मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) ... भाग दुसरा : प्रमुख व्यक्तिरेखा

भडकमकर मास्तर ·

मनिष 01/07/2008 - 11:45
व्यक्तिरेखा लिहितांना खरच असा विचार झालेल दिसत नाही बर्‍याच वेळा....खासकरून मानसिक अंगाचा...त्यात लेखकाची 'इनसाईट' महत्वाची. नाहितर त्या कथेची विश्वासार्हता गमावून बसतात....उदा. गजेंद्र अहिरेच्या बर्‍याच व्यक्तिरेखा...त्याची समज खूपच वरवरची, भाबडी वाटते. तसेच "सातच्या आत घरात" मधे वाटले. त्या उलट सुमित्रा भावे - सुनील सुकथनकर ह्यांच्या व्यक्तिरेखेचा आलेख खूप नेटकेपणे, तसेच तपशीलात मांदलेल वाटतो -- त्या व्यक्तिरेखा जिवंत वाटतात. मला वातते - ह्यात लेखकाची जाण खर्‍या अर्थाने दिसून येते! अवांतर - मधे प्रख्यात मनोविकास तज्ञ डॉ. आनंद नाडकर्णी (त्यांची नाटक, सिनेमा ह्यांची जाणही चांगलीच प्रगल्भ आहे) ह्यांचे 'तुझ्याविना' नाटक पाहिले...ते व्यक्तिरेखा कशा दखवतात ह्याबद्द्ल साहजिकच उत्सुकता होती...काही डिटेल्स खूप चांगले होते, पण तरीही नाटक नाही परिणामकारक वातले...ते असे का ह्याचा अजून विचार करतोय.... मास्त्र - लिहित रहा....चर्चा मस्त रंगते आहे! :)

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 13:03
मास्तर, छान लिहिले आहे. आत्ताच दोन्ही भाग वाचले. फारसे समजले नाहीत व अंमळ बोअर वाटले. मात्र नाट्यलेखन क्षेत्रात येऊ घातलेल्या मंडळींकरता/विद्यार्थ्यांकरता हे लेखन नक्कीच उपयोगी ठरेल असे वाटते. आम्हाला आपली नाटके पाहायला मात्र मनापासून आवडतात! :) तात्या.

मनिष 01/07/2008 - 11:45
व्यक्तिरेखा लिहितांना खरच असा विचार झालेल दिसत नाही बर्‍याच वेळा....खासकरून मानसिक अंगाचा...त्यात लेखकाची 'इनसाईट' महत्वाची. नाहितर त्या कथेची विश्वासार्हता गमावून बसतात....उदा. गजेंद्र अहिरेच्या बर्‍याच व्यक्तिरेखा...त्याची समज खूपच वरवरची, भाबडी वाटते. तसेच "सातच्या आत घरात" मधे वाटले. त्या उलट सुमित्रा भावे - सुनील सुकथनकर ह्यांच्या व्यक्तिरेखेचा आलेख खूप नेटकेपणे, तसेच तपशीलात मांदलेल वाटतो -- त्या व्यक्तिरेखा जिवंत वाटतात. मला वातते - ह्यात लेखकाची जाण खर्‍या अर्थाने दिसून येते! अवांतर - मधे प्रख्यात मनोविकास तज्ञ डॉ. आनंद नाडकर्णी (त्यांची नाटक, सिनेमा ह्यांची जाणही चांगलीच प्रगल्भ आहे) ह्यांचे 'तुझ्याविना' नाटक पाहिले...ते व्यक्तिरेखा कशा दखवतात ह्याबद्द्ल साहजिकच उत्सुकता होती...काही डिटेल्स खूप चांगले होते, पण तरीही नाटक नाही परिणामकारक वातले...ते असे का ह्याचा अजून विचार करतोय.... मास्त्र - लिहित रहा....चर्चा मस्त रंगते आहे! :)

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 13:03
मास्तर, छान लिहिले आहे. आत्ताच दोन्ही भाग वाचले. फारसे समजले नाहीत व अंमळ बोअर वाटले. मात्र नाट्यलेखन क्षेत्रात येऊ घातलेल्या मंडळींकरता/विद्यार्थ्यांकरता हे लेखन नक्कीच उपयोगी ठरेल असे वाटते. आम्हाला आपली नाटके पाहायला मात्र मनापासून आवडतात! :) तात्या.
लेखनविषय:
नाट्य
साहित्यिक
तंत्र
लेखनप्रकार
विचार
माहिती
आस्वाद
प्रतिभा
एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) ... भाग पहिला. प्रिमाईस एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) ... भाग दुसरा : प्रमुख व्यक्तिरेखा एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) भाग तिसरा : संघर्ष व्यक्तिरेखन कोणत्याही नाटकातील अत्यंत महत्त्वाची गोष्ट.. नुसते संवाद उत्तम असून उपयोग नाही, ज्या माणसांची ही कथा आहे, ती माणसं खरी हवीत.

खुषी न मिळता मिळते रुसणे

श्रीकृष्ण सामंत ·

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 08:48
मोकळ्या तुझ्या केशभारी गेलो मी गुरफटूनी मुष्किल झाले जगणे मुष्किल झाले मरणे खुषी न मिळता मिळते रुसणे वा! सुंदर.... तात्या.

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 08:48
मोकळ्या तुझ्या केशभारी गेलो मी गुरफटूनी मुष्किल झाले जगणे मुष्किल झाले मरणे खुषी न मिळता मिळते रुसणे वा! सुंदर.... तात्या.
लेखनविषय:
कविता
(अनुवादीत. कवी-पी.के.मिश्रा) तुझ्या प्रीतित मन माझे का तडपते फुलासम असे तुझा चेहरा हृदय मात्र तुझे पाषाणा सम शोभते कळ्या न मिळता मिळती कांटे खुषी न मिळता मिळते रुसणे तोडूनी सारे संबंध मोडूनी सारी नाती होवून वेडा रमलो मी करूनी तुझ्यावर प्रीति अमृत न मिळता विष मिळे काय मी अपेक्षिले अन काय दैवे योजिले मोकळ्या तुझ्या केशभारी गेलो मी गुरफटूनी मुष्किल झाले जगणे मुष्किल झाले मरणे खुषी न मिळता मिळते रुसणे श्रीकृष्ण सामंत

औद्योगीक इसापनीती भाग दोन - फिताधारी कुत्री

अरुण मनोहर ·

सहज 01/07/2008 - 07:21
औद्योगीक इसापनीती वाचायला मजेशीर आहे. पुढची कथा वाचायला उत्सुक. :-)

यशोधरा 01/07/2008 - 07:27
कंपनी मोबाईल म्हणजे २४ तास गुलामीची फित असते. अगदी, अगदी :( पारतंत्र्यच अगदी.... #o

प्रणित 01/07/2008 - 10:10
सध्या तेच अनुभवतोय !!!!! १ २ ३ ४ ५ ६ ७ ८ ९ १० ११ १२ १३ १४ १५ १६ १७ १८ १९ २० २१ २२ २३ २४ तास........ जरा सुखाने झोपाव तर वाजला ह्याचा फोन.......

आनंदयात्री 01/07/2008 - 10:19
इसापनीती मस्तच!! पण कथा जुन्या इसापनीतीतील पात्रं घेउन आल्या तर अजुन मजा येईल असे वाटले.

सुचेल तसं 01/07/2008 - 10:39
ह्या गळ्यात घालायच्या फितीवरुन आठवलं, काही लोक ऑफिस व्यतिरिक्त सुद्धा कंपनीचं आय-कार्ड गळ्यात घालुन हिंडत असतात. http://sucheltas.blogspot.com

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 11:06
आय कार्डच्या फितेवरूनच ही कथा सुचली होती. गळ्यात आय कार्ड हा साखळीवाला टॅग आहे. मोबाईल हा बिनतारी साखळी असलेला स्लेव्ह टॅग आहे!

कुंदन 01/07/2008 - 11:58
>>मोबाईल हा बिनतारी साखळी असलेला स्लेव्ह टॅग आहे मुंबईला लोकलच्या गर्दीत मोबाईल चोरला जाउ नये म्हणुन आम्हाला मोबाईल ला देखील टॅग लावुन गळ्यात लटकवावा लागतो.

कुंदन 01/07/2008 - 11:17
>>कंपनी मोबाईल म्हणजे २४ तास गुलामीची फित असते. मी तर प्रत्यक्ष मोबाईल सेवा पुरवठादार कंपनीत काम करत होतो. कं स्वतःच सेवा पुरवठादार , त्यामुळे बिलाची काळजी नाही. त्यातुन जवळ जवळ १४ महिने बिलिंग विभागात मी एकटाच होतो, कोणी बॅक अप ही नव्हता. त्यामुळे २४*७ प्रकारातील काम. अक्षरशः छळवाद होता तो. >> निर्भेळ सुख नसतेच. सुखाबरोबर दु:खेही स्विकारावी लागतात. पण त्या जबाबदारीच्या कामामुळेच ज्ञानात बरीच भर पडत राहीली.

वरदा 01/07/2008 - 20:07
ही औद्योगिक इसापनितीची आयडिया मस्तच आहे.... (नुकताच 'वर्क वर्थ डुइंग'चं ऍवॉर्ड मिळवून त्याचा टॅग गळ्यात घातलेली) वरदा "The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams" ~ Eleanor Roosevelt

हेरंब 01/07/2008 - 22:18
दोन्ही भाग वाचायला मजा आली. अशाच आणखी येऊ द्यात्. (कोणाचीही फीत गळ्यात न बांधण्याचे स्वातंत्र्य असलेला) हेरंब

सहज 01/07/2008 - 07:21
औद्योगीक इसापनीती वाचायला मजेशीर आहे. पुढची कथा वाचायला उत्सुक. :-)

यशोधरा 01/07/2008 - 07:27
कंपनी मोबाईल म्हणजे २४ तास गुलामीची फित असते. अगदी, अगदी :( पारतंत्र्यच अगदी.... #o

प्रणित 01/07/2008 - 10:10
सध्या तेच अनुभवतोय !!!!! १ २ ३ ४ ५ ६ ७ ८ ९ १० ११ १२ १३ १४ १५ १६ १७ १८ १९ २० २१ २२ २३ २४ तास........ जरा सुखाने झोपाव तर वाजला ह्याचा फोन.......

आनंदयात्री 01/07/2008 - 10:19
इसापनीती मस्तच!! पण कथा जुन्या इसापनीतीतील पात्रं घेउन आल्या तर अजुन मजा येईल असे वाटले.

सुचेल तसं 01/07/2008 - 10:39
ह्या गळ्यात घालायच्या फितीवरुन आठवलं, काही लोक ऑफिस व्यतिरिक्त सुद्धा कंपनीचं आय-कार्ड गळ्यात घालुन हिंडत असतात. http://sucheltas.blogspot.com

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 11:06
आय कार्डच्या फितेवरूनच ही कथा सुचली होती. गळ्यात आय कार्ड हा साखळीवाला टॅग आहे. मोबाईल हा बिनतारी साखळी असलेला स्लेव्ह टॅग आहे!

कुंदन 01/07/2008 - 11:58
>>मोबाईल हा बिनतारी साखळी असलेला स्लेव्ह टॅग आहे मुंबईला लोकलच्या गर्दीत मोबाईल चोरला जाउ नये म्हणुन आम्हाला मोबाईल ला देखील टॅग लावुन गळ्यात लटकवावा लागतो.

कुंदन 01/07/2008 - 11:17
>>कंपनी मोबाईल म्हणजे २४ तास गुलामीची फित असते. मी तर प्रत्यक्ष मोबाईल सेवा पुरवठादार कंपनीत काम करत होतो. कं स्वतःच सेवा पुरवठादार , त्यामुळे बिलाची काळजी नाही. त्यातुन जवळ जवळ १४ महिने बिलिंग विभागात मी एकटाच होतो, कोणी बॅक अप ही नव्हता. त्यामुळे २४*७ प्रकारातील काम. अक्षरशः छळवाद होता तो. >> निर्भेळ सुख नसतेच. सुखाबरोबर दु:खेही स्विकारावी लागतात. पण त्या जबाबदारीच्या कामामुळेच ज्ञानात बरीच भर पडत राहीली.

वरदा 01/07/2008 - 20:07
ही औद्योगिक इसापनितीची आयडिया मस्तच आहे.... (नुकताच 'वर्क वर्थ डुइंग'चं ऍवॉर्ड मिळवून त्याचा टॅग गळ्यात घातलेली) वरदा "The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams" ~ Eleanor Roosevelt

हेरंब 01/07/2008 - 22:18
दोन्ही भाग वाचायला मजा आली. अशाच आणखी येऊ द्यात्. (कोणाचीही फीत गळ्यात न बांधण्याचे स्वातंत्र्य असलेला) हेरंब
लेखनविषय:
कला
कथा
समाज
जीवनमान
लेखनप्रकार
प्रकटन
विचार
विरंगुळा
3

एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) ... भाग पहिला. प्रिमाईस

भडकमकर मास्तर ·

चतुरंग 01/07/2008 - 02:58
चांगला चर्चाविषय. नाटकाच्या/चित्रपटाच्या लिखाणाची पार्श्वभूमी समजावून देणारा विषय. ('प्रिमाईस = प्रमेय' शब्द कसा वाटतो.) (प्लॉट = आराखडा?) चतुरंग

धनंजय 01/07/2008 - 03:13
चांगला चर्चाविषय. तंत्राबद्दल वाचून मला नाटक लिहायला शिकता येणार नाही, हे मान्य, पण नाटक बघताना अधिक आस्वाद घेता येईल. प्रेमिस/प्रिमाइस म्हणजे ज्यावर (नाट्य)वास्तू उभी करतो ते आधारस्थान, म्हणजे गृहीतक. प्रमेय म्हणजे जे प्रमाणांनी सिद्ध करायचे आहे ते. थोडक्यात "मत्सराने माणूस एकाकी पडतो" हे प्रिमाईस असले, तर नाटकाच्या शेवटी ते सिद्ध होत नाही - ते सुरुवातीलाच नाटककार + प्रेक्षकांना पूर्ण मान्य असते. हे मान्य असल्यामुळेच नाटकातल्या पात्रांच्या आयुष्यात जे काही नाट्यमय प्रसंग येतात ते प्रेक्षकांना पटतात.

चतुरंग 01/07/2008 - 06:14
प्रिमाइस = गृहितक हे मान्य. ते सुरुवातीलाच नाटककार + प्रेक्षकांना पूर्ण मान्य असते - हे मात्र पटत नाही. नाटककाराला मान्य असणारच कारण त्यावरच नाटक आधारित असते पण प्रेक्षकांना गृहितक शेवटी पटणे/न पटणे हे नाट्य कसे उलगडत जाते त्यावर ठरते. ह्या गृहितकाची बांधणी ज्या तत्त्वांवर आधारलेली आहे ती जेवढी दृढ आणि ते हाताळण्याचे कौशल्य जितके जास्त तेवढी ते प्रेक्षकांना पटण्याची शक्यता जास्त. चतुरंग

llपुण्याचे पेशवेll 01/07/2008 - 08:57
उत्तम उपक्रम.. कदाचित माझ्यासारख्या दगडाला या धाग्याचा नक्की उपयोग होईल.. नाटककाराला मान्य असणारच कारण त्यावरच नाटक आधारित असते पण प्रेक्षकांना गृहितक शेवटी पटणे/न पटणे हे नाट्य कसे उलगडत जाते त्यावर ठरते. ह्या गृहितकाची बांधणी ज्या तत्त्वांवर आधारलेली आहे ती जेवढी दृढ आणि ते हाताळण्याचे कौशल्य जितके जास्त तेवढी ते प्रेक्षकांना पटण्याची शक्यता जास्त. हे देखील पटले.. पुण्याचे पेशवे

भडकमकर मास्तर 01/07/2008 - 03:15
(प्लॉट = आराखडा) योग्य वाटतोय... पण प्रमेय काही कळत नाही , गणिती वाटतंय ... :) ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

चतुरंग 01/07/2008 - 07:51
प्रिमाईस -नाट्यलेखनतंत्राबद्दल लिखाण सुरु झाले की पिडाकाका झोपतात आणि संपले की पिडा काकांना उठवावे लागते! ;) चतुरंग

मेघना भुस्कुटे 01/07/2008 - 08:10
मास्तर, झकास झालीय सुरुवात. जाम मजा येतेय. पण जमतील तितकी उदाहरणं द्या बरं का. आणि इथेपण घरचा अभ्यास दिलात तरी चालेल. :) तुम्हांला सापडलेले दुवे इथे द्यायला जमतील का? (अवांतर वाचन करून जास्तीचा अभ्यास केलेला बरा असतो! वर्गात हमखास भाव खाता येतो!) पुढच्या भागाची वाट पाहते.

