माझे मत आहे की विकत घ्यावा नेसले चा शेयर. नेसले म्हणजे फक्त मॅगी नूडल्स नाहित. त्याव्यतिरिक्ता खालील ब्रँड्स सुद्धा आहेतः १. मॅगी सॉस २. एवरीडे ३. मिल्कमेड ४. नेसले दही, दूध ५. नेसकॉफी ६. नेसटी ७. किटकॅट ८. मॅगी मसाले आणि इतर फूड प्रॉडक्ट्स ९. पॉलो ९. मिल्कीबार १०. मंच ११. अल्पिनो, बारवन आणि इतर चॉकोलेट्स यातला मॅगी नूडल्सचा हिस्सा किती आहे ते माहिती नाही पण बाकीचे ब्रँडसदेखील तगडे आहेत ज्याच्या विक्रीवर काही परिणाम होणार नाही (मॅगी ब्रँडेड प्रॉडक्ट्स वगळता). शिवाय एक दोन महिन्यात लोक सगळे विसरतील. मॅगी नूडल्स न्युट्रिशियस असल्याचे प्रमाणपत्र मिळेल. काही सिने तारका आणि क्रिकेटपटु येउन मॅगीतली पोषणमूल्ये समजावुन सांगतील, काही आया आपली पोरे कशी मॅगी नूडल्समुळे भाज्या खायला शिकली ते सांगतील. मॅगी हे आधुनिक संजीवनी असल्याचा आभास निर्माण केला जाइल. एक - २ महिन्यात लोक सगळे विसरतील. आणी मॅगी नूडल्सचा खप परत सुरु होइल. त्यामुळे आत्ता वाहत्या गंगेत हात धुवुन घ्या. अर्थात भाव अजुन पडणार नाहित याची काही ग्यारंटी नाही. अवांतरः खरेदी आपल्या जोखमीवर करावी माझ्या मतावर नाही.

अगदी बरोबर पण नेस्ले च्या दुध भुकटी मधे पण काहीतरी गड्बड सापडली आहे. भाव ५५००/- पर्यंत खाली आल्यास ३ वर्षांसाठी घेण्यास उपयुक्त ! बाकि : आपआपली सदसदविवेकबुद्धी वापरावी. माझी नको.

ठरवून राडा घातल्यासारखे वाटते आहे. त्यामुळे पडत्या भावात खरेदी करणार आहे.

मी आत्ताच थोडासा युनिटेक (३५% कोसळला) खरेदी करण्यासाठी ऑव्हर्नाईट ऑर्डर प्लेस केली आहे. अदानी ८२% कोसळला आहे. त्याबद्दल आपलं काय मत आहे?

विचार करणेस हरकत नाही....

मला पूर्वी एक SMS आला होता "तुम्ही तुमच्या १० लाखाची गाडी रॉकेल वर चालवता का, जर नाही तर तुमच्या शरीरात अपायकारक गोष्टी का टाकता ?" आता कधीतरी ठीक आहे पण 'प्रसाद१९७१' म्हणतात तसे "आजच पुढच्या ६ महीन्यांचा स्टॉक करुन ठेवणार आहे. आणि माझ्या सारखे लाखो आहेत" यावर काय बोलावे समजत नाही. मग गुणवत्ता आश्वासन, गुणवत्ता नियंत्रण वैगेरे विभागाची ची गरजच काय. आपण आपल्या बद्दल जागरूक नसलो तर दुसरे आपली काळजी कशाला करतील. बाकी मला माहित आहे माझा मुद्दा धाग्याच्या विषया पासून वेगळा आहे पण राहवले नाही म्हणून मत मांडले.

नेसले मागची कटकट संपलीयसं वाटत नाही. भाव उद्या सुद्धा खाली जावू शकतो. जोपर्यंत हा इश्श्यू हॉट आहे, तोपर्यंत कंपनीच्या स्टॉक वर नकारात्मक परिणाम होईलसं वाटतंय. उद्या वॉच ठेवून निर्णय घ्यावा म्हणतोय. भागवत साहेब, उद्या साठी काय प्रेडिक्शन आहे?

नेस्लेच्या समभागाला घेणारा दिवसाखेरीस कोणीही नव्हता. आताच आलेल्या बातमीनुसार माग्गीच्या नुडल्सच्या विक्रीवर दिल्लीत १५ दिवस बंदी घातली आहे. याचा अर्थच हा आहे कि उद्या तो अजून ५-१० % पडेल. आणी येत्या महिन्याभरात तो सहजरीत्या चढणार नाही. कारण कायद्याच्या कटकटीतून बाहेर पडण्यास त्यांना अजून थोडा वेळ लागेल. आज सहा हजार दोनशेच्या आसपास एक समभाग घेऊन तो जास्तीत जास्त किती चढेल तर सात हजार पर्यंत( गेल्या सहा महिन्यांची सरासरी) आजमितीस सर्वात जास्त ( लाइफ टाईम हाय) ७५०० होता. तेंव्हा मिळणारा परतावा हा १३% असेल यातून १.५ टक्के ब्रोकर चे कमिशन आणी नफ्या वर १५ % कमी वेळाचा भांडवली परतावा(SHORT TERM CAPITAL GAINS) म्हणजे २% असे ३. ५% कमी केलेत तर मिळणारा परतावा जास्तीतजास्त ९.५% असेल. यात जर मॉन्सून कमी उतरला तर ग्रामीण भागातील त्यांची विक्री कमी राहील. अशा तर्हेच्या धोक्यांचा विचारही व्हावा ब्लू चीप कंपनी असल्याने भांडवल बुडणार नाही हे नक्की. परंतु त्याऐवजी त्याच श्रेणीतील टाटा स्टील घेतला तर ३१६ रुपयाचा समभाग ३५० रुपये नक्की होईल. म्हणजे वर दिल्याप्रमाणे सर्व खर्च वजा जाता १०% परतावा नक्की मिळेल. शिवाय एकदम एवढे पैसे एका समभागात गुंतवण्याऐवजी तुम्हाला पाहिजे तेवढे समभाग घेता येतील. किंवा आय सी आय सी आय बँक २९७ रुपयाला घेतल्यास तो नक्की तितकाच परतावा देऊ शकेल. ज्यांना एकदम एवढे पैसे एका समभागात गुंतवायचे नाहीत त्यांनी अशा तीन चार कंपन्यांचे पाच पाच समभाग घेतले तर त्यातून मिळणारा नफा तेवढाच असेल पण पैसे जास्त खेळते राहू शकतील आणी धोका तितका कमी होईल. ता क़:- मी एक सामान्य गुंतवणूकदार आहे आणि माझे पैसे मी समभागात गुगलवर बातम्या काढून वाचल्यानंतर कुठे गुंतवायचे ते ठरवतो. प्रत्येकाने आपल्या स्वतःच्या बुद्धीनुसार गुंतवणूक कशी करावी हे ठरवावे

आईसीआईसीआई ब्याङ्क एकदम सुरक्षित.

एस बी आय आय टी सी सध्या च्गा भाव खरेदी करयला उत्तम बाकी नेहमीचे डिस्केमर - स्वताची सद सद विवेकबुद्धी वापरावी.

१. चीन मध्ये मंदी सुरू झालेली आहे. त्याचा फटका कदाचित खनिजे आणि धातूंना बसू शकतो कारण भारत हे निर्यात करतो. http://www.cbc.ca/news/business/china-s-central-bank-cuts-interest-rates-as-slowdown-deepens-1.2977221 २. भारतात हे वर्ष दुष्काळाचं आहे. ऑटो उद्योगाला मोठा फटका बसू शकतो. रियल इस्टेट मध्ये मंदी आहेच. मोठ्ठी इन्व्हेन्टरी पडून आहे आणि आता दुष्काळात लोक गुंतवणूक करतील अशी शक्यता कमी आहे. बिल्डर्स आता काम अर्धवट सोडून पळून जाण्याची शक्यता जास्त आहे. नवीन प्रोजेक्ट मध्ये गुंतवणूक करताना विचार करून करा. ३. बँकांचे एन.पी.ए. सध्या उंच जागी आहेत. विशेष करून युनायटेड बँकेचे एनपीए पहा. एस बी आय सुद्धा एन.पी.ए. च्या बाबतीत धोक्याच्या जागी उभी आहे. http://www.blog.sanasecurities.com/non-performing-asset-npa-in-public-sector-banks/

या सेक्टर बद्दल काय मत आहे?

http://www.nestle.com/aboutus/ask-nestle/answers/maggi-noodles-india एक शंका आहे त्यांनी असे म्हटले आहे की उत्तर प्रदेश मध्ये maggi packets मध्ये जास्त लीड सापडले ते lot नोव्हेंबर २०१४ expiry असलेले होते.. पण ह्याचा अर्थ असा आहे का की Maggi expire झाली की त्यातले लीड कंटेट वाढते? एकूणच बर्याचादा maggi हानिकारक अशी डिबेट होत असते..कोणी तज्ञ ह्या बाबत अधिक माहिती देऊ शकेल काय?

नेस्ले ५८००

सुवेन लाईफ सायंसेज घ्यावा काय?

एकेकाळी प्रत्येक थिएटरमध्ये प्रत्येक शो आधी हळद आणि चंदनाच्या गुणांनी युक्त अशा क्रीमची जोरात जाहिरात होत असे. एकवेळ पोलिसांची एंट्री न होता सिनेमा संपेल पण ह्या 'हल्दी/चंदन के गुणवाल्या' क्रीमची जाहिरात लागल्याशिवाय सिनेमा सुरु होणे अशक्य अशी स्थिती होती. पुढे काही काळाने ,.......WSO क्रीम बनले. 'WSO' हे 'Without Sandal Oil' या ' सत्याचे' लघुरुप आहे हे कितीजणांना माहित आहे ??... हे आठवायचे कारण म्हणजे अर्थातच मॅगीपुराण. गेला बाजार काय होईल ?? Maggi(WML)....with Led & monosodium असा नावांत बदल होईल.दुसरे काय?? गेला बाजार काय होईल ?? Maggi(WML)....with Led & monosodium असा नावांत बदल होईल.दुसरे काय?? - प्रसाद भागवत.

भागवत साहेब हा सगळा गदारोळ कुणी उठवला आहे हे सांगणे कठीण आहे. नेसले हि ब्लू चीप कंपनी आहे त्यामुळे ती उद्या वर येणार हे नक्की आणि शिवाय भांडवल बुडणार नाही हे नक्की. त्याचा समभाग घेणे कि न घेणे हा एकदम वेगळा विषय आहे. मुळात नुडल साठी वापरलेल्या गव्हाच्या पिठातच किंवा त्यात वापरलेल्या तेलात शिसे ( लेड) नाही हे ठरवणे आवश्यक आहे. जिथे गहू पिकतो ती राज्ये उदा. उत्तर प्रदेश, मध्य प्रदेश, बिहार येथे . वाहनाच्या बॅंटरीची( ज्यात शिसे वापरले जाते) विल्हेवाट कशी लावतात हि सुरस आणि चमत्कारिक संशोधनाची कथा आहे.तेंव्हा हे शिसे पाण्यात मिसळून गव्हात येत नाही हे म्हणणेच धारिष्ट्याचे ठरेल.गाझियाबाद, कानपूर इ ठिकाणी असणारे कारखाने आणि ते सोडत असलेले सांडपाणी बंद कोण आणि कसे करणार? पण कुठलीही ऑरगेनिक वस्तू म्हणजे स्व्च्छ आणि शुद्ध असते हे म्हणणाऱ्या लोकांना तुमचा गहू किवा तेलच शुद्ध नाही हे म्हणणे पचेल का? ( मग ते तेल अगदी घरगुती तेलघाणीत पिळून काढलेले असेल तरीही) परंतु या प्रकरणातून वर उठायला नेसलेला बराच वेळ( सहा महिने तरी) लागेल असे वाटते. तेंव्हा म्यागी खायचे कि नाही तसेच नेस्लेचा समभाग घ्यायचा कि नाही हे ज्याचे त्याने ठरवणे आवश्यक आहे पण या दोन्ही गोष्टीं मुळात वेगळ्या आहेत.

