मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

लहान मुलांचे उपद्व्याप

मनस्वी ·

विजुभाऊ 04/07/2008 - 18:30
माझा मुलगा डाळिंब खाताना नेहमी त्याच्या नाकात डाळिम्बाचे दाणे अडकायचे. आणि मला डॉक्टर कडे धावायला लागायचे. ते दर वेळेस व्हायचे. असे तीन चार वेळेस झाल्यावर दाणे नाकात का जातात हे मी शोधुन काढले. तो डाळिम्बाचे दाणे ओंजळीत घेउन आणि ओंजळीने तोंड कव्हर करुन मग खायचा. असे करताना नाकासमोर आलेले डाळिम्बाचादाणानाकात अडकायचा. आम्ही त्यानन्तर तीन वर्षे डाळिम्ब सोलुन देणे बंद केले. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

ऋचा 04/07/2008 - 18:33
माझा भाचा काहीही खात असला की त्यात पाणी घालुन खातो. आणि ते ओलं झालं की रडत बसतो. एक दीवशी जांभुळ खाताना बी गिळली आणि ती घशात अडकली. मग डॉक्टर कडे धावाधाव. "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

विजुभाऊ 04/07/2008 - 18:43
पाणी घालुन खातो. आणि ते ओलं झालं की रडत बसतो. =)) पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

वेदश्री 04/07/2008 - 19:08
बाबांना डोकेदुखी झाली की ते नेहमी झेंडू बाम लावायचे ज्याची बाटली ते गादीखाली ठेवायचे. मला ( वय वर्षे ५ ) बामचा वास खूपच आवडायचा.. आणि ती अंगावर लावायची गोष्ट असते कळताच मी बाबा झोपल्यावर हळूच जाऊन ती बामची बाटली हस्तगत करून त्यात होतानव्हता तो सगळा बाम अंगाला चोपडून घेतला माझ्या ! बामचा इतका कसा काय वास येतोय असं म्हणत आई आली आणि बघते तर काय आगडोंब उसळल्याने मी भोकाड पसरले होते आणि माझे सर्वांग लालभडक झालेले. आईने ते बघताच पदराने पटापट सगळा बाम पुसून काढला आणि मग आंघोळ घालून थंड मलम लावले होते. कोणाची उडी सगळ्यात लांब जाते वरून आम्हा गल्लीतल्या पोरापोरींची शर्यत लागलेली आणि त्यात मी ( वय वर्षे ६ की ७ )सगळ्यात लांब उडी मारून नाल्यात पडले होते.. चालले होते वाहून तर मधल्या पाईपवरून कसरत करत येत आईने धरले ( आईचे धाडस सर्वांनी वाखाणले होते तेव्हा ! ). नाल्यात वाहून जाताना एक टोकदार दगड लागून हे भलीमोठ्ठी खोक पडलेली ! घरात जाऊन मूठभर हळद ठुसली होती त्या खोकेत आणि तरी मी आपली पोरांना म्हणतेय,"मीच मारली शेवटी सर्वात लांब उडी !" !!! आई नेहमी इतर भावंडांचीच काळजी घेते ते आजारी पडले की ( कारण त्यांची आजारपणं लगेच लक्ष दिली नाहीत तर लांबायची ) पण माझ्या दुखण्याखुपण्याकडे मात्र लक्ष देत नाही ( कारण लगेच बरी व्हायचे ना ! ) याचा मला ( दुसरीत होते ) फारच राग. यावर उपाय म्हणून लगेच बरे होणार नाही असे हुकुमी आजारी पडायचे. झाले ! त्याच दिवशी संध्याकाळी मला ताप यायला सुरूवात झाली. हवामान बदलले नाही की काही नाही.. अचानक असे कसे झाले म्हणून आईला चिंता वाटली. आईने हलकेच घेतले नेहमीप्रमाणे पण रात्रीतून माझा ताप जो सण्णकन चढला की दुसर्‍या दिवशी ती सॉल्लिड घाबरली. त्यादिवशी मला उठण्याचीही ताकद उरली नव्हती इतका ताप होता. आईने मला उचलले डॉक्टरकडे न्यायला म्हणून आणि माझे हात लुळे पडल्यागत झाल्याने खाली लोंबकळले आणि कांद्याचे दोन भाग खाली पडले ! माझ्या पूर्ण अंगाला कांद्याचा वास येत होता. हे नक्की काय गौडबंगाल आहे ते बघण्यापेक्षा तिने सरळ डॉक्टरांकडे नेले.. पण तिथवर जाईतो माझा ताप ( जो मी कांद्यायोगे मुद्दाम आणवला होता ! ) उतरला होता !!! खूप बोलणी पडली मला आईकरवी पण मग थोड्यावेळाने तिने रडत मला कुशीत घेतले होते. इट वॉज जस्ट अम्मेझिंग.. मेरा ताप रंग लाया था ! :)

यशोधरा 04/07/2008 - 22:25
>>>जो मी कांद्यायोगे मुद्दाम आणवला होता ! कांद्याने ताप कसा आणायचा गं वेदश्री?? हापिसमधे सुट्टी घ्यायला तरी उपयोग होईल!! सांग बघू?? व्य. नि. कर गं!! ;)

ऍडीजोशी 07/07/2008 - 16:03
काखेत कांदे धरून ठेवले की शरीराचं तापमान वाढतं :D आपला, ऍडी जोशी ईथे भेटा एकदा http://adijoshi.blogspot.com/

आनंदयात्री 07/07/2008 - 11:37
लहान लहान कार्टी भारीच असतात .. त्या शितलचे पोरगे तर इपितर आहे एकदम, ती टाकेलच किस्से त्याचे !

अरुण वडुलेकर 07/07/2008 - 11:49
मा़झ्या नातवाने ( वय १५ महिने) निरांजनाची ज्योत चिमटीत पकडण्याचा प्रयत्न केला. अर्थात्‌ अंगठा आणि तर्जनी दोन्ही बोटे भाजली. पण रडला मात्र नाही. अ़जूनही त्याला तोच प्रयोग पुन्हा पुन्हा करून बघावासा वटतोच आहे.

मनिष 07/07/2008 - 12:54
स्मिता तळवलकरांनी सांगितलेली 'कळत नकळत' ची आठवण - वपुंची नात, मॄणयी हिने त्यात काम केलेल. ती कुठल्यातरी पुरस्कारासाठी दिल्लीला गेली होती स्मिता तळवलकरांबरोबर. त्याच हॉटेल मधे लता मंगेशकर पण होत्या. हि गेली त्यांच्याशी गप्पा मारायला.... मॄणयी - तुम्ही काय करता..तुम्हाला कशाबद्द्ल बक्षीस मिळाले? लता - मी गाणं म्हणते. मॄणयी - फक्त गाणं? मी तर अभिनय करते!!!! :) मॄणयी - माझ्या घरी बाबा बँकेत जातो आणि पैसे आणतो(हिची कल्पना फक्त बँकेत पैसे मिळतात), तुमच्याकडे कोण आणत? लता - जातो ड्रायव्हर वगैरे... मॄणयी - पण मग तुमच भागतं कस? !!!!!!!!!!!! मी ऐकूनच गडाबडा लोळत होतो.....लता मंगेशकरला 'तुमच भागतं कस'??????????? असे प्रताप लहान मुलंच करू जाणे!

शितल 07/07/2008 - 17:01
आ॑द्याने आता सा॑गितले म्हणजे मला मा़झ्या लेकाचे किस्से सा॑गायला पाहिजेतच. मा़झा मुलगा हा पहिल्यापासुन हायपर आहे, त्याला पेडाट्रीक कडे घेऊन गेले डॉ. तेथोस्कोप त्याला लावुन पहात होते मग त्यानी तो खाली सोडला, मग मा़झा मुलगा टेबलच्या खाली गेला आणि त्याच तेथोस्कोप ने त्याचे पाय तपासु लागला. डॉ. खुर्चीवरून उठुन हसु लागले. मी त्या॑च्याकडे त्याला जेव्हा जेव्हा घेऊन जाते तेव्हा तेव्हा ते त्याला पाहिल्यावर निम्मे चेअर वरून उठलेलेच असतात. आणी त्याच्या तो॑डी वाक्य असते व्हेरी डीफिल्ट टु मॅनेज हिम. एकदा मी स्वय॑पाक करत होते आणी हा लुडबुड करत होता त्याला काही तरी लागले, मग मी त्याला सा॑गितले तु आईचे एकत नाहीस म्हणुनतुला देव बाप्पाने शिक्षा दिली आहे, त्याला काय राग आला काय माहित, देवार्यातील देवाना मारले, बाळकृष्णाला तर तो॑डात घेऊन फु॑कुन टाकले, त्याने दोन पिशव्या आणल्या त्याच्यात सगळे देव ठेवले, सायकलला लावुन एका बेडरूम मध्ये नेवुन आणि मारून पिशव्या तेथे ठेवल्या, आणी म्हणे मी देवाला कोडु॑न ठेवले आहे. आम्ही घरातले तर नेहमी सकाळी घरभरातील देव जमवुन आणुन त्याची पुजा करायचे आणि त्याची माफी मागायचे, हा उटला की परत देवाच्या मागे. पुण्यात आम्ही सेक॑ड फ्लोअर वर राहतो , घरातील वस्तु लाटणे, लायटर, सेल फोन, उशी, जे काही शक्य आहे ते सगळे तो त्या खिडकीतुन टाकतो आणि म्हणे कबुतला घे तुला. आंम्ही घरात वस्तु मिळत नसेल तर खाली जाऊन बघुन येतो तेथे मिळतेच, आणि अशाही दिवसातुन दोन फेर्‍या मारतोच वस्तु जमा करून आणायला. प्ले ग्रुप ला गेला तर तेथे एक दिवस बेडकीने खेळत बसला, दुस_या दिवशी मला शाळेत बोलावणे आले, ५ त्याचे वर्तन ह्या वर मला कान सुख मिळाले. एकदा त्याच्या प्ले ग्रुप ला गेले होते १० मि. होते फोटो पहात होते सगळ्या छोट्या॑चे, तर १० मि. मला दोन टिचरच्या तो॑डुन फक्त यशराज, यशराज, हे नाव ६ ते ७ वेळा एकायला मिळाले, मी त्या॑ना सा॑गितले आय एम यशराजस ममा, तर त्या एकमेकी॑कडे पहात हूश यशराजस ममा करून पहात होत्या. गावी गेल्यावर घरातील कुत्र्यावर बसुन इकडे तिकडे फिरत असतो, त्याच्या कानात काय आहे ह्याचे त्याची त्याला खुप क्युरॅसिटी आहे. त्याला गाड्याचा खुप शैक आहे, जाईल तेथे गाडी घेऊन जातो. झोपतानाही गाडी असते शेजारी. घरी कोणी आले तरी तो दारातच प्रश्न विचारतो तुमच्याकडे कार आहे का? येथे अमेरिकेत ही आम्हाला दोन वेळा नॉइस क्मप्ले॑ट आली आहे बहुधा खालचे घर सोडुन गेले असतील. मेडागास्कर ही मुव्ही पाहुन तर प्राणी ज्॑गलात रहात नसुन टी.व्हीत. राहतात असे त्याचे मत आहे आणि घरी आम्हाला मुव्हीतील प्राण्याच्या नावाने हाक्क मारत असतो. येथे कॅरीडोअर मधील्ल फायर अलाराम ही वाजवुन झालाय त्याचा. पुण्यात आमच्या घरा शेजारी गणपती म॑दीर आहे, तेथे हा खेळायला आला की बाकीचे गायब होतात, त्याला वाघ आला म्हणतात. येथे ही हा घराचे दार उघडला की कॅरीडोअर मधुन जे पळत सुटतो, त्यामुळे बाकीच्याच्या घरातील बरीच कुत्र्याचे भु॑कणे एकावे लागते. खुपजण तर त्याचे कारणामामुळे त्याला पहायला येतात.

झकासराव 08/07/2008 - 11:28
=)) धमाल किस्से आहेत यशराजचे. बाकीचे किस्से देखील मस्त. वाचता वाचता मला अचानकच झंकार बीट्स मधला शेवटचा प्रसंग आठवला. :)) माझा बाळ अजुन लहान आहे पण तोहि बराच ऍक्टिव्ह आहे. रोज सकाळी मला त्याच्या थपडा खावु उठाव लागत. (अर्थात त्याला माझ्या जवळ आणुन सोडण्याच पुण्यकर्म बायकोच करते) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

मनस्वी 11/07/2008 - 12:05
शितल.. यशराज एकदम अफलातून दिसतोय! सॉलिड किस्से आहेत. :D मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

शितल 09/07/2008 - 21:56
अग हो ना तो प्रच्॑ड उपद्व्यापी आहे. अग त्याच्या किस्स्याचे पुस्तक होईल नेहमी नविन काही तरी करामत असतेच त्याच्या बायसिकलवर बसतो आणि म्हनतो बस तुला पपा कसे नेतात तसे फिलवुन आणतो. :)

वरदा 09/07/2008 - 22:00
माझ्या समोर एक छोटी मुलगी रहायची ती अशी सगळं तिचे आई बाबा तिला करतील ते तिच्या बाहुलीला करायची...हळूहळू मलाही करायला लागली...एक दिवस मला जेवायचा कंटाळा आला होता आणि मी वाचत होते, तर आली आणि म्हणते ' लवकर वरण भात खा सांगितलेलं कळ्ळं नाही वाट्टं' आणि एक मस्तपैकी ठेवून दिली चापट जोरात...जशी तिची आई तिला द्यायची तशी..:) "The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams" ~ Eleanor Roosevelt

शितल 09/07/2008 - 22:03
हा हा हा वरदे, तुला मा़झ्या लेकाला १ तास तरी साभा॑ळायचे आहे मनाची आणि शरीराची तयारी ठेव. तुला हवा तो खाऊ देईन.:)

वरदा 09/07/2008 - 22:06
बघ हं चॅलेंज्...मी नक्की सांभाळीन्...पण मग खाऊ ची लिस्ट मोठी असेल तू पण तयारी ठेव.... "The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams" ~ Eleanor Roosevelt

प्राजु 10/07/2008 - 01:18
आम्ही इकडे परत येताना, फ्लाईटमध्ये बोर्डिंग केलं. विमान जेव्हा रन वे आलं.. तेव्हा बहुतेक टेक ऑफ साठी ट्रॅफिक असावं. कारण विमानाचं इंजिन चालू झालं , सगळे लाईट्स लागले आणि साधारण २-४ मिनिटांनी इंजिन बंद झालं आणि लाईट्स सुद्धा बंद झाले. माझ्या लेकाने काय विचारावं??? कल्पना करू शकाला?? म्हणाला, " विमानाचे सेल संपलेत का?".. :) नवर्‍याने त्याला सांगितलं, " या विमानात सेल नसतात, हे पेट्रोलवर चालतं" तर लगेच पुढचा प्रश्न , " मग आता पेट्रोल पंपावर जाणार का?".. आम्ही दोघेही शांतपणे बसून राहिलो.. काय सांगणार याला आता? - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

शितल 11/07/2008 - 17:17
अग प्राजु मा़झा लेक तर काय बोलला असेल गेस कर, अग त्याने मला पुण्या पासुनच त्रास द्यायला सुरूवात केली एअर पोर्टच्या बाहेर रस्त्यावर मस्त कुत्र्यामा॑जारासारखे लोळला, घरातल्या कपड्यावर एअर पोर्ट वर होता, नविन घालायलच तयार नाही, न॑तर आत गेल्यावर तर बॅग जाते तेथुन सारखा जात होता, कार्ट चे गाडी गाडी करून सगळ्याना धडका दिल्या, न॑तर मात्र त्याने जे रडायला सुरूवात केली अगदी एमिग्रेशनला जे सगळे होते आणी ते थे बॅग चेकीग साठी त्याचे सगळ्याचे लक्ष ह्याच्या मोठ्या रडण्याकडे, मग सुक्युरीटीच्या एका माणसाने ह्याला उचलले, मा़झे फॉर्म ही त्याच्याच लोका॑नी भरले, मला कोठे ही न लाईन मध्ये था॑बवता, सगळ्या फॉर्मॉलीट ह्याच्या रडण्यामुळे नाममात्र झाल्या, मग ह्याला फ्रुटीच हवी झाली ती ही मोठी बॉटल मग माझीसहनशीलता स॑पली टॉयलेट मध्ये नेऊन यथोच्छ मार दिला, कपडे सगळे कचर्‍यात टाकले मग त्याचे आवरून विमानत चढले तर सगळे पॅसे॑जर मला त्याच्या बद्दल विचारत होते, आणी कसे वागवाय्चे ह्याच्या चा॑गल्या सुचना देत होते, आणि विमानात तर हा शु करायला चल म्हटल की मला बाहेर करायची आहे, मी त्याला म्हणाले विमान कोठुन जाते आकाशातुन मग तु बाहेर कसा जाणार तर म्हणे हवे करून येतो.:) अनुराग नावाच्या एका मुलाने मला अमर मला दिसेस पर्य्॑त मदत केली कारण त्याने यश चे रूद्र रूप पाहिले होते त्यामुळे तो मध्ये हा काही त्रास देतो का हे पहात होता त्याला घेऊन फिरवत होता.

