टृ कॉलर पध्दल सर्वांना माहित असेलचं. आपल्यापैकी बहुतेकांच्या (चतुर) भ्रमणध्वनीवर ते विराजमान असेलही. त्याचीच गंमत सांगतो आहे, प्रत्यक्ष घडलेली.
माझा एक मित्र, राजेश राजे, वय अंदाजे पन्नाशीच्या आसपास, साडेसहा फुट ऊंच. मी त्यांना फक्त राजे काका या नावाने ओळखतो. शनिवारी रात्री सव्वा दहा - साडे दहा च्या आसपास या काकांना (सहजच) माझी आठवण झाली. लगेच या महाशयांनी मला माझ्या भ्रमणध्वनीवर संपर्क केला.
त्यांच्या दुर्दैवाने माझ्या भ्रमणध्वनीवर (टृ कॉलर असल्याने) चिंटुमामा असे नाव दिसले. शनिवारी रात्री हा कोण चिंटुमामा माझी आठवण काढतोय म्हणुन (मनातल्या मनात) शिव्या देत तिकडे दुर्लक्ष केले.
स्पा यांच्या दीपमाळेकडे पाहून सर्वात आधी त्यांच्या रचनाविचाराला दाद द्यावीशी वाटते. प्रकाश नेमका कुठून येतोय आणि त्याची तीव्रता किती आहे ह्याचाही त्यांनी चांगला उपयोग करून घेतला आहे. तिरकस सावल्यांमुळे डावीकडे निमुळत्या होत गेलेल्या दीपमाळेच्या स्तंभाला आणि दगडी खुंट्यांच्या रांगांना मस्त संतुलित केले आहे. तीच बाब दोरखंडासारख्या भासणार्या कडेची. फिल्म कॅमेरा नसल्याने डायनॅमिक रेंज कमी पडतेय हे लगेच जाणवतेय. दगडाचा पोत आणि घाटदारपणा मस्त पकडला गेलाय. सुस्पष्टता किंचित अजून सुधारता आली असती. उद्भासन (एक्स्पोजर) छान साधले आहे.
वल्लींच्याही प्रदक्षिणापथाच्या प्रतिमेतील रचनाविचार चांगला आहे. त्यात नावीन्य नसले तरी बर्यापैकी पर्स्पेक्टिव कंट्रोल साधला गेला आहे (50mm मुळे). तसेच कुठलाही विपर्यांसभ्रंश (डिस्टॉर्शन) फारसा जाणवत नाही. दोन्ही बाजूंचे पाषाणस्तंभ हे प्रेक्षकाच्या दृष्टीला थेट शेवटच्या भिंतीकडे घेऊन जातात. तिथली मूर्ती आणि तिच्या खालच्या बाजूवर जास्त प्रकाश पडलेला नसणे हे या चित्राला वेगळाच परिणाम साधून देतात. मधल्या भागातील आणि दोन्ही बाजूंच्या खांबांवरील गडदपणा हा छताच्या पांढुरक्या खडकामुळे मस्त संतुलित झालाय.
पैजारबुवांचे हे छायाचित्र मी मुद्दाम घेतले आहे कारण त्यात शब्दश: मानवी स्थापत्यकौशल्याची आदिम बीजे आहेत. दगड एकमेकांवर रचून उभे केलेले भिंती व गवत यांची रचना मानवाला गुहेतून 'घर' नावाच्या जागेत घेऊन आली. अशाच घरट्यात त्याने त्याच्या श्रद्धांचीही स्थापना केली. किंबहुना आपल्याला जशी निवार्याची जागा लागते तशी या शक्तींनाही लागत असावी असं त्याला वाटलं असावं हे सगळं परिदृश्य मनासमोर उभं राहिलं हे ह्या छायाचित्राला पाहून. छायाचित्रणाच्या दृष्टीने यात बाकी काही खास नाही. पण तुमच्या कल्पनेचं आणि आवर्जून अशा जागेला कॅमेर्यात कैद केल्याबद्दल कौतुक.
