मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

रंडीबाज कवी

जव्हेरगंज ·

अभ्या.. 20/03/2016 - 11:55
जव्हेरभाऊ, गजाआड राहती का वो कविता कधी? दोन पापण्यातून जळणारी ती, दोन व्हटात कुचंबलेली ती, दोन हातात बांधलेली ती, अडकती का वो कधी दोन गजात?

चांदणे संदीप 20/03/2016 - 12:34
जव्हेरभाऊ, ही कविता 'गजाआडच्या कविता' या कवितासंग्रहातून घेतलेली आहे का त्यावरून प्रेरणा घेऊन तुम्हीच लिहिली आहे? . . . जो भी हो.... लिहिलंय परिणामकारक! Sandy

जव्हेरगंज 20/03/2016 - 12:41
काल त्यातल्या दोन चार कविता वाचल्या. पण त्यातून प्रेरित होऊन फक्त शेवटची ओळ ' [औरंगाबाद मध्यवर्ती कारागृह]' तेवढीच घेतली आहे! बाकी तसा काही संबंध नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार 20/03/2016 - 12:36
साली ही कविता कागदावरच्या शब्दांपुरती मर्यादित असती तर बरे झाले असते. जिवापाड जपलेला कागद केव्हाही फेकता येतो जाळता येतो फाडता येतो चुरगळता येतो हरवला तर पुन्हा एकदा आठवुन लिहिता येतो त्यावर लिहिलेल्या कवितेचे मात्र दुर्दैवाने तसे नसते . या तुरुंगातुन सुटका नाही ही जन्मठेप आहे (अंधारकोठडी मध्ये जन्मठेप भोगणारा) पैजारबुवा,

निनाव 16/09/2016 - 23:07
जब्ब्बर्दस्स्स्स्त्त!!!! आज सर्व जुन्या पोस्त वाचतो आहे.. इतके दिवस न येण्याची खन्त आहे. खूप सुन्दर कविता सुट्ल्या ..

अभ्या.. 20/03/2016 - 11:55
जव्हेरभाऊ, गजाआड राहती का वो कविता कधी? दोन पापण्यातून जळणारी ती, दोन व्हटात कुचंबलेली ती, दोन हातात बांधलेली ती, अडकती का वो कधी दोन गजात?

चांदणे संदीप 20/03/2016 - 12:34
जव्हेरभाऊ, ही कविता 'गजाआडच्या कविता' या कवितासंग्रहातून घेतलेली आहे का त्यावरून प्रेरणा घेऊन तुम्हीच लिहिली आहे? . . . जो भी हो.... लिहिलंय परिणामकारक! Sandy

जव्हेरगंज 20/03/2016 - 12:41
काल त्यातल्या दोन चार कविता वाचल्या. पण त्यातून प्रेरित होऊन फक्त शेवटची ओळ ' [औरंगाबाद मध्यवर्ती कारागृह]' तेवढीच घेतली आहे! बाकी तसा काही संबंध नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार 20/03/2016 - 12:36
साली ही कविता कागदावरच्या शब्दांपुरती मर्यादित असती तर बरे झाले असते. जिवापाड जपलेला कागद केव्हाही फेकता येतो जाळता येतो फाडता येतो चुरगळता येतो हरवला तर पुन्हा एकदा आठवुन लिहिता येतो त्यावर लिहिलेल्या कवितेचे मात्र दुर्दैवाने तसे नसते . या तुरुंगातुन सुटका नाही ही जन्मठेप आहे (अंधारकोठडी मध्ये जन्मठेप भोगणारा) पैजारबुवा,

निनाव 16/09/2016 - 23:07
जब्ब्बर्दस्स्स्स्त्त!!!! आज सर्व जुन्या पोस्त वाचतो आहे.. इतके दिवस न येण्याची खन्त आहे. खूप सुन्दर कविता सुट्ल्या ..
लेखनविषय:
कविता
साहित्यिक
काव्यरस
जिलबी
मुक्त कविता
काल मी माझ्या कविता एका पोत्यात भरुन टाकल्या पोत्यात भरता भरता काही मधल्यामध्येच फाटल्या 'तुझ्या'वरच्या कविता मात्र एक एक करुन कापल्या घरामागे शेकोटी करुन मग त्यात काही फेकल्या 'रंडी'वरच्या कविता मात्र पुन्हा पुन्हा वाचल्या घडी घालून त्यांना मग पोत्यातच घातल्या तरीही काही कागद उडतच राहीले अर्धे मुर्धे जळालेले तुकडे फिरतच राहीले काही आभाळी जाऊन पुन्हा खाली झरतच राहीले तर काही राख होऊन वेदनांना कुरवाळत मरतच राहीले अजूनही काही कविता या पोत्यात सडतच आहेत एक 'ही' सोडली तर बाकी सगळ्या रडतच आहेत तुझ्या कवितांवर मी डाव साधला आहे तिरमिरीत का होईना पण एक घाव घातला आहे होरपळलेल्या मनाने अजून एक नि

(कूणास ठाऊक ?)

टवाळ कार्टा ·

अजया 18/03/2016 - 12:34
kelkar रसातली ही अनर्थशास्त्रीय रचना अगदी फ्रिस्टाइल भुछत्रासारखी जमलीये ;)

भरत्_पलुसकर 18/03/2016 - 12:39
पेरनेवर दिलेलाच इथं लिहणार होतो पण आता कंटाळा आला. तुझ्याकडून एवढ्या सोज्वळ विडंबनाची अपेक्षा नव्हती मित्रा. पूर्वीचा टक्या राहिला नाही हेच खरे. सर्दी खाँसी ना मलेरिया हुआ ये गया यारो इसको जिलबीरिया हुआ ^=^

पैसा 18/03/2016 - 12:45
नवरे मंडळींना हे असले प्रश्न पडतात.

नाखु 18/03/2016 - 12:46
आणि इतका गुळमाट... काही तरी लोच्या आहे, बुवांना विचारावे लागेल (सध्या त्यांचा फोन दिवसा सुद्दा बंद असतो काय करावे ब्रे). वल्लींना साकडे घालणे आले. नित वाचक नाखु

नीलमोहर 18/03/2016 - 12:50
कुणास ठाऊक ? आहेर देण्यासाठी की फुकट जेवण्यासाठी या हॉलमध्ये आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? गुलाबजाम चापण्यासाठी की मट्टा ढोसण्यासाठी या हॉलमध्ये आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? गाठीभेटी घेण्यासाठी की पक्षी पाहण्यासाठी या हॉलमध्ये आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? कार्यक्रम पार पाडण्यासाठी की नुसतेच हजेरीसाठी या हॉलमध्ये आलोय आम्ही मंगलशोध (भव्यसंग्रह)

नाखु 23/03/2016 - 09:20
कुणास ठाऊक ? प्रतिसाद देण्यासाठी की निव्वळ वाचण्यासाठी या मिपावर आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? चर्चा करण्यासाठी की दंगा करण्यासाठी या मिपावर आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? अनुभव घेण्यासाठी की कुरापत उकरायसाठी या मिपावर आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? ब्लॉगचा निचरा काढण्यासाठी की नुसतेच जाहीरातीसाठी या मिपावर आलोय आम्ही

दंगलबोध (दिव्यसंग्रह)

चौकटराजा 23/03/2016 - 09:41
कुणास ठाउक ? अध्यात्म मिरवण्यास की अं अहं जपण्यास या मिपावर आलोय आम्ही कुंणास ठाउक ? मोदीना बुकलण्यासाठी अन मोदी प्रेम उतू जाण्यासाठी या मिपावर आलोय आम्ही

अजया 18/03/2016 - 12:34
kelkar रसातली ही अनर्थशास्त्रीय रचना अगदी फ्रिस्टाइल भुछत्रासारखी जमलीये ;)

भरत्_पलुसकर 18/03/2016 - 12:39
पेरनेवर दिलेलाच इथं लिहणार होतो पण आता कंटाळा आला. तुझ्याकडून एवढ्या सोज्वळ विडंबनाची अपेक्षा नव्हती मित्रा. पूर्वीचा टक्या राहिला नाही हेच खरे. सर्दी खाँसी ना मलेरिया हुआ ये गया यारो इसको जिलबीरिया हुआ ^=^

पैसा 18/03/2016 - 12:45
नवरे मंडळींना हे असले प्रश्न पडतात.

नाखु 18/03/2016 - 12:46
आणि इतका गुळमाट... काही तरी लोच्या आहे, बुवांना विचारावे लागेल (सध्या त्यांचा फोन दिवसा सुद्दा बंद असतो काय करावे ब्रे). वल्लींना साकडे घालणे आले. नित वाचक नाखु

नीलमोहर 18/03/2016 - 12:50
कुणास ठाऊक ? आहेर देण्यासाठी की फुकट जेवण्यासाठी या हॉलमध्ये आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? गुलाबजाम चापण्यासाठी की मट्टा ढोसण्यासाठी या हॉलमध्ये आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? गाठीभेटी घेण्यासाठी की पक्षी पाहण्यासाठी या हॉलमध्ये आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? कार्यक्रम पार पाडण्यासाठी की नुसतेच हजेरीसाठी या हॉलमध्ये आलोय आम्ही मंगलशोध (भव्यसंग्रह)

नाखु 23/03/2016 - 09:20
कुणास ठाऊक ? प्रतिसाद देण्यासाठी की निव्वळ वाचण्यासाठी या मिपावर आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? चर्चा करण्यासाठी की दंगा करण्यासाठी या मिपावर आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? अनुभव घेण्यासाठी की कुरापत उकरायसाठी या मिपावर आलोय आम्ही कुणास ठाऊक ? ब्लॉगचा निचरा काढण्यासाठी की नुसतेच जाहीरातीसाठी या मिपावर आलोय आम्ही

दंगलबोध (दिव्यसंग्रह)

चौकटराजा 23/03/2016 - 09:41
कुणास ठाउक ? अध्यात्म मिरवण्यास की अं अहं जपण्यास या मिपावर आलोय आम्ही कुंणास ठाउक ? मोदीना बुकलण्यासाठी अन मोदी प्रेम उतू जाण्यासाठी या मिपावर आलोय आम्ही
लेखनविषय:
कविता
विडंबन
विनोद
मौजमजा
काव्यरस
kelkar
vidamban
अनर्थशास्त्र
आरोग्यदायी पाककृती
कधी कधी निसर्गाला सुद्धा रंग खेळण्याचा मोह आवरत नाही आणि मग सुरु होते रंगांची किमया मनाला प्रसन्न करणारी
कविता माझी
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
टका उवाच
नागद्वार
फ्री स्टाइल
भूछत्री
हास्य
पेर्ना कूणास ठाऊक ? काय घेण्यासाठी काय वेचण्यासाठी या मॉलमध्ये आलोय आम्ही कूणास ठाऊक ? काय चापण्यासाठी काय गिळण्यासाठी या मॉलमध्ये आलोय आम्ही कूणास ठाऊक ? काय टापण्यासाठी काय हुंगण्यासाठी या मॉलमध्ये आलोय आम्ही कूणास ठाऊक ? काय करण्यासाठी का नूसतेच खर्चण्यासाठी या मॉलमध्ये आलोय आम्ही पाकिटशोध (दिव्यसंग्रह)

अशी कबुतरे येती...

