प्रेरणा - http://misalpav.com/node/22392
ढोस देशीही तू, हर दिवशी तू
गुत्त्यात हरेक, असशी परी तू
तुझी रंगभूमी, ही सृष्टी जरी
बारमधे तू, बारीतही तू
ढोसून उठशी, गुत्यातूनी तू
तर्राट होशी, लाल होऊन तू
मग जोकर विदुषक होशी
प्रकार अनेक, डोलकर तू
पडता गटारीत, तोल जात
रूप रम्य सृष्टीचे, दाखव तू
चालत कधी, धप्कन पडून तू
कौतूक तुझे, सत् एकची तू
दाविशी दिव्य, जरी हे तू
दुसरे दिवशी, विसरशी तू
नानुडी सांगे, परका न कुणी
एकच सगळे जण, मी आणि तू
(आमचे परममित्र ... हो तेच ते .. त्यांना समर्पित ;) )
आणि हो, छंद यमक मात्रा आणि त्यांचे गुणगान गाणारे सर्व काही फाट्यावर आधीच मारलेले आहे.
मी होतो झाडावर ती होती आडावर
मी म्हटले म्हणतेस का दोन गानी तीने मला पाजले पानी
वा पैजारबुवा, भारी हाय तुमचं 'विडंबनारिष्ट'..!!
लै खेचून मारलीय बगा =))
सुभान अल्ला कुलकर्णी साहेब
बाबाजी किरपा भेज दीजिये.
@यकुशेठच्या रसग्रहणाच्या प्रतिक्षेत@+++++++१११११११११ जोरदार अनुमोदन
यक्कू लवकर या.... तुमच्या शिवाय या विषयाला मोक्ष मिळणे नाही ;-)
अ.आ.-अवांतरः- चला....कुणीतरी सुरवात केली म्हणायची ;-)
पण कधी कधी चड्डी खाली
सुरेख !
वा पैजारबुवा, भारी हाय तुमचं
@पळायची करु नको घाई, पळायची
वा वा एकदम झकास ; मजा आ गया
बुवा पेटलेत!
पिकं बु
पै बुवा
सर्व रस संपन्न कविता
लय भारी ! ! !
जबराट...........
लई भारी ओ पैजारबुवा