा झोका" मधला 'महादेव रानडे' उर्फ विक्रम गायकवाड खूप आवडतो. त्याची शुद्ध भाषा, त्याचा ब्राह्मणी गोरा रन्ग, त्याचे ब्राह्मणी घारे पिन्गट डोळे पाहून वाटलंच नाही.. की तो "गायकवाड" ( बहुधा मराठा) असेल म्ह्णून... बरं त्याने लग्नही एका देशस्थ ब्राह्मण मुलीबरोबरच केलंय!!!... (ती बुटकी, जाडी, बेढब मुलगी त्याला शोभत नाही, हा भाग वेगळा!.. प्रेम आंधळं असतं)

In reply to by मृगनयनी

पिलीयन रायडर Tue, 04/15/2014 - 11:44
ती बुटकी, जाडी, बेढब मुलगी त्याला शोभत नाही, हा भाग वेगळा!.. प्रेम आंधळं असतं..
आँ? म्हणजे जाड, बुटक्या आणि बेढब मुलींशी लग्न करणारे सगळे आंधळे की काय?? उलट अत्यंत "डोळस" प्रेम असणार हे.. रंग-रूप पाहुन आणि कपड्यांना चपला मॅचिंग हव्यात अशा पद्धतीने स्वतःला "शोभेल" अशी बायको / नवरा शोधणं म्हणजे "आंधळेपणानी" प्रेम करणं.. धागालेखक.. अवांतरा बद्दल क्षमस्व.. पण रहावलं नाही म्हणुन लिहीलं..

In reply to by पिलीयन रायडर

मृगनयनी Tue, 04/15/2014 - 12:21
पिलियन रायडर, बुटक्या जाड्या मुलींशी कोणी हॅन्डसम व्यक्तीने लग्न करू नये, असे मला मुळीच म्हणावयाचे नाही. परन्तु 'विक्रम गायकवाड' हा स्वतः एक सेलिब्रिटी आहे. त्याने प्रेम करू नये.. अशी कुणाचीच अपेक्षा नाही. त्याने काय करावे, किन्वा कुणावर प्रेम करावे... हा त्याचा वैयक्तिक प्रश्न आहे. परन्तु प्रेक्षकांच्या डोळ्यांना जे "खुपते" ते फक्त मी इथे माझ्या शब्दात मांडले आहे. विक्रम गायकवाड'ला साजेश्या अनेक मुली इंडस्ट्रीमध्ये होत्या... अजूनही आहेत. (ज्या विक्रम'जींना आवडतही होत्या.. आणि शोभतही होत्या..) पण सगळ्यांना अजूनही हाच प्रश्न पडला आहे, की "विक्रमने अक्षताबरोबर का लग्न केलं?" शुद्ध प्रेम वगैरे.. सगळं मान्य आहे, पण लग्नानंतर बुटक्या, जाड्या मुली जास्त बेढब होतात.."अक्षता गायकवाड" या सध्यातरी बेढब याच कॅटॅगरीत येतात. त्यांच्यावर प्रेम करणार्‍यांना त्या चवळीची शेंग वाटू शकतात. पण... शेवटी एका "सेलिब्रिटीची बायको" म्हणून लोक जेव्हा यांच्याकडे बघतात...... तेव्हा तुमच्या शुद्ध प्रेमापेक्षा तुम्ही दिसता कसे... तुमची स्टाईल, तुमचा अ‍ॅटीट्यूड इ.इ. गोष्टी लोकांना जास्त अपील होतात. आणि विक्रम गायकवाडच्या रेफरन्स मुळे लग्नानन्तर "अक्षता"ला २-४ सिरियलही मिळालेल्या आहेत. त्यामुळे ती बर्‍यापैकी मिडियासमोर येत राहिल्याने... ही- विक्रम गायकवाड'ची बायको.. हे सारखे अधोरेखित होत राहते.. (व डोळ्यांना आणि मनालाही त्रास होतो!!!) अर्थात इतर कुठल्या सोम्या-गोम्याने एखाद्या बुटक्या जाड्या मुलीवर प्रेम केलं.. आणि तिच्याशी लग्न केलं... तरी मला काहीच्च प्रॉब्लेम नाही.. पण विक्रम गायकवाड.... सेलिब्रिटी असल्यामुळे ..त्याची बायको त्याला शोभत नसल्याचे इथे प्रांजळपणे नमूद करावे लागते. असो... त्यांना वैवाहिक जीवनासाठी शुभेच्छा!!

In reply to by मृगनयनी

पिलीयन रायडर Tue, 04/15/2014 - 13:27
मला वाटतं की तुम्हाला मुद्दा कळाला नाही माझा.. तो सेलेब्रिटी आहे म्हणुन त्याने "आय कॅण्डी" बायको करायला हवी होती हेच मुळात मला चुकीचे वाटते.. त्याच्या ओळखीने तिला काम मिळाले (बायको गोरी असती तरीही मिळालेच असते..) हा मुद्दा इथे नाहीचे.. शिवाय मी तिचे काम नाही पाहिले.. ते चांगलेही असु शक्ते.. त्यामुळे ती दिसायला सुंदर नसली तरी टॅलेण्टेड असु शकतेच.. जे जास्त महत्वाचे आहे, नाही का? असो.. कुणालाही..अगदी "सेलेब्रिटी" ला ही त्याच्या कामामुळे ओळखले जावे.. रंग-रुपावर टिपण्णी करणे मला व्यक्तिशः आवडत नाही.. हा व्हीडिओ जरुर पहा.. http://www.youtube.com/watch?v=ZPCkfARH2eE Lupita Nyong'o Delivers Moving 'Black Women in Hollywood' Acceptance I want to take this opportunity to talk about beauty. Black beauty. Dark beauty. I received a letter from a girl and I’d like to share just a small part of it with you: "Dear Lupita," it reads, "I think you’re really lucky to be this Black but yet this successful in Hollywood overnight. I was just about to buy Dencia’s Whitenicious cream to lighten my skin when you appeared on the world map and saved me." My heart bled a little when I read those words. I could never have guessed that my first job out of school would be so powerful in and of itself and that it would propel me to be such an image of hope in the same way that the women of The Color Purple were to me. I remember a time when I too felt unbeautiful. I put on the TV and only saw pale skin. I got teased and taunted about my night-shaded skin. And my one prayer to God, the miracle worker, was that I would wake up lighter-skinned. The morning would come and I would be so excited about seeing my new skin that I would refuse to look down at myself until I was in front of a mirror because I wanted to see my fair face first. And every day I experienced the same disappointment of being just as dark as I had been the day before. I tried to negotiate with God: I told him I would stop stealing sugar cubes at night if he gave me what I wanted; I would listen to my mother's every word and never lose my school sweater again if he just made me a little lighter. But I guess God was unimpressed with my bargaining chips because He never listened. And when I was a teenager my self-hate grew worse, as you can imagine happens with adolescence. My mother reminded me often that she thought that I was beautiful but that was no consolation: She’s my mother, of course she’s supposed to think I am beautiful. And then Alek Wek came on the international scene. A celebrated model, she was dark as night, she was on all of the runways and in every magazine and everyone was talking about how beautiful she was. Even Oprah called her beautiful and that made it a fact. I couldn’t believe that people were embracing a woman who looked so much like me as beautiful. My complexion had always been an obstacle to overcome and all of a sudden, Oprah was telling me it wasn’t. It was perplexing and I wanted to reject it because I had begun to enjoy the seduction of inadequacy. But a flower couldn’t help but bloom inside of me. When I saw Alek I inadvertently saw a reflection of myself that I could not deny. Now, I had a spring in my step because I felt more seen, more appreciated by the far away gatekeepers of beauty, but around me the preference for light skin prevailed. To the beholders that I thought mattered, I was still unbeautiful. And my mother again would say to me, "You can’t eat beauty. It doesn’t feed you." And these words plagued and bothered me; I didn’t really understand them until finally I realized that beauty was not a thing that I could acquire or consume, it was something that I just had to be. And what my mother meant when she said you can’t eat beauty was that you can’t rely on how you look to sustain you. What does sustain us... what is fundamentally beautiful is compassion for yourself and for those around you. That kind of beauty enflames the heart and enchants the soul. It is what got Patsey in so much trouble with her master, but it is also what has kept her story alive to this day. We remember the beauty of her spirit even after the beauty of her body has faded away. And so I hope that my presence on your screens and in the magazines may lead you, young girl, on a similar journey. That you will feel the validation of your external beauty but also get to the deeper business of being beautiful inside. There is no shade in that beauty. गोडसे... अवांतरा बद्दल परत एकदा क्षमस्व बरका!

In reply to by पिलीयन रायडर

सूड Tue, 04/15/2014 - 14:28
>>तो सेलेब्रिटी आहे म्हणुन त्याने "आय कॅण्डी" बायको करायला हवी होती हेच मुळात मला चुकीचे वाटते.. जाऊ द्या हो पिरातै. ही अध्यात्माची झूल पांघरणारी मंडळी नेहमी वरच्याच रंगाला भुलत असतात. त्यांच्या स्वाक्षरीत लिहीलंय की 'महादेवको छोड दिया और पूजवा जाय भवानी!!!'. आता ह्यांच्या स्वाक्षरीतल्या भवानीने/ पार्वतीने स्वतः भोळा सांब वरला होता हे सोयीस्करपणे विसरल्यात त्या. पित्याचं वैभव सोडून त्या स्मशानात राहणार्‍याच्या गळ्यात जिने माळ घातली तीही सेलिब्रेटीच होती की एकाअर्थी.

In reply to by सूड

पिलीयन रायडर Tue, 04/15/2014 - 15:00
स्वाक्षरी बद्दल मलाही जरा प्रश्न होतेच.. पण म्हणलं काही आपल्याला न समजलेले अर्थ असतील.. म्हणुन सोडुन दिलं.. पण "महादेवको छोड दिया और पूजवा जाय भवानी" ह्यात भवानीला पुजण्यात नक्की गैर काय हे मलाही समज्लेलं नाहीये..

In reply to by मृगनयनी

आदूबाळ Tue, 04/15/2014 - 14:22
अरे किधर! सेलेब्रिटी आहे म्हणून त्या मनुष्याच्या वैयक्तिक निर्णयांबद्दल अपेक्षा बाळगण्याचा हक्क प्राप्त होतो असं सुचवायचंय का तुम्हाला?

In reply to by मृगनयनी

प्रभाकर पेठकर Tue, 04/15/2014 - 20:39
मृगनयनी, आता मिपा बरेच प्रसिद्ध आहे. त्या बाईंनी/मुलीने तुमचे प्रतिसाद वाचले तर बिचारीच्या मनाला काय क्लेष होतील ह्याची कल्पना करवत नाही. 'दिसणं' ही दैवी देणगी आहे. कोणाच्या हाती ते नसतं. अशा प्रसंगी आपण 'त्या' दिसण्यावर हिणकस शेरेबाजी करणं न्यायाला धरून होत नाही.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

शुचि Tue, 04/15/2014 - 21:02
प्रपे आपण कर्क राशीचे हळवे लोकच असा विचार करतो :) माझ्यादेखील मनात हाच्च विचार आलेला पण ती अक्षता जर हुषार असेल ना तर अशा हीण्कस शेरेबाजीला फाट्यावर मारेल बघा :) असो आपल्या भा पो. :)

In reply to by शुचि

तिचे शरीर शेप मध्ये येईल हो… पण यांच्या मनाचे काय? तेच औट ऑफ शेप असेल तर तर सुंदर शरीराचा काय फायदा? आणि पेठकर काका, तिला काहीही क्लेष व्हायची गरज नाही. मनाचा बेढबपण मुर्गनयनी बैंनी दाखवला आहे.

In reply to by पैसा

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 23:27
हायला खरेच छान आहे. एक किस्सा आठवला, माझी एक मैत्रीण ऐश्वर्या रायला कुरूप म्हणायची. का तर, तिला अभिषेक बच्चन आवडायचा आणि ऐश्वर्याने त्याला गटवला :D

In reply to by तुमचा अभिषेक

सूड Wed, 04/16/2014 - 14:33
>>एक किस्सा आठवला, माझी एक मैत्रीण ऐश्वर्या रायला कुरूप म्हणायची. का तर, तिला अभिषेक बच्चन आवडायचा आणि ऐश्वर्याने त्याला गटवला *ok*

In reply to by पैसा

प्रभाकर पेठकर Wed, 04/16/2014 - 02:31
छान आहे. गोड आणि हसरी. जाड आणि बेढब मुळीच नाही. बुटकी म्हणावी तर अमिताभ-जया ह्या जोडीने आदर्श घालून दिला आहेच. मृगनयनी ह्यांनी दूसरीच कुठली तरी मुलगी पाहिली असेल नाहीतर एवढ्या छान मुलीला इतकी दूषणं दिली नसती.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

सुबोध खरे Wed, 04/16/2014 - 11:28
पेठकर साहेब दिसणं हे कुणाच्या हातात नाही पण "असणं "हे तर हातात आहे. मान्य कि मृगनयनी ताई नि सार्वजनिक न्यासावर अशी वैयक्तिक टीका करायला नको होती पण काही व्यक्ती त्यांना दोषी ठरवून एकदम शिक्षा ठोठावून मोकळ्या झाल्या. आज जर तुम्ही जॉन अब्राहम सुदृढ असेल किंवा र्हीतिक रोशन च्या पोटाला चार वळ्या असतील ( six pack ab ऐवजी six pack flab) तर त्यांना कोणी काम देईल काय. आज शो बिझनेस मध्ये तुमचे प्रमाणात असणे हे फार महत्त्वाचे आहे हे विसरून चालणार नाही. प्रियांका चोपडा पासून ऐश्वर्या राय पर्यंत सर्व नट्या शल्यक्रिया आणि दंतक्रिया करून अधिक सुंदर झालेल्या आहेत हि वस्तुस्थिती आहे. आपण स्वतः जेंव्हा मुलगी "किंवा मुलगा' "'बघायला'" जातो तेंव्हा काय करतो? बाह्य रूप हे प्रथम पहिले जाते आणि बहुतांशी पसंती साठी तेच महत्त्वाचे ठरते. मुलगी( किंवा मुलगा) सुदृढ असेल तर नाक मुरडतोच ना ? फार कशाला आपण आंबा किंवा वांगे विकत घेतो तेंव्हा ते वेडेवाकडे असेल तर ते आपण घेत नाही म्हणजे सर्वसामान्य माणूस सुद्धा "वरलिया रंगाला भूल"तोच. आपल्यापैकी किती जण मुलगी पसंत करताना "सुदृढ" मुलगी पसंत करतील. मग ती स्वतःच्या मुलासाठी किंवा भाच्यासाठी का असेना. ( स्वतः माठा सारख्या गोल असलेल्या मुलांना पण चवळीची शेंगच हवी असते आणि स्वतः डाम्बरासारखे असले तरी मुलगी चंद्रासारखी गोरीच हवी असते) ९९ % स्त्रिया( खरतर १००%) कोणतेही जोडपे बघितले कि त्यात नवरा चांगला आहे कि बायको चांगली आहे हे वर पासून खालपर्यंत निरीक्षण करतात आणि आपसात चर्चा (गॉसिप) करतातच. मृगनयनी तैंची एकाच चूक झाली कि त्यांनी ते गॉसिप चार चौघात केले. मी त्याचे समर्थन मुळीच करीत नाही परंतु लगेच त्यांना सुळी चढवण्याची आवश्यकता नाही.

In reply to by सुबोध खरे

पिलीयन रायडर Wed, 04/16/2014 - 11:36
खरे काका, कोण नक्की त्यांना सुळावर चढवत आहे? सर्वांनी संयत शब्दातच त्यांचा निषेध केला आहे. दुसरे असे की ज्याला आपल्या कामामुळे / आवडीमुळे सुंदर दिसायचे आहे/ दिसावे लागते त्याने तसे रहावेच ना.. पण त्याच्या बायकोनेही तसे असावे ही कोणती अपेक्षा? साधारणपणे लोक "वरलिया रंगा भुलतात" हे खरेच आहे.. पण असा न भुलणारा कुणी असेल तर तो "प्रेमात आंधळा"? उलट अशा माणसाचे कौतुक व्हायला नको? ह्या उप्पर तुम्ही जर त्या मुलीचे फोटो पाहिलेत तर लक्षात येइल की ती नाकी डोळी नीटस असलेली गोड मुलगी आहे.. जाड, बेढब अशी विशेषणे चार चौघात लावावीत अशी तर निश्चित नाही..

In reply to by सुबोध खरे

प्रभाकर पेठकर Wed, 04/16/2014 - 14:58
सुबोध खरे साहेब, तुमच्या लिखाणातला मुद्दा लक्षात आला. पण, असहमत आहे. तुम्ही जॉन अब्राहम सुदृढ असेल किंवा र्हीतिक रोशन च्या पोटाला चार वळ्या असतील ( six pack ab ऐवजी six pack flab) तर त्यांना कोणी काम देईल काय. देईल की. त्यांच्यात अभिनय क्षमता असेल तर त्यांना आत्ता मिळताहेत त्यापेक्षा अधिक सकस भूमि़का मिळतील पण जर का ते 'मी नायकाचीच भूमिका करणार' असे म्हणून अडून बसले तर कठीण आहे. असित सेन, अमजद खान, कांही प्रमाणात मेहमूद, उतरत्या काळात शम्मी, शशी आणि ऋषी कपूर, टुणटुण, गुड्डी मारुती अशी अनेक नांवे आहेत ज्यांनी आपल्या सिक्स पॅक अ‍ॅब्ज किंवा चवळीची शेंग नसलेल्या शरीरानेच पण अभिनयाच्या बळावर अनेक चित्रपटातून यशस्वी भूमिका केल्या आणि नांवारुपाला आले. >>>>जेंव्हा मुलगी "किंवा मुलगा' "'बघायला'" जातो तेंव्हा काय करतो? बाह्य रूप हे प्रथम पहिले जाते आणि बहुतांशी पसंती साठी तेच महत्त्वाचे ठरते. खरे साहेब, ते वय वेगळं असतं. त्या काळात बौद्धीक परिपक्वतेवर शारीरिक गरजेचा दबाव जास्त असतो. कित्येकांचे निर्णय चुकतात आणि वर्ष दोन वर्षातच एकमेकांना दूषणे देणे सुरु होते. पण, त्या काळीही एखादी मुलगी आवडली नाही तरी थेट व्यंगावर बोट ठेवण्यापेक्षा 'पत्रिका जुळत नाही' हा वधुपक्षाला न दुखावणारा सभ्य मार्ग अवलंबिला जातो. >>>>फार कशाला आपण आंबा किंवा वांगे विकत घेतो तेंव्हा ते वेडेवाकडे असेल तर ते आपण घेत नाही हे उदाहरण इथे गैर आहे. आपले आर्थिक नुकसान होऊ नये ही भावना असते. >>>>आपल्यापैकी किती जण मुलगी पसंत करताना "सुदृढ" मुलगी पसंत करतील. मग ती स्वतःच्या मुलासाठी किंवा भाच्यासाठी का असेना. व्यक्तिशः माझी कांहीच हरकत नसेल. (मुलासाठी हो! माझी संधी हुकली आहे.) पण काळ बदलला आहे खरे साहेब. आता मुले नाही, मुली मुलांना पसंत करतात किंवा नाकारतात. >>>> ९९ % स्त्रिया( खरतर १००%) कोणतेही जोडपे बघितले कि त्यात नवरा चांगला आहे कि बायको चांगली आहे हे वर पासून खालपर्यंत निरीक्षण करतात स्त्रियाच काय पुरुषही बघतात. 'काय, वांदराच्या हाती अप्सरा आली आहे' असेही शेरे ऐकू येतात. पण त्यात खुप वेळा, नवरा किंवा बायको निवडताना, आपण घाई केली, आपली चुक झाली आहे ह्या भावनेतून 'स्कॅनिंग' केलं जातं. आपली चुक आता सुधारणे शक्य नसते निदान अशाच चुका दुसरेही करत आहेत हे पाहून एक प्रकारचं नकारात्मक समाधान लाभत असावं. >>>>काही व्यक्ती त्यांना दोषी ठरवून एकदम शिक्षा ठोठावून मोकळ्या झाल्या. मृगनयनींना शिक्षा ठोठावणं हा उद्देश नाहीच मुळी. त्या नव्या नाहीत. त्यांचे अनेक चांगले चांगले समतोल विचार प्रतिसादातून वाचले आहेत. पण इथे चुक झाली आहे, त्याचे माप त्यांच्या पदरात टाकले आहे. उद्देश हाच की अशी चुक त्यांच्या कडून, इतर वाचक सदस्यांकडून पुन्हा होवू नये. आपल्या चुकांमधून शिकत जाऊनच परिपक्वता येते. माझा अनुभव तरी असा आहे.

