<<< कथामोजी >>>

साहित्यः १. एखादी पन्नास ते सत्तर ओळींमधली साधीशी कथा अथवा किस्सा. २. रोजच्या वापरात शक्यतो नसलेले एखादा मराठी अथवा इंग्रजी भाषेतला मराठी लिपीत लिहीलेले शब्द. ३. वरील प्रमाणेच प्रकारची नावे. ४. बक्खळ काना, मात्रा, वेलांटी, अनुस्वार, अर्धचंद्र, रफार आणि मोडके पाय. ५. विरामचिन्हं टाकावीशी वाटतील तेव्हा. कृती: कुठलाही किस्सा घ्या अथवा गोष्ट घ्या. त्यातल्या वाक्यांची आणि शब्दांची सालं काढून घ्या. त्यांचे अर्थ वेगळे करा. आता काहीही बादरायण संबंध असलेले/ नसलेले चार पाच नावांचे लोक घ्या. त्यांना वरील वाक्य आणि शब्दात गुंफा. डोळ्याला पट्टी बांधून गाढवाला शेपूट काढतात तसं सालं काढलेल्या शब्दांना कुठंही काना, मात्रा, वेलांटी, अनुस्वार, अर्धचंद्र, रफार द्या. सजावटीसाठी एखादा शब्द अर्धवट मोडा. फारच सरळसोट दिसत असेल तर एखादा पॅरेग्राफ खाली या. (टी आर पी च्या आवश्यकतेनुसार 'तयार' बल्लव अशा गोष्टी करु शकतात.) सगळ्यात शेवटी विरामचिन्हांचा सढळ हस्ते वापर करा. झाली आपली पाककृती तयार! (ता. क. ह्या पाकृस फोटो नाहीत. पण 'इच्चुकां'नी मिपावरचे सर्वाधिक यशस्वी धागे शोधून पहावेत. त्यात आपणास आवश्यक ते डो़ळे निववणारे प्रकार 'निच्चित' सापडतील.)