मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

फ्रायडे टाईमपास

मुक्तसुनीत ·

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

प्रियाली 03/09/2011 - 00:09
अगदी अगदी! मिपावर स्वरचित साहित्यच प्रकाशित करता येते असे मला वाटत होते. ;) हे तर चक्क ढापलेले आहे पण सु. ने. लागे यांची तक्रार येत नाही तोपर्यंत चालू द्या! ;)

In reply to by क्रेमर

श्रावण मोडक 03/09/2011 - 01:10
कवितेचे शीर्षक यासंदर्भात बोलके आहे. हा फ्रायडे टाईमपास आहे. त्यानुसार कवितेचा आरंभ दमदार, पुढं मध्य लय, मग डळमळ, आणि शेवटाकडं कलाटणी अशा अंगानं ही रचना होत गेली आहे असं दिसतं. वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही. ;) आणि या प्रक्रियेत पुढे ती कविता मनातले सत्यही व्यक्त करत जाते, हे नोंद घेण्याजोगे आहे. ;)

In reply to by श्रावण मोडक

अनामिक 03/09/2011 - 01:17
वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही. असेल असेल... वास्तववादी असल्याने एका पेग नंतर पहिलं कडवं ते ४थ्या पेग नंतर चौथं कडवं प्रसवलं गेलं असल्याची शक्यताही नाकारता येत नाही! बाकी टिपी कविता आवडली हो मुसुशेठ!

In reply to by श्रावण मोडक

कवितेचे शीर्षक यासंदर्भात बोलके आहे. हा फ्रायडे टाईमपास आहे. त्यानुसार कवितेचा आरंभ दमदार, पुढं मध्य लय, मग डळमळ, आणि शेवटाकडं कलाटणी अशा अंगानं ही रचना होत गेली आहे असं दिसतं. वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही
अर्रेच्या ! मग खरेतर 'बुधवार टाईमपास' असे नाव नको होते का ?

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

श्रावण मोडक 03/09/2011 - 18:51
ही कविता एनाराय मंडळींची (आपले देशी आयटीवाले त्यातच मोडतात म्हणा) आहे. त्यामुळं बुधवार नाही. कॉल असतो त्यादिवशी. इश्यू असतात. फ्रायडेला हे काही नसतं. म्हणून फ्रायडे टाईमपास आहे हा. ;)

शेवटच्या कडव्यापरर्यंत सर्व रस अर्थव्यवहारापासुन, वीररस,अद्भुतरस,रौद्ररस,शांतरस झिरपले आहेत. //चानदन्या झुकल्य जराश्या आता न मी बन्दा कुनाचा मज मोकल्या दाही दिशा// ह्या वाक्यांनी तर ड्वाले पाणावले... शुक्रवार आणि मोठ्या विकांताच्या शुभेच्छा मुसुशेठ!

धनंजय 03/09/2011 - 02:49
तेवढ्यामुळे "मोकलाया दाहि दिश्या" कविता डोळ्याखालून गेली... (आजवर "मोकलाया दाही दिशा" ही प्रमाण-मराठीतच लिहिलेल्या कुठल्याशा प्रसिद्ध कवितेतली ओळ असावी असा माझा समज होता. आज शोधून संदर्भ सापडला, आणि समज सुधारून घेतला.)

सन्जोप राव 03/09/2011 - 07:49
टाईमपास आवडला. एरवी कपाळावर काही विचारी सुरकुत्या टाकून गंभीरपणे लिखाण करणार्‍या मुक्तसुनीतांनी शुक्रवारी रात्री केलेले हे लिखाण वाचून एखादा साधू हळूच चॉकलेट खाताना पकडला जावा तसे वाटले. (उपमा अर्थातच ढापलेल्या आहेत!)

चतुरंग 03/09/2011 - 16:41
लांब विकांताच्या सुरुवातीला अनेक कविगणांच्या काव्यसुमनांचा संमिश्र साक्षात्कार व्हावा यात नवल ते काय? ह्या कवितेचे नाव 'ढापलेली अक्षरे' असे ठेवावे का? -रंगा

ही कविता पाहून आयकिआने प्रसिद्ध केलेल्या मोड्यूलर फर्निचरची आठवण झाली. शंभरेक कविता घेतल्या तर त्यांच्या ओळींच्या परम्युटेशन-कॉंबिनेशननी किमान दोनतीन कोटी कविता करता याव्यात असा आमचा प्राथमिक अंदाज आहे. आमच्या कवितकसाठी मॉड्यूलर कविता तयार करण्याचं मोड्यूल लिहणार का? राजेश

कधीकधी तुमच्यातच पाहतो मी कुणाच्या खांद्यावर कुणाचे ओझे तरी कसे फुलतात ('संग्रहणी'य) गुलाब हे ताजे न-अवांतरः 'औषधोपचार', 'नृत्य' किंवा 'गुंतवणूक' म्हटलेत ते बरे झाले, पण फलज्योतिष किंवा कृष्णमूर्ती या क्याटेगरीत घातल्याबद्दल कुणीतरी तुमची तक्रार संपादकमंडळाकडे करण्याची शक्यता नाकारता येत नाही.

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

प्रियाली 03/09/2011 - 00:09
अगदी अगदी! मिपावर स्वरचित साहित्यच प्रकाशित करता येते असे मला वाटत होते. ;) हे तर चक्क ढापलेले आहे पण सु. ने. लागे यांची तक्रार येत नाही तोपर्यंत चालू द्या! ;)

In reply to by क्रेमर

श्रावण मोडक 03/09/2011 - 01:10
कवितेचे शीर्षक यासंदर्भात बोलके आहे. हा फ्रायडे टाईमपास आहे. त्यानुसार कवितेचा आरंभ दमदार, पुढं मध्य लय, मग डळमळ, आणि शेवटाकडं कलाटणी अशा अंगानं ही रचना होत गेली आहे असं दिसतं. वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही. ;) आणि या प्रक्रियेत पुढे ती कविता मनातले सत्यही व्यक्त करत जाते, हे नोंद घेण्याजोगे आहे. ;)

In reply to by श्रावण मोडक

अनामिक 03/09/2011 - 01:17
वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही. असेल असेल... वास्तववादी असल्याने एका पेग नंतर पहिलं कडवं ते ४थ्या पेग नंतर चौथं कडवं प्रसवलं गेलं असल्याची शक्यताही नाकारता येत नाही! बाकी टिपी कविता आवडली हो मुसुशेठ!

In reply to by श्रावण मोडक

कवितेचे शीर्षक यासंदर्भात बोलके आहे. हा फ्रायडे टाईमपास आहे. त्यानुसार कवितेचा आरंभ दमदार, पुढं मध्य लय, मग डळमळ, आणि शेवटाकडं कलाटणी अशा अंगानं ही रचना होत गेली आहे असं दिसतं. वास्तववादी काव्याचा हा एक नमुना मानावयास हरकत नाही
अर्रेच्या ! मग खरेतर 'बुधवार टाईमपास' असे नाव नको होते का ?

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

श्रावण मोडक 03/09/2011 - 18:51
ही कविता एनाराय मंडळींची (आपले देशी आयटीवाले त्यातच मोडतात म्हणा) आहे. त्यामुळं बुधवार नाही. कॉल असतो त्यादिवशी. इश्यू असतात. फ्रायडेला हे काही नसतं. म्हणून फ्रायडे टाईमपास आहे हा. ;)

शेवटच्या कडव्यापरर्यंत सर्व रस अर्थव्यवहारापासुन, वीररस,अद्भुतरस,रौद्ररस,शांतरस झिरपले आहेत. //चानदन्या झुकल्य जराश्या आता न मी बन्दा कुनाचा मज मोकल्या दाही दिशा// ह्या वाक्यांनी तर ड्वाले पाणावले... शुक्रवार आणि मोठ्या विकांताच्या शुभेच्छा मुसुशेठ!

धनंजय 03/09/2011 - 02:49
तेवढ्यामुळे "मोकलाया दाहि दिश्या" कविता डोळ्याखालून गेली... (आजवर "मोकलाया दाही दिशा" ही प्रमाण-मराठीतच लिहिलेल्या कुठल्याशा प्रसिद्ध कवितेतली ओळ असावी असा माझा समज होता. आज शोधून संदर्भ सापडला, आणि समज सुधारून घेतला.)

सन्जोप राव 03/09/2011 - 07:49
टाईमपास आवडला. एरवी कपाळावर काही विचारी सुरकुत्या टाकून गंभीरपणे लिखाण करणार्‍या मुक्तसुनीतांनी शुक्रवारी रात्री केलेले हे लिखाण वाचून एखादा साधू हळूच चॉकलेट खाताना पकडला जावा तसे वाटले. (उपमा अर्थातच ढापलेल्या आहेत!)

चतुरंग 03/09/2011 - 16:41
लांब विकांताच्या सुरुवातीला अनेक कविगणांच्या काव्यसुमनांचा संमिश्र साक्षात्कार व्हावा यात नवल ते काय? ह्या कवितेचे नाव 'ढापलेली अक्षरे' असे ठेवावे का? -रंगा

ही कविता पाहून आयकिआने प्रसिद्ध केलेल्या मोड्यूलर फर्निचरची आठवण झाली. शंभरेक कविता घेतल्या तर त्यांच्या ओळींच्या परम्युटेशन-कॉंबिनेशननी किमान दोनतीन कोटी कविता करता याव्यात असा आमचा प्राथमिक अंदाज आहे. आमच्या कवितकसाठी मॉड्यूलर कविता तयार करण्याचं मोड्यूल लिहणार का? राजेश

कधीकधी तुमच्यातच पाहतो मी कुणाच्या खांद्यावर कुणाचे ओझे तरी कसे फुलतात ('संग्रहणी'य) गुलाब हे ताजे न-अवांतरः 'औषधोपचार', 'नृत्य' किंवा 'गुंतवणूक' म्हटलेत ते बरे झाले, पण फलज्योतिष किंवा कृष्णमूर्ती या क्याटेगरीत घातल्याबद्दल कुणीतरी तुमची तक्रार संपादकमंडळाकडे करण्याची शक्यता नाकारता येत नाही.
कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी एक बेहद्द नाममात्र घोडा पाठीवरती जीन मखमली पायी रुपेरी तोडा म्हणे कुणासाठी, कुणासाठी, कशासाठी, कुठवर इमानाने जन्मभर रेटायचा ऐसा गाडा ? कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी भव्य हिमालय तुमचा अमुचा ज्याच्या छातीचा फोडुनिया कोट , गुलाम केले गेले जयाने लोक तीस कोट. बोलेना तो खळ मैंद म्हणती बळकट धश्चोट कर्मठ जो प्राणी तो पोंचट. कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी गणपत वाणी बिडी पिताना चावायाचा जो नुसतिच काडी नाही खर्चिली कवडी दमडी नाहि वेचिला दाम श्रीराम जयराम जयजय राम. कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी षंढ सारी लेकरे लेकरे उदंड जाली अरुण उगवला पहाट झाली झाले मोकळे आकाश आकाश झाले थेन्गने अन चानदन्या झ

आमची बी एक

मुक्तसुनीत ·

आमच्या पाशवीपणाची दखल घेण्याबद्दल मी श्रीयुत ले. की. बोले यांची फार्फार आभारी आहे. आडात नसले तरी पोहोर्‍यात आले आहे ... हलकटपण कविता आहे म्हणून दिती म्हणण्याबद्दल क्षमा केली आहे.

एवढे सगळे विषय निवडूनही 'विडंबनाचं विडंबन' हा विषय मिळाला नाही! अभिजात काव्याला, त्यातल्या तरल संकल्पनांना असं शब्दांमध्ये पकडणं कठीण असतं. पण पुन्हा विषयोंका इल्जाम का द्यावा म्हणतो मी? कविता आवडली. दिती यांनी खेळकरपणेच घेतली आहे हे बघून बरं वाटलं.

शहराजाद 18/08/2011 - 06:58
श्रीयुत ले.की. बोले
हे तर खासच. जाता जाता, लेखक, कीस्कू बरं बोले?

श्रावण मोडक 18/08/2011 - 10:41
दोष कोणा काय देऊ, आदिती तू सांग ना र ला र नि ट ला ट गं , हा तुझा ठरला गुन्हा काव्य ना उरला खकाणा, हेच आता मान्य कर कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर
हाहाहाहा... हे 'लेकी बोले' आहे होय! बरं. :)

In reply to by श्रावण मोडक

सुवर्णमयी 18/08/2011 - 16:50
विडंबनाचा विजय असो.. आवडले. मी आज मिपावर कविता लिहावी असे ठरवत होते.. घाबरून बेत रद्द करते आहे. विडंबन नको रे बाबा... (नेमकी सून कोण ? तापलेल्या विडंबनाच्या तव्यावर उगाच कविता ठेवणे म्हणजे..)

