मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

माहिती

'सेक्स डॉल्स'- प्रत्यक्षाहूनी प्रतिमा उत्कट!

टर्मीनेटर ·

हेमंतकुमार 05/06/2023 - 16:40
सांगोपांग माहितीने "भरलेला" रंजक लेख अर्थातच आवडला. तारुण्यात यांच्याबद्दल फक्त ऐकले होते; बघायचा योग काही आला नाही.. असो !
प्रत्यक्षाहूनी प्रतिमा उत्कट असा हा प्रकार 'एक मानव निर्मित सुंदर कलाकृती'
+११११ लेख 'बघून' डोळे निवले :)

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 05:38
फीत कापून लेखावर दिलेल्या "लेख 'बघून' डोळे निवले :)" अशा 'रसिक' प्रतिसादासाठी आपले मनःपूर्वक आभार 🙏

Trump 05/06/2023 - 16:46
व्याने उघडकीस आलेल्या माहितीनुसार १९४१ साली 'पहिल्यांदाच व्यावसायिक आणि वैज्ञानिक दृष्टिकोनातून' सेक्स डॉल्सची घाऊक प्रमाणावर निर्मिती करण्याचे श्रेय 'नाझी जर्मनी' कडे जाते.
उत्तम. श्री हिटलर यांना एका चांगल्या गोष्टीचे श्रेय मिळाले ह्याबद्दल आंनद वाटतो.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 06:08
"हिटलर यांना एका चांगल्या गोष्टीचे श्रेय मिळाले ह्याबद्दल आंनद वाटतो."
अरे वाह! मिपावर जाहीरपणे हिटलरचे समर्थन करणारे माझ्याप्रमाणे अजूनही कोणी आहे हे बघून मलासुद्धा आनंद झाला 👍

Trump 07/06/2023 - 10:45
अरे वाह! मिपावर जाहीरपणे हिटलरचे समर्थन करणारे माझ्याप्रमाणे अजूनही कोणी आहे हे बघून मलासुद्धा आनंद झाला
चांगल्या गोष्टींना चांगलेच म्हणावे भले त्या शत्रुच्या असल्या तरी. माणसाची परीक्षा त्याच्या संपुर्ण कर्तुत्वावरुन आणि त्यावेळीच्या पार्श्वभुमीवर करावी.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 11:09
चांगल्या गोष्टींना चांगलेच म्हणावे भले त्या शत्रुच्या असल्या तरी. माणसाची परीक्षा त्याच्या संपुर्ण कर्तुत्वावरुन आणि त्यावेळीच्या पार्श्वभुमीवर करावी.
१००% सहमत! पण जेता इतिहास लिहितो! सत्ता आणि वर्चस्वाच्या खेळात इतिहासात कित्येक कुडमुड्यांना इमेज बिल्डिंगद्वारे नायक आणि कॅरॅक्टर असॅसीनेशनद्वारे कित्येक नायकांना खलनायक म्हणुन पेश केले गेले. अजुनही तो खेळ सुरुच आहे. ह्यावर लिहिण्यासारखे बरेच काही आहे पण विषयांतर नको म्हणुन इथेच थांबतो!

Trump 07/06/2023 - 11:25
ह्यावर लिहिण्यासारखे बरेच काही आहे पण विषयांतर नको म्हणुन इथेच थांबतो!
+१

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 07:48
मुक्त विहारि । गवि । फाटक्यात पाय प्रतिसादासाठी आपल्या सर्वांचे मनःपूर्वक आभार 🙏 @ गवि
"कुठे नेऊन ठेवलीय दुबई? ;-)"
ती आहे तिथेच आहे 😀 'कोक - टू - कोकेन' आणि 'सेफ्टी पिन - टू - सेक्स डॉल' जो जे वांच्छिल तो ते देणारी दुबई म्हणून तर गेल्या अनेक दशकांपासून, पर्यटक ते फिल्मस्टार्स आणि उद्योगपती ते गॅंगस्टर्स अशा सर्वांचीच लाडकी आहे. आणि अर्थातच माझीही 😍

चित्रगुप्त 05/06/2023 - 18:24
वेगळ्याच विषयावरील नयनरम्य, मोहक, सुंदर लेख आवडला. हा प्रकार ठाऊक असला तरी त्याविषयी इतकी सांगोपांग माहिती नव्हती. अनेक आभार. मी नववी- दहावीत असताना घरातल्या एका लाकडी दारावर (मुळात हे दार शेजारच्या घरात जाण्यासाठी असल्याने कायमचे बंद होते) वर्तमानपत्राचा कागद, चॉकमाती आणि सरस यांच्या मिश्रणातून बनवलेल्या लगद्यातून एक पूर्णाकृती 'अप्सरा' (चांदोबातील चित्रावरून) बनवून तिला खर्‍यासारखे रंगवले होते, घरी येणारे ते बघून अवाक व्हायचे. (आज इतक्या वर्षांनंतर या लेखामुळे आठवले).

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 10:35
मी नववी- दहावीत असताना घरातल्या एका लाकडी दारावर
भारीच! हे वाचल्यावर चांदोबातल्या त्या 'अप्सरा' डोळ्यांसमोर तरळून गेल्या 😍

कर्नलतपस्वी 05/06/2023 - 18:26
टर्मीनेटर भौ, अश्लीलता व सभ्यता यांच्या सर्व मर्यादा साभांळून, पौराणिक ते अधुनिक, पुर्व ते पश्चिम, रोमन देवी देवता ते कामदेव, पिग्मॅलियन,वात्सायन,हिटलर अशी चौफेर बॅटिंग करून सजवलेला लेख माहितीपूर्ण झाला आहे त्याबद्दल आपले मनापासून अभिनंदन. हिटलरच्या या अद्भुत पण अवश्यक आशा प्रयोगा बद्द्ल वाचले होते. पण हा जर लेख गदिमांनी वाचला तर कदाचित ते आपल्या काव्यपंक्ती बदलतील.प्रत्यक्षाहूनी प्रतिमा उत्कट

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 05/06/2023 - 19:31
माहितीपूर्ण आणि नव्या विषयावरचा लेख. उत्तम छायाचित्र आणि उत्तम माहिती. बाकी, संस्कृती बूडवणा-या या बाहुल्या आहेत असे माझे स्पष्ट मत आहे. चहा-पोहे करून देणा-या बाहुल्यांची गरज असताना तरुण पिढीला बाहुल्यांच्या पाशात ढ़कलण्याचा हा एक पाश्चिमात्य प्रयत्न असावा असे वाटते. ;) -दिलीप बिरुटे

गवि 05/06/2023 - 19:50
चहा-पोहे करून देणा-या बाहुल्यांची गरज असताना
असे जुनाट विचार आणि मते ऐकून एक मिपाकर म्हणून शरम वाटली असे प्रांजळपणे सांगू इच्छितो.

चित्रगुप्त 05/06/2023 - 23:29
पाश्चात्त्य (विशेषतः) अमेरिकन - जीवनपद्धतीत - जिथे बाळाच्या जन्माच्या आधीपसून त्याचेसाठी वेगळी खोली, त्यात विविध खेळणी, सजावट वगैरे तयार ठेऊन त्या स्वतंत्र खोलीतच त्याला ठेवले जाते, पुढे आई-वडिलांचा घटस्फोट, अठरा वर्षांचे झाल्यावर सवतंत्रपणे रहायला सुरूवात करणे, मग मिळकतीसाठी काहीही करण्याची तयारी ठेवणे ...कुठे 'जुळले' तरी ते किती दिवस चालेल त्याची शाश्वती नसणे, रतिचित्रणादि बघण्याचे व्यसन, वगैरेतून जो एकाकीपणा वाढीला लागतो, त्यापायी कुत्री-मांजरी पाळून त्यांचे लाड करणे, किंवा अश्या साधनांचा प्रयोग करणे याची गरज किमान काही टक्के पुरुषांना तरी भासत असावी (भारतातही संपन्न घरांत आता फारशी वेगळी परिस्थिती नसावी) असे वाटते. बाकी 'चहा-पोहे' संस्कृतीतील निरागस गोडवा आता ओसरत चालला असला, तरी निदान काही काळ तरी अजून टिकेल, अशी आशा करूया. अवांतरः अलिकडील काळात लोकप्रिय झालेल्या 'Lady Dimitrescu' ची 'ओवळी' बाहुली पण उपलब्ध आहेसे दिसते. सोवळी आवृत्ती अशी आहे: .

चौकस२१२ 07/06/2023 - 04:32
प्रोफेश्वर आप्ल्याला जर असे म्हणायचे असेल " कि हि सोय भारतात उपलब्ध नको" तर एकवेळ सहमत होता येईल पण नेहमीप्रमाणे "पाश्चिमात्य प्रयत्न " हे ताशेरे ओढणे हे नेहमीचा तुमचा भांडवशाही वरील राग दाखवतो .. या बाहुल्या हि संपूर्ण वयक्तिक बाब आहे भारतात सेक्सपो जर कोणी आणले तर तुम्हाला बहुतेक फेफरेच येईल एकीकडे कामसूत्र निर्माण झाला तो हाच का देश ?

चित्रगुप्त 07/06/2023 - 06:46
मलासे वाटते मला जे काही थोडेसे मत मांडायचे होते, त्याला मी योग्य ते शब्दरूप देऊ शकलेलो नाही.
पाश्चिमात्य प्रयत्न " हे ताशेरे ओढणे हे नेहमीचा तुमचा भांडवशाही वरील राग दाखवतो ..
हे 'नेहमीचा भांडवलशाहीवरील राग' वगैरे वाचून मी आश्चर्यचकित झालेलो आहे. माझ्या कोणत्या लिखणातून हा 'राग' व्यक्त झालेला आहे, ते दाखवल्यास त्यावर मी अवश्य मनन करेन. उलट पाश्चात्य संस्कृतीतील अनेक उत्तमोत्तम गोष्टींचाच मी जास्त पाठपुरावा आणि लेखन करत आलेलो आहे. माझे जास्त वास्तव्य सुद्धा युरोप-अमेरिकेतच असते, जे मला खूप आवडते. खरेतत मुळात मला 'भांडवलशाही' म्हणजे नेमके काय, हेही ठाऊक नाही. माझ्याच इथल्या एका अन्य प्रतिसादात "(अगर मेरा बस चला तो-) मी अशा डझनभर पुतळ्या घरभर विखरून ठेवीन आणि त्यांची चित्रे रंगवीन" असे लिहीले आहे. . सेक्स डॉल्स, सेक्स्पो, कामसूत्र, खजुराहो इत्यादिकांचे मला अजिबात वावडे नाही, त्यामुळे फेफरे वगैरेंचा प्रश्नच नाही. या बाहुल्या आणि सेक्स्पो बघायला मला नक्कीच आवडेल. खरोखर मला आश्चर्य याचे वाटते की माझ्या प्रतिसादातून असा अर्थ कसा निघू शकतो.

चौकस२१२ 07/06/2023 - 07:10
चित्रगुप्त साहेब माझा प्रतिसाद तुम्हाला उद्देशून नव्हा , तो होता प्रोफेश्वर साहेबांना उद्देशून नकळत दुखावले गेले असाल तर क्षमा

चौकस२१२ 07/06/2023 - 07:16
चुकीच्या जागी चिकटवला गेला माझ्यहातून, तो प्रतिसाद , त्रिवार माफी चित्रगुप्तजी

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 11:23
कर्नलतपस्वी । अहिरावण । प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे प्रतिसादासाठी आपले मनःपूर्वक आभार 🙏 @ कर्नलतपस्वी
"हिटलरच्या या अद्भुत पण अवश्यक आशा प्रयोगा बद्द्ल वाचले होते."
तेरा वर्षांपूर्वी म्हणजे २०१० साली "Mussolini's Barber: And Other Stories of the Unknown Players who Made History Happen" हे 'ग्रीम डोनाल्ड' ह्यांचे पुस्तक प्रकाशित झाल्यानंतर बरेच चर्चेत आले तेव्हा अनेकांचा पोटशूळ उठला होता 😀 @ प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
"संस्कृती बूडवणा-या या बाहुल्या आहेत असे माझे स्पष्ट मत आहे. चहा-पोहे करून देणा-या बाहुल्यांची गरज असताना तरुण पिढीला बाहुल्यांच्या पाशात ढ़कलण्याचा हा एक पाश्चिमात्य प्रयत्न असावा असे वाटते. ;)"
ज्यांना 'चहा-पोहे करून देणा-या' मिळत असतील ते कशाला ह्या बाहुल्यांच्या फंदात पडतील? इथे प्रश्न ज्यांना त्या मिळत नाहीत किंवा मिळाल्यातरी त्यांना 'चांगले चहा-पोहे' करता येत नाहीत अशा अभागी जीवांचा आहे जो ती उदात्त 'संस्कृती' सोडवू शकत नाही 😀 आणि खाली फाटक्यात पाय ह्यांनी म्हटलंय "कंड सूटल्यावर गावाला आग लावण्यापेक्षा घरात आंघोळ केलेली बरी!" त्याप्रमाणे असे 'अभागी जीव' जर कंड सुटली म्हणून गावाला आग लावायला निघाले तर काय परिस्थिती उद्भवेल? आणि तीच उदात्त 'संस्कृती' त्यांना काय काय लेबले लावेल? त्यापेक्षा बाहुली बरोबर का होईना, पण गावाला आग लावण्यापेक्षा करुदेत कि त्या बिचाऱ्यांना घरातच अंघोळ 😀

सुबोध खरे 07/06/2023 - 12:54
बाकी, संस्कृती बूडवणा-या या बाहुल्या आहेत असे माझे स्पष्ट मत आहे. चहा-पोहे करून देणा-या बाहुल्यांची गरज असताना तरुण पिढीला बाहुल्यांच्या पाशात ढ़कलण्याचा हा एक पाश्चिमात्य प्रयत्न असावा असे वाटते. ;) हा प्रतिसाद बुरसटलेल्या मनोवृत्तीचे दर्शक आहे असे मी स्पष्टपणे म्हणतो आहे. ९० टक्के भारतीय हस्तमैथुन करतात असे सांख्यिकी दाखवते ( हा आकडा बहुधा यापेक्षा नक्कीच जास्त असावा). यामुळे आपली संस्कृती आजपर्यंत बुडाली नाही. ब्रम्हचर्य म्हणजेच जीवन आणि वीर्यनाश म्हणजे सर्वनाश असे भंपक विचार पसरवणारे तथाकथित संस्कृतीरक्षक आपल्या देशात मागच्या पिढीत असंख्य होते. पिंजरा चित्रपटातील वाक्य--मास्तर, समाज तमाशाने बिघडला नाही आणि कीर्तनाने सुधारलाही नाही. लैंगिकता हि एक नैसर्गिक उर्मी आहे आणि त्याचे योग्य प्रकारे शमन झाले नाही तर त्यातून विकृती उद्भवू शकते. आपले लिंग नळ किंवा तत्सम नळकांडयासारख्या आयुधात अडकल्याने अपघात झालेले लोक बहुतेक डॉक्टरांनी पाहिलेले असतात. तसेच योनीत सुद्धा नको नको त्या वस्तू अडकलेल्या आढळतात. Woman sues Samsung for $1.8M after cell phone gets stuck inside her vagina https://www.google.com/search?q=lady+sues+samsung+for+mobile+stuck+in+vagina&rlz=1C1CHBD_enIN915IN915&oq=lady+sues+samsung+for+mobile+stuck+in+vagina+&aqs=chrome..69i57.358793106j0j15&sourceid=chrome&ie=UTF-8 चहा पोहे करून देणाऱ्या बाहुल्या लग्न करून घरात आणल्यानंतर आपल्या जोडीदाराला लैंगिक सुखाला कधीना कधी पारखे करताना ९९ % घरात दिसून येते. यामुळेच ३५ ते ४५ % विवाहित पुरुष मधून मधून हस्तमैथुन करताना आढळतात. (हा आकडा बहुधा यापेक्षा नक्कीच जास्त असावा). कारण बायको समोर आपण हस्तमैथुन करतो हे कबुल करण्याची हिम्मत किमान ५० % पुरुषांना तरी नाही. याशिवाय यातून वैवाहिक जीवनात वादळ निर्माण होऊ हाकेला हि कल्पना असल्याने पुरुष गप्प राहणे पसंत करतात. याचे कारण स्त्रियांची कामवासना पुरुषांपेक्षा जास्त उत्कट असते परंतु तिचा जीवनातील कालावधी कमी असतो. यामुळे जितका काळ पुरुष लैंगिक सुखाची अभिलाषा करतो तितकी वर्षे स्त्रियांची कामवासना राहत नाही. या विसंगती किंवा तफावतीमुळे पुरुष जास्त प्रमाणात हस्तमैथुन किंवा वेश्यागमन सारख्या गोष्टींमध्ये भाग घेताना आढळतात किंवा लैंगिक उपासमार सहन करतात . एकदा माणूस( पुरुष किंवा स्त्री) आणि त्याची कामवासना हे आपण मोकळ्या मनाने स्वीकारले कि त्या वासनेचे शमन करण्याची साधने त्याज्य समजण्याची आवश्यकता नाही हेही लक्षात येईल. असंख्य ठिकाणी जेथे स्त्री किंवा पुरुष एकटे असतील तेथे कामवासना शमन करण्यासाठी जोडीदार उपलब्ध नसतो. यात विवाहित असूनही स्त्रीपुरुष वेगवेगळ्या ठिकाणी राहत असतील तर दोघांनाही संबंध ठेवणे अशक्य असते. यामुळे वेश्यागमनापेक्षा अशा सेक्स डॉल्स या जास्त सुरक्षित आहेत. गुप्तरोगापासून संरक्षण, वेश्येकडे जाण्यात असलेला चोरटेपणा पोलिसांची भीती, वेश्येकडून ब्लॅकमेल होण्याची शक्यता अशा अनेक गुंतागुंतीतून सुटका हे या डॉल्स मुळे होऊ शकते. हा विषय बराच खोल आहे क्रमशः

आग्या१९९० 07/06/2023 - 13:05
एकदा माणूस( पुरुष किंवा स्त्री) आणि त्याची कामवासना हे आपण मोकळ्या मनाने स्वीकारले कि त्या वासनेचे शमन करण्याची साधने त्याज्य समजण्याची आवश्यकता नाही हेही लक्षात येईल. +१

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 14:17
"हा विषय बराच खोल आहे" क्रमशः
+१११११ वैद्यकीय प्रश्नांबाबतची माझ्याकडची (ऐकिव्/वाचलेली) माहिती मी देईनच पण तुमच्यासारख्या त्या क्षेत्रातील अधिकारी व्यक्तीकडुन ती मिळाल्यास उत्तम 👍 ह्या क्रमशःच्या पुढिल क्रमशः च्या प्रतिक्षेत!

सुबोध खरे 07/06/2023 - 20:24
या बाहुल्या "सिलीकोन" सारख्या द्रव्याच्या बनल्या असतात त्यामुळे त्यांची त्वचा सुद्धा नैसर्गिक स्त्रियांच्या त्वचेसारखी मृदू आणि मुलायम असते. अशा सुद्धा बाहुल्या निर्मित होतात ज्यांच्याशी संभोग करताना त्यांच्या योनीतुन नैसर्गिक द्रवासारखा चिकट द्रव स्त्रवतो ज्यामुळे वंगण मिळाल्याने संभोग करताना कोरडेपणा जाणवत नाही. याच "सिलीकोन"द्रव्याचा उपयोग करून स्तनातील इम्प्लांट/ एक्सप्लॅन्ट बनवलेले असतात. इम्प्लांट हे शल्यक्रिया करून स्तनाच्या आत बसवलेले असतात तर एक्सप्लॅन्ट हे स्तनाच्या बाहेरच्या बाजूस ब्रेसीयरच्या आत बसवलेले असतात ज्याचा स्पर्श, घट्टपणा हा नैसर्गिक स्तनांसारखाच असतो. अशी साधने स्त्रियांची कमनियता वाढवण्यासाठी सर्रास वापरली जातात. बॉलिवूडच्या बहुसंख्य नट्या यांची शरीरे अशी शल्य क्रिया करून "सुधारलेली" आहेत. दुसऱ्या टोकाला स्तनांच्या कर्करोगानंतर शल्यक्रियेमुळे स्तन काढून टाकला असेल तर किंवा केवळ गाठ काढून टाकल्यामुळे स्तन असमतोल झाल्यास या साधनांचा उपयोग केला जातो. दोन स्तन असमतोल असल्याचा स्त्रीवर फार मोठा मानसिक परिणाम होत असतो. ( लिंगाचा आकार लहान असल्यास पुरुषाच्या मानसिकतेवर फार मोठा परिणाम होतो तद्वत) अशा कृत्रिम साधनांचा उपयोग आपण लैंगिक सुख मिळवण्यासाठी करणे नैतिक आहे का? अशा तर्हेचे प्रश्न माणसाला बऱ्याच काळापासून पडत आलेले आहेत. जेथे शासनकर्ते धर्म किंवा संस्कृती च्या पगड्याखाली होते तेथे अनैतिक गोष्टी बेकायदेशीर ठरवल्या गेल्या आणि त्याला कठोर शिक्षा सुद्धा ठरवल्या गेल्या. ज्याठिकाणी बहुपत्नीत्वाची पद्धत आहे तेथे सुद्धा अशा साधनांचा वापर ( कायदेशीर किंवा बेकायदा) होताना आढळतो. याचे कारण चंचल मानवी स्वभाव हेच आहे. अतिपरिचयात अवज्ञा या उक्तीप्रमाणे सुंदर बायको असणारे पुरुष मोलकरणीच्या मागे का लागतात हेच उत्तर येथे द्यावे लागेल. आहार, निद्रा, भय आणि मैथुन या प्राणीमात्राच्या नैसर्गिक उर्मी मध्ये मानवी मेंदू उत्क्रांत झाल्यामुळे आहार आणि मैथुन यात मानवाचे समाधान होताना दिसत नाहीत. यामुळेच जगभर भय आणि निद्रेचा प्रकार वेगळे असले तरी मानवी प्रतिक्रिया सारखीच दिसते. याउलट जेव्हा जेंव्हा शक्य असते तेंव्हा माणूस आहार आणि मैथुन यात वैविध्य आणण्याचे प्रयत्न करताना जगाच्या पाठीवर सर्वत्र इतिहासकाळापासून दिसते. यापैकी आहारातील विविधता हि सर्व संस्कृतीत मान्य झालेली असली तरी मैथुन हे संततीशी संबंधित असल्यामुळे बहुसंख्य संस्कृतीत यावर बरेच निर्बंध आलेले दिसतात. यात फक्त आदिम संस्कृतीत जेथे स्थिर आयुष्य नाही आणि स्त्रीला पुरुषाइतकेच स्वावलंबित्व आहे तेथे मैथुनात बराच खुलेपणा आढळतो. वारसाहक्काने देण्यासारखे काहीच नसते अशा संस्कृतीत स्त्रीवर निर्बंध घातलेले आढळत नाहीत. कारण पितृत्व सिद्ध करून आपल्या संततीला देण्यासारखे काही नसते. जेंव्हा माणूस शेती करून स्थिर झाला आणि जमिनीचे मालकितत्व रूढ झाले तेंव्हा आपल्या मालकीची स्थावर मालमत्ता आपल्याच संततीला जावी यास्तव स्त्रीवर निर्बंध टाकले गेले आणि त्याचा परिणाम म्हणून खुल्या संभोगावर नियंत्रण आले. जितकी बंधने जास्त तितका त्यातून बाहेर पडण्याचा मानवी स्वभाव असतो. यामुळे लैंगिक सुख थेट मिळत नसेल तर कृत्रिम साधनांनी मिळवण्याचा प्रयत्न वाढला. यातून अशी अनेक साधने निर्माण होत गेली. जसा माणूस फिरता झाला तसा कुटुंबापासून संपर्क तुटत गेला तसे कृत्रिम साधनांनी लैंगिक सुख मिळवण्याची आवश्यकता वाढत गेली. आणि मागणी तसा पुरवठा या न्यायाने या साधनांचा दर्जा सुधारत गेला. वैद्यकीय शास्त्राप्रमाणे अशी कृत्रिम साधने वापरणे हे अपायकारक नाही. उलट लैंगिक शमन झाल्यास होणारे लैंगिक गुन्हे कमी होतात. पौगंडावस्थेतील मतिमंद मुलाला तो आक्रमक होऊ नये म्हणून आपल्या हाताने मैथुन करून "रिता" ठेवणारी माउली माझ्या ऐकीवात आहे. जेथे पुरुषाचे किंवा स्त्रीचे लैंगिक शमन होऊ शकत नाही अशा व्यक्तीने कृत्रिम साधन वापरणे यात गैर काय आहे? तरुण विधवा स्त्रीने जिला मुले आहेत आणि त्यामुळे ती परत विवाह करूशकत नाही किंवा इच्छित नाही अशा स्त्रीने अशा तर्हेचे साधन वापरून आपली लैंगिक भूक भागवली तर त्यात गैर काय आहे? किंवा पती जर नपुंसक/ समलिंगी आहे आणि स्त्रीचे समाधान करू शकत नाही अशा स्त्रीने कुठे भीक मागायला जायचे? पती सीमेवर हुतात्मा झाला किंवा विमान अपघातात मारले गेलेल्या वैमानिकाच्या पत्नीने काय करायचे? मनोरुग्ण असलेल्या स्त्रीच्या पतीने लैंगिक सुख मिळवण्यासाठी काय करावे? पुरुषाने सुख मिळवण्याचा प्रयत्न केल्यास ती स्त्री इतक्या जोरात आरडा ओरडा करत असे आणि आक्रमक होत असे कि त्या सैनिकाला लैंगिक सुख मिळणे अशक्य झाले होते. अशा व्यक्तीने काय करावे? फसवणूक झालेली स्पष्ट दिसत असले तरी भारतीय कायद्यात अशा माणसाला घटस्फोट मिळण्याची कोणतीही तरतूद नाही या सर्व व्यक्ती मी प्रत्यक्ष पाहिलेल्या आहेत.

रंगीला रतन 08/06/2023 - 14:14
एक डॉक्टरच इतके वस्तुनिष्ठ, परखड सत्य पण तरीही माणुसकीच्या ओलाव्यासहित मांडू शकतो. _/\_ +०८०६२०२३

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 22:51
अप्रतिम! 'चेरी ऑन द टॉप' प्रतिसाद 👍 हिअर कम्स डॉक्टर सुबोध खरे... अशाच सुंदर माहितीपूर्ण प्रतिसादाची तुमच्याकडून अपेक्षा होती म्हणूनच मगाशी मी तुम्हाला त्यासंबंधी विनंती केली, कारण मला माहिती होतं तुम्ही निराश नाही करणार! उण्यापुऱ्या अडीच दिवसात ह्या लेखाला इतका चांगला प्रतिसाद मिळेल अशी मी खरंच कल्पना नव्हती केली. छान साधक-बाधक चर्चा चालू आहे. अनेक मिपाकर पुरुषांबरोबरच तीन महिला सदस्याही 'अशा' विषयाच्या धाग्यावर प्रतिसाद देतात हि खूप मोठी गोष्ट आहे. हा लेख मी लिहिला असला तरी तो समस्त मिपाकरांचा धागा आहे आणि त्यामुळे चर्चेतही सर्वांनी निसंकोचपणे सहभागी व्हावे अशी इच्छा आहे. जी काही तुमची मते असतील ती मांडा, मग ती धागा विषयाच्या किंवा एखाद्या प्रतिसादाच्या समर्थनार्थ असोत कि विरोधातली, पण ती मांडा. ह्या विचारमंथनातून आपल्या हाती काहीतरी चांगलेच लागेल अशी खात्री आहे.
"पौगंडावस्थेतील मतिमंद मुलाला तो आक्रमक होऊ नये म्हणून आपल्या हाताने मैथुन करून "रिता" ठेवणारी माउली माझ्या ऐकीवात आहे. "
खरं आहे. असंच एक उदाहरण मी पण अनेक वर्षे पाहिलंय. नवऱ्याची फिरतीची नोकरी आणि ४ मुलांपैकी सर्वात मोठा मुलगा ठार मतिमंद. मती मंद कुठला, तर त्याही पुढची केस. बाकीची मंदबुद्धी मुले निदान हिंडतात फिरतात तरी कोणातरी कुटुंबीयांबरोबर. पण हा मुलगा १८ वर्षे पलंगावर एकाच जागेवर बसून असायचा आणि कायम त्याचे हातवारे चालू असायचे आणि अधुन मधून आक्रमक व्हायचा, नखं पण कापून देत नसल्याने बचुकुं त्याचे हात बांधून ठेवायचे राहिले तर स्वतःचाच चेहराओरबाडून रक्तबंबाळ करून घ्यायचा. शी, शु ला वेळेवर नेले नाही तर ते पण अंथरुणातच! झोपायचा पण नाही महिना महिना. त्याचे वडील फिरतीवर गेले कि त्या माउलीला तुम्ही वर उल्लेख केलेला प्रकार करायला लागायचा, नाहीतर खूपच आक्रमक व्हायचा. अशा मुलांना आयुष्य जास्ती नसतं हे खरंतर त्यांच्यासाठी वरदान आहे. हा मुलगा पण १८ वर्षांचा झाल्यावर गेला, पण तो पर्यंत त्या आईवडिलांनी आणि ३ लहान भावंडानी अजिबात तक्रार न करता अतिप्रचंड त्रास सहन केलाय! ह्या सुंदर प्रतिसादासाठी आपले मनःपूर्वक आभार 🙏

चौकस२१२ 08/06/2023 - 07:09
डॉ़क्टर्‍ माहितीपूर्णक आणि विचहरपूर्वक प्रतिसाद... तुम्ही मांडलेले प्रश्न अर्थातच शेकडो वर्षे आहेत .. त्याला हा कृत्रिम साधने हा उपाय आहे बरोबर, प्रत्येक समाज त्याला झेपेल तसे याचा उघड वापर करू देतो .. उदाहरण चीन मध्ये अशी दुकाने आहेत पण त्याला सरळ पणे सेक्स टॉय दुकान असे दाखवले जात नाही ... म्हणजे सरकार ला ह्याची जाणीव आहे कि समजला याची गरज आहे पण परंपरा एकदम बदलणे त्यानं अवघड जात असणार आणि त्यामुळे असे "स्मित हासय " केल्यासारखे याला परवानगी आणि गंमत म्हणजे हि खेळणी बरीचशी चीन मध्येच बनलेली असतात ( कदाचित भारतात पण बनत असतील पण फक्त एक्स्पोर्ट साठी ! ) पाचिमटी देशात सुद्धा नियम वेगवेगेल दिसतात उदाहरण यूरोपीय देशात आणि पॅसिफिक मधील आंग्ल देशात दोन्हीकडे जरी वेश्या वयवसाय/ प्रौढ मासिके कायद्यात बसत आहे तरी दोन्ही कडे याच्या जाहिराती वर निर्बंध वेगळे आहेत , युरोप मध्ये सर्रास टीव्ही वर जे दिसते ते येथे तेवढे "मोकळे धाकेले " नसते

सुबोध खरे 08/06/2023 - 10:12
प्रत्येक समाज त्याला झेपेल तसे याचा उघड वापर करू देतो काही गोष्टी अशा आहेत कि त्याचा उघडपणे उच्चार किंवा वापर अशक्य आहे. उदा आपल्या आईवडिलांचा शृंगार. ज्यामुळे आपला जन्म झाला आहे अशी संपूर्ण सत्य असलेली गोष्ट सुद्धा आपण उघडपणे चर्चा करू शकत नाही. अनेक गोष्टी अशा आहेत कि त्या बेकायदेशीर नसल्या तरी योग्य किंवा औचित्यपूर्ण नाहीत. उदा स्त्रीरोगतज्ज्ञाने अर्धी चड्डी आणि चिवटे बावटे वाला शर्ट घालून स्त्रीरुग्णांची तपासणी करणे. तसेच आहे. निरोध किंवा सॅनिटरी नॅपकिन या गोष्टी कितीही सत्य आणि उघड असल्या तरीही ग्राहक किंवा औषध विक्रेता वेष्टनातूनच नेतो/देतो.