मेघना भुस्कुटे 01/07/2008 - 09:02
हे प्रतिशब्द चालतील का? terminology... (परिसंज्ञा) 1.premise - गृहितक 2.plot - कथानक 3.dramatic structure - नाट्य आराखडा 4.protagonist - मुख्य पात्र 5.conflict - संघर्ष 6.rhythm - ताल / लय (?) 7.genre - प्रकार (/जातकुळी?) 8.dialogue - संवाद 9.progression of play... नाटकाचा (कथानकाचा?) ओघ?

अमोल केळकर 01/07/2008 - 09:09
मस्त माहिती आर्टस् मधे ही एक सायन्स दडले आहे ( ऍरिस्टॉटलचे ड्रामॆटिक स्ट्रक्चर ) हे लक्षात आले. धन्यवाद या अभ्यासपुर्ण माहितीबद्दल

चतुरंग 01/07/2008 - 02:58
चांगला चर्चाविषय. नाटकाच्या/चित्रपटाच्या लिखाणाची पार्श्वभूमी समजावून देणारा विषय. ('प्रिमाईस = प्रमेय' शब्द कसा वाटतो.) (प्लॉट = आराखडा?) चतुरंग

धनंजय 01/07/2008 - 03:13
चांगला चर्चाविषय. तंत्राबद्दल वाचून मला नाटक लिहायला शिकता येणार नाही, हे मान्य, पण नाटक बघताना अधिक आस्वाद घेता येईल. प्रेमिस/प्रिमाइस म्हणजे ज्यावर (नाट्य)वास्तू उभी करतो ते आधारस्थान, म्हणजे गृहीतक. प्रमेय म्हणजे जे प्रमाणांनी सिद्ध करायचे आहे ते. थोडक्यात "मत्सराने माणूस एकाकी पडतो" हे प्रिमाईस असले, तर नाटकाच्या शेवटी ते सिद्ध होत नाही - ते सुरुवातीलाच नाटककार + प्रेक्षकांना पूर्ण मान्य असते. हे मान्य असल्यामुळेच नाटकातल्या पात्रांच्या आयुष्यात जे काही नाट्यमय प्रसंग येतात ते प्रेक्षकांना पटतात.

चतुरंग 01/07/2008 - 06:14
प्रिमाइस = गृहितक हे मान्य. ते सुरुवातीलाच नाटककार + प्रेक्षकांना पूर्ण मान्य असते - हे मात्र पटत नाही. नाटककाराला मान्य असणारच कारण त्यावरच नाटक आधारित असते पण प्रेक्षकांना गृहितक शेवटी पटणे/न पटणे हे नाट्य कसे उलगडत जाते त्यावर ठरते. ह्या गृहितकाची बांधणी ज्या तत्त्वांवर आधारलेली आहे ती जेवढी दृढ आणि ते हाताळण्याचे कौशल्य जितके जास्त तेवढी ते प्रेक्षकांना पटण्याची शक्यता जास्त. चतुरंग

llपुण्याचे पेशवेll 01/07/2008 - 08:57
उत्तम उपक्रम.. कदाचित माझ्यासारख्या दगडाला या धाग्याचा नक्की उपयोग होईल.. नाटककाराला मान्य असणारच कारण त्यावरच नाटक आधारित असते पण प्रेक्षकांना गृहितक शेवटी पटणे/न पटणे हे नाट्य कसे उलगडत जाते त्यावर ठरते. ह्या गृहितकाची बांधणी ज्या तत्त्वांवर आधारलेली आहे ती जेवढी दृढ आणि ते हाताळण्याचे कौशल्य जितके जास्त तेवढी ते प्रेक्षकांना पटण्याची शक्यता जास्त. हे देखील पटले.. पुण्याचे पेशवे

भडकमकर मास्तर 01/07/2008 - 03:15
(प्लॉट = आराखडा) योग्य वाटतोय... पण प्रमेय काही कळत नाही , गणिती वाटतंय ... :) ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

चतुरंग 01/07/2008 - 07:51
प्रिमाईस -नाट्यलेखनतंत्राबद्दल लिखाण सुरु झाले की पिडाकाका झोपतात आणि संपले की पिडा काकांना उठवावे लागते! ;) चतुरंग

मेघना भुस्कुटे 01/07/2008 - 08:10
मास्तर, झकास झालीय सुरुवात. जाम मजा येतेय. पण जमतील तितकी उदाहरणं द्या बरं का. आणि इथेपण घरचा अभ्यास दिलात तरी चालेल. :) तुम्हांला सापडलेले दुवे इथे द्यायला जमतील का? (अवांतर वाचन करून जास्तीचा अभ्यास केलेला बरा असतो! वर्गात हमखास भाव खाता येतो!) पुढच्या भागाची वाट पाहते.

मेघना भुस्कुटे 01/07/2008 - 09:02
हे प्रतिशब्द चालतील का? terminology... (परिसंज्ञा) 1.premise - गृहितक 2.plot - कथानक 3.dramatic structure - नाट्य आराखडा 4.protagonist - मुख्य पात्र 5.conflict - संघर्ष 6.rhythm - ताल / लय (?) 7.genre - प्रकार (/जातकुळी?) 8.dialogue - संवाद 9.progression of play... नाटकाचा (कथानकाचा?) ओघ?

अमोल केळकर 01/07/2008 - 09:09
मस्त माहिती आर्टस् मधे ही एक सायन्स दडले आहे ( ऍरिस्टॉटलचे ड्रामॆटिक स्ट्रक्चर ) हे लक्षात आले. धन्यवाद या अभ्यासपुर्ण माहितीबद्दल
लेखनविषय:
नाट्य
साहित्यिक
तंत्र
शिक्षण
लेखनप्रकार
प्रकटन
विचार
लेख
अनुभव
माहिती
प्रतिभा
एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) ... भाग पहिला. प्रिमाईस एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) ... भाग दुसरा : प्रमुख व्यक्तिरेखा एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) भाग तिसरा : संघर्ष " नाट्यलेखन काय क्लासमध्ये शिकवून येतं का रे? " " काय एवढं शिकवतात रे लेखन कार्यशाळेत? " अशा काही सीनियर नाटकवाल्याच्या प्रश्नांना तोंड देत देत आम्ही एक दोन लेखन कार्यशाळांमध्ये जाऊन शिकून वगैरे आलो...

केल्याने रेखाटन

टारझन ·

भाग्यश्री 01/07/2008 - 02:42
चित्रं छान आली आहेत.. सगळ्यात जास्त ती मुलगी आवडली! :) नंतर ह्रितीक (परफेक्ट नाही आला, पण तरी डोळे वगैरे मस्त!).. अर्नॉल्डचं तोंड वाकडं आलय का जरा? बाकी मसल्स वगैरे 'भारी'च!! टॉम क्रुझ नाही आला पण चांगला हो.. :( काय आहे, तो विक पॉईंट आहे.. तो परफेक्टच आला पाहीजे :) (अर्थात मला इतकसं सुद्धा नाही जमणार! पण असंच मत सांगितलं.. डोंट माईंड..) http://bhagyashreee.blogspot.com/

टारझन 01/07/2008 - 02:54
भाग्यश्री ताई (योगाने माझ्या बहीनीचं पण नाव हेच आहे) चित्रे ही विना खोडरबर काढलेली आहेत .. मला खोड्या काढायची सवय आहे ... खोडायची नाही. हो मान्य आहे तिथे परकेक्शनंच हवं .. मला ह्रुतिक आवडला.. आम्ही हौशी चित्रकार ,,, खरडंच ती. प्रतिक्रीयेने (धन आणि ॠण) आनंद होतो.... कोणीतरी दखल घेतली ...याचा क्रुपाभिलाशी कु ख
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

एडिसन 01/07/2008 - 02:56
आहेत चित्रं..ती मुलगी मस्त आलीये राव..काय केस आहेत..वा..ह्रितिकचे ओठ सोडून बाकी परफेक्ट!
Life is Complex, it has a Real part & an Imaginary part.

भडकमकर मास्तर 01/07/2008 - 03:01
त्या मुलीचे चित्र उत्तम आहे.... :) अजून इतर चित्रे असल्यास इथे द्यावीत... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

टारझन 02/07/2008 - 00:54
मास्तर ..... आता म्या आफ्रिकेत हाय ना .... सगळीकंड काळ्या कुट्ट च पोरी हो....... आता तुमची जर विच्छाच आसल तर "खास तुमच्या"साठी एक-दोन जळक्या पूर्‍या खरडीन म्हणतो (ह घ्या).... पन तरी बी नविन कायतरी नक्कीच घिऊन यील....... च्यामारी .....तुमी बी मास्तरच की... मला हाताखालनं काडू नकावो प्लीज... (तसं बी आता मला काय मार लागत नाय बा.... काडंल तर तुमालाच लागंल...) हौशी कलाकार ) कु ख
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

चतुरंग 01/07/2008 - 03:05
हृतिक आवडला, दोन नं मुलगी (झांटिपी?) पण चांगली जमली आहे! (अर्नोल्ड आणि टॉम क्रूझ हे मात्र हुकलेत!) प्रयत्न स्तुत्य. चतुरंग

पिवळा डांबिस 01/07/2008 - 03:49
चतुरंगकाकांशी सहमत आहे... खविसराव, हे क्षेत्र तुम्हाला चांगलं जमतंय असं दिसतंय! अजुन नवनवीन चित्रं येऊ द्या... आन त्या नागव्या यम यफ हूसेनची च नागवी चित्र खराडली आस्ती.... आयडिया झकास आहे!!:) त्या हुसेनाला असा आगळावेगळा अहेर कुणी दिला नसेल!!:)

झकासराव 01/07/2008 - 07:41
मास्तर मला हाताखालंन काढायचं आन मग म्या त्यांना (कागदाबर बरं का) हाताखालून काढायचो>>>>>>>>. =)) सगळ वर्णन जबरा केल आहेस रे. :) मुलगीच चित्र सगळ्यात जास्त आवडलं. प्रयत्न सुरु ठेव रे. ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

यशोधरा 01/07/2008 - 07:45
मुलीचं चित्र आवडलं. हृतिक जमता जमता राहिला थोडासा, असं वाटलं. अरनॉल्ड आणि क्रूझबाबा मात्र नाही जमले एवढे असं वाटलं... अर्थात, मला एवढही नाही जमणार...

टारझन 01/07/2008 - 10:41
यशोधरा दिदि, "पोरगी" सगळ्यांनाच आवडली.(मला जरा पर्सनली आवडंलेली... पण... असो) हो गं.हृतिक थोडक्यात हुकलाय. पण त्याच नाक मात्र सही आलंय. त्या आर्नोल्डच्या मस्कल्स-बॉडी वर खंरतंर प्रतिक्रीया अपेक्षित होती... >>>> अर्थात, मला एवढही नाही जमणार... अहो हे खासकरून ऊल्लेखायची जरूर नव्हती...वर म्हट्ल्या प्रमाणे.. कोणीतरी दखल घेतल्याचा आनंद फार
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 08:27
खविसा, सगळीच चित्रं मस्त आहेत रे. पण खास करून ऍरनॉल्डचं चित्रं! त्याचा चेहेरा अंमळ विनोदी व उंचीला थोडा कमी आला आहे पण त्याची बॉडी बाकी लै भारी रेखाटली आहेस. हा पठ्ठ्या माझा पण लै आवडता आहे! :) देवानं जेवड धिल त्यापे़क्षा कैक कमवलंय पठ्ठ्यानं... याला पाऊन आमीबी चार जोर मारल्यात... हा हा हा! खरं आहे.. बाकी, 'शिवाजीनगर' हे त्याचं नामकरण मस्तच आहे! :) आपला, (ऍरनॉल्डप्रेमी) तात्या.

टारझन 01/07/2008 - 10:31
तात्याबा, बरोबर बोललात त्या आर्नोल्डचं तोंड आधी बनंवल आन् मग शरीर... आता ते शरिर एबढ जबरा झालं की तोंड बारिक दिसाया लागलं. आन् मी खोडरबर वापरंत नसल्यांन ते (अज्जिबात) न जमलेंल तोंड तस्संच ठेवलं. पण खरडलेल्या बॉडीवर मी पण खूष झालो. आणि त्याच मला आड्नाव सोडून बाकी सर्व आवडंत. कूणी ठेवलंय कूणास ठाउक ना लिवता येत ना उच्चारता! (आडनावं कोण ठेवतं हो ?) तात्या (विंचू) चा हस्तक कु.ख.
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

इनोबा म्हणे 01/07/2008 - 10:43
प्रयत्न चांगला आहे. सरावाने आणखी सहजता येईल. बाकी मला विचारशिल तर तुझ्या पेन्सिलीपेक्षा तुझा पेनच लय जबरा चालतोय. चित्रांपेक्षा तुझं लेखनच मला लय आवडलं. हसून हसून पोट दूखलं की लेका! फूकटचा सल्ला: चित्र काढताना पेन्सिल टोकाजवळ न धरता तिच्या मध्यावर धरत जा. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

टारझन 01/07/2008 - 11:04
आयलां आमचं लेखन आवडलं ... च्ययला हे तर अनपेक्षितच झालं इनोबा राव. :) आणि सल्ला फारच पटला. आपण याच क्षेत्रातले दिसता !!! फुकट ते पौष्टिकंच ... नाही का ?
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

स्वप्निल.. 02/07/2008 - 03:53
भाऊ..मानले तुम्हाला.... चित्रे मी पण काढतो ( घोडा काढला कि गाढव ते चित्र पुर्ण झाल्यावरच समजते) पन खोडरबर शिवाय....म्हणजे कमालच...मला माहिती आहे किती अवघड काम आहे ते.... स्वप्निल..