अशा छायाचित्रांमध्ये रचनाविचारही तितकाच परिणामकारक वाटला पाहिजे. पुलाची सावली आणि प्रत्यक्ष पूल हे चित्रातील मध्यभागी जिथे घेऊन जातात तो सगळा दृष्टीचा प्रवास अजून थेटपणे दर्शवता येऊ शकला असता. कदाचित पुलाच्या दुसर्या बाजूने जिकडून पुलावर प्रकाश येतो आहे ती बाजू या छायाचित्रासाठी जास्त योग्य ठरली असती असे वाटले. क्षितिज किंचित जास्त समांतर असायला हवे होते. तसेच दोनतृतियांशच्या नियमात हा रचनाविचार निश्चितच बसवता आला असता. पुलाची कमान आणि तिची भव्यता पकडता आली असती. 14mm लेन्समुळे विपर्यांसभ्रंश (Barrel distortion) आलाय हे लगेच जाणवतेय. प्रतिमेचे बलस्थान हे त्यातील HDR परिणाम आणि उत्तम वैधम्र्य (Contrast).
बुद्धाच्या मूर्तीचे डोके आकाशाच्या पार्श्वभूमीवर येईल असे घेतले असते तर त्याचा वेगळाच परिणाम दिसून आला असता. प्रतिमेतील वैधम्र्य अजून वाढवले तर खडकांचा विशिष्ट रंग आणि त्यावरील हिरवाई याने वेगळाच शांतपणा अनुभवता आला असता. प्रतिमेत सुस्पष्टता कमी आहे. उजव्या कोपर्यातील खालची छत्री क्लोन करून काढता आली असती. रचनाविचारामध्ये बुद्धमूर्तीचा कोन आणि डावीकडील माणसांची रांग यामुळे तिची भव्यता अजून जाणवते. यात एकूणच मानवी प्रयत्नांमागील कष्ट तुम्ही अचूक टिपले आहेत.
किल्लेदारांच्या प्रतिमा छानच असतात. ह्या प्रतिमेसाठी सेपियाऐवजी कृष्णधवल रंगसंगती जास्त योग्य ठरली असती. किंवा अगदी रंगीत प्रतिमेतही हिरवाईने छान पूरक (कॉम्प्लिमेंटरी) परिणाम साधला असता. प्रतिमेतील क्षितिज किंचित डावीकडे झुकले आहे. उजव्या कोपर्यातील झाडाची फांदी आणि पृष्ठभूमीतील सावलीचा गर्दपणा चित्राची चौकट छान पेलत आहे. उजवीकडील इमारतीचा भव्यपणा शेजारील डावीकडील प्रवेशद्वार आणि मागची नारळाची झाडे यामुळे जास्तच खुलून दिसत आहे. पोस्टस्टॅम्पसारखा एकूण परिणाम आहे. चित्रातील वैधम्र्य आणि टोनल रेंज उल्लेखनीय. डावीकडील निगेटिव स्पेस न जाणवण्यासाठी काय करता आले असते याचा विचार करतोय.
निशांत यांनी दीर्घ उद्भासनाचा (लाँग एक्स्पोजर) वापर कल्पकतेने केलाय. राजेशाही थाट सांगणारी प्रकाशयोजना आहे. प्रत्यक्ष इमारत चित्रातील इतर बाबींमुळे तितकीशी मनावर ठसत नाही. त्यासाठी इमारतीवरील आकाशाचा भाग काढून टाकायला नको होता असे वाटले. इमारत अगदी मध्यभागी घेण्याऐवजी किंचित उजवीकडे ठेऊन तिरपा होत जाणारा पर्स्पेक्टिव तिकडे निगेटिव स्पेस ठेऊन जास्त अधोरेखित करता आला असता.