In reply to by सुबोध खरे

मृगनयनी Wed, 04/16/2014 - 15:30
धन्यवाद सुबोध'जी..... इथे मला काय म्हणायचे आहे.. ते किमान तुम्हाला तरी कळाले.... खरोखर आभारी आहे. तसेच इथे माझ्या प्रतिक्रियेवर उलट सुलट प्रतिक्रिया देणे चालले आहे... त्या प्रतिक्रियांमध्ये अक्षता गायकवाड'बद्दलचा किंवा ओव्हरॉल स्त्री-दाक्षिण्याबद्दल कळवळा कमी दिसतो.. तर माझ्याशी "स्कोअर सेटल" करण्याची खुमखुमीच जास्त जाणवतेय. नकळत काही जुने तर काही नवे कम्पूबाज मिसळपावच्या नियमाविरुद्ध एखाद्या "मिपासदस्या"च्या वैयक्तिक पातळीवर घसरत आहेत.... .. यांच्या 'विमा' उतरवलेल्या 'सूड'बुद्धीबद्दलचे आणि कपटनीतीबद्दलचे (मित्राच्या पाठीत खन्जीर खुपसण्याबद्दलचे) किस्से आमच्या काही "इंटरनेट स्नेहीं" कडून आम्ही भरपूर ऐकलेले आहेत.. त्यामुळे या 'वटवाघूळां'नी उर्फ "बॅट्स".. या निशाचर पक्ष्यांनी किमान प्रकाशात तीर मारू नये... कारण दिवसा ते आंधळे असतात... आणि रात्री त्यांच्या असण्याचा आणि दिसण्याचा फारसा उपयोग नसतो... त्यामुळे कदाचित "मुर्ग" आणि मृग" यांतला फरक कळत नसावा...!!!.. असो... तसेच माझ्या स्वाक्षरीमध्ये जे कबीराचे दोहे आहेत.. त्यांचा अर्थ ज्यांना समजून घ्यायची इच्छा असेल.. त्यांनी कृपया अनिरुद्ध बापूंच्या वानरसेनेला जॉईन व्हावे... उगीच माझ्यवर टीका करताना संतश्रेष्ठ कबीरांचा अपमान करू नये..... :) शुची... आपण जे अक्षता'चे फोटो दाखवले.. त्या फोटोमध्येही तिचा जाडेपणा अगदी उठून दिसत आहे. अर्थात हे सव्वा वर्षापूर्वीचे लग्नातले फोटो आहेत... जे की फेसबुकवर लोड केलेले आहेत... ते फोटो आणि त्याव्यतिरिक्तही बरेच फोटो मी पाहिलेले आहेत. काही फोटोंमध्ये, ऑफस्क्रीन -अक्षता मॅडमनी चक्क त्यांना न शोभणारा स्कर्ट परिधान केलेला आहे... व ६ इंचाचे हायहील पायात आहेत.... =)) =)) =)) =)) असो.. या लूकबद्दल इथे काही न लिहिणेच बरे!!!!! सध्या ई-मराठीवर साडेआठ वाजता लागणार्‍या एका सिरियल मध्ये जो काही अक्षताचा लूक दिसतोये... तो खरोखर अत्यंत बेढब वाटतोये....ज्यांना हौस असेल.. त्यांनी जरूर सिरियल पहावी... ... अक्षता या इन्डस्ट्रीमध्ये नसती, किन्वा तिचं प्रोफेशन काही वेगळं असतं...तर तिच्याबद्दल असं काही बोलायचं मला काहीच कारण नाही. कारण सिरियल मॉडेलिन्ग हे एक असं फिल्ड आहे, जिथे तुमचा "लूक" आणि "अ‍ॅटीट्यूड" सर्वांत जास्त महत्वाचा ठरतो... अक्षता प्रोफेशनली डॉक्टर असती, सरकारी कर्मचारी असती, किंवा अजून इतर कुठल्या फिल्डमध्ये असती... तर तिची फिगर हा खूप निग्लिजिबल इश्यू होता. पण तसं नाहीये.. आणि इथे तर नवरा आणि बायको दोघेही सेम फिल्डमध्येच आहेत... त्यामुळे बाडीफॉल्ट कम्पॅरिझन तर होणारच!!!!! (आता भरत जाधवची बायको ही सरकारी कर्मचारी आहे. आणि तिचा ओव्हरॉल लूकही सरकारी कर्मचार्‍याला शोभेल.. असाच्च्च आहे..... पण तिला जर एक अभिनेत्री म्हणून इंडस्ट्रीमध्ये यायचं झालं.. तर तिला तिच्यामधल्या बर्‍याच गोष्टींसाठी भरपूर इम्प्रोवायझेशन करावं लागू शकतं.... अर्थात सुदैवाने असं काही होणार नाहीये... मी फक्त एक उदाहरण दिलंय.. :) ) मेक-अप करून चेहर्‍यावरचे खड्डे किंवा दोष लपवता येतात.. पण जी फिगर आहे.. ती कोणीच लपवू शकत नाही. ती जशी असते.. ती तशीच्च दिसते..... बरं विक्रम गायकवाड सिरियलमध्ये नायकाच्या भूमिकेत दिसतो.. तर अक्षता ही तिच्या फूटबॉल-फिगरमुळे आई, मोठी काकू.. असे रोल करते....फक्त तिच्या चेहर्‍यावरच्या गोडव्यामुळे तिला प्रेमळ आई किन्वा प्रेमळ काकू असे रोल मिळतात.. तेव्हा ऑबव्हियसली 'नवरा बायको' मधला हा फिगर-वाईज डिफरन्स सगळ्यांच्या लक्षात आल्यावाचून राहत नाही. अर्थात मी हे सगळं इथे का लिहितेय???.... तर अक्षता मॅडम'ला जिम जॉईन करण्याबद्दल पर्सनली बर्‍याचदा सांगून झालेय.. परन्तु मॅडम काही मनावर घेत नाहीयेत.. मॅडमला म्हणे वेळ नाहीये..... त्यामुळे अ‍ॅक्टिंग सेन्स बरा असूनही... चेहरा गोड असून सुद्धा वयाच्या तिशीच्या आसपास.. केवळ फॅटी फिगरमुळे-- पन्नास वर्षाच्या बाईचे रोल करायला मिळणे.. ही खरोखर नामुश्की आहे.. अ‍ॅटलिस्ट एक कलाकार म्हणून तरी.. आणि वर कुणीतरी म्हटलंच आहे.. की मिपाचा विस्तार फार मोठा होतोय... त्यामुळे हा धागा अक्षता किन्वा विक्रम यांपैकी कुणी जरी वाचला.. किन्वा कुणी आग्रहाने त्यांना वाचायला दिला.. तर "शुची" यांच्या सांगण्याप्रमाणे अक्षताकाकू काहीतरी मनावर घेतील.. आणि "इन शेप" येतील..... अरे.. अदनान सामीसारखा डबल-ट्रिपल भोपळा जर जिमला जाऊन, बारीक होऊन शेप'मध्ये येऊ शकतो.. तर अक्षता गायकवाड का नाही!!!!!

In reply to by मृगनयनी

बॅटमॅन Wed, 04/16/2014 - 15:50
त्यामुळे या 'वटवाघूळां'नी उर्फ "बॅट्स".. या निशाचर पक्ष्यांनी किमान प्रकाशात तीर मारू नये... कारण दिवसा ते आंधळे असतात... आणि रात्री त्यांच्या असण्याचा आणि दिसण्याचा फारसा उपयोग नसतो... त्यामुळे कदाचित "मुर्ग" आणि मृग" यांतला फरक कळत नसावा...!!!.. असो...
महाजालेऽस्तु वाऽन्यत्र निजपूर्वग्रहै: सदा | जल्पस्येतद् सदा सर्वं लम्बकर्णध्वनि: इव || जाति-वंशाभिमानाच्च ननु अन्धीभविष्यसि | यद्यपि त्वं तु वै नाम्ना मृगाक्षीत्यभिधीयसे || वृथाभिमानजल्पेन बुद्धिहीना हि दृश्यसे | निशाचरोऽपि भूत्वाऽहं तर्कशास्त्रं तु चापठम् ;) किं, पर्याप्तं वा?

In reply to by मृगनयनी

ऋषिकेश Wed, 04/16/2014 - 16:14
आधी एकतर लोकांच्या शरीरावरून त्यांना बेढब वगैरे म्हणून तोंडसुख घ्यायचं, त्यात कोणी भाषेवर आक्षेप देणारे प्रतिसाद दिले तर त्यांच्या व्यक्तिगत पातळीवर शेरे देणारे प्रतिसाद द्यायचे - ती त्यात मुळ मुद्द्यांचा प्रतिवाद नाहीच! अर्थात यात नवे काही नाही पण हे मिपावर पुन्हा सुरू झालेले पाहुन खेद झाला.

In reply to by सूड

ऋषिकेश Wed, 04/16/2014 - 17:13
नवे अजिबात नाही, फक्त बर्‍याच काळाने असे पुन्हा दिसल्याने खेद झाला. असो. कदाचित मी सगळेच धागे उघडत नसल्याने माझा अभ्यास कमी पडत असेलही ;)

In reply to by ऋषिकेश

पिलीयन रायडर Wed, 04/16/2014 - 16:54
अगदी सहमत.. आपण जे बोललो त्याबद्दल अजिबात खेद नाही हे पाहुन फार आश्चर्य वाटलं.. कुणी कसं का दिसेना, त्यांच्या व्यवसायासाठी ते चांगलं/ वाईट काही का असेना, तरी आपल्याला त्या व्यक्तिविषयी अशा हीन कमेंट्स करण्याचे अधिकार मिळतात का? प्रतिसादावरुन असे वाटले की मृगनयनी अक्षताला व्यक्तिशः ओळखतात.. तरीही असे लिहीले आहे म्हणजे तर कळसच.. असो.. आपली चुक त्या कधीच मान्य करणार नाहीत हे मात्र ह्या प्रतिसादातुन समजले..

In reply to by शुचि

मृगनयनी Wed, 04/16/2014 - 19:48
मी नाही नयनी, पैसाने टाकलेत ते फोटो. ओह!.. पैसा तै... छान आहेत फोटो!.. :) :) ____ अक्षता ... थकले गं लोकं.. इथे तुझी बाजू सावरता सावरता.. आणि मला बोलता बोलता....... आतातरी मनावर घे बै!!!!!!! ;) ;) ;) ;)

In reply to by मृगनयनी

सुहास.. Wed, 04/16/2014 - 18:54
http://misalpav.com/comment/573237#comment-573237 या प्रतिसादात आडनावाचा काही संबध लागला नाही मला ?? धागा काय ? ते ब्राम्हणी गोरा रंग ई. काय ? बोलायला गेले तर...आमचे सोलापुरचे बरेच कुलकर्णी मित्र रंगाने सावळे/काळे , उंचीने मध्यम आणि चेहर्‍याने साधे आहेत ....पण स्वभाव मात्र चांगले आहेत ....असो .. का काय माहीत एका वाक्याची आठवण झाली " Beauty & Brains is highly possible "

In reply to by मृगनयनी

अरे वा !!! म्हणजे तुम्हीच व्हिक्टीम का आता ?? बरोबर आहे म्हणा. तुम्ही निर्मळ मनाने जवळच्या मैत्रिणीचे भले व्हावे म्हणून ती वाचत नसलेल्या जाहीर मंचावर टोपणनावाने तिच्याबद्दल मुद्दाम टोचून लिहिलेत. तिचे त्यामुळे अचानक मतपरिवर्तन होऊन तुम्ही भूतकाळात दिलेला सल्ला तिने मनावर घ्यावा इतका प्रांजळ हेतू तुमच्या मनात होता. पण आम्ही मिपाकर जात्याच मूर्ख असल्यामुळे आम्हाला तुमचा उदात्त हेतू पटकन कळला नाही. तिच्यात बदल व्हावा म्हणून तुम्ही किती टंकन श्रम घेतलेत. अशी त्यागमूर्ती मैत्रीण असणे हे अक्षता म्याडम चे अहोभाग्य… आम्ही करंटे. आम्हाला अशा मैत्रिणी नाहीत. अशीच आमुची मैत्रीण असती, आम्हीही सडपातळ झालो असतो… (मुर्गनयनी बाईं सारख्या मैत्रिणी नसल्याने नॉन सडपातळ राहिलेला) विमे

In reply to by सुबोध खरे

कवितानागेश Wed, 04/16/2014 - 17:25
खरेकाका , काहितरी गोंधळ होतोय. ती मुलगी हिरोईन म्हणून कुठेतरी न शोभणार्‍या रोल मध्ये घेतली असती, तर नापसंती व्यक्त करणं ठिक होतं. तिथे शो बिझनेस चा संबंध येतो. पण कुणाच्या ही, अगदी सेलिब्रिटीजच्या बाबतीतही त्यांच्या लग्नाच्या जोडीदाराबद्दल , तेदेखिल दिसण्याच्या बाबतीत विनाकारण अशा प्रतिक्रिया देणं योग्य नाही. तेदेखिल धाग्याचा विषय काहितरी वेगळाच सुरु असताना. त्यांचे लग्न हा त्यांचा दोघांचा वैयक्तिक प्रश्न आहे, त्याचा शो बिझनेस्शी संबंध नाही. समाजात लग्न ठरवताना, किंवा जोडप्याकडे बघताना नक्की काय काय आणि कसे बघण्याची पद्धत आहे हे माहित आहेच. पण ती पूर्णपणे चुकीची आहे!

In reply to by कवितानागेश

डॉ. खरेंनी प्रचंड लोकप्रिय झालेली 'साईनफेल्ड' ही मालिका बघितली नसावी. त्यातली सगळ्यात भावखाऊ भूमिका जेरी साईनफेल्डची नसून 'जॉर्ज कस्टान्झा' (नटाचं नाव जेसन अलेक्झांडर) याची आहे. जॉर्ज कस्टान्झा हा बुटका, टकलू, गटलू आणि तिशी ओलांडलेला आहे. भारतातला शोबिझ एक गंडलेला प्रकार आहे जिथे फक्त तरुण, चकचकीत लोकच हीरो गणले जातात. (स्त्रियांचं चित्रण किती दयनीय असतं हे तर सोडूनच देऊ पण) नंदिता दाससारख्या हुशार, अतिशय बुद्धीमान आणि कसलेल्या अभिनेत्रीलाही गोरं बनवण्याचा सोस असणारे संवेदनाहीन आणि दृष्टीहीन लोक आपल्याकडे आहेत. अशा वेळेस काही काळापूर्वी पाहिलेला आणि तरीही ताजा अनुभव वाटणारा My Afternoons with Margueritte आठवतो. लठ्ठ, गटल्या म्हणावासा, उतारवयाकडे झुकलेला जेरार्द दिपार्दिउ आणि नव्वदी पार केलेली जिझेल कासादिसु ही दोन चित्रपटांमधली मुख्य पात्रं आहेत. आणि चित्रपट दोन माणसांचं नातं फार हृद्य पद्धतीने चित्रित करतो. होय, त्यात पोटावर six pack flabs असणारा जेरार्द दिपार्दिउ चित्रपटातला 'हिरो' आहे आणि तो सुद्धा त्याला आवडणाऱ्या स्त्रीसाठी 'हिरोगिरी' करतो.

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

श्रीगुरुजी Mon, 07/14/2014 - 13:05
मी अमेरिकेत असताना 'साईनफील्ड' ही मालिका नेहमीच बघायचो. त्यातल्या जेरी व किमर पेक्षा जॉर्जचे कामच जास्त आवडायचे. या मालिकेत काहीसे बोल्ड व व्हल्गर संवाद असायचे. पण मालिका तुफान विनोदी होती. ही मालिका भारतातही काही काळ दाखवित होते.

In reply to by मृगनयनी

माहितगार Tue, 04/15/2014 - 17:23
मला "उंच माझा झोका" मधला....
मृ.तै; काई गोस्टी आंधले पनाचे पल्याड जात्यात म्हने, जसकी पाकिस्तानी पत्रकारांना थरूर लै आवडत्यात म्हने तसंच तर कै नै ना जाल इते; नसंल म्हना पन आवांतर म्हनून इसारलेल बंर, तसं असंन तर प्रेम आंधलच र्‍हातय खर्राय-खर्राय :) पन कदी कदी आंदलेपणाच्या भी परकार र्‍हात्यात, रंगांदले पना, जातांदलेपना, भाषांदलेपना. किडा मनात येतोय तसा अंगात जातोय. पन बाधा न्येमकी कुनाला जाली ? विक्रमरावांना जाली का तैंनाच जाली. तसम नसंम म्हना, तरीपन आपंल अवांतर मानून :) - "मि.पा. विवीध किटक नाशक कंपनी" (ह. घ्या.) उपरोक्त भाषा अब्रा कि बाब्रा या बाबत निर्णय करावयाच्या समितीचे अध्यक्षपद मृतैंना देण्या बाबत आमचे समर्थन आहे. समिती करता सदस्यांनी आपापले नाम निर्देशन करावे. बाकी यांच्या प्रांजळ लेखना बद्दल श्री मार्मिक गोडसे यांचे "मि.पा. विवीध किटक नाशक कंपनी" च्या वतीने हार्दीक अभिनंदन. (अवांतराबद्दल क्षमस्व)

In reply to by मृगनयनी

ती बुटकी, जाडी, बेढब मुलगी त्याला शोभत नाही, हा भाग वेगळा
माणसाने किती उथळ असावे, त्याला काय लिमिट ?? बरे असावे तर असावे पण आपल्याकडे पोच, वागायची जनरल रीतभात इतकेच काय बेसिक संस्कार यांचा पूर्ण अभाव आहे याची जाहिरात करायची किती ही हौस ? आई वडिलांचे संस्कार सोडा, अनिरुद्धाने हेच शिकवलेय ? ते "मी वानर सैनिक साचार" वगैरे मधले वानर बनणे इतके मनावर घ्यायची गरज नव्हती. असो, This is still not the most rediculous thing you have done on MiPa. तुमच्या क्षमतेच्या मानाने ही एकेरी धाव होती. वेळ मिळेल तसे चौके छक्के मारत आल्या आहात तुम्ही. Get well soon... or at least eventually !!!

