मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

थोडे अद्धुत थोडे गूढ - २

स्पार्टाकस ·

In reply to by पिंपातला उंदीर

स्पार्टाकस 26/08/2014 - 08:57
ओशन ट्रँगल हे पुस्तक देवधरांचं नाही. बाळ भागवतांचं आहे. हे पुस्तक रिचर्ड वायनरचं फ्रॉम डेव्हील्स ट्रँगल टू डेव्हील्स जॉ आणि चार्ल्स बार्लीत्झचं बर्म्युडा ट्रँगल यांचं एकत्रीत भाषांतर आहे. तसंच त्यात या रेल्वेच्या इतिहासाचा आणि पुलावरच्या अनुभवाचा कुठेही उल्लेख नाही.

In reply to by टवाळ कार्टा

इरसाल 26/08/2014 - 10:45
हे मी पण वाचलय, पत्ते खेळताना मित्राने चावटपणाकरुन ते पत्ते मला अ‍ॅरेंज करायचा केलेला प्रयत्न आठवतोय पण ते पत्ते तसे मला पडले नव्हते. आजच बोलतो त्या मित्राशी ज्याय्ला इतक्या वर्षांनी हे वाचायला मि़ळेल असे वाटले नव्हते. स्पार्टा भाउ तुम्ही लोकांचा कस काढताय ;)....मस्त खुपच छान.

मी हे प्रकरण मराठी पुस्तकात वाचल आहे . येस लेखक भागवत होते . त्यात रेल्वे चा इतिहास नव्हता हेमान्य . पण शेवटचे कार्ल चे प्रकरण आणि पुलावरचा किस्सा मात्र होता . असाच

In reply to by पिंपातला उंदीर

माझ्या माहीती नुसार ओशन ट्रँगल असे पुस्तकाचे नाव आहे. आणि रेल्वेचे भूत असा त्यात पहीलाच चॅप्टर आहे. लेखक कोण ते आता नक्की आठवत नाही. त्यात पुलावरचा किस्सा नाही.

इनिगोय 26/08/2014 - 09:15
भीषण. आधी समुद्र झाला, आता रेल्वे.. दोन लेखांमध्ये अजिबात अंतर न ठेवण्याचं काय कारण? डेलीसोपसारखे लेख प्रकाशित न करता थोड्या अंतराने प्रकाशित केलेत तर?

In reply to by इनिगोय

असू द्यात हो. क्वालिटी मध्ये फरक पडत नाहीये ना. बाकी तसे खास वाचण्यासारखे चालू पण नाहीये मिपावर सध्या.

राग येणार नसेल तर एक विचारू का ? हे भुताळी रेल्वे च प्रकरण तुम्ही माफक फेरफार करून जसच्या तस टंकल आहे का ? माझ्याकडे ओशन ट्रँगल हे पुस्तक आहे म्हणून म्हंटल . तस असेल तर श्रेय संबंधित लेखकाला द्यायला हवे . भुताळी जहाजांची जी तुम्ही मालिका तुम्ही लिहिलीत त्यात पण मला थोडा असा भास झाला होता . लहान तोंडी मोठा घास घेत असल्यास क्षमस्व

In reply to by पिंपातला उंदीर

स्पार्टाकस 26/08/2014 - 09:32
सर्वप्रथम मी भागवतांच्या पुस्तकातून हे प्रकरण कॉपी केलेलं नाही हे स्पष्ट करतो. आधीच म्हटल्याप्रमाणे भागवतांचं पुस्तकही रिचर्ड वायनर आणि चार्ल्स बार्लीत्झच्या पुस्तकांवर आधारीत आहे. माझ्याकडे ही दोन्ही पुस्तकं मूळ इंग्लीशमधे आहेत. त्याच्या जोडीला इतरही अनेक पुस्तकांचा वापर मी वेगवेगळ्या लेखांसाठी संदर्भ म्हणून केला आहे. माझ्या माहीतीप्रमाणे भागवतांच्या पुस्तकातही पुलावरील अनुभवाचा उल्लेख नाही. मी ज्या कथांचं भाषांतर केलं आहे, त्यात मूळ लेखकाचं नाव अर्थातच स्पष्टपणे लिहीलं आहे. वाड.मयचौर्याचा माझा कोणताही हेतू नाही. त्याला माझा विरोधच आहे.

क्रेझी 26/08/2014 - 10:43
विश्वास बसत नाही की असं खरंच झालं असेल! भयंकर आहे हे सगळं!! पण कथा वाचायला मजा येत आहे आणि हो स्पार्टाकस आपण रोज लेख प्रकाशित करा नाहीतर मजा निघून जाईल सगळी :)

राघवेंद्र 26/08/2014 - 19:31
मागच्या वर्षी या दिवसात कि वेस्ट ला गेलो होतो. हा लेख वाचला असता तर गेलोच नसतो. :) रेल्वे ट्रॅकचा इतिहास माहिती नव्हता. खुप धन्यवाद. मजा येत आहे. पुढील कथेच्या प्रतिक्षेत.

काळा पहाड 27/08/2014 - 16:44
योगायोग असेल कदाचित . असो . भागवत याचं भाषांतर आणि तुमच् लिखाण यात अति साम्य आहे हे खर. असो
कदाचित असंही असेल की स्पार्टाकस हा आयडी कै.विजय देवधरांनीच घेतला असेल लिहिण्यासाठी.

खतरनाक. यातले काही रेल्वेपूल अजूनही असावेत. कदाचित वर्चे रूळ उखडले असतील. आम्ही की वेस्टाला गेलो होतो तेव्हाच्या लाँग ड्राईव्हमधे असे बरेच वापरात नसलेले पूल हायवेच्या पुलाशेजारी असलेले पाहीले होते. कदाचित ते तेच पूल असतील.

In reply to by चाफा

सुहास झेले 10/03/2015 - 15:17
कमाल... कमाल !! इतकं साम्य की भागवतांचा डू आयडी शोभावे. फार वाईट वाटले स्पार्टाकस. तुमच्या लेखणीचा जबर पंखा होतो मी राव... असो !!

In reply to by कवितानागेश

या कथेच्या बाबतीत सहमत! हीच कथा Florida's Ghostly Legends and Haunted Folklore: South and Central Florida - Greg Jenkins यातही आहे. ती अनेकांनी थोडी वेगवेगळ्या प्रकारे लिहिलेली दिसते.

In reply to by पिंपातला उंदीर

स्पार्टाकस 26/08/2014 - 08:57
ओशन ट्रँगल हे पुस्तक देवधरांचं नाही. बाळ भागवतांचं आहे. हे पुस्तक रिचर्ड वायनरचं फ्रॉम डेव्हील्स ट्रँगल टू डेव्हील्स जॉ आणि चार्ल्स बार्लीत्झचं बर्म्युडा ट्रँगल यांचं एकत्रीत भाषांतर आहे. तसंच त्यात या रेल्वेच्या इतिहासाचा आणि पुलावरच्या अनुभवाचा कुठेही उल्लेख नाही.

In reply to by टवाळ कार्टा

इरसाल 26/08/2014 - 10:45
हे मी पण वाचलय, पत्ते खेळताना मित्राने चावटपणाकरुन ते पत्ते मला अ‍ॅरेंज करायचा केलेला प्रयत्न आठवतोय पण ते पत्ते तसे मला पडले नव्हते. आजच बोलतो त्या मित्राशी ज्याय्ला इतक्या वर्षांनी हे वाचायला मि़ळेल असे वाटले नव्हते. स्पार्टा भाउ तुम्ही लोकांचा कस काढताय ;)....मस्त खुपच छान.

मी हे प्रकरण मराठी पुस्तकात वाचल आहे . येस लेखक भागवत होते . त्यात रेल्वे चा इतिहास नव्हता हेमान्य . पण शेवटचे कार्ल चे प्रकरण आणि पुलावरचा किस्सा मात्र होता . असाच

In reply to by पिंपातला उंदीर

माझ्या माहीती नुसार ओशन ट्रँगल असे पुस्तकाचे नाव आहे. आणि रेल्वेचे भूत असा त्यात पहीलाच चॅप्टर आहे. लेखक कोण ते आता नक्की आठवत नाही. त्यात पुलावरचा किस्सा नाही.

इनिगोय 26/08/2014 - 09:15
भीषण. आधी समुद्र झाला, आता रेल्वे.. दोन लेखांमध्ये अजिबात अंतर न ठेवण्याचं काय कारण? डेलीसोपसारखे लेख प्रकाशित न करता थोड्या अंतराने प्रकाशित केलेत तर?

In reply to by इनिगोय

असू द्यात हो. क्वालिटी मध्ये फरक पडत नाहीये ना. बाकी तसे खास वाचण्यासारखे चालू पण नाहीये मिपावर सध्या.

राग येणार नसेल तर एक विचारू का ? हे भुताळी रेल्वे च प्रकरण तुम्ही माफक फेरफार करून जसच्या तस टंकल आहे का ? माझ्याकडे ओशन ट्रँगल हे पुस्तक आहे म्हणून म्हंटल . तस असेल तर श्रेय संबंधित लेखकाला द्यायला हवे . भुताळी जहाजांची जी तुम्ही मालिका तुम्ही लिहिलीत त्यात पण मला थोडा असा भास झाला होता . लहान तोंडी मोठा घास घेत असल्यास क्षमस्व

In reply to by पिंपातला उंदीर

स्पार्टाकस 26/08/2014 - 09:32
सर्वप्रथम मी भागवतांच्या पुस्तकातून हे प्रकरण कॉपी केलेलं नाही हे स्पष्ट करतो. आधीच म्हटल्याप्रमाणे भागवतांचं पुस्तकही रिचर्ड वायनर आणि चार्ल्स बार्लीत्झच्या पुस्तकांवर आधारीत आहे. माझ्याकडे ही दोन्ही पुस्तकं मूळ इंग्लीशमधे आहेत. त्याच्या जोडीला इतरही अनेक पुस्तकांचा वापर मी वेगवेगळ्या लेखांसाठी संदर्भ म्हणून केला आहे. माझ्या माहीतीप्रमाणे भागवतांच्या पुस्तकातही पुलावरील अनुभवाचा उल्लेख नाही. मी ज्या कथांचं भाषांतर केलं आहे, त्यात मूळ लेखकाचं नाव अर्थातच स्पष्टपणे लिहीलं आहे. वाड.मयचौर्याचा माझा कोणताही हेतू नाही. त्याला माझा विरोधच आहे.

क्रेझी 26/08/2014 - 10:43
विश्वास बसत नाही की असं खरंच झालं असेल! भयंकर आहे हे सगळं!! पण कथा वाचायला मजा येत आहे आणि हो स्पार्टाकस आपण रोज लेख प्रकाशित करा नाहीतर मजा निघून जाईल सगळी :)

राघवेंद्र 26/08/2014 - 19:31
मागच्या वर्षी या दिवसात कि वेस्ट ला गेलो होतो. हा लेख वाचला असता तर गेलोच नसतो. :) रेल्वे ट्रॅकचा इतिहास माहिती नव्हता. खुप धन्यवाद. मजा येत आहे. पुढील कथेच्या प्रतिक्षेत.

काळा पहाड 27/08/2014 - 16:44
योगायोग असेल कदाचित . असो . भागवत याचं भाषांतर आणि तुमच् लिखाण यात अति साम्य आहे हे खर. असो
कदाचित असंही असेल की स्पार्टाकस हा आयडी कै.विजय देवधरांनीच घेतला असेल लिहिण्यासाठी.

खतरनाक. यातले काही रेल्वेपूल अजूनही असावेत. कदाचित वर्चे रूळ उखडले असतील. आम्ही की वेस्टाला गेलो होतो तेव्हाच्या लाँग ड्राईव्हमधे असे बरेच वापरात नसलेले पूल हायवेच्या पुलाशेजारी असलेले पाहीले होते. कदाचित ते तेच पूल असतील.

In reply to by चाफा

सुहास झेले 10/03/2015 - 15:17
कमाल... कमाल !! इतकं साम्य की भागवतांचा डू आयडी शोभावे. फार वाईट वाटले स्पार्टाकस. तुमच्या लेखणीचा जबर पंखा होतो मी राव... असो !!

In reply to by कवितानागेश

या कथेच्या बाबतीत सहमत! हीच कथा Florida's Ghostly Legends and Haunted Folklore: South and Central Florida - Greg Jenkins यातही आहे. ती अनेकांनी थोडी वेगवेगळ्या प्रकारे लिहिलेली दिसते.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
हेनरी मॉरीसन फ्लॅगर हा एकोणिसाव्या शतकातील एक द्रष्टा अमेरीकन उद्योगपती. स्टँडर्ड ऑईल कंपनीचा एक प्रमुख भागीदार असलेल्या फ्लॅगरला १८७८ मध्ये पहिल्या पत्नीच्या आजारानिमीत्त फ्लोरीडात आल्यापासून त्या प्रदेशाने आकर्षीत केलं होतं. पहिल्या पत्नीच्या मृत्यूनंतर यथावकाश त्याने फ्लोरीडाला कायमचं वास्तव्यास येण्याचा निर्णय घेतला. त्या काळी फ्लोरीडा हा गरीब आणि मागासलेला प्रदेश होता. परंतु पर्यटकांना आकर्षीत करण्याची फ्लोरीडाची क्षमता फ्लॅगरने अचूक ओळखली. मात्रं त्या काळात फ्लोरीडात उत्तमपैकी हॉटेल आणि वाहतुकीच्या साधनांची वानवाच होती.

ट्रेकिंग बिकिंग

फुंटी ·
लेखनविषय:
विकेंड बिकेंड ट्रेकिंग बिकिंग ... धबधबे.. डोंगर बिंगर ... पोरी बिरी जाकेटातल्या... फोटो बिटो uploading..... Tag like कमेंटेड ...इंजोयेड अलोट....

एकच तर जिंदगी हि...

मर्फी ·

अजय जोशी 25/08/2014 - 18:55
यावर माझ्या दोन ओळी आठवल्या... प्रेमभंग झाला तया वाटे जीवन संपले... प्रेम असे जीवनावर त्याचे वय होत नाही..!

सूड 27/08/2014 - 16:45
>>एकच जिंदगी मिळते मित्रा जा उरलेल्या जिंदगीला सजव आयुष्य हे एक पुस्तक आहे मित्रा त्याला वाचण्याचा अनुभव अविस्मरणीय बनव हे विशेष वाचनीय!! लिहीत राहा.

अजय जोशी 25/08/2014 - 18:55
यावर माझ्या दोन ओळी आठवल्या... प्रेमभंग झाला तया वाटे जीवन संपले... प्रेम असे जीवनावर त्याचे वय होत नाही..!

सूड 27/08/2014 - 16:45
>>एकच जिंदगी मिळते मित्रा जा उरलेल्या जिंदगीला सजव आयुष्य हे एक पुस्तक आहे मित्रा त्याला वाचण्याचा अनुभव अविस्मरणीय बनव हे विशेष वाचनीय!! लिहीत राहा.
लेखनविषय:
एकच तर जिंदगी हि बालपण मार खाण्यात गेल जवानी अभ्यास करण्यात अभ्यास करण्याच्या वयात प्रेम केलं आन आयुष्य घातलं खड्ड्यात म्हणतात आपलं भविष्य आपण ठरवतो पण हे कोण सांगणार त्या गरीब मुलाला कि त्यावर ९५ टक्के प्रभाव घरात्ल्यांचाच असतो स्वप्न बघायला मन उघडं असते पण हे पण ऐका लोक्कांनो त्या पक्षीच्या शेपटीला एक दोरी पण बांधलेली असते आकाशाला जरी सीमा नसली तरी आता तुमच्या स्वप्नांना सीमा असते मजा करण्याचा वय त्या मुलाचं डिप्रेशन मध्ये अडकला सगळ्या चिंता विसरण्याचा सोडून प्रेयसीच्या रुसव्या-फुग्व्यान मध्ये लटकला हे म्हणजे आधीचा मर्कट त्यावर मद्यप्याला रस हळू हळू उडत जाई जीवनाचा इतक्या डिप्रेशन मध्ये पाहून सोडून गेली कि हो ती त्याला प्रेयसी गेली सोडून घरातल्यांशी तो भांडला मित्र मात्र अजूनही होते पण ह्याने आत्महत्येचा पर्याय निवडला

गुंफता कवन हे

वेल्लाभट ·

पैसा 25/08/2014 - 15:38
मस्त प्रयोग! सर्व कवींना मनापासून शुभेच्छा! सहज सुचलेल्या माझ्या २ ओळी.
मनात अधुरे स्वप्न जागते कधी अचानक जाता जाता क्षणी पापणी भिजून जाते कधी अचानक जाता जाता
(मी फक्त सुरुवात करून दिलीय. बाकीच्यांकडून अजून येऊ द्या!)

अजय जोशी 25/08/2014 - 19:21
आपणांस गझलेतील रदीफ-काफियाबद्दल फारशी माहिती नाही असे दिसते. आपण ज्याला काफिया म्हटलेले आहे तो उपरोक्त मतल्यामध्ये रदीफ म्हणून वापरला गेला आहे. उदाहरणादाखल माझी गझल पहा... वारे जरासे गातील काही येतील काही, जातील काही यामध्ये, 'काही' हा रदीफ असून, जातील, गातील, आणि पुढे.. हातील वगैरे... हे काफिये आहेत. त्यामध्ये, आतील हे यमक आहे आणि आ ही अलामत किंवा स्वरचिन्ह आहे. आपण दिलेल्या... तोच चेहरा आठवतो मज, कधी अचानक जाता जाता पाय असा हा अडखळतो मग, कधी अचानक जाता जाता या ओळींत, ''कधी अचानक जाता जाता'' हा रदीफ आहे. कारण, त्यातील कोणतेही अक्षर न बदलता तो जसाच्या तसा दोनही ओळींत शेवटी आला आहे. आता राहिला काफिया. तुम्ही सादर केलेल्या मतल्यात काफिया शब्दरूपी नसून त्याला स्वरकाफिया म्हणतात. ''मज'', ''मग'' हे काफियाचे शब्द आहेत. मात्र, प्रत्येक शब्दाच्या शेवटी ''अ'' हा स्वरकाफिया म्हणून घेतला आहे. म्हणजे, मतल्यातील ''मज'' आणि ''मग'' हे काफियाचे शब्द म्हणून मान्य केल्यास... पुढे "बघ", "तर", "फट" असा कोणताही शब्द वापरता येईल, जे गझलच्या तंत्रात तंतोतंत बसत नाही. म्हणून, "अ" हा स्वरकाफिया बहुतेक लोकांना अमान्य आहे. तुमच्या दुसर्‍या मतल्यात, रडतो कुणी भुकेला, त्याचे कुणास काय अपुला असो की परका, त्याचे कुणास काय ''त्याचे कुणास काय" हासुद्धा काफिया नसून रदीफ आहे. तसेच याही मतल्यात काफियासाठी... भुकेला, परका असे शब्द वापरल्याने "आ" हा स्वरकाफिया आहे. मात्र, तो सर्वमान्य आहे. त्यामुळे तो घेता येईल. आणखी एक, अपुला असो की परका यातील "की" हा ह्रस्व "कि" हवा. तरच ते व्रुत्तात बसेल. पैसा यांनी दिलेली द्विपदी तंत्रशुद्ध नाही. कारण काफिया चुकला आहे. असो. तुमच्या उपक्रमाला शुभेच्छा..! मी नुसत्या शुभेच्छा देणार नाही. तर पुढील प्रतिसादात आपल्या दुसर्‍या मतल्यावर शेरही देत आहे...

In reply to by अजय जोशी

वेल्लाभट 25/08/2014 - 21:05
माझी माहिती तुटपुंजी/चुकीची असण्याच्या शक्यतेला पूर्णपणे मान्य करून आपल्या सूचनांचा आदरपूर्वक स्वीकार करीत आहे. तुमच्यासारख्या जाणकार, विद्वान लोकांशी होणा-या संवादातूनच ज्ञानवृद्धी होते यात तिळमात्र शंका नाही. आभार.

अजय जोशी 25/08/2014 - 19:47
मी, ललगा लगा लगागा गागा लगाल गाल असे वृत्त घेतले आहे... बरसून पावसाचा आला निरोप काल अन आज तो रुसावा, त्याचे कुणास काय

पैसा 25/08/2014 - 15:38
मस्त प्रयोग! सर्व कवींना मनापासून शुभेच्छा! सहज सुचलेल्या माझ्या २ ओळी.
मनात अधुरे स्वप्न जागते कधी अचानक जाता जाता क्षणी पापणी भिजून जाते कधी अचानक जाता जाता
(मी फक्त सुरुवात करून दिलीय. बाकीच्यांकडून अजून येऊ द्या!)

अजय जोशी 25/08/2014 - 19:21
आपणांस गझलेतील रदीफ-काफियाबद्दल फारशी माहिती नाही असे दिसते. आपण ज्याला काफिया म्हटलेले आहे तो उपरोक्त मतल्यामध्ये रदीफ म्हणून वापरला गेला आहे. उदाहरणादाखल माझी गझल पहा... वारे जरासे गातील काही येतील काही, जातील काही यामध्ये, 'काही' हा रदीफ असून, जातील, गातील, आणि पुढे.. हातील वगैरे... हे काफिये आहेत. त्यामध्ये, आतील हे यमक आहे आणि आ ही अलामत किंवा स्वरचिन्ह आहे. आपण दिलेल्या... तोच चेहरा आठवतो मज, कधी अचानक जाता जाता पाय असा हा अडखळतो मग, कधी अचानक जाता जाता या ओळींत, ''कधी अचानक जाता जाता'' हा रदीफ आहे. कारण, त्यातील कोणतेही अक्षर न बदलता तो जसाच्या तसा दोनही ओळींत शेवटी आला आहे. आता राहिला काफिया. तुम्ही सादर केलेल्या मतल्यात काफिया शब्दरूपी नसून त्याला स्वरकाफिया म्हणतात. ''मज'', ''मग'' हे काफियाचे शब्द आहेत. मात्र, प्रत्येक शब्दाच्या शेवटी ''अ'' हा स्वरकाफिया म्हणून घेतला आहे. म्हणजे, मतल्यातील ''मज'' आणि ''मग'' हे काफियाचे शब्द म्हणून मान्य केल्यास... पुढे "बघ", "तर", "फट" असा कोणताही शब्द वापरता येईल, जे गझलच्या तंत्रात तंतोतंत बसत नाही. म्हणून, "अ" हा स्वरकाफिया बहुतेक लोकांना अमान्य आहे. तुमच्या दुसर्‍या मतल्यात, रडतो कुणी भुकेला, त्याचे कुणास काय अपुला असो की परका, त्याचे कुणास काय ''त्याचे कुणास काय" हासुद्धा काफिया नसून रदीफ आहे. तसेच याही मतल्यात काफियासाठी... भुकेला, परका असे शब्द वापरल्याने "आ" हा स्वरकाफिया आहे. मात्र, तो सर्वमान्य आहे. त्यामुळे तो घेता येईल. आणखी एक, अपुला असो की परका यातील "की" हा ह्रस्व "कि" हवा. तरच ते व्रुत्तात बसेल. पैसा यांनी दिलेली द्विपदी तंत्रशुद्ध नाही. कारण काफिया चुकला आहे. असो. तुमच्या उपक्रमाला शुभेच्छा..! मी नुसत्या शुभेच्छा देणार नाही. तर पुढील प्रतिसादात आपल्या दुसर्‍या मतल्यावर शेरही देत आहे...

In reply to by अजय जोशी

वेल्लाभट 25/08/2014 - 21:05
माझी माहिती तुटपुंजी/चुकीची असण्याच्या शक्यतेला पूर्णपणे मान्य करून आपल्या सूचनांचा आदरपूर्वक स्वीकार करीत आहे. तुमच्यासारख्या जाणकार, विद्वान लोकांशी होणा-या संवादातूनच ज्ञानवृद्धी होते यात तिळमात्र शंका नाही. आभार.

अजय जोशी 25/08/2014 - 19:47
मी, ललगा लगा लगागा गागा लगाल गाल असे वृत्त घेतले आहे... बरसून पावसाचा आला निरोप काल अन आज तो रुसावा, त्याचे कुणास काय
लेखनविषय:
नमस्कार मंडळी, एका उर्दू संकेतस्थळावरील काव्यदालनात विहरताना मला एक रोचक धागा दृष्टीस पडला होता. त्या धाग्यातील कल्पना मला आवडली, आणि ती मिपावरही आपण उतरवावी असा मनात विचार आला. त्यासंदर्भात संपादक मंडळाशी संवाद साधून त्यांच्या सहमतीने, वतीने मी ही कल्पना, हा उपक्रम आपल्या सगळ्यांसमोर मांडत आहे. गुंफता कवन हे उपक्रमाचं साधारण स्वरूप असं आहे, की एक काफ़िया घेण्यात यावा, आणि त्याला आपापल्या प्रतिभासाच्यात घालून सभासदांनी त्यांना सुचतील तसे शेर जोडत जावे आणि आकारास यावी एक सुंदर कविता; एक सुंदर ग़ज़ल. याकरिता, दोन काफ़िये दिले जात आहेत.