कर्नलतपस्वी 05/06/2023 - 21:46
या बाहुल्या फक्त कंड च भागवू शकतात. इतर शारीरिक, मानसिक, सामाजिक गरजा पुर्ण करू शकत नाही. मेडीकली यांचा काय वाईट परिणाम होऊ शकतो यावर विचार लेखात केलाच नाही. एलर्जी,फ्रॅक्चर, जखमा,अन-हैजीनिक परिस्थितीत होणारे त्वचा रोग इ. . कंडच भागवायची असेल तर इतर काय साधने आहेत ते वयस्क सभासदांना सांगण्याची गरज वाटत नाही. स्त्रि पुरूष व्यस्त प्रमाण आहे. लिंग निदानावर प्रतिबंध, भ्रुण हत्या, गर्भपात प्रतिबंध बेटी बचाओ, बेटी पढाओ बेटी बढाओ सारख्या योजना कार्यान्वित करून व्यस्त प्रमाण कमी करायचा प्रयत्न होतोय. यावर समाजात जाग येत आहे. या बाहुल्या आल्यावर हे व्यस्त प्रमाण आणखीन वाढेल. आगोदरच समाजात एकलकोंडे पणा वाढत चाललाय. कमीत कमी विवाह संस्थेमध्ये एकाला दुसर्‍याची साथ असते त्याचा आभाव म्हातारपणी या सजीव+निर्जीव कुटुंबातील सजीवाला नक्कीच भासेल. निर्जीवाला काहीच फरक पडणार नाही. या प्रकारच्या संबध करता कुटुंबातील इतर सदस्य कितपत सहमत असतील?. ही अनैसर्गिक पद्धत नैसर्गिक पद्धतीला कितपत सुटेबल असेल सांगता येणे कठीण आहे.

फाटक्यात पाय 05/06/2023 - 22:47
कंड भागवण्याखेरीज दुसरी अपेक्षा नसावी. मेडिकली वाईट परिणाम? हास्यास्पद! नागपाडा(मुंबई) इथे असलेल्या एका STD क्लिनिकमध्ये काही काळ उमेदवारी केली होती,एका सामाजिक संस्थेसाठी, तेव्हा गुप्तरोगाचे प्रकार जवळून बघितले होते. लोकांना एक आंधळा विश्वास आहे की निरोध वापरल्याने संरक्षण मिळते. अशा लोकांना साष्टांग प्रणाम! व्यस्त प्रमाण मानसिकतेवर ठरत आहे. मानसिकता बदला, देश पुढे जाईल. वृद्धापकाळात एक जोडीदार मानसिकदृष्ट्या वा शरीराने थकल्यास हा उपाय हमखास साथ देईल,शिवाय निर्जीव असल्याने व्यभिचाराचे पातक लागणार नाही. ज्याला आवडते त्याने ते खावं, मला जर अळूचे फतफते आवडत असेल तर चिकन तंदुरी खायला सांगणाऱ्या महाभागांना दुर्लक्षित करावे

कर्नलतपस्वी 06/06/2023 - 11:12
मला जर अळूचे फतफते आवडत असेल तर चिकन तंदुरी खायला सांगणाऱ्या महाभागांना दुर्लक्षित करावे शत प्रतिशत सहमत. लहानपणापासून ऐकत आलोय दुसर्‍यांच्या फाटक्यात पाय घालू नये. बाकी या गरीब बिचार्‍या बाहुल्यांचे तोट्या बरोबर फायदे पण दिसतात. कुठलीच मागणी नाही,तक्रार नाही,जन्मापासून मरेपर्यंत एकच ड्रेस घातला तरी आणी नाही घातला तरी काहीच फरक पडणार नाही. कुठलाच खर्च नाही फक्त आनंदी आनंद. उमेदवारी केली तर एवढे अनुभव मग ज्यांनी चाळीस वर्ष दवाखान्याची नोकरी त्यांना किती,कसे अनुभव आले असतील. वृद्धापकाळात एक जोडीदार मानसिकदृष्ट्या वा शरीराने थकल्यास हवाई किल्ले बनवण्यासाठी जागा, पैसे,सरकारी परवाना काहीच लागत नाही. लहानपणी ऐकलेली गाणी पुन्हा म्हातारपणी म्हणावी लागतील. गाई पाण्यावर काय म्हणुनि आल्या ? का ग गंगायमुनाहि या मिळाल्या ? उभय पितरांच्या चित्तचोरटीला कोण माझ्या बोलले गोरटीला ? उष्ण वारे वाहती नासिकात गुलाबाला सुकविती काश्मिरात, नंदनातिल हलविती वल्लरीला, कोण माझ्या बोलले छबेलीला ? पण तीला बिचारीला काय कळणार! हा आनंद सुद्धा फक्त स्वानंदच की! बाकी आमचं काय! सगळ झालयं, तुका म्हणे आता उरलो उपकारक पुरता. आता विसाव्याचे दिन.... संधीप्रकाशात अजुन तो सोने तो माझी लोचने मिटो यावी तर... अब व(ह)तन तुम्हारे हवाले साथियों. फा पा भौ हलकेच घ्या.

फाटक्यात पाय 06/06/2023 - 15:57
मला वाटले होते जुगलबंदी होईल, पण तुम्ही स्वस्तात विकेट देत आहात. तुम्हाला दुखवायचा हेतू मुळीच नव्हता, पण नाविण्याला नको म्हणण्याचा तुमचा सूर पाहून थोडी फिरकी घेण्याचा हेतू होता. माझ्याकडून तुम्ही दुखावला गेला असाल तर क्षमस्व

प्रसाद गोडबोले 05/06/2023 - 22:26
एक दोन (किंव्वा तीन) वेळेस काहीतरी नवीन वेगळे म्हणुन ट्राय करुन पहायला आवडेल. पण प्रत्यक्शाहुन प्रतिमा सुंदर हे काही मान्य नाही. संभोगातील सुख हे शिश्नामध्ये / योनीमध्ये निर्माण होत नसुन मेंदु मध्ये निर्माण होत असते, शिश्न /योनी ही तर केवळ साधने आहेत , रेस्ट इट्स ऑल अ टोटली ब्रेन गेम ! नुसता गुलुगुलु बोलण्यातील रोमांन्स , पहिला स्पर्ष , नकारात दडलेला होकार , पहिल्या मिठित घेताना होणारा लटका विरोध , चुंबन करतानाचा जीभेचा लपंडाव , किस करताना अचनक केलेल्या पहिल्या स्क्वीझ नंतर आलेला उत्स्फुर्त सीत्कार, अन-हुक करताना आपला संघर्ष , अन तो लक्षात घेऊन अलगद हसत झटक्यात अन-हुक करुन दिलेला गो- अहेड सिग्नल.... वगैरे वगैरे... बाकी अजुनही सविस्तर लिहिता येईल पण हा सारा अनुभवाचा मामला आहे ;) आणि हे सर्व ह्या डॉल्स सोबत कितपत अनुभवता येईल ह्याबद्दल शंकाच वाटते .

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 12:02
"पण प्रत्यक्शाहुन प्रतिमा सुंदर हे काही मान्य नाही." पसंद अपनी अपनी 😀
संभोगातील सुख हे शिश्नामध्ये / योनीमध्ये निर्माण होत नसुन मेंदु मध्ये निर्माण होत असते, शिश्न /योनी ही तर केवळ साधने आहेत , रेस्ट इट्स ऑल अ टोटली ब्रेन गेम !
१००% सहमत! इथेही सेक्स डॉल (मेल असो कि फिमेल) हे एक साधन आहे. त्याद्वारे १००% नैसर्गिक मैथुनाचा आनंद मिळेल असा दावा कोणीही करु शकत नाही. माझ्यामते त्यांचा वापर ही हस्तमैथुनाच्या पुढची लेव्हल आहे, शेवटी इट्स ऑल अ टोटली ब्रेन गेम 😀
नुसता गुलुगुलु बोलण्यातील रोमांन्स... वगैरे वगैरे...
हे ज्यांच्या नशिबी नसते त्यांचे काय? त्यांच्यासाठी ह्या डॉल्स एक चांगला पर्याय ठरु शकतील की!
बाकी अजुनही सविस्तर लिहिता येईल पण हा सारा अनुभवाचा मामला आहे ;)
नकोच ते 😀 मी पण त्यावरच्या प्रतिसादात लिहिण्यच्या ओघात 'वैविध्यपुर्ण अनुभव' लिहित गेलो तर माझ्या घरावर फेमिनीस्ट लोकांचा मोर्चा यायचा 😂 😂 😂

बावडी बिल्डर 05/06/2023 - 22:28
मस्त प्रकार आहे हा. टर्मीनेटर साहेबांनी शेअर केलेला अल्बम पाहून ऊत्सूकता चाळवली नी लगेच सेक्स डोल पोर्न गूगलवर पाहून आलो. काही शंकाचे निरसन झाले नाही. जसे सेक्स डोल ह्या कायम एकाच पोजीशन मध्ये असतात का? एका पोर्न मध्ये सेम सेक्स डाॅल वेगवेगळ्या पोसीशन्स मध्ये दिसली ती एकच असावी की वेगवेगळ्या ते कळाले नाही. टर्मीनर सरांनी सांगावे अशी विनंती करतो. ही डाॅल आणली तर ठेवायची कूठे? किंवा आणायची कशी? कुणी पाहीलं तर काय? आपण डाॅल ला एक्सेप्ट करू पण समाज आपल्याला एक्सेप्ट करेल का? गूगलला किंमत पाहीली पावने दोन लाख रूपये आहे. मिपाकर वर्गनी करून घेनार असतील तर कळवावे. पुस्तकांप्रमाने सर्व मिळून घेऊ नी सर्व आस्वाद घेऊ. (अर्थात वेगवेगळा). ;) पण पावने दोन लाख “बाहेर” खर्च केले तर कितीतरी नवववीन जिवंत वस्तू मिळतील शिवाय रोजगार निर्मीतीही होईल. पण इतकं अफाट सौंदर्य नाही मिळनार. थोडक्यात इमॅजीनेशेनला रिएलीटीत ह्या बाहूल्याच कन्वर्ट करू शकतात.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 14:06
एका पोर्न मध्ये सेम सेक्स डाॅल वेगवेगळ्या पोसीशन्स मध्ये दिसली ती एकच असावी की वेगवेगळ्या ते कळाले नाही.
मी वाचलेल्या माहितीनुसार, बाहुलीच्या शरीराची लवचिकता तिचा सांगाडा बनवण्यासाठी वापरलेलया मटेरियलवर अवलंबून असते. पुर्णपणे स्टील पासून बनवलेला सांगाडा आणि प्लॅटिनम कोटेड सांधे (जॉइंट्स) असलेल्या बाहुल्या सर्वात लवचिक आणि दिर्घायुषी असतात. त्यांचे हात, पाय, मान, कंबर, गुडघे, पावले, हाता-पायांची बोटेच काय त्यांची पेरेही सजीव माणसांप्रमाणे वळू शकतात. त्यांना जवळपास माणसाप्रमाणे कुठलीही पोजीशन देता येते. अर्थात हे सगळे बहुतेक करुन 'हाय एंड' मॉडेल्स मध्ये मिळते. माझ्या (जालावर) पाहण्यात आलेल्या अशा बाहुल्यांच्या किंमती भारतीय रुपयांत दोन लाख पासष्ट हजारांपासून सुरु होतात. बाकी PVC आणि ॲल्युमिनिअम आणि स्टील पासून बनवलेल्या सांगाड्याच्या तुलनेने स्वस्त* बाहुल्याही बऱ्यापैकी लवचिक असतात आणि त्यांनाही वेगवेगळ्या पोजीशन्स देता येतात, पण वरच्या प्रकाराएवढ्या नाही. तसेच त्यांचे आयुष्यही कमी असते.
ही डाॅल आणली तर ठेवायची कूठे? किंवा आणायची कशी? कुणी पाहीलं तर काय? आपण डाॅल ला एक्सेप्ट करू पण समाज आपल्याला एक्सेप्ट करेल का?
आणायची कशी ह्याची काळजी नसावी, उत्पादक कंपन्या घरपोच सेवा देतात! बाकिचे प्रश्न मात्र ज्याचे त्याने विचारपुर्वक सोडवायचे असतात 😀 *मुळात सेक्स डॉल हा प्रकार स्वस्त अजिबात नाही, त्यामुळे तुलनेने स्वस्त असे लिहिले आहे.

बावडी बिल्डर 05/06/2023 - 22:28
मस्त प्रकार आहे हा. टर्मीनेटर साहेबांनी शेअर केलेला अल्बम पाहून ऊत्सूकता चाळवली नी लगेच सेक्स डोल पोर्न गूगलवर पाहून आलो. काही शंकाचे निरसन झाले नाही. जसे सेक्स डोल ह्या कायम एकाच पोजीशन मध्ये असतात का? एका पोर्न मध्ये सेम सेक्स डाॅल वेगवेगळ्या पोसीशन्स मध्ये दिसली ती एकच असावी की वेगवेगळ्या ते कळाले नाही. टर्मीनर सरांनी सांगावे अशी विनंती करतो. ही डाॅल आणली तर ठेवायची कूठे? किंवा आणायची कशी? कुणी पाहीलं तर काय? आपण डाॅल ला एक्सेप्ट करू पण समाज आपल्याला एक्सेप्ट करेल का? गूगलला किंमत पाहीली पावने दोन लाख रूपये आहे. मिपाकर वर्गनी करून घेनार असतील तर कळवावे. पुस्तकांप्रमाने सर्व मिळून घेऊ नी सर्व आस्वाद घेऊ. (अर्थात वेगवेगळा). ;) पण पावने दोन लाख “बाहेर” खर्च केले तर कितीतरी नवववीन जिवंत वस्तू मिळतील शिवाय रोजगार निर्मीतीही होईल. पण इतकं अफाट सौंदर्य नाही मिळनार. थोडक्यात इमॅजीनेशेनला रिएलीटीत ह्या बाहूल्याच कन्वर्ट करू शकतात.

साहना 06/06/2023 - 00:58
भारतीय इन्सेल पुरुषांसाठी ह्याला सबसिडी वगैरे देऊन आयात केले तर चांगलेच आहे. Pradhanmantri Recreational And Therapeutic Intimacy Creating Robotic Intelligent Truelove Initiative = PRATICRITI फक्त आधार कार्ड लिंक केले कि झाले.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 14:35
Pradhanmantri Recreational And Therapeutic Intimacy Creating Robotic Intelligent Truelove Initiative = PRATICRITI
क्रिएटिव्हिटी आवडली 👍 😂
भारतीय इन्सेल पुरुषांसाठी ह्याला सबसिडी वगैरे देऊन आयात केले तर चांगलेच आहे.
सबसिडी नको... आधिच राष्ट्रीय संपत्तीची काय कमी उधळपट्टी होत आहे? त्यापेक्षा स्वयंसेवी संस्था/एन.जी.ओ वगैरेंनी पुढाकार घेउन त्या फुकट वाटाव्यात. आणि आयात करण्यापेक्षा 'मेक इन इंडिया' इनिशीएटीव अंतर्गत उत्पादकांसाठी पायघड्या घालाव्यात, त्यातुन देशात रोजगार निर्मितीही वाढेल 😀

कपिलमुनी 06/06/2023 - 01:09
मर्यादा पाळून लिहिलेला उत्तम लेख.. वेस्ट वर्ल्ड या मालिकेत या पुढील तंत्रज्ञानाने बनवलेल्या बाहुल्या पाहायला मिळतात.. इच्छुकांनी पहिले काही भाग जरूर बघावेत.

प्रचेतस 07/06/2023 - 06:46
वेस्ट वर्ल्ड पहिला सीजन पाहून झालाय अतिशय वेगळी थीम असूनही कमालीचा संथ वाटला, त्यातले अँड्रॉइड्स जबरदस्त आहेत.

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर 06/06/2023 - 04:35
पाच वर्षांपूर्वी ह्या डॉल्स प्रत्यक्ष 'बघायला' मिळाल्या होत्या. तेव्हाही त्यांची गरज ही ट्रान्जिटरी टेक म्हणून आहे हे जाणवले होते. कितीतरी मोठ्या महानुभावांना यात व्हायेबल बिझनेस दिसत नाही त्यालाही हे एक कारण असावे. अर्थात तेव्हा मेंदूचिपा किती प्रगत होतील याबद्दल मला शंका होती. नुकतेच न्युरालिंकला मानवी चाचण्यांची परवानगी देण्यात आली. त्यामुळे ह्या डॉल किती प्रगत अवस्थेपर्यंत पोचतील अशी मला शंका आता आहे. कोणताही अनुभव मेंदूत पुनुरुत्पादित करणे ही खूप दूरची गोष्ट असे मला वाटत नाही. त्यामुळे या डॉल्स काही काळाने जेजू बेटांसारख्या म्युझियममधल्या एक आर्टिफॅक्ट होतील असे वाटते. शिवाय या विश्वात जे जे अस्तित्त्वात असते ते नैसर्गिकच असते. तेवढीच एक गंमत म्हणून मलाही अशा डॉल्स एखादेवेळेस ट्राय करायला आवडतील. परंतु सगळ्या जैविक गोष्टी पंचेद्रियपूरक परिपूर्ण होत नाहीत तोवर मला फार मजा येणार नाही. उदा. सांद्रता. गंध. शहारा. इत्यादी गोष्टी सांभाळणे प्रचंड अवघड आहे. डोळ्यांचे रंग कस्टमाईज करता येणे वगैरे ठीक आहे. प्रत्यक्ष खेळात त्यांची मजा घेणे आणि खेळापूर्वी मनोधारणा तयार करणे यात फरक आहे.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 16:41
"कोणताही अनुभव मेंदूत पुनुरुत्पादित करणे ही खूप दूरची गोष्ट असे मला वाटत नाही."
तसे झाले तर हा व्हर्चुअल रिऍलीटी सारखा प्रकार होईल, आणि त्यातून एकवेळ (रोग नसूनही उगाच ज्याला गंभीर रोग असल्याचे भासवले गेलेल्या) 'स्वप्नदोष' म्हणतात त्याप्रमाणे वीर्यस्खलन होईल पण प्रत्यक्ष शरीराने कामक्रीडा केल्याचे कितपत समाधान त्यातून मिळेल? आणि वीर्यस्खलन न होता तो अनुभव जर फक्त मेंदूंपुरताच मर्यादित रहाणार असेल तर हा मैथुनाचा सर्वात अनैसर्गिक प्रकार ठरेल.
"त्यामुळे या डॉल्स काही काळाने जेजू बेटांसारख्या म्युझियममधल्या एक आर्टिफॅक्ट होतील असे वाटते."
बाहुली बरोबर का होईना पण प्रत्यक्ष शरीराने कामक्रीडा केल्याचे समाधान तरी वापरकर्त्याला मिळत असल्याने जरी आपण म्हणता तसे तंत्रज्ञान नजीकच्या भविष्यात उपलब्ध झाले तरी सेक्स डॉल्स इतिहासजमा होण्याची वेळ लवकर येईल असे वाटत नाही. उलट नव्या तंत्रज्ञानामुळे स्पर्धा निर्माण झाल्यास डॉल्सच्या किमती कमी होऊन त्यांचा खप वाढण्याची शक्यता मलातरी अधिक वाटते. वरील दोन गोष्टी सोडून बाकी प्रतिसादाशी सहमत!

सुबोध खरे 07/06/2023 - 18:44
सगळ्या जैविक गोष्टी पंचेद्रियपूरक परिपूर्ण होत नाहीत तोवर मला फार मजा येणार नाही. उदा. सांद्रता. गंध. शहारा. इत्यादी गोष्टी सांभाळणे प्रचंड अवघड आहे. भूक लागलेली असताना आपण पटकन एखादा गार ढोण वडापाव किंवा एखादं केळं खाऊन घेतो, तेंव्हा तेथे आपल्या रसनेचे दृष्टीचे आणि घ्राणेंद्रियाचे समाधान होत नाहीच. परंतु भूक मिटविण्याचे काम मात्र हे अन्न करते. तशीच स्थिती आहे. ज्यावर प्रेम आहे अशा जोडीदाराबरोबर सजवलेला शृंगार हे वेश्येबरोबर उरकलेल्या संभोगाच्या जवळपास सुद्धा येत नाही तर निर्जीव बाहुलीचा कसा येणार?

अथांग आकाश 06/06/2023 - 10:10
वेगळ्याच विषयावरील माहितीपूर्ण लेखासाठी अनेक आभार्स!!
इतिहास संशोधकांच्या एका गोष्टीचे मला फार कौतुक वाटते, त्यांना कुठल्याही गोष्टीचे वावडे नसते.
आणि मला एका गोष्टीचे कौतुक वाटते, लेखासाठी तुम्हाला कुठल्याही विषयाचे वावडे नसते.
प्रत्यक्षाहूनी प्रतिमा उत्कट असा हा प्रकार 'एक मानव निर्मित सुंदर कलाकृती' किंवा 'सुंदरशी शोभेची वस्तू' म्हणून तरी पदरी बाळगायला मला नक्कीच आवडेल, तुम्हाला आवडेल का?
हो नक्कीच आवडेल :-) 0

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 17:40
अथांग आकाश । भक्ती । वामन देशमुख प्रतिसादासाठी आपल्या सर्वांचे मनःपूर्वक आभार 🙏 @ भक्ती,
३२-२०-३२ असा प्रमाणबद्ध लेख!
कर्नल साहेब आणि अथांग आकाश ह्यांनी म्हंटल्याप्रमाणे धागा विषय बरोबर पकडुन, कमीत कमी शब्दांत दिलेला 'अर्थपुर्ण' प्रतिसाद अतिशय आवडला 👍 लेखातली 'एव्हलिन' (Avalynn) डोळ्यांसमोर आली एकदम 😀

चांदणे संदीप 06/06/2023 - 14:49
ऐकून होतो या डॉल्सविषयी. पण, इतकी सखोल माहिती आणि चित्रे पहिल्यांदाच पाहिली. टर्मिनेटरजी हॅट्स ऑफ टू यू! ___/\___ तारतम्य आणि संयम बाळगून असेल तर जगात कोणताही विषय टॅबू होणार नाही हे नक्की. आपल्या (काही) पूर्वजांना टॅबू वैग्रे प्रकार शिवला नव्हता त्यामुळेच वेळोवेळी त्यांच्या(च) चरणाशी नतमस्तक होऊ वाटते. :) अवांतर : वर एका प्रतिसादात श्री हिटलर वाचून फारच हसू आले. =)) सं - दी - प

Trump 06/06/2023 - 16:37
अवांतर : वर एका प्रतिसादात श्री हिटलर वाचून फारच हसू आले. =))
अज्ञानात सुख असते. असुद्यात तुम्हाला शुभेच्छा.

चांदणे संदीप 08/06/2023 - 09:25
हिटलरला श्री हिटलर म्हणण्याइतपत ज्ञान मला मिळालं नाही ह्याबद्दल मी स्वतःला भाग्यवान समजतो. सं - दी - प

Trump 08/06/2023 - 11:28
हिटलरला श्री हिटलर म्हणण्याइतपत ज्ञान मला मिळालं नाही ह्याबद्दल मी स्वतःला भाग्यवान समजतो.
पुन्हा एकदा शुभेच्छा.

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 17:56
श्री चांदणे संदीप यांसी सप्रेम नमस्कार 😀
आपल्या (काही) पूर्वजांना टॅबू वैग्रे प्रकार शिवला नव्हता त्यामुळेच वेळोवेळी त्यांच्या(च) चरणाशी नतमस्तक होऊ वाटते. :)
+१००० कुठे गेले ते लोक, आणि कुठे हरवली आपल्या पुर्वजांची ती प्रगत संस्कृती? आता उरलेत केवळ 'तथाकथीत' संस्कृतीरक्षक 😀

राजेंद्र मेहेंदळे 06/06/2023 - 16:01
मिपाकरांचा व्यासंग बघुन मला नेहमीच आश्चर्य वाटत आले आहे. कुमार सरांच्या लेखावरुन टर्मिनेटर ना धुमारे फुटले आणि हा सुंदर लेख जन्माला आला या बद्दल दोघांचे आभार. लेख उत्तम माहितीपुर्ण झाला आहे. वैद्यकीय्,सामाजिक्,मानसिक्,आर्थिक् असे अनेक कंगोरे या विषयाला आहेत, पण अर्थातच एका लेखात ते सगळे शक्य नाही. त्यामुळे वेगवेगळे लेख लिहावेत ही विनंती.

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 18:05
वैद्यकीय्,सामाजिक्,मानसिक्,आर्थिक् असे अनेक कंगोरे या विषयाला आहेत, पण अर्थातच एका लेखात ते सगळे शक्य नाही. त्यामुळे वेगवेगळे लेख लिहावेत ही विनंती.
+१००० अगदी खरे आहे! लेखच्या मुळ आरखड्यात थोडी वैद्यकीय आणि तांत्रीक माहितीही लिहिली होती, पण लेखाची लांबी फारच वाढत असल्याने ती संपादित केली. पण हरकत नाही, धाग्यावर सुरु असलेल्या चांगल्या चर्चेतुन विषयाच्या अन्य पैलुंवरही प्रकाश पडत आहे!

चित्रगुप्त 06/06/2023 - 21:34
कुशळ चितारी विचित्र । तेणें निर्माण केलें चित्र । देखतां उठे प्रीति मात्र । परंतु तेथें मृत्तिका ॥ ७॥ नाना वनिता हस्ती घोडे । रात्रौ देखतां मन बुडे । दिवसा पाहतां कातडें । कंटाळवाणें ॥ ८॥ काष्ठी पाषाणी पुतळ्या । नाना प्रकारें निर्मिल्या । परम सुंदर वाटल्या । परंतु तेथें पाषाण ॥ ९॥ नाना गोपुरीं पुतळ्या असती । वक्रांगें वक्रदृष्टीं पाहती । लाघव देखता भरे वृत्ती । परंतु तेथें त्रिभाग ॥ १०॥ खेळतां नेटके दशावतारी । तेथें येती सुंदर नारी । नेत्र मोडिती कळाकुसरीं । परी ते अवघे धटिंगण ॥ ११॥ (श्री दासबोध दशक ६, समास ८) . https://sexdollgenie.com/blogs/news/how-sex-dolls-are-changing-cultural-perceptions . . कृत्रिम रतिसुखाच्या पलिकडले पण काही उपयोग, विशेषतः एकाकी पडलेले लोक, विधुर वगैरेंना या सिलिकॉन पुतळ्यांचा होत असावा. (अगर मेरा बस चला तो-) मी अशा डझनभर पुतळ्या घरभर विखरून ठेवीन आणि त्यांची चित्रे रंगवीन.

नागनिका 06/06/2023 - 21:51
नैतिकतेच्या मर्यादा न ओलांडताही हा विषय लिहू शकता येणे शक्य आहे हे सिद्ध केले तुम्ही!. रच्याकने, येथील संस्कृती, एकत्र कुटुंब पद्धती इ. गोष्टींमुळे भारतात हे फॅड पसरले नसावे का?

सुबोध खरे 08/06/2023 - 10:26
येथील संस्कृती, एकत्र कुटुंब पद्धती इ. गोष्टींमुळे भारतात हे फॅड पसरले नसावे का? भारतात घरे सरासरी आकाराने लहान आहेत. याशिवाय वैयक्तिक स्वातंत्र्याची कल्पना पाश्चात्य कल्पनेपेक्षा वेगळी आहे. नवऱ्याचे कपाट बायको सर्रास उघडून पाहते किंवा बायकोचे बहुतांश व्यवहार नवऱ्याला माहिती असतात. मूल १८ वर्षाचे झाले तरी त्याच्या स्वातंत्र्याचा भारतात पाश्चात्य देशांपेक्षा जास्त संकोच झालेला आहे. यामुळेच एवढी मोठी बाहुली बायको/ आईवडिलांपासून लपवून कुठे ठेवणार हा एक मोठा प्रश्न आहे. त्यामानाने पिवळी पुस्तके आणि निल चित्रफिती लपवणे फार सोपे आहे. आपला मुलगा हस्तमैथुन करतो हे बहुसंख्य आईवडिलांना माहिती असतं म्हणून अशा उत्तान गोष्टी सार्वजनिक प्रदर्शनासाठी आईवडिल कधीच मान्य करणार नाहीत. आपला नवरा/ बायको हस्त मैथुन करतो/ करते हे जोडीदाराला मान्य सुद्धा होणार नाही कारण आपण कुठे तरी कमी पडतो याचा न्यूनगंड ( नवऱ्यासाठी त्याच्या पौरुषत्वाचा तो अपमान असतो आणि स्त्री साठी तिच्या सौंदर्याची कमतरता. त्यामुळे जोडीदाराबद्दल संताप निर्माण होतो आणि या दोन्हीचे मिश्रण त्यांना ते मान्य करण्यापासून त्यांना थांबवत असते. बऱ्याच गोष्टी अंधारात असणे/ राहणे हे संसारात नातेसंबंध टिकवण्यासाठी आवश्यक असतात. त्यातील लैंगिक विसंगती( sexual incompatibility) गुलदस्त्यात राहणे हा एक महत्वाचा घटक आहे.(अज्ञानात आनंद असतो)

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 19:04
@ नागनिका
येथील संस्कृती, एकत्र कुटुंब पद्धती इ. गोष्टींमुळे भारतात हे फॅड पसरले नसावे का?
माणूस हा अतिशय स्वार्थी प्राणी आहे, वेळ आल्यावर तो 'संस्कृती' वगैरे सारख्या अमूर्त संकल्पनांपेक्षा त्याच्या भौतिक 'गरजांनाच' पहिले प्राधान्य देत असतो. एकत्र कुटुंब पद्धतीही आता बऱ्यापैकी लोप पावत चालली आहे आणि कामानिमित्ताने घरापासून/कुटुंबापासून लांब राहावे लागणाऱ्यांत अविवाहितांप्रमाणेच विवाहित जोडप्यांचेही प्रमाण बरेच आहे. अनेक प्रसंगी नवरा-बायकोंनाही कामानिमित्ताने दीर्घकाळ एकमेकांपासून दूर वेगवेगळ्या शहरांमध्ये/राज्यांमध्ये/देशांमध्ये राहण्याची वेळ येते. अशा संभाव्य वापरकर्त्यांना चांगली प्रायव्हसी मिळत असल्याने त्यांच्याकडून अशा सेक्स टॉईजचा वापर वाढत आहे. भारतात बहुतांश सेक्स टॉईज हि आयात करावी लागतात त्यात सेक्स डॉल्सचाही समावेश आहे. आपल्याकडे कायदेशीर अडचणी फारशा त्रासदायक नसल्या तरी अधिकृत पणे 'अशा' गोष्टी आयात करून विकणाऱ्या अगदी थोड्या विक्रेत्यांचा अपवाद वगळता बहुतेक विक्रेत्यांचा कल हा 'स्मगल्ड' सेक्स टॉईज विकण्याकडे असतो. त्यामुळे अशा व्यवहारांची कुठलीही अधिकृत आकडेवारी उपलब्ध होत नसल्याने भारतातल्या अशा गोष्टींच्या वापरकर्त्यांची निश्चित संख्या कळू शकत नाही. सर्वसाधारणपणे अनेक भारतीयांची अशी धारणा असते कि हि असली फॅडं मुंबई, दिल्ली, कोलकाटा, चेन्नई आणि हैदराबाद अशा महानगरांमध्ये आणि काही प्रमाणात मोठ्या शहरांमध्ये चालत असतील. पण वापरकर्त्यांच्या ऑनलाईन कम्युनिटी, सोशल मीडिया वरील पोस्ट्स किंवा युट्युब व्हिडीओज वरील कॉमेंट्स बघता हा प्रकार केवळ महानगरांपुरता मर्यादित राहिला असेल असे वाटत नाही. अशा वस्तूंच्या खरेदीच्या बाबतीत वापरकर्त्यांची 'गरज' , 'आवड' आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे 'क्रयशक्ती' हि स्थानमहात्म्यापेक्षा अधिक निर्णायक ठरत असावी. त्यामुळे भरतात हे फॅड पसरले नाहिये असे नाही, पण ह्या वस्तुंच्या खरेदी/विक्रितली अपार्दर्शकता आणि एकुणच वापर्कर्त्यांकडुन राखली जाणारी गोपनियता अशा कारणांमुळे त्याच्या व्यापकते विषयी अजुनतरी कुठला निश्चित असा ठोकताळा मांडता येत नाही!

अथांग आकाश 09/06/2023 - 11:24
आपल्याकडे कायदेशीर अडचणी फारशा त्रासदायक नसल्या तरी...
हे समजले नाही! भारतात सेक्स टॉईज बद्दल काय कायदे आहेत? त्यांच्यावर बंदी आहे का नाही? ते नियम महिती करुन घ्यायला आवडेल!!