अत्रुप्त आत्मा ·

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 12/03/2016 - 18:56
हेच्चं कबुतरांबद्दल केलं असतत तर कविता पाडायची वेळ नसती आली. बाकी तुम्ही कबुतराची एक जोडी पाळाचं. तेवढचं मोबल्याची रेंज गेली की कबुतर जा जा जा म्हणुन पेहेले प्यार की पहिली चिठ्ठी वगैरे करता आलं असतं. उत्तरादाखल पावशेर हिंग, दोन किलो कांदे, पावशेर मिरच्या आणा घरी एताना वगैरे चिठ्ठ्या चकटफु पाठवता आल्या असत्या =)) =))

चौकटराजा 12/03/2016 - 19:04
असे जातिवंत होती आता कबुतरावर घसरती दोन दिसाची कबुतर संगत मुळातली न लपविता रति बदलले बुवा "खुळे बोलले मी वर त्यात तेल ओतले नव्हेच अंतर काल आजच्या कवितेची बुलशिट क्रांति

अभ्या.. 12/03/2016 - 19:47
बाळ क्याप्टन. बुवांची चेष्टा कुणी आणि किती करावी ह्याचे लॉजिक शिकायला अजून लै वर्षे आहेत तुला. तूर्तास तुझी काडी न पेटवता ठेवलीस तरी चालेल.

माम्लेदारचा पन्खा 12/03/2016 - 19:28
कबुतरांचा असा त्रास लग्नाच्या आधीही होता की नंतर सुरू झालाय? अहो तुमच्या आयुष्यात शांती टिकून रहावी म्हणून येत असतील हो ती.... असो......तुम्ही टीशू पेपर आणि कपडा ठेवत चला..... शिकलेली असली तर बरं पडेल..... आप्लं घर तो त्यांचा शिटारखाना ! काळाचा महिमा.....

स्पा 12/03/2016 - 21:05
हगु आणि बुवाचे जन्मोजन्मीचे नाते अहे, हे परत अधोरेखित झले.बिचारी कबुतरे, त्यांनाही तांब्या घेउन उडावे लागेल. - हगुबुवाच्या शॊच कवितांचा फॅण ( इस्पा)

सतिश गावडे 12/03/2016 - 21:06
अगदी याच समस्येने त्रस्त आहे. बाल्कनीची कबुतर हागणदारी झाली आहे. :( अगदी how to get rid of pigeons वगैरे गुगलल्यानंतर सापडलेले जे जे उपाय करता येतील ते ते सारे करून पाहिले. पण नो लक.
माशाचं जाळं आणलं आणि लावलं.तीनशे रुपयात काम झालं.
हाच उपाय सोसायटीमधील इतरांनी केला आहे. मला तसे जाळे लावून बाल्कनी बंदिस्त करण्याची ईच्छा होत नाही. मावळतीचा सूर्य छान दिसतो बाल्कनीतून. ते असं बंदिस्त करायचं नाही. कुणाला दुसरा काही उपाय माहिती आहे का?

भिंगरी 14/03/2016 - 13:09
माझीही हीच समस्या आहे. त्यांची घरटी,काड्या,आणि घाण या गोष्टींचा त्रास कमी म्हणून की काय त्या कबूतरांची अंडी खाण्यासाठी कावळे येतात आणि बाल्कनीतल्या वाळत घातलेल्या कपड्यावर घाण करतात. पण मला तसे जाळे लावून बाल्कनी बंदिस्त करण्याची ईच्छा होत नाही. मावळतीचा सूर्य छान दिसतो बाल्कनीतून. ते असं बंदिस्त करायचं नाही. हेही तितकेच खरे.(आमच्या बाल्कनीतून उगवता सूर्य दिसतो.)

अन्नू 12/03/2016 - 21:39
घरी दारी कबुतरांगोळी ;) बाकी दुपारीच जेपी कबुतर का बदला शिनमा बघत होते अचानक त्याची आठवण आली. अवांतर- गुर्जींबद्दल कसलं वैर असावं बरं कबुतरांचं? :P

प्रचेतस 13/03/2016 - 06:20
क्या बात है...! एक सहज सुंदर कविता. आपल्या दैनंदिन जीवनात नेहमीच दिसणाऱ्या घटनेवर बुवांनी काय मार्मिक भाष्य केले आहे पहा ना. चार शब्दांतून ते जणू व्यथारुपी आशयच इतरांना सांगत आहेत. आपण तर कर्जदार झालो राव तुमचे. आम्हाला तुमच्या चाहत्यांच्या जगात एक स्थाण द्या ना प्लीज.

चौकटराजा 13/03/2016 - 06:37
एक सहज सुन्दर मार्मिक प्रलयकारी नव्हे प्रत्ययकारी रसग्रहण ! कदाचित कबुतरे गुतरघुम चे ट्रेनि़ग द्यायला तर येत नसतील ना ? काय तुमचे काय संंशोधन आहे ?

प्रचेतस 13/03/2016 - 07:22
अगदी खरे आहे. प्राचीन काळापासून कबुतरे ही प्रेमाची प्रतिके म्हणून ओळखली जातात. कदाचित म्हणूनच ती बुवांना गुटर्रघूम गुटर्रघूम चे ट्रेनिंग द्यायला (सध्या) येत असावीत. आता ती येणार म्हटल्यावर त्यांनी शिटावे तरी कुठे? त्यासाठी बुवांची वीथिका त्यांना आदर्श जागा वाटल्यास नवल नव्हे. बुवांनी येथे काव्य खरे तर उद्वेगाने नव्हे तर कबूतरांपोटी असलेल्या आस्थेतूनच प्रसवलेले असल्यास नवल नव्हे. - रसग्राहक प्रचेतस(थेट रायगडावरुन)

चौकटराजा 13/03/2016 - 09:56
आली कुथूनशी ती स्मायली आली आग्डोमम्ब घेऊन नाद ठो ठो ठो ठो करीत येई सिंहगड रस्त्यातून

नाखु 14/03/2016 - 08:35
शक्यता क्र १. बुवा अलिकडेच बाल्कनी (पक्षी गच्ची) उघडू लागलेत (पुन्हा पक्षी वापरू लागलेत) शक्यता क्र २. बुवांना त्यांच्या मिपावर त्रिकाळी हजर राहण्याची शि़क्षा म्हून गॅलरीत (पुन्हा पक्षी बाल्कनीत) निवास करावा लागतो काय ? शक्यता क्र ३. कबुतरे आणि (त्यांचे) इतर नातेवाईक-सखे यांनी बुवांनी (अनावधानेने) ठेवलेले चारोळी (पक्षी मी माझा तर माझा कुणाचा) हे अनमोल ग्रंथातील पाने वाचलीत काय? आणि शीघ्र काव्यप्रेमी सहवास असावा या नैसर्गीक उर्मीने ते बाल्कनीत आले असावेत काय ? शक्यता क्र ४.बुवा पुर्वी बाल्कनीत येत असतील तर तेव्हा (त्यांना) कुठली कबुतरे दिसत असतील व त्यांचा काही त्रास होता काय? अता होतो तसाच की वेग्ळा? शक्यता क्र ४.हा धागा घरी दाखवून (प़क्षी प्रूफ तपासून) इथे टाकलाय काय ? (कारण आपण निरूप्नात हात आखडता घेतल्याचे उघड दिसत आहे. वल्ली संचालीत अभ्या पुरस्कृत चौरा मार्गदर्शीत "बुवा चाहता संघ व भावविश्व चक्री पारायण महामंडळा तर्फे धागा-कपोत हितार्थ जारी

चौकटराजा 14/03/2016 - 09:02
ए सी पी प्रद्युम्न तुमचे तर्क सही आहेत पण दया ( प्रेव्चेटूक) यांच्याशी सल्लामसलत करून काय तो निषकर्ष काढा म्हण्जे पार्टीसकट ग्यालरीवर धाड ठाकू. बाकी ते अभ्या पुरस्कृत म्हणजे काय ? पुढेमागे कविता "ह"संग्रह निघाला तर ""मुख" व मल प्रुष्ठाची सोय आताच करून ठेवली की काय ?

नाखु 14/03/2016 - 09:09
सुप्त हेतू आहेच पण "कुंथुनाथांची कुंचलेगिरी" या नावाने एक पुस्तीक करण्याचे घाटत आहे प्रस्तावना बॅट्टमण करणार आहे.त्याचीही तजवीज अत्ताच करून ठेवली.

श्रीरंग_जोशी 14/03/2016 - 09:07
रुपक कविता म्हणून खूप भावली.
  1. कवी म्हणजे मिपावर प्रेम करणारा एक संवेदनशील मिपाकर,
  2. बाल्कनी म्हणजे हक्काचे विरंगुळ्याचे स्थान (मिपा),
  3. अन कबुतरांनी केलेली घाण म्हणजे राजकारणावरच्या न संपणार्‍या दर्जाहीन चर्चा....
__/\__.

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:11
ह्या रंगा तू फारच अळणी बूवा ! हे तुमच्या सारखे गुढगुंजन वाले समीक्षक कायच्या बाही लिहितात व कवितेच्या मूळ अंगाला अगदी मल फासतात शी शी !

