मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

पडक्या घरास माझ्या

suralesandip ·

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:22
तू दूर दूर जाता... बघ निखळले सहारे पडक्या घरास माझ्या... तू पाहतेस का गं? वा!

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 11:22
तू दूर दूर जाता... बघ निखळले सहारे पडक्या घरास माझ्या... तू पाहतेस का गं?
असे सुंदर काव्यमय विचार असणाऱ्याची हवेली सोडून, त्या हवेलीचे पडके घर करून ती का गेली? अऩ स्वतः दुरून (मजा) पहात आहे! How cruel! अऩ इकडे त्याला बिचाऱ्याला प्रश्न पडलाय!
अन आठवांत माझ्या... तू राहतेस का गं?
कविता खूप छान आहे. suralesandip जी दुसरी एखादी कलासक्त मैत्रीण शोधा! (ह.घ्या.)

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:22
तू दूर दूर जाता... बघ निखळले सहारे पडक्या घरास माझ्या... तू पाहतेस का गं? वा!

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 11:22
तू दूर दूर जाता... बघ निखळले सहारे पडक्या घरास माझ्या... तू पाहतेस का गं?
असे सुंदर काव्यमय विचार असणाऱ्याची हवेली सोडून, त्या हवेलीचे पडके घर करून ती का गेली? अऩ स्वतः दुरून (मजा) पहात आहे! How cruel! अऩ इकडे त्याला बिचाऱ्याला प्रश्न पडलाय!
अन आठवांत माझ्या... तू राहतेस का गं?
कविता खूप छान आहे. suralesandip जी दुसरी एखादी कलासक्त मैत्रीण शोधा! (ह.घ्या.)
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
या आसवांस माझ्या... तू साहतेस का गं? अन आठवांत माझ्या... तू राहतेस का गं? हरवले सूर माझे... सांजवेळी तरीही या मैफ़लीत माझ्या... तू नाहतेस का गं? होतेस का पुजारी... अन फूल ही कधी तू तुज मंदिरात माझ्या... तू वाहतेस का गं? आता उरात झरती... या वेदना सदाच्या या वेदनेस माझ्या... तू चाहतेस का गं? तू दूर दूर जाता... बघ निखळले सहारे पडक्या घरास माझ्या... तू पाहतेस का गं? --शब्द्सखा!

तुका म्हणे बरवे जाण...!

विसोबा खेचर ·

मानस 30/06/2008 - 19:46
तात्या, खुप दिवसांनी कुमारजींचा हा अभंग ऐकला. मजा आया. क्या केहेने!! महापूरे झाडे जाती ह्यात "जाती" खास कुमारजीच म्हणू शकतात. जीव ओवाळून टाकावा. तूम्ही म्हण्टल्याप्रमाणे खरोखरच हातातली सगळी कामं बाजूला टाकली आणि ही चीज ऐकली. धन्यवाद

प्राजु 30/06/2008 - 19:50
किती सुंदर रसग्रहण केलं आहे. खूप दिवसांनी हे गाणं ऐकलं आणि त्याच्या मधाळ रचनेमध्ये मी अडकून पडले. अडगुळं मडगुळं सोन्याचं कडगुळं हे बडबडगीत, तो मऊ गुरगुट्या वरणभात, आज्जीने हातावर ठेवलेली बेसनाची वडी, सर्दीपडसं झाल्यावर सुंठ उगाळून त्याचा अंमळ कढत लेप नाका-कपाळावर थापणारी ती प्रेमळ आई!, आज्जी, आत्या, काकू, मावशी, आईने घेतलेला तो गोड पापा! हेच सगळं हवं आहे ना आपल्याला? अगदी खरंय. माझ्या लेकाला पहाते तेव्हा असं वाटतं की आपलं बालपण खूप लवकर संपलं. त्याच्या खेळण्यात मी स्वतःचं बालपण शोधते. हातातली सगळी कामं टाकून अगदी ऐकत रहावसं वाटतं, आणि मन पुन्हा एकदा आज्जीने दुधाच्या पातलेल्यातील काढलेल्या सायसाखरेच्या खरवडीत बुडतं! या तुमच्या वाक्यावर जीव ओवाळून टाकावा वाटतो...(मला साय अजिबात आवडत नाही तरीही) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

छोटा डॉन 30/06/2008 - 19:52
आजच माझ्या मनात एकंदरीत वारकरी संप्रदाय व तुकोबामाउली विषयी थोडी उर्मी दाटून आली होती ... कालच "पालख्यांनी" पुणे सोडून पंढरीच्या दिशेने कुच केले व त्याच मुहुर्तावर तुमचा लेख आला .... मस्त निरुपण केले आहे. मला तर एकदम लहानपणाची आठवण आली. मी लहानपणी [ पंढरपुरी] असताना वारीच्या वेळी "विठ्ठलमय" झालेल्या "अवघ्या पंढरीत" किर्तनांची चांगलीच रेलचेल असायची. सारखे कानावर "विठुनाम" यायचे व रात्री हा "किर्तनांचा व प्रवचनाचा फड" रंगायचा. ते ऐकताना अगदी त्यात एकरुप होऊन जायचो ... त्यात असेच "तुकोबा व माउलींच्या अभंगाचे निरुपण" केले असायचे व ते सांगणारे बाबा/महाराज अगदी सर्वसामान्यांच्या भाषेत त्याची उकल करायचे. आज अगदी तसेच वाटले तुमचा लेख वाचुन. अजुन काही आवडणारे व भावणारे अभंग म्हणजे ... " हेची दान देगा देवा, तुझा विसर न व्हावा " " याची साठी केला होता अट्टाहास, शेवटचा दिस गोड व्हावा ..." कुठल्याही अभंगाच्या निरुपणानंतर किर्तनाच्या वेळी "टाळ व मॄदुंग" घेऊन उभारलेले "विठुभक्त" शेवटी जो सुरात व तालात "विठ्ठल, विठ्ठल, विठ्ठल" हा जयघोष करीत त्याची आठवण आल्यावर आत्तासुद्धा अंगावर काटा आला.... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

मदनबाण 30/06/2008 - 20:00
तात्यानु धन्यवाद,,,, हे गाणं ऐकत ऐकतच हा लेख वाचला फारच प्रसन्न वाटले.. (कुमार प्रेमी) मदनबाण.....

प्रमोद देव 30/06/2008 - 20:19
तात्या निरुपण आवडले. कुमार गंधर्व हे माझ्या आवडत्या गायकांपैकी एक आहेत;तरीही हे गाणे कुमारांनी गायलेलं मला कधीच आवडलेले नाही. इथे नेहमीचे कुमार गंधर्व न वाटता उगाचच 'कुमार'(बाल) वाटावे म्हणून त्यांनी जो चोरटा आवाज लावलाय तो कानाला खटकतो. गाण्यात तुकोबारायांचे अर्थपूर्ण शब्द आहेत म्हणूनच ऐकणे सुसह्य वाटते इतकेच. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

अर्थातच मूळ अभंग पण छान आहे व आवडतो पण कुमारजींनी गायलेला हा अभंग देखील फार आवडतो. माझ्या मते हे येथे तुकाराम महाराजाना अभिप्रेत लहानपण म्हणजे बालपण नव्हे तर अहंकार सोडणे आहे असे मला वाटते. त्यात्याचा लेख उत्तम. कुमारजीनी गायलेले 'कोणा कशी कळावी' हे पण गाणे एकदम छान मला फार आवडते. पुण्याचे पेशवे

आमच्या तुक्याचा कोणताही अभंग देहभान विसरायला लावणारा असाच आहे. आपले निरुपण आवडले मात्र कुमारांनी गायलेले आवडले नाही. ( संगीतातले काही कळत नाही म्हणुन तसे असेल, पण लैच धीम्या सुरात गाताहेत असे वाटते. संगिताच्या जाणकारांनो क्षमा करा , पण जे वाटले ते लिहिले. ) संत तुकारामांची रचना आणि श्रीनिवास खळ्यांचे स्वर...'हेचि दान देगा देवा तुझा विसर न व्हावा ......... चा आनंदही घ्याच.....इथे आमचे देहभान हरपते !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

चित्रा 01/07/2008 - 05:37
आमच्या तुक्याचा कोणताही अभंग देहभान विसरायला लावणारा असाच आहे. असेच म्हणते. तात्यांसाठी - गाण्याच्या निरूपणात यावेळी गंधार आणि न्यास खेरीज जास्त माहिती नाही - असे का बरे?

नंदन 01/07/2008 - 00:33
लेख, अतिशय आवडला. >>> किती हळवेपणाने गाताहेत पाहा. त्यांचा तो स्वर ऐकून असं वाटतं की कुमारांची गाण्यातली सगळी विद्वत्ता गळून पडली आहे आणि तेही तुकोबांसारखेच देवाकडे लहानपण मागताहेत. अगदी लहान होऊन! ही जादू आहे तुकोबांच्या शब्दांची! -- सहमत आहे.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

चतुरंग 01/07/2008 - 01:29
गाणंही छान म्हटले आहे. (हे रेकॉर्डिंग कुमारांच्या बर्‍याच आधीच्या काळातले आहे का? आवाज खूप तरुण वाटतोय.) चतुरंग

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 03:58
तुकोबा म्हणजे रसाळता. तुकोबा म्हणजे परम ज्ञान. असे विविध आयाम असणार्‍या तुकोबांच्या अभंगावर खूप सखोल निरूपण केले तात्या तुम्ही. मानलं तुम्हाला. जरा ते विजेट कसे चिकटावयचे ते सांगाल का?