टर्मीनेटर 16/06/2023 - 13:23
@ अथांग आकाश,
भारतात सेक्स टॉईज बद्दल काय कायदे आहेत? त्यांच्यावर बंदी आहे का नाही? ते नियम महिती करुन घ्यायला आवडेल!!
What Indian laws say about porn, sex toys There is no legal provision in India that expressly bars or permits the sale of sex toys. However, Section 292 of the IPC is often invoked to restrict the sale, exhibition, advertising, import or export of sex toys on the ground of “obscenity”. Many sex toy sellers in India are able to operate as long as the product is not deemed “obscene”—by avoiding nudity in the packaging, or showing women in a demeaning manner, etc. They also label their products as ‘sexual wellness’ items. तस्मात, ह्या विषयातही भारतातील कायदे थोडे संदिग्ध असल्याने कायदेशीर अडचणी फारशा त्रासदायक नाहित त्यामुळे त्यांची खरेदी/विक्री सुरळीत होत असल्याचे Quora वरील प्रत्यक्ष वापरकर्त्यांचे म्हणणे आहे!

चित्रगुप्त 06/06/2023 - 22:05
-- परंतु तेथे 'त्रिभाग' --- याचा अर्थ समजला नव्हता. 'त्रिभाग' म्हणजे वाळू-चुना-ताग यावरून तात्कालीन मूर्तीकलेवरही प्रकाश पडतो. जय जय रघुवीर समर्थ. .

प्रसाद गोडबोले 07/06/2023 - 11:26
_/\_ ह्याला म्हणतात नीरक्षीरविवेक! सेक्स डॉलच्या धाग्यावर दासबोधातील वचने पाहुन समर्थांनही आश्चर्याचा धक्क्का बसला असेल =)))) नारी स्तनभर नाभीदेशं दृष्ट्वा मा गा मोहावेशम् | एतन्मांस वसादि विकारं मनसि विचिन्तया वारं वारम् || 3 || _/\_

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 19:37
'त्रिभाग' म्हणजे काय ?
त्रिभागच काय, तुम्ही वरती दिलेल्या एकाही ओवीचा (कि श्लोकाचा) अर्थ मला समजला नव्हता, पण ह्या भावार्थाच्या फोटोमुळे निदान तीन ओव्यांचा अर्थ तरी समजला 😀

प्रचेतस 07/06/2023 - 06:43
काय लिवलंय काय लिवलंय. चारचौघात चर्चिल्या न जाणाऱ्या विषयावर कमालीच्या संयमतेने लिहिलंय. बाहुल्यांची माहिती आवडली, सौंदर्य तर अप्रतिमच, शेअर्ड अल्बम खास जाऊन पाहिला, डोळे निवले हो.

हेमंतकुमार 05/06/2023 - 16:40
सांगोपांग माहितीने "भरलेला" रंजक लेख अर्थातच आवडला. तारुण्यात यांच्याबद्दल फक्त ऐकले होते; बघायचा योग काही आला नाही.. असो !
प्रत्यक्षाहूनी प्रतिमा उत्कट असा हा प्रकार 'एक मानव निर्मित सुंदर कलाकृती'
+११११ लेख 'बघून' डोळे निवले :)

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 05:38
फीत कापून लेखावर दिलेल्या "लेख 'बघून' डोळे निवले :)" अशा 'रसिक' प्रतिसादासाठी आपले मनःपूर्वक आभार 🙏

Trump 05/06/2023 - 16:46
व्याने उघडकीस आलेल्या माहितीनुसार १९४१ साली 'पहिल्यांदाच व्यावसायिक आणि वैज्ञानिक दृष्टिकोनातून' सेक्स डॉल्सची घाऊक प्रमाणावर निर्मिती करण्याचे श्रेय 'नाझी जर्मनी' कडे जाते.
उत्तम. श्री हिटलर यांना एका चांगल्या गोष्टीचे श्रेय मिळाले ह्याबद्दल आंनद वाटतो.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 06:08
"हिटलर यांना एका चांगल्या गोष्टीचे श्रेय मिळाले ह्याबद्दल आंनद वाटतो."
अरे वाह! मिपावर जाहीरपणे हिटलरचे समर्थन करणारे माझ्याप्रमाणे अजूनही कोणी आहे हे बघून मलासुद्धा आनंद झाला 👍

Trump 07/06/2023 - 10:45
अरे वाह! मिपावर जाहीरपणे हिटलरचे समर्थन करणारे माझ्याप्रमाणे अजूनही कोणी आहे हे बघून मलासुद्धा आनंद झाला
चांगल्या गोष्टींना चांगलेच म्हणावे भले त्या शत्रुच्या असल्या तरी. माणसाची परीक्षा त्याच्या संपुर्ण कर्तुत्वावरुन आणि त्यावेळीच्या पार्श्वभुमीवर करावी.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 11:09
चांगल्या गोष्टींना चांगलेच म्हणावे भले त्या शत्रुच्या असल्या तरी. माणसाची परीक्षा त्याच्या संपुर्ण कर्तुत्वावरुन आणि त्यावेळीच्या पार्श्वभुमीवर करावी.
१००% सहमत! पण जेता इतिहास लिहितो! सत्ता आणि वर्चस्वाच्या खेळात इतिहासात कित्येक कुडमुड्यांना इमेज बिल्डिंगद्वारे नायक आणि कॅरॅक्टर असॅसीनेशनद्वारे कित्येक नायकांना खलनायक म्हणुन पेश केले गेले. अजुनही तो खेळ सुरुच आहे. ह्यावर लिहिण्यासारखे बरेच काही आहे पण विषयांतर नको म्हणुन इथेच थांबतो!

Trump 07/06/2023 - 11:25
ह्यावर लिहिण्यासारखे बरेच काही आहे पण विषयांतर नको म्हणुन इथेच थांबतो!
+१

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 07:48
मुक्त विहारि । गवि । फाटक्यात पाय प्रतिसादासाठी आपल्या सर्वांचे मनःपूर्वक आभार 🙏 @ गवि
"कुठे नेऊन ठेवलीय दुबई? ;-)"
ती आहे तिथेच आहे 😀 'कोक - टू - कोकेन' आणि 'सेफ्टी पिन - टू - सेक्स डॉल' जो जे वांच्छिल तो ते देणारी दुबई म्हणून तर गेल्या अनेक दशकांपासून, पर्यटक ते फिल्मस्टार्स आणि उद्योगपती ते गॅंगस्टर्स अशा सर्वांचीच लाडकी आहे. आणि अर्थातच माझीही 😍

चित्रगुप्त 05/06/2023 - 18:24
वेगळ्याच विषयावरील नयनरम्य, मोहक, सुंदर लेख आवडला. हा प्रकार ठाऊक असला तरी त्याविषयी इतकी सांगोपांग माहिती नव्हती. अनेक आभार. मी नववी- दहावीत असताना घरातल्या एका लाकडी दारावर (मुळात हे दार शेजारच्या घरात जाण्यासाठी असल्याने कायमचे बंद होते) वर्तमानपत्राचा कागद, चॉकमाती आणि सरस यांच्या मिश्रणातून बनवलेल्या लगद्यातून एक पूर्णाकृती 'अप्सरा' (चांदोबातील चित्रावरून) बनवून तिला खर्‍यासारखे रंगवले होते, घरी येणारे ते बघून अवाक व्हायचे. (आज इतक्या वर्षांनंतर या लेखामुळे आठवले).

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 10:35
मी नववी- दहावीत असताना घरातल्या एका लाकडी दारावर
भारीच! हे वाचल्यावर चांदोबातल्या त्या 'अप्सरा' डोळ्यांसमोर तरळून गेल्या 😍

कर्नलतपस्वी 05/06/2023 - 18:26
टर्मीनेटर भौ, अश्लीलता व सभ्यता यांच्या सर्व मर्यादा साभांळून, पौराणिक ते अधुनिक, पुर्व ते पश्चिम, रोमन देवी देवता ते कामदेव, पिग्मॅलियन,वात्सायन,हिटलर अशी चौफेर बॅटिंग करून सजवलेला लेख माहितीपूर्ण झाला आहे त्याबद्दल आपले मनापासून अभिनंदन. हिटलरच्या या अद्भुत पण अवश्यक आशा प्रयोगा बद्द्ल वाचले होते. पण हा जर लेख गदिमांनी वाचला तर कदाचित ते आपल्या काव्यपंक्ती बदलतील.प्रत्यक्षाहूनी प्रतिमा उत्कट

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 05/06/2023 - 19:31
माहितीपूर्ण आणि नव्या विषयावरचा लेख. उत्तम छायाचित्र आणि उत्तम माहिती. बाकी, संस्कृती बूडवणा-या या बाहुल्या आहेत असे माझे स्पष्ट मत आहे. चहा-पोहे करून देणा-या बाहुल्यांची गरज असताना तरुण पिढीला बाहुल्यांच्या पाशात ढ़कलण्याचा हा एक पाश्चिमात्य प्रयत्न असावा असे वाटते. ;) -दिलीप बिरुटे

गवि 05/06/2023 - 19:50
चहा-पोहे करून देणा-या बाहुल्यांची गरज असताना
असे जुनाट विचार आणि मते ऐकून एक मिपाकर म्हणून शरम वाटली असे प्रांजळपणे सांगू इच्छितो.

चित्रगुप्त 05/06/2023 - 23:29
पाश्चात्त्य (विशेषतः) अमेरिकन - जीवनपद्धतीत - जिथे बाळाच्या जन्माच्या आधीपसून त्याचेसाठी वेगळी खोली, त्यात विविध खेळणी, सजावट वगैरे तयार ठेऊन त्या स्वतंत्र खोलीतच त्याला ठेवले जाते, पुढे आई-वडिलांचा घटस्फोट, अठरा वर्षांचे झाल्यावर सवतंत्रपणे रहायला सुरूवात करणे, मग मिळकतीसाठी काहीही करण्याची तयारी ठेवणे ...कुठे 'जुळले' तरी ते किती दिवस चालेल त्याची शाश्वती नसणे, रतिचित्रणादि बघण्याचे व्यसन, वगैरेतून जो एकाकीपणा वाढीला लागतो, त्यापायी कुत्री-मांजरी पाळून त्यांचे लाड करणे, किंवा अश्या साधनांचा प्रयोग करणे याची गरज किमान काही टक्के पुरुषांना तरी भासत असावी (भारतातही संपन्न घरांत आता फारशी वेगळी परिस्थिती नसावी) असे वाटते. बाकी 'चहा-पोहे' संस्कृतीतील निरागस गोडवा आता ओसरत चालला असला, तरी निदान काही काळ तरी अजून टिकेल, अशी आशा करूया. अवांतरः अलिकडील काळात लोकप्रिय झालेल्या 'Lady Dimitrescu' ची 'ओवळी' बाहुली पण उपलब्ध आहेसे दिसते. सोवळी आवृत्ती अशी आहे: .

चौकस२१२ 07/06/2023 - 04:32
प्रोफेश्वर आप्ल्याला जर असे म्हणायचे असेल " कि हि सोय भारतात उपलब्ध नको" तर एकवेळ सहमत होता येईल पण नेहमीप्रमाणे "पाश्चिमात्य प्रयत्न " हे ताशेरे ओढणे हे नेहमीचा तुमचा भांडवशाही वरील राग दाखवतो .. या बाहुल्या हि संपूर्ण वयक्तिक बाब आहे भारतात सेक्सपो जर कोणी आणले तर तुम्हाला बहुतेक फेफरेच येईल एकीकडे कामसूत्र निर्माण झाला तो हाच का देश ?

चित्रगुप्त 07/06/2023 - 06:46
मलासे वाटते मला जे काही थोडेसे मत मांडायचे होते, त्याला मी योग्य ते शब्दरूप देऊ शकलेलो नाही.
पाश्चिमात्य प्रयत्न " हे ताशेरे ओढणे हे नेहमीचा तुमचा भांडवशाही वरील राग दाखवतो ..
हे 'नेहमीचा भांडवलशाहीवरील राग' वगैरे वाचून मी आश्चर्यचकित झालेलो आहे. माझ्या कोणत्या लिखणातून हा 'राग' व्यक्त झालेला आहे, ते दाखवल्यास त्यावर मी अवश्य मनन करेन. उलट पाश्चात्य संस्कृतीतील अनेक उत्तमोत्तम गोष्टींचाच मी जास्त पाठपुरावा आणि लेखन करत आलेलो आहे. माझे जास्त वास्तव्य सुद्धा युरोप-अमेरिकेतच असते, जे मला खूप आवडते. खरेतत मुळात मला 'भांडवलशाही' म्हणजे नेमके काय, हेही ठाऊक नाही. माझ्याच इथल्या एका अन्य प्रतिसादात "(अगर मेरा बस चला तो-) मी अशा डझनभर पुतळ्या घरभर विखरून ठेवीन आणि त्यांची चित्रे रंगवीन" असे लिहीले आहे. . सेक्स डॉल्स, सेक्स्पो, कामसूत्र, खजुराहो इत्यादिकांचे मला अजिबात वावडे नाही, त्यामुळे फेफरे वगैरेंचा प्रश्नच नाही. या बाहुल्या आणि सेक्स्पो बघायला मला नक्कीच आवडेल. खरोखर मला आश्चर्य याचे वाटते की माझ्या प्रतिसादातून असा अर्थ कसा निघू शकतो.

चौकस२१२ 07/06/2023 - 07:10
चित्रगुप्त साहेब माझा प्रतिसाद तुम्हाला उद्देशून नव्हा , तो होता प्रोफेश्वर साहेबांना उद्देशून नकळत दुखावले गेले असाल तर क्षमा

चौकस२१२ 07/06/2023 - 07:16
चुकीच्या जागी चिकटवला गेला माझ्यहातून, तो प्रतिसाद , त्रिवार माफी चित्रगुप्तजी

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 11:23
कर्नलतपस्वी । अहिरावण । प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे प्रतिसादासाठी आपले मनःपूर्वक आभार 🙏 @ कर्नलतपस्वी
"हिटलरच्या या अद्भुत पण अवश्यक आशा प्रयोगा बद्द्ल वाचले होते."
तेरा वर्षांपूर्वी म्हणजे २०१० साली "Mussolini's Barber: And Other Stories of the Unknown Players who Made History Happen" हे 'ग्रीम डोनाल्ड' ह्यांचे पुस्तक प्रकाशित झाल्यानंतर बरेच चर्चेत आले तेव्हा अनेकांचा पोटशूळ उठला होता 😀 @ प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
"संस्कृती बूडवणा-या या बाहुल्या आहेत असे माझे स्पष्ट मत आहे. चहा-पोहे करून देणा-या बाहुल्यांची गरज असताना तरुण पिढीला बाहुल्यांच्या पाशात ढ़कलण्याचा हा एक पाश्चिमात्य प्रयत्न असावा असे वाटते. ;)"
ज्यांना 'चहा-पोहे करून देणा-या' मिळत असतील ते कशाला ह्या बाहुल्यांच्या फंदात पडतील? इथे प्रश्न ज्यांना त्या मिळत नाहीत किंवा मिळाल्यातरी त्यांना 'चांगले चहा-पोहे' करता येत नाहीत अशा अभागी जीवांचा आहे जो ती उदात्त 'संस्कृती' सोडवू शकत नाही 😀 आणि खाली फाटक्यात पाय ह्यांनी म्हटलंय "कंड सूटल्यावर गावाला आग लावण्यापेक्षा घरात आंघोळ केलेली बरी!" त्याप्रमाणे असे 'अभागी जीव' जर कंड सुटली म्हणून गावाला आग लावायला निघाले तर काय परिस्थिती उद्भवेल? आणि तीच उदात्त 'संस्कृती' त्यांना काय काय लेबले लावेल? त्यापेक्षा बाहुली बरोबर का होईना, पण गावाला आग लावण्यापेक्षा करुदेत कि त्या बिचाऱ्यांना घरातच अंघोळ 😀

सुबोध खरे 07/06/2023 - 12:54
बाकी, संस्कृती बूडवणा-या या बाहुल्या आहेत असे माझे स्पष्ट मत आहे. चहा-पोहे करून देणा-या बाहुल्यांची गरज असताना तरुण पिढीला बाहुल्यांच्या पाशात ढ़कलण्याचा हा एक पाश्चिमात्य प्रयत्न असावा असे वाटते. ;) हा प्रतिसाद बुरसटलेल्या मनोवृत्तीचे दर्शक आहे असे मी स्पष्टपणे म्हणतो आहे. ९० टक्के भारतीय हस्तमैथुन करतात असे सांख्यिकी दाखवते ( हा आकडा बहुधा यापेक्षा नक्कीच जास्त असावा). यामुळे आपली संस्कृती आजपर्यंत बुडाली नाही. ब्रम्हचर्य म्हणजेच जीवन आणि वीर्यनाश म्हणजे सर्वनाश असे भंपक विचार पसरवणारे तथाकथित संस्कृतीरक्षक आपल्या देशात मागच्या पिढीत असंख्य होते. पिंजरा चित्रपटातील वाक्य--मास्तर, समाज तमाशाने बिघडला नाही आणि कीर्तनाने सुधारलाही नाही. लैंगिकता हि एक नैसर्गिक उर्मी आहे आणि त्याचे योग्य प्रकारे शमन झाले नाही तर त्यातून विकृती उद्भवू शकते. आपले लिंग नळ किंवा तत्सम नळकांडयासारख्या आयुधात अडकल्याने अपघात झालेले लोक बहुतेक डॉक्टरांनी पाहिलेले असतात. तसेच योनीत सुद्धा नको नको त्या वस्तू अडकलेल्या आढळतात. Woman sues Samsung for $1.8M after cell phone gets stuck inside her vagina https://www.google.com/search?q=lady+sues+samsung+for+mobile+stuck+in+vagina&rlz=1C1CHBD_enIN915IN915&oq=lady+sues+samsung+for+mobile+stuck+in+vagina+&aqs=chrome..69i57.358793106j0j15&sourceid=chrome&ie=UTF-8 चहा पोहे करून देणाऱ्या बाहुल्या लग्न करून घरात आणल्यानंतर आपल्या जोडीदाराला लैंगिक सुखाला कधीना कधी पारखे करताना ९९ % घरात दिसून येते. यामुळेच ३५ ते ४५ % विवाहित पुरुष मधून मधून हस्तमैथुन करताना आढळतात. (हा आकडा बहुधा यापेक्षा नक्कीच जास्त असावा). कारण बायको समोर आपण हस्तमैथुन करतो हे कबुल करण्याची हिम्मत किमान ५० % पुरुषांना तरी नाही. याशिवाय यातून वैवाहिक जीवनात वादळ निर्माण होऊ हाकेला हि कल्पना असल्याने पुरुष गप्प राहणे पसंत करतात. याचे कारण स्त्रियांची कामवासना पुरुषांपेक्षा जास्त उत्कट असते परंतु तिचा जीवनातील कालावधी कमी असतो. यामुळे जितका काळ पुरुष लैंगिक सुखाची अभिलाषा करतो तितकी वर्षे स्त्रियांची कामवासना राहत नाही. या विसंगती किंवा तफावतीमुळे पुरुष जास्त प्रमाणात हस्तमैथुन किंवा वेश्यागमन सारख्या गोष्टींमध्ये भाग घेताना आढळतात किंवा लैंगिक उपासमार सहन करतात . एकदा माणूस( पुरुष किंवा स्त्री) आणि त्याची कामवासना हे आपण मोकळ्या मनाने स्वीकारले कि त्या वासनेचे शमन करण्याची साधने त्याज्य समजण्याची आवश्यकता नाही हेही लक्षात येईल. असंख्य ठिकाणी जेथे स्त्री किंवा पुरुष एकटे असतील तेथे कामवासना शमन करण्यासाठी जोडीदार उपलब्ध नसतो. यात विवाहित असूनही स्त्रीपुरुष वेगवेगळ्या ठिकाणी राहत असतील तर दोघांनाही संबंध ठेवणे अशक्य असते. यामुळे वेश्यागमनापेक्षा अशा सेक्स डॉल्स या जास्त सुरक्षित आहेत. गुप्तरोगापासून संरक्षण, वेश्येकडे जाण्यात असलेला चोरटेपणा पोलिसांची भीती, वेश्येकडून ब्लॅकमेल होण्याची शक्यता अशा अनेक गुंतागुंतीतून सुटका हे या डॉल्स मुळे होऊ शकते. हा विषय बराच खोल आहे क्रमशः

आग्या१९९० 07/06/2023 - 13:05
एकदा माणूस( पुरुष किंवा स्त्री) आणि त्याची कामवासना हे आपण मोकळ्या मनाने स्वीकारले कि त्या वासनेचे शमन करण्याची साधने त्याज्य समजण्याची आवश्यकता नाही हेही लक्षात येईल. +१

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 14:17
"हा विषय बराच खोल आहे" क्रमशः
+१११११ वैद्यकीय प्रश्नांबाबतची माझ्याकडची (ऐकिव्/वाचलेली) माहिती मी देईनच पण तुमच्यासारख्या त्या क्षेत्रातील अधिकारी व्यक्तीकडुन ती मिळाल्यास उत्तम 👍 ह्या क्रमशःच्या पुढिल क्रमशः च्या प्रतिक्षेत!

सुबोध खरे 07/06/2023 - 20:24
या बाहुल्या "सिलीकोन" सारख्या द्रव्याच्या बनल्या असतात त्यामुळे त्यांची त्वचा सुद्धा नैसर्गिक स्त्रियांच्या त्वचेसारखी मृदू आणि मुलायम असते. अशा सुद्धा बाहुल्या निर्मित होतात ज्यांच्याशी संभोग करताना त्यांच्या योनीतुन नैसर्गिक द्रवासारखा चिकट द्रव स्त्रवतो ज्यामुळे वंगण मिळाल्याने संभोग करताना कोरडेपणा जाणवत नाही. याच "सिलीकोन"द्रव्याचा उपयोग करून स्तनातील इम्प्लांट/ एक्सप्लॅन्ट बनवलेले असतात. इम्प्लांट हे शल्यक्रिया करून स्तनाच्या आत बसवलेले असतात तर एक्सप्लॅन्ट हे स्तनाच्या बाहेरच्या बाजूस ब्रेसीयरच्या आत बसवलेले असतात ज्याचा स्पर्श, घट्टपणा हा नैसर्गिक स्तनांसारखाच असतो. अशी साधने स्त्रियांची कमनियता वाढवण्यासाठी सर्रास वापरली जातात. बॉलिवूडच्या बहुसंख्य नट्या यांची शरीरे अशी शल्य क्रिया करून "सुधारलेली" आहेत. दुसऱ्या टोकाला स्तनांच्या कर्करोगानंतर शल्यक्रियेमुळे स्तन काढून टाकला असेल तर किंवा केवळ गाठ काढून टाकल्यामुळे स्तन असमतोल झाल्यास या साधनांचा उपयोग केला जातो. दोन स्तन असमतोल असल्याचा स्त्रीवर फार मोठा मानसिक परिणाम होत असतो. ( लिंगाचा आकार लहान असल्यास पुरुषाच्या मानसिकतेवर फार मोठा परिणाम होतो तद्वत) अशा कृत्रिम साधनांचा उपयोग आपण लैंगिक सुख मिळवण्यासाठी करणे नैतिक आहे का? अशा तर्हेचे प्रश्न माणसाला बऱ्याच काळापासून पडत आलेले आहेत. जेथे शासनकर्ते धर्म किंवा संस्कृती च्या पगड्याखाली होते तेथे अनैतिक गोष्टी बेकायदेशीर ठरवल्या गेल्या आणि त्याला कठोर शिक्षा सुद्धा ठरवल्या गेल्या. ज्याठिकाणी बहुपत्नीत्वाची पद्धत आहे तेथे सुद्धा अशा साधनांचा वापर ( कायदेशीर किंवा बेकायदा) होताना आढळतो. याचे कारण चंचल मानवी स्वभाव हेच आहे. अतिपरिचयात अवज्ञा या उक्तीप्रमाणे सुंदर बायको असणारे पुरुष मोलकरणीच्या मागे का लागतात हेच उत्तर येथे द्यावे लागेल. आहार, निद्रा, भय आणि मैथुन या प्राणीमात्राच्या नैसर्गिक उर्मी मध्ये मानवी मेंदू उत्क्रांत झाल्यामुळे आहार आणि मैथुन यात मानवाचे समाधान होताना दिसत नाहीत. यामुळेच जगभर भय आणि निद्रेचा प्रकार वेगळे असले तरी मानवी प्रतिक्रिया सारखीच दिसते. याउलट जेव्हा जेंव्हा शक्य असते तेंव्हा माणूस आहार आणि मैथुन यात वैविध्य आणण्याचे प्रयत्न करताना जगाच्या पाठीवर सर्वत्र इतिहासकाळापासून दिसते. यापैकी आहारातील विविधता हि सर्व संस्कृतीत मान्य झालेली असली तरी मैथुन हे संततीशी संबंधित असल्यामुळे बहुसंख्य संस्कृतीत यावर बरेच निर्बंध आलेले दिसतात. यात फक्त आदिम संस्कृतीत जेथे स्थिर आयुष्य नाही आणि स्त्रीला पुरुषाइतकेच स्वावलंबित्व आहे तेथे मैथुनात बराच खुलेपणा आढळतो. वारसाहक्काने देण्यासारखे काहीच नसते अशा संस्कृतीत स्त्रीवर निर्बंध घातलेले आढळत नाहीत. कारण पितृत्व सिद्ध करून आपल्या संततीला देण्यासारखे काही नसते. जेंव्हा माणूस शेती करून स्थिर झाला आणि जमिनीचे मालकितत्व रूढ झाले तेंव्हा आपल्या मालकीची स्थावर मालमत्ता आपल्याच संततीला जावी यास्तव स्त्रीवर निर्बंध टाकले गेले आणि त्याचा परिणाम म्हणून खुल्या संभोगावर नियंत्रण आले. जितकी बंधने जास्त तितका त्यातून बाहेर पडण्याचा मानवी स्वभाव असतो. यामुळे लैंगिक सुख थेट मिळत नसेल तर कृत्रिम साधनांनी मिळवण्याचा प्रयत्न वाढला. यातून अशी अनेक साधने निर्माण होत गेली. जसा माणूस फिरता झाला तसा कुटुंबापासून संपर्क तुटत गेला तसे कृत्रिम साधनांनी लैंगिक सुख मिळवण्याची आवश्यकता वाढत गेली. आणि मागणी तसा पुरवठा या न्यायाने या साधनांचा दर्जा सुधारत गेला. वैद्यकीय शास्त्राप्रमाणे अशी कृत्रिम साधने वापरणे हे अपायकारक नाही. उलट लैंगिक शमन झाल्यास होणारे लैंगिक गुन्हे कमी होतात. पौगंडावस्थेतील मतिमंद मुलाला तो आक्रमक होऊ नये म्हणून आपल्या हाताने मैथुन करून "रिता" ठेवणारी माउली माझ्या ऐकीवात आहे. जेथे पुरुषाचे किंवा स्त्रीचे लैंगिक शमन होऊ शकत नाही अशा व्यक्तीने कृत्रिम साधन वापरणे यात गैर काय आहे? तरुण विधवा स्त्रीने जिला मुले आहेत आणि त्यामुळे ती परत विवाह करूशकत नाही किंवा इच्छित नाही अशा स्त्रीने अशा तर्हेचे साधन वापरून आपली लैंगिक भूक भागवली तर त्यात गैर काय आहे? किंवा पती जर नपुंसक/ समलिंगी आहे आणि स्त्रीचे समाधान करू शकत नाही अशा स्त्रीने कुठे भीक मागायला जायचे? पती सीमेवर हुतात्मा झाला किंवा विमान अपघातात मारले गेलेल्या वैमानिकाच्या पत्नीने काय करायचे? मनोरुग्ण असलेल्या स्त्रीच्या पतीने लैंगिक सुख मिळवण्यासाठी काय करावे? पुरुषाने सुख मिळवण्याचा प्रयत्न केल्यास ती स्त्री इतक्या जोरात आरडा ओरडा करत असे आणि आक्रमक होत असे कि त्या सैनिकाला लैंगिक सुख मिळणे अशक्य झाले होते. अशा व्यक्तीने काय करावे? फसवणूक झालेली स्पष्ट दिसत असले तरी भारतीय कायद्यात अशा माणसाला घटस्फोट मिळण्याची कोणतीही तरतूद नाही या सर्व व्यक्ती मी प्रत्यक्ष पाहिलेल्या आहेत.

रंगीला रतन 08/06/2023 - 14:14
एक डॉक्टरच इतके वस्तुनिष्ठ, परखड सत्य पण तरीही माणुसकीच्या ओलाव्यासहित मांडू शकतो. _/\_ +०८०६२०२३

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 22:51
अप्रतिम! 'चेरी ऑन द टॉप' प्रतिसाद 👍 हिअर कम्स डॉक्टर सुबोध खरे... अशाच सुंदर माहितीपूर्ण प्रतिसादाची तुमच्याकडून अपेक्षा होती म्हणूनच मगाशी मी तुम्हाला त्यासंबंधी विनंती केली, कारण मला माहिती होतं तुम्ही निराश नाही करणार! उण्यापुऱ्या अडीच दिवसात ह्या लेखाला इतका चांगला प्रतिसाद मिळेल अशी मी खरंच कल्पना नव्हती केली. छान साधक-बाधक चर्चा चालू आहे. अनेक मिपाकर पुरुषांबरोबरच तीन महिला सदस्याही 'अशा' विषयाच्या धाग्यावर प्रतिसाद देतात हि खूप मोठी गोष्ट आहे. हा लेख मी लिहिला असला तरी तो समस्त मिपाकरांचा धागा आहे आणि त्यामुळे चर्चेतही सर्वांनी निसंकोचपणे सहभागी व्हावे अशी इच्छा आहे. जी काही तुमची मते असतील ती मांडा, मग ती धागा विषयाच्या किंवा एखाद्या प्रतिसादाच्या समर्थनार्थ असोत कि विरोधातली, पण ती मांडा. ह्या विचारमंथनातून आपल्या हाती काहीतरी चांगलेच लागेल अशी खात्री आहे.
"पौगंडावस्थेतील मतिमंद मुलाला तो आक्रमक होऊ नये म्हणून आपल्या हाताने मैथुन करून "रिता" ठेवणारी माउली माझ्या ऐकीवात आहे. "
खरं आहे. असंच एक उदाहरण मी पण अनेक वर्षे पाहिलंय. नवऱ्याची फिरतीची नोकरी आणि ४ मुलांपैकी सर्वात मोठा मुलगा ठार मतिमंद. मती मंद कुठला, तर त्याही पुढची केस. बाकीची मंदबुद्धी मुले निदान हिंडतात फिरतात तरी कोणातरी कुटुंबीयांबरोबर. पण हा मुलगा १८ वर्षे पलंगावर एकाच जागेवर बसून असायचा आणि कायम त्याचे हातवारे चालू असायचे आणि अधुन मधून आक्रमक व्हायचा, नखं पण कापून देत नसल्याने बचुकुं त्याचे हात बांधून ठेवायचे राहिले तर स्वतःचाच चेहराओरबाडून रक्तबंबाळ करून घ्यायचा. शी, शु ला वेळेवर नेले नाही तर ते पण अंथरुणातच! झोपायचा पण नाही महिना महिना. त्याचे वडील फिरतीवर गेले कि त्या माउलीला तुम्ही वर उल्लेख केलेला प्रकार करायला लागायचा, नाहीतर खूपच आक्रमक व्हायचा. अशा मुलांना आयुष्य जास्ती नसतं हे खरंतर त्यांच्यासाठी वरदान आहे. हा मुलगा पण १८ वर्षांचा झाल्यावर गेला, पण तो पर्यंत त्या आईवडिलांनी आणि ३ लहान भावंडानी अजिबात तक्रार न करता अतिप्रचंड त्रास सहन केलाय! ह्या सुंदर प्रतिसादासाठी आपले मनःपूर्वक आभार 🙏

चौकस२१२ 08/06/2023 - 07:09
डॉ़क्टर्‍ माहितीपूर्णक आणि विचहरपूर्वक प्रतिसाद... तुम्ही मांडलेले प्रश्न अर्थातच शेकडो वर्षे आहेत .. त्याला हा कृत्रिम साधने हा उपाय आहे बरोबर, प्रत्येक समाज त्याला झेपेल तसे याचा उघड वापर करू देतो .. उदाहरण चीन मध्ये अशी दुकाने आहेत पण त्याला सरळ पणे सेक्स टॉय दुकान असे दाखवले जात नाही ... म्हणजे सरकार ला ह्याची जाणीव आहे कि समजला याची गरज आहे पण परंपरा एकदम बदलणे त्यानं अवघड जात असणार आणि त्यामुळे असे "स्मित हासय " केल्यासारखे याला परवानगी आणि गंमत म्हणजे हि खेळणी बरीचशी चीन मध्येच बनलेली असतात ( कदाचित भारतात पण बनत असतील पण फक्त एक्स्पोर्ट साठी ! ) पाचिमटी देशात सुद्धा नियम वेगवेगेल दिसतात उदाहरण यूरोपीय देशात आणि पॅसिफिक मधील आंग्ल देशात दोन्हीकडे जरी वेश्या वयवसाय/ प्रौढ मासिके कायद्यात बसत आहे तरी दोन्ही कडे याच्या जाहिराती वर निर्बंध वेगळे आहेत , युरोप मध्ये सर्रास टीव्ही वर जे दिसते ते येथे तेवढे "मोकळे धाकेले " नसते

सुबोध खरे 08/06/2023 - 10:12
प्रत्येक समाज त्याला झेपेल तसे याचा उघड वापर करू देतो काही गोष्टी अशा आहेत कि त्याचा उघडपणे उच्चार किंवा वापर अशक्य आहे. उदा आपल्या आईवडिलांचा शृंगार. ज्यामुळे आपला जन्म झाला आहे अशी संपूर्ण सत्य असलेली गोष्ट सुद्धा आपण उघडपणे चर्चा करू शकत नाही. अनेक गोष्टी अशा आहेत कि त्या बेकायदेशीर नसल्या तरी योग्य किंवा औचित्यपूर्ण नाहीत. उदा स्त्रीरोगतज्ज्ञाने अर्धी चड्डी आणि चिवटे बावटे वाला शर्ट घालून स्त्रीरुग्णांची तपासणी करणे. तसेच आहे. निरोध किंवा सॅनिटरी नॅपकिन या गोष्टी कितीही सत्य आणि उघड असल्या तरीही ग्राहक किंवा औषध विक्रेता वेष्टनातूनच नेतो/देतो.