In reply to by विश्वनाथ मेहेंदळे

बॅटमॅन Wed, 04/16/2014 - 13:24
अहो नुस्ती मुर्गनयनी नै तर मुर्गदिमागी म्हणा. किंवा नकोच, उगा मुर्गीचा अपमान कशाला? इतका मूर्ख प्रकार आजवर पाहिला नै मिपावर.

In reply to by विश्वनाथ मेहेंदळे

सूड Wed, 04/16/2014 - 14:31
>>अनिरुद्धाने हेच शिकवलेय ? मी हेच म्हणणार होतो पण म्हणलं लोकांच्या धार्मिक भावना लगेच दुखावतात.

In reply to by सूड

बॅटमॅन Wed, 04/16/2014 - 14:42
कुणीपण यावे अन दुखवून जावे अन यांनी गळे काढावे "आऽईऽ यानं माझी भावना दुखावलीऽऽ भँऽऽऽऽ!!!!!!!!" असं चाल्लंय आजकाल खरंच.

मैत्र Tue, 04/15/2014 - 10:13
लेख कसा लिहिला आहे यापेक्षा मला तरी त्यातले मुद्दे आणि अनुभव पटले. कदाचित मी स्वतः थोडे फार या स्वरुपाचे अनुभव घेतले आहेत म्हणून. (मी कोब्रा नाही) पण केसकर आणि जोशी बाईंनी कौतुक करणे आणि माने बाईंनी इर्षा दाखवणे त्याच बरोबर अस्सल कोकणातल्या आजोबांनी "आडनाव कसं?याचं उत्तर मिळेपर्यंत आंब्याचा भावही न सांगणे माझ्या एका कोब्रा मित्राच्या काकूने माझ्या बायकोच्या वर्णाकडे पाहून पूर्ण वेळ तिच्याशी काहीच न बोलणे वगैरे.. तसेच इंजिनिअरींग मध्ये वर्गातल्या शिंदे साळुंखे आदी मुलांनी बळं खार खाऊन असणे. काही संबंध / भांडण किंवा इंटर अ‍ॅक्शन नसताना उगाच पाय ओढणे आणि त्याबद्दल खूप आनंद व्यक्त करणे. सुदैवाने ही आडनावांच्या प्रतिक्रियेची कोडी उलगडे पर्यंत मी माझं आडनाव कोणाला कळ्णार नाही अशा प्रांतात आलो.

मृत्युन्जय Tue, 04/15/2014 - 10:23
माझ्या माहितीत गोडसे आड नावाची एक मुलगी होती. आणि ती खरोखर नथुराम गोडस्यांची नात होती / आहे. पण आम्हीही तिला यावरुन कधी फारसे काही विचारले नाही आणि ती ही फारसे कधी त्या विषयावर बोलायची नाही. तिला असे अनुभव कधी आलेत का ते विचारले पाहिजे. बादवे वर्गात असे उघड य्घड जात विचारणारी ही कुठली महान शाळा हो?

नितिन पाठे Tue, 04/15/2014 - 11:04
कर्वे नावाच्या मुलीचे किंचाळणे मला जास्त भावले.एखादि पाल अंगावर पडली अशा ढंगात ती शीऽऽ~ गोऽऽऽडसे किंचाळली. लालचुटूक ओठांचा झालेला चंबू आणि आश्चर्याने मोठे केलेले ते घारे पाणीदार डोळे, खल्लास झालो होतो मी. त्या घार्या डोळ्यात मला अथांग सागर व मासोळ्या दिसल्या. कपाळावरची केसांची बट एखाद्या नारळाच्या झावळीसारखी डोलत होती. वाह....ह्या कर्वेच्या बाबतीत तुम्ही काही प्रगती केली का नाही?....

ऋषिकेश Tue, 04/15/2014 - 11:42
लेख किंचित लांबला असला तरी आवडला यावरून आठवले, माझ्या परिचयातील दोन व्यक्तींनी आडनाव लावणे सोडले आहे, जिथे आडनाव मँडेटरी असते तिथे ते वडिलांचे नाव लिहितात एरवी फक्त स्वतःचे नाव व आईचे नाव. मुंबईत आजन्म राहिलेल्या मला नाव विचारल्यावर फक्त पहिलं नाव सांगायची सवय. मला पुण्यात सुरूवातीला जवळजवळ प्रत्येक जण आडनाव विचारायचा, त्यामागचा तर्क सुरूवातीला कळला नाही पुढे लक्षात आला. माझे आडनाव तसे कन्फ्युझिंग आहे, त्यामुळे मला थेट जात विचारली जाऊ लागली. पुढे तर किमान २ घरांत, "त्यावरून कोणत्या कपात चहा द्यायचा ते ठरते" ही मौल्यवान माहिती मिळाली नी माझ्या बालमनावर पहिला आघात झाला ;)

In reply to by ऋषिकेश

सुबोध खरे Tue, 04/15/2014 - 11:48
आश्चर्य आहे, ११ वर्षे पुण्यात राहून असा अनुभव मला आला नाही. आणी हि १९८३ पासून ते २००६ पर्यंतची गोष्ट आहे. यात सर्व पेठा आणी वाडे गृहीत आहेत. आणी माझी ओळख फक्त पहिल्या नावाने करून दिली तरीही. पुणे इतके पुराण मतवादी नाही असे वाटते.

In reply to by सुबोध खरे

मनिष Tue, 04/15/2014 - 11:57
मी पण गेली अनेक वर्षे पुण्यातच राहतो....आणि मलाही पहिले नाव सांगित्यल्यावर असा अनुभव आला नाही. उलट असा अनुभव दादर, डोंबिवली आणि ठाण्यात आलेत. मला वाटते काही लोकं असे प्रयत्न करता - अगदी कुठल्याही शहरात. म्हणून त्या शहराचे जनरलायझेशन करणे फारसे बरोबर नाही.

In reply to by मनिष

ऋषिकेश Tue, 04/15/2014 - 12:15
म्हणून त्या शहराचे जनरलायझेशन करणे फारसे बरोबर नाही.
+१ खाली म्हटल्याप्रमाणे, हे फक्त पुण्यात घडत असेल असा दावा नाही मात्र मला मुंबईहून पुण्यात आल्यावर प्रकर्षाने जाणवले इतकेच.

In reply to by सुबोध खरे

ऋषिकेश Tue, 04/15/2014 - 12:12
तुमच्याकडे बघुन त्यांना शंका वाटत नसेल ;) आमचे दात नी डोळे सोडल्यास सफेदीचा पूर्व अभाव असल्याने ते "खात्री" करून घेत असतील तर माहिती नाही! बाकी माझे अनुभव २०१२-१३ मधील आहेत व बहुतांश अनुभव कोथरूड, नारायण, सदाशिव, शुक्रवार पेठ, औंध या भागांतील आहेत इतरत्र माझे परिचित फारसे नाहित. मग मी कोथरूड सोडले. बाकी नुसती जातीबद्दल असणारी उत्सुकता समजु शकतो, परंतु ऐन कोथरुडात तेथील श्री व सौ दोघेही वकील आहेत, अशा घरी जेव्हा जातीवरून स्वयंपाकघरात प्रवेश घेणे डिपेंड असलेले दिसले (का तर तिथे 'सोवळ्यातले' देव आहेत, त्यामुळे फक्त ब्राह्मणच प्रवेश करू शकतात) किंवा तशाच सुशिक्षित घरांत "इतरां"साठी वेगळे कप असलेले समजले(व ते मला अधिक परिचयानंतर अभिमानाने सांगण्यात आले) किंवा अनेकांकडे स्वयंपाक फक्त ब्राह्मण स्त्रीनेच करावा असा दंडक आहे किंवा हळदीकुंकवाला/संक्रांतीला फक्त ब्राह्मण स्त्रियांनाच बोलावले जाते वगैरे ऐकल्यावर मी थक्क झालो होतो. बरं हे कुठे कर्मठ अपवादात्मक कुटुंबांत नव्हे तर अनेक कुटुंबात ते 'ब्राह्मण' असल्याचे कुठले ना कुठले 'वेगळेपण' आवर्जून जपल्याचे अनेकदा दिसते. अर्थात हे फक्त ब्राह्मणांच्यात होते असे नाही, प्रत्येक जातींमध्ये होते. मात्र मुंबईत मला हे जाणवत नसे की घाईत/कामाच्या धबडग्यात/लहान जागांत लोकांना पाळणे जमत नसे कोण जाणे. हे फक्त पुण्यात घडत असेल असा दावा नाही मात्र मला मुंबईहून पुण्यात आल्यावर प्रकर्षाने जाणवले.

In reply to by ऋषिकेश

मैत्र Tue, 04/15/2014 - 14:16
इतके अगदी वेगळे कप वगैरे अनुभव पाहिले ऐकले पण नाहीयेत.. थोडे स्नॉबिश वागणे इतकाच भाग सहसा पाहिला आहे. माझ्या एका मराठा मित्राकडे त्याच्या आई / आजीने अभिमानाने सांगितले होते की गावाकडे इतर जातीचे लोक (म्हणजे ते ज्यांना इतर किंवा कनिष्ठ मानतात) असे आले तर त्यांच्यासाठी वेगळे कप आहेत. पण पुण्यात नाहीत. त्यामुले इतके सोवळ्यातले अनुभव जरा आश्चर्य वाटण्यासारखे आहेत आणि त्रासदायकही. आणि रंगाचं म्हणाल तर माझे असंख्य कुलकर्णी मित्र एकदम कलर पक्का असलेले आहेत पण इतके पुराणमतवादी अनुभव आलेले नाहीत. तुमचा योग असा असावा की असले उद्धट नेमके वाट्याला आले.

In reply to by मैत्र

सिफ़र Tue, 04/15/2014 - 19:14
खरं असेलही पण कप वगैरे अनुभव जरा जास्तच होतो. पण सदाशिव पेठात बादशाहीमध्ये गर्दी ही असतेच त्यामुळे तिकडे बाहेर उभं राहुन काही जुनी खोडं हुडकुन त्यांच्याशी गप्पा ठोकणे हा माझा एक छंद त्यात अनेकदा आधी आडनाव मग जात विचारल्या जाते असा अनुभव आहे. मी तर नेहमी समोरचा माणुस पाहुन वेगवेगळी जात सांगतो. सांगितल्याबरोबर आधी सुरु असलेला विषय बदलुन वेगळाच विषय सुरु होतो. एकदा काय सांगावं म्हणुन मी भिंल्ल सांगितली मग काय मज्जा तर समोरच्या आजोबांच्या चेहर्याचे रंगच बदलले ... काय बोलु नि काय नाही असं झालेलं त्यांना . थोडावेळ थांबुन "वाटत नाही तु" असं म्हणाले आजोबा. :ड जुन्या खोडांना छळायला लै मजा येते. कधीतरी करुन पाहा ;)

In reply to by सिफ़र (verified= न पडताळणी केलेला)

शुचि Tue, 04/15/2014 - 19:17
मी भिंल्ल सांगितली. मग काय मज्जा तर समोरच्या आजोबांच्या चेहर्याचे रंगच बदलले ... काय बोलु नि काय नाही असं झालेलं त्यांना . थोडावेळ थांबुन "वाटत नाही तु" असं म्हणाले आजोबा. :ड
=)) =))

In reply to by ऋषिकेश

अवतार Tue, 04/15/2014 - 20:18
त्याच बरोबर "आमच्यात असं करतात, तुमच्यात तसं करतात" असल्या प्रकारची शब्दरचना देखील पुण्यातच प्रथम अनुभवली. माझ्या कॉलेजमधील एका जवळच्या मित्राने त्याच्या घरी गेल्यावर पाणी द्यायचे देखील टाळले. अर्थात सर्वच तसे वागत नाहीत. पण पुण्याबाहेरून आलेल्या व्यक्तीला इतक्या उघडपणे ह्या विषयाबद्दल बोलण्याची-ऐकण्याची सवयच नसते. एकदा सरावल्यानंतर मग काही वाटत नाही.

In reply to by अवतार

सूड Tue, 04/15/2014 - 21:08
>>"आमच्यात असं करतात, तुमच्यात तसं करतात" असल्या प्रकारची शब्दरचना देखील पुण्यातच प्रथम अनुभवली. गैरसमज आहे बरं का!! बदलापूरात अशी वाक्यं बर्‍याचदा ऐकली आहेत. अजूनही कमीजास्त प्रमाणात ऐकू येतात. लग्न, साखरपुडा, वास्तुशांत अशा ठिकाणी अशी वाक्य विशेष ऐकू येतात. काही उदाहरणं सवडीनं देईन. ;)

In reply to by सूड

अवतार Tue, 04/15/2014 - 22:38
लग्न, साखरपुडा, वास्तुशांत अशा ठिकाणी अशी वाक्य विशेष ऐकू येतात
अशा प्रसंगी अशी वाक्ये ऐकू येणे ह्यात काही विशेष नाही. पण रोजच्या बोलण्यात सहज म्हणून अशी वाक्ये येणे हे निश्चितच विशेष आहे. इतर ठिकाणी असे बोलले जात नाही असा माझा दावा नाही. पण पुण्यात ह्या वाक्यांची फ्रिक्वेन्सी मला तरी जास्त जाणवली एवढेच.

In reply to by अवतार

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 22:03
माझ्या कॉलेजमधील एका जवळच्या मित्राने त्याच्या घरी गेल्यावर पाणी द्यायचे देखील टाळले. जात वेगळी म्हणून ?????? *shok*

In reply to by तुमचा अभिषेक

शुचि Tue, 04/15/2014 - 22:10
इथे अमेरीकेत काही कारणाने (सगळं सांगता येणार नाही) एका पांढर्‍या पालीने माझ्या ४ वर्षाच्या मुलीला पाणी दिले नव्हते. विसरु शकत नाही मी ते.

In reply to by शुचि

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 23:32
अमेरीकेतल्या वर्णद्वेषाबद्दल ऐकून फारसे आश्चर्य नाही वाटणार पण पुण्यात कुठे असे घडत असेल तर खेद नक्की वाटेल. पाण्याला कधी नाही म्हणून नये हि लहानपणीची औदार्याची पहिली शिकवण.

In reply to by अवतार

माझ्या कॉलेजमधील एका जवळच्या मित्राने त्याच्या घरी गेल्यावर पाणी द्यायचे देखील टाळले
मित्र ??? नंतर तुम्ही फार मैत्री ठेवली नसेल किंवा कामापुरती ठेवली असेल अशी अपेक्षा. बाय द वे, पुढील मुंबई पुणे वादासाठी हा प्रतिसाद साठवून ठेवत आहे ;-)

In reply to by ऋषिकेश

कवितानागेश Tue, 04/15/2014 - 14:44
सेम पिंच. पुण्यात सगळे आधी आडनाव विचारायचे. क्लार्क, वॉचमन, स्टेशनरी दुकानदार (एस्पेशल्ली म्हातारे!) आणि नातेवाईकांचे शेजारी पाजारी सुद्धा. आणि आडनाव 'अमुक अमुक' असं सांगितल्यावर, 'अमुक अमुक' म्हंजे कोंण?? असं पण विचारायचे. मला सुरुवातीला 'म्हंजे कोण? या प्रश्नाचा अर्थच कळला नव्हता. :)

In reply to by कवितानागेश

मार्मिक गोडसे Tue, 04/15/2014 - 16:36
सुखी आहात. कळून घ्यायचा प्रयत्नही करू नका. स्वच्छंदीपणे जगता येते.फुकट्चा सल्ल्या दिल्याबद्दल माफ करा,

पैसा Tue, 04/15/2014 - 12:14
लेख आवडलाच! अर्धं आयुष्य संपत आलं तरी अजून आडनावावरून जात ओळखण्याची कला जमली नाही आणि असं आडनाव आणि जात का विचारतात हेही समजलं नाहीये. आयुष्यात एकदाच एका शेजार्‍याला एक अनुरूप मुलगी लग्नासाठी सुचवली होती आणि ते लोक प्रत्यक्षात भेटले तेव्हा "आम्ही ९६ कुळी, ते गोमांतक मराठा. आम्हाला चालत नाहीत." असं ऐकल्यानंतर कानाला खडा लावला. हे आपलं काम नव्हे. दुसरा किस्सा याच्या उलट आहे. माझ्या मैत्रिणीचे आडनाव केरकर. ते वाणी आहेत. म्हणजे जात कोणती ते मला माहित नाही. तिच्या मुलीचं स्थळ कोणीतरी एका कामत नावाच्या मुलाला ते सारस्वत जातीचे समजून सुचवलं. ते जेव्हा भेटले तेव्हा दोघांची जात एक नसल्याचं कळलं. पण बाकी सर्व गोष्टी अनुरूप असल्याने जातीचा विचार न करता ते लग्न ठरलं आणि झालंसुद्धा. तात्पर्य काय, जगात सगळ्या प्रकारचे लोक असतात.

In reply to by पैसा

मार्मिक गोडसे Tue, 04/15/2014 - 16:01
मला माझं पुर्ण आयुष्य किती ते माहित नाही. परंतू आजपर्यंत तरी मी ही कला शिकण्याचा प्रयत्न केला नाही. तुमच्याप्रमाणेच हे आपले काम नाही.

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 12:40
वाचायला घेताना गोडसे नावाच्या पार्श्वभूमीमुळे कोणीतरी कांड्या करायला लिहिलेय की काय अशीच शंका सर्वप्रथम आली. पण वाचत गेलो आणि गैरसमज दूर झाला. (खरे तर निराशाच झाली ;) ) छान लेख आणि प्रामाणिक लिखाण. थोड्याफार फरकाने प्रत्येकाच्या गाठीशी असतीलच असे अनुभव. अर्थात आम्ही आडनाव नाईक वापरत असल्याने आणि ते कॉमनच असल्याने स्वानुभव असे नाहीत पण ईतरांचे अनुभव अनुभवलेत. शाळेत असे कित्येक मुले होती ज्यांना आडनावावरून जाती ओळखता यायच्या. विद्यार्थीच नाही तर शिक्षकांनाही जाती होत्याच. पण एक मात्र नक्की कोणताही वाईट अनुभव नाही याचा. म्हणजे अमुकतमुक जातीला हलके लेखणे हा प्रकार शाळेत घडल्याचे पाहिले नाही. त्यामुळे आडनावांवरून जात ओळखता येणे/ओळखायची हौस असणे आणि जातीयवादी असणे हे नक्कीच दोन भिन्न प्रकार आहेत. मला स्वताच्या जातीबद्दल जेवढी माहीती नव्हती तेवढी ९६ कुळे म्हणजे नक्की काय असते ही माहीती काही शालेय मित्रांनी दिल्याचे आठवतेय. काहींना जाती-धर्माची शिकवण घरून लहानपणीच दिली जात असावी असे यावरून नक्की बोलू शकतो. मात्र ते योग्य की अयोग्य हा चर्चेचा विषय होऊ शकेल.