मी बर्‍याचदा पाहतो की या अशा लेखांमध्ये टेक्निकल ॲनालिसिसच केलेले असते; फंडामेंटल ॲनालिसिस औषधालाही सापडत नाही. मॅगीवर बंदी आणली काही दिवस म्हणून नेसले कंपनी बंद पडणार नाही हे शेंबडं पोरही सांगेल पण मॅगी हा नेसलेचा जुना आणि प्रस्थापित ब्रँड आहे आणि कंपनीच्या शेअरच्या किंमतीत ब्रँडची किंमतही अंतर्भूत असते. इतक्या वर्षांच्या प्रस्थापित ब्रँडला धक्का बसणे याचा कंपनीच्या पुढील उत्पन्नावर परिणाम होतो आणि शेअरच्या किंमती कंपनीच्या भावी उत्पन्नावर आणि वाढीच्या दरावर अवलंबून असतात. याठिकाणी रेझिस्टन्स लेव्हल आणि सपोर्ट लेव्हल हे शब्द नुसतेच अनाठायी नसून दिशाभूल करणारे आहेत. लेखकाने विश्लेषण करुन ब्रँडच्या डॅमेजचा अंतर्भाव करुन शेअरची नवी किंमत किती असायला हवी याचा अंदाज काढून मग सध्याच्या किंमतीवरुन शेअर अंडरव्हॅल्यूड आहे कीओव्हरव्हॅल्यूड आहे ते ठरवण्याचा प्रयत्न केला असता तर अधिक समर्पक झाले असते. बाकी अचानक लोकांना आपले गहू-तांदूळही जास्त विषारी असतील याची अचानक खात्री पटायला लागणे व नेसलेचा पुळका येणे आश्चर्यकारक आहे. मॅगीची जागा दुसर्‍या नूडल्स भरुन काढतील; त्यासाठी आपल्या सगळ्याच अन्नपदार्थांना विषारी ठरवण्याची गरज नाही! :-) उलट ही इतर लोकांना संधी आहे; उगाचच कोणत्याही क्षेत्रात ओलिगोपॉली असणे चुकीचेच आहे तसेही.

हेच जर युरोपातल्या गोर्‍या मर्कटांनी भारतीय कंपनीच्या उत्पादनावर वा भारतीय आंबे किंवा द्राक्षादिंवर बंदी आणली असती तर लोकांनी हूं का चूं नसतं केलं. कसला हा न्यूनगंड?

फंडामेंटल्स रिपोर्ट्स ब-याच वेळा फुकट उपलब्ध नसतात. त्यात वेळ द्यावा लागतो. ॲप्रोक्स रेव्हून्यू इंपॅक्टचे भाकीत करणे नक्कीच सोपे नाही. मार्केट शेअर मध्ये काय बदल होतील? कुठल्या प्रतिस्पर्धी कंपनीला फायदा होईल? याचा अंदाज घेणे कठीण आहे (अनुभवी माणसाचे काम आहे. ब्रिटानियाचा स्टॉक मिन टाईम वाढला). तसाही नेस्ले मला खूपच महाग वाटतो अजूनही. ईटी इंटेलिजन्स वगळता मी फॉलो करत असलेल्या कुठल्याच ब्रोकरची रेटींग नव्हती. (ब्रोकरच्या रिपोर्ट्स वर किती विश्वास ठेवायचा हाही प्रश्न आहेच) इटी इंटिलिजन्सचं सब्स्क्रिब्शन नसल्याने नेमकं ॲनालिसिस अजूनही मिळालं नाही वाचायला. सीकींग अल्फा नावाचं संकेतस्थळ आहे पण त्यात खास करून अमेरीकेतल्या स्टॉक्स वरचे रिपोर्ट्स हरहुन्नरी, नवशिखे देत असतात. आपल्याकडे असं कुठलं संकेतस्थळ आहे का याची कल्पना नाही.

म्हणुन नेस्लेला उडवले असेल का ?

नेस्ले शेयरविषयी तज्ञ चर्चा करत आहेतच .. पण एक अवांतर माहिती शेयर करतोय .माझी या आधीची कंपनी नेस्लेला गेल्या ३० वर्षांपासून बॉयलर पुरवठा करते. नेस्लेच्या भारतातील सगळ्याच प्लांट मध्ये त्या कंपनीचा बॉयलर आहे असे म्हटल्यास अतिशयोक्ती ठरणार नाही. माझ्या एका वरीष्ठांनी सांगीतल्याप्रमाणे देशभरात रोज २५० टन मॅगीचे उत्पादन होते. मॅगी जर तीन-चार महिने बाजारात आली नाही तर नेस्लेचे किती नुकसान होईल याचा जाणकारांनी अंदाज लावावा.

नेस्ले ५६६१

मी आज नेस्ले ५६७० रूपयांना घेतला. बघू अजून किती खाली जातोय ते.

अरे लोकांनो.. घेऊ की नको..? ५६०० ला पोचतंय आता. की थोडेथोडे दर आठवड्याला घेऊ? -(उडी टाकण्यासाठी नाक मुठीत धरुन विहिरीच्या काठावर पुढेमागे डोकावत उभा) गवि

गवि साहेब, दुसर्‍याच्या सल्ल्याने शेअर घेतला किंवा विकलात तर नुकसान होण्याचे चान्सेस खूप जास्त असतत. तर, स्वत; अभ्यास करा आणि निर्णय घ्या प्रेमाचा सल्ला ! (अशा प्रकारात हात पोळलेला) आनंद

मोतिलाल ओस्वालचा रिसर्च रिपोर्ट इथे पहाता येईल. त्यांच्या मतानुसार नेस्टलेच्या संपूर्ण रेव्हिन्यूपैकी २०% हिस्सा आणि नेट प्रॉफिटचा २५% हिस्सा हा न्यूडल्स मधून येतो. (१/४ हा मोठा आकडा आहे). आणि २०१४ मध्ये याच कॅटेगरीचा सेल्स ग्रोथ सर्वात जास्त होता. मॅगी लहान मुलं खात असल्याने ब्रॅंड इक्विटी वर मोठा फरक पडणार आहे. कारण परत विश्वासार्हता परत मिळवण्यास वेळ जाईल. आणि सर्वांना ज्यात जास्त उत्सुकता आहे त्या प्रश्नाचं उत्तर देताना ("स्टॉक खरेदी करण्याच्या पातळीवर पोहोचला का?" ) रिपोर्ट म्हणतो. अजून त्या पातळीवर आलेला नाही. २०१५ आणि २०१६ च्या एक्सपेक्टेड अर्निंग नुसार स्टॉक (फॉर्वर्ड) पीई रेशो ३७ आणि ३२ आहे. (37x CY15E and 32x CY16E EPS) भविष्यकाळात नेस्टलेच्या डॅमेज कंट्रोल अ‍ॅक्टिव्हीटीनुसार त्यांचे अंदाज बदलू शकतात. २०१६ चा एक्स्पेक्टेड ईपीएस (रु. १९०, त्यांच्या रिसर्च नुसार) च्या साधारण ३३ पट त्यांनी टार्गेट किंमत (रु. ६३००) ठरवली आहे आणि स्टोक्स अजून करेक्ट होईल असे त्यांना वाटते. रिपोर्टच्या डिस्क्लोजर मध्ये "अ‍ॅनालिस्ट कडे स्टॉक्स नाहीत आणि अ‍ॅनालिस्ट नेस्टलेच्या बोर्ड ऑफ डायरेक्टरवर, वा नेस्टलेचा एम्प्लॉई नाही" असे नमुद केले आहे. ओस्वालखेरीज दुसर्‍या कुणाचा रिपोर्ट मिपाकरांना माहीत असेल तर जरूर शेअर करा.

माझे मत आहे की विकत घ्यावा नेसले चा शेयर. नेसले म्हणजे फक्त मॅगी नूडल्स नाहित. त्याव्यतिरिक्ता खालील ब्रँड्स सुद्धा आहेतः १. मॅगी सॉस २. एवरीडे ३. मिल्कमेड ४. नेसले दही, दूध ५. नेसकॉफी ६. नेसटी ७. किटकॅट ८. मॅगी मसाले आणि इतर फूड प्रॉडक्ट्स ९. पॉलो ९. मिल्कीबार १०. मंच ११. अल्पिनो, बारवन आणि इतर चॉकोलेट्स यातला मॅगी नूडल्सचा हिस्सा किती आहे ते माहिती नाही पण बाकीचे ब्रँडसदेखील तगडे आहेत ज्याच्या विक्रीवर काही परिणाम होणार नाही (मॅगी ब्रँडेड प्रॉडक्ट्स वगळता). शिवाय एक दोन महिन्यात लोक सगळे विसरतील. मॅगी नूडल्स न्युट्रिशियस असल्याचे प्रमाणपत्र मिळेल. काही सिने तारका आणि क्रिकेटपटु येउन मॅगीतली पोषणमूल्ये समजावुन सांगतील, काही आया आपली पोरे कशी मॅगी नूडल्समुळे भाज्या खायला शिकली ते सांगतील. मॅगी हे आधुनिक संजीवनी असल्याचा आभास निर्माण केला जाइल. एक - २ महिन्यात लोक सगळे विसरतील. आणी मॅगी नूडल्सचा खप परत सुरु होइल. त्यामुळे आत्ता वाहत्या गंगेत हात धुवुन घ्या. अर्थात भाव अजुन पडणार नाहित याची काही ग्यारंटी नाही. अवांतरः खरेदी आपल्या जोखमीवर करावी माझ्या मतावर नाही.

अगदी बरोबर पण नेस्ले च्या दुध भुकटी मधे पण काहीतरी गड्बड सापडली आहे. भाव ५५००/- पर्यंत खाली आल्यास ३ वर्षांसाठी घेण्यास उपयुक्त ! बाकि : आपआपली सदसदविवेकबुद्धी वापरावी. माझी नको.

ठरवून राडा घातल्यासारखे वाटते आहे. त्यामुळे पडत्या भावात खरेदी करणार आहे.

मी आत्ताच थोडासा युनिटेक (३५% कोसळला) खरेदी करण्यासाठी ऑव्हर्नाईट ऑर्डर प्लेस केली आहे. अदानी ८२% कोसळला आहे. त्याबद्दल आपलं काय मत आहे?

विचार करणेस हरकत नाही....

मला पूर्वी एक SMS आला होता "तुम्ही तुमच्या १० लाखाची गाडी रॉकेल वर चालवता का, जर नाही तर तुमच्या शरीरात अपायकारक गोष्टी का टाकता ?" आता कधीतरी ठीक आहे पण 'प्रसाद१९७१' म्हणतात तसे "आजच पुढच्या ६ महीन्यांचा स्टॉक करुन ठेवणार आहे. आणि माझ्या सारखे लाखो आहेत" यावर काय बोलावे समजत नाही. मग गुणवत्ता आश्वासन, गुणवत्ता नियंत्रण वैगेरे विभागाची ची गरजच काय. आपण आपल्या बद्दल जागरूक नसलो तर दुसरे आपली काळजी कशाला करतील. बाकी मला माहित आहे माझा मुद्दा धाग्याच्या विषया पासून वेगळा आहे पण राहवले नाही म्हणून मत मांडले.

नेसले मागची कटकट संपलीयसं वाटत नाही. भाव उद्या सुद्धा खाली जावू शकतो. जोपर्यंत हा इश्श्यू हॉट आहे, तोपर्यंत कंपनीच्या स्टॉक वर नकारात्मक परिणाम होईलसं वाटतंय. उद्या वॉच ठेवून निर्णय घ्यावा म्हणतोय. भागवत साहेब, उद्या साठी काय प्रेडिक्शन आहे?