कर्नलतपस्वी 05/06/2023 - 21:46
या बाहुल्या फक्त कंड च भागवू शकतात. इतर शारीरिक, मानसिक, सामाजिक गरजा पुर्ण करू शकत नाही. मेडीकली यांचा काय वाईट परिणाम होऊ शकतो यावर विचार लेखात केलाच नाही. एलर्जी,फ्रॅक्चर, जखमा,अन-हैजीनिक परिस्थितीत होणारे त्वचा रोग इ. . कंडच भागवायची असेल तर इतर काय साधने आहेत ते वयस्क सभासदांना सांगण्याची गरज वाटत नाही. स्त्रि पुरूष व्यस्त प्रमाण आहे. लिंग निदानावर प्रतिबंध, भ्रुण हत्या, गर्भपात प्रतिबंध बेटी बचाओ, बेटी पढाओ बेटी बढाओ सारख्या योजना कार्यान्वित करून व्यस्त प्रमाण कमी करायचा प्रयत्न होतोय. यावर समाजात जाग येत आहे. या बाहुल्या आल्यावर हे व्यस्त प्रमाण आणखीन वाढेल. आगोदरच समाजात एकलकोंडे पणा वाढत चाललाय. कमीत कमी विवाह संस्थेमध्ये एकाला दुसर्‍याची साथ असते त्याचा आभाव म्हातारपणी या सजीव+निर्जीव कुटुंबातील सजीवाला नक्कीच भासेल. निर्जीवाला काहीच फरक पडणार नाही. या प्रकारच्या संबध करता कुटुंबातील इतर सदस्य कितपत सहमत असतील?. ही अनैसर्गिक पद्धत नैसर्गिक पद्धतीला कितपत सुटेबल असेल सांगता येणे कठीण आहे.

फाटक्यात पाय 05/06/2023 - 22:47
कंड भागवण्याखेरीज दुसरी अपेक्षा नसावी. मेडिकली वाईट परिणाम? हास्यास्पद! नागपाडा(मुंबई) इथे असलेल्या एका STD क्लिनिकमध्ये काही काळ उमेदवारी केली होती,एका सामाजिक संस्थेसाठी, तेव्हा गुप्तरोगाचे प्रकार जवळून बघितले होते. लोकांना एक आंधळा विश्वास आहे की निरोध वापरल्याने संरक्षण मिळते. अशा लोकांना साष्टांग प्रणाम! व्यस्त प्रमाण मानसिकतेवर ठरत आहे. मानसिकता बदला, देश पुढे जाईल. वृद्धापकाळात एक जोडीदार मानसिकदृष्ट्या वा शरीराने थकल्यास हा उपाय हमखास साथ देईल,शिवाय निर्जीव असल्याने व्यभिचाराचे पातक लागणार नाही. ज्याला आवडते त्याने ते खावं, मला जर अळूचे फतफते आवडत असेल तर चिकन तंदुरी खायला सांगणाऱ्या महाभागांना दुर्लक्षित करावे

कर्नलतपस्वी 06/06/2023 - 11:12
मला जर अळूचे फतफते आवडत असेल तर चिकन तंदुरी खायला सांगणाऱ्या महाभागांना दुर्लक्षित करावे शत प्रतिशत सहमत. लहानपणापासून ऐकत आलोय दुसर्‍यांच्या फाटक्यात पाय घालू नये. बाकी या गरीब बिचार्‍या बाहुल्यांचे तोट्या बरोबर फायदे पण दिसतात. कुठलीच मागणी नाही,तक्रार नाही,जन्मापासून मरेपर्यंत एकच ड्रेस घातला तरी आणी नाही घातला तरी काहीच फरक पडणार नाही. कुठलाच खर्च नाही फक्त आनंदी आनंद. उमेदवारी केली तर एवढे अनुभव मग ज्यांनी चाळीस वर्ष दवाखान्याची नोकरी त्यांना किती,कसे अनुभव आले असतील. वृद्धापकाळात एक जोडीदार मानसिकदृष्ट्या वा शरीराने थकल्यास हवाई किल्ले बनवण्यासाठी जागा, पैसे,सरकारी परवाना काहीच लागत नाही. लहानपणी ऐकलेली गाणी पुन्हा म्हातारपणी म्हणावी लागतील. गाई पाण्यावर काय म्हणुनि आल्या ? का ग गंगायमुनाहि या मिळाल्या ? उभय पितरांच्या चित्तचोरटीला कोण माझ्या बोलले गोरटीला ? उष्ण वारे वाहती नासिकात गुलाबाला सुकविती काश्मिरात, नंदनातिल हलविती वल्लरीला, कोण माझ्या बोलले छबेलीला ? पण तीला बिचारीला काय कळणार! हा आनंद सुद्धा फक्त स्वानंदच की! बाकी आमचं काय! सगळ झालयं, तुका म्हणे आता उरलो उपकारक पुरता. आता विसाव्याचे दिन.... संधीप्रकाशात अजुन तो सोने तो माझी लोचने मिटो यावी तर... अब व(ह)तन तुम्हारे हवाले साथियों. फा पा भौ हलकेच घ्या.

फाटक्यात पाय 06/06/2023 - 15:57
मला वाटले होते जुगलबंदी होईल, पण तुम्ही स्वस्तात विकेट देत आहात. तुम्हाला दुखवायचा हेतू मुळीच नव्हता, पण नाविण्याला नको म्हणण्याचा तुमचा सूर पाहून थोडी फिरकी घेण्याचा हेतू होता. माझ्याकडून तुम्ही दुखावला गेला असाल तर क्षमस्व

प्रसाद गोडबोले 05/06/2023 - 22:26
एक दोन (किंव्वा तीन) वेळेस काहीतरी नवीन वेगळे म्हणुन ट्राय करुन पहायला आवडेल. पण प्रत्यक्शाहुन प्रतिमा सुंदर हे काही मान्य नाही. संभोगातील सुख हे शिश्नामध्ये / योनीमध्ये निर्माण होत नसुन मेंदु मध्ये निर्माण होत असते, शिश्न /योनी ही तर केवळ साधने आहेत , रेस्ट इट्स ऑल अ टोटली ब्रेन गेम ! नुसता गुलुगुलु बोलण्यातील रोमांन्स , पहिला स्पर्ष , नकारात दडलेला होकार , पहिल्या मिठित घेताना होणारा लटका विरोध , चुंबन करतानाचा जीभेचा लपंडाव , किस करताना अचनक केलेल्या पहिल्या स्क्वीझ नंतर आलेला उत्स्फुर्त सीत्कार, अन-हुक करताना आपला संघर्ष , अन तो लक्षात घेऊन अलगद हसत झटक्यात अन-हुक करुन दिलेला गो- अहेड सिग्नल.... वगैरे वगैरे... बाकी अजुनही सविस्तर लिहिता येईल पण हा सारा अनुभवाचा मामला आहे ;) आणि हे सर्व ह्या डॉल्स सोबत कितपत अनुभवता येईल ह्याबद्दल शंकाच वाटते .

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 12:02
"पण प्रत्यक्शाहुन प्रतिमा सुंदर हे काही मान्य नाही." पसंद अपनी अपनी 😀
संभोगातील सुख हे शिश्नामध्ये / योनीमध्ये निर्माण होत नसुन मेंदु मध्ये निर्माण होत असते, शिश्न /योनी ही तर केवळ साधने आहेत , रेस्ट इट्स ऑल अ टोटली ब्रेन गेम !
१००% सहमत! इथेही सेक्स डॉल (मेल असो कि फिमेल) हे एक साधन आहे. त्याद्वारे १००% नैसर्गिक मैथुनाचा आनंद मिळेल असा दावा कोणीही करु शकत नाही. माझ्यामते त्यांचा वापर ही हस्तमैथुनाच्या पुढची लेव्हल आहे, शेवटी इट्स ऑल अ टोटली ब्रेन गेम 😀
नुसता गुलुगुलु बोलण्यातील रोमांन्स... वगैरे वगैरे...
हे ज्यांच्या नशिबी नसते त्यांचे काय? त्यांच्यासाठी ह्या डॉल्स एक चांगला पर्याय ठरु शकतील की!
बाकी अजुनही सविस्तर लिहिता येईल पण हा सारा अनुभवाचा मामला आहे ;)
नकोच ते 😀 मी पण त्यावरच्या प्रतिसादात लिहिण्यच्या ओघात 'वैविध्यपुर्ण अनुभव' लिहित गेलो तर माझ्या घरावर फेमिनीस्ट लोकांचा मोर्चा यायचा 😂 😂 😂

बावडी बिल्डर 05/06/2023 - 22:28
मस्त प्रकार आहे हा. टर्मीनेटर साहेबांनी शेअर केलेला अल्बम पाहून ऊत्सूकता चाळवली नी लगेच सेक्स डोल पोर्न गूगलवर पाहून आलो. काही शंकाचे निरसन झाले नाही. जसे सेक्स डोल ह्या कायम एकाच पोजीशन मध्ये असतात का? एका पोर्न मध्ये सेम सेक्स डाॅल वेगवेगळ्या पोसीशन्स मध्ये दिसली ती एकच असावी की वेगवेगळ्या ते कळाले नाही. टर्मीनर सरांनी सांगावे अशी विनंती करतो. ही डाॅल आणली तर ठेवायची कूठे? किंवा आणायची कशी? कुणी पाहीलं तर काय? आपण डाॅल ला एक्सेप्ट करू पण समाज आपल्याला एक्सेप्ट करेल का? गूगलला किंमत पाहीली पावने दोन लाख रूपये आहे. मिपाकर वर्गनी करून घेनार असतील तर कळवावे. पुस्तकांप्रमाने सर्व मिळून घेऊ नी सर्व आस्वाद घेऊ. (अर्थात वेगवेगळा). ;) पण पावने दोन लाख “बाहेर” खर्च केले तर कितीतरी नवववीन जिवंत वस्तू मिळतील शिवाय रोजगार निर्मीतीही होईल. पण इतकं अफाट सौंदर्य नाही मिळनार. थोडक्यात इमॅजीनेशेनला रिएलीटीत ह्या बाहूल्याच कन्वर्ट करू शकतात.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 14:06
एका पोर्न मध्ये सेम सेक्स डाॅल वेगवेगळ्या पोसीशन्स मध्ये दिसली ती एकच असावी की वेगवेगळ्या ते कळाले नाही.
मी वाचलेल्या माहितीनुसार, बाहुलीच्या शरीराची लवचिकता तिचा सांगाडा बनवण्यासाठी वापरलेलया मटेरियलवर अवलंबून असते. पुर्णपणे स्टील पासून बनवलेला सांगाडा आणि प्लॅटिनम कोटेड सांधे (जॉइंट्स) असलेल्या बाहुल्या सर्वात लवचिक आणि दिर्घायुषी असतात. त्यांचे हात, पाय, मान, कंबर, गुडघे, पावले, हाता-पायांची बोटेच काय त्यांची पेरेही सजीव माणसांप्रमाणे वळू शकतात. त्यांना जवळपास माणसाप्रमाणे कुठलीही पोजीशन देता येते. अर्थात हे सगळे बहुतेक करुन 'हाय एंड' मॉडेल्स मध्ये मिळते. माझ्या (जालावर) पाहण्यात आलेल्या अशा बाहुल्यांच्या किंमती भारतीय रुपयांत दोन लाख पासष्ट हजारांपासून सुरु होतात. बाकी PVC आणि ॲल्युमिनिअम आणि स्टील पासून बनवलेल्या सांगाड्याच्या तुलनेने स्वस्त* बाहुल्याही बऱ्यापैकी लवचिक असतात आणि त्यांनाही वेगवेगळ्या पोजीशन्स देता येतात, पण वरच्या प्रकाराएवढ्या नाही. तसेच त्यांचे आयुष्यही कमी असते.
ही डाॅल आणली तर ठेवायची कूठे? किंवा आणायची कशी? कुणी पाहीलं तर काय? आपण डाॅल ला एक्सेप्ट करू पण समाज आपल्याला एक्सेप्ट करेल का?
आणायची कशी ह्याची काळजी नसावी, उत्पादक कंपन्या घरपोच सेवा देतात! बाकिचे प्रश्न मात्र ज्याचे त्याने विचारपुर्वक सोडवायचे असतात 😀 *मुळात सेक्स डॉल हा प्रकार स्वस्त अजिबात नाही, त्यामुळे तुलनेने स्वस्त असे लिहिले आहे.

बावडी बिल्डर 05/06/2023 - 22:28
मस्त प्रकार आहे हा. टर्मीनेटर साहेबांनी शेअर केलेला अल्बम पाहून ऊत्सूकता चाळवली नी लगेच सेक्स डोल पोर्न गूगलवर पाहून आलो. काही शंकाचे निरसन झाले नाही. जसे सेक्स डोल ह्या कायम एकाच पोजीशन मध्ये असतात का? एका पोर्न मध्ये सेम सेक्स डाॅल वेगवेगळ्या पोसीशन्स मध्ये दिसली ती एकच असावी की वेगवेगळ्या ते कळाले नाही. टर्मीनर सरांनी सांगावे अशी विनंती करतो. ही डाॅल आणली तर ठेवायची कूठे? किंवा आणायची कशी? कुणी पाहीलं तर काय? आपण डाॅल ला एक्सेप्ट करू पण समाज आपल्याला एक्सेप्ट करेल का? गूगलला किंमत पाहीली पावने दोन लाख रूपये आहे. मिपाकर वर्गनी करून घेनार असतील तर कळवावे. पुस्तकांप्रमाने सर्व मिळून घेऊ नी सर्व आस्वाद घेऊ. (अर्थात वेगवेगळा). ;) पण पावने दोन लाख “बाहेर” खर्च केले तर कितीतरी नवववीन जिवंत वस्तू मिळतील शिवाय रोजगार निर्मीतीही होईल. पण इतकं अफाट सौंदर्य नाही मिळनार. थोडक्यात इमॅजीनेशेनला रिएलीटीत ह्या बाहूल्याच कन्वर्ट करू शकतात.

साहना 06/06/2023 - 00:58
भारतीय इन्सेल पुरुषांसाठी ह्याला सबसिडी वगैरे देऊन आयात केले तर चांगलेच आहे. Pradhanmantri Recreational And Therapeutic Intimacy Creating Robotic Intelligent Truelove Initiative = PRATICRITI फक्त आधार कार्ड लिंक केले कि झाले.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 14:35
Pradhanmantri Recreational And Therapeutic Intimacy Creating Robotic Intelligent Truelove Initiative = PRATICRITI
क्रिएटिव्हिटी आवडली 👍 😂
भारतीय इन्सेल पुरुषांसाठी ह्याला सबसिडी वगैरे देऊन आयात केले तर चांगलेच आहे.
सबसिडी नको... आधिच राष्ट्रीय संपत्तीची काय कमी उधळपट्टी होत आहे? त्यापेक्षा स्वयंसेवी संस्था/एन.जी.ओ वगैरेंनी पुढाकार घेउन त्या फुकट वाटाव्यात. आणि आयात करण्यापेक्षा 'मेक इन इंडिया' इनिशीएटीव अंतर्गत उत्पादकांसाठी पायघड्या घालाव्यात, त्यातुन देशात रोजगार निर्मितीही वाढेल 😀

कपिलमुनी 06/06/2023 - 01:09
मर्यादा पाळून लिहिलेला उत्तम लेख.. वेस्ट वर्ल्ड या मालिकेत या पुढील तंत्रज्ञानाने बनवलेल्या बाहुल्या पाहायला मिळतात.. इच्छुकांनी पहिले काही भाग जरूर बघावेत.

प्रचेतस 07/06/2023 - 06:46
वेस्ट वर्ल्ड पहिला सीजन पाहून झालाय अतिशय वेगळी थीम असूनही कमालीचा संथ वाटला, त्यातले अँड्रॉइड्स जबरदस्त आहेत.

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर 06/06/2023 - 04:35
पाच वर्षांपूर्वी ह्या डॉल्स प्रत्यक्ष 'बघायला' मिळाल्या होत्या. तेव्हाही त्यांची गरज ही ट्रान्जिटरी टेक म्हणून आहे हे जाणवले होते. कितीतरी मोठ्या महानुभावांना यात व्हायेबल बिझनेस दिसत नाही त्यालाही हे एक कारण असावे. अर्थात तेव्हा मेंदूचिपा किती प्रगत होतील याबद्दल मला शंका होती. नुकतेच न्युरालिंकला मानवी चाचण्यांची परवानगी देण्यात आली. त्यामुळे ह्या डॉल किती प्रगत अवस्थेपर्यंत पोचतील अशी मला शंका आता आहे. कोणताही अनुभव मेंदूत पुनुरुत्पादित करणे ही खूप दूरची गोष्ट असे मला वाटत नाही. त्यामुळे या डॉल्स काही काळाने जेजू बेटांसारख्या म्युझियममधल्या एक आर्टिफॅक्ट होतील असे वाटते. शिवाय या विश्वात जे जे अस्तित्त्वात असते ते नैसर्गिकच असते. तेवढीच एक गंमत म्हणून मलाही अशा डॉल्स एखादेवेळेस ट्राय करायला आवडतील. परंतु सगळ्या जैविक गोष्टी पंचेद्रियपूरक परिपूर्ण होत नाहीत तोवर मला फार मजा येणार नाही. उदा. सांद्रता. गंध. शहारा. इत्यादी गोष्टी सांभाळणे प्रचंड अवघड आहे. डोळ्यांचे रंग कस्टमाईज करता येणे वगैरे ठीक आहे. प्रत्यक्ष खेळात त्यांची मजा घेणे आणि खेळापूर्वी मनोधारणा तयार करणे यात फरक आहे.

टर्मीनेटर 07/06/2023 - 16:41
"कोणताही अनुभव मेंदूत पुनुरुत्पादित करणे ही खूप दूरची गोष्ट असे मला वाटत नाही."
तसे झाले तर हा व्हर्चुअल रिऍलीटी सारखा प्रकार होईल, आणि त्यातून एकवेळ (रोग नसूनही उगाच ज्याला गंभीर रोग असल्याचे भासवले गेलेल्या) 'स्वप्नदोष' म्हणतात त्याप्रमाणे वीर्यस्खलन होईल पण प्रत्यक्ष शरीराने कामक्रीडा केल्याचे कितपत समाधान त्यातून मिळेल? आणि वीर्यस्खलन न होता तो अनुभव जर फक्त मेंदूंपुरताच मर्यादित रहाणार असेल तर हा मैथुनाचा सर्वात अनैसर्गिक प्रकार ठरेल.
"त्यामुळे या डॉल्स काही काळाने जेजू बेटांसारख्या म्युझियममधल्या एक आर्टिफॅक्ट होतील असे वाटते."
बाहुली बरोबर का होईना पण प्रत्यक्ष शरीराने कामक्रीडा केल्याचे समाधान तरी वापरकर्त्याला मिळत असल्याने जरी आपण म्हणता तसे तंत्रज्ञान नजीकच्या भविष्यात उपलब्ध झाले तरी सेक्स डॉल्स इतिहासजमा होण्याची वेळ लवकर येईल असे वाटत नाही. उलट नव्या तंत्रज्ञानामुळे स्पर्धा निर्माण झाल्यास डॉल्सच्या किमती कमी होऊन त्यांचा खप वाढण्याची शक्यता मलातरी अधिक वाटते. वरील दोन गोष्टी सोडून बाकी प्रतिसादाशी सहमत!

सुबोध खरे 07/06/2023 - 18:44
सगळ्या जैविक गोष्टी पंचेद्रियपूरक परिपूर्ण होत नाहीत तोवर मला फार मजा येणार नाही. उदा. सांद्रता. गंध. शहारा. इत्यादी गोष्टी सांभाळणे प्रचंड अवघड आहे. भूक लागलेली असताना आपण पटकन एखादा गार ढोण वडापाव किंवा एखादं केळं खाऊन घेतो, तेंव्हा तेथे आपल्या रसनेचे दृष्टीचे आणि घ्राणेंद्रियाचे समाधान होत नाहीच. परंतु भूक मिटविण्याचे काम मात्र हे अन्न करते. तशीच स्थिती आहे. ज्यावर प्रेम आहे अशा जोडीदाराबरोबर सजवलेला शृंगार हे वेश्येबरोबर उरकलेल्या संभोगाच्या जवळपास सुद्धा येत नाही तर निर्जीव बाहुलीचा कसा येणार?

अथांग आकाश 06/06/2023 - 10:10
वेगळ्याच विषयावरील माहितीपूर्ण लेखासाठी अनेक आभार्स!!
इतिहास संशोधकांच्या एका गोष्टीचे मला फार कौतुक वाटते, त्यांना कुठल्याही गोष्टीचे वावडे नसते.
आणि मला एका गोष्टीचे कौतुक वाटते, लेखासाठी तुम्हाला कुठल्याही विषयाचे वावडे नसते.
प्रत्यक्षाहूनी प्रतिमा उत्कट असा हा प्रकार 'एक मानव निर्मित सुंदर कलाकृती' किंवा 'सुंदरशी शोभेची वस्तू' म्हणून तरी पदरी बाळगायला मला नक्कीच आवडेल, तुम्हाला आवडेल का?
हो नक्कीच आवडेल :-) 0

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 17:40
अथांग आकाश । भक्ती । वामन देशमुख प्रतिसादासाठी आपल्या सर्वांचे मनःपूर्वक आभार 🙏 @ भक्ती,
३२-२०-३२ असा प्रमाणबद्ध लेख!
कर्नल साहेब आणि अथांग आकाश ह्यांनी म्हंटल्याप्रमाणे धागा विषय बरोबर पकडुन, कमीत कमी शब्दांत दिलेला 'अर्थपुर्ण' प्रतिसाद अतिशय आवडला 👍 लेखातली 'एव्हलिन' (Avalynn) डोळ्यांसमोर आली एकदम 😀

चांदणे संदीप 06/06/2023 - 14:49
ऐकून होतो या डॉल्सविषयी. पण, इतकी सखोल माहिती आणि चित्रे पहिल्यांदाच पाहिली. टर्मिनेटरजी हॅट्स ऑफ टू यू! ___/\___ तारतम्य आणि संयम बाळगून असेल तर जगात कोणताही विषय टॅबू होणार नाही हे नक्की. आपल्या (काही) पूर्वजांना टॅबू वैग्रे प्रकार शिवला नव्हता त्यामुळेच वेळोवेळी त्यांच्या(च) चरणाशी नतमस्तक होऊ वाटते. :) अवांतर : वर एका प्रतिसादात श्री हिटलर वाचून फारच हसू आले. =)) सं - दी - प

Trump 06/06/2023 - 16:37
अवांतर : वर एका प्रतिसादात श्री हिटलर वाचून फारच हसू आले. =))
अज्ञानात सुख असते. असुद्यात तुम्हाला शुभेच्छा.

चांदणे संदीप 08/06/2023 - 09:25
हिटलरला श्री हिटलर म्हणण्याइतपत ज्ञान मला मिळालं नाही ह्याबद्दल मी स्वतःला भाग्यवान समजतो. सं - दी - प

Trump 08/06/2023 - 11:28
हिटलरला श्री हिटलर म्हणण्याइतपत ज्ञान मला मिळालं नाही ह्याबद्दल मी स्वतःला भाग्यवान समजतो.
पुन्हा एकदा शुभेच्छा.

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 17:56
श्री चांदणे संदीप यांसी सप्रेम नमस्कार 😀
आपल्या (काही) पूर्वजांना टॅबू वैग्रे प्रकार शिवला नव्हता त्यामुळेच वेळोवेळी त्यांच्या(च) चरणाशी नतमस्तक होऊ वाटते. :)
+१००० कुठे गेले ते लोक, आणि कुठे हरवली आपल्या पुर्वजांची ती प्रगत संस्कृती? आता उरलेत केवळ 'तथाकथीत' संस्कृतीरक्षक 😀

राजेंद्र मेहेंदळे 06/06/2023 - 16:01
मिपाकरांचा व्यासंग बघुन मला नेहमीच आश्चर्य वाटत आले आहे. कुमार सरांच्या लेखावरुन टर्मिनेटर ना धुमारे फुटले आणि हा सुंदर लेख जन्माला आला या बद्दल दोघांचे आभार. लेख उत्तम माहितीपुर्ण झाला आहे. वैद्यकीय्,सामाजिक्,मानसिक्,आर्थिक् असे अनेक कंगोरे या विषयाला आहेत, पण अर्थातच एका लेखात ते सगळे शक्य नाही. त्यामुळे वेगवेगळे लेख लिहावेत ही विनंती.

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 18:05
वैद्यकीय्,सामाजिक्,मानसिक्,आर्थिक् असे अनेक कंगोरे या विषयाला आहेत, पण अर्थातच एका लेखात ते सगळे शक्य नाही. त्यामुळे वेगवेगळे लेख लिहावेत ही विनंती.
+१००० अगदी खरे आहे! लेखच्या मुळ आरखड्यात थोडी वैद्यकीय आणि तांत्रीक माहितीही लिहिली होती, पण लेखाची लांबी फारच वाढत असल्याने ती संपादित केली. पण हरकत नाही, धाग्यावर सुरु असलेल्या चांगल्या चर्चेतुन विषयाच्या अन्य पैलुंवरही प्रकाश पडत आहे!

चित्रगुप्त 06/06/2023 - 21:34
कुशळ चितारी विचित्र । तेणें निर्माण केलें चित्र । देखतां उठे प्रीति मात्र । परंतु तेथें मृत्तिका ॥ ७॥ नाना वनिता हस्ती घोडे । रात्रौ देखतां मन बुडे । दिवसा पाहतां कातडें । कंटाळवाणें ॥ ८॥ काष्ठी पाषाणी पुतळ्या । नाना प्रकारें निर्मिल्या । परम सुंदर वाटल्या । परंतु तेथें पाषाण ॥ ९॥ नाना गोपुरीं पुतळ्या असती । वक्रांगें वक्रदृष्टीं पाहती । लाघव देखता भरे वृत्ती । परंतु तेथें त्रिभाग ॥ १०॥ खेळतां नेटके दशावतारी । तेथें येती सुंदर नारी । नेत्र मोडिती कळाकुसरीं । परी ते अवघे धटिंगण ॥ ११॥ (श्री दासबोध दशक ६, समास ८) . https://sexdollgenie.com/blogs/news/how-sex-dolls-are-changing-cultural-perceptions . . कृत्रिम रतिसुखाच्या पलिकडले पण काही उपयोग, विशेषतः एकाकी पडलेले लोक, विधुर वगैरेंना या सिलिकॉन पुतळ्यांचा होत असावा. (अगर मेरा बस चला तो-) मी अशा डझनभर पुतळ्या घरभर विखरून ठेवीन आणि त्यांची चित्रे रंगवीन.

नागनिका 06/06/2023 - 21:51
नैतिकतेच्या मर्यादा न ओलांडताही हा विषय लिहू शकता येणे शक्य आहे हे सिद्ध केले तुम्ही!. रच्याकने, येथील संस्कृती, एकत्र कुटुंब पद्धती इ. गोष्टींमुळे भारतात हे फॅड पसरले नसावे का?

सुबोध खरे 08/06/2023 - 10:26
येथील संस्कृती, एकत्र कुटुंब पद्धती इ. गोष्टींमुळे भारतात हे फॅड पसरले नसावे का? भारतात घरे सरासरी आकाराने लहान आहेत. याशिवाय वैयक्तिक स्वातंत्र्याची कल्पना पाश्चात्य कल्पनेपेक्षा वेगळी आहे. नवऱ्याचे कपाट बायको सर्रास उघडून पाहते किंवा बायकोचे बहुतांश व्यवहार नवऱ्याला माहिती असतात. मूल १८ वर्षाचे झाले तरी त्याच्या स्वातंत्र्याचा भारतात पाश्चात्य देशांपेक्षा जास्त संकोच झालेला आहे. यामुळेच एवढी मोठी बाहुली बायको/ आईवडिलांपासून लपवून कुठे ठेवणार हा एक मोठा प्रश्न आहे. त्यामानाने पिवळी पुस्तके आणि निल चित्रफिती लपवणे फार सोपे आहे. आपला मुलगा हस्तमैथुन करतो हे बहुसंख्य आईवडिलांना माहिती असतं म्हणून अशा उत्तान गोष्टी सार्वजनिक प्रदर्शनासाठी आईवडिल कधीच मान्य करणार नाहीत. आपला नवरा/ बायको हस्त मैथुन करतो/ करते हे जोडीदाराला मान्य सुद्धा होणार नाही कारण आपण कुठे तरी कमी पडतो याचा न्यूनगंड ( नवऱ्यासाठी त्याच्या पौरुषत्वाचा तो अपमान असतो आणि स्त्री साठी तिच्या सौंदर्याची कमतरता. त्यामुळे जोडीदाराबद्दल संताप निर्माण होतो आणि या दोन्हीचे मिश्रण त्यांना ते मान्य करण्यापासून त्यांना थांबवत असते. बऱ्याच गोष्टी अंधारात असणे/ राहणे हे संसारात नातेसंबंध टिकवण्यासाठी आवश्यक असतात. त्यातील लैंगिक विसंगती( sexual incompatibility) गुलदस्त्यात राहणे हा एक महत्वाचा घटक आहे.(अज्ञानात आनंद असतो)

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 19:04
@ नागनिका
येथील संस्कृती, एकत्र कुटुंब पद्धती इ. गोष्टींमुळे भारतात हे फॅड पसरले नसावे का?
माणूस हा अतिशय स्वार्थी प्राणी आहे, वेळ आल्यावर तो 'संस्कृती' वगैरे सारख्या अमूर्त संकल्पनांपेक्षा त्याच्या भौतिक 'गरजांनाच' पहिले प्राधान्य देत असतो. एकत्र कुटुंब पद्धतीही आता बऱ्यापैकी लोप पावत चालली आहे आणि कामानिमित्ताने घरापासून/कुटुंबापासून लांब राहावे लागणाऱ्यांत अविवाहितांप्रमाणेच विवाहित जोडप्यांचेही प्रमाण बरेच आहे. अनेक प्रसंगी नवरा-बायकोंनाही कामानिमित्ताने दीर्घकाळ एकमेकांपासून दूर वेगवेगळ्या शहरांमध्ये/राज्यांमध्ये/देशांमध्ये राहण्याची वेळ येते. अशा संभाव्य वापरकर्त्यांना चांगली प्रायव्हसी मिळत असल्याने त्यांच्याकडून अशा सेक्स टॉईजचा वापर वाढत आहे. भारतात बहुतांश सेक्स टॉईज हि आयात करावी लागतात त्यात सेक्स डॉल्सचाही समावेश आहे. आपल्याकडे कायदेशीर अडचणी फारशा त्रासदायक नसल्या तरी अधिकृत पणे 'अशा' गोष्टी आयात करून विकणाऱ्या अगदी थोड्या विक्रेत्यांचा अपवाद वगळता बहुतेक विक्रेत्यांचा कल हा 'स्मगल्ड' सेक्स टॉईज विकण्याकडे असतो. त्यामुळे अशा व्यवहारांची कुठलीही अधिकृत आकडेवारी उपलब्ध होत नसल्याने भारतातल्या अशा गोष्टींच्या वापरकर्त्यांची निश्चित संख्या कळू शकत नाही. सर्वसाधारणपणे अनेक भारतीयांची अशी धारणा असते कि हि असली फॅडं मुंबई, दिल्ली, कोलकाटा, चेन्नई आणि हैदराबाद अशा महानगरांमध्ये आणि काही प्रमाणात मोठ्या शहरांमध्ये चालत असतील. पण वापरकर्त्यांच्या ऑनलाईन कम्युनिटी, सोशल मीडिया वरील पोस्ट्स किंवा युट्युब व्हिडीओज वरील कॉमेंट्स बघता हा प्रकार केवळ महानगरांपुरता मर्यादित राहिला असेल असे वाटत नाही. अशा वस्तूंच्या खरेदीच्या बाबतीत वापरकर्त्यांची 'गरज' , 'आवड' आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे 'क्रयशक्ती' हि स्थानमहात्म्यापेक्षा अधिक निर्णायक ठरत असावी. त्यामुळे भरतात हे फॅड पसरले नाहिये असे नाही, पण ह्या वस्तुंच्या खरेदी/विक्रितली अपार्दर्शकता आणि एकुणच वापर्कर्त्यांकडुन राखली जाणारी गोपनियता अशा कारणांमुळे त्याच्या व्यापकते विषयी अजुनतरी कुठला निश्चित असा ठोकताळा मांडता येत नाही!

