प्रेमकाव्य

कधी वाटे मजला जणु पोट भरून हसावे.. प्रेमाच्या या नात्यामध्ये अलगद हळूच फसावे.. कधी वाटे मजला जणु डोळे पाणवून रडावे.. काय जाहले विचार करूनी जीव आवळून चिडावे.. कधी वाटे मजला जणु तुझ्या प्रेमात रंगावे.. मिठीत घेऊन तुला कानी प्रेमळ गूज सांगावे.. कधी वाटे मला जणु तुलाच पहात बसावे.. नयनी माझ्या तुझे निर्मळ निरागस हसू ठसावे.. कधी वाटे मजला जणु तुझी साथ असावी.. चांदण्या रातीत चंद्राच्या प्रकाशी तुझीच प्रित दिसावी.. कधी वाटे मजला जणु तुला समजून घ्यावे.. तुलाच माझ्या हृदयी ध्यानी मनी स्थान द्यावे.. कधी वाटे मजला जणु तुझे दु:ख गिळावे.. माझे सुख तिरक्या वाटेने तुझ्यापाशी वळावे.. कधी वाटे

कधी वाटते तिच्यासाठी जगावे.. तिच्या कुशीतच अलगद मरावे.. कधी वाटते तिची बडबड ऐकावी.. तिची स्वराक्षरे कानी ठसावी.. कधी वाटते तिचा सोबती व्हावे.. चांदण्या रातीत तीला चंद्रापाशी न्यावे.. कधी वाटते तिला खूप काही शिकवावे.. तिनेही प्रेमाने मला दोन शब्द ऐकवावे.. कधी वाटते माझ्या कवितेत ती असावी.. माझ्या प्रेमाची छबी तिच्या हृदयी फसावी.. कधी वाटते ती असावी माझी सोबती.. तिनेही स्वीकारावी माझी अल्लड प्रिती..

ती फुलंराणी, सुगंध वेचणारी. ती स्वच्छंदी, आनंद उधळणारी. चंद्रताऱ्यांचं वेड तिला, ती माझं आभाळ उजळवणारी. ती पणती, अंधार गिळणारी. ती अबोली अबोल, पण मनातले भाव टिपणारी. ती थंड झुळूक वाऱ्याची, नभाला पाझर फोडणारी. ती मोती शिंपल्यातला, ती अथांग सागर प्रेमाचा, ती गुलमोहर, ती रानफुलं, ती सोनाली, ती सोनफुलं..... (Dedicated to my wife)

अशी एक फक्त कल्पना असावी. सोनेरी त्या क्षणाला एकांताची साथ असावी...! गुलमोहराचा बहर, आणि तिथेच आपली भेट असावी...! जसे एखाद्या पाखराची, गोड ड्रीम डेट असावी...! तू मात्र,,, आवडत्या आकाशी रंगाच्या, पोशाखात असावी...! आकाशालाही हेवा वाटावा, इतकी तू सुंदर दिसावी...! निरोप घेतांना डोळ्यांमध्ये, अश्रूची एक झलक असावी...! डोळ्यामधले भाव जाणूनी, नाजुकशी ती मिठी असावी...! जीव ओतला तुझिया पायी, आशा तुझीही हीच असावी...! एकमेकांची साथ अशी ही, दरवेळी रम्य असावी...!

तु गेलीस पण हा मावळता सुर्य पौर्णिमेचा चंद्र आणि चांदण्या तेथेच स्तब्ध राहिल्या फक्त तुझ्यासाठी मनामध्ये प्राजक्तांच्या फक्त तुझ्यासाठी एकदा वादळ ही सुटले पण ते ही शांत झाले फक्त तुझ्यासाठी येत्या पावसाळ्यात आनंदाचे झरे वाहणारे फक्त तुझ्यासाठी शेवटी-शेवटी या फुलांमधील गंध ही सुगंधीत होणार फक्त तुझ्यासाठी आकाशातील तार्यांचा शितल गारवाही मंदावणार फक्त तुझ्यासाठी तो रोजचा वारा आहे पण तो रोजचा आहे पण तो तुला विसरणारा आहे फक्त तुझ्यासाठी माझ्या प्रेमाच्या फुलांची ओंजळ फक्त आणि फक्त तुझ्यासाठी...!

प्रत्येकाच्या जीवनात असते, एक चंद्राची कोर, हृदयाच्या कोपर्यात दडते ती, जणु निरागस पोर । कधी नटखट कधी चंचल, कधी लाजाळूचे पान, तिच्या गालाच्या खळीपुढे, हरपते मनाचे भान । हृदय चोरून नेते ती, जाणते मनाचे बोल, ती आहे माझ्यासाठी, चांदणे अनमोल । भारावून टाकते मनास, तिची नखरेल अदा, तिच्या मनमोहक रूपापुढे झाला, माझा जीव फिदा । स्वप्नातील ती परी आता, बनली आहे मनाची आस, सतत तिचेच विचार असतात, सतत तिचाच लागे ध्यास । विचारांच्या या सानुल्या विश्वात ती, जाते मोरपीस फिरवून, तिच्या त्या कटारी नैनडोहात, माझे डोळे जातात हरवून । तिचा मंजुळ आवाज माझ्या, हृदयाला जाऊन छेडतो, तिचा लाजाळू चेहरा मला,

सतावते मनास तुझी, हवीहवीशी वाटणारी साथ.. एकांतात या घ्यावासा वाटतो, हाती तुझाच हात.. तुझे अलगद मंदहास्य माझ्या, हृदयाला थेट चिरते.. तुझ्या आठवणींच्या संग्रहात माझे, मन नकळत विरते....

वेटिंग फ़ॉर गोडोट म्हणजे काय? कधीच न येणा-या आपल्या माणसाची वाट पाहतं राहणे? व्यर्थ व निष्फळ प्रतीक्षा करत राहणे?? त्या कातर सायंकाळी तू अचानक म्हणालीस.. कंटाळले मी..कायमची जात आहे अमेरिकेस..सॅन फ्रान्सिस्को मध्ये.. पायाखालची जमीन सरकली..एक हताश पणाची जाणीव स्पाइन मधुन सरसरत गेली.... माझं काय... आपल्या स्वप्नांचे काय??? ? काय सांगू?? वाट पहा ..कदाचित परत येईन ही... वेटिंग फ़ॉर गोडोट म्हणजे काय? कधीच न येणा-या आपल्या माणसाची वाट पाहतं राहणे? व्यर्थ व निष्फळ प्रतीक्षा करत राहणे

का कळत नाही तुला.. माझ्या प्रेमाचे तराणे.. तुझ्यासाठी केलेले ते.. वेडपट निरागस बहाणे.. तु जवळ नसताना ती.. होणारी असह्य तडफड.. अन् तुझ्या सुखासाठी.. केलेली विचित्र धडपड.. का कळत नाही तुला.. तुच माझी राणी.. तुच माझी कविता.. माझ्या ओठांवरली गाणी.. माझा प्रत्येक श्वास.. माझा एकला ध्यास.. माझ्या वाटेवरली तु.. प्रेमाची ती आस...

अंधार्या राती, तुझा हात हाती, निर्मळ ही प्रिती, तुजवरी.. फुलासंगे फुलशी, वार्यासंगे झुलशी, कळीसंगे खुलशी, स्वप्नपरी.. माझा प्रत्येक श्वास, धरुनी तुझाच ध्यास, करितो हृदयी प्रवास, घेउनी गती.. तुच माझी दिशा, माझी वेडी आशा, माझ्या प्रेमाची भाषा, माझी प्रिती....