तवा पुलाव

दिपक.कुवेत ·

मस्त आणि चविष्ट प्रकार. मस्कतमध्ये माझा व्यवसाय हाच असल्यामुळे पावभाजी आणि तवा पुलाव माझेही अत्यंत आवडते आहेच. दुर्दैवाने, इथल्या महापालिकेच्या कायद्यानुसार कॅफेटेरिया वर्गात मोडणार्‍या माझ्या दुकानाला भात बनवायची परवानगी नाही. त्या साठी उपहारगृहाची (रेस्टॉरंट) परवानगी लागते. लवकरच ती मिळविणार आहे. पण आम्ही मागणी असेल तर 'टेक अवे' नावाखाली बनवून देतो. बरीच मागणी असते. मस्तं आहे हा प्रकार.

मेस बंद झाल्यावर .. मंजे रात्री ११ नंतर जेवायची वेळ आली,तर हाच पुलाव माझा आधार असतो.आमच्या हिंगण्याच्या चौकातल्या पावभाजीच्या गाडीवर मिळतो..फारसा अवडणारा प्रकार नाही. पण रात्रीचे पंजाबी किंवा तत्सम कैतरी गिळण्यापेक्षा हे फार बरे!

प्यारे१ 25/08/2014 - 17:14
'मला' फारसं आवडत नाही हे प्रकरण. ह्यापेक्षा मी साध्या भाताला जिरं मोहरी, तेल, हळद, हिंग, हिरवी मिरची ह्याची फोडणी देऊन चवीपुरतं मीठ घालून परतून खाईन. तरीही दीपक आम्हाला त्याच्या भारी रेसिपी खायला घालणार असल्यानं छान म्हणतो. ;)

रेवती 25/08/2014 - 21:10
भारी प्रकरण दिसतय हो दिपकराव! मी कधी खाल्ला नाहीये. एकदा कुठेतरी पाकृ वाचून करायला गेले आणि काहीतरी जाम चुकले होते. त्यापेक्षा फोडणीचा भात छान लागला असता असे या भाताबद्दल मत झाले होते. पण तुमची पाकृ वेगळी वाटतिये. फोटू चांगला आलाय.

In reply to by रेवती

दिपक.कुवेत 26/08/2014 - 12:17
खर तरं अगदि सोपा आहे हा प्रकार. वर दिलेल्य प्रमाणे आता करुन बघ आणि कळवं कसं होतेय ते. ऑल दि बेस्ट

आता डोंबोलीत आलास की कट्टा आमच्या कडे.. पेयपानाची व्यवस्था आमच्या कडे, खाण्याची व्यवस्था तुमच्याकडे.काय लागतील ते जिन्नस आणू. (बादवे, हापूस आंबे अद्याप फ्रीजर मध्ये आहेत, हे वेसांनल) इतके चमचमीत आणि चवदार खायला कुवैतला येण्यापेक्षा, डोंबोलीतच कट्टा करू या. आणि सोमवारी न चुकता पा.क्रु. टाकल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद...

In reply to by मुक्त विहारि

दिपक.कुवेत 26/08/2014 - 12:31
मस्त बेत ठरवु. आधी रंगीत पाण्याबरोबर साईड चखणा म्हणुन बेबी कॉर्न सीगार्स, बाईट साईज ब्रेड पिझ्झा, काबुली चणा सॅलेड किंवा अंडे के पकोडे. मग मेन कोर्स मधे मिर्ची का सालन, पनीर-पिस्ता हरीयाली, प्रॉन्स - मशरुम करी, दुधी - सोडे रस्सा किंवा चीकन रेझाला आणि मग शेवट गोड करण्यासाठि पनीर्-पिस्ता बहार, डाळिंब - गुलकंद आईसक्रिम किंवा ऑरेंज-चीली आईसक्रिम, मँगो मुस, पॅना कोता, मँगो-गुलाबजाम चीज केक. सर्वात शेवटि मसाला पान (ते मात्र रेडिमेड). काय कसा वाटतोय मेनु?? मग कधी करायचा कट्टा?

उदय के'सागर 26/08/2014 - 10:16
अरे सोप्पा वाटतोय हा प्रकार, कधी विचारचं केला नव्हता तवा पुलाव करून पहायचा. लागणारं सामानही नेहमीचं घरातलं आहे (सिमला मिरची सोडल्यास, अनायासे तेही आहेच सध्या माझ्या घरात). लवकरच करून बघेन. अवांतर - शिजलेला मोकळा भात कसा करावा ह्याबद्दल थोडक्यात कोणी मार्गदर्शन करेल काय? मी करतो तेव्हा नेहमी वर-वरचा भात मोकळा असतो पण खालचा भात अती-शिजलेला आणि थोडा चिकट असतो किंवा सगळेच तांदळाची शितं एकसारखी शिजलेली नसतात. माझी कृती - मी तांदूळ १-२ तास पाण्यात भिजत ठेवतो, मग मोठ्या भांड्यात (पातेल्यात) उकळत आलेल्या पाण्यात भिजवलेले तांदूळ घालतो, पाण्यात मीठ आणि १-२ चमचे तूप किंवा तेल टाकतो. मग भाताची काही शितं तपासत रहातो, भाताची शितं शिजलेली (९०% शिजलेली, बिर्याणीसाठी साधारण अर्धाकच्च्याहून थोडा जास्त शिजवलेला ठेवतो) वाटली की आच बंद करून अधिकच पाणी काढून टाकतो (ह्या पाण्याचा अजून काही सदुपयोग करू शकत असू तर ते ही सांगा - जसं कणकेत टाकणे वगैरे) मग गार पाण्याने पुन्हा निथळून घेतो. तर कृपया सांगा माझी ही पद्धत बरोबर आहे का? मी काही विसरतोय किंवा चुकिचं करत असेल तर मार्गदर्शन करा. शिजलेला भात पसरवून कधी ठेवला नाहीये, त्याने फरक पडेल काय? धन्यवाद!

In reply to by उदय के'सागर

पैसा 26/08/2014 - 10:42
भाताचे पाणी अजिबात टाकू नका. भाजीत वगैरे घाला. मी खरे तर पाणी काढत नाही कधी. कूकरमधे तांदूळ जसे असतील त्या मानाने दीडपट ते दुप्पट पाणी घालून भात शिजवणे उत्तम. पुलावासाठी अगदी मोकळा भात हवा असेल तर तांदूळ धुवून अर्धा तास पातळ पंचावर पसरून ठेवा, आणि मग शिजवताना बासमती किंवा तत्सम तांदुळांना एक वाटी तांदूळ असतील तर एक वाटी पाणी हे प्रमाण योग्य ठरते.

In reply to by पैसा

उदय के'सागर 26/08/2014 - 10:54
धन्यवाद पैसातै!
मग शिजवताना बासमती किंवा तत्सम तांदुळांना एक वाटी तांदूळ असतील तर एक वाटी पाणी हे प्रमाण योग्य ठरते.
बाकी हे एक वाटी तांदळासाठी एक वाटी पाणी घालून कूकर मधेच शिजवायचं का? नाही म्हणजे कुकर मधे अती-शिजेल अशी शंका वाटली, पण कदाचित बेतास पाणी असल्याने तुम्ही म्हणता त्याप्रमाणे भात फडफडीत होईल खरा. धन्यावाद, करून बघतो हा प्रयोग, सोप्पी आणि झटपट पद्धत वाटते आहे (शिवाय कुकर मधे शिजवायचं म्हणजे मॉनिटर करायची पण गरज नाही).

In reply to by उदय के'सागर

पैसा 26/08/2014 - 11:14
प्रेशर कूकर हा भात-डाळ शिजवायचा सर्वात कमी व्यापाचा आणि कमी वेळ खाणारा प्रकार आहे. प्रेशर कूकर वापरताना मी एक शिटी येईपर्यंत मोठा गॅस ठेवते, मग शिटी झाल्यावर गॅस बारीक करून २/३ मिनिटे ठेवते. अगदीच उकडे तांदूळ असतील तर जरा जास्त वेळ ठेवावे लागते. हॉकिन्सच्या पुस्तिकेत लिहिलेली पद्धत.

In reply to by उदय के'सागर

दिपक.कुवेत 26/08/2014 - 12:14
मी फडफडित भातासाठि मात्र तुम्हि दिलेलीच पद्धत वापरतो. निदान माझ्या कुकरचा मला तरी अंदाज येत नाहि. त्यापेक्षा बाहेर उकळताना तो मॉनीटर करणं सोपं वाटतं. कधी कधी भाताच्या क्वॉलीटिवर पण अवलंबुन असतं. ईथे आम्हि जो तांदुळ घेतो तो रेशनचा असतो. तो अगदि एक १५-२० मिम जरी भीजत ठेवला तरी पुरतो आणि भात फडफडित होतो ह्या उलट मी भारतात गेलो आणि अगदि बासमती अर्धा-पाउण तास जरी भीजत ठेवला तरी भात म्हणावा तसा फुलत नाहि. ईथला तांदुळ तर उकळताना मी तेल/तुप सुद्धा काहि घालत नाहि. मात्र भात चाळणीत काढला कि ताटात पसरुन मात्र ठेवतो. शेवट काय तर करा, खा आणि खायचा आनंद लुटा!

In reply to by दिपक.कुवेत

आयुर्हित 26/08/2014 - 12:32
१)फडफडित भात हवा असेल तर तांदूळ घ्यावा. धुतल्यानंतर ३०मिनिटे भिजवून फक्त वाफेत शिजवावा. त्यासाठी वेगळा विजेवर चालणारा स्टीम कुकर मिळतो. २)रोजच्या वापरासाठी स्टीम कोलम नावाने(पुण्यात)मिळणारा सर्वात जास्त फुलणारा तांदूळ घ्यावा. एक वाटी तांदुळासाठी २ वाटी पाणी लागतेच व भात खुप फुलतो व मुख्य म्हणजे कुकर मध्येहि फडफडित होतो. मी मात्र १ चमचा साजूक तुप घालतो शिजतांना!

In reply to by दिपक.कुवेत

प्रत्येक बासमती तांदूळाचा दर्जा वेगवेगळा असतो. कांही चवीला चांगले असतात पण शिते मध्यम लांबीची असतात. कांहींची शिते चांगली लांब असतात पण चव जरा कमी असते. फडफडीत भात शिजविण्यासाठी तांदूळ २ ते ३ वेळा धुवून घेतल्यावर २० ते ३० मिनिटे भरपूर पाण्यात भिजत ठेवायचे. नंतर रोळीत काढून १० मिनिटे निथळवायचे. पातेल्यात थोडे साजूक तुप तापवून (हवे असल्यास थोडे मिरे, लवंग आणि तमालपत्र फोडणीस घालायचे, नको असल्यास फोडणी शिवाय) त्यात तांदूळ घालून हलक्या हाताने परतून घ्यायचे. जेव्हढ्यास तेव्हढे (एक वाटी तांदूळास एक वाटी) पाणी घालून अगदी मंद आंचेवर (गव्हाच्या दाण्या एव्हढ्या बारीक आंचेवर) घट्ट झाकण ठेवून, वर वजन ठेवायचे (मी खलबत्यातला खल ठेवतो) १५-२० मिनिटांनी झाकण काढून भात हलक्या हाताने (शितं न मोडता) वरखाली करून पुन्हा झाकण आणि वजन ठेवायचे. भाताची शिते अतिशय लांब होऊन भात अगदी मोकळा होतो. पाणी फेकावे लागत नाही, ह्याला बैठा भात असेही म्हणतात.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

उदय के'सागर 26/08/2014 - 13:18
धन्यवाद दिपक, आणि बरोबर आहे तांदळाच्या प्रकारावर पण खूप अवंलबून असतं. इव्हन बासमती मधे पण प्रत्येक कंपनी (दावत्/कोहीनूर इ.) प्रमाणे थोडं फार प्रमाण /अंदाज बदलतात. आयुर्हित - मी सुरती कोलम बद्दल ऐकले आहे आणि वापरला ही आहे एकदा. अतिशय मऊ आणि हलका भात होतो. तसा महाग ही असतो हा. पण स्टीम कोलम बद्दल कधी ऐकलं किंवा कधी पाहिला नाही. एकदा जरुर वापरून पाहीन - धन्यवाद. @पेठकर काका - धन्यवाद. तांदूळ थोडे परतल्यामूळे मोकळा भात होत असावा. छान युक्ती आहे ही, नक्की करून पाहीन. बाकी पैसातै सुद्धा जेवढ्यास तेवढं पाणी वापरण्याचा सल्ला देतात - त्यामुळे तेच खरं अचुक नी फडफडीत भाताचं मुळ असावं :) सर्वांचे मार्गदर्शनाबद्दल धन्यवाद!

In reply to by मदनबाण

मदनबाण 14/11/2015 - 21:16
दिपकराव कुवेतवाले.... आज मी घरात ३र्‍यांदा हा पुलाव बनवला, आणि मी सुद्धा मस्त पुलाव बनवु शकतो हा विश्वास दॄढ झाला. :) काही दिवसांपूर्वी माझ्या बायडीने संध्याकाळी काय करु असे विचारले असता, अस्मादिकांनी पुलाव अशी घोषणा करुन मोकळे झाले... नंतर अचानक स्वतःच पुलाव करण्याचे मनावर घेतले ! मग काय मिपा आहेच मदतीस... :) बरेच प्रकार पाहिल्यावर आमची नजर या धाग्यावर स्थिर झाली आणि पुलाव बनवण्याच्या माझ्या प्रयत्नाला सुरुवात झाली... पहिला पुलाव जरास तिखट झाला पण चविष्ठ झाला होता,नंतरचा मस्त आणि आजचा द ब्येस्ट झाला ! :) बायकांना स्वयंपाक करुन कंटाळा येतो आणि मग कधी असे दुसर्‍याच्या हातचे चविष्ठ खायला मिळाले की त्यांना बरे वाटते... असे माझ्या बायडीने पुलाव चाखल्यावर आणि समाधान झाल्यावर गुपचुप कानात सांगितले ! :) माझ्या पिल्लाने तर पुलावाचे ताट चाटले... बास्स्स... और क्या चाहिये ? :) इतकी मस्त पाकॄ दिल्या बद्धल आभार... आणि त्यासाठीच हा धागा वर आणला. धन्यवाद... :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Koi Mil Gaya { Kuch Kuch Hota Hai } - Drum Cover by :- Nur Amira Syahira

उदय के'सागर 31/08/2014 - 00:39
आज तवा पुलाव करुन पाहिला, फारच उत्तम झाला होता. घरी सगळ्यांना आवडलाच आणि काहींंना तर बाहेरून पार्सल आणला एवढा छान वाटला :) धन्यवाद दिपकजी रेसीपी शेअर केल्याबद्दल. भाताचा अजून एक प्रकार मी शिकलो ह्याचा अत्यानंद होतोय ;) पेठकर काका आणि पैसातै, मोकळा भात होण्यासाठी तुम्ही दिलेली टिप - जेवढ्यास तेवढे पाणी अगदी मस्त फायद्याची ठरली. एवढा मोकळा भात कधीच माझ्याकडुन झाला नव्हता तो आज झाला तुमच्या अमुल्य एका टिप मुळे - खुप खुप खुप धन्यवाद तुमचे :) मी केलेल्या तवा-पुलावाचा फोटू :

In reply to by दिपक.कुवेत

@तवा आपसुकच येईल >>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif दिपक शेठ..तुमच्या तिकडे बघा ना कुणी हिंदू-पुरोहिताशी लगीन करायला-तयार आहे का ते!? :D मग तवाच काय? तिकडची कुक्री =)) पण येइल सगळी..इकडे!!! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-040.gif http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-040.gif http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-040.gif

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

प्रचेतस 03/09/2014 - 17:44
तुमच्या तिकडे बघा ना कुणी हिंदू-पुरोहिताशी लगीन करायला-तयार आहे का ते!?
पण तुम्ही स्वतःला सेक्क्युलर पुरोहित म्हणवता ना?

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

दिपक.कुवेत 03/09/2014 - 18:33
नको रे बाबा....सगळं जमवुन सुद्धा "अत्रुप्तच" राहिलात तर??? फुक्कट माझ्या मान्गुटिस बसाल :D

मस्त आणि चविष्ट प्रकार. मस्कतमध्ये माझा व्यवसाय हाच असल्यामुळे पावभाजी आणि तवा पुलाव माझेही अत्यंत आवडते आहेच. दुर्दैवाने, इथल्या महापालिकेच्या कायद्यानुसार कॅफेटेरिया वर्गात मोडणार्‍या माझ्या दुकानाला भात बनवायची परवानगी नाही. त्या साठी उपहारगृहाची (रेस्टॉरंट) परवानगी लागते. लवकरच ती मिळविणार आहे. पण आम्ही मागणी असेल तर 'टेक अवे' नावाखाली बनवून देतो. बरीच मागणी असते. मस्तं आहे हा प्रकार.

मेस बंद झाल्यावर .. मंजे रात्री ११ नंतर जेवायची वेळ आली,तर हाच पुलाव माझा आधार असतो.आमच्या हिंगण्याच्या चौकातल्या पावभाजीच्या गाडीवर मिळतो..फारसा अवडणारा प्रकार नाही. पण रात्रीचे पंजाबी किंवा तत्सम कैतरी गिळण्यापेक्षा हे फार बरे!

प्यारे१ 25/08/2014 - 17:14
'मला' फारसं आवडत नाही हे प्रकरण. ह्यापेक्षा मी साध्या भाताला जिरं मोहरी, तेल, हळद, हिंग, हिरवी मिरची ह्याची फोडणी देऊन चवीपुरतं मीठ घालून परतून खाईन. तरीही दीपक आम्हाला त्याच्या भारी रेसिपी खायला घालणार असल्यानं छान म्हणतो. ;)

रेवती 25/08/2014 - 21:10
भारी प्रकरण दिसतय हो दिपकराव! मी कधी खाल्ला नाहीये. एकदा कुठेतरी पाकृ वाचून करायला गेले आणि काहीतरी जाम चुकले होते. त्यापेक्षा फोडणीचा भात छान लागला असता असे या भाताबद्दल मत झाले होते. पण तुमची पाकृ वेगळी वाटतिये. फोटू चांगला आलाय.

In reply to by रेवती

दिपक.कुवेत 26/08/2014 - 12:17
खर तरं अगदि सोपा आहे हा प्रकार. वर दिलेल्य प्रमाणे आता करुन बघ आणि कळवं कसं होतेय ते. ऑल दि बेस्ट

आता डोंबोलीत आलास की कट्टा आमच्या कडे.. पेयपानाची व्यवस्था आमच्या कडे, खाण्याची व्यवस्था तुमच्याकडे.काय लागतील ते जिन्नस आणू. (बादवे, हापूस आंबे अद्याप फ्रीजर मध्ये आहेत, हे वेसांनल) इतके चमचमीत आणि चवदार खायला कुवैतला येण्यापेक्षा, डोंबोलीतच कट्टा करू या. आणि सोमवारी न चुकता पा.क्रु. टाकल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद...

In reply to by मुक्त विहारि

दिपक.कुवेत 26/08/2014 - 12:31
मस्त बेत ठरवु. आधी रंगीत पाण्याबरोबर साईड चखणा म्हणुन बेबी कॉर्न सीगार्स, बाईट साईज ब्रेड पिझ्झा, काबुली चणा सॅलेड किंवा अंडे के पकोडे. मग मेन कोर्स मधे मिर्ची का सालन, पनीर-पिस्ता हरीयाली, प्रॉन्स - मशरुम करी, दुधी - सोडे रस्सा किंवा चीकन रेझाला आणि मग शेवट गोड करण्यासाठि पनीर्-पिस्ता बहार, डाळिंब - गुलकंद आईसक्रिम किंवा ऑरेंज-चीली आईसक्रिम, मँगो मुस, पॅना कोता, मँगो-गुलाबजाम चीज केक. सर्वात शेवटि मसाला पान (ते मात्र रेडिमेड). काय कसा वाटतोय मेनु?? मग कधी करायचा कट्टा?

उदय के'सागर 26/08/2014 - 10:16
अरे सोप्पा वाटतोय हा प्रकार, कधी विचारचं केला नव्हता तवा पुलाव करून पहायचा. लागणारं सामानही नेहमीचं घरातलं आहे (सिमला मिरची सोडल्यास, अनायासे तेही आहेच सध्या माझ्या घरात). लवकरच करून बघेन. अवांतर - शिजलेला मोकळा भात कसा करावा ह्याबद्दल थोडक्यात कोणी मार्गदर्शन करेल काय? मी करतो तेव्हा नेहमी वर-वरचा भात मोकळा असतो पण खालचा भात अती-शिजलेला आणि थोडा चिकट असतो किंवा सगळेच तांदळाची शितं एकसारखी शिजलेली नसतात. माझी कृती - मी तांदूळ १-२ तास पाण्यात भिजत ठेवतो, मग मोठ्या भांड्यात (पातेल्यात) उकळत आलेल्या पाण्यात भिजवलेले तांदूळ घालतो, पाण्यात मीठ आणि १-२ चमचे तूप किंवा तेल टाकतो. मग भाताची काही शितं तपासत रहातो, भाताची शितं शिजलेली (९०% शिजलेली, बिर्याणीसाठी साधारण अर्धाकच्च्याहून थोडा जास्त शिजवलेला ठेवतो) वाटली की आच बंद करून अधिकच पाणी काढून टाकतो (ह्या पाण्याचा अजून काही सदुपयोग करू शकत असू तर ते ही सांगा - जसं कणकेत टाकणे वगैरे) मग गार पाण्याने पुन्हा निथळून घेतो. तर कृपया सांगा माझी ही पद्धत बरोबर आहे का? मी काही विसरतोय किंवा चुकिचं करत असेल तर मार्गदर्शन करा. शिजलेला भात पसरवून कधी ठेवला नाहीये, त्याने फरक पडेल काय? धन्यवाद!

In reply to by उदय के'सागर

पैसा 26/08/2014 - 10:42
भाताचे पाणी अजिबात टाकू नका. भाजीत वगैरे घाला. मी खरे तर पाणी काढत नाही कधी. कूकरमधे तांदूळ जसे असतील त्या मानाने दीडपट ते दुप्पट पाणी घालून भात शिजवणे उत्तम. पुलावासाठी अगदी मोकळा भात हवा असेल तर तांदूळ धुवून अर्धा तास पातळ पंचावर पसरून ठेवा, आणि मग शिजवताना बासमती किंवा तत्सम तांदुळांना एक वाटी तांदूळ असतील तर एक वाटी पाणी हे प्रमाण योग्य ठरते.

In reply to by पैसा

उदय के'सागर 26/08/2014 - 10:54
धन्यवाद पैसातै!
मग शिजवताना बासमती किंवा तत्सम तांदुळांना एक वाटी तांदूळ असतील तर एक वाटी पाणी हे प्रमाण योग्य ठरते.
बाकी हे एक वाटी तांदळासाठी एक वाटी पाणी घालून कूकर मधेच शिजवायचं का? नाही म्हणजे कुकर मधे अती-शिजेल अशी शंका वाटली, पण कदाचित बेतास पाणी असल्याने तुम्ही म्हणता त्याप्रमाणे भात फडफडीत होईल खरा. धन्यावाद, करून बघतो हा प्रयोग, सोप्पी आणि झटपट पद्धत वाटते आहे (शिवाय कुकर मधे शिजवायचं म्हणजे मॉनिटर करायची पण गरज नाही).

In reply to by उदय के'सागर

पैसा 26/08/2014 - 11:14
प्रेशर कूकर हा भात-डाळ शिजवायचा सर्वात कमी व्यापाचा आणि कमी वेळ खाणारा प्रकार आहे. प्रेशर कूकर वापरताना मी एक शिटी येईपर्यंत मोठा गॅस ठेवते, मग शिटी झाल्यावर गॅस बारीक करून २/३ मिनिटे ठेवते. अगदीच उकडे तांदूळ असतील तर जरा जास्त वेळ ठेवावे लागते. हॉकिन्सच्या पुस्तिकेत लिहिलेली पद्धत.

In reply to by उदय के'सागर

दिपक.कुवेत 26/08/2014 - 12:14
मी फडफडित भातासाठि मात्र तुम्हि दिलेलीच पद्धत वापरतो. निदान माझ्या कुकरचा मला तरी अंदाज येत नाहि. त्यापेक्षा बाहेर उकळताना तो मॉनीटर करणं सोपं वाटतं. कधी कधी भाताच्या क्वॉलीटिवर पण अवलंबुन असतं. ईथे आम्हि जो तांदुळ घेतो तो रेशनचा असतो. तो अगदि एक १५-२० मिम जरी भीजत ठेवला तरी पुरतो आणि भात फडफडित होतो ह्या उलट मी भारतात गेलो आणि अगदि बासमती अर्धा-पाउण तास जरी भीजत ठेवला तरी भात म्हणावा तसा फुलत नाहि. ईथला तांदुळ तर उकळताना मी तेल/तुप सुद्धा काहि घालत नाहि. मात्र भात चाळणीत काढला कि ताटात पसरुन मात्र ठेवतो. शेवट काय तर करा, खा आणि खायचा आनंद लुटा!