अथांग आकाश 09/06/2023 - 11:24
आपल्याकडे कायदेशीर अडचणी फारशा त्रासदायक नसल्या तरी...
हे समजले नाही! भारतात सेक्स टॉईज बद्दल काय कायदे आहेत? त्यांच्यावर बंदी आहे का नाही? ते नियम महिती करुन घ्यायला आवडेल!!

टर्मीनेटर 16/06/2023 - 13:23
@ अथांग आकाश,
भारतात सेक्स टॉईज बद्दल काय कायदे आहेत? त्यांच्यावर बंदी आहे का नाही? ते नियम महिती करुन घ्यायला आवडेल!!
What Indian laws say about porn, sex toys There is no legal provision in India that expressly bars or permits the sale of sex toys. However, Section 292 of the IPC is often invoked to restrict the sale, exhibition, advertising, import or export of sex toys on the ground of “obscenity”. Many sex toy sellers in India are able to operate as long as the product is not deemed “obscene”—by avoiding nudity in the packaging, or showing women in a demeaning manner, etc. They also label their products as ‘sexual wellness’ items. तस्मात, ह्या विषयातही भारतातील कायदे थोडे संदिग्ध असल्याने कायदेशीर अडचणी फारशा त्रासदायक नाहित त्यामुळे त्यांची खरेदी/विक्री सुरळीत होत असल्याचे Quora वरील प्रत्यक्ष वापरकर्त्यांचे म्हणणे आहे!

चित्रगुप्त 06/06/2023 - 22:05
-- परंतु तेथे 'त्रिभाग' --- याचा अर्थ समजला नव्हता. 'त्रिभाग' म्हणजे वाळू-चुना-ताग यावरून तात्कालीन मूर्तीकलेवरही प्रकाश पडतो. जय जय रघुवीर समर्थ. .

प्रसाद गोडबोले 07/06/2023 - 11:26
_/\_ ह्याला म्हणतात नीरक्षीरविवेक! सेक्स डॉलच्या धाग्यावर दासबोधातील वचने पाहुन समर्थांनही आश्चर्याचा धक्क्का बसला असेल =)))) नारी स्तनभर नाभीदेशं दृष्ट्वा मा गा मोहावेशम् | एतन्मांस वसादि विकारं मनसि विचिन्तया वारं वारम् || 3 || _/\_

टर्मीनेटर 08/06/2023 - 19:37
'त्रिभाग' म्हणजे काय ?
त्रिभागच काय, तुम्ही वरती दिलेल्या एकाही ओवीचा (कि श्लोकाचा) अर्थ मला समजला नव्हता, पण ह्या भावार्थाच्या फोटोमुळे निदान तीन ओव्यांचा अर्थ तरी समजला 😀

प्रचेतस 07/06/2023 - 06:43
काय लिवलंय काय लिवलंय. चारचौघात चर्चिल्या न जाणाऱ्या विषयावर कमालीच्या संयमतेने लिहिलंय. बाहुल्यांची माहिती आवडली, सौंदर्य तर अप्रतिमच, शेअर्ड अल्बम खास जाऊन पाहिला, डोळे निवले हो.
'सेक्स डॉल्स'- प्रत्यक्षाहूनी प्रतिमा उत्कट!

साधारण अडीच वर्षांपूर्वी मिपावर चार भागांत लिहिलेल्या "दुबई : मरूभूमितले नंदनवन" ह्या प्रवास वर्णनाच्या पहिल्या भागात दुबईतल्या एका सुपर मार्केट मध्ये, तो पर्यंत ऐकून-वाचून माहिती असलेला 'चायनीज सेक्स डॉल' हा प्रका

जीवनमान
आस्वाद
लेख
माहिती

चौसष्ट रुपयांची बचत

सर्वसाक्षी ·

खेडूत 23/05/2023 - 06:04
हा हा हा...! अहो दादा ते चौसष्ठ रुपये कॅनसाठी होते ना. वाचवण्यापेक्षा ते वाचले असे घरच्या अकाऊंटन्टला पटवून देणे महत्त्वाचे. अजून किस्से येऊ द्या. :)

कर्नलतपस्वी 23/05/2023 - 07:04
जेनो काम तेनो थाय बिजा करे गोता खाय.... आपलं क्षेत्र स्वयंपाक घराच्या उंबरठ्या पर्यंत. सांग काम्या आणी ओ नाम्या म्हणतात ते चालेल पण नंतरचे कुरुक्षेत्र नको. असे काही करायला गेलो तर भीक नको कुत्रं आवर आशी परिस्थिती होते. सेवानिवृत्तीनंतरचा विरंगुळा म्हणायचा आणी काना डोळा करायचा. हाय काय नाय काय

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 11:54
कर्नल साहेब, कोविड कृपेने स्वयंपाक यायला लागला. आता पोळ्या अगदी वर्तुळ आपल्यासारख्या येत नाहीत पण बरेच पदार्थ उत्तम जमतात, नवं निर्मिती होते धन्यवाद

राजेंद्र मेहेंदळे 23/05/2023 - 10:11
किस्सा आवडला. मलाही विशेषतः तेलाच्या बाबतीत किमती पडताळुन १ ली/५ली/१५ली /सुर्यफूल की शेंगदाणा/धारा की जेमिनी/ मोर का डी मार्ट हे असले करायची सवय आहे. त्यामुळे आंतरराष्ट्रिय पेचप्रसंग जसे की मलेशियाने पाम तेल निर्यात बंद केली किवा रशियाने काळ्या समुद्रातुन जाणारी युक्रेन ची जहाजे अडकवली असे काही वाचनात आले की संभाव्य धोका ओळखुन मी लगेच घरात तेल भरुन टाकतो. मोठ्या डब्यातुन छोट्या डब्यात तेल भरण्यासाठी सर्वात सोपा उपाय म्हणजे बाजारात एक साधा ३०-४० रुपयाचा हवेच्या दाबावर काम करणारा पंप मिळतो तो वापरायचा म्हणजे मोठ्या कॅन मधुन तेल काढणे सोपे जाते. त्यातही खालची बरणी/कॅन ताटात ठेवायचा म्हणजे तेल त्यातच सांडते आणि पुन्हा वापरता येते. त्यातुन जमिनीवर तेल सांडलेच तर हाताने समईत भरुन देवांसाठी वापरायचे. असे सगळे झाले की मग पेपर्/टिश्यु वापरुन जमीन पुसायची. अगदीच गुळ्गुळीत वाटले तरच सर्फ वगैरे टाकायची चैन करायची आणि पुसुन घ्यायचे :)

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 12:00
मेहेंदळे साहेब पाच लिटर बुधल्यातून रोजच्या वापरातील भांड्यात तेल काढायची एक सोपी युक्ती आहे जी मी वापरतो आणि जराही न सांडता तेल ओततो. तेल ओतताना बुधला सहसा लांबीच्या बाजूने म्हणजे उभा धरला जातो. त्याऐवजी जर आडवा करून ओतला तर तेल बाहेर उडत किंवा सांडत नाही ही युक्ती मी इन्व्हर्टर च्या बॅटरीत पाणी भरणाऱ्या विलेक्ट्रीशन कडून शिकलो धन्यवाद

nutanm 23/05/2023 - 11:27
बुधला वगैरे शब्द वाचून अलिबाबा चाळीस चोरच्या जमान्यात गेल्यासारखे वाटले. कृपया लेखकाने रागवू नये व इतरांनी फक्त हसावे म्हणून लिहिलेय.

सरिता बांदेकर 23/05/2023 - 16:56
मस्त किस्सा, छान फूलवून सांगितला आहे. असे किस्से मला वाटतं रोजच होत असतात. पण ते खुलवून सांगता आलंय तुम्हाला.आमच्या घरात मला रोजच ‘ पाच रुपये वाचवायला पन्नास घालवले‘ हे रोजच बोलावं लागतं. आणि वर ‘मदत केली तरी तुझी कटकट चालूचचालूच’ ही दोन वाक्य होतातच. लिहीत रहा अस्से किस्से.

चौकस२१२ 23/05/2023 - 18:50
खरोखरच ५ लिटरच्या बुधल्यापेक्षा एक लिटरच्या पाच पिशव्या स्वस्तं असल्याचा साक्षात्कार झाला. हे नेहमीच असत कि कधी कधी? रिटेल होलसेल पेक्षा स्वस्त कसं काय भाऊ ?

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 19:37
हे नेहमीचेच आहे अनेक पदार्थ छोट्या आकारात स्वस्त असतात. तेल, चहा, शॅम्पू..एक ना अनेक. मी बऱ्याच वस्तू छोट्या मापातच आणतो; वापरायला सुलभ. छोटे पुडे स्वस्त असण्याची दोन कारणे असू शकतात. एक म्हणजे कदाचित कमी मूल्याच्या उत्पादनांवर कर कमी असू शकतो ‌‌दुसरं म्हणजे छोटे पुडे स्वस्त मिळाले तर न वापरणारे ग्राहक आकर्षित होऊ शकतात

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 19:37
हे नेहमीचेच आहे अनेक पदार्थ छोट्या आकारात स्वस्त असतात. तेल, चहा, शॅम्पू..एक ना अनेक. मी बऱ्याच वस्तू छोट्या मापातच आणतो; वापरायला सुलभ. छोटे पुडे स्वस्त असण्याची दोन कारणे असू शकतात. एक म्हणजे कदाचित कमी मूल्याच्या उत्पादनांवर कर कमी असू शकतो ‌‌दुसरं म्हणजे छोटे पुडे स्वस्त मिळाले तर न वापरणारे ग्राहक आकर्षित होऊ शकतात

विजुभाऊ 23/05/2023 - 23:52
वस्तू लहान पॅक मधे घेतली तर अंतीमतः ती स्वस्तच पडते हा अनुभव आहे. पूर्वी घरात धान्य भरायला वगैरे सातार्‍याला गेलो की तेथून घेऊन यायचो. पण असे लक्ष्यात आले की असे केले की धान्याची सांड लवंड खराब होणेवगैरे नुकसान होते आणि त्यात उलटा जास्त खर्च होतो. त्यामुळे जेवढे लागते जसे लागते ( अगदी जे आय टी / जे आय एस नाही ) पण जेवढे लागते तेवढेच आणतो. वेळ वाचतो. घरातली जागा वाचते.

चौथा कोनाडा 26/05/2023 - 13:28
तेल, चहा, शॅम्पू..एक ना अनेक. मी बऱ्याच वस्तू छोट्या मापातच आणतो; वापरायला सुलभ.
हाच अनुभव कॉफी पुडीचा (सॅशे) पुर्वी हौसेने बाटली आणायचो (झकास दिसायची स्वंपाघरा त) पण आर्द्रतेने घट्ट दगड व्हायची .. मग वापरा आधी त्यात थोडे पाणी / दुध काही वेळ घालून ठेवायला लागायचे, कॉफी करताना प्रमाण कधीकधी जास्त व्ह्यायचे ... पुडीने त्या सर्व समस्या सुटल्या ! :-)

प्रचेतस 23/05/2023 - 21:01
तेलाचा १५ लिटरचा पत्र्याचा डबा आणणे अधिक स्वस्त पडते असा अनुभव आहे. डब्याचा भाव लिटरमागे पिशव्यांपेक्षाही कमी येतो शिवाय रिकाम्या डबा वाण्याला किंवा भंगारवाल्याला दिल्यास त्याचेही २० रु येतात, डबा तेलाच्या किटलीत ओतणे थोडे जिकिरीचे होते मात्र झाकणाच्या बाजूस अजून एक छिद्र पाडल्यास तेल सलग धारेने धारेने किटलीत न सांडता भरता येते. ऍमेझॉनवर शक्यतो टिन मिळत नाही मात्र दुकानांत मिळतो, शिवाय कोपऱ्यावरचा वाणीही फुकटात घरी पोहोचता करतो.

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 21:47
आजकाल बहुतेक तेलं १५ लिटर प्लास्टिक डब्यात मिळतात. दिवसेंदिवस घरातील आटत चाललेली स्वयंपाकघरं आणि गायब झालेले माळे वा कोठीच्या खोल्या आणि कुटुंबातील घटती सदस्य संख्या पाहता १५ लिटरचा डबा फारसा सोयीचा नाही. वाणी डबा फुकट घरपोच करतो हे खरं पण जालबाजारापेक्षा १५-२०% अधिक पैसे लावतो. उदाहरणार्थ ३१५०रू चा १५ लिटर डबा जिओवर १७००-१८०० ला मिळतो. छापील किंमत ३१००+. वाणी या किमतीत देत नाहीत. देत असते तर शेजारचा दुकानदार सोडून जालखरेदी कशाला? फ्रुट बॉण्ड १ किलो वाणीदादा ठोकून ५५०-५८० घेतो जालावर ४१५-४८० घरपोच. १०० ग्रॅम पुडे ४७₹

तुषार काळभोर 23/05/2023 - 22:13
शाम्पू आणि चहापावडर यांच्या बाबत सहमत. पण मला नेहमी असं वाटत आलं आहे की बहुधा छोट्या पाकिटात मिळणाऱ्या वस्तू, जसे शाम्पूचे सॅचे आणि चहा पावडरीचे ५०-१०० ग्रॅम पाकिटे यात, 'शिल्लक उरलेला' माल विकत असावेत. शाम्पूच्या बाबतीत मागील दहा वर्षांपासून मात्र सॅचेच वापरतो. तेलाच्या पाच लिटर डब्याची किंमत जास्त असण्याचे कारण म्हणजे तो डबा स्वतः . एक लिटर पाउच मध्ये कंपनीला तो खर्च नसतो. पण पंधरा लिटर चा डबा जसा वीस रुपयांना विकला जातो तसा हा पाच लिटरचा प्लास्टिक डबा विकला जात नाही. अजूनतरी किराणा सामान ऑनलाईन घेतलं नाही. एक्सपायरी डेटच्या भीतीने.

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 22:43
उरलेला माल वगैरे नाही पण अल्प किंमतीत नामांकित उत्पादन वापरायला मिळते म्हणून नवे ग्राहक आकर्षित करण्यासाठी मार्केटिंग बजेटचा एक भाग म्हणून कमी किमतीत छोटे पॅक विकले जातात. शिवाय शॅम्पू एक लिटर बाटली पेक्षा सॅशेचा खर्च विशेषतः वाहतूक आणि वेष्टण खर्च कमी असतो. शिवाय कमी नफ्यावर विकण्यात दूरगामी फायदा असा की बाटली मध्ये २०० मिली. शॅम्पू एका ग्राहकापर्यंत पोचतो तर पाच मिली सॅशेद्वारे तोच २०० मिली दहा वीस तरी ग्राहकांपर्यंत पोचतो आणि ब्रॅण्ड व्हिजिबीलीटी वाढते.

राघव 23/05/2023 - 22:42
नवऱ्यानं (न ठरवता) वेंधळेपणा करायचा आणि बायकोनं त्यावर तोंडसुख घ्यायचं हा सार्वकालिक प्रापंचिक नियम आहे! त्याला अपवाद फारच कमी असावेत! आमचे असे अनेक किस्से आहेत. बायकोला ते किस्से आठवून आणि परत परत उगाळून सांगण्यात, कसलं सुख मिळतं म्हणून सांगू!! आता अक्षरशः आजच घडलेला किस्सा: बायको माहेरी गेलेली, उद्या परत येणारे. तोवर काही दिवस भावाकडे रहायला गेलो होतो कोथरूडात. आज परत आलो वाकडला सकाळी. सगळी तयारी करून अगदी वेळेत निघालो. कसला अभिमान दाटून आला होता मनांत.. व्वा रे व्वा! अगदी ७:३० ला सकाळी घरी हजर होतो मी. पण हाय रे दैवा..! नेमकी घराची चावी विसरलो. अभिमानाचं विमान केवळ उतरलं नाही जमिनीवर.. पार भुईसपाट झालं. भावाला फोन केला तर त्यानंही मनसोक्त हसून घेतलं. जेव्हा त्याला सांगितलं की "आता तूच घेऊन ये इकडे चावी" तेव्हा वरमला जरा! मग त्यानं स्विग्गीवरून ऑर्डर बुक केली अन् चावी पाठवली. शेवटी एकदाचे आम्ही ९:०० ला घरात दाखल झालो! अगदी हातातलं सामान ठेवत नाही तोवर बायकोचा फोन आला. मी मनांत म्हटलं नाही तेव्हा कधी स्वतःहून फोन करायची नाही.. पण अशावेळेस हटकून करेल ही फोन. पण तिला अजून तरी माझ्या वेंधळेपणाचा किस्सा सांगीतला नाहीये. उद्या पोहोचली परत की विचारेलच खोदून की "अगदी सक्काळी निघणार होतास ना कोथरुडाहून? मग इतका उशीर कसा झाला.." वगैरे. तेव्हा मग सांगेन आणि खाईन बोलण्या..! :-)

चौकस२१२ 24/05/2023 - 04:38
स्विग्गीवरून ऑर्डर बुक केली अन् चावी पाठवली हायला शॉलिड कल्पना .. हे प्रथमच ऐकलं .. "उ बर डिलिवरी एनिथिंग अल्मोस्ट एनिथिंग" अशी सध्या जाहिरात चालू आहे त्यात त्यांनी " विरसरभोल्यांसाठी " अशी सेवा सुरु केली पाहिजे

चांदणे संदीप 26/05/2023 - 12:49
मस्त, खुशखुशीत किस्सा. अशाच काही वाढीव प्रकरणांमुळे मी किचनमध्ये एरवी जात नाही. घरी कुणीही नसल्यास मित्र जमवून मग किचन आणि तिथल्या सर्व वस्तूंशी भेट होते. शक्यतो, तिथले जिन्नस न वापरता नवीन तेवढ्यापुरते आणून त्याची पुरावा ठेवता विल्हेवाट लावणे हे प्रेफरेबल असते. :) सं - दी - प

पर्णिका 30/05/2023 - 05:38
किस्सा छान लिहिला आहे... प्रसंग अगदी डोळ्यासमोर उभा केलात. पण किचन स्वच्छ करण्यांत बराच वेळ गेला असणार !
मग बराच वेळ माझं बौद्दिक झालं.
हे तर होणारच :)

चित्रगुप्त 30/05/2023 - 20:28
बाई गं कसं, भरवत नाही गं... खाली तेल, वरं तेलं, तेलं बाजूनी.. कसं सांडलं गं... असो ऐसा प्रसंग जाला.. जाला तो होवोनि गेला.. आता तरी आपणाला... शहाणे करावे... --- चौसष्ट रुपये वाचले..तेल कसं ओतावं (किंवा ओतु नये) याचं प्रशिक्षण मिळालं.. संपूर्ण स्वयंपाकघर ओट्यासह धुतलं गेलं..घरात घालायच्या चपला धुतल्या गेल्या..अनेक जुनी फडकी कामी आली..ऊठ सूठ वस्तू टाकून न देता जपून ठेवल्याचा कसा फायदा होतो हे ऐकायला मिळालं..दिवाळी नसतानाहे अभ्यंगस्नान घडलं .... हेही नसे थोडके. -- मस्त लिहीलंय, सगळा प्रसंग हुबेहुब डोळ्यासमोर उभा राहिला.

खेडूत 23/05/2023 - 06:04
हा हा हा...! अहो दादा ते चौसष्ठ रुपये कॅनसाठी होते ना. वाचवण्यापेक्षा ते वाचले असे घरच्या अकाऊंटन्टला पटवून देणे महत्त्वाचे. अजून किस्से येऊ द्या. :)

कर्नलतपस्वी 23/05/2023 - 07:04
जेनो काम तेनो थाय बिजा करे गोता खाय.... आपलं क्षेत्र स्वयंपाक घराच्या उंबरठ्या पर्यंत. सांग काम्या आणी ओ नाम्या म्हणतात ते चालेल पण नंतरचे कुरुक्षेत्र नको. असे काही करायला गेलो तर भीक नको कुत्रं आवर आशी परिस्थिती होते. सेवानिवृत्तीनंतरचा विरंगुळा म्हणायचा आणी काना डोळा करायचा. हाय काय नाय काय

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 11:54
कर्नल साहेब, कोविड कृपेने स्वयंपाक यायला लागला. आता पोळ्या अगदी वर्तुळ आपल्यासारख्या येत नाहीत पण बरेच पदार्थ उत्तम जमतात, नवं निर्मिती होते धन्यवाद

राजेंद्र मेहेंदळे 23/05/2023 - 10:11
किस्सा आवडला. मलाही विशेषतः तेलाच्या बाबतीत किमती पडताळुन १ ली/५ली/१५ली /सुर्यफूल की शेंगदाणा/धारा की जेमिनी/ मोर का डी मार्ट हे असले करायची सवय आहे. त्यामुळे आंतरराष्ट्रिय पेचप्रसंग जसे की मलेशियाने पाम तेल निर्यात बंद केली किवा रशियाने काळ्या समुद्रातुन जाणारी युक्रेन ची जहाजे अडकवली असे काही वाचनात आले की संभाव्य धोका ओळखुन मी लगेच घरात तेल भरुन टाकतो. मोठ्या डब्यातुन छोट्या डब्यात तेल भरण्यासाठी सर्वात सोपा उपाय म्हणजे बाजारात एक साधा ३०-४० रुपयाचा हवेच्या दाबावर काम करणारा पंप मिळतो तो वापरायचा म्हणजे मोठ्या कॅन मधुन तेल काढणे सोपे जाते. त्यातही खालची बरणी/कॅन ताटात ठेवायचा म्हणजे तेल त्यातच सांडते आणि पुन्हा वापरता येते. त्यातुन जमिनीवर तेल सांडलेच तर हाताने समईत भरुन देवांसाठी वापरायचे. असे सगळे झाले की मग पेपर्/टिश्यु वापरुन जमीन पुसायची. अगदीच गुळ्गुळीत वाटले तरच सर्फ वगैरे टाकायची चैन करायची आणि पुसुन घ्यायचे :)

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 12:00
मेहेंदळे साहेब पाच लिटर बुधल्यातून रोजच्या वापरातील भांड्यात तेल काढायची एक सोपी युक्ती आहे जी मी वापरतो आणि जराही न सांडता तेल ओततो. तेल ओतताना बुधला सहसा लांबीच्या बाजूने म्हणजे उभा धरला जातो. त्याऐवजी जर आडवा करून ओतला तर तेल बाहेर उडत किंवा सांडत नाही ही युक्ती मी इन्व्हर्टर च्या बॅटरीत पाणी भरणाऱ्या विलेक्ट्रीशन कडून शिकलो धन्यवाद

nutanm 23/05/2023 - 11:27
बुधला वगैरे शब्द वाचून अलिबाबा चाळीस चोरच्या जमान्यात गेल्यासारखे वाटले. कृपया लेखकाने रागवू नये व इतरांनी फक्त हसावे म्हणून लिहिलेय.

सरिता बांदेकर 23/05/2023 - 16:56
मस्त किस्सा, छान फूलवून सांगितला आहे. असे किस्से मला वाटतं रोजच होत असतात. पण ते खुलवून सांगता आलंय तुम्हाला.आमच्या घरात मला रोजच ‘ पाच रुपये वाचवायला पन्नास घालवले‘ हे रोजच बोलावं लागतं. आणि वर ‘मदत केली तरी तुझी कटकट चालूचचालूच’ ही दोन वाक्य होतातच. लिहीत रहा अस्से किस्से.

चौकस२१२ 23/05/2023 - 18:50
खरोखरच ५ लिटरच्या बुधल्यापेक्षा एक लिटरच्या पाच पिशव्या स्वस्तं असल्याचा साक्षात्कार झाला. हे नेहमीच असत कि कधी कधी? रिटेल होलसेल पेक्षा स्वस्त कसं काय भाऊ ?

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 19:37
हे नेहमीचेच आहे अनेक पदार्थ छोट्या आकारात स्वस्त असतात. तेल, चहा, शॅम्पू..एक ना अनेक. मी बऱ्याच वस्तू छोट्या मापातच आणतो; वापरायला सुलभ. छोटे पुडे स्वस्त असण्याची दोन कारणे असू शकतात. एक म्हणजे कदाचित कमी मूल्याच्या उत्पादनांवर कर कमी असू शकतो ‌‌दुसरं म्हणजे छोटे पुडे स्वस्त मिळाले तर न वापरणारे ग्राहक आकर्षित होऊ शकतात

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 19:37
हे नेहमीचेच आहे अनेक पदार्थ छोट्या आकारात स्वस्त असतात. तेल, चहा, शॅम्पू..एक ना अनेक. मी बऱ्याच वस्तू छोट्या मापातच आणतो; वापरायला सुलभ. छोटे पुडे स्वस्त असण्याची दोन कारणे असू शकतात. एक म्हणजे कदाचित कमी मूल्याच्या उत्पादनांवर कर कमी असू शकतो ‌‌दुसरं म्हणजे छोटे पुडे स्वस्त मिळाले तर न वापरणारे ग्राहक आकर्षित होऊ शकतात

विजुभाऊ 23/05/2023 - 23:52
वस्तू लहान पॅक मधे घेतली तर अंतीमतः ती स्वस्तच पडते हा अनुभव आहे. पूर्वी घरात धान्य भरायला वगैरे सातार्‍याला गेलो की तेथून घेऊन यायचो. पण असे लक्ष्यात आले की असे केले की धान्याची सांड लवंड खराब होणेवगैरे नुकसान होते आणि त्यात उलटा जास्त खर्च होतो. त्यामुळे जेवढे लागते जसे लागते ( अगदी जे आय टी / जे आय एस नाही ) पण जेवढे लागते तेवढेच आणतो. वेळ वाचतो. घरातली जागा वाचते.

चौथा कोनाडा 26/05/2023 - 13:28
तेल, चहा, शॅम्पू..एक ना अनेक. मी बऱ्याच वस्तू छोट्या मापातच आणतो; वापरायला सुलभ.
हाच अनुभव कॉफी पुडीचा (सॅशे) पुर्वी हौसेने बाटली आणायचो (झकास दिसायची स्वंपाघरा त) पण आर्द्रतेने घट्ट दगड व्हायची .. मग वापरा आधी त्यात थोडे पाणी / दुध काही वेळ घालून ठेवायला लागायचे, कॉफी करताना प्रमाण कधीकधी जास्त व्ह्यायचे ... पुडीने त्या सर्व समस्या सुटल्या ! :-)

प्रचेतस 23/05/2023 - 21:01
तेलाचा १५ लिटरचा पत्र्याचा डबा आणणे अधिक स्वस्त पडते असा अनुभव आहे. डब्याचा भाव लिटरमागे पिशव्यांपेक्षाही कमी येतो शिवाय रिकाम्या डबा वाण्याला किंवा भंगारवाल्याला दिल्यास त्याचेही २० रु येतात, डबा तेलाच्या किटलीत ओतणे थोडे जिकिरीचे होते मात्र झाकणाच्या बाजूस अजून एक छिद्र पाडल्यास तेल सलग धारेने धारेने किटलीत न सांडता भरता येते. ऍमेझॉनवर शक्यतो टिन मिळत नाही मात्र दुकानांत मिळतो, शिवाय कोपऱ्यावरचा वाणीही फुकटात घरी पोहोचता करतो.

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 21:47
आजकाल बहुतेक तेलं १५ लिटर प्लास्टिक डब्यात मिळतात. दिवसेंदिवस घरातील आटत चाललेली स्वयंपाकघरं आणि गायब झालेले माळे वा कोठीच्या खोल्या आणि कुटुंबातील घटती सदस्य संख्या पाहता १५ लिटरचा डबा फारसा सोयीचा नाही. वाणी डबा फुकट घरपोच करतो हे खरं पण जालबाजारापेक्षा १५-२०% अधिक पैसे लावतो. उदाहरणार्थ ३१५०रू चा १५ लिटर डबा जिओवर १७००-१८०० ला मिळतो. छापील किंमत ३१००+. वाणी या किमतीत देत नाहीत. देत असते तर शेजारचा दुकानदार सोडून जालखरेदी कशाला? फ्रुट बॉण्ड १ किलो वाणीदादा ठोकून ५५०-५८० घेतो जालावर ४१५-४८० घरपोच. १०० ग्रॅम पुडे ४७₹

तुषार काळभोर 23/05/2023 - 22:13
शाम्पू आणि चहापावडर यांच्या बाबत सहमत. पण मला नेहमी असं वाटत आलं आहे की बहुधा छोट्या पाकिटात मिळणाऱ्या वस्तू, जसे शाम्पूचे सॅचे आणि चहा पावडरीचे ५०-१०० ग्रॅम पाकिटे यात, 'शिल्लक उरलेला' माल विकत असावेत. शाम्पूच्या बाबतीत मागील दहा वर्षांपासून मात्र सॅचेच वापरतो. तेलाच्या पाच लिटर डब्याची किंमत जास्त असण्याचे कारण म्हणजे तो डबा स्वतः . एक लिटर पाउच मध्ये कंपनीला तो खर्च नसतो. पण पंधरा लिटर चा डबा जसा वीस रुपयांना विकला जातो तसा हा पाच लिटरचा प्लास्टिक डबा विकला जात नाही. अजूनतरी किराणा सामान ऑनलाईन घेतलं नाही. एक्सपायरी डेटच्या भीतीने.

सर्वसाक्षी 23/05/2023 - 22:43
उरलेला माल वगैरे नाही पण अल्प किंमतीत नामांकित उत्पादन वापरायला मिळते म्हणून नवे ग्राहक आकर्षित करण्यासाठी मार्केटिंग बजेटचा एक भाग म्हणून कमी किमतीत छोटे पॅक विकले जातात. शिवाय शॅम्पू एक लिटर बाटली पेक्षा सॅशेचा खर्च विशेषतः वाहतूक आणि वेष्टण खर्च कमी असतो. शिवाय कमी नफ्यावर विकण्यात दूरगामी फायदा असा की बाटली मध्ये २०० मिली. शॅम्पू एका ग्राहकापर्यंत पोचतो तर पाच मिली सॅशेद्वारे तोच २०० मिली दहा वीस तरी ग्राहकांपर्यंत पोचतो आणि ब्रॅण्ड व्हिजिबीलीटी वाढते.