In reply to by सुवर्णमयी

श्रावण मोडक 18/08/2011 - 17:34
नेमकी सून कोण ?
छ्या... तुम्हाला सगळं उलगडूनच सांगायचं का? हे पहा - दोष कोणा काय देऊ, सुवर्णमयी तू सांग ना र ला र नि ट ला ट, हा तुझा गं ठरला गुन्हा काव्य ना उरला खकाणा, हेच आता मान्य कर कुंथताति अक्षरे गे सुवर्णमयी तू बास कर ;) थोडा बदल केला आहे. सांभाळून घ्या. वृत्त, मात्रा चुकलं असावंच. :)

श्री. मु. क्त. सुनीत यांनी श्री. ले. की. बोले यांची ही नितांत सुंदर कविता येथे देऊन आम्हा रसिकांवर खूपच मोठे उपकार केले आहेत. त्यांनी केलेल्या या साहित्यसेवेबद्दल आम्ही कातड्याचे जोडे करून त्यांना देण्याच्या विचारात आहोत पण जन्मजात कातडीबचाऊ धोरण अंगवळणी पडले असल्याने असले काही प्रत्यक्षात करण्याच्या भानगडीत पडलो नाही. असो. आता तरी आदिती यांनी "भीक नको, काव्य आवर" (हे अर्थ आवर सारखे काही नसावे अशी अपेक्षा) या ओळी मनावर घ्याव्यात अशी मी समस्त वाकडेवाडी बु|| सर्वकला रसिक मंडळाच्या वतीने त्यांना नम्र विनंती करतो. जय हींद जय म्हाराट्र!

प्रियाली 18/08/2011 - 14:58
वेड होते त्या मिपाला, मांडिशी तू भोंडला वेड 'तात्या'ला तुझे जो, कायमीचा झोपला यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर..
हे कडवे इथे तय्यार आहे हे वाचलेच नव्हते. ;)

सहज 18/08/2011 - 16:30
(थंड झाले खाकरे गं) Submitted by ३_१४ विक्षिप्त अदिती on Thu, 18/08/2011 - 01:53 (आमची बी एक ) Submitted by मुक्तसुनीत on Thu, 18/08/2011 - 01:55 ह्या वर्षीच्या जागतीक मराठी मॅगी नूडल काव्यपुरस्कारासाठी नाव सुचवतो!! :P

यकु 18/08/2011 - 19:52
01:53 01:55 विडंबनाचा वेग सहजरावांमुळे लक्षात आला. विडंबकांना _____/\०_ _____/\०_ _____/\०_ _____/\०_ अवांतरः कावळे उडाले स्वामी चे मावळे बुडाले कामी विडंबन आले होते.. त्याचे सोवळे उडाले मामी असे विडंबन करणार होतो.. पण हात आखडता घेतला कारण विडंबनाचा पुन्हा एखादा चौकार उडाला असता.

In reply to by यकु

हात सैल सोडा...आणी लवकर लीहा...आमच्या मनात आता उत्कंठा लागून राहिलीये...कसली कडक सिक्सर पडलीये पहिल्याच वाक्यात...ह्हा ह्हा ह्हा :bigsmile:

मनोरंजक कविता! (अर्थात 'मोकलाया दाही दिशा' या कवितेखालोखाल!! तशी कविता शतका-शतकातून एकदाच होते!!!:)) परंतु 'भाडखाऊ' वगैरे लडिवाळ लेणी वापरता न येणं हे श्री. ले. की. बोले (च्यायचं प्रतिगामी मेणबत्तीजाळू मध्यमवर्गीय!!!!:() यांचं अपयश!! पुशिशु!! (पुढील शिव्यांसाठी शुभेच्छा!!) :)

आमच्या पाशवीपणाची दखल घेण्याबद्दल मी श्रीयुत ले. की. बोले यांची फार्फार आभारी आहे. आडात नसले तरी पोहोर्‍यात आले आहे ... हलकटपण कविता आहे म्हणून दिती म्हणण्याबद्दल क्षमा केली आहे.

एवढे सगळे विषय निवडूनही 'विडंबनाचं विडंबन' हा विषय मिळाला नाही! अभिजात काव्याला, त्यातल्या तरल संकल्पनांना असं शब्दांमध्ये पकडणं कठीण असतं. पण पुन्हा विषयोंका इल्जाम का द्यावा म्हणतो मी? कविता आवडली. दिती यांनी खेळकरपणेच घेतली आहे हे बघून बरं वाटलं.

शहराजाद 18/08/2011 - 06:58
श्रीयुत ले.की. बोले
हे तर खासच. जाता जाता, लेखक, कीस्कू बरं बोले?

श्रावण मोडक 18/08/2011 - 10:41
दोष कोणा काय देऊ, आदिती तू सांग ना र ला र नि ट ला ट गं , हा तुझा ठरला गुन्हा काव्य ना उरला खकाणा, हेच आता मान्य कर कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर
हाहाहाहा... हे 'लेकी बोले' आहे होय! बरं. :)

In reply to by श्रावण मोडक

सुवर्णमयी 18/08/2011 - 16:50
विडंबनाचा विजय असो.. आवडले. मी आज मिपावर कविता लिहावी असे ठरवत होते.. घाबरून बेत रद्द करते आहे. विडंबन नको रे बाबा... (नेमकी सून कोण ? तापलेल्या विडंबनाच्या तव्यावर उगाच कविता ठेवणे म्हणजे..)

In reply to by सुवर्णमयी

श्रावण मोडक 18/08/2011 - 17:34
नेमकी सून कोण ?
छ्या... तुम्हाला सगळं उलगडूनच सांगायचं का? हे पहा - दोष कोणा काय देऊ, सुवर्णमयी तू सांग ना र ला र नि ट ला ट, हा तुझा गं ठरला गुन्हा काव्य ना उरला खकाणा, हेच आता मान्य कर कुंथताति अक्षरे गे सुवर्णमयी तू बास कर ;) थोडा बदल केला आहे. सांभाळून घ्या. वृत्त, मात्रा चुकलं असावंच. :)

श्री. मु. क्त. सुनीत यांनी श्री. ले. की. बोले यांची ही नितांत सुंदर कविता येथे देऊन आम्हा रसिकांवर खूपच मोठे उपकार केले आहेत. त्यांनी केलेल्या या साहित्यसेवेबद्दल आम्ही कातड्याचे जोडे करून त्यांना देण्याच्या विचारात आहोत पण जन्मजात कातडीबचाऊ धोरण अंगवळणी पडले असल्याने असले काही प्रत्यक्षात करण्याच्या भानगडीत पडलो नाही. असो. आता तरी आदिती यांनी "भीक नको, काव्य आवर" (हे अर्थ आवर सारखे काही नसावे अशी अपेक्षा) या ओळी मनावर घ्याव्यात अशी मी समस्त वाकडेवाडी बु|| सर्वकला रसिक मंडळाच्या वतीने त्यांना नम्र विनंती करतो. जय हींद जय म्हाराट्र!

प्रियाली 18/08/2011 - 14:58
वेड होते त्या मिपाला, मांडिशी तू भोंडला वेड 'तात्या'ला तुझे जो, कायमीचा झोपला यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर..
हे कडवे इथे तय्यार आहे हे वाचलेच नव्हते. ;)

सहज 18/08/2011 - 16:30
(थंड झाले खाकरे गं) Submitted by ३_१४ विक्षिप्त अदिती on Thu, 18/08/2011 - 01:53 (आमची बी एक ) Submitted by मुक्तसुनीत on Thu, 18/08/2011 - 01:55 ह्या वर्षीच्या जागतीक मराठी मॅगी नूडल काव्यपुरस्कारासाठी नाव सुचवतो!! :P

यकु 18/08/2011 - 19:52
01:53 01:55 विडंबनाचा वेग सहजरावांमुळे लक्षात आला. विडंबकांना _____/\०_ _____/\०_ _____/\०_ _____/\०_ अवांतरः कावळे उडाले स्वामी चे मावळे बुडाले कामी विडंबन आले होते.. त्याचे सोवळे उडाले मामी असे विडंबन करणार होतो.. पण हात आखडता घेतला कारण विडंबनाचा पुन्हा एखादा चौकार उडाला असता.

In reply to by यकु

हात सैल सोडा...आणी लवकर लीहा...आमच्या मनात आता उत्कंठा लागून राहिलीये...कसली कडक सिक्सर पडलीये पहिल्याच वाक्यात...ह्हा ह्हा ह्हा :bigsmile:

मनोरंजक कविता! (अर्थात 'मोकलाया दाही दिशा' या कवितेखालोखाल!! तशी कविता शतका-शतकातून एकदाच होते!!!:)) परंतु 'भाडखाऊ' वगैरे लडिवाळ लेणी वापरता न येणं हे श्री. ले. की. बोले (च्यायचं प्रतिगामी मेणबत्तीजाळू मध्यमवर्गीय!!!!:() यांचं अपयश!! पुशिशु!! (पुढील शिव्यांसाठी शुभेच्छा!!) :)
आमची प्रेरणा : ही भयभीषण कविता कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर विसर षंढ-गंध आता , जाळुनीया राख कर वेड होते त्या मिपाला, मांडिशी तू भोंडला वेड 'तात्या'ला तुझे जो, कायमीचा झोपला यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर.. कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर टांगण्या वेशीवरी तव लक्तरे सारे पुढे चिंधड्या तव "कव्वितेच्या" फ़ाडती शेंबडी मुले ना कुणी तुज तारीफेला , तू अपेक्षा लाख कर!! कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर कोण झोपे, काय झाले, ना इथे पडले कुणा "भीक नाही , काव्य आवर" बाकी कुणी काही म्हणा "जळ्ळीं मेली लक्षणे ती, हे रसीका तूच मर!"

बावळे बुडाले धामी

शरदिनी ·

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

भंगअपेक्षा भाळशेंदरी उपेक्षितांची उकल हावरी गोंदणनक्षी पत्तनसाक्षी निर्मितक्रीडा घायलवक्षी या ओळी वाचून डोळ्यात पाणी आले. बाकी, काव्याचे जाणकार रसग्रहण करतीलच. -दिलीप बिरुटे

In reply to by शरदिनी

मी_ओंकार 01/08/2011 - 00:41
एकदम शीघ्र काव्य. चहा पिताना हा लेख वाचला तेव्हा त्यातला जो शब्द वाचून मिसळपाव आठवले तो शब्द अखेरच्या कडव्यात पाहून डोळे पाणावले. बादवे तुम्ही केव्हा वाचलात? - ओंकार.

ही चंदफुलांची नक्षी वक्षी उजागरघात ग्रेस. गर्भवान, मनाच्या माजघरातच या काव्य उदयाच्या प्राक्तन ;.... हंबरतो :........ कावळे उडाले स्वामी. . कारण धुके पडलेल्या चांदणरात्री जंगलाच्या मधोमध असलेल्या पटांगणात असावे एखादे विवस्त्र शिल्प,खोल उरातले सगळे सगळे विवस्त्र होत फक्त आपल्या भर्जरी शब्दांच्या अन् प्रतिमांच्या सातपदरी मखमली पडद्याचे अडसर मध्ये घालतो. सर्जनाचे सर्ग, आत्मशोधाचे अध्याय किंवा निमिर्तीव्यवस्थेचे नादव्यूह ग्रेसच्या शब्दाआड, त्या सातपदरी मखमली पडद्याआड . आत्मशोधाचे अध्याय, सर्जनाचे सर्ग आणि निमिर्तीव्यवस्थेचे नादव्यूह अर्थनिश्चिती संस्कृतीच्या अस्तित्वाच्याच घटना होतात. प्रातिभ आकलनाची आणि संभवाची कथानके होतात. सर्जनशोधाचे मैलाचे दगड होतात. , ग्रेस भाषा आकांतबावरा सृजनपवित्रा' किंवा 'आकांतविभोर सृजनपेच' बेचैनीची अस्वस्थता कपाळशूळ मुक्रर त्रिकोणातला मृदंगतोल.' सर्जनाने सर्जनाशी केलेल्या संवादाचे साक्षीदार कोडी सोडवणे ग्रेसच्या 'कावळे उडाले स्वामी'मधल्या ललितलेखांमध्ये अंगभर बिंदी, मेखला लावण्यवतीच्या वक्षावरील गोंदणे अन् नक्षी तसेच रेतीतील पाऊलखुणांसारखे. निमिर्तीप्रक्रियेशी केलेली क्रीडा उपोद्घातही नव्हेत आणि उपसंहारही काळिजकोडी ग्रेसचे बोट प्रयासहीनिबिडात शिरलेला हिरवा अंधारही ., फसगत ' निमिर्तीच्या अनुभूतींचा मूलाकार पिंजणीच्या पाशात पिंजणीतून ढगपिंजणीसारख्या प्रतिमांचे मायावी गुंजन ' निर्माणाच्या सुखदु:खाचे पेच निमिर्तीप्रक्रियेसंबंधीच्या सलसत तारणस्वीकार पेच प्रदेशातल्या अनुभूतींचा मूलाकार. पिंजण . त्या लसलसणाऱ्या जीवनानुभवांची गद्यसदृश, पण निखळ गद्य नसलेली मनस्वी पुनर्मांडणीच उपभोक्ता या प्रक्रियेचा, या आत्ममैथुनाचे... आणि आत्ममैथुन म्हणजे काही स्वमैथुन नव्हे. भोगायची असते ग्रेसची कविता. सौंदर्यानुभवाचे अवतरण? कावळे उडाले स्वामी

In reply to by श्रावण मोडक

चतुरंग 01/08/2011 - 21:12
अहो श्रामो, आजूबाजूला पाहून शेवटी त्याने चौकशी केली असणार आहे! होय की नै रे परा? ;) -दाये बाये रंगा

विजुभाऊ 01/08/2011 - 13:32
ग्रेस........ची ग्रेस आठवली. हम्म.कालेज्यात आस्ताना आपल्या ग्रेस कळ्तोय असे भासवायला मज्जा यैची. आता ग्रेस कळ्ळा असे कोणी म्हणाला की त्याची दया येते.