सस्नेह 14/03/2016 - 12:15
एकेकाळच्या तांबीय संप्रदायप्रमुखाधिपतींवर अशी वेळ यावी ना ! उचल रे बाबा उचल (कबुतरांना ) =))

प्रचेतस 14/03/2016 - 12:35
वि'हंग पहिला तारेवरला, शिटण्यासाठि उभा राहिला जरा बाजूनी पाय सरकूनी, खाली-सोडूनी देती पंख एक तो हळू थरथरला,शेपटी मागून वरी उचलंला वाळत पडल्या कपड्यांमधूनी, ओघळ खाली येती
क्या बात है......! कसलं जबरदस्त निरिक्षण आहे. आख्खा प्रसंगच डोळ्यांसमोर उभा राहतोय. आता माझ्या नजरेसमोर एक कबूतर हलकेच पंख थरथरवंतय... शेपटा मागून हळूच तो पंख वर होतोय आणि.. आणि... वाहव्वा आत्मूस, तुमच्या लेखणीतली ताकदच अशी की रसिक माणसाला त्या दृश्याशिवाय इतर कुठलेच दृश्य डोळ्यांसमोर येणारच नाही. तुमच्या ह्याच काव्यगुणांवर आम्ही फ़िदा आहोत. ह्या निमित्ताने आम्हाला तुम्ही तुमच्या चाहत्यांच्या जगात स्थाण द्यावे ही प्रलंबित मागणी आम्ही पुन्हा रेटत आहोत.

नाखु 14/03/2016 - 12:44
कवी आणि धन्य ते रसीक (चतुर गुणग्राही,चलाख भावविभोर वगैरे) आज कबुतरेही आप्लया कर्माने कृतकृत्य झाली असतील. अति अवांतर : पोपशास्त्रींकडे कबुतरे उडविण्याचा किंवा टाळण्याचा उपाय असेल असे वाटते. माहीती देवाण घेवाण केल्यानेच साहीत्य निर्मीती होते असे मुवी बाबा म्हणतात ते खोटे नाही . पार वाच लेला नाखु

अत्रुप्त आत्मा 14/03/2016 - 13:11
@ह्या निमित्ताने आम्हाला तुम्ही तुमच्या चाहत्यांच्या जगात स्थाण द्यावे ही प्रलंबित मागणी आम्ही पुन्हा रेटत आहोत.>> http://freesmileyface.net/smiley/tongue/mockery-056.gif

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:16
बुवाना कबुतरांचा एक फायदा जरूर आहे. त्याना वश करून घ्या बुवा ! सिन्हगड रोडचे सेन्द्रिय डांबरीकरणाचे कंत्राट मिळेल. शिवाय मॅगसेसे सारखे एखादे पारितोषिक या " नव्या" प्रयोगासाठी मिळेल.

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:16
बुवाना कबुतरांचा एक फायदा जरूर आहे. त्याना वश करून घ्या बुवा ! सिन्हगड रोडचे सेन्द्रिय डांबरीकरणाचे कंत्राट मिळेल. शिवाय मॅगसेसे सारखे एखादे पारितोषिक या " नव्या" प्रयोगासाठी मिळेल.

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 12/03/2016 - 18:56
हेच्चं कबुतरांबद्दल केलं असतत तर कविता पाडायची वेळ नसती आली. बाकी तुम्ही कबुतराची एक जोडी पाळाचं. तेवढचं मोबल्याची रेंज गेली की कबुतर जा जा जा म्हणुन पेहेले प्यार की पहिली चिठ्ठी वगैरे करता आलं असतं. उत्तरादाखल पावशेर हिंग, दोन किलो कांदे, पावशेर मिरच्या आणा घरी एताना वगैरे चिठ्ठ्या चकटफु पाठवता आल्या असत्या =)) =))

चौकटराजा 12/03/2016 - 19:04
असे जातिवंत होती आता कबुतरावर घसरती दोन दिसाची कबुतर संगत मुळातली न लपविता रति बदलले बुवा "खुळे बोलले मी वर त्यात तेल ओतले नव्हेच अंतर काल आजच्या कवितेची बुलशिट क्रांति

अभ्या.. 12/03/2016 - 19:47
बाळ क्याप्टन. बुवांची चेष्टा कुणी आणि किती करावी ह्याचे लॉजिक शिकायला अजून लै वर्षे आहेत तुला. तूर्तास तुझी काडी न पेटवता ठेवलीस तरी चालेल.

माम्लेदारचा पन्खा 12/03/2016 - 19:28
कबुतरांचा असा त्रास लग्नाच्या आधीही होता की नंतर सुरू झालाय? अहो तुमच्या आयुष्यात शांती टिकून रहावी म्हणून येत असतील हो ती.... असो......तुम्ही टीशू पेपर आणि कपडा ठेवत चला..... शिकलेली असली तर बरं पडेल..... आप्लं घर तो त्यांचा शिटारखाना ! काळाचा महिमा.....

स्पा 12/03/2016 - 21:05
हगु आणि बुवाचे जन्मोजन्मीचे नाते अहे, हे परत अधोरेखित झले.बिचारी कबुतरे, त्यांनाही तांब्या घेउन उडावे लागेल. - हगुबुवाच्या शॊच कवितांचा फॅण ( इस्पा)

सतिश गावडे 12/03/2016 - 21:06
अगदी याच समस्येने त्रस्त आहे. बाल्कनीची कबुतर हागणदारी झाली आहे. :( अगदी how to get rid of pigeons वगैरे गुगलल्यानंतर सापडलेले जे जे उपाय करता येतील ते ते सारे करून पाहिले. पण नो लक.
माशाचं जाळं आणलं आणि लावलं.तीनशे रुपयात काम झालं.
हाच उपाय सोसायटीमधील इतरांनी केला आहे. मला तसे जाळे लावून बाल्कनी बंदिस्त करण्याची ईच्छा होत नाही. मावळतीचा सूर्य छान दिसतो बाल्कनीतून. ते असं बंदिस्त करायचं नाही. कुणाला दुसरा काही उपाय माहिती आहे का?

भिंगरी 14/03/2016 - 13:09
माझीही हीच समस्या आहे. त्यांची घरटी,काड्या,आणि घाण या गोष्टींचा त्रास कमी म्हणून की काय त्या कबूतरांची अंडी खाण्यासाठी कावळे येतात आणि बाल्कनीतल्या वाळत घातलेल्या कपड्यावर घाण करतात. पण मला तसे जाळे लावून बाल्कनी बंदिस्त करण्याची ईच्छा होत नाही. मावळतीचा सूर्य छान दिसतो बाल्कनीतून. ते असं बंदिस्त करायचं नाही. हेही तितकेच खरे.(आमच्या बाल्कनीतून उगवता सूर्य दिसतो.)

अन्नू 12/03/2016 - 21:39
घरी दारी कबुतरांगोळी ;) बाकी दुपारीच जेपी कबुतर का बदला शिनमा बघत होते अचानक त्याची आठवण आली. अवांतर- गुर्जींबद्दल कसलं वैर असावं बरं कबुतरांचं? :P

प्रचेतस 13/03/2016 - 06:20
क्या बात है...! एक सहज सुंदर कविता. आपल्या दैनंदिन जीवनात नेहमीच दिसणाऱ्या घटनेवर बुवांनी काय मार्मिक भाष्य केले आहे पहा ना. चार शब्दांतून ते जणू व्यथारुपी आशयच इतरांना सांगत आहेत. आपण तर कर्जदार झालो राव तुमचे. आम्हाला तुमच्या चाहत्यांच्या जगात एक स्थाण द्या ना प्लीज.

चौकटराजा 13/03/2016 - 06:37
एक सहज सुन्दर मार्मिक प्रलयकारी नव्हे प्रत्ययकारी रसग्रहण ! कदाचित कबुतरे गुतरघुम चे ट्रेनि़ग द्यायला तर येत नसतील ना ? काय तुमचे काय संंशोधन आहे ?

प्रचेतस 13/03/2016 - 07:22
अगदी खरे आहे. प्राचीन काळापासून कबुतरे ही प्रेमाची प्रतिके म्हणून ओळखली जातात. कदाचित म्हणूनच ती बुवांना गुटर्रघूम गुटर्रघूम चे ट्रेनिंग द्यायला (सध्या) येत असावीत. आता ती येणार म्हटल्यावर त्यांनी शिटावे तरी कुठे? त्यासाठी बुवांची वीथिका त्यांना आदर्श जागा वाटल्यास नवल नव्हे. बुवांनी येथे काव्य खरे तर उद्वेगाने नव्हे तर कबूतरांपोटी असलेल्या आस्थेतूनच प्रसवलेले असल्यास नवल नव्हे. - रसग्राहक प्रचेतस(थेट रायगडावरुन)

चौकटराजा 13/03/2016 - 09:56
आली कुथूनशी ती स्मायली आली आग्डोमम्ब घेऊन नाद ठो ठो ठो ठो करीत येई सिंहगड रस्त्यातून

नाखु 14/03/2016 - 08:35
शक्यता क्र १. बुवा अलिकडेच बाल्कनी (पक्षी गच्ची) उघडू लागलेत (पुन्हा पक्षी वापरू लागलेत) शक्यता क्र २. बुवांना त्यांच्या मिपावर त्रिकाळी हजर राहण्याची शि़क्षा म्हून गॅलरीत (पुन्हा पक्षी बाल्कनीत) निवास करावा लागतो काय ? शक्यता क्र ३. कबुतरे आणि (त्यांचे) इतर नातेवाईक-सखे यांनी बुवांनी (अनावधानेने) ठेवलेले चारोळी (पक्षी मी माझा तर माझा कुणाचा) हे अनमोल ग्रंथातील पाने वाचलीत काय? आणि शीघ्र काव्यप्रेमी सहवास असावा या नैसर्गीक उर्मीने ते बाल्कनीत आले असावेत काय ? शक्यता क्र ४.बुवा पुर्वी बाल्कनीत येत असतील तर तेव्हा (त्यांना) कुठली कबुतरे दिसत असतील व त्यांचा काही त्रास होता काय? अता होतो तसाच की वेग्ळा? शक्यता क्र ४.हा धागा घरी दाखवून (प़क्षी प्रूफ तपासून) इथे टाकलाय काय ? (कारण आपण निरूप्नात हात आखडता घेतल्याचे उघड दिसत आहे. वल्ली संचालीत अभ्या पुरस्कृत चौरा मार्गदर्शीत "बुवा चाहता संघ व भावविश्व चक्री पारायण महामंडळा तर्फे धागा-कपोत हितार्थ जारी

चौकटराजा 14/03/2016 - 09:02
ए सी पी प्रद्युम्न तुमचे तर्क सही आहेत पण दया ( प्रेव्चेटूक) यांच्याशी सल्लामसलत करून काय तो निषकर्ष काढा म्हण्जे पार्टीसकट ग्यालरीवर धाड ठाकू. बाकी ते अभ्या पुरस्कृत म्हणजे काय ? पुढेमागे कविता "ह"संग्रह निघाला तर ""मुख" व मल प्रुष्ठाची सोय आताच करून ठेवली की काय ?