राघव 23/05/2023 - 22:42
नवऱ्यानं (न ठरवता) वेंधळेपणा करायचा आणि बायकोनं त्यावर तोंडसुख घ्यायचं हा सार्वकालिक प्रापंचिक नियम आहे! त्याला अपवाद फारच कमी असावेत! आमचे असे अनेक किस्से आहेत. बायकोला ते किस्से आठवून आणि परत परत उगाळून सांगण्यात, कसलं सुख मिळतं म्हणून सांगू!! आता अक्षरशः आजच घडलेला किस्सा: बायको माहेरी गेलेली, उद्या परत येणारे. तोवर काही दिवस भावाकडे रहायला गेलो होतो कोथरूडात. आज परत आलो वाकडला सकाळी. सगळी तयारी करून अगदी वेळेत निघालो. कसला अभिमान दाटून आला होता मनांत.. व्वा रे व्वा! अगदी ७:३० ला सकाळी घरी हजर होतो मी. पण हाय रे दैवा..! नेमकी घराची चावी विसरलो. अभिमानाचं विमान केवळ उतरलं नाही जमिनीवर.. पार भुईसपाट झालं. भावाला फोन केला तर त्यानंही मनसोक्त हसून घेतलं. जेव्हा त्याला सांगितलं की "आता तूच घेऊन ये इकडे चावी" तेव्हा वरमला जरा! मग त्यानं स्विग्गीवरून ऑर्डर बुक केली अन् चावी पाठवली. शेवटी एकदाचे आम्ही ९:०० ला घरात दाखल झालो! अगदी हातातलं सामान ठेवत नाही तोवर बायकोचा फोन आला. मी मनांत म्हटलं नाही तेव्हा कधी स्वतःहून फोन करायची नाही.. पण अशावेळेस हटकून करेल ही फोन. पण तिला अजून तरी माझ्या वेंधळेपणाचा किस्सा सांगीतला नाहीये. उद्या पोहोचली परत की विचारेलच खोदून की "अगदी सक्काळी निघणार होतास ना कोथरुडाहून? मग इतका उशीर कसा झाला.." वगैरे. तेव्हा मग सांगेन आणि खाईन बोलण्या..! :-)

चौकस२१२ 24/05/2023 - 04:38
स्विग्गीवरून ऑर्डर बुक केली अन् चावी पाठवली हायला शॉलिड कल्पना .. हे प्रथमच ऐकलं .. "उ बर डिलिवरी एनिथिंग अल्मोस्ट एनिथिंग" अशी सध्या जाहिरात चालू आहे त्यात त्यांनी " विरसरभोल्यांसाठी " अशी सेवा सुरु केली पाहिजे

चांदणे संदीप 26/05/2023 - 12:49
मस्त, खुशखुशीत किस्सा. अशाच काही वाढीव प्रकरणांमुळे मी किचनमध्ये एरवी जात नाही. घरी कुणीही नसल्यास मित्र जमवून मग किचन आणि तिथल्या सर्व वस्तूंशी भेट होते. शक्यतो, तिथले जिन्नस न वापरता नवीन तेवढ्यापुरते आणून त्याची पुरावा ठेवता विल्हेवाट लावणे हे प्रेफरेबल असते. :) सं - दी - प

पर्णिका 30/05/2023 - 05:38
किस्सा छान लिहिला आहे... प्रसंग अगदी डोळ्यासमोर उभा केलात. पण किचन स्वच्छ करण्यांत बराच वेळ गेला असणार !
मग बराच वेळ माझं बौद्दिक झालं.
हे तर होणारच :)

चित्रगुप्त 30/05/2023 - 20:28
बाई गं कसं, भरवत नाही गं... खाली तेल, वरं तेलं, तेलं बाजूनी.. कसं सांडलं गं... असो ऐसा प्रसंग जाला.. जाला तो होवोनि गेला.. आता तरी आपणाला... शहाणे करावे... --- चौसष्ट रुपये वाचले..तेल कसं ओतावं (किंवा ओतु नये) याचं प्रशिक्षण मिळालं.. संपूर्ण स्वयंपाकघर ओट्यासह धुतलं गेलं..घरात घालायच्या चपला धुतल्या गेल्या..अनेक जुनी फडकी कामी आली..ऊठ सूठ वस्तू टाकून न देता जपून ठेवल्याचा कसा फायदा होतो हे ऐकायला मिळालं..दिवाळी नसतानाहे अभ्यंगस्नान घडलं .... हेही नसे थोडके. -- मस्त लिहीलंय, सगळा प्रसंग हुबेहुब डोळ्यासमोर उभा राहिला.
बचत हे आम्हा मध्यमवर्गीयांचं आमरण व्यसन. पैसे वाचवले याचा आनंद काही वेगळाच असतो. बरोबरच आहे. आपला कष्टाचा पैसा उगाच का दवडायचा? निवृत्तीनंतर वेळ भरपूर, शिवाय मिळकत बंद! आम्ही खाजगी क्षेत्रातले मजूर त्यामुळे पेन्शन नाही, फक्त टेशन. सबब काहीही खरेदी करायचं झालं तर वाण्यापासून अनेक ऑन लाईन विक्रेत्यांच्या किमती पडताळून पाहायच्या. जो स्वस्त तो आपला. कालंच घरातला तेलाचा बुधला संपला आणि राखिव बुधला वापरात आणला गेला. म्हणजे तेल विकत घेणे आले. तपासाअंती अ‍ॅमेझॉन फ्रेश वर ९९९ चा बुधला ६९९ रुपये हा सर्वात स्वस्त दर आढळून आला. मागणी नोंदवणार तेवढयात डोक्यात किडा वळवळला.
वावर
जीवनमान
माहिती

रौद्रगर्भा वसुंधरा भाग २ : आपल्या पृथ्वीचा पृष्ठभाग

शेखरमोघे ·

टर्मीनेटर 12/05/2023 - 16:48
छान. हा भागही आवडला 👍 आकृती २. १ आणि आकृती २. २ दिसत नसल्याचे निदर्शनास आणुन देउ इच्छितो. अशाच माहितीपुर्ण पुढिल भागाच्या प्रतिक्षेत!

Bhakti 12/05/2023 - 16:58
पृथ्वीचा पृष्ठभाग जिथे "जमीन" या रूपात असतो तेथे crust बराच जाड असतो पण जिथे "पाणी" या स्वरूपात असतो,तेथे crust बराच पातळ असतो. हे माहित नव्हते,मला वाटलं उलट असेल.

तुषार काळभोर 12/05/2023 - 17:38
भारतीय प्लेट युरेशियाला धडक्ते तेव्हा हिमालय परिसरात भूकंप होतात. पण मग दख्खन भागात (कोयना, लातूर) भूकंप का होत असावा? इथे तर टेक्टॉनिक प्लेट्स नाहीत. ज्वालामुखीदेखील नाहीत.

शेखरमोघे 12/05/2023 - 18:32
प्रतिसादाबद्दल आभार. या आपल्या रन्गमन्चावर अजून भूकम्प, ज्वालामुखी इ.इ. कलाकार यायचेच आहेत. "टर्मिनेटर" ना आकृती २. १ आणि आकृती २. २ दिसत नाहीत. आपल्याला दिसत आहेत का?

रंगीला रतन 12/05/2023 - 20:58
वाचतोय. crust,mantle,tectonic plates हे शब्द वाचुन सिव्हिल इंजीनिअरींग शिकतानाचा काळ आठवला. आता विसरायला झाले सगळे. पुभाप्र.

टर्मीनेटर 12/05/2023 - 16:48
छान. हा भागही आवडला 👍 आकृती २. १ आणि आकृती २. २ दिसत नसल्याचे निदर्शनास आणुन देउ इच्छितो. अशाच माहितीपुर्ण पुढिल भागाच्या प्रतिक्षेत!

Bhakti 12/05/2023 - 16:58
पृथ्वीचा पृष्ठभाग जिथे "जमीन" या रूपात असतो तेथे crust बराच जाड असतो पण जिथे "पाणी" या स्वरूपात असतो,तेथे crust बराच पातळ असतो. हे माहित नव्हते,मला वाटलं उलट असेल.

तुषार काळभोर 12/05/2023 - 17:38
भारतीय प्लेट युरेशियाला धडक्ते तेव्हा हिमालय परिसरात भूकंप होतात. पण मग दख्खन भागात (कोयना, लातूर) भूकंप का होत असावा? इथे तर टेक्टॉनिक प्लेट्स नाहीत. ज्वालामुखीदेखील नाहीत.

शेखरमोघे 12/05/2023 - 18:32
प्रतिसादाबद्दल आभार. या आपल्या रन्गमन्चावर अजून भूकम्प, ज्वालामुखी इ.इ. कलाकार यायचेच आहेत. "टर्मिनेटर" ना आकृती २. १ आणि आकृती २. २ दिसत नाहीत. आपल्याला दिसत आहेत का?

रंगीला रतन 12/05/2023 - 20:58
वाचतोय. crust,mantle,tectonic plates हे शब्द वाचुन सिव्हिल इंजीनिअरींग शिकतानाचा काळ आठवला. आता विसरायला झाले सगळे. पुभाप्र.
या आधीचे संबंधित लिखाण रौद्रगर्भा वसुंधरा भाग 1 (मी १९८३ साली प्रथम जपानमध्ये ज्वालामुखी पाहिला. त्यानंतर इंडोनेशिया आणि न्यूझीलंड या अनेक ज्वालामुखी असलेल्या दोन्ही देशांतील बरेच तसेच अमेरिकेतील काही ज्वालामुखी -कांही कधीही उद्रेक पावतील असे वाटणारे, कांही नुसतेच धुमसणारे, काही सुप्त, काही मृत, काही तरुण, काही वृद्ध - पाहिले.
भूगोल
माहिती

रौद्रगर्भा वसुंधरा भाग १ : प्रास्ताविक

शेखरमोघे ·

शेखरमोघे 12/05/2023 - 16:22
धन्यवाद! पुढील भाग लिहून तयार होता पण चित्र डकवण्याबद्दल धडपड चालू होती. श्री राजेन्द्र मेहेन्दळे यान्च्या मदतीने ते आज जमवले.

टर्मीनेटर 12/05/2023 - 12:39
प्रास्तविक वाचुनच मालिका माहितीपुर्ण होणार ह्याचा अंदाज आला आहे!
इथून पुढील भागांत इंग्रजीतल्या बऱ्याच तांत्रिक संज्ञा इंग्रजीतूनच वापरल्या आहेत कारण त्यांच्याकरता योग्य मराठी संज्ञा शोधण्याकरता खटाटोप करायला लागला असता आणि जरी तो केला असता तरी अशा संज्ञा रोजच्या वापरातील नसल्यामुळे अंमळ निर्बोध वाटल्या असत्या. जिथे सोप्या आणि वापरातल्या मराठी संज्ञा (जसे "भूगर्भ") मिळतील तिथी त्याही वापरल्या आहेत.
हे आवडले 👍 प्रत्येक ठिकाणी मराठीच्या (अनाठयी) अट्टाहासापायी तांत्रिक संज्ञांचे अगम्य मराठीकरण केलेले लेखन वाचायला मला आवडत नाही 😀

शेखरमोघे 12/05/2023 - 16:28
योग्य आणि उपयुक्त मराठी संज्ञा शोधण्याकरता खटाटोप करणार आहेच, फक्त जर त्या निर्बोध वाटल्या तर इन्ग्रजीचा आधार घेणे जरूर वाटते.

वामन देशमुख 12/06/2023 - 08:32
लेख आवडला. लेखमालेची कल्पना आवडली. --- शंका: एखाद्या ज्वालामुखीमधून पृथ्वीच्या गर्भातील सर्वच लाव्हारस बाहेर का येत नाही?

शेखरमोघे 15/06/2023 - 00:15
आपल्या "एखाद्या ज्वालामुखीमधून पृथ्वीच्या गर्भातील सर्वच लाव्हारस बाहेर का येत नाही" या प्रश्नाचे उत्तर मालिकेतल्या नन्तरच्या भागातल्या विवेचनात (जिथे ज्वालामुखी आणी त्यान्चे उद्रेक यावर बरीच माहिती असेल) येईलच पण एक (काल्पनिक) प्रयोग खाली देत आहे त्यावरून प्राथमिक का होईना पण "काय होत असावे" याचा जास्त चान्गला अन्दाज यावा. १. पाण्याच्या किन्वा इतर द्रव पदार्थाच्या पारदर्शक प्लास्टिकच्या वापरलेल्या २ रिकाम्या बाटल्या घ्या. २. दोन्ही बाटल्याना साधारण सारख्या तर्‍हेची सर्व पृष्ठ भागावर पसरतील अशी भोके पाडा. ३. एका बाटलीत पाणी ओता आणि किती पटकन ती बाटली रिकामी होत रहाते ते पहा - मुख्य कारण बाटलीतील पाण्याला बाहेर जाण्याच्या वाटेत काहीच अडथळे नाहीत. कदाचित बाटली कधीच भरणार नाही. ४. एका पातेल्यात बाजारातील्/घरात केलेली, सुका मेवा, वेलची युक्त बासुन्दी घ्या आणि ती दुसर्‍या बाटलीत ओतून ती किती पटकन बाटलीतल्या भोकातून बाहेर पडू शकते ते पहा. बासुन्दी जितकी दाट आणि सुका मेवा, वेलची युक्त असेल तितकी बाटलीतल्या भोकाना आतूनच प्रतिबन्धक आवरण तयार झाल्याने बासुन्दी (किन्वा त्यातील जास्त पातळ द्रव) बाटलीतून बाहेर पडण्याची शक्यता/गती कमी. (बासुन्दी उगीचच फुकट जाऊ नये म्हणून प्रयोग फक्त काल्पनिक असावा). एकूणच "लाव्हारसाचे (किम्बहुना पृथ्वीच्या गर्भातील द्रवभागाचे) पृथ्वीतून बाहेर पडणे" ही प्रक्रिया बाटलीतून पाणी बाहेर पडणे (एकदम झटकन) यासारखी असण्यापेक्षा बाटलीतून बासुन्दी बाहेर पडणे (किन्वा बाहेर पडू पहाणे पण पडू न शकणे) या सारखीअसेल. बाटलीतून पडणार्‍या बासुन्दीमधील द्रवाला जसे बाटलीवरच्या भोकान्तून बाहेर पडता येण्या आधी भोकाच्या आतील अनेक अडथळे पार करावे लागतील तसे पाण्याला नसल्यामुळे पाणी पूर्णपणे आणि पटकन बाहेर पडू शकेल. आता आपली नेहेमीच्या पहाण्यातली, वरच्या काल्पनिक प्रयोगातेल प्लास्टिकची बाटली (तिचा पृष्ठभाग, वस्तुमान, तपमान इ. इ.) आणि जिचा आपण अभ्यास करणार आहोत ती वसुन्धरा (तिचा पृष्ठभाग, वस्तुमान, तपमान इ. इ.) यातील प्रचन्ड फरक/वैविध्य तसेच पाणी, बासुन्दी आणि लाव्हा यातील प्रचन्ड फरक/वैविध्य -खास करून स्निग्धता आणि घनता (viscosity and density) लक्षात घेता "पृथ्वीच्या गर्भातील लाव्हारस बाहेर येणे" ही प्रक्रिया किती गुन्तागुन्तीची असू शकेल याचे कल्पना यावी.

शेखरमोघे 15/06/2023 - 00:16
आपल्या "एखाद्या ज्वालामुखीमधून पृथ्वीच्या गर्भातील सर्वच लाव्हारस बाहेर का येत नाही" या प्रश्नाचे उत्तर मालिकेतल्या नन्तरच्या भागातल्या विवेचनात (जिथे ज्वालामुखी आणी त्यान्चे उद्रेक यावर बरीच माहिती असेल) येईलच पण एक (काल्पनिक) प्रयोग खाली देत आहे त्यावरून प्राथमिक का होईना पण "काय होत असावे" याचा जास्त चान्गला अन्दाज यावा. १. पाण्याच्या किन्वा इतर द्रव पदार्थाच्या पारदर्शक प्लास्टिकच्या वापरलेल्या २ रिकाम्या बाटल्या घ्या. २. दोन्ही बाटल्याना साधारण सारख्या तर्‍हेची सर्व पृष्ठ भागावर पसरतील अशी भोके पाडा. ३. एका बाटलीत पाणी ओता आणि किती पटकन ती बाटली रिकामी होत रहाते ते पहा - मुख्य कारण बाटलीतील पाण्याला बाहेर जाण्याच्या वाटेत काहीच अडथळे नाहीत. कदाचित बाटली कधीच भरणार नाही. ४. एका पातेल्यात बाजारातील्/घरात केलेली, सुका मेवा, वेलची युक्त बासुन्दी घ्या आणि ती दुसर्‍या बाटलीत ओतून ती किती पटकन बाटलीतल्या भोकातून बाहेर पडू शकते ते पहा. बासुन्दी जितकी दाट आणि सुका मेवा, वेलची युक्त असेल तितकी बाटलीतल्या भोकाना आतूनच प्रतिबन्धक आवरण तयार झाल्याने बासुन्दी (किन्वा त्यातील जास्त पातळ द्रव) बाटलीतून बाहेर पडण्याची शक्यता/गती कमी. (बासुन्दी उगीचच फुकट जाऊ नये म्हणून प्रयोग फक्त काल्पनिक असावा). एकूणच "लाव्हारसाचे (किम्बहुना पृथ्वीच्या गर्भातील द्रवभागाचे) पृथ्वीतून बाहेर पडणे" ही प्रक्रिया बाटलीतून पाणी बाहेर पडणे (एकदम झटकन) यासारखी असण्यापेक्षा बाटलीतून बासुन्दी बाहेर पडणे (किन्वा बाहेर पडू पहाणे पण पडू न शकणे) या सारखीअसेल. बाटलीतून पडणार्‍या बासुन्दीमधील द्रवाला जसे बाटलीवरच्या भोकान्तून बाहेर पडता येण्या आधी भोकाच्या आतील अनेक अडथळे पार करावे लागतील तसे पाण्याला नसल्यामुळे पाणी पूर्णपणे आणि पटकन बाहेर पडू शकेल. आता आपली नेहेमीच्या पहाण्यातली, वरच्या काल्पनिक प्रयोगातेल प्लास्टिकची बाटली (तिचा पृष्ठभाग, वस्तुमान, तपमान इ. इ.) आणि जिचा आपण अभ्यास करणार आहोत ती वसुन्धरा (तिचा पृष्ठभाग, वस्तुमान, तपमान इ. इ.) यातील प्रचन्ड फरक/वैविध्य तसेच पाणी, बासुन्दी आणि लाव्हा यातील प्रचन्ड फरक/वैविध्य -खास करून स्निग्धता आणि घनता (viscosity and density) लक्षात घेता "पृथ्वीच्या गर्भातील लाव्हारस बाहेर येणे" ही प्रक्रिया किती गुन्तागुन्तीची असू शकेल याचे कल्पना यावी.

शेखरमोघे 12/05/2023 - 16:22
धन्यवाद! पुढील भाग लिहून तयार होता पण चित्र डकवण्याबद्दल धडपड चालू होती. श्री राजेन्द्र मेहेन्दळे यान्च्या मदतीने ते आज जमवले.

टर्मीनेटर 12/05/2023 - 12:39
प्रास्तविक वाचुनच मालिका माहितीपुर्ण होणार ह्याचा अंदाज आला आहे!
इथून पुढील भागांत इंग्रजीतल्या बऱ्याच तांत्रिक संज्ञा इंग्रजीतूनच वापरल्या आहेत कारण त्यांच्याकरता योग्य मराठी संज्ञा शोधण्याकरता खटाटोप करायला लागला असता आणि जरी तो केला असता तरी अशा संज्ञा रोजच्या वापरातील नसल्यामुळे अंमळ निर्बोध वाटल्या असत्या. जिथे सोप्या आणि वापरातल्या मराठी संज्ञा (जसे "भूगर्भ") मिळतील तिथी त्याही वापरल्या आहेत.
हे आवडले 👍 प्रत्येक ठिकाणी मराठीच्या (अनाठयी) अट्टाहासापायी तांत्रिक संज्ञांचे अगम्य मराठीकरण केलेले लेखन वाचायला मला आवडत नाही 😀

शेखरमोघे 12/05/2023 - 16:28
योग्य आणि उपयुक्त मराठी संज्ञा शोधण्याकरता खटाटोप करणार आहेच, फक्त जर त्या निर्बोध वाटल्या तर इन्ग्रजीचा आधार घेणे जरूर वाटते.

वामन देशमुख 12/06/2023 - 08:32
लेख आवडला. लेखमालेची कल्पना आवडली. --- शंका: एखाद्या ज्वालामुखीमधून पृथ्वीच्या गर्भातील सर्वच लाव्हारस बाहेर का येत नाही?

शेखरमोघे 15/06/2023 - 00:15
आपल्या "एखाद्या ज्वालामुखीमधून पृथ्वीच्या गर्भातील सर्वच लाव्हारस बाहेर का येत नाही" या प्रश्नाचे उत्तर मालिकेतल्या नन्तरच्या भागातल्या विवेचनात (जिथे ज्वालामुखी आणी त्यान्चे उद्रेक यावर बरीच माहिती असेल) येईलच पण एक (काल्पनिक) प्रयोग खाली देत आहे त्यावरून प्राथमिक का होईना पण "काय होत असावे" याचा जास्त चान्गला अन्दाज यावा. १. पाण्याच्या किन्वा इतर द्रव पदार्थाच्या पारदर्शक प्लास्टिकच्या वापरलेल्या २ रिकाम्या बाटल्या घ्या. २. दोन्ही बाटल्याना साधारण सारख्या तर्‍हेची सर्व पृष्ठ भागावर पसरतील अशी भोके पाडा. ३. एका बाटलीत पाणी ओता आणि किती पटकन ती बाटली रिकामी होत रहाते ते पहा - मुख्य कारण बाटलीतील पाण्याला बाहेर जाण्याच्या वाटेत काहीच अडथळे नाहीत. कदाचित बाटली कधीच भरणार नाही. ४. एका पातेल्यात बाजारातील्/घरात केलेली, सुका मेवा, वेलची युक्त बासुन्दी घ्या आणि ती दुसर्‍या बाटलीत ओतून ती किती पटकन बाटलीतल्या भोकातून बाहेर पडू शकते ते पहा. बासुन्दी जितकी दाट आणि सुका मेवा, वेलची युक्त असेल तितकी बाटलीतल्या भोकाना आतूनच प्रतिबन्धक आवरण तयार झाल्याने बासुन्दी (किन्वा त्यातील जास्त पातळ द्रव) बाटलीतून बाहेर पडण्याची शक्यता/गती कमी. (बासुन्दी उगीचच फुकट जाऊ नये म्हणून प्रयोग फक्त काल्पनिक असावा). एकूणच "लाव्हारसाचे (किम्बहुना पृथ्वीच्या गर्भातील द्रवभागाचे) पृथ्वीतून बाहेर पडणे" ही प्रक्रिया बाटलीतून पाणी बाहेर पडणे (एकदम झटकन) यासारखी असण्यापेक्षा बाटलीतून बासुन्दी बाहेर पडणे (किन्वा बाहेर पडू पहाणे पण पडू न शकणे) या सारखीअसेल. बाटलीतून पडणार्‍या बासुन्दीमधील द्रवाला जसे बाटलीवरच्या भोकान्तून बाहेर पडता येण्या आधी भोकाच्या आतील अनेक अडथळे पार करावे लागतील तसे पाण्याला नसल्यामुळे पाणी पूर्णपणे आणि पटकन बाहेर पडू शकेल. आता आपली नेहेमीच्या पहाण्यातली, वरच्या काल्पनिक प्रयोगातेल प्लास्टिकची बाटली (तिचा पृष्ठभाग, वस्तुमान, तपमान इ. इ.) आणि जिचा आपण अभ्यास करणार आहोत ती वसुन्धरा (तिचा पृष्ठभाग, वस्तुमान, तपमान इ. इ.) यातील प्रचन्ड फरक/वैविध्य तसेच पाणी, बासुन्दी आणि लाव्हा यातील प्रचन्ड फरक/वैविध्य -खास करून स्निग्धता आणि घनता (viscosity and density) लक्षात घेता "पृथ्वीच्या गर्भातील लाव्हारस बाहेर येणे" ही प्रक्रिया किती गुन्तागुन्तीची असू शकेल याचे कल्पना यावी.

शेखरमोघे 15/06/2023 - 00:16
आपल्या "एखाद्या ज्वालामुखीमधून पृथ्वीच्या गर्भातील सर्वच लाव्हारस बाहेर का येत नाही" या प्रश्नाचे उत्तर मालिकेतल्या नन्तरच्या भागातल्या विवेचनात (जिथे ज्वालामुखी आणी त्यान्चे उद्रेक यावर बरीच माहिती असेल) येईलच पण एक (काल्पनिक) प्रयोग खाली देत आहे त्यावरून प्राथमिक का होईना पण "काय होत असावे" याचा जास्त चान्गला अन्दाज यावा. १. पाण्याच्या किन्वा इतर द्रव पदार्थाच्या पारदर्शक प्लास्टिकच्या वापरलेल्या २ रिकाम्या बाटल्या घ्या. २. दोन्ही बाटल्याना साधारण सारख्या तर्‍हेची सर्व पृष्ठ भागावर पसरतील अशी भोके पाडा. ३. एका बाटलीत पाणी ओता आणि किती पटकन ती बाटली रिकामी होत रहाते ते पहा - मुख्य कारण बाटलीतील पाण्याला बाहेर जाण्याच्या वाटेत काहीच अडथळे नाहीत. कदाचित बाटली कधीच भरणार नाही. ४. एका पातेल्यात बाजारातील्/घरात केलेली, सुका मेवा, वेलची युक्त बासुन्दी घ्या आणि ती दुसर्‍या बाटलीत ओतून ती किती पटकन बाटलीतल्या भोकातून बाहेर पडू शकते ते पहा. बासुन्दी जितकी दाट आणि सुका मेवा, वेलची युक्त असेल तितकी बाटलीतल्या भोकाना आतूनच प्रतिबन्धक आवरण तयार झाल्याने बासुन्दी (किन्वा त्यातील जास्त पातळ द्रव) बाटलीतून बाहेर पडण्याची शक्यता/गती कमी. (बासुन्दी उगीचच फुकट जाऊ नये म्हणून प्रयोग फक्त काल्पनिक असावा). एकूणच "लाव्हारसाचे (किम्बहुना पृथ्वीच्या गर्भातील द्रवभागाचे) पृथ्वीतून बाहेर पडणे" ही प्रक्रिया बाटलीतून पाणी बाहेर पडणे (एकदम झटकन) यासारखी असण्यापेक्षा बाटलीतून बासुन्दी बाहेर पडणे (किन्वा बाहेर पडू पहाणे पण पडू न शकणे) या सारखीअसेल. बाटलीतून पडणार्‍या बासुन्दीमधील द्रवाला जसे बाटलीवरच्या भोकान्तून बाहेर पडता येण्या आधी भोकाच्या आतील अनेक अडथळे पार करावे लागतील तसे पाण्याला नसल्यामुळे पाणी पूर्णपणे आणि पटकन बाहेर पडू शकेल. आता आपली नेहेमीच्या पहाण्यातली, वरच्या काल्पनिक प्रयोगातेल प्लास्टिकची बाटली (तिचा पृष्ठभाग, वस्तुमान, तपमान इ. इ.) आणि जिचा आपण अभ्यास करणार आहोत ती वसुन्धरा (तिचा पृष्ठभाग, वस्तुमान, तपमान इ. इ.) यातील प्रचन्ड फरक/वैविध्य तसेच पाणी, बासुन्दी आणि लाव्हा यातील प्रचन्ड फरक/वैविध्य -खास करून स्निग्धता आणि घनता (viscosity and density) लक्षात घेता "पृथ्वीच्या गर्भातील लाव्हारस बाहेर येणे" ही प्रक्रिया किती गुन्तागुन्तीची असू शकेल याचे कल्पना यावी.
एखादे सफरचंद किंवा एखादा लाल भोपळा आतून खराब तर नाही ना असा जर प्रश्न पडला तर काय करता येईल? चक्क ते सफरचंद किंवा तो भोपळा कापून त्याच्या आंत "डोकावता" येईल. पण जर "पृथ्वीच्या पोटात कांही गडबड तर चालू झालेली नाही ना" असा जर प्रश्न पडला तर? तर काय करता येईल? पृथ्वीचा आकार लक्षांत घेता (सुमारे १२,००० कि. मी. व्यासाचा एक गोल) सफरचंद किंवा भोपळा यांच्यासारखा पृथ्वीचा पृष्ठभाग कापून "थोडेसे" तरी पृथ्वीच्याआंत "डोकावता" येईल?
भूगोल
माहिती

खंडाळ्याच्या घाटाची १६० वर्षे

पराग१२२६३ ·

गवि 04/05/2023 - 14:59
उत्कृष्ट माहिती. यावरून मनात नेहमी येणारा एक विचार पुन्हा उसळी मारून वर आला. प्रत्येक ठिकाणाची.. म्हणजे रेल्वेमार्ग, घाट, तलाव, किल्ला, अगदी एखादे जुने घर यांची देखील एक रोचक कथा असते. अनेक देशांत पर्यटन करताना, फिरताना असं दिसलं की त्यांनी या कथांना अधिक रोमांचक करून उत्तम रित्या अनेक नेहमीची साधी ठिकाणे देखील पर्यटनासाठी गर्दी खेचतील अशी बनवली आहेत. उदाहरण एक. थायलंड मधला एक रेल्वे पूल. ज्याच्या बांधकामासाठी खूप खडतर संघर्ष करावा लागला आणि अनेक कामगार कामी आले. तो पूल त्यामागच्या कथेसहित नीट पर्यटन स्थळ म्हणून डेव्हलप केला गेला आहे. खंडाळा घाटाची कथा काय वेगळी आहे? तिथला मूळ मार्ग, रिव्हर्सिंग करावे लागण्याची गरज, अजूनही तिथे दिसणारे जुने अवशेष यावर कोणीतरी सुंदर लेख लिहिला होता. बहुधा कोल्हटकर काकांनी. चुभु देघे. हनोई (व्हिएतनामची राजधानी) इथे शहराच्या मधोमध अरुंद गल्लीतून चक्क रेल्वे जाते. तिच्या आसपास दुकाने, हॉटेल्स असे सर्व अगदी चिकटून आहे. ती ट्रेन अशी घरे, झोपड्या, दुकाने, फेरीवाले यांच्या जवळून घसटून जात असल्याचे थ्रिल पाहायला खास रात्री ती ट्रेन येण्याच्या वेळापत्रकाचा अभ्यास करून पर्यटक गर्दी करतात. त्याच देशात दानांग गावी नदीवर बांधलेल्या पुलाला ड्रॅगन चे रुप दिले आहे. तो दर रविवारी हवेत आगीचे लोळ आणि पाण्याचे फवारे उडवतो. फक्त पंधरा मिनिटे. पण लोक तिथेही गर्दी करतात. युरोपीय देशांत देखील रेल्वे, घाट, जुने पोस्ट ऑफिस अशा अनेक ठिकाणांची एक स्टोरी त्याच्या आसपास गुंफून आकर्षणे तयार केली गेली आहेत आणि उत्तम मेन्टेन देखील केली जातात. मुंबई, ठाणे आणि इतर शहरांतही अनेक तलाव आहेत. व्हिएतनामच्या हानोई शहरात देखील एक तलाव आहे. त्यातल्या एका कासवाने राजाची तलवार घेऊन तलावात बुडी मारली आणि ती तलवार कधीच परत मिळाली नाही अशी कथा रूढ आहे. त्या कथेसहीत हे तळे सुंदर बांधून काढले आहे. भारतात तर अशा कथांचा आणि ठिकाणांचा खजिना आहे. इतर कोणालाही आपल्या आसपास अशा अनेक कथा दिसतील. आपण (भारतीय पर्यटन विभाग) त्या रुजवत आणि फुलवत नाही असे वाटते.

गवि 04/05/2023 - 15:06
सापडला लेख. ऐसी अक्षरेवर आहे. अत्यंत रोचक तपशील याच रेल्वे घाटाबद्दल. https://aisiakshare.com/node/7815 एक अंश:
खोल दरीवरचा हादरता पूल. सुरूवातीला 12 आणि 13 नंबरच्या बोगद्याच्या दरम्यान एक बरीच खोल दरी होती. तिच्यावर लोखंडी कमानीचा एकखांबी पूल बांधलेला होता. या पूलावरून गाडी अतिशय सावकाश न्यावी लागे. पुलावर गाडी चढली का तो विलक्षण हादरायचा. गोगलगाईच्या गतीने गाडी चालायची. पुलावर दोनी बाजूला पाच पाच फुटांच्या अंतराने पाण्याने भरलेली मोठमोठी पिंपे ठेवलेली असत. पुलाची हादरणी पिंपांतल्या पाण्याच्या हादरणीने अंदाजायला दोनी बाजूनी रेलवेचे पोर्टर नि अधिकारी हातात बावटे फडकवीत फूटबोर्डावर उभे असायचे.''आस्ते और आस्ते.'' असा त्यांचा ओरडा चालू असायचा. इकडे पूल तडाखेबंद हादरतो आहे, पिंपातले पाणी डचमळते आहे, खाली खोल दरीचा देखावा लोक पहाताहेत आणि 'पुंडलीक वरदा हारी विठ्ठल'चा जयघोष करीत आहेत. अशा या हादरत्या पुलावरची त्यावेळी मौज असे. आता ती दरी बरीच बुजली असून, पूलहि चांगला दगडी झालेला आहे.