In reply to by दिपक.कुवेत

आयुर्हित 26/08/2014 - 12:32
१)फडफडित भात हवा असेल तर तांदूळ घ्यावा. धुतल्यानंतर ३०मिनिटे भिजवून फक्त वाफेत शिजवावा. त्यासाठी वेगळा विजेवर चालणारा स्टीम कुकर मिळतो. २)रोजच्या वापरासाठी स्टीम कोलम नावाने(पुण्यात)मिळणारा सर्वात जास्त फुलणारा तांदूळ घ्यावा. एक वाटी तांदुळासाठी २ वाटी पाणी लागतेच व भात खुप फुलतो व मुख्य म्हणजे कुकर मध्येहि फडफडित होतो. मी मात्र १ चमचा साजूक तुप घालतो शिजतांना!

In reply to by दिपक.कुवेत

प्रत्येक बासमती तांदूळाचा दर्जा वेगवेगळा असतो. कांही चवीला चांगले असतात पण शिते मध्यम लांबीची असतात. कांहींची शिते चांगली लांब असतात पण चव जरा कमी असते. फडफडीत भात शिजविण्यासाठी तांदूळ २ ते ३ वेळा धुवून घेतल्यावर २० ते ३० मिनिटे भरपूर पाण्यात भिजत ठेवायचे. नंतर रोळीत काढून १० मिनिटे निथळवायचे. पातेल्यात थोडे साजूक तुप तापवून (हवे असल्यास थोडे मिरे, लवंग आणि तमालपत्र फोडणीस घालायचे, नको असल्यास फोडणी शिवाय) त्यात तांदूळ घालून हलक्या हाताने परतून घ्यायचे. जेव्हढ्यास तेव्हढे (एक वाटी तांदूळास एक वाटी) पाणी घालून अगदी मंद आंचेवर (गव्हाच्या दाण्या एव्हढ्या बारीक आंचेवर) घट्ट झाकण ठेवून, वर वजन ठेवायचे (मी खलबत्यातला खल ठेवतो) १५-२० मिनिटांनी झाकण काढून भात हलक्या हाताने (शितं न मोडता) वरखाली करून पुन्हा झाकण आणि वजन ठेवायचे. भाताची शिते अतिशय लांब होऊन भात अगदी मोकळा होतो. पाणी फेकावे लागत नाही, ह्याला बैठा भात असेही म्हणतात.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

उदय के'सागर 26/08/2014 - 13:18
धन्यवाद दिपक, आणि बरोबर आहे तांदळाच्या प्रकारावर पण खूप अवंलबून असतं. इव्हन बासमती मधे पण प्रत्येक कंपनी (दावत्/कोहीनूर इ.) प्रमाणे थोडं फार प्रमाण /अंदाज बदलतात. आयुर्हित - मी सुरती कोलम बद्दल ऐकले आहे आणि वापरला ही आहे एकदा. अतिशय मऊ आणि हलका भात होतो. तसा महाग ही असतो हा. पण स्टीम कोलम बद्दल कधी ऐकलं किंवा कधी पाहिला नाही. एकदा जरुर वापरून पाहीन - धन्यवाद. @पेठकर काका - धन्यवाद. तांदूळ थोडे परतल्यामूळे मोकळा भात होत असावा. छान युक्ती आहे ही, नक्की करून पाहीन. बाकी पैसातै सुद्धा जेवढ्यास तेवढं पाणी वापरण्याचा सल्ला देतात - त्यामुळे तेच खरं अचुक नी फडफडीत भाताचं मुळ असावं :) सर्वांचे मार्गदर्शनाबद्दल धन्यवाद!

In reply to by मदनबाण

मदनबाण 14/11/2015 - 21:16
दिपकराव कुवेतवाले.... आज मी घरात ३र्‍यांदा हा पुलाव बनवला, आणि मी सुद्धा मस्त पुलाव बनवु शकतो हा विश्वास दॄढ झाला. :) काही दिवसांपूर्वी माझ्या बायडीने संध्याकाळी काय करु असे विचारले असता, अस्मादिकांनी पुलाव अशी घोषणा करुन मोकळे झाले... नंतर अचानक स्वतःच पुलाव करण्याचे मनावर घेतले ! मग काय मिपा आहेच मदतीस... :) बरेच प्रकार पाहिल्यावर आमची नजर या धाग्यावर स्थिर झाली आणि पुलाव बनवण्याच्या माझ्या प्रयत्नाला सुरुवात झाली... पहिला पुलाव जरास तिखट झाला पण चविष्ठ झाला होता,नंतरचा मस्त आणि आजचा द ब्येस्ट झाला ! :) बायकांना स्वयंपाक करुन कंटाळा येतो आणि मग कधी असे दुसर्‍याच्या हातचे चविष्ठ खायला मिळाले की त्यांना बरे वाटते... असे माझ्या बायडीने पुलाव चाखल्यावर आणि समाधान झाल्यावर गुपचुप कानात सांगितले ! :) माझ्या पिल्लाने तर पुलावाचे ताट चाटले... बास्स्स... और क्या चाहिये ? :) इतकी मस्त पाकॄ दिल्या बद्धल आभार... आणि त्यासाठीच हा धागा वर आणला. धन्यवाद... :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Koi Mil Gaya { Kuch Kuch Hota Hai } - Drum Cover by :- Nur Amira Syahira

उदय के'सागर 31/08/2014 - 00:39
आज तवा पुलाव करुन पाहिला, फारच उत्तम झाला होता. घरी सगळ्यांना आवडलाच आणि काहींंना तर बाहेरून पार्सल आणला एवढा छान वाटला :) धन्यवाद दिपकजी रेसीपी शेअर केल्याबद्दल. भाताचा अजून एक प्रकार मी शिकलो ह्याचा अत्यानंद होतोय ;) पेठकर काका आणि पैसातै, मोकळा भात होण्यासाठी तुम्ही दिलेली टिप - जेवढ्यास तेवढे पाणी अगदी मस्त फायद्याची ठरली. एवढा मोकळा भात कधीच माझ्याकडुन झाला नव्हता तो आज झाला तुमच्या अमुल्य एका टिप मुळे - खुप खुप खुप धन्यवाद तुमचे :) मी केलेल्या तवा-पुलावाचा फोटू :

In reply to by दिपक.कुवेत

@तवा आपसुकच येईल >>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif दिपक शेठ..तुमच्या तिकडे बघा ना कुणी हिंदू-पुरोहिताशी लगीन करायला-तयार आहे का ते!? :D मग तवाच काय? तिकडची कुक्री =)) पण येइल सगळी..इकडे!!! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-040.gif http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-040.gif http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-040.gif

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

प्रचेतस 03/09/2014 - 17:44
तुमच्या तिकडे बघा ना कुणी हिंदू-पुरोहिताशी लगीन करायला-तयार आहे का ते!?
पण तुम्ही स्वतःला सेक्क्युलर पुरोहित म्हणवता ना?

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

दिपक.कुवेत 03/09/2014 - 18:33
नको रे बाबा....सगळं जमवुन सुद्धा "अत्रुप्तच" राहिलात तर??? फुक्कट माझ्या मान्गुटिस बसाल :D
Final 1 तवा पुलाव....पावभाजीच्या गाडिवर मिळणारा अजुन एक झटपट आणि चविष्ट पदार्थ. त्या भल्या मोठ्या तव्यावर पसरलेल्या भाजीमधलीच थोडि भाजी परत बटरवर परतुन त्यात शीजवलेला मोकळा भात मिक्स केला कि झाला तवा पुलाव!!! ठण! ठण!! ठण!!! करीत मोठ्या कावीलथ्याने पुलाव तव्याच्या कडेवर आणतात आणि पटकन सार्विंग डिश मधे भरुन देतात. सोबत लिंबाची फोड आणि बारीक चीरलेला कच्चा कांदा.

मला पडलेले काही अत्यंत गंभीर प्रश्न - भाग १

श्रीगुरुजी ·

आदूबाळ 25/08/2014 - 13:03
उत्तर ६: मुम्बैतली वेश्यावस्ती फॉकलंड रोड आणि फोरास रोड अशा डॉन रस्त्त्यावर प्रामुख्याने होती. त्यात फोरास रोड हा सामान्य/स्वस्त/कमी प्रतीचा तर फॉकलंड रोड महाग/हुच्चभृ असा समजला जात असे. त्यामुळे "स्वत:ला लॉर्ड फॉकलंड (पक्षी: अती उच्चभ्रू) समजतोस का" असा वाक्प्रचार पडला.

संपत 25/08/2014 - 13:36
माझ्या एका आजोबांनुसार लॉर्ड फॉकलंडच्या काळात मुंबई मध्ये विजेची रोषणाई करण्यात आली त्यामुळे लॉर्ड फॉकलंड म्हणजे अतिशय श्रीमंत उधळपट्टी करणारा माणूस असे समीकरण पडले.

लॉर्ड फॉकलन्ड हा मुम्बई प्रान्ताचा १९ व्या शतकातील गव्हर्नर होता. त्याच्यावरुन त्या रस्त्याला फॉकलन्ड रोड नाव दिले गेले.फॉकलन्ड चा आणि उधळपट्टीचा काहि सम्बन्ध असावा असे वाटत नाही.कदाचित फॉकलन्ड हा राजघराण्याशी सम्बन्धीत असल्यामूळे हा वाक्प्रचार रुढ झाला असावा.

In reply to by संपत

श्रीगुरुजी 26/08/2014 - 13:52
हिंदी चित्रपटाच्या बहुसंख्य प्रेक्षकांना हिंदी समजणारच. परंतु इंग्लिश व अरेबिक लिपी समजणारे तुलनेने फारच थोडे प्रेक्षक असतात. अशा परिस्थितीत फक्त याच दोन जास्तीच्या भाषात शीर्षक का दाखविले जाते ते समजले नाही. असो.

In reply to by श्रीगुरुजी

प्रसाद१९७१ 26/08/2014 - 14:18
अरेबिक लिपी समजणारे तुलनेने फारच थोडे >>>>> गुरुजी- उत्तर भारतातले उर्दु भाषिक मुसलमान ( ८-१० कोटी ) अरेबिक समजतात. तसेच एकेकाळी पंजाबी लोक उर्दू लीपी सहज वापरायची. पंजाबी वर्तमानपत्र सुद्धा उर्दू लिपीत असायची.

In reply to by प्रसाद१९७१

श्रीगुरुजी 26/08/2014 - 14:41
जवळपास तेवढीच लोकसंख्या मराठी/तामिळ्/मल्याळम्/तेलगू इ. भाषा समजतात. बहुसंख्य भारतीयांना दाक्षिणात्य लिपीप्रमाणे अरेबिक लिपी सुद्धा वाचता येत नाही. पण शीर्षक अरेबिकमध्ये दाखवितात आणि कोणत्याही दाक्षिणात्य भाषात दाखवित नाहीत.

In reply to by श्रीगुरुजी

प्रसाद१९७१ 26/08/2014 - 14:48
कारण दाक्षीणात्य लोक त्या हिंदी सिनेमाचे प्रेक्षक नव्हते ( पूर्वीचे सांगतोय ). सौथंडीयन प्रोड्युसरच्या सिनेमांना पण उर्दु मधे नाव असायचे. नाव देवनागरी मधे असते त्यामुळे मराठी लोकांना समजतेच. माझ्या मते आता थोडे बदलते आहे. हल्ली उर्दु मधले नाव नसते बर्‍याच वेळेला.

In reply to by श्रीगुरुजी

सुनील 26/08/2014 - 15:55
भाषा आणि लिपी यांत गल्लत होते आहे काय? उदा. 'हाथी मेरे साथी' हे हिंदी चित्रपटाचे नाव, देवनागरी, रोमन आणि उर्दू (ही अरेबिक की पर्शियन हे ठाऊक नाही) लिपींत लिहिलेले दाखवतात. कारण हिंदी चित्रपट पाहणारा बहुसंख्य (साक्षर) प्रेक्षकवर्ग ह्या तिहींपैकी किमान एखादी लिपी वाचू शकतो. एवढच!

In reply to by टवाळ कार्टा

बॅटमॅन 27/08/2014 - 10:24
काही फरक आहेत. मूळ अरबी लिपीत नसलेली कैक चिन्हे उर्दूत आहेत, उदा. प, ट, ड, ग़, इ. साठीची अक्षरचिन्हे. शिवाय अरबीतल्या सर्व अक्षरचिन्हांचा उच्चार मूळ अरबीप्रमाणे होतो असे नाही, त्यातही फरक आहे. बेशिक लिपी अरबी. पुढे फारसीने ती अंगीकारली तेव्हा आपल्या सोयीसाठी काही बदल केले. काही नवीन चिन्हे अ‍ॅड केली, तर जुनी चिन्हे तशीच ठेवली- जुना उच्चार कायम न ठेवता. हे सगळे भरताड भारतात आले तेव्हा वरील प्रक्रियेची पुनरावृत्ती झाली. सबब मूळ अरबी लिपीशी तुलना केली तर उर्दू लिपीत कैक चिन्हे जास्त आहेत.

आयुर्हित 25/08/2014 - 13:58
(१) घोडा व बैलाच्या तळपायांना खिळे मारून नाल ठोकले जातात. चालताना ते खिळे त्यांना बोचतात का? चालताना खिळ्यांमुळे त्यांच्या तळपायांना जखमा होतात का? उत्तरः नाही, नाही. नख, केस प्रमाणेच खुरात मेलेल्या पेशी असल्याने वेदना/जखम होत नाही नालेमूळे घोड्याला चांगली पकड मिळते त्यामूळे तो वेगात जावू शकतो. (२) संसदेच्या किंवा विधिमंडळाच्या अधिवेशनाच्या पहिल्या दिवशी मंत्रीमंडळाने तयार केलेले भाषण राष्ट्रपती किंवा राज्यपाल वाचून दाखवितात. ते भाषण राष्ट्रपती किंवा राज्यपालांनी स्वतः तयार केलेले नसूनसुद्धा 'राष्ट्रपतींनी भाषणात अमुक सांगितले', 'राज्यपालांनी भाषणात तमुक सांगितले' असे का म्हटले जाते? उत्तरः राष्ट्रपती किंवा राज्यपाल वाचून दाखवितात, त्यामुळेच! (५) ताक किंवा दह्यामध्ये गूळ घालून खाऊ नये असे म्हणतात. ते वेगवेगळे खावेत असे सांगितले जात. यामागचे कारण काय असावे? दोन्ही वेगवेगळे खाल्ले तरी शेवटी पोटात दोन्ही पदार्थ एकत्र होतीलच. मग एकत्र का खाऊ नयेत? उत्तरः आयुर्वेदात काही विरुद्ध विपाक(पदार्थांचा एक गुणधर्म) असलेल्या पदार्थांना एकत्र खावू नये असे सांगितले आहे. त्याप्रमाणे दुध व मांसाहार, दही व मांसाहार, दुध व फळे, थंड व गरम पदार्थ एकत्र खावू नये असे सांगितले आहे. ताक किंवा दह्यामध्ये गूळ घालून खाऊ नये हे प्रथमच ऐकतो आहे. कारण हे तीनही पदार्थ एकच(ऊष्ण) विपाक असलेले आहेत.आम्ही स्वतः ताकात गूळ घालून खातो. मठ्ठा हा मात्र थंड विपाकाचा असल्याने त्याबरोबर (खिरीसारखे) गूळ घातलेले पदार्थ खावू नयेत.

In reply to by आदूबाळ

तसं तर शिकरण आणि फ्रुट सॅलड सुद्धा असते फळे आणि दूधमिश्रीत पदार्थ म्हणून शिवाय त्यात साखरही असते. दही उष्ण आणि ताक थंड (त्यात पाणी मिसळल्याने) असे लहानपणापासून ऐकत आलो आहे. मठ्ठ्यामध्ये आलं, मिरची असे उष्ण प्रकृतीचे पदार्थ मिसळयावर मठ्ठा थंड कसा होईल? असो. माझे ज्ञान अपुरे आहे.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

गवि 25/08/2014 - 15:08
उष्ण आणि थंड पदार्थ असे काही असतात (त्यांच्या प्रत्यक्ष तापमानाखेरीज) हीच मुळात भरपूर प्रचलित पण कोणताही तार्किक आणि रॅशनल बेस नसलेली समजूत आहे.

In reply to by गवि

नाही. असे असते हे स्वानुभवावरून सांगू शकेन. चिकू, आंबा ही फळे उष्ण आणि केळी, द्राक्ष, कलिंगड इ.इ. फळे थंड आहेत. कवचयुक्त मासे (कोलंबी, खेकडे इ.इ.) गरम पडतात, अंडीही उष्ण प्रकृतीची आहेत. बेडूक (माझ्या ऐकीव ज्ञानानुसार) सर्वात जास्त उष्ण आहे. बेडकाच्या तंगड्या प्रमाणाबाहेर खाल्ल्यास शौचास रक्त पडू शकते. मसाल्यात धणे, जीरे, दालचीनी थंड आहेत तर काळेमिरे, लवंग उष्ण आहेत. दात दुखीवर लवंग दाताखाली धरून आराम मिळतो. पण जास्त लवंगा खाल्ल्या गेल्या तर तोंडात फोड येतात. आपली प्रकृतीही थंड - उष्ण असते. उष्ण प्रकृतीच्या माणसांनी जास्त उष्ण पदार्थ खाल्ले तर तोंडात फोड, डोळ्यांची जळजळ आणि शौचास/लघवीस जळजळ होऊ शकते तर थंड प्रकृतीच्या माणसांना थंड पदार्थांच्या सेवनाने सर्दी सारखे विकार होतात.

In reply to by गवि

उष्ण आणि थंड पदार्थ असे काही असतात (त्यांच्या प्रत्यक्ष तापमानाखेरीज) हीच मुळात भरपूर प्रचलित पण कोणताही तार्किक आणि रॅशनल बेस नसलेली समजूत आहे.
का हो तुम्हाला केळं किंवा पेरू खाऊन एकदाही सर्दी झाली नाही? किंवा संक्रांतीला तीळगूळ भरपूर खाल्याने उष्णता होऊन घसा दुखला नाही? मग थंड किंवा उष्ण पदार्थ नसतातच असे कसे म्हणता?

In reply to by पुण्याचे वटवाघूळ

प्रसाद१९७१ 26/08/2014 - 14:21
सर्दी होण्याचा संबंध उष्ण्/थंडाशी कुठे आहे? एकतर इन्फेक्श्न किंवा अ‍ॅलर्जी हे कारण आहे. तसेच घसादुखी वगैरे. उष्ण्/थंड हा आयुर्वेदाचा मुर्ख पणा आहे.

In reply to by प्रसाद१९७१

गवि 26/08/2014 - 14:33
कदाचित हाय कॅलरी पदार्थ म्हणजे उष्ण ( उष्मांक या अर्थाने) आणि लो कॅलरी पदार्थ म्हणजे थंड असे मानले जात असावे अशी समजूत करुन पाहिली.. पण तसेही काही दिसत नाही. रोगाचे मूळ कारण ॲलर्जी , बॅक्टेरिया किंवा तत्सम हे सर्व स्पष्ट होण्यापूर्वी एक थियरी म्हणून उष्ण थंड वात कफ इत्यादि संकल्पना मांडल्या असणार. औषधे लागू पडतात त्यातली काही आजही.. त्यातल्या जंतुनाशक किंवा वेदनाशामक किंवा तत्सम थेट गुणांमुळे. पण कारणमीमांसा कालबाह्य झाली तरी ती सोडली जात नाही.. अजूनही उष्ण पडणे वगैरे म्हटले जातेच.

In reply to by गवि

आनन्दा 26/08/2014 - 22:20
का हो तुम्हाला केळं किंवा पेरू खाऊन एकदाही सर्दी झाली नाही? किंवा संक्रांतीला तीळगूळ भरपूर खाल्याने उष्णता होऊन घसा दुखला नाही? मग थंड किंवा उष्ण पदार्थ नसतातच असे कसे म्हणता?
तुम्ही अजून या प्रश्नाचे उत्तर दिलेलेच नाही. माझी याबाबतची थिअरी अशी - प्रत्येक पदार्थ पचताना काही रसायने निर्माण करतो. त्या रसायनांचे जोपर्यंत सन्तुलन आहे, तोपर्यंत माणूस आजारी पडत नाही. नाहीतर मी रोज भरपूर रोगजंतू असलेल्या रस्त्यावरून जातो, पण एकदाही आजारी पडत नाही, पण कधी जर असे भरपूर तिळगूळ खाऊन गेलो, तर मग आपण सर्दी सारख्या रोगान्ना व्हल्नरेबल होतो. तुम्हाल रोगजंतू आजारी पाडत नाहीत, तुमची रोगप्रतिकारशक्ती तुम्हाला आजारी पाडते, असे आपले माझे मत.

In reply to by प्रसाद१९७१

आयुर्हित 27/08/2014 - 04:33
@प्रसाद१९७१ काहि प्रश्नः १)आपला असा एखादा प्रबंध नेचर्/सायंस वा तत्सम नियतकालिकात प्रसिद्ध झाला आहे काय? २)आपण आयुर्वेदाची एखादि मोठ्ठी पदवि,पदविका निदान प्रमाणपत्र मिळवले आहे काय? ३)एखाद्या आयुर्वेदातील मान्यवरांनी लिहिलेले आयुर्वेदावरील पुस्तक वगैरे वाचले आहे काय? नाहि, असेल तर कळु द्या सर्वांना! नसेल तर १)आपण आपल्या सुबुद्यअ डोक्यात आलेल्या शंकांचे निरसन केले आहे काय? २)आयुर्वेदावरचे सोडा, साधे लिहिलेले (एकही शब्द न गाळता)वाचता तरी येते काय? ३)दहावी पास कोणी केले आपणास, हे कळेल काय?

In reply to by आयुर्हित

प्रसाद१९७१ 27/08/2014 - 10:26
@आयुर्हीत - तुमचे काळ्या जादू/चुटुक्/प्लँचेट ह्या बद्दल काय मत आहे? हे मत देताना ह्या तिन प्रश्नांची उत्तरे आधी स्वताला विचारा १)आपला असा एखादा प्रबंध नेचर्/सायंस वा तत्सम नियतकालिकात प्रसिद्ध झाला आहे काय? २)आपण काळ्याजादू ची एखादि मोठ्ठी पदवि,पदविका निदान प्रमाणपत्र मिळवले आहे काय? ३)एखाद्या काळ्या जादु बद्दल मान्यवरांनी लिहिलेले एखादे पुस्तक वगैरे वाचले आहे काय? विज्ञान प्रगत होयच्या आधी जमेल तसे औषध उपचार करण्याच्या अनेक पद्धती जन्माला आल्या. आयुर्वेद, युनानी, चिनी अश्या अनेक. त्या त्या काळानुसार त्या ठिक होत्या. पण आयुर्वेदा ची गृहीतके ( जसे कफ, वात, पिक्त, उष्ण, थंड ) ही चुकीची आहेत, आणि त्यांना काही शास्त्रीय बेसिस नाहीये.

In reply to by प्रसाद१९७१

टवाळ कार्टा 27/08/2014 - 11:39
आयुर्वेदा ची गृहीतके ( जसे कफ, वात, पिक्त, उष्ण, थंड ) ही चुकीची आहेत, आणि त्यांना काही शास्त्रीय बेसिस नाहीये
नक्की का?? मलातरी वरचे वाक्य चुकीचे वाटतेय

In reply to by प्रसाद१९७१

बाबा पाटील 27/08/2014 - 18:41
मिपावरिल सर्व स्वयंघोषित गुगलिया डॉक्टरांना माझा साष्टांग दंडवत....मला अस वाटतय की झक मारली आणी साडेपाच वर्ष वैद्यकिय अभ्यासक्रमात घालवले.साला फक्त गुगल सर्च केल असत तर....आज............ प्रसाद राव कुठे असता हो तुम्ही मला तुमचे चरण स्पर्श करायचे आहेत.

In reply to by बाबा पाटील

गवि 27/08/2014 - 20:03
प्रसादरावांचे उत्तर ते देतील न देतील पण इथे गूगलचा संबंध कुठून आला असावा? कफ वात पित्त या संकल्पना चुकीच्या आहेत असे गूगल सांगतेय का? शोधून पाहिले पाहिजे. बाकी आयुर्वेदाविषयी कोणतीही यासम शंका घेतली गेली की प्रतिवाद कफ पित्त उष्ण थंड या संकल्पनांचे तार्किक सत्य मांडणारा कधीच न होता जनरली किती वर्षे शिक्षणक्रम आहे किंवा किती वर्षांचा अनुभव आहे आणि तो उगाच.. अश्या प्रकारचा येतो. विचारणा-याला डिसक्वालिफाय करणे ही सुरुवात ठीक पण एकूण प्रतिवादच तितकाच ? शिवाय खूप वर्षे एखाद्या गोष्टीचे व्यावसायिक शिक्षण घेतले म्हणून आपोआप त्या शास्त्राच्या संकल्पना कालसुसंगत होत नाहीत. त्या तश्या असतीलही. पण उगीच शिक्षण घेतले असे म्हणून त्या सामान्य व्यक्तीला पटत नाहीत. शास्त्र व्यावसायिक पातळीवर शिकायला कदाचित जन्म पुरणार नाही पण सामान्य आक्षेप कोणीही घेऊ शकतो.

