मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

शुद्धलेखन

(श्मश्रू)

ज्ञानोबाचे पैजार ·
पेरणा अर्थात श्मश्रू पाणावलेला ब्रश खसाखसा साबणावर फिरवूनी सुरुवात जाहली श्मश्रू ला काय बेरहेमीने वस्तरा, चालवला त्या न्हाव्यानी रूळली अधरांवरती मिशी, अन ओघळली दाढी गाली काय मोल त्या केसांना , क्षणात साफ केले त्यानी असो राठ किंवा विरळसे डोके नरम करी पाण्याचे थेंब उडवून ओळखातो न सांगता कोणाची भादरावी कशी ..... - पैजारबुवा

(तनुने नानास मी टू म्हणणे )

ज्ञानोबाचे पैजार ·
पेरणा अर्थात तनुने नानास मी टू म्हणणे रसिकांच्या मनी अदम्य लवथव पडद्यावरचे विश्व विभ्रमी कल्पिताहुनीही अद्भुत वास्तव नटसम्राटासही क्षुद्र ठरविते असीम व्याप्ती मिडीयाची लाईक डीस्लाईक मोजुनी थकती व्हॉटसाप ट्विटरच्या थिट्या मिती हलकट स्पर्शी फोडा मुस्काट जागेवराती लंपटाचे मौन रहाणे अनेक वर्षे विणती जाळे संशयाचे पैजारबुवा,

(जरही) या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला

ज्ञानोबाचे पैजार ·
जर विशालची तरही तर आमची जरही (जरही) या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला मोकळे हापिसात् कधिही, व्हायचे नव्हते मला या दिशेला एकदाही यायचे नव्हते मला, कळ उठता पोटातूनी, दाबूनी ठेउ किती? दर्प जहरी इतरे जनांना, द्यायचे नव्हते मला आज गडबड जाहली पोटामधे माझ्या कशी? करपट ढेकर द्यायची, मिटींग मधे नव्हती मला वेळ नाही काळ नाही, ना कुणाची लाजही, पाचवी वाटी बासुंदीची , प्यायची नव्हती मला, पोट भरण्या अर्थ नव्हता, पंगती मधे तुझ्या खात आलो मी जरीही, खायचे नव्हते मला पैजारबुवा,

आता ई-बुक मोडी लिपीतही! जाणून घ्या पहिल्या मोडी ई-बुक निर्मिती मागची धडपड

कौशिक लेले ·
नुकतेच मी मराठी भाषेतील पण मोडी लिपीतील जगातील पहिलेच ईबुक वाचले. जयसिंगराव पवार लिखित "राजर्षी शाहू छत्रपती महाराज" हे पुस्तक नवीनकुमार माळी यांनी मोडी लिपीत लिप्यंतरित करून ईबुक स्वरूपात सादर केले आहे. ई-बुक वाचून पूर्ण केले आणि नेहमीप्रमाणे माझ्या पुस्तक परिक्षणाच्या ब्लॉगवर त्याबद्दल लिहिले. नेहमी पुस्तक परीक्षणाबद्दल मिपावर लिहीत नाही पण नेहमीच्या पुस्तकांपेक्षा हे वेगळं आहे म्हणून म्हटलं चोखंदळ मिपाकरांना या बद्दल सांगावं.

(चंम्मतग)

ज्ञानोबाचे पैजार ·
पेरणा हायवे वरच्या वाटेवरचे वळण द्यायचे हाक "लोक काय म्हणतील कृत्रीम बंधन सत्वर तोडुनी टाक !" बायको नामक भूत बाटलीस कायम भिववीत होते त्या भीतीने तरल काहिसे ग्लासातून निसटत होते गोळा करूनी धैर्य, ठरविले, नको गाय छाप मळलेली वाट खोकुनी माझी लावीते, वीडी कोंदटलेली, जेडी, शिवास, टिचर्स, यांच्यात अवघडून बसलेली ओल्ड माँक ती ग्लासामध्ये, विमुक्त होता निर्मळ हसली त्या हसण्याचा खळाळ ध्वनि मज सांगुनी गेला काही, "कितीही प्या, पण ध्यानी ठेवा..चखण्याविण "गंमत" नाही !" भूछत्री

(why is there nothing rather than something ???????)