समर्पक यांची तिन्ही छायाचित्रे आवडली. यातील ह्या चॅपेलच्या प्रतिमेत पिवळी फोर्ड मस्टँग फारच खुलून दिसतेय. पण हा फोटो जुन्या चॅपेलचा न वाटता फोर्ड गाडीचा जास्त वाटतोय. त्यामुळे स्थापत्यछायाचित्र म्हणता येणार नाही. चर्चच्या इमारतीचे वैधम्र्य जास्त असायला हवे होते. गाडीचा पिवळेपणा टिपण्यासाठी चर्चकडे किंचित दुर्लक्ष झाले आहे. पिवळ्या रंगाच्या जितक्या रंगछटा मानवी डोळा पाहू शकतो त्याच्या एक टक्काही कुठल्याच कॅमेर्याचा कुठलाच विद्युत संवेदक टिपू शकत नाही हे 'कलर स्पेस' चे मूलभूत तत्त्व पुन्हा जाणवून देणारी ही प्रतिमा.
केवळ आणि केवळ पर्स्पेक्टिव... मी अशी स्थापत्य प्रकारातली छायाचित्रे फारशी पाहिली नाहीयेत म्हणून जरा जास्तच आवडले. प्रतिमाही अगदीच वरून ९० अंशातून घेतली नाहीये. झाडांचा ऋतूबदल सुरू होत असताना रंगबहार आणि उत्तुंगता ही इमारतीला छान कॉम्प्लिमेंट करते. त्यातून ही इमारत बांधणार्याची कल्पकता दिसतेच आणि आजूबाजूच्या पर्यावरणाचा आभासही उत्तम साधला आहे. पॅराग्लाइडिंग करतानाही प्रतिमा खूपच सुस्पष्ट आली आहे.
गोल्डन रूल ऑफ टू-थर्डस्, अचूक वैधम्र्य, क्षितिजाच्या आडव्या रेषेला कापत जाणारी पुलाची तिरपी बांधणी, सगळंच अगदी मस्त. पुलाच्या पाण्यावरील सावलीनेही हा परिणाम अधिक गडद केला आहे. समुद्राच्या पाण्याचा आणि आकाशाचा वेगवेगळा निळेपणा मस्त टिपला आहे. कुठेही कृत्रिम वाटत नाही.
जातवेद यांच्या ताजमहालाच्या छायाचित्राचा साधेपणा ताजमहालाच्या साधेपणाला पूरक ठरला आहे. चित्रचौकटीला दोन्ही बाजूंचे मनोरे मस्त तोलून धरताहेत. पण अजून थोडीशी जागा दोन्ही बाजूंना सोडली असती तर जास्त चांगले दिसले असते. पर्स्पेक्टिव कंट्रोल प्रतिमासंस्करणात दुरुस्त करायला हवा होता. म्हणजे मनोरे समांतर वाटले असते. ताजमहालाची अशी छायाचित्रे ही नितळ मोकळ्या निळ्या आकाशाच्या पार्श्वभूमीवर जास्त चांगली येतात. त्यात कॉन्ट्रास्ट जास्त मिळतो आणि घुमटाची गोलाई, संगमरवरी दगडाची शुभ्र रंगछटा जास्त खुलून दिसते.
ह्या प्रतिमेचा प्रकार स्थापत्यापेक्षा सिटीस्केप ह्या लॅण्डस्केपच्या उपप्रकाराला जास्त जवळ जाणारा आहे. ढगाळ आकाश, डावीकडील इमारतीवरील सूर्यप्रकाश, उजवीकडील पूल आणि इतर इमारतींमुळे त्या भागातील गडद सावल्यांचा साधलेला समतोल, फांद्यांमुळे लाभलेली बंदिस्त चौकट हे सर्वच एकूण प्रतिमेला खुलवणारे. यामधून छायाचित्रकाराची सौंदर्यदृष्टी तर दिसतेच, त्याचबरोबर एखाद्या सुंदर शहराचा वा ठिकाणाचा सुंदरपणा अजून खुलवून कसा दाखवायचा ह्याचेही उत्तम उदाहरण सापडते.
