समोर खिडकीतुन त्या पुस्तकवाल्या बाबुकडे पाहत होतो,काय करावे काय नको वाटत होते?हे त्याचे पुस्तक दहा रुपयाचे आसले तरी ते त्याची रोजी रोटी होती.
दोन दिवसानी आम्ही ते घर सोडले,बाबाची जेथे बदली झाली तेथे आम्ही गेलो.खुपच आठवणी घेऊन गेलो,शिला जीला मी नेहमी पुस्तक वाचायला देत होतो,तेच पुस्तक ज्याच्यावर तीने मी लिहलेल्या 'आय लव्ह यु' च्या पुढे 'टु' लिहले होते.त्यामुळे ते पुस्तक आज ही माझ्याजवळ ठेवले.
आज त्या शहरात मी बर्याच वर्षानी आलो,काही कामानिमित्त.
त्या शहरात व परिसरात खुप बदल दिसला, पण त्या पुस्तकवाल्या बाबुच्या चेहर्यात काहीच बदल दिसत नव्हता,तो मला ओळखत नसेल पण मी त्याला चांगला ओळखतो.त्यच्या केस
हेलावून टाकणारी कविता
In reply to हेलावून टाकणारी कविता by एस
अगदी हेच आणि असच.
जब्र्यादस्त
तू लई बेक्कार हायेस मिक्या.
निशब्द !!!
....
पुन्हा एकदा अतिशय सुरेख.
कशाला रे असल काहीतरी जीव घेणं
सुंदर !
हुरहुर लावणारं....तरीही
चरचरतेय ही कविता.....
मस्त रे मिका
मस्त रे मिका
पहिल्या कवितेपेक्षा जास्त छान