In reply to by तुमचा अभिषेक

खटपट्या Tue, 04/15/2014 - 23:50
खरे म्हणजे ९६ कुळी मराठा अशा नावाची जात कागदोपत्री नाहीये. (निदान माझ्या माहिती प्रमाणे) बऱ्याचश्या दाखल्यावर "हिंदू मराठा" असेच लिहीलेले असते. विषयांतर केल्याबद्दल क्षमस्व
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
शाळेचा पहिला दिवस. ५ वी चा वर्ग. वर्गशिक्षिका जोशीबाई. वर्गाची 'ओळखपरेड' चालू होती.एक-एक विद्यार्थी उभे राहून आपली ओळख करून देत होता.मी उभा राहीलो (उंची कमी असल्यामुळे उभा आहे का बसलेला आहे ह्यात विशेष फरक पडत नव्हता व बाकहि उंच होते.) मीही माझी ओळख करून दिली. सगळ्या वर्गाची ओळखपरेड पूर्ण झाल्यावर बाईंनी माझ्याकडे बघितले व म्हणाल्या 'गोडसे' माझ्यासमोरील पहिल्या बाकावर बस. पुढून तिसर्या बाकावरून थेट मी पहील्या बाकावर आलो. पहिल्या बाकावरचा हुशार शिंदे तिसर्या बाकावर फेकला गेला. सापशिडीचा खेळ म्हणावा तर मी कोणतेही फासे टाकले नव्ह्ते. उंचिचे म्हणावे तर तोही माझ्याइतकाच उंचीचा होता.

खालील मराठी वाक्यातील व्याकरण विषयक त्रुटी सांगा आणि सुधारणा सुचवा

माहितगार ·

आदूबाळ Mon, 04/14/2014 - 16:57
१) पल्लवी जोशी या एक चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनीमध्ये काम करणार्‍या भारतीय अभिनेत्री आहेत. २) विल्यम ड्रमंड (१३ डिसेंबर १५८५ - ४ डिसेंबर १६४९) "हॉथोर्नडेन" नावाचे एक द स्कॉटिश कवी होते. ३) हेन्री वड्सवर्थ लाँगफेलो (२७ फेब्रुवारी १८०७ - २४ मार्च १८८२) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (१४ फेब्रुवारी १६१३ (बाप्तिस्मा) - २५ सप्टेंबर १६८०) हे एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारे होते. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटात अभिनय करीत आहे. ६) त्याने सर्वोत्तम संगीत १९६७ आणि १९७१ दरम्यान लिहिले होते. ७) पर्सी शेली (४ ऑगस्ट १७९२ - ८ जुलै १८२२) हे एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रारंभीचे इंग्रजी कवी होते. ८) ते कवी आणि उत्कृष्ट वक्ते होते. ९) जीन इंगेलो (१७ मार्च इ.स. १८२० - २० जुलै १८९७), या इंग्रजी कवयित्री व कादंबरीकार होत्या. बोस्टन, लिंकनशायर येथे त्यांचा जन्म झाला होता. विल्यम इंगेलो नावाचे एक बॅंकर त्यांचे वडील होते. -------------------- दमलो बुवा!

१) पल्लवी जोशी या एक भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या अभिनेत्री आहेत. २) विल्यम ड्रमंड ऑफ हावथॉर्नडन (William Drummond of Hawthornden; इ. स. १३ डिसेंबर १५८५ ते- ४ डिसेंबर १६४९) नावाचा एक स्कॉटिश कवी होता. ३) हेन्री वाड्सवर्थ लाँगफेलो (Henry Wadsworth Longfellow; इ. स. २७ फेब्रुवारी १८०७ - २४ मार्च १८८२) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (इ.स. १४ फेब्रुवारी १६१३ - २५ सप्टेंबर १६८०) हे एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारे लेखक होते. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील एक सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटांत अभिनय करतो. ६) त्याचे सर्वोत्तम ज्ञात संगीत इ. स. १९६७ आणि १९७१ च्या दरम्यान लिहिले गेले ७) पर्सी शेली (इ. स. ४ ऑगस्ट १७९२ - ८ जुलै १८२२) हा एक इंग्रजी कवी एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रारंभात होउन गेला. ८) कविता लेखन करण्याबरोबरच तो एक उत्कृष्ट वक्ताही होता. ९) जीन इंगेलो (इ. स. १७ मार्च १८२० - २० जुलै १८९७) या एक इंग्रजी कवयित्री व कादंबरीकार होत्या. बोस्टन, लिंकनशायर येथे त्यांचा जन्म झाला. विल्यम इंगेलो नावाचे एक बॅंकर त्यांचे वडील होते.

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

१) पल्लवी जोशी या एक भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या अभिनेत्री आहेत.

१) पल्लवी जोशी एका भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या अभिनेत्री आहेत । २) विल्यम Drummond (13 डिसेंबर इ.स. 1585 - 4 डिसेंबर इ.स. 1649) "Hawthornden " नावाचे,, एक द स्कॉटिश कवी होते. ३) हेन्री Wadsworth Longfellow (फेब्रुवारी 27, इ.स. 1807 - मार्च 24, इ.स. 1882) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (फेब्रुवारी इ.स. 1613 14 baptized - सप्टेंबर 1680 25) एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारे होते. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटात अभिनय करतो. ६) त्याने सर्वोत्तम ज्ञात संगीत 1967 आणि 1971 दरम्यान लिहिले होते ७) पर्सी शेली (4 ऑगस्ट 1792 - 8 जुलै इ.स. 1822) प्रारंभिक एकोणिसाव्या शतकाचा इंग्रजी कवी होता. ८) कविता लेखन करण्यासह, ते एक उत्कृष्ट स्पीकर होते ९) जीन इंगेलो (17 मार्च इ.स. 1820 - 20 जुलै 1897), इंग्रजी कवी व कादंबरीकार होती. बोस्टन, Lincolnshire जन्म, ती विल्यम इंगेलो, एका बॅंकर ची मुलगी होती.

आतिवास Mon, 04/14/2014 - 19:27
खालील मराठी वाक्यातील व्याकरण विषयक त्रुटी सांगा आणि सुधारणा सुचवा वाक्यांतील व्याकरणविषयक किंवा व्याकरणाच्या एक अवांतरः खूप धागे विकीवर निर्माण करणे याला 'सध्या असलेले धागे अधिक चांगले करणे' असाही एक पर्याय आहे. अन्यथा विकीची वाचनीयता मर्यादित आहे ती तशीच राहील असं वाटतं. संख्या आणि गुणवत्ता हे नेहमीचं द्वन्द्व ... आंग्ल विकीवर माहिती ब-यापैकी तटस्थ आणि चांगली असते म्हणून ते वाचले जाते (याला भरपूर अपवाद आहेत याची जाणीव मला आहे). मराठीतली बरीच 'विकी पेजेस' फक्त शीर्षक घालून पानं राखून ठेवल्यासारखी वाटतात. असो. माझे मत चुकीचे असल्यास ते सुधारून घेण्याची (!) तयारी आहे.

पैसा Mon, 04/14/2014 - 21:57
आतिवास यांच्याशी बर्‍यापैकी सहमत आहे. मला खरं तर पहिलंच वाक्य वाचताना अडखळायला झालं.
खाली काही मराठी लिहिण्याचा प्रयास झालेली साधी वाक्ये आहेत
यातला 'प्रयास' हा हिंदीच्या जवळ जातो. म्हणजे आपण मराठीत सहसा 'प्रयत्न' हा शब्द वापरतो. हेच वाक्य मी
खाली काही साधी वाक्ये मराठीत लिहिण्याचा प्रयत्न आहे.
असं लिहिलं असतं. (प्रयास शब्दाने "प्रयास हा प्रतिभेचा प्राणवायु आहे" याची आठवण करून दिली! :P)

In reply to by आदूबाळ

बॅटमॅन Tue, 04/15/2014 - 16:30
अस्सं!! मराठीत कुडचेडकर नावाचा कुणी लेखक आहे हे मला तोपर्यंत ठाऊक नव्हते. आणि या गटण्याला त्याच्या 'केतकी पिवळी पडली' या पुस्तकातली (आता हे नाटक होते, कादंबरी की अजून काय कोण जाणे) वाक्येच्या वाक्ये पाठ होती. या गटण्याची केस अगदीच हाताबाहेर गेली होती.

In reply to by पोटे

बॅटमॅन Fri, 04/18/2014 - 14:58
व्याकरणाच्या धाग्यात सख्याचा बोळा का अडकवला?
अहो प्राज्ञ मराठी बोलणार्‍या सख्याची आठवण अशावेळेस येणे क्रमप्राप्त नाही काय?

अत्रन्गि पाउस Mon, 04/14/2014 - 22:09
१) पल्लवी जोशी एका भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या अभिनेत्री आहेत. २) विल्यम Drummond (13 डिसेंबर इ.स. 1585 - 4 डिसेंबर इ.स. 1649) "Hawthornden " नावाचे,, एक स्कॉटिश कवी होते. ३) हेन्री Wadsworth Longfellow (फेब्रुवारी 27, इ.स. 1807 - मार्च 24, इ.स. 1882) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (फेब्रुवारी इ.स. 1613 14 baptized - सप्टेंबर 1680 25) एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारे होते. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळी चित्रपटात अभिनय करतो. ६) त्याने सर्वोत्तम ज्ञात संगीत 1967 आणि 1971 दरम्यान निर्माण केले गेले होते ७) पर्सी शेली (4 ऑगस्ट 1792 - 8 जुलै इ.स. 1822) एकोणिसाव्या शतकातील प्रारंभिक काळातील इंग्रजी कवी होता. ८) कविता करणे ह्याबरोबरच , ते एक उत्कृष्ट वक्ते होते ९) जीन इंगेलो (17 मार्च इ.स. 1820 - 20 जुलै 1897),हि एक इंग्रजी कवी व कादंबरीकार होती. बोस्टन, Lincolnshire जन्म, ती विल्यम इंगेलो नावाच्या एका बॅंकर ची मुलगी होती.

विजुभाऊ Mon, 04/14/2014 - 23:54
) पल्लवी जोशी ही एक भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणारी अभिनेत्री आहे । २) विल्यम Drummond (13 डिसेंबर इ.स. 1585 - 4 डिसेंबर इ.स. 1649) "Hawthornden " नावाचा, एक स्कॉटिश कवी होउन गेला किंवा . विल्यम Drummond (13 डिसेंबर इ.स. 1585 - 4 डिसेंबर इ.स. 1649) "Hawthornden " हा, एक स्कॉटिश कवी होता ३) हेन्री Wadsworth Longfellow (फेब्रुवारी 27, इ.स. 1807 - मार्च 24, इ.स. 1882) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते ४) सॅम्युएल बटलर (फेब्रुवारी इ.स. 1613 14 baptized - सप्टेंबर 1680 25) एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारा होता. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटात अभिनय करतो / करायचा किंवा तो प्रामुख्याने मल्याळी चित्रपटात अभिनय करतो . ६) त्याचे सर्वोत्तम ज्ञात संगीत 1967 आणि 1971 दरम्यान लिहिले होते . किंवा त्याने ७) पर्सी शेली (4 ऑगस्ट 1792 - 8 जुलै इ.स. 1822) हा एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रांरभाकलातील इंग्रजी कवी होता. ८) कविता लेखन करण्याबरोबरच , तो एक उत्कृष्ट भाषणदेखील करायचा ९) जीन इंगेलो (17 मार्च इ.स. 1820 - 20 जुलै 1897) ही एक इंग्रजी कवयीत्री व कादंबरीकार होती. तीचा जन्म बोस्टन , Lincolnshire इथे झाला, ती विल्यम इंगेलो नावाच्या एका बॅंकर ची मुलगी होती.

पिशी अबोली Tue, 04/15/2014 - 01:13
वाक्य क्रं १,२,३,४,८ मधे मराठीच्या आणि एकूणच इंडो-आर्य भाषांमधील 'अ‍ॅग्रीमेंट' (योग्य मराठी शब्द माहीत नाही) च्या सर्वसाधारण नियमांचे उल्लंघन झाले आहे. कर्ता आणि क्रियापद यांचे लिंग, वचन आणि पुरुष सारखे असले पाहिजेत. जेव्हा सकर्मक वाक्यात कर्त्याला विभक्ती प्रत्यय लागतो, तेव्हा कर्म व क्रियापद जुळले पाहिजेत (हा नियम मराठीच्या अनुषंगाने सांगत आहे) क्र. ७- early nineteenth century चे जसेच्या तसे भाषांतर. इंग्रजी आणि मराठी या टायपॉलॉजिकली (मराठी शब्द माहीत नाही) वेगळ्या भाषा आहेत. भाषांतरकाराने याचे भान ठेवलेले नाही. एकूणच या सर्व वाक्यांमधे मुख्य चूक हीच आहे, की इंग्रजी वाक्यांचे जसेच्या तसे भाषांतर करायचा प्रयत्न झालेला आहे. विशेषण-विशेष्य मधे उडालेला गोंधळ, 'रचणे' च्या जागी 'लिहिणे' इ. हेच दर्शवितात.

रामपुरी Tue, 04/15/2014 - 03:54
बर्‍याच जणांनी अगोदरच सुधारणा सुचविल्या आहेत. फक्त पहिले वाक्य मला या पद्धतीने लिहीलेले जास्त बरोबर वाटते. १) पल्लवी जोशी या भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या एक अभिनेत्री आहेत.

माहितगार Tue, 04/15/2014 - 13:01
पल्लवी जोशी ह्या मराठी विकिपीडियावरील लेखातील सध्याचे लेखन सौऋत राय नावाच्या बंगाली विकि सदस्यांची केले आहे. मला त्यांच लेखन नवशिकं मराठी वाटलं पण मराठी विकिपीडियावरील इतरांच मत, ते मशिन ट्रांसलेशन (गूगल शिवाय इतर कोणतंतरी) + नवशिकं मराठी आहे. बाकीची वाक्ये स्थानिकस्तराच मराठी येणार्‍यांनी मशिन ट्रांसलेशनचा त्रुटी अभ्यास करण्यासाठी गूगल मशिन ट्रांसलेशन वरून मराठी विकिपीडिया लेखात घेतली गेली आहेत. मोठ्याप्रमाणावरील मशिन ट्रांसलेशन्सना आम्ही मराठी विकिपीडियावर प्रोत्साहीत करत नाही. क्वचीत होणाऱ्या तुरळक प्रयत्नांना पुढील सुधारणा आणि भाषिक अभ्यासा करीता टॅग लावून ठेवतो. वरील वाक्ये त्या पैकी होती. बाकी इंग्रजी वाक्यांच्या यांत्रिकी अनुवादांच्या मानाने ज्ञानकोशीय पद्धतीने विषयाचा परिचय घडवणारी, इंग्रजी विकिपीडिया लेखातील पहील्या वाक्याचा अनुवाद त्यातला त्यात ठिक ठाक म्हणजेच वरील प्रमाणे होत आहेत. त्यात काय सुधारणा व्हावयास हव्यात हे माहित करून घेण्या साठी, आपण सर्वांनी दिलेली माहिती अमूल्य अशीच आहे. अपरिष्कृत यांत्रिकी अनुवाद कुणी मोठ्या प्रमाणात मराठी विकिपीडियात भरण्याचा प्रयत्न केल्यास त्याला यांत्रिकी पद्धतीने थांबवण्यासाठीही कदाचित वरील येथील चर्चा मला उपयोगात येऊ शकेल. तसेच येत्या काळात मशिन ट्रांसलेशनच्या संबंधाने वेगळा धागा काढावयाचा आहे. त्यात या धाग्यावरील चर्चा वापरणे हा हेतु आहे. आदूबाळ, इस्पीकचा एक्का, मिहिर, प्रमोदताम्बे, आतिवास, पैसा, अत्रन्गि पाउस, विजुभाऊ, रामपुरी आणि व्याकरणाच्या अंगाने विशेष माहिती देण्याकरता 'पिशी अबोली' आपणा सर्वांनाच या अमूल्य मदतीसाठी, मार्गदर्शनासाठी खूप खूप धन्यवाद.

In reply to by माहितगार

आदूबाळ Tue, 04/15/2014 - 14:34
करू देत की यांत्रिकी अनुवाद. त्यातल्या त्रुटी सुधारणं हे कमी कष्टाचं काम आहे. फार तर अशा मशीन ट्रान्स्लेटेड पानांना "बीटा" (किंवा "मटा" ;) ) असा टॅग लावून ठेवा, म्हणजे (१) लोक व्याकरणाकडे दुर्लक्ष करतील, आणि (२) इच्छा असेल तर सुधारणा करतील. चुकांमधून शिकणारं यंत्र असेल तर यांत्रिकी अनुवाद अचूक होत जाईल.