इसा खान टोम्बबद्दल जे म्हटले होते त्यातील बहुतांशी बाबी ह्याही छायाचित्राला लागू पडतात. ढगांचा काळेपांढरेपणा अगदी योग्य जागी आला आहे. इमारतीचा घुमट आणि मनोरे आकाशात घुसणारे उत्तुंग आणि भव्य वाटताहेत. त्रिस्तरीय रचनाही त्यामधील कमानींचा गडदपणा प्रतिमेत टिपला गेल्यामुळे जास्त खुलून दिसतेय. उजवीकडील दगडांच्या कमानी आणि डावीकडील झाडांच्या कमानी, दोन्ही एकमेकींना पूरक. मागील नारळांच्या झाडांमुळे पार्श्वभूमी आणि फुलांच्या ताटव्यामुळे पृष्ठभूमी लाभलेली ही प्रतिमा रचनाविचाराच्या दृष्टीनेही वाखाणण्याजोगी. विशेषतः पृष्ठभूमीचा साधेपणा इमारतीच्या भव्यतेला साजेसा. रचनाविचारात उजवीकडील जागा किंचित जास्त कातरली गेलीय असे वाटले. पण मग त्यामुळे चौकट खूपच आडवी वाटली असती हेही लक्षात घेण्याजोगे.
विजयस्तंभाच्या ह्या छायाचित्रात सर्वप्रथम नजरेत भरते ते त्याचे चौकटीतील मध्यभागी नसणारे स्थान. वरून खाली येत फिकट होत जाणारा आकाशाचा गर्द निळेपणा आणि रखरखीत उन्हातही व्यवस्थित उद्भासित झालेला नक्षीदार स्तंभ खूपच कॉम्प्लिमेंटरी आहेत. दोन्ही बाजूंस असलेले वृक्ष, चित्रातील चिमुकली माणसे, वालुकाश्माचा विशिष्ट रंग, पुढील बाजूची भिंत आणि त्यामानाने छोटी इमारत या सगळ्या बाबी पूरक ठरतात. प्रकाशाची दिशा जिकडून आहे तिकडेच जास्त निगेटिव स्पेस सोडणे ही कल्पकता आवडली. येथील इतर काही छायाचित्रांमध्ये ही बाब प्रकर्षाने गाळली गेल्याचे दिसले. स्तंभ निमुळता होत गेलेला नाहीये कारण प्रतिमा उंचावरून घेता आली आहे. त्यामुळे सेन्सरचे प्रतल बरेचसे समांतर ठेवता आले आहे. याचा फायदा पर्स्पेक्टिव कंट्रोलमध्ये झाला आहे. भिंतींचा कोपरा ह्या मनोर्याला वेगळेच त्रिमितीय रूप प्राप्त करून देत आहे.
मातृमंदिराची ही प्रतिमा छायाचित्रणाच्या दृष्टीने तितकीशी खास नाही. क्षितिज समांतर न ठेवल्यामुळे आणि केंद्रीत रचनेमुळे त्यात इंटरेस्टिंग असं फारसं काही जाणवत नाही. पण इमारतीच्या गोल चकत्या आणि त्यावरून परावर्तित होणारा तीव्र सूर्यप्रकाश यामुळे मूळचा सोनेरी रंग फारच खुलला आहे. वैधम्र्य आणि टोनल रेंज ठीकठाक आहेत. एकूणच यात बरेच काही करता आले असते असे वाटले.
पुण्याला यील..तो(च) सगळ्या अखिल विश्वातला सूऊऊऊऊऊउदीन! :p
बिन कामाचा ये एकदा(तरी!) हवी-ती मस्तानी देइन. 
माझे मत
•मत # १ - इस्पीकचा एक्का
मदनबाण.....