नेस्लेच्या समभागाला घेणारा दिवसाखेरीस कोणीही नव्हता. आताच आलेल्या बातमीनुसार माग्गीच्या नुडल्सच्या विक्रीवर दिल्लीत १५ दिवस बंदी घातली आहे. याचा अर्थच हा आहे कि उद्या तो अजून ५-१० % पडेल. आणी येत्या महिन्याभरात तो सहजरीत्या चढणार नाही. कारण कायद्याच्या कटकटीतून बाहेर पडण्यास त्यांना अजून थोडा वेळ लागेल. आज सहा हजार दोनशेच्या आसपास एक समभाग घेऊन तो जास्तीत जास्त किती चढेल तर सात हजार पर्यंत( गेल्या सहा महिन्यांची सरासरी) आजमितीस सर्वात जास्त ( लाइफ टाईम हाय) ७५०० होता. तेंव्हा मिळणारा परतावा हा १३% असेल यातून १.५ टक्के ब्रोकर चे कमिशन आणी नफ्या वर १५ % कमी वेळाचा भांडवली परतावा(SHORT TERM CAPITAL GAINS) म्हणजे २% असे ३. ५% कमी केलेत तर मिळणारा परतावा जास्तीतजास्त ९.५% असेल. यात जर मॉन्सून कमी उतरला तर ग्रामीण भागातील त्यांची विक्री कमी राहील. अशा तर्हेच्या धोक्यांचा विचारही व्हावा ब्लू चीप कंपनी असल्याने भांडवल बुडणार नाही हे नक्की. परंतु त्याऐवजी त्याच श्रेणीतील टाटा स्टील घेतला तर ३१६ रुपयाचा समभाग ३५० रुपये नक्की होईल. म्हणजे वर दिल्याप्रमाणे सर्व खर्च वजा जाता १०% परतावा नक्की मिळेल. शिवाय एकदम एवढे पैसे एका समभागात गुंतवण्याऐवजी तुम्हाला पाहिजे तेवढे समभाग घेता येतील. किंवा आय सी आय सी आय बँक २९७ रुपयाला घेतल्यास तो नक्की तितकाच परतावा देऊ शकेल. ज्यांना एकदम एवढे पैसे एका समभागात गुंतवायचे नाहीत त्यांनी अशा तीन चार कंपन्यांचे पाच पाच समभाग घेतले तर त्यातून मिळणारा नफा तेवढाच असेल पण पैसे जास्त खेळते राहू शकतील आणी धोका तितका कमी होईल. ता क़:- मी एक सामान्य गुंतवणूकदार आहे आणि माझे पैसे मी समभागात गुगलवर बातम्या काढून वाचल्यानंतर कुठे गुंतवायचे ते ठरवतो. प्रत्येकाने आपल्या स्वतःच्या बुद्धीनुसार गुंतवणूक कशी करावी हे ठरवावे

आईसीआईसीआई ब्याङ्क एकदम सुरक्षित.

एस बी आय आय टी सी सध्या च्गा भाव खरेदी करयला उत्तम बाकी नेहमीचे डिस्केमर - स्वताची सद सद विवेकबुद्धी वापरावी.

१. चीन मध्ये मंदी सुरू झालेली आहे. त्याचा फटका कदाचित खनिजे आणि धातूंना बसू शकतो कारण भारत हे निर्यात करतो. http://www.cbc.ca/news/business/china-s-central-bank-cuts-interest-rates-as-slowdown-deepens-1.2977221 २. भारतात हे वर्ष दुष्काळाचं आहे. ऑटो उद्योगाला मोठा फटका बसू शकतो. रियल इस्टेट मध्ये मंदी आहेच. मोठ्ठी इन्व्हेन्टरी पडून आहे आणि आता दुष्काळात लोक गुंतवणूक करतील अशी शक्यता कमी आहे. बिल्डर्स आता काम अर्धवट सोडून पळून जाण्याची शक्यता जास्त आहे. नवीन प्रोजेक्ट मध्ये गुंतवणूक करताना विचार करून करा. ३. बँकांचे एन.पी.ए. सध्या उंच जागी आहेत. विशेष करून युनायटेड बँकेचे एनपीए पहा. एस बी आय सुद्धा एन.पी.ए. च्या बाबतीत धोक्याच्या जागी उभी आहे. http://www.blog.sanasecurities.com/non-performing-asset-npa-in-public-sector-banks/

या सेक्टर बद्दल काय मत आहे?

http://www.nestle.com/aboutus/ask-nestle/answers/maggi-noodles-india एक शंका आहे त्यांनी असे म्हटले आहे की उत्तर प्रदेश मध्ये maggi packets मध्ये जास्त लीड सापडले ते lot नोव्हेंबर २०१४ expiry असलेले होते.. पण ह्याचा अर्थ असा आहे का की Maggi expire झाली की त्यातले लीड कंटेट वाढते? एकूणच बर्याचादा maggi हानिकारक अशी डिबेट होत असते..कोणी तज्ञ ह्या बाबत अधिक माहिती देऊ शकेल काय?

नेस्ले ५८००

सुवेन लाईफ सायंसेज घ्यावा काय?

एकेकाळी प्रत्येक थिएटरमध्ये प्रत्येक शो आधी हळद आणि चंदनाच्या गुणांनी युक्त अशा क्रीमची जोरात जाहिरात होत असे. एकवेळ पोलिसांची एंट्री न होता सिनेमा संपेल पण ह्या 'हल्दी/चंदन के गुणवाल्या' क्रीमची जाहिरात लागल्याशिवाय सिनेमा सुरु होणे अशक्य अशी स्थिती होती. पुढे काही काळाने ,.......WSO क्रीम बनले. 'WSO' हे 'Without Sandal Oil' या ' सत्याचे' लघुरुप आहे हे कितीजणांना माहित आहे ??... हे आठवायचे कारण म्हणजे अर्थातच मॅगीपुराण. गेला बाजार काय होईल ?? Maggi(WML)....with Led & monosodium असा नावांत बदल होईल.दुसरे काय?? गेला बाजार काय होईल ?? Maggi(WML)....with Led & monosodium असा नावांत बदल होईल.दुसरे काय?? - प्रसाद भागवत.

भागवत साहेब हा सगळा गदारोळ कुणी उठवला आहे हे सांगणे कठीण आहे. नेसले हि ब्लू चीप कंपनी आहे त्यामुळे ती उद्या वर येणार हे नक्की आणि शिवाय भांडवल बुडणार नाही हे नक्की. त्याचा समभाग घेणे कि न घेणे हा एकदम वेगळा विषय आहे. मुळात नुडल साठी वापरलेल्या गव्हाच्या पिठातच किंवा त्यात वापरलेल्या तेलात शिसे ( लेड) नाही हे ठरवणे आवश्यक आहे. जिथे गहू पिकतो ती राज्ये उदा. उत्तर प्रदेश, मध्य प्रदेश, बिहार येथे . वाहनाच्या बॅंटरीची( ज्यात शिसे वापरले जाते) विल्हेवाट कशी लावतात हि सुरस आणि चमत्कारिक संशोधनाची कथा आहे.तेंव्हा हे शिसे पाण्यात मिसळून गव्हात येत नाही हे म्हणणेच धारिष्ट्याचे ठरेल.गाझियाबाद, कानपूर इ ठिकाणी असणारे कारखाने आणि ते सोडत असलेले सांडपाणी बंद कोण आणि कसे करणार? पण कुठलीही ऑरगेनिक वस्तू म्हणजे स्व्च्छ आणि शुद्ध असते हे म्हणणाऱ्या लोकांना तुमचा गहू किवा तेलच शुद्ध नाही हे म्हणणे पचेल का? ( मग ते तेल अगदी घरगुती तेलघाणीत पिळून काढलेले असेल तरीही) परंतु या प्रकरणातून वर उठायला नेसलेला बराच वेळ( सहा महिने तरी) लागेल असे वाटते. तेंव्हा म्यागी खायचे कि नाही तसेच नेस्लेचा समभाग घ्यायचा कि नाही हे ज्याचे त्याने ठरवणे आवश्यक आहे पण या दोन्ही गोष्टीं मुळात वेगळ्या आहेत.

मी बर्‍याचदा पाहतो की या अशा लेखांमध्ये टेक्निकल ॲनालिसिसच केलेले असते; फंडामेंटल ॲनालिसिस औषधालाही सापडत नाही. मॅगीवर बंदी आणली काही दिवस म्हणून नेसले कंपनी बंद पडणार नाही हे शेंबडं पोरही सांगेल पण मॅगी हा नेसलेचा जुना आणि प्रस्थापित ब्रँड आहे आणि कंपनीच्या शेअरच्या किंमतीत ब्रँडची किंमतही अंतर्भूत असते. इतक्या वर्षांच्या प्रस्थापित ब्रँडला धक्का बसणे याचा कंपनीच्या पुढील उत्पन्नावर परिणाम होतो आणि शेअरच्या किंमती कंपनीच्या भावी उत्पन्नावर आणि वाढीच्या दरावर अवलंबून असतात. याठिकाणी रेझिस्टन्स लेव्हल आणि सपोर्ट लेव्हल हे शब्द नुसतेच अनाठायी नसून दिशाभूल करणारे आहेत. लेखकाने विश्लेषण करुन ब्रँडच्या डॅमेजचा अंतर्भाव करुन शेअरची नवी किंमत किती असायला हवी याचा अंदाज काढून मग सध्याच्या किंमतीवरुन शेअर अंडरव्हॅल्यूड आहे कीओव्हरव्हॅल्यूड आहे ते ठरवण्याचा प्रयत्न केला असता तर अधिक समर्पक झाले असते. बाकी अचानक लोकांना आपले गहू-तांदूळही जास्त विषारी असतील याची अचानक खात्री पटायला लागणे व नेसलेचा पुळका येणे आश्चर्यकारक आहे. मॅगीची जागा दुसर्‍या नूडल्स भरुन काढतील; त्यासाठी आपल्या सगळ्याच अन्नपदार्थांना विषारी ठरवण्याची गरज नाही! :-) उलट ही इतर लोकांना संधी आहे; उगाचच कोणत्याही क्षेत्रात ओलिगोपॉली असणे चुकीचेच आहे तसेही.

हेच जर युरोपातल्या गोर्‍या मर्कटांनी भारतीय कंपनीच्या उत्पादनावर वा भारतीय आंबे किंवा द्राक्षादिंवर बंदी आणली असती तर लोकांनी हूं का चूं नसतं केलं. कसला हा न्यूनगंड?

फंडामेंटल्स रिपोर्ट्स ब-याच वेळा फुकट उपलब्ध नसतात. त्यात वेळ द्यावा लागतो. ॲप्रोक्स रेव्हून्यू इंपॅक्टचे भाकीत करणे नक्कीच सोपे नाही. मार्केट शेअर मध्ये काय बदल होतील? कुठल्या प्रतिस्पर्धी कंपनीला फायदा होईल? याचा अंदाज घेणे कठीण आहे (अनुभवी माणसाचे काम आहे. ब्रिटानियाचा स्टॉक मिन टाईम वाढला). तसाही नेस्ले मला खूपच महाग वाटतो अजूनही. ईटी इंटेलिजन्स वगळता मी फॉलो करत असलेल्या कुठल्याच ब्रोकरची रेटींग नव्हती. (ब्रोकरच्या रिपोर्ट्स वर किती विश्वास ठेवायचा हाही प्रश्न आहेच) इटी इंटिलिजन्सचं सब्स्क्रिब्शन नसल्याने नेमकं ॲनालिसिस अजूनही मिळालं नाही वाचायला. सीकींग अल्फा नावाचं संकेतस्थळ आहे पण त्यात खास करून अमेरीकेतल्या स्टॉक्स वरचे रिपोर्ट्स हरहुन्नरी, नवशिखे देत असतात. आपल्याकडे असं कुठलं संकेतस्थळ आहे का याची कल्पना नाही.

म्हणुन नेस्लेला उडवले असेल का ?

नेस्ले शेयरविषयी तज्ञ चर्चा करत आहेतच .. पण एक अवांतर माहिती शेयर करतोय .माझी या आधीची कंपनी नेस्लेला गेल्या ३० वर्षांपासून बॉयलर पुरवठा करते. नेस्लेच्या भारतातील सगळ्याच प्लांट मध्ये त्या कंपनीचा बॉयलर आहे असे म्हटल्यास अतिशयोक्ती ठरणार नाही. माझ्या एका वरीष्ठांनी सांगीतल्याप्रमाणे देशभरात रोज २५० टन मॅगीचे उत्पादन होते. मॅगी जर तीन-चार महिने बाजारात आली नाही तर नेस्लेचे किती नुकसान होईल याचा जाणकारांनी अंदाज लावावा.

नेस्ले ५६६१

मी आज नेस्ले ५६७० रूपयांना घेतला. बघू अजून किती खाली जातोय ते.