एकदम बेष्ट!! आम्हाला कुमारांच्या अभंगापेक्षा तुमचं निरूपण जास्त आवडलं. कुमारांच्या या अभंगाबाबत आम्ही प्रमोदकाकांशी सहमत आहोत. माझ्या मते हे येथे तुकाराम महाराजाना अभिप्रेत लहानपण म्हणजे बालपण नव्हे तर अहंकार सोडणे आहे असे मला वाटते. सहमत! इथे लहानपण म्हणजे शारिरीक अवस्था नसून अंगी लहानपण, स्वतःकडे कमीपणा घेण्याची वृत्ती अभिप्रेत असावी असेच मलाही वाटते. तात्याराव, या सरपंचगिरीच्या लफड्यात तुमच्यातला लेखक हरवत चाललाय की काय असं वाटायला लागलं होत.... आम्हाला बुवा लेखक तात्याच जास्त आवडतो!!! स्पष्टोक्तिबद्द्ल क्षमस्व!

सहज 01/07/2008 - 06:12
गाणे व लेख केवळ अगग!! तात्यानी वर लिहल्याप्रमाणे, हे गाणे म्हणजे साजुक तुपातील शीरा व रसग्रहण हे तात्याचे आपल्याला ममतेने भरवणे. अक्षरशः एकेक वाक्य घेउन खरच मस्त भरवले. अवांतर - कुमारांचा आवाज नेहमीपेक्षा जास्त कोमल वाटतोय का? तुकारामांना अपेक्षीत भक्तीरस ओतप्रोत भरल्यासारखे?

In reply to by सहज

मुक्तसुनीत 01/07/2008 - 06:31
काय तात्या, तुम्ही जितक्या मार्मिकतेने लिहीलेय तितके मिपाकरांनी रसिकतेने वाचून , विचक्षणपणे प्रश्नसुद्धा विचारलेत की नाही ! :-)

धनंजय 01/07/2008 - 06:57
अभंग तर फारच अर्थपूर्ण आहे. प्रथम ऐकताना प्रमोदकाकांसारखेच वाटले - की हा एका प्रकारे लहान मुलाचा आवाज आहे. पण कुमार गंधर्वांनी मार्दवासाठी तसा आवाज मुद्दामून लावला असेल. "ल्हानाहून ल्हान" असे म्हटल्यामुळे मात्र वयाचे लहानपण आणि त्याची गोडी जास्त अधोरेखित होते. (काळ्यावर पांढरे शब्द वाचताना अहंभाव लहान करावा हा अर्थ जास्त जाणवतो.) चाल मधुर आहे. ऐकून छान वाटले.

सुचेल तसं 01/07/2008 - 08:53
तात्या, खुप छान लिहिले आहे. विशेषत: मला लेखातील खालील वाक्य फार सुंदर वाटले. उद्या मी भले भारतभर, जगभर प्रवास करून एकापेक्षा एक अश्या उत्तमोत्तम पाकृ खाईन पण आईने ताटात कालवलेल्या वरणभाताच्या काऊच्या अन् चिऊच्या घासाची सर कशालाच नाही! पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा!!! http://sucheltas.blogspot.com

धोंडोपंत 01/07/2008 - 09:42
वा वा तात्या, सुंदर लेख आणि अभंग यांचा अजोड मिलाफ. फार छान लिहिले आहे. आणि गाण तर काय? लाजवाब. तुका आकाशाएवढा| हे खरेच. आपला, (वारकरी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

लिखाळ 01/07/2008 - 20:36
वा तात्या ! छान लेख आणि छान गाण्याची आठवण. मी हे गाणे वारंवार ऐकत असतो. मला कुमारांचा आवाज फार आवडतो. आणि या गाण्याला ठेका फारच उत्तम आहे. सुरुवातीचा तबला एकताच मन त्यात अडकून पडते. अवांतर : यातील लहानपण हे वयाचे नसून वृत्तीचे असावे या मताशी सहमत आहे. -- लिखाळ.

विसोबा खेचर 03/07/2008 - 18:08
प्रतिसाद देणार्‍या सर्व रसिकांचे मनापासून आभार... छोटा डॉन, " याची साठी केला होता अट्टाहास, शेवटचा दिस गोड व्हावा ..." कालनिर्णयकार जयंत साळगावकरांच्या घरी एकदा अण्णांच्या गाण्याचे मैफल होती तेव्हा मी अण्णांना हा अभंग म्हणायची विनंतीवजा फर्माईश केली होती. अण्णांनी कुठलेही आढेवेढे न घेता माझी फर्माईश मान्य केली आणि अतिशय सुरेख गायले. अगदी रंगून, देहभान हरपून अण्णांनी हा अभंग गायला होता त्याची आठवण आजही ताजी आहे. साक्षात विठोबाही तेथे अवतरला असेल आणि त्यानेही अगदी तल्लीनतेने कर कटावरी ठेवून अण्णांचं ते गाणं ऐकलं असेल! गणपती उत्सवातली ही घटना. गणपतीच्या दिवसात साळगावकरांकडच्या गणपतीत त्यांच्या घरी अण्णांचं गाणं हा गेला कित्येक वर्षांचा पायंडा! त्यामुळे दरवर्षी गणपतीत आम्हालाही मेजवानी! गणपती आले की आम्ही दरवर्षी अण्णांना फोन करायचा आणि "अण्णा, साळगावकरांकडे गाण्याला येतो आहे!" असं म्हणायचं. त्यावर अण्णाचंही, "अरे ये ये. अगदी अवश्य ये" हे ठरलेलं उत्तर! :) गेल्या दोन-तीन वर्षांपासून मात्र अण्णांची प्रकृती बरी नसल्यामुळे यात खंड पडला आहे! असो.. देवकाका, इथे नेहमीचे कुमार गंधर्व न वाटता उगाचच 'कुमार'(बाल) वाटावे म्हणून त्यांनी जो चोरटा आवाज लावलाय तो कानाला खटकतो. आपल्याला कुमारांचा त्या गाण्यातील आवज आवडला नसेल हे मान्य, परंतु कृपया त्याला 'चोरटा आवाज' असं म्हणू नका, ते माझ्या मते योग्य होणार नाही! व्हॉईस मॉड्युलेशन या विषयावर प्रभूत्व असलेला कुमारांसारखा गवई चोरटा आवाज लावेल असं वाटत नाही! व्हॉईस कल्चरच्या परिभाषेत याला काही वेळा फॉल्स व्हॉईस असंही म्हटलं जातं. परंतु इथे फॉल्स व्हॉईसचा अर्थ 'चोरटा आवाज' असा नव्हे हे लक्षात घ्या. फॉल्स व्हॉईस लावण्याकरता स्वरांची अन् श्रुतींची बरीच जाण लागते, जी कुमारांकडे होती. चोरटा आवाज हा गाण्यातला चक्क दोष मानला गेलेला आहे आणि तो बरोबर आहे! किराणा गायकीतले रहिमतखासाहेब, अब्दुल करीमखासाहेब या मंड़ळींचीदेखील फॉल्स व्हॉईस वर खूप प्रभूत्व होते. कुमारांचा अर्थातच किराणा गायकीचा बराच अभ्यास असल्यामुळे, तसेच स्वरांवर, श्रुतींवर प्तभूत्व असल्यामुळे कुमारांनी या गाण्यात अगदी जाणीवपूर्वक फॉल्स व्हॉईसचा उपयोग केला आहे, ही गोष्ट मला तरी खूप प्रशंसनीय वाटते! असो, तरीही कुमारांनी चोरटा आवाज लावलाय असंच जर तुम्हाला म्हणायचं असेल तर त्याचा मी आदर करतो. प्रत्येकाची मतं! पुण्याचे पेशवे, माझ्या मते हे येथे तुकाराम महाराजाना अभिप्रेत लहानपण म्हणजे बालपण नव्हे तर अहंकार सोडणे आहे असे मला वाटते. शक्य आहे. तुकोबांच्या अभंगाला अनेक पैलू असतात. मला मात्र त्या अभंगातले लहानपण, बालपणच अधिक दिसले. चित्रा, गाण्याच्या निरूपणात यावेळी गंधार आणि न्यास खेरीज जास्त माहिती नाही - असे का बरे? खास असं कारण नाही, परंतु त्या बाबतीत मुद्दामूनच थोडे कमी लिहिले. असो, आता लवकरच या गाण्याच्या सांगितिक बाजूवरदेखील इथेच वेगळा प्रतिसाद टाकून लिहिण्याचा प्रयत्न करेन! :) डांबिसराव, सहमत! इथे लहानपण म्हणजे शारिरीक अवस्था नसून अंगी लहानपण, स्वतःकडे कमीपणा घेण्याची वृत्ती अभिप्रेत असावी असेच मलाही वाटते. हम्म! मला मात्र त्यात काऊचिऊवालं बालपणंच अधिक दिसलं! असो, प्रत्येकाची इंटरप्रिटेशन्स वेगळी! तात्याराव, या सरपंचगिरीच्या लफड्यात तुमच्यातला लेखक हरवत चाललाय की काय असं वाटायला लागलं होत.... अरे नाही रे, अजून तरी तात्यातल्या लेखकाला जपायचा प्रयत्न मी करतो आहे! :) आम्हाला बुवा लेखक तात्याच जास्त आवडतो!!! धन्यवाद रे डांबिसा! :) पण काय करणार, आता संस्थळ काढलंय त्यामुळे मध्येमध्ये थोडीशी सरपंचगिरीही करावी लागते रे! :) मुक्तराव, काय तात्या, तुम्ही जितक्या मार्मिकतेने लिहीलेय तितके मिपाकरांनी रसिकतेने वाचून , विचक्षणपणे प्रश्नसुद्धा विचारलेत की नाही ! खरं आहे रे बाबा! मिपावाल्यांसमोर खूप सांभाळून लिहावे लागते! :) धन्याशेठ, पण कुमार गंधर्वांनी मार्दवासाठी तसा आवाज मुद्दामून लावला असेल. अगदी सहमत आहे... "ल्हानाहून ल्हान" असे म्हटल्यामुळे मात्र वयाचे लहानपण आणि त्याची गोडी जास्त अधोरेखित होते. मलाही ह्याच अर्थाने हा अभंग दिसला! ओगलेसाहेब, हे लईच भारी... आता उड जायेगा हंस अकेला ऐकवा आणि त्याबद्दल ही काही लिहा कधितरी नक्की प्रयत्न करीन. पण मूड लागायला हवा, ह्या अभंगाची तार लागायला हवी तरच ते जमेल. जबर्‍या आहे हे निर्गुणीभजन! असो, आवर्जून प्रतिसाद देणार्‍या सर्व रसिकांचे पुनश्च एकदा आभार.... आपला, (तुकोबाप्रेमी) तात्या.