आजची स्वाक्षरी :- गाढव कायद्याचा शहाणा अर्थ१) kohalea चित्र १
In reply to १) kohalea चित्र १ by सूड
संक्षीचे म्हणणे प्रमाण मानून.
१) खेडूत चित्र १
मंडळी
सर्वच फोटो छान आहेत..
सर्वप्रथम संपादकांचे आभार...
आता १, २, ३ हे गुण आहेत का
सगळीच प्रकाशचित्रे मस्त....
माझे मत
पहिला धागा वाचला नाही का?
तर असो,
१) ४८) समर्पक चित्र २ -
रुमाल टाकून ठेवतेय... फार
In reply to रुमाल टाकून ठेवतेय... फार by कवितानागेश
+ १
माझे मत
मानवी स्थापत्य चित्र म्हणजे
In reply to मानवी स्थापत्य चित्र म्हणजे by प्रचेतस
छायाचित्रात स्थापत्यकाराचे कौशल्यही दिसून आले पाहिजे
१. ६३)चित्रगुप्त चित्र १
थोडे रसग्रहण
चांगल्या स्थापत्यछायाचित्राची काही वैशिष्ट्ये थोडक्यात अशी सांगता येतील. एक म्हणजे डिस्टॉर्शन किंवा प्रतिमाभ्रंश नको. http://misalpav.com/comment/587183#comment-587183 ह्या वल्लींच्या लेखात मी विपर्यासभ्रंश याबद्दल थोडी माहिती दिली होती. दुसरे म्हणजे रंगअचूकता. म्हणजे तुम्ही जर एखाद्या क्लायंटसाठी त्यांच्या इमारतीची प्रतिमा घेत असाल तर त्यात टोनल अॅक्युरसी महत्त्वाची मानली जाते. तीन - डायनॅमिक रेंज. यात पूर्ण प्रतिमेच्या लो आणि हाय व्हॅल्यूंच्या आवाक्याचे डिटेलिंग महत्त्वाचे असते. चार - पर्स्पेक्टिव. म्हणजे समांतर रेषा ह्या समांतर दिसणे - न दिसणे. अर्थात् यावर खूप नियंत्रण नेहमीच ठेवता येत नाही. त्यासाठी व्ह्यू कॅमेरा, टिल्ट्-शिफ्ट लेन्स, मोनोरेल आणि बेलोज इत्यादी बरेच अत्यंत महागडे साहित्य वापरावे लागते ज्यांची किंमत महागातल्या महाग डीएसएलआरपेक्षा कितीतरी जास्त असू शकते. आणि वरील चारही गोष्टी साधण्यासाठी शक्यतो आर्किटेक्चरल फोटोग्राफीमध्ये लार्ज फॉरमॅट किंवा मीडिअम फॉरमॅट कॅमेरे वापरले जातात. त्याचबरोबर इलेक्ट्रॉनिक संवेदकांऐवजी फिल्मचा वापर श्रेयस्कर ठरतो.
छायाचित्र काढताना तुम्ही वाइड अॅन्गल लेन्स वापरून स्थापत्याचा जास्तीत जास्त भाग चौकटीत कैद करायचा असतो. त्यासाठी मग क्रॉप डीएसएलआर वापरून फारसा फायदा नाही. कारण कुठलीही लेन्स ही ४५ ते ५५ मिमी ह्या नाभीय अंतराला जास्तीत जास्त विपर्यांशभ्रंश-मुक्त प्रतिमा देऊ शकते. म्हणून अशा लेन्सला केवळ लार्ज फॉरमॅटसारखा मोठ्यात मोठा संवेदक हा दीर्घातला दीर्घ विशालकोन विपर्यांशभ्रंश न आणता देऊ शकतो. जर विपर्यांशभ्रंश नियंत्रित करता येत नसेल तर प्रतिमासंस्करणात (पोस्टप्रोसेसिंगमध्ये) DxO Optics सारखे सॉफ्टवेअर वापरून प्रतिमेतल्या रेषा समांतर करून घ्याव्या लागतात. तेही करता येत नसेल तर विपर्यांशभ्रंशाचाच कलात्मक वापर करून प्रतिमा वेगवेगळ्या कोनातून घेऊन पहावी लागते. इथे मग स्थापत्यछायाचित्रणाचा उद्देश हा ऑफिशिअल डॉक्युमेंटिंग नसून सौंदर्यदृष्टी असा बदलतो. हे विशेष महत्त्वाचे.