In reply to by गवि

आयुर्हित 27/08/2014 - 20:25
आक्षेप घेणे, शंका घेणे, विचारणे हे सुज्ञ माणसाचेच एक उत्तम लक्षण आहे. याला कोणाचीच ना नाही/नसावे. माझ्या मते मिपावर/तत्सम इतर संस्थळावर ज्ञानवर्धन होणे जितके जरुरिचे आहे तितकेच "जनसामान्यांत चुकिचा संदेश न जावू देणे" महत्त्वाचे आहे. प्रसाद१९७१ यांनी "अभ्यास न करता आयुर्वेदाला मुर्ख ठरविणे" हे किति योग्य आहे? त्यांचा अभ्यास असेलही तर ते त्यांनी जाहिर करावे!

In reply to by आयुर्हित

गवि 27/08/2014 - 20:41
मूर्खपणा वगैरे शब्दरचना निखालस चुकीची आहे. अर्थात इतर कोणाच्या शब्दरचनेबद्दल मी अधिक तपशिलात बोलू शकत नाही. म्हणणे त्याबद्दल नसून वेगळेच आहे. समजा ॲंटिबायोटिक्स वाईट असतात किंवा अलोपथी रोगाचा वरवर इलाज करते किंवा तत्सम काही आक्षेप मोडर्न मेडिसिनवर कोणी घेतला तर त्या पथीचे डोक्टर जेव्हा प्रतिवाद करतात तेव्हा ते ॲंटिबायोटिकवर बोलतात.. ट्रीटमेंट प्रोटोकोलबद्दल बोलतात ( सर्व फक्त उदाहरणार्थ). आणि शंका खोडून काढतात. त्याउपर पटवणे शक्य किंवा वर्थ नसेल तर पुढे उत्तर देत नाहीत. पण ते कधीही स्वत:चे शिक्षण,विचारणा-याचे क्वालिफिकेशन, माझे कोणत्या जर्नलमधे आले आणि प्रश्नकर्त्याचे कोणत्या जर्नलमधे.. आपण उगाच इतकी वर्षे शिकलो अश्या जनरल व्यक्तीसापेक्ष मार्गाने खंडन करत नाहीत. पण आयुर्वेद / होमिओ इत्यादि डोक्टर त्यांच्या शास्त्रावर टीका झाली की जनरली खालीलपैकी एक अप्रोच घेतात: - विचारणा-याचे क्वालिफिकेशन -एकमेकांचा पथीविषयक अनुभवकाल -विचारणा-याचा किमान अभ्यास आहे का? - हजारो वा शेकडो वर्षे उगीचच हे टिकून राहिले का? -या पथीला किती सरकारी मान्यता आहे किंवा यासम. पण जंतुसंसर्ग / अलर्जी या तार्किक वस्तुनिष्ठ एंटिटीजशी वात कफ पित्ताचे कोरीलेशन किंवा समांतर कालसुसंगत बदल या मार्गावर कोणीच बाजू मांडत नाही. हे निरीक्षण फार पूर्वीपासून सर्वच संस्थळांवर आहे.

In reply to by आयुर्हित

प्रसाद१९७१ 28/08/2014 - 11:30
द१९७१ यांनी "अभ्यास न करता आयुर्वेदाला मुर्ख ठरविणे" हे किति योग्य आहे?>>>>>>> त्याच न्यायानी तुम्ही चेटुक, मुठ मारणे हे पण असु शकते असे मान्य कराल का त्याला मूर्ख म्हणायला पण अभ्यास असायला पाहीजे असे म्हणाल. एक साधी गोष्ट आहे. कोणी जर काही सिद्धांत मांडत असेल तर त्याची सिद्धता करणे हे त्याचेच काम आहे. तुम्ही सिद्धांत मांडायचे आणि दुसर्‍यांनी ते सिद्ध करायचे, हा कसला न्याय. नल हायपोथिसीस ने सिद्ध करुन दाखवा उष्ण्/थंड पदार्थ ही कल्पना.

In reply to by गवि

बाबा पाटील 27/08/2014 - 20:36
उचलली जिभ लावली टाळ्याला असे होवु नके,ही कुठली टाइमपास राजकिय चर्चा नसते. एक बेसिक प्रिन्सिपल आहे ' द्रव गुणेन कुरुते कर्म' कुठलेही द्रव्य हे त्याच्या गुणाने कार्य करते,जर हायड्रोजन हा ज्वलनशिल आहे हा त्याचा गुण जर त्याचा तुम्ही मान्य करत असाल तर् , शितोष्णादी गुण कसे मान्य होत नाहीत का ते भारतीय शास्त्र आहे म्हणुन टाकावु आहे ?

In reply to by बाबा पाटील

बाबा पाटील 27/08/2014 - 20:49
दुध - गुणधर्म पचायला जड,अग्निमांद्यकर शरिरातला कफ वाढवणारे,पित्त कमी करणारे, बल वाढवणारे, त्यापासुन तयार होणारे दही - अत्यंत पित्तकर्,सगळेच दोष वर्धन करणारे परंतु वात किंचित कमी करणारे,त्वचाविकाराचे प्रबळ कारण ( माझ्या कडे येणार्‍या सोरियॅसिसच्या ८०% रुग्णांमध्ये अत्याधिक दधीसेवन आढळते. तसेच या दह्यापासुन जे ताक व लोणी तयार होते ते ताक पचायला हलके किंचित पित्तकर अग्नीदिपन करणारे,पोटाचे विकार तुमच्या भाषेत आय बी एस . बरा करणारे,मुळव्याधवरचे रामबाण औषध,व लोणी हे परत पित्त कमी करणारे ,बल वर्धन करणारे,शरिराला बृहणिय. या लोण्यापासुन जे तुप तयार होते ते अनुष्ण परंतु पित्त कमी करणारे,अग्नीदिपण करणारे,बृहणिय. तसेच संस्कारानुवर्तनिय म्हणजे ज्या पदार्थाबरोबर सिद्ध कराल त्याचे गुण वाढवणारे. आता दुधापासुन तुपापर्यंतचा गुणांचा प्रवास सांगितला आहे,ज्याला समजाला त्याने समजवुन घ्यावा बाकीच्यांना साष्टांग दंडवत

In reply to by बाबा पाटील

गवि 27/08/2014 - 20:54
धन्यवाद. ही उदाहरणे झाली. उष्ण किंवा थंड पडणे म्हणजे काय आणि उदा. सोरायसिसशी त्याची लिंक कशी आहे हे महत्वाचे. काय थंड आणि काय उष्ण ही उपयुक्त माहिती असेल पण ते तत्व नव्हे. सफरचंद पडते.. दगड पडतो.. चेंडूही पडतो.. ही उदाहरणे झाली. पण गुरुत्वाकर्षण या बलाचे अस्तित्व मोजून दाखवणे हे तत्व असते..

In reply to by गवि

आनन्दा 28/08/2014 - 10:46
ही उदाहरणे झाली. उष्ण किंवा थंड पडणे म्हणजे काय आणि उदा. सोरायसिसशी त्याची लिंक कशी आहे हे महत्वाचे. .
सहमत. यावर शास्त्रीय संशोधन होणे आवश्यकच आहे. पण याचा अर्थ ते टाकाऊ आहे असा नव्हे. आणि अशास्त्रीय आहे असा तर मुळीच नव्हे. जर कार्यकारणभाव दिसत असेल तर त्याचे अस्तित्वच नाकारण्यात अर्थ नाही. फारतर अजून सिद्ध झालेले नाहे असे म्हणू. नाही का? बाकी तुम्ही दिलेले उदाहरण एकदम चपखल बसते -
सफरचंद पडते.. दगड पडतो.. चेंडूही पडतो.. ही उदाहरणे झाली. पण गुरुत्वाकर्षण या बलाचे अस्तित्व मोजून दाखवणे हे तत्व असते..
गुरुत्वाकर्षण तत्वाचा शोध लावण्यापूर्वी देखील ते तत्व अस्तित्वात होतेच. सफरचंद, चेंडू आणि दगड तेव्हाही पडत होते, न्यूटन ने मोजल्यावर त्यांनी पडायला सुरुवात केले असे नव्हे. फक्त न्यूटन ने गुरुत्वाकर्षण या तत्वाला शास्त्रीय परिभाषेत बसवले. आयुर्वेदावरदेखील असेच कोणीतरी संशोधन करावे, त्याशिवाय त्या शास्त्राचे सत्यत्व अधोरेखीत होणार नाही. आणि विरोधकांना आरोप करायची संधी मिळणारच.

In reply to by आनन्दा

गवि 28/08/2014 - 11:09
चोक्कस.. यालाच मी तार्किक को-रिलेशन एस्टॅब्लिश करणे म्हणतोय. म्हणजे उदा.. इकडचा वात = तिकडचा इम्युनिटी loss.. किंवा यासम.. नुसते वात आहे कफ आहे किंवा कांदेपाक थंड आहे म्हणजे कालसुसंगत तार्किक कोरिलेशन नव्हे. normalization , rationalization होत राहिले पाहिजे.

In reply to by आनन्दा

प्रसाद१९७१ 28/08/2014 - 11:25
पण पुर्वी हलका पदार्थ खाली यायला जास्त वेळ लागतो असा समज होता, तो पिसाच्या मनोर्‍यावरुन प्रयोग केल्यावर च खोटा होता हे कळले. फार खोलात नको, उष्ण पदार्थ आणि थंड पदार्थ ह्यांची कोणी व्याख्या तरी देवु शकेल का? तसेच हा पॅरॅमिटर मोजायचे युनिट काय? ताक थंड आणि कांदा पण थंड, ह्यांची तुलना कशी करायची?

In reply to by प्रसाद१९७१

श्रीगुरुजी 28/08/2014 - 12:25
व्याख्या नक्की माहिती नाही. परंतु उष्ण पदार्थ आणि थंड पदार्थ अशी वर्गवारी नक्कीच असावी. गर्भवती स्त्रियांनी पपई खाऊ नये असे सांगितले जाते कारण पपई उष्णता निर्माण करते व त्यामुळे गर्भाला धोका होऊ शकतो अशी समजूत आहे. माझा एक लांबचा विक्षिप्त नातेवाईक सलग २ महिने रोज १ पपई खात होता. काही काळाने सुरवातीला त्याचा मोतीबिंदू एकदम वाढला व इतर काहीतरी इन्फेक्शन होऊन एक डोळा काढावा लागला. अति पपई सेवनाने उष्णता निर्माण होऊन डोळ्यावर परीणाम झाला असे डॉक्टरांचे मत होते.

In reply to by बाबा पाटील

गवि 27/08/2014 - 20:49
हायड्रोजन ज्वलनशील आहे हे मान्य करणे म्हणजे खाद्यपदार्थाचे शीतोष्ण गुणही मान्य करणे? भारतीय म्हणून टाकाऊ असे दूरान्वयानेही म्हटले नसताना ते मनाततरी का यावे ? गूळ उष्ण असतो असे असेल तर तो शरीरात गेल्यावर शरीराचे / आतड्याचे किन्वा कोणत्याही पेशीचे तापमान वाढवतो का? क्यालरीज म्हणाव्या तर त्या अनेक थन्ड मानलेल्या पदार्थातही तेवढ्याच किन्वा जास्तही असतात. पुन्हा नम्रपणे विनवतो. कफ वात पित्त यान्चे तार्किक को रिलेशन सान्गा.

In reply to by गवि

बाबा पाटील 27/08/2014 - 20:59
आजच्या दिवस २०-२५ काळ्या मिर्‍या व लवंगा चावुन खा आणी त्यांतर एक दहा दिवसांनी घट्ट साय असलेल्या दुधाचे शिकरण एक दोन तिन दिवस सलग सकाळ संध्याकाळ घ्या शित आणी उष्ण गुणधर्माचा फरक लक्षात येइल,बी प्रॅक्टीकल.

In reply to by बाबा पाटील

बाबा पाटील 27/08/2014 - 21:03
मला दिड वर्ष लागले हो, ते इथे थोडक्यात कसे सांगु,शक्य असेल तर सार्थ वाग्भट गर्दे लिखित अप्पा बळवंतात मिळेल,संस्कृतचे उत्तम मराठी भाषांतर केलेले आहे,आयुर्वेदातला समजायला सगळ्यात सोप्पा ग्रंथ आहे,वाचा काही अडल तर व्यनी करा,निवांत चर्चा करु अथवा वेळ असेल तर भेटा.

In reply to by बाबा पाटील

गवि 27/08/2014 - 21:09
मिळवून वाचतो. मूलतत्व अश्या अर्थाने सिद्ध झालेली रोगाची कारणे आणि त्याना समांतर कारणमीमांसा असे तार्किक काही सापडल्यास आनंदच होईल नक्की.

In reply to by गवि

बाबा पाटील 28/08/2014 - 12:18
तेही सोडुन द्या,तुमच्या साठी सोप्पा,झणझणीत मिसळचा रस्सा दोन दिवस सकाळ संध्याकाळ फक्त २-२ वाट्या प्यायचा उष्ण गुणधर्म काय असतो ते दुसर्‍यादिवशी सकाळी कळेल्,पात्तळ जुलाब होताना जे काही खाली जळत ना तो पदार्थाचा उष्ण गुणधर्म, तसाच प्रकार शित गुणाचे शिकरण सारखा पदार्थ दररोज खा त्यानंतर फुफ्फुसात जो काही चिकट स्रावी पदार्थ साठतो तो कफ. वर्षानुवर्ष धावपळीत आयुष्य गेल्यावर सांधे आवाज करायला लागतात्,वेदना सुरु होतात्,तो वाताचा चल आणी रुक्ष गुण. हे सर्व ठिक आहे,पण कृपया आयुर्वेदाला अ‍ॅलोपॅथीच्या चड्डीत घालायाचा प्रयत्न करु नका,दोन्ही शास्त्रातला तो बेसिक फरक आहे,त्यामुळे त्यातुन निष्पन्न काहीच होणार नाही फक्त गोंधळ वाढेल.

In reply to by बाबा पाटील

बाळ सप्रे 28/08/2014 - 12:27
झणझणीत रस्सा आणि शिकरण.. यांच तिखट आणि गोड असं सरळ वर्गीकरण होतं.. उष्ण, थंड वर्गीकरणाचे या उदाहरणाने समाधान होत नाही.
पण कृपया आयुर्वेदाला अ‍ॅलोपॅथीच्या चड्डीत घालायाचा प्रयत्न करु नका
या वाक्याला हशा, टाळ्या मिळतील. एखादी गोष्ट पटवण्याच्या दृष्टीने ते वाक्य निरुपयोगी आहे..

In reply to by बाबा पाटील

सहमत आहे. हिरवी मिरची, हिरव्या मिरचीचे लोणचे जरी खाल्ले तरी शौचास, मुत्रविसर्जनास जळजळ होते. डोळ्यांची, तळपायांची जळजळ होते. शरीराचे तापमान नुसत्या पाण्यानेही समतोल राखले जाते. दोन-चार दिवस पाणी बंद करून पाहिले तरी शरीरातील उष्णता वाढल्याचे दृष्टोत्पत्तीस येईल. शरीरातील उष्णता वाढली असेल कांही त्रास होत असेल तर शहाळ्याच्या पाण्यानेही आराम मिळतो असा अनुभव आहे. थंडीत येणार्‍या सणांमध्ये तिळगुळ, गुळाच्या पोळ्या, पुरणपोळ्या आदीपक्वान्ने केली जातात तर उन्हाळ्यामध्ये वेगवेगळ्या खीरी आणि दुध वगैरे तत्सम पदार्थांपासून पक्वान्न बनविली जातात.

In reply to by गवि

आनन्दा 28/08/2014 - 11:02
उष्ण / थंड यांचा संबंध क्यालरीशी नाही. तर एखादा पदार्थ पोटात गेल्यावर तो पचताना जी रसायने तयार होतात, त्यांचे शरीरावर होणारे परिणाम म्हणजे उष्ण/ थंड. त्यातील काही रसायने प्रत्यक्ष, अप्रत्यक्षरीत्या शरीराचे तापमान वाढवतात, किंवा तापमान वाढल्याचा अनुभव देतात. उदा - अति खोबरे खाल्यामुळे शरीराच्या काही अवयवा>मध्ये विषाणूवाढीसाठी पोषक स्थिती उत्पन्न होते, त्याचा परिणाम म्हणून तेथे विषाणू>चा संसर्ग होतो. परिणाम - तेथील शरीराची उष्णता वाढते. म्हणून ते उष्ण. किंवा खोबरे/ गूळ पचताना अधिक प्रमाणात आम्ल तयार होते. या आम्लाचा निचरा शरीरांतर्गत न झाल्यामुळे शौच्यावाटे बाहेर पडते, परिणाम मलमार्गाची जळजळ, पुन्हा उष्णता. असेच थंड पदार्थांबद्दल देखील होते. आता यामध्ये कोणत्या अभिक्रिया होतात ते केवळ संशोधनांतीच कळू शकेल. पण या सार्‍यांमध्ये काहीतरी समान धागा असण्याची शक्यता पण नाकरता येत नाही. याबद्द्ल काहीच अभ्यास नसताना या थिअरींना पूर्ण नाकारणे दीर्घकालीन परिणामांच्या दॄष्टीने फार घातक असेल असे माझे मत आहे. आणि हे माझे मत केवल आयुर्वेदच नव्हे, तर सार्‍याच प्राचीन विद्याबद्दल आहे. तुम्ही असे म्हणा, की अजून पुरावा मिळालेला नाही, किंवा सध्या उपलब्ध असलेल्या पुराव्यांवरून असे सिद्ध होत नाही, मला मान्य आहे. पण त्यांचे अस्तित्व नाकारू नका, न जाणो, काही वर्षांनी त्याचा पुरावा मिळेल देखील. जाता जाता, तुम्ही कधी नाडीपरीक्षेचा अनुभव घेतला आहे का हो? त्यातील जाणकार वैद्यांकडून, जसे की पुण्याचे भट वैद्य, (ते आता आहेत का ते मला माहीत नाही).

In reply to by आनन्दा

बाळ सप्रे 28/08/2014 - 11:42
+१ उष्ण थंड, कफ वात पित्त या संकल्पना अमूर्त आहेत (Abstract concepts). त्यांना संशोधन करुन मूर्त स्वरूप देण्याचा प्रयत्न होताना दिसत नाही.

In reply to by बाळ सप्रे

आयुर्हित 28/08/2014 - 13:15
हजारो वर्ष सफल झालेले संशोधन वाचुन समजावून घेतले जाण्याचे कष्ट करण्याचे प्रयत्न होताना दिसत नाही असे म्हणा!

In reply to by आयुर्हित

बाळ सप्रे 28/08/2014 - 13:47
चव हा गुणधर्म (वर्णन करण्यास abstract असला तरी) जीभ हा त्याचा सेंसर आहे या दृष्टीने concrete संकल्पना आहे. तापमान हा गुणधर्म त्वचा हा सेंसर अथवा एखाद्या पदार्थाचे त्यामुळे होणारे प्रसरण या दृष्टीने concrete संकल्पना आहे. रंग हा गुणधर्म डोळे हा सेंसर या दृष्टीने concrete संकल्पना आहे. अशा प्रकारे पदार्थाची प्रकृती या आयुर्वेदीय गुणधर्माविषयी मूलभूत सेंसर किंवा मापनाची प्रक्रिया उद्धृत करणारे स्पष्टीकरण कुठे आहे ते जरुर सांगावे. समजून घेण्याचे कष्ट घेण्यासाठी बरेच जण आतुर आहेत. उदाहरणांवरुन उलट स्पष्टीकरण नकोय. उदा. बर्फ म्हणजे थंड, वाफ म्हणजे गरम किंवा आंबा म्हणजे गोड, मिरची म्हणजे तिखट

In reply to by आयुर्हित

दुध व मांसाहार, दही व मांसाहार, दुध व फळे, थंड व गरम पदार्थ एकत्र खावू नये असे सांगितले आहे. दुध व मांसाहार : कित्येक मांसाहारी पदार्थांत क्रिम टाकतात आणि ते कोणत्याही समस्येशिवाय लोक चवीने वारंवार खातात. दही व मांसाहार : अनेक प्रकारचे मांस दह्यात मरिनेट करतात असे ऐकून आहे. दुध व फळे : हे टाळायचे तर फ्रूट सलादच नव्हे तर केळ्याचे शिक्रणही टाळावे लागेल. थंड व गरम पदार्थ एकत्र खावू नये : असं कसं, असं कसं ? फ्राईड आइस्क्रिम आमचा अत्यंत आवडता पदार्थ आहे. पाककलाविषारद आणि अन्नशास्त्रज्ञांच्या विश्लेषणाच्या प्रतिक्षेत.

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

आयुर्हित 27/08/2014 - 04:59
दुध व मांसाहार, दही व मांसाहार, दुध व फळे एकत्र खाल्ल्याने ह्या पदार्थातील गुणधर्म विसंगति मुळे आपल्या रोगप्रतिकारशक्तीचे अतोनात नुकसान होते व ती भ्रमित होते(programme gets corrupted). त्यामुळेच सोरायसिस, ऑस्टीओ आर्थरायटिस/वात विकार व ल्युपस सारखे गंभिर व प्राणघातक आजार होतात. ह्या गोष्टी सुद्धा पाककलाविषारदांना व अन्नशास्त्रज्ञांना शिकवल्याच गेल्या पाहीजेत. थंड व गरम पदार्थ एकत्र खाल्ले तर असमान प्रसरणामूळे दातांची क्षती होते व दात तुटू शकतात.

In reply to by आयुर्हित

श्रीगुरुजी 26/08/2014 - 14:03
>>> नख, केस प्रमाणेच खुरात मेलेल्या पेशी असल्याने वेदना/जखम होत नाही बैलांना पूर्ण आडवे पाडून व त्यांचे चारही पाय बांधून तळपायात नाल ठोकताना त्यांच्या डोळ्यातून अश्रू वाहत असताना मी पाहिले आहे. त्यामुळे नाल ठोकताना त्यांना वेदना नक्कीच होत असणार. म्हणजेच तळपायात जिवंत पेशी असणार. >>> ताक किंवा दह्यामध्ये गूळ घालून खाऊ नये हे प्रथमच ऐकतो आहे. कारण हे तीनही पदार्थ एकच(ऊष्ण) विपाक असलेले आहेत.आम्ही स्वतः ताकात गूळ घालून खातो. लहानपणी एखाद्या मुलाने दह्यात/ताकात गूळ घालू का असे विचारल्यावर मोठी माणसे, "काय आज नशा करायचीय का?" असे विचारायचे. एका मोठ्या व्यक्तीने दही/ताकात गूळ घातल्यावर आंबल्यामुळे अल्कोहोलसारखा परीणाम होतो असे सांगितले होते. हातभट्टीवाले आंबवलेल्या मिश्रणात गूळ, नवसागर इ. घालतात असे वाचले होते. त्यामुळे दही/ताक + गूळ हे मिश्रण काहीतरी विचित्र पदार्थ तयार करत असावे.

In reply to by श्रीगुरुजी

आयुर्हित 27/08/2014 - 05:13
पाय बांधल्यामुळे ते त्यातून सूटायची धडपड करतात व त्यातुन त्यांना इजाही होते व त्यामुळेच त्यांच्या डोळ्यातून अश्रू वाहतात हे खरे आहे. ताजे दही/ताक + गूळ हे योग्यच आहे. अनारसे सोडले तर गुळ घालून आंबवलेली एकही पाक्रू मलातरी सध्याला माहित नाही. लहान मुलांना घोळणा फुटुन नाकातून रक्त येण्याचे प्रमाण जास्त असेल तर त्याला गुळ खावु देवू नका.