In reply to by आदूबाळ

माहितगार Tue, 04/15/2014 - 16:08
मी व्यक्तीगत स्तरावर आपल्या प्रमाणेच मत बाळगतो. इंग्रजी वि. मराठी 'नॉलेज गॅप' स्टॅटिस्टीकली अभ्यासला तर, नॉलेज गॅप कमी करण्यासाठी, अंशतः यांत्रिकी अनुवाद तंत्रज्ञानात मराठी भाषिकांनी प्रगती साधण गरजेच आहेच. वेगवेगळ्या तंत्रज्ञान शक्यता आसपास दिसताहेत. ट्रांसलेट विकि वर जुन्या अनुवादांवर आधारीत सर्वाधिक जवळचे मॅच पुरवले जातात, हिंदी आणि संस्कृतातील अनुवाद संदर्भाकरता पाहता येतात. गूगल अनुवाद यंत्र जुन्या अनुभवावर आधारीत स्टॅटीस्टीकल प्रमाण वापरत वापरकर्त्यांनी केलेल्या सुधारणातून शिकत पुढे जातं. या दोन्ही पद्धतींना खर म्हणजे फेसबुक ने त्यांचे संदेश अनुवादीत करण्यासाठी जशी किती लोक एखादा अनुवाद मान्य करताहेत याची सुविधा दिली तशी सुविधा उपलब्ध झाल्यास आपण म्हणता तस "चुकांमधून शिकणारं एक चांगल यंत्र कदाचित तयार होऊ शकेल. विकिपीडियावरील बॉट आणि इतर छोट्या सुविधाही दिमतीस येऊ शकतात. अर्थात हे केवळ मराठी विकिपीडियाच्या मर्यादित स्वयंसेवी बळावर होणार नाही. यांत्रिकी अनुवादाचे पर्याय देण्यासाठी http://www.saakava.com/ ने काही चांगले काम केले आहे. (अलिकडे मराठीतील वर्ड फ्रिक्वेंसी याद्या उपलब्ध करण्याचे उत्कृष्ट काम त्यांनी केले आहे) . थोडासा मानवी टच दिला की खालील वाक्याप्रमाणे यांत्रिक अनुवाद सहज साध्य झाला आहे.: " 'चिकित्सामक विचार', एखादा युक्तीवाद अथवा दावा नेहमी सत्य, कधी कधी सत्य, अंशतः सत्य, किंवा चुकीचा आहे किंवा नाही हे ठरवण्याचा एक मार्ग आहे. " ह्या अनुवादात यंत्र अनुवाद वापरला आहे हे सांगितल तर कदाचित खर नाही वाटणार. अर्थात प्रत्यक्षातील अडचणी आहेतच सध्याची अनुवाद यंत्रे गुंतागुंतीच्या वाक्यांना अद्यापी हाताळू शकत नाहीत. आणि सध्याच्या अनुवाद यंत्रात शब्द प्रमाण मानले जातात आणि द्वैअर्थी शब्द आल्यास यंत्र चुकते. हे चुकण्याचे कारण म्हणजे यंत्र त्या वाक्यातील इतर शब्दांचा विचार करून काम करत नाही. ज्या वाक्यात चित्रपट आहे त्या वाक्यात डायरेक्टरचा अनुवाद संचालक होणार नाही दिग्दर्शक होईल हे या यंत्रांना अजून जमत नाही. दुसरे तर मराठी भाषा शब्द नाही तर 'पद' या संकल्पनेवर चालते ते सध्याच्या यंत्रांमध्ये अद्यापी विचारात घेतले गेले नाही.

माधुरी विनायक Tue, 04/15/2014 - 16:57
१) पल्लवी जोशी या भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिन्यांवरील कार्यक्रमांमध्ये कार्यरत अभिनेत्री आहेत. २) विल्यम ड्रमंड ऑफ हावथॉर्नडन (इ.स. 13 डिसेंबर, 1585 ते 4 डिसेंबर, 1649) नावाचे एक स्कॉटिश कवी होते. ३) हेन्री वर्डस्वर्थ लाँगफेलो (इ.स. २७ फेब्रुवारी, 1807 ते २४ मार्च, 1882) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (इ.स.१४ फेब्रुवारी, 1613 ते २५ सप्टेंबर, 1680 ) हे एक कवी आणि उपहासात्मक (Is this विडंबनकार) लेखन करणारे लेखक होते. ५) सुरेश गोपी हे दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहेत. ते प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटांमध्ये अभिनय करतात. ६) त्यांनी सन 1967 ते 1971 दरम्यान सर्वोत्तम ज्ञात संगीत रचना केल्या. ७) पर्सी शेली हे एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रारंभीच्या काळातील (इ.स. 4 ऑगस्ट, 1792 - 8 जुलै, 1822) इंग्रजी कवी होते. ८) काव्य लेखना बरोबरच ते एक उत्कृष्ट वक्ता होते./ ते एक चांगले कवी तसेच उत्कृष्ट वक्ता होते. ९) जीन इंगेलो (इ.स.17 मार्च, 1820 - 20 जुलै, 1897) ही एक इंग्रजी कवयित्री आणि कादंबरीकार होती. बोस्टन, लिंकनशायर येथे तिचा जन्म झाला. ती विल्यम इंगेलो नावाच्या एका बॅंकरची मुलगी होती. *** क्र.७ मध्ये एकोणीसाव्या शतकाचा उल्लेख आहे. प्रत्यक्षात वर्षाचा उल्लेख (इ.स. 4 ऑगस्ट, 1792 - 8 जुलै, 1822) असा आहे.

In reply to by माधुरी विनायक

माहितगार Tue, 04/15/2014 - 18:07
मराठी विकिपीडियावर बरेच जण यंत्र-अनुवाद मूळ इंग्रजी उतारा न देताच अनुवाद टाकतात. आणि अनुवाद तपासताना सुधारताना खरचं अडचणीच होत. आणि आम्हाला तो मजकुर जसा आहे तसाच डिल करण्याची पाळी येते. तीच परिस्थिती जशीच्या तशी उपस्थित करून त्यातून काही शिकाव असा प्रयत्न होता म्हणून हे यंत्रानुवाद आहेत हे सांगण्याच धाग्याच्या सुरवातीस टाळल होत. इंग्रजी विकिपीडियावरील मूळ मजकुर बदललेला असू शकतो त्यातील पहिली वाक्ये आपल्या माहिती साठी खाली देतो. २) William Drummond (13 December 1585 – 4 December 1649), called "of Hawthornden", was a Scottish poet. ३) Henry Wadsworth Longfellow (February 27, 1807 – March 24, 1882) was an American poet and educator ४) Samuel Butler (baptized 14 February 1613 – 25 September 1680) was a poet and satirist. ५) सुरेश गोपींबद्दलचे वाक्य मल्याळम ते मराठी व्हाया गूगल ट्रांसलेटर आले असण्याची शक्यता आहे तरीही इंग्रजी विकिपीडियातील वाक्य देतो: Suresh Gopinathan (born 26 June 1959),[3] commonly known as Suresh Gopi, is an Indian film actor who has starred in more than 200 Malayalam films. ६) Marek Grechuta यांच्या बद्दल आहे पण इंग्रजी विकिपीडियावरील लेखात सदर वाक्य जसेच्या तसे सध्या आढळत नाही. वगळले गेले असू शकते. ७)इंग्रजी विकिपीडियावरील लेखात सदर वाक्य जसेच्या तसे सध्या आढळत नाही. वगळले गेले असू शकते. (पर्सी शेलीं अल्पवयीन कवी असण्याची शक्यता दिसते. इ.स. १८०० मध्ये ते ८ वर्षाचे असावेत. पर्सी शेलींचा लेखनाचा काळ एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रारंभीचा असावा कारण 1822 मध्ये तर निधनही झाले.) ८) In addition to writing poetry, he was an excellent speaker. ९) Jean Ingelow (17 March 1820 – 20 July 1897), was an English poet and novelist. Born at Boston, Lincolnshire, she was the daughter of William Ingelow, a banker. प्रतिसादांसाठी धन्यवाद

In reply to by माहितगार

आनन्दा Wed, 04/16/2014 - 12:54
हे यंत्रानुवाद आहेत हे सांगण्याच धाग्याच्या सुरवातीस टाळल होत.
हे तर कळलेच होते, पण मला वाटत होते की आपण अनुवाद-सेवादात्याला काही फीडबॅक देऊ इच्छिता..

In reply to by आनन्दा

माहितगार Wed, 04/16/2014 - 16:29
मला वाटत होते की आपण अनुवाद-सेवादात्याला काही फीडबॅक देऊ इच्छिता..
हो निश्चीत, असे अनुवाद पुढे करण्यापुर्वी अनुवाद-सेवादात्याच्या सुविधेत ह्या सुधारणा भरून मग नंतरचे अनुवाद घेणे अधिक सोपे होणारे वेळ वाचवणारे आहे. अर्थात मी वर नमुद केल्या प्रमाणे, वाक्यातील 'कि' संदर्भ शब्द शोधून त्या नुसार इतर शब्दांचा अनुवाद आणि पद हि संकल्पना यंत्र अनुवाद सुविधेत आंतर्भूत केली जाई पर्यंत अनुवाद-सेवादात्याच्या सुविधेत ह्या सुधारणा भरूनही रिझल्ट्सवर मर्यादा रहातीलच असा कयास आहे. म्हणजे सध्या अनुवादातील उर्वरीत काम मानवी हस्तक्षेपानेच किंवा इतर सुविधा वापरून करावे लागेल. आणि या उर्वरीत कामा करीता सुद्धा वरील अनुवाद मदतींची मदत होते आहे असे वाटते.

आदूबाळ Mon, 04/14/2014 - 16:57
१) पल्लवी जोशी या एक चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनीमध्ये काम करणार्‍या भारतीय अभिनेत्री आहेत. २) विल्यम ड्रमंड (१३ डिसेंबर १५८५ - ४ डिसेंबर १६४९) "हॉथोर्नडेन" नावाचे एक द स्कॉटिश कवी होते. ३) हेन्री वड्सवर्थ लाँगफेलो (२७ फेब्रुवारी १८०७ - २४ मार्च १८८२) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (१४ फेब्रुवारी १६१३ (बाप्तिस्मा) - २५ सप्टेंबर १६८०) हे एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारे होते. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटात अभिनय करीत आहे. ६) त्याने सर्वोत्तम संगीत १९६७ आणि १९७१ दरम्यान लिहिले होते. ७) पर्सी शेली (४ ऑगस्ट १७९२ - ८ जुलै १८२२) हे एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रारंभीचे इंग्रजी कवी होते. ८) ते कवी आणि उत्कृष्ट वक्ते होते. ९) जीन इंगेलो (१७ मार्च इ.स. १८२० - २० जुलै १८९७), या इंग्रजी कवयित्री व कादंबरीकार होत्या. बोस्टन, लिंकनशायर येथे त्यांचा जन्म झाला होता. विल्यम इंगेलो नावाचे एक बॅंकर त्यांचे वडील होते. -------------------- दमलो बुवा!

१) पल्लवी जोशी या एक भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या अभिनेत्री आहेत. २) विल्यम ड्रमंड ऑफ हावथॉर्नडन (William Drummond of Hawthornden; इ. स. १३ डिसेंबर १५८५ ते- ४ डिसेंबर १६४९) नावाचा एक स्कॉटिश कवी होता. ३) हेन्री वाड्सवर्थ लाँगफेलो (Henry Wadsworth Longfellow; इ. स. २७ फेब्रुवारी १८०७ - २४ मार्च १८८२) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (इ.स. १४ फेब्रुवारी १६१३ - २५ सप्टेंबर १६८०) हे एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारे लेखक होते. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील एक सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटांत अभिनय करतो. ६) त्याचे सर्वोत्तम ज्ञात संगीत इ. स. १९६७ आणि १९७१ च्या दरम्यान लिहिले गेले ७) पर्सी शेली (इ. स. ४ ऑगस्ट १७९२ - ८ जुलै १८२२) हा एक इंग्रजी कवी एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रारंभात होउन गेला. ८) कविता लेखन करण्याबरोबरच तो एक उत्कृष्ट वक्ताही होता. ९) जीन इंगेलो (इ. स. १७ मार्च १८२० - २० जुलै १८९७) या एक इंग्रजी कवयित्री व कादंबरीकार होत्या. बोस्टन, लिंकनशायर येथे त्यांचा जन्म झाला. विल्यम इंगेलो नावाचे एक बॅंकर त्यांचे वडील होते.

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

१) पल्लवी जोशी या एक भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या अभिनेत्री आहेत.

१) पल्लवी जोशी एका भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या अभिनेत्री आहेत । २) विल्यम Drummond (13 डिसेंबर इ.स. 1585 - 4 डिसेंबर इ.स. 1649) "Hawthornden " नावाचे,, एक द स्कॉटिश कवी होते. ३) हेन्री Wadsworth Longfellow (फेब्रुवारी 27, इ.स. 1807 - मार्च 24, इ.स. 1882) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (फेब्रुवारी इ.स. 1613 14 baptized - सप्टेंबर 1680 25) एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारे होते. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटात अभिनय करतो. ६) त्याने सर्वोत्तम ज्ञात संगीत 1967 आणि 1971 दरम्यान लिहिले होते ७) पर्सी शेली (4 ऑगस्ट 1792 - 8 जुलै इ.स. 1822) प्रारंभिक एकोणिसाव्या शतकाचा इंग्रजी कवी होता. ८) कविता लेखन करण्यासह, ते एक उत्कृष्ट स्पीकर होते ९) जीन इंगेलो (17 मार्च इ.स. 1820 - 20 जुलै 1897), इंग्रजी कवी व कादंबरीकार होती. बोस्टन, Lincolnshire जन्म, ती विल्यम इंगेलो, एका बॅंकर ची मुलगी होती.

आतिवास Mon, 04/14/2014 - 19:27
खालील मराठी वाक्यातील व्याकरण विषयक त्रुटी सांगा आणि सुधारणा सुचवा वाक्यांतील व्याकरणविषयक किंवा व्याकरणाच्या एक अवांतरः खूप धागे विकीवर निर्माण करणे याला 'सध्या असलेले धागे अधिक चांगले करणे' असाही एक पर्याय आहे. अन्यथा विकीची वाचनीयता मर्यादित आहे ती तशीच राहील असं वाटतं. संख्या आणि गुणवत्ता हे नेहमीचं द्वन्द्व ... आंग्ल विकीवर माहिती ब-यापैकी तटस्थ आणि चांगली असते म्हणून ते वाचले जाते (याला भरपूर अपवाद आहेत याची जाणीव मला आहे). मराठीतली बरीच 'विकी पेजेस' फक्त शीर्षक घालून पानं राखून ठेवल्यासारखी वाटतात. असो. माझे मत चुकीचे असल्यास ते सुधारून घेण्याची (!) तयारी आहे.

पैसा Mon, 04/14/2014 - 21:57
आतिवास यांच्याशी बर्‍यापैकी सहमत आहे. मला खरं तर पहिलंच वाक्य वाचताना अडखळायला झालं.
खाली काही मराठी लिहिण्याचा प्रयास झालेली साधी वाक्ये आहेत
यातला 'प्रयास' हा हिंदीच्या जवळ जातो. म्हणजे आपण मराठीत सहसा 'प्रयत्न' हा शब्द वापरतो. हेच वाक्य मी
खाली काही साधी वाक्ये मराठीत लिहिण्याचा प्रयत्न आहे.
असं लिहिलं असतं. (प्रयास शब्दाने "प्रयास हा प्रतिभेचा प्राणवायु आहे" याची आठवण करून दिली! :P)

In reply to by आदूबाळ

बॅटमॅन Tue, 04/15/2014 - 16:30
अस्सं!! मराठीत कुडचेडकर नावाचा कुणी लेखक आहे हे मला तोपर्यंत ठाऊक नव्हते. आणि या गटण्याला त्याच्या 'केतकी पिवळी पडली' या पुस्तकातली (आता हे नाटक होते, कादंबरी की अजून काय कोण जाणे) वाक्येच्या वाक्ये पाठ होती. या गटण्याची केस अगदीच हाताबाहेर गेली होती.

In reply to by पोटे

बॅटमॅन Fri, 04/18/2014 - 14:58
व्याकरणाच्या धाग्यात सख्याचा बोळा का अडकवला?
अहो प्राज्ञ मराठी बोलणार्‍या सख्याची आठवण अशावेळेस येणे क्रमप्राप्त नाही काय?

अत्रन्गि पाउस Mon, 04/14/2014 - 22:09
१) पल्लवी जोशी एका भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या अभिनेत्री आहेत. २) विल्यम Drummond (13 डिसेंबर इ.स. 1585 - 4 डिसेंबर इ.स. 1649) "Hawthornden " नावाचे,, एक स्कॉटिश कवी होते. ३) हेन्री Wadsworth Longfellow (फेब्रुवारी 27, इ.स. 1807 - मार्च 24, इ.स. 1882) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (फेब्रुवारी इ.स. 1613 14 baptized - सप्टेंबर 1680 25) एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारे होते. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळी चित्रपटात अभिनय करतो. ६) त्याने सर्वोत्तम ज्ञात संगीत 1967 आणि 1971 दरम्यान निर्माण केले गेले होते ७) पर्सी शेली (4 ऑगस्ट 1792 - 8 जुलै इ.स. 1822) एकोणिसाव्या शतकातील प्रारंभिक काळातील इंग्रजी कवी होता. ८) कविता करणे ह्याबरोबरच , ते एक उत्कृष्ट वक्ते होते ९) जीन इंगेलो (17 मार्च इ.स. 1820 - 20 जुलै 1897),हि एक इंग्रजी कवी व कादंबरीकार होती. बोस्टन, Lincolnshire जन्म, ती विल्यम इंगेलो नावाच्या एका बॅंकर ची मुलगी होती.

विजुभाऊ Mon, 04/14/2014 - 23:54
) पल्लवी जोशी ही एक भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणारी अभिनेत्री आहे । २) विल्यम Drummond (13 डिसेंबर इ.स. 1585 - 4 डिसेंबर इ.स. 1649) "Hawthornden " नावाचा, एक स्कॉटिश कवी होउन गेला किंवा . विल्यम Drummond (13 डिसेंबर इ.स. 1585 - 4 डिसेंबर इ.स. 1649) "Hawthornden " हा, एक स्कॉटिश कवी होता ३) हेन्री Wadsworth Longfellow (फेब्रुवारी 27, इ.स. 1807 - मार्च 24, इ.स. 1882) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते ४) सॅम्युएल बटलर (फेब्रुवारी इ.स. 1613 14 baptized - सप्टेंबर 1680 25) एक कवी आणि उपहासात्मक लेख लिहिणारा होता. ५) सुरेश गोपी दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहे. तो प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटात अभिनय करतो / करायचा किंवा तो प्रामुख्याने मल्याळी चित्रपटात अभिनय करतो . ६) त्याचे सर्वोत्तम ज्ञात संगीत 1967 आणि 1971 दरम्यान लिहिले होते . किंवा त्याने ७) पर्सी शेली (4 ऑगस्ट 1792 - 8 जुलै इ.स. 1822) हा एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रांरभाकलातील इंग्रजी कवी होता. ८) कविता लेखन करण्याबरोबरच , तो एक उत्कृष्ट भाषणदेखील करायचा ९) जीन इंगेलो (17 मार्च इ.स. 1820 - 20 जुलै 1897) ही एक इंग्रजी कवयीत्री व कादंबरीकार होती. तीचा जन्म बोस्टन , Lincolnshire इथे झाला, ती विल्यम इंगेलो नावाच्या एका बॅंकर ची मुलगी होती.

पिशी अबोली Tue, 04/15/2014 - 01:13
वाक्य क्रं १,२,३,४,८ मधे मराठीच्या आणि एकूणच इंडो-आर्य भाषांमधील 'अ‍ॅग्रीमेंट' (योग्य मराठी शब्द माहीत नाही) च्या सर्वसाधारण नियमांचे उल्लंघन झाले आहे. कर्ता आणि क्रियापद यांचे लिंग, वचन आणि पुरुष सारखे असले पाहिजेत. जेव्हा सकर्मक वाक्यात कर्त्याला विभक्ती प्रत्यय लागतो, तेव्हा कर्म व क्रियापद जुळले पाहिजेत (हा नियम मराठीच्या अनुषंगाने सांगत आहे) क्र. ७- early nineteenth century चे जसेच्या तसे भाषांतर. इंग्रजी आणि मराठी या टायपॉलॉजिकली (मराठी शब्द माहीत नाही) वेगळ्या भाषा आहेत. भाषांतरकाराने याचे भान ठेवलेले नाही. एकूणच या सर्व वाक्यांमधे मुख्य चूक हीच आहे, की इंग्रजी वाक्यांचे जसेच्या तसे भाषांतर करायचा प्रयत्न झालेला आहे. विशेषण-विशेष्य मधे उडालेला गोंधळ, 'रचणे' च्या जागी 'लिहिणे' इ. हेच दर्शवितात.