त्याशिवायही सुस्पष्टता, योग्य उद्भासन, योग्य रचनाविचार, कुरव (नॉइज) नियंत्रण ह्या नेहमीच्या गोष्टीही तितक्याच महत्त्वाच्या ह्याही प्रकारात असतात. तुम्ही कॅमेरा कुठे आणि कसा धरला आहे ह्यावर रचनाविचारातून प्रेक्षकांच्यापर्यंत काय पोहोचते आहे हे ठरते. त्यामुळे योग्य कॉम्पोजिशन साधले पाहिजे.
आता वळूयात या स्पर्धेकडे. "उदा. धरणे, झोपडी, स्मशाने, घाट, पूल, मंदिरे, रस्ते , बोगदे, दळणवळणाचे मार्ग (मेट्रो, मोनो इ.) स्थापत्य म्हणजे फक्त इमारत असे मानले जाऊ नये म्हणून." असे गवि म्हणाले खरे पण तसे फारसे फोटो काही आले नाहीत. यातील जेवढ्या प्रतिमा मला व्यक्तिशः आवडल्या किंवा ज्यांचा उल्लेख करावासा वाटला त्यांचे थंबनेल घेऊन रसग्रहण करणार आहे. हे मतदान किंवा स्पर्धेचा निकाल नाही. केवळ माझ्या नजरेतून जे जाणवले ते लिहीत आहे. मी स्पर्धेचा परीक्षक नाही. प्रत्येक मिपासदस्य मतदान करू शकतो हे संपादकांनी स्पष्ट केलेच आहे. त्याचबरोबर मी स्वतः खूप वाईट छायाचित्रकार आहे आणि मला खाली दिलेल्यांपेक्षा जास्त चांगली छायाचित्रे खचितच घेता आली नसती असेही आधीच नमूद करून ठेवतोय. कुणाला आवडले नसल्यास कृपया क्षमा करावी अथवा माझ्या छायाचित्राबद्दल काही लिहू नका असा व्यनि केला तरी चालेल. इतरही छायाचित्रे चांगलीच आहेत. उल्लेख केला नाही म्हणून चिडू नका! :-)
दीपमाळ - सिद्धेश्वर कुरोली - स्पा
वेरूळच्या कैलास लेण्यातील प्रदक्षिणापथ - वल्ली
कात्रज सिंहगड ट्रेक करताना रात्री दोन वाजता लागणारे एक मंदिर - ज्ञानोबाचे पैजार
अमेरीकेतील Idaho राज्यातील Snake नदी वरील पूल - kohalea
हुमायून चा मकबरा - बोका
बोका यांच्या हुमायूँच्या मकबर्याचे छायाचित्रात पर्स्पेक्टिव नियंत्रित करता येत नसेल तर त्यातूनही चांगली रचना कशी करायची हे दिसून येते. चित्रात जास्त वैधम्र्य नाही. पण निळ्या आकाशाच्या पार्श्वभूमीवर विटकरी रंगातील इमारत छान दिसतेय. प्रतिमासंस्करणात (पोस्टप्रोसेसिंग) मध्ये निळाईला जास्त अचूक टोन द्यायला हवी होती म्हणजे इमारतीचा कॉन्ट्रास्ट उठून दिसला असता असे वाटले.