In reply to by विजुभाऊ

रमताराम 01/08/2011 - 21:07
हम्म.कालेज्यात आस्ताना आपल्या ग्रेस कळ्तोय असे भासवायला मज्जा यैची. अच्छा, म्हणजे ही सवय तेव्हापासून आहे तर. ;) आता ग्रेस कळ्ळा असे कोणी म्हणाला की त्याची दया येते. तुम्हाला समजला नसेल पण इतर कोणाला खरंच कळलाही असेल अशी शक्यता नाही का? आम्हाला ग्रेसच्या कविता समजल्या नाहीत (त्या फक्त हृदयनाथांना समजतात म्हणे, किंवा जिवंत असती तर एमिली डिकिन्सनला समजल्या असत्या कदाचित) पण त्याच्या ललित लिखाणातील काही विचारांना आमचा सलाम आहे. जमल्यास त्याचे प्राजक्तावरचे (प्राजक्त वृक्ष, नाहीतर कोण प्राजक्ता असे विचाराल), थॉर्न बर्ड वरचे मुक्तक वाचून पहा. (इच्छा असल्यास).

गणेशा 02/08/2011 - 20:17
शरदिनी जी, कविता अगदी मनात घर करुन गेली, ही तुमची पहिली कविता आहे जी मला समजली ( करण तुम्ही दिलेली लिंक) लिंक मधील सर्व गद्य वाचुन पुन्हा कविता वाचली खुपच छान वाटले
धडक उजागर पत्र अर्पणी गर्भवतीचे प्राक्तन चरणी
काय सुंदर अर्थ आहे या ओळीत , खुप आवडले. असेच लिहित रहा (अर्थासहित)... वाचत आहे.

मधमाशीच्या पोळ्यात हात घालुन मध प्यायची काय मजा असते ते आज कळले. हाताच्या अंतरावर तोडता येण्यासारखी बरीच फळे असतात. पण मधाची गोडी काही औरच.. खुप खुप आभार.

याखेपेस तूच एक विडंबन केल्याने तुझ्या कवितेचे (त्यात' नृत्य' आणि 'भयानक शृंगार' असल्याने) आणखी विंडंबन करत नाही यात खैर समज शरदिने!!!! -खडसावू पिडांकाका (बाकी तू मूळ कविता करण्यापेक्षा विडंबनंच पाडत जा ना!!! चार फुटकळ अनिवासी विड्म्बनकर्ते तरी बेकार होतील!!!! हा हा हा!!!!) :)

In reply to by पिवळा डांबिस

याखेपेस तूच एक विडंबन केल्याने
विडंबन या शब्दाला तांत्रिक आक्षेप. मूळ लेख ही कविता नव्हती. याखेपेस या शब्दाला तात्विक आक्षेप. आधीच्या कविता या विडंबनं नव्हती असं गृहित धरणं बरोबर नाही. (दोन्ही आक्षेपातून 'मी तसं म्हटलंच नव्हतं' असा पळपुटेपणा करण्याची तुम्ही सोय करून ठेवली आहे म्हणा)
चार फुटकळ अनिवासी विड्म्बनकर्ते तरी बेकार होतील!!!!
यावर व्यावसायिक आक्षेप. जागतिक आर्थिक परिस्थिती खालावली आहे. अमेरिकेचं तर क्रेडिट रेटिंग गडगडायला लागलं आहे. अशा परिस्थितीत सॉफ्टवेअर जॉब्स तर आउटसोर्स होतातच. तुम्ही वर विडंबनही आउटसोर्स करायला सांगत आहात. हे वागणं बरं नव्हं.. फुटकळ या शब्दाकडे जाणीवपूर्वक दुर्लक्ष.

In reply to by राजेश घासकडवी

सॉफ्टवेअर जॉब्स तर आउटसोर्स होतातच. तुम्ही वर विडंबनही आउटसोर्स करायला सांगत आहात. हे वागणं बरं नव्हं.. फुटकळ अनिवासी विडंबनकारांची युनियन आमच्या घरावर मोर्चा आणणारसं दिसतंय!!!! (पांड्या, जरा माझी गन घेऊन ये रे!!!!) :)

सांजसंध्या 27/03/2012 - 10:32
शब्दकळांचं सौंदर्य जाणवलं. मात्र ग्रेस वाचताना कविता कळाली नाही तरी एक शब्दात न सांगता येणारी अनुभूति मिळते ती इथं नाही जाणवली. कदाचित माझ्या अज्ञानाचा परिणाम असावा..

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

भंगअपेक्षा भाळशेंदरी उपेक्षितांची उकल हावरी गोंदणनक्षी पत्तनसाक्षी निर्मितक्रीडा घायलवक्षी या ओळी वाचून डोळ्यात पाणी आले. बाकी, काव्याचे जाणकार रसग्रहण करतीलच. -दिलीप बिरुटे

In reply to by शरदिनी

मी_ओंकार 01/08/2011 - 00:41
एकदम शीघ्र काव्य. चहा पिताना हा लेख वाचला तेव्हा त्यातला जो शब्द वाचून मिसळपाव आठवले तो शब्द अखेरच्या कडव्यात पाहून डोळे पाणावले. बादवे तुम्ही केव्हा वाचलात? - ओंकार.

ही चंदफुलांची नक्षी वक्षी उजागरघात ग्रेस. गर्भवान, मनाच्या माजघरातच या काव्य उदयाच्या प्राक्तन ;.... हंबरतो :........ कावळे उडाले स्वामी. . कारण धुके पडलेल्या चांदणरात्री जंगलाच्या मधोमध असलेल्या पटांगणात असावे एखादे विवस्त्र शिल्प,खोल उरातले सगळे सगळे विवस्त्र होत फक्त आपल्या भर्जरी शब्दांच्या अन् प्रतिमांच्या सातपदरी मखमली पडद्याचे अडसर मध्ये घालतो. सर्जनाचे सर्ग, आत्मशोधाचे अध्याय किंवा निमिर्तीव्यवस्थेचे नादव्यूह ग्रेसच्या शब्दाआड, त्या सातपदरी मखमली पडद्याआड . आत्मशोधाचे अध्याय, सर्जनाचे सर्ग आणि निमिर्तीव्यवस्थेचे नादव्यूह अर्थनिश्चिती संस्कृतीच्या अस्तित्वाच्याच घटना होतात. प्रातिभ आकलनाची आणि संभवाची कथानके होतात. सर्जनशोधाचे मैलाचे दगड होतात. , ग्रेस भाषा आकांतबावरा सृजनपवित्रा' किंवा 'आकांतविभोर सृजनपेच' बेचैनीची अस्वस्थता कपाळशूळ मुक्रर त्रिकोणातला मृदंगतोल.' सर्जनाने सर्जनाशी केलेल्या संवादाचे साक्षीदार कोडी सोडवणे ग्रेसच्या 'कावळे उडाले स्वामी'मधल्या ललितलेखांमध्ये अंगभर बिंदी, मेखला लावण्यवतीच्या वक्षावरील गोंदणे अन् नक्षी तसेच रेतीतील पाऊलखुणांसारखे. निमिर्तीप्रक्रियेशी केलेली क्रीडा उपोद्घातही नव्हेत आणि उपसंहारही काळिजकोडी ग्रेसचे बोट प्रयासहीनिबिडात शिरलेला हिरवा अंधारही ., फसगत ' निमिर्तीच्या अनुभूतींचा मूलाकार पिंजणीच्या पाशात पिंजणीतून ढगपिंजणीसारख्या प्रतिमांचे मायावी गुंजन ' निर्माणाच्या सुखदु:खाचे पेच निमिर्तीप्रक्रियेसंबंधीच्या सलसत तारणस्वीकार पेच प्रदेशातल्या अनुभूतींचा मूलाकार. पिंजण . त्या लसलसणाऱ्या जीवनानुभवांची गद्यसदृश, पण निखळ गद्य नसलेली मनस्वी पुनर्मांडणीच उपभोक्ता या प्रक्रियेचा, या आत्ममैथुनाचे... आणि आत्ममैथुन म्हणजे काही स्वमैथुन नव्हे. भोगायची असते ग्रेसची कविता. सौंदर्यानुभवाचे अवतरण? कावळे उडाले स्वामी

In reply to by श्रावण मोडक

चतुरंग 01/08/2011 - 21:12
अहो श्रामो, आजूबाजूला पाहून शेवटी त्याने चौकशी केली असणार आहे! होय की नै रे परा? ;) -दाये बाये रंगा

विजुभाऊ 01/08/2011 - 13:32
ग्रेस........ची ग्रेस आठवली. हम्म.कालेज्यात आस्ताना आपल्या ग्रेस कळ्तोय असे भासवायला मज्जा यैची. आता ग्रेस कळ्ळा असे कोणी म्हणाला की त्याची दया येते.

In reply to by विजुभाऊ

रमताराम 01/08/2011 - 21:07
हम्म.कालेज्यात आस्ताना आपल्या ग्रेस कळ्तोय असे भासवायला मज्जा यैची. अच्छा, म्हणजे ही सवय तेव्हापासून आहे तर. ;) आता ग्रेस कळ्ळा असे कोणी म्हणाला की त्याची दया येते. तुम्हाला समजला नसेल पण इतर कोणाला खरंच कळलाही असेल अशी शक्यता नाही का? आम्हाला ग्रेसच्या कविता समजल्या नाहीत (त्या फक्त हृदयनाथांना समजतात म्हणे, किंवा जिवंत असती तर एमिली डिकिन्सनला समजल्या असत्या कदाचित) पण त्याच्या ललित लिखाणातील काही विचारांना आमचा सलाम आहे. जमल्यास त्याचे प्राजक्तावरचे (प्राजक्त वृक्ष, नाहीतर कोण प्राजक्ता असे विचाराल), थॉर्न बर्ड वरचे मुक्तक वाचून पहा. (इच्छा असल्यास).

गणेशा 02/08/2011 - 20:17
शरदिनी जी, कविता अगदी मनात घर करुन गेली, ही तुमची पहिली कविता आहे जी मला समजली ( करण तुम्ही दिलेली लिंक) लिंक मधील सर्व गद्य वाचुन पुन्हा कविता वाचली खुपच छान वाटले
धडक उजागर पत्र अर्पणी गर्भवतीचे प्राक्तन चरणी
काय सुंदर अर्थ आहे या ओळीत , खुप आवडले. असेच लिहित रहा (अर्थासहित)... वाचत आहे.

मधमाशीच्या पोळ्यात हात घालुन मध प्यायची काय मजा असते ते आज कळले. हाताच्या अंतरावर तोडता येण्यासारखी बरीच फळे असतात. पण मधाची गोडी काही औरच.. खुप खुप आभार.

याखेपेस तूच एक विडंबन केल्याने तुझ्या कवितेचे (त्यात' नृत्य' आणि 'भयानक शृंगार' असल्याने) आणखी विंडंबन करत नाही यात खैर समज शरदिने!!!! -खडसावू पिडांकाका (बाकी तू मूळ कविता करण्यापेक्षा विडंबनंच पाडत जा ना!!! चार फुटकळ अनिवासी विड्म्बनकर्ते तरी बेकार होतील!!!! हा हा हा!!!!) :)

In reply to by पिवळा डांबिस

याखेपेस तूच एक विडंबन केल्याने
विडंबन या शब्दाला तांत्रिक आक्षेप. मूळ लेख ही कविता नव्हती. याखेपेस या शब्दाला तात्विक आक्षेप. आधीच्या कविता या विडंबनं नव्हती असं गृहित धरणं बरोबर नाही. (दोन्ही आक्षेपातून 'मी तसं म्हटलंच नव्हतं' असा पळपुटेपणा करण्याची तुम्ही सोय करून ठेवली आहे म्हणा)
चार फुटकळ अनिवासी विड्म्बनकर्ते तरी बेकार होतील!!!!
यावर व्यावसायिक आक्षेप. जागतिक आर्थिक परिस्थिती खालावली आहे. अमेरिकेचं तर क्रेडिट रेटिंग गडगडायला लागलं आहे. अशा परिस्थितीत सॉफ्टवेअर जॉब्स तर आउटसोर्स होतातच. तुम्ही वर विडंबनही आउटसोर्स करायला सांगत आहात. हे वागणं बरं नव्हं.. फुटकळ या शब्दाकडे जाणीवपूर्वक दुर्लक्ष.