मनस्वी 11/07/2008 - 17:37
मग ह्याला फ्रुटीच हवी झाली ती ही मोठी बॉटल मग माझीसहनशीलता स॑पली टॉयलेट मध्ये नेऊन यथोच्छ मार दिला, कपडे सगळे कचर्‍यात टाकले मग
बापरे!
आणी कसे वागवाय्चे ह्याच्या चा॑गल्या सुचना देत होते,
प्रत्येकाकडे द्यायचा १-१ तास सांभाळायला.
हवे करून येतो.
:)
काही त्रास देतो का हे पहात होता त्याला घेऊन फिरवत होता.
अनुराग देवासारखा धावून आला म्हणजे! मनस्वी "केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा."

शितल 11/07/2008 - 17:43
अग मी मा़झ्या नव-याला सा॑गितले आहे, जाताना मी ह्याला घेऊन एकटी जाणार नाही, बरोबर हवे कोणी तरी. अग मला सतत ह्याच्या मुळे तो॑डात एकच शब्द असतो समाजात गेल्यावर सॉरी, सॉरी आणी सॉरी........ आणि येथे मारायची, ओरडायची ही सोय नाही अग असे एकदा येथे त्याने ऍम्बुलन्स सर्व्हिस वाल्या॑ना ही फोन लावुन झालाय. मी वैतागुन म्हणाले होते (फोन ब॑द केल्यावर) न्या मलाच एकदा आता.

मनस्वी 11/07/2008 - 17:48
शितल, आत्ता थोडं शांततेत घे. अशी खोडकर मुलं मोठेपणी एकदम शांत होतात म्हणे! मनस्वी "केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा."

शितल 11/07/2008 - 17:59
अग मला ह्याची शा॑ती करायला सा॑गितली आहे घरातल्या॑नी अशी खोडकर मुलं मोठेपणी एकदम शांत होतात म्हणे! आणि तसे झाले तर चा॑गले आहे तु़झ्या तोडा॑त साखर पडो, अग हा बोलतो कमी प़ण कृती मात्र कैच्या कै अग १ मि. हा शा॑त नाही ग फक्त ऍनिमेटेड मुव्ही बघताना फुल कॉन्सनट्रेशन देतो

चतुरंग 10/07/2008 - 02:31
तीन-चार वर्षांचा असेन. आंघोळीनंतर आई मला काजळ घालायची एवढे माहीत होते. काजळाची डबी हाताळायला मला फार आवडे. आई डबी कुठे ठेवते हेही मी बघून ठेवले होते. एका दुपारी त्या डबीचा विषय डोक्यात आला नेमकी आई कुठेतरी बाहेर गेली होती आणि मला संधी मिळाली. स्टूल घेऊन चढलो. पोपटी हिरव्या रंगाची ती चपटी डबी काढली. काय आनंद झाला होता अजून आठवतोय! डबी उघडून काजळ लावायला सुरुवात केली. काजळ नेमकं कुठे आणि कसं लावतात हे कुठे माहीत होतं. झालं, आरशात पाहून-पाहून सगळ्या चेहेर्‍यावर काजळ माखून घेतले एकही जागा मोकळी ठेवली नाही. त्यावरही कडी म्हणजे आमच्या वाड्यात एक बिर्‍हाडकरु होते त्यांच्या ताईला सांगायला गेलो (बहुदा मीना नाव होतं तिचं) "मीनाताई, मीनाताई बघ मी काजळ लावलंय!" ती मला बघून एकदम ओरडलीच कारण संपूर्ण काळाठिक्कर चेहेरा आणि त्यातून लुकलुकणारी पांढरी बुबुळे बघून ती चाट पडली! तेवढ्यात मातोश्री आल्या. मला बघून तिला काय बोलावे ते सुचेना. तिला जाम राग आला होता पण माझा अवतार बघून हसूही येत असावे. हातातल्या पिशव्या खाली टाकल्या आणि पदर खोचून मला न्हाणीघरात घेऊन गेली. एकीकडे तिचा तोंडाचा पट्टा चालूच होता, "काय कार्टं आहे पण वा वा! कुठं जायची म्हणून सोय नाही!" "जरा पाठ वळली की केलंच काहीतरी." "कुणी सांगितलंय नसते उपद्व्याप?" असं भरपूर बोलून घेत घेत चेहेर्‍यावर रॉकेल, साबण, घोसाळ्याची जाळी असं काय काय चोळत आंघोळच घातलीन. संपूर्ण चेहेरा लालबुंद होऊन हुळहुळत होता. मग त्यावर आईने अफगाण स्नो लावला. पुढे कितीतरी दिवस ती सुरस कथा लोकांना सांगितली गेली. त्यावेळी त्यात एवढा गाजावाजा करण्यासारखे काय आहे हे न कळल्याने मला राग येत असे. चतुरंग

शिप्रा 11/07/2008 - 11:49
माझा मॅत्रिणीची भाच्ची ....एक्दा तिच्या आजोबांबरोबर बाहेर चालली होती...म्हणून तिचि आजी तिला म्हणाली मनु पापी दे...तर मनु कसची ..देणार नाहि म्हणाली....म्हणुन आजोबां म्हणाले आसे नाहि करायचे ...दे पटकन पापी... तर चिडुन म्हणाली ....तुम्हीच द्या..... =)) मनुचे आइ वडिल गारच पडले..आणि आम्हाला हासावे का रडावे कळेना.... जिथे कमी तिथे आम्ही ..:)

मनस्वी 11/07/2008 - 12:03
जबरदस्त! :D मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

झकासराव 11/07/2008 - 12:23
तर चिडुन म्हणाली ....तुम्हीच द्या..... >>>>>>>>>. =)) =)) =)) मग आजोबानी काय केले?? :D *** म्हणजे कपाळावर हात मारुन घेतला का अस विचारतोय मी. *** ;) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

रम्या 11/07/2008 - 13:26
एक दिवस शेजारी आमच्या घरी गप्पा मारत बसले होते. थोड्यावेळाने त्यांचा चार वर्षाचा मुलगा भावेश आमच्या कडे आला आणि मला म्हणाला, "एक गम्मत सांगू, आई आणि पप्पांचं भांडण चाललं होतं. आईने पप्पांना खूप मारलं. आणि पप्पा घाबरले!". बाजूला बसलेल्या पप्पांनी त्याला आमच्या समोरच बदडायला सुरवात केली. आणि आम्ही खाली मान घालून हसू दबून ठेवयला पाहत होतो. :D रम्या

डोमकावळा 11/07/2008 - 14:54
आमच्या शेजारचे दोघं मुलं, सत्यजीत आणि सुबोध खेळत होती. त्यांचे घरचे बाहेर गेले होते. खेळता खेळता त्यांनी कात्र्या आणि कंगवे घेऊन एकमेकांचे केस कापले. त्यांचे वडील घरी आल्यावर त्यांनी हा सगळा प्रकार पाहिला आणि त्यांनी सुबोधला फटके मारायला सुरुवात केली. एकदोन फटके पडल्यावर तो रडक्या आवाजात बोलला, "पप्पा, मला शू लागली आहे. मी करून येतो तोपर्यंत तुम्ही सत्यजीतला मारा". बस्स... त्याचे वडील मारायचं सोडून हसायला लागले आणि आम्ही सुद्धा.... :D

मनस्वी 11/07/2008 - 15:25
मी नवीन गाडी आणली आणि सकाळी हार वगैरे घालून बहिणीने आणि मी पूजा केली. माझा भाचा येईल त्याला सांगत सुटला, मावशीच्या गाडीचं सकाळी लग्न केलं म्हणून! :D मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

अनामिक 11/07/2008 - 18:08
अहो माझ्या चुलत मामाच्या मोठ्या मुलाने भगत सिंग कि मंगल पांडे बघून आल्यावर त्याच्या ४ वर्षाच्या लहान भावाला आपण "फाशी -फाशी" खेळू म्हणाला. त्याच्या गळ्यात टावेलचा फास घालून मामीला म्हणतो "आई याला त्या खुंटीवर लाव, आम्ही फाशी-फाशी खेळतोय"....आता बोला...!!

रम्या 14/07/2008 - 12:59
माझ्या विभागात राहणार्‍या एका गॄहस्थाच्या ४ वर्षाच्या मुलीने तर कहर केला. दिवाळीला फटाक्यांमधली दारू काढून घेतली. ती सगळी एका कागदावर ठेवून त्याची सुरळी केली आणि सिगरेट ओढायची म्हणून एक बाजू तो़डात ठेवून दुसरी आगकाडीने पेटवून दिली!! गोबरे गोबरे गाल, लालचुटूक ओठ पोळले गेले. बापाची सिगरेट ओढायची सवय लेकीला भारी पडली. रम्या

विजुभाऊ 04/07/2008 - 18:30
माझा मुलगा डाळिंब खाताना नेहमी त्याच्या नाकात डाळिम्बाचे दाणे अडकायचे. आणि मला डॉक्टर कडे धावायला लागायचे. ते दर वेळेस व्हायचे. असे तीन चार वेळेस झाल्यावर दाणे नाकात का जातात हे मी शोधुन काढले. तो डाळिम्बाचे दाणे ओंजळीत घेउन आणि ओंजळीने तोंड कव्हर करुन मग खायचा. असे करताना नाकासमोर आलेले डाळिम्बाचादाणानाकात अडकायचा. आम्ही त्यानन्तर तीन वर्षे डाळिम्ब सोलुन देणे बंद केले. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

ऋचा 04/07/2008 - 18:33
माझा भाचा काहीही खात असला की त्यात पाणी घालुन खातो. आणि ते ओलं झालं की रडत बसतो. एक दीवशी जांभुळ खाताना बी गिळली आणि ती घशात अडकली. मग डॉक्टर कडे धावाधाव. "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

विजुभाऊ 04/07/2008 - 18:43
पाणी घालुन खातो. आणि ते ओलं झालं की रडत बसतो. =)) पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

वेदश्री 04/07/2008 - 19:08
बाबांना डोकेदुखी झाली की ते नेहमी झेंडू बाम लावायचे ज्याची बाटली ते गादीखाली ठेवायचे. मला ( वय वर्षे ५ ) बामचा वास खूपच आवडायचा.. आणि ती अंगावर लावायची गोष्ट असते कळताच मी बाबा झोपल्यावर हळूच जाऊन ती बामची बाटली हस्तगत करून त्यात होतानव्हता तो सगळा बाम अंगाला चोपडून घेतला माझ्या ! बामचा इतका कसा काय वास येतोय असं म्हणत आई आली आणि बघते तर काय आगडोंब उसळल्याने मी भोकाड पसरले होते आणि माझे सर्वांग लालभडक झालेले. आईने ते बघताच पदराने पटापट सगळा बाम पुसून काढला आणि मग आंघोळ घालून थंड मलम लावले होते. कोणाची उडी सगळ्यात लांब जाते वरून आम्हा गल्लीतल्या पोरापोरींची शर्यत लागलेली आणि त्यात मी ( वय वर्षे ६ की ७ )सगळ्यात लांब उडी मारून नाल्यात पडले होते.. चालले होते वाहून तर मधल्या पाईपवरून कसरत करत येत आईने धरले ( आईचे धाडस सर्वांनी वाखाणले होते तेव्हा ! ). नाल्यात वाहून जाताना एक टोकदार दगड लागून हे भलीमोठ्ठी खोक पडलेली ! घरात जाऊन मूठभर हळद ठुसली होती त्या खोकेत आणि तरी मी आपली पोरांना म्हणतेय,"मीच मारली शेवटी सर्वात लांब उडी !" !!! आई नेहमी इतर भावंडांचीच काळजी घेते ते आजारी पडले की ( कारण त्यांची आजारपणं लगेच लक्ष दिली नाहीत तर लांबायची ) पण माझ्या दुखण्याखुपण्याकडे मात्र लक्ष देत नाही ( कारण लगेच बरी व्हायचे ना ! ) याचा मला ( दुसरीत होते ) फारच राग. यावर उपाय म्हणून लगेच बरे होणार नाही असे हुकुमी आजारी पडायचे. झाले ! त्याच दिवशी संध्याकाळी मला ताप यायला सुरूवात झाली. हवामान बदलले नाही की काही नाही.. अचानक असे कसे झाले म्हणून आईला चिंता वाटली. आईने हलकेच घेतले नेहमीप्रमाणे पण रात्रीतून माझा ताप जो सण्णकन चढला की दुसर्‍या दिवशी ती सॉल्लिड घाबरली. त्यादिवशी मला उठण्याचीही ताकद उरली नव्हती इतका ताप होता. आईने मला उचलले डॉक्टरकडे न्यायला म्हणून आणि माझे हात लुळे पडल्यागत झाल्याने खाली लोंबकळले आणि कांद्याचे दोन भाग खाली पडले ! माझ्या पूर्ण अंगाला कांद्याचा वास येत होता. हे नक्की काय गौडबंगाल आहे ते बघण्यापेक्षा तिने सरळ डॉक्टरांकडे नेले.. पण तिथवर जाईतो माझा ताप ( जो मी कांद्यायोगे मुद्दाम आणवला होता ! ) उतरला होता !!! खूप बोलणी पडली मला आईकरवी पण मग थोड्यावेळाने तिने रडत मला कुशीत घेतले होते. इट वॉज जस्ट अम्मेझिंग.. मेरा ताप रंग लाया था ! :)

यशोधरा 04/07/2008 - 22:25
>>>जो मी कांद्यायोगे मुद्दाम आणवला होता ! कांद्याने ताप कसा आणायचा गं वेदश्री?? हापिसमधे सुट्टी घ्यायला तरी उपयोग होईल!! सांग बघू?? व्य. नि. कर गं!! ;)

ऍडीजोशी 07/07/2008 - 16:03
काखेत कांदे धरून ठेवले की शरीराचं तापमान वाढतं :D आपला, ऍडी जोशी ईथे भेटा एकदा http://adijoshi.blogspot.com/

आनंदयात्री 07/07/2008 - 11:37
लहान लहान कार्टी भारीच असतात .. त्या शितलचे पोरगे तर इपितर आहे एकदम, ती टाकेलच किस्से त्याचे !