नाखु 14/03/2016 - 09:09
सुप्त हेतू आहेच पण "कुंथुनाथांची कुंचलेगिरी" या नावाने एक पुस्तीक करण्याचे घाटत आहे प्रस्तावना बॅट्टमण करणार आहे.त्याचीही तजवीज अत्ताच करून ठेवली.

श्रीरंग_जोशी 14/03/2016 - 09:07
रुपक कविता म्हणून खूप भावली.
  1. कवी म्हणजे मिपावर प्रेम करणारा एक संवेदनशील मिपाकर,
  2. बाल्कनी म्हणजे हक्काचे विरंगुळ्याचे स्थान (मिपा),
  3. अन कबुतरांनी केलेली घाण म्हणजे राजकारणावरच्या न संपणार्‍या दर्जाहीन चर्चा....
__/\__.

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:11
ह्या रंगा तू फारच अळणी बूवा ! हे तुमच्या सारखे गुढगुंजन वाले समीक्षक कायच्या बाही लिहितात व कवितेच्या मूळ अंगाला अगदी मल फासतात शी शी !

सस्नेह 14/03/2016 - 12:15
एकेकाळच्या तांबीय संप्रदायप्रमुखाधिपतींवर अशी वेळ यावी ना ! उचल रे बाबा उचल (कबुतरांना ) =))

प्रचेतस 14/03/2016 - 12:35
वि'हंग पहिला तारेवरला, शिटण्यासाठि उभा राहिला जरा बाजूनी पाय सरकूनी, खाली-सोडूनी देती पंख एक तो हळू थरथरला,शेपटी मागून वरी उचलंला वाळत पडल्या कपड्यांमधूनी, ओघळ खाली येती
क्या बात है......! कसलं जबरदस्त निरिक्षण आहे. आख्खा प्रसंगच डोळ्यांसमोर उभा राहतोय. आता माझ्या नजरेसमोर एक कबूतर हलकेच पंख थरथरवंतय... शेपटा मागून हळूच तो पंख वर होतोय आणि.. आणि... वाहव्वा आत्मूस, तुमच्या लेखणीतली ताकदच अशी की रसिक माणसाला त्या दृश्याशिवाय इतर कुठलेच दृश्य डोळ्यांसमोर येणारच नाही. तुमच्या ह्याच काव्यगुणांवर आम्ही फ़िदा आहोत. ह्या निमित्ताने आम्हाला तुम्ही तुमच्या चाहत्यांच्या जगात स्थाण द्यावे ही प्रलंबित मागणी आम्ही पुन्हा रेटत आहोत.

नाखु 14/03/2016 - 12:44
कवी आणि धन्य ते रसीक (चतुर गुणग्राही,चलाख भावविभोर वगैरे) आज कबुतरेही आप्लया कर्माने कृतकृत्य झाली असतील. अति अवांतर : पोपशास्त्रींकडे कबुतरे उडविण्याचा किंवा टाळण्याचा उपाय असेल असे वाटते. माहीती देवाण घेवाण केल्यानेच साहीत्य निर्मीती होते असे मुवी बाबा म्हणतात ते खोटे नाही . पार वाच लेला नाखु

अत्रुप्त आत्मा 14/03/2016 - 13:11
@ह्या निमित्ताने आम्हाला तुम्ही तुमच्या चाहत्यांच्या जगात स्थाण द्यावे ही प्रलंबित मागणी आम्ही पुन्हा रेटत आहोत.>> http://freesmileyface.net/smiley/tongue/mockery-056.gif

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:16
बुवाना कबुतरांचा एक फायदा जरूर आहे. त्याना वश करून घ्या बुवा ! सिन्हगड रोडचे सेन्द्रिय डांबरीकरणाचे कंत्राट मिळेल. शिवाय मॅगसेसे सारखे एखादे पारितोषिक या " नव्या" प्रयोगासाठी मिळेल.

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:16
बुवाना कबुतरांचा एक फायदा जरूर आहे. त्याना वश करून घ्या बुवा ! सिन्हगड रोडचे सेन्द्रिय डांबरीकरणाचे कंत्राट मिळेल. शिवाय मॅगसेसे सारखे एखादे पारितोषिक या " नव्या" प्रयोगासाठी मिळेल.
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
vidamban
अदभूत
अनर्थशास्त्र
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
फ्री स्टाइल
बालसाहित्य
भूछत्री
सध्य:स्थितीत रहात असलेल्या जागेत ह्या कबुतरांनी ग्यालरीत जे डांबरी'करण सुरु केलय..त्याला तोड नाही.खरच नाही. कारण घासून काढायला पत्रा किंवा फावडं जरी वापरलं तरी "ते वाळलेले" तुटत काहि नाही. मेलं इथे उद्वेगानी "श्शी!" पण म्हणता येत नाही! https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif त्यामुळे त्याच सदर उद्-वेगातून ह्ये वेगवान विडंबन बाहेर पडलेले आहे. ते त्याच भावनेनी वेचावे...सॉरी, वाचावे!

(शाक दाट वाटान्याची)

रातराणी ·

नाखु 10/03/2016 - 11:35
म्हंतेत आपलाच पतंग आपणच काटणे. (दुसर्याला काटण्याचं सुखंही मिळू द्यायच नाही) या असहिष्णुतेबद्दल कुणीच* पुरस्कार का वापस देईना ते !!! कुणीच* मध्ये आद्य विडंबनकार अपेक्षीत आहेत.

रातराणी 10/03/2016 - 11:34
यात एक मोठी चूक झाली आहे. शाक शक्यतो पातळ कटाच्या आमटीला म्हणतात. इथे वाटान्याच्या दाट्सर रस्स्याला शाक असं म्हणणं बरोबर नाही. भाजी म्हणाव तर जरा मिळमिलीत वाटतं. हम्म. ही चूक पोटात घ्या मंडळी.

ज्ञानोबाचे पैजार 11/03/2016 - 09:26
अरे हे काही बरोबर नाही. मी किती उत्साहाने बाह्या सरसावल्या होत्या. एकाही बॉल न खेळता रन आउट झाल्यासारखे वाटले. हे म्हणजे अमिताभ बच्चन सारखे झाले सिनेमाचा हिरो पण तोच आणि कॉमेडियन पण तोच. हा काव्यिकदहशतवाद आहे. पैजारबुवा,

नाखु 10/03/2016 - 11:35
म्हंतेत आपलाच पतंग आपणच काटणे. (दुसर्याला काटण्याचं सुखंही मिळू द्यायच नाही) या असहिष्णुतेबद्दल कुणीच* पुरस्कार का वापस देईना ते !!! कुणीच* मध्ये आद्य विडंबनकार अपेक्षीत आहेत.

रातराणी 10/03/2016 - 11:34
यात एक मोठी चूक झाली आहे. शाक शक्यतो पातळ कटाच्या आमटीला म्हणतात. इथे वाटान्याच्या दाट्सर रस्स्याला शाक असं म्हणणं बरोबर नाही. भाजी म्हणाव तर जरा मिळमिलीत वाटतं. हम्म. ही चूक पोटात घ्या मंडळी.

ज्ञानोबाचे पैजार 11/03/2016 - 09:26
अरे हे काही बरोबर नाही. मी किती उत्साहाने बाह्या सरसावल्या होत्या. एकाही बॉल न खेळता रन आउट झाल्यासारखे वाटले. हे म्हणजे अमिताभ बच्चन सारखे झाले सिनेमाचा हिरो पण तोच आणि कॉमेडियन पण तोच. हा काव्यिकदहशतवाद आहे. पैजारबुवा,
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
vidamban
अदभूत
अनर्थशास्त्र
आरोग्यदायी पाककृती
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
हास्य
पैजारबुवा, नीमोतै आणि सध्या अद्रुश्य झालेले/ल्या दमामि येऊन षटकार ठोकून जायच्या आधी दोन रन काढून ठेवते. प्रेरणा द्यायचा कंटाळा आला आहे. घेतो खीर ओरपून ही किमया गोडाची बेल्ट जरा सैलावून चिंता करतो घेराची पुरीआड दडती भजी भय घालती केलरी डोळे वटारता बायको देऊ मोत्यांच्या सरी येता ताटात पुलाव शोधू काजूचे काप कसा टाकू शिल्लक नको माथी पाप डायट मारती माथी इथे सारेच पापड* जो मारतो मिटक्या त्याला म्हणती खादाड कशी सरता सरेना शाक दाट वाटान्याची गच्च भरल्या पोटाला ओढ भारी मठ्ठ्याची *पापड : बारीक या अर्थाने.