टारझन 04/07/2008 - 03:16
स्वप्निल दादा ....... विदाऊट पेन्सिल हे अवघडंच काम ...... होतो मोह बर्‍याचदा... पण खोडरबराने १२ वर्षापूर्वीच साथ सोडली ... मला डायरेक्ट वॉटर कलरनें पन चित्र काढायला आवडतात... ते अजुन जिकरीचं काम आहे. तुझे "गाढव" "घोडा" "खेचर"अजून काही निसर्ग चित्र असल्यास इथे चढव.... कु ख
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

अनिल हटेला 02/07/2008 - 14:42
श्रीमान खवीस यासी, आपण काढलेली चित्रे पाहिली... अर्थात पोरगी मस्त जमलीये.... ह्रतीक ,टॉम पेक्षा आपला शिवाजीनगर बरा वाटतोये.... आणी हो अफ्रीकेतल्या ४-५ पोरीची चित्रे काढा....(कमीत कमी).... आणी चढवा.... बाकी लिखाण पन जबरा आहे.... मास्तरा चा मार खण्यात आपली पन पी एच डी झालिये.... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

टारझन 02/07/2008 - 16:21
प्रिय बैलोबास.... तुमच नाव भयंकर(!!!) आवडलं.. तूमी बी मास्तरचा मार खाल्लाय ..लई झाक... आर्रे पण तू रिकी पाँटींग असशील... मी तेंडुलकर आहे. एक्क ही मास्तर असा नव्हता ज्याने मला (आणि मी त्याला) हाताखालनं काढलं नाही. मार खाऊन-खाऊन पाठ आणि हात निबार झाले होते. अतिशय खोडकर, टवाळक्या, टूकार , मस्कर्‍या, बेशरम, निर्लज्ज, बैल असल्या लोकमान्य पदव्या एकमताने मला (५वी ते १०वी) सतत मिळाल्या. तुर्त तरी कामाचा व्याप जरा जास्त असल्याने एवढा वेळ नाही मिळत ... वर आधीच "आमचं प्रकरण" (आमचं म्हणजे फक्त माझं बरंका!!!) त्यांचं रेखाचित्र अजूनही न काढल्यानं अंमळ नाराजीचा सूर काढतय. फावल्या वेळात नक्की काढेन(चित्र) आणि चढवेन(चित्रच) ..... लिखान आवडतय याचा बेंबीपर्यंत आनंद झाला. थांकू थांकू
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

अनिल हटेला 02/07/2008 - 16:58
धन्य हो देवा!!! बघ बाबा प्रकरण आधी उरक .... त्यानन्तर काही प्रकरन (अफ्रीकन) इकडे चढव म्हणजे... आणी तु सचिन च रे !!!! अवान्तरः तुला कोणी भाउ आहे का जो कुम्भ मेळ्यात बिछडला होता.... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

टारझन 02/07/2008 - 17:14
हो रे ... बरंच काही ऊरकायचं आहे.... मूड वर असतं सगळ..... आणि एक भाऊ नकी हरवला होता.... कूंभ मेळ्यात नाही ... पण चंबळ्च्या जंगलात .... आम्ही दोघे विटी दांडू खेळता खेळता तिकडे पोचलो. मी एक लांव टोला लावला... तो विट्टी शोधायला गेला तर परतलाच नाही.. म्हणून तर मी जगातली सगळी जंगलं शोधत ईकडे आलोय. बाबानीं आमच्या दोघांच्या गळ्यात "लिंक" या कंपनी चे कुलूप-किल्ली घातले होते.ती किल्ली अजुन माझ्या गळ्यात आहे. माझ्या भावाच्या गळ्यात नकी ते कूलूप असेल. जर ते कुलूप ऊघडले तर तो नक्किच माझा भाऊ..... शेवटी "लिंक ताले.... सिर्फ अपनी ही चावी से खुलते है".... तुला रे कसं ठाव ?
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

टिंग्या 03/07/2008 - 20:02
रामराम गाववाले............... सुगावा दिल्याबद्द्ल मंड्ळ आपले आभारी आहे. साभार पोचपावती नंतर घेउन जावी.

अनिल हटेला 04/07/2008 - 14:51
च्यायला!!!! आरे मीच रे तो टाळा!!! म्हणजे...... जन्गल-जन्गल बात चली है पता चला है..... आणी तीकडे अफ्रीकेत कशापायी शोधतोयेस... मी इथे चायनीज खायला म्हून चायना त (बोम्बलत) फिरतोये.... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

टारझन 04/07/2008 - 17:42
बैलोबा .. तुला मी खरड नाही करू शकत रे .... पान नाही सपडत ... तुला गूगल निरोप्यावर विनंती केली आहे. विनंतीला मान दे.
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

संजय अभ्यंकर 12/08/2008 - 23:03
अप्रतिम चित्रे! मी बी साळत लै मार खल्लाय, पन चित्र न काडता आल्या बद्दल! मी चित्रकलेत एकदम डफ्फर तू, सप्रेभाऊ इ. तर गुरु लोक हैसा! संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

मनीषा 13/08/2008 - 06:16
... का वापरत नाही तुम्ही ? चित्र छानच आहेत.. आणि त्यांची कॅप्शन्स तर तुमच्या सिग्नेचर सारखीच " लई भारी..." शाळा/कॉलेज च्या आठवणी फारच मनोरंजक ..साळत मास्तरचा "रेकार्ड नंबरन मार खाल्ला हाय" आपन वर्गात मार खानारा टेंडल्या हाय. आवडलं.

टारझन 13/08/2008 - 12:46
मनिषा , खोडरबर आम्हास वर्ज्य आहे.. आम्ही खोडरबर वापरणे आमच्या कलेचा अपमान समजतो .. =)) तसे काही नाही .. मला मनात आलं .. आपण नाही वापरायचं .. सो नाही वापरत .. अभ्यंकर भाऊ .. लै मोठ्या लायनित बसवलं राव .. आम्ही छोटे मोठे हौशी कलाकार हाओत .. बाकी काय नाय ... बाकी सर्व लोक्स चे आभार ... -- ( टारझन ऊर्फ खवीस ) आम्ही खाण्यासाठी जगतो, जगण्यासाठी तर सगळेच खातात

धमाल मुलगा 13/08/2008 - 12:56
टारझन, तुलापण हा चित्रकलेचा किडा चावलेला आहे की काय? च्यायला, आम्हाला एक रेघ सरळ मारता येईल तर शपथ, आणि इथं एक से बढकर एक चित्रकार जमा होताहेत. हृतिकचं नाक, शिवाजीनगरकरची बॉडी सही आलंय. आणि लेका त्या अनामिकेवर इतकं चिडायचं होय? डायरेक्ट सेंटरशॉक खिलवलंस की तिला. लगे रहो... येऊ दे अजुनही स्केचेस :)

टारझन 13/08/2008 - 13:06
तुलापण हा चित्रकलेचा किडा चावलेला आहे की काय? हो रे .. काही किडे जन्मजात असतात ... हा त्यातलाच एक ... च्यायला, आम्हाला एक रेघ सरळ मारता येईल तर शपथ, वाकडी तिकडी चित्र काढ ना मग ? आणि मुक्तचित्र म्हणून डकव .. म्हणायचं शोधा चित्र यात =)) आणि इथं एक से बढकर एक चित्रकार जमा होताहेत. हो पण आम्ही पहिले बरका !!! :) हृतिकचं नाक, शिवाजीनगरकरची बॉडी सही आलंय. ह्रितिक ने ७-८ तास घेतले रे पण .. आणि अर्नॉल्ड ने ६ तास .. पेकाट दुखल होतं पण ... एकदा बसलो की पुर्ण झाल्यावरच उठणे ... अनामिकेवर फिदा होतो रे .. फार डिक्टू चित्र आलय ते ... पण आर्ध चित्र झाल्यावर ऊठून गेली राव .. ते पण मला न सांगता ... मला राग आला ना ?. काश के मेरे पास न७३ होता और मै एक मायक्रोसेकंद मे ऊसको मेरे कॅमरे मे हमेशा के लिये कैद कर लेता ... -- ( टारझन ऊर्फ खवीस ) आम्ही खाण्यासाठी जगतो, जगण्यासाठी तर सगळेच खातात

स्वानन्द 20/12/2008 - 06:54
चित्रात तशी प्रमाणबद्धता आहे पण माझ्या मते तू डोळे काढण्यावर जास्त मेहनत घे. नुसत्या डोळ्यांकडे बघूनच व्यक्तीची ओळख पटते. बाकी शिवजीनगरची बॉडी ( शरीरयश्टी ) एकदम झकास रेखाटली आहे! मी ही मागे ह्रुतीक चे चित्र काढले होते. सवडी ने अप्लोड करेन. आण्खी काही चित्रे ही काढली होती. पण ती माझ्या भावाला आवडली म्हणून देऊन टाकली. असो... पण मित्रा तू नुसता 'कल्लाकार' नाहीस 'कलाकार' ही आहेस एवढे मात्र नक्की! --चित्रानन्द

टारझन 20/12/2008 - 12:05
पण मित्रा तू नुसता 'कल्लाकार' नाहीस 'कलाकार' ही आहेस एवढे मात्र नक्की!
हा हा हा !!! मस्त ... प्रतिक्रिया आवडली भो !! च्यायला णायतर पब्लिकचे बरेच गैरसमज झालेत आमच्या विषयी हल्ली !! अचानक रिसेंट लिस्ट मधे माझा लेख पाहून अंमळ आश्चर्य प्लस खुषी झाली !! बाकी धागा वर आणल्याबद्दल वेगळे आभार !! आपल्याला जरा वेगळी चित्र काढायची आवड आहे !! (कलाकार) टार्‍या कल्लेकर

परिकथेतील राजकुमार 20/12/2008 - 12:19
वाह वाह एम्.एफ. टारुसेन अतिशय सुंदर व हुबेहुब जमली आहेत हो चित्रे ! कुठल्या कंपनिची शिशी पेन्शील वापर्ली ? पोईंट ०.३२ वापरली असती तर रेषांना अजुन उठाव आला असता. आपली कला थोडी राजा रवी वर्म्याच्या अंगानी जाणारी आहे , एक दिवस आपण पिकासोची पातळी गाठ्णार हे निश्चीत. पुढच्य वेळी फलाना फलाना कंपणीच्या पेपर ऐव़जी अमक्या तमक्या ढीमक्या कंपनीचा पेपर रेखाटना साठी वापरलात तर चित्रे निश्चीतच एक वेगळी उंची गाठतील. लवकरच ह्या विषयावर लीहिणार आहे, तेंव्हा इतर शंकाचे समाधान करिनच. अवांतर :- शाळेत आम्ही काढलेल्या चित्राखाली दरवेळी नाव दयावे लागायचे. नाहितर ते एकच चित्र कोणाला बादली, कोणाला विदुषकाचा चेहरा तर कोणाला फांदिवरील पोपट वाटायचे ! |!¤*'~` प्रसाद `~'*¤!| "समर्थाचिया सेवका वक्र पाहे । असा सर्व भूमंडळी कोण आहे ।।" आमचे राज्य

भिडू 20/12/2008 - 15:42
मस्तच... सगळी चित्र आवडली....माझा आणी चित्रकलेचा ३६ चा आकडा....शाळेत विज्ञाना च्या प्रयोग शाळेतील वहीत जि चित्र काढली होति त्याना खाली नावे देवुन पण ओळखता येत नव्हती.परिक्षानळी कुठली आणी चंचुपात्र कुठेले ते.....त्वचेचे स्तर्,कानाचा आतील भाग्,बेडकाचा आतील भाग सारखी चित्र तर सरळ मित्राकडुन काढुन घेतलि होति. पुढे ईंजिंनीअरिंग ला असताना..बटर पेपर वापरून किंवा दुसरयाच्या कंम्प्लीट झालेल्या ड्राईंग शीट खाली टुयब पेटवुन त्यावरुन माझ्या शीट वर पडणारे प्रतीबिंबा वरून माझ्या शीट कंम्प्लीट केल्या होत्या.(नशीब आम्हाला एकच वर्ष ड्राईंग होते)

टारझन 21/12/2008 - 17:49
पुढे ईंजिंनीअरिंग ला असताना..बटर पेपर वापरून किंवा दुसरयाच्या कंम्प्लीट झालेल्या ड्राईंग शीट खाली टुयब पेटवुन त्यावरुन माझ्या शीट वर पडणारे प्रतीबिंबा वरून माझ्या शीट कंम्प्लीट केल्या होत्या
अर्रे लेका सरळ बोल ना "जीटी मारली " म्हणून .... काय राव ... जीटी समद्यांना म्हाईत आसते ... असो ... प्रतिक्रियांबद्दल पुन्यांदा आभार ... आम्ही आमचं पेंटींग- ड्रॉईंग भारताळल्यावर पुण्हा चालू करणार आहोत... लवकरच केल्याने रेखाटण - २ येओ अशी स्वतःकडेच अपेक्षा करतो .. असाच लोभ असून द्या समद्यांनी ... प्रभू मास्तर ... आपण सावध रहा बरका ! ;) चित्र आणि मास्तर यांचा जवळचा संबंध आहे माझ्या बाबतीत

भाग्यश्री 01/07/2008 - 02:42
चित्रं छान आली आहेत.. सगळ्यात जास्त ती मुलगी आवडली! :) नंतर ह्रितीक (परफेक्ट नाही आला, पण तरी डोळे वगैरे मस्त!).. अर्नॉल्डचं तोंड वाकडं आलय का जरा? बाकी मसल्स वगैरे 'भारी'च!! टॉम क्रुझ नाही आला पण चांगला हो.. :( काय आहे, तो विक पॉईंट आहे.. तो परफेक्टच आला पाहीजे :) (अर्थात मला इतकसं सुद्धा नाही जमणार! पण असंच मत सांगितलं.. डोंट माईंड..) http://bhagyashreee.blogspot.com/

टारझन 01/07/2008 - 02:54
भाग्यश्री ताई (योगाने माझ्या बहीनीचं पण नाव हेच आहे) चित्रे ही विना खोडरबर काढलेली आहेत .. मला खोड्या काढायची सवय आहे ... खोडायची नाही. हो मान्य आहे तिथे परकेक्शनंच हवं .. मला ह्रुतिक आवडला.. आम्ही हौशी चित्रकार ,,, खरडंच ती. प्रतिक्रीयेने (धन आणि ॠण) आनंद होतो.... कोणीतरी दखल घेतली ...याचा क्रुपाभिलाशी कु ख
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

एडिसन 01/07/2008 - 02:56
आहेत चित्रं..ती मुलगी मस्त आलीये राव..काय केस आहेत..वा..ह्रितिकचे ओठ सोडून बाकी परफेक्ट!
Life is Complex, it has a Real part & an Imaginary part.

भडकमकर मास्तर 01/07/2008 - 03:01
त्या मुलीचे चित्र उत्तम आहे.... :) अजून इतर चित्रे असल्यास इथे द्यावीत... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

टारझन 02/07/2008 - 00:54
मास्तर ..... आता म्या आफ्रिकेत हाय ना .... सगळीकंड काळ्या कुट्ट च पोरी हो....... आता तुमची जर विच्छाच आसल तर "खास तुमच्या"साठी एक-दोन जळक्या पूर्‍या खरडीन म्हणतो (ह घ्या).... पन तरी बी नविन कायतरी नक्कीच घिऊन यील....... च्यामारी .....तुमी बी मास्तरच की... मला हाताखालनं काडू नकावो प्लीज... (तसं बी आता मला काय मार लागत नाय बा.... काडंल तर तुमालाच लागंल...) हौशी कलाकार ) कु ख
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

चतुरंग 01/07/2008 - 03:05
हृतिक आवडला, दोन नं मुलगी (झांटिपी?) पण चांगली जमली आहे! (अर्नोल्ड आणि टॉम क्रूझ हे मात्र हुकलेत!) प्रयत्न स्तुत्य. चतुरंग

पिवळा डांबिस 01/07/2008 - 03:49
चतुरंगकाकांशी सहमत आहे... खविसराव, हे क्षेत्र तुम्हाला चांगलं जमतंय असं दिसतंय! अजुन नवनवीन चित्रं येऊ द्या... आन त्या नागव्या यम यफ हूसेनची च नागवी चित्र खराडली आस्ती.... आयडिया झकास आहे!!:) त्या हुसेनाला असा आगळावेगळा अहेर कुणी दिला नसेल!!:)

झकासराव 01/07/2008 - 07:41
मास्तर मला हाताखालंन काढायचं आन मग म्या त्यांना (कागदाबर बरं का) हाताखालून काढायचो>>>>>>>>. =)) सगळ वर्णन जबरा केल आहेस रे. :) मुलगीच चित्र सगळ्यात जास्त आवडलं. प्रयत्न सुरु ठेव रे. ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

यशोधरा 01/07/2008 - 07:45
मुलीचं चित्र आवडलं. हृतिक जमता जमता राहिला थोडासा, असं वाटलं. अरनॉल्ड आणि क्रूझबाबा मात्र नाही जमले एवढे असं वाटलं... अर्थात, मला एवढही नाही जमणार...