अरुण वडुलेकर 07/07/2008 - 11:49
मा़झ्या नातवाने ( वय १५ महिने) निरांजनाची ज्योत चिमटीत पकडण्याचा प्रयत्न केला. अर्थात्‌ अंगठा आणि तर्जनी दोन्ही बोटे भाजली. पण रडला मात्र नाही. अ़जूनही त्याला तोच प्रयोग पुन्हा पुन्हा करून बघावासा वटतोच आहे.

मनिष 07/07/2008 - 12:54
स्मिता तळवलकरांनी सांगितलेली 'कळत नकळत' ची आठवण - वपुंची नात, मॄणयी हिने त्यात काम केलेल. ती कुठल्यातरी पुरस्कारासाठी दिल्लीला गेली होती स्मिता तळवलकरांबरोबर. त्याच हॉटेल मधे लता मंगेशकर पण होत्या. हि गेली त्यांच्याशी गप्पा मारायला.... मॄणयी - तुम्ही काय करता..तुम्हाला कशाबद्द्ल बक्षीस मिळाले? लता - मी गाणं म्हणते. मॄणयी - फक्त गाणं? मी तर अभिनय करते!!!! :) मॄणयी - माझ्या घरी बाबा बँकेत जातो आणि पैसे आणतो(हिची कल्पना फक्त बँकेत पैसे मिळतात), तुमच्याकडे कोण आणत? लता - जातो ड्रायव्हर वगैरे... मॄणयी - पण मग तुमच भागतं कस? !!!!!!!!!!!! मी ऐकूनच गडाबडा लोळत होतो.....लता मंगेशकरला 'तुमच भागतं कस'??????????? असे प्रताप लहान मुलंच करू जाणे!

शितल 07/07/2008 - 17:01
आ॑द्याने आता सा॑गितले म्हणजे मला मा़झ्या लेकाचे किस्से सा॑गायला पाहिजेतच. मा़झा मुलगा हा पहिल्यापासुन हायपर आहे, त्याला पेडाट्रीक कडे घेऊन गेले डॉ. तेथोस्कोप त्याला लावुन पहात होते मग त्यानी तो खाली सोडला, मग मा़झा मुलगा टेबलच्या खाली गेला आणि त्याच तेथोस्कोप ने त्याचे पाय तपासु लागला. डॉ. खुर्चीवरून उठुन हसु लागले. मी त्या॑च्याकडे त्याला जेव्हा जेव्हा घेऊन जाते तेव्हा तेव्हा ते त्याला पाहिल्यावर निम्मे चेअर वरून उठलेलेच असतात. आणी त्याच्या तो॑डी वाक्य असते व्हेरी डीफिल्ट टु मॅनेज हिम. एकदा मी स्वय॑पाक करत होते आणी हा लुडबुड करत होता त्याला काही तरी लागले, मग मी त्याला सा॑गितले तु आईचे एकत नाहीस म्हणुनतुला देव बाप्पाने शिक्षा दिली आहे, त्याला काय राग आला काय माहित, देवार्यातील देवाना मारले, बाळकृष्णाला तर तो॑डात घेऊन फु॑कुन टाकले, त्याने दोन पिशव्या आणल्या त्याच्यात सगळे देव ठेवले, सायकलला लावुन एका बेडरूम मध्ये नेवुन आणि मारून पिशव्या तेथे ठेवल्या, आणी म्हणे मी देवाला कोडु॑न ठेवले आहे. आम्ही घरातले तर नेहमी सकाळी घरभरातील देव जमवुन आणुन त्याची पुजा करायचे आणि त्याची माफी मागायचे, हा उटला की परत देवाच्या मागे. पुण्यात आम्ही सेक॑ड फ्लोअर वर राहतो , घरातील वस्तु लाटणे, लायटर, सेल फोन, उशी, जे काही शक्य आहे ते सगळे तो त्या खिडकीतुन टाकतो आणि म्हणे कबुतला घे तुला. आंम्ही घरात वस्तु मिळत नसेल तर खाली जाऊन बघुन येतो तेथे मिळतेच, आणि अशाही दिवसातुन दोन फेर्‍या मारतोच वस्तु जमा करून आणायला. प्ले ग्रुप ला गेला तर तेथे एक दिवस बेडकीने खेळत बसला, दुस_या दिवशी मला शाळेत बोलावणे आले, ५ त्याचे वर्तन ह्या वर मला कान सुख मिळाले. एकदा त्याच्या प्ले ग्रुप ला गेले होते १० मि. होते फोटो पहात होते सगळ्या छोट्या॑चे, तर १० मि. मला दोन टिचरच्या तो॑डुन फक्त यशराज, यशराज, हे नाव ६ ते ७ वेळा एकायला मिळाले, मी त्या॑ना सा॑गितले आय एम यशराजस ममा, तर त्या एकमेकी॑कडे पहात हूश यशराजस ममा करून पहात होत्या. गावी गेल्यावर घरातील कुत्र्यावर बसुन इकडे तिकडे फिरत असतो, त्याच्या कानात काय आहे ह्याचे त्याची त्याला खुप क्युरॅसिटी आहे. त्याला गाड्याचा खुप शैक आहे, जाईल तेथे गाडी घेऊन जातो. झोपतानाही गाडी असते शेजारी. घरी कोणी आले तरी तो दारातच प्रश्न विचारतो तुमच्याकडे कार आहे का? येथे अमेरिकेत ही आम्हाला दोन वेळा नॉइस क्मप्ले॑ट आली आहे बहुधा खालचे घर सोडुन गेले असतील. मेडागास्कर ही मुव्ही पाहुन तर प्राणी ज्॑गलात रहात नसुन टी.व्हीत. राहतात असे त्याचे मत आहे आणि घरी आम्हाला मुव्हीतील प्राण्याच्या नावाने हाक्क मारत असतो. येथे कॅरीडोअर मधील्ल फायर अलाराम ही वाजवुन झालाय त्याचा. पुण्यात आमच्या घरा शेजारी गणपती म॑दीर आहे, तेथे हा खेळायला आला की बाकीचे गायब होतात, त्याला वाघ आला म्हणतात. येथे ही हा घराचे दार उघडला की कॅरीडोअर मधुन जे पळत सुटतो, त्यामुळे बाकीच्याच्या घरातील बरीच कुत्र्याचे भु॑कणे एकावे लागते. खुपजण तर त्याचे कारणामामुळे त्याला पहायला येतात.

झकासराव 08/07/2008 - 11:28
=)) धमाल किस्से आहेत यशराजचे. बाकीचे किस्से देखील मस्त. वाचता वाचता मला अचानकच झंकार बीट्स मधला शेवटचा प्रसंग आठवला. :)) माझा बाळ अजुन लहान आहे पण तोहि बराच ऍक्टिव्ह आहे. रोज सकाळी मला त्याच्या थपडा खावु उठाव लागत. (अर्थात त्याला माझ्या जवळ आणुन सोडण्याच पुण्यकर्म बायकोच करते) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

मनस्वी 11/07/2008 - 12:05
शितल.. यशराज एकदम अफलातून दिसतोय! सॉलिड किस्से आहेत. :D मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

शितल 09/07/2008 - 21:56
अग हो ना तो प्रच्॑ड उपद्व्यापी आहे. अग त्याच्या किस्स्याचे पुस्तक होईल नेहमी नविन काही तरी करामत असतेच त्याच्या बायसिकलवर बसतो आणि म्हनतो बस तुला पपा कसे नेतात तसे फिलवुन आणतो. :)

वरदा 09/07/2008 - 22:00
माझ्या समोर एक छोटी मुलगी रहायची ती अशी सगळं तिचे आई बाबा तिला करतील ते तिच्या बाहुलीला करायची...हळूहळू मलाही करायला लागली...एक दिवस मला जेवायचा कंटाळा आला होता आणि मी वाचत होते, तर आली आणि म्हणते ' लवकर वरण भात खा सांगितलेलं कळ्ळं नाही वाट्टं' आणि एक मस्तपैकी ठेवून दिली चापट जोरात...जशी तिची आई तिला द्यायची तशी..:) "The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams" ~ Eleanor Roosevelt

शितल 09/07/2008 - 22:03
हा हा हा वरदे, तुला मा़झ्या लेकाला १ तास तरी साभा॑ळायचे आहे मनाची आणि शरीराची तयारी ठेव. तुला हवा तो खाऊ देईन.:)

वरदा 09/07/2008 - 22:06
बघ हं चॅलेंज्...मी नक्की सांभाळीन्...पण मग खाऊ ची लिस्ट मोठी असेल तू पण तयारी ठेव.... "The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams" ~ Eleanor Roosevelt

प्राजु 10/07/2008 - 01:18
आम्ही इकडे परत येताना, फ्लाईटमध्ये बोर्डिंग केलं. विमान जेव्हा रन वे आलं.. तेव्हा बहुतेक टेक ऑफ साठी ट्रॅफिक असावं. कारण विमानाचं इंजिन चालू झालं , सगळे लाईट्स लागले आणि साधारण २-४ मिनिटांनी इंजिन बंद झालं आणि लाईट्स सुद्धा बंद झाले. माझ्या लेकाने काय विचारावं??? कल्पना करू शकाला?? म्हणाला, " विमानाचे सेल संपलेत का?".. :) नवर्‍याने त्याला सांगितलं, " या विमानात सेल नसतात, हे पेट्रोलवर चालतं" तर लगेच पुढचा प्रश्न , " मग आता पेट्रोल पंपावर जाणार का?".. आम्ही दोघेही शांतपणे बसून राहिलो.. काय सांगणार याला आता? - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

शितल 11/07/2008 - 17:17
अग प्राजु मा़झा लेक तर काय बोलला असेल गेस कर, अग त्याने मला पुण्या पासुनच त्रास द्यायला सुरूवात केली एअर पोर्टच्या बाहेर रस्त्यावर मस्त कुत्र्यामा॑जारासारखे लोळला, घरातल्या कपड्यावर एअर पोर्ट वर होता, नविन घालायलच तयार नाही, न॑तर आत गेल्यावर तर बॅग जाते तेथुन सारखा जात होता, कार्ट चे गाडी गाडी करून सगळ्याना धडका दिल्या, न॑तर मात्र त्याने जे रडायला सुरूवात केली अगदी एमिग्रेशनला जे सगळे होते आणी ते थे बॅग चेकीग साठी त्याचे सगळ्याचे लक्ष ह्याच्या मोठ्या रडण्याकडे, मग सुक्युरीटीच्या एका माणसाने ह्याला उचलले, मा़झे फॉर्म ही त्याच्याच लोका॑नी भरले, मला कोठे ही न लाईन मध्ये था॑बवता, सगळ्या फॉर्मॉलीट ह्याच्या रडण्यामुळे नाममात्र झाल्या, मग ह्याला फ्रुटीच हवी झाली ती ही मोठी बॉटल मग माझीसहनशीलता स॑पली टॉयलेट मध्ये नेऊन यथोच्छ मार दिला, कपडे सगळे कचर्‍यात टाकले मग त्याचे आवरून विमानत चढले तर सगळे पॅसे॑जर मला त्याच्या बद्दल विचारत होते, आणी कसे वागवाय्चे ह्याच्या चा॑गल्या सुचना देत होते, आणि विमानात तर हा शु करायला चल म्हटल की मला बाहेर करायची आहे, मी त्याला म्हणाले विमान कोठुन जाते आकाशातुन मग तु बाहेर कसा जाणार तर म्हणे हवे करून येतो.:) अनुराग नावाच्या एका मुलाने मला अमर मला दिसेस पर्य्॑त मदत केली कारण त्याने यश चे रूद्र रूप पाहिले होते त्यामुळे तो मध्ये हा काही त्रास देतो का हे पहात होता त्याला घेऊन फिरवत होता.

मनस्वी 11/07/2008 - 17:37
मग ह्याला फ्रुटीच हवी झाली ती ही मोठी बॉटल मग माझीसहनशीलता स॑पली टॉयलेट मध्ये नेऊन यथोच्छ मार दिला, कपडे सगळे कचर्‍यात टाकले मग
बापरे!
आणी कसे वागवाय्चे ह्याच्या चा॑गल्या सुचना देत होते,
प्रत्येकाकडे द्यायचा १-१ तास सांभाळायला.
हवे करून येतो.
:)
काही त्रास देतो का हे पहात होता त्याला घेऊन फिरवत होता.
अनुराग देवासारखा धावून आला म्हणजे! मनस्वी "केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा."

शितल 11/07/2008 - 17:43
अग मी मा़झ्या नव-याला सा॑गितले आहे, जाताना मी ह्याला घेऊन एकटी जाणार नाही, बरोबर हवे कोणी तरी. अग मला सतत ह्याच्या मुळे तो॑डात एकच शब्द असतो समाजात गेल्यावर सॉरी, सॉरी आणी सॉरी........ आणि येथे मारायची, ओरडायची ही सोय नाही अग असे एकदा येथे त्याने ऍम्बुलन्स सर्व्हिस वाल्या॑ना ही फोन लावुन झालाय. मी वैतागुन म्हणाले होते (फोन ब॑द केल्यावर) न्या मलाच एकदा आता.

मनस्वी 11/07/2008 - 17:48
शितल, आत्ता थोडं शांततेत घे. अशी खोडकर मुलं मोठेपणी एकदम शांत होतात म्हणे! मनस्वी "केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा."