अरे लोकांनो.. घेऊ की नको..? ५६०० ला पोचतंय आता. की थोडेथोडे दर आठवड्याला घेऊ? -(उडी टाकण्यासाठी नाक मुठीत धरुन विहिरीच्या काठावर पुढेमागे डोकावत उभा) गवि

गवि साहेब, दुसर्‍याच्या सल्ल्याने शेअर घेतला किंवा विकलात तर नुकसान होण्याचे चान्सेस खूप जास्त असतत. तर, स्वत; अभ्यास करा आणि निर्णय घ्या प्रेमाचा सल्ला ! (अशा प्रकारात हात पोळलेला) आनंद

मोतिलाल ओस्वालचा रिसर्च रिपोर्ट इथे पहाता येईल. त्यांच्या मतानुसार नेस्टलेच्या संपूर्ण रेव्हिन्यूपैकी २०% हिस्सा आणि नेट प्रॉफिटचा २५% हिस्सा हा न्यूडल्स मधून येतो. (१/४ हा मोठा आकडा आहे). आणि २०१४ मध्ये याच कॅटेगरीचा सेल्स ग्रोथ सर्वात जास्त होता. मॅगी लहान मुलं खात असल्याने ब्रॅंड इक्विटी वर मोठा फरक पडणार आहे. कारण परत विश्वासार्हता परत मिळवण्यास वेळ जाईल. आणि सर्वांना ज्यात जास्त उत्सुकता आहे त्या प्रश्नाचं उत्तर देताना ("स्टॉक खरेदी करण्याच्या पातळीवर पोहोचला का?" ) रिपोर्ट म्हणतो. अजून त्या पातळीवर आलेला नाही. २०१५ आणि २०१६ च्या एक्सपेक्टेड अर्निंग नुसार स्टॉक (फॉर्वर्ड) पीई रेशो ३७ आणि ३२ आहे. (37x CY15E and 32x CY16E EPS) भविष्यकाळात नेस्टलेच्या डॅमेज कंट्रोल अ‍ॅक्टिव्हीटीनुसार त्यांचे अंदाज बदलू शकतात. २०१६ चा एक्स्पेक्टेड ईपीएस (रु. १९०, त्यांच्या रिसर्च नुसार) च्या साधारण ३३ पट त्यांनी टार्गेट किंमत (रु. ६३००) ठरवली आहे आणि स्टोक्स अजून करेक्ट होईल असे त्यांना वाटते. रिपोर्टच्या डिस्क्लोजर मध्ये "अ‍ॅनालिस्ट कडे स्टॉक्स नाहीत आणि अ‍ॅनालिस्ट नेस्टलेच्या बोर्ड ऑफ डायरेक्टरवर, वा नेस्टलेचा एम्प्लॉई नाही" असे नमुद केले आहे. ओस्वालखेरीज दुसर्‍या कुणाचा रिपोर्ट मिपाकरांना माहीत असेल तर जरूर शेअर करा.

http://www.misalpav.com/comment/701057#comment-701057 हे कधी झाले मग? आणि सोवळ्यातला कट्टा शेप्रेट झाला कै?

बाकी कट्टा आज अस्ता तर यायचा विचार चाल्लेला ;)

एवढाच वृ आणि एकच फोटो? भर घाला कट्टा उपस्थितांनो!

मझा रुमाल टाकुन जाते. त्या एका तईन च नाव- मोनु(आम्हा सर्व शांत्-समंजस अनाहितांपैकी एक).

(ग) धड्या खालील प्रश्नांची उत्तरे दिली तर पुढील पुरवणीसाठी वल्लींना उद्युक्त केले जाईल.

• चौराकाका सकाळपासून बागेत हजर होते काय? बागेत बरीच हिरवळ (निसर्ग सौंदर्य याच अर्थाने) होती म्हणून विचारणा.
• कॅप्टन सगळीकडे दिसेल असे (विषेशतः अनाहितांना) शिरस्त्राण घेऊन का फिरत होता?
• पहिला राजा कट्ट्याला पहिलाच का नाही?
• चौथा कोनाडा यांची दिशाभूल कुणी केली ?
• बुवांना पोलीसांनी का बुवांनी पोलीसांना पकडले ? (विस्तार करा किमान १० ओळीत)
• फोल्डींग चौरंगाची संकल्पना कुणाची? (फायदे तोटे विशद करा)
• तळेगावात अशी तलाव्-बाग नाही याचे कपीलमुनीला वैषम्य का वाटले (सोदाहरण स्पष्ट करा.)

एक्डाव भुताचा मधला मास्तुरे भ्ब्रू@@@@रू वाला.

ऐश केली आहे कि राव!

एकदम खुसखुशीत वृत्तांत. मजा आली वाचताना. तू कट्टा संपेपर्यंत उपस्थित असतास तर वृत्तांतात अजुन किती धमाल झाली असती कल्पना करवत नाही. असो इतर कट्टेकरी ती कसर भरून काढतीलच. अवांतर - बागेचेही फटु टाकेल का कुणी ;-) ?

सगळीच ज्येष्ठ आहेत. :-D :-D .

@वल्ली धरलेणीकर >>> @मिपाचे औरंगजेब उर्फ गिर-जा काका उर्फ माझा मित्र प्रगो>> चला..,नाम'करण सार्थ झालं! @बुवा आपले बागेच्या दाराशी सिक्युरिटीपाशी काही चौकशी करताना दिसले. बागेचा.....इंशुरन्स...शांती वगैरे काही शब्द अस्पष्टपणे कानावर पडले. >> दुस्स्स्स्स्स्स्स्स्स्ट चिमणराव ज्याकुबबाबा! @धबधब्यापाशी आल्यावर सर्व मंडळींनी कथानायकाला जुळं झाल्याबद्दल गुरुजींचं हार्दिक हाबिणंदण केलं. बरीचं "विचारपुस" केली.>> ह्या दुत्त दुत्त कुटील कारस्थानाची आखणी मा.आगोबा ढगोबा हत्ती,उर्फ ढुश्शखान रानडुक्कर पिंपरकर ह्यांन्नी नीट नियोजणपूर्वक आणि नेम धरुण केलेली होती! एका बाजुस औरंगजेब सपत्नीक हुबे होते. समोर पहिल्याकडीत..दोन नवमिपाकरं आणि नाखूनकाका व ज्याकुबबाबा स्प्यारोकर होते. त्याफळी मागे ते हिरवट व्यक्तिमत्व गलोलीत दगड धरून हुबं होतं..आणि कडेनी अफजुलखाना सारखं कुटील हास्य करीत हत्ती उर्फ रानडुक्कर माझ्यावर चाल करुन आलं..आणि मला सगळ्यांनी एकदम टाळ्या वाजवून "हबिनंदन....." असा एकच गलका केला. मी बाजुला कुठे तिरडी ,मडकं याची "सोय" केलेली आहे का? याचा अंदाज घेऊ लागलो. ( होय, माझ्या(च)साठी ! परंतू त्यातील बांबू काढून मी आधी हत्तीची निबर पाठ मऊ करणार होतो.. पण , हाय.. असो! दुत्त दुत्त!!! :-/ ) मग ते हिरवट व्यक्तित्व बुवा अभिनंदन असं म्हणून मागून फुडे आलं. आणि " ................................... " असा एक दगड मला मारीला. मी दूर्र्र्र्र्र्र्र्र्लक्ष ह्या मिपा-हत्यारानी तो निष्प्रभ केला. परत ते रानडुक्कर मला. "पेढेबर्फी कुठ्ठायत?" , " नाव काय ठेवली?" असे एक ना दहा प्रश्नांची (ठरवून! ) सर'बत्ती - केली. मी "कोण?कधी?कुणाची?" अशी त्याला ता'तडिने मशाल लावून त्ये रॉकेट मुदलातच जाळून टाकलं. ह्या हल्याची मजा तो नीच औरंगजेब (आपल्या दाढीसह..) खदाखदा हसून घेत होता. :-/ सौ.औरंगजेब तर प्रथम पासूनच खदखदून हसत होत्या. एकदोनवेळा त्या पडायला आल्या ..इतक्या हसत होत्या..कारण हत्तीराक्षस माझ्यापाठी अत्यंत नीच पणे "सांगा सांगा.." चा टांगा घेऊन फिरत होता.. आणि मी त्याला .. "ह्हूं...ह्हूं.." करुन हुस'कावत होतो. चिमणराव उर्फ ज्याकुबबाबा हे तर मधेच संधी मिळेल ,तसा आपला प्रकाश पाडत होते.. मी त्यापासून वाचण्यासाठी दुर्लक्ष नावाची छत्री उघडून बसल्यामुळे बचावलो. (ह्या ह्या ह्या...) शेवटी मी मु.विं.ची शिडी करून त्या चक्रव्यूहातून बाहेर पडलो. मग मु.वि.पुत्राशी ओळख झाली. गप्पा झाल्या. आणि तेथून मंडळी खादाड कामास निघाली. जाता जाता. पहिला राजा , आणि काहि नवमिपाकरांबरोबर भाव विश्व च्या पुस्तक करण्याबद्दल छान चर्चा झाली. बाहेर आल्यावर एक्का काकांनी हळूच फोटू क्याच घेतले. आणि प्राधिकरणातील येका हाटीलात सुमारे १५ जणांसह निरनिराळ्या खाद्यपदार्थांवर हल्ला सुरु झाला. गणेशा आणि मी आमनेसामने,शेजारी नाखूनकाका..बाजुला हत्ती,पलिकडे श्री व सौ औरंगजेब त्या पलिकडे एक्काकाका आणि त्या साइडनी सहकुटुंब मु.वि. व माझ्या आणि गणेशा पलिकडील तळावर मोनु,त्रिवेणी,मितान ताई,आणि श्री व सौ चौथा कोनाडा .. अशी रचना लागली.

आणि...................

तेव्हढ्यात तिथे पिरा तैं ची वेंट्री झाली. मग मितान तैं नी त्यांना सर्वांना दळाबाहेरुन फिरवून एक ओळख परेड करवली..आणि त्या दोघी एक्काकाकांच्या बाजुस (मंजी...औरंगजेबाच्या आमने/सामने.. ) जाउन हुबारल्या.. मघ तिकडे त्यांचा गप्पांचा फड रंगला.. दरम्यान......आमचे मागील मैदानात एका कुंपनीतील १८ जणांचा एका सहकार्‍यासाठीचा सेंडॉफ कट्टा चालू होता. त्यातील छपाईदार भाषणे आणि त्या हाटीलातील हाटलेला तो क्यापटन हे एक टनभर पानाचे प्रकरण आहे, जे इथे खरडणे व्यर्थ आहे.. परंतू त्याकडे दुर्लक्ष करण्याचा एकमेव उपाय म्हणजे आपण दंगा वाढवणे हा होय. असे आमचे मणात आले.. आनि मग आंम्ही दुर्लक्ष ह्त्यार बाजुला ठेवून आगोबा आणि समोरुन होणार्‍या नाखून हल्यास प्रतिसादू लागलो. प्रथम आगोबा साठी हाटील म्याणेजरास मी मोठ्ठ्यांदा , "ओ...........सुरा आहे का हो मोठ्ठा एखादा? मला डुक्कर कापायचय!" असे इचारुण राडा सुरु क्येला. तो कप्तान दू..दू...नजरेनी मजकडे पाहू लागला. स्मोरुन गणेशा आणि इतर विकट हास्य करीत होते. हत्ती तरिही मला पुन्हपुन्हा " .................. " ( जाऊ दे) असे निरनिराळे प्रश्न इचारून पिडत होता. शेवटी मी हत्तीच्या डोक्यात टेबलावरील मिठ आणि मिरपुड टाकून.. "गप बसणेत आले णाही..तर कांदा आणि लोणचं टाकिन" म्हणून वाट्या उचलल्या तेंव्हा तो ब्रम्हराक्षस खदाखदा हसत शांत झाला. दरम्यान खादाडी ऑन झालेली होती.. मग पैसा तै फोनवरुन आल्या.. हसत खिदळत त्यांचाही सहभाग आणि मी ,हत्ती आणि मितान तैंच्या दळातील अनाहितांशी बोलणे झाले. (त्यातच मला पै तै नी 'हत्ती छळला..तर लोणचं जरुर टाका' म्हणून हल्यास अणुमोदण दिले.. ) मग अगदी जेवण होईपर्यंत मी आणि गणेशानी हत्ती बरोबर मामा मिसळ ते कथानायक इत्यादी अनेक पातळ्यांवर हत्ती आणि नाखून्काकांशी युद्ध खेळले..त्यातच तो क्यापटन आंम्हाला रोट्यांसाठी लै तंगवत होता..पहिल्या फेरीनंतर आंम्ही तिनतिनदा सांगूनंही दरवेळी त्या सेंड-ऑफ दळात तो रोट्या सोडत होता. शेवटी गणेशानी त्याला.. "तुम्ही त्यांचं जेवण आवरल्यावरच आता आंम्हाला सर्व्हिस द्या" ..असं म्हणून , जरा-घेतल्यावर आमची वाळत आलेली पाने गरम रोट्यांनी पावन झाली.. मग मात्र कोणी फार न बोलता..खाद्यान्नांचा नीट समाचार घेतला.. आणि एका अचानक परंतू धम्माल कट्ट्याची सांगता झाली. ================ समांतरः- एक्काकाका...........लवकर फोटू टाका हो....................! :-/

मस्त आहेत दोन्ही वृ.