रामपुरी Tue, 04/15/2014 - 03:54
बर्‍याच जणांनी अगोदरच सुधारणा सुचविल्या आहेत. फक्त पहिले वाक्य मला या पद्धतीने लिहीलेले जास्त बरोबर वाटते. १) पल्लवी जोशी या भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणार्‍या एक अभिनेत्री आहेत.

माहितगार Tue, 04/15/2014 - 13:01
पल्लवी जोशी ह्या मराठी विकिपीडियावरील लेखातील सध्याचे लेखन सौऋत राय नावाच्या बंगाली विकि सदस्यांची केले आहे. मला त्यांच लेखन नवशिकं मराठी वाटलं पण मराठी विकिपीडियावरील इतरांच मत, ते मशिन ट्रांसलेशन (गूगल शिवाय इतर कोणतंतरी) + नवशिकं मराठी आहे. बाकीची वाक्ये स्थानिकस्तराच मराठी येणार्‍यांनी मशिन ट्रांसलेशनचा त्रुटी अभ्यास करण्यासाठी गूगल मशिन ट्रांसलेशन वरून मराठी विकिपीडिया लेखात घेतली गेली आहेत. मोठ्याप्रमाणावरील मशिन ट्रांसलेशन्सना आम्ही मराठी विकिपीडियावर प्रोत्साहीत करत नाही. क्वचीत होणाऱ्या तुरळक प्रयत्नांना पुढील सुधारणा आणि भाषिक अभ्यासा करीता टॅग लावून ठेवतो. वरील वाक्ये त्या पैकी होती. बाकी इंग्रजी वाक्यांच्या यांत्रिकी अनुवादांच्या मानाने ज्ञानकोशीय पद्धतीने विषयाचा परिचय घडवणारी, इंग्रजी विकिपीडिया लेखातील पहील्या वाक्याचा अनुवाद त्यातला त्यात ठिक ठाक म्हणजेच वरील प्रमाणे होत आहेत. त्यात काय सुधारणा व्हावयास हव्यात हे माहित करून घेण्या साठी, आपण सर्वांनी दिलेली माहिती अमूल्य अशीच आहे. अपरिष्कृत यांत्रिकी अनुवाद कुणी मोठ्या प्रमाणात मराठी विकिपीडियात भरण्याचा प्रयत्न केल्यास त्याला यांत्रिकी पद्धतीने थांबवण्यासाठीही कदाचित वरील येथील चर्चा मला उपयोगात येऊ शकेल. तसेच येत्या काळात मशिन ट्रांसलेशनच्या संबंधाने वेगळा धागा काढावयाचा आहे. त्यात या धाग्यावरील चर्चा वापरणे हा हेतु आहे. आदूबाळ, इस्पीकचा एक्का, मिहिर, प्रमोदताम्बे, आतिवास, पैसा, अत्रन्गि पाउस, विजुभाऊ, रामपुरी आणि व्याकरणाच्या अंगाने विशेष माहिती देण्याकरता 'पिशी अबोली' आपणा सर्वांनाच या अमूल्य मदतीसाठी, मार्गदर्शनासाठी खूप खूप धन्यवाद.

In reply to by माहितगार

आदूबाळ Tue, 04/15/2014 - 14:34
करू देत की यांत्रिकी अनुवाद. त्यातल्या त्रुटी सुधारणं हे कमी कष्टाचं काम आहे. फार तर अशा मशीन ट्रान्स्लेटेड पानांना "बीटा" (किंवा "मटा" ;) ) असा टॅग लावून ठेवा, म्हणजे (१) लोक व्याकरणाकडे दुर्लक्ष करतील, आणि (२) इच्छा असेल तर सुधारणा करतील. चुकांमधून शिकणारं यंत्र असेल तर यांत्रिकी अनुवाद अचूक होत जाईल.

In reply to by आदूबाळ

माहितगार Tue, 04/15/2014 - 16:08
मी व्यक्तीगत स्तरावर आपल्या प्रमाणेच मत बाळगतो. इंग्रजी वि. मराठी 'नॉलेज गॅप' स्टॅटिस्टीकली अभ्यासला तर, नॉलेज गॅप कमी करण्यासाठी, अंशतः यांत्रिकी अनुवाद तंत्रज्ञानात मराठी भाषिकांनी प्रगती साधण गरजेच आहेच. वेगवेगळ्या तंत्रज्ञान शक्यता आसपास दिसताहेत. ट्रांसलेट विकि वर जुन्या अनुवादांवर आधारीत सर्वाधिक जवळचे मॅच पुरवले जातात, हिंदी आणि संस्कृतातील अनुवाद संदर्भाकरता पाहता येतात. गूगल अनुवाद यंत्र जुन्या अनुभवावर आधारीत स्टॅटीस्टीकल प्रमाण वापरत वापरकर्त्यांनी केलेल्या सुधारणातून शिकत पुढे जातं. या दोन्ही पद्धतींना खर म्हणजे फेसबुक ने त्यांचे संदेश अनुवादीत करण्यासाठी जशी किती लोक एखादा अनुवाद मान्य करताहेत याची सुविधा दिली तशी सुविधा उपलब्ध झाल्यास आपण म्हणता तस "चुकांमधून शिकणारं एक चांगल यंत्र कदाचित तयार होऊ शकेल. विकिपीडियावरील बॉट आणि इतर छोट्या सुविधाही दिमतीस येऊ शकतात. अर्थात हे केवळ मराठी विकिपीडियाच्या मर्यादित स्वयंसेवी बळावर होणार नाही. यांत्रिकी अनुवादाचे पर्याय देण्यासाठी http://www.saakava.com/ ने काही चांगले काम केले आहे. (अलिकडे मराठीतील वर्ड फ्रिक्वेंसी याद्या उपलब्ध करण्याचे उत्कृष्ट काम त्यांनी केले आहे) . थोडासा मानवी टच दिला की खालील वाक्याप्रमाणे यांत्रिक अनुवाद सहज साध्य झाला आहे.: " 'चिकित्सामक विचार', एखादा युक्तीवाद अथवा दावा नेहमी सत्य, कधी कधी सत्य, अंशतः सत्य, किंवा चुकीचा आहे किंवा नाही हे ठरवण्याचा एक मार्ग आहे. " ह्या अनुवादात यंत्र अनुवाद वापरला आहे हे सांगितल तर कदाचित खर नाही वाटणार. अर्थात प्रत्यक्षातील अडचणी आहेतच सध्याची अनुवाद यंत्रे गुंतागुंतीच्या वाक्यांना अद्यापी हाताळू शकत नाहीत. आणि सध्याच्या अनुवाद यंत्रात शब्द प्रमाण मानले जातात आणि द्वैअर्थी शब्द आल्यास यंत्र चुकते. हे चुकण्याचे कारण म्हणजे यंत्र त्या वाक्यातील इतर शब्दांचा विचार करून काम करत नाही. ज्या वाक्यात चित्रपट आहे त्या वाक्यात डायरेक्टरचा अनुवाद संचालक होणार नाही दिग्दर्शक होईल हे या यंत्रांना अजून जमत नाही. दुसरे तर मराठी भाषा शब्द नाही तर 'पद' या संकल्पनेवर चालते ते सध्याच्या यंत्रांमध्ये अद्यापी विचारात घेतले गेले नाही.

माधुरी विनायक Tue, 04/15/2014 - 16:57
१) पल्लवी जोशी या भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिन्यांवरील कार्यक्रमांमध्ये कार्यरत अभिनेत्री आहेत. २) विल्यम ड्रमंड ऑफ हावथॉर्नडन (इ.स. 13 डिसेंबर, 1585 ते 4 डिसेंबर, 1649) नावाचे एक स्कॉटिश कवी होते. ३) हेन्री वर्डस्वर्थ लाँगफेलो (इ.स. २७ फेब्रुवारी, 1807 ते २४ मार्च, 1882) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होते. ४) सॅम्युएल बटलर (इ.स.१४ फेब्रुवारी, 1613 ते २५ सप्टेंबर, 1680 ) हे एक कवी आणि उपहासात्मक (Is this विडंबनकार) लेखन करणारे लेखक होते. ५) सुरेश गोपी हे दक्षिण भारतातील सुपरस्टार आहेत. ते प्रामुख्याने मल्याळम चित्रपटांमध्ये अभिनय करतात. ६) त्यांनी सन 1967 ते 1971 दरम्यान सर्वोत्तम ज्ञात संगीत रचना केल्या. ७) पर्सी शेली हे एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रारंभीच्या काळातील (इ.स. 4 ऑगस्ट, 1792 - 8 जुलै, 1822) इंग्रजी कवी होते. ८) काव्य लेखना बरोबरच ते एक उत्कृष्ट वक्ता होते./ ते एक चांगले कवी तसेच उत्कृष्ट वक्ता होते. ९) जीन इंगेलो (इ.स.17 मार्च, 1820 - 20 जुलै, 1897) ही एक इंग्रजी कवयित्री आणि कादंबरीकार होती. बोस्टन, लिंकनशायर येथे तिचा जन्म झाला. ती विल्यम इंगेलो नावाच्या एका बॅंकरची मुलगी होती. *** क्र.७ मध्ये एकोणीसाव्या शतकाचा उल्लेख आहे. प्रत्यक्षात वर्षाचा उल्लेख (इ.स. 4 ऑगस्ट, 1792 - 8 जुलै, 1822) असा आहे.

In reply to by माधुरी विनायक

माहितगार Tue, 04/15/2014 - 18:07
मराठी विकिपीडियावर बरेच जण यंत्र-अनुवाद मूळ इंग्रजी उतारा न देताच अनुवाद टाकतात. आणि अनुवाद तपासताना सुधारताना खरचं अडचणीच होत. आणि आम्हाला तो मजकुर जसा आहे तसाच डिल करण्याची पाळी येते. तीच परिस्थिती जशीच्या तशी उपस्थित करून त्यातून काही शिकाव असा प्रयत्न होता म्हणून हे यंत्रानुवाद आहेत हे सांगण्याच धाग्याच्या सुरवातीस टाळल होत. इंग्रजी विकिपीडियावरील मूळ मजकुर बदललेला असू शकतो त्यातील पहिली वाक्ये आपल्या माहिती साठी खाली देतो. २) William Drummond (13 December 1585 – 4 December 1649), called "of Hawthornden", was a Scottish poet. ३) Henry Wadsworth Longfellow (February 27, 1807 – March 24, 1882) was an American poet and educator ४) Samuel Butler (baptized 14 February 1613 – 25 September 1680) was a poet and satirist. ५) सुरेश गोपींबद्दलचे वाक्य मल्याळम ते मराठी व्हाया गूगल ट्रांसलेटर आले असण्याची शक्यता आहे तरीही इंग्रजी विकिपीडियातील वाक्य देतो: Suresh Gopinathan (born 26 June 1959),[3] commonly known as Suresh Gopi, is an Indian film actor who has starred in more than 200 Malayalam films. ६) Marek Grechuta यांच्या बद्दल आहे पण इंग्रजी विकिपीडियावरील लेखात सदर वाक्य जसेच्या तसे सध्या आढळत नाही. वगळले गेले असू शकते. ७)इंग्रजी विकिपीडियावरील लेखात सदर वाक्य जसेच्या तसे सध्या आढळत नाही. वगळले गेले असू शकते. (पर्सी शेलीं अल्पवयीन कवी असण्याची शक्यता दिसते. इ.स. १८०० मध्ये ते ८ वर्षाचे असावेत. पर्सी शेलींचा लेखनाचा काळ एकोणिसाव्या शतकाच्या प्रारंभीचा असावा कारण 1822 मध्ये तर निधनही झाले.) ८) In addition to writing poetry, he was an excellent speaker. ९) Jean Ingelow (17 March 1820 – 20 July 1897), was an English poet and novelist. Born at Boston, Lincolnshire, she was the daughter of William Ingelow, a banker. प्रतिसादांसाठी धन्यवाद

In reply to by माहितगार

आनन्दा Wed, 04/16/2014 - 12:54
हे यंत्रानुवाद आहेत हे सांगण्याच धाग्याच्या सुरवातीस टाळल होत.
हे तर कळलेच होते, पण मला वाटत होते की आपण अनुवाद-सेवादात्याला काही फीडबॅक देऊ इच्छिता..

In reply to by आनन्दा

माहितगार Wed, 04/16/2014 - 16:29
मला वाटत होते की आपण अनुवाद-सेवादात्याला काही फीडबॅक देऊ इच्छिता..
हो निश्चीत, असे अनुवाद पुढे करण्यापुर्वी अनुवाद-सेवादात्याच्या सुविधेत ह्या सुधारणा भरून मग नंतरचे अनुवाद घेणे अधिक सोपे होणारे वेळ वाचवणारे आहे. अर्थात मी वर नमुद केल्या प्रमाणे, वाक्यातील 'कि' संदर्भ शब्द शोधून त्या नुसार इतर शब्दांचा अनुवाद आणि पद हि संकल्पना यंत्र अनुवाद सुविधेत आंतर्भूत केली जाई पर्यंत अनुवाद-सेवादात्याच्या सुविधेत ह्या सुधारणा भरूनही रिझल्ट्सवर मर्यादा रहातीलच असा कयास आहे. म्हणजे सध्या अनुवादातील उर्वरीत काम मानवी हस्तक्षेपानेच किंवा इतर सुविधा वापरून करावे लागेल. आणि या उर्वरीत कामा करीता सुद्धा वरील अनुवाद मदतींची मदत होते आहे असे वाटते.
खाली काही मराठी लिहिण्याचा प्रयास झालेली साधी वाक्ये आहेत. त्यात सुधारणा सुचवून हव्या आहेत पण मुख्य म्हणजे मराठी व्याकरणाच्या अंगाने विश्लेषण करून हवे आहे. १) पल्लवी जोशी एका भारतीय चित्रपट आणि दूरचित्रवाहिनी मध्ये काम करणारी अभिनेत्री आहेत । २) विल्यम Drummond (13 डिसेंबर इ.स. 1585 - 4 डिसेंबर इ.स. 1649) "Hawthornden " नावाचे,, एक द स्कॉटिश कवी होता. ३) हेन्री Wadsworth Longfellow (फेब्रुवारी 27, इ.स. 1807 - मार्च 24, इ.स. 1882) हे एक अमेरिकन शिक्षक आणि कवी होता. ४) सॅम्युएल बटलर (फेब्रुवारी इ.स.

दुधी - सोडे (ड्राय प्रॉन्स) रस्सा

दिपक.कुवेत ·

कवितानागेश Mon, 04/14/2014 - 15:01
भारी आहे पाककृती. सोडे वगरै काही खात नाही, पण त्याशिवाय वेगळी काहितरी घालून छान लागेल रस्सा मस्तच दिसतोय. बाकी सोडे घाळून साधे फोडणीचे पोहेपण करतात असं ऐकलय. एकदा प्रयोग करुन बघा आणि टाका इकडे.

पैसा Mon, 04/14/2014 - 15:05
छान वेगळीच पाकृ. पण दीपक, तू वापरलीस ती सुकी कोळंबी. सोडे म्हणतात ते जरा वेगळे दिसतात. मोठी कोळंबी अगदी साफ करून सुकवतात. ती अशी दिसते. sode (फोटो आंतरजालावरून साभार)

सौंदाळा Mon, 04/14/2014 - 15:06
वाह, दिपकभाऊ फर्मास एकदम, टिप २ प्रमाणे घरी केली जाते, अशी पण करुन बघायला हवी. पुर्वी दिघीहुन आणलेले सोडे आठवले, नुसते तोंडात टाकले तरी दिलखुष झालेला.

दिपक.कुवेत साहेब, हे सोडे नाहीत ही "करंदी सुकट" आहे. कोषांसकट सुकवलेली कोलंबी म्हणजे सुकट. कोष काढून सुकवलेला कोलंबीचा केवळ मांसल भाग म्हणजे सोडे. ही पाकृ आवडीची आहे... रस्सा हवा असल्यास दुधी भोपळा टाकल्याने कालवणाला मस्त चव व जाडसरपणा (बॉडी) येते. करंदी सुकट कांदा, लसूण, तिखट, हळद व मीठासह तव्यावर तेलात परतूनही भन्नाट लागते. बरोबर तांदळाची गरमागरम भाकरी असली तर मग क्या कहने !

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 16:48
आता सुकट आणि सोड्या मधला फरक बरोब्बर कळला. तरी पाकॄ लिहिताना एकदा मन साशंक झालच पण म्हटलं हरकत नाय....आपली जाणकार मंडळि आहेतच कि! असो. ह्या वेळि भारतातुन येताना पैसातै नी दाखवले तसे सोडे आणायचे होते पण आईपुढे काय हिम्मत झाली नाय! दुसर्‍या एका मित्राचं 'सुकट' पार्सल आणलं तर मला तंबी दिली कि पुढच्या वेळेस मी असलं काहि नेता कामा नये पन जल्ला ह्या जिभेचे चोचले काय कमी होत नाय :D

In reply to by दिपक.कुवेत

करंदीपेक्षा निम्म्या आकाराच्या कोलंबी वाळवून "जवळा सुकट" बनवतात. तिचीही एका वेगळी फक्कड चव आणि टेक्स्चर असते. भाताबरोबर तिचे कालवण किंवा तांदळाच्या भाकरीबरोबर करंदीसारखीच तव्यावर परतलेली जवळा सुकट आणि पोह्यांचा तळलेला पापड... म्हणजे वॉव ! सोडे खरेदी करताना नीट पाहून घ्या. चांगल्या प्रतीचे "खरे" सोडे बर्‍यापैकी महाग असल्याने माश्यांचे (विशेषतः रावसाचे) सोड्यांच्या आकाराचे तुकडे वाळवून अनभिज्ञ ग्राहकाला ते (बनावट) सोडे म्हणून विकले जातात. खरेदी करताना जरादेखील कुजकट वास असलेले सोडे घेउ नका. ते उतरलेल्या (बहुदा न विकल्या गेल्याने शिल्लक उरलेल्या, शिळ्या) कोलंबीपासून बनवलेले सोडे असतात. ते चवदार लागत नाहीत.

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 18:19
हा "जवळा सुकट" हा प्रकार खाल्ला आहे. भरपुर कांदा घालुन तर अजुनच टेस्टी लागतो विशेषत: तांदळाच्या भाकरीबरोबर!

In reply to by पिंगू

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 19:24
उरणला ताजा माल मिळतोच रे पण ओपनली घरी (उरणच्या) आणुन करता येत नाहि म्हणुन ईथे जे काय ओलं/सुखं मिळत त्यावर कशीतरी गुजराण करतो बिचारा!