टारझन 01/07/2008 - 10:41
यशोधरा दिदि, "पोरगी" सगळ्यांनाच आवडली.(मला जरा पर्सनली आवडंलेली... पण... असो) हो गं.हृतिक थोडक्यात हुकलाय. पण त्याच नाक मात्र सही आलंय. त्या आर्नोल्डच्या मस्कल्स-बॉडी वर खंरतंर प्रतिक्रीया अपेक्षित होती... >>>> अर्थात, मला एवढही नाही जमणार... अहो हे खासकरून ऊल्लेखायची जरूर नव्हती...वर म्हट्ल्या प्रमाणे.. कोणीतरी दखल घेतल्याचा आनंद फार
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 08:27
खविसा, सगळीच चित्रं मस्त आहेत रे. पण खास करून ऍरनॉल्डचं चित्रं! त्याचा चेहेरा अंमळ विनोदी व उंचीला थोडा कमी आला आहे पण त्याची बॉडी बाकी लै भारी रेखाटली आहेस. हा पठ्ठ्या माझा पण लै आवडता आहे! :) देवानं जेवड धिल त्यापे़क्षा कैक कमवलंय पठ्ठ्यानं... याला पाऊन आमीबी चार जोर मारल्यात... हा हा हा! खरं आहे.. बाकी, 'शिवाजीनगर' हे त्याचं नामकरण मस्तच आहे! :) आपला, (ऍरनॉल्डप्रेमी) तात्या.

टारझन 01/07/2008 - 10:31
तात्याबा, बरोबर बोललात त्या आर्नोल्डचं तोंड आधी बनंवल आन् मग शरीर... आता ते शरिर एबढ जबरा झालं की तोंड बारिक दिसाया लागलं. आन् मी खोडरबर वापरंत नसल्यांन ते (अज्जिबात) न जमलेंल तोंड तस्संच ठेवलं. पण खरडलेल्या बॉडीवर मी पण खूष झालो. आणि त्याच मला आड्नाव सोडून बाकी सर्व आवडंत. कूणी ठेवलंय कूणास ठाउक ना लिवता येत ना उच्चारता! (आडनावं कोण ठेवतं हो ?) तात्या (विंचू) चा हस्तक कु.ख.
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

इनोबा म्हणे 01/07/2008 - 10:43
प्रयत्न चांगला आहे. सरावाने आणखी सहजता येईल. बाकी मला विचारशिल तर तुझ्या पेन्सिलीपेक्षा तुझा पेनच लय जबरा चालतोय. चित्रांपेक्षा तुझं लेखनच मला लय आवडलं. हसून हसून पोट दूखलं की लेका! फूकटचा सल्ला: चित्र काढताना पेन्सिल टोकाजवळ न धरता तिच्या मध्यावर धरत जा. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

टारझन 01/07/2008 - 11:04
आयलां आमचं लेखन आवडलं ... च्ययला हे तर अनपेक्षितच झालं इनोबा राव. :) आणि सल्ला फारच पटला. आपण याच क्षेत्रातले दिसता !!! फुकट ते पौष्टिकंच ... नाही का ?
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

स्वप्निल.. 02/07/2008 - 03:53
भाऊ..मानले तुम्हाला.... चित्रे मी पण काढतो ( घोडा काढला कि गाढव ते चित्र पुर्ण झाल्यावरच समजते) पन खोडरबर शिवाय....म्हणजे कमालच...मला माहिती आहे किती अवघड काम आहे ते.... स्वप्निल..

टारझन 04/07/2008 - 03:16
स्वप्निल दादा ....... विदाऊट पेन्सिल हे अवघडंच काम ...... होतो मोह बर्‍याचदा... पण खोडरबराने १२ वर्षापूर्वीच साथ सोडली ... मला डायरेक्ट वॉटर कलरनें पन चित्र काढायला आवडतात... ते अजुन जिकरीचं काम आहे. तुझे "गाढव" "घोडा" "खेचर"अजून काही निसर्ग चित्र असल्यास इथे चढव.... कु ख
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

अनिल हटेला 02/07/2008 - 14:42
श्रीमान खवीस यासी, आपण काढलेली चित्रे पाहिली... अर्थात पोरगी मस्त जमलीये.... ह्रतीक ,टॉम पेक्षा आपला शिवाजीनगर बरा वाटतोये.... आणी हो अफ्रीकेतल्या ४-५ पोरीची चित्रे काढा....(कमीत कमी).... आणी चढवा.... बाकी लिखाण पन जबरा आहे.... मास्तरा चा मार खण्यात आपली पन पी एच डी झालिये.... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

टारझन 02/07/2008 - 16:21
प्रिय बैलोबास.... तुमच नाव भयंकर(!!!) आवडलं.. तूमी बी मास्तरचा मार खाल्लाय ..लई झाक... आर्रे पण तू रिकी पाँटींग असशील... मी तेंडुलकर आहे. एक्क ही मास्तर असा नव्हता ज्याने मला (आणि मी त्याला) हाताखालनं काढलं नाही. मार खाऊन-खाऊन पाठ आणि हात निबार झाले होते. अतिशय खोडकर, टवाळक्या, टूकार , मस्कर्‍या, बेशरम, निर्लज्ज, बैल असल्या लोकमान्य पदव्या एकमताने मला (५वी ते १०वी) सतत मिळाल्या. तुर्त तरी कामाचा व्याप जरा जास्त असल्याने एवढा वेळ नाही मिळत ... वर आधीच "आमचं प्रकरण" (आमचं म्हणजे फक्त माझं बरंका!!!) त्यांचं रेखाचित्र अजूनही न काढल्यानं अंमळ नाराजीचा सूर काढतय. फावल्या वेळात नक्की काढेन(चित्र) आणि चढवेन(चित्रच) ..... लिखान आवडतय याचा बेंबीपर्यंत आनंद झाला. थांकू थांकू
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

अनिल हटेला 02/07/2008 - 16:58
धन्य हो देवा!!! बघ बाबा प्रकरण आधी उरक .... त्यानन्तर काही प्रकरन (अफ्रीकन) इकडे चढव म्हणजे... आणी तु सचिन च रे !!!! अवान्तरः तुला कोणी भाउ आहे का जो कुम्भ मेळ्यात बिछडला होता.... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

टारझन 02/07/2008 - 17:14
हो रे ... बरंच काही ऊरकायचं आहे.... मूड वर असतं सगळ..... आणि एक भाऊ नकी हरवला होता.... कूंभ मेळ्यात नाही ... पण चंबळ्च्या जंगलात .... आम्ही दोघे विटी दांडू खेळता खेळता तिकडे पोचलो. मी एक लांव टोला लावला... तो विट्टी शोधायला गेला तर परतलाच नाही.. म्हणून तर मी जगातली सगळी जंगलं शोधत ईकडे आलोय. बाबानीं आमच्या दोघांच्या गळ्यात "लिंक" या कंपनी चे कुलूप-किल्ली घातले होते.ती किल्ली अजुन माझ्या गळ्यात आहे. माझ्या भावाच्या गळ्यात नकी ते कूलूप असेल. जर ते कुलूप ऊघडले तर तो नक्किच माझा भाऊ..... शेवटी "लिंक ताले.... सिर्फ अपनी ही चावी से खुलते है".... तुला रे कसं ठाव ?
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

टिंग्या 03/07/2008 - 20:02
रामराम गाववाले............... सुगावा दिल्याबद्द्ल मंड्ळ आपले आभारी आहे. साभार पोचपावती नंतर घेउन जावी.

अनिल हटेला 04/07/2008 - 14:51
च्यायला!!!! आरे मीच रे तो टाळा!!! म्हणजे...... जन्गल-जन्गल बात चली है पता चला है..... आणी तीकडे अफ्रीकेत कशापायी शोधतोयेस... मी इथे चायनीज खायला म्हून चायना त (बोम्बलत) फिरतोये.... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

टारझन 04/07/2008 - 17:42
बैलोबा .. तुला मी खरड नाही करू शकत रे .... पान नाही सपडत ... तुला गूगल निरोप्यावर विनंती केली आहे. विनंतीला मान दे.
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

संजय अभ्यंकर 12/08/2008 - 23:03
अप्रतिम चित्रे! मी बी साळत लै मार खल्लाय, पन चित्र न काडता आल्या बद्दल! मी चित्रकलेत एकदम डफ्फर तू, सप्रेभाऊ इ. तर गुरु लोक हैसा! संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

मनीषा 13/08/2008 - 06:16
... का वापरत नाही तुम्ही ? चित्र छानच आहेत.. आणि त्यांची कॅप्शन्स तर तुमच्या सिग्नेचर सारखीच " लई भारी..." शाळा/कॉलेज च्या आठवणी फारच मनोरंजक ..साळत मास्तरचा "रेकार्ड नंबरन मार खाल्ला हाय" आपन वर्गात मार खानारा टेंडल्या हाय. आवडलं.

टारझन 13/08/2008 - 12:46
मनिषा , खोडरबर आम्हास वर्ज्य आहे.. आम्ही खोडरबर वापरणे आमच्या कलेचा अपमान समजतो .. =)) तसे काही नाही .. मला मनात आलं .. आपण नाही वापरायचं .. सो नाही वापरत .. अभ्यंकर भाऊ .. लै मोठ्या लायनित बसवलं राव .. आम्ही छोटे मोठे हौशी कलाकार हाओत .. बाकी काय नाय ... बाकी सर्व लोक्स चे आभार ... -- ( टारझन ऊर्फ खवीस ) आम्ही खाण्यासाठी जगतो, जगण्यासाठी तर सगळेच खातात

धमाल मुलगा 13/08/2008 - 12:56
टारझन, तुलापण हा चित्रकलेचा किडा चावलेला आहे की काय? च्यायला, आम्हाला एक रेघ सरळ मारता येईल तर शपथ, आणि इथं एक से बढकर एक चित्रकार जमा होताहेत. हृतिकचं नाक, शिवाजीनगरकरची बॉडी सही आलंय. आणि लेका त्या अनामिकेवर इतकं चिडायचं होय? डायरेक्ट सेंटरशॉक खिलवलंस की तिला. लगे रहो... येऊ दे अजुनही स्केचेस :)

टारझन 13/08/2008 - 13:06
तुलापण हा चित्रकलेचा किडा चावलेला आहे की काय? हो रे .. काही किडे जन्मजात असतात ... हा त्यातलाच एक ... च्यायला, आम्हाला एक रेघ सरळ मारता येईल तर शपथ, वाकडी तिकडी चित्र काढ ना मग ? आणि मुक्तचित्र म्हणून डकव .. म्हणायचं शोधा चित्र यात =)) आणि इथं एक से बढकर एक चित्रकार जमा होताहेत. हो पण आम्ही पहिले बरका !!! :) हृतिकचं नाक, शिवाजीनगरकरची बॉडी सही आलंय. ह्रितिक ने ७-८ तास घेतले रे पण .. आणि अर्नॉल्ड ने ६ तास .. पेकाट दुखल होतं पण ... एकदा बसलो की पुर्ण झाल्यावरच उठणे ... अनामिकेवर फिदा होतो रे .. फार डिक्टू चित्र आलय ते ... पण आर्ध चित्र झाल्यावर ऊठून गेली राव .. ते पण मला न सांगता ... मला राग आला ना ?. काश के मेरे पास न७३ होता और मै एक मायक्रोसेकंद मे ऊसको मेरे कॅमरे मे हमेशा के लिये कैद कर लेता ... -- ( टारझन ऊर्फ खवीस ) आम्ही खाण्यासाठी जगतो, जगण्यासाठी तर सगळेच खातात

स्वानन्द 20/12/2008 - 06:54
चित्रात तशी प्रमाणबद्धता आहे पण माझ्या मते तू डोळे काढण्यावर जास्त मेहनत घे. नुसत्या डोळ्यांकडे बघूनच व्यक्तीची ओळख पटते. बाकी शिवजीनगरची बॉडी ( शरीरयश्टी ) एकदम झकास रेखाटली आहे! मी ही मागे ह्रुतीक चे चित्र काढले होते. सवडी ने अप्लोड करेन. आण्खी काही चित्रे ही काढली होती. पण ती माझ्या भावाला आवडली म्हणून देऊन टाकली. असो... पण मित्रा तू नुसता 'कल्लाकार' नाहीस 'कलाकार' ही आहेस एवढे मात्र नक्की! --चित्रानन्द

टारझन 20/12/2008 - 12:05
पण मित्रा तू नुसता 'कल्लाकार' नाहीस 'कलाकार' ही आहेस एवढे मात्र नक्की!
हा हा हा !!! मस्त ... प्रतिक्रिया आवडली भो !! च्यायला णायतर पब्लिकचे बरेच गैरसमज झालेत आमच्या विषयी हल्ली !! अचानक रिसेंट लिस्ट मधे माझा लेख पाहून अंमळ आश्चर्य प्लस खुषी झाली !! बाकी धागा वर आणल्याबद्दल वेगळे आभार !! आपल्याला जरा वेगळी चित्र काढायची आवड आहे !! (कलाकार) टार्‍या कल्लेकर

परिकथेतील राजकुमार 20/12/2008 - 12:19
वाह वाह एम्.एफ. टारुसेन अतिशय सुंदर व हुबेहुब जमली आहेत हो चित्रे ! कुठल्या कंपनिची शिशी पेन्शील वापर्ली ? पोईंट ०.३२ वापरली असती तर रेषांना अजुन उठाव आला असता. आपली कला थोडी राजा रवी वर्म्याच्या अंगानी जाणारी आहे , एक दिवस आपण पिकासोची पातळी गाठ्णार हे निश्चीत. पुढच्य वेळी फलाना फलाना कंपणीच्या पेपर ऐव़जी अमक्या तमक्या ढीमक्या कंपनीचा पेपर रेखाटना साठी वापरलात तर चित्रे निश्चीतच एक वेगळी उंची गाठतील. लवकरच ह्या विषयावर लीहिणार आहे, तेंव्हा इतर शंकाचे समाधान करिनच. अवांतर :- शाळेत आम्ही काढलेल्या चित्राखाली दरवेळी नाव दयावे लागायचे. नाहितर ते एकच चित्र कोणाला बादली, कोणाला विदुषकाचा चेहरा तर कोणाला फांदिवरील पोपट वाटायचे ! |!¤*'~` प्रसाद `~'*¤!| "समर्थाचिया सेवका वक्र पाहे । असा सर्व भूमंडळी कोण आहे ।।" आमचे राज्य

भिडू 20/12/2008 - 15:42
मस्तच... सगळी चित्र आवडली....माझा आणी चित्रकलेचा ३६ चा आकडा....शाळेत विज्ञाना च्या प्रयोग शाळेतील वहीत जि चित्र काढली होति त्याना खाली नावे देवुन पण ओळखता येत नव्हती.परिक्षानळी कुठली आणी चंचुपात्र कुठेले ते.....त्वचेचे स्तर्,कानाचा आतील भाग्,बेडकाचा आतील भाग सारखी चित्र तर सरळ मित्राकडुन काढुन घेतलि होति. पुढे ईंजिंनीअरिंग ला असताना..बटर पेपर वापरून किंवा दुसरयाच्या कंम्प्लीट झालेल्या ड्राईंग शीट खाली टुयब पेटवुन त्यावरुन माझ्या शीट वर पडणारे प्रतीबिंबा वरून माझ्या शीट कंम्प्लीट केल्या होत्या.(नशीब आम्हाला एकच वर्ष ड्राईंग होते)

टारझन 21/12/2008 - 17:49
पुढे ईंजिंनीअरिंग ला असताना..बटर पेपर वापरून किंवा दुसरयाच्या कंम्प्लीट झालेल्या ड्राईंग शीट खाली टुयब पेटवुन त्यावरुन माझ्या शीट वर पडणारे प्रतीबिंबा वरून माझ्या शीट कंम्प्लीट केल्या होत्या
अर्रे लेका सरळ बोल ना "जीटी मारली " म्हणून .... काय राव ... जीटी समद्यांना म्हाईत आसते ... असो ... प्रतिक्रियांबद्दल पुन्यांदा आभार ... आम्ही आमचं पेंटींग- ड्रॉईंग भारताळल्यावर पुण्हा चालू करणार आहोत... लवकरच केल्याने रेखाटण - २ येओ अशी स्वतःकडेच अपेक्षा करतो .. असाच लोभ असून द्या समद्यांनी ... प्रभू मास्तर ... आपण सावध रहा बरका ! ;) चित्र आणि मास्तर यांचा जवळचा संबंध आहे माझ्या बाबतीत
लकांन्नो .... ईकडे यकापेक्षा यक ईचारवंत पायले (खरं तर वाचले) लिखान जाम डेंजर नसलं तरी वह्यांची पानं आम्हीही लई खरडली बगा . पन आक्षरांपेक्षा आक्रूत्याच जास्त भावल्या आन आवडत्या बाईंपासनं(तेंव्हा ८वी असेन) ते जाड भिंगाच्या मारकुट्या मास्तरांना खरडंलय. मास्तर मला हाताखालंन काढायचं आन मग म्या त्यांना (कागदाबर बरं का) हाताखालून काढायचो. ते एवढ कार्टून व्हयचं की म्या बसत आसल्याला कोपरा हासून हासून 'यडा' व्हायचा.मंग ते पान आख्या वर्गातंन हास्यलाटा तयार करत शिवटी मास्तरच्याच हातात थांबायचं.. मंग त्यो मला पुन्यांदा हाताखालनं काडायचा...