मानस 30/06/2008 - 19:46
तात्या, खुप दिवसांनी कुमारजींचा हा अभंग ऐकला. मजा आया. क्या केहेने!! महापूरे झाडे जाती ह्यात "जाती" खास कुमारजीच म्हणू शकतात. जीव ओवाळून टाकावा. तूम्ही म्हण्टल्याप्रमाणे खरोखरच हातातली सगळी कामं बाजूला टाकली आणि ही चीज ऐकली. धन्यवाद

प्राजु 30/06/2008 - 19:50
किती सुंदर रसग्रहण केलं आहे. खूप दिवसांनी हे गाणं ऐकलं आणि त्याच्या मधाळ रचनेमध्ये मी अडकून पडले. अडगुळं मडगुळं सोन्याचं कडगुळं हे बडबडगीत, तो मऊ गुरगुट्या वरणभात, आज्जीने हातावर ठेवलेली बेसनाची वडी, सर्दीपडसं झाल्यावर सुंठ उगाळून त्याचा अंमळ कढत लेप नाका-कपाळावर थापणारी ती प्रेमळ आई!, आज्जी, आत्या, काकू, मावशी, आईने घेतलेला तो गोड पापा! हेच सगळं हवं आहे ना आपल्याला? अगदी खरंय. माझ्या लेकाला पहाते तेव्हा असं वाटतं की आपलं बालपण खूप लवकर संपलं. त्याच्या खेळण्यात मी स्वतःचं बालपण शोधते. हातातली सगळी कामं टाकून अगदी ऐकत रहावसं वाटतं, आणि मन पुन्हा एकदा आज्जीने दुधाच्या पातलेल्यातील काढलेल्या सायसाखरेच्या खरवडीत बुडतं! या तुमच्या वाक्यावर जीव ओवाळून टाकावा वाटतो...(मला साय अजिबात आवडत नाही तरीही) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

छोटा डॉन 30/06/2008 - 19:52
आजच माझ्या मनात एकंदरीत वारकरी संप्रदाय व तुकोबामाउली विषयी थोडी उर्मी दाटून आली होती ... कालच "पालख्यांनी" पुणे सोडून पंढरीच्या दिशेने कुच केले व त्याच मुहुर्तावर तुमचा लेख आला .... मस्त निरुपण केले आहे. मला तर एकदम लहानपणाची आठवण आली. मी लहानपणी [ पंढरपुरी] असताना वारीच्या वेळी "विठ्ठलमय" झालेल्या "अवघ्या पंढरीत" किर्तनांची चांगलीच रेलचेल असायची. सारखे कानावर "विठुनाम" यायचे व रात्री हा "किर्तनांचा व प्रवचनाचा फड" रंगायचा. ते ऐकताना अगदी त्यात एकरुप होऊन जायचो ... त्यात असेच "तुकोबा व माउलींच्या अभंगाचे निरुपण" केले असायचे व ते सांगणारे बाबा/महाराज अगदी सर्वसामान्यांच्या भाषेत त्याची उकल करायचे. आज अगदी तसेच वाटले तुमचा लेख वाचुन. अजुन काही आवडणारे व भावणारे अभंग म्हणजे ... " हेची दान देगा देवा, तुझा विसर न व्हावा " " याची साठी केला होता अट्टाहास, शेवटचा दिस गोड व्हावा ..." कुठल्याही अभंगाच्या निरुपणानंतर किर्तनाच्या वेळी "टाळ व मॄदुंग" घेऊन उभारलेले "विठुभक्त" शेवटी जो सुरात व तालात "विठ्ठल, विठ्ठल, विठ्ठल" हा जयघोष करीत त्याची आठवण आल्यावर आत्तासुद्धा अंगावर काटा आला.... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

मदनबाण 30/06/2008 - 20:00
तात्यानु धन्यवाद,,,, हे गाणं ऐकत ऐकतच हा लेख वाचला फारच प्रसन्न वाटले.. (कुमार प्रेमी) मदनबाण.....

प्रमोद देव 30/06/2008 - 20:19
तात्या निरुपण आवडले. कुमार गंधर्व हे माझ्या आवडत्या गायकांपैकी एक आहेत;तरीही हे गाणे कुमारांनी गायलेलं मला कधीच आवडलेले नाही. इथे नेहमीचे कुमार गंधर्व न वाटता उगाचच 'कुमार'(बाल) वाटावे म्हणून त्यांनी जो चोरटा आवाज लावलाय तो कानाला खटकतो. गाण्यात तुकोबारायांचे अर्थपूर्ण शब्द आहेत म्हणूनच ऐकणे सुसह्य वाटते इतकेच. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

अर्थातच मूळ अभंग पण छान आहे व आवडतो पण कुमारजींनी गायलेला हा अभंग देखील फार आवडतो. माझ्या मते हे येथे तुकाराम महाराजाना अभिप्रेत लहानपण म्हणजे बालपण नव्हे तर अहंकार सोडणे आहे असे मला वाटते. त्यात्याचा लेख उत्तम. कुमारजीनी गायलेले 'कोणा कशी कळावी' हे पण गाणे एकदम छान मला फार आवडते. पुण्याचे पेशवे

आमच्या तुक्याचा कोणताही अभंग देहभान विसरायला लावणारा असाच आहे. आपले निरुपण आवडले मात्र कुमारांनी गायलेले आवडले नाही. ( संगीतातले काही कळत नाही म्हणुन तसे असेल, पण लैच धीम्या सुरात गाताहेत असे वाटते. संगिताच्या जाणकारांनो क्षमा करा , पण जे वाटले ते लिहिले. ) संत तुकारामांची रचना आणि श्रीनिवास खळ्यांचे स्वर...'हेचि दान देगा देवा तुझा विसर न व्हावा ......... चा आनंदही घ्याच.....इथे आमचे देहभान हरपते !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

चित्रा 01/07/2008 - 05:37
आमच्या तुक्याचा कोणताही अभंग देहभान विसरायला लावणारा असाच आहे. असेच म्हणते. तात्यांसाठी - गाण्याच्या निरूपणात यावेळी गंधार आणि न्यास खेरीज जास्त माहिती नाही - असे का बरे?

नंदन 01/07/2008 - 00:33
लेख, अतिशय आवडला. >>> किती हळवेपणाने गाताहेत पाहा. त्यांचा तो स्वर ऐकून असं वाटतं की कुमारांची गाण्यातली सगळी विद्वत्ता गळून पडली आहे आणि तेही तुकोबांसारखेच देवाकडे लहानपण मागताहेत. अगदी लहान होऊन! ही जादू आहे तुकोबांच्या शब्दांची! -- सहमत आहे.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

चतुरंग 01/07/2008 - 01:29
गाणंही छान म्हटले आहे. (हे रेकॉर्डिंग कुमारांच्या बर्‍याच आधीच्या काळातले आहे का? आवाज खूप तरुण वाटतोय.) चतुरंग

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 03:58
तुकोबा म्हणजे रसाळता. तुकोबा म्हणजे परम ज्ञान. असे विविध आयाम असणार्‍या तुकोबांच्या अभंगावर खूप सखोल निरूपण केले तात्या तुम्ही. मानलं तुम्हाला. जरा ते विजेट कसे चिकटावयचे ते सांगाल का?

एकदम बेष्ट!! आम्हाला कुमारांच्या अभंगापेक्षा तुमचं निरूपण जास्त आवडलं. कुमारांच्या या अभंगाबाबत आम्ही प्रमोदकाकांशी सहमत आहोत. माझ्या मते हे येथे तुकाराम महाराजाना अभिप्रेत लहानपण म्हणजे बालपण नव्हे तर अहंकार सोडणे आहे असे मला वाटते. सहमत! इथे लहानपण म्हणजे शारिरीक अवस्था नसून अंगी लहानपण, स्वतःकडे कमीपणा घेण्याची वृत्ती अभिप्रेत असावी असेच मलाही वाटते. तात्याराव, या सरपंचगिरीच्या लफड्यात तुमच्यातला लेखक हरवत चाललाय की काय असं वाटायला लागलं होत.... आम्हाला बुवा लेखक तात्याच जास्त आवडतो!!! स्पष्टोक्तिबद्द्ल क्षमस्व!

सहज 01/07/2008 - 06:12
गाणे व लेख केवळ अगग!! तात्यानी वर लिहल्याप्रमाणे, हे गाणे म्हणजे साजुक तुपातील शीरा व रसग्रहण हे तात्याचे आपल्याला ममतेने भरवणे. अक्षरशः एकेक वाक्य घेउन खरच मस्त भरवले. अवांतर - कुमारांचा आवाज नेहमीपेक्षा जास्त कोमल वाटतोय का? तुकारामांना अपेक्षीत भक्तीरस ओतप्रोत भरल्यासारखे?

In reply to by सहज

मुक्तसुनीत 01/07/2008 - 06:31
काय तात्या, तुम्ही जितक्या मार्मिकतेने लिहीलेय तितके मिपाकरांनी रसिकतेने वाचून , विचक्षणपणे प्रश्नसुद्धा विचारलेत की नाही ! :-)

धनंजय 01/07/2008 - 06:57
अभंग तर फारच अर्थपूर्ण आहे. प्रथम ऐकताना प्रमोदकाकांसारखेच वाटले - की हा एका प्रकारे लहान मुलाचा आवाज आहे. पण कुमार गंधर्वांनी मार्दवासाठी तसा आवाज मुद्दामून लावला असेल. "ल्हानाहून ल्हान" असे म्हटल्यामुळे मात्र वयाचे लहानपण आणि त्याची गोडी जास्त अधोरेखित होते. (काळ्यावर पांढरे शब्द वाचताना अहंभाव लहान करावा हा अर्थ जास्त जाणवतो.) चाल मधुर आहे. ऐकून छान वाटले.