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

@यकदा खाल्लं की जिभेची सवय सुटत नाय, बुवा. >>> अस्सं म्हनताव व्हय..मंग दोनशे टक्के भारी असणार!

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 17:54
अन्नाला नावं ठेवु नये. ईईईईई तर मुळ्ळिच म्हणु नये....त्यातल्या त्यात सोडे, सुकटाला तर नाहिच नाहि! एक्कासाहेब म्हणत्यात त्या प्रमाणे जल्ला एकदा चटक लागली कि सुटता सुटत नाय!

In reply to by शुचि

प्यारे१ Mon, 04/14/2014 - 19:21
:) कुठे शाकाहार मांसाहाराच्या मागे लाग ते शुचि मामी. खा की तुला जे आवडतं ते. आमी का नाय म्हनलंय काय बिल फाडा आपलं भरायला! ;)

In reply to by प्यारे१

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 19:21
अगदि हाच विचार कधी कधी प्रबळ होतो पण डिश समोर आली कि (त्यातल्या त्यात मासे) जल बिन मछली अशीच हालत होते. बघु कधी सुटतय ते! निग्रहि (होउ घातलेला)

In reply to by दिपक.कुवेत

शुचि Mon, 04/14/2014 - 19:31
हाहाहा अहो कुवेत साहेब, "तळ्यात की मळ्यात अशा गिल्ट रिडन कालावधीत" मी माझ्या सिंधी मैत्रिणीला विचारले होते - तिचे उत्तर हे होते - "त्या जीवांना मारुन आपण त्यांची एकप्रकारे त्या योनीतून मुक्तताच करत असतो" :D __________ कालच एकवीरा देवीचे (रेणुका) परशुराम्कृत स्तोत्र वाचत होते. त्यातील मांसाचा उल्लेख वाचून मी अगदी निश्चिंत झाले ;) - कालरात्रि महारात्रि मद्यमांसशिवप्रिये | भक्तानां श्रीपदे देवि लोकत्रयविमोहिनि ||१७||

In reply to by प्यारे१

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 19:42
का उगाच मामीचं डोस्क खातोयस. तु आपली नुसती दुधी घालुन वरील पाकृ कर....चल तुझ्या करीता खास पुढली पाकॄ दुधीचीच पण अस्सल शाकाहारी आणतो मग तर झालं?

In reply to by दिपक.कुवेत

शुचि Mon, 04/14/2014 - 19:45
दुधी सर्वात "सात्विक" भाजी असते असे लहानपणी ऐकलेले. अल्कलाइन असेल म्हणून असेल. दुधीही आवडते. खरं तर खाण्यात सगळं आवडतं. ह्म्म - बीफ विशेष आवडले नाही. वातड असते. असो.

कपिलमुनी Mon, 04/14/2014 - 19:19
मस्तच डिश .. सोडे घालून केलेली सारस्वती खिचडी आठवली ... कुणाकडे आहे का पा़कृ ??

कंजूस Mon, 04/14/2014 - 20:42
हा लेख /पाकू सोडून "मराठी व्याकरणातील चुका ईत्यादि गहन विषयाकडे वळणार होतो पण दिपकचे नाव वाचून उघडला . आत्मुबुवांच्या प्रतिसादांवरून एक मजेदार घटना आठवली . आमचे अय्यर मित्र कंपनीच्या कैंटिनमध्ये राजमा उसळ असली की उसळ भात आवडीने चापत असत .एकदा एकटेच गेले आणि सांगत आले की "टुडेज राजमा सिम्पली वंडरफुल "आजची उसळ अप्रतिम होती .नंतर जेवायला गेलेल्यांनी सांगितले की अय्यरने चुकुन सोड्यांची उसळ मिटक्या मारत राजमा समजून खाल्ली होती . त्यादिवशी संध्याकाळी अय्यरने "परफॉमड स्पेशल पुजा अव विनायका ". आत्मुबाबा सोडा तुमचा हट्ट आणि चला कुवेतला .

In reply to by कंजूस

दिपक.कुवेत Tue, 04/15/2014 - 15:02
त्या अय्यरची आठवुन आठवुन काय स्थीती झाली असेल ह्याची कल्पना करवत नाहि!!! आयुष्यात पुन्हा त्यानी राजम्याला हात म्हणुन लावला नसेल!

प्रभाकर पेठकर Mon, 04/14/2014 - 20:46
दिपक आत्ताच येताना भरपूर सोडे, करंदी आणि जवळा आणले आहेत. आमच्या घरीही चालत नाही. पण माझा भाचा खाणारा आहे. त्याच्या घरी ठेवतो. प्रत्यक्ष विमानतळावर निघण्याआधी तो आणून देतो आणि सर्व 'माल' सुखरूप मस्कतला पोहोचतो. इथे २-४ मित्रांकडे पण द्यायचे असल्याने जवळ जवळ अडीच-तिन हजाराचा माल असतो. तुझ्या पाककृतीत दाखवलेली करंदी आहे हे पैसा आणि इतरांच्या प्रतिसादातून तुला समजले आहेच. मला करंदी अशीच सुंदर मिळाली. एकसारखा सोनेरी रंग आणि कुरकुरीत. जवळाही भन्नाट आहे. सोडे आणि करंदीची भरलेली वांगी आणि खिचडी भन्नाट होते. जवळा किंचित भाजून नंतर कांद्यावर परतून त्यात तिखट मिठ आणि आमसुलं टाकून जरा पाणी घालून वाफवायचं आणि शिजल्यावर (लगेच शिजतं) पाणी आटवून टाकायचं. कधी ताजे मासे नाही मिळाले तर असे सुकट कामी येते. शुचि, >>>>त्या जीवांना मारुन आपण त्यांची एकप्रकारे त्या योनीतून मुक्तताच करत असतो. मी कधीच प्राण्यांना मारत नाही. दुसर्‍यांना मारायला सांगतही नाही. पण त्यांनी आधीच मारलेले असतात. त्या बिचार्‍या प्राण्यांचा जीव आधीच गेलेला असतो त्यांना असेच फेकून देण्याऐवजी त्यांचे बलीदान सार्थकी लावण्याचा प्रयत्न मी करतो. त्यांच्या सुंदर सुंदर पाककृती बनवून मित्र मंडळींना खूश करतो त्यांच्या आयुष्यात आनंद निर्माण करतो आणि त्यांचा शुभआशिष त्या प्राण्यांना मिळवून देतो. असो. गंमतीचा भाग सोडता हे निसर्गचक्र आहे. अपराधी वाटून घ्यायचे कारण नाही.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

दिपक.कुवेत Tue, 04/15/2014 - 15:05
"दिपक आत्ताच येताना भरपूर सोडे, करंदी आणि जवळा आणले आहेत" वाचुनच सुकट झालो. आता येतोच एकदा....होउन जौ दे बकार्डि विथ सुकट्/सोडे रस्सा.

मुक्त विहारि Mon, 04/14/2014 - 21:22
बादवे, मंगफच्या सुलतान मार्केट मध्ये सुकट मिळते. आणि तिथे न मिळाल्यास, फाईलच्या लुलु सेंटरला हमखास मिळेल. ताजी मासळी हवी असेल तर शुक्रवारी फाईलच्या मच्छी मार्केटला जरूर भेट दे. ३ ते ४ दिनारमध्ये भरपूर कोलंबी मिळते.कुवैतला असतांना, आमच्या ग्रूपचा दर शुक्रवारचा बेत हाच असायचा.इतर लोक बिर्याणी नामक काहीतरी खात असतांना आपण कोलंबी-भात खाणे म्हणजे पर्वणीच असायची. (च्यामारी, आता यांबूच्या मच्छी मार्केटला भेट द्यावी लागणार.) (मत्स्यप्रेमी) मुवि.

In reply to by मुक्त विहारि

दिपक.कुवेत Tue, 04/15/2014 - 15:09
मंगफला सुकट मिळते हे माहित नव्हते. आता एखाद्या शुक्रवारी जाईन तिथे. ताज्या मासळिसाठि मात्र फाईलपेक्षा मी सीटि (बुढ्ढी मार्केट) किंवा शर्क मधे जातो. दोन्हि ठिकाणी छान मिळते आणि जवळहि आहे शीवाय ऑफिसच्या वाटेवर.

भाते Mon, 04/14/2014 - 22:20
रस्श्याचा फोटो मस्तच आहे. भल्या माणसा, काय मिळालं रे तुला सोमवारी असली पाकृ टाकुन? हे वाचुन झाल्यावर दुपारी हापिसात बसुन काम कसं करायचं आम्ही? त्यामुळे दुपारी धागा न उघडता आत्ता जेवण झाल्यावर उघडला. विकांताला देत जा ना पाकृ!

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 14:44
एक पदार्थ आवडीचा आणि एक पदार्थ नावडीचा. वेचून वेचून खावे लागेल हे. अर्थात वेचून खायचा पदार्थ सोडेच हं, नाहीतर कोणाला दुधी वाटेल. बाकी आमच्याकडे वांग्यामध्ये सोडे टाकले जातात. त्यातही वांगे माझ्या नावडीचेच, पण चटणीला जी काही चव येते तिला तोड नाही.

In reply to by दिपक.कुवेत

तुमचा अभिषेक गुरुवार, 05/01/2014 - 18:25
शक्यय, दुधीशी तसा पंगा नाही कारण दुधी हलवा आवडीने खातो मी. पण त्याच दुधीला भाजी म्हणून खाणे जीवावर येते, नव्हे खातच नाही. जर सोड्यांनी त्या दुधीमधील भाजीत्व काढून टाकले तर नक्कीच डिश साफ होईल जे फिश म्हटले की होतेच. बघूया, पावसाळ्यातच आता सुकटाचा सीजन सुरू होईल, सध्या आमचा मटणाचा रतीब चालूय.

कंजूस Tue, 04/15/2014 - 18:33
पावभाजीची सुरुवात ७२ साली नुकतीच जवेरी बाजारच्या फुटपाथवर होऊ लागली होती आणि त्यात कांदा नसायचा .सर्व उकडलेल्या भाज्या 'अमूल'मध्ये तव्यावर परतून बनायच्या .हे 'लोण' लवकरच पार्ले ,माटुंगा आणि घाटकोपरला पसरले .पाच वर्षात हल्लीची पावभाजी आली .परंतु यापूर्वी इराणी हॉटेलांत शाकाहारी लोकांसाठी दुधीची रस्साभाजी पावाबरोबर द्यायचे .याचा रस्सा कलिंगडाच्या बियांच्या मगजाचा करायचे .फारच छान लागायचे .दुधी आणि भेंडी आखाती देशांत फारच प्रिय आहे .आत्मुबाबांसाठी हा दुधी रस्सा एकदा करून पाहा .

In reply to by कंजूस

प्रभाकर पेठकर Tue, 04/15/2014 - 20:28
मुंबईत सुरुवातीला 'पावभाजी' हॉटेलात आली. त्याला ते 'घोटाळा' किंवा 'घोटाळा भाजी' असे म्हणायचे. पण त्याने विशेष जम पकडला नाही. पुढे तीच भाजी फुटपाथवर हातगाडीवर आली. भल्या मोठ्या तव्यावर कांदा, टोमॅटो, फ्लॉवर असे जिन्नस मांडून हातातल्या जाड कलथ्याने तव्यावर ठाण..ठाण असा आवाज करत गिर्‍हाईकांना आकर्षित केलं जायचं. गुजराथी समाजाने ह्या भाजीला राजाश्रय दिला. तेंव्हा भाजी पूर्णपणे चेचायचे नाहीत. जरा आख्खे तुकडे असायचे. तसेच तेलातली आणि अमूल बटरमधली (पेश्शल) अशी भाजी मिळायची. नंतर भाजी पूर्ण चेचायचे सुरु झाले. आणि साधी पावभाजी आणि खडा (किंवा फ्राय भाजी) असे दोन प्रकार मिळायला लागले. फ्राय भाजी पूर्णपणे अमूल बटर मध्ये बनवतात. पाणी वापरत नाहीत. त्यामुळे ती चवीला उजवी वाटते (उष्मांक भरपूर). तेलातली भाजी नंतर मागे पडली आणि बंद झाली. आता ती भाजीही अमूल मध्येच बनवितात पण शिजविण्यासाठी पाणी वापरतात. नंतर ड्रायफ्रुट भाजी, मश्रूम भाजी, चिझ भाजी आली. बहुतेक ठिकाणी ४-५ पावभाजींच्या गाड्यांशेजारी एखादा 'मथुरा का कुल्फीवाला' असतोच. अंडाफ्राय, भेजाफ्राय, फिशफ्रायच्या गाड्या ह्या शाकाहारी गर्दीपासून दूर असतात. तिथेही 'वेगळी'च गर्दी असते. मुंबईत वाढत्या रात्रीबरोबर ह्या गाड्यांवर गर्दी वाढत जाते. तो आनंदच निराळा.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

कंजूस Wed, 04/16/2014 - 19:40
पावभाजीचा प्रवास अगदी बरोबर पेठकर काका .फावल्या वेळात एक वेगळा लेख काढाच एकदा .मी अमुलची खडाच खातो ,कांदावाली नाही .आणि दिपक एकदा दही बडीशेप वाला जो काश्मिरी /हिमाचली रस्सा करतात(राजमा वगैरेसाठी) त्याची पण एक पाकृ येऊदे .

In reply to by कंजूस

दिपक.कुवेत Wed, 04/16/2014 - 19:53
मी पण खडा पावभाजीच करतो (अजीबात पाणी न घालता; तेल+अमुल बटर अंमळ जरा जास्त घालुन) आणि तशीच आवडते देखील. कुकर मधे वाफवुन केलेली भाजी तर अजीबात आवडत नाहि. चोथट होते (हे माझं मत)

In reply to by दिपक.कुवेत

जेनी... Wed, 04/16/2014 - 20:59
दिपु काका मी वाफवुनच करते .. खडाची स्पेशल तुमचीवाली रेसीपि पण यु द्या कि ओ मला बी पाव् भाजी खौद्याकि ओ =))

मयुरा गुप्ते Tue, 04/15/2014 - 21:20
दिपक, तुमचं कन्फुजन दूर झालेलंच आहे, वरचा फोटो सुकटीचा आहे. सोडे जरा काळपट आणि लांबट असतात. सोड्याची खिचडी, सोड्याचं कालवण, दुधी सोडे,वांग सोडे, फ्लॉवर सोडे,मेथी सोडे, सोडे विथ पोहे, सोडे विथ उपमा, सुकटीचं कालवण, जवळ्याची भजी...ह्या सगळ्याची चव आवडायला नक्कीच वेळ लागतो, पण एकदा चव आणि वास ह्याची सवय्,आवड निर्माण झाली की बास रे बास. -मयुरा.

कवितानागेश Mon, 04/14/2014 - 15:01
भारी आहे पाककृती. सोडे वगरै काही खात नाही, पण त्याशिवाय वेगळी काहितरी घालून छान लागेल रस्सा मस्तच दिसतोय. बाकी सोडे घाळून साधे फोडणीचे पोहेपण करतात असं ऐकलय. एकदा प्रयोग करुन बघा आणि टाका इकडे.

पैसा Mon, 04/14/2014 - 15:05
छान वेगळीच पाकृ. पण दीपक, तू वापरलीस ती सुकी कोळंबी. सोडे म्हणतात ते जरा वेगळे दिसतात. मोठी कोळंबी अगदी साफ करून सुकवतात. ती अशी दिसते. sode (फोटो आंतरजालावरून साभार)

सौंदाळा Mon, 04/14/2014 - 15:06
वाह, दिपकभाऊ फर्मास एकदम, टिप २ प्रमाणे घरी केली जाते, अशी पण करुन बघायला हवी. पुर्वी दिघीहुन आणलेले सोडे आठवले, नुसते तोंडात टाकले तरी दिलखुष झालेला.

दिपक.कुवेत साहेब, हे सोडे नाहीत ही "करंदी सुकट" आहे. कोषांसकट सुकवलेली कोलंबी म्हणजे सुकट. कोष काढून सुकवलेला कोलंबीचा केवळ मांसल भाग म्हणजे सोडे. ही पाकृ आवडीची आहे... रस्सा हवा असल्यास दुधी भोपळा टाकल्याने कालवणाला मस्त चव व जाडसरपणा (बॉडी) येते. करंदी सुकट कांदा, लसूण, तिखट, हळद व मीठासह तव्यावर तेलात परतूनही भन्नाट लागते. बरोबर तांदळाची गरमागरम भाकरी असली तर मग क्या कहने !

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 16:48
आता सुकट आणि सोड्या मधला फरक बरोब्बर कळला. तरी पाकॄ लिहिताना एकदा मन साशंक झालच पण म्हटलं हरकत नाय....आपली जाणकार मंडळि आहेतच कि! असो. ह्या वेळि भारतातुन येताना पैसातै नी दाखवले तसे सोडे आणायचे होते पण आईपुढे काय हिम्मत झाली नाय! दुसर्‍या एका मित्राचं 'सुकट' पार्सल आणलं तर मला तंबी दिली कि पुढच्या वेळेस मी असलं काहि नेता कामा नये पन जल्ला ह्या जिभेचे चोचले काय कमी होत नाय :D

In reply to by दिपक.कुवेत

करंदीपेक्षा निम्म्या आकाराच्या कोलंबी वाळवून "जवळा सुकट" बनवतात. तिचीही एका वेगळी फक्कड चव आणि टेक्स्चर असते. भाताबरोबर तिचे कालवण किंवा तांदळाच्या भाकरीबरोबर करंदीसारखीच तव्यावर परतलेली जवळा सुकट आणि पोह्यांचा तळलेला पापड... म्हणजे वॉव ! सोडे खरेदी करताना नीट पाहून घ्या. चांगल्या प्रतीचे "खरे" सोडे बर्‍यापैकी महाग असल्याने माश्यांचे (विशेषतः रावसाचे) सोड्यांच्या आकाराचे तुकडे वाळवून अनभिज्ञ ग्राहकाला ते (बनावट) सोडे म्हणून विकले जातात. खरेदी करताना जरादेखील कुजकट वास असलेले सोडे घेउ नका. ते उतरलेल्या (बहुदा न विकल्या गेल्याने शिल्लक उरलेल्या, शिळ्या) कोलंबीपासून बनवलेले सोडे असतात. ते चवदार लागत नाहीत.

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 18:19
हा "जवळा सुकट" हा प्रकार खाल्ला आहे. भरपुर कांदा घालुन तर अजुनच टेस्टी लागतो विशेषत: तांदळाच्या भाकरीबरोबर!

In reply to by पिंगू

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 19:24
उरणला ताजा माल मिळतोच रे पण ओपनली घरी (उरणच्या) आणुन करता येत नाहि म्हणुन ईथे जे काय ओलं/सुखं मिळत त्यावर कशीतरी गुजराण करतो बिचारा!

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

@यकदा खाल्लं की जिभेची सवय सुटत नाय, बुवा. >>> अस्सं म्हनताव व्हय..मंग दोनशे टक्के भारी असणार!