In reply to by राजेश घासकडवी

सॉफ्टवेअर जॉब्स तर आउटसोर्स होतातच. तुम्ही वर विडंबनही आउटसोर्स करायला सांगत आहात. हे वागणं बरं नव्हं.. फुटकळ अनिवासी विडंबनकारांची युनियन आमच्या घरावर मोर्चा आणणारसं दिसतंय!!!! (पांड्या, जरा माझी गन घेऊन ये रे!!!!) :)

सांजसंध्या 27/03/2012 - 10:32
शब्दकळांचं सौंदर्य जाणवलं. मात्र ग्रेस वाचताना कविता कळाली नाही तरी एक शब्दात न सांगता येणारी अनुभूति मिळते ती इथं नाही जाणवली. कदाचित माझ्या अज्ञानाचा परिणाम असावा..
बावळे बुडाले धामी //एक // धडक उजागर पत्र अर्पणी गर्भवतीचे प्राक्तन चरणी माजघरातील संथ कीर्तनी हंबरले बावळेच सदनी //दोन// सप्त चरदरी भर्जर घाता चंदनरजनी विशिल्पवस्त्रा सर्जनशोधा मोडीत काढा त्रिकोणमुक्रर मृदंगढोला //तीन// भंगअपेक्षा भाळशेंदरी उपेक्षितांची उकल हावरी गोंदणनक्षी पत्तनसाक्षी निर्मितक्रीडा घायलवक्षी कोडीकलेजी प्रयासबोटा फसगत निबिडा हिरवीपर्वा अन्वयव्यर्था कशास शोधा कविताजखमी अलभ्यबाधा //चार// स्वीकृततारण पिंजणपाशी आकंठलसलस निर्मितदेशी अवतरणातून आत्ममैथुनी भोगभोगितो अनुभवकवनी बावळे बुडाल

नृत्यांगना मिताली...

विसोबा खेचर ·

गणेशा 12/07/2011 - 22:34
छान .. पालकांनी मुलांबाबत असे योग्य निर्णय घेतलेले पाहुन छान वाटते. लेखाबद्दल धन्यवाद.. मराठी-बंगाली या दोन मोठ्या संस्कृती एकत्र आल्यावर .. फक्त खाण्याचेच नाहि तर दर्जेदार साहित्याचे बंध ही खुप सुखावुन जात असतील. त्यात सोबतील उत्तरेकडचे क्लासिकल कथ्थक मस्तच . मितालीला भविष्यासाठी शुभेच्छा.

शुचि 12/07/2011 - 22:53
>> मितालीला तिच्या पुढील नृत्यप्रवासाकरता खूप खूप शुभेच्छा..! >> असेच म्हणते मितालीच्या भावमुद्रा खूप सुंदर आहेत. >>आज वयाच्या अवघ्या १२-१३ वर्षापर्यंत भारतात अनेक ठिकाणी आणि सिंगापुरातही अनेक ठिकाणी मितालीने सोलो कार्यक्रम केले आहेत. हे सगळं करत असताना आपला शालेय अभ्यासही ती चोखपणे करत असते. तिथे कधीही दुर्लक्ष नाही. >> कौतुक आहे.

In reply to by शुचि

गणपा 13/07/2011 - 00:15
मितालीच्या भावमुद्रा खूप सुंदर आहेत.
अगदी हेच मनात आल अगदी. आमच्या कडूनही मितालीला तिच्या पुढील नृत्यप्रवासाकरता खूप खूप शुभेच्छा !!!!

michmadhura 13/07/2011 - 12:15
मितालीला पुढच्या वाटचालीसाठी शुभेच्छा!

गणेशा 12/07/2011 - 22:34
छान .. पालकांनी मुलांबाबत असे योग्य निर्णय घेतलेले पाहुन छान वाटते. लेखाबद्दल धन्यवाद.. मराठी-बंगाली या दोन मोठ्या संस्कृती एकत्र आल्यावर .. फक्त खाण्याचेच नाहि तर दर्जेदार साहित्याचे बंध ही खुप सुखावुन जात असतील. त्यात सोबतील उत्तरेकडचे क्लासिकल कथ्थक मस्तच . मितालीला भविष्यासाठी शुभेच्छा.

शुचि 12/07/2011 - 22:53
>> मितालीला तिच्या पुढील नृत्यप्रवासाकरता खूप खूप शुभेच्छा..! >> असेच म्हणते मितालीच्या भावमुद्रा खूप सुंदर आहेत. >>आज वयाच्या अवघ्या १२-१३ वर्षापर्यंत भारतात अनेक ठिकाणी आणि सिंगापुरातही अनेक ठिकाणी मितालीने सोलो कार्यक्रम केले आहेत. हे सगळं करत असताना आपला शालेय अभ्यासही ती चोखपणे करत असते. तिथे कधीही दुर्लक्ष नाही. >> कौतुक आहे.

In reply to by शुचि

गणपा 13/07/2011 - 00:15
मितालीच्या भावमुद्रा खूप सुंदर आहेत.
अगदी हेच मनात आल अगदी. आमच्या कडूनही मितालीला तिच्या पुढील नृत्यप्रवासाकरता खूप खूप शुभेच्छा !!!!

michmadhura 13/07/2011 - 12:15
मितालीला पुढच्या वाटचालीसाठी शुभेच्छा!
माझी एक जिवाभावाची मैत्रिण सोनाली भट. म्हणजे पूर्वाश्रमीची सोनाली भट, आताची डॉ सोनाली मुखर्जी. मेडिकलला असताना सधन मुखर्जी नावाच्या एका सज्जन मासेखाऊ बंगाल्याच्या पिरेमात पडली आणि त्याच्याशी लगीन केलं.. गेल्या काही वर्षांपासून सधन-सोनाली सिंगापुरला स्थायिक झाले आहेत. मिताली ही त्यांची मुलगी. तात्यामामाचा हा छोटेखानी लेख हा खास तिचं कौतुक करण्याकरता...! वयाच्या अक्षरश: अडीचव्या वर्षापासूनच मितालीचे पाय थिरकू लागले. एक नैसगिक देवदत्त लय होती त्या पदन्यासात. सधन-सोनाली तेव्हा मुंबैतच राहायचे. त्यामुळे लगेचंच त्यांनी मितालीमधल्या या गुणांना पूर्ण वाव द्यायचं ठरवलं.

शास्त्रीय नृत्याकडून ..... व्यायामाकडे

मृगनयनी ·

टारझन 21/05/2011 - 03:45
अभिनंदन .. पत्रकार झाल्या की वो तुम्ही :) आगड्या वेगळ्या विषयावर आगळं वेगळं लेखन .. व्यायाम प्रकार असाही असु शकतो ? :) आवडले . - इकडुन तिकडुन .. व्यायामाकडे(च)

In reply to by टारझन

मृगनयनी 21/05/2011 - 04:03
धन्यु धन्यु!!! ... आणि हो!... आप्ला आजचा सामना'तलाच "त्रिमितीचाही अनुभव" आम्ही घेतला बरं का!!!!.... ;) :) हिन्दुस्तानात ३ डी लैपटौप येत असल्याची बातमी आपल्याकडून समजल्यामुळे आपलेही अभिनन्दन!! :) :)

शशिकांत ओक 23/05/2011 - 11:28
मृगनयनी, एका आगळ्यावेगळ्या विषयावर अर्थपुर्ण आणि वेधक माहिती. सवितर विवरणाने समाधान वाटले. १४५अंशाचा कोन करताना मोजमाप करून त्या नृत्य-व्यायाम प्रकाराला गणिती काटेकोरपणा आला आहे. सध्या रामदेव बाबांनी योग व्यायामांना नवे परिमाण देऊन त्याला जागतिक लोकप्रियता मिळवून दिली. तशीच सध्याच्या कवायतखोर, अंगचटी नाचांऐवजी या नृत्यप्रकारांना पुढे आणणाऱ्या स्पर्धा आयोजित करून भारतीय पारंपारिक नृत्यांबद्द्ल गोडी पुन्हा उत्पन्न करता येईल.

टारझन 21/05/2011 - 03:45
अभिनंदन .. पत्रकार झाल्या की वो तुम्ही :) आगड्या वेगळ्या विषयावर आगळं वेगळं लेखन .. व्यायाम प्रकार असाही असु शकतो ? :) आवडले . - इकडुन तिकडुन .. व्यायामाकडे(च)

In reply to by टारझन

मृगनयनी 21/05/2011 - 04:03
धन्यु धन्यु!!! ... आणि हो!... आप्ला आजचा सामना'तलाच "त्रिमितीचाही अनुभव" आम्ही घेतला बरं का!!!!.... ;) :) हिन्दुस्तानात ३ डी लैपटौप येत असल्याची बातमी आपल्याकडून समजल्यामुळे आपलेही अभिनन्दन!! :) :)

शशिकांत ओक 23/05/2011 - 11:28
मृगनयनी, एका आगळ्यावेगळ्या विषयावर अर्थपुर्ण आणि वेधक माहिती. सवितर विवरणाने समाधान वाटले. १४५अंशाचा कोन करताना मोजमाप करून त्या नृत्य-व्यायाम प्रकाराला गणिती काटेकोरपणा आला आहे. सध्या रामदेव बाबांनी योग व्यायामांना नवे परिमाण देऊन त्याला जागतिक लोकप्रियता मिळवून दिली. तशीच सध्याच्या कवायतखोर, अंगचटी नाचांऐवजी या नृत्यप्रकारांना पुढे आणणाऱ्या स्पर्धा आयोजित करून भारतीय पारंपारिक नृत्यांबद्द्ल गोडी पुन्हा उत्पन्न करता येईल.
"शास्त्रीय नृत्याकडून व्यायामाकडे " ...... सामना'तील लिन्क इथे - शास्त्रीय नृत्य - एक व्यायाम : आपण सुन्दर, प्रमाणबद्ध असावं आणि दिसावं अशी प्रत्येक स्त्रीची इच्छा असते. आणि त्यासाठी काहीही करायची तिची तयारी असते. सुन्दर दिसण्यासाठी कॉस्मेटिक्स, आयुर्वेदिक औषधं, मेक-अप.. वगैरे पर्याय असतात. पण प्रमाणबद्ध शरीरयष्टीसाठी आणि आपले आरोग्य टिकवण्यासाठी मात्र व्यायामाशिवाय पर्याय नसतो. त्यासाठी लेडीज-जिम, स्लिमिन्ग सेन्टर्स, एरोबिक्स-क्लासेस जॉईन करण्याकडे बहुतेक जणींचा ओढा असतो.

(बिल्ली हरवली)

पिवळा डांबिस ·

Nile 07/05/2011 - 03:38
हॅ हॅ हॅ, बिल्लीसम्मेल्लन भरवायचं आहे का काय अमेरीकेच्या कोकणात यंदा? ;-) बाकी बिल्ल्या भलत्याच बोचर्‍या असतात असा आपला अनुभव असल्याने आपण काय शोधायला जाणार नाय ब्वॉ! ;-) (जेरी)

प्रियाली 07/05/2011 - 04:28
उडवली आहे एक खिल्ली दगडांऐवजी टाळ्या मारायला लावणारी निगरगट्ट खडूस चेहर्‍यावरही स्मित आणणारी... ;) (पत्थरप्रेमी) प्रियाली मेसन.

In reply to by प्रियाली

मलाही पहिले 'खिल्ली उडवली' हेच आठवलं. उडवली आहे रोजच खिल्ली टार्गेट मात्र स्वतःलाच केलेली कोटी करमणूक स्वत:साठीच असलेली (वाघाची, तीनाच्या अपूर्णांकातली मावशी) अदिती

टुकुल 07/05/2011 - 04:35
लै भारी.. असेच काही बिल्ले पण हरवलेले आहेत.. हरवला आहे एक बिल्ला... भल्या भल्यांना गप्प करनारा, संपादकांच्या नेहमी डोक्यात जानारा... --टुकुल

मालकांनी प्रेमाने 'काही अडचण आहे का?' विचारल्यावर सरळ त्या धाग्यावरतीच लिहायचं, तर ते नाही. असल्या काहीतरी आचरट, टारगट कविता लिहायच्या.... अहो, करतील सगळ्या बिल्ल्या आपापले फोटू पुन्हा अपलोड. धीर धरा.