सुचेल तसं 01/07/2008 - 08:53
तात्या, खुप छान लिहिले आहे. विशेषत: मला लेखातील खालील वाक्य फार सुंदर वाटले. उद्या मी भले भारतभर, जगभर प्रवास करून एकापेक्षा एक अश्या उत्तमोत्तम पाकृ खाईन पण आईने ताटात कालवलेल्या वरणभाताच्या काऊच्या अन् चिऊच्या घासाची सर कशालाच नाही! पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा!!! http://sucheltas.blogspot.com

धोंडोपंत 01/07/2008 - 09:42
वा वा तात्या, सुंदर लेख आणि अभंग यांचा अजोड मिलाफ. फार छान लिहिले आहे. आणि गाण तर काय? लाजवाब. तुका आकाशाएवढा| हे खरेच. आपला, (वारकरी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

लिखाळ 01/07/2008 - 20:36
वा तात्या ! छान लेख आणि छान गाण्याची आठवण. मी हे गाणे वारंवार ऐकत असतो. मला कुमारांचा आवाज फार आवडतो. आणि या गाण्याला ठेका फारच उत्तम आहे. सुरुवातीचा तबला एकताच मन त्यात अडकून पडते. अवांतर : यातील लहानपण हे वयाचे नसून वृत्तीचे असावे या मताशी सहमत आहे. -- लिखाळ.

विसोबा खेचर 03/07/2008 - 18:08
प्रतिसाद देणार्‍या सर्व रसिकांचे मनापासून आभार... छोटा डॉन, " याची साठी केला होता अट्टाहास, शेवटचा दिस गोड व्हावा ..." कालनिर्णयकार जयंत साळगावकरांच्या घरी एकदा अण्णांच्या गाण्याचे मैफल होती तेव्हा मी अण्णांना हा अभंग म्हणायची विनंतीवजा फर्माईश केली होती. अण्णांनी कुठलेही आढेवेढे न घेता माझी फर्माईश मान्य केली आणि अतिशय सुरेख गायले. अगदी रंगून, देहभान हरपून अण्णांनी हा अभंग गायला होता त्याची आठवण आजही ताजी आहे. साक्षात विठोबाही तेथे अवतरला असेल आणि त्यानेही अगदी तल्लीनतेने कर कटावरी ठेवून अण्णांचं ते गाणं ऐकलं असेल! गणपती उत्सवातली ही घटना. गणपतीच्या दिवसात साळगावकरांकडच्या गणपतीत त्यांच्या घरी अण्णांचं गाणं हा गेला कित्येक वर्षांचा पायंडा! त्यामुळे दरवर्षी गणपतीत आम्हालाही मेजवानी! गणपती आले की आम्ही दरवर्षी अण्णांना फोन करायचा आणि "अण्णा, साळगावकरांकडे गाण्याला येतो आहे!" असं म्हणायचं. त्यावर अण्णाचंही, "अरे ये ये. अगदी अवश्य ये" हे ठरलेलं उत्तर! :) गेल्या दोन-तीन वर्षांपासून मात्र अण्णांची प्रकृती बरी नसल्यामुळे यात खंड पडला आहे! असो.. देवकाका, इथे नेहमीचे कुमार गंधर्व न वाटता उगाचच 'कुमार'(बाल) वाटावे म्हणून त्यांनी जो चोरटा आवाज लावलाय तो कानाला खटकतो. आपल्याला कुमारांचा त्या गाण्यातील आवज आवडला नसेल हे मान्य, परंतु कृपया त्याला 'चोरटा आवाज' असं म्हणू नका, ते माझ्या मते योग्य होणार नाही! व्हॉईस मॉड्युलेशन या विषयावर प्रभूत्व असलेला कुमारांसारखा गवई चोरटा आवाज लावेल असं वाटत नाही! व्हॉईस कल्चरच्या परिभाषेत याला काही वेळा फॉल्स व्हॉईस असंही म्हटलं जातं. परंतु इथे फॉल्स व्हॉईसचा अर्थ 'चोरटा आवाज' असा नव्हे हे लक्षात घ्या. फॉल्स व्हॉईस लावण्याकरता स्वरांची अन् श्रुतींची बरीच जाण लागते, जी कुमारांकडे होती. चोरटा आवाज हा गाण्यातला चक्क दोष मानला गेलेला आहे आणि तो बरोबर आहे! किराणा गायकीतले रहिमतखासाहेब, अब्दुल करीमखासाहेब या मंड़ळींचीदेखील फॉल्स व्हॉईस वर खूप प्रभूत्व होते. कुमारांचा अर्थातच किराणा गायकीचा बराच अभ्यास असल्यामुळे, तसेच स्वरांवर, श्रुतींवर प्तभूत्व असल्यामुळे कुमारांनी या गाण्यात अगदी जाणीवपूर्वक फॉल्स व्हॉईसचा उपयोग केला आहे, ही गोष्ट मला तरी खूप प्रशंसनीय वाटते! असो, तरीही कुमारांनी चोरटा आवाज लावलाय असंच जर तुम्हाला म्हणायचं असेल तर त्याचा मी आदर करतो. प्रत्येकाची मतं! पुण्याचे पेशवे, माझ्या मते हे येथे तुकाराम महाराजाना अभिप्रेत लहानपण म्हणजे बालपण नव्हे तर अहंकार सोडणे आहे असे मला वाटते. शक्य आहे. तुकोबांच्या अभंगाला अनेक पैलू असतात. मला मात्र त्या अभंगातले लहानपण, बालपणच अधिक दिसले. चित्रा, गाण्याच्या निरूपणात यावेळी गंधार आणि न्यास खेरीज जास्त माहिती नाही - असे का बरे? खास असं कारण नाही, परंतु त्या बाबतीत मुद्दामूनच थोडे कमी लिहिले. असो, आता लवकरच या गाण्याच्या सांगितिक बाजूवरदेखील इथेच वेगळा प्रतिसाद टाकून लिहिण्याचा प्रयत्न करेन! :) डांबिसराव, सहमत! इथे लहानपण म्हणजे शारिरीक अवस्था नसून अंगी लहानपण, स्वतःकडे कमीपणा घेण्याची वृत्ती अभिप्रेत असावी असेच मलाही वाटते. हम्म! मला मात्र त्यात काऊचिऊवालं बालपणंच अधिक दिसलं! असो, प्रत्येकाची इंटरप्रिटेशन्स वेगळी! तात्याराव, या सरपंचगिरीच्या लफड्यात तुमच्यातला लेखक हरवत चाललाय की काय असं वाटायला लागलं होत.... अरे नाही रे, अजून तरी तात्यातल्या लेखकाला जपायचा प्रयत्न मी करतो आहे! :) आम्हाला बुवा लेखक तात्याच जास्त आवडतो!!! धन्यवाद रे डांबिसा! :) पण काय करणार, आता संस्थळ काढलंय त्यामुळे मध्येमध्ये थोडीशी सरपंचगिरीही करावी लागते रे! :) मुक्तराव, काय तात्या, तुम्ही जितक्या मार्मिकतेने लिहीलेय तितके मिपाकरांनी रसिकतेने वाचून , विचक्षणपणे प्रश्नसुद्धा विचारलेत की नाही ! खरं आहे रे बाबा! मिपावाल्यांसमोर खूप सांभाळून लिहावे लागते! :) धन्याशेठ, पण कुमार गंधर्वांनी मार्दवासाठी तसा आवाज मुद्दामून लावला असेल. अगदी सहमत आहे... "ल्हानाहून ल्हान" असे म्हटल्यामुळे मात्र वयाचे लहानपण आणि त्याची गोडी जास्त अधोरेखित होते. मलाही ह्याच अर्थाने हा अभंग दिसला! ओगलेसाहेब, हे लईच भारी... आता उड जायेगा हंस अकेला ऐकवा आणि त्याबद्दल ही काही लिहा कधितरी नक्की प्रयत्न करीन. पण मूड लागायला हवा, ह्या अभंगाची तार लागायला हवी तरच ते जमेल. जबर्‍या आहे हे निर्गुणीभजन! असो, आवर्जून प्रतिसाद देणार्‍या सर्व रसिकांचे पुनश्च एकदा आभार.... आपला, (तुकोबाप्रेमी) तात्या.

शिपल्यातुन अलग जसा मोती.......

शितल ·

आनंदयात्री 30/06/2008 - 19:07
>>कोणाचा धक्का लागु नये म्हणुन माझ्या हाताचे अलगत सरक्षण ही मी तुझ्या मागे राहुन तुला देत होतो, कसे कळ्ळे बॉ आमचे हे बारकावे तुला ? >>तुझ्या वर केलेल्या प्रेमात मी माझाच न उरलो. >>झेडुची केशरी फुले ओवता ओवता पाढरा दोराही केशरी झाला छान लिहलय शितल ! अभिनंदन !

मदनबाण 30/06/2008 - 19:53
व्वा ताई सॉलिड लिखेला है तुम... पुरा इस्टोरी इन डिटेल..क्या बात है..... आता तुझ्या प्रपोज केल्यावर आता निदान थप्पड तरी मिळणार नाही ह्याची खात्री झाल्यावर हे मात्र खरं आहे..च्यामारी ह्याचा पोरांना लय धाक असतो,,सर्वांन समोर इज्जत चा फालुदा होतो ना...तरी काही गडी यातही अनुभवी असुन नवीन नवीन पाखरांच्या मागावर असतात. (योग्य बसच्या शोधात) मदनबाण.....