एस 25/08/2014 - 14:56
(१) घोडा व बैलाच्या तळपायांना खिळे मारून नाल ठोकले जातात. चालताना ते खिळे त्यांना बोचतात का? चालताना खिळ्यांमुळे त्यांच्या तळपायांना जखमा होतात का?
हे खिळे तिरपे ठोकले जातात. गुरांच्या तळपायांना टापा असे म्हणतात. त्या आतून थोड्या पोकळ असतात. खिळा ह्या पोकळीत असेपर्यंत जनावराला तो लागत नाही. नाल ठोकणे हे फार कौशल्याचे काम आहे. टापा ह्या डांबरी किंवा खडकाळ रस्त्यावर चालून झिजू नयेत म्हणून मारल्या जातात.
(२) संसदेच्या किंवा विधिमंडळाच्या अधिवेशनाच्या पहिल्या दिवशी मंत्रीमंडळाने तयार केलेले भाषण राष्ट्रपती किंवा राज्यपाल वाचून दाखवितात. ते भाषण राष्ट्रपती किंवा राज्यपालांनी स्वतः तयार केलेले नसूनसुद्धा 'राष्ट्रपतींनी भाषणात अमुक सांगितले', 'राज्यपालांनी भाषणात तमुक सांगितले' असे का म्हटले जाते?
शासन असलेली राज्यव्यवस्था ही दोन प्रकारची असते. एक म्हणजे ज्यात राज्याचा प्रमुख हा मोनार्क म्हणजेच लोकांनी न निवडलेला/वंशपरंपरागत असा असतो आणि दुसरा म्हणजे राज्यप्रमुख हा लोकनिर्वाचित असतो. (प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष निवडणूक.) यालाच 'रिपब्लिक' असे म्हणतात. भारत हा स्वातंत्र्यानंतर २६ जानेवारी १९५० रोजी रिपब्लिक बनला. या दिवशी भारताची राज्यघटना लागू झाली. त्याआधी १५ ऑगस्ट १९४७ पासून देशाचे राज्य हे १९३५ च्या 'गवर्न्मेंट अ‍ॅक्ट ऑफ इंडिया' नुसार चालत होते. नव्या राज्यघटनेनुसार राष्ट्रपती हे देशाचे प्रमुख असतात. राष्ट्रपतींची निवडणूक ही अप्रत्यक्षरित्या लोकांकडून होते. हे पद वंशपरंपरागत नसते. त्याचबरोबर राष्ट्रपतींना पदावरून लोकांनी निवडून दिलेली संसद महाभियोगाद्वारे दूर करू शकते. देशाचा राज्यकारभार हा राष्ट्रपतींच्या नावे चालतो. प्रत्येक पदाची नेमणूक राष्ट्रपतींच्या नावे केली जाते. अगदी पंतप्रधानसुद्धा राष्ट्रपतींनी नेमलेला असतो. असेच राज्यपाल आणि मुख्यमंत्री यांच्या संबंधांचेही आहे. म्हणून संसदेच्या किंवा विधानमंडळाच्या संयुक्त अधिवेशनाला राष्ट्रपती आणि राज्यपाल हे अनुक्रमे संबोधित करतात. त्याला अभिभाषण असे म्हणतात. राष्ट्रपती हे त्यांचे सर्व निर्णय हे पंतप्रधान आणि केंद्रीय मंत्रिमंडळाच्या सल्ल्यानुसार घेतील अशी घटनादुरुस्ती (मला आठवत नाही केव्हा) करण्यात आली. त्यानुसार त्यांचे अभिभाषणही हे सरकारने तयार करून दिलेले असते. ह्या अभिभाषणात राष्ट्रपती त्यांच्या सरकारची भावी ध्येय्यधोरणे इत्यादी जनप्रतिनिधींपुढे मांडत असतात. माजी राष्ट्रपती के. आर. नारायणन ह्यांनी अभिभाषणाचा पायंडा मोडून त्याऐवजी मुलाखत द्यायची सुरुवात केली होती. ह्यात सरकारचे फारसे नियंत्रण नसल्याने तेव्हाच्या सरकारने ही नवी पद्धत बंद करायला लावली. बाकी प्रश्नांना पास.

बहुतेक सर्व लोकशाही देशांत अभिभाषण लिहीणे हा देशाच्या सर्वोच्च शासकिय अधिकार्‍याचा (हेड ऑफ गव्हर्नमेंट) हक्क असतो. कारण तो/ती त्याच्या/तिच्या कार्यकालात काय करू इच्छितो/ते याचा आराखडा अभिभाषणात अपेक्षित असतो. जर सर्वोच्च शासकिय अधिकारीच (हेड ऑफ गव्हर्नमेंट) देशाचा सर्वोच्च अधिकारी (हेड ऑफ स्टेट) असला/असली तर तोच/तीच अभिभाषण लिहीतो/ते आणि वाचतो/ते; उदा. अमेरिकन प्रेसिडेंट. संविधानिक राजेशाही असलेल्या यु के मध्ये इंग्लंडच्या राणीचे पार्लमेंटमधले "State Opening of Parliament" अभिभाषणही सत्तेत असलेले सरकार लिहून देते आणि राणी ते वाचते.

काळा पहाड 25/08/2014 - 23:44
(५) ताक किंवा दह्यामध्ये गूळ घालून खाऊ नये असे म्हणतात. ते वेगवेगळे खावेत असे सांगितले जात. यामागचे कारण काय असावे? दोन्ही वेगवेगळे खाल्ले तरी शेवटी पोटात दोन्ही पदार्थ एकत्र होतीलच. मग एकत्र का खाऊ नयेत?
याचं उत्तर जरा अधिकारी लोक देतील का? स्पेक्युलेशन नको.

आसिफ 26/08/2014 - 23:09
घोडा/ बैल यांची खुरे मॄदु असल्या कारणाने खडकाळ /डांबरी रस्त्यावर चालल्यामुळे झिजतात. काही वेळा खडे टापांच्या आतील नाजुक भागात घुसल्याने जनावराला इजा होउन चालणे अवघड होते. जनावराला नाल मारताना त्याची जुनी नाल काढली जाते ,झिजलेली वाढलेली खुरे साफ केली जातात, खडे असतील तर काढुन नवीन नाल मारली जाते. नवीन नाल ही खुराच्या आकारा प्रमाणे बनवलेली असते, घोड्यासाठी एकच नाल तर बैलासाठी त्याच नालेचे दोन भाग केलेले असतात. नाल मारण्यासाठी वापरले जाणारे खिळे खास त्याच कामासाठी बनवलेले असतात. हे खिळे सरळ ना मारता तिरके मारले जातात त्यामुळे खिळे नाले पासुन पाऊण ते एक ईंच अंतरावर येतात. हे खिळे तोडुन तिथे वाकवुन कानशीने खिळे ,खुर घासुन समतल केले जातात. घोड्याला नाल मारताना खाली पाडले जात नाही, ज्या पायावर नाल मारायची आहे तो पाय दुमडुन नाल मारली जाते.काही घोडी खुप मस्तवाल असतात त्यांना मात्र खाली पाडुन नाल मारण्याशिवाय पर्याय नसतो. बैलाला मात्र नेहमी खाली पाडुन नाल मारल्या जातात, खाली पाडताना सर्व सावधगिरी घेतली जाते. बैलाने त्याचे पाय झाडु नयेत म्हणुन करकच्चुन बांधले जातात इतकेच. नाल मारल्यामुळे जनावराला चालणे सुकर होते, खुराची झिज होत नाही. ~आसिफ.

आंबा हे उष्ण फळ उन्हाळ्यात कोकणात मोठ्या प्रमाणावर का येते? द्राक्ष हे थंड फळ हिवाळ्यात नाशिकला का येत असेल? ही फळे खावून लोक आजारी पडावीत व तेथील वैदूंची पोटे भरावीत असा निसर्गाचा हेतू आहे. अहो पपई खाउन गर्भपात करण्याच्या(पहिल्या महिन्यात) प्रयोग माझ्या मित्राने त्याच्या बायकोवर केला होता. प्रयोग फसला, छानपैकी गुटगुटीत मुलगी जन्माला आली. मित्र अजुनही म्हणतो मी चूकून पिकलेले डांगर खायला दिले असेल, पपईच्या गुणाची मला खात्री आहे.

In reply to by ऋतुराज चित्रे

गवि 28/08/2014 - 13:21
पपई खाण्यामागे असे करण्याचा हेतू हा अप्रिय वाटला. पण तो विषय वेगळा. मुद्दा असाय की मुळात पपई उष्ण असल्याने गर्भपात होतो आणि थंडमुळे होत नाही हे कसे? उष्ण = गर्भपात? उष्ण = दाह, उष्ण = तापमान, उष्ण = वेदना , उष्ण = आगआग .. आले उष्ण.. कारण ते खाल्यावर आग होते. ते अंगाला चोळले की आग होते. असे लॉजिक आहे काय ? आईसक्रीम खायला थंड असते पण ते वास्तविक आयुर्वेदिक संकल्पनेत उष्ण असावे..(चुभूदेघे) उष्ण असणे आणि गर्भपात किंवा तत्सम परिणामांचा एकमेकांशी संबंध कसा येतो? सर्दी ही व्हायरसमुळे होते हे ऑब्जेक्टिव्हली दाखवले गेले आहे. पण थंड गुणधर्माचे पदार्थ खाल्ल्याने हे व्हायरस जागृत होतात का? थंड गुणधर्माच्या पदार्थात असे काय असते की ज्याने हे व्हायरस सक्रिय होतात. व्हायरसबियरस वगैरे काही नसतातच.. तसे मानणे हेच खोटे आहे असे म्हणणे म्हणजे मूलभूत सत्यपरिस्थितीच नाकारणे. ते जमणे कठीण आहे. शेवटी तर्कनिष्ठ जे जे सर्व पथींमधे आहे ते अलाईन होणे ही खरी होलिस्टिक चिकित्सा. थंड गुणधर्माचा पदार्थ खाल्ल्याने सर्दी / खोकला / म्युकस कसे / का होते याची कॉजल रिलेशनशिप शोधली जाताना दिसली नाही. पपईने अमुक एक अपाय होतही असेल, पण त्यात पपईतले कखग या नावाचे काहीतरी संयुग कारणीभूत असेल (टॉक्सिक इफेक्ट) असा विचार न होता केवळ उष्ण थंड यातच ते बसवले जाते. मॉडर्न मेडिसिनमधे अगदी सरळसरळ विषाचीही प्रक्रिया पेशींवर कोणत्या मेकॅनिझमने होऊन त्यायोगे मनुष्य कसा मरतो याचे थेट कारण शोधून सांगितलेले असते. (नागाचे विष मज्जासंस्थेतल्या पेशींना नेमके काय डॅमेज होते, आणि कोणा सापाचे विष रक्तातले घटक कसे विघटित करते) पण केवळ शीत किंवा उष्ण किंवा उग्र किंवा अमुकजन्य या गुणांमुळे मृत्यू ओढवतो असे म्हटलेले नसते. आतड्यांचा दाह, जुलाब हा अनेक केमिकल्समुळे होऊ शकतो. त्यातली काही केमिकल तिथे सूज उत्पन्न करत असतील किंवा काही आतड्याच्या हालचालीवर परिणाम करत असतील.. किंवा आणखी काही. तस्मात ते उष्ण पडले इतकेच न म्हणता नेमके काय झाले त्याचे तपशीलवार रासायनिक कारण कळले तर अधिक नेमके टारगेटेड उपाय करता येतील. अशी अनेक उदाहरणे देता येतील. पण "अमुक खाऊन पहा की तमुक जाणवेल" म्हणून तो पदार्थ उष्ण या प्रकारच्या मांडणीमधे मूळ संकल्पनेचे कारण मिळत नाहीच.

In reply to by गवि

बाबा पाटील 28/08/2014 - 21:14
दोन शास्त्रांमधला फरक लक्षात घ्या,प्रत्येक गोष्टीत तुलना करत गेले तर पदरात काहीच पडणार नाही, दोन्ही शास्त्रे आपपाल्या ठिकाणी आहेत्,त्यांना त्यांच्याच जागी ठेवा एकत्र घुसळायला गेलात तर काहीही उपयोग होणार नाही,त्यापेक्षा बेसिक समाजावुन घ्या.

In reply to by बाबा पाटील

दादा कोंडके 29/08/2014 - 00:05
सहमत. आयुर्वेद समजून घेण्यासाठी आधी त्यावर श्रद्धा असावी लागते. श्री डॉ. बालाजी तांबे यांचे लेख वाचून सुरवात करावी असा सल्ला देतो.

In reply to by बाबा पाटील

आनन्दा 11/09/2014 - 07:24
दोन शास्त्रांमधला फरक लक्षात घ्या,प्रत्येक गोष्टीत तुलना करत गेले तर पदरात काहीच पडणार नाही, दोन्ही शास्त्रे आपपाल्या ठिकाणी आहेत्,त्यांना त्यांच्याच जागी ठेवा एकत्र घुसळायला गेलात तर काहीही उपयोग होणार नाही,त्यापेक्षा बेसिक समाजावुन घ्या.
एक्झॅक्टली, तिथेच तर प्रोब्लेम अहे. दोन्ही शास्त्रांचे जाणकार ही दोन शास्त्रे एकत्र आणायलाच तयार नसतात.

पाश्चिमात्य देश किंवा भारतातील शहरांत राहणारे लोक तांत्रिकदृष्ट्या पुढारलेले असतात असे वाटते. मग बर्‍याच हॉलीवूड किंवा बॉलीवूड पटात जेव्हा व्हिलन हिरोला किंवा त्यांच्या कुटुंबाला मारायला येतो तेव्हा ते घराचा दरवाजा उघडतात आणि व्हिलन किंवा त्याचे कामगार आत घुसतात. हे हुशार घरमालक आपल्या दरवाज्याला पीपहोल का ठेवत॑ नाही ?

In reply to by धर्मराजमुटके

बबन ताम्बे 28/08/2014 - 18:11
अहो ब-याच वेळी दाराला कडी अथवा लॅचच नसते. हिंदी चित्रपटात व्हिलन अणि त्याची गँग डायरेक्ट दरवाजा ढकलून मोठ्या घरात घुसते. ते पण रात्रीचे. कधी कधी हीरो देखील व्हिलन किंवा हिरोइनच्या (बापाच्या) मोठ्या बंगल्यात असाच घुसतो.

In reply to by धर्मराजमुटके

श्रीगुरुजी 29/08/2014 - 12:11
हिंदी चित्रपट आणि तर्कशास्त्र यांचा ३६ चा आकडा आहे. हिंदी चित्रपटांचा आनंद घ्या. कृपया असे का आणि तसे का नाही याचा विचार करू नका.

आदूबाळ 25/08/2014 - 13:03
उत्तर ६: मुम्बैतली वेश्यावस्ती फॉकलंड रोड आणि फोरास रोड अशा डॉन रस्त्त्यावर प्रामुख्याने होती. त्यात फोरास रोड हा सामान्य/स्वस्त/कमी प्रतीचा तर फॉकलंड रोड महाग/हुच्चभृ असा समजला जात असे. त्यामुळे "स्वत:ला लॉर्ड फॉकलंड (पक्षी: अती उच्चभ्रू) समजतोस का" असा वाक्प्रचार पडला.

संपत 25/08/2014 - 13:36
माझ्या एका आजोबांनुसार लॉर्ड फॉकलंडच्या काळात मुंबई मध्ये विजेची रोषणाई करण्यात आली त्यामुळे लॉर्ड फॉकलंड म्हणजे अतिशय श्रीमंत उधळपट्टी करणारा माणूस असे समीकरण पडले.

लॉर्ड फॉकलन्ड हा मुम्बई प्रान्ताचा १९ व्या शतकातील गव्हर्नर होता. त्याच्यावरुन त्या रस्त्याला फॉकलन्ड रोड नाव दिले गेले.फॉकलन्ड चा आणि उधळपट्टीचा काहि सम्बन्ध असावा असे वाटत नाही.कदाचित फॉकलन्ड हा राजघराण्याशी सम्बन्धीत असल्यामूळे हा वाक्प्रचार रुढ झाला असावा.

In reply to by संपत

श्रीगुरुजी 26/08/2014 - 13:52
हिंदी चित्रपटाच्या बहुसंख्य प्रेक्षकांना हिंदी समजणारच. परंतु इंग्लिश व अरेबिक लिपी समजणारे तुलनेने फारच थोडे प्रेक्षक असतात. अशा परिस्थितीत फक्त याच दोन जास्तीच्या भाषात शीर्षक का दाखविले जाते ते समजले नाही. असो.

In reply to by श्रीगुरुजी

प्रसाद१९७१ 26/08/2014 - 14:18
अरेबिक लिपी समजणारे तुलनेने फारच थोडे >>>>> गुरुजी- उत्तर भारतातले उर्दु भाषिक मुसलमान ( ८-१० कोटी ) अरेबिक समजतात. तसेच एकेकाळी पंजाबी लोक उर्दू लीपी सहज वापरायची. पंजाबी वर्तमानपत्र सुद्धा उर्दू लिपीत असायची.

In reply to by प्रसाद१९७१

श्रीगुरुजी 26/08/2014 - 14:41
जवळपास तेवढीच लोकसंख्या मराठी/तामिळ्/मल्याळम्/तेलगू इ. भाषा समजतात. बहुसंख्य भारतीयांना दाक्षिणात्य लिपीप्रमाणे अरेबिक लिपी सुद्धा वाचता येत नाही. पण शीर्षक अरेबिकमध्ये दाखवितात आणि कोणत्याही दाक्षिणात्य भाषात दाखवित नाहीत.

In reply to by श्रीगुरुजी

प्रसाद१९७१ 26/08/2014 - 14:48
कारण दाक्षीणात्य लोक त्या हिंदी सिनेमाचे प्रेक्षक नव्हते ( पूर्वीचे सांगतोय ). सौथंडीयन प्रोड्युसरच्या सिनेमांना पण उर्दु मधे नाव असायचे. नाव देवनागरी मधे असते त्यामुळे मराठी लोकांना समजतेच. माझ्या मते आता थोडे बदलते आहे. हल्ली उर्दु मधले नाव नसते बर्‍याच वेळेला.

In reply to by श्रीगुरुजी

सुनील 26/08/2014 - 15:55
भाषा आणि लिपी यांत गल्लत होते आहे काय? उदा. 'हाथी मेरे साथी' हे हिंदी चित्रपटाचे नाव, देवनागरी, रोमन आणि उर्दू (ही अरेबिक की पर्शियन हे ठाऊक नाही) लिपींत लिहिलेले दाखवतात. कारण हिंदी चित्रपट पाहणारा बहुसंख्य (साक्षर) प्रेक्षकवर्ग ह्या तिहींपैकी किमान एखादी लिपी वाचू शकतो. एवढच!

In reply to by टवाळ कार्टा

बॅटमॅन 27/08/2014 - 10:24
काही फरक आहेत. मूळ अरबी लिपीत नसलेली कैक चिन्हे उर्दूत आहेत, उदा. प, ट, ड, ग़, इ. साठीची अक्षरचिन्हे. शिवाय अरबीतल्या सर्व अक्षरचिन्हांचा उच्चार मूळ अरबीप्रमाणे होतो असे नाही, त्यातही फरक आहे. बेशिक लिपी अरबी. पुढे फारसीने ती अंगीकारली तेव्हा आपल्या सोयीसाठी काही बदल केले. काही नवीन चिन्हे अ‍ॅड केली, तर जुनी चिन्हे तशीच ठेवली- जुना उच्चार कायम न ठेवता. हे सगळे भरताड भारतात आले तेव्हा वरील प्रक्रियेची पुनरावृत्ती झाली. सबब मूळ अरबी लिपीशी तुलना केली तर उर्दू लिपीत कैक चिन्हे जास्त आहेत.

आयुर्हित 25/08/2014 - 13:58
(१) घोडा व बैलाच्या तळपायांना खिळे मारून नाल ठोकले जातात. चालताना ते खिळे त्यांना बोचतात का? चालताना खिळ्यांमुळे त्यांच्या तळपायांना जखमा होतात का? उत्तरः नाही, नाही. नख, केस प्रमाणेच खुरात मेलेल्या पेशी असल्याने वेदना/जखम होत नाही नालेमूळे घोड्याला चांगली पकड मिळते त्यामूळे तो वेगात जावू शकतो. (२) संसदेच्या किंवा विधिमंडळाच्या अधिवेशनाच्या पहिल्या दिवशी मंत्रीमंडळाने तयार केलेले भाषण राष्ट्रपती किंवा राज्यपाल वाचून दाखवितात. ते भाषण राष्ट्रपती किंवा राज्यपालांनी स्वतः तयार केलेले नसूनसुद्धा 'राष्ट्रपतींनी भाषणात अमुक सांगितले', 'राज्यपालांनी भाषणात तमुक सांगितले' असे का म्हटले जाते? उत्तरः राष्ट्रपती किंवा राज्यपाल वाचून दाखवितात, त्यामुळेच! (५) ताक किंवा दह्यामध्ये गूळ घालून खाऊ नये असे म्हणतात. ते वेगवेगळे खावेत असे सांगितले जात. यामागचे कारण काय असावे? दोन्ही वेगवेगळे खाल्ले तरी शेवटी पोटात दोन्ही पदार्थ एकत्र होतीलच. मग एकत्र का खाऊ नयेत? उत्तरः आयुर्वेदात काही विरुद्ध विपाक(पदार्थांचा एक गुणधर्म) असलेल्या पदार्थांना एकत्र खावू नये असे सांगितले आहे. त्याप्रमाणे दुध व मांसाहार, दही व मांसाहार, दुध व फळे, थंड व गरम पदार्थ एकत्र खावू नये असे सांगितले आहे. ताक किंवा दह्यामध्ये गूळ घालून खाऊ नये हे प्रथमच ऐकतो आहे. कारण हे तीनही पदार्थ एकच(ऊष्ण) विपाक असलेले आहेत.आम्ही स्वतः ताकात गूळ घालून खातो. मठ्ठा हा मात्र थंड विपाकाचा असल्याने त्याबरोबर (खिरीसारखे) गूळ घातलेले पदार्थ खावू नयेत.

In reply to by आदूबाळ

तसं तर शिकरण आणि फ्रुट सॅलड सुद्धा असते फळे आणि दूधमिश्रीत पदार्थ म्हणून शिवाय त्यात साखरही असते. दही उष्ण आणि ताक थंड (त्यात पाणी मिसळल्याने) असे लहानपणापासून ऐकत आलो आहे. मठ्ठ्यामध्ये आलं, मिरची असे उष्ण प्रकृतीचे पदार्थ मिसळयावर मठ्ठा थंड कसा होईल? असो. माझे ज्ञान अपुरे आहे.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

गवि 25/08/2014 - 15:08
उष्ण आणि थंड पदार्थ असे काही असतात (त्यांच्या प्रत्यक्ष तापमानाखेरीज) हीच मुळात भरपूर प्रचलित पण कोणताही तार्किक आणि रॅशनल बेस नसलेली समजूत आहे.

In reply to by गवि

नाही. असे असते हे स्वानुभवावरून सांगू शकेन. चिकू, आंबा ही फळे उष्ण आणि केळी, द्राक्ष, कलिंगड इ.इ. फळे थंड आहेत. कवचयुक्त मासे (कोलंबी, खेकडे इ.इ.) गरम पडतात, अंडीही उष्ण प्रकृतीची आहेत. बेडूक (माझ्या ऐकीव ज्ञानानुसार) सर्वात जास्त उष्ण आहे. बेडकाच्या तंगड्या प्रमाणाबाहेर खाल्ल्यास शौचास रक्त पडू शकते. मसाल्यात धणे, जीरे, दालचीनी थंड आहेत तर काळेमिरे, लवंग उष्ण आहेत. दात दुखीवर लवंग दाताखाली धरून आराम मिळतो. पण जास्त लवंगा खाल्ल्या गेल्या तर तोंडात फोड येतात. आपली प्रकृतीही थंड - उष्ण असते. उष्ण प्रकृतीच्या माणसांनी जास्त उष्ण पदार्थ खाल्ले तर तोंडात फोड, डोळ्यांची जळजळ आणि शौचास/लघवीस जळजळ होऊ शकते तर थंड प्रकृतीच्या माणसांना थंड पदार्थांच्या सेवनाने सर्दी सारखे विकार होतात.

In reply to by गवि

उष्ण आणि थंड पदार्थ असे काही असतात (त्यांच्या प्रत्यक्ष तापमानाखेरीज) हीच मुळात भरपूर प्रचलित पण कोणताही तार्किक आणि रॅशनल बेस नसलेली समजूत आहे.
का हो तुम्हाला केळं किंवा पेरू खाऊन एकदाही सर्दी झाली नाही? किंवा संक्रांतीला तीळगूळ भरपूर खाल्याने उष्णता होऊन घसा दुखला नाही? मग थंड किंवा उष्ण पदार्थ नसतातच असे कसे म्हणता?

In reply to by पुण्याचे वटवाघूळ

प्रसाद१९७१ 26/08/2014 - 14:21
सर्दी होण्याचा संबंध उष्ण्/थंडाशी कुठे आहे? एकतर इन्फेक्श्न किंवा अ‍ॅलर्जी हे कारण आहे. तसेच घसादुखी वगैरे. उष्ण्/थंड हा आयुर्वेदाचा मुर्ख पणा आहे.