< अश्शी सासू असती तर >

अन्नू ·

चांदणे संदीप 09/03/2016 - 16:23
शिवाय विडंबन पेरणेचा उल्लेख नाही....विडंबन कंसात टाकायचा संकेतही पाळला जात नाहीये आजकाल! :( (यामुळे'च' अजूनतरी वाचले'च' नाही!) Sandy

चांदणे संदीप 09/03/2016 - 16:23
शिवाय विडंबन पेरणेचा उल्लेख नाही....विडंबन कंसात टाकायचा संकेतही पाळला जात नाहीये आजकाल! :( (यामुळे'च' अजूनतरी वाचले'च' नाही!) Sandy
लेखनविषय:
मुक्तक
विडंबन
प्रतिशब्द
व्युत्पत्ती
विनोद
मौजमजा
स्थिरचित्र
काव्यरस
अभय-लेखन
अविश्वसनीय
इशारा
गणेश पावले
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
भयानक
हास्य
शांतरस
अश्शी सासू असती तर, आंम्ही असे झालो नसतो भर तारुण्यात बायकोला, असं उठसूट सासुरवाडीला घेऊन गेलो नसतो तिची नसती आली कुणालाच सर अश्शी सासू असती तर आळी सगळी गाजवली असती, मिजास मोठी केली असती, राजा बनून हिंडलो असतो मेव्हणीही म्हणली नसती मेल्या बाजु सर अश्शी सासू असती तर घरातल्या कार्ट्यांजवळ तिला सोडून गेलो असतो आंम्हीसुद्धा नवरा-बायको मग सतत जवळ दिसलो असतो मळ्यातल्या शिदुबाने दिले असते अनेक वर अश्शी सासू असती तर सासुरवाडीतल्या मेव्हण्यांनी ठोकला असता सलाम दहा ते दहा रोज मस्त केला असता आराम सासर्‍यांनी माझं ऐकून वेळेअगोदर भरले असते लार्ज पेग अश्शी सासू असती तर मिपाबंधुंनी रम डिलेवरी केली असती म

( आमचे अगोबा [बाल्ल्ल्ल्ल्लूऊऊऊऊकविता] )

प्रसाद गोडबोले ·

जेपी 04/03/2016 - 18:31
=)) अस विडंबन येईल याचा विचार केला नव्ता _/\_

सस्नेह 04/03/2016 - 19:42
कंडकाच पाडलाय की. बाकी दर्पणाचा उल्लेख नसल्याबद्दल णिषेध !

नाखु 05/03/2016 - 08:29
ह्ये भलतच बेष्ट आहे त्रिवार सत्य
छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा
वास्तव
तीशीतला तरुण एफ.सी रोड सोडुन लेण्या झिजवणे हाच मनसुबा ..
बुवा बरेच दिवसात भेटले नाहीत , सध्या कसल्या कवीता करतात याची चौकशी करणे आले.

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 05/03/2016 - 08:36
छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा
पांडुबा नव्हे पांडुब्बा. चुकीला माफी नाही =)) बाकी हल्ली अपण अदृष्य झाला अहात असं एक निरिक्षण नोंदवतो.

नाखु 05/03/2016 - 08:45
बसवायचे असल्याने इतके "चाल"वून घे शेवटी बुवांचा पांडुब्बा. आहे कळलं ना!! बाकी हल्ली अपण अदृष्य झाला अहात असं एक निरिक्षण नोंदवतो.+१

जेपी 04/03/2016 - 18:31
=)) अस विडंबन येईल याचा विचार केला नव्ता _/\_

सस्नेह 04/03/2016 - 19:42
कंडकाच पाडलाय की. बाकी दर्पणाचा उल्लेख नसल्याबद्दल णिषेध !

नाखु 05/03/2016 - 08:29
ह्ये भलतच बेष्ट आहे त्रिवार सत्य
छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा
वास्तव
तीशीतला तरुण एफ.सी रोड सोडुन लेण्या झिजवणे हाच मनसुबा ..
बुवा बरेच दिवसात भेटले नाहीत , सध्या कसल्या कवीता करतात याची चौकशी करणे आले.

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 05/03/2016 - 08:36
छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा
पांडुबा नव्हे पांडुब्बा. चुकीला माफी नाही =)) बाकी हल्ली अपण अदृष्य झाला अहात असं एक निरिक्षण नोंदवतो.

नाखु 05/03/2016 - 08:45
बसवायचे असल्याने इतके "चाल"वून घे शेवटी बुवांचा पांडुब्बा. आहे कळलं ना!! बाकी हल्ली अपण अदृष्य झाला अहात असं एक निरिक्षण नोंदवतो.+१
लेखनविषय:
इतिहास
फलज्योतिष
सामुद्रिक
काव्यरस
अनर्थशास्त्र
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
चौरागढ
जिलबी
भूछत्री
रोमांचकारी.
दोनच पाय अन डुलत र्‍हाय काळ्या टी-शर्टात आमचे अगोबा छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा वीरगळ शोधुन काढतात खोदुन माहीत्यांचा तर नित्य धबधबा.. धाक दरारा अजून वाटतो मिपात साऱ्या त्यांचा दबदबा.. फिरायला जातात घेवुन तेव्हा दुसरे 'सर' सारखेच टाकतात डबा.. गणेशचे पान अन लझानिया छान आरोग्याचा हाच मंत्र अजूबा.. तीशीतला तरुण एफ.सी रोड सोडुन लेण्या झिजवणे हाच मनसुबा .. .............श्री. जा.ना.पावट्या

पुण्यात...

जव्हेरगंज ·

पैसा 28/02/2016 - 20:29
मिस यू पुणे का! का या कवितेच्या मागेही पुन्हा कोलटकर?

प्रचेतस 29/02/2016 - 08:51
चिंचवडला प्रशस्त महामार्गावरील हॉटेलात पावाबरोबर फरसाण्याची भाजी खाल्ल्यावर मला अशीच भोवळ आली होती
जयश्री मिसळ का? साफ गंडलेली आहे ती.

सतिश गावडे 01/03/2016 - 00:01
तुमच्या घराच्या बाहेरच गावडे पेट्रोल पंपासमोर जाळ काढणारी मिसळ आहे. नांव काय आहे त्या हाटेलाचे?

चांदणे संदीप 29/02/2016 - 20:27
आत्मचरित्र + प्रवासवर्णात्मक काव्य हा नवीनच प्रकार कवीने इथे सुरू केल्याबद्दल सर्वप्रथम कवीचे अभिनंदन! कवीने उल्लेखलेल्या एकूणएक ठिकाणांवर, वाचक, कवी स्वत: तिथे उभा आहे असेच चित्र डोळ्यासमोर आणतो! त्यामुळे चित्रमय अशी ही कविता झालेली आहे.
पुण्यात शनिवारवाड्यासमोर जो पुल आहे ना तिथे खुप गर्दी असते, गोंगाट असतो
आधीच 'पुणे' हा विषय घेऊन कवी, जणू बोर्डाच्या परीक्षेत नुसत्या एकाच प्रश्नाचे उत्तर लिहून १०० पैकी ३५ गुण मिळावे, आणि पास व्हावे! असा पास होऊनही नुसत्या 'पास क्लास' वर थांबत नाही तर पहिल्या ओळीत शनवारवाड्याला उभे करून 'डिस्टिङ्गक्षण' मिळवायच्या कामगिरीवर दमदारपणे मार्गक्रमण करतो! इथे गर्दी, गोंगाट याचा भाग होऊनही कवी स्वत: ते साफ विसरून जातो, यायोगे, कवीने आपण मनुष्यच असल्याचा प्रबळ-सबळ, काय तो, पुरावा दिलेला आहे, याबद्दलही कौतुक!
डुप्लिकेट पीनांचे चार्जर तिथे मिळतात ते अगदीच टाकाऊ असतात मला तो भाग आवडत नाही
इथे कवीने अत्यंत मोलाची तसेच अद्ययावत माहिती वाचकांस दिली आहे ती म्हणजे, "डुप्लिकेट पीनांचे चार्जर!" कुठल्या "पीना" चार्ज कराव्या लागतात? याच्या उत्तरासाठी वाचकाच्या संशोधनवृत्तीस चालना दिल्याबद्दल वाचक कवीचे आभारी आहेत. शिवाय ते 'टाकाऊ' वगैरे लगेच सांगूनही टाकल्याने वाचकांस होणारया भावी संशोधनत्रासातून लगेचच मुक्तीही दिल्याने वाचक कवीचे ऋणी'च' राहतील!
स्वारगेटला तुडुंब भरलेल्या पीएमटी बघितल्यावर मला भोवळ येते चिंचवडला प्रशस्त महामार्गावरील हॉटेलात पावाबरोबर फरसाण्याची भाजी खाल्ल्यावर मला अशीच भोवळ आली होती तेव्हापासून मिसळपाव हा पदार्थ मी व्यर्ज केलाय
तुडुंब भरलेली पीएमटी(कविता प्राचीन असल्याचा पुरावा!) बघितल्यावर कवीची जी भोवळ आहे ती आनंदोत्कट नवलाईतून आलेली आहे हे वाचून सुजाण वाचकांस आनंदाचे भरते आल्याशिवाय राहत नाही! इथे कवीची एखाद्या ठिकाणाची/व्यक्तीची/समूहाची/पदार्थाची, प्रशंसा/कौतुक/स्तुती/तारीफ करण्याची जी आगळी पद्धत आहे ती मराठी काव्यात विरळच! तोच प्रकार "मिसळपाव" या खाद्यविशेषांच्या बाबतीतही दिसतो. इथे कवी कबूल करतो की जागतिक दर्जाची, केवळ फरसाण्याची भाजी अशा नावाने कवीला माहित असलेली वाटी (डिश!) कवी नंतर पुढे तिचे "मिसळपाव" हे नाव माहित झाले तरी अन्यत्र कुठे जिभेसही लावत नाही कारण एकच! "फरसाण्याची भाजी" समजून खाल्लेल्या आणि अत्त्युच्च रसास्वाद मिळवून दिलेल्या त्या मिसळीची सर पुन्हा कशी येणार? वा! वा! ह्याला म्हणतात खरी रसिकता! इथे कवीला पुन्हा त्याच प्रशस्त महामार्गावरील हॉटेलात समस्त वाचकवर्गातफ्रे मी आमंत्रित करतो. (बिल कवीला'च' द्यायचे आहे! धन्यवाद!)
बाकरवड्या खाल्ल्यावर नेहमी पोट दुखते मग तीही मी कधी खात नाही दगडूशेटला जाता जाता जोशी वडेवाल्याकडे मी ढुंकुनही कधी पाहत नाही
आहार व स्वास्थविषयीच्या टीपा नकळतपणे देऊन कवी वाचकांस आगामी कविता वाचण्यासाठी जिवंत ठेवण्याचा प्रामाणिक प्रयत्न करताना दिसतो. तसेच बाकरवड्या हा शब्द नुसता लिहूनच कवी पुण्याच्या प्रसिद्ध पदार्थाची जाहिरात करण्याकामी खारीचा वाटा उचलताना दिसतो! सेम टू सेम जोशी वडेवाल्याच्या बाबतीत!
येरवड्याला एकदा बाईक पलटी झाली होती मग तिकडे मी कधी गेलोच नाही
येरवडा! इथे पुण्यातल्या दोन प्रसिद्ध वास्तू गळ्यात गळे घालून उभ्या असल्याने, कवी नेमक्या कोणत्या वास्तूस भेट देण्यास गेलेला? हा प्रश्न निर्माण करून वाचकांस सुन्न(!) करून सोडण्यास कवी यशस्वी झालेला आहे!
कोथरुडला जायचा मात्र प्रसंगच कधी आलाच नाही
इथे कवीची हळहळ वाचकांच्या हृदयास भिडून डोळ्यातून हळूच बाहेर डोकावते!
रॅडीसनमध्ये एकदा जेवल्यावर बिल भरल्याचं चांगलच आठवतयं ते मात्र मी अजून जपून ठेवलयं, मात्र ते किती होतं हे मी तुम्हाला सांगणार नाही
शेवटी कवीला सर्व जमाखर्च आठवला आहे आणि कवी वाचकांस निरोप द्यायच्या तयारीत आहे!
आताशा या आठवणी मला जास्तकरुन येत नाहीत कारण सध्या मी पुण्याबाहेर राहतो
इथेच कवीने अफलातून श्लेष पुण्याच्या क्षितीजावर उधळवून दिलेला आहे..... आणी (खासकरून पुण्याच्या) वाचकांना माना वर करायची (पक्षी: ताठ करायची) संधी मिळवून दिलेली आहे. अशी ही उमदी कविता मराठीच्या (पुण्याच्या?) वैभवास काळा तीट लावते. हिची अनेक पारायणे होवोत, अनेक वेगवेगळ्या (सुधारित!) आवृत्त्या निघोत, 'वि' आणि 'सु' अशी डंबणे निघोत अशी मी सदिच्छा व्यक्त करतो आणि थांबतो! (कृहघ्याहेवेसांनल!!) Sandy