वरदा 30/06/2008 - 20:07
तु तुझ्या मैत्रीणीला माझ्या शेजारी बसायला सागुन तु माझ्या पुढच्या सिटवर बसली होतीस, आणि मागे वळुन माझ्या चेहराचा रग कसा झाला आहे हे पाहायला विसरली नाहीस. सह्ही पोपट एकदम्...बिच्चारा मजनू... मस्त मज्जा आली..कॉलेजचे दिवस आठवले.....

इनोबा म्हणे 30/06/2008 - 21:46
तु बस मध्ये चढताना तुला कोणाचा धक्का लागु नये म्हणुन माझ्या हाताचे अलगत सरक्षण हा हा हा! मस्त निरीक्षण आहे तुझे. झेडुची केशरी फुले ओवता ओवता पाढरा दोराही केशरी झाला तसा माझ्या प्रेमाचा रग ही तुझ्या चेह-यावर दिसु लागला. मस्तच... कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 04:03
हे मस्तच! >>>पण आता तु मला विरोधाने का जमेत धरत होतीस हे माझ्यासाठी खुप होते. पहले इनकार फीर इकरार..... the saga continues!

ऋचा 01/07/2008 - 10:07
सहीच झालयं ग!!! तु बस मध्ये चढताना तुला कोणाचा धक्का लागु नये म्हणुन माझ्या हाताचे अलगत सरक्षण हे असं आहे तर!!! :) :) "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

विजुभाऊ 01/07/2008 - 10:38
माताय.........मानले बॉ..... झेडुची केशरी फुले ओवता ओवता पाढरा दोराही केशरी झाला तसा माझ्या प्रेमाचा रग ही तुझ्या चेह-यावर दिसु लागला. हे केशरी धागे.......गुरफटुन जायला होते. ह........हः पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

अनिल हटेला 02/07/2008 - 15:47
शितल!! छान आणी हलकी फुलकी कथा ... पन ही " पी एम टी "होती का...... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

मनस्वी 02/07/2008 - 16:09
>>झेडुची केशरी फुले ओवता ओवता पाढरा दोराही केशरी झाला छान लिहिलंएस शितल. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

आनंदयात्री 30/06/2008 - 19:07
>>कोणाचा धक्का लागु नये म्हणुन माझ्या हाताचे अलगत सरक्षण ही मी तुझ्या मागे राहुन तुला देत होतो, कसे कळ्ळे बॉ आमचे हे बारकावे तुला ? >>तुझ्या वर केलेल्या प्रेमात मी माझाच न उरलो. >>झेडुची केशरी फुले ओवता ओवता पाढरा दोराही केशरी झाला छान लिहलय शितल ! अभिनंदन !

मदनबाण 30/06/2008 - 19:53
व्वा ताई सॉलिड लिखेला है तुम... पुरा इस्टोरी इन डिटेल..क्या बात है..... आता तुझ्या प्रपोज केल्यावर आता निदान थप्पड तरी मिळणार नाही ह्याची खात्री झाल्यावर हे मात्र खरं आहे..च्यामारी ह्याचा पोरांना लय धाक असतो,,सर्वांन समोर इज्जत चा फालुदा होतो ना...तरी काही गडी यातही अनुभवी असुन नवीन नवीन पाखरांच्या मागावर असतात. (योग्य बसच्या शोधात) मदनबाण.....

वरदा 30/06/2008 - 20:07
तु तुझ्या मैत्रीणीला माझ्या शेजारी बसायला सागुन तु माझ्या पुढच्या सिटवर बसली होतीस, आणि मागे वळुन माझ्या चेहराचा रग कसा झाला आहे हे पाहायला विसरली नाहीस. सह्ही पोपट एकदम्...बिच्चारा मजनू... मस्त मज्जा आली..कॉलेजचे दिवस आठवले.....

इनोबा म्हणे 30/06/2008 - 21:46
तु बस मध्ये चढताना तुला कोणाचा धक्का लागु नये म्हणुन माझ्या हाताचे अलगत सरक्षण हा हा हा! मस्त निरीक्षण आहे तुझे. झेडुची केशरी फुले ओवता ओवता पाढरा दोराही केशरी झाला तसा माझ्या प्रेमाचा रग ही तुझ्या चेह-यावर दिसु लागला. मस्तच... कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 04:03
हे मस्तच! >>>पण आता तु मला विरोधाने का जमेत धरत होतीस हे माझ्यासाठी खुप होते. पहले इनकार फीर इकरार..... the saga continues!

ऋचा 01/07/2008 - 10:07
सहीच झालयं ग!!! तु बस मध्ये चढताना तुला कोणाचा धक्का लागु नये म्हणुन माझ्या हाताचे अलगत सरक्षण हे असं आहे तर!!! :) :) "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

विजुभाऊ 01/07/2008 - 10:38
माताय.........मानले बॉ..... झेडुची केशरी फुले ओवता ओवता पाढरा दोराही केशरी झाला तसा माझ्या प्रेमाचा रग ही तुझ्या चेह-यावर दिसु लागला. हे केशरी धागे.......गुरफटुन जायला होते. ह........हः पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

अनिल हटेला 02/07/2008 - 15:47
शितल!! छान आणी हलकी फुलकी कथा ... पन ही " पी एम टी "होती का...... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

मनस्वी 02/07/2008 - 16:09
>>झेडुची केशरी फुले ओवता ओवता पाढरा दोराही केशरी झाला छान लिहिलंएस शितल. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
मित्राला माझी बाईक हवी होती, म्हणुन मी त्याला, मला बस स्टॊप वर सोडा्यला सागितले, कॊलेजला बसने जाण्याची ही पहिलीच वेळ होती,आणि बस मधील गर्दी पाहुन परत बाईक कोणालाही द्यायची नाही असे मनात ठरवुन बस मध्ये कसाबसा चढलो, डाव्या साईडच्या बस सीट वर तु बसलेली होतीस, मी तुझ्या शेजारी लटकत होतो, बस चालु झाली, बसच्या प्रवासाची सवय नसल्याने हातातील दोन नोटबुक खाली पडल्या, त्या नेमक्या त्तुझ्या आणि माझ्या पायाच्या मध्येच पडल्या, त्या उचलण्यासाठी वाकण्याचा एक दोन वेळा प्रयत्न केला पण खुप गर्दी असल्याने मला वाकता ही येत नव्हते, हे तुझ्या लक्षात आले आणि तु मला ती उचलुन हातात दिलीस, आणि देताना एक मद स्मित केले

भुंगा

आनंदयात्री ·

मदनबाण 30/06/2008 - 16:24
कविता आणि फोटो दोन्ही सुंदर..... (मिपा वरील भ्रमर ) मदनबाण.....

इनोबा म्हणे 30/06/2008 - 16:45
लेका कविता कधीपासून करायला लागला रे! कविता आवडली. अजून येउ दे! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

विजुभाऊ 30/06/2008 - 16:48
एक संस्कृत श्लोक...... रात्री: गमिष्यसि भविष्यसि सुप्रभात भास्वानुदेष्यसि हसिष्यसिपंकजश्री: इथ्यं विचियन्ती कोषगते द्विरेफे हा हन्त हन्त नलीनीं गज उच्चहारः रात्र जाईल सकाळ होईल सूर्य उगवेल आणि कमळ उमलेल ( मग मी बाहेर पडेन) असा विचार करत भुंगा (मिटलेल्या)कमळात बसून राहीला अरेरे..हत्ती नी ते कमळ (मिटलेल्या अवस्थेत) खुडुन टाकले की...... पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

In reply to by शितल

छोटा डॉन 30/06/2008 - 19:35
कविता तर चांगलीच भारी लिहली आहेस ... बाकी, हा नाद कधी लागला ... स्वगत : आयला मीच एकटा " दगड" राहिलो आहे असं वाटतयं .. छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

In reply to by छोटा डॉन

मला तर आंद्याची कविता वाचून धक्काच बसला. येवढी अप्रतिम कविता केली आहे कसे काय जमते राव लोकाना. ते अविनाशशेठ, पुष्कराज आता हा आंद्या काय भारी भारी कविता करतात राव. मस्तच. पण चला नुसताच दगड राहीलेला मी एकटाच नाहीये.. :) (खाणीतला दगड) पुण्याचे पेशवे

II राजे II 30/06/2008 - 17:35
मस्त जमली आहे कविता..... आवडली ! ** राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

यशोधरा 30/06/2008 - 22:10
ह्म्म्म.... वो औरंगाबादको जाऊन आनेके बाद ये कविता बनी हैं ना??? आ रहा हैं मेरे ध्यानमें थोडा थोडा... आते आते रस्तेंमें लिख डाली क्या?? और लिख्खो! ;)

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:22
आयला आंद्या, कविता लै भारी रे! च्यामारी, तू पण एक कवी आहेस हे माहीतच नव्हतं! :) तात्या.

चेतन 01/07/2008 - 10:47
काय रावं मस्त कविता करता की. अजुन येउ द्यात भ्रमर चेतन

ऋचा 01/07/2008 - 10:53
मस्त आहे रे कवीता. इथे सगळेच कवी आहेत. काही "दगड" आहेत. (काही दगडातली एक दगडी) -ऋचा "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

प्रगती 01/07/2008 - 14:29
वा! काय सुंदर रचना केली आहे. वाचता वाचता भुंग्याच्या दु:खात नकळत समरस झाले. फोटो पण छान आहे.

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 14:35
पुढील ओळींवर थोडी मेहनत घ्यायला हवी होती. थोडा नादभंग झाला. त्या वेड्याला पाहुन पटकन फुलानेच एक जाळे विणले होता कोळी हरकामी तो
भराभरा तो डाव मांडला

मनस्वी 02/07/2008 - 15:47
आनंदयात्री छान कविता! रुपक सुंदर वापरले आहेस. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

मदनबाण 30/06/2008 - 16:24
कविता आणि फोटो दोन्ही सुंदर..... (मिपा वरील भ्रमर ) मदनबाण.....