In reply to by राजेश घासकडवी

अडचण काहीच नाही आणि फोटूंचीही आवश्यकता नाही... सगळ्या बिल्लीतायांनी पुन्हा लिहायला सुरवात करावी म्हणून केलेलं हे अंमळ मिस्किल आवाहन आहे!!!! मिल्कशेक पाककृती अतीरेक जाहला निश्चिती | म्हणोनि बिल्लीतायांप्रती आवाहन पामराचे || :)

टारझन 07/05/2011 - 10:21
खी खी खी ... चला तोवर मी " ओ बिल्लो राणी .. कहो तो अपणी जाण दे दुं .. " अतिशय टुकार आवाजातलं पण चांग्ला विडियो असलेलं गाणं पाहुन आलो :) - ( किल्ली फॉर ए बिल्ली ) टारझन टल्ली

In reply to by मस्त कलंदर

श्रावण मोडक 09/05/2011 - 22:00
पिडां, या भाटीलाही या कवितेत घ्या आणि सप्तबिल्ल्या करून टाका.

ajay wankhede 07/05/2011 - 21:37
राव तुम्हि लगेच काळे पिव्ळे होता असं वाट्ते .. जरा पेशन्स ठेवा...नाहितर का चा मा होईल. बिल्लि आव्डलि..

पंगा 07/05/2011 - 23:16
...(नक्की कोणी ते आठवत नाही, पण) कोणीतरी मनोगतावर 'माझ्या मनोगती मैत्रिणी' नावाची एक लेखमालिका सुरू केली होती, त्याची आठवण झाली.

बिल्ली हरवलीच आहे ना फक्त ? मारली नाही ना कुणी ? मग काळजी नका करु ........ बिल्ल्या घराला धार्जिण्या असतात ...... पोत्यात घालून कितीही जरी दूर नेउन सोडले तरी येतातच घरी माघारी ..... ;) गीव्ह बिल्लीज देअर ओन टाइम

विजुभाऊ 09/05/2011 - 23:09
डांबीस काका. हल्ली हल्ली मांजर्‍या कशाचाही अभ्यास करतात चंद्र तारे सोडून गंज लागलेली चित्रे बघत असतात. कपड्यावरच्या डागांना चित्र मानून त्यात अर्थ शोधत बसतात. विसरून धूमकेतूच्या शेपटीच फराटे मोहवितात त्याना झाडु अन खराटे तुम्हाला हवी ती आनन्दी मांजरी सापडेल तिच्या गुहेतच. वाघाला भाचा बनवणारी अन मधुनच उगाच गुर्र करणारी.

Nile 07/05/2011 - 03:38
हॅ हॅ हॅ, बिल्लीसम्मेल्लन भरवायचं आहे का काय अमेरीकेच्या कोकणात यंदा? ;-) बाकी बिल्ल्या भलत्याच बोचर्‍या असतात असा आपला अनुभव असल्याने आपण काय शोधायला जाणार नाय ब्वॉ! ;-) (जेरी)

प्रियाली 07/05/2011 - 04:28
उडवली आहे एक खिल्ली दगडांऐवजी टाळ्या मारायला लावणारी निगरगट्ट खडूस चेहर्‍यावरही स्मित आणणारी... ;) (पत्थरप्रेमी) प्रियाली मेसन.

In reply to by प्रियाली

मलाही पहिले 'खिल्ली उडवली' हेच आठवलं. उडवली आहे रोजच खिल्ली टार्गेट मात्र स्वतःलाच केलेली कोटी करमणूक स्वत:साठीच असलेली (वाघाची, तीनाच्या अपूर्णांकातली मावशी) अदिती

टुकुल 07/05/2011 - 04:35
लै भारी.. असेच काही बिल्ले पण हरवलेले आहेत.. हरवला आहे एक बिल्ला... भल्या भल्यांना गप्प करनारा, संपादकांच्या नेहमी डोक्यात जानारा... --टुकुल

मालकांनी प्रेमाने 'काही अडचण आहे का?' विचारल्यावर सरळ त्या धाग्यावरतीच लिहायचं, तर ते नाही. असल्या काहीतरी आचरट, टारगट कविता लिहायच्या.... अहो, करतील सगळ्या बिल्ल्या आपापले फोटू पुन्हा अपलोड. धीर धरा.

In reply to by राजेश घासकडवी

अडचण काहीच नाही आणि फोटूंचीही आवश्यकता नाही... सगळ्या बिल्लीतायांनी पुन्हा लिहायला सुरवात करावी म्हणून केलेलं हे अंमळ मिस्किल आवाहन आहे!!!! मिल्कशेक पाककृती अतीरेक जाहला निश्चिती | म्हणोनि बिल्लीतायांप्रती आवाहन पामराचे || :)

टारझन 07/05/2011 - 10:21
खी खी खी ... चला तोवर मी " ओ बिल्लो राणी .. कहो तो अपणी जाण दे दुं .. " अतिशय टुकार आवाजातलं पण चांग्ला विडियो असलेलं गाणं पाहुन आलो :) - ( किल्ली फॉर ए बिल्ली ) टारझन टल्ली

In reply to by मस्त कलंदर

श्रावण मोडक 09/05/2011 - 22:00
पिडां, या भाटीलाही या कवितेत घ्या आणि सप्तबिल्ल्या करून टाका.

ajay wankhede 07/05/2011 - 21:37
राव तुम्हि लगेच काळे पिव्ळे होता असं वाट्ते .. जरा पेशन्स ठेवा...नाहितर का चा मा होईल. बिल्लि आव्डलि..

पंगा 07/05/2011 - 23:16
...(नक्की कोणी ते आठवत नाही, पण) कोणीतरी मनोगतावर 'माझ्या मनोगती मैत्रिणी' नावाची एक लेखमालिका सुरू केली होती, त्याची आठवण झाली.

बिल्ली हरवलीच आहे ना फक्त ? मारली नाही ना कुणी ? मग काळजी नका करु ........ बिल्ल्या घराला धार्जिण्या असतात ...... पोत्यात घालून कितीही जरी दूर नेउन सोडले तरी येतातच घरी माघारी ..... ;) गीव्ह बिल्लीज देअर ओन टाइम

विजुभाऊ 09/05/2011 - 23:09
डांबीस काका. हल्ली हल्ली मांजर्‍या कशाचाही अभ्यास करतात चंद्र तारे सोडून गंज लागलेली चित्रे बघत असतात. कपड्यावरच्या डागांना चित्र मानून त्यात अर्थ शोधत बसतात. विसरून धूमकेतूच्या शेपटीच फराटे मोहवितात त्याना झाडु अन खराटे तुम्हाला हवी ती आनन्दी मांजरी सापडेल तिच्या गुहेतच. वाघाला भाचा बनवणारी अन मधुनच उगाच गुर्र करणारी.
विडंबनासाठी वापरलेला कच्चा माल हरवली आहे एक बिल्ली... सुगरण, परंतु चित्र- विचित्र पदार्थच रांधणारी, नांवं उच्चारतांना वाचकाची जीभ लुळी पाडणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... शुद्धलेखनप्रेमींचं अवघं मराठी बिघडवणारी, अच्रत-बव्ल्त शब्दांची उधळण करत नाचणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... लेखन आणि फोटोग्राफी दोन्ही सुरेख करणारी, पण न पाहिलेल्या काकीच्या आठ्वणीने हमसून रडणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... सर्वतापी चारोळ्यांची रांगोळी काढणारी, तरण्याताठया लोकांना उगाच काका बनवणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... स्वतःच स्वत:ला बावीस सप्तमांश म्हणवून

जवाहिरीचा खात्मा

तिमा ·

//अमेरिकन राष्ट्राध्यक्ष कावून म्हणाले, अरे पटकन गोळी घालायची सोडून हे हाताने मारामारी का करताहेत ? त्यावर सीआयए प्रमुख हंसून म्हणाले, ते असंच असतं , त्या दोघांचं समाधान झाल्याशिवाय हा खेळ संपणार नाही, शिवाय त्या साळिंदराला पण मनसोक्त मोटरसायकल चालवायची आहे//// हा हा हा :-)

स्वानन्द 06/05/2011 - 12:14
जवाहिरी ने हिरोंच्या आईला बांधून ठेवले नव्हते हे बघून जवाहिरी हा अमजद खान पेक्षा निर्बुद्ध होता असे स्पष्ट मत बनले आहे.

In reply to by स्वानन्द

//परत तीच युक्ति वापरता येणार नाही यावर एकमत झाले. मग पर्यायी उपायांचा विचार सुरु झाला. बाँबिंग, ड्रोन हल्ला, कमांडो हे सगळे मार्ग आता परिचयाचे झाले होते, त्यामुळे शत्रु आता जास्त सावध असणार हे नक्कीच होते. नवीन काय करावे याचा उहापोह सुरु झाला. सीआयए च्या प्रमुखाने सुचवले की याबाबत भारताची मदत घ्यावी. राष्ट्राध्यक्षांसह सर्वांनीच विरोध केला. आधीच ते एकमेकांचे शत्रु आहेत, असे काही केले तर युध्दच भडकेल असे सर्वांचे मत होते.// मला वाटते त्यांना जवाहिरीला हसवून हसवून मारायचे असेल. पण शेवटी तोही हसायचा थांबल्यावर शेवटी त्याला गोळ्या घातल्या असाव्यात. !

नरेशकुमार 06/05/2011 - 13:34
जवाहिरच्या लोकांनी कितितरि वेळा जय आनि विरुला गोळ्या मारल्या पन त्यांनि त्या इकडे-तिकडे उड्या माउन चुकविल्या. पन जय विरुचि एकेक गोळि शत्रुंचा वेध घेत होति. काय तो निशाना. काय वर्नावे. आजु बाजुला ड्रम वगेरे ठेवलेले होते, आनि त्यावरुन जय विरु सर्कस सुद्धा करुन दाखवित होते. एकाच तिकिटात पिच्चर आन सर्कस. हाय का नाय मज्जा. लेखन एकदम कडक. तुफान हास्याचा फवारा !

नरेशकुमार 06/05/2011 - 13:35
जवाहिरच्या लोकांनी कितितरि वेळा जय आनि विरुला गोळ्या मारल्या पन त्यांनि त्या इकडे-तिकडे उड्या माउन चुकविल्या. पन जय विरुचि एकेक गोळि शत्रुंचा वेध घेत होति. काय तो निशाना. काय वर्नावे. आजु बाजुला ड्रम वगेरे ठेवलेले होते, आनि त्यावरुन जय विरु सर्कस सुद्धा करुन दाखवित होते. एकाच तिकिटात पिच्चर आन सर्कस. हाय का नाय मज्जा. लेखन एकदम कडक. तुफान हास्याचा फवारा !

डावखुरा 06/05/2011 - 16:33
तुमच्या नावाचा सद्उपयोग झालाय... ओसामामुळे तवा गरम असतानाच ...जवाहिरीच्या खातम्याची बातमी येक्दम सिरियस मूड मध्ये उघडुन वाचायला बसलो पण लेखकाचे नाव वाचायचे राहुन गेले होते.... भारताची मदत घेउ तिथपर्यंत बातमी सीरीयसली वाचली हो... भारी....येकदम झकास... जवाहिरी चा मेल आयडी असेल तर द्या हो पाथवुन त्याला.....स्साला परत कधी भारताकडे तिरपी नजर करुन पाह्यचा नाय.... सलाम बॉलिवूड..सलाम फँटसीवीर 'ति..मा..'

// थोड्याच वेळात त्या जादुई यंत्रामुळे त्यांना अल जवाहिरी कुठल्या बंगल्यात लपून रहात होता ते सम//// हे मात्र चुकले हा ! त्यांनी बोटे पसरून एकदम "दे दे देदे जवाहिरी के नाम दे दे" असे गाणे म्हटल्यावर एका खिडकीतून एक डॉलर पडल्यावर त्यांनी ओळखले की तेथेच तो रहात असणार. खरच अजून हसू येते आहे. हा लेख मित्रांना पाठवायला परवानगी आहे का ?

प्रास 06/05/2011 - 17:34
.... हसून हसून मेलो! :-D तिरसिंगराव, धमाल हिन्दी सिनेमाची पटकथा भारी लिहाल तुम्ही.... (नव्या चित्रपटाची जुळवाजुळव करावी म्हणतो ;-))

बंगला कम गोदामातील ड्र्म , बॅरल्स, टांगलेले दोर , ट्रकची टायरे , मुक्री, जीवन, टकलू शेट्टी, शाकाल वगैरे राहून गेले.