जव्हेरगंज 29/02/2016 - 21:01
च्यामारी !! गाडी लय बुंगाट सुटलीय तुमची !! साष्टांग ___/\___ याचा स्वतंत्र धागा काढावा अशी शिफारस करतो :)

चांदणे संदीप 01/03/2016 - 00:53
अच्च जालं काय! दादानु, उल्ट पण येतयं की... . . . . निस्ता ढिश करायचा की.... 'ढॅण्डॅढॅण'... ...डायनोची पालुडी! ('ढॅण्टॅढॅण' सौजन्य: मराठी नाटक, "यदा कदाचित") Sandy

नीलमोहर 29/02/2016 - 12:03
कोल्ह्याला द्राक्षे आंबट :p कृ प या ह ल्के च घे णे इ त र प र्या य ना ही या ची नों द घ्या वी :)

पैसा 28/02/2016 - 20:29
मिस यू पुणे का! का या कवितेच्या मागेही पुन्हा कोलटकर?

प्रचेतस 29/02/2016 - 08:51
चिंचवडला प्रशस्त महामार्गावरील हॉटेलात पावाबरोबर फरसाण्याची भाजी खाल्ल्यावर मला अशीच भोवळ आली होती
जयश्री मिसळ का? साफ गंडलेली आहे ती.

सतिश गावडे 01/03/2016 - 00:01
तुमच्या घराच्या बाहेरच गावडे पेट्रोल पंपासमोर जाळ काढणारी मिसळ आहे. नांव काय आहे त्या हाटेलाचे?

चांदणे संदीप 29/02/2016 - 20:27
आत्मचरित्र + प्रवासवर्णात्मक काव्य हा नवीनच प्रकार कवीने इथे सुरू केल्याबद्दल सर्वप्रथम कवीचे अभिनंदन! कवीने उल्लेखलेल्या एकूणएक ठिकाणांवर, वाचक, कवी स्वत: तिथे उभा आहे असेच चित्र डोळ्यासमोर आणतो! त्यामुळे चित्रमय अशी ही कविता झालेली आहे.
पुण्यात शनिवारवाड्यासमोर जो पुल आहे ना तिथे खुप गर्दी असते, गोंगाट असतो
आधीच 'पुणे' हा विषय घेऊन कवी, जणू बोर्डाच्या परीक्षेत नुसत्या एकाच प्रश्नाचे उत्तर लिहून १०० पैकी ३५ गुण मिळावे, आणि पास व्हावे! असा पास होऊनही नुसत्या 'पास क्लास' वर थांबत नाही तर पहिल्या ओळीत शनवारवाड्याला उभे करून 'डिस्टिङ्गक्षण' मिळवायच्या कामगिरीवर दमदारपणे मार्गक्रमण करतो! इथे गर्दी, गोंगाट याचा भाग होऊनही कवी स्वत: ते साफ विसरून जातो, यायोगे, कवीने आपण मनुष्यच असल्याचा प्रबळ-सबळ, काय तो, पुरावा दिलेला आहे, याबद्दलही कौतुक!
डुप्लिकेट पीनांचे चार्जर तिथे मिळतात ते अगदीच टाकाऊ असतात मला तो भाग आवडत नाही
इथे कवीने अत्यंत मोलाची तसेच अद्ययावत माहिती वाचकांस दिली आहे ती म्हणजे, "डुप्लिकेट पीनांचे चार्जर!" कुठल्या "पीना" चार्ज कराव्या लागतात? याच्या उत्तरासाठी वाचकाच्या संशोधनवृत्तीस चालना दिल्याबद्दल वाचक कवीचे आभारी आहेत. शिवाय ते 'टाकाऊ' वगैरे लगेच सांगूनही टाकल्याने वाचकांस होणारया भावी संशोधनत्रासातून लगेचच मुक्तीही दिल्याने वाचक कवीचे ऋणी'च' राहतील!
स्वारगेटला तुडुंब भरलेल्या पीएमटी बघितल्यावर मला भोवळ येते चिंचवडला प्रशस्त महामार्गावरील हॉटेलात पावाबरोबर फरसाण्याची भाजी खाल्ल्यावर मला अशीच भोवळ आली होती तेव्हापासून मिसळपाव हा पदार्थ मी व्यर्ज केलाय
तुडुंब भरलेली पीएमटी(कविता प्राचीन असल्याचा पुरावा!) बघितल्यावर कवीची जी भोवळ आहे ती आनंदोत्कट नवलाईतून आलेली आहे हे वाचून सुजाण वाचकांस आनंदाचे भरते आल्याशिवाय राहत नाही! इथे कवीची एखाद्या ठिकाणाची/व्यक्तीची/समूहाची/पदार्थाची, प्रशंसा/कौतुक/स्तुती/तारीफ करण्याची जी आगळी पद्धत आहे ती मराठी काव्यात विरळच! तोच प्रकार "मिसळपाव" या खाद्यविशेषांच्या बाबतीतही दिसतो. इथे कवी कबूल करतो की जागतिक दर्जाची, केवळ फरसाण्याची भाजी अशा नावाने कवीला माहित असलेली वाटी (डिश!) कवी नंतर पुढे तिचे "मिसळपाव" हे नाव माहित झाले तरी अन्यत्र कुठे जिभेसही लावत नाही कारण एकच! "फरसाण्याची भाजी" समजून खाल्लेल्या आणि अत्त्युच्च रसास्वाद मिळवून दिलेल्या त्या मिसळीची सर पुन्हा कशी येणार? वा! वा! ह्याला म्हणतात खरी रसिकता! इथे कवीला पुन्हा त्याच प्रशस्त महामार्गावरील हॉटेलात समस्त वाचकवर्गातफ्रे मी आमंत्रित करतो. (बिल कवीला'च' द्यायचे आहे! धन्यवाद!)
बाकरवड्या खाल्ल्यावर नेहमी पोट दुखते मग तीही मी कधी खात नाही दगडूशेटला जाता जाता जोशी वडेवाल्याकडे मी ढुंकुनही कधी पाहत नाही
आहार व स्वास्थविषयीच्या टीपा नकळतपणे देऊन कवी वाचकांस आगामी कविता वाचण्यासाठी जिवंत ठेवण्याचा प्रामाणिक प्रयत्न करताना दिसतो. तसेच बाकरवड्या हा शब्द नुसता लिहूनच कवी पुण्याच्या प्रसिद्ध पदार्थाची जाहिरात करण्याकामी खारीचा वाटा उचलताना दिसतो! सेम टू सेम जोशी वडेवाल्याच्या बाबतीत!
येरवड्याला एकदा बाईक पलटी झाली होती मग तिकडे मी कधी गेलोच नाही
येरवडा! इथे पुण्यातल्या दोन प्रसिद्ध वास्तू गळ्यात गळे घालून उभ्या असल्याने, कवी नेमक्या कोणत्या वास्तूस भेट देण्यास गेलेला? हा प्रश्न निर्माण करून वाचकांस सुन्न(!) करून सोडण्यास कवी यशस्वी झालेला आहे!
कोथरुडला जायचा मात्र प्रसंगच कधी आलाच नाही
इथे कवीची हळहळ वाचकांच्या हृदयास भिडून डोळ्यातून हळूच बाहेर डोकावते!
रॅडीसनमध्ये एकदा जेवल्यावर बिल भरल्याचं चांगलच आठवतयं ते मात्र मी अजून जपून ठेवलयं, मात्र ते किती होतं हे मी तुम्हाला सांगणार नाही
शेवटी कवीला सर्व जमाखर्च आठवला आहे आणि कवी वाचकांस निरोप द्यायच्या तयारीत आहे!
आताशा या आठवणी मला जास्तकरुन येत नाहीत कारण सध्या मी पुण्याबाहेर राहतो
इथेच कवीने अफलातून श्लेष पुण्याच्या क्षितीजावर उधळवून दिलेला आहे..... आणी (खासकरून पुण्याच्या) वाचकांना माना वर करायची (पक्षी: ताठ करायची) संधी मिळवून दिलेली आहे. अशी ही उमदी कविता मराठीच्या (पुण्याच्या?) वैभवास काळा तीट लावते. हिची अनेक पारायणे होवोत, अनेक वेगवेगळ्या (सुधारित!) आवृत्त्या निघोत, 'वि' आणि 'सु' अशी डंबणे निघोत अशी मी सदिच्छा व्यक्त करतो आणि थांबतो! (कृहघ्याहेवेसांनल!!) Sandy

जव्हेरगंज 29/02/2016 - 21:01
च्यामारी !! गाडी लय बुंगाट सुटलीय तुमची !! साष्टांग ___/\___ याचा स्वतंत्र धागा काढावा अशी शिफारस करतो :)