शितल 11/07/2008 - 17:59
अग मला ह्याची शा॑ती करायला सा॑गितली आहे घरातल्या॑नी अशी खोडकर मुलं मोठेपणी एकदम शांत होतात म्हणे! आणि तसे झाले तर चा॑गले आहे तु़झ्या तोडा॑त साखर पडो, अग हा बोलतो कमी प़ण कृती मात्र कैच्या कै अग १ मि. हा शा॑त नाही ग फक्त ऍनिमेटेड मुव्ही बघताना फुल कॉन्सनट्रेशन देतो

चतुरंग 10/07/2008 - 02:31
तीन-चार वर्षांचा असेन. आंघोळीनंतर आई मला काजळ घालायची एवढे माहीत होते. काजळाची डबी हाताळायला मला फार आवडे. आई डबी कुठे ठेवते हेही मी बघून ठेवले होते. एका दुपारी त्या डबीचा विषय डोक्यात आला नेमकी आई कुठेतरी बाहेर गेली होती आणि मला संधी मिळाली. स्टूल घेऊन चढलो. पोपटी हिरव्या रंगाची ती चपटी डबी काढली. काय आनंद झाला होता अजून आठवतोय! डबी उघडून काजळ लावायला सुरुवात केली. काजळ नेमकं कुठे आणि कसं लावतात हे कुठे माहीत होतं. झालं, आरशात पाहून-पाहून सगळ्या चेहेर्‍यावर काजळ माखून घेतले एकही जागा मोकळी ठेवली नाही. त्यावरही कडी म्हणजे आमच्या वाड्यात एक बिर्‍हाडकरु होते त्यांच्या ताईला सांगायला गेलो (बहुदा मीना नाव होतं तिचं) "मीनाताई, मीनाताई बघ मी काजळ लावलंय!" ती मला बघून एकदम ओरडलीच कारण संपूर्ण काळाठिक्कर चेहेरा आणि त्यातून लुकलुकणारी पांढरी बुबुळे बघून ती चाट पडली! तेवढ्यात मातोश्री आल्या. मला बघून तिला काय बोलावे ते सुचेना. तिला जाम राग आला होता पण माझा अवतार बघून हसूही येत असावे. हातातल्या पिशव्या खाली टाकल्या आणि पदर खोचून मला न्हाणीघरात घेऊन गेली. एकीकडे तिचा तोंडाचा पट्टा चालूच होता, "काय कार्टं आहे पण वा वा! कुठं जायची म्हणून सोय नाही!" "जरा पाठ वळली की केलंच काहीतरी." "कुणी सांगितलंय नसते उपद्व्याप?" असं भरपूर बोलून घेत घेत चेहेर्‍यावर रॉकेल, साबण, घोसाळ्याची जाळी असं काय काय चोळत आंघोळच घातलीन. संपूर्ण चेहेरा लालबुंद होऊन हुळहुळत होता. मग त्यावर आईने अफगाण स्नो लावला. पुढे कितीतरी दिवस ती सुरस कथा लोकांना सांगितली गेली. त्यावेळी त्यात एवढा गाजावाजा करण्यासारखे काय आहे हे न कळल्याने मला राग येत असे. चतुरंग

शिप्रा 11/07/2008 - 11:49
माझा मॅत्रिणीची भाच्ची ....एक्दा तिच्या आजोबांबरोबर बाहेर चालली होती...म्हणून तिचि आजी तिला म्हणाली मनु पापी दे...तर मनु कसची ..देणार नाहि म्हणाली....म्हणुन आजोबां म्हणाले आसे नाहि करायचे ...दे पटकन पापी... तर चिडुन म्हणाली ....तुम्हीच द्या..... =)) मनुचे आइ वडिल गारच पडले..आणि आम्हाला हासावे का रडावे कळेना.... जिथे कमी तिथे आम्ही ..:)

मनस्वी 11/07/2008 - 12:03
जबरदस्त! :D मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

झकासराव 11/07/2008 - 12:23
तर चिडुन म्हणाली ....तुम्हीच द्या..... >>>>>>>>>. =)) =)) =)) मग आजोबानी काय केले?? :D *** म्हणजे कपाळावर हात मारुन घेतला का अस विचारतोय मी. *** ;) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

रम्या 11/07/2008 - 13:26
एक दिवस शेजारी आमच्या घरी गप्पा मारत बसले होते. थोड्यावेळाने त्यांचा चार वर्षाचा मुलगा भावेश आमच्या कडे आला आणि मला म्हणाला, "एक गम्मत सांगू, आई आणि पप्पांचं भांडण चाललं होतं. आईने पप्पांना खूप मारलं. आणि पप्पा घाबरले!". बाजूला बसलेल्या पप्पांनी त्याला आमच्या समोरच बदडायला सुरवात केली. आणि आम्ही खाली मान घालून हसू दबून ठेवयला पाहत होतो. :D रम्या

डोमकावळा 11/07/2008 - 14:54
आमच्या शेजारचे दोघं मुलं, सत्यजीत आणि सुबोध खेळत होती. त्यांचे घरचे बाहेर गेले होते. खेळता खेळता त्यांनी कात्र्या आणि कंगवे घेऊन एकमेकांचे केस कापले. त्यांचे वडील घरी आल्यावर त्यांनी हा सगळा प्रकार पाहिला आणि त्यांनी सुबोधला फटके मारायला सुरुवात केली. एकदोन फटके पडल्यावर तो रडक्या आवाजात बोलला, "पप्पा, मला शू लागली आहे. मी करून येतो तोपर्यंत तुम्ही सत्यजीतला मारा". बस्स... त्याचे वडील मारायचं सोडून हसायला लागले आणि आम्ही सुद्धा.... :D

मनस्वी 11/07/2008 - 15:25
मी नवीन गाडी आणली आणि सकाळी हार वगैरे घालून बहिणीने आणि मी पूजा केली. माझा भाचा येईल त्याला सांगत सुटला, मावशीच्या गाडीचं सकाळी लग्न केलं म्हणून! :D मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

अनामिक 11/07/2008 - 18:08
अहो माझ्या चुलत मामाच्या मोठ्या मुलाने भगत सिंग कि मंगल पांडे बघून आल्यावर त्याच्या ४ वर्षाच्या लहान भावाला आपण "फाशी -फाशी" खेळू म्हणाला. त्याच्या गळ्यात टावेलचा फास घालून मामीला म्हणतो "आई याला त्या खुंटीवर लाव, आम्ही फाशी-फाशी खेळतोय"....आता बोला...!!

रम्या 14/07/2008 - 12:59
माझ्या विभागात राहणार्‍या एका गॄहस्थाच्या ४ वर्षाच्या मुलीने तर कहर केला. दिवाळीला फटाक्यांमधली दारू काढून घेतली. ती सगळी एका कागदावर ठेवून त्याची सुरळी केली आणि सिगरेट ओढायची म्हणून एक बाजू तो़डात ठेवून दुसरी आगकाडीने पेटवून दिली!! गोबरे गोबरे गाल, लालचुटूक ओठ पोळले गेले. बापाची सिगरेट ओढायची सवय लेकीला भारी पडली. रम्या
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
अनुभव
लहान मुले करमणूक तर करतातच, पण कधीकधी भयंकर उपद्व्याप करून सळो की पळो करून सोडतात. माझा भाचा आहे. तो घरात कोणी नसताना ब्लेडने बाहुलीचं नाक कापत होता. नाकावरून ब्लेड सटकून त्याच्या तळहाताला कापलं आणि रक्त यायला लागलं. मग त्याची आई रागवेल म्हणून त्यानी जखमेत फेविकॉल भरला. मग दुसर्‍या दिवशी पस होउन ठणकायला लागल्यावर बोंबलला आणि त्याच्या आईला सगळा प्रकार कळला!

कुणास ठाऊक..?

स्नेहश्री ·

आनंदयात्री 04/07/2008 - 17:54
काही केल्या तिच्या मनाचा थांगपत्ता लागत नाही, माझं मन तिच्याशिवाय काहिसुद्धा मागत नाही.. मस्त !

II राजे II 04/07/2008 - 17:56
ही खरंच तुमची कविता आहे काय ??? कारण खुप दिवसाआधी ही मला इ-पत्राद्वारे भेटली होती... त्यामुळेच विचार तो आहे.... बाकी कविता जबरा आहे ! राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

आनंदयात्री 04/07/2008 - 18:00
संग्राहकः- स्नेहश्री असे लिहल्यामुळे ही कविता त्यांनी त्यांच्या वैयक्तिक संग्रहातुन दिली आहे असे ध्वनीत होते, अर्थातच ही कविता त्यांची नाही.

स्नेहश्री 04/07/2008 - 18:07
Harkat nahi maazi kavita nahi mala aleli ahe so kadhun takayala harkat nahi ani mala MIPA che he dhoran mahit navate, mi lavakarach mazya kavita pathven. Sorry agn --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

आनंदयात्री 04/07/2008 - 17:54
काही केल्या तिच्या मनाचा थांगपत्ता लागत नाही, माझं मन तिच्याशिवाय काहिसुद्धा मागत नाही.. मस्त !

II राजे II 04/07/2008 - 17:56
ही खरंच तुमची कविता आहे काय ??? कारण खुप दिवसाआधी ही मला इ-पत्राद्वारे भेटली होती... त्यामुळेच विचार तो आहे.... बाकी कविता जबरा आहे ! राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

आनंदयात्री 04/07/2008 - 18:00
संग्राहकः- स्नेहश्री असे लिहल्यामुळे ही कविता त्यांनी त्यांच्या वैयक्तिक संग्रहातुन दिली आहे असे ध्वनीत होते, अर्थातच ही कविता त्यांची नाही.

स्नेहश्री 04/07/2008 - 18:07
Harkat nahi maazi kavita nahi mala aleli ahe so kadhun takayala harkat nahi ani mala MIPA che he dhoran mahit navate, mi lavakarach mazya kavita pathven. Sorry agn --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी
लेखनविषय:
प्रेमकाव्य
मिपाच्या या धोरणानुसारयेथील साहित्य काढून टाकण्यात आलेले आहे. स्नेहश्री यांनी मिपाचे धोरण समजून घेऊन त्याचा आदर राखल्याबद्दल मिपा त्यांचे आभारी आहे! --जनरल डायर.

पाहिले मी !

कौस्तुभ ·

विसोबा खेचर 04/07/2008 - 16:53
एक उच्च दर्जाची कविता वाचल्याचा आनंद वाटला...! अतिशय सुंदर.. धन्यवाद कौस्तुभराव! तात्या.

सुचेल तसं 05/07/2008 - 11:33
कौस्तुभ, अर्थपुर्ण कविता. लगे रहो........ -ह्रषिकेश http://sucheltas.blogspot.com

चतुरंग 06/07/2008 - 20:52
अतिशय आशयपूर्ण कविता. पहिलं आणि शेवटचं कडवं तर उच्च झालं आहे. मनातली अस्वस्थता इतक्या प्रभावी शब्दात मांडणार्‍या तुझ्या काव्यप्रतिभेला सलाम! चतुरंग

कौस्तुभ 07/07/2008 - 09:23
ह्रषिकेश,मदनबाण,श्रीकृष्ण सामंत,चतुरंग,शितल सर्वांचे आभार!

विसोबा खेचर 04/07/2008 - 16:53
एक उच्च दर्जाची कविता वाचल्याचा आनंद वाटला...! अतिशय सुंदर.. धन्यवाद कौस्तुभराव! तात्या.

सुचेल तसं 05/07/2008 - 11:33
कौस्तुभ, अर्थपुर्ण कविता. लगे रहो........ -ह्रषिकेश http://sucheltas.blogspot.com

चतुरंग 06/07/2008 - 20:52
अतिशय आशयपूर्ण कविता. पहिलं आणि शेवटचं कडवं तर उच्च झालं आहे. मनातली अस्वस्थता इतक्या प्रभावी शब्दात मांडणार्‍या तुझ्या काव्यप्रतिभेला सलाम! चतुरंग

कौस्तुभ 07/07/2008 - 09:23
ह्रषिकेश,मदनबाण,श्रीकृष्ण सामंत,चतुरंग,शितल सर्वांचे आभार!
लेखनविषय:
कविता
Taxonomy upgrade extras
प्रतिभा
पाहिले मी पाचोळ्याला फांद्याना लटकून रडताना,जगताना तर कधी फुलण्या‌आधी कळी गळून पडताना ऐन बहरात फुलांचा रंग उडून जाताना अन कुठे सुरकुतल्या देहातूनही उरला गंध ओवळून टाकताना पाहिले मी डेरेदार वृक्षाखाली सावली हरवून जाताना तर कुठे इवल्या रोपाखाली वारूळ उभे रहाताना वादळाशी झूंज देत इतिहास नवा रचताना तर कुणी अलवार झूळकीसरशी मुळासकट पडताना पाहिले मी देवळात दगडावर अभीषेक दुधाचा होताना तर कधी भीकार रस्त्यावर पत्थरात अन्कुर उद्याचा फुटताना खडकाळ बंजर जमीनीवर नांगर (प्र)यत्नाचा फिरताना तर कुठे नर्मदेच्या तीरावर गोट्यांचे पीक येताना पाहिले मी हिमालयाला नतमस्तक धरेसमोर होताना तर कधी इवल्या शीळेला मिज

एक चित्र..मायक्रोसॉफ्ट पेंट मध्ये..

स्वप्निल.. ·

सूर्य 04/07/2008 - 06:13
चित्र सुंदर आले आहे. मायक्रोसॉफ्ट पेंट मधे कसे काढले ? माउस पेन्सिलसारखा वापरता येतो ? .. चित्र सहीच आहे. - सूर्य.

टारझन 04/07/2008 - 12:22
लई भारी रे स्वप्न्या दादा..... अल्टी ... जबरा.... आपण पण मा.सॉ.पेंट मधे किडे केलेत.पण तिथे पण डाकू वगैरे असले विचित्र प्रकार काढलेत. तुझा चित्तार बघुन आपण खलास..... लगे रहो..... स्वगत : एकदा एक डाकू काढला होता पेंट मधे.. जाम भितीदायक वाटायचा....मला वाट्ट तो तात्यांसारखा दिसे .... ;) (चित्र)कलाप्रेमी ) कुख
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

स्वप्निल.. 04/07/2008 - 13:50
कसे काढले ? नक्की नाही सांगता येनार्..पण प्रयत्न केल्यास जमेन्..बस माउस पेन्सिल सारखा वापर..किंवा मागे एक आणि वर दुसरा असे रंग वापर..थोड्या प्रयत्नांनी जमेन.. अरे कु. ख., दादा वगैरे नको म्हणु..एकदम खुप मोठा झाल्यासारखे वाटते... स्वप्न्या - चालेल.. :) स्वप्निल..

विसोबा खेचर 04/07/2008 - 08:28
सह्हीच चित्रं काढलं आहे! विशेष करून बाजूला विसावलेली ती बैलगाडी क्लासच आली आहे... स्वप्नीलराव, जियो...! एक विनंती -कृपया आपला लॉगईन आयडी देवनागरीत लिहावा... तात्या.

स्वप्निल.. 04/07/2008 - 13:55
तात्या.. एक विनंती -कृपया आपला लॉगईन आयडी देवनागरीत लिहावा लिहिला.. मी स्वताच बदलनार होतो..तुम्हाला सांगावे लागले..माफी असावी.. स्वप्निल..

सुचेल तसं 04/07/2008 - 08:44
स्वप्नील, इथे मला चित्र दिसत नाहीये...... बर्‍याच वेळा रिफ्रेश करुन पण पाहिलं... तात्या, काही सेंटिंग्ज बदलावी लागतील का? धन्यवाद!!! -ह्रषिकेश http://sucheltas.blogspot.com

विसोबा खेचर 04/07/2008 - 08:55
खरं तर चित्र दिसायाला काहीच प्रॉब्लेम येऊ नये..मला तर दिसतं आहे. काही सेंटिंग्ज बदलावी लागतील का? काय कल्पना नाय बा! नीलकांतला विचारतो... गैरसोयीबद्दल तूर्तास दिलगिरी व्यक्त करतो साहेब..! तात्या.