In reply to by प्रसाद१९७१

गवि 26/08/2014 - 14:33
कदाचित हाय कॅलरी पदार्थ म्हणजे उष्ण ( उष्मांक या अर्थाने) आणि लो कॅलरी पदार्थ म्हणजे थंड असे मानले जात असावे अशी समजूत करुन पाहिली.. पण तसेही काही दिसत नाही. रोगाचे मूळ कारण ॲलर्जी , बॅक्टेरिया किंवा तत्सम हे सर्व स्पष्ट होण्यापूर्वी एक थियरी म्हणून उष्ण थंड वात कफ इत्यादि संकल्पना मांडल्या असणार. औषधे लागू पडतात त्यातली काही आजही.. त्यातल्या जंतुनाशक किंवा वेदनाशामक किंवा तत्सम थेट गुणांमुळे. पण कारणमीमांसा कालबाह्य झाली तरी ती सोडली जात नाही.. अजूनही उष्ण पडणे वगैरे म्हटले जातेच.

In reply to by गवि

आनन्दा 26/08/2014 - 22:20
का हो तुम्हाला केळं किंवा पेरू खाऊन एकदाही सर्दी झाली नाही? किंवा संक्रांतीला तीळगूळ भरपूर खाल्याने उष्णता होऊन घसा दुखला नाही? मग थंड किंवा उष्ण पदार्थ नसतातच असे कसे म्हणता?
तुम्ही अजून या प्रश्नाचे उत्तर दिलेलेच नाही. माझी याबाबतची थिअरी अशी - प्रत्येक पदार्थ पचताना काही रसायने निर्माण करतो. त्या रसायनांचे जोपर्यंत सन्तुलन आहे, तोपर्यंत माणूस आजारी पडत नाही. नाहीतर मी रोज भरपूर रोगजंतू असलेल्या रस्त्यावरून जातो, पण एकदाही आजारी पडत नाही, पण कधी जर असे भरपूर तिळगूळ खाऊन गेलो, तर मग आपण सर्दी सारख्या रोगान्ना व्हल्नरेबल होतो. तुम्हाल रोगजंतू आजारी पाडत नाहीत, तुमची रोगप्रतिकारशक्ती तुम्हाला आजारी पाडते, असे आपले माझे मत.

In reply to by प्रसाद१९७१

आयुर्हित 27/08/2014 - 04:33
@प्रसाद१९७१ काहि प्रश्नः १)आपला असा एखादा प्रबंध नेचर्/सायंस वा तत्सम नियतकालिकात प्रसिद्ध झाला आहे काय? २)आपण आयुर्वेदाची एखादि मोठ्ठी पदवि,पदविका निदान प्रमाणपत्र मिळवले आहे काय? ३)एखाद्या आयुर्वेदातील मान्यवरांनी लिहिलेले आयुर्वेदावरील पुस्तक वगैरे वाचले आहे काय? नाहि, असेल तर कळु द्या सर्वांना! नसेल तर १)आपण आपल्या सुबुद्यअ डोक्यात आलेल्या शंकांचे निरसन केले आहे काय? २)आयुर्वेदावरचे सोडा, साधे लिहिलेले (एकही शब्द न गाळता)वाचता तरी येते काय? ३)दहावी पास कोणी केले आपणास, हे कळेल काय?

In reply to by आयुर्हित

प्रसाद१९७१ 27/08/2014 - 10:26
@आयुर्हीत - तुमचे काळ्या जादू/चुटुक्/प्लँचेट ह्या बद्दल काय मत आहे? हे मत देताना ह्या तिन प्रश्नांची उत्तरे आधी स्वताला विचारा १)आपला असा एखादा प्रबंध नेचर्/सायंस वा तत्सम नियतकालिकात प्रसिद्ध झाला आहे काय? २)आपण काळ्याजादू ची एखादि मोठ्ठी पदवि,पदविका निदान प्रमाणपत्र मिळवले आहे काय? ३)एखाद्या काळ्या जादु बद्दल मान्यवरांनी लिहिलेले एखादे पुस्तक वगैरे वाचले आहे काय? विज्ञान प्रगत होयच्या आधी जमेल तसे औषध उपचार करण्याच्या अनेक पद्धती जन्माला आल्या. आयुर्वेद, युनानी, चिनी अश्या अनेक. त्या त्या काळानुसार त्या ठिक होत्या. पण आयुर्वेदा ची गृहीतके ( जसे कफ, वात, पिक्त, उष्ण, थंड ) ही चुकीची आहेत, आणि त्यांना काही शास्त्रीय बेसिस नाहीये.

In reply to by प्रसाद१९७१

टवाळ कार्टा 27/08/2014 - 11:39
आयुर्वेदा ची गृहीतके ( जसे कफ, वात, पिक्त, उष्ण, थंड ) ही चुकीची आहेत, आणि त्यांना काही शास्त्रीय बेसिस नाहीये
नक्की का?? मलातरी वरचे वाक्य चुकीचे वाटतेय

In reply to by प्रसाद१९७१

बाबा पाटील 27/08/2014 - 18:41
मिपावरिल सर्व स्वयंघोषित गुगलिया डॉक्टरांना माझा साष्टांग दंडवत....मला अस वाटतय की झक मारली आणी साडेपाच वर्ष वैद्यकिय अभ्यासक्रमात घालवले.साला फक्त गुगल सर्च केल असत तर....आज............ प्रसाद राव कुठे असता हो तुम्ही मला तुमचे चरण स्पर्श करायचे आहेत.

In reply to by बाबा पाटील

गवि 27/08/2014 - 20:03
प्रसादरावांचे उत्तर ते देतील न देतील पण इथे गूगलचा संबंध कुठून आला असावा? कफ वात पित्त या संकल्पना चुकीच्या आहेत असे गूगल सांगतेय का? शोधून पाहिले पाहिजे. बाकी आयुर्वेदाविषयी कोणतीही यासम शंका घेतली गेली की प्रतिवाद कफ पित्त उष्ण थंड या संकल्पनांचे तार्किक सत्य मांडणारा कधीच न होता जनरली किती वर्षे शिक्षणक्रम आहे किंवा किती वर्षांचा अनुभव आहे आणि तो उगाच.. अश्या प्रकारचा येतो. विचारणा-याला डिसक्वालिफाय करणे ही सुरुवात ठीक पण एकूण प्रतिवादच तितकाच ? शिवाय खूप वर्षे एखाद्या गोष्टीचे व्यावसायिक शिक्षण घेतले म्हणून आपोआप त्या शास्त्राच्या संकल्पना कालसुसंगत होत नाहीत. त्या तश्या असतीलही. पण उगीच शिक्षण घेतले असे म्हणून त्या सामान्य व्यक्तीला पटत नाहीत. शास्त्र व्यावसायिक पातळीवर शिकायला कदाचित जन्म पुरणार नाही पण सामान्य आक्षेप कोणीही घेऊ शकतो.

In reply to by गवि

आयुर्हित 27/08/2014 - 20:25
आक्षेप घेणे, शंका घेणे, विचारणे हे सुज्ञ माणसाचेच एक उत्तम लक्षण आहे. याला कोणाचीच ना नाही/नसावे. माझ्या मते मिपावर/तत्सम इतर संस्थळावर ज्ञानवर्धन होणे जितके जरुरिचे आहे तितकेच "जनसामान्यांत चुकिचा संदेश न जावू देणे" महत्त्वाचे आहे. प्रसाद१९७१ यांनी "अभ्यास न करता आयुर्वेदाला मुर्ख ठरविणे" हे किति योग्य आहे? त्यांचा अभ्यास असेलही तर ते त्यांनी जाहिर करावे!

In reply to by आयुर्हित

गवि 27/08/2014 - 20:41
मूर्खपणा वगैरे शब्दरचना निखालस चुकीची आहे. अर्थात इतर कोणाच्या शब्दरचनेबद्दल मी अधिक तपशिलात बोलू शकत नाही. म्हणणे त्याबद्दल नसून वेगळेच आहे. समजा ॲंटिबायोटिक्स वाईट असतात किंवा अलोपथी रोगाचा वरवर इलाज करते किंवा तत्सम काही आक्षेप मोडर्न मेडिसिनवर कोणी घेतला तर त्या पथीचे डोक्टर जेव्हा प्रतिवाद करतात तेव्हा ते ॲंटिबायोटिकवर बोलतात.. ट्रीटमेंट प्रोटोकोलबद्दल बोलतात ( सर्व फक्त उदाहरणार्थ). आणि शंका खोडून काढतात. त्याउपर पटवणे शक्य किंवा वर्थ नसेल तर पुढे उत्तर देत नाहीत. पण ते कधीही स्वत:चे शिक्षण,विचारणा-याचे क्वालिफिकेशन, माझे कोणत्या जर्नलमधे आले आणि प्रश्नकर्त्याचे कोणत्या जर्नलमधे.. आपण उगाच इतकी वर्षे शिकलो अश्या जनरल व्यक्तीसापेक्ष मार्गाने खंडन करत नाहीत. पण आयुर्वेद / होमिओ इत्यादि डोक्टर त्यांच्या शास्त्रावर टीका झाली की जनरली खालीलपैकी एक अप्रोच घेतात: - विचारणा-याचे क्वालिफिकेशन -एकमेकांचा पथीविषयक अनुभवकाल -विचारणा-याचा किमान अभ्यास आहे का? - हजारो वा शेकडो वर्षे उगीचच हे टिकून राहिले का? -या पथीला किती सरकारी मान्यता आहे किंवा यासम. पण जंतुसंसर्ग / अलर्जी या तार्किक वस्तुनिष्ठ एंटिटीजशी वात कफ पित्ताचे कोरीलेशन किंवा समांतर कालसुसंगत बदल या मार्गावर कोणीच बाजू मांडत नाही. हे निरीक्षण फार पूर्वीपासून सर्वच संस्थळांवर आहे.

In reply to by आयुर्हित

प्रसाद१९७१ 28/08/2014 - 11:30
द१९७१ यांनी "अभ्यास न करता आयुर्वेदाला मुर्ख ठरविणे" हे किति योग्य आहे?>>>>>>> त्याच न्यायानी तुम्ही चेटुक, मुठ मारणे हे पण असु शकते असे मान्य कराल का त्याला मूर्ख म्हणायला पण अभ्यास असायला पाहीजे असे म्हणाल. एक साधी गोष्ट आहे. कोणी जर काही सिद्धांत मांडत असेल तर त्याची सिद्धता करणे हे त्याचेच काम आहे. तुम्ही सिद्धांत मांडायचे आणि दुसर्‍यांनी ते सिद्ध करायचे, हा कसला न्याय. नल हायपोथिसीस ने सिद्ध करुन दाखवा उष्ण्/थंड पदार्थ ही कल्पना.

In reply to by गवि

बाबा पाटील 27/08/2014 - 20:36
उचलली जिभ लावली टाळ्याला असे होवु नके,ही कुठली टाइमपास राजकिय चर्चा नसते. एक बेसिक प्रिन्सिपल आहे ' द्रव गुणेन कुरुते कर्म' कुठलेही द्रव्य हे त्याच्या गुणाने कार्य करते,जर हायड्रोजन हा ज्वलनशिल आहे हा त्याचा गुण जर त्याचा तुम्ही मान्य करत असाल तर् , शितोष्णादी गुण कसे मान्य होत नाहीत का ते भारतीय शास्त्र आहे म्हणुन टाकावु आहे ?

In reply to by बाबा पाटील

बाबा पाटील 27/08/2014 - 20:49
दुध - गुणधर्म पचायला जड,अग्निमांद्यकर शरिरातला कफ वाढवणारे,पित्त कमी करणारे, बल वाढवणारे, त्यापासुन तयार होणारे दही - अत्यंत पित्तकर्,सगळेच दोष वर्धन करणारे परंतु वात किंचित कमी करणारे,त्वचाविकाराचे प्रबळ कारण ( माझ्या कडे येणार्‍या सोरियॅसिसच्या ८०% रुग्णांमध्ये अत्याधिक दधीसेवन आढळते. तसेच या दह्यापासुन जे ताक व लोणी तयार होते ते ताक पचायला हलके किंचित पित्तकर अग्नीदिपन करणारे,पोटाचे विकार तुमच्या भाषेत आय बी एस . बरा करणारे,मुळव्याधवरचे रामबाण औषध,व लोणी हे परत पित्त कमी करणारे ,बल वर्धन करणारे,शरिराला बृहणिय. या लोण्यापासुन जे तुप तयार होते ते अनुष्ण परंतु पित्त कमी करणारे,अग्नीदिपण करणारे,बृहणिय. तसेच संस्कारानुवर्तनिय म्हणजे ज्या पदार्थाबरोबर सिद्ध कराल त्याचे गुण वाढवणारे. आता दुधापासुन तुपापर्यंतचा गुणांचा प्रवास सांगितला आहे,ज्याला समजाला त्याने समजवुन घ्यावा बाकीच्यांना साष्टांग दंडवत

In reply to by बाबा पाटील

गवि 27/08/2014 - 20:54
धन्यवाद. ही उदाहरणे झाली. उष्ण किंवा थंड पडणे म्हणजे काय आणि उदा. सोरायसिसशी त्याची लिंक कशी आहे हे महत्वाचे. काय थंड आणि काय उष्ण ही उपयुक्त माहिती असेल पण ते तत्व नव्हे. सफरचंद पडते.. दगड पडतो.. चेंडूही पडतो.. ही उदाहरणे झाली. पण गुरुत्वाकर्षण या बलाचे अस्तित्व मोजून दाखवणे हे तत्व असते..

In reply to by गवि

आनन्दा 28/08/2014 - 10:46
ही उदाहरणे झाली. उष्ण किंवा थंड पडणे म्हणजे काय आणि उदा. सोरायसिसशी त्याची लिंक कशी आहे हे महत्वाचे. .
सहमत. यावर शास्त्रीय संशोधन होणे आवश्यकच आहे. पण याचा अर्थ ते टाकाऊ आहे असा नव्हे. आणि अशास्त्रीय आहे असा तर मुळीच नव्हे. जर कार्यकारणभाव दिसत असेल तर त्याचे अस्तित्वच नाकारण्यात अर्थ नाही. फारतर अजून सिद्ध झालेले नाहे असे म्हणू. नाही का? बाकी तुम्ही दिलेले उदाहरण एकदम चपखल बसते -
सफरचंद पडते.. दगड पडतो.. चेंडूही पडतो.. ही उदाहरणे झाली. पण गुरुत्वाकर्षण या बलाचे अस्तित्व मोजून दाखवणे हे तत्व असते..
गुरुत्वाकर्षण तत्वाचा शोध लावण्यापूर्वी देखील ते तत्व अस्तित्वात होतेच. सफरचंद, चेंडू आणि दगड तेव्हाही पडत होते, न्यूटन ने मोजल्यावर त्यांनी पडायला सुरुवात केले असे नव्हे. फक्त न्यूटन ने गुरुत्वाकर्षण या तत्वाला शास्त्रीय परिभाषेत बसवले. आयुर्वेदावरदेखील असेच कोणीतरी संशोधन करावे, त्याशिवाय त्या शास्त्राचे सत्यत्व अधोरेखीत होणार नाही. आणि विरोधकांना आरोप करायची संधी मिळणारच.

In reply to by आनन्दा

गवि 28/08/2014 - 11:09
चोक्कस.. यालाच मी तार्किक को-रिलेशन एस्टॅब्लिश करणे म्हणतोय. म्हणजे उदा.. इकडचा वात = तिकडचा इम्युनिटी loss.. किंवा यासम.. नुसते वात आहे कफ आहे किंवा कांदेपाक थंड आहे म्हणजे कालसुसंगत तार्किक कोरिलेशन नव्हे. normalization , rationalization होत राहिले पाहिजे.

In reply to by आनन्दा

प्रसाद१९७१ 28/08/2014 - 11:25
पण पुर्वी हलका पदार्थ खाली यायला जास्त वेळ लागतो असा समज होता, तो पिसाच्या मनोर्‍यावरुन प्रयोग केल्यावर च खोटा होता हे कळले. फार खोलात नको, उष्ण पदार्थ आणि थंड पदार्थ ह्यांची कोणी व्याख्या तरी देवु शकेल का? तसेच हा पॅरॅमिटर मोजायचे युनिट काय? ताक थंड आणि कांदा पण थंड, ह्यांची तुलना कशी करायची?

In reply to by प्रसाद१९७१

श्रीगुरुजी 28/08/2014 - 12:25
व्याख्या नक्की माहिती नाही. परंतु उष्ण पदार्थ आणि थंड पदार्थ अशी वर्गवारी नक्कीच असावी. गर्भवती स्त्रियांनी पपई खाऊ नये असे सांगितले जाते कारण पपई उष्णता निर्माण करते व त्यामुळे गर्भाला धोका होऊ शकतो अशी समजूत आहे. माझा एक लांबचा विक्षिप्त नातेवाईक सलग २ महिने रोज १ पपई खात होता. काही काळाने सुरवातीला त्याचा मोतीबिंदू एकदम वाढला व इतर काहीतरी इन्फेक्शन होऊन एक डोळा काढावा लागला. अति पपई सेवनाने उष्णता निर्माण होऊन डोळ्यावर परीणाम झाला असे डॉक्टरांचे मत होते.

In reply to by बाबा पाटील

गवि 27/08/2014 - 20:49
हायड्रोजन ज्वलनशील आहे हे मान्य करणे म्हणजे खाद्यपदार्थाचे शीतोष्ण गुणही मान्य करणे? भारतीय म्हणून टाकाऊ असे दूरान्वयानेही म्हटले नसताना ते मनाततरी का यावे ? गूळ उष्ण असतो असे असेल तर तो शरीरात गेल्यावर शरीराचे / आतड्याचे किन्वा कोणत्याही पेशीचे तापमान वाढवतो का? क्यालरीज म्हणाव्या तर त्या अनेक थन्ड मानलेल्या पदार्थातही तेवढ्याच किन्वा जास्तही असतात. पुन्हा नम्रपणे विनवतो. कफ वात पित्त यान्चे तार्किक को रिलेशन सान्गा.

In reply to by गवि

बाबा पाटील 27/08/2014 - 20:59
आजच्या दिवस २०-२५ काळ्या मिर्‍या व लवंगा चावुन खा आणी त्यांतर एक दहा दिवसांनी घट्ट साय असलेल्या दुधाचे शिकरण एक दोन तिन दिवस सलग सकाळ संध्याकाळ घ्या शित आणी उष्ण गुणधर्माचा फरक लक्षात येइल,बी प्रॅक्टीकल.

In reply to by बाबा पाटील

बाबा पाटील 27/08/2014 - 21:03
मला दिड वर्ष लागले हो, ते इथे थोडक्यात कसे सांगु,शक्य असेल तर सार्थ वाग्भट गर्दे लिखित अप्पा बळवंतात मिळेल,संस्कृतचे उत्तम मराठी भाषांतर केलेले आहे,आयुर्वेदातला समजायला सगळ्यात सोप्पा ग्रंथ आहे,वाचा काही अडल तर व्यनी करा,निवांत चर्चा करु अथवा वेळ असेल तर भेटा.

In reply to by बाबा पाटील

गवि 27/08/2014 - 21:09
मिळवून वाचतो. मूलतत्व अश्या अर्थाने सिद्ध झालेली रोगाची कारणे आणि त्याना समांतर कारणमीमांसा असे तार्किक काही सापडल्यास आनंदच होईल नक्की.

In reply to by गवि

बाबा पाटील 28/08/2014 - 12:18
तेही सोडुन द्या,तुमच्या साठी सोप्पा,झणझणीत मिसळचा रस्सा दोन दिवस सकाळ संध्याकाळ फक्त २-२ वाट्या प्यायचा उष्ण गुणधर्म काय असतो ते दुसर्‍यादिवशी सकाळी कळेल्,पात्तळ जुलाब होताना जे काही खाली जळत ना तो पदार्थाचा उष्ण गुणधर्म, तसाच प्रकार शित गुणाचे शिकरण सारखा पदार्थ दररोज खा त्यानंतर फुफ्फुसात जो काही चिकट स्रावी पदार्थ साठतो तो कफ. वर्षानुवर्ष धावपळीत आयुष्य गेल्यावर सांधे आवाज करायला लागतात्,वेदना सुरु होतात्,तो वाताचा चल आणी रुक्ष गुण. हे सर्व ठिक आहे,पण कृपया आयुर्वेदाला अ‍ॅलोपॅथीच्या चड्डीत घालायाचा प्रयत्न करु नका,दोन्ही शास्त्रातला तो बेसिक फरक आहे,त्यामुळे त्यातुन निष्पन्न काहीच होणार नाही फक्त गोंधळ वाढेल.

In reply to by बाबा पाटील

बाळ सप्रे 28/08/2014 - 12:27
झणझणीत रस्सा आणि शिकरण.. यांच तिखट आणि गोड असं सरळ वर्गीकरण होतं.. उष्ण, थंड वर्गीकरणाचे या उदाहरणाने समाधान होत नाही.
पण कृपया आयुर्वेदाला अ‍ॅलोपॅथीच्या चड्डीत घालायाचा प्रयत्न करु नका
या वाक्याला हशा, टाळ्या मिळतील. एखादी गोष्ट पटवण्याच्या दृष्टीने ते वाक्य निरुपयोगी आहे..

In reply to by बाबा पाटील

सहमत आहे. हिरवी मिरची, हिरव्या मिरचीचे लोणचे जरी खाल्ले तरी शौचास, मुत्रविसर्जनास जळजळ होते. डोळ्यांची, तळपायांची जळजळ होते. शरीराचे तापमान नुसत्या पाण्यानेही समतोल राखले जाते. दोन-चार दिवस पाणी बंद करून पाहिले तरी शरीरातील उष्णता वाढल्याचे दृष्टोत्पत्तीस येईल. शरीरातील उष्णता वाढली असेल कांही त्रास होत असेल तर शहाळ्याच्या पाण्यानेही आराम मिळतो असा अनुभव आहे. थंडीत येणार्‍या सणांमध्ये तिळगुळ, गुळाच्या पोळ्या, पुरणपोळ्या आदीपक्वान्ने केली जातात तर उन्हाळ्यामध्ये वेगवेगळ्या खीरी आणि दुध वगैरे तत्सम पदार्थांपासून पक्वान्न बनविली जातात.

In reply to by गवि

आनन्दा 28/08/2014 - 11:02
उष्ण / थंड यांचा संबंध क्यालरीशी नाही. तर एखादा पदार्थ पोटात गेल्यावर तो पचताना जी रसायने तयार होतात, त्यांचे शरीरावर होणारे परिणाम म्हणजे उष्ण/ थंड. त्यातील काही रसायने प्रत्यक्ष, अप्रत्यक्षरीत्या शरीराचे तापमान वाढवतात, किंवा तापमान वाढल्याचा अनुभव देतात. उदा - अति खोबरे खाल्यामुळे शरीराच्या काही अवयवा>मध्ये विषाणूवाढीसाठी पोषक स्थिती उत्पन्न होते, त्याचा परिणाम म्हणून तेथे विषाणू>चा संसर्ग होतो. परिणाम - तेथील शरीराची उष्णता वाढते. म्हणून ते उष्ण. किंवा खोबरे/ गूळ पचताना अधिक प्रमाणात आम्ल तयार होते. या आम्लाचा निचरा शरीरांतर्गत न झाल्यामुळे शौच्यावाटे बाहेर पडते, परिणाम मलमार्गाची जळजळ, पुन्हा उष्णता. असेच थंड पदार्थांबद्दल देखील होते. आता यामध्ये कोणत्या अभिक्रिया होतात ते केवळ संशोधनांतीच कळू शकेल. पण या सार्‍यांमध्ये काहीतरी समान धागा असण्याची शक्यता पण नाकरता येत नाही. याबद्द्ल काहीच अभ्यास नसताना या थिअरींना पूर्ण नाकारणे दीर्घकालीन परिणामांच्या दॄष्टीने फार घातक असेल असे माझे मत आहे. आणि हे माझे मत केवल आयुर्वेदच नव्हे, तर सार्‍याच प्राचीन विद्याबद्दल आहे. तुम्ही असे म्हणा, की अजून पुरावा मिळालेला नाही, किंवा सध्या उपलब्ध असलेल्या पुराव्यांवरून असे सिद्ध होत नाही, मला मान्य आहे. पण त्यांचे अस्तित्व नाकारू नका, न जाणो, काही वर्षांनी त्याचा पुरावा मिळेल देखील. जाता जाता, तुम्ही कधी नाडीपरीक्षेचा अनुभव घेतला आहे का हो? त्यातील जाणकार वैद्यांकडून, जसे की पुण्याचे भट वैद्य, (ते आता आहेत का ते मला माहीत नाही).

In reply to by आनन्दा

बाळ सप्रे 28/08/2014 - 11:42
+१ उष्ण थंड, कफ वात पित्त या संकल्पना अमूर्त आहेत (Abstract concepts). त्यांना संशोधन करुन मूर्त स्वरूप देण्याचा प्रयत्न होताना दिसत नाही.

In reply to by बाळ सप्रे

आयुर्हित 28/08/2014 - 13:15
हजारो वर्ष सफल झालेले संशोधन वाचुन समजावून घेतले जाण्याचे कष्ट करण्याचे प्रयत्न होताना दिसत नाही असे म्हणा!