कंजूस 04/05/2023 - 20:45
त्या टुअरचा गाईड फक्त कोणत्या हिंदी सिनेमात इथे शुटिंग झाले ते सांगत असतो. एरवी काही कंटाळवाणे किंवा पुचाट जोक्स ऐकवतो. कोकण टुअरमध्ये गाईडने भुतांच्या गमती सांगितल्या तर काय होईल? वायनाडमध्ये(केरळ) घाट चढून आल्यावर एक साखळदंडाने बांधलेले रस्त्याकडेचे झाड दाखवतात आणि घडलेली कथा. आमच्याकडचे पर्यटक आळशी होत चालले आहेत. उद्या जर कुतुबमिनार किंवा हंपीतील ठिकाणांपाशी कार उभी करून दरवाजा उघडून किंवा खिडकीची काळी काच खाली करून "हे पाहा ****" असे दाखवत फिरवले तरी आवडेल पर्यटकांना. "पाय न हलवता पर्यटन" आमचेकडे आहे अशाही जाहिराती येण्याचे दिवस फार दूर नाहीत. बाकी जरा अधिक फोटोंसह रम्य इतिहास असलेले पुस्तकही(महाग) निघाले आहे. Hill Railways of British India.

dadabhau 04/05/2023 - 22:41
लेख व youtube व्हिडीओ मस्तच...फक्त आजकाल हिंजवडी/लोहगावंच जसं हिंजेवाडी/लोहेगाव झालं....अगदी तसंच खूप youtubers नी बोरघाटाचं भोरघाट करुन टाकलंय ते खटकंतच....

कर्नलतपस्वी 05/05/2023 - 13:39
पण शिंग्रोबा धनगर आणी ब्रिटीश सर्व्हेयर शिवाय खंडाळ्याच्या घाटाची कहाणी पुर्ण होऊ शकत नाही. घाटात ले कर्नल चे थडगे व शिंग्रोबाचे मंदिर आहे असे वाचल्या सारखे आठवते.

विजुभाऊ 05/05/2023 - 15:43
मराठी शब्दांची स्पेलिंग बरेचदा बंगाली मंडळीनी केली असावीत. घोरपडी स्टेशनचे नाव घोरपुरी असे केले जाते. बंगाली/ उर्दू भाषीक लोक ड चे स्पेलिंग आर + एच असे करतात. रायगड चे स्पेलिंग रायघर असे केले जाते इंग्रजानी केलेल्या स्पेलिंगचे आपले उच्चार देखील बरेच विचित्र होतात. उदा मूळ "शिव" चे स्पेलिंग एस आय ओ एन असे केले त्यामुळे आपण सायन म्हणायला लागलो. दक्षीणी लोकानी केलेल्या स्पेलिंग च्या वेगळ्याच तर्‍हा.माझा एक मित्र लता चे स्पेलिंग वाचायला गेला आणि त्याचा उच्चार लाथा असा करता झाला होता.

dadabhau 05/05/2023 - 18:52
त ला th ...द ला dh .... एका लुंगीला विचारले असे का रे बाबा? तर म्हणतो त /ट आणि ड /द मधला फरक आम्ही असाच दाखवतो...शाळेत असेच शिकवतात त्यांना... पुण्यात ही हळूहळू CBSE स्कूल मधल्या लुंगीनी पोरांना H ला "हेच " म्हणायला शिकवत आहेत... जाऊ द्या भेंडी आपल्याला काय करायचेय?

सुबोध खरे 06/05/2023 - 09:43
मद्रासी लोकांच्या म्हणण्याप्रमाणे lata म्हणजे लटा होते आणि latha म्हणजे लता. त्यामुळे ते स्पेलिंग्स sumathi, vasanthi, karthik, असे करतात. उत्तरेत र आणि ड चा बराच गोंधळ आहे. सारी saree या स्पेलिंग चा उच्चार साडी केला जातो तसेच arora याचा उच्चार अरोडा केला जातो. पंजाबी तर tiwari ला तिवाडी म्हणतात. राजस्थानात pipar road स्पेलिंग असलेले गाव पीपाड रोड आहे असे कळले. हेही ठीक आहे merta road janction हे मेडता रोड आहे. गोव्यात पोर्तुगीजांमुळे उच्चार तर भयानक आहेत माकापाव लोक आपण स्टायलिश आहोत दाखवायला panji ला पँजीम म्हणताना आढळतात. तेच कोकणात बोललात तर पोणजी असा उच्चार करतात. बाकी हरमळ ला arambol, हळदण ला aldona आणि कुडतरी ला curtorim असे स्पेलिंग केलेले आहे. सर्वात वरकडी म्हणजे marcaim या गावाचा शुद्ध उच्चार मडकई असा आहे.

बोका 06/05/2023 - 19:29
असे संभाव्य अपघात टाळण्यासाठी घाटात ठिकठिकाणी कॅच सायडींग तयार करण्यात आली होती. त्यांचे अवशेष आजही घाटात ठिकठिकाणी पाहायला मिळतात.
कॅच सायडींग आजही वापरात आहेत. आजही त्यांची गरज आहे. फक्त त्यावर फार क्वचितच (जसे की ब्रेक फेल झाल्यावर) गाडी जाते.

गवि 04/05/2023 - 14:59
उत्कृष्ट माहिती. यावरून मनात नेहमी येणारा एक विचार पुन्हा उसळी मारून वर आला. प्रत्येक ठिकाणाची.. म्हणजे रेल्वेमार्ग, घाट, तलाव, किल्ला, अगदी एखादे जुने घर यांची देखील एक रोचक कथा असते. अनेक देशांत पर्यटन करताना, फिरताना असं दिसलं की त्यांनी या कथांना अधिक रोमांचक करून उत्तम रित्या अनेक नेहमीची साधी ठिकाणे देखील पर्यटनासाठी गर्दी खेचतील अशी बनवली आहेत. उदाहरण एक. थायलंड मधला एक रेल्वे पूल. ज्याच्या बांधकामासाठी खूप खडतर संघर्ष करावा लागला आणि अनेक कामगार कामी आले. तो पूल त्यामागच्या कथेसहित नीट पर्यटन स्थळ म्हणून डेव्हलप केला गेला आहे. खंडाळा घाटाची कथा काय वेगळी आहे? तिथला मूळ मार्ग, रिव्हर्सिंग करावे लागण्याची गरज, अजूनही तिथे दिसणारे जुने अवशेष यावर कोणीतरी सुंदर लेख लिहिला होता. बहुधा कोल्हटकर काकांनी. चुभु देघे. हनोई (व्हिएतनामची राजधानी) इथे शहराच्या मधोमध अरुंद गल्लीतून चक्क रेल्वे जाते. तिच्या आसपास दुकाने, हॉटेल्स असे सर्व अगदी चिकटून आहे. ती ट्रेन अशी घरे, झोपड्या, दुकाने, फेरीवाले यांच्या जवळून घसटून जात असल्याचे थ्रिल पाहायला खास रात्री ती ट्रेन येण्याच्या वेळापत्रकाचा अभ्यास करून पर्यटक गर्दी करतात. त्याच देशात दानांग गावी नदीवर बांधलेल्या पुलाला ड्रॅगन चे रुप दिले आहे. तो दर रविवारी हवेत आगीचे लोळ आणि पाण्याचे फवारे उडवतो. फक्त पंधरा मिनिटे. पण लोक तिथेही गर्दी करतात. युरोपीय देशांत देखील रेल्वे, घाट, जुने पोस्ट ऑफिस अशा अनेक ठिकाणांची एक स्टोरी त्याच्या आसपास गुंफून आकर्षणे तयार केली गेली आहेत आणि उत्तम मेन्टेन देखील केली जातात. मुंबई, ठाणे आणि इतर शहरांतही अनेक तलाव आहेत. व्हिएतनामच्या हानोई शहरात देखील एक तलाव आहे. त्यातल्या एका कासवाने राजाची तलवार घेऊन तलावात बुडी मारली आणि ती तलवार कधीच परत मिळाली नाही अशी कथा रूढ आहे. त्या कथेसहीत हे तळे सुंदर बांधून काढले आहे. भारतात तर अशा कथांचा आणि ठिकाणांचा खजिना आहे. इतर कोणालाही आपल्या आसपास अशा अनेक कथा दिसतील. आपण (भारतीय पर्यटन विभाग) त्या रुजवत आणि फुलवत नाही असे वाटते.

गवि 04/05/2023 - 15:06
सापडला लेख. ऐसी अक्षरेवर आहे. अत्यंत रोचक तपशील याच रेल्वे घाटाबद्दल. https://aisiakshare.com/node/7815 एक अंश:
खोल दरीवरचा हादरता पूल. सुरूवातीला 12 आणि 13 नंबरच्या बोगद्याच्या दरम्यान एक बरीच खोल दरी होती. तिच्यावर लोखंडी कमानीचा एकखांबी पूल बांधलेला होता. या पूलावरून गाडी अतिशय सावकाश न्यावी लागे. पुलावर गाडी चढली का तो विलक्षण हादरायचा. गोगलगाईच्या गतीने गाडी चालायची. पुलावर दोनी बाजूला पाच पाच फुटांच्या अंतराने पाण्याने भरलेली मोठमोठी पिंपे ठेवलेली असत. पुलाची हादरणी पिंपांतल्या पाण्याच्या हादरणीने अंदाजायला दोनी बाजूनी रेलवेचे पोर्टर नि अधिकारी हातात बावटे फडकवीत फूटबोर्डावर उभे असायचे.''आस्ते और आस्ते.'' असा त्यांचा ओरडा चालू असायचा. इकडे पूल तडाखेबंद हादरतो आहे, पिंपातले पाणी डचमळते आहे, खाली खोल दरीचा देखावा लोक पहाताहेत आणि 'पुंडलीक वरदा हारी विठ्ठल'चा जयघोष करीत आहेत. अशा या हादरत्या पुलावरची त्यावेळी मौज असे. आता ती दरी बरीच बुजली असून, पूलहि चांगला दगडी झालेला आहे.

कंजूस 04/05/2023 - 20:45
त्या टुअरचा गाईड फक्त कोणत्या हिंदी सिनेमात इथे शुटिंग झाले ते सांगत असतो. एरवी काही कंटाळवाणे किंवा पुचाट जोक्स ऐकवतो. कोकण टुअरमध्ये गाईडने भुतांच्या गमती सांगितल्या तर काय होईल? वायनाडमध्ये(केरळ) घाट चढून आल्यावर एक साखळदंडाने बांधलेले रस्त्याकडेचे झाड दाखवतात आणि घडलेली कथा. आमच्याकडचे पर्यटक आळशी होत चालले आहेत. उद्या जर कुतुबमिनार किंवा हंपीतील ठिकाणांपाशी कार उभी करून दरवाजा उघडून किंवा खिडकीची काळी काच खाली करून "हे पाहा ****" असे दाखवत फिरवले तरी आवडेल पर्यटकांना. "पाय न हलवता पर्यटन" आमचेकडे आहे अशाही जाहिराती येण्याचे दिवस फार दूर नाहीत. बाकी जरा अधिक फोटोंसह रम्य इतिहास असलेले पुस्तकही(महाग) निघाले आहे. Hill Railways of British India.

dadabhau 04/05/2023 - 22:41
लेख व youtube व्हिडीओ मस्तच...फक्त आजकाल हिंजवडी/लोहगावंच जसं हिंजेवाडी/लोहेगाव झालं....अगदी तसंच खूप youtubers नी बोरघाटाचं भोरघाट करुन टाकलंय ते खटकंतच....

कर्नलतपस्वी 05/05/2023 - 13:39
पण शिंग्रोबा धनगर आणी ब्रिटीश सर्व्हेयर शिवाय खंडाळ्याच्या घाटाची कहाणी पुर्ण होऊ शकत नाही. घाटात ले कर्नल चे थडगे व शिंग्रोबाचे मंदिर आहे असे वाचल्या सारखे आठवते.

विजुभाऊ 05/05/2023 - 15:43
मराठी शब्दांची स्पेलिंग बरेचदा बंगाली मंडळीनी केली असावीत. घोरपडी स्टेशनचे नाव घोरपुरी असे केले जाते. बंगाली/ उर्दू भाषीक लोक ड चे स्पेलिंग आर + एच असे करतात. रायगड चे स्पेलिंग रायघर असे केले जाते इंग्रजानी केलेल्या स्पेलिंगचे आपले उच्चार देखील बरेच विचित्र होतात. उदा मूळ "शिव" चे स्पेलिंग एस आय ओ एन असे केले त्यामुळे आपण सायन म्हणायला लागलो. दक्षीणी लोकानी केलेल्या स्पेलिंग च्या वेगळ्याच तर्‍हा.माझा एक मित्र लता चे स्पेलिंग वाचायला गेला आणि त्याचा उच्चार लाथा असा करता झाला होता.

dadabhau 05/05/2023 - 18:52
त ला th ...द ला dh .... एका लुंगीला विचारले असे का रे बाबा? तर म्हणतो त /ट आणि ड /द मधला फरक आम्ही असाच दाखवतो...शाळेत असेच शिकवतात त्यांना... पुण्यात ही हळूहळू CBSE स्कूल मधल्या लुंगीनी पोरांना H ला "हेच " म्हणायला शिकवत आहेत... जाऊ द्या भेंडी आपल्याला काय करायचेय?

सुबोध खरे 06/05/2023 - 09:43
मद्रासी लोकांच्या म्हणण्याप्रमाणे lata म्हणजे लटा होते आणि latha म्हणजे लता. त्यामुळे ते स्पेलिंग्स sumathi, vasanthi, karthik, असे करतात. उत्तरेत र आणि ड चा बराच गोंधळ आहे. सारी saree या स्पेलिंग चा उच्चार साडी केला जातो तसेच arora याचा उच्चार अरोडा केला जातो. पंजाबी तर tiwari ला तिवाडी म्हणतात. राजस्थानात pipar road स्पेलिंग असलेले गाव पीपाड रोड आहे असे कळले. हेही ठीक आहे merta road janction हे मेडता रोड आहे. गोव्यात पोर्तुगीजांमुळे उच्चार तर भयानक आहेत माकापाव लोक आपण स्टायलिश आहोत दाखवायला panji ला पँजीम म्हणताना आढळतात. तेच कोकणात बोललात तर पोणजी असा उच्चार करतात. बाकी हरमळ ला arambol, हळदण ला aldona आणि कुडतरी ला curtorim असे स्पेलिंग केलेले आहे. सर्वात वरकडी म्हणजे marcaim या गावाचा शुद्ध उच्चार मडकई असा आहे.

बोका 06/05/2023 - 19:29
असे संभाव्य अपघात टाळण्यासाठी घाटात ठिकठिकाणी कॅच सायडींग तयार करण्यात आली होती. त्यांचे अवशेष आजही घाटात ठिकठिकाणी पाहायला मिळतात.
कॅच सायडींग आजही वापरात आहेत. आजही त्यांची गरज आहे. फक्त त्यावर फार क्वचितच (जसे की ब्रेक फेल झाल्यावर) गाडी जाते.
खंडाळा स्टेशन मुंबईला पुण्याशी जोडणारा लोहमार्ग वाहतुकीसाठी सुरू होऊन आता 160 वर्षे पूर्ण झालेली आहेत. या मार्गामुळे या शहरांदरम्यानचा प्रवास अवघ्या काही तासांवर आला. वेडीवाकडी वळणे घेत, दऱ्या-खोऱ्यांतून, बोगद्यांमधून होणारा हा प्रवास सर्वांना कायमच रोमांचित करत आला आहे.
इतिहास
मुक्तक
प्रकटन
समीक्षा
लेख
अनुभव
माहिती
विरंगुळा

वर्ल्ड हर्बल एनसायक्लोपीडिया ( वनौषधी विश्वकोश) म्हणजे काय रे भाऊ

विवेकपटाईत ·
तब्बल चार वर्षांनंतर दिल्लीच्या पुस्तक मेळाव्याला भेट दिली. तीन-चार पुस्तके ही विकत घेतली. अचानक लक्ष अत्यंत सुंदर मुखपृष्ठ आणि उत्तम कागदावर छापील वर्ल्ड हर्बल एनसायक्लोपीडियावर गेले. माझ्या सारख्याला या पुस्तकातले काही एक कळणे शक्य नव्हते. तरीही वनस्पति विश्वकोशाची विवरणिका मागून घेतली. विवरणिकात वर्ल्ड हर्बल एनसायक्लोपीडियाची इत्यंभूत माहिती तर होती या शिवाय प्रत्येक खंडाची वेगळी माहिती होती. जगात पहिल्यांदाच हे कार्य ते ही भारतातील एक संस्था करत आहे, हे वाचून गर्व झाला. विवरणिका आणि यू ट्यूब वरून ही माहिती मिळविली. त्या आधारावर हा लेख.
शिक्षण
माहिती

लोकभ्रम- गूढचिकित्सामंडळ

प्रकाश घाटपांडे ·

चित्रगुप्त 05/04/2023 - 16:25
घाटपांडे साहेब, तुमचे क्वचितच येणारे लेख भारून टाकणारे असतात.
मला माझ्या ज्योतिषछंद जोपासताना एक वाईट सवय आहे. एखाद्या संदर्भ वा माहिती साठी त्याच्या मागे हात धूवुन लागण्याची. तसे ही अनुत्तरीत प्रश्न मला अस्वस्थ करतात त्यामुळॆ मी त्या प्रश्नांच्या मागे लागतो.
ही सवय वाईट कशी बरे ? ही तर खूप चांगली सवय आहे. अशा सवयीशिवाय कोणतेही मोठे काम, संशोधन, सृजन होणे शक्य नसते. 'छांदिष्ट' म्हणवले जाणारे लोकच काहीतरी भरीव काम करून गेलेले दिसतात. या लेखात सांगितलेले तुमचे काम खूप मूल्यवान आहे. सदर पुस्तक पीडीएफ स्वरूपात उपब्ध करून दिलेत तर फार चांगले होईल. हजारातल्या एकाद्यालाच त्यात रूची असली तरी ते उपलब्ध असले पाहिजे, असे म्हणण्यास प्रत्यावाय नसावा. मलाही अश्या काही सवयी आहेत. गेल्या आठवड्यात मला लायब्ररीत एका फ्रेंच पुस्तकात दीड बाय दोन इंच आकाराचे एक जुने चित्र दिसले. त्याखाली फ्रेंच भाषेतच काही मजकूर होता. गूगल मधून त्याचा तर्जुमा वाचल्यावर ते चित्र पॅरिसबाहेरील एका जुन्या प्रासादात (इ.स. १६४० सालचा) असल्याचे कळले. त्याबद्दल माहिती काढली. प्रासाद उघडण्याची वेळ विचित्र, गैरसोयीची होती. दुसर्‍या दिवशी अडीच-तीन तास बस-मेट्रो प्रवास करून तिथे पोचलो, तर तो बंद होता, मग पुन्हा दुसर्‍या दिवशी वेळ साधून पोचलो. ते चित्र खूपच भव्य, सुमारे नऊ बाय बारा फुटाचे होते. प्रासादात अन्य कलाकृती, एका खोलीत जुनी वाद्ये, आणि त्या वाद्यांवर वाजवलेल्या सतराव्या शतकातील संगीताचे ध्वनिमुद्रण मंद आवाजात वाजत होते. शाळकरी मुलांच्या एका समूहाला त्यांचे शिक्षक आणि प्रासादातील एक महिला कर्मचारी त्या प्रासादातील भव्य स्वयंपाकघरात सतराव्या शतकातीलच भांडीकुंडी वापरून तेंव्हाचे पदार्थ कसे बनवले जात, वगैरे समजावून सांगत त्याचे प्रात्यक्षिक मुलांकडूनच करवून घेत होते. माझ्यासारखे प्रेक्षक बोटावर मोजण्याइतकेच असले तरी तिथली स्वच्छ्ता आणि सर्व व्यवस्था अगदी चोख होती. प्रासादाचे मूळ नकाशे, तिथे कोणकोण प्रसिद्ध व्यक्ती येऊन गेल्या (उदा. लूई चौदावा, नेपोलियन इत्यादि) त्याच्या नोंदी, चित्रे, वगैरे सर्व व्यवस्थितपणे प्रदर्शित केलेले होते. मुळात एका उमरावाने बांधलेला हा प्रासाद पुढे विकला जात जात सगळ्यात शेवटी एका चित्रकाराच्या मालकीचा होता ही सगळी माहिती माझ्यासाठी अद्भुत होती. हे सगळे छांदिष्ट, नादिष्ट माणसांचेच कर्तृत्व. असे काही बघितले, अनुभवले की अगदी भारून जायला होते. तुमचा हा उद्योग त्यापैकीच एक. असेच कहीबाही करत रहा आणि जे जे काही पूर्वी केले, त्याबद्दलही लिहीत रहा. शुभेच्छा.

प्रकाश घाटपांडे 05/04/2023 - 19:04
कधी कधी अति चिकित्सक वृत्तीमुळे इतरांची गैरसोय होते. समूह जीवनात काय कटकट आहे अशा भावाने देखील पाहिले जाते. चिकित्सकपणा ओसीडी प्रवृत्तीकडे झुकतो.अर्थात समाजात बदल व्हावा अशी इच्छा बाळगणार्‍य लोकांमधे असे काही मनोविकाराचे अंश असतातच. सातत्य चिकाटी यामुळॆ कामात काटेकोरपणा टोकदार होत जातो. समाज बदलत नाही हे वैफल्यही डोकावते व चिडचिड वाढते. त्याचा स्वत:लाच त्रास होतो. म्हणून मी वाईट सवय म्हणालो.

सुबोध खरे 05/04/2023 - 19:46
समाज बदलत नाही हे वैफल्यही डोकावते व चिडचिड वाढते २१ व्या शतकात सुद्धा ग्रहणाच्या दिवशी गरोदर स्त्रिया बाहेर पडत नाहीत. ग्रहणातून किरण बाहेर पडतात आणि त्याचा गर्भावर परिणाम होतो यावरचा अंधविश्वास, गाय कुत्रा इ पाळीव किंवा वाघ सिंह हरीण या वन्यप्राण्यांवर पशूंवर कसा काय परिणाम होत नाही, असे कितीही सांगितले तरी काही दूर होत नाही. दात काढल्यामुळे दृष्टी कमी होते, कोथिंबीरीचे पाणी पिऊन मुतखडा जातो पासून वांगं टोमॅटो इ खाल्ल्यामुळे मुतखडा होतो इ अनेक आरोग्यविषयक अंधश्रद्धा कितीही लोकप्रबोधन केले तरी दूर होत नाही. आपण आपले काम निष्काम वृत्तीने करत राहायचे आणि आपल्या जीवाला त्रास करून घ्यायचा नाही एवढेच आपल्या हातात आहे. इतर उपचार पद्धतींबद्दल मी टिप्पणी करत नाही. कारण तो पण एक श्रद्धेचाच भाग आहे.

तुषार काळभोर 08/04/2023 - 12:08
पान १० "मृत्यूंची संख्या द्वादशी पासून तृतीयेपर्यंत अधिक असते व याच तिथीला कृष्णपक्षात शुक्ल पक्षापेक्षा अधिक असते." मोठमोठ्या शहरातील मृत्युसंख्या चतुर्थीपासून एकादशीपर्यंत कमी व द्वादशी ते तृतीयेपर्यंत अधिक असते." हा लेख १९२८ सालातील होता. यावर लेखकाने १९२७ सालचे पुणे व मुंबई म्युन्सिपालटीचे रजिस्टर बघून वर्षभरातील या तिथींच्या मृत्युसंख्येचे संपूर्ण कोष्टकच छापले आहे.(खरं तर तोंडावर फेकले आहे) त्याची संख्याशास्त्रीय दृष्ट्या सरासरी काढून या भ्रमाचे निराकरण केले आहे लेखक स्वतः शिक्षक असल्याने अशा प्रकारचे अनेक भ्रम त्यांनी 'हा सूर्य हा जयद्रथ' अशा प्रकारे फोड करुन दाखवले आहेत.
हा तत्कालीन व्हाट्सअ‍ॅप्प ढकलपत्रे प्रकार दिसतोय. आजही असे मेसेज फिरत असतात. लोक चवीने वाचतात. विश्वास ठेवतात आणि प्रसारही करतात.

चित्रगुप्त 05/04/2023 - 16:25
घाटपांडे साहेब, तुमचे क्वचितच येणारे लेख भारून टाकणारे असतात.
मला माझ्या ज्योतिषछंद जोपासताना एक वाईट सवय आहे. एखाद्या संदर्भ वा माहिती साठी त्याच्या मागे हात धूवुन लागण्याची. तसे ही अनुत्तरीत प्रश्न मला अस्वस्थ करतात त्यामुळॆ मी त्या प्रश्नांच्या मागे लागतो.
ही सवय वाईट कशी बरे ? ही तर खूप चांगली सवय आहे. अशा सवयीशिवाय कोणतेही मोठे काम, संशोधन, सृजन होणे शक्य नसते. 'छांदिष्ट' म्हणवले जाणारे लोकच काहीतरी भरीव काम करून गेलेले दिसतात. या लेखात सांगितलेले तुमचे काम खूप मूल्यवान आहे. सदर पुस्तक पीडीएफ स्वरूपात उपब्ध करून दिलेत तर फार चांगले होईल. हजारातल्या एकाद्यालाच त्यात रूची असली तरी ते उपलब्ध असले पाहिजे, असे म्हणण्यास प्रत्यावाय नसावा. मलाही अश्या काही सवयी आहेत. गेल्या आठवड्यात मला लायब्ररीत एका फ्रेंच पुस्तकात दीड बाय दोन इंच आकाराचे एक जुने चित्र दिसले. त्याखाली फ्रेंच भाषेतच काही मजकूर होता. गूगल मधून त्याचा तर्जुमा वाचल्यावर ते चित्र पॅरिसबाहेरील एका जुन्या प्रासादात (इ.स. १६४० सालचा) असल्याचे कळले. त्याबद्दल माहिती काढली. प्रासाद उघडण्याची वेळ विचित्र, गैरसोयीची होती. दुसर्‍या दिवशी अडीच-तीन तास बस-मेट्रो प्रवास करून तिथे पोचलो, तर तो बंद होता, मग पुन्हा दुसर्‍या दिवशी वेळ साधून पोचलो. ते चित्र खूपच भव्य, सुमारे नऊ बाय बारा फुटाचे होते. प्रासादात अन्य कलाकृती, एका खोलीत जुनी वाद्ये, आणि त्या वाद्यांवर वाजवलेल्या सतराव्या शतकातील संगीताचे ध्वनिमुद्रण मंद आवाजात वाजत होते. शाळकरी मुलांच्या एका समूहाला त्यांचे शिक्षक आणि प्रासादातील एक महिला कर्मचारी त्या प्रासादातील भव्य स्वयंपाकघरात सतराव्या शतकातीलच भांडीकुंडी वापरून तेंव्हाचे पदार्थ कसे बनवले जात, वगैरे समजावून सांगत त्याचे प्रात्यक्षिक मुलांकडूनच करवून घेत होते. माझ्यासारखे प्रेक्षक बोटावर मोजण्याइतकेच असले तरी तिथली स्वच्छ्ता आणि सर्व व्यवस्था अगदी चोख होती. प्रासादाचे मूळ नकाशे, तिथे कोणकोण प्रसिद्ध व्यक्ती येऊन गेल्या (उदा. लूई चौदावा, नेपोलियन इत्यादि) त्याच्या नोंदी, चित्रे, वगैरे सर्व व्यवस्थितपणे प्रदर्शित केलेले होते. मुळात एका उमरावाने बांधलेला हा प्रासाद पुढे विकला जात जात सगळ्यात शेवटी एका चित्रकाराच्या मालकीचा होता ही सगळी माहिती माझ्यासाठी अद्भुत होती. हे सगळे छांदिष्ट, नादिष्ट माणसांचेच कर्तृत्व. असे काही बघितले, अनुभवले की अगदी भारून जायला होते. तुमचा हा उद्योग त्यापैकीच एक. असेच कहीबाही करत रहा आणि जे जे काही पूर्वी केले, त्याबद्दलही लिहीत रहा. शुभेच्छा.

प्रकाश घाटपांडे 05/04/2023 - 19:04
कधी कधी अति चिकित्सक वृत्तीमुळे इतरांची गैरसोय होते. समूह जीवनात काय कटकट आहे अशा भावाने देखील पाहिले जाते. चिकित्सकपणा ओसीडी प्रवृत्तीकडे झुकतो.अर्थात समाजात बदल व्हावा अशी इच्छा बाळगणार्‍य लोकांमधे असे काही मनोविकाराचे अंश असतातच. सातत्य चिकाटी यामुळॆ कामात काटेकोरपणा टोकदार होत जातो. समाज बदलत नाही हे वैफल्यही डोकावते व चिडचिड वाढते. त्याचा स्वत:लाच त्रास होतो. म्हणून मी वाईट सवय म्हणालो.

सुबोध खरे 05/04/2023 - 19:46
समाज बदलत नाही हे वैफल्यही डोकावते व चिडचिड वाढते २१ व्या शतकात सुद्धा ग्रहणाच्या दिवशी गरोदर स्त्रिया बाहेर पडत नाहीत. ग्रहणातून किरण बाहेर पडतात आणि त्याचा गर्भावर परिणाम होतो यावरचा अंधविश्वास, गाय कुत्रा इ पाळीव किंवा वाघ सिंह हरीण या वन्यप्राण्यांवर पशूंवर कसा काय परिणाम होत नाही, असे कितीही सांगितले तरी काही दूर होत नाही. दात काढल्यामुळे दृष्टी कमी होते, कोथिंबीरीचे पाणी पिऊन मुतखडा जातो पासून वांगं टोमॅटो इ खाल्ल्यामुळे मुतखडा होतो इ अनेक आरोग्यविषयक अंधश्रद्धा कितीही लोकप्रबोधन केले तरी दूर होत नाही. आपण आपले काम निष्काम वृत्तीने करत राहायचे आणि आपल्या जीवाला त्रास करून घ्यायचा नाही एवढेच आपल्या हातात आहे. इतर उपचार पद्धतींबद्दल मी टिप्पणी करत नाही. कारण तो पण एक श्रद्धेचाच भाग आहे.