सुचेल तसं 04/07/2008 - 09:11
तात्या, ऑफिसमधल्या पीसीवर पहात असल्याने कदाचित प्रॉब्लेम येत असेल. संध्याकाळी घरी जाऊन बघतो; घरच्या पीसीवर दिसेल बहुदा. आपल्या तत्पर उत्तराबद्दल आभारी आहे. http://sucheltas.blogspot.com

ध्रुव 04/07/2008 - 09:35
ईमेजशॅक या संकेतस्थळाला तुमच्या ऑफीसमधुन भेट देता येते नसेल कदाचित त्यामुळे तुम्हाला चित्र दिसत नसेल. -- ध्रुव

भडकमकर मास्तर 04/07/2008 - 09:10
तुमचं हातावरचं नियंत्रण अफलातून आहे. हेच म्हणतो.. मी सुद्धा फोटोशॉपमध्ये बरंच काम करतो हौशी पद्धतीने... त्यामुळं मला कल्पना आहे, त्यासाठी हात चांगला चालावा लागतो... मस्त... अजूनही अशीच चित्रे येउद्यात... आणि आम्हालाही ती बैलगाडी आवडली... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

भाग्यश्री 04/07/2008 - 09:06
चित्रं खूपच आवडलं! बैलगाडी आणि मागचे अस्पष्ट डोंगरांची रांग अफलातून!! http://bhagyashreee.blogspot.com/

सहज 04/07/2008 - 09:25
चित्र मस्तच आले आहे. आता अजुन चित्रे काढा व इथे टाका. त्याचबरोबर संगणकावर चित्र काढायच्या काही क्लुप्त्या, खुबी समजवा व शिकवा. अवांतर - "वायांग कुलीत" ची आठवण आली.

स्वप्निल.. 04/07/2008 - 13:59
आहेत्..टाकतो लवकरच.. कसल्या आल्याय क्लुप्त्या, खुबी ..थोड्या रेघोट्या मारतो..बस्स.. माउस वर नियंत्रन आले कि जमते .. तेच केले..सर्वच चांगली जमतात असे नाही.. स्वप्निल..

अमोल केळकर 04/07/2008 - 09:25
विशेषतः सुर्य आणी शेकोटीच्या ज्वाळा यांचा रंग मस्त जमलाय. अमोल ------------------------------------------------------------------------------ भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

ऋचा 04/07/2008 - 09:26
खुप छान आलय चित्र. "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

ध्रुव 04/07/2008 - 09:32
चित्र जब्राट जमलं आहे. चित्रातलं झाड, झाडाखालची गाडी तर फा भारी आहे. -- ध्रुव

गिरिजा 04/07/2008 - 10:35
काय सुरेख आलय!! पेंट मध्ये काढलेलं अजिबात वाटत नाहीए.. खूप मस्त आलयं! -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग -----------------------

ईश्वरी 04/07/2008 - 11:42
फारच सुंदर आले आहे चित्र. माउस वर जबरदस्त कंट्रोल दिसतोय तुमचा. पेंट मध्ये काढलंय असं अजिबात वाटत नाहीये. ईश्वरी

अनिल हटेला 04/07/2008 - 15:52
चित्र अर्थात मस्त जमलये........ पण त्यात एक त्रूटी आहे.... त्यात मी कुठाये? -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

लिखाळ 04/07/2008 - 20:59
कमाल आहे.. माउस ने इतके उत्तम चित्र ! रंगसंगती आणि मांडणी उत्तम आहे. एका बाजूला सूर्य आणि एकीकडे झाड आणि खाली नाचणारी माणसे..बैलगाडी सरच मस्त ! अभिनंदन.. अजून चित्रे पहायला आवडतील. --लिखाळ.

प्रभाकर पेठकर 06/07/2008 - 09:31
श्री. स्वप्निल, खुलाशाबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद. तुमची चुक दाखविण्याचा उद्देश नव्हता तर मला खरोखर ती तोफ वाटली. असो. माझ्या आगाऊपणा बद्दल राग नसावा, ही विनंती.

स्वप्निल.. 06/07/2008 - 12:01
तुमचे बरोबर आहे..तोफ वाटणे साहजिक आहे..त्यात राग वगैरे चा प्रश्नच नाही.. आनंदच आहे..एका वेगळ्या द्रुष्टीने चित्र बघितल्याबद्दल..!! स्वप्निल..

मुक्तसुनीत 06/07/2008 - 09:59
चित्र विलक्षण वाटले. पहिल्यांदा पाहताक्षणी एक क्षण श्वास रोधून धरण्याइतपत. आणि हो , मला ती कोपर्‍यातली गोष्ट तोफच वाटली. माझ्यापुरती ती तोफच आहे. कल्पना करा , हा कुठल्याशा सैन्याचा बँड आहे. दिवसा घनघोर लढाई झाली आहे. पिछाडीला असलेला हा बँड सूर्य मावळताना युद्धभूमीवर आलाय. आजूबाजूला आपल्या मित्रांना धारातीर्थी पडलेले पाहून, हा बँड , मावळत्या सूर्याला साक्ष ठेवून, कलत्या सायंकाळी काही आर्त सूर छेडत आहे..

स्वप्निल.. 06/07/2008 - 12:05
मुक्तसुनीत, आभारी आहे..एका वेगळ्या द्रुष्टीने चित्र बघितल्याबद्दल..आणि मला दाखवल्याबद्दल!! ही कल्पना माझ्या डोक्यात सुध्धा आली नाही... स्वप्निल..

शितल 07/07/2008 - 03:56
छान कलर कॉम्बी नेशन घेऊन चित्र काढले आहे. बैलगाडी तर अगदी मस्त

स्वप्निल.. 08/07/2008 - 05:59
हे गणपती खालोखाल असावे! नाही हो चतुरंग..काहीतरि रेघोट्या मारतो आपल्या..ब्रश साठी वेळ नाही मिळत पाहीजे तेवढा..म्हणुन काहीतरी.. स्वप्निल..

स्वप्निल.. 08/07/2008 - 06:01
धनंजय, झकासराव, लिखाळ, सैरंध्री, लिंबू टिंबू , नंदकुमार, अजिंक्य, रवी, शितल, चतुरंग, बेसनलाडू , देवदत्त आणि इतर सर्वांचा मी आभारी आहे..चित्र एवढं आवडेल हे अपे़क्षीत नव्हते.. स्वप्निल..

सूर्य 04/07/2008 - 06:13
चित्र सुंदर आले आहे. मायक्रोसॉफ्ट पेंट मधे कसे काढले ? माउस पेन्सिलसारखा वापरता येतो ? .. चित्र सहीच आहे. - सूर्य.

टारझन 04/07/2008 - 12:22
लई भारी रे स्वप्न्या दादा..... अल्टी ... जबरा.... आपण पण मा.सॉ.पेंट मधे किडे केलेत.पण तिथे पण डाकू वगैरे असले विचित्र प्रकार काढलेत. तुझा चित्तार बघुन आपण खलास..... लगे रहो..... स्वगत : एकदा एक डाकू काढला होता पेंट मधे.. जाम भितीदायक वाटायचा....मला वाट्ट तो तात्यांसारखा दिसे .... ;) (चित्र)कलाप्रेमी ) कुख
तू भारी ...तर मी लई भारी...
 http://picasaweb.google.com/prashants.space

स्वप्निल.. 04/07/2008 - 13:50
कसे काढले ? नक्की नाही सांगता येनार्..पण प्रयत्न केल्यास जमेन्..बस माउस पेन्सिल सारखा वापर..किंवा मागे एक आणि वर दुसरा असे रंग वापर..थोड्या प्रयत्नांनी जमेन.. अरे कु. ख., दादा वगैरे नको म्हणु..एकदम खुप मोठा झाल्यासारखे वाटते... स्वप्न्या - चालेल.. :) स्वप्निल..

विसोबा खेचर 04/07/2008 - 08:28
सह्हीच चित्रं काढलं आहे! विशेष करून बाजूला विसावलेली ती बैलगाडी क्लासच आली आहे... स्वप्नीलराव, जियो...! एक विनंती -कृपया आपला लॉगईन आयडी देवनागरीत लिहावा... तात्या.

स्वप्निल.. 04/07/2008 - 13:55
तात्या.. एक विनंती -कृपया आपला लॉगईन आयडी देवनागरीत लिहावा लिहिला.. मी स्वताच बदलनार होतो..तुम्हाला सांगावे लागले..माफी असावी.. स्वप्निल..

सुचेल तसं 04/07/2008 - 08:44
स्वप्नील, इथे मला चित्र दिसत नाहीये...... बर्‍याच वेळा रिफ्रेश करुन पण पाहिलं... तात्या, काही सेंटिंग्ज बदलावी लागतील का? धन्यवाद!!! -ह्रषिकेश http://sucheltas.blogspot.com

विसोबा खेचर 04/07/2008 - 08:55
खरं तर चित्र दिसायाला काहीच प्रॉब्लेम येऊ नये..मला तर दिसतं आहे. काही सेंटिंग्ज बदलावी लागतील का? काय कल्पना नाय बा! नीलकांतला विचारतो... गैरसोयीबद्दल तूर्तास दिलगिरी व्यक्त करतो साहेब..! तात्या.

सुचेल तसं 04/07/2008 - 09:11
तात्या, ऑफिसमधल्या पीसीवर पहात असल्याने कदाचित प्रॉब्लेम येत असेल. संध्याकाळी घरी जाऊन बघतो; घरच्या पीसीवर दिसेल बहुदा. आपल्या तत्पर उत्तराबद्दल आभारी आहे. http://sucheltas.blogspot.com

ध्रुव 04/07/2008 - 09:35
ईमेजशॅक या संकेतस्थळाला तुमच्या ऑफीसमधुन भेट देता येते नसेल कदाचित त्यामुळे तुम्हाला चित्र दिसत नसेल. -- ध्रुव

भडकमकर मास्तर 04/07/2008 - 09:10
तुमचं हातावरचं नियंत्रण अफलातून आहे. हेच म्हणतो.. मी सुद्धा फोटोशॉपमध्ये बरंच काम करतो हौशी पद्धतीने... त्यामुळं मला कल्पना आहे, त्यासाठी हात चांगला चालावा लागतो... मस्त... अजूनही अशीच चित्रे येउद्यात... आणि आम्हालाही ती बैलगाडी आवडली... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

भाग्यश्री 04/07/2008 - 09:06
चित्रं खूपच आवडलं! बैलगाडी आणि मागचे अस्पष्ट डोंगरांची रांग अफलातून!! http://bhagyashreee.blogspot.com/

सहज 04/07/2008 - 09:25
चित्र मस्तच आले आहे. आता अजुन चित्रे काढा व इथे टाका. त्याचबरोबर संगणकावर चित्र काढायच्या काही क्लुप्त्या, खुबी समजवा व शिकवा. अवांतर - "वायांग कुलीत" ची आठवण आली.

स्वप्निल.. 04/07/2008 - 13:59
आहेत्..टाकतो लवकरच.. कसल्या आल्याय क्लुप्त्या, खुबी ..थोड्या रेघोट्या मारतो..बस्स.. माउस वर नियंत्रन आले कि जमते .. तेच केले..सर्वच चांगली जमतात असे नाही.. स्वप्निल..

अमोल केळकर 04/07/2008 - 09:25
विशेषतः सुर्य आणी शेकोटीच्या ज्वाळा यांचा रंग मस्त जमलाय. अमोल ------------------------------------------------------------------------------ भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

ऋचा 04/07/2008 - 09:26
खुप छान आलय चित्र. "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

ध्रुव 04/07/2008 - 09:32
चित्र जब्राट जमलं आहे. चित्रातलं झाड, झाडाखालची गाडी तर फा भारी आहे. -- ध्रुव

गिरिजा 04/07/2008 - 10:35
काय सुरेख आलय!! पेंट मध्ये काढलेलं अजिबात वाटत नाहीए.. खूप मस्त आलयं! -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग -----------------------

ईश्वरी 04/07/2008 - 11:42
फारच सुंदर आले आहे चित्र. माउस वर जबरदस्त कंट्रोल दिसतोय तुमचा. पेंट मध्ये काढलंय असं अजिबात वाटत नाहीये. ईश्वरी

अनिल हटेला 04/07/2008 - 15:52
चित्र अर्थात मस्त जमलये........ पण त्यात एक त्रूटी आहे.... त्यात मी कुठाये? -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

लिखाळ 04/07/2008 - 20:59
कमाल आहे.. माउस ने इतके उत्तम चित्र ! रंगसंगती आणि मांडणी उत्तम आहे. एका बाजूला सूर्य आणि एकीकडे झाड आणि खाली नाचणारी माणसे..बैलगाडी सरच मस्त ! अभिनंदन.. अजून चित्रे पहायला आवडतील. --लिखाळ.

प्रभाकर पेठकर 06/07/2008 - 09:31
श्री. स्वप्निल, खुलाशाबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद. तुमची चुक दाखविण्याचा उद्देश नव्हता तर मला खरोखर ती तोफ वाटली. असो. माझ्या आगाऊपणा बद्दल राग नसावा, ही विनंती.

स्वप्निल.. 06/07/2008 - 12:01
तुमचे बरोबर आहे..तोफ वाटणे साहजिक आहे..त्यात राग वगैरे चा प्रश्नच नाही.. आनंदच आहे..एका वेगळ्या द्रुष्टीने चित्र बघितल्याबद्दल..!! स्वप्निल..

मुक्तसुनीत 06/07/2008 - 09:59
चित्र विलक्षण वाटले. पहिल्यांदा पाहताक्षणी एक क्षण श्वास रोधून धरण्याइतपत. आणि हो , मला ती कोपर्‍यातली गोष्ट तोफच वाटली. माझ्यापुरती ती तोफच आहे. कल्पना करा , हा कुठल्याशा सैन्याचा बँड आहे. दिवसा घनघोर लढाई झाली आहे. पिछाडीला असलेला हा बँड सूर्य मावळताना युद्धभूमीवर आलाय. आजूबाजूला आपल्या मित्रांना धारातीर्थी पडलेले पाहून, हा बँड , मावळत्या सूर्याला साक्ष ठेवून, कलत्या सायंकाळी काही आर्त सूर छेडत आहे..

स्वप्निल.. 06/07/2008 - 12:05
मुक्तसुनीत, आभारी आहे..एका वेगळ्या द्रुष्टीने चित्र बघितल्याबद्दल..आणि मला दाखवल्याबद्दल!! ही कल्पना माझ्या डोक्यात सुध्धा आली नाही... स्वप्निल..

शितल 07/07/2008 - 03:56
छान कलर कॉम्बी नेशन घेऊन चित्र काढले आहे. बैलगाडी तर अगदी मस्त

स्वप्निल.. 08/07/2008 - 05:59
हे गणपती खालोखाल असावे! नाही हो चतुरंग..काहीतरि रेघोट्या मारतो आपल्या..ब्रश साठी वेळ नाही मिळत पाहीजे तेवढा..म्हणुन काहीतरी.. स्वप्निल..

स्वप्निल.. 08/07/2008 - 06:01
धनंजय, झकासराव, लिखाळ, सैरंध्री, लिंबू टिंबू , नंदकुमार, अजिंक्य, रवी, शितल, चतुरंग, बेसनलाडू , देवदत्त आणि इतर सर्वांचा मी आभारी आहे..चित्र एवढं आवडेल हे अपे़क्षीत नव्हते.. स्वप्निल..
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
चित्रे काढण्याची खुप हौस..पण आळशी आणि वेळ..एकदा सहजच मायक्रोसॉफ्ट पेंट वर खालील चित्र काढले.. कागदावर काढायचे म्हणजे बराच वेळ पाहीजे..नेहमी डोळ्यांसमोर संगणक..त्यामुळे हा रीकामा उद्योग.. :) सांगा कसे आले ते?? स्वप्निल..

अनुदिनी अनुतापे...