बुवाश्टाईल वृत्तांत आवडल्या गेला आहे!

दोन्ही व्रुत्तांत खूप छान...

लेखनविषय आणि लेखनप्रकार मध्ये केवढी ती शब्दांची भलीमोट्ठी रांग! आत्मु गुरुजींचा (भरपुर स्मायलीसाहित) भलामोठा प्रतिसाद! फक्त एकच फोटो आणि अजुन, जेवण वृत्तांत बाकी? खादाडीचे फोटो नको आहेत! नशिब, मी हा धागा आजच पाहिला. धागा सविस्तर चावुन, सॉरी वाचुन, मग पुढचा प्रतिसाद देईन!

मस्त वृत्तांत. ह. बुवांचा उपवृत्तांतही नेहमीप्रमाणेच मस्त. बादवे माझाच्च फक्त गणेशा झालाय का फोटोच्या बाबतीत??

तेवढे फटु अजून येऊद्या.

आवडला कट्टा वृत्तांत. -दिलीप बिरुटे

मिपा कट्टा २०१५ ०५ २९ : फोटू आणि "कट्टावर्णनातल्या रिकाम्या जागा भरून काढा" उद्योग गणेश तलाव उर्फ स्वातंत्र्यवीर सावरकर उद्यान ऑर्गॅनायझर्सनी वरील ठिकाणी ५:३० वाजता जमण्याची आकाशवाणी मिपावरून केली होती. ती वाचून, चार-एक मिपाकट्ट्यांचा भरगच्च अनुभव असूनही, मी बरोबर ६ वाजता पोहोचलो. अर्थातच मिपाकरांपैकी एकहीजण आलेला नव्हता. आश्चर्य वाटले नाही, पण आतापर्यंतच्या अनुभवावरून, पुढच्या कट्ट्याला जाण्यासाठी... "आकाशवाणीतली वेळ+ ६० मिनीटे / ९० मिनीटे / १२० मिनीटे" यापैकी कोणता पर्याय निवडावा यावर पार्किंगजवळ पाचएक मिनीटे उभे राहून विचारमंथन केले. पण तरीही कोणी मिपाकर दिसेनात. तेव्हा एकटाच बागेत फेरफटका मारायला गेलो. एक बर्‍यापैकी मोठी बाग असूनही ही जागा मे महिन्यांत सुकत आलेल्या गणेश तलावाच्या नावाने 'फॅमस' आहे (पिंचिकरांची क्षमा मागून). बाग मात्र खूप मोठी (काही एकर क्षेत्र असलेली) आणि नीटनेटकी राखलेली आहे. जॉगिंग ट्रॅक पकडून इनसपेकशनला आलेल्या मुन्शीपाल्टीच्या सायबासारखी सर्व बागेला एक फेरी मारली (दुसरे काय करणार ? :) )... . . . . बागेची फेरी संपता संपता तो पिचिंप्रसिद्ध गणेश तलाव आला... . . इथपर्यंत ६:३० झाले होते. पण मिपाकरांची हालचाल दिसेना. मग वल्लीसाहेबांना फोन लावला. "आता निघतोयच. पाच-दहा मिनीटांत पोचतो." असे ऐकल्यावर निदान एक मिपाकर तरी "ठरलेली वेळ + ६० मिनीटे" या कोष्टकात बसतो असे वाटून सुखावलो. बागेतली फेरी पुढे चालू केली. शिट्ट्या मारत बागेत जवळीकीने बसलेल्या जोडप्यांना दूरदूर बसा असे सांगत फेरी मारणारा एक गार्ड वाटेत दिसला. मी एकटाच फिरत असल्याने त्याला माझ्याकडे लक्ष देण्यात रस दिसला नाही. मी उगाचच "गणेश तलाव म्हणतात तो हाच काय ?" असा प्रश्न केला. "कोणी माझ्याशी काही बोलण्याची तसदी घेत आहे" हे पाहून त्याला भरून आले असावे. त्याने "हो, हाच तो तलाव. आता उन्हाळ्यामुळे पाणी नाही..." अशी सुरुवात करून ते "...एक खाजगी कंपनी बागेची देखभाल करते" इथपर्यंत बरीच माहिती न विचारता आपूलकीने दिली. दूरून बोलतानाही त्याच्या तोंडाचा सिगरेटचा सुवास लपून राहिला नाही आणि मी "सिगरेट ओढणे आरोग्याला किती हानीकारक आहे. त्याने कँसर होतो" वगैरे उपदेश करून; त्याचे "लहान पणापासून लागलेली सवय", इ मुद्दे खोडून काढून निरुत्तर केले. माझा वेळ बरा गेला. पण त्याला "कुठून दुर्बुद्धी सुचली आणि याला माहिती सांगत बसलो", असा पश्चाताप झाला असावा. "आता जरा बागेत फेरी मारतो." म्हणून तो सटकला ! मी बागेची फेरी पुढे चालू केली (दुसरे काय करणार ? :) )... . . . माझी बागेची फेरी पूर्ण होऊन मी परत पार्किंग जवळ पोचलो तेव्हा ७ वाजले होते. . वल्लींची पाच-दहा मिनिटे संपली नव्हती, तेव्हा हा हिशेब वापरून "आकाशवाणीतली वेळ + ६० मिनीटे / ९० मिनीटे / १२० मिनीटे यातले योग्य व्हेरिएबल कोणते हे शोधून काढता येईल का ?" असा विचार करत चौरांसाहेबांना फोन लावला. "हो, हो आलोच आहे" असे ऐकून "कुठे आहात ?" हे विचारत असतानाच दस्तुरखुद्द प्रवेशव्दाराकडून हाताने खूण करत येताना दिसले. हुश्श्य... मग मात्र एक एक करत मिपाकर जमा होऊ लागले. सर्व वजाबाकी जमेस धरून "MST * = आकाशवाणीतला IST + ९० मिनीटे" हा सिद्धांत प्रसिद्ध करायला हरकत नाही अशी खात्री झाली ! (* MST = मिपा स्टँडर्ड टाईम) यानंतरचा वृत्तांत चिमणरावांनी मुख्य लेखात आणि बुवांनी प्रतिसादात दिला अहेच. पण ज्या गोष्टी त्यांनी कसलेल्या मिपाकराच्या खुबीने लपवल्या आहेत त्यापैकी काही जाता जाता उघड केल्या जातील (सर्व गोष्टी आताच उघड करण्याऐवजी काही राखीव अस्त्रे योग्य वेळी भात्यातून बाहेर काढली जातील !) लोगा हल्लू हल्लू जमते वक्त, मीठ्ठा खाके मुवा गोड करते करते, खट्टा-मिठा बातां करेले मिपाकर... . . पार्किंगजळच्या गप्पांचा एक टप्पा संपतासंपता, बागेत फेरी मारण्याचे कारण सांगून केलेला उपकट्टा संपवून अनाहिता परतल्या. मिठाईच्या अजून एका फेरीबरोबर अजून एक गप्पांची फेरी सुरू झाली. त्यात कोणाला तरी आठवले, " अरे ज्या बागेत जमून आपण गप्पा मारणार होतो त्या बागेत आपण गेलोच नाही !" मग मोठ्या नाईलाजाने सगळे बागेत शिरले. कृत्रिम धबधब्याकडे जाताना, त्या बागेचे माननिय दीर्घकालीन सभासद असलेल्या चिमणरावांनी भावविभोर होऊन त्याच्या खास आठवणीतल्या जागा आणि झाडे दाखवायला सुरुवात केली. पण काही दुsssष्ट मिपाकरांनी तो मुद्दा भरकटवल्याने चिमणरावांनी विषय मोठ्या शिताफीने बदलला आणि मिपाकर "पिंचीमधल्या बागांतील रहस्यमय कथा" ना मुकले (हाय रे दैवा !). प्रसिद्ध धबधब्यावर पोचल्यावर मिपाच्या कंपूगुणविशेषाप्रमाणे परत लोकांची तीन-चार गटांत विभागणी होऊन वेगवेगळे जागतिक महत्वाचे विषय हाताळले जाऊ लागले आणि हास्यांचे फवारे उडू लागले. थोड्याच वेळात बुवांचे आगमन झाले आणि अगोदरच्या गप्पांत जमवलेल्या अनेक खास अस्त्रांचा त्यांच्यावर वर्षाव केली गेला हे अगोदर आलेच आहे... आता इतरांचे म्हणणे खरे की बुवांचे खरे, हा मोठा वादग्रस्त विषय होऊन त्यावर पंचशतकी धागा निघू शकतो यावर दुमत नसावे ! बराच अंधार झाल्याने बागेचा गार्ड शिट्टी फुंकून फुंकून लोकांना बाग सोडून जायला सांगू लागला. मोठ्या नाईलाजाने मिपाकरांची जड पावले पार्किंगकडे वळली. चिमणरावांनी सर्वात जवळच्या रस्ताने परतण्याऐवजी थोडा दूरचा रस्ता पकडला. अंतर्गत गोटातील बातमीप्रमाणे त्यांना त्या रस्त्यावरची काही खास झाडे मिपाकरांना दाखवायची होती. पण बर्‍याच जणांना तो उद्देश न समजल्याने त्यांनी जवळचा रस्ता पकडला. अंधार असल्याने चिमणरावांच्या चेहर्‍यावरची निराशा लपून गेली असे कोणीतरी खुसपुसताना ऐकू आले असे कोणीतरी म्हणाले... . शेवटी परत पार्किंगच्या अंधारातही गप्पांची फेरी व फोटो झाले... ...आणि अर्थातच परत एकदा "जेवायला कुठे जावे ?" या जागतिक जिव्हाळ्याच्या प्रश्नावर एक परिसंवाद झाला. त्याचा अगदीsss अखेरचा निर्णय असा : "प्रथम अमूकअमूक ठिकाणी जाऊ आणि तिथे सगळ्यांची बसण्याची सोय झाली नाही तर मग तमूकतमूक ठिकाणी जाऊ." ...आणि आम्ही निघालो... . पहिल्याच "रसोई-से" या रेस्तराँमध्ये सर्वांना बसण्याची सोय झाल्याने तेथेच तंबू गाडून पुढचे दोन एक तास रेस्तराँच्या कर्मचार्‍याना मिपाकरांच्या गप्पिष्ट आणि मिष्कील स्वभावाची पूरेपूर ओळख करून देण्यात आली. याचे वर्णन वर आले आहेच. त्या वेळेची काही क्षणचित्रे... . . (या फोटोत अलिकडे : बुवांशी चाललेल्या धुमश्चक्रीमध्ये एक मोकळा क्षण साधून श्वास घेताघेता पुढच्या हल्ल्याचा प्लॅन करताना प्रगो आणि "शी बाई, नुसती लढाईच चाललीय. इकडच्या स्वारीचं माझ्याकडे इतकं म्हणून इतकंपण लक्ष नाही." असे म्हणत मानेला झटका देत विरुद्ध दिशेला पाहणार्‍या सौ प्रगो. पलिकडे : युद्धात गुंगलेले नेहमीचेच यशस्वी मावळे.) . जेवण संपल्यावर पोट जड झाले असले तरीही "जेवायला थांबलेल्या लोकांचा गृपफोटो हवाच" असा आग्रह करण्याइतपत उत्साह ओसंडून चालला होता... . रेस्तराँच्या दाराजवळचे हे फुलांचे दुकान मन अजूनच प्रफुल्लीत करून गेले... . तितक्यात तेथे जवळच एक प्रसिद्ध "खाण्याच्या पानाचे बुटीक" आहे अशी खुशखबर आल्याने सगळ्यांचा मोहरा तिकडे वळला नसता तरच नवल ! हेच ते "नाद" नावाचे वैशिष्ट्यपूर्ण पानाचे बुटीक आणि तेथे हिरीरीने खास पानांचा आस्वाद घेणारे रसिक मिपाकर... . . . बुटीकचे मालक... अखेरीस, बदमाष घड्याळाने खूप उशीर झाला आहे असे सांगितल्याने अत्यंत नाईलाने आणि जड अंतकरणाने एकमेकांचा निरोप घेऊन पांगापांग झाली... ते पुढच्या कट्यांचे कच्चे आराखडे केल्यानंतरच ! .