(आता कशाला उड्याची बात!)

चतुरंग ·

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:38
त्या उद्याच्या उड्यांना आजच्या कोलांट्याच म्हटलं जाईल आता आज ज्या उड्या चालू राहिल्यात त्याच उद्या कोलांटउड्या म्हणून होणार हा हा हा! हहपुवा.... :) झकास विडंबन...! बाकी रंगा, तू काही या जन्मात सुधारशील असं मला तरी वाटत नाही! :) आपला, (लहानपणी गाद्या घातल्यावर त्यावर भरपूर कोलांट्याउड्या मारून त्या गुधडणारा!) तात्या.

चतुरंग 01/07/2008 - 01:11
'आमी बी घडलो तुमी बी घडाना' अशी अवस्था आहे! सुधारलो तर 'मिपा'चे सदस्यत्व जाईल ना? ;) (अवांतर - केसुशेठची विडंबने वाचून विडंबने करण्याचा 'बग' सिस्टिममधे शिरलाय, असा काही फर्मास कच्चा माल मिळाला की तो उड्या मारायला लागतो! ;) चतुरंग

केशवसुमार 01/07/2008 - 14:05
रंगाशेठ, एकदम झकास विडंबन.. (तात्याशेठ प्रमाणेच लहानपणी गाद्या घातल्यावर त्यावर भरपूर कोलांट्याउड्या मारून त्या गुधडणारा!) केशवसुमार. स्वगतः आता मारून दाखव कोलांट्या बुदगुल साला.. :B

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 14:11
आता मारून दाखव कोलांट्या बुदगुल साला.. रे मेल्या केशवा, हे स्वगत आहे की मला उद्देशून म्हटले आहेस? :) साला, अलिकडे कोलांटीउडी मारायची अंमळ भितीच वाटते. मान किंवा पाठ यापैकी कुठेतरी जबरदस्त उसंणच भरेल. फोकलिच्यो, तुझं आणि रंगाचं एक बरं आहे. तुम्हाला निदान काव्यात्मक कोलांट्या तरी मारता येतात! :) आपला, (गब्दुल) तात्या.

केशवसुमार 01/07/2008 - 18:43
तात्याशेठ, आहो हे स्वगतच आहे.. :P (स्वगत्)केशवसुमार (स्वगतः चो.म.चा म्हणतात ते हेच कारे शिंच्या) :W

चतुरंग 01/07/2008 - 19:34
शाब्दिक कोलांट्याबरोबरच मी अजूनही खरी कोलांटीही मारु शकतो, कुठेही उसण न भरता, परवाच माझ्या मुलाबरोबर कोलांटी मारली आणि मी अजून नीट आहे! ;) चतुरंग

मुक्तसुनीत 01/07/2008 - 00:47
लहानपणी मारुतीच्या आरतीमधे "उडुगण उच्छेद !" असा उल्लेख वाचला होता. (मारुतीने नक्षत्रांच्या दिशेने घेतलेली झेप असा त्याचा अर्थ आहे. ) थोडा बदल करून असे म्हणाता येईल की , मारुतरायाच्या उडीगणांनी उच्छाद मांडलाय इकडे मिसळपाववर! :D

श्रीकृष्ण सामंत 01/07/2008 - 07:49
फार छान विडंबन जमलंय शब्दांना हाताशी घेऊन त्यांच्या कडून कोलांट्या उड्या मारून घेणं हेच खरं कविचं कसब असतं. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:38
त्या उद्याच्या उड्यांना आजच्या कोलांट्याच म्हटलं जाईल आता आज ज्या उड्या चालू राहिल्यात त्याच उद्या कोलांटउड्या म्हणून होणार हा हा हा! हहपुवा.... :) झकास विडंबन...! बाकी रंगा, तू काही या जन्मात सुधारशील असं मला तरी वाटत नाही! :) आपला, (लहानपणी गाद्या घातल्यावर त्यावर भरपूर कोलांट्याउड्या मारून त्या गुधडणारा!) तात्या.

चतुरंग 01/07/2008 - 01:11
'आमी बी घडलो तुमी बी घडाना' अशी अवस्था आहे! सुधारलो तर 'मिपा'चे सदस्यत्व जाईल ना? ;) (अवांतर - केसुशेठची विडंबने वाचून विडंबने करण्याचा 'बग' सिस्टिममधे शिरलाय, असा काही फर्मास कच्चा माल मिळाला की तो उड्या मारायला लागतो! ;) चतुरंग

केशवसुमार 01/07/2008 - 14:05
रंगाशेठ, एकदम झकास विडंबन.. (तात्याशेठ प्रमाणेच लहानपणी गाद्या घातल्यावर त्यावर भरपूर कोलांट्याउड्या मारून त्या गुधडणारा!) केशवसुमार. स्वगतः आता मारून दाखव कोलांट्या बुदगुल साला.. :B

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 14:11
आता मारून दाखव कोलांट्या बुदगुल साला.. रे मेल्या केशवा, हे स्वगत आहे की मला उद्देशून म्हटले आहेस? :) साला, अलिकडे कोलांटीउडी मारायची अंमळ भितीच वाटते. मान किंवा पाठ यापैकी कुठेतरी जबरदस्त उसंणच भरेल. फोकलिच्यो, तुझं आणि रंगाचं एक बरं आहे. तुम्हाला निदान काव्यात्मक कोलांट्या तरी मारता येतात! :) आपला, (गब्दुल) तात्या.

केशवसुमार 01/07/2008 - 18:43
तात्याशेठ, आहो हे स्वगतच आहे.. :P (स्वगत्)केशवसुमार (स्वगतः चो.म.चा म्हणतात ते हेच कारे शिंच्या) :W

चतुरंग 01/07/2008 - 19:34
शाब्दिक कोलांट्याबरोबरच मी अजूनही खरी कोलांटीही मारु शकतो, कुठेही उसण न भरता, परवाच माझ्या मुलाबरोबर कोलांटी मारली आणि मी अजून नीट आहे! ;) चतुरंग

मुक्तसुनीत 01/07/2008 - 00:47
लहानपणी मारुतीच्या आरतीमधे "उडुगण उच्छेद !" असा उल्लेख वाचला होता. (मारुतीने नक्षत्रांच्या दिशेने घेतलेली झेप असा त्याचा अर्थ आहे. ) थोडा बदल करून असे म्हणाता येईल की , मारुतरायाच्या उडीगणांनी उच्छाद मांडलाय इकडे मिसळपाववर! :D

श्रीकृष्ण सामंत 01/07/2008 - 07:49
फार छान विडंबन जमलंय शब्दांना हाताशी घेऊन त्यांच्या कडून कोलांट्या उड्या मारून घेणं हेच खरं कविचं कसब असतं. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com
लेखनविषय:
कविता
विडंबन
Taxonomy upgrade extras
विरंगुळा
श्रीकृष्ण सामंत ह्यांचे काव्य 'आता कशाला उद्याची बात' वाचले मात्र आमचा मेंदू उड्या मारु लागला आणि एक काव्य टुणकन उडी मारुन बाहेर पडले!

"इलो रे,इलो! कोकणातला पाऊस.

श्रीकृष्ण सामंत ·

पिवळा डांबिस 01/07/2008 - 04:37
वा सामंतांनु! येकदम झक्कास हो!! येकदम गावाकडेच नेऊन सोडल्यांत!! पाऊस येण्यापुर्वी एक दोन महिने अगोदर,लोकं आपआपली घरं शाखारून घ्यायची.मंगळौरी घरांची कौलं असलेले घरमालक कामगाराना घरावर चढवून कचरा साफ करून घ्यायचे. पावसाचं कौलावरून येणारं पाणी पन्हळातून खाली जमिनीवर आणल्या जाणाऱ्या ह्या पन्हळांना पण साफ करून घ्यावं लागायचं. पण दुसऱ्या प्रकारच्या कौलाना मात्र संपुर्ण काढून साफ करून मग नीट ओळीत लावावं लागायचं.त्याला घर शाखारून घेणं म्हणायचे. अगदी खरां हां!! आमच्या घराची शाकारणी करूक गावडे येयत. त्येंच्यासाठी दुपारच्याक आमची आजी फणसाची भाजी आणि उकड्या तांदळाची चवदार पेज करी. आम्ही भावंडा त्या पेजेवर नजर ठेऊन आसू. कधी आपल्याक थोडी ती मिळतां तेची वाट बघत!! आजी करवादां,"मेल्यांची भिकार लक्षणा बघा!! चांगलो बारक्या तांदळाचो भात खावचो सोडून मेल्यांका उकड्या तांदळाची पेज पिऊचे डोहाळे लागलेसत!!!":) हो आता पिच्छो पाडल्या शिवाय रव्हचो नाय! आता धुम्शाण खूप झालां बाबा! वषाड पडो! नुकसान केल्या शिवाय हो आता सोडूचो नाय! केंव्हा एकदा त्वांड घेवोन जाय्त असां झालां! असोच मधून मधून उघाडी ठेवून रव्ह.ह्या वेळेक तरी आमच्यावर उपकार कर! शीरा मारां!ही काय पडण्याची रीत झाली? गेले आठ दिवस जांवचां, नांव म्हणून काढणां नांय! गेले आठ दिवस नुसतां झोडपून काढल्यान! येतानां गर्जून येतां,आणि जातानां पण गर्जून जातां!" जुस्त हो, एकदम जुस्त!! आमचे वाडियेच्या लोकांच्या तोंडी नेहमी ह्याच!! आणखी येक, "आवशीक खावंक! या पावसान तर अगदी कहर केल्यान!! आंगावर शेवाळा उगवला!! मेल्या, आतातरी थांब!!":) पावसात सुळे,गुंजूले.शेतकं,काळूंद्री नावाचे मध्यम आकाराचे मासे मुबलक मिळतात.मग घरोघरी सुळ्याची खोबऱ्याच्या रसातली आमटी,आणि गुंजुल्याचं जागच्याजागी-घट्ट-तिरफळं घालून केलेलं तिखलं,लालबुंद कोकमाचं सार-सोलकडी- आणि साप्पाटून भात मिळाल्यावर काय विचारतां? आणि कुरल्यांचा सुक्या? तां विसरलांत काय सामंतानु? :) असो. गेले ते दिवस!! आता बसलोसोंव हंयसर साल्मन आणि कॅटफिश खात! शिरां पडो त्यांच्यार!!! आपलो (गुंजल्यांच्या तिखल्याच्या आठवणीन विद्ध!), पिवळो डांबिस

श्रीकृष्ण सामंत 07/07/2008 - 22:48
पिवळो डांबिस ह्या नांव मालवणी माणसाकच शोभताला. मधून मधून असाच एखादां मालवणीत स्फूट बीट लिवल्यात तर मराठी आईक मालवणी मावशेची याद केल्याचा बघून नक्कीच आनंद होतोलो.तुमका नाय वाटणा? www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

प्रमोद देव 07/07/2008 - 22:54
सामंतानु तुमी लिवाच! माका काय तुमची मालवणी नीट येऊची नाय . पण वाचाक आणि ऐकाक आवडता. तुमी एकेक गजाली लिवा बगु. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

श्रीकृष्ण सामंत 08/07/2008 - 09:26
मिपावर प्रमोद देव आणि पिवळो डांबीस सारखे मालवणीतले दिग्गज आसत मग माका लिहूक नक्कीच बरां वाटताला www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

श्रीकृष्ण सामंत 07/07/2008 - 22:52
यशोधरा,आणि नंदन, एव्हडे सगळे मालवणी बघून आयच्यान बरां वाटतां. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 10:48
सामंतसाहेबांचा लेख आणि डांबिसरावाचा प्रतिसाद, दोन्ही आवडले. एकदम देवगडात नेऊन सोडले..! :) आपला, तात्या देवगडकर.

श्रीकृष्ण सामंत 07/07/2008 - 22:55
तात्यानुं, तुमका आवडलां तेतुरंच सगळा भरून निघाला. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

श्रीकृष्ण सामंत 07/07/2008 - 22:56
चित्रा , आपल्याला आवडलं हे वाचून बरं वाटलं www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

दिनेश५७ 10/07/2008 - 16:35
सामंत भाऊ, आमास्नी तुमचा ता मालवणी काय जमत न्हाई, पन, येक सांगतू बगा. येकदम अस्सल माल. मागं कोकनात कणकवलीच्या मठाजवळच्या येका खानावळीत मटनाचा रस्सा भुरकला व्हता... आगदी, प्वोटाला तडस लागंस्तोवर हानला... ईक्ती वर्सं झाली, पन आजून ती चव त्वोंडात हाये. ह्ये वाचताना, पुन्ना त्योच खमंगपना आटवला... गजाली आजून येऊंद्यात म्हंतो मी.