चांदणे संदीप 01/03/2016 - 00:53
अच्च जालं काय! दादानु, उल्ट पण येतयं की... . . . . निस्ता ढिश करायचा की.... 'ढॅण्डॅढॅण'... ...डायनोची पालुडी! ('ढॅण्टॅढॅण' सौजन्य: मराठी नाटक, "यदा कदाचित") Sandy

नीलमोहर 29/02/2016 - 12:03
कोल्ह्याला द्राक्षे आंबट :p कृ प या ह ल्के च घे णे इ त र प र्या य ना ही या ची नों द घ्या वी :)
लेखनविषय:
वावर
मुक्तक
मौजमजा
काव्यरस
काहीच्या काही कविता
जिलबी
मुक्त कविता
पुण्यात शनिवारवाड्यासमोर जो पुल आहे ना तिथे खुप गर्दी असते, गोंगाट असतो डुप्लिकेट पीनांचे चार्जर तिथे मिळतात ते अगदीच टाकाऊ असतात मला तो भाग आवडत नाही स्वारगेटला तुडुंब भरलेल्या पीएमटी बघितल्यावर मला भोवळ येते चिंचवडला प्रशस्त महामार्गावरील हॉटेलात पावाबरोबर फरसाण्याची भाजी खाल्ल्यावर मला अशीच भोवळ आली होती तेव्हापासून मिसळपाव हा पदार्थ मी व्यर्ज केलाय बाकरवड्या खाल्ल्यावर नेहमी पोट दुखते मग तीही मी कधी खात नाही दगडूशेटला जाता जाता जोशी वडेवाल्याकडे मी ढुंकुनही कधी पाहत नाही येरवड्याला एकदा बाईक पलटी झाली होती मग तिकडे मी कधी गेलोच नाही कोथरुडला जायचा मात्र प्रसंगच कधी आलाच नाही रॅडीसनमध्य

अस्तित्वाची बोंब

संदीप डांगे ·

मितभाषी 09/02/2016 - 23:13
प्रश्न पहिला माझा, रे गड्या मितभाष्या, काय पिवुनि तुवा वाजवला हा ढोल-ताश्या
मी सध्यातरी काही पित नाही. बिरूटे सरांचा धागा फाॅलो करत आहे. प्रमाण एकदा फायनल झाले कि चालू करूया म्हणतो काय.

संदीप डांगे 09/02/2016 - 23:52
हा हा, हलकेच घेतल्याबद्दल आमच्याकडुन तुम्हाला (जेव्हा केव्हा जे प्रमाण ठरेल, जो ब्रँड ठरेल, ती) भेट!

मितभाषी 09/02/2016 - 23:13
प्रश्न पहिला माझा, रे गड्या मितभाष्या, काय पिवुनि तुवा वाजवला हा ढोल-ताश्या
मी सध्यातरी काही पित नाही. बिरूटे सरांचा धागा फाॅलो करत आहे. प्रमाण एकदा फायनल झाले कि चालू करूया म्हणतो काय.

संदीप डांगे 09/02/2016 - 23:52
हा हा, हलकेच घेतल्याबद्दल आमच्याकडुन तुम्हाला (जेव्हा केव्हा जे प्रमाण ठरेल, जो ब्रँड ठरेल, ती) भेट!
लेखनविषय:
कविता
चारोळ्या
बालगीत
विडंबन
सुभाषिते
काव्यरस
अनर्थशास्त्र
अभंग
अभय-लेखन
इशारा
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
फ्री स्टाइल
भूछत्री
मराठीचे श्लोक
मुक्त कविता
वाङ्मयशेती
करुण
स्फुर्तीदाते: मितभाषी आणि त्यांचे लाघवी मूल. प्रश्न पहिला माझा, रे गड्या मितभाष्या, काय पिवुनि तुवा वाजवला हा ढोल-ताश्या! मूळ बघता सर्व वादांचे असे बस फक्त पिण्याचे अध्यात्म नाहीरे षंढाचे हे तुज नाही कळायाचे. भेद भावा तु बघ जरा अज्ञानास फाडती टरा टरा डोळे फिरवती गरा गरा दंभ नाहीच इथे खरा तुम्हा नसे त्याची प्रचिती म्हणुनि त्या खोटा म्हणती मनापासुनि ते ओरडती अंधारासी मी एकच पणती. हिशोब सरला रे जन्माचा बाकी थोडा असे मिपाचा मिंधा नसे कुणाच्या बा'चा पण मानासाठी घासतो टाचा करु लढाया थुंकायाच्या जोर लावुनि भुंकायाच्या दोन शिव्या

काम दाखव फेकू...

तर्राट जोकर ·

नाखु 04/02/2016 - 09:09
हे अत्ता नव्याने कळले. आणि खालच्या प्रतिसादानुसार जर "कच्चा माल " वाल्यांनी पातळीसोड अभिप्राय दिले असतील तर मी तीव्र निशेध व्य्कत करतो. म्हणजे तजोंनी जे केले ते योग्यच केले. हरकत नसेल तर तो व्यनी इथे चिटकवा म्हणजे उच्च(भ्रू) शिक्षीतांचे अंतरंग दिसतील जरा !!!! (इतरांचेही) वाचाल तर वाचाल वाला मिपाकर नाखु

डॉ. एस. पी. दोरुगडे 04/02/2016 - 13:06
पातळीसोड अभिप्राय (शिव्या वगैरे) दिलेला नाही! मात्र एकेरी उल्लेख केला हे मात्र मान्य करतो. रागाच्या भरात लिहिले. त्याबद्दल दिलगीर आहे. आमच्या आडनावाचे अनेक अपभ्रंश बोलताना लिहिताना होताना पाहतो. समोरच्यास लगेच दुरुस्त करतो. मात्र तर्राट जोकर व होबासराव यांनी जी काही आमच्या आडनावाची धिंड काढली ती मला फार लागली.शिवाय ज्या गोष्टीशी आमचा दुरान्वयेही सम्बन्ध नाही अशा (अतिशय घानेरड्या) गोष्टीशी आमच्या आडनावाची लिंक लावली गेली. त्याचा फार राग आला. मात्र तो ओसरल्यावर मी लगेच दिलगीरी व्यक्त केली. व्य. नी. केले कारण सर्वासमोर त्याना समज देण्यापेक्षा आधी खाजगीत सांगणे बरे असा विचार केला. मी अजुन उच्चभ्रू झालेलो नाही आहे. अजूनही ग्रामीण भागातील गरीब विद्यार्थीच आहे. साहित्यिक नसलेने नियमित लेखन होत नाही. इथे नियमित (आणि परवडेबल) इंटरनेट नाही. मोबाइल वर कधीकधी नेटपैक मारून मिपा, तत्सम संस्थळे, ब्लॉग्स इ. चे वाचन करावे लागते. (बऱ्यापैकी) नियमीत वाचक आहे. साहित्यचर्चा वगैरेची सवय नाही. तसे इथे आमच्या भागात वातावरण ही नाही. शिवाय इंट्रोवर्ट आहे. काही आवडले तर त्याचा स्वतःशीच आस्वाद घेणे ही प्रवृत्ती. प्रतिसाद द्यावा हे सुचत नाही. इथून पुढे प्रयत्न करेन.

तर्राट जोकर 03/02/2016 - 17:17
औ ते सकाळी सकाळी डॉ. दारुगड्यांनी पाजली.. स्वारी... दोरुगडे हायेत बरंका डॉक्टरसाहेब. अशी पचपचित टाकली कोण उचलंना. म्हतलं याचं कॉकटेल केल्याशिवाय मजा नाही. फेकूचं नाव टाकताबरोबर अशी किक बसली की बघा तीन प्रतिसाद... जादू है फेकु मंजे. काय सांगू तुमको. अय म्म फाईन्स्स थ्यांक्यु...

तर्राट जोकर 03/02/2016 - 19:18
माननीय राजमान्य राजश्री डॉ. एस. पी. दोरुगडे साहेब, आपणांस विडंबन हा काव्यप्रकार व हलके-फुलके विनोद कळत नसतील तर माझा नाईलाज आहे. तुमचे व्यनि मिळाले. अति-सभ्य भाषेत आपण आपल्या आडनावाच्या विडंबनाबद्दल आनंद व्यक्त केला त्याबद्दल धन्यवाद! मी कधीच असे करत नाही पण तुमच्या सहिष्णुतेच्या आविष्काराखातर नीट माहिती घेण्यासठी मी आपले सदस्यत्व काळ व काम बघितले. तीन महिन्यात स्वतःच्या सात कविता इथे टाकल्यात. इतर कुणाच्याही कुठल्याही लेखनावर आपल्या कोणत्याच प्रतिक्रिया नाहीत. ह्यावरुन आपणास मिसळपावचे वातावरण फारसे ठावूक नसावे व फक्त आपला साहित्यिक कंड शमवण्यासाठी इथे येता असे दिसते. आपण मिसळपावचा स्वतःच्या ब्लॉगप्रमाणे उपयोग करत आहात. मिसळपाववर कितीही मोठा आणि अतिव्यस्त साहित्यिक सदस्य असला तरी तो आपले साहित्य सोडुन दुसर्‍यांचेही वाचतो, प्रतिक्रिया देतो. आपण त्या सर्वांपेक्षा उच्चतम दर्जाचे असाल असे वाटते. आपणास माझे विडंबन न रुचण्याचे कारण आपला इथला दुष्काळी वावर असल्याचे समजते. अन्यथा आपण इतके आनंदित झाला नसतात. इथे खरे नाव, खोटे नाव स्पष्ट नसते. त्यात तुमच्या खर्‍या नावाचा विपर्यास झाला असेल तर गैरसमज करुन घेऊ नये, तसा वैयक्तिक अपमानाचा हेतु नसतो. बाकी आपण सूज्ञ असाल अशी आशा आहे. धन्यवाद!

होबासराव 03/02/2016 - 19:30
मला हि तसलेच व्यनि राजमान्य राजश्री डॉ. एस. पी. दोरुगडे साहेबांकडुन आलेत, ते हि एकेरि भाषेत. माझ्या प्रतिसादात कोणाचि हि चेष्टा करायचा हेतु नव्हता, ना तुमचि ना दोरुगाडे ह्यांचि चेष्टा करत होतो. that was spontaneous...तरिहि तुम्हि दोघ दुखावले गेले असल्यास. क्षमस्व. @ संम माझा प्रतिसाद उडवावा हि विनंति. http://www.misalpav.com/comment/799322#comment-799322

इरसाल 03/02/2016 - 19:34
उ का कहत है बाट्सअप मा जो टुकुर टुकुर देखेइ हसी जात बा उ इसमाइली मिसडपाब मा नाही है का ?