In reply to by आयुर्हित

बाळ सप्रे 28/08/2014 - 13:47
चव हा गुणधर्म (वर्णन करण्यास abstract असला तरी) जीभ हा त्याचा सेंसर आहे या दृष्टीने concrete संकल्पना आहे. तापमान हा गुणधर्म त्वचा हा सेंसर अथवा एखाद्या पदार्थाचे त्यामुळे होणारे प्रसरण या दृष्टीने concrete संकल्पना आहे. रंग हा गुणधर्म डोळे हा सेंसर या दृष्टीने concrete संकल्पना आहे. अशा प्रकारे पदार्थाची प्रकृती या आयुर्वेदीय गुणधर्माविषयी मूलभूत सेंसर किंवा मापनाची प्रक्रिया उद्धृत करणारे स्पष्टीकरण कुठे आहे ते जरुर सांगावे. समजून घेण्याचे कष्ट घेण्यासाठी बरेच जण आतुर आहेत. उदाहरणांवरुन उलट स्पष्टीकरण नकोय. उदा. बर्फ म्हणजे थंड, वाफ म्हणजे गरम किंवा आंबा म्हणजे गोड, मिरची म्हणजे तिखट

In reply to by आयुर्हित

दुध व मांसाहार, दही व मांसाहार, दुध व फळे, थंड व गरम पदार्थ एकत्र खावू नये असे सांगितले आहे. दुध व मांसाहार : कित्येक मांसाहारी पदार्थांत क्रिम टाकतात आणि ते कोणत्याही समस्येशिवाय लोक चवीने वारंवार खातात. दही व मांसाहार : अनेक प्रकारचे मांस दह्यात मरिनेट करतात असे ऐकून आहे. दुध व फळे : हे टाळायचे तर फ्रूट सलादच नव्हे तर केळ्याचे शिक्रणही टाळावे लागेल. थंड व गरम पदार्थ एकत्र खावू नये : असं कसं, असं कसं ? फ्राईड आइस्क्रिम आमचा अत्यंत आवडता पदार्थ आहे. पाककलाविषारद आणि अन्नशास्त्रज्ञांच्या विश्लेषणाच्या प्रतिक्षेत.

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

आयुर्हित 27/08/2014 - 04:59
दुध व मांसाहार, दही व मांसाहार, दुध व फळे एकत्र खाल्ल्याने ह्या पदार्थातील गुणधर्म विसंगति मुळे आपल्या रोगप्रतिकारशक्तीचे अतोनात नुकसान होते व ती भ्रमित होते(programme gets corrupted). त्यामुळेच सोरायसिस, ऑस्टीओ आर्थरायटिस/वात विकार व ल्युपस सारखे गंभिर व प्राणघातक आजार होतात. ह्या गोष्टी सुद्धा पाककलाविषारदांना व अन्नशास्त्रज्ञांना शिकवल्याच गेल्या पाहीजेत. थंड व गरम पदार्थ एकत्र खाल्ले तर असमान प्रसरणामूळे दातांची क्षती होते व दात तुटू शकतात.

In reply to by आयुर्हित

श्रीगुरुजी 26/08/2014 - 14:03
>>> नख, केस प्रमाणेच खुरात मेलेल्या पेशी असल्याने वेदना/जखम होत नाही बैलांना पूर्ण आडवे पाडून व त्यांचे चारही पाय बांधून तळपायात नाल ठोकताना त्यांच्या डोळ्यातून अश्रू वाहत असताना मी पाहिले आहे. त्यामुळे नाल ठोकताना त्यांना वेदना नक्कीच होत असणार. म्हणजेच तळपायात जिवंत पेशी असणार. >>> ताक किंवा दह्यामध्ये गूळ घालून खाऊ नये हे प्रथमच ऐकतो आहे. कारण हे तीनही पदार्थ एकच(ऊष्ण) विपाक असलेले आहेत.आम्ही स्वतः ताकात गूळ घालून खातो. लहानपणी एखाद्या मुलाने दह्यात/ताकात गूळ घालू का असे विचारल्यावर मोठी माणसे, "काय आज नशा करायचीय का?" असे विचारायचे. एका मोठ्या व्यक्तीने दही/ताकात गूळ घातल्यावर आंबल्यामुळे अल्कोहोलसारखा परीणाम होतो असे सांगितले होते. हातभट्टीवाले आंबवलेल्या मिश्रणात गूळ, नवसागर इ. घालतात असे वाचले होते. त्यामुळे दही/ताक + गूळ हे मिश्रण काहीतरी विचित्र पदार्थ तयार करत असावे.

In reply to by श्रीगुरुजी

आयुर्हित 27/08/2014 - 05:13
पाय बांधल्यामुळे ते त्यातून सूटायची धडपड करतात व त्यातुन त्यांना इजाही होते व त्यामुळेच त्यांच्या डोळ्यातून अश्रू वाहतात हे खरे आहे. ताजे दही/ताक + गूळ हे योग्यच आहे. अनारसे सोडले तर गुळ घालून आंबवलेली एकही पाक्रू मलातरी सध्याला माहित नाही. लहान मुलांना घोळणा फुटुन नाकातून रक्त येण्याचे प्रमाण जास्त असेल तर त्याला गुळ खावु देवू नका.

एस 25/08/2014 - 14:56
(१) घोडा व बैलाच्या तळपायांना खिळे मारून नाल ठोकले जातात. चालताना ते खिळे त्यांना बोचतात का? चालताना खिळ्यांमुळे त्यांच्या तळपायांना जखमा होतात का?
हे खिळे तिरपे ठोकले जातात. गुरांच्या तळपायांना टापा असे म्हणतात. त्या आतून थोड्या पोकळ असतात. खिळा ह्या पोकळीत असेपर्यंत जनावराला तो लागत नाही. नाल ठोकणे हे फार कौशल्याचे काम आहे. टापा ह्या डांबरी किंवा खडकाळ रस्त्यावर चालून झिजू नयेत म्हणून मारल्या जातात.
(२) संसदेच्या किंवा विधिमंडळाच्या अधिवेशनाच्या पहिल्या दिवशी मंत्रीमंडळाने तयार केलेले भाषण राष्ट्रपती किंवा राज्यपाल वाचून दाखवितात. ते भाषण राष्ट्रपती किंवा राज्यपालांनी स्वतः तयार केलेले नसूनसुद्धा 'राष्ट्रपतींनी भाषणात अमुक सांगितले', 'राज्यपालांनी भाषणात तमुक सांगितले' असे का म्हटले जाते?
शासन असलेली राज्यव्यवस्था ही दोन प्रकारची असते. एक म्हणजे ज्यात राज्याचा प्रमुख हा मोनार्क म्हणजेच लोकांनी न निवडलेला/वंशपरंपरागत असा असतो आणि दुसरा म्हणजे राज्यप्रमुख हा लोकनिर्वाचित असतो. (प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष निवडणूक.) यालाच 'रिपब्लिक' असे म्हणतात. भारत हा स्वातंत्र्यानंतर २६ जानेवारी १९५० रोजी रिपब्लिक बनला. या दिवशी भारताची राज्यघटना लागू झाली. त्याआधी १५ ऑगस्ट १९४७ पासून देशाचे राज्य हे १९३५ च्या 'गवर्न्मेंट अ‍ॅक्ट ऑफ इंडिया' नुसार चालत होते. नव्या राज्यघटनेनुसार राष्ट्रपती हे देशाचे प्रमुख असतात. राष्ट्रपतींची निवडणूक ही अप्रत्यक्षरित्या लोकांकडून होते. हे पद वंशपरंपरागत नसते. त्याचबरोबर राष्ट्रपतींना पदावरून लोकांनी निवडून दिलेली संसद महाभियोगाद्वारे दूर करू शकते. देशाचा राज्यकारभार हा राष्ट्रपतींच्या नावे चालतो. प्रत्येक पदाची नेमणूक राष्ट्रपतींच्या नावे केली जाते. अगदी पंतप्रधानसुद्धा राष्ट्रपतींनी नेमलेला असतो. असेच राज्यपाल आणि मुख्यमंत्री यांच्या संबंधांचेही आहे. म्हणून संसदेच्या किंवा विधानमंडळाच्या संयुक्त अधिवेशनाला राष्ट्रपती आणि राज्यपाल हे अनुक्रमे संबोधित करतात. त्याला अभिभाषण असे म्हणतात. राष्ट्रपती हे त्यांचे सर्व निर्णय हे पंतप्रधान आणि केंद्रीय मंत्रिमंडळाच्या सल्ल्यानुसार घेतील अशी घटनादुरुस्ती (मला आठवत नाही केव्हा) करण्यात आली. त्यानुसार त्यांचे अभिभाषणही हे सरकारने तयार करून दिलेले असते. ह्या अभिभाषणात राष्ट्रपती त्यांच्या सरकारची भावी ध्येय्यधोरणे इत्यादी जनप्रतिनिधींपुढे मांडत असतात. माजी राष्ट्रपती के. आर. नारायणन ह्यांनी अभिभाषणाचा पायंडा मोडून त्याऐवजी मुलाखत द्यायची सुरुवात केली होती. ह्यात सरकारचे फारसे नियंत्रण नसल्याने तेव्हाच्या सरकारने ही नवी पद्धत बंद करायला लावली. बाकी प्रश्नांना पास.

बहुतेक सर्व लोकशाही देशांत अभिभाषण लिहीणे हा देशाच्या सर्वोच्च शासकिय अधिकार्‍याचा (हेड ऑफ गव्हर्नमेंट) हक्क असतो. कारण तो/ती त्याच्या/तिच्या कार्यकालात काय करू इच्छितो/ते याचा आराखडा अभिभाषणात अपेक्षित असतो. जर सर्वोच्च शासकिय अधिकारीच (हेड ऑफ गव्हर्नमेंट) देशाचा सर्वोच्च अधिकारी (हेड ऑफ स्टेट) असला/असली तर तोच/तीच अभिभाषण लिहीतो/ते आणि वाचतो/ते; उदा. अमेरिकन प्रेसिडेंट. संविधानिक राजेशाही असलेल्या यु के मध्ये इंग्लंडच्या राणीचे पार्लमेंटमधले "State Opening of Parliament" अभिभाषणही सत्तेत असलेले सरकार लिहून देते आणि राणी ते वाचते.

काळा पहाड 25/08/2014 - 23:44
(५) ताक किंवा दह्यामध्ये गूळ घालून खाऊ नये असे म्हणतात. ते वेगवेगळे खावेत असे सांगितले जात. यामागचे कारण काय असावे? दोन्ही वेगवेगळे खाल्ले तरी शेवटी पोटात दोन्ही पदार्थ एकत्र होतीलच. मग एकत्र का खाऊ नयेत?
याचं उत्तर जरा अधिकारी लोक देतील का? स्पेक्युलेशन नको.

आसिफ 26/08/2014 - 23:09
घोडा/ बैल यांची खुरे मॄदु असल्या कारणाने खडकाळ /डांबरी रस्त्यावर चालल्यामुळे झिजतात. काही वेळा खडे टापांच्या आतील नाजुक भागात घुसल्याने जनावराला इजा होउन चालणे अवघड होते. जनावराला नाल मारताना त्याची जुनी नाल काढली जाते ,झिजलेली वाढलेली खुरे साफ केली जातात, खडे असतील तर काढुन नवीन नाल मारली जाते. नवीन नाल ही खुराच्या आकारा प्रमाणे बनवलेली असते, घोड्यासाठी एकच नाल तर बैलासाठी त्याच नालेचे दोन भाग केलेले असतात. नाल मारण्यासाठी वापरले जाणारे खिळे खास त्याच कामासाठी बनवलेले असतात. हे खिळे सरळ ना मारता तिरके मारले जातात त्यामुळे खिळे नाले पासुन पाऊण ते एक ईंच अंतरावर येतात. हे खिळे तोडुन तिथे वाकवुन कानशीने खिळे ,खुर घासुन समतल केले जातात. घोड्याला नाल मारताना खाली पाडले जात नाही, ज्या पायावर नाल मारायची आहे तो पाय दुमडुन नाल मारली जाते.काही घोडी खुप मस्तवाल असतात त्यांना मात्र खाली पाडुन नाल मारण्याशिवाय पर्याय नसतो. बैलाला मात्र नेहमी खाली पाडुन नाल मारल्या जातात, खाली पाडताना सर्व सावधगिरी घेतली जाते. बैलाने त्याचे पाय झाडु नयेत म्हणुन करकच्चुन बांधले जातात इतकेच. नाल मारल्यामुळे जनावराला चालणे सुकर होते, खुराची झिज होत नाही. ~आसिफ.

आंबा हे उष्ण फळ उन्हाळ्यात कोकणात मोठ्या प्रमाणावर का येते? द्राक्ष हे थंड फळ हिवाळ्यात नाशिकला का येत असेल? ही फळे खावून लोक आजारी पडावीत व तेथील वैदूंची पोटे भरावीत असा निसर्गाचा हेतू आहे. अहो पपई खाउन गर्भपात करण्याच्या(पहिल्या महिन्यात) प्रयोग माझ्या मित्राने त्याच्या बायकोवर केला होता. प्रयोग फसला, छानपैकी गुटगुटीत मुलगी जन्माला आली. मित्र अजुनही म्हणतो मी चूकून पिकलेले डांगर खायला दिले असेल, पपईच्या गुणाची मला खात्री आहे.

In reply to by ऋतुराज चित्रे

गवि 28/08/2014 - 13:21
पपई खाण्यामागे असे करण्याचा हेतू हा अप्रिय वाटला. पण तो विषय वेगळा. मुद्दा असाय की मुळात पपई उष्ण असल्याने गर्भपात होतो आणि थंडमुळे होत नाही हे कसे? उष्ण = गर्भपात? उष्ण = दाह, उष्ण = तापमान, उष्ण = वेदना , उष्ण = आगआग .. आले उष्ण.. कारण ते खाल्यावर आग होते. ते अंगाला चोळले की आग होते. असे लॉजिक आहे काय ? आईसक्रीम खायला थंड असते पण ते वास्तविक आयुर्वेदिक संकल्पनेत उष्ण असावे..(चुभूदेघे) उष्ण असणे आणि गर्भपात किंवा तत्सम परिणामांचा एकमेकांशी संबंध कसा येतो? सर्दी ही व्हायरसमुळे होते हे ऑब्जेक्टिव्हली दाखवले गेले आहे. पण थंड गुणधर्माचे पदार्थ खाल्ल्याने हे व्हायरस जागृत होतात का? थंड गुणधर्माच्या पदार्थात असे काय असते की ज्याने हे व्हायरस सक्रिय होतात. व्हायरसबियरस वगैरे काही नसतातच.. तसे मानणे हेच खोटे आहे असे म्हणणे म्हणजे मूलभूत सत्यपरिस्थितीच नाकारणे. ते जमणे कठीण आहे. शेवटी तर्कनिष्ठ जे जे सर्व पथींमधे आहे ते अलाईन होणे ही खरी होलिस्टिक चिकित्सा. थंड गुणधर्माचा पदार्थ खाल्ल्याने सर्दी / खोकला / म्युकस कसे / का होते याची कॉजल रिलेशनशिप शोधली जाताना दिसली नाही. पपईने अमुक एक अपाय होतही असेल, पण त्यात पपईतले कखग या नावाचे काहीतरी संयुग कारणीभूत असेल (टॉक्सिक इफेक्ट) असा विचार न होता केवळ उष्ण थंड यातच ते बसवले जाते. मॉडर्न मेडिसिनमधे अगदी सरळसरळ विषाचीही प्रक्रिया पेशींवर कोणत्या मेकॅनिझमने होऊन त्यायोगे मनुष्य कसा मरतो याचे थेट कारण शोधून सांगितलेले असते. (नागाचे विष मज्जासंस्थेतल्या पेशींना नेमके काय डॅमेज होते, आणि कोणा सापाचे विष रक्तातले घटक कसे विघटित करते) पण केवळ शीत किंवा उष्ण किंवा उग्र किंवा अमुकजन्य या गुणांमुळे मृत्यू ओढवतो असे म्हटलेले नसते. आतड्यांचा दाह, जुलाब हा अनेक केमिकल्समुळे होऊ शकतो. त्यातली काही केमिकल तिथे सूज उत्पन्न करत असतील किंवा काही आतड्याच्या हालचालीवर परिणाम करत असतील.. किंवा आणखी काही. तस्मात ते उष्ण पडले इतकेच न म्हणता नेमके काय झाले त्याचे तपशीलवार रासायनिक कारण कळले तर अधिक नेमके टारगेटेड उपाय करता येतील. अशी अनेक उदाहरणे देता येतील. पण "अमुक खाऊन पहा की तमुक जाणवेल" म्हणून तो पदार्थ उष्ण या प्रकारच्या मांडणीमधे मूळ संकल्पनेचे कारण मिळत नाहीच.

In reply to by गवि

बाबा पाटील 28/08/2014 - 21:14
दोन शास्त्रांमधला फरक लक्षात घ्या,प्रत्येक गोष्टीत तुलना करत गेले तर पदरात काहीच पडणार नाही, दोन्ही शास्त्रे आपपाल्या ठिकाणी आहेत्,त्यांना त्यांच्याच जागी ठेवा एकत्र घुसळायला गेलात तर काहीही उपयोग होणार नाही,त्यापेक्षा बेसिक समाजावुन घ्या.

In reply to by बाबा पाटील

दादा कोंडके 29/08/2014 - 00:05
सहमत. आयुर्वेद समजून घेण्यासाठी आधी त्यावर श्रद्धा असावी लागते. श्री डॉ. बालाजी तांबे यांचे लेख वाचून सुरवात करावी असा सल्ला देतो.

In reply to by बाबा पाटील

आनन्दा 11/09/2014 - 07:24
दोन शास्त्रांमधला फरक लक्षात घ्या,प्रत्येक गोष्टीत तुलना करत गेले तर पदरात काहीच पडणार नाही, दोन्ही शास्त्रे आपपाल्या ठिकाणी आहेत्,त्यांना त्यांच्याच जागी ठेवा एकत्र घुसळायला गेलात तर काहीही उपयोग होणार नाही,त्यापेक्षा बेसिक समाजावुन घ्या.
एक्झॅक्टली, तिथेच तर प्रोब्लेम अहे. दोन्ही शास्त्रांचे जाणकार ही दोन शास्त्रे एकत्र आणायलाच तयार नसतात.

पाश्चिमात्य देश किंवा भारतातील शहरांत राहणारे लोक तांत्रिकदृष्ट्या पुढारलेले असतात असे वाटते. मग बर्‍याच हॉलीवूड किंवा बॉलीवूड पटात जेव्हा व्हिलन हिरोला किंवा त्यांच्या कुटुंबाला मारायला येतो तेव्हा ते घराचा दरवाजा उघडतात आणि व्हिलन किंवा त्याचे कामगार आत घुसतात. हे हुशार घरमालक आपल्या दरवाज्याला पीपहोल का ठेवत॑ नाही ?

In reply to by धर्मराजमुटके

बबन ताम्बे 28/08/2014 - 18:11
अहो ब-याच वेळी दाराला कडी अथवा लॅचच नसते. हिंदी चित्रपटात व्हिलन अणि त्याची गँग डायरेक्ट दरवाजा ढकलून मोठ्या घरात घुसते. ते पण रात्रीचे. कधी कधी हीरो देखील व्हिलन किंवा हिरोइनच्या (बापाच्या) मोठ्या बंगल्यात असाच घुसतो.

In reply to by धर्मराजमुटके

श्रीगुरुजी 29/08/2014 - 12:11
हिंदी चित्रपट आणि तर्कशास्त्र यांचा ३६ चा आकडा आहे. हिंदी चित्रपटांचा आनंद घ्या. कृपया असे का आणि तसे का नाही याचा विचार करू नका.
मला पडलेले काही अत्यंत गंभीर प्रश्न खालीलप्रमाणे (कृपया प्रामाणिक व खरीखुरी उत्तरे द्यावीत. कृपया प्रतिसाद गोडसे/गांधी/मोदी/सावरकर, धर्मनिरपेक्षता, काँग्रेस/भाजप, ब्राह्मण/अब्राह्मण इ. जहाल विषयांच्या वळचणीला नेऊ नये ही नम्र विनंती). (१) घोडा व बैलाच्या तळपायांना खिळे मारून नाल ठोकले जातात. चालताना ते खिळे त्यांना बोचतात का? चालताना खिळ्यांमुळे त्यांच्या तळपायांना जखमा होतात का? (२) संसदेच्या किंवा विधिमंडळाच्या अधिवेशनाच्या पहिल्या दिवशी मंत्रीमंडळाने तयार केलेले भाषण राष्ट्रपती किंवा राज्यपाल वाचून दाखवितात.

मुद्देवंचितांसाठी खुषखबर! काही हुकमी उपाय

फारएन्ड ·

आपण एकटेच शहाणे आणि बाकीचे सगळे मुर्ख असा एकंदर सूर मला या लेखा मधून दिसत आहे. अशा प्रकारचे एकांगी विचार असलेला धागा संं. मं. नी अजून मुख्य पानावर कसा ठेवला आहे? याच प्रकारचे लेखन जर दुसर्‍या कोणत्या आयडी ने केले असते तर धागा राहिला असता का? पैजारबुवा,

वादग्रस्त मुद्दे किंवा 'वादग्रस्त करण्यात आलेले' मुद्दे, मतभेद, जाणूनबुजून केलेला विरोध किंवा समर्थन आणि धागे शतकी, पंच शतकी करण्याचा सोस ह्या गहन विषयातील आपला सखोल अभ्यास कौतुकास्पद आहे. अचूक निरिक्षणांमधून मिळविलेले हे ज्ञान नक्कीच अमुल्य आहे. ह्यातले कांही इथेच असतात तर कांही 'परग्रहावरून' येऊन-जाऊन असतात. लेख आवडला आणि पटला ही.

अन्या दातार 25/08/2014 - 10:37
मुळात मीच जे काही बोलतो ते सत्य असताना अश्या धाग्यांची गरजच काय? निरर्थक प्रयत्नांचा उत्तम नमुना म्हणून या धाग्याकडे बघावे लागेल असे (मीच) म्हणतो. ;)

इनिगोय 25/08/2014 - 10:52
थोडक्यात मिपा हे असल्याच निरर्थक वादविवादांसाठी गाजत राहावं आणि ओळखलं जावं असं म्हणायचं आहे काय? या अशा पवित्र्यामुळेच मिपावर दर्जेदार लेखन मागे ढकललं जाऊन, निष्फळ काकु गाजत राहतात. अशाने मिपाचा दर्जा उंचावणार कधी? (पहिलाच प्रयत्न आहे हो.. जमलंय काय? ;-) बाकी प्रिंटौट घेऊन अभ्यास सुरू केला आहेच. :-p)

यशोधरा 25/08/2014 - 11:08
कोणत्याही संस्थळाला चपखल लागू पडणारा लेख! काय अभ्यास केलाय! झकास! :D

पैसा 25/08/2014 - 16:14
हेच लोक मिपा कसे सुधारेल म्हणून गफ्फा मारत होते ना पर्वा! (जमलं, जमलं!! =)) )

प्यारे१ 25/08/2014 - 17:21
एक मुद्दा पटतोय, बाकी मुद्द्यांसाठीचा नेमका विदा पहावा लागेल. १८४२ च्या आंतरराष्ट्रीय सर्वेक्षणातच येत्या काळात जेव्हा लोकांना काही काम नसेल तेव्हा ते संगणकाच्या माध्यमातनं आंतरजाल वापरुन काही उपटसुंभ मतं मांडतील असं भाकीतच म्हणता येईल असं मत व्यक्त केलं गेलं होतं. पण फारएण्ड सारख्या अ भ्यासू (विविध पडेल चित्रपटांचा व्या सं ग हा अभ्यासच) व्यक्तीकडून ही अपेक्षा नव्हती.

भारतीय 25/08/2014 - 18:29
असाच एक नमुना सध्या एका अबप नावाच्या दुरचित्रवाहिनीवरील प्राइम टाइमला ज्वलन्त चर्चेच सुत्रसन्चालन करत असतो..

रामपुरी 25/08/2014 - 23:03
हि सगळीच्या सगळी लक्षणे इथल्या एका आयडीला अचूक लागू पडतात. त्यावरूनच हा लेख लिहिला आहे काय? असे एकालाच लक्ष्य करून चिखलफेक करणे योग्य आहे काय? संपादक मंडळ इकडे लक्ष देणार काय?

In reply to by रामपुरी

प्यारे१ 25/08/2014 - 23:10
+१११. एकाच काय अनेक अनेक. बाकी संमं लक्ष देणार नाही. हल्ली संपादक मंडळाचा पक्षपातीपणा वाढलेला आहे ह्याबद्दल आमच्या मनात अजिबात दुमत नाही. असो! धाग्याला अनुसरुन प्रतिसाद देण्याचा प्रयत्न आहे असं वाटल्यास योगायोग सम..... (मुळे-मुठेच्या पाण्यात गेली अक्षरं वाहून)

खटपट्या 26/08/2014 - 04:27
ढिशक्लेमर : कोणा मिपाकराला असे वाटले कि, आपण स्वत:, वर्णन केलेल्या ५ प्रकारातील एका प्रकारात मोडतो. किंवा वरील ५ हि प्रकार स्वत:ला लागू होतात, तर तो अजिबात योगायोग समजू नये. हे सर्व आपल्यालाच नजरेसमोर ठेवून लिहिले आहे असे खुशाल समजावे.