दिनेश५७ ·

विसोबा खेचर 04/07/2008 - 08:44
वा! मस्त हलकाफुलका लेख! वाचायला मौज वाटली! :) दिनेशराव, औरभी आने दो... आपला, (अनुदिनीकार) तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/07/2008 - 09:22
दिनेशराव, अनुदिनीच्या लेखकाचे मनोगत आवडले. :) ( मनोगत ला पर्यायी शब्द कोणता वापरावा कोणास ठाऊक जिथं तिथं पायात कोलमडतं ) -दिलीप बिरुटे (हिट्स आणि जगाच्या नकाशावरील भेटी मध्यरात्रीही उठू उठू पाहणारा अनुदिनी लेखक )

II राजे II 04/07/2008 - 13:54
>>हिट्स आणि जगाच्या नकाशावरील भेटी मध्यरात्रीही उठू उठू पाहणारा अनुदिनी लेखक ह्या रोगाचा बळी मी पण होतो .... :D >>>( मनोगत ला पर्यायी शब्द कोणता वापरावा कोणास ठाऊक जिथं तिथं पायात कोलमडतं ) त्याला साखळीने बांधून ठेवा ... ;) राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

छोटा डॉन 04/07/2008 - 14:30
मस्त लिहले आहे राव ... अगदी म्हणतात ना "दिन की बात जुबान पर आ गयी" , तसेच ... मी पण पहिले काही दिवस "ह्याच व्यसनाने" पागल झालो होतो ... मग अशाच काड्या करता करता मला "हिट्सच्या वैश्विक सत्याचे" गुढ उकलले मी मी स्वतःवरच हसलो व त्यानंतर पुढे असे काउंत पहाणे सोडून दिले ... >> मनोगत ला पर्यायी शब्द कोणता वापरावा कोणास ठाऊक जिथं तिथं पायात कोलमडतं =)) =)) =)) आरारा ... जबरा !!! एखाद्याला किती हाणावे म्हणतो मी ? अवांतर : ब्लोगवर पडणार्‍या "प्रतिक्रीयेच्या संख्येत" पण कहीच दम नाही. तिथेपण सो कॉल्ड "प्रतिक्रीयांचे राजकारण" चालते. आपण "ब्लॉग का लिहतो" हा प्रश्न सर्वात महत्वाचा. जर त्याचे उत्तर "मानसीक समाधान किंवा खाज" असेल तर "हिट्स / प्रतिक्रीयांची संख्या " यासारख्या गोष्टी अर्थशुन्य ठरतात ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

भडकमकर मास्तर 04/07/2008 - 14:16
मस्त लेख.. असंच होत होतं सुरुवातीला माझं सुद्धा... :) ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

विद्याधर३१ 04/07/2008 - 20:39
आहो मी तर मिपावर लिहिलेल्या पहिल्यावहिल्या दोन ओळींच्या लेखाचीसुध्दा किती वाचने झाली याची परायणे करत होतो. विद्याधर

विसोबा खेचर 04/07/2008 - 08:44
वा! मस्त हलकाफुलका लेख! वाचायला मौज वाटली! :) दिनेशराव, औरभी आने दो... आपला, (अनुदिनीकार) तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/07/2008 - 09:22
दिनेशराव, अनुदिनीच्या लेखकाचे मनोगत आवडले. :) ( मनोगत ला पर्यायी शब्द कोणता वापरावा कोणास ठाऊक जिथं तिथं पायात कोलमडतं ) -दिलीप बिरुटे (हिट्स आणि जगाच्या नकाशावरील भेटी मध्यरात्रीही उठू उठू पाहणारा अनुदिनी लेखक )

II राजे II 04/07/2008 - 13:54
>>हिट्स आणि जगाच्या नकाशावरील भेटी मध्यरात्रीही उठू उठू पाहणारा अनुदिनी लेखक ह्या रोगाचा बळी मी पण होतो .... :D >>>( मनोगत ला पर्यायी शब्द कोणता वापरावा कोणास ठाऊक जिथं तिथं पायात कोलमडतं ) त्याला साखळीने बांधून ठेवा ... ;) राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

छोटा डॉन 04/07/2008 - 14:30
मस्त लिहले आहे राव ... अगदी म्हणतात ना "दिन की बात जुबान पर आ गयी" , तसेच ... मी पण पहिले काही दिवस "ह्याच व्यसनाने" पागल झालो होतो ... मग अशाच काड्या करता करता मला "हिट्सच्या वैश्विक सत्याचे" गुढ उकलले मी मी स्वतःवरच हसलो व त्यानंतर पुढे असे काउंत पहाणे सोडून दिले ... >> मनोगत ला पर्यायी शब्द कोणता वापरावा कोणास ठाऊक जिथं तिथं पायात कोलमडतं =)) =)) =)) आरारा ... जबरा !!! एखाद्याला किती हाणावे म्हणतो मी ? अवांतर : ब्लोगवर पडणार्‍या "प्रतिक्रीयेच्या संख्येत" पण कहीच दम नाही. तिथेपण सो कॉल्ड "प्रतिक्रीयांचे राजकारण" चालते. आपण "ब्लॉग का लिहतो" हा प्रश्न सर्वात महत्वाचा. जर त्याचे उत्तर "मानसीक समाधान किंवा खाज" असेल तर "हिट्स / प्रतिक्रीयांची संख्या " यासारख्या गोष्टी अर्थशुन्य ठरतात ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

भडकमकर मास्तर 04/07/2008 - 14:16
मस्त लेख.. असंच होत होतं सुरुवातीला माझं सुद्धा... :) ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

विद्याधर३१ 04/07/2008 - 20:39
आहो मी तर मिपावर लिहिलेल्या पहिल्यावहिल्या दोन ओळींच्या लेखाचीसुध्दा किती वाचने झाली याची परायणे करत होतो. विद्याधर
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
विरंगुळा
माय मराठीच्या जगभर उमटलेल्या पाऊलखुणा संगणकाच्या पडद्यावर पाहाताना येणाया आनंदाच्या भरात मीही एकदा मराठीच्या जागतिकीकरणात आपलाही हातभार लावावा, म्हणून `अनुदिनी' सुरु केली. आनंदाचं ते भरतं ओसरायच्या आत दोनचार लेखही पाडून अनुदिनीवर डकवले. तेव्हापासून रोज त्यावरच्या हिट्स मोजल्याशिवाय मला झोप येईनाशी झाली. दिवसातून दहापंधरा वेळा तरी आपली अनुदिनी उघडावी, आणि जगभरातल्या किती मराठीप्रेमींनी आपल्या `वैश्विक साहित्या'चा आस्वाद घेतला, ते पाहात आनंदून जावे, हा छंद मला जडला.

डॉ.विद्याधर ओक

आनंद घारे ·

विसोबा खेचर 03/07/2008 - 23:24
गेली अनेक वर्ष डॉ ओकांचा आणि माझा खूप जवळचा परिचय आहे. माझे त्यांच्या घरी अनेकदा जाणेयेणे सुरू असते. त्यांच्या घरी गेलो असताना त्यांनी निर्मिलेल्या मेंन्डोलियम या वाद्याबद्दल त्यांनी अगदी माझं समधान होईस्तोवर माहिती पुरवली. खूप वाजवूनही दाखवलं. त्यांचा अभ्यास अणि त्यांचं संशोधन हे निश्चितच वाखाणण्याजोगं आहे! "अरे तात्या, अगदी केव्हाही ये, मस्तपैकी पेटी वाजवत बसू!" असं डॉक्टर मला नेहमी म्हणतात! :) त्यांचे चिरंजीव आदित्य ओक हाही माझा चांगला मित्र आहे. तोदेखील गायनाच्या साथीला हार्मिनियमची संगत चांगल्या प्रकारे करतो. राहूल देशपांडे सोबत हार्मोनियम-साथीदार म्हणून नुकताच तो अमेरिकेच्या दौर्‍यावर गेला आहे... आपला, (गोविंदरावांचा भक्त) तात्या.

धनंजय 04/07/2008 - 03:19
याबद्दल सचित्र आणि चित्रफितींसह तपशीलवार माहिती या संकेतस्थळावर मिळू शकेल. (कुशल हार्मोनियमवादक साथ करताना काय क्लृप्त्या वापरतात? हार्मोनियमचे स्वर हिंदुस्थानी [किंवा कर्नाटक] शास्त्रीय संगीतासाठी बेसुरे असतात हे तर सर्व वादकांना माहीत असते. योग्य स्वराचा [भसाडा का होईना] आभास निर्माण करण्यासाठी नेमक्या स्वराच्या वरची-खालची अशा दोन्ही पट्ट्या दाबतात का?) तात्यांना (किंवा आणखी कोणी ती पेटी खुद्द बघितली/वाजवली असेल त्यांना) प्रश्न : डॉ. ओक यांचे लेख वाचून असे दिसते की ती कुठल्यातरी स्थिर षड्जाला धरून बनवलेली आहे - त्यांच्या लेखांत त्यांनी नेहमी सफेत६चे उदाहरण दिलेले आहे. अर्थात पंचम अचल आहे. समोरची बटणे ओढून जो राग गायचा आहे त्यासाठी बाकीच्या ५ स्वरांसाठी योग्य श्रुती निवडता येतात. पण या श्रुतींमधील अंतर समसमान नाही. त्यामुळे कोणाला सफेत६ ऐवजी काळी२ पट्टी षड्ज म्हणून निवडायची असेल, तर (लेखांप्रमाणे तरी) ते जमणार नाही. करण सफेत६ पासून योग्य अंतरावर (पण समसमान अंतरे नाहीत) अशा २२ श्रुती काळी२ पासून योग्य अंतरावर असणार नाहीत. त्यांचे लेख वाचण्यात माझी काही गफलत झाली आहे का? त्यांच्या मेलोडियमवरती गायकाला हव्या त्या पट्टीत गाणे वाजवता येते का? या बाबतीत येथे एक गायक/पियनोवादक श्री. रॉनल्ड नेकर यांच्याशी चर्चा झाली. ते ओमाहा, नेब्रास्का येथे असताना तेथे २००३ साली नवीन बांधून घेतलेल्या ऑर्गनबद्दल त्यांनी मला माहिती दिली (दुवा). एकाच ऑर्गनला अनेक कळफलक असतात, आणि प्रत्येक कळफलकला वेगवेगळे स्वर-श्रुती बसवता येतात. हल्ली पाश्चिमत्य संगीत १२-समसमान श्रुतींमध्ये वाटलेले सप्तक मनात धरून रचलेले असते. त्यामुळे काही कळफलक तसे असतात. तर काही कळफलक जुन्या प्रकारच्या श्रुतींना मानून बनवलेले असतात. अशा प्रकारे वेगवेगळ्या काळात लिहिलेले संगीत संगीतकाराला जसे अभिप्रेत होते तसे वाजवता येते. अर्थात असा पर्यय असणे हे केवळ या ओमाहा येथील चर्चमधील ऑर्गनचे वैशिष्ट्य नव्हे, तर अनेक मोठ्या चर्चमध्ये अशी ऑर्गन आहेत.

भडकमकर मास्तर 04/07/2008 - 09:19
अप्रतिम माहिती.. आणि मला मेटलोफोन या वाद्याची माहिती फार आवडली... धन्यवाद, आनंद... आपला ( पेटीवादक) भडकमकर मास्तर ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

अमोल केळकर 04/07/2008 - 09:30
आनंदघन डॉ.विद्याधर ओक यांचा परिचय आवडला त्यांचे एखादे चित्र असेल तर प्रतिसादात टाकावे ही विनंती -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

आनंद घारे 04/07/2008 - 11:30
गायकाला हव्यात्या सुरात गाता यावे आणि त्याला हार्मोनियमवर त्याच्या सुरात साथ करता यावी याच उद्देशाने टेम्पर्ड स्केल तयार केले गेले. परंतु त्यातील श्रुती सुरात येत नाहीत म्हणून त्या योग्य जागेवर ठेऊन नवी पेटी तयार केली तर ती कोणत्या तरी एका षड्जाच्या संदर्भातच असणार असे मला वाटते. मोठे गायक जसे स्वतःचे तानपुरे आणि तबले बरोबर घेतात त्याप्रमाणे त्यांना साथीसाठी स्वतःची संवादिनीही लागेल. या बाबतीत श्री. तात्या एक्सपर्ट कॉमेंट देऊ शकतील.

आनंद घारे 04/07/2008 - 11:44
खाली दिली आहेत. ती आधी दुसरीकडे आंतर्जालावर चढवून तिथला दुवा द्यावा लागतो. यामुळे लेखासोबत देता आली नव्हती.

प्रमोद देव 04/07/2008 - 13:17
ही नवीन पद्धतीची संवादिनी फक्त साथीसाठी उपयुक्त आहे. स्वतंत्र(सोलो) वादनासाठी नव्हे असे डॉ.ओक ह्यांनी सांगितल्याचे स्मरते. त्यांचे प्रात्यक्षिक ह्यापूर्वी मी विलेपार्ले येथे टिळक मंदिरात पाहिले-ऐकले होते. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

हेरंब 04/07/2008 - 18:48
ओकांवरचा लेख आवडला. तात्यांची त्यांच्याशी एवढी ओळख आहे हे वाचून आनंद वाटला. (गोविंदरावांचा भक्त आणि आरंभशूर पेटीवादक)

कंजूस 07/10/2018 - 19:04
दहाएक वर्षं आमचे शेजारी होते. रोज दोनतीन तास पेटी वाजवत ती ऐकायला येई. पण आमच्या घरात कुणालाच संगीताचा कान नसल्याने कधीही पेटी ऐकायला गेलो नाही. इमारतीत आठजण होते त्यातल्या दोघांनाच आवड होती व ते सांगत की पेटी छान वाजवतात. आदित्य तिसऱ्या वर्षापासून वाजवतो. दुसरे दोघे भाऊही वाजवायचे. शिवाय भारतीय ज्योतिषाची आवड होती. चिनी ज्योतिषावरही एक जाडजुड पुस्तक लिहिले आहे.

चौकटराजा 11/10/2018 - 15:13
तुमच्या त्या इमारती मध्ये मी का राहावयाला नव्हतो ? अरे दैवा ! असा प्रश्न मला पडलाय ! तुमचे व त्यांचे निरनिराळे उद्योग जवळून पहात मला अधिक श्रीमंत होता आले असते की !

कंजूस 11/10/2018 - 20:55
दात आहेत तर चणे नाहीत!! डोंबिवलीत सुरुवातीला ज्या इमारतीत राहात होतो तिथे शेजारी नाट्यहौशी होता. मुंबइतल्या कापडगिरण्या बंद झाल्यावर त्याचीही नोकरी गेली. पण त्याची हौस कामाला आली. रविद्र नाट्यमंदिरासमोर राहायचा आणि फावल्या वेळात नाट्यमंदिरात पडून असायचा. सर्व नाटके तोंडपाठ त्यामुळे प्रॅाम्पटिंग, नेपथ्य मदत करत असे. मोरुच्या मावशीत माळ्याचे काम बदली म्हणून करत असे. मग मोरुच्या पथकाबरोबर भारत फिरला. तर सांगायची गोष्ट म्हणजे तो म्हणाला सांगाल ते पास घेऊन येतो ! मग फक्त मोरुची मावशी पाहिलं आणि दुर्गा झाली गौरी'ची मेटालिक कॅसेट साउंड ट्रॅक घरी ऐकला! नाटक समजत नाही त्याला फुकट पास!!