श्रीकृष्ण सामंत 10/07/2008 - 19:05
दिनेश५७जी, आभार,मालवणी हळू हळू जमेल.मी आपली घाटावरची भाषा अगदी प्रेम करून शिकत असतो.आता आता मला बरीच कळाया लागली आहे.आपल्याला मटनाचा रस्सा आवडला हे वाचून बरं वाटलं.मी सुद्धा तुम्हाला सांगतो कधी पुण्याला आलो की "बोकडाचे ताजे मटण" मुद्दाम चव लावून खातो.आणि इतराना त्याची शिफारस सांगतो. गजाली करून मी नक्कीच तुम्हाला आनंद देण्याचा प्रयत्न करीन www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

असुर 09/02/2011 - 20:52
च्यायला, ह्या कोकणातल्या पावसाने अगदी पिच्छा पुरवलाय! परवाच त्या 'गंध' मधला पाऊस पाहून वेड लागायला झालं होतं, आज हा सामंतकाकांचो लेख वाचून जीव गेलाच की अगदी! एकदाच अनुभवलेल्या कोकणातल्या पावसाच्या आठवणींमध्ये गुंतून पडायला होतंय!! उपाय आहे का काही यातून सुटण्याचा?? हा पाऊस पार म्हणजे जीवाला पीसे लावतोय!!! --असुर

पिवळा डांबिस 01/07/2008 - 04:37
वा सामंतांनु! येकदम झक्कास हो!! येकदम गावाकडेच नेऊन सोडल्यांत!! पाऊस येण्यापुर्वी एक दोन महिने अगोदर,लोकं आपआपली घरं शाखारून घ्यायची.मंगळौरी घरांची कौलं असलेले घरमालक कामगाराना घरावर चढवून कचरा साफ करून घ्यायचे. पावसाचं कौलावरून येणारं पाणी पन्हळातून खाली जमिनीवर आणल्या जाणाऱ्या ह्या पन्हळांना पण साफ करून घ्यावं लागायचं. पण दुसऱ्या प्रकारच्या कौलाना मात्र संपुर्ण काढून साफ करून मग नीट ओळीत लावावं लागायचं.त्याला घर शाखारून घेणं म्हणायचे. अगदी खरां हां!! आमच्या घराची शाकारणी करूक गावडे येयत. त्येंच्यासाठी दुपारच्याक आमची आजी फणसाची भाजी आणि उकड्या तांदळाची चवदार पेज करी. आम्ही भावंडा त्या पेजेवर नजर ठेऊन आसू. कधी आपल्याक थोडी ती मिळतां तेची वाट बघत!! आजी करवादां,"मेल्यांची भिकार लक्षणा बघा!! चांगलो बारक्या तांदळाचो भात खावचो सोडून मेल्यांका उकड्या तांदळाची पेज पिऊचे डोहाळे लागलेसत!!!":) हो आता पिच्छो पाडल्या शिवाय रव्हचो नाय! आता धुम्शाण खूप झालां बाबा! वषाड पडो! नुकसान केल्या शिवाय हो आता सोडूचो नाय! केंव्हा एकदा त्वांड घेवोन जाय्त असां झालां! असोच मधून मधून उघाडी ठेवून रव्ह.ह्या वेळेक तरी आमच्यावर उपकार कर! शीरा मारां!ही काय पडण्याची रीत झाली? गेले आठ दिवस जांवचां, नांव म्हणून काढणां नांय! गेले आठ दिवस नुसतां झोडपून काढल्यान! येतानां गर्जून येतां,आणि जातानां पण गर्जून जातां!" जुस्त हो, एकदम जुस्त!! आमचे वाडियेच्या लोकांच्या तोंडी नेहमी ह्याच!! आणखी येक, "आवशीक खावंक! या पावसान तर अगदी कहर केल्यान!! आंगावर शेवाळा उगवला!! मेल्या, आतातरी थांब!!":) पावसात सुळे,गुंजूले.शेतकं,काळूंद्री नावाचे मध्यम आकाराचे मासे मुबलक मिळतात.मग घरोघरी सुळ्याची खोबऱ्याच्या रसातली आमटी,आणि गुंजुल्याचं जागच्याजागी-घट्ट-तिरफळं घालून केलेलं तिखलं,लालबुंद कोकमाचं सार-सोलकडी- आणि साप्पाटून भात मिळाल्यावर काय विचारतां? आणि कुरल्यांचा सुक्या? तां विसरलांत काय सामंतानु? :) असो. गेले ते दिवस!! आता बसलोसोंव हंयसर साल्मन आणि कॅटफिश खात! शिरां पडो त्यांच्यार!!! आपलो (गुंजल्यांच्या तिखल्याच्या आठवणीन विद्ध!), पिवळो डांबिस

श्रीकृष्ण सामंत 07/07/2008 - 22:48
पिवळो डांबिस ह्या नांव मालवणी माणसाकच शोभताला. मधून मधून असाच एखादां मालवणीत स्फूट बीट लिवल्यात तर मराठी आईक मालवणी मावशेची याद केल्याचा बघून नक्कीच आनंद होतोलो.तुमका नाय वाटणा? www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

प्रमोद देव 07/07/2008 - 22:54
सामंतानु तुमी लिवाच! माका काय तुमची मालवणी नीट येऊची नाय . पण वाचाक आणि ऐकाक आवडता. तुमी एकेक गजाली लिवा बगु. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

श्रीकृष्ण सामंत 08/07/2008 - 09:26
मिपावर प्रमोद देव आणि पिवळो डांबीस सारखे मालवणीतले दिग्गज आसत मग माका लिहूक नक्कीच बरां वाटताला www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

श्रीकृष्ण सामंत 07/07/2008 - 22:52
यशोधरा,आणि नंदन, एव्हडे सगळे मालवणी बघून आयच्यान बरां वाटतां. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 10:48
सामंतसाहेबांचा लेख आणि डांबिसरावाचा प्रतिसाद, दोन्ही आवडले. एकदम देवगडात नेऊन सोडले..! :) आपला, तात्या देवगडकर.

श्रीकृष्ण सामंत 07/07/2008 - 22:55
तात्यानुं, तुमका आवडलां तेतुरंच सगळा भरून निघाला. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

श्रीकृष्ण सामंत 07/07/2008 - 22:56
चित्रा , आपल्याला आवडलं हे वाचून बरं वाटलं www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

दिनेश५७ 10/07/2008 - 16:35
सामंत भाऊ, आमास्नी तुमचा ता मालवणी काय जमत न्हाई, पन, येक सांगतू बगा. येकदम अस्सल माल. मागं कोकनात कणकवलीच्या मठाजवळच्या येका खानावळीत मटनाचा रस्सा भुरकला व्हता... आगदी, प्वोटाला तडस लागंस्तोवर हानला... ईक्ती वर्सं झाली, पन आजून ती चव त्वोंडात हाये. ह्ये वाचताना, पुन्ना त्योच खमंगपना आटवला... गजाली आजून येऊंद्यात म्हंतो मी.

श्रीकृष्ण सामंत 10/07/2008 - 19:05
दिनेश५७जी, आभार,मालवणी हळू हळू जमेल.मी आपली घाटावरची भाषा अगदी प्रेम करून शिकत असतो.आता आता मला बरीच कळाया लागली आहे.आपल्याला मटनाचा रस्सा आवडला हे वाचून बरं वाटलं.मी सुद्धा तुम्हाला सांगतो कधी पुण्याला आलो की "बोकडाचे ताजे मटण" मुद्दाम चव लावून खातो.आणि इतराना त्याची शिफारस सांगतो. गजाली करून मी नक्कीच तुम्हाला आनंद देण्याचा प्रयत्न करीन www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

असुर 09/02/2011 - 20:52
च्यायला, ह्या कोकणातल्या पावसाने अगदी पिच्छा पुरवलाय! परवाच त्या 'गंध' मधला पाऊस पाहून वेड लागायला झालं होतं, आज हा सामंतकाकांचो लेख वाचून जीव गेलाच की अगदी! एकदाच अनुभवलेल्या कोकणातल्या पावसाच्या आठवणींमध्ये गुंतून पडायला होतंय!! उपाय आहे का काही यातून सुटण्याचा?? हा पाऊस पार म्हणजे जीवाला पीसे लावतोय!!! --असुर
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
लेख
"शीरा मारां!ही काय पडण्याची रीत झाली?" कोकणातला पाऊस अनुभवल्या शिवाय कसा असतो तो कळणं कठीण. "नेमिची येई मग पावसाळा" हे कुणीतरी कोकणातल्या पावसालाच उद्देशून म्हटलं असणार. मृग नक्षत्र ७ जूनला लागत.शेतकऱ्या पासून लहान मुला पर्यंत एप्रिल,मेचा उन्हाळा सहन करून झाल्यावर केव्हा एकदा पाऊस येईल असं होतं.मला आठवतं त्यानुसार, मृग नक्षत्र आलं की अगदी नियमीत त्या दिवसात पाऊस यायचाच. "घडाम,घुडूम आकाशात व्हायचं.कडाड,कुडुम" होवून लाखो दिवे पेटवावेत तसं आकाशात क्षणभर सगळं उजाळून जायचं. "इलो रे!

श्‍वानशक्तीचा विजय असो!

आपला अभिजित ·

सखाराम_गटणे™ 30/06/2008 - 23:10
मास्तरांनी आता खुपच जपुन राहीले पाहीजे. !!!!! सखाराम गटणे (धमु, छोटा डॉन, आंद्या, पिवळा डांबिस, विजुभाउ इ. यांच्या वर्गातला :))

प्रकाश घाटपांडे 01/07/2008 - 09:30
इमानदारी साठी कुत्रा प्रसिद्ध आहे. पण मी दोन कुत्र्यांचे चाललेले संभाषण ऐकले. त्यात जर त्यांच्यात एखादा गद्दार निघाला तर म्हणतात "साला आदमी निकला". अं अ कुलकर्णी यांनी शब्दांकन केलेले "मी जेनी" हे एका भुभीचे आत्मचरित्र खुपच सुंदर आहे. कॉन्टिनेंटल प्रकाशन चे ते पुस्तक आहे. या निमित्ताने आमच्या बिट्टु ची आठवण आली. फेब्रुवारीत तो गेला. पण आजही मला असच वाटत कि हाक मारल्यावर तो शेपटी हलवत पटकन येईल आणि माझा कान चाटेल. Get-Together1 (5) श्रद्धांजली आमच्या घरच्या नि:शब्द शांततेचा बिट्टू हाच खरा शब्द होता आमच्या घरच्या निरवतेचा बिट्टू हाच खुला 'रव' होता बिट्टू हा तर दुवा होता. समांतर जाणारे नदीचे काठ अलगद, नकळत जोडणारा तो भला भक्कम पूल होता बिट्टू म्हणजे घरच्या कुणाच जगण होता घरच्या कुणाच खेळण होता खरं म्हणजे बिट्टू हा तर सा-या घराच चैतन्य होता. घरं ज्यानं गर्जत होतं घर ज्यानं गाजत होतं घर ज्यानं हलत होतं घर ज्यानं बोलत होतं घर ज्यानं डोलत होतं असा सुमुख आमचा बिट्टू होता आता घरात पसरलीये एक न पेलवणारी शांती हताश अशी एक उदासी!! --by Manjiri Ghatpande bittu's mother (भुभारडा) प्रकाश घाटपांडे

ऋचा 01/07/2008 - 09:50
मलाही माझ्या "राजा"ची आठवण झाली. तो पण असाच होता खेळकर्,आनंदी,.. तो आजारी असला की घर आजारी वाटायच. सगळंच शांत होऊन जायच. आता सगळंच शांत झालयं :( "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

सखाराम_गटणे™ 30/06/2008 - 23:10
मास्तरांनी आता खुपच जपुन राहीले पाहीजे. !!!!! सखाराम गटणे (धमु, छोटा डॉन, आंद्या, पिवळा डांबिस, विजुभाउ इ. यांच्या वर्गातला :))

प्रकाश घाटपांडे 01/07/2008 - 09:30
इमानदारी साठी कुत्रा प्रसिद्ध आहे. पण मी दोन कुत्र्यांचे चाललेले संभाषण ऐकले. त्यात जर त्यांच्यात एखादा गद्दार निघाला तर म्हणतात "साला आदमी निकला". अं अ कुलकर्णी यांनी शब्दांकन केलेले "मी जेनी" हे एका भुभीचे आत्मचरित्र खुपच सुंदर आहे. कॉन्टिनेंटल प्रकाशन चे ते पुस्तक आहे. या निमित्ताने आमच्या बिट्टु ची आठवण आली. फेब्रुवारीत तो गेला. पण आजही मला असच वाटत कि हाक मारल्यावर तो शेपटी हलवत पटकन येईल आणि माझा कान चाटेल. Get-Together1 (5) श्रद्धांजली आमच्या घरच्या नि:शब्द शांततेचा बिट्टू हाच खरा शब्द होता आमच्या घरच्या निरवतेचा बिट्टू हाच खुला 'रव' होता बिट्टू हा तर दुवा होता. समांतर जाणारे नदीचे काठ अलगद, नकळत जोडणारा तो भला भक्कम पूल होता बिट्टू म्हणजे घरच्या कुणाच जगण होता घरच्या कुणाच खेळण होता खरं म्हणजे बिट्टू हा तर सा-या घराच चैतन्य होता. घरं ज्यानं गर्जत होतं घर ज्यानं गाजत होतं घर ज्यानं हलत होतं घर ज्यानं बोलत होतं घर ज्यानं डोलत होतं असा सुमुख आमचा बिट्टू होता आता घरात पसरलीये एक न पेलवणारी शांती हताश अशी एक उदासी!! --by Manjiri Ghatpande bittu's mother (भुभारडा) प्रकाश घाटपांडे

ऋचा 01/07/2008 - 09:50
मलाही माझ्या "राजा"ची आठवण झाली. तो पण असाच होता खेळकर्,आनंदी,.. तो आजारी असला की घर आजारी वाटायच. सगळंच शांत होऊन जायच. आता सगळंच शांत झालयं :( "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"
लेखनविषय:
कथा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
;">`व्होडाफोन'चा ब्रंड अम्बसिडर असलेला आमचा नातलग. ------------------------------------------------------------ चला, गंगेत घोडं न्हालं म्हणायचं. माणूस नावाच्या "गाढवां'ना कुत्र्यांचा प्रामाणिकपणा तरी पटला. आजची "सकाळ'मधली बातमी वाचलीत? पुण्यात कुत्र्यांची मागणी दुपटीने वाढल्याची! आमच्या प्रामाणिकपणाला आत्ता कुठे भाव आलाय. बरं वाटलं. बरेच दिवस याच विचारानं अस्वस्थ होतो. डायरी सुद्धा लिहावीशी वाटत नव्हती. आमच्या प्रामाणिकपणाबद्दल संशय घेतला जात होता.

पोचलो का आपण?

धनंजय ·

विसोबा खेचर 30/06/2008 - 23:59
एक मस्त अन् वेगळीच कविता..! धन्याशेठ, तुझी प्रतिभा कधी काय प्रसवेल ते सांगता यायचं नाही! :) असो... तात्या.

चतुरंग 01/07/2008 - 00:00
चाल लावून छान म्हणता येतंय! :) (मोठ्यांसाठी लिहिण्याइतकंच, किंबहुना बर्‍याचवेळा, लहानांसाठी लिहिणं जास्तच अवघड असतं!) चतुरंग

मुक्तसुनीत 01/07/2008 - 00:07
सोपे शब्द , खोल आशय. अकृत्रिम शैली. धनंजय , यावर खरे सांगायचे तर दिवाकरसदृष नाट्यछटा जास्त उत्तम वठेल , नाही का ? आणि ती सुद्धा खास तुमच्या भाषेत ! कशी वाटते कल्पना ?

चित्रा 01/07/2008 - 05:47
"गाडी मात्र जोवर हलतेय सारखी कुठेतरी पोचतेय! बोगद्यापलीकडे दबा धरून बसलाय धबधबा दारामध्ये उभे राहू मनसोक्त भिजून घेऊ!" चांगला विचार.. सहज पटण्यासारखा. आमच्या मुंबईच्या मध्य रेल्वेच्या मुंब्रा स्थानकावरील बोगद्यानंतर असेच दृश्य दिसते पावसात. आठवण करून दिली तुमच्या कवितेने..