तुषार काळभोर 08/04/2023 - 12:08
पान १० "मृत्यूंची संख्या द्वादशी पासून तृतीयेपर्यंत अधिक असते व याच तिथीला कृष्णपक्षात शुक्ल पक्षापेक्षा अधिक असते." मोठमोठ्या शहरातील मृत्युसंख्या चतुर्थीपासून एकादशीपर्यंत कमी व द्वादशी ते तृतीयेपर्यंत अधिक असते." हा लेख १९२८ सालातील होता. यावर लेखकाने १९२७ सालचे पुणे व मुंबई म्युन्सिपालटीचे रजिस्टर बघून वर्षभरातील या तिथींच्या मृत्युसंख्येचे संपूर्ण कोष्टकच छापले आहे.(खरं तर तोंडावर फेकले आहे) त्याची संख्याशास्त्रीय दृष्ट्या सरासरी काढून या भ्रमाचे निराकरण केले आहे लेखक स्वतः शिक्षक असल्याने अशा प्रकारचे अनेक भ्रम त्यांनी 'हा सूर्य हा जयद्रथ' अशा प्रकारे फोड करुन दाखवले आहेत.
हा तत्कालीन व्हाट्सअ‍ॅप्प ढकलपत्रे प्रकार दिसतोय. आजही असे मेसेज फिरत असतात. लोक चवीने वाचतात. विश्वास ठेवतात आणि प्रसारही करतात.
मला माझ्या ज्योतिषछंद जोपासताना एक वाईट सवय आहे. एखाद्या संदर्भ वा माहिती साठी त्याच्या मागे हात धूवुन लागण्याची. तसे ही अनुत्तरीत प्रश्न मला अस्वस्थ करतात त्यामुळॆ मी त्या प्रश्नांच्या मागे लागतो. . तेव्हा मी मुंबईला नोकरीला होतो. मी पॅंटच्या मागच्या खिशात एक छोटी डायरी ठेवत असे. त्यात मी माहिती, संदर्भ असे संकीर्ण टिप्पण ठेवत असे.ग्रंथालयात गेलो वा एखाद्या भाषणाला गेलो व तिथे काही दुर्मिळ माहिती मिळाली की मी ती डायरीत लिहित असे. अगदी आता आता पर्यंत ती सवय होती. मुंबई मराठी ग्रंथसंग्रहालयात जुने ग्रंथ चाळताना एकदा मला रा.ज.
ज्योतिष
लेख
माहिती

बेलग्रेडचा जुना राजप्रासाद

पराग१२२६३ ·

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर 05/05/2023 - 18:12
अगदी अर्ध्या तासापूर्वीच सर्बियन सहकार्‍याबरोबर लंच करत होतो. तो म्हणाला की दोन दिवसांपासून सर्बिया मास हिस्टेरिया अनुभवतोय. एका शाळकरी मुलाने अगदी दोन महिन्यांपासून व्यवस्थित प्लॅन करून हत्याकांड घडवून जवळजवळ नऊ जणांचा जीव घेतला. मेडिया ट्रायल ने या घटनेला प्रचंड वेगळे वळण दिले आहे. त्याच्या शब्दात सांगायचे तर "सध्याचे सरकार पॉप्युलिस्ट, टोटॅलिटेरियन, हुकुमशाही आहे. अनेक वर्षे मेडिया व्यवस्थित उध्वस्त केला गेला आहे. अजून एक दोन घटना अशाच घडल्या आहेत आणि चाटू मेडियाने द्वेषाचा वणवा देशभर पेटवला आहे." त्याने अजून भरपूर पार्श्वभूमी सांगितली. मी म्हणालो अरे तुमचा देश एवढासा आहे, का राहत नाही गुण्यागोविंदाने तुम्ही? त्याचे उत्तर फार मार्मिक होते - देश लहान मोठा कसाही असो. पॉप्युलिस्ट सेंटिमेंट कोणत्याही देशाची तशीच वाट लावते. हिंसेची तीव्रता तेवढीच असते. हिंसेचा स्केल देशांनुसार बदलतो, प्रवृत्ती नाही. तो त्याची मातृभाषा विसरत चालला आहे. त्याच्या सरकारने त्याच्या संस्कृतीवर सगळा वरवंटा फिरवला आहे.

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर 05/05/2023 - 18:12
अगदी अर्ध्या तासापूर्वीच सर्बियन सहकार्‍याबरोबर लंच करत होतो. तो म्हणाला की दोन दिवसांपासून सर्बिया मास हिस्टेरिया अनुभवतोय. एका शाळकरी मुलाने अगदी दोन महिन्यांपासून व्यवस्थित प्लॅन करून हत्याकांड घडवून जवळजवळ नऊ जणांचा जीव घेतला. मेडिया ट्रायल ने या घटनेला प्रचंड वेगळे वळण दिले आहे. त्याच्या शब्दात सांगायचे तर "सध्याचे सरकार पॉप्युलिस्ट, टोटॅलिटेरियन, हुकुमशाही आहे. अनेक वर्षे मेडिया व्यवस्थित उध्वस्त केला गेला आहे. अजून एक दोन घटना अशाच घडल्या आहेत आणि चाटू मेडियाने द्वेषाचा वणवा देशभर पेटवला आहे." त्याने अजून भरपूर पार्श्वभूमी सांगितली. मी म्हणालो अरे तुमचा देश एवढासा आहे, का राहत नाही गुण्यागोविंदाने तुम्ही? त्याचे उत्तर फार मार्मिक होते - देश लहान मोठा कसाही असो. पॉप्युलिस्ट सेंटिमेंट कोणत्याही देशाची तशीच वाट लावते. हिंसेची तीव्रता तेवढीच असते. हिंसेचा स्केल देशांनुसार बदलतो, प्रवृत्ती नाही. तो त्याची मातृभाषा विसरत चालला आहे. त्याच्या सरकारने त्याच्या संस्कृतीवर सगळा वरवंटा फिरवला आहे.
माझे आजोबा नोकरीच्या निमित्ताने 60 वर्षांपूर्वी तत्कालीन युगोस्लाव्हियाची राजधानी असलेल्या बेलग्रेडमध्ये काही वर्ष राहत होते. त्यामुळं माझ्या आजी-आजोबांकडून आणि माझ्या आईकडून युगोस्लाव्हियाविषयी मी बरंच ऐकत आलो आहे. बेलग्रेड शहर आणि युगोस्लाव्ह जनतेबद्दल ते कायमच भरभरून सांगत आले आहेत. त्या काळात भारत आणि युगोस्लाव्हियाचे संबंध अतिशय घनिष्ठ होते. त्यामुळं सामान्य युगोस्लाव्ह जनतेमध्ये भारत-भारतीयांविषयी अतिशय उत्सुकता आणि आदर असल्याचं त्यांना त्यांच्या वास्तव्यात जाणवत होतं.
वावर
संस्कृती
कला
इतिहास
प्रवास
देशांतर
प्रकटन
आस्वाद
लेख
माहिती
विरंगुळा

पुस्तक परिचय: बनगरवाडी - लेखक: व्यंकटेश माडगुळकर

सुजित जाधव ·

गवि 31/03/2023 - 08:59
छान लिहिले आहे. व्यंकटेश माडगूळकर यांच्या लिखाणाबद्दल काय बोलावे? कोवळे दिवस, सत्तांतर आणि बरेच काही. याखेरीज त्यांचे कथाकथन (कथावाचन म्हणता येत नाही इतके अस्सल नैसर्गिक) हाही एक पैलू अनेकांना माहीत नसू शकतो याही खेरीज त्यांचा अन्य एक महत्त्वाचा गुण म्हणजे ते निसर्गप्रेमी आणि निसर्ग अभ्यासक होते. पक्षी मित्र होते. नशिबाने कॉलेज काळात, एका निसर्ग विषयक सेमिनार मध्ये पंचवीस सव्वीस वर्षांपूर्वी मी त्यांच्या प्रत्यक्ष सहवासाचा अनुभव घेतला आहे. व्यक्ती म्हणून देखील ते प्रेमळ आणि लोभस व्यक्तिमत्त्व होते.

सुजित जाधव 31/03/2023 - 14:54
धन्यवाद..!! आंतरजालावर त्यांच्या पुस्तकांबद्दल माहिती वाचत असताना मलापण बऱ्याच गोष्टी समजल्या. त्यांची बाकीची पुस्तके पण वाचणार आहे. सध्या त्यांचेच माणदेशी माणसं वाचतोय..

तुषार काळभोर 31/03/2023 - 14:35
तुमचा लेख संग्राह्य झाला आहे. पुस्तक वाचले होते. अमोल पालेकरांच्या चित्रपटाचे खूप कौतूक ऐकलं आहे. एकदा बघायला हवा. या लेखासाठी मनःपूर्वक धन्यवाद.

चौथा कोनाडा 31/03/2023 - 18:17
राम देशमुख यांनी इंग्रजीत 'द व्हिलेज हॅड नो वॉल्स' या नावाने भाषांतर केले आहे.
या बद्दल इंग्रजी वाचकांचा अभिप्राय या बद्दल काही कळु शकते का ? मराठी साहित्यातील अश्या इंग्रजी भाषांतरीत पुस्त़कांचे कसे स्वागत होते ? याचा प्रचार कसा केला जातो ? खप किती होतो ? याच्यावर इंग्रजीमध्ये / इतर भारतीय भाषांमध्ये परिक्षण / समिक्षण लिहिले जाते का ?

nutanm 01/04/2023 - 03:51
मला ही कादंबरी first yr.arts होती व पुष्पा भावे मॅडम शिकवायच्या. तेव्हा मला तिचे इतके महत्व कळले नव्हते व सुुप्रसिद्ध समीक्षक पुष्पा भावेबाई यांचे शिकवणे ही कळले नाही पण त्या खूप विस्तृत विवेचन करत असत. त्या वयाला १६/१७ च्या ते अतिशय कंटाळवाणे वाटे. कारण रोज एकतर पोटात भूक लागली असे व त्यांची ऊच्च दर्जाची भाषा कळत नसे आमच्या शाळेतून काॅलेजात आलेल्या शाळेतील शिक्षकआपली आईवडिलांसारखी काळजी घेतात.अशा मला तरी आपले आपण बघा व करा परीक्षेची तयारी करा प्रत्येक विषयाला वेगवेगळी पुस्तके वाचा व notes काढा मग परीक्षेत उत्तरे लिहा असे होते भाषेला फक्त क्रमिक पुस्तक असे .बाकी economics , indian economy, economic history याला अशीच तयारी करावी लागे .

चौथा कोनाडा 04/04/2023 - 17:32
मला ही कादंबरी first yr.arts होती व पुष्पा भावे मॅडम शिकवायच्या. तेव्हा मला तिचे इतके महत्व कळले नव्हते व सुुप्रसिद्ध समीक्षक पुष्पा भावेबाई यांचे शिकवणे ही कळले नाही पण त्या खूप विस्तृत विवेचन करत असत. त्या वयाला १६/१७ च्या ते अतिशय कंटाळवाणे वाटे. कारण रोज एकतर पोटात भूक लागली असे व त्यांची ऊच्च दर्जाची भाषा कळत नसे

!!

चौकस२१२ 01/04/2023 - 05:50
व्यंकटेश माडगूळकर वाह.... त्यांच्या लिखाणातून जे ग्रामीण भागातील चित्र उभं राहतं / व्यक्ती गावगाडा / निसर्ग ते फार लोभसवाणे आहे ... विनोदी ढंगाने ग्रामीण भागातील इरसाल पणा दाखवणारे म्हणजे शंकर पाटील ,,, ज्यांना माहित नाही त्यांना मी जरूर सुचवेन कि पाटलांचे कथाकथन नक्की ऐकावे

Bhakti 01/04/2023 - 16:05
छान परिचय! सध्या आमचे हे हेच पुस्तक वाचत आहेत.नंतर मी वाचेन. ग्रामीण लोकजीवन कथा कायम बीज एक सशक्त विषय असते. हा कथा परिचय वाचून 'ख्वाडा' सिनेमा आठवला.धनगर समाजाची कथा, त्यातला नायक छान सिनेमा आहे.'गाणं वाजू द्या 'आदर्श शिंदेंनी गायलेले गाणं माझं आवडतं गाणं आहे. तुम्ही व्यंकटेश माडगूळकर यांचेच दुसरं पुस्तक वाचताय,त्या पुस्तक परिचयाची उत्सुकता आहे.

सुजित जाधव 01/04/2023 - 21:51
धन्यवाद..! नक्की वाचा.. दुसऱ्या पुस्तकाचा परिचय वाचायची तुम्हाला उत्सुकता आहे हे ऐकून छान वाटलं..मस्त आहे ते पण.. लवकरच लिहिणार आहे त्या पुस्तकाचा परिचय..

राजेंद्र मेहेंदळे 01/04/2023 - 19:57
व्यं मां नी एकदा कुठेतरी "व्यं. दि. माडगुळकर" अशी सही केली. त्यावेळी त्यांचे भाऊ ग.दि.मा. लोकप्रिय होते. तर कोणीतरी ती सही चूक असेल असे वाटुन ग.दि. माडगुळकर असे सुधारले. :) यावरुन धडा घेउन व्यं.दि. नी आपली सही नेहमीसाठी बदलली आणि पूर्ण नाव लिहायला सुरुवात केली.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 02/04/2023 - 10:10
छान लिहिलंय. व्यंकटेश माडगुळकरांची कादंबरी मला बीएच्या ऐच्छिक मराठी घेतलेल्या विद्यार्थ्यांना शिकवायला होती. पण, पहिल्यांदाच जेव्हा कादंबरी वाचली तेव्हा कादंबरी वाचून झाल्यावर ती पात्रे आणि कथानकाने जो काय आनंद दिला तो आनंद कायमच राहीला. मास्तर, कारभारी, अंजी, आयुब, दुष्काळ, मेंढ्या, त्या सर्व घटना-पात्रांबरोबर आपण त्या गावातच वावरतो असे वाटायला लागते. कारभा-याचं निधन, मास्तराची बदली सोबत करणारा आयुब आणि दुष्काळामुळे गाव सोडुन जाणारी गावातली माणसं-मेंढरं, या घटनांनी डोळ्यात पाणी आल्याशिवाय राहात नाही. सिनेमाही सुंदर आहे, कादंबरीबद्दल छान लिहिलंय. लिहिते राहा. आभार. -दिलीप बिरुटे

कर्नलतपस्वी 02/04/2023 - 18:12
संग्रही आहे ,बरेच वेळा वाचन करतो प्रत्येक वेळेस वेगळा अनुभव येतो. बनगरवाडी वडिलांसाठी वाचनालयातून आणले होते पण तेंव्हा चांदोबा,कुमार ,अरेबियन नाईट्स, गुलबकावली, सिहांसन बत्तिशी सारखी पुस्तके वाचायचे वय असल्याने व पुढे महाराष्ट्र सोडावा लागला म्हणून मागे पडले. पुस्तक परिचय छान.

गवि 31/03/2023 - 08:59
छान लिहिले आहे. व्यंकटेश माडगूळकर यांच्या लिखाणाबद्दल काय बोलावे? कोवळे दिवस, सत्तांतर आणि बरेच काही. याखेरीज त्यांचे कथाकथन (कथावाचन म्हणता येत नाही इतके अस्सल नैसर्गिक) हाही एक पैलू अनेकांना माहीत नसू शकतो याही खेरीज त्यांचा अन्य एक महत्त्वाचा गुण म्हणजे ते निसर्गप्रेमी आणि निसर्ग अभ्यासक होते. पक्षी मित्र होते. नशिबाने कॉलेज काळात, एका निसर्ग विषयक सेमिनार मध्ये पंचवीस सव्वीस वर्षांपूर्वी मी त्यांच्या प्रत्यक्ष सहवासाचा अनुभव घेतला आहे. व्यक्ती म्हणून देखील ते प्रेमळ आणि लोभस व्यक्तिमत्त्व होते.

सुजित जाधव 31/03/2023 - 14:54
धन्यवाद..!! आंतरजालावर त्यांच्या पुस्तकांबद्दल माहिती वाचत असताना मलापण बऱ्याच गोष्टी समजल्या. त्यांची बाकीची पुस्तके पण वाचणार आहे. सध्या त्यांचेच माणदेशी माणसं वाचतोय..

तुषार काळभोर 31/03/2023 - 14:35
तुमचा लेख संग्राह्य झाला आहे. पुस्तक वाचले होते. अमोल पालेकरांच्या चित्रपटाचे खूप कौतूक ऐकलं आहे. एकदा बघायला हवा. या लेखासाठी मनःपूर्वक धन्यवाद.

चौथा कोनाडा 31/03/2023 - 18:17
राम देशमुख यांनी इंग्रजीत 'द व्हिलेज हॅड नो वॉल्स' या नावाने भाषांतर केले आहे.
या बद्दल इंग्रजी वाचकांचा अभिप्राय या बद्दल काही कळु शकते का ? मराठी साहित्यातील अश्या इंग्रजी भाषांतरीत पुस्त़कांचे कसे स्वागत होते ? याचा प्रचार कसा केला जातो ? खप किती होतो ? याच्यावर इंग्रजीमध्ये / इतर भारतीय भाषांमध्ये परिक्षण / समिक्षण लिहिले जाते का ?

nutanm 01/04/2023 - 03:51
मला ही कादंबरी first yr.arts होती व पुष्पा भावे मॅडम शिकवायच्या. तेव्हा मला तिचे इतके महत्व कळले नव्हते व सुुप्रसिद्ध समीक्षक पुष्पा भावेबाई यांचे शिकवणे ही कळले नाही पण त्या खूप विस्तृत विवेचन करत असत. त्या वयाला १६/१७ च्या ते अतिशय कंटाळवाणे वाटे. कारण रोज एकतर पोटात भूक लागली असे व त्यांची ऊच्च दर्जाची भाषा कळत नसे आमच्या शाळेतून काॅलेजात आलेल्या शाळेतील शिक्षकआपली आईवडिलांसारखी काळजी घेतात.अशा मला तरी आपले आपण बघा व करा परीक्षेची तयारी करा प्रत्येक विषयाला वेगवेगळी पुस्तके वाचा व notes काढा मग परीक्षेत उत्तरे लिहा असे होते भाषेला फक्त क्रमिक पुस्तक असे .बाकी economics , indian economy, economic history याला अशीच तयारी करावी लागे .

चौथा कोनाडा 04/04/2023 - 17:32
मला ही कादंबरी first yr.arts होती व पुष्पा भावे मॅडम शिकवायच्या. तेव्हा मला तिचे इतके महत्व कळले नव्हते व सुुप्रसिद्ध समीक्षक पुष्पा भावेबाई यांचे शिकवणे ही कळले नाही पण त्या खूप विस्तृत विवेचन करत असत. त्या वयाला १६/१७ च्या ते अतिशय कंटाळवाणे वाटे. कारण रोज एकतर पोटात भूक लागली असे व त्यांची ऊच्च दर्जाची भाषा कळत नसे

!!

चौकस२१२ 01/04/2023 - 05:50
व्यंकटेश माडगूळकर वाह.... त्यांच्या लिखाणातून जे ग्रामीण भागातील चित्र उभं राहतं / व्यक्ती गावगाडा / निसर्ग ते फार लोभसवाणे आहे ... विनोदी ढंगाने ग्रामीण भागातील इरसाल पणा दाखवणारे म्हणजे शंकर पाटील ,,, ज्यांना माहित नाही त्यांना मी जरूर सुचवेन कि पाटलांचे कथाकथन नक्की ऐकावे

Bhakti 01/04/2023 - 16:05
छान परिचय! सध्या आमचे हे हेच पुस्तक वाचत आहेत.नंतर मी वाचेन. ग्रामीण लोकजीवन कथा कायम बीज एक सशक्त विषय असते. हा कथा परिचय वाचून 'ख्वाडा' सिनेमा आठवला.धनगर समाजाची कथा, त्यातला नायक छान सिनेमा आहे.'गाणं वाजू द्या 'आदर्श शिंदेंनी गायलेले गाणं माझं आवडतं गाणं आहे. तुम्ही व्यंकटेश माडगूळकर यांचेच दुसरं पुस्तक वाचताय,त्या पुस्तक परिचयाची उत्सुकता आहे.

सुजित जाधव 01/04/2023 - 21:51
धन्यवाद..! नक्की वाचा.. दुसऱ्या पुस्तकाचा परिचय वाचायची तुम्हाला उत्सुकता आहे हे ऐकून छान वाटलं..मस्त आहे ते पण.. लवकरच लिहिणार आहे त्या पुस्तकाचा परिचय..

राजेंद्र मेहेंदळे 01/04/2023 - 19:57
व्यं मां नी एकदा कुठेतरी "व्यं. दि. माडगुळकर" अशी सही केली. त्यावेळी त्यांचे भाऊ ग.दि.मा. लोकप्रिय होते. तर कोणीतरी ती सही चूक असेल असे वाटुन ग.दि. माडगुळकर असे सुधारले. :) यावरुन धडा घेउन व्यं.दि. नी आपली सही नेहमीसाठी बदलली आणि पूर्ण नाव लिहायला सुरुवात केली.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 02/04/2023 - 10:10
छान लिहिलंय. व्यंकटेश माडगुळकरांची कादंबरी मला बीएच्या ऐच्छिक मराठी घेतलेल्या विद्यार्थ्यांना शिकवायला होती. पण, पहिल्यांदाच जेव्हा कादंबरी वाचली तेव्हा कादंबरी वाचून झाल्यावर ती पात्रे आणि कथानकाने जो काय आनंद दिला तो आनंद कायमच राहीला. मास्तर, कारभारी, अंजी, आयुब, दुष्काळ, मेंढ्या, त्या सर्व घटना-पात्रांबरोबर आपण त्या गावातच वावरतो असे वाटायला लागते. कारभा-याचं निधन, मास्तराची बदली सोबत करणारा आयुब आणि दुष्काळामुळे गाव सोडुन जाणारी गावातली माणसं-मेंढरं, या घटनांनी डोळ्यात पाणी आल्याशिवाय राहात नाही. सिनेमाही सुंदर आहे, कादंबरीबद्दल छान लिहिलंय. लिहिते राहा. आभार. -दिलीप बिरुटे

कर्नलतपस्वी 02/04/2023 - 18:12
संग्रही आहे ,बरेच वेळा वाचन करतो प्रत्येक वेळेस वेगळा अनुभव येतो. बनगरवाडी वडिलांसाठी वाचनालयातून आणले होते पण तेंव्हा चांदोबा,कुमार ,अरेबियन नाईट्स, गुलबकावली, सिहांसन बत्तिशी सारखी पुस्तके वाचायचे वय असल्याने व पुढे महाराष्ट्र सोडावा लागला म्हणून मागे पडले. पुस्तक परिचय छान.
मला कल्पना आहे बहुतांश मिपाकरांनी हे पुस्तक आधीच वाचलं असेल. ज्यांनी ते वाचलेलं आहे त्यांच्या आठवणींना उजाळा व ज्यांनी वाचलं नाहीये त्यांना या पुस्तकाबद्दल माहिती मिळावी यासाठी हा परिचय लिहीत आहे. काही दिवसांपूर्वी मी ही कादंबरी वाचली..लेखक व्यंकटेश माडगुळकर यांची मी वाचलेली ही पहिलीच कादंबरी होती. आणि पहिलीच कादंबरी वाचून मी लेखकाच्या प्रेमात पडलो.. मी आत्तापर्यंत वाचलेल्या कादंबऱ्यांपेक्षा ही एक वेगळ्या धाटणीची कादंबरी आहे असं मला जाणवलं.. या सगळ्यामुळे या कादंबरीबद्दल लिहायचा मोह मला आवरता आला नाही. व्यंकटेश माडगुळकर यांनी १९५५ साली लिहलेली ही कादंबरी आहे.
कला
लेख
अनुभव
माहिती

कलासक्त, संगीतप्रेमी, सौंदर्यासक्त रसिकांना 'बघण्याजोगे' बरेच काही... (भाग १)

चित्रगुप्त ·

चित्रगुप्त 13/03/2023 - 19:15
@कंजूसः या धाग्यात हळूहळू विविध क्षेत्रातील रसिक, जाणकार मिपाकरांकडून भर पडत जाऊन अनेक प्रेक्षणीय, श्रवणीय गोष्टींचा एक उत्तम संग्रह निर्माण होईल, अशी आशा आहे. प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार.

कंजूस 13/03/2023 - 19:21
मिपाकरांकडून भर पडत जाऊन . . . पुढे विडिओ प्लेअरस वाढत गेले की धागा लवकर 'load' होणार नाही म्हणून त्यांच्या लिंका द्याव्यात.

राजेंद्र मेहेंदळे 14/03/2023 - 12:20
तबल्याची आवड असल्यास हे काही चॅनल देतो https://www.youtube.com/@tablaofficial7803 गाण्यासाठी https://www.youtube.com/@darbarfestival अजुन एक https://www.youtube.com/@naamvaibhavfestival9322 दिसायली सोपी पण काढायला कठीण पेंटिंग https://www.youtube.com/@jayleepainting

चित्रगुप्त 01/04/2023 - 08:55
Peter Paul Rubens (१५७७-१६४०) हा तात्कालीन युरोपातील महत्वाचा, प्रभावशाली चित्रकार होता. याच्या बर्‍याच चित्रात नग्नदेहाचे चित्रण उत्तम प्रकारे केलेले आढळते, पाश्चात्त्य देशात वाढणारी मुले अगदी लहानपणापासून विविध संग्रहालयात शाळेकडून जात असतात त्यामुळे त्यांना कलेतील नग्नतेचे वावडे नसले तरी सर्व देशात अशी परिस्थिती नसल्याने यूट्यूबने तसे केलेले असावे. लॉगिन करून हा व्हिडियो बघता येईल. Waldemar Januszczak याचे सर्वच माहितीपट खूपच अभ्यासपूर्ण, रंजक आणि त्या त्या विषयाचे सखोल दर्शन घडवणारे असतात. कलाप्रेमींनी अवश्य बघावेत.

चौथा कोनाडा 04/04/2023 - 17:36
कलेतील नग्नतेचे वावडे नसले तरी सर्व देशात अशी परिस्थिती नसल्याने यूट्यूबने तसे केलेले असावे.
ओके.

सुधीर कांदळकर 01/04/2023 - 11:39
वरकरणी सामान्य वाटणार्‍या एखाद्या शिल्पावर एखाद्या नवीनच, अनोख्या, वेगळ्या कोनातून प्रकाश पडावा आणि ते शिल्प अद्भुत, अलौकिक सुंदर दिसू लागावे तसे कोणतीही रचना मुकुलांच्या कंठातून बाहेर पडतांना अलौकिक, अद्भुत होऊन जाते. विलंबित ख्यालात देखील लयीची प्रत्येक मात्रा खणखणीत मोजून बंदीश पेश करणारा हा शापित गंधर्व माझा सर्वात आवडता रागदारी गायक आहे. दिलबर ध्वनीमुद्रण छान आहे. विंड ब्रासमधली अरबी पद्धतीची लकेर मस्त जमली आहे. ग्रीक पेबल्स चित्र जिवंत हे विशेषण अपुरे पडेल एवढे जिवंत भासते. वार्‍यामुळे मुळे फडकणारी वस्त्रे आत्ता कमीजास्त फडकतील असे वाटते. हे चित्रात उतरवणे कसे काय जमू शकते हे एक आश्चर्यच आहे. दुसर्‍या चित्रातील आरशातून दिसणारा चेहरा ही कल्पना आणि आपल्याला एकूण दृश्य इतक्या वेगळ्या कोनातून दिसणे अनोखेच आहे. रामेंनी दिलेले तबल्याचे आणि भक्तीताईंनी दिलेले भरतनाट्यमचे दुवे ऐकेन आणि पाहीनच. अफलातून धग्याबद्दल अनेक, अनेक धन्यवाद.

चित्रगुप्त 01/04/2023 - 13:05
संपदा गोस्वामीने यायलेल्या 'दिलबर' गाण्यात कोंगो वाजवणारे श्री. अनुपम घटक यांची मुलाखत आणि सादरीकरण 'स्मृतिगंध' मधील 'साजतरंग' या कार्यक्रमाच्या भाग-२३ मधे बघता येईल. ही संपूर्ण मालिकाच अद्भुत आहे. https://www.youtube.com/watch?v=KI7gpE6aVC4

सुधीर कांदळकर 03/04/2023 - 08:33
मालिकेचे एकूण एक ४२ ही भाग अद्भुत आहेत. अजूनही कोणी खास रसिक भेटल्यास आम्ही या मालिकेबद्दल बोलतो. या मालिकेत नसलेल्या इनॉक डॅनिअल आणि वॉन शिप्ले यांच्याही आठवणी निघतात. पुन्हा एकदा धन्यवाद.

चित्रगुप्त 13/03/2023 - 19:15
@कंजूसः या धाग्यात हळूहळू विविध क्षेत्रातील रसिक, जाणकार मिपाकरांकडून भर पडत जाऊन अनेक प्रेक्षणीय, श्रवणीय गोष्टींचा एक उत्तम संग्रह निर्माण होईल, अशी आशा आहे. प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार.

कंजूस 13/03/2023 - 19:21
मिपाकरांकडून भर पडत जाऊन . . . पुढे विडिओ प्लेअरस वाढत गेले की धागा लवकर 'load' होणार नाही म्हणून त्यांच्या लिंका द्याव्यात.

राजेंद्र मेहेंदळे 14/03/2023 - 12:20
तबल्याची आवड असल्यास हे काही चॅनल देतो https://www.youtube.com/@tablaofficial7803 गाण्यासाठी https://www.youtube.com/@darbarfestival अजुन एक https://www.youtube.com/@naamvaibhavfestival9322 दिसायली सोपी पण काढायला कठीण पेंटिंग https://www.youtube.com/@jayleepainting

चित्रगुप्त 01/04/2023 - 08:55
Peter Paul Rubens (१५७७-१६४०) हा तात्कालीन युरोपातील महत्वाचा, प्रभावशाली चित्रकार होता. याच्या बर्‍याच चित्रात नग्नदेहाचे चित्रण उत्तम प्रकारे केलेले आढळते, पाश्चात्त्य देशात वाढणारी मुले अगदी लहानपणापासून विविध संग्रहालयात शाळेकडून जात असतात त्यामुळे त्यांना कलेतील नग्नतेचे वावडे नसले तरी सर्व देशात अशी परिस्थिती नसल्याने यूट्यूबने तसे केलेले असावे. लॉगिन करून हा व्हिडियो बघता येईल. Waldemar Januszczak याचे सर्वच माहितीपट खूपच अभ्यासपूर्ण, रंजक आणि त्या त्या विषयाचे सखोल दर्शन घडवणारे असतात. कलाप्रेमींनी अवश्य बघावेत.

चौथा कोनाडा 04/04/2023 - 17:36
कलेतील नग्नतेचे वावडे नसले तरी सर्व देशात अशी परिस्थिती नसल्याने यूट्यूबने तसे केलेले असावे.
ओके.

सुधीर कांदळकर 01/04/2023 - 11:39
वरकरणी सामान्य वाटणार्‍या एखाद्या शिल्पावर एखाद्या नवीनच, अनोख्या, वेगळ्या कोनातून प्रकाश पडावा आणि ते शिल्प अद्भुत, अलौकिक सुंदर दिसू लागावे तसे कोणतीही रचना मुकुलांच्या कंठातून बाहेर पडतांना अलौकिक, अद्भुत होऊन जाते. विलंबित ख्यालात देखील लयीची प्रत्येक मात्रा खणखणीत मोजून बंदीश पेश करणारा हा शापित गंधर्व माझा सर्वात आवडता रागदारी गायक आहे. दिलबर ध्वनीमुद्रण छान आहे. विंड ब्रासमधली अरबी पद्धतीची लकेर मस्त जमली आहे. ग्रीक पेबल्स चित्र जिवंत हे विशेषण अपुरे पडेल एवढे जिवंत भासते. वार्‍यामुळे मुळे फडकणारी वस्त्रे आत्ता कमीजास्त फडकतील असे वाटते. हे चित्रात उतरवणे कसे काय जमू शकते हे एक आश्चर्यच आहे. दुसर्‍या चित्रातील आरशातून दिसणारा चेहरा ही कल्पना आणि आपल्याला एकूण दृश्य इतक्या वेगळ्या कोनातून दिसणे अनोखेच आहे. रामेंनी दिलेले तबल्याचे आणि भक्तीताईंनी दिलेले भरतनाट्यमचे दुवे ऐकेन आणि पाहीनच. अफलातून धग्याबद्दल अनेक, अनेक धन्यवाद.

चित्रगुप्त 01/04/2023 - 13:05
संपदा गोस्वामीने यायलेल्या 'दिलबर' गाण्यात कोंगो वाजवणारे श्री. अनुपम घटक यांची मुलाखत आणि सादरीकरण 'स्मृतिगंध' मधील 'साजतरंग' या कार्यक्रमाच्या भाग-२३ मधे बघता येईल. ही संपूर्ण मालिकाच अद्भुत आहे. https://www.youtube.com/watch?v=KI7gpE6aVC4

सुधीर कांदळकर 03/04/2023 - 08:33
मालिकेचे एकूण एक ४२ ही भाग अद्भुत आहेत. अजूनही कोणी खास रसिक भेटल्यास आम्ही या मालिकेबद्दल बोलतो. या मालिकेत नसलेल्या इनॉक डॅनिअल आणि वॉन शिप्ले यांच्याही आठवणी निघतात. पुन्हा एकदा धन्यवाद.
काही काळापासून चित्रकला, संगीत, प्राचीन वास्तुरचना वगैरेंबद्दल यूट्यूबवर अनेक उत्तमोत्तम विडियो मी बघत आलेलो आहे. रसिकांकांसाठी ते हळूहळू इथे देत रहाण्यासाठी हा धागाप्रपंच करीत आहे. रसिक मिपाकरांनी त्यात आपापली भर टाकत राहून हा धागा समृद्ध करत रहावे, अशी विनंती करतो. सुरुवात पंडित मुकुल शिवपुत्र यांनी गायलेल्या 'जमुना किनारे मेरो गाव' या पारंपारिक रचनेने (ठुमरी ?) करतो. पं. कुमार गंधर्व, प्रभा अत्रे, राहुल/वसंतराव देशपांडे इ.
संस्कृती
कला
संगीत
आस्वाद
शिफारस
माहिती
प्रतिभा
विरंगुळा
Subscribe to माहिती
© 2026 मिसळपाव