विसोबा खेचर 03/07/2008 - 23:24
गेली अनेक वर्ष डॉ ओकांचा आणि माझा खूप जवळचा परिचय आहे. माझे त्यांच्या घरी अनेकदा जाणेयेणे सुरू असते. त्यांच्या घरी गेलो असताना त्यांनी निर्मिलेल्या मेंन्डोलियम या वाद्याबद्दल त्यांनी अगदी माझं समधान होईस्तोवर माहिती पुरवली. खूप वाजवूनही दाखवलं. त्यांचा अभ्यास अणि त्यांचं संशोधन हे निश्चितच वाखाणण्याजोगं आहे! "अरे तात्या, अगदी केव्हाही ये, मस्तपैकी पेटी वाजवत बसू!" असं डॉक्टर मला नेहमी म्हणतात! :) त्यांचे चिरंजीव आदित्य ओक हाही माझा चांगला मित्र आहे. तोदेखील गायनाच्या साथीला हार्मिनियमची संगत चांगल्या प्रकारे करतो. राहूल देशपांडे सोबत हार्मोनियम-साथीदार म्हणून नुकताच तो अमेरिकेच्या दौर्‍यावर गेला आहे... आपला, (गोविंदरावांचा भक्त) तात्या.

धनंजय 04/07/2008 - 03:19
याबद्दल सचित्र आणि चित्रफितींसह तपशीलवार माहिती या संकेतस्थळावर मिळू शकेल. (कुशल हार्मोनियमवादक साथ करताना काय क्लृप्त्या वापरतात? हार्मोनियमचे स्वर हिंदुस्थानी [किंवा कर्नाटक] शास्त्रीय संगीतासाठी बेसुरे असतात हे तर सर्व वादकांना माहीत असते. योग्य स्वराचा [भसाडा का होईना] आभास निर्माण करण्यासाठी नेमक्या स्वराच्या वरची-खालची अशा दोन्ही पट्ट्या दाबतात का?) तात्यांना (किंवा आणखी कोणी ती पेटी खुद्द बघितली/वाजवली असेल त्यांना) प्रश्न : डॉ. ओक यांचे लेख वाचून असे दिसते की ती कुठल्यातरी स्थिर षड्जाला धरून बनवलेली आहे - त्यांच्या लेखांत त्यांनी नेहमी सफेत६चे उदाहरण दिलेले आहे. अर्थात पंचम अचल आहे. समोरची बटणे ओढून जो राग गायचा आहे त्यासाठी बाकीच्या ५ स्वरांसाठी योग्य श्रुती निवडता येतात. पण या श्रुतींमधील अंतर समसमान नाही. त्यामुळे कोणाला सफेत६ ऐवजी काळी२ पट्टी षड्ज म्हणून निवडायची असेल, तर (लेखांप्रमाणे तरी) ते जमणार नाही. करण सफेत६ पासून योग्य अंतरावर (पण समसमान अंतरे नाहीत) अशा २२ श्रुती काळी२ पासून योग्य अंतरावर असणार नाहीत. त्यांचे लेख वाचण्यात माझी काही गफलत झाली आहे का? त्यांच्या मेलोडियमवरती गायकाला हव्या त्या पट्टीत गाणे वाजवता येते का? या बाबतीत येथे एक गायक/पियनोवादक श्री. रॉनल्ड नेकर यांच्याशी चर्चा झाली. ते ओमाहा, नेब्रास्का येथे असताना तेथे २००३ साली नवीन बांधून घेतलेल्या ऑर्गनबद्दल त्यांनी मला माहिती दिली (दुवा). एकाच ऑर्गनला अनेक कळफलक असतात, आणि प्रत्येक कळफलकला वेगवेगळे स्वर-श्रुती बसवता येतात. हल्ली पाश्चिमत्य संगीत १२-समसमान श्रुतींमध्ये वाटलेले सप्तक मनात धरून रचलेले असते. त्यामुळे काही कळफलक तसे असतात. तर काही कळफलक जुन्या प्रकारच्या श्रुतींना मानून बनवलेले असतात. अशा प्रकारे वेगवेगळ्या काळात लिहिलेले संगीत संगीतकाराला जसे अभिप्रेत होते तसे वाजवता येते. अर्थात असा पर्यय असणे हे केवळ या ओमाहा येथील चर्चमधील ऑर्गनचे वैशिष्ट्य नव्हे, तर अनेक मोठ्या चर्चमध्ये अशी ऑर्गन आहेत.

भडकमकर मास्तर 04/07/2008 - 09:19
अप्रतिम माहिती.. आणि मला मेटलोफोन या वाद्याची माहिती फार आवडली... धन्यवाद, आनंद... आपला ( पेटीवादक) भडकमकर मास्तर ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

अमोल केळकर 04/07/2008 - 09:30
आनंदघन डॉ.विद्याधर ओक यांचा परिचय आवडला त्यांचे एखादे चित्र असेल तर प्रतिसादात टाकावे ही विनंती -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

आनंद घारे 04/07/2008 - 11:30
गायकाला हव्यात्या सुरात गाता यावे आणि त्याला हार्मोनियमवर त्याच्या सुरात साथ करता यावी याच उद्देशाने टेम्पर्ड स्केल तयार केले गेले. परंतु त्यातील श्रुती सुरात येत नाहीत म्हणून त्या योग्य जागेवर ठेऊन नवी पेटी तयार केली तर ती कोणत्या तरी एका षड्जाच्या संदर्भातच असणार असे मला वाटते. मोठे गायक जसे स्वतःचे तानपुरे आणि तबले बरोबर घेतात त्याप्रमाणे त्यांना साथीसाठी स्वतःची संवादिनीही लागेल. या बाबतीत श्री. तात्या एक्सपर्ट कॉमेंट देऊ शकतील.

आनंद घारे 04/07/2008 - 11:44
खाली दिली आहेत. ती आधी दुसरीकडे आंतर्जालावर चढवून तिथला दुवा द्यावा लागतो. यामुळे लेखासोबत देता आली नव्हती.

प्रमोद देव 04/07/2008 - 13:17
ही नवीन पद्धतीची संवादिनी फक्त साथीसाठी उपयुक्त आहे. स्वतंत्र(सोलो) वादनासाठी नव्हे असे डॉ.ओक ह्यांनी सांगितल्याचे स्मरते. त्यांचे प्रात्यक्षिक ह्यापूर्वी मी विलेपार्ले येथे टिळक मंदिरात पाहिले-ऐकले होते. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

हेरंब 04/07/2008 - 18:48
ओकांवरचा लेख आवडला. तात्यांची त्यांच्याशी एवढी ओळख आहे हे वाचून आनंद वाटला. (गोविंदरावांचा भक्त आणि आरंभशूर पेटीवादक)

कंजूस 07/10/2018 - 19:04
दहाएक वर्षं आमचे शेजारी होते. रोज दोनतीन तास पेटी वाजवत ती ऐकायला येई. पण आमच्या घरात कुणालाच संगीताचा कान नसल्याने कधीही पेटी ऐकायला गेलो नाही. इमारतीत आठजण होते त्यातल्या दोघांनाच आवड होती व ते सांगत की पेटी छान वाजवतात. आदित्य तिसऱ्या वर्षापासून वाजवतो. दुसरे दोघे भाऊही वाजवायचे. शिवाय भारतीय ज्योतिषाची आवड होती. चिनी ज्योतिषावरही एक जाडजुड पुस्तक लिहिले आहे.

चौकटराजा 11/10/2018 - 15:13
तुमच्या त्या इमारती मध्ये मी का राहावयाला नव्हतो ? अरे दैवा ! असा प्रश्न मला पडलाय ! तुमचे व त्यांचे निरनिराळे उद्योग जवळून पहात मला अधिक श्रीमंत होता आले असते की !

कंजूस 11/10/2018 - 20:55
दात आहेत तर चणे नाहीत!! डोंबिवलीत सुरुवातीला ज्या इमारतीत राहात होतो तिथे शेजारी नाट्यहौशी होता. मुंबइतल्या कापडगिरण्या बंद झाल्यावर त्याचीही नोकरी गेली. पण त्याची हौस कामाला आली. रविद्र नाट्यमंदिरासमोर राहायचा आणि फावल्या वेळात नाट्यमंदिरात पडून असायचा. सर्व नाटके तोंडपाठ त्यामुळे प्रॅाम्पटिंग, नेपथ्य मदत करत असे. मोरुच्या मावशीत माळ्याचे काम बदली म्हणून करत असे. मग मोरुच्या पथकाबरोबर भारत फिरला. तर सांगायची गोष्ट म्हणजे तो म्हणाला सांगाल ते पास घेऊन येतो ! मग फक्त मोरुची मावशी पाहिलं आणि दुर्गा झाली गौरी'ची मेटालिक कॅसेट साउंड ट्रॅक घरी ऐकला! नाटक समजत नाही त्याला फुकट पास!!
लेखनविषय:
संगीत
लेखनप्रकार
लेख
डॉ.विद्याधर ओक हे नांव हिंदुस्थानी शास्त्रीय संगीताच्या क्षेत्रात सुपरिचित आहे. स्व.गोविंदराव पटवर्धनांच्या या पट्टशिष्याने निष्णात हार्मोनियमवादक म्हणून आपले स्थान निर्माण केले आहेच, शिवाय प्राचीन शास्त्रीय संगीताला आधुनिक विज्ञानाचा आधार देणारा अभ्यासू वृत्तीचा आणि एक कुशाग्र बुध्दीचा संशोधक, या क्षेत्रात नव्या दिशा चोखाळणारा आणि दाखवणारा द्रष्टा, त्यासाठी नवे तंत्रज्ञान विकसित करणारा उद्योजक अशी अनेक प्रकाराने त्यांची ओळख करून द्यावी लागेल.

कशी शांतता शून्य शब्दांत येते....

आपला अभिजित ·

देवदत्त 03/07/2008 - 23:31
छान आहे. वेगवेगळ्या वेळी माझ्याही मनात येणारे विचार इथे एकवटल्यासारखे वाटले. :) ह्या प्रश्नांची नेमकी उत्तरे मी ही शोधत आहे :? :B

मुक्तसुनीत 04/07/2008 - 01:16
अभिजित यांनी अगदी वर्मस्थानी बोट ठेवल्यासारखे वाटले. कधीकधी संवेदनशीलता हा शाप ठरतो तो असा. एकूणच माणसामाणासांमधले संबंध कधीकधी अतर्क्य वाटण्याजोगे असतात. त्याचे वर्णन कधी "देवाघरचे ज्ञात कुणाला विचित्र नेमानेम" असे कुणी करतो , तर कुणी म्हणतो "यथा काष्ठं च काष्ठं च ..." . आणि कधीकधी " धिक् ताम् च तम् च मदनं च.." असे कुणी म्हणून जातो. माणासाच्या एकलेपणाची , जगापासून तुटलेपणाची भावना जर का कुठे सौम्य होत असेल तर ती मैत्री मधे. मग ती मैत्री दोन प्रौढ व्यक्तींमधली संवादाची असो , दोन लंगोटयारांची असो , सागरगोटे खेळणार्‍या मुलींची असो की याच्या सारखे कसलेच संदर्भ नसले तरीही "डोंगरमाथ्यावरच्या एकट्या झाडासारखी असो". स्नेहाच्या धाग्याने, कशाशी तरी जोडले जाण्याच्या ध्येयापोटी तुम्ही -आम्ही मैत्री करतो. पण कालौघ ही अशी निर्मम गोष्ट आहे की त्या ओघात सर्वसर्व कधीकधी वाहून जाते. संपर्क तुटतात तसे संदर्भही लोप पावतात. पारखेपणाच्या दु:खाकरताच जणू मैत्रीचे , स्नेहाचे सुख जन्माला आलेले असते. एव्हरीथिंग हॅज अ "सेल बाय" डेट , असा काहीसा अनुभव आपल्याला मैत्रीच्याही वाटावळणांवर येत रहातो...

चतुरंग 04/07/2008 - 04:48
जीवनातल्या एका सत्याला अभिजितने स्पर्श केलाय. बर्‍याच मित्रांबरोबरची माझी मैत्री ही गेल्या १०-१२ वर्षात एका वेगळ्या वळणावर आली आहे. सांसारिक, व्यावहारिक, नोकरी-धंद्यातल्या जबाबदार्‍या, कामानिमित्त वेगळ्या जागी स्थलांतर अशांमुळे पूर्वीइतका संपर्क रहात नाही. जाणीवपूर्वक काही घडते अशातला भाग नाही. माझ्याकडूनही संपर्क कमी होत जातो. पण त्यामुळे दरवेळी मैत्रीमधे बाधा येईलच असे नाही. काहींशी संपर्क साधूनही ते फारसे उत्सुक दिसत नाहीत त्यावेळी आपण काय ते समजून घ्यायचे असते. संवेदनशीलतेवर अनुभवाने मात करता येते/येऊ शकते! बर्‍याच मित्रांना मी नवीन वर्षानिमित्त, किंवा बर्‍याचवेळा सहजही फोन करतो बोलतो. चॅटिंग किंवा इ-मेल पेक्षा मला असा संपर्क जास्त भावतो. असे माझे शाळा-कॉलेजमधले मित्र अजूनही घट्ट आहेत. भारतात मी येतो त्यावेळी काही तासांच्या भेटीकरता कित्येक मैलाचा प्रवास आम्ही करुन एकमेकांना भेटतो, रात्री जागून गप्पा-गोष्टी करतो. तेवढाही संपर्क पुन्हा प्रत्यक्ष भेटीपर्यंत पुरेल असा त्या मैत्रीचा गोफ घट्ट आहे! मैत्रीला वेगवेगळ्या कारणाने पारखे होण्याचेही प्रसंग आले. काहीत माझ्या चुका होत्या, काहीत दुसर्‍याच्या होत्या, काहीत तसे बघता फारसे काही घडले नव्हते पण तिथे गणगोत साधले नाही हे खरे. काही दानं उलटी पडली की सुलट्या पडलेल्या दानांचं महत्त्व आपल्याला कळतं मैत्रीतरी त्याला अपवाद कशी असेल? चतुरंग

सुचेल तसं 04/07/2008 - 08:56
अभिजीत, तुमची व्यथा अगदी बरोबर आहे. मला वाटतं की आपण जर भाग्यवान असलो तर त्या व्यक्तीचा सहवासही लाभती आपल्याला आणि सहवासाने खचितच मनं जुळायला मदत होते. कदाचित आपल्यातही एखादा, छोटासा का होईना, गुण अथवा स्वभाववैशिष्ट्य असण्याची अपेक्षा समोरची व्यक्ती बाळगत असेल. नियमित संपर्क न ठेवण्याबाबत त्या व्यक्तीचाही स्वभाव कारणीभूत ठरत असतो. कधी कधी माणसाला संपर्क ठेवायची तीव्र इच्छा होते तर कधी कधी त्याला एकटं रहायला आवडतं. त्यात आपला तसा काही दोष नसतो. पुढेमागे लहर आल्यावर ती व्यक्ती परत त्याच उत्साहाने आपल्याशी बोलायलाही लागते. -ह्रशिकेष http://sucheltas.blogspot.com

