Skip to main content

(आता कशाला उड्याची बात!)

लेखक चतुरंग यांनी मंगळवार, 01/07/2008 00:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
श्रीकृष्ण सामंत ह्यांचे काव्य 'आता कशाला उद्याची बात' वाचले मात्र आमचा मेंदू उड्या मारु लागला आणि एक काव्य टुणकन उडी मारुन बाहेर पडले! ;) आज काल ह्या उड्या असतात आणि आजच्या उड्या कालच्याच कोलांट्या मग आज जेव्हा उड्या माराल आणि उद्या त्यांच्या कोलांट्या होतील तेव्हा त्या उद्याच्या उड्यांना आजच्या कोलांट्याच म्हटलं जाईल आता आज ज्या उड्या चालू राहिल्यात त्याच उद्या कोलांटउड्या म्हणून होणार ज्या उद्या कोलांटउड्या म्हणून असणार आहेत त्याला आज उड्या म्हणून म्हटलं जाणार म्हणून “आता कशाला उड्याची बात बघ मारु उड्या रातोरात भर भरूनी पिऊ रस रंग नऊ चल मारु उड्या रंगात” चतुरंग
Taxonomy upgrade extras
विरंगुळा
लेखनविषय:
वाचने 4458
प्रतिक्रिया 12

प्रतिक्रिया

विसोबा खेचर मंगळवार, 01/07/2008 00:38
त्या उद्याच्या उड्यांना आजच्या कोलांट्याच म्हटलं जाईल आता आज ज्या उड्या चालू राहिल्यात त्याच उद्या कोलांटउड्या म्हणून होणार हा हा हा! हहपुवा.... :) झकास विडंबन...! बाकी रंगा, तू काही या जन्मात सुधारशील असं मला तरी वाटत नाही! :) आपला, (लहानपणी गाद्या घातल्यावर त्यावर भरपूर कोलांट्याउड्या मारून त्या गुधडणारा!) तात्या.

चतुरंग मंगळवार, 01/07/2008 01:11
'आमी बी घडलो तुमी बी घडाना' अशी अवस्था आहे! सुधारलो तर 'मिपा'चे सदस्यत्व जाईल ना? ;) (अवांतर - केसुशेठची विडंबने वाचून विडंबने करण्याचा 'बग' सिस्टिममधे शिरलाय, असा काही फर्मास कच्चा माल मिळाला की तो उड्या मारायला लागतो! ;) चतुरंग

केशवसुमार मंगळवार, 01/07/2008 14:05
रंगाशेठ, एकदम झकास विडंबन.. (तात्याशेठ प्रमाणेच लहानपणी गाद्या घातल्यावर त्यावर भरपूर कोलांट्याउड्या मारून त्या गुधडणारा!) केशवसुमार. स्वगतः आता मारून दाखव कोलांट्या बुदगुल साला.. :B

विसोबा खेचर मंगळवार, 01/07/2008 14:11
आता मारून दाखव कोलांट्या बुदगुल साला.. रे मेल्या केशवा, हे स्वगत आहे की मला उद्देशून म्हटले आहेस? :) साला, अलिकडे कोलांटीउडी मारायची अंमळ भितीच वाटते. मान किंवा पाठ यापैकी कुठेतरी जबरदस्त उसंणच भरेल. फोकलिच्यो, तुझं आणि रंगाचं एक बरं आहे. तुम्हाला निदान काव्यात्मक कोलांट्या तरी मारता येतात! :) आपला, (गब्दुल) तात्या.

केशवसुमार मंगळवार, 01/07/2008 18:43
तात्याशेठ, आहो हे स्वगतच आहे.. :P (स्वगत्)केशवसुमार (स्वगतः चो.म.चा म्हणतात ते हेच कारे शिंच्या) :W

चतुरंग मंगळवार, 01/07/2008 19:34
शाब्दिक कोलांट्याबरोबरच मी अजूनही खरी कोलांटीही मारु शकतो, कुठेही उसण न भरता, परवाच माझ्या मुलाबरोबर कोलांटी मारली आणि मी अजून नीट आहे! ;) चतुरंग

मुक्तसुनीत मंगळवार, 01/07/2008 00:47
लहानपणी मारुतीच्या आरतीमधे "उडुगण उच्छेद !" असा उल्लेख वाचला होता. (मारुतीने नक्षत्रांच्या दिशेने घेतलेली झेप असा त्याचा अर्थ आहे. ) थोडा बदल करून असे म्हणाता येईल की , मारुतरायाच्या उडीगणांनी उच्छाद मांडलाय इकडे मिसळपाववर! :D

श्रीकृष्ण सामंत मंगळवार, 01/07/2008 07:49
फार छान विडंबन जमलंय शब्दांना हाताशी घेऊन त्यांच्या कडून कोलांट्या उड्या मारून घेणं हेच खरं कविचं कसब असतं. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

चेतन मंगळवार, 01/07/2008 10:39
झकास विडंबन आवडलं चेतन