काळा पहाड 26/08/2014 - 23:46
म्हणजे लोकांनी आपली मते स्पष्टपणे सांगू नये असा आपला आविर्भाव दिसतो. लेखन स्वातंत्र्यावर अशी जळजळीत व निरर्थक टीका मी प्रथमच ऐकतो आहे. पुलं स्टाईल विनोद करण्याचा केविलवाणा प्रयत्न करताना आपण हे ही विसरून गेलात की लेखन स्वातंत्र्याचा संकोच हे हुकुमशाहीच्या दिशेचं पहिलं पाऊल असतं. किंबहुना, लेखन स्वातंत्र्याची मुंडी मुरगाळली की आपल्यावर होणार्‍या टीकेची धार बर्‍याच प्रमाणात बोथट करता येते. विनोद करण्याचा प्रयत्न करण्याच्या भरात हे तुमच्या लक्षात येवू नये हे दुर्दैव. ज्या इंटर्नेट ची सुरवात एक मुक्त माध्यम म्हणून झाली तिथेच तुम्ही मते (भले जहाल का असेनात!) व्यक्त करणार्‍यांचे विडंबन करता आणि सर्वजनांचे मत अशांबद्दल कलुषित करता, या बद्दल तुमचा निषेध.

कवितानागेश 28/08/2014 - 23:29
हा सगळा आचरट कारभार फार पूर्वीपासून वाचत आलेय. कधी सुधारणार लोक? संकेतस्थळ असल्या टवाळखोरीसाठी चालवले जात नाही याची जाग आपल्या मराठी समाजाला कधी येणार?

चिगो 29/08/2014 - 14:33
आयला ! जबराट अभ्यासपुर्ण आहे की हे प्रकरण.. झक्कास, फारएन्डराव..

नाखु 25/11/2015 - 10:19
जाहीर अवांतर: "हे असलं वाचायला मी मिपावर येतो का? हे असं धोरण विरोधी चालवून घेतलं जात याच जाम वैषम्य वाटत आणि मिपाची चिंता वाटते म्हणून लिहिले अन्यथा मला इतके टंकायला वेळ कुठे आहे"
स्वगत अवांतरः "हा लेकाचा वाचतो कधी,वाचते ते वाचतो लक्ष्यात ठेवतो आणि लक्ष्यात ठेऊन वर लिहितोही , अजब अतर्क्य आहे सारं ! मोठ विलक्षण आहे हे" अंतर्मन अवांतर :"अभ्यास असा पाहिजे, नाहीतर तू गेली ७ वर्ष मिपावर नुस्ती वाचनगिरी करण्यात घालवली रे, निव्वळ कालाप्व्यय रे, कधी सुधारणार तू !!!! जाऊ दे अता सांगून काय उपयोग, च्छ्या वैताग आहे नुस्ता"

हा लेख अपरिवर्तनीय वर्तणूकीचे उत्तम उदाहरण तसेच १००% अचुक असल्यामुळे त्याला धर्मग्रंथाचे किंवा गेला बाजार भारतीय राज्यघटनेतील एखाद्या परिच्छेदाच्या तोडीचे स्थान मिळावे अशी मी मागणी करत आहे.

आपण एकटेच शहाणे आणि बाकीचे सगळे मुर्ख असा एकंदर सूर मला या लेखा मधून दिसत आहे. अशा प्रकारचे एकांगी विचार असलेला धागा संं. मं. नी अजून मुख्य पानावर कसा ठेवला आहे? याच प्रकारचे लेखन जर दुसर्‍या कोणत्या आयडी ने केले असते तर धागा राहिला असता का? पैजारबुवा,

वादग्रस्त मुद्दे किंवा 'वादग्रस्त करण्यात आलेले' मुद्दे, मतभेद, जाणूनबुजून केलेला विरोध किंवा समर्थन आणि धागे शतकी, पंच शतकी करण्याचा सोस ह्या गहन विषयातील आपला सखोल अभ्यास कौतुकास्पद आहे. अचूक निरिक्षणांमधून मिळविलेले हे ज्ञान नक्कीच अमुल्य आहे. ह्यातले कांही इथेच असतात तर कांही 'परग्रहावरून' येऊन-जाऊन असतात. लेख आवडला आणि पटला ही.

अन्या दातार 25/08/2014 - 10:37
मुळात मीच जे काही बोलतो ते सत्य असताना अश्या धाग्यांची गरजच काय? निरर्थक प्रयत्नांचा उत्तम नमुना म्हणून या धाग्याकडे बघावे लागेल असे (मीच) म्हणतो. ;)

इनिगोय 25/08/2014 - 10:52
थोडक्यात मिपा हे असल्याच निरर्थक वादविवादांसाठी गाजत राहावं आणि ओळखलं जावं असं म्हणायचं आहे काय? या अशा पवित्र्यामुळेच मिपावर दर्जेदार लेखन मागे ढकललं जाऊन, निष्फळ काकु गाजत राहतात. अशाने मिपाचा दर्जा उंचावणार कधी? (पहिलाच प्रयत्न आहे हो.. जमलंय काय? ;-) बाकी प्रिंटौट घेऊन अभ्यास सुरू केला आहेच. :-p)

यशोधरा 25/08/2014 - 11:08
कोणत्याही संस्थळाला चपखल लागू पडणारा लेख! काय अभ्यास केलाय! झकास! :D

पैसा 25/08/2014 - 16:14
हेच लोक मिपा कसे सुधारेल म्हणून गफ्फा मारत होते ना पर्वा! (जमलं, जमलं!! =)) )

प्यारे१ 25/08/2014 - 17:21
एक मुद्दा पटतोय, बाकी मुद्द्यांसाठीचा नेमका विदा पहावा लागेल. १८४२ च्या आंतरराष्ट्रीय सर्वेक्षणातच येत्या काळात जेव्हा लोकांना काही काम नसेल तेव्हा ते संगणकाच्या माध्यमातनं आंतरजाल वापरुन काही उपटसुंभ मतं मांडतील असं भाकीतच म्हणता येईल असं मत व्यक्त केलं गेलं होतं. पण फारएण्ड सारख्या अ भ्यासू (विविध पडेल चित्रपटांचा व्या सं ग हा अभ्यासच) व्यक्तीकडून ही अपेक्षा नव्हती.

भारतीय 25/08/2014 - 18:29
असाच एक नमुना सध्या एका अबप नावाच्या दुरचित्रवाहिनीवरील प्राइम टाइमला ज्वलन्त चर्चेच सुत्रसन्चालन करत असतो..

रामपुरी 25/08/2014 - 23:03
हि सगळीच्या सगळी लक्षणे इथल्या एका आयडीला अचूक लागू पडतात. त्यावरूनच हा लेख लिहिला आहे काय? असे एकालाच लक्ष्य करून चिखलफेक करणे योग्य आहे काय? संपादक मंडळ इकडे लक्ष देणार काय?

In reply to by रामपुरी

प्यारे१ 25/08/2014 - 23:10
+१११. एकाच काय अनेक अनेक. बाकी संमं लक्ष देणार नाही. हल्ली संपादक मंडळाचा पक्षपातीपणा वाढलेला आहे ह्याबद्दल आमच्या मनात अजिबात दुमत नाही. असो! धाग्याला अनुसरुन प्रतिसाद देण्याचा प्रयत्न आहे असं वाटल्यास योगायोग सम..... (मुळे-मुठेच्या पाण्यात गेली अक्षरं वाहून)

खटपट्या 26/08/2014 - 04:27
ढिशक्लेमर : कोणा मिपाकराला असे वाटले कि, आपण स्वत:, वर्णन केलेल्या ५ प्रकारातील एका प्रकारात मोडतो. किंवा वरील ५ हि प्रकार स्वत:ला लागू होतात, तर तो अजिबात योगायोग समजू नये. हे सर्व आपल्यालाच नजरेसमोर ठेवून लिहिले आहे असे खुशाल समजावे.

काळा पहाड 26/08/2014 - 23:46
म्हणजे लोकांनी आपली मते स्पष्टपणे सांगू नये असा आपला आविर्भाव दिसतो. लेखन स्वातंत्र्यावर अशी जळजळीत व निरर्थक टीका मी प्रथमच ऐकतो आहे. पुलं स्टाईल विनोद करण्याचा केविलवाणा प्रयत्न करताना आपण हे ही विसरून गेलात की लेखन स्वातंत्र्याचा संकोच हे हुकुमशाहीच्या दिशेचं पहिलं पाऊल असतं. किंबहुना, लेखन स्वातंत्र्याची मुंडी मुरगाळली की आपल्यावर होणार्‍या टीकेची धार बर्‍याच प्रमाणात बोथट करता येते. विनोद करण्याचा प्रयत्न करण्याच्या भरात हे तुमच्या लक्षात येवू नये हे दुर्दैव. ज्या इंटर्नेट ची सुरवात एक मुक्त माध्यम म्हणून झाली तिथेच तुम्ही मते (भले जहाल का असेनात!) व्यक्त करणार्‍यांचे विडंबन करता आणि सर्वजनांचे मत अशांबद्दल कलुषित करता, या बद्दल तुमचा निषेध.

कवितानागेश 28/08/2014 - 23:29
हा सगळा आचरट कारभार फार पूर्वीपासून वाचत आलेय. कधी सुधारणार लोक? संकेतस्थळ असल्या टवाळखोरीसाठी चालवले जात नाही याची जाग आपल्या मराठी समाजाला कधी येणार?

चिगो 29/08/2014 - 14:33
आयला ! जबराट अभ्यासपुर्ण आहे की हे प्रकरण.. झक्कास, फारएन्डराव..

नाखु 25/11/2015 - 10:19
जाहीर अवांतर: "हे असलं वाचायला मी मिपावर येतो का? हे असं धोरण विरोधी चालवून घेतलं जात याच जाम वैषम्य वाटत आणि मिपाची चिंता वाटते म्हणून लिहिले अन्यथा मला इतके टंकायला वेळ कुठे आहे"
स्वगत अवांतरः "हा लेकाचा वाचतो कधी,वाचते ते वाचतो लक्ष्यात ठेवतो आणि लक्ष्यात ठेऊन वर लिहितोही , अजब अतर्क्य आहे सारं ! मोठ विलक्षण आहे हे" अंतर्मन अवांतर :"अभ्यास असा पाहिजे, नाहीतर तू गेली ७ वर्ष मिपावर नुस्ती वाचनगिरी करण्यात घालवली रे, निव्वळ कालाप्व्यय रे, कधी सुधारणार तू !!!! जाऊ दे अता सांगून काय उपयोग, च्छ्या वैताग आहे नुस्ता"

हा लेख अपरिवर्तनीय वर्तणूकीचे उत्तम उदाहरण तसेच १००% अचुक असल्यामुळे त्याला धर्मग्रंथाचे किंवा गेला बाजार भारतीय राज्यघटनेतील एखाद्या परिच्छेदाच्या तोडीचे स्थान मिळावे अशी मी मागणी करत आहे.
खुषखबर! सध्या सोशल नेटवर्क्स मधे अनेक लोकांना भेडसावणार्‍या एका समस्येवर हा दिलासा आहे. केवळ मुद्दे शिल्लक नाहीत म्हणून अशा नेटवर्क्स वर होणार्‍या वादांमधे अनेकांचे डिस्क्रिमिनेशन होते. त्यांना मग एकतर वैयक्तिक पातळीवर तरी यावे लागते किंवा वाद सोडून जावे लागते, व पुन्हा "पळून गेले" वगैरे ऐकावे लागते. पूर्वी हे नव्हते. एखाद्याने प्राचीन काळी एखाद्या विषयावर जे लिहीले होते तेच त्याचे/तिचे सार्वकालिक मत आहे असे गृहीत धरून चालत असे. त्यामुळे त्याच्या/तिच्या इतर विषयांवरच्या इतर मुद्द्यांना प्रतिक्रिया म्हणून ते पूर्वग्रह पुढे आणता येत असत. पण आता असे करणे अवघड होऊ लागले आहे.

थोडे अद्भुत थोडे गूढ - १

स्पार्टाकस ·

नायगारा फाॅल्स खुप जवळून अनुभवला ( अनुभवायचा आसतो तो बघायचा नसतो) आसल्याने त्या मधे आडकलेला कुणी वाचू शकेल हे कपोलकल्पित वाटते. मस्त लेख. धागा वर काढल्याबद्दल धन्यवाद.

नायगारा फाॅल्स खुप जवळून अनुभवला ( अनुभवायचा आसतो तो बघायचा नसतो) आसल्याने त्या मधे आडकलेला कुणी वाचू शकेल हे कपोलकल्पित वाटते. मस्त लेख. धागा वर काढल्याबद्दल धन्यवाद.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
प्राचीन काळी उत्तर अमेरीकेतील कॅनडाच्या प्रदेशात ऑन्गीएर्स नावाची एक जमात राहत होती. या जमातीत एक सुंदर तरुणी होती. त्या तरूणीच्या वडिलांनी तिचा विवाह तिच्या मनाविरुद्ध आपल्या जमातीच्या वयोवृद्ध राज्याशी लावून देण्याचा निर्णय घेतला. परंतु तिला हा निर्णय मान्य नव्हता! तिचं एका दुसर्‍या तरुणावर प्रेम होतं. हा तरुण एका प्रचंड मोठ्या धबधब्याजवळ असलेल्या गुहेत राहत असे. तो गर्जणार्‍या वार्‍याचा देव म्हणून ओळखला जात होता! आपल्या मनातील राजाविषयीचा तिटकारा तिने व्यक्त करताच मोठा गहजब झाला. जमातीतल्या लोकांनी तिला वाळीत टाकण्याची शिक्षा फर्मावली.

क्रिम पफ Swans

सानिकास्वप्निल ·

जबरा कलाक्रुती...(आता ह्याला काय पाकक्रुती म्हणणार?) बादवे, हा प्रकार खायचा पण असतो का? इतका सुंदर दिसत आहे की, असे वाटते, नुसते बघत रहावे.

मनिष 24/08/2014 - 23:25
साष्टांग नमस्कार तुला!!!! बापरे.....काय पाककृती, प्रेझेंटेशन आणि चिकाटी!!!!!!!!!! नुसते बघत रहावेसे वाटतात - खायची हिम्मतच होणार नाही. :-) ___/\___

यशोधरा 25/08/2014 - 11:06
ताई, हातांचा फोटो पाठवा. देव्हार्‍यात लावून दर्शन घेईन म्हणते रोज!

भाते 25/08/2014 - 14:58
हे खायचं सुध्दा असतं का? हे असले प्रकार फक्त लग्नामध्ये रुखवतात शोभेच्या वस्तु म्हणुन करतात अशी आत्तापर्यंत माझी समजूत होती. बाकी पाकृ आणि फोटो बघितले, आवडले इ. इ.

अर्धवटराव 25/08/2014 - 22:56
एखाद्या कलेत कुणि किती निपुण असावे याला काहि मर्यादा??? कसलं जबरी सादरीकरण...आणि किती प्रचंड हौस म्हणावी हि. शब्द सुचत नाहित तारीफ करायला.

बहुगुणी 26/08/2014 - 02:27
या व्यतिरिक्त करू काय शकणार म्हणा, अशी इतकी अफाट सुंदर कलाकुसर निर्माण करणं शक्य नाहीच, आणि (तुम्ही प्रत्यक्ष भेटून हे समोर ठेवल्याखेरीज) हे खाणंही नशिबात नाही :-(

नंदन 26/08/2014 - 15:02
साष्टांग दंडवताच्या स्मायलीची उणीव भासते आहे!

एकतर या विभागात कधी डोकावत नाही मी, उगा डोक्याला भुंगे लागतात, आणि मग एनोने काम भागत नाही. वर जे काही केलयं त्यासाठी साक्षात दंडवत __/\__!! तुमचा पत्ता द्या हो, येईन म्हणतो ;)

पैसा 27/08/2014 - 15:24
हे खायचं? हॅ:! उद्या एखादा मोनालिसाच्या चित्रात चण्याची पुडी करू म्हणायचा अशाने!

एस 27/08/2014 - 15:29
पेकिंग डक बनवायला जमतं का तुम्हांला? किंवा इथे कुणालाही? असेल तर रेसिपी टाका अगदी सुरुवातीपासून.

ना हात को आया ना मुह को लगाया, असल काही झालय. वो असल्या तोंडाला पाणी येणारे खाद्य् पदार्थांचे फोटो नाका ना वो टाकू. दुकानात बसल्या बसल्या नूस्त पोट आणि तोंड खवळत.

वेल्लाभट 01/12/2015 - 16:25
माईंड झिणझिणिंग आहे हे ! कसलं खतरनाक दिसतंय आणि ते एवढं कलाकुसरीने करणं म्हणजे... क्लासच ! क्लासच. तुमचं भारी कौतुक आहे ! एक से एक पदार्थ आणत असता आमच्यासमोर. क्या बात है ! क्या बात है !

राही 01/12/2015 - 17:42
अतिशय नजाकतीने आणि मेहनतीने केलेली कलाकृती. यदाकदाचित पुढ्यात आलीच तर खाऊन मोडतोड होईल म्हणून खाववणारच नाही बहुतेक.

जबरा कलाक्रुती...(आता ह्याला काय पाकक्रुती म्हणणार?) बादवे, हा प्रकार खायचा पण असतो का? इतका सुंदर दिसत आहे की, असे वाटते, नुसते बघत रहावे.

मनिष 24/08/2014 - 23:25
साष्टांग नमस्कार तुला!!!! बापरे.....काय पाककृती, प्रेझेंटेशन आणि चिकाटी!!!!!!!!!! नुसते बघत रहावेसे वाटतात - खायची हिम्मतच होणार नाही. :-) ___/\___

यशोधरा 25/08/2014 - 11:06
ताई, हातांचा फोटो पाठवा. देव्हार्‍यात लावून दर्शन घेईन म्हणते रोज!

भाते 25/08/2014 - 14:58
हे खायचं सुध्दा असतं का? हे असले प्रकार फक्त लग्नामध्ये रुखवतात शोभेच्या वस्तु म्हणुन करतात अशी आत्तापर्यंत माझी समजूत होती. बाकी पाकृ आणि फोटो बघितले, आवडले इ. इ.

अर्धवटराव 25/08/2014 - 22:56
एखाद्या कलेत कुणि किती निपुण असावे याला काहि मर्यादा??? कसलं जबरी सादरीकरण...आणि किती प्रचंड हौस म्हणावी हि. शब्द सुचत नाहित तारीफ करायला.

बहुगुणी 26/08/2014 - 02:27
या व्यतिरिक्त करू काय शकणार म्हणा, अशी इतकी अफाट सुंदर कलाकुसर निर्माण करणं शक्य नाहीच, आणि (तुम्ही प्रत्यक्ष भेटून हे समोर ठेवल्याखेरीज) हे खाणंही नशिबात नाही :-(

नंदन 26/08/2014 - 15:02
साष्टांग दंडवताच्या स्मायलीची उणीव भासते आहे!

एकतर या विभागात कधी डोकावत नाही मी, उगा डोक्याला भुंगे लागतात, आणि मग एनोने काम भागत नाही. वर जे काही केलयं त्यासाठी साक्षात दंडवत __/\__!! तुमचा पत्ता द्या हो, येईन म्हणतो ;)

पैसा 27/08/2014 - 15:24
हे खायचं? हॅ:! उद्या एखादा मोनालिसाच्या चित्रात चण्याची पुडी करू म्हणायचा अशाने!

एस 27/08/2014 - 15:29
पेकिंग डक बनवायला जमतं का तुम्हांला? किंवा इथे कुणालाही? असेल तर रेसिपी टाका अगदी सुरुवातीपासून.

ना हात को आया ना मुह को लगाया, असल काही झालय. वो असल्या तोंडाला पाणी येणारे खाद्य् पदार्थांचे फोटो नाका ना वो टाकू. दुकानात बसल्या बसल्या नूस्त पोट आणि तोंड खवळत.

वेल्लाभट 01/12/2015 - 16:25
माईंड झिणझिणिंग आहे हे ! कसलं खतरनाक दिसतंय आणि ते एवढं कलाकुसरीने करणं म्हणजे... क्लासच ! क्लासच. तुमचं भारी कौतुक आहे ! एक से एक पदार्थ आणत असता आमच्यासमोर. क्या बात है ! क्या बात है !

राही 01/12/2015 - 17:42
अतिशय नजाकतीने आणि मेहनतीने केलेली कलाकृती. यदाकदाचित पुढ्यात आलीच तर खाऊन मोडतोड होईल म्हणून खाववणारच नाही बहुतेक.
. साहित्य Choux पेस्ट्रीसाठी: १/२ वाटी मैदा १/२ वाटी पाणी १/४ वाटी अनसॉल्टेड बटर २ अंडी १/४ टीस्पून मीठ १/२ टीस्पून साखर (ऑपश्नल) . पाकृ: एका नॉन-स्टीक पॅनमध्ये पाणी.

लोहगड

नांदेडीअन ·
लोहगडला जाताना रस्त्यात हे एक सुंदर ठिकाण पाहायला मिळाले. तिकोना किल्ला पवना धरण पवना धरण आणि दिमाखात उभा असलेला तुंग किल्ला

In reply to by मुक्त विहारि

प्यारे१ 24/08/2014 - 23:42
२०-२२ ऑक्टो. भेटू. बहुतेक हाराकिरी आहे ह्यावेळी. प्रोजेक्ट संपवायची घाई (ओव्हर ड्यु झालं तरी डीलिव्हरी नाही हो ;) ) नि आमची सुट्टी एकत्र आहे. बघू कसं जमतं. :( धागालेखक स्वारी बरं का.

In reply to by प्यारे१

ओव्हर ड्यु झालं तरी डीलिव्हरी नाही हो..... आता डीलीव्हरी म्हटले की, थोडे फार इकडे-तिकडे व्हायचेच... "धागकर्ता डब्बल स्वॉरी बरे का?" प्यारे भाउ, आपण आता आपले चेपू वरच गप्पा मारू या. उगाचच इतक्या सुंदर धाग्याचा खफ नको व्हायला.....

एस 25/08/2014 - 05:58
चौथा आणि सातवा फोटो आवडला. 'नांदेडीअन' ह्या आयडीमुळे किंचित अपेक्षा जास्त होत्या. ह्यापेक्षा कितीतरी जास्त चांगले छायाचित्रण करण्याची तुमची क्षमता आहे. राग मानू नका. :-) इतर कुणी हेच फोटो टाकले असते तर "अरे वा, छान!" असं म्हणालो असतो. तुमच्यासाठी निकष थोडेसे कडक. :-)

In reply to by एस

नांदेडीअन 26/08/2014 - 19:48
राग ? अहो इतकी जास्त स्तुती ऎकून घ्यायची सवय नाहीये मला. :D पण इतके कडक निकष नका हो लावू. :( शिकतोच आहे अजूनही.

In reply to by मुक्त विहारि

प्यारे१ 24/08/2014 - 23:42
२०-२२ ऑक्टो. भेटू. बहुतेक हाराकिरी आहे ह्यावेळी. प्रोजेक्ट संपवायची घाई (ओव्हर ड्यु झालं तरी डीलिव्हरी नाही हो ;) ) नि आमची सुट्टी एकत्र आहे. बघू कसं जमतं. :( धागालेखक स्वारी बरं का.

In reply to by प्यारे१

ओव्हर ड्यु झालं तरी डीलिव्हरी नाही हो..... आता डीलीव्हरी म्हटले की, थोडे फार इकडे-तिकडे व्हायचेच... "धागकर्ता डब्बल स्वॉरी बरे का?" प्यारे भाउ, आपण आता आपले चेपू वरच गप्पा मारू या. उगाचच इतक्या सुंदर धाग्याचा खफ नको व्हायला.....

एस 25/08/2014 - 05:58
चौथा आणि सातवा फोटो आवडला. 'नांदेडीअन' ह्या आयडीमुळे किंचित अपेक्षा जास्त होत्या. ह्यापेक्षा कितीतरी जास्त चांगले छायाचित्रण करण्याची तुमची क्षमता आहे. राग मानू नका. :-) इतर कुणी हेच फोटो टाकले असते तर "अरे वा, छान!" असं म्हणालो असतो. तुमच्यासाठी निकष थोडेसे कडक. :-)

In reply to by एस

नांदेडीअन 26/08/2014 - 19:48
राग ? अहो इतकी जास्त स्तुती ऎकून घ्यायची सवय नाहीये मला. :D पण इतके कडक निकष नका हो लावू. :( शिकतोच आहे अजूनही.