मस्त कट्टा!

फोटो खाली नावं ल्ह्या ना राव

तरूणपणा ऊफाळून आलाय वाटत ;-) ....

खुपच धमाल कट्टा ! माझा पहिला वहिला कटटा होता. आपला नवरा मिसळपावच्या इतका आहारी का गेलाय हे पाहण्यासाठी सौं. नी देखील यायचा हट्ट धरला ! नाखु व कॅप्टन जॅक उद्याना बाहेर घ्यायला आले अन ओळखा-ओळखा नंतर धमाल करायला सुरुवात झाली. लगेच सौ. मुविच्या हातचे चिरोटे खाउन कट्टा मस्त खादाडीचा होणार याची खात्री पटली ! पुढच्या कट्ट्याची खिरापत झकासच असणार हे जाणवले ! रेसोइसे मध्ये गेल्या नंतर “गाडा तिथे नळ” या नियमा नुसार माझी जागा सौं शेजारी म्हणजे टेबल वर “अनाहिता कॉर्नरला” आली. मग या कॉर्नरला मितानतै, त्रि वे णी तै, शांत्-समंजस मोनुतै सोबत एक मिपामायक्रो-कट्टाच रंगला. जगप्रसिद्ध व्यक्तिमत्व मितानतै यांची मायक्रो-मुलाखत घेता आली. त्रि वे णी तै यां च्या शी “ दो न अ क्ष रां म ध्ये स्पे स का टा का वी ला ग ते ” या वर गहन चर्चा झाली अन या वर चौकशी आयोग नेमायच्या मा ग णी चा ठ रा व पास झाला. झुंझार अनाहिता पिरातै घाई-घाईत येवुन पटकिनी बोलून तेवढ्याच सुसाट सटकल्या मुळे त्यांची त्यांच्याशी बोलायचे राहिले याची चुटपुट लागुन राहिली. कॅप्टन जॅक स्पॅरो, नाखु, बुवा अन इए यांचे वृतांत / उपवृतांत आणी फोटो जबरीच! जेवणानंतर सगळ्यानी नाद मध्ये पान खाउन कट्ट्याचा समारोप केला त्या नादच्या दर्शनी भागाचा फोटो : आपल्या “नाद” मध्ये साक्षात नादखुळा अवतरलेले आहेत पाहुन नादमालक आनंदित झाले. पुढील कट्ट्यासाठी काय स्ट्रॅटेजी आखायची अन बुवा वल्ली यांना पेचात कसे पकडायचे याचे खलबत करताना नाखु अन इए : नाद करायचा नाय : भोजनानंतर तांबुल सेवन तृप्त मिपागण ! असा धमाल माझा पहिला मिपाकट्टा !

http://www.misalpav.com/comment/701057#comment-701057 हे कधी झाले मग? आणि सोवळ्यातला कट्टा शेप्रेट झाला कै?

बाकी कट्टा आज अस्ता तर यायचा विचार चाल्लेला ;)

एवढाच वृ आणि एकच फोटो? भर घाला कट्टा उपस्थितांनो!

मझा रुमाल टाकुन जाते. त्या एका तईन च नाव- मोनु(आम्हा सर्व शांत्-समंजस अनाहितांपैकी एक).

(ग) धड्या खालील प्रश्नांची उत्तरे दिली तर पुढील पुरवणीसाठी वल्लींना उद्युक्त केले जाईल.

• चौराकाका सकाळपासून बागेत हजर होते काय? बागेत बरीच हिरवळ (निसर्ग सौंदर्य याच अर्थाने) होती म्हणून विचारणा.
• कॅप्टन सगळीकडे दिसेल असे (विषेशतः अनाहितांना) शिरस्त्राण घेऊन का फिरत होता?
• पहिला राजा कट्ट्याला पहिलाच का नाही?
• चौथा कोनाडा यांची दिशाभूल कुणी केली ?
• बुवांना पोलीसांनी का बुवांनी पोलीसांना पकडले ? (विस्तार करा किमान १० ओळीत)
• फोल्डींग चौरंगाची संकल्पना कुणाची? (फायदे तोटे विशद करा)
• तळेगावात अशी तलाव्-बाग नाही याचे कपीलमुनीला वैषम्य का वाटले (सोदाहरण स्पष्ट करा.)

एक्डाव भुताचा मधला मास्तुरे भ्ब्रू@@@@रू वाला.

ऐश केली आहे कि राव!

एकदम खुसखुशीत वृत्तांत. मजा आली वाचताना. तू कट्टा संपेपर्यंत उपस्थित असतास तर वृत्तांतात अजुन किती धमाल झाली असती कल्पना करवत नाही. असो इतर कट्टेकरी ती कसर भरून काढतीलच. अवांतर - बागेचेही फटु टाकेल का कुणी ;-) ?

सगळीच ज्येष्ठ आहेत. :-D :-D .

@वल्ली धरलेणीकर >>> @मिपाचे औरंगजेब उर्फ गिर-जा काका उर्फ माझा मित्र प्रगो>> चला..,नाम'करण सार्थ झालं! @बुवा आपले बागेच्या दाराशी सिक्युरिटीपाशी काही चौकशी करताना दिसले. बागेचा.....इंशुरन्स...शांती वगैरे काही शब्द अस्पष्टपणे कानावर पडले. >> दुस्स्स्स्स्स्स्स्स्स्ट चिमणराव ज्याकुबबाबा! @धबधब्यापाशी आल्यावर सर्व मंडळींनी कथानायकाला जुळं झाल्याबद्दल गुरुजींचं हार्दिक हाबिणंदण केलं. बरीचं "विचारपुस" केली.>> ह्या दुत्त दुत्त कुटील कारस्थानाची आखणी मा.आगोबा ढगोबा हत्ती,उर्फ ढुश्शखान रानडुक्कर पिंपरकर ह्यांन्नी नीट नियोजणपूर्वक आणि नेम धरुण केलेली होती! एका बाजुस औरंगजेब सपत्नीक हुबे होते. समोर पहिल्याकडीत..दोन नवमिपाकरं आणि नाखूनकाका व ज्याकुबबाबा स्प्यारोकर होते. त्याफळी मागे ते हिरवट व्यक्तिमत्व गलोलीत दगड धरून हुबं होतं..आणि कडेनी अफजुलखाना सारखं कुटील हास्य करीत हत्ती उर्फ रानडुक्कर माझ्यावर चाल करुन आलं..आणि मला सगळ्यांनी एकदम टाळ्या वाजवून "हबिनंदन....." असा एकच गलका केला. मी बाजुला कुठे तिरडी ,मडकं याची "सोय" केलेली आहे का? याचा अंदाज घेऊ लागलो. ( होय, माझ्या(च)साठी ! परंतू त्यातील बांबू काढून मी आधी हत्तीची निबर पाठ मऊ करणार होतो.. पण , हाय.. असो! दुत्त दुत्त!!! :-/ ) मग ते हिरवट व्यक्तित्व बुवा अभिनंदन असं म्हणून मागून फुडे आलं. आणि " ................................... " असा एक दगड मला मारीला. मी दूर्र्र्र्र्र्र्र्र्लक्ष ह्या मिपा-हत्यारानी तो निष्प्रभ केला. परत ते रानडुक्कर मला. "पेढेबर्फी कुठ्ठायत?" , " नाव काय ठेवली?" असे एक ना दहा प्रश्नांची (ठरवून! ) सर'बत्ती - केली. मी "कोण?कधी?कुणाची?" अशी त्याला ता'तडिने मशाल लावून त्ये रॉकेट मुदलातच जाळून टाकलं. ह्या हल्याची मजा तो नीच औरंगजेब (आपल्या दाढीसह..) खदाखदा हसून घेत होता. :-/ सौ.औरंगजेब तर प्रथम पासूनच खदखदून हसत होत्या. एकदोनवेळा त्या पडायला आल्या ..इतक्या हसत होत्या..कारण हत्तीराक्षस माझ्यापाठी अत्यंत नीच पणे "सांगा सांगा.." चा टांगा घेऊन फिरत होता.. आणि मी त्याला .. "ह्हूं...ह्हूं.." करुन हुस'कावत होतो. चिमणराव उर्फ ज्याकुबबाबा हे तर मधेच संधी मिळेल ,तसा आपला प्रकाश पाडत होते.. मी त्यापासून वाचण्यासाठी दुर्लक्ष नावाची छत्री उघडून बसल्यामुळे बचावलो. (ह्या ह्या ह्या...) शेवटी मी मु.विं.ची शिडी करून त्या चक्रव्यूहातून बाहेर पडलो. मग मु.वि.पुत्राशी ओळख झाली. गप्पा झाल्या. आणि तेथून मंडळी खादाड कामास निघाली. जाता जाता. पहिला राजा , आणि काहि नवमिपाकरांबरोबर भाव विश्व च्या पुस्तक करण्याबद्दल छान चर्चा झाली. बाहेर आल्यावर एक्का काकांनी हळूच फोटू क्याच घेतले. आणि प्राधिकरणातील येका हाटीलात सुमारे १५ जणांसह निरनिराळ्या खाद्यपदार्थांवर हल्ला सुरु झाला. गणेशा आणि मी आमनेसामने,शेजारी नाखूनकाका..बाजुला हत्ती,पलिकडे श्री व सौ औरंगजेब त्या पलिकडे एक्काकाका आणि त्या साइडनी सहकुटुंब मु.वि. व माझ्या आणि गणेशा पलिकडील तळावर मोनु,त्रिवेणी,मितान ताई,आणि श्री व सौ चौथा कोनाडा .. अशी रचना लागली.

आणि...................

तेव्हढ्यात तिथे पिरा तैं ची वेंट्री झाली. मग मितान तैं नी त्यांना सर्वांना दळाबाहेरुन फिरवून एक ओळख परेड करवली..आणि त्या दोघी एक्काकाकांच्या बाजुस (मंजी...औरंगजेबाच्या आमने/सामने.. ) जाउन हुबारल्या.. मघ तिकडे त्यांचा गप्पांचा फड रंगला.. दरम्यान......आमचे मागील मैदानात एका कुंपनीतील १८ जणांचा एका सहकार्‍यासाठीचा सेंडॉफ कट्टा चालू होता. त्यातील छपाईदार भाषणे आणि त्या हाटीलातील हाटलेला तो क्यापटन हे एक टनभर पानाचे प्रकरण आहे, जे इथे खरडणे व्यर्थ आहे.. परंतू त्याकडे दुर्लक्ष करण्याचा एकमेव उपाय म्हणजे आपण दंगा वाढवणे हा होय. असे आमचे मणात आले.. आनि मग आंम्ही दुर्लक्ष ह्त्यार बाजुला ठेवून आगोबा आणि समोरुन होणार्‍या नाखून हल्यास प्रतिसादू लागलो. प्रथम आगोबा साठी हाटील म्याणेजरास मी मोठ्ठ्यांदा , "ओ...........सुरा आहे का हो मोठ्ठा एखादा? मला डुक्कर कापायचय!" असे इचारुण राडा सुरु क्येला. तो कप्तान दू..दू...नजरेनी मजकडे पाहू लागला. स्मोरुन गणेशा आणि इतर विकट हास्य करीत होते. हत्ती तरिही मला पुन्हपुन्हा " .................. " ( जाऊ दे) असे निरनिराळे प्रश्न इचारून पिडत होता. शेवटी मी हत्तीच्या डोक्यात टेबलावरील मिठ आणि मिरपुड टाकून.. "गप बसणेत आले णाही..तर कांदा आणि लोणचं टाकिन" म्हणून वाट्या उचलल्या तेंव्हा तो ब्रम्हराक्षस खदाखदा हसत शांत झाला. दरम्यान खादाडी ऑन झालेली होती.. मग पैसा तै फोनवरुन आल्या.. हसत खिदळत त्यांचाही सहभाग आणि मी ,हत्ती आणि मितान तैंच्या दळातील अनाहितांशी बोलणे झाले. (त्यातच मला पै तै नी 'हत्ती छळला..तर लोणचं जरुर टाका' म्हणून हल्यास अणुमोदण दिले.. ) मग अगदी जेवण होईपर्यंत मी आणि गणेशानी हत्ती बरोबर मामा मिसळ ते कथानायक इत्यादी अनेक पातळ्यांवर हत्ती आणि नाखून्काकांशी युद्ध खेळले..त्यातच तो क्यापटन आंम्हाला रोट्यांसाठी लै तंगवत होता..पहिल्या फेरीनंतर आंम्ही तिनतिनदा सांगूनंही दरवेळी त्या सेंड-ऑफ दळात तो रोट्या सोडत होता. शेवटी गणेशानी त्याला.. "तुम्ही त्यांचं जेवण आवरल्यावरच आता आंम्हाला सर्व्हिस द्या" ..असं म्हणून , जरा-घेतल्यावर आमची वाळत आलेली पाने गरम रोट्यांनी पावन झाली.. मग मात्र कोणी फार न बोलता..खाद्यान्नांचा नीट समाचार घेतला.. आणि एका अचानक परंतू धम्माल कट्ट्याची सांगता झाली. ================ समांतरः- एक्काकाका...........लवकर फोटू टाका हो....................! :-/

मस्त आहेत दोन्ही वृ.