नाखु 04/02/2016 - 09:09
हे अत्ता नव्याने कळले. आणि खालच्या प्रतिसादानुसार जर "कच्चा माल " वाल्यांनी पातळीसोड अभिप्राय दिले असतील तर मी तीव्र निशेध व्य्कत करतो. म्हणजे तजोंनी जे केले ते योग्यच केले. हरकत नसेल तर तो व्यनी इथे चिटकवा म्हणजे उच्च(भ्रू) शिक्षीतांचे अंतरंग दिसतील जरा !!!! (इतरांचेही) वाचाल तर वाचाल वाला मिपाकर नाखु

डॉ. एस. पी. दोरुगडे 04/02/2016 - 13:06
पातळीसोड अभिप्राय (शिव्या वगैरे) दिलेला नाही! मात्र एकेरी उल्लेख केला हे मात्र मान्य करतो. रागाच्या भरात लिहिले. त्याबद्दल दिलगीर आहे. आमच्या आडनावाचे अनेक अपभ्रंश बोलताना लिहिताना होताना पाहतो. समोरच्यास लगेच दुरुस्त करतो. मात्र तर्राट जोकर व होबासराव यांनी जी काही आमच्या आडनावाची धिंड काढली ती मला फार लागली.शिवाय ज्या गोष्टीशी आमचा दुरान्वयेही सम्बन्ध नाही अशा (अतिशय घानेरड्या) गोष्टीशी आमच्या आडनावाची लिंक लावली गेली. त्याचा फार राग आला. मात्र तो ओसरल्यावर मी लगेच दिलगीरी व्यक्त केली. व्य. नी. केले कारण सर्वासमोर त्याना समज देण्यापेक्षा आधी खाजगीत सांगणे बरे असा विचार केला. मी अजुन उच्चभ्रू झालेलो नाही आहे. अजूनही ग्रामीण भागातील गरीब विद्यार्थीच आहे. साहित्यिक नसलेने नियमित लेखन होत नाही. इथे नियमित (आणि परवडेबल) इंटरनेट नाही. मोबाइल वर कधीकधी नेटपैक मारून मिपा, तत्सम संस्थळे, ब्लॉग्स इ. चे वाचन करावे लागते. (बऱ्यापैकी) नियमीत वाचक आहे. साहित्यचर्चा वगैरेची सवय नाही. तसे इथे आमच्या भागात वातावरण ही नाही. शिवाय इंट्रोवर्ट आहे. काही आवडले तर त्याचा स्वतःशीच आस्वाद घेणे ही प्रवृत्ती. प्रतिसाद द्यावा हे सुचत नाही. इथून पुढे प्रयत्न करेन.

तर्राट जोकर 03/02/2016 - 17:17
औ ते सकाळी सकाळी डॉ. दारुगड्यांनी पाजली.. स्वारी... दोरुगडे हायेत बरंका डॉक्टरसाहेब. अशी पचपचित टाकली कोण उचलंना. म्हतलं याचं कॉकटेल केल्याशिवाय मजा नाही. फेकूचं नाव टाकताबरोबर अशी किक बसली की बघा तीन प्रतिसाद... जादू है फेकु मंजे. काय सांगू तुमको. अय म्म फाईन्स्स थ्यांक्यु...

तर्राट जोकर 03/02/2016 - 19:18
माननीय राजमान्य राजश्री डॉ. एस. पी. दोरुगडे साहेब, आपणांस विडंबन हा काव्यप्रकार व हलके-फुलके विनोद कळत नसतील तर माझा नाईलाज आहे. तुमचे व्यनि मिळाले. अति-सभ्य भाषेत आपण आपल्या आडनावाच्या विडंबनाबद्दल आनंद व्यक्त केला त्याबद्दल धन्यवाद! मी कधीच असे करत नाही पण तुमच्या सहिष्णुतेच्या आविष्काराखातर नीट माहिती घेण्यासठी मी आपले सदस्यत्व काळ व काम बघितले. तीन महिन्यात स्वतःच्या सात कविता इथे टाकल्यात. इतर कुणाच्याही कुठल्याही लेखनावर आपल्या कोणत्याच प्रतिक्रिया नाहीत. ह्यावरुन आपणास मिसळपावचे वातावरण फारसे ठावूक नसावे व फक्त आपला साहित्यिक कंड शमवण्यासाठी इथे येता असे दिसते. आपण मिसळपावचा स्वतःच्या ब्लॉगप्रमाणे उपयोग करत आहात. मिसळपाववर कितीही मोठा आणि अतिव्यस्त साहित्यिक सदस्य असला तरी तो आपले साहित्य सोडुन दुसर्‍यांचेही वाचतो, प्रतिक्रिया देतो. आपण त्या सर्वांपेक्षा उच्चतम दर्जाचे असाल असे वाटते. आपणास माझे विडंबन न रुचण्याचे कारण आपला इथला दुष्काळी वावर असल्याचे समजते. अन्यथा आपण इतके आनंदित झाला नसतात. इथे खरे नाव, खोटे नाव स्पष्ट नसते. त्यात तुमच्या खर्‍या नावाचा विपर्यास झाला असेल तर गैरसमज करुन घेऊ नये, तसा वैयक्तिक अपमानाचा हेतु नसतो. बाकी आपण सूज्ञ असाल अशी आशा आहे. धन्यवाद!

होबासराव 03/02/2016 - 19:30
मला हि तसलेच व्यनि राजमान्य राजश्री डॉ. एस. पी. दोरुगडे साहेबांकडुन आलेत, ते हि एकेरि भाषेत. माझ्या प्रतिसादात कोणाचि हि चेष्टा करायचा हेतु नव्हता, ना तुमचि ना दोरुगाडे ह्यांचि चेष्टा करत होतो. that was spontaneous...तरिहि तुम्हि दोघ दुखावले गेले असल्यास. क्षमस्व. @ संम माझा प्रतिसाद उडवावा हि विनंति. http://www.misalpav.com/comment/799322#comment-799322

इरसाल 03/02/2016 - 19:34
उ का कहत है बाट्सअप मा जो टुकुर टुकुर देखेइ हसी जात बा उ इसमाइली मिसडपाब मा नाही है का ?
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
अनर्थशास्त्र
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
भूछत्री
काम दाखव फेकू तुला देशी (गाय) ची शपथ हाय!

"बुवा....."

टवाळ कार्टा ·

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 29/01/2016 - 06:33
वैयक्तिक.
गुर्जींची माफी मागून...आणि (माझ्याच) कानाच्या पाळ्यांना हात लावून...सादर आहे "बुवा" :) गुर्जी अता मशीनगनी घेऊन मागे लागणार माझ्या :D
वरच्या ओळी ओळखीच्या वाटतात. कुठुन उचलल्य अस्तील ब्रे?

नाखु 29/01/2016 - 08:29
राहू दे . सपक वाटलं का अजून तर्री पाहिजे होते का ते सांग ! बुवा यायच्या आत टक्याला सुधारीत आव्रुत्ती तरी टंकता येईल. अखिल मिपा भाव विश्व चाहता संघ व मिपानवसाक्षर प्रौढ शिक्षण निवारण, निराकाराण आणि निष्कारण समीती.

वडाप 29/01/2016 - 08:33
वंगाळ न्हाय काय.गुर्जींची स्तुतीच हाये.तेनी नेलं माहेरच्या किनाय्राला तू बी नेशील देवबाग तारकरलीला.पा गुरजींचा वरणभात मैतर हाय.

कंजूस 29/01/2016 - 10:11
>>ट्का प्रचेतस यान्नि आता कोणाबरोबर खेळायचे ?>> एकवेळ कार्लसन बरोबर सोळा सोंगट्यचा डाव शक्य आहे पण बुवांच्या विरुद्ध चार प्यादी हलवणे कठीण.

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 29/01/2016 - 06:33
वैयक्तिक.
गुर्जींची माफी मागून...आणि (माझ्याच) कानाच्या पाळ्यांना हात लावून...सादर आहे "बुवा" :) गुर्जी अता मशीनगनी घेऊन मागे लागणार माझ्या :D
वरच्या ओळी ओळखीच्या वाटतात. कुठुन उचलल्य अस्तील ब्रे?

नाखु 29/01/2016 - 08:29
राहू दे . सपक वाटलं का अजून तर्री पाहिजे होते का ते सांग ! बुवा यायच्या आत टक्याला सुधारीत आव्रुत्ती तरी टंकता येईल. अखिल मिपा भाव विश्व चाहता संघ व मिपानवसाक्षर प्रौढ शिक्षण निवारण, निराकाराण आणि निष्कारण समीती.

वडाप 29/01/2016 - 08:33
वंगाळ न्हाय काय.गुर्जींची स्तुतीच हाये.तेनी नेलं माहेरच्या किनाय्राला तू बी नेशील देवबाग तारकरलीला.पा गुरजींचा वरणभात मैतर हाय.

कंजूस 29/01/2016 - 10:11
>>ट्का प्रचेतस यान्नि आता कोणाबरोबर खेळायचे ?>> एकवेळ कार्लसन बरोबर सोळा सोंगट्यचा डाव शक्य आहे पण बुवांच्या विरुद्ध चार प्यादी हलवणे कठीण.
लेखनविषय:
कविता
विडंबन
मौजमजा
काव्यरस
dive aagar
kokan
mango curry
vidamban
अनर्थशास्त्र
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
नागद्वार
फ्री स्टाइल
भावकविता
भूछत्री
पेर्णा - http://www.misalpav.com/node/34674 गुर्जींची माफी मागून...आणि (माझ्याच) कानाच्या पाळ्यांना हात लावून...सादर आहे "बुवा" :) गुर्जी अता मशीनगनी घेऊन मागे लागणार माझ्या :D ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- बुवा अता तु(म्हा)ला क्षुधाशमनार्थ बायकोचा अधार मिळायला लागतोय भावविश्वासाठी तूझ्या अता गार्हाणा घालावा लागतोय ऐकले होते आहेत सर्व मिपाकर तुमच्यासाठी
Subscribe to जिलबी
© 2026 मिसळपाव