बेसनलाडू 01/07/2008 - 05:56
उन्हाळ्याचा शेवट-पावसाळ्याची सुरुवात अशा काहीशा कुंद वातावरणात अनेकदा केलेल्या या मनोहारी प्रवासाच्या आठवणी जाग्या झाल्या. (स्मरणशील)बेसनलाडू

सहज 01/07/2008 - 06:31
धनंजय यांची कविता कितिही सोपे रुप घेउन आली तरी काहीना काही गहन आशय असतोच. :-) "तुका म्हणे बरवे जाण...!" वाचल्याचा परिणाम असेल पण त्या सोप्या शब्दांच्या मागचे विचार पकडत गेलो. कुठेना कुठे पोहचायचा ध्यास लागल्याने बर्‍याचदा नेमका प्रवासाचा आनंद उपभोगायला विसरतो किंवा उपभोगुनही जाण नसते. असे लिहल्यासारखे वाटले. व खालील काही ओळी सुचल्या. एक प्रयत्न केलाय कवितेत लिहायचा. आर वुई देअर यट? आर वुई देअर यट? वेळेआधी पोहोचायच्या घाईत प्रवासाच्या आनंदाला चाट थांबुन पाहीलेत तर होइल माहीत वाटतेय सुख पहा ही वाट थोडे सुख गेलात पेरीत मांगल्याची होते पहाट आयुष्याचे कळण्या गुपित आयुष्य जगायचे मिळालेय तिकीट कविता समजत नाही, आवडत नाही म्हणणारा मी. शेवटी डुबकी मारलीच. "कविता केली नाहीस हाय कंबख्त तुने लेखन कियाही नही!!" ज्यांना बदला घ्यायचाय त्यांना सुवर्णसंधी

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 01/07/2008 - 09:43
आपल्याला ( आणि धनंजयलाही ) कविता करतांना पाहुन आनंद वाटला. थोडे सुख गेलात पेरीत मांगल्याची होते पहाट आयुष्याचे कळण्या गुपित आयुष्य जगायचे मिळालेय तिकीट या चार ओळी खूप सुरेख आहेत पण शेवटच्या ओळीतील 'तिकीट' या शब्दाने माझा जरा रसभंग झाला इतकेच. आपल्याही कवितेच्या प्रवासाला आमच्या शुभेच्छा !!! -दिलीप बिरुटे (सहजाचा सहज दोस्त ) ज्यांना बदला घ्यायचाय त्यांना सुवर्णसंधी संधी दिल्याबद्दल आम्ही आपले आभारी आहोत ;)

मनिष 01/07/2008 - 12:24
धनंजय यांची कविता कितिही सोपे रुप घेउन आली तरी काहीना काही गहन आशय असतोच.
खूप आवडली. धनंजय तुस्सी ग्रेट हो! :) सहज, तुझी कविताही छान जमली आहे. स्लो-डान्स ह्या प्रसिद्ध कवितेच्या ह्या ओळी आठवल्या - When you run so fast to get somewhere You miss half the fun of getting there. When you worry and hurry through your day, It is like an unopened gift thrown away... Life is not a race... Do take it slower Hear the music Before the song is over. - (कविताप्रेमी) मनिष

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 01/07/2008 - 09:34
'झुकझुक झुकझुक आगीनगाडी ' ची मस्त आठवण आम्हालाही आगीनगाडीची आठवण झाली. पण वर सहजराव म्हणतात तसे धनंजयला काही इतका सहज अर्थ अपेक्षीत नसेल, त्यांची कविता दुसराच खोलवर रुजलेले एखादा अनुभव पकडत असेल असे वाटते....!!! कविता छान आहे.

आनंदयात्री 01/07/2008 - 12:28
लहानपणाची एखादी आठवण आली अन मग हा कविताविष्कार झाला असे वाटतेय, आई वडिलांबरोबरच्या प्रवासाची छान आठवण. गाव कधी येणार म्हणुन सारखे सारखे विचारणे, कधीतरी एखाद्या गोष्टीसाठी हट्ट करणे, तो कंटाळा मग आई बाबांशी गप्पा, हे स्टेशन ते स्तेशन, सुरेख उतरलिये आठवण.

नंदन 01/07/2008 - 12:41
धनंजयांची कविता आणि सहज यांचा प्रतिसाद - दोन्ही आवडले. दूधसागर धबधब्यावरून किंवा त्या लेखावर झालेल्या चर्चेवरून ही कविता स्फुरली का? बाकी - गाडी मात्र जोवर हलतेय सारखी कुठेतरी पोचतेय! या ओळी 'मुक्कामापेक्षा प्रवास अधिक श्रेयस्कर' या वापरून गुळगुळीत झालेल्या वाक्यातला भाव सहज सांगून जातं, असं वाटलं.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

चतुरंग 01/07/2008 - 16:16
आज पुन्हा वाचली, सगळ्या प्रतिक्रियाही आजमावल्या. आपल्या समोर एखादी गोष्ट साध्य म्हणून आली की साधनांचा विसर पडतो. प्रवासातले अंतिम ठिकाण हे ह्यातले साध्य म्हटले तरी ज्या गाडीने, ज्या ठिकाणातून, जे प्रसंग अनुभवत प्रवास होणार आहे ते त्या साध्याइतकेच, किंबहुना जास्त, महत्त्वाचे असतात. साध्य हे केवळ 'तिथे' पोचणे नसून ह्या मधल्या सगळ्या अनुभवासहित तिथे पोचणे असते, ते एक पॅकेज डील असते, एकेक अनुभव वेगळा असा काढता येत नाही. काढायचा नसतोच नाहीतर आयुष्यातली गम्मत निघून जाईल. सतत गोड खात राहिलात तर काहि वेळाने चव लागेनाशी होते. तिखट, खारट, तुरट, आंबट सगळ्या चवी अधूनमधून येत राहिल्या तर चव असण्याला अर्थ आहे. आपल्या जगण्याचेही असेच नसते का? आपण धावत रहातो, अधिक मोठी पोस्ट, अधिक पैसा, अधिक काम, अधिक मानमरातब, मोठं घर, मोठी गाडी; कुठं जायचंय? का जायचंय? कसं जायचंय? मधे काय काय आहे? आपल्या मुलांबरोबर आपण खेळतो का? त्यांचं लहानपण अनुभवतो का? कधीतरी एखादी मीटिंग कॅन्सल करुन, 'वर्किंग डे'ला दुपारीच मुलाबरोबर सायकल चालवण्याचा किंवा पोहोण्याचा आनंद घेतो का? त्याच्याबरोबर उगीचच पावसात भिजतो का? बायको बरोबर जेवायला अचानक बाहेर जायचा बेत करतो का? जगण्यातले हे क्षणच आपला 'अंतिम' ठिकाणी पोचण्यातला खरा आनंद ठरवत असतात. दोन झेन साधूंची एक कथा आहे. दोघे साधू बसलेले असतात, आयुष्याचे रहस्य समजावून घेणे हा त्यांचा उद्देश असतो. एक साधू निवांत बसलेला असतो आणि जे जे घडतंय ते ते पहात असतो. दुसरा अस्वस्थ असतो. कशानेतरी त्याची उलघाल होत असते. पहिला विचारतो, "काय रे अस्वस्थ आहेस?", दुसरा "हो, 'काहीतरी' होईल ह्याची वाट बघतोय. काहीच घडत नाहीये. काहीच घडलं नाही तर रहस्य कशाचं जाणून घ्यायचं? असं कसं?" पहिला "अरे मित्रा, जे चालू आहे तेच आयुष्य! समोर जे घडतं आहे तोच 'अनुभव'. त्या घटनेकडेच बघायला शीक तेच तुला मुक्कामाला नेणार आहे, एवढेच नव्हे तेच तुझ्या प्रवासाचा भाग आहे! ह्याहून वेगळे काही घडत नसते." (धनंजयचे ह्या कवितेमागचे विचार वाचायला आवडतील.) (स्वगत - एखादा माणूस हा विद्वान आहे असे समजल्यावर तो नेहेमीच विद्वत्ताप्रचुर लिहिणार, त्याच्या प्रत्येक लिहिण्यात काही गहन, खोल अर्थ असणारच ह्याची आपल्याला इतकी खात्री का असते? ती व्यक्ती साधं, सोपं, सरळ काही लिहू शकणारच नाही का? की ते साधं, सोपं, सरळ आहे हे आपल्याला मान्य करायचं नसतं?) चतुरंग

धनंजय 01/07/2008 - 20:18
प्रोत्साहनाबद्दल धन्यवाद. चतुरंग यांनी कविता दोन्ही स्तरांवर वाचली, यात तिचे चीज झाले. कवितेच्या कच्च्या मसुद्यात नैतिक बोधाच्या ओळी (गाडी मात्र जोवर हलतेय \ सारखी कुठेतरी पोचतेय!) कवितेच्या शेवटी होत्या - पण तो शेवट खूपच प्रवचनवजा, आणि थोडा रटाळ वाटत होता. लहान मुलाचा अनुभव म्हणून मग कविता पटली नसती, आणि ती तशी पटली तरच ते रूपक "बोधकथा" होण्यापासून वाचते. निरागस होऊन धबधब्याच्या पाण्यात चिंब भिजणे हे जीवन-हाच-प्रवास-हेच-जीवन या रूपकापेक्षा महत्त्वाचे आहे, म्हणून तीच बॉटमलाईन, शेवटची ओळ. (नंदनना बरोबर लक्षात आला - दूधसागरच होता माझ्या मनात... बेसनलाडू यांच्यासारखा तो दक्षिण-मध्य रेल्वेचा प्रवास लहानपणच्या सुट्ट्यांशी घट्ट जोडलेला आहे. अमोल केळकर यांनी मिपावरच दूधसागराची सुंदर चित्रे दिली आहेत. या कवितेसाठी त्या चित्रांनी जागलेल्या आठवणीही स्फूर्ती होत्या.) मुक्तसुनीत म्हणतात त्याप्रमाणे ही एक नाट्यछटा बनू शकते. कवितेत मात्र कल्पनांची खूप काटकसर करता येते. आई-मुलगा, आणि बाबा-मुलगा संवादातले सगळे तपशील वाचक आपल्या अनुभवातून पुरवतो. अगदी "थियरी" वाटू नये, खरी घटना वाटावी, इतपत त्रोटक तपशील दिलेले पुरतात. (भडकमकर मास्तरांच्या वर्गासाठी गृहपाठ म्हणून अशी नाट्यछटा लिहायला घेतली पाहिजे :-)) सहज यांनी आणखी कविता लिहाव्यात अशी माझी फर्माईश आहे. बिरुटेसरांनी "तिकीट" यमकाबद्दल सांगितले ते ठीकच आहे, पण सहज यांची rhyme scheme: aa ba ba ba bb फारच कल्पक आणि सृजनशील आहे. मनिष, चित्रा, देवकाका, आनंदयात्री, तात्या - आस्वादाबद्दल खूप धन्यू!

लिखाळ 01/07/2008 - 20:44
वा कविता फारच मस्त आहे ! धनंजयराव आपण कमाल आहात. कवीतेमध्ये काही बोधपर संदेश आहे हे वाचून मात्र कवीतेचा आनंद थोडासा कमी झाला. पण तो कवीता वाचताना झाला नाही... नंतर झाला. कुणी राग मानू नका. जे खरंच वाटले ते लिहिले. सगळीकडे बोध आणि धडे घ्यायला मला विशेष आवडत नाही. अनेकदा नुसता अस्वाद घ्यावा असेच वाटते. मी धरु जाता येई न हाता पुढे पुढे उडते फुलपाखरु.. या ओळीत सुद्धा जीवनाचे तत्वज्ञान शोधता येईलच की.. पण गरज असेल तर.. तसेच कवीने कोणत्या उद्देशाने त्या ओळी लिहिल्या हे सर्वात महत्त्वाचे. त्यानेच जर तत्त्विक अर्थाने त्या लिहिल्या असल्या तर आमची बोलतीच बंद. -- (तत्वबोधापासून दूर) लिखाळ.

ईश्वरी 01/07/2008 - 20:54
सुंदर कविता...वेगळा विषय आणि सोपे तरीही अर्थपूर्ण शब्द . ईश्वरी

ऋषिकेश 01/07/2008 - 21:48
अतिशय सुंदर बालगीत! फार फार आवडलं.. अजून लिहा :) माहितीप्रदलेखना बरोबरच किंबहुना पेक्षा बालमित्रांसाठी ललितलेखन - काव्यलेखन होणे अधिक गरजेचे आहे. तसेच ते अतिशय कठीण आनि जबाबदारीचे आहे. तुमची ही कविता हल्लीच्या लहान मुलांसाठी फरफेक्ट वाटली... जियो!!! -ऋषिकेश

सर्किट 01/07/2008 - 22:14
असेच म्हणतो. - सर्किट

शितल 01/07/2008 - 22:57
मस्त वाटले आणि लहान पणीचा रेल्वेचा प्रवास आठवला.

विसुनाना 03/07/2008 - 16:46
कविता! घर येणार तेव्हा येणार, गाडी मात्र जोवर हलतेय सारखी कुठेतरी पोचतेय! सखोल आणि तरीही मनोरंजक कविता.

विसोबा खेचर 30/06/2008 - 23:59
एक मस्त अन् वेगळीच कविता..! धन्याशेठ, तुझी प्रतिभा कधी काय प्रसवेल ते सांगता यायचं नाही! :) असो... तात्या.

चतुरंग 01/07/2008 - 00:00
चाल लावून छान म्हणता येतंय! :) (मोठ्यांसाठी लिहिण्याइतकंच, किंबहुना बर्‍याचवेळा, लहानांसाठी लिहिणं जास्तच अवघड असतं!) चतुरंग

मुक्तसुनीत 01/07/2008 - 00:07
सोपे शब्द , खोल आशय. अकृत्रिम शैली. धनंजय , यावर खरे सांगायचे तर दिवाकरसदृष नाट्यछटा जास्त उत्तम वठेल , नाही का ? आणि ती सुद्धा खास तुमच्या भाषेत ! कशी वाटते कल्पना ?

चित्रा 01/07/2008 - 05:47
"गाडी मात्र जोवर हलतेय सारखी कुठेतरी पोचतेय! बोगद्यापलीकडे दबा धरून बसलाय धबधबा दारामध्ये उभे राहू मनसोक्त भिजून घेऊ!" चांगला विचार.. सहज पटण्यासारखा. आमच्या मुंबईच्या मध्य रेल्वेच्या मुंब्रा स्थानकावरील बोगद्यानंतर असेच दृश्य दिसते पावसात. आठवण करून दिली तुमच्या कवितेने..

बेसनलाडू 01/07/2008 - 05:56
उन्हाळ्याचा शेवट-पावसाळ्याची सुरुवात अशा काहीशा कुंद वातावरणात अनेकदा केलेल्या या मनोहारी प्रवासाच्या आठवणी जाग्या झाल्या. (स्मरणशील)बेसनलाडू

सहज 01/07/2008 - 06:31
धनंजय यांची कविता कितिही सोपे रुप घेउन आली तरी काहीना काही गहन आशय असतोच. :-) "तुका म्हणे बरवे जाण...!" वाचल्याचा परिणाम असेल पण त्या सोप्या शब्दांच्या मागचे विचार पकडत गेलो. कुठेना कुठे पोहचायचा ध्यास लागल्याने बर्‍याचदा नेमका प्रवासाचा आनंद उपभोगायला विसरतो किंवा उपभोगुनही जाण नसते. असे लिहल्यासारखे वाटले. व खालील काही ओळी सुचल्या. एक प्रयत्न केलाय कवितेत लिहायचा. आर वुई देअर यट? आर वुई देअर यट? वेळेआधी पोहोचायच्या घाईत प्रवासाच्या आनंदाला चाट थांबुन पाहीलेत तर होइल माहीत वाटतेय सुख पहा ही वाट थोडे सुख गेलात पेरीत मांगल्याची होते पहाट आयुष्याचे कळण्या गुपित आयुष्य जगायचे मिळालेय तिकीट कविता समजत नाही, आवडत नाही म्हणणारा मी. शेवटी डुबकी मारलीच. "कविता केली नाहीस हाय कंबख्त तुने लेखन कियाही नही!!" ज्यांना बदला घ्यायचाय त्यांना सुवर्णसंधी

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 01/07/2008 - 09:43
आपल्याला ( आणि धनंजयलाही ) कविता करतांना पाहुन आनंद वाटला. थोडे सुख गेलात पेरीत मांगल्याची होते पहाट आयुष्याचे कळण्या गुपित आयुष्य जगायचे मिळालेय तिकीट या चार ओळी खूप सुरेख आहेत पण शेवटच्या ओळीतील 'तिकीट' या शब्दाने माझा जरा रसभंग झाला इतकेच. आपल्याही कवितेच्या प्रवासाला आमच्या शुभेच्छा !!! -दिलीप बिरुटे (सहजाचा सहज दोस्त ) ज्यांना बदला घ्यायचाय त्यांना सुवर्णसंधी संधी दिल्याबद्दल आम्ही आपले आभारी आहोत ;)

मनिष 01/07/2008 - 12:24
धनंजय यांची कविता कितिही सोपे रुप घेउन आली तरी काहीना काही गहन आशय असतोच.
खूप आवडली. धनंजय तुस्सी ग्रेट हो! :) सहज, तुझी कविताही छान जमली आहे. स्लो-डान्स ह्या प्रसिद्ध कवितेच्या ह्या ओळी आठवल्या - When you run so fast to get somewhere You miss half the fun of getting there. When you worry and hurry through your day, It is like an unopened gift thrown away... Life is not a race... Do take it slower Hear the music Before the song is over. - (कविताप्रेमी) मनिष

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 01/07/2008 - 09:34
'झुकझुक झुकझुक आगीनगाडी ' ची मस्त आठवण आम्हालाही आगीनगाडीची आठवण झाली. पण वर सहजराव म्हणतात तसे धनंजयला काही इतका सहज अर्थ अपेक्षीत नसेल, त्यांची कविता दुसराच खोलवर रुजलेले एखादा अनुभव पकडत असेल असे वाटते....!!! कविता छान आहे.