मुक्त विहारि ·
लेखनविषय:
डिस्क्लेमर : सध्या आम्हाला फावला वेळ भरपूर असल्याने आणि ...... आणि....... आणि......... आणि........हा लेख टाकला आहे.आमच्या लेखात कुठलेही वैचारिक धन नसल्याने, विचारवंतांनी ह्या धाग्याकडे दुर्लक्ष करावे, टवाळांनी, टवाळांसाठी काढलेला हा टवाळ धागा आहे.

वाहताना-जगताना

पिशी अबोली ·
लेखनविषय:
उसळतं, फेसाळतं, झेपतं? का खुपतं? झिरपून, खुरपून, खरं-खुरं, खोटं-नाटं कळेल का? मिळेल का? वाहताना, जगताना, हरवायचं, हे ठरवायचं?

ट्वीटव्याख्यान या उपक्रमातील सहभागाचा अनुभव

वेल्लाभट ·
लेखनप्रकार
३-६ फेब्रुवारी या काळात ट्विटरवरील @marathiword या हँडलने ट्विटर्संमेलन हा उपक्रम आयोजित केला होता. हे या उपक्रमाचं दुसरं वर्ष होतं. मराठी साहित्य संमेलनाच्या जोडीने आयोजित होणार्‍या या उपक्रमाला पहिल्या वर्षीप्रमाणेच या वर्षीही जबरदस्त प्रतिसाद मिळाला. सोशल मिडियावरील मराठीचं अस्तित्व भक्कमपणे समोर येणं, मराठी मंडळींना सोशल मिडियावर व्यक्त होण्यासाठीची एक विशेष संधी, अवसर मिळणं ही या उपक्रमाची निवडक उद्दिष्ट. उपक्रमाच्या आयोजकांतर्फे या वर्षी मला यातील 'ट्वीटव्याख्यान' सदरात सहभागी होण्याचं निमंत्रण आलं.

(मुलिंनी धरु नये अबोला)

ज्ञानोबाचे पैजार ·
आमचे परम मित्र व मिपावरचे जगप्रसिध्द कवीवर्य मा रा रा संदिपचंद्र रावजी चांदणे साहेब यांची क्षमा मागुन माझे हे काव्य पुशप रसिक वाचकांच्या चरणी सविनय सादर करतो. पेरणा अर्थातच (मुलिंनी धरु नये अबोला) मुलिंनी मुलांशी अबोला धरुन बिचार्‍यांना अडचणीत आणू नये त्यांच्या मनात विराटच्या झंजावाती खेळी बद्दल विचार चालू असतो आपली आधाशी नजर दुकानात दिसणार्‍या (आणि न दिसणार्‍या) प्रत्येक वस्तूवरुन फिरवू नये मुलांच्या खिशात असलेल्या एकमेव शंभराच्या नोटेचे हिशेब ढासळू लागतात मोबाईलची रिंग वाजली की आपली जागा

(काळी असे कुणाची)

ज्ञानोबाचे पैजार ·
लैच दिवसांनी मिपावर आलो आणि पहिल्याच धाग्यावर हात शिवशिवायला लागले.... काळी असे कुणाची, आक्रंदतात तेची, मज पांढरी स्फुरावी, हा दैवयोग आहे, सांगू कसे कुणाला, मी ब्यांकेत गेलो नाही, ही सवय डेबीट कार्डची, हीतकारी ठरत् आहे, काही करु पहातो, नसतात लोक तेथे, पूसता कळे असे की, तो लायनीत आहे, परीर्वतन जहाले, रात्रीत काय ऐसे, की भर सायंकाळी, हा बार रिक्त आहे, -(पैजारबुवा) आनंदीआनंद