भडकमकर मास्तर 04/07/2008 - 09:05
अभिजितचे प्रश्न बर्‍याच वेळा मलाही छळतात... वरच्या सर्वांच्या मताशी सहमत... ... पण कधी असंसुद्धा जाणवतं की मी जसा एखाद्याच्या मैत्रीसाठी , ती टिकण्यासाठी प्रतिसादाची वाट पाहतोय, पण मिळत नाहीये...तसाच माझ्याबद्दल कोणाचा समज असेलच की...त्यामुळं एकूणच हे सारं बॅलन्स होत असतं, असं मला वाटतं..... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

गिरिजा 04/07/2008 - 10:35
तुम्हाला हा अनुभव आलाय कधी? मला हज्जारदा आलाय! हो, खूप वेळा.. एखाद्याच्या व्यक्तिमत्वावर भाळणं खूप वेळा नशिबात आलयं :) -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग -----------------------

अनिल हटेला 04/07/2008 - 16:26
मला वाटतं की आपण जर भाग्यवान असलो तर त्या व्यक्तीचा सहवासही लाभती आपल्याला आणि सहवासाने खचितच मनं जुळायला मदत होते. कदाचित आपल्यातही एखादा, छोटासा का होईना, गुण अथवा स्वभाववैशिष्ट्य असण्याची अपेक्षा समोरची व्यक्ती बाळगत असेल. नियमित संपर्क न ठेवण्याबाबत त्या व्यक्तीचाही स्वभाव कारणीभूत ठरत असतो. कधी कधी माणसाला संपर्क ठेवायची तीव्र इच्छा होते तर कधी कधी त्याला एकटं रहायला आवडतं. त्यात आपला तसा काही दोष नसतो. अगदी खरये...... तुम्हाला हा अनुभव आलाय कधी? मला हज्जारदा आलाय! हो रे बाबा .... अनुभवाने माणुस शहाणा होतो अस म्हणतात.... पण मी नाही होउ शकलो...... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

देवदत्त 03/07/2008 - 23:31
छान आहे. वेगवेगळ्या वेळी माझ्याही मनात येणारे विचार इथे एकवटल्यासारखे वाटले. :) ह्या प्रश्नांची नेमकी उत्तरे मी ही शोधत आहे :? :B

मुक्तसुनीत 04/07/2008 - 01:16
अभिजित यांनी अगदी वर्मस्थानी बोट ठेवल्यासारखे वाटले. कधीकधी संवेदनशीलता हा शाप ठरतो तो असा. एकूणच माणसामाणासांमधले संबंध कधीकधी अतर्क्य वाटण्याजोगे असतात. त्याचे वर्णन कधी "देवाघरचे ज्ञात कुणाला विचित्र नेमानेम" असे कुणी करतो , तर कुणी म्हणतो "यथा काष्ठं च काष्ठं च ..." . आणि कधीकधी " धिक् ताम् च तम् च मदनं च.." असे कुणी म्हणून जातो. माणासाच्या एकलेपणाची , जगापासून तुटलेपणाची भावना जर का कुठे सौम्य होत असेल तर ती मैत्री मधे. मग ती मैत्री दोन प्रौढ व्यक्तींमधली संवादाची असो , दोन लंगोटयारांची असो , सागरगोटे खेळणार्‍या मुलींची असो की याच्या सारखे कसलेच संदर्भ नसले तरीही "डोंगरमाथ्यावरच्या एकट्या झाडासारखी असो". स्नेहाच्या धाग्याने, कशाशी तरी जोडले जाण्याच्या ध्येयापोटी तुम्ही -आम्ही मैत्री करतो. पण कालौघ ही अशी निर्मम गोष्ट आहे की त्या ओघात सर्वसर्व कधीकधी वाहून जाते. संपर्क तुटतात तसे संदर्भही लोप पावतात. पारखेपणाच्या दु:खाकरताच जणू मैत्रीचे , स्नेहाचे सुख जन्माला आलेले असते. एव्हरीथिंग हॅज अ "सेल बाय" डेट , असा काहीसा अनुभव आपल्याला मैत्रीच्याही वाटावळणांवर येत रहातो...

चतुरंग 04/07/2008 - 04:48
जीवनातल्या एका सत्याला अभिजितने स्पर्श केलाय. बर्‍याच मित्रांबरोबरची माझी मैत्री ही गेल्या १०-१२ वर्षात एका वेगळ्या वळणावर आली आहे. सांसारिक, व्यावहारिक, नोकरी-धंद्यातल्या जबाबदार्‍या, कामानिमित्त वेगळ्या जागी स्थलांतर अशांमुळे पूर्वीइतका संपर्क रहात नाही. जाणीवपूर्वक काही घडते अशातला भाग नाही. माझ्याकडूनही संपर्क कमी होत जातो. पण त्यामुळे दरवेळी मैत्रीमधे बाधा येईलच असे नाही. काहींशी संपर्क साधूनही ते फारसे उत्सुक दिसत नाहीत त्यावेळी आपण काय ते समजून घ्यायचे असते. संवेदनशीलतेवर अनुभवाने मात करता येते/येऊ शकते! बर्‍याच मित्रांना मी नवीन वर्षानिमित्त, किंवा बर्‍याचवेळा सहजही फोन करतो बोलतो. चॅटिंग किंवा इ-मेल पेक्षा मला असा संपर्क जास्त भावतो. असे माझे शाळा-कॉलेजमधले मित्र अजूनही घट्ट आहेत. भारतात मी येतो त्यावेळी काही तासांच्या भेटीकरता कित्येक मैलाचा प्रवास आम्ही करुन एकमेकांना भेटतो, रात्री जागून गप्पा-गोष्टी करतो. तेवढाही संपर्क पुन्हा प्रत्यक्ष भेटीपर्यंत पुरेल असा त्या मैत्रीचा गोफ घट्ट आहे! मैत्रीला वेगवेगळ्या कारणाने पारखे होण्याचेही प्रसंग आले. काहीत माझ्या चुका होत्या, काहीत दुसर्‍याच्या होत्या, काहीत तसे बघता फारसे काही घडले नव्हते पण तिथे गणगोत साधले नाही हे खरे. काही दानं उलटी पडली की सुलट्या पडलेल्या दानांचं महत्त्व आपल्याला कळतं मैत्रीतरी त्याला अपवाद कशी असेल? चतुरंग

सुचेल तसं 04/07/2008 - 08:56
अभिजीत, तुमची व्यथा अगदी बरोबर आहे. मला वाटतं की आपण जर भाग्यवान असलो तर त्या व्यक्तीचा सहवासही लाभती आपल्याला आणि सहवासाने खचितच मनं जुळायला मदत होते. कदाचित आपल्यातही एखादा, छोटासा का होईना, गुण अथवा स्वभाववैशिष्ट्य असण्याची अपेक्षा समोरची व्यक्ती बाळगत असेल. नियमित संपर्क न ठेवण्याबाबत त्या व्यक्तीचाही स्वभाव कारणीभूत ठरत असतो. कधी कधी माणसाला संपर्क ठेवायची तीव्र इच्छा होते तर कधी कधी त्याला एकटं रहायला आवडतं. त्यात आपला तसा काही दोष नसतो. पुढेमागे लहर आल्यावर ती व्यक्ती परत त्याच उत्साहाने आपल्याशी बोलायलाही लागते. -ह्रशिकेष http://sucheltas.blogspot.com

भडकमकर मास्तर 04/07/2008 - 09:05
अभिजितचे प्रश्न बर्‍याच वेळा मलाही छळतात... वरच्या सर्वांच्या मताशी सहमत... ... पण कधी असंसुद्धा जाणवतं की मी जसा एखाद्याच्या मैत्रीसाठी , ती टिकण्यासाठी प्रतिसादाची वाट पाहतोय, पण मिळत नाहीये...तसाच माझ्याबद्दल कोणाचा समज असेलच की...त्यामुळं एकूणच हे सारं बॅलन्स होत असतं, असं मला वाटतं..... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

गिरिजा 04/07/2008 - 10:35
तुम्हाला हा अनुभव आलाय कधी? मला हज्जारदा आलाय! हो, खूप वेळा.. एखाद्याच्या व्यक्तिमत्वावर भाळणं खूप वेळा नशिबात आलयं :) -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग -----------------------

अनिल हटेला 04/07/2008 - 16:26
मला वाटतं की आपण जर भाग्यवान असलो तर त्या व्यक्तीचा सहवासही लाभती आपल्याला आणि सहवासाने खचितच मनं जुळायला मदत होते. कदाचित आपल्यातही एखादा, छोटासा का होईना, गुण अथवा स्वभाववैशिष्ट्य असण्याची अपेक्षा समोरची व्यक्ती बाळगत असेल. नियमित संपर्क न ठेवण्याबाबत त्या व्यक्तीचाही स्वभाव कारणीभूत ठरत असतो. कधी कधी माणसाला संपर्क ठेवायची तीव्र इच्छा होते तर कधी कधी त्याला एकटं रहायला आवडतं. त्यात आपला तसा काही दोष नसतो. अगदी खरये...... तुम्हाला हा अनुभव आलाय कधी? मला हज्जारदा आलाय! हो रे बाबा .... अनुभवाने माणुस शहाणा होतो अस म्हणतात.... पण मी नाही होउ शकलो...... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
प्रकटन
तो किंवा ती आपल्याला मनापासून आवडते. आपल्या काळजातच घुसते. कुठल्याही अपेक्षेनं नव्हे, पण निव्वळ त्याच्या व्यक्तिमत्त्वाच्या आपण प्रेमात पडतो. त्यानं/तिनं आपल्याशी मैत्री करावी, असं वाटतं. पण ती एका मर्यादेपलीकडं आपल्याला फार भीक घालत नाही. आपण अनेक प्रयत्न करतो...त्यासाठी प्रसंगी, वेगळ्या वाटेनं जातो. पण व्यर्थ! ती (व्यक्ती) कुठलीही असू शकते. कुठल्याही पार्श्‍वभूमीची, कुठल्याही प्रवृत्तीची. आपल्याला आवडते, ती तिची प्रवृत्ती. जगण्याची कला. धडाडी, कर्तबगारी, शैली, बोलण्या-वागण्याची पद्धत, एखाद्या विषयातला अभ्यास, विचार, मतं मांडण्याची पद्धत, यांपैकी काहीही.

विराणी

यशोधरा ·

आनंदयात्री 04/07/2008 - 10:17
क्या करे मौसम ही ऐसा है ! :) असो ... दोनच कडवी पण सुरेख जमलीत, मस्त यशभाय. का कोण जाणे, बालकवींच्या या कवितेची आठवण झाली कोठुन येते मला कळेना, उदासिनता ही हृदयाला. काय बोचते ते समजेना, हृदयाच्या अंतरहृदयाला.

II राजे II 04/07/2008 - 10:24
क्या करे मौसम ही ऐसा है ! सहमत. अरे अरे... यशो पण कवितारोगाच्या कचाट्यात सापडली ! :D राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

मनस्वी 04/07/2008 - 10:22
मस्त यशोधरा. सार्‍याच ओळी सुंदर. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

यशोधरा 04/07/2008 - 11:56
तात्या, भाग्यश्री, मनस्वी, आनंदयात्री खूप धन्यवाद. जरा कचरतच टाकल्या ओळी इथे... :) राजे, =))

यशोधरा 04/07/2008 - 12:02
>>आणखी न वाढवता .... आणखी 'न'च वाढवली आहे कौस्तुभ :) उगाच वाढवण्यात काय मतलब?

आनंदयात्री 04/07/2008 - 10:17
क्या करे मौसम ही ऐसा है ! :) असो ... दोनच कडवी पण सुरेख जमलीत, मस्त यशभाय. का कोण जाणे, बालकवींच्या या कवितेची आठवण झाली कोठुन येते मला कळेना, उदासिनता ही हृदयाला. काय बोचते ते समजेना, हृदयाच्या अंतरहृदयाला.

II राजे II 04/07/2008 - 10:24
क्या करे मौसम ही ऐसा है ! सहमत. अरे अरे... यशो पण कवितारोगाच्या कचाट्यात सापडली ! :D राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

मनस्वी 04/07/2008 - 10:22
मस्त यशोधरा. सार्‍याच ओळी सुंदर. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

यशोधरा 04/07/2008 - 11:56
तात्या, भाग्यश्री, मनस्वी, आनंदयात्री खूप धन्यवाद. जरा कचरतच टाकल्या ओळी इथे... :) राजे, =))

यशोधरा 04/07/2008 - 12:02
>>आणखी न वाढवता .... आणखी 'न'च वाढवली आहे कौस्तुभ :) उगाच वाढवण्यात काय मतलब?
लेखनविषय:
कविता

इज्जत

श्रीकृष्ण सामंत ·

विलासराव 10/09/2010 - 12:36
जिथे अति होतात आचारविचार त्यालाच नाही का म्हणत लाचार फारच छान.

विलासराव 10/09/2010 - 12:36
जिथे अति होतात आचारविचार त्यालाच नाही का म्हणत लाचार फारच छान.
लेखनविषय:
कविता
जिथे नाही कुणाला इज्जत तिथे जाण्यात कसली लज्जत जीवनासाठी लागते अन्न श्वासासाठी लागते हवा तान्हेसाठी लागते पाणी लाजेसाठी लागते वस्त्र जिथे नाही कुणाला ह्याचे भान तिथे कसाला आला सन्मान चांगल्या वागण्याकरिता असावा सदाचार चांगल्या निर्णयाकरिता असावा सुविचार जिथे अति होतात आचारविचार त्यालाच नाही का म्हणत लाचार श्रीकृष्ण सामंत

घेतली मिठीत आम्ही---

पुष्कराज ·

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/07/2008 - 08:46
चटका जरी बसला असा पण हौस नव्हती भागली फिरुनी पुन्हा मिठीत आंम्ही वीज होती घेतली सुंदर !!! समज असूनही वेदनेला मिठीत घेणे नव्हे, वेदनेच्या मिठीत जाणे काही औरच असते. आवडली कविता !!!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सुचेल तसं 04/07/2008 - 09:20
तात्यांशी एकदम सहमत. आकाराने छोटी पण मनावर मोठा ठसा उमटवणारी कविता. -ह्रषिकेश http://sucheltas.blogspot.com http://sucheltas.blogspot.com

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/07/2008 - 08:46
चटका जरी बसला असा पण हौस नव्हती भागली फिरुनी पुन्हा मिठीत आंम्ही वीज होती घेतली सुंदर !!! समज असूनही वेदनेला मिठीत घेणे नव्हे, वेदनेच्या मिठीत जाणे काही औरच असते. आवडली कविता !!!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सुचेल तसं 04/07/2008 - 09:20
तात्यांशी एकदम सहमत. आकाराने छोटी पण मनावर मोठा ठसा उमटवणारी कविता. -ह्रषिकेश http://sucheltas.blogspot.com http://sucheltas.blogspot.com
लेखनविषय:
कविता
Taxonomy upgrade extras
आस्वाद
घेतली मिठीत आम्ही मेघातली त्या वीज ती ठाउक हे होते जरी की आंम्हास हो जाळेल ती जाळणे हे काम तिचे तक्रार नाही आंम्हास हो घेतली होती मिठीत कौतुक त्याचे आंम्हास हो चटका जरी बसला असा पण हौस नव्हती भागली फिरुनी पुन्हा मिठीत आंम्ही वीज होती घेतली
Subscribe to
© 2026 मिसळपाव