आनंदयात्री 06/05/2011 - 18:23
उपहासात्मक लेख चांगला झाला आहे. काही वाक्यांवर हसायला देखिल आले. बहुदा घरात कोणीतरी बळजबरी हिंदी पिक्चर पहायला लावलाय .. ;)

ज्ञानेश... 07/05/2011 - 00:36
"शिवाय त्या साळिंदराला पण मनसोक्त मोटरसायकल चालवायची आहे..." =)) मी अशा सिनेमांना फार मिस करतो सध्या. लिखाण एक नंबर्स ! :)

पण ह्यात कथेत जय हा स्वतःच्या प्राणाची आहुती विरूसाठी का देत नाही? .( त्याग ,समर्पण , ) ह्या भावना कथेत नाहीत तुम्ही जोहर सारखा सुखद शेवट केला आहे .तरीही हसलो . पण सी आय ए प्रमुखाने रेम्बो किंवा ब्रिटीश जेम्स बॉंड ला का बरे जवहारी ची सुपारी दिली नाही .त्यांना शत्रूंच्या गोळ्याच काय क्षेपणास्त्रे सुद्धा लागत नाहीत . गेला बाजारभाव केलीफोर्नियाचे गवर्नर. आमचे लाडके कमांडो .ह्यांना बरे पाचारण केले नाही .गेलाबाजार भाव मिशन इम्पोसिबल( मूर्ती लहान पण कीर्ती महान ) टोम्याला तरी धाडायचे .( त्याला तरी कुठे लागतात गोळ्या .)

In reply to by निनाद मुक्काम …

नरेशकुमार 08/05/2011 - 07:55
कमांडो ने लयी वेळेला मार खाल्लेला पाहीले आहे. अवांतर : इंटरनेट्वर पन अशेच काही बहाद्दुर असतात त्यांना कोनतेच लेख आनि कोनत्याच प्रतिक्रिया मारु शकत नाही. ओळखा पाहू कोन ते. मंजे भविश्यात त्यांच्या नाड्या आवळायला सोपे जाईल.

वाहीदा 09/05/2011 - 13:07
अरे त्या धन्नो, बसंती चे काय झाले ? तुमच्या कथेत डायलोग पण घालायचे ना ... "अरे ओ ओसामा के शागिर्द, जवाहिरी (अरे ओ सांबा चा ऐवजी) .." ;-) "तेरा क्या होगा, जवाहीरी ??" "कितने आदमी थे ?" "इतना अंधेरा क्यूं है भाई ? " "जो डर गया सो मर गया" "बसंती इन कुत्तोंके सामने मत नाचना" "आधे इधर जाओ , आधे उधर जाओ, बाकी मेरे पिछे आओ" "हम अंग्रेंजोंके जमाने के जेलर हैं" "यह लग गया निशाना" "येह हाथ हमको देदे .."

दीप्स 22/08/2011 - 14:42
सही तिमाजी, अहो हसून हसून पोट दुखायची वेळ आली आहे. (अमेरिकन राष्ट्राध्यक्ष कावून म्हणाले, अरे पटकन गोळी घालायची सोडून हे हाताने मारामारी का करताहेत ? त्यावर सीआयए प्रमुख हंसून म्हणाले, ते असंच असतं , त्या दोघांचं समाधान झाल्याशिवाय हा खेळ संपणार नाही, शिवाय त्या साळिंदराला पण मनसोक्त मोटरसायकल चालवायची आहे. अमेरिकन नेते डोकं धरुन बसले. सर्वांचा धीर सुटत चालला होता. बाहेर वाट पहाणार्‍या हेलिकॉप्टरचालकांचा रक्तदाबही बर्‍यापैकी वाढला होता. ). त्याना कदाचित माहित नसेल नायक हा खलनायकाला मारून चून चून के बदला घेतो. ऑन द स्पॉट गोळी घातली तर काय मज्जा येणार कप्पाळ?? अहो खरी मज्जा यातच मिळते म्हणव त्यांना.

विजुभाऊ 22/08/2011 - 18:07
अरे ....... त्या जवाहिरीची पार्टी त्याच्या गोडावून मध्ये होती हे ल्ह्यायचे र्‍हाईले की आणि गोडाऊन मध्ये खोकी भरून ठेवलेली होती अवंतरः व्हीलनचा व्यवसाय हिरे विक्रीचा असला तरिही त्याला गोडावून कशाला लागते?

//अमेरिकन राष्ट्राध्यक्ष कावून म्हणाले, अरे पटकन गोळी घालायची सोडून हे हाताने मारामारी का करताहेत ? त्यावर सीआयए प्रमुख हंसून म्हणाले, ते असंच असतं , त्या दोघांचं समाधान झाल्याशिवाय हा खेळ संपणार नाही, शिवाय त्या साळिंदराला पण मनसोक्त मोटरसायकल चालवायची आहे//// हा हा हा :-)

स्वानन्द 06/05/2011 - 12:14
जवाहिरी ने हिरोंच्या आईला बांधून ठेवले नव्हते हे बघून जवाहिरी हा अमजद खान पेक्षा निर्बुद्ध होता असे स्पष्ट मत बनले आहे.

In reply to by स्वानन्द

//परत तीच युक्ति वापरता येणार नाही यावर एकमत झाले. मग पर्यायी उपायांचा विचार सुरु झाला. बाँबिंग, ड्रोन हल्ला, कमांडो हे सगळे मार्ग आता परिचयाचे झाले होते, त्यामुळे शत्रु आता जास्त सावध असणार हे नक्कीच होते. नवीन काय करावे याचा उहापोह सुरु झाला. सीआयए च्या प्रमुखाने सुचवले की याबाबत भारताची मदत घ्यावी. राष्ट्राध्यक्षांसह सर्वांनीच विरोध केला. आधीच ते एकमेकांचे शत्रु आहेत, असे काही केले तर युध्दच भडकेल असे सर्वांचे मत होते.// मला वाटते त्यांना जवाहिरीला हसवून हसवून मारायचे असेल. पण शेवटी तोही हसायचा थांबल्यावर शेवटी त्याला गोळ्या घातल्या असाव्यात. !

नरेशकुमार 06/05/2011 - 13:34
जवाहिरच्या लोकांनी कितितरि वेळा जय आनि विरुला गोळ्या मारल्या पन त्यांनि त्या इकडे-तिकडे उड्या माउन चुकविल्या. पन जय विरुचि एकेक गोळि शत्रुंचा वेध घेत होति. काय तो निशाना. काय वर्नावे. आजु बाजुला ड्रम वगेरे ठेवलेले होते, आनि त्यावरुन जय विरु सर्कस सुद्धा करुन दाखवित होते. एकाच तिकिटात पिच्चर आन सर्कस. हाय का नाय मज्जा. लेखन एकदम कडक. तुफान हास्याचा फवारा !

नरेशकुमार 06/05/2011 - 13:35
जवाहिरच्या लोकांनी कितितरि वेळा जय आनि विरुला गोळ्या मारल्या पन त्यांनि त्या इकडे-तिकडे उड्या माउन चुकविल्या. पन जय विरुचि एकेक गोळि शत्रुंचा वेध घेत होति. काय तो निशाना. काय वर्नावे. आजु बाजुला ड्रम वगेरे ठेवलेले होते, आनि त्यावरुन जय विरु सर्कस सुद्धा करुन दाखवित होते. एकाच तिकिटात पिच्चर आन सर्कस. हाय का नाय मज्जा. लेखन एकदम कडक. तुफान हास्याचा फवारा !

डावखुरा 06/05/2011 - 16:33
तुमच्या नावाचा सद्उपयोग झालाय... ओसामामुळे तवा गरम असतानाच ...जवाहिरीच्या खातम्याची बातमी येक्दम सिरियस मूड मध्ये उघडुन वाचायला बसलो पण लेखकाचे नाव वाचायचे राहुन गेले होते.... भारताची मदत घेउ तिथपर्यंत बातमी सीरीयसली वाचली हो... भारी....येकदम झकास... जवाहिरी चा मेल आयडी असेल तर द्या हो पाथवुन त्याला.....स्साला परत कधी भारताकडे तिरपी नजर करुन पाह्यचा नाय.... सलाम बॉलिवूड..सलाम फँटसीवीर 'ति..मा..'

// थोड्याच वेळात त्या जादुई यंत्रामुळे त्यांना अल जवाहिरी कुठल्या बंगल्यात लपून रहात होता ते सम//// हे मात्र चुकले हा ! त्यांनी बोटे पसरून एकदम "दे दे देदे जवाहिरी के नाम दे दे" असे गाणे म्हटल्यावर एका खिडकीतून एक डॉलर पडल्यावर त्यांनी ओळखले की तेथेच तो रहात असणार. खरच अजून हसू येते आहे. हा लेख मित्रांना पाठवायला परवानगी आहे का ?

प्रास 06/05/2011 - 17:34
.... हसून हसून मेलो! :-D तिरसिंगराव, धमाल हिन्दी सिनेमाची पटकथा भारी लिहाल तुम्ही.... (नव्या चित्रपटाची जुळवाजुळव करावी म्हणतो ;-))

बंगला कम गोदामातील ड्र्म , बॅरल्स, टांगलेले दोर , ट्रकची टायरे , मुक्री, जीवन, टकलू शेट्टी, शाकाल वगैरे राहून गेले.

आनंदयात्री 06/05/2011 - 18:23
उपहासात्मक लेख चांगला झाला आहे. काही वाक्यांवर हसायला देखिल आले. बहुदा घरात कोणीतरी बळजबरी हिंदी पिक्चर पहायला लावलाय .. ;)

ज्ञानेश... 07/05/2011 - 00:36
"शिवाय त्या साळिंदराला पण मनसोक्त मोटरसायकल चालवायची आहे..." =)) मी अशा सिनेमांना फार मिस करतो सध्या. लिखाण एक नंबर्स ! :)

पण ह्यात कथेत जय हा स्वतःच्या प्राणाची आहुती विरूसाठी का देत नाही? .( त्याग ,समर्पण , ) ह्या भावना कथेत नाहीत तुम्ही जोहर सारखा सुखद शेवट केला आहे .तरीही हसलो . पण सी आय ए प्रमुखाने रेम्बो किंवा ब्रिटीश जेम्स बॉंड ला का बरे जवहारी ची सुपारी दिली नाही .त्यांना शत्रूंच्या गोळ्याच काय क्षेपणास्त्रे सुद्धा लागत नाहीत . गेला बाजारभाव केलीफोर्नियाचे गवर्नर. आमचे लाडके कमांडो .ह्यांना बरे पाचारण केले नाही .गेलाबाजार भाव मिशन इम्पोसिबल( मूर्ती लहान पण कीर्ती महान ) टोम्याला तरी धाडायचे .( त्याला तरी कुठे लागतात गोळ्या .)

In reply to by निनाद मुक्काम …

नरेशकुमार 08/05/2011 - 07:55
कमांडो ने लयी वेळेला मार खाल्लेला पाहीले आहे. अवांतर : इंटरनेट्वर पन अशेच काही बहाद्दुर असतात त्यांना कोनतेच लेख आनि कोनत्याच प्रतिक्रिया मारु शकत नाही. ओळखा पाहू कोन ते. मंजे भविश्यात त्यांच्या नाड्या आवळायला सोपे जाईल.

वाहीदा 09/05/2011 - 13:07
अरे त्या धन्नो, बसंती चे काय झाले ? तुमच्या कथेत डायलोग पण घालायचे ना ... "अरे ओ ओसामा के शागिर्द, जवाहिरी (अरे ओ सांबा चा ऐवजी) .." ;-) "तेरा क्या होगा, जवाहीरी ??" "कितने आदमी थे ?" "इतना अंधेरा क्यूं है भाई ? " "जो डर गया सो मर गया" "बसंती इन कुत्तोंके सामने मत नाचना" "आधे इधर जाओ , आधे उधर जाओ, बाकी मेरे पिछे आओ" "हम अंग्रेंजोंके जमाने के जेलर हैं" "यह लग गया निशाना" "येह हाथ हमको देदे .."

दीप्स 22/08/2011 - 14:42
सही तिमाजी, अहो हसून हसून पोट दुखायची वेळ आली आहे. (अमेरिकन राष्ट्राध्यक्ष कावून म्हणाले, अरे पटकन गोळी घालायची सोडून हे हाताने मारामारी का करताहेत ? त्यावर सीआयए प्रमुख हंसून म्हणाले, ते असंच असतं , त्या दोघांचं समाधान झाल्याशिवाय हा खेळ संपणार नाही, शिवाय त्या साळिंदराला पण मनसोक्त मोटरसायकल चालवायची आहे. अमेरिकन नेते डोकं धरुन बसले. सर्वांचा धीर सुटत चालला होता. बाहेर वाट पहाणार्‍या हेलिकॉप्टरचालकांचा रक्तदाबही बर्‍यापैकी वाढला होता. ). त्याना कदाचित माहित नसेल नायक हा खलनायकाला मारून चून चून के बदला घेतो. ऑन द स्पॉट गोळी घातली तर काय मज्जा येणार कप्पाळ?? अहो खरी मज्जा यातच मिळते म्हणव त्यांना.