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 17:54
अन्नाला नावं ठेवु नये. ईईईईई तर मुळ्ळिच म्हणु नये....त्यातल्या त्यात सोडे, सुकटाला तर नाहिच नाहि! एक्कासाहेब म्हणत्यात त्या प्रमाणे जल्ला एकदा चटक लागली कि सुटता सुटत नाय!

In reply to by शुचि

प्यारे१ Mon, 04/14/2014 - 19:21
:) कुठे शाकाहार मांसाहाराच्या मागे लाग ते शुचि मामी. खा की तुला जे आवडतं ते. आमी का नाय म्हनलंय काय बिल फाडा आपलं भरायला! ;)

In reply to by प्यारे१

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 19:21
अगदि हाच विचार कधी कधी प्रबळ होतो पण डिश समोर आली कि (त्यातल्या त्यात मासे) जल बिन मछली अशीच हालत होते. बघु कधी सुटतय ते! निग्रहि (होउ घातलेला)

In reply to by दिपक.कुवेत

शुचि Mon, 04/14/2014 - 19:31
हाहाहा अहो कुवेत साहेब, "तळ्यात की मळ्यात अशा गिल्ट रिडन कालावधीत" मी माझ्या सिंधी मैत्रिणीला विचारले होते - तिचे उत्तर हे होते - "त्या जीवांना मारुन आपण त्यांची एकप्रकारे त्या योनीतून मुक्तताच करत असतो" :D __________ कालच एकवीरा देवीचे (रेणुका) परशुराम्कृत स्तोत्र वाचत होते. त्यातील मांसाचा उल्लेख वाचून मी अगदी निश्चिंत झाले ;) - कालरात्रि महारात्रि मद्यमांसशिवप्रिये | भक्तानां श्रीपदे देवि लोकत्रयविमोहिनि ||१७||

In reply to by प्यारे१

दिपक.कुवेत Mon, 04/14/2014 - 19:42
का उगाच मामीचं डोस्क खातोयस. तु आपली नुसती दुधी घालुन वरील पाकृ कर....चल तुझ्या करीता खास पुढली पाकॄ दुधीचीच पण अस्सल शाकाहारी आणतो मग तर झालं?

In reply to by दिपक.कुवेत

शुचि Mon, 04/14/2014 - 19:45
दुधी सर्वात "सात्विक" भाजी असते असे लहानपणी ऐकलेले. अल्कलाइन असेल म्हणून असेल. दुधीही आवडते. खरं तर खाण्यात सगळं आवडतं. ह्म्म - बीफ विशेष आवडले नाही. वातड असते. असो.

कपिलमुनी Mon, 04/14/2014 - 19:19
मस्तच डिश .. सोडे घालून केलेली सारस्वती खिचडी आठवली ... कुणाकडे आहे का पा़कृ ??

कंजूस Mon, 04/14/2014 - 20:42
हा लेख /पाकू सोडून "मराठी व्याकरणातील चुका ईत्यादि गहन विषयाकडे वळणार होतो पण दिपकचे नाव वाचून उघडला . आत्मुबुवांच्या प्रतिसादांवरून एक मजेदार घटना आठवली . आमचे अय्यर मित्र कंपनीच्या कैंटिनमध्ये राजमा उसळ असली की उसळ भात आवडीने चापत असत .एकदा एकटेच गेले आणि सांगत आले की "टुडेज राजमा सिम्पली वंडरफुल "आजची उसळ अप्रतिम होती .नंतर जेवायला गेलेल्यांनी सांगितले की अय्यरने चुकुन सोड्यांची उसळ मिटक्या मारत राजमा समजून खाल्ली होती . त्यादिवशी संध्याकाळी अय्यरने "परफॉमड स्पेशल पुजा अव विनायका ". आत्मुबाबा सोडा तुमचा हट्ट आणि चला कुवेतला .

In reply to by कंजूस

दिपक.कुवेत Tue, 04/15/2014 - 15:02
त्या अय्यरची आठवुन आठवुन काय स्थीती झाली असेल ह्याची कल्पना करवत नाहि!!! आयुष्यात पुन्हा त्यानी राजम्याला हात म्हणुन लावला नसेल!

प्रभाकर पेठकर Mon, 04/14/2014 - 20:46
दिपक आत्ताच येताना भरपूर सोडे, करंदी आणि जवळा आणले आहेत. आमच्या घरीही चालत नाही. पण माझा भाचा खाणारा आहे. त्याच्या घरी ठेवतो. प्रत्यक्ष विमानतळावर निघण्याआधी तो आणून देतो आणि सर्व 'माल' सुखरूप मस्कतला पोहोचतो. इथे २-४ मित्रांकडे पण द्यायचे असल्याने जवळ जवळ अडीच-तिन हजाराचा माल असतो. तुझ्या पाककृतीत दाखवलेली करंदी आहे हे पैसा आणि इतरांच्या प्रतिसादातून तुला समजले आहेच. मला करंदी अशीच सुंदर मिळाली. एकसारखा सोनेरी रंग आणि कुरकुरीत. जवळाही भन्नाट आहे. सोडे आणि करंदीची भरलेली वांगी आणि खिचडी भन्नाट होते. जवळा किंचित भाजून नंतर कांद्यावर परतून त्यात तिखट मिठ आणि आमसुलं टाकून जरा पाणी घालून वाफवायचं आणि शिजल्यावर (लगेच शिजतं) पाणी आटवून टाकायचं. कधी ताजे मासे नाही मिळाले तर असे सुकट कामी येते. शुचि, >>>>त्या जीवांना मारुन आपण त्यांची एकप्रकारे त्या योनीतून मुक्तताच करत असतो. मी कधीच प्राण्यांना मारत नाही. दुसर्‍यांना मारायला सांगतही नाही. पण त्यांनी आधीच मारलेले असतात. त्या बिचार्‍या प्राण्यांचा जीव आधीच गेलेला असतो त्यांना असेच फेकून देण्याऐवजी त्यांचे बलीदान सार्थकी लावण्याचा प्रयत्न मी करतो. त्यांच्या सुंदर सुंदर पाककृती बनवून मित्र मंडळींना खूश करतो त्यांच्या आयुष्यात आनंद निर्माण करतो आणि त्यांचा शुभआशिष त्या प्राण्यांना मिळवून देतो. असो. गंमतीचा भाग सोडता हे निसर्गचक्र आहे. अपराधी वाटून घ्यायचे कारण नाही.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

दिपक.कुवेत Tue, 04/15/2014 - 15:05
"दिपक आत्ताच येताना भरपूर सोडे, करंदी आणि जवळा आणले आहेत" वाचुनच सुकट झालो. आता येतोच एकदा....होउन जौ दे बकार्डि विथ सुकट्/सोडे रस्सा.

मुक्त विहारि Mon, 04/14/2014 - 21:22
बादवे, मंगफच्या सुलतान मार्केट मध्ये सुकट मिळते. आणि तिथे न मिळाल्यास, फाईलच्या लुलु सेंटरला हमखास मिळेल. ताजी मासळी हवी असेल तर शुक्रवारी फाईलच्या मच्छी मार्केटला जरूर भेट दे. ३ ते ४ दिनारमध्ये भरपूर कोलंबी मिळते.कुवैतला असतांना, आमच्या ग्रूपचा दर शुक्रवारचा बेत हाच असायचा.इतर लोक बिर्याणी नामक काहीतरी खात असतांना आपण कोलंबी-भात खाणे म्हणजे पर्वणीच असायची. (च्यामारी, आता यांबूच्या मच्छी मार्केटला भेट द्यावी लागणार.) (मत्स्यप्रेमी) मुवि.

In reply to by मुक्त विहारि

दिपक.कुवेत Tue, 04/15/2014 - 15:09
मंगफला सुकट मिळते हे माहित नव्हते. आता एखाद्या शुक्रवारी जाईन तिथे. ताज्या मासळिसाठि मात्र फाईलपेक्षा मी सीटि (बुढ्ढी मार्केट) किंवा शर्क मधे जातो. दोन्हि ठिकाणी छान मिळते आणि जवळहि आहे शीवाय ऑफिसच्या वाटेवर.

भाते Mon, 04/14/2014 - 22:20
रस्श्याचा फोटो मस्तच आहे. भल्या माणसा, काय मिळालं रे तुला सोमवारी असली पाकृ टाकुन? हे वाचुन झाल्यावर दुपारी हापिसात बसुन काम कसं करायचं आम्ही? त्यामुळे दुपारी धागा न उघडता आत्ता जेवण झाल्यावर उघडला. विकांताला देत जा ना पाकृ!

तुमचा अभिषेक Tue, 04/15/2014 - 14:44
एक पदार्थ आवडीचा आणि एक पदार्थ नावडीचा. वेचून वेचून खावे लागेल हे. अर्थात वेचून खायचा पदार्थ सोडेच हं, नाहीतर कोणाला दुधी वाटेल. बाकी आमच्याकडे वांग्यामध्ये सोडे टाकले जातात. त्यातही वांगे माझ्या नावडीचेच, पण चटणीला जी काही चव येते तिला तोड नाही.

In reply to by दिपक.कुवेत

तुमचा अभिषेक गुरुवार, 05/01/2014 - 18:25
शक्यय, दुधीशी तसा पंगा नाही कारण दुधी हलवा आवडीने खातो मी. पण त्याच दुधीला भाजी म्हणून खाणे जीवावर येते, नव्हे खातच नाही. जर सोड्यांनी त्या दुधीमधील भाजीत्व काढून टाकले तर नक्कीच डिश साफ होईल जे फिश म्हटले की होतेच. बघूया, पावसाळ्यातच आता सुकटाचा सीजन सुरू होईल, सध्या आमचा मटणाचा रतीब चालूय.

कंजूस Tue, 04/15/2014 - 18:33
पावभाजीची सुरुवात ७२ साली नुकतीच जवेरी बाजारच्या फुटपाथवर होऊ लागली होती आणि त्यात कांदा नसायचा .सर्व उकडलेल्या भाज्या 'अमूल'मध्ये तव्यावर परतून बनायच्या .हे 'लोण' लवकरच पार्ले ,माटुंगा आणि घाटकोपरला पसरले .पाच वर्षात हल्लीची पावभाजी आली .परंतु यापूर्वी इराणी हॉटेलांत शाकाहारी लोकांसाठी दुधीची रस्साभाजी पावाबरोबर द्यायचे .याचा रस्सा कलिंगडाच्या बियांच्या मगजाचा करायचे .फारच छान लागायचे .दुधी आणि भेंडी आखाती देशांत फारच प्रिय आहे .आत्मुबाबांसाठी हा दुधी रस्सा एकदा करून पाहा .

In reply to by कंजूस

प्रभाकर पेठकर Tue, 04/15/2014 - 20:28
मुंबईत सुरुवातीला 'पावभाजी' हॉटेलात आली. त्याला ते 'घोटाळा' किंवा 'घोटाळा भाजी' असे म्हणायचे. पण त्याने विशेष जम पकडला नाही. पुढे तीच भाजी फुटपाथवर हातगाडीवर आली. भल्या मोठ्या तव्यावर कांदा, टोमॅटो, फ्लॉवर असे जिन्नस मांडून हातातल्या जाड कलथ्याने तव्यावर ठाण..ठाण असा आवाज करत गिर्‍हाईकांना आकर्षित केलं जायचं. गुजराथी समाजाने ह्या भाजीला राजाश्रय दिला. तेंव्हा भाजी पूर्णपणे चेचायचे नाहीत. जरा आख्खे तुकडे असायचे. तसेच तेलातली आणि अमूल बटरमधली (पेश्शल) अशी भाजी मिळायची. नंतर भाजी पूर्ण चेचायचे सुरु झाले. आणि साधी पावभाजी आणि खडा (किंवा फ्राय भाजी) असे दोन प्रकार मिळायला लागले. फ्राय भाजी पूर्णपणे अमूल बटर मध्ये बनवतात. पाणी वापरत नाहीत. त्यामुळे ती चवीला उजवी वाटते (उष्मांक भरपूर). तेलातली भाजी नंतर मागे पडली आणि बंद झाली. आता ती भाजीही अमूल मध्येच बनवितात पण शिजविण्यासाठी पाणी वापरतात. नंतर ड्रायफ्रुट भाजी, मश्रूम भाजी, चिझ भाजी आली. बहुतेक ठिकाणी ४-५ पावभाजींच्या गाड्यांशेजारी एखादा 'मथुरा का कुल्फीवाला' असतोच. अंडाफ्राय, भेजाफ्राय, फिशफ्रायच्या गाड्या ह्या शाकाहारी गर्दीपासून दूर असतात. तिथेही 'वेगळी'च गर्दी असते. मुंबईत वाढत्या रात्रीबरोबर ह्या गाड्यांवर गर्दी वाढत जाते. तो आनंदच निराळा.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

कंजूस Wed, 04/16/2014 - 19:40
पावभाजीचा प्रवास अगदी बरोबर पेठकर काका .फावल्या वेळात एक वेगळा लेख काढाच एकदा .मी अमुलची खडाच खातो ,कांदावाली नाही .आणि दिपक एकदा दही बडीशेप वाला जो काश्मिरी /हिमाचली रस्सा करतात(राजमा वगैरेसाठी) त्याची पण एक पाकृ येऊदे .

In reply to by कंजूस

दिपक.कुवेत Wed, 04/16/2014 - 19:53
मी पण खडा पावभाजीच करतो (अजीबात पाणी न घालता; तेल+अमुल बटर अंमळ जरा जास्त घालुन) आणि तशीच आवडते देखील. कुकर मधे वाफवुन केलेली भाजी तर अजीबात आवडत नाहि. चोथट होते (हे माझं मत)

In reply to by दिपक.कुवेत

जेनी... Wed, 04/16/2014 - 20:59
दिपु काका मी वाफवुनच करते .. खडाची स्पेशल तुमचीवाली रेसीपि पण यु द्या कि ओ मला बी पाव् भाजी खौद्याकि ओ =))

मयुरा गुप्ते Tue, 04/15/2014 - 21:20
दिपक, तुमचं कन्फुजन दूर झालेलंच आहे, वरचा फोटो सुकटीचा आहे. सोडे जरा काळपट आणि लांबट असतात. सोड्याची खिचडी, सोड्याचं कालवण, दुधी सोडे,वांग सोडे, फ्लॉवर सोडे,मेथी सोडे, सोडे विथ पोहे, सोडे विथ उपमा, सुकटीचं कालवण, जवळ्याची भजी...ह्या सगळ्याची चव आवडायला नक्कीच वेळ लागतो, पण एकदा चव आणि वास ह्याची सवय्,आवड निर्माण झाली की बास रे बास. -मयुरा.
सोडे (ड्राय प्रॉन्स): Sode रस्सा: Rassa साहित्यः १. दुधी - १/२ कि. २. सोडे - १ वाटि ३. कांदा उभा चीरुन - १ मध्यम ४. ओलं खोबरं - १/२ वाटि ५. लसुण पाकळ्या - ४ ६. आख्खे धणे - १ चमचा ७. जीरं - १/२ चमचा ८. सुख्या लाल मिरच्या - २ ९. हळद - १/२ चमचा १०. मसाला - २ चमचे (टिप नं १ बघा) ११. तेल १२.

एस्केप फ्रॉम डाऊन अंडर - ३

स्पार्टाकस ·
लेखनविषय:
टँगमधून निघालेला शेवटचा चोवीसावा टॉर्पेडॉ परत फिरला होता आणि आता भस्मासुराप्रमाणे टँगच्याच दिशेने झेपावत होता ! काहीतरी भयानक घोटाळा झाला होता. टॉर्पेडोचं रडार जाम झालं असावं किंवा त्याच्या दिशादर्शक यंत्रणेत असलेला गायरोस्कोप बिघडला असावा. काहीही असलं तरी त्याच्या तडाख्यातून पाणबुडी वाचवणं हे आद्य कर्तव्य होतं ! " इमर्जन्सी स्पीड !" ओ'केनने आज्ञा सोडली, " ऑल अहेड इमर्जन्सी ! राईट फुल रडार ! पाणबुडी वळवा ! पूर्ण वळवा !" इंजीनरुम मध्ये चीफ इलेक्ट्रीशियन जेम्स कल्प पाणबुडी वळ्वण्यासाठी लागणारी आवश्यक विद्युत शक्ती पुरवण्याचा आकांती प्रयत्न करु लागला !

डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर

सचिन७३८ ·

अर्धवटराव Mon, 04/14/2014 - 09:46
सर्वार्थाने महामानव हि पदवी भुषविणार्‍या बाबासाहेबांना सादर प्रणाम.

आयुर्हित Mon, 04/14/2014 - 10:09
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर हे दूरदृष्टीअसलेले नेते होते. त्यांची "आधी केले मग सांगितले" या न्यायाने सर्व नागरिकांना "शिका, संघटीत व्हा, संघर्ष करा" हि शिकवण आजही महत्त्वाची ठरते. अशा या दूरदृष्टीअसलेल्या नेत्याला माझा प्रणाम.

शशिकांत ओक Tue, 04/15/2014 - 01:09
राय साहेब पूरमचंद यांच्या कर्तृत्वाची दाद... एकदा ताजमहालाच्या दुरूस्तीचे जे काम तेंव्हाच्या विदेशी लोकांना जमेना, ते डॉ आंबेडकरांच्या पुढाकारामुळे तेथील एका पुरनचंद नामक सामान्य कारागिराकडून करवून घेतले गेले. सुयोग्य वेळी बाबासाहेबांनी त्यांना रायसाहेब या पदवीचा मान देऊन गौरव केला.

अर्धवटराव Mon, 04/14/2014 - 09:46
सर्वार्थाने महामानव हि पदवी भुषविणार्‍या बाबासाहेबांना सादर प्रणाम.

आयुर्हित Mon, 04/14/2014 - 10:09
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर हे दूरदृष्टीअसलेले नेते होते. त्यांची "आधी केले मग सांगितले" या न्यायाने सर्व नागरिकांना "शिका, संघटीत व्हा, संघर्ष करा" हि शिकवण आजही महत्त्वाची ठरते. अशा या दूरदृष्टीअसलेल्या नेत्याला माझा प्रणाम.

शशिकांत ओक Tue, 04/15/2014 - 01:09
राय साहेब पूरमचंद यांच्या कर्तृत्वाची दाद... एकदा ताजमहालाच्या दुरूस्तीचे जे काम तेंव्हाच्या विदेशी लोकांना जमेना, ते डॉ आंबेडकरांच्या पुढाकारामुळे तेथील एका पुरनचंद नामक सामान्य कारागिराकडून करवून घेतले गेले. सुयोग्य वेळी बाबासाहेबांनी त्यांना रायसाहेब या पदवीचा मान देऊन गौरव केला.
भारतीय घटनेचे शिल्पकार, भारतरत्न डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांची आज जयंती. त्यांना विनम्र अभिवादन आणि कोटी-कोटी प्रणाम. जय भीम !!! उध्दरली कोटी कुळे । भीमा तुझ्या जन्मामुळे ।। Babasaheb