बुवाश्टाईल वृत्तांत आवडल्या गेला आहे!

दोन्ही व्रुत्तांत खूप छान...

लेखनविषय आणि लेखनप्रकार मध्ये केवढी ती शब्दांची भलीमोट्ठी रांग! आत्मु गुरुजींचा (भरपुर स्मायलीसाहित) भलामोठा प्रतिसाद! फक्त एकच फोटो आणि अजुन, जेवण वृत्तांत बाकी? खादाडीचे फोटो नको आहेत! नशिब, मी हा धागा आजच पाहिला. धागा सविस्तर चावुन, सॉरी वाचुन, मग पुढचा प्रतिसाद देईन!

मस्त वृत्तांत. ह. बुवांचा उपवृत्तांतही नेहमीप्रमाणेच मस्त. बादवे माझाच्च फक्त गणेशा झालाय का फोटोच्या बाबतीत??

तेवढे फटु अजून येऊद्या.

आवडला कट्टा वृत्तांत. -दिलीप बिरुटे

मिपा कट्टा २०१५ ०५ २९ : फोटू आणि "कट्टावर्णनातल्या रिकाम्या जागा भरून काढा" उद्योग गणेश तलाव उर्फ स्वातंत्र्यवीर सावरकर उद्यान ऑर्गॅनायझर्सनी वरील ठिकाणी ५:३० वाजता जमण्याची आकाशवाणी मिपावरून केली होती. ती वाचून, चार-एक मिपाकट्ट्यांचा भरगच्च अनुभव असूनही, मी बरोबर ६ वाजता पोहोचलो. अर्थातच मिपाकरांपैकी एकहीजण आलेला नव्हता. आश्चर्य वाटले नाही, पण आतापर्यंतच्या अनुभवावरून, पुढच्या कट्ट्याला जाण्यासाठी... "आकाशवाणीतली वेळ+ ६० मिनीटे / ९० मिनीटे / १२० मिनीटे" यापैकी कोणता पर्याय निवडावा यावर पार्किंगजवळ पाचएक मिनीटे उभे राहून विचारमंथन केले. पण तरीही कोणी मिपाकर दिसेनात. तेव्हा एकटाच बागेत फेरफटका मारायला गेलो. एक बर्‍यापैकी मोठी बाग असूनही ही जागा मे महिन्यांत सुकत आलेल्या गणेश तलावाच्या नावाने 'फॅमस' आहे (पिंचिकरांची क्षमा मागून). बाग मात्र खूप मोठी (काही एकर क्षेत्र असलेली) आणि नीटनेटकी राखलेली आहे. जॉगिंग ट्रॅक पकडून इनसपेकशनला आलेल्या मुन्शीपाल्टीच्या सायबासारखी सर्व बागेला एक फेरी मारली (दुसरे काय करणार ? :) )... . . . . बागेची फेरी संपता संपता तो पिचिंप्रसिद्ध गणेश तलाव आला... . . इथपर्यंत ६:३० झाले होते. पण मिपाकरांची हालचाल दिसेना. मग वल्लीसाहेबांना फोन लावला. "आता निघतोयच. पाच-दहा मिनीटांत पोचतो." असे ऐकल्यावर निदान एक मिपाकर तरी "ठरलेली वेळ + ६० मिनीटे" या कोष्टकात बसतो असे वाटून सुखावलो. बागेतली फेरी पुढे चालू केली. शिट्ट्या मारत बागेत जवळीकीने बसलेल्या जोडप्यांना दूरदूर बसा असे सांगत फेरी मारणारा एक गार्ड वाटेत दिसला. मी एकटाच फिरत असल्याने त्याला माझ्याकडे लक्ष देण्यात रस दिसला नाही. मी उगाचच "गणेश तलाव म्हणतात तो हाच काय ?" असा प्रश्न केला. "कोणी माझ्याशी काही बोलण्याची तसदी घेत आहे" हे पाहून त्याला भरून आले असावे. त्याने "हो, हाच तो तलाव. आता उन्हाळ्यामुळे पाणी नाही..." अशी सुरुवात करून ते "...एक खाजगी कंपनी बागेची देखभाल करते" इथपर्यंत बरीच माहिती न विचारता आपूलकीने दिली. दूरून बोलतानाही त्याच्या तोंडाचा सिगरेटचा सुवास लपून राहिला नाही आणि मी "सिगरेट ओढणे आरोग्याला किती हानीकारक आहे. त्याने कँसर होतो" वगैरे उपदेश करून; त्याचे "लहान पणापासून लागलेली सवय", इ मुद्दे खोडून काढून निरुत्तर केले. माझा वेळ बरा गेला. पण त्याला "कुठून दुर्बुद्धी सुचली आणि याला माहिती सांगत बसलो", असा पश्चाताप झाला असावा. "आता जरा बागेत फेरी मारतो." म्हणून तो सटकला ! मी बागेची फेरी पुढे चालू केली (दुसरे काय करणार ? :) )... . . . माझी बागेची फेरी पूर्ण होऊन मी परत पार्किंग जवळ पोचलो तेव्हा ७ वाजले होते. . वल्लींची पाच-दहा मिनिटे संपली नव्हती, तेव्हा हा हिशेब वापरून "आकाशवाणीतली वेळ + ६० मिनीटे / ९० मिनीटे / १२० मिनीटे यातले योग्य व्हेरिएबल कोणते हे शोधून काढता येईल का ?" असा विचार करत चौरांसाहेबांना फोन लावला. "हो, हो आलोच आहे" असे ऐकून "कुठे आहात ?" हे विचारत असतानाच दस्तुरखुद्द प्रवेशव्दाराकडून हाताने खूण करत येताना दिसले. हुश्श्य... मग मात्र एक एक करत मिपाकर जमा होऊ लागले. सर्व वजाबाकी जमेस धरून "MST * = आकाशवाणीतला IST + ९० मिनीटे" हा सिद्धांत प्रसिद्ध करायला हरकत नाही अशी खात्री झाली ! (* MST = मिपा स्टँडर्ड टाईम) यानंतरचा वृत्तांत चिमणरावांनी मुख्य लेखात आणि बुवांनी प्रतिसादात दिला अहेच. पण ज्या गोष्टी त्यांनी कसलेल्या मिपाकराच्या खुबीने लपवल्या आहेत त्यापैकी काही जाता जाता उघड केल्या जातील (सर्व गोष्टी आताच उघड करण्याऐवजी काही राखीव अस्त्रे योग्य वेळी भात्यातून बाहेर काढली जातील !) लोगा हल्लू हल्लू जमते वक्त, मीठ्ठा खाके मुवा गोड करते करते, खट्टा-मिठा बातां करेले मिपाकर... . . पार्किंगजळच्या गप्पांचा एक टप्पा संपतासंपता, बागेत फेरी मारण्याचे कारण सांगून केलेला उपकट्टा संपवून अनाहिता परतल्या. मिठाईच्या अजून एका फेरीबरोबर अजून एक गप्पांची फेरी सुरू झाली. त्यात कोणाला तरी आठवले, " अरे ज्या बागेत जमून आपण गप्पा मारणार होतो त्या बागेत आपण गेलोच नाही !" मग मोठ्या नाईलाजाने सगळे बागेत शिरले. कृत्रिम धबधब्याकडे जाताना, त्या बागेचे माननिय दीर्घकालीन सभासद असलेल्या चिमणरावांनी भावविभोर होऊन त्याच्या खास आठवणीतल्या जागा आणि झाडे दाखवायला सुरुवात केली. पण काही दुsssष्ट मिपाकरांनी तो मुद्दा भरकटवल्याने चिमणरावांनी विषय मोठ्या शिताफीने बदलला आणि मिपाकर "पिंचीमधल्या बागांतील रहस्यमय कथा" ना मुकले (हाय रे दैवा !). प्रसिद्ध धबधब्यावर पोचल्यावर मिपाच्या कंपूगुणविशेषाप्रमाणे परत लोकांची तीन-चार गटांत विभागणी होऊन वेगवेगळे जागतिक महत्वाचे विषय हाताळले जाऊ लागले आणि हास्यांचे फवारे उडू लागले. थोड्याच वेळात बुवांचे आगमन झाले आणि अगोदरच्या गप्पांत जमवलेल्या अनेक खास अस्त्रांचा त्यांच्यावर वर्षाव केली गेला हे अगोदर आलेच आहे... आता इतरांचे म्हणणे खरे की बुवांचे खरे, हा मोठा वादग्रस्त विषय होऊन त्यावर पंचशतकी धागा निघू शकतो यावर दुमत नसावे ! बराच अंधार झाल्याने बागेचा गार्ड शिट्टी फुंकून फुंकून लोकांना बाग सोडून जायला सांगू लागला. मोठ्या नाईलाजाने मिपाकरांची जड पावले पार्किंगकडे वळली. चिमणरावांनी सर्वात जवळच्या रस्ताने परतण्याऐवजी थोडा दूरचा रस्ता पकडला. अंतर्गत गोटातील बातमीप्रमाणे त्यांना त्या रस्त्यावरची काही खास झाडे मिपाकरांना दाखवायची होती. पण बर्‍याच जणांना तो उद्देश न समजल्याने त्यांनी जवळचा रस्ता पकडला. अंधार असल्याने चिमणरावांच्या चेहर्‍यावरची निराशा लपून गेली असे कोणीतरी खुसपुसताना ऐकू आले असे कोणीतरी म्हणाले... . शेवटी परत पार्किंगच्या अंधारातही गप्पांची फेरी व फोटो झाले... ...आणि अर्थातच परत एकदा "जेवायला कुठे जावे ?" या जागतिक जिव्हाळ्याच्या प्रश्नावर एक परिसंवाद झाला. त्याचा अगदीsss अखेरचा निर्णय असा : "प्रथम अमूकअमूक ठिकाणी जाऊ आणि तिथे सगळ्यांची बसण्याची सोय झाली नाही तर मग तमूकतमूक ठिकाणी जाऊ." ...आणि आम्ही निघालो... . पहिल्याच "रसोई-से" या रेस्तराँमध्ये सर्वांना बसण्याची सोय झाल्याने तेथेच तंबू गाडून पुढचे दोन एक तास रेस्तराँच्या कर्मचार्‍याना मिपाकरांच्या गप्पिष्ट आणि मिष्कील स्वभावाची पूरेपूर ओळख करून देण्यात आली. याचे वर्णन वर आले आहेच. त्या वेळेची काही क्षणचित्रे... . . (या फोटोत अलिकडे : बुवांशी चाललेल्या धुमश्चक्रीमध्ये एक मोकळा क्षण साधून श्वास घेताघेता पुढच्या हल्ल्याचा प्लॅन करताना प्रगो आणि "शी बाई, नुसती लढाईच चाललीय. इकडच्या स्वारीचं माझ्याकडे इतकं म्हणून इतकंपण लक्ष नाही." असे म्हणत मानेला झटका देत विरुद्ध दिशेला पाहणार्‍या सौ प्रगो. पलिकडे : युद्धात गुंगलेले नेहमीचेच यशस्वी मावळे.) . जेवण संपल्यावर पोट जड झाले असले तरीही "जेवायला थांबलेल्या लोकांचा गृपफोटो हवाच" असा आग्रह करण्याइतपत उत्साह ओसंडून चालला होता... . रेस्तराँच्या दाराजवळचे हे फुलांचे दुकान मन अजूनच प्रफुल्लीत करून गेले... . तितक्यात तेथे जवळच एक प्रसिद्ध "खाण्याच्या पानाचे बुटीक" आहे अशी खुशखबर आल्याने सगळ्यांचा मोहरा तिकडे वळला नसता तरच नवल ! हेच ते "नाद" नावाचे वैशिष्ट्यपूर्ण पानाचे बुटीक आणि तेथे हिरीरीने खास पानांचा आस्वाद घेणारे रसिक मिपाकर... . . . बुटीकचे मालक... अखेरीस, बदमाष घड्याळाने खूप उशीर झाला आहे असे सांगितल्याने अत्यंत नाईलाने आणि जड अंतकरणाने एकमेकांचा निरोप घेऊन पांगापांग झाली... ते पुढच्या कट्यांचे कच्चे आराखडे केल्यानंतरच ! .