चीन मधिल लेशान येथिल बसलेल्या बुद्धाचे शिल्प - इस्पीकचा एक्का
इसा खान टोम्ब … दिल्ली - किल्लेदार
Krakow market hall, Poland - nishant
चॅपेल् ऑन द रॉक् - समर्पक
गर्द झाडीतला बंगला - समर्पक
रामेश्वरला जाताना समुद्रावरील सेतू - समर्पक
ताज महाल, आग्रा - जातवेद
पॅरिस मधील सीन नदीचे एक दृष्य - चित्रगुप्त
इब्राहीम रोजा , बिजापूर - किल्लेदार
राजपुतांचा मानबिंदु असलेल्या चितोडगढ येथील विजयस्तंभ - सर्वसाक्षी
मातृमंदिर - जुइ
इमारतीचा अंतर्भाग हाही स्थापत्यछायाचित्रणाच्या दृष्टीने महत्त्वाची विषयवस्तू असते, त्याचबरोबर त्यांचा त्या परिसराशी असलेला परस्परसंबंधही. वल्ली यांची अजिंठ्याची प्रकाशचित्रे, आतिवास यांचे गोवळकोंड्यातील इमारत, मीता यांचे फरीयाबाग-अहमदनगर, सुहास झेले यांचे वेरूळ - कैलाश मंदिर, वेल्लाभट यांचे अडालजची भव्य विहीर, मांगी-तुंगीच्या पायर्या, प्रशांत यांचे लेण्याचे छायाचित्र ही काही उल्लेखनीय उदाहरणे आणि त्यांचे छायाचित्र घेण्याचा विचार आवडला.
एकूणच या स्पर्धेत ज्या प्रकारे सर्वांनी हिरीरीने भाग घेतला आणि ज्या तोडीची छायाचित्रे सादर केलीत त्याबद्दल मिपाकर असण्याचा प्रचंड अभिमान वाटला. तुम्हां सर्वांकडून मला खूप काही शिकण्यासारखं आहे. धन्यवाद. मतदान व्यनिने पाठवले जाईल.
(वरील सर्व छायाचित्रांच्या लिंका ह्या मूळ छायाचित्रकारांच्याच ठेवल्या आहेत. त्यामुळे कॉपीराइटचा प्रश्न येणार नाही. मूळ छायाचित्र सोर्ससाइटवरून काढून टाकल्यास इथेही त्याचे थंबनेल दिसणार नाही.)
In reply to थोडे रसग्रहण by एस
धन्यवाद स्वॅप्स
In reply to धन्यवाद स्वॅप्स by अनुप कोहळे
धन्यवाद kohalea जी.
In reply to थोडे रसग्रहण by एस
_/\_ विश्लेषण खूप आवडले.
In reply to थोडे रसग्रहण by एस
छान विश्लेषण केलेत स्वॅप्स साहेब....
In reply to थोडे रसग्रहण by एस
अप्रतिम रसग्रहण!
धन्यवाद स्वॅप्स.आता परत एकदा
१. ७६) chintu८३ चित्र ३ -
२४) चित्र क्र. १
२४) kohalea चित्र १ - HDR
सर्व छायाचित्रे आवडली.
या स्पर्धेसाठी संपादकांचे
क्र.१) -> ४) वल्ली चित्र
१ . स्पा चि. क्र. १
आमची आवड.
निकोप स्पर्धा हवी....
In reply to निकोप स्पर्धा हवी.... by प्रभाकर पेठकर
योग्य सूचना.
In reply to योग्य सूचना. by एस
पटलं नाही.
माझं मत
मला वाटतं...
पहिला क्रमांक : इस्पिकचा
व्यनि करत आहे
मी मतदानात भाग घेत नाही पण ...
सगळेच फोटो आवडलेत. त्यामुले
1=31 2=63 3=14
मला छायाचित्रणातलं काहीही कळत
माझे मत
इतकी सुंदर चित्रे आहेत की
In reply to इतकी सुंदर चित्रे आहेत की by मृत्युन्जय
झकास प्रतिसाद
In reply to इतकी सुंदर चित्रे आहेत की by मृत्युन्जय
पिक्सेल..