इनोबा म्हणे 30/06/2008 - 16:45
लेका कविता कधीपासून करायला लागला रे! कविता आवडली. अजून येउ दे! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

विजुभाऊ 30/06/2008 - 16:48
एक संस्कृत श्लोक...... रात्री: गमिष्यसि भविष्यसि सुप्रभात भास्वानुदेष्यसि हसिष्यसिपंकजश्री: इथ्यं विचियन्ती कोषगते द्विरेफे हा हन्त हन्त नलीनीं गज उच्चहारः रात्र जाईल सकाळ होईल सूर्य उगवेल आणि कमळ उमलेल ( मग मी बाहेर पडेन) असा विचार करत भुंगा (मिटलेल्या)कमळात बसून राहीला अरेरे..हत्ती नी ते कमळ (मिटलेल्या अवस्थेत) खुडुन टाकले की...... पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

In reply to by शितल

छोटा डॉन 30/06/2008 - 19:35
कविता तर चांगलीच भारी लिहली आहेस ... बाकी, हा नाद कधी लागला ... स्वगत : आयला मीच एकटा " दगड" राहिलो आहे असं वाटतयं .. छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

In reply to by छोटा डॉन

मला तर आंद्याची कविता वाचून धक्काच बसला. येवढी अप्रतिम कविता केली आहे कसे काय जमते राव लोकाना. ते अविनाशशेठ, पुष्कराज आता हा आंद्या काय भारी भारी कविता करतात राव. मस्तच. पण चला नुसताच दगड राहीलेला मी एकटाच नाहीये.. :) (खाणीतला दगड) पुण्याचे पेशवे

II राजे II 30/06/2008 - 17:35
मस्त जमली आहे कविता..... आवडली ! ** राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

यशोधरा 30/06/2008 - 22:10
ह्म्म्म.... वो औरंगाबादको जाऊन आनेके बाद ये कविता बनी हैं ना??? आ रहा हैं मेरे ध्यानमें थोडा थोडा... आते आते रस्तेंमें लिख डाली क्या?? और लिख्खो! ;)

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:22
आयला आंद्या, कविता लै भारी रे! च्यामारी, तू पण एक कवी आहेस हे माहीतच नव्हतं! :) तात्या.

चेतन 01/07/2008 - 10:47
काय रावं मस्त कविता करता की. अजुन येउ द्यात भ्रमर चेतन

ऋचा 01/07/2008 - 10:53
मस्त आहे रे कवीता. इथे सगळेच कवी आहेत. काही "दगड" आहेत. (काही दगडातली एक दगडी) -ऋचा "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

प्रगती 01/07/2008 - 14:29
वा! काय सुंदर रचना केली आहे. वाचता वाचता भुंग्याच्या दु:खात नकळत समरस झाले. फोटो पण छान आहे.

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 14:35
पुढील ओळींवर थोडी मेहनत घ्यायला हवी होती. थोडा नादभंग झाला. त्या वेड्याला पाहुन पटकन फुलानेच एक जाळे विणले होता कोळी हरकामी तो
भराभरा तो डाव मांडला

मनस्वी 02/07/2008 - 15:47
आनंदयात्री छान कविता! रुपक सुंदर वापरले आहेस. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."
लेखनविषय:
अजाण भुंगा एका दिवशी बागेमध्ये भ्रमरत होता नाजुक सुंदर फुले आगळी अन थोडिशी कोळी जाळी अल्लड सावज अवचित आले भराभरा ते जाळे विणले कोळी वदला फुला आपला स्नेह निराळा सख्य निराळे त्या वेड्याला पाहुन पटकन फुलानेच एक जाळे विणले होता कोळी हरकामी तो भराभरा तो डाव मांडला उधळुन देता परागसुमने भुंगा वेडा धावत आला भुंगा वेडा असाच होता आप्तांपासुन दुरावलेला दिसता कोमल फुल आगळे वेडा भुंगा मोहित झाला झेप घेउनी मर्म स्थळावर गुज फुलाचे ऐकत बसला फुलही वदले शोककथा ते अनाघ्रात मी सुंदर होते पण जगाची तर्‍हाच न्यारी कुस्करले अन गचाळ म्हटले कोळ्याने मज घात हा केला सभोवती हे जाळे विणले तुच आगळा माझ्यासाठी पटकन उ

प्रश्न

काळा_पहाड ·

माझ्यामते आपण विचारलेल्या प्रश्नाचे उत्तर अर्थात माझ्या अल्पमतिनुसार''सर्वव्यापी ,सर्व चराचरात भरुन राहिलेला,परमेश्वर''असे असावे.

काळा_पहाड 30/06/2008 - 14:17
वैशालीताई प्रतिसादासाठी धन्यवाद. माझ्यामते आपण विचारलेल्या प्रश्नाचे उत्तर अर्थात माझ्या अल्पमतिनुसार''सर्वव्यापी ............ मलाही ह्या प्रश्नाचे निश्चित उत्तर ज्ञात नाही. म्हणुन तर 'काथ्थ्याकुट' मध्ये टाकलाय विषय. म्हटले बघुया मिपाकरांना काय वाटतेय ! मला वाटते तुमचे उत्तर देव मानणाय्रांच्या दृष्टीने बरोबर ठरावे. मात्र त्याचीही खात्री देणे कठीणच. काळा पहाड

आपले वर्णन वाचून एका श्लोकाची ( बहुतेक गीतेतल्या ) आठवण आली . त्यात असे म्हटलयं की पंचेन्द्रिये ही पाच घोड्यांप्रमाणे असून त्याचा लगामधारी सारथी असते मन. मनोबुद्धीअहंकार या सुक्ष्म व पाच बाह्य इन्द्रिया अशा या रथ यंत्रणेचा सम्राट असतो आत्मा ..

In reply to by अभिरत भिरभि-या

हेरंब 04/07/2008 - 22:10
मला ही या प्रश्नाचे उत्तर 'आत्मा' हेच असावे. आणि आत्म्याचा मालक 'परमात्मा.

विसोबा खेचर 05/07/2008 - 19:29
जाऊ दे रे काळ्या! फार विचार नको करू! :) तात्या. -- "न पेलणार्‍या गोळ्या घेऊ नयेत. मग त्या भांगेच्या असोत वा अध्यात्माच्या!" (इति काकाजी, नाटक : तुझे आहे तुजपाशी)

माझ्यामते आपण विचारलेल्या प्रश्नाचे उत्तर अर्थात माझ्या अल्पमतिनुसार''सर्वव्यापी ,सर्व चराचरात भरुन राहिलेला,परमेश्वर''असे असावे.

काळा_पहाड 30/06/2008 - 14:17
वैशालीताई प्रतिसादासाठी धन्यवाद. माझ्यामते आपण विचारलेल्या प्रश्नाचे उत्तर अर्थात माझ्या अल्पमतिनुसार''सर्वव्यापी ............ मलाही ह्या प्रश्नाचे निश्चित उत्तर ज्ञात नाही. म्हणुन तर 'काथ्थ्याकुट' मध्ये टाकलाय विषय. म्हटले बघुया मिपाकरांना काय वाटतेय ! मला वाटते तुमचे उत्तर देव मानणाय्रांच्या दृष्टीने बरोबर ठरावे. मात्र त्याचीही खात्री देणे कठीणच. काळा पहाड

आपले वर्णन वाचून एका श्लोकाची ( बहुतेक गीतेतल्या ) आठवण आली . त्यात असे म्हटलयं की पंचेन्द्रिये ही पाच घोड्यांप्रमाणे असून त्याचा लगामधारी सारथी असते मन. मनोबुद्धीअहंकार या सुक्ष्म व पाच बाह्य इन्द्रिया अशा या रथ यंत्रणेचा सम्राट असतो आत्मा ..

In reply to by अभिरत भिरभि-या

हेरंब 04/07/2008 - 22:10
मला ही या प्रश्नाचे उत्तर 'आत्मा' हेच असावे. आणि आत्म्याचा मालक 'परमात्मा.

विसोबा खेचर 05/07/2008 - 19:29
जाऊ दे रे काळ्या! फार विचार नको करू! :) तात्या. -- "न पेलणार्‍या गोळ्या घेऊ नयेत. मग त्या भांगेच्या असोत वा अध्यात्माच्या!" (इति काकाजी, नाटक : तुझे आहे तुजपाशी)
'दृष्टी तशी सृष्टी' पण दृष्टीचा अधिकारी कोण ? मन ? बुद्धि ? की शरीर ? की आणखी कुणी ? 'ज्याची दृष्टी त्याची सृष्टी' असे तर नाही ? बुद्धिचा लगाम मनाचा चॉखुर अश्व शरीररथाला वेडीवाकडी वळणं याचा अर्थ काय ? लगाम कुणा हाती ? त्याचे नाव काय ?
काळा पहाड

औद्योगीक इसापनीती भाग एक

अरुण मनोहर ·

वरदा 30/06/2008 - 18:44
प्रॉडक्टीव कामे करणारे लोक एखाद दुसरेच असतात. बाकीचे फक्त गाजावाजा करणारे असतात. मस्तच!!!

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:10
होणार्‍या आणि न होणार्‍या कामांचा गाजावाजा करून छोटे समूह लठ्ठ झाले की मोठे समूह त्यांना आपल्यात सामावून घेतात. हा बोध आवडला! :)

In reply to by विसोबा खेचर

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 03:33
होणार्‍या आणि न होणार्‍या कामांचा गाजावाजा करून छोटे समूह लठ्ठ झाले की मोठे समूह त्यांना आपल्यात सामावून घेतात. हा बोध आवडला!
मिपाचे सदस्य १००० च्या वर झालेत .......... जपून! :$ :$

यशोधरा 01/07/2008 - 07:29
होणार्‍या आणि न होणार्‍या कामांचा गाजावाजा करून छोटे समूह लठ्ठ झाले की मोठे समूह त्यांना आपल्यात सामावून घेतात. (ऍक्वीजीशन) ह्म्म.... :)

वरदा 30/06/2008 - 18:44
प्रॉडक्टीव कामे करणारे लोक एखाद दुसरेच असतात. बाकीचे फक्त गाजावाजा करणारे असतात. मस्तच!!!