विजुभाऊ 22/08/2011 - 18:07
अरे ....... त्या जवाहिरीची पार्टी त्याच्या गोडावून मध्ये होती हे ल्ह्यायचे र्‍हाईले की आणि गोडाऊन मध्ये खोकी भरून ठेवलेली होती अवंतरः व्हीलनचा व्यवसाय हिरे विक्रीचा असला तरिही त्याला गोडावून कशाला लागते?
लादेनचा खात्मा झाला होता. अमेरिकन राष्ट्राध्यक्षांना आता कधी एकदा त्या नं. २ ला संपवतो असे झाले होते. त्यांनी लगेच सुरक्षा समितीची बैठक बोलावली. परत तीच युक्ति वापरता येणार नाही यावर एकमत झाले. मग पर्यायी उपायांचा विचार सुरु झाला. बाँबिंग, ड्रोन हल्ला, कमांडो हे सगळे मार्ग आता परिचयाचे झाले होते, त्यामुळे शत्रु आता जास्त सावध असणार हे नक्कीच होते. नवीन काय करावे याचा उहापोह सुरु झाला. सीआयए च्या प्रमुखाने सुचवले की याबाबत भारताची मदत घ्यावी. राष्ट्राध्यक्षांसह सर्वांनीच विरोध केला.

टारोबाचे डब्बल अभिनंदन !!!

पक्का इडियट ·

रमताराम 16/04/2011 - 14:25
क्या बात क्या बात. हाबिणंदण. या निमित्त एक आख्खी कोंबडी तुला भेट. सातत्याने फुलणारा हा फुलोरा पाहता मिपावर 'गुलदस्ता'...( अर्रर्र मराठी संस्थळ आहे हे विसरलोच) नव्हे नव्हे 'पुच्छष्पगुच्छ' असा विभागच चालू करावा अशी (अनाहुत नि आगाऊ) शिफारस करतो आहे.

प्रास 16/04/2011 - 14:46
फिटनेस गुरू टारझनबुवा (शरीरपिळदारकर) ;-) यांचे जंगी अभिनंदन! आपला (फिटनेसएक्सपर्टाभिलाषी) - :-)

चतुरंग 16/04/2011 - 15:59
तुझ्या आवडत्या विषयावर छान लेखन केले आहेस. दोन्ही लेख आवडले. लिहीत राहा रे बाबा. पुढील लेखांसाठी शुभेच्छा! आवर्जून लेखांची माहिती दिल्याबद्दल इडीयटकाकांचे आभार. -रंगा

चिगो 16/04/2011 - 16:46
चांगला, उपयुक्त लेख... हाबिणंदन. (ह्या लेखांसाठी टार्‍याकडून पार्टी घेतल्यास त्याने वजन वाढणार नाही ना?) (मेदघटणोत्सुक) चिगो

नंदन 16/04/2011 - 17:06
हार्दिक अभिनंदन, टारबा! ('प्रतिभा आणि प्रतिमा' ह्या त्रेतायुगातल्या टीव्ही कार्यक्रमाच्या धर्तीवर 'साधना आणि सामना' असा एक तौलनिक अभ्यास करणारा लेख परासेठनी लिहावा, अशी जाहीर विनंती)* * हा कुठला मोड ते ओळखणार्‍यास 'प्रेमासाठी झुकले खाली धरणीवर आकाश'ची ऑडिओ क्यासेट गिफ्ट मिळेल ;)

In reply to by नंदन

आनंदयात्री 16/04/2011 - 19:04
हा हा हा !!!!! श्वास अडकला ... बाकी टार्‍याचे लेखासाठी अभिनंदन आणि वृत्तपत्र जगतातला उभरता तारा परा टायकून यांचे पण अभिनंदन :)

In reply to by नंदन

रमताराम 16/04/2011 - 19:54
टिंग्या फरार होताना हलकटपणाचे ब्याटन इतर लायक व्यक्तींकडे न देता नंदूशेट सारख्या दवणीय माननीय व्यक्तीकडे का देऊन गेला असावा हे कोडेच पडले आहे.

तिमा 16/04/2011 - 18:18
इतक्या प्रतिक्रिया येऊन देखील टारझन यांनी गप्प बसायचे ठरवले आहे वाटते.

In reply to by तिमा

क्रान्ति 18/04/2011 - 20:21
बहुधा नवीन लेख लिहिण्यात गुंतला असेल! अभिनंदन रे टारू! :) एकंदरीत बरेच मिपाकर सामनावीर होताहेत! चालू द्या!

In reply to by रेवती

प्राजु 16/04/2011 - 23:13
हाहाहा.. हेच म्हणते. टारूभाय! झालं की आता! आता कोणाला इंप्रेस करताय?? ;) आवांतर : अभिनंदन रे टार्‍या! :)

नरेशकुमार 17/04/2011 - 14:52
टारुला कॉन्ग्रॅचुलेशन ! आनि मी बी टारुच्या जीमध्ये जीम जॉईन करतो. (तुझि जीम कोन्ती रे टारु ?) टारुला बघुन मी बी एक-दोन जोर बैठका मारिल.

रमताराम 16/04/2011 - 14:25
क्या बात क्या बात. हाबिणंदण. या निमित्त एक आख्खी कोंबडी तुला भेट. सातत्याने फुलणारा हा फुलोरा पाहता मिपावर 'गुलदस्ता'...( अर्रर्र मराठी संस्थळ आहे हे विसरलोच) नव्हे नव्हे 'पुच्छष्पगुच्छ' असा विभागच चालू करावा अशी (अनाहुत नि आगाऊ) शिफारस करतो आहे.

प्रास 16/04/2011 - 14:46
फिटनेस गुरू टारझनबुवा (शरीरपिळदारकर) ;-) यांचे जंगी अभिनंदन! आपला (फिटनेसएक्सपर्टाभिलाषी) - :-)

चतुरंग 16/04/2011 - 15:59
तुझ्या आवडत्या विषयावर छान लेखन केले आहेस. दोन्ही लेख आवडले. लिहीत राहा रे बाबा. पुढील लेखांसाठी शुभेच्छा! आवर्जून लेखांची माहिती दिल्याबद्दल इडीयटकाकांचे आभार. -रंगा

चिगो 16/04/2011 - 16:46
चांगला, उपयुक्त लेख... हाबिणंदन. (ह्या लेखांसाठी टार्‍याकडून पार्टी घेतल्यास त्याने वजन वाढणार नाही ना?) (मेदघटणोत्सुक) चिगो

नंदन 16/04/2011 - 17:06
हार्दिक अभिनंदन, टारबा! ('प्रतिभा आणि प्रतिमा' ह्या त्रेतायुगातल्या टीव्ही कार्यक्रमाच्या धर्तीवर 'साधना आणि सामना' असा एक तौलनिक अभ्यास करणारा लेख परासेठनी लिहावा, अशी जाहीर विनंती)* * हा कुठला मोड ते ओळखणार्‍यास 'प्रेमासाठी झुकले खाली धरणीवर आकाश'ची ऑडिओ क्यासेट गिफ्ट मिळेल ;)

In reply to by नंदन

आनंदयात्री 16/04/2011 - 19:04
हा हा हा !!!!! श्वास अडकला ... बाकी टार्‍याचे लेखासाठी अभिनंदन आणि वृत्तपत्र जगतातला उभरता तारा परा टायकून यांचे पण अभिनंदन :)

In reply to by नंदन

रमताराम 16/04/2011 - 19:54
टिंग्या फरार होताना हलकटपणाचे ब्याटन इतर लायक व्यक्तींकडे न देता नंदूशेट सारख्या दवणीय माननीय व्यक्तीकडे का देऊन गेला असावा हे कोडेच पडले आहे.

तिमा 16/04/2011 - 18:18
इतक्या प्रतिक्रिया येऊन देखील टारझन यांनी गप्प बसायचे ठरवले आहे वाटते.

In reply to by तिमा

क्रान्ति 18/04/2011 - 20:21
बहुधा नवीन लेख लिहिण्यात गुंतला असेल! अभिनंदन रे टारू! :) एकंदरीत बरेच मिपाकर सामनावीर होताहेत! चालू द्या!

In reply to by रेवती

प्राजु 16/04/2011 - 23:13
हाहाहा.. हेच म्हणते. टारूभाय! झालं की आता! आता कोणाला इंप्रेस करताय?? ;) आवांतर : अभिनंदन रे टार्‍या! :)

नरेशकुमार 17/04/2011 - 14:52
टारुला कॉन्ग्रॅचुलेशन ! आनि मी बी टारुच्या जीमध्ये जीम जॉईन करतो. (तुझि जीम कोन्ती रे टारु ?) टारुला बघुन मी बी एक-दोन जोर बैठका मारिल.
आमचे परममित्र हभप (हळूच भलते पहाणारे) परमपूज्य श्री श्री श्री १००००००००००००००००००००००००००० टारोबा महाराज यांचा लेख सामनाच्या फुलोरामधे आलेला आहे. http://www.saamana.com/2011/April/16/Link/FULORA1.HTM त्याचा आम्हाला फार फार आनंद झाला आहे इतकेच काय http://www.saamana.com/2011/April/16/Link/FULORA3.HTM हा लेख सुद्धा त्यानेच लिहिला आहे. फक्त त्यात खाली त्याचे नाव नाही छापले गेले हरकत नाही.. नावात काय आहे.. विचार महत्वाचा.. लेख महत्वाचा... !!! टारोबाचे डब्बल अभिनंदन.. !!

कार्ट्यांस...

नगरीनिरंजन ·

प्रकाश१११ 17/04/2011 - 21:12
लिही रे भावा तू अपुल्या मनचे डोहाळे कशाला प्रतिक्रियांचे लिही रे... टाकून खरडी भिक्षा मागणे जमवून कंपू गोंधळ घालणे असं काही ऽऽ करू नकोऽऽ, करू नकोऽ रे लिही रे... छानच!!

किसन शिंदे 18/04/2011 - 11:02
असेलही तुझी लेखणी धमाल करिती इथले सगळेचि लाल स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽच रे लिही रे... हे सर्वात जास्त आवडले आणि मागे एकदा नवीनच मिपाकर झालेल्या एका व्यक्तीच्या लेखावर एका जुन्याजाणत्या मिपाकाराने दिलेला नकारात्मक प्रतिसाद आठवला.

प्रकाश१११ 17/04/2011 - 21:12
लिही रे भावा तू अपुल्या मनचे डोहाळे कशाला प्रतिक्रियांचे लिही रे... टाकून खरडी भिक्षा मागणे जमवून कंपू गोंधळ घालणे असं काही ऽऽ करू नकोऽऽ, करू नकोऽ रे लिही रे... छानच!!

किसन शिंदे 18/04/2011 - 11:02
असेलही तुझी लेखणी धमाल करिती इथले सगळेचि लाल स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽच रे लिही रे... हे सर्वात जास्त आवडले आणि मागे एकदा नवीनच मिपाकर झालेल्या एका व्यक्तीच्या लेखावर एका जुन्याजाणत्या मिपाकाराने दिलेला नकारात्मक प्रतिसाद आठवला.
मिपावरच्या सर्व कार्ट्यांस समर्पित. (चालः चल री सजनी अब क्या सोचे) लिही रे भावा तू अपुल्या मनचे डोहाळे कशाला प्रतिक्रियांचे लिही रे... टाकून खरडी भिक्षा मागणे जमवून कंपू गोंधळ घालणे असं काही ऽऽ करू नकोऽऽ, करू नकोऽ रे लिही रे... असेलही तुझी लेखणी धमाल करिती इथले सगळेचि लाल स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽच रे लिही रे... लिहीले जरी तू ओतुनि तनमन गेले जरी पुढच्या पानी ते पटकन दबलेलाऽ कोळसाऽ तो होईल हिरा रे लिही रे... जुन्या जाणत्यांचे लागावे चरणी आतल्या गोटात लावावी वरणी भाषा नाहीऽ शैली नाहीऽ पीआर हवा रे लिही रे...

