"इलो रे,इलो! कोकणातला पाऊस.

वाचता वाचता पावसात हरवून गेलो. उत्तम!

वा सामंतांनु! येकदम झक्कास हो!! येकदम गावाकडेच नेऊन सोडल्यांत!! पाऊस येण्यापुर्वी एक दोन महिने अगोदर,लोकं आपआपली घरं शाखारून घ्यायची.मंगळौरी घरांची कौलं असलेले घरमालक कामगाराना घरावर चढवून कचरा साफ करून घ्यायचे. पावसाचं कौलावरून येणारं पाणी पन्हळातून खाली जमिनीवर आणल्या जाणाऱ्या ह्या पन्हळांना पण साफ करून घ्यावं लागायचं. पण दुसऱ्या प्रकारच्या कौलाना मात्र संपुर्ण काढून साफ करून मग नीट ओळीत लावावं लागायचं.त्याला घर शाखारून घेणं म्हणायचे. अगदी खरां हां!! आमच्या घराची शाकारणी करूक गावडे येयत. त्येंच्यासाठी दुपारच्याक आमची आजी फणसाची भाजी आणि उकड्या तांदळाची चवदार पेज करी. आम्ही भावंडा त्या पेजेवर नजर ठेऊन आसू. कधी आपल्याक थोडी ती मिळतां तेची वाट बघत!! आजी करवादां,"मेल्यांची भिकार लक्षणा बघा!! चांगलो बारक्या तांदळाचो भात खावचो सोडून मेल्यांका उकड्या तांदळाची पेज पिऊचे डोहाळे लागलेसत!!!":) हो आता पिच्छो पाडल्या शिवाय रव्हचो नाय! आता धुम्शाण खूप झालां बाबा! वषाड पडो! नुकसान केल्या शिवाय हो आता सोडूचो नाय! केंव्हा एकदा त्वांड घेवोन जाय्त असां झालां! असोच मधून मधून उघाडी ठेवून रव्ह.ह्या वेळेक तरी आमच्यावर उपकार कर! शीरा मारां!ही काय पडण्याची रीत झाली? गेले आठ दिवस जांवचां, नांव म्हणून काढणां नांय! गेले आठ दिवस नुसतां झोडपून काढल्यान! येतानां गर्जून येतां,आणि जातानां पण गर्जून जातां!" जुस्त हो, एकदम जुस्त!! आमचे वाडियेच्या लोकांच्या तोंडी नेहमी ह्याच!! आणखी येक, "आवशीक खावंक! या पावसान तर अगदी कहर केल्यान!! आंगावर शेवाळा उगवला!! मेल्या, आतातरी थांब!!":) पावसात सुळे,गुंजूले.शेतकं,काळूंद्री नावाचे मध्यम आकाराचे मासे मुबलक मिळतात.मग घरोघरी सुळ्याची खोबऱ्याच्या रसातली आमटी,आणि गुंजुल्याचं जागच्याजागी-घट्ट-तिरफळं घालून केलेलं तिखलं,लालबुंद कोकमाचं सार-सोलकडी- आणि साप्पाटून भात मिळाल्यावर काय विचारतां? आणि कुरल्यांचा सुक्या? तां विसरलांत काय सामंतानु? :) असो. गेले ते दिवस!! आता बसलोसोंव हंयसर साल्मन आणि कॅटफिश खात! शिरां पडो त्यांच्यार!!! आपलो (गुंजल्यांच्या तिखल्याच्या आठवणीन विद्ध!), पिवळो डांबिस

पिडांकाका, अगदी खरा बोलल्यात!! :)

सामंतसाहेबांचा लेख आणि डांबिसरावाचा प्रतिसाद, दोन्ही आवडले. एकदम देवगडात नेऊन सोडले..! :) आपला, तात्या देवगडकर.

पावसाचे वर्णन छान उतरले आहे, आवडले.

चित्रा , आपल्याला आवडलं हे वाचून बरं वाटलं www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

सामंत भाऊ, आमास्नी तुमचा ता मालवणी काय जमत न्हाई, पन, येक सांगतू बगा. येकदम अस्सल माल. मागं कोकनात कणकवलीच्या मठाजवळच्या येका खानावळीत मटनाचा रस्सा भुरकला व्हता... आगदी, प्वोटाला तडस लागंस्तोवर हानला... ईक्ती वर्सं झाली, पन आजून ती चव त्वोंडात हाये. ह्ये वाचताना, पुन्ना त्योच खमंगपना आटवला... गजाली आजून येऊंद्यात म्हंतो मी.

व्वा! सामंतकाका, 'नुस्ते' खादाडीच्या नि पावसाच्या आठवणींनी भिजवल्यांत सगळ्यांका !! आठवणींचो म्हापूर इलोहा हयसर! काकानुं. परत येवा!

च्यायला, ह्या कोकणातल्या पावसाने अगदी पिच्छा पुरवलाय! परवाच त्या 'गंध' मधला पाऊस पाहून वेड लागायला झालं होतं, आज हा सामंतकाकांचो लेख वाचून जीव गेलाच की अगदी! एकदाच अनुभवलेल्या कोकणातल्या पावसाच्या आठवणींमध्ये गुंतून पडायला होतंय!! उपाय आहे का काही यातून सुटण्याचा?? हा पाऊस पार म्हणजे जीवाला पीसे लावतोय!!! --असुर