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:10
होणार्‍या आणि न होणार्‍या कामांचा गाजावाजा करून छोटे समूह लठ्ठ झाले की मोठे समूह त्यांना आपल्यात सामावून घेतात. हा बोध आवडला! :)

In reply to by विसोबा खेचर

अरुण मनोहर 01/07/2008 - 03:33
होणार्‍या आणि न होणार्‍या कामांचा गाजावाजा करून छोटे समूह लठ्ठ झाले की मोठे समूह त्यांना आपल्यात सामावून घेतात. हा बोध आवडला!
मिपाचे सदस्य १००० च्या वर झालेत .......... जपून! :$ :$

यशोधरा 01/07/2008 - 07:29
होणार्‍या आणि न होणार्‍या कामांचा गाजावाजा करून छोटे समूह लठ्ठ झाले की मोठे समूह त्यांना आपल्यात सामावून घेतात. (ऍक्वीजीशन) ह्म्म.... :)
3

दोष होता केला मी तो चुकून

श्रीकृष्ण सामंत ·

मदनबाण 30/06/2008 - 11:51
नाजूक मनाला गेलीस तू तोडून सहज गतीने गेलीस तू खेळून दोष होता केला मी तो चुकून काय मिळवू मी दुषण तुला देवून व्वा.. हे मस्तच. मदनबाण.....

फटू 30/06/2008 - 12:41
विसरू कसा तुला नसे मी तेव्हडा गैरविश्वासू तक्रार कशी करू आता असली तरी नाहीस देत भासू ही कविता बिलकुल सहज वाटत नाही हो... यमक जुळवण्यासाठी तुम्हाला खुप मोठी कसरत करावी लागली आहे हे लगेच लक्षात येतं... असो, स्पष्ट बोलल्याचा राग नसावा... आपलाच, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

In reply to by फटू

नमस्कार सतीश गावडेजी, स्पष्ट बोलण्यावर रागावून कसं चालेल.त्यातूनच वाचाकाची असली नाडी कळू शकते ना! खरं सागू,मुळ कवितेचा आशय चुकून सुद्धा बदलू नये, ते पाप आपल्या हातून होवू नये म्हणून कधीकधी यमकावर कोलांट्या उड्ड्या द्दाव्या लागतात.आणि जख्खड उर्दू शब्द अनेक अर्थ देवून जातात.अशावेळी यमक,आशय आणि कवितेची सुंदरता टिकवून ठेवण्यासाठी कधी कधी सुंदरतेला बळी द्दावं लागतं. आपल्या सारख्या सुंदरतेच्या चोखंदळाना नाराज करावं लागतं. शेवटी काय निर्मितीच वरचढ असते.त्याला मी तरी काय करूं? "आयीझ बीहोल्ड धी ब्युटी" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

मदनबाण 30/06/2008 - 11:51
नाजूक मनाला गेलीस तू तोडून सहज गतीने गेलीस तू खेळून दोष होता केला मी तो चुकून काय मिळवू मी दुषण तुला देवून व्वा.. हे मस्तच. मदनबाण.....

फटू 30/06/2008 - 12:41
विसरू कसा तुला नसे मी तेव्हडा गैरविश्वासू तक्रार कशी करू आता असली तरी नाहीस देत भासू ही कविता बिलकुल सहज वाटत नाही हो... यमक जुळवण्यासाठी तुम्हाला खुप मोठी कसरत करावी लागली आहे हे लगेच लक्षात येतं... असो, स्पष्ट बोलल्याचा राग नसावा... आपलाच, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

In reply to by फटू

नमस्कार सतीश गावडेजी, स्पष्ट बोलण्यावर रागावून कसं चालेल.त्यातूनच वाचाकाची असली नाडी कळू शकते ना! खरं सागू,मुळ कवितेचा आशय चुकून सुद्धा बदलू नये, ते पाप आपल्या हातून होवू नये म्हणून कधीकधी यमकावर कोलांट्या उड्ड्या द्दाव्या लागतात.आणि जख्खड उर्दू शब्द अनेक अर्थ देवून जातात.अशावेळी यमक,आशय आणि कवितेची सुंदरता टिकवून ठेवण्यासाठी कधी कधी सुंदरतेला बळी द्दावं लागतं. आपल्या सारख्या सुंदरतेच्या चोखंदळाना नाराज करावं लागतं. शेवटी काय निर्मितीच वरचढ असते.त्याला मी तरी काय करूं? "आयीझ बीहोल्ड धी ब्युटी" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com
लेखनविषय:
(अनुवादीत. कवी-तस्लिम फझली) विसरू कसा तुला नसे मी तेव्हडा गैरविश्वासू तक्रार कशी करू आता असली तरी नाहीस देत भासू होतो गेलो मी समजून भेटीतून गेलो प्रीत मिळवून एक तुझ्या शिवाय दुःखातून नाही गेलो काहीही मिळवून नाजूक मनाला गेलीस तू तोडून सहज गतीने गेलीस तू खेळून दोष होता केला मी तो चुकून काय मिळवू मी दुषण तुला देवून देशिल का तुझे दुखणे मला मिळेल शांती सर्वदा त्यातून कमनशिब माझे असे समजून जाईन मी एकदाचे तुला विसरून श्रीकृष्ण सामंत

मोनालीसा

कौस्तुभ ·

फटू 30/06/2008 - 12:36
अगदी ओघवत्या शब्दांमध्ये भावना व्यक्त केल्या आहेत.... पण हे शब्दब्रम्हा दे मज सिद्धहस्त कुन्चला ही ओळ खटकली... पुर्ण कवितेच्या ओघवत्या शैलीमध्ये थोडी "ऑड" वाटली... असो... लिहित राहा... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:26
आयला! लै भारी वाटते आहे ही कविता... पण खरं सांगायचं तर आमच्या अंमळ डोक्यावरूनच गेली. काही टोटल लागली नाही... आपला, (अंमळ अजाण!) तात्या.

फटू 30/06/2008 - 12:36
अगदी ओघवत्या शब्दांमध्ये भावना व्यक्त केल्या आहेत.... पण हे शब्दब्रम्हा दे मज सिद्धहस्त कुन्चला ही ओळ खटकली... पुर्ण कवितेच्या ओघवत्या शैलीमध्ये थोडी "ऑड" वाटली... असो... लिहित राहा... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

विसोबा खेचर 01/07/2008 - 00:26
आयला! लै भारी वाटते आहे ही कविता... पण खरं सांगायचं तर आमच्या अंमळ डोक्यावरूनच गेली. काही टोटल लागली नाही... आपला, (अंमळ अजाण!) तात्या.
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
मोनालीसा तू उतरावीस माझ्या कवीतेत जशी मोनालीसा व्हिन्सीचा चित्रात टिपून घेता यावेत तुझा मनाचे सर्व बारकावे तुझा गुढ गुपीतांसकट माझा कवीतेत जे ताडता येणारही नाही कदाचीत तुझा शरीरावर हक्क असणर्यालाही अगदी मोनालीसासारखे... तू होऊ शकत नाहीस माझी मान्य पण दूर उभे राहूनही तुझा इतके जवळ जाता यावे माझा कवीतेतून की, पुढे इतीहासाने विस्मरावे तुझे आप्त,कुळ,गाव तुझा उगम तुझा अस्त ते सुरु व्हावे फक्त माझापासून अन संपावे माझाबरोबर अगदी मोनालीसासारखे... आता एक कर ,माझ्यासाठी रडू नकोस, मला तुला रडवे बघून कवीता नाही करता येणार दाब सारे अश्रू स्वस्थ हो तुझा संसारात आणि हास अगदी मोनालीसासारखे... हे शब

प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असते(३)

विजुभाऊ ·

शेखर 30/06/2008 - 10:59
विजुभाऊ , बारीश की हर बूंद एक एक पल ले आती हैं कुछ बुंदे मैं हाथों मे समेटना चाहता हुं वो चन्द हसींन पल; तुम्हारी खिलखिलाती हसी.... वो सलोनी रुसवाई सब कुछ हातों मे रोकना चाहता हुं मै खुद भीग जाता हुं आखों मे नमी लिये बरसते बादल ताकता हुं...... खल्लास...अप्रतिम...

मदनबाण 30/06/2008 - 11:07
तुला हसायला निमित्य लागायचे नाहीच........कधीही तयार.....ए... पण एक सांगु...तुझे हसणे एकदम खळखळत्या पाण्याच्या झ-या सारखे वाटायचे..... हे मस्तच..... (अवखळपणे हसणारा) मदनबाण.....

आनंदयात्री 30/06/2008 - 11:10
तुम थकान के नशे मे सोये थे पासही में कुछ औजार भी सो रहे थे शायद पत्थर फ़ोड फ़ोडकर वे भी थक गये थे......... क्लास !

डोमकावळा 30/06/2008 - 11:13
विजूभाऊ, अतिशय छान लिहिलय... तुम्हारे चेहरे पर मुस्कान थी शायद भूक की दूनिया से तुम आज़ाद हो गये थे पास खेलता हुवा तुम्हारा बच्चा वो हसी देखकर खिलखिलाया उसे क्या मालुम.... के ख्वाबों मे देखे वो चावल के दाने असल की भूख नही मिटाते............. अप्रतिम... प्रतिक्रिया देण्यासाठी शब्दच सुचत नाहीयेत...