मुन्नी बदनाम- एक रसग्रहण

प्यारे१ ·

गणेशा 12/04/2011 - 17:55
भारी एकदम रसग्रहण .. आवडले.
आपल्या प्रियकरासाठी 'डारलिंग' हा विशेष शब्द ती उच्चारते. याउप्पर ती आपले रुपांतरण दाखवते झंडू बाम बनून. मुन्नी ला झंडू बाम बनावेसे वाटण्याचे कारण म्हणजे तिची सर्हुदयता. (शब्द समजून घ्या) ज्याप्रमाणे बाम वेदना शमन अथवा हरण करण्याचे काम करते त्याप्रमाणेच आपल्या प्रियकराची वेदना हरण करण्याचा उदात्त हेतू मुन्नीकडे आहे. ही कोमलता आपल्या अंगी कधी येणार बरे?????
भारीच आहे एकदम

अन्या दातार 12/04/2011 - 18:30
>>अधिक रसग्रहणासाठी एखादा अभ्यास दौरा आयोजित करता येईल.असो. प्यारेगुर्जी, दौरा कधी काढताय? बादवे, हा दौरा असणार आहे कि शैक्षणिक सहल??? शेवटच्या बेंचवरचा (चावट) अन्या

५० फक्त 12/04/2011 - 18:45
एक एसेमेस आठवला - बिछड गये भाई बहन बिछड गये भाई बहन न पुछो क्या हुवा अंजाम मुन्ना तो बना एमबिबिएस मुन्नी हुवी बदनाम. प्यारे१ यांना या गाण्यात एवढा रस उत्पन होण्याचे कारण समजेल काय ? बाकी रसग्रहण मस्तच. आणि ते अभ्यासदॉ-याचे जरा घ्या मनावर.

सांजसखी 13/04/2011 - 05:20
>>>> औषधोपचार कला नृत्य धोरण संस्कृती बालगीत विनोद विडंबन व्युत्पत्ती शब्दार्थ जीवनमान सुभाषिते शृंगार भयानक अर्थकारण हास्य बिभत्स करुण शिक्षण मौजमजा वीररस अद्भुतरस चित्रपट रौद्ररस शांतरस ??????? इतके सगळे रस ???

In reply to by टारझन

प्यारे१ 13/04/2011 - 10:11
हा हा हा....!!! हे मंगल रसग्रहण कार्य आपणच हाती घ्यावे अथवा कोणा 'सुधारक गतलगा' कडून करुन घ्यावे. आमची प्रतिभाताई एवढी मोठी नाही. अजून प्लेग्रुपमध्येच आहे.('शिशु'गटात सुद्धा नाही हो) बाकी ख व आहेच.

योगप्रभू 13/04/2011 - 11:35
मुन्नी बदनाम हुई, डार्लिंग तेरे लिये, या गाण्यात अत्यंत उदात्त अर्थ भरला आहे. कृष्णप्रेमापोटी जशा राधा, मीरा बदनाम झाल्या तसेच ही मुन्नीही बदनाम झालीय. भजनी मंडळात याच चालीवर 'राधा बदनाम हुई, मुरारी तेरे लिये' हे भजन गाता येईल. मुलांनो, अशा गाण्यांत अत्यंत उदात्त अर्थ भरलेला असतो. 'माय नेम इज शीला, शीला की जवानी, आयेम जस्ट सेक्सी फॉर यू, मै तेरे हात ना आनी' हेही गाणे अशाच जुन्या बोधकथेची आठवण करुन देणारे आहे. संत तुलसीदास तरुण होते. नवीन लग्न झालेले. एकदा पत्नी माहेरी गेली होती. यांना फारच बेचैन झाले. पावसाळ्याचे दिवस आणि गंगेला पूर आलेला. तरी पोहत नदी पार केली. सासुरवाडीला रात्री बेरात्री पोचले. बायकोच्या दालनात कसे पोचावे. एक दोरी दिसली. तिला धरुन चढून गेले. (नंतर समजले की ती दोरी नसून साप होता) नवर्‍याला बघून बायको आश्चर्यचकित झाली. ती बुद्धिमान नारी म्हणाली, ' देह आज तरुण आहे तसा पुढेही राहाणार नाही. कामवासनेतील हीच उत्कटता भक्तीत दाखवा.' आणि त्या बोलण्याने तुलसीदासांचे डोळे खाडकन उघडले. प्रसिद्ध भक्तीगीत गायिका इला अरुण यांनी म्हटलेली गाणी ऐकून तर मन भावविभोर होते. वा! किती एकापेक्षा एक मधुर गीते. 'चढ गया उपर रे. अटरिया पे लौटन कबूतर रे ' किंवा पौर्णिमा या गायिकेचे 'सरकाईलेवो खटिया जाडा लगे' ही त्याची उदाहरणे. खरंच ही गाणी म्हणजे आपल्या संस्कृतीचा अजरामर ठेवा आहेत.

लेखउत्तम जमलेला आहे... अभ्यासपूर्ण... :) हे गाणे गीतकाराने काय भावनेने लिहिलेले असावे यावर काही जाणकारांत वाद आहेत... दुसर्‍या महायुद्धात घडलेल्या रॉकेट्स आणि पाणबुड्यांच्या हल्ल्यावर आधारित हे गाणे लिहिले आहे... हिटलरचा वाढता साम्राज्यवाद, भांडवलशाही, कम्युनिझम यांवर एकत्रित भाष्य म्हणजे मुन्नी बदनाम...

दुसर्‍या महायुद्धात घडलेल्या रॉकेट्स आणि पाणबुड्यांच्या हल्ल्यावर आधारित हे गाणे लिहिले आहे... हिटलरचा वाढता साम्राज्यवाद, भांडवलशाही, कम्युनिझम यांवर एकत्रित भाष्य म्हणजे मुन्नी बदनाम...
मास्तरांशी असहमत आहे. सदर गाणे हे आय पी एल आणि मोदी ह्यांच्या संबंधावर बेतलेले आहे तसेच काही ओळी ह्या निना गुप्ता व रिचर्डसची आठवण जागवतात.

वपाडाव 14/04/2011 - 18:23
या ओळी मुन्नीच्या गौरवपर वापरलेल्या आहेत.
याला या ओळींत मुन्नीचा गैरवापर केल्या गेला आहे असे वाचले.... अन दु:ख झाले... पण चष्मा चढवुन वाचल्याने घोळ दुर झाला... जै जै मुन्नीबाइ... रजु हिरानींचा नवा शिनेमा... मुन्नीच्या प्रेमाखातर...

गणेशा 12/04/2011 - 17:55
भारी एकदम रसग्रहण .. आवडले.
आपल्या प्रियकरासाठी 'डारलिंग' हा विशेष शब्द ती उच्चारते. याउप्पर ती आपले रुपांतरण दाखवते झंडू बाम बनून. मुन्नी ला झंडू बाम बनावेसे वाटण्याचे कारण म्हणजे तिची सर्हुदयता. (शब्द समजून घ्या) ज्याप्रमाणे बाम वेदना शमन अथवा हरण करण्याचे काम करते त्याप्रमाणेच आपल्या प्रियकराची वेदना हरण करण्याचा उदात्त हेतू मुन्नीकडे आहे. ही कोमलता आपल्या अंगी कधी येणार बरे?????
भारीच आहे एकदम

अन्या दातार 12/04/2011 - 18:30
>>अधिक रसग्रहणासाठी एखादा अभ्यास दौरा आयोजित करता येईल.असो. प्यारेगुर्जी, दौरा कधी काढताय? बादवे, हा दौरा असणार आहे कि शैक्षणिक सहल??? शेवटच्या बेंचवरचा (चावट) अन्या

५० फक्त 12/04/2011 - 18:45
एक एसेमेस आठवला - बिछड गये भाई बहन बिछड गये भाई बहन न पुछो क्या हुवा अंजाम मुन्ना तो बना एमबिबिएस मुन्नी हुवी बदनाम. प्यारे१ यांना या गाण्यात एवढा रस उत्पन होण्याचे कारण समजेल काय ? बाकी रसग्रहण मस्तच. आणि ते अभ्यासदॉ-याचे जरा घ्या मनावर.

सांजसखी 13/04/2011 - 05:20
>>>> औषधोपचार कला नृत्य धोरण संस्कृती बालगीत विनोद विडंबन व्युत्पत्ती शब्दार्थ जीवनमान सुभाषिते शृंगार भयानक अर्थकारण हास्य बिभत्स करुण शिक्षण मौजमजा वीररस अद्भुतरस चित्रपट रौद्ररस शांतरस ??????? इतके सगळे रस ???

In reply to by टारझन

प्यारे१ 13/04/2011 - 10:11
हा हा हा....!!! हे मंगल रसग्रहण कार्य आपणच हाती घ्यावे अथवा कोणा 'सुधारक गतलगा' कडून करुन घ्यावे. आमची प्रतिभाताई एवढी मोठी नाही. अजून प्लेग्रुपमध्येच आहे.('शिशु'गटात सुद्धा नाही हो) बाकी ख व आहेच.

योगप्रभू 13/04/2011 - 11:35
मुन्नी बदनाम हुई, डार्लिंग तेरे लिये, या गाण्यात अत्यंत उदात्त अर्थ भरला आहे. कृष्णप्रेमापोटी जशा राधा, मीरा बदनाम झाल्या तसेच ही मुन्नीही बदनाम झालीय. भजनी मंडळात याच चालीवर 'राधा बदनाम हुई, मुरारी तेरे लिये' हे भजन गाता येईल. मुलांनो, अशा गाण्यांत अत्यंत उदात्त अर्थ भरलेला असतो. 'माय नेम इज शीला, शीला की जवानी, आयेम जस्ट सेक्सी फॉर यू, मै तेरे हात ना आनी' हेही गाणे अशाच जुन्या बोधकथेची आठवण करुन देणारे आहे. संत तुलसीदास तरुण होते. नवीन लग्न झालेले. एकदा पत्नी माहेरी गेली होती. यांना फारच बेचैन झाले. पावसाळ्याचे दिवस आणि गंगेला पूर आलेला. तरी पोहत नदी पार केली. सासुरवाडीला रात्री बेरात्री पोचले. बायकोच्या दालनात कसे पोचावे. एक दोरी दिसली. तिला धरुन चढून गेले. (नंतर समजले की ती दोरी नसून साप होता) नवर्‍याला बघून बायको आश्चर्यचकित झाली. ती बुद्धिमान नारी म्हणाली, ' देह आज तरुण आहे तसा पुढेही राहाणार नाही. कामवासनेतील हीच उत्कटता भक्तीत दाखवा.' आणि त्या बोलण्याने तुलसीदासांचे डोळे खाडकन उघडले. प्रसिद्ध भक्तीगीत गायिका इला अरुण यांनी म्हटलेली गाणी ऐकून तर मन भावविभोर होते. वा! किती एकापेक्षा एक मधुर गीते. 'चढ गया उपर रे. अटरिया पे लौटन कबूतर रे ' किंवा पौर्णिमा या गायिकेचे 'सरकाईलेवो खटिया जाडा लगे' ही त्याची उदाहरणे. खरंच ही गाणी म्हणजे आपल्या संस्कृतीचा अजरामर ठेवा आहेत.

लेखउत्तम जमलेला आहे... अभ्यासपूर्ण... :) हे गाणे गीतकाराने काय भावनेने लिहिलेले असावे यावर काही जाणकारांत वाद आहेत... दुसर्‍या महायुद्धात घडलेल्या रॉकेट्स आणि पाणबुड्यांच्या हल्ल्यावर आधारित हे गाणे लिहिले आहे... हिटलरचा वाढता साम्राज्यवाद, भांडवलशाही, कम्युनिझम यांवर एकत्रित भाष्य म्हणजे मुन्नी बदनाम...

दुसर्‍या महायुद्धात घडलेल्या रॉकेट्स आणि पाणबुड्यांच्या हल्ल्यावर आधारित हे गाणे लिहिले आहे... हिटलरचा वाढता साम्राज्यवाद, भांडवलशाही, कम्युनिझम यांवर एकत्रित भाष्य म्हणजे मुन्नी बदनाम...
मास्तरांशी असहमत आहे. सदर गाणे हे आय पी एल आणि मोदी ह्यांच्या संबंधावर बेतलेले आहे तसेच काही ओळी ह्या निना गुप्ता व रिचर्डसची आठवण जागवतात.

वपाडाव 14/04/2011 - 18:23
या ओळी मुन्नीच्या गौरवपर वापरलेल्या आहेत.
याला या ओळींत मुन्नीचा गैरवापर केल्या गेला आहे असे वाचले.... अन दु:ख झाले... पण चष्मा चढवुन वाचल्याने घोळ दुर झाला... जै जै मुन्नीबाइ... रजु हिरानींचा नवा शिनेमा... मुन्नीच्या प्रेमाखातर...
मुलांनो, आज आपला रसग्रहणासाठीची कविता आहे 'मुन्नी बदनाम हुई' काही चहाटळ लोक तिला आयटम साँग देखील म्हणतात. आपण त्याकडे दुर्लक्ष करु. म्हणतात ना हाथी चले अपनी चाल.... तर थोडी माहिती. गीत- मुन्नी बदनाम हुई' चित्रपट - दबंग्ग संगीत - ललित सेन ( जतिन ललित मधला) हे पद्य मुख्यत्वे सलमान खान, मलायका (इतर उच्चारही आहेत) अरोरा खान आणि सोनू सूद यांवर चित्रित केले गेलेले असून इतर वडापाव( नीट वाचावे) वालेही कवायत करताना दिसतात. मुख्य तेवढ्याच मुद्द्यांचे रसग्रहण करण्याचा आपण प्रयत्न करुया.