आनंदयात्री 01/07/2008 - 12:28
लहानपणाची एखादी आठवण आली अन मग हा कविताविष्कार झाला असे वाटतेय, आई वडिलांबरोबरच्या प्रवासाची छान आठवण. गाव कधी येणार म्हणुन सारखे सारखे विचारणे, कधीतरी एखाद्या गोष्टीसाठी हट्ट करणे, तो कंटाळा मग आई बाबांशी गप्पा, हे स्टेशन ते स्तेशन, सुरेख उतरलिये आठवण.

नंदन 01/07/2008 - 12:41
धनंजयांची कविता आणि सहज यांचा प्रतिसाद - दोन्ही आवडले. दूधसागर धबधब्यावरून किंवा त्या लेखावर झालेल्या चर्चेवरून ही कविता स्फुरली का? बाकी - गाडी मात्र जोवर हलतेय सारखी कुठेतरी पोचतेय! या ओळी 'मुक्कामापेक्षा प्रवास अधिक श्रेयस्कर' या वापरून गुळगुळीत झालेल्या वाक्यातला भाव सहज सांगून जातं, असं वाटलं.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

चतुरंग 01/07/2008 - 16:16
आज पुन्हा वाचली, सगळ्या प्रतिक्रियाही आजमावल्या. आपल्या समोर एखादी गोष्ट साध्य म्हणून आली की साधनांचा विसर पडतो. प्रवासातले अंतिम ठिकाण हे ह्यातले साध्य म्हटले तरी ज्या गाडीने, ज्या ठिकाणातून, जे प्रसंग अनुभवत प्रवास होणार आहे ते त्या साध्याइतकेच, किंबहुना जास्त, महत्त्वाचे असतात. साध्य हे केवळ 'तिथे' पोचणे नसून ह्या मधल्या सगळ्या अनुभवासहित तिथे पोचणे असते, ते एक पॅकेज डील असते, एकेक अनुभव वेगळा असा काढता येत नाही. काढायचा नसतोच नाहीतर आयुष्यातली गम्मत निघून जाईल. सतत गोड खात राहिलात तर काहि वेळाने चव लागेनाशी होते. तिखट, खारट, तुरट, आंबट सगळ्या चवी अधूनमधून येत राहिल्या तर चव असण्याला अर्थ आहे. आपल्या जगण्याचेही असेच नसते का? आपण धावत रहातो, अधिक मोठी पोस्ट, अधिक पैसा, अधिक काम, अधिक मानमरातब, मोठं घर, मोठी गाडी; कुठं जायचंय? का जायचंय? कसं जायचंय? मधे काय काय आहे? आपल्या मुलांबरोबर आपण खेळतो का? त्यांचं लहानपण अनुभवतो का? कधीतरी एखादी मीटिंग कॅन्सल करुन, 'वर्किंग डे'ला दुपारीच मुलाबरोबर सायकल चालवण्याचा किंवा पोहोण्याचा आनंद घेतो का? त्याच्याबरोबर उगीचच पावसात भिजतो का? बायको बरोबर जेवायला अचानक बाहेर जायचा बेत करतो का? जगण्यातले हे क्षणच आपला 'अंतिम' ठिकाणी पोचण्यातला खरा आनंद ठरवत असतात. दोन झेन साधूंची एक कथा आहे. दोघे साधू बसलेले असतात, आयुष्याचे रहस्य समजावून घेणे हा त्यांचा उद्देश असतो. एक साधू निवांत बसलेला असतो आणि जे जे घडतंय ते ते पहात असतो. दुसरा अस्वस्थ असतो. कशानेतरी त्याची उलघाल होत असते. पहिला विचारतो, "काय रे अस्वस्थ आहेस?", दुसरा "हो, 'काहीतरी' होईल ह्याची वाट बघतोय. काहीच घडत नाहीये. काहीच घडलं नाही तर रहस्य कशाचं जाणून घ्यायचं? असं कसं?" पहिला "अरे मित्रा, जे चालू आहे तेच आयुष्य! समोर जे घडतं आहे तोच 'अनुभव'. त्या घटनेकडेच बघायला शीक तेच तुला मुक्कामाला नेणार आहे, एवढेच नव्हे तेच तुझ्या प्रवासाचा भाग आहे! ह्याहून वेगळे काही घडत नसते." (धनंजयचे ह्या कवितेमागचे विचार वाचायला आवडतील.) (स्वगत - एखादा माणूस हा विद्वान आहे असे समजल्यावर तो नेहेमीच विद्वत्ताप्रचुर लिहिणार, त्याच्या प्रत्येक लिहिण्यात काही गहन, खोल अर्थ असणारच ह्याची आपल्याला इतकी खात्री का असते? ती व्यक्ती साधं, सोपं, सरळ काही लिहू शकणारच नाही का? की ते साधं, सोपं, सरळ आहे हे आपल्याला मान्य करायचं नसतं?) चतुरंग

धनंजय 01/07/2008 - 20:18
प्रोत्साहनाबद्दल धन्यवाद. चतुरंग यांनी कविता दोन्ही स्तरांवर वाचली, यात तिचे चीज झाले. कवितेच्या कच्च्या मसुद्यात नैतिक बोधाच्या ओळी (गाडी मात्र जोवर हलतेय \ सारखी कुठेतरी पोचतेय!) कवितेच्या शेवटी होत्या - पण तो शेवट खूपच प्रवचनवजा, आणि थोडा रटाळ वाटत होता. लहान मुलाचा अनुभव म्हणून मग कविता पटली नसती, आणि ती तशी पटली तरच ते रूपक "बोधकथा" होण्यापासून वाचते. निरागस होऊन धबधब्याच्या पाण्यात चिंब भिजणे हे जीवन-हाच-प्रवास-हेच-जीवन या रूपकापेक्षा महत्त्वाचे आहे, म्हणून तीच बॉटमलाईन, शेवटची ओळ. (नंदनना बरोबर लक्षात आला - दूधसागरच होता माझ्या मनात... बेसनलाडू यांच्यासारखा तो दक्षिण-मध्य रेल्वेचा प्रवास लहानपणच्या सुट्ट्यांशी घट्ट जोडलेला आहे. अमोल केळकर यांनी मिपावरच दूधसागराची सुंदर चित्रे दिली आहेत. या कवितेसाठी त्या चित्रांनी जागलेल्या आठवणीही स्फूर्ती होत्या.) मुक्तसुनीत म्हणतात त्याप्रमाणे ही एक नाट्यछटा बनू शकते. कवितेत मात्र कल्पनांची खूप काटकसर करता येते. आई-मुलगा, आणि बाबा-मुलगा संवादातले सगळे तपशील वाचक आपल्या अनुभवातून पुरवतो. अगदी "थियरी" वाटू नये, खरी घटना वाटावी, इतपत त्रोटक तपशील दिलेले पुरतात. (भडकमकर मास्तरांच्या वर्गासाठी गृहपाठ म्हणून अशी नाट्यछटा लिहायला घेतली पाहिजे :-)) सहज यांनी आणखी कविता लिहाव्यात अशी माझी फर्माईश आहे. बिरुटेसरांनी "तिकीट" यमकाबद्दल सांगितले ते ठीकच आहे, पण सहज यांची rhyme scheme: aa ba ba ba bb फारच कल्पक आणि सृजनशील आहे. मनिष, चित्रा, देवकाका, आनंदयात्री, तात्या - आस्वादाबद्दल खूप धन्यू!

लिखाळ 01/07/2008 - 20:44
वा कविता फारच मस्त आहे ! धनंजयराव आपण कमाल आहात. कवीतेमध्ये काही बोधपर संदेश आहे हे वाचून मात्र कवीतेचा आनंद थोडासा कमी झाला. पण तो कवीता वाचताना झाला नाही... नंतर झाला. कुणी राग मानू नका. जे खरंच वाटले ते लिहिले. सगळीकडे बोध आणि धडे घ्यायला मला विशेष आवडत नाही. अनेकदा नुसता अस्वाद घ्यावा असेच वाटते. मी धरु जाता येई न हाता पुढे पुढे उडते फुलपाखरु.. या ओळीत सुद्धा जीवनाचे तत्वज्ञान शोधता येईलच की.. पण गरज असेल तर.. तसेच कवीने कोणत्या उद्देशाने त्या ओळी लिहिल्या हे सर्वात महत्त्वाचे. त्यानेच जर तत्त्विक अर्थाने त्या लिहिल्या असल्या तर आमची बोलतीच बंद. -- (तत्वबोधापासून दूर) लिखाळ.

ईश्वरी 01/07/2008 - 20:54
सुंदर कविता...वेगळा विषय आणि सोपे तरीही अर्थपूर्ण शब्द . ईश्वरी

ऋषिकेश 01/07/2008 - 21:48
अतिशय सुंदर बालगीत! फार फार आवडलं.. अजून लिहा :) माहितीप्रदलेखना बरोबरच किंबहुना पेक्षा बालमित्रांसाठी ललितलेखन - काव्यलेखन होणे अधिक गरजेचे आहे. तसेच ते अतिशय कठीण आनि जबाबदारीचे आहे. तुमची ही कविता हल्लीच्या लहान मुलांसाठी फरफेक्ट वाटली... जियो!!! -ऋषिकेश

सर्किट 01/07/2008 - 22:14
असेच म्हणतो. - सर्किट

शितल 01/07/2008 - 22:57
मस्त वाटले आणि लहान पणीचा रेल्वेचा प्रवास आठवला.

विसुनाना 03/07/2008 - 16:46
कविता! घर येणार तेव्हा येणार, गाडी मात्र जोवर हलतेय सारखी कुठेतरी पोचतेय! सखोल आणि तरीही मनोरंजक कविता.
लेखनविषय:
कविता
मिरजेला मध्यरात्र झाली, पाच तास लेट निघाली गोमंतक एक्स्प्रेस - आई मला झोपवलेस "उद्या सकाळी असू घरी..." उजाडले होते थोडेच तरी पहाटे डोळे किलकिले करून मी उघडले - "आई, पोचलो का आपण?" "बेळगावच आहे, बघ पण... गारवा मस्त पडला आहे. बाबांनी कुंदा आणला आहे आताच इथला ताजा ताजा जा, पटकन तोंड धू, जा..." सकाळची उन्हे झाली जून प्रवास संपत नाही अजून बाबा म्हणाले, "लोंडा जंक्शन! इथे उलटे फिरणार इंजिन..." "बाबा तुम्ही दोघे जा बघाच इंजिनाची मजा" खळ्ळकन इथून डबे सोडून तिकडे जाऊन घेतलेन जोडून. भर दुपारी घाटात गाडी थांबत सरके थोडीथोडी बोगद्यात होता अंधार दाट किती बघू पोचायची वाट? "बाबा गाडी नाहीच का पोचणार?" "ब

माझ्या घरासमोरील झाडावरचं घरटं आणि पक्षी

फुलपाखरु ·

फुलपाखरु 01/07/2008 - 04:07
पक्षी फ्लॅश्ला नाही घाबरले. पण, जेव्हा पिल्लू जन्माला आले त्या नंतर मात्र मला घराचे पुढचे दार सुद्धा उघडू देत नव्हते...एकदम डोक्यावर जोरात झेप घ्यायचे :S पिल्लाच्या काळजीमुळे. दाराला कुलूप सुद्धा लावू द्यायचे नाहीत! त्यामुळे नंतरचे फोटो घरातून खिडकीमधून काढावे लागले आणि मग मागच्या दाराने office ला जायला पळ काढावा लागायचा. :D धन्यवाद! आणि हो..कुठ्ल्यातरी प्रकारच्या बेरींचेच झाड आहे हा ते...छोट्या छोट्या बेरी लागल्या होत्या खरे त्याला.

चतुरंग 01/07/2008 - 01:55
हे ब्लूबेरी/क्रॅनबेरी असे कोणते तरी बेरीवर्गीय झाड असावे असे वाटते. हिरवागार रंग मस्तच आलाय. पक्षीही न भिता पोझ देतायत. मस्तच. चतुरंग

श्रीकृष्ण सामंत 01/07/2008 - 07:59
येथे फोरक्लोजर नाही येथे इंन्स्टॉलमेंट नाही येथे इंटरेस्ट नाही येथे फक्त आहे सुखी संसार www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

मदनबाण 01/07/2008 - 14:08
अरे व्वा.. फुलपाखरा मस्त फोटो आहेत. चि. रॉबिन यांचा जन्म झाल्यावर रॉबिनकाकांबरोबर हा फोटो फार आवडला.. मदनबाण.....

वेताळ 01/07/2008 - 17:06
अमेरिकेतील पक्षी पण इकडच्या पक्ष्यासारखे घरटं बांधतात, एकसारखा विकास आहे दोन्ही कडे.भेदभाव नाही. वेताळ.

लिखाळ 01/07/2008 - 17:17
फोटो छानच. शेवटचा तर फारच आवडला. -- लिखाळ.

फुलपाखरु 01/07/2008 - 04:07
पक्षी फ्लॅश्ला नाही घाबरले. पण, जेव्हा पिल्लू जन्माला आले त्या नंतर मात्र मला घराचे पुढचे दार सुद्धा उघडू देत नव्हते...एकदम डोक्यावर जोरात झेप घ्यायचे :S पिल्लाच्या काळजीमुळे. दाराला कुलूप सुद्धा लावू द्यायचे नाहीत! त्यामुळे नंतरचे फोटो घरातून खिडकीमधून काढावे लागले आणि मग मागच्या दाराने office ला जायला पळ काढावा लागायचा. :D धन्यवाद! आणि हो..कुठ्ल्यातरी प्रकारच्या बेरींचेच झाड आहे हा ते...छोट्या छोट्या बेरी लागल्या होत्या खरे त्याला.

चतुरंग 01/07/2008 - 01:55
हे ब्लूबेरी/क्रॅनबेरी असे कोणते तरी बेरीवर्गीय झाड असावे असे वाटते. हिरवागार रंग मस्तच आलाय. पक्षीही न भिता पोझ देतायत. मस्तच. चतुरंग

श्रीकृष्ण सामंत 01/07/2008 - 07:59
येथे फोरक्लोजर नाही येथे इंन्स्टॉलमेंट नाही येथे इंटरेस्ट नाही येथे फक्त आहे सुखी संसार www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

मदनबाण 01/07/2008 - 14:08
अरे व्वा.. फुलपाखरा मस्त फोटो आहेत. चि. रॉबिन यांचा जन्म झाल्यावर रॉबिनकाकांबरोबर हा फोटो फार आवडला.. मदनबाण.....

वेताळ 01/07/2008 - 17:06
अमेरिकेतील पक्षी पण इकडच्या पक्ष्यासारखे घरटं बांधतात, एकसारखा विकास आहे दोन्ही कडे.भेदभाव नाही. वेताळ.

लिखाळ 01/07/2008 - 17:17
फोटो छानच. शेवटचा तर फारच आवडला. -- लिखाळ.
माझ्या घरासमोरच्या झाडावरती अमेरिचन रॉबिन पक्ष्यानी घरटं बांधलं होते. घरटं बांधण्यापासून ते पिल्लांच्या जन्मापर्यंतचा प्रवास छायाचित्रांच्या रुपात आहे माझ्याकडे. आपणा सर्वांना आवडतील अशी आशा आहे. घर बांधकाम चालू असताना सौ.
Subscribe to