मस्त कट्टा!

फोटो खाली नावं ल्ह्या ना राव

तरूणपणा ऊफाळून आलाय वाटत ;-) ....

खुपच धमाल कट्टा ! माझा पहिला वहिला कटटा होता. आपला नवरा मिसळपावच्या इतका आहारी का गेलाय हे पाहण्यासाठी सौं. नी देखील यायचा हट्ट धरला ! नाखु व कॅप्टन जॅक उद्याना बाहेर घ्यायला आले अन ओळखा-ओळखा नंतर धमाल करायला सुरुवात झाली. लगेच सौ. मुविच्या हातचे चिरोटे खाउन कट्टा मस्त खादाडीचा होणार याची खात्री पटली ! पुढच्या कट्ट्याची खिरापत झकासच असणार हे जाणवले ! रेसोइसे मध्ये गेल्या नंतर “गाडा तिथे नळ” या नियमा नुसार माझी जागा सौं शेजारी म्हणजे टेबल वर “अनाहिता कॉर्नरला” आली. मग या कॉर्नरला मितानतै, त्रि वे णी तै, शांत्-समंजस मोनुतै सोबत एक मिपामायक्रो-कट्टाच रंगला. जगप्रसिद्ध व्यक्तिमत्व मितानतै यांची मायक्रो-मुलाखत घेता आली. त्रि वे णी तै यां च्या शी “ दो न अ क्ष रां म ध्ये स्पे स का टा का वी ला ग ते ” या वर गहन चर्चा झाली अन या वर चौकशी आयोग नेमायच्या मा ग णी चा ठ रा व पास झाला. झुंझार अनाहिता पिरातै घाई-घाईत येवुन पटकिनी बोलून तेवढ्याच सुसाट सटकल्या मुळे त्यांची त्यांच्याशी बोलायचे राहिले याची चुटपुट लागुन राहिली. कॅप्टन जॅक स्पॅरो, नाखु, बुवा अन इए यांचे वृतांत / उपवृतांत आणी फोटो जबरीच! जेवणानंतर सगळ्यानी नाद मध्ये पान खाउन कट्ट्याचा समारोप केला त्या नादच्या दर्शनी भागाचा फोटो : आपल्या “नाद” मध्ये साक्षात नादखुळा अवतरलेले आहेत पाहुन नादमालक आनंदित झाले. पुढील कट्ट्यासाठी काय स्ट्रॅटेजी आखायची अन बुवा वल्ली यांना पेचात कसे पकडायचे याचे खलबत करताना नाखु अन इए : नाद करायचा नाय : भोजनानंतर तांबुल सेवन तृप्त मिपागण ! असा धमाल माझा पहिला मिपाकट्टा !

एकाहून एक धक्कादायक अनुभव आहेत. विचारात पाडणारे अनुभवकथन. तुमच्या यापुढील आयुष्यात असे अनुभव न येवोत अशी सदिच्छा व्यक्त करतो.

>>>>रुग्णांचे रक्त पिणारे हरामखोर डॉक्टर खरंच अस्तित्वात नाहीत असा तुमचा दावा आहे काय? ते आहेत असं जर तुमचं म्हणणं असेल तर तुम्ही व्यवसायाला कलंक ठरणार्‍या व्यवसायबंधूंच्या विरूद्ध प्रत्यक्ष मैदानात षड्डू ठोकण्याऐवजी नागवल्या गेलेल्या रुग्णांच्या/नातेवाईकांच्या विरूद्ध मिपावर युद्ध पुकारून तुम्हाला काय मिळतं? १ ट्क्का असो वा ९९ टक्के, अशा हरामखोर डॉक्टरांना हाकलून लावणं चांगल्या डॉक्टरांचं कर्तव्य नाही काय? कोणत्या मार्गाने आणि कसे हाकलून लावणार?? तुमच्या व्यवसायातील अपप्रवृत्तींचे निर्मुलन / निर्दालन तुम्ही केले आहे का? हा प्रश्न कदाचित चुकीचा असेल परंतु धाग्यात मांडलेल्या अपेक्षा अवास्तव आणि भाबड्या वाटत आहेत.

असे अनुभव कुणाला ही येउ नयेत हे खरे, पण काही प्रश्न १ अशा घटनांचे प्रमाण १९९५ च्या सुमारास ( नक्की कुठचे वर्ष याबद्दल खात्री नाही ) जेव्हा खाजगी वैद्यकीय महाविद्यालये चालु झाली त्यानंतर वाढलेय का? २ अशा महाविद्यालयात एका एम डी किंवा एम एस डॉक्टरच्या शिक्षणाचा खर्च एक कोटी किंवा त्याहुनही अधिक असतो . त्याशिवाय शहरातील जागांचे भाव, व इतर खर्च. हे सर्व वसूल करण्यासाठी आणि त्यानंतर नफा(योग्य शब्द सुचला नाही )कमावण्यासाठी डॉक्टरांना असे चार्जेस ठेवणे गरजेचे वाटत असेल ़का? ३ कुठच्याही कार्पोरेट हॉस्पिटलमध्ये ,जेव्हा एखद्या डॉक्टरला प्रवेश मिळतो, तेव्हा तो फक्त तो किती चांगला डॉक्टर आहे यावर किंवा फक्त यावरच नाही तर त्याच्याकडुन दरमहा काही लाख ( आता कदाचित कोटी असतील) रुपयांची प्राप्ती त्या हॉस्पिटलला होइल याची त्याला हमी द्यावी लागते . याचा आणि या घटनांचा संबंध असावा असे वाटते.

वैद्यकीय सेवा आता खूप मोठ व्यवसाय केंद्र झालंय, मी ही माझ्या आयुष्यात अशाच एका भयंकर प्रकाराला बळी पडता पडता वाचलोय. डोळे झाकून आपण ज्याच्या सांगण्यावरून आपलं पोट फाडायला तयार होतो, तीच लोकं अशी करायला लागल्यावर कस होणार काळत नाही.

असे अनुभव कोणाला येऊ नयेत. बाबा रे संदीप,बाळंतपणाचे म्हणशील तर ५०-६० वर्षांपूर्वी बाळंतपणे ह्या तथाकथित तज्ञ गाय्नॅक डॉक्टरांशिवायच व्हायची हो. तुझा तो इन्फंट मॉर्टॅलिटी रेट(मराठी शब्द तूच सूचव रे बाबा) अर्थातच जास्त असायचा हे मान्य.

उडदा माजी काळे-गोरे, निवडने आपल्या हातात..

एक्क्यांणवनंतर म्हणा किंवा खाऊजानंतर म्हणा - भांडवलशाही हे सर्वोच्च मूल्य झालं आहे. ते भांडवल पैशांच्या स्वरूपातच असलं पाहिजे असं नाही - ओळख, जात, अशा काहीही स्वरूपात ते असू शकतं. वैद्यकीय सेवांबाबतही ज्याच्याकडे कोणत्या ना कोणत्या प्रकारचं भांडवल आहे तोच उत्तम सेवा मिळवू शकतो. जवळचा मित्र किंवा नातेवाईक डॉक्टर असणे हा एक भांडवलाचा प्रकार आहे, किंवा ऑफिसच्या कॅशलेस विमा पॉलिसीतून उपचार मिळवणे हाही.

ईतर धाग्यांबर गोंधळ घालणारे या धाग्यावर शेपुट घालणार असे दीसते. बाकी तुमचे अनुभव खरच दुर्दैवी आहेत. न लुबाडणारा डॉक्टर आणी पैसे न खाणारा पोलीस भेटायला नशीब लागत असेच म्हणावे लागेल.

मी स्वताच्या बाबतीत शक्यतो डॉक्टरकडे जायचे टाळतोच. चुकीचे आहे पण काय करणार.. कवडीचाही विश्वास राहीला नाहिये सध्या. लहाणपणी गावाकडे बरे होते. फॅमिली डॉक्टर अस्तित्वात होते, अगदी देवमाणुस. चांगला डॉक्टर मिळणे हा नशीबाचा भाग झालाय आता.

पण जो पर्यंत वैद्यकिय क्षेत्रातील खाजगी महाविद्यालये आणी आरोग्य व्यवस्था यांची मक्तेदारी मोडुन काढली जात नाही तो पर्यंत याला पर्याय नाही.

सर्व खर्चः १ लाख २५ हजार रुपये. (नॉर्मल डीलीवरी: ६५ हजार) सन २०१०

हे करण्यापेक्षा जवळच्या सरकारी डॉक्टरवर विश्वास ठेवला असता,तर....

असे अनुभव ओळखीच्या अनेकांच्या बाबतीत आलेले जवळून बघितले आहेत. कोथरूडमधील एका नामांकित हॉस्पिटलमध्ये ७ वर्षीय मुलीच्या हनुवटीला ५ टाके घालताना तिथल्या डॉक्टरने "कायमचा मार्क राहील... मुलगी आहे... पुढे (लग्नाला) वगैरे अडचण येऊ शकेल. तर प्लॅस्टिक सर्जरी करून टाका, २४ तासाच्या प्रोसीजरचे फक्त ५० हजार होतील" असं तिच्या आई-बापाला सांगितलं. तिच्या बापाने हट्टाने लावून धरून प्लॅस्टिक सर्जरी करू दिली नाही. पोरीची जखम १५ दिवसांत भरली न वर एक ओरखडा सुद्धा राहिला नाही. बेकार झालंय! जे.पी.

खाजगी डॉक्टरांकडे जावुन फसवणुक करुन घेण्यापेक्षा स्वतःच्या फॅमिली डॉक्टरच थोड ऐका,आणी तिथे विलाज होत नसेल तर सरकारी डॉक्टरकडे जा. केस पेपर सोडला तर एक नया पैसा खर्च होत नाही,सरळ साधा विचार करा,तुमच्या हायजिन आणी सार्वजनिक अस्पृश्यतेच्या कल्पना थोड्या सोडल्या तर सरकारी सरकारी दवाखांन्यासारखा स्वस्त आणी विश्वासु उपचार कुठेही होत नाही.मी स्वतः काही महिने सरकारी रुग्नालयात काम केले आहे,माझ्या पेशंटलाही हाच सल्ला देतो आणी इमर्जन्सीमध्ये माझ्या घरातले पेशंट देखिल मी ससुनलाच हलवले आहेत.जिथे खाजगी रुग्नालयाने माझ्या आत्याला साडेतिन लाख रुपये खर्च सांगितला होता तिथे तीला साडेतिन हजार ही नाही लागले. सार्वजनिक आरोग्यसेवेवर जरा विश्वास ठेवला तर हे असे मनःस्तापाचे प्रसंग तरी टळतील.