इनोबा म्हणे 30/06/2008 - 12:08
जलती सिगरेटसा मै भी जल रहा था छोडे कश के धुवें मे खुद को ही पाता और बिखरता देख रहा था. तुम्हारे चेहरे पर मुस्कान थी शायद भूक की दूनिया से तुम आज़ाद हो गये थे पास खेलता हुवा तुम्हारा बच्चा वो हसी देखकर खिलखिलाया उसे क्या मालुम.... के ख्वाबों मे देखे वो चावल के दाने असल की भूख नही मिटाते............. अप्रतिम... तुमच्या काव्यप्रतिभेला आपला सलाम! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

जलती सिगरेटसा मै भी जल रहा था छोडे कश के धुवें मे खुद को ही पाता और बिखरता देख रहा था. सुन्दर... फुलवा

अरुण मनोहर 30/06/2008 - 12:48
छान लिहीले आहे. अवांतर- सिगारेट पीना स्वास्थ्य के लिये हानीकारक है. जलती सिगरेटसा मै भी जल रहा था छोडे कश के धुवें मे खुद को ही पाता और बिखरता देख रहा था.

वरदा 30/06/2008 - 17:53
नेहेमीसारखाच मस्त लेख... बारीश की हर बूंद एक एक पल ले आती हैं कुछ बुंदे मैं हाथों मे समेटना चाहता हुं वो चन्द हसींन पल; तुम्हारी खिलखिलाती हसी.... वो सलोनी रुसवाई सब कुछ हातों मे रोकना चाहता हुं मै खुद भीग जाता हुं आखों मे नमी लिये बरसते बादल ताकता हुं...... हे खूप आवडलं....

शितल 30/06/2008 - 18:34
मै युंही जब कभी वक्त गुजारता हुं.. बादल अचानक कहीसे दौडे आते हैं अन्धेरासा छा जाता है.... बारीश की फ़ुहार होती हैं फ़िज़ा मे कुछ नमी कुछ तवानाई.... गुजरा वक्त तरो ताज़ा होकर युं सामने आ बैठ जाता है.. बारीश की हर बूंद एक एक पल ले आती हैं कुछ बुंदे मैं हाथों मे समेटना चाहता हुं वो चन्द हसींन पल; तुम्हारी खिलखिलाती हसी.... वो सलोनी रुसवाई सब कुछ हातों मे रोकना चाहता हुं मै खुद भीग जाता हुं आखों मे नमी लिये बरसते बादल ताकता हुं...... हे तर एकदम खतरा लिहिले आहे,

चिलचिलाती धूप..; रूखे सूखे पेड पत्ते भी जल गये थे बस; सर कटी लाशों की तरह सूखे दरख्त खडे थे. ऐसेही एक दरख्त की सूखी छांव मे तुम थकान के नशे मे सोये थे पासही में कुछ औजार भी सो रहे थे शायद पत्थर फ़ोड फ़ोडकर वे भी थक गये थे......... सुरेख वर्णन!! तुमचं प्रेम शेवटी सफळ होऊ द्या बुवा!! |तुम अगर साथ हो तो, किसी और चीज की जरूरत नही| ||तुम अगर साथ छोड दो तो, किसीभी चीजकी कोई कीमत नही|| उगीच प्रेमभंग वगैरे करू नका... या वयात आता आम्ही काय काय सहन करायचं?:)

बेसनलाडू 01/07/2008 - 05:11
तिन्ही भाग आजच क्रमाने वाचून काढले. फार छान. आवडले. पुढे वाचण्यास उत्सुक आहे. (उत्सुक)बेसनलाडू

अनिल हटेला 01/07/2008 - 06:59
@ विजुभाऊ!!!!!! एकच शब्द....... अप्रतीम.......... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

मृगनयनी 15/09/2008 - 12:07
विजुभाउ........ द ग्रेट पोएट / गझलाकार / शायर ........ १ कुतुहल : ही वर उल्लेखलेली रचना आपलीच आहे ना? :-?

मृगनयनी 15/09/2008 - 12:07
विजुभाउ........ द ग्रेट पोएट / गझलाकार / शायर ........ १ कुतुहल : ही वर उल्लेखलेली रचना आपलीच आहे ना? :-?

In reply to by मृगनयनी

विजुभाऊ 15/09/2008 - 12:15
१ कुतुहल : ही वर उल्लेखलेली रचना आपलीच आहे ना? १०००% माझीच आहे. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

राघव 15/09/2008 - 13:14
विजुभाऊ, सगळे भाग एकदम वाचल्यामुळे वाटलं असेल कदाचित पण... काय जीव घ्याल काय राव? :) अहो किती सुंदर वर्णन करायचे? त्याला काही सीमा? एकेका वाक्यागणिक बेहोष व्हायला होतंय इथं अन् तुमचं चित्र आणखी रंगतंय.. माहित नाही आपले काय होणार आणखी.. !! तसे आम्हीसुद्धा या मार्गातनं गेलेलोय अन् सफलही झालोय.. पण असे मांडता नाही येत बॉ. बाकी अनुभव सगळे अस्सेच! :D झकास लिहिलंय! एक शेर आमचाही - तस्वीर नजरोंमे हो, पर कागज़ पर न आएं, लब्ज ज़हनमें हो, पर जुबांपर न आएं, तड़प दिलमें हो, पर किसीकी समझमें न आएं, ...शायद, प्यार की राहमें पहला कदम है! मुमुक्षू

शेखर 30/06/2008 - 10:59
विजुभाऊ , बारीश की हर बूंद एक एक पल ले आती हैं कुछ बुंदे मैं हाथों मे समेटना चाहता हुं वो चन्द हसींन पल; तुम्हारी खिलखिलाती हसी.... वो सलोनी रुसवाई सब कुछ हातों मे रोकना चाहता हुं मै खुद भीग जाता हुं आखों मे नमी लिये बरसते बादल ताकता हुं...... खल्लास...अप्रतिम...

मदनबाण 30/06/2008 - 11:07
तुला हसायला निमित्य लागायचे नाहीच........कधीही तयार.....ए... पण एक सांगु...तुझे हसणे एकदम खळखळत्या पाण्याच्या झ-या सारखे वाटायचे..... हे मस्तच..... (अवखळपणे हसणारा) मदनबाण.....

आनंदयात्री 30/06/2008 - 11:10
तुम थकान के नशे मे सोये थे पासही में कुछ औजार भी सो रहे थे शायद पत्थर फ़ोड फ़ोडकर वे भी थक गये थे......... क्लास !

डोमकावळा 30/06/2008 - 11:13
विजूभाऊ, अतिशय छान लिहिलय... तुम्हारे चेहरे पर मुस्कान थी शायद भूक की दूनिया से तुम आज़ाद हो गये थे पास खेलता हुवा तुम्हारा बच्चा वो हसी देखकर खिलखिलाया उसे क्या मालुम.... के ख्वाबों मे देखे वो चावल के दाने असल की भूख नही मिटाते............. अप्रतिम... प्रतिक्रिया देण्यासाठी शब्दच सुचत नाहीयेत...

इनोबा म्हणे 30/06/2008 - 12:08
जलती सिगरेटसा मै भी जल रहा था छोडे कश के धुवें मे खुद को ही पाता और बिखरता देख रहा था. तुम्हारे चेहरे पर मुस्कान थी शायद भूक की दूनिया से तुम आज़ाद हो गये थे पास खेलता हुवा तुम्हारा बच्चा वो हसी देखकर खिलखिलाया उसे क्या मालुम.... के ख्वाबों मे देखे वो चावल के दाने असल की भूख नही मिटाते............. अप्रतिम... तुमच्या काव्यप्रतिभेला आपला सलाम! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

जलती सिगरेटसा मै भी जल रहा था छोडे कश के धुवें मे खुद को ही पाता और बिखरता देख रहा था. सुन्दर... फुलवा

अरुण मनोहर 30/06/2008 - 12:48
छान लिहीले आहे. अवांतर- सिगारेट पीना स्वास्थ्य के लिये हानीकारक है. जलती सिगरेटसा मै भी जल रहा था छोडे कश के धुवें मे खुद को ही पाता और बिखरता देख रहा था.

वरदा 30/06/2008 - 17:53
नेहेमीसारखाच मस्त लेख... बारीश की हर बूंद एक एक पल ले आती हैं कुछ बुंदे मैं हाथों मे समेटना चाहता हुं वो चन्द हसींन पल; तुम्हारी खिलखिलाती हसी.... वो सलोनी रुसवाई सब कुछ हातों मे रोकना चाहता हुं मै खुद भीग जाता हुं आखों मे नमी लिये बरसते बादल ताकता हुं...... हे खूप आवडलं....

शितल 30/06/2008 - 18:34
मै युंही जब कभी वक्त गुजारता हुं.. बादल अचानक कहीसे दौडे आते हैं अन्धेरासा छा जाता है.... बारीश की फ़ुहार होती हैं फ़िज़ा मे कुछ नमी कुछ तवानाई.... गुजरा वक्त तरो ताज़ा होकर युं सामने आ बैठ जाता है.. बारीश की हर बूंद एक एक पल ले आती हैं कुछ बुंदे मैं हाथों मे समेटना चाहता हुं वो चन्द हसींन पल; तुम्हारी खिलखिलाती हसी.... वो सलोनी रुसवाई सब कुछ हातों मे रोकना चाहता हुं मै खुद भीग जाता हुं आखों मे नमी लिये बरसते बादल ताकता हुं...... हे तर एकदम खतरा लिहिले आहे,

चिलचिलाती धूप..; रूखे सूखे पेड पत्ते भी जल गये थे बस; सर कटी लाशों की तरह सूखे दरख्त खडे थे. ऐसेही एक दरख्त की सूखी छांव मे तुम थकान के नशे मे सोये थे पासही में कुछ औजार भी सो रहे थे शायद पत्थर फ़ोड फ़ोडकर वे भी थक गये थे......... सुरेख वर्णन!! तुमचं प्रेम शेवटी सफळ होऊ द्या बुवा!! |तुम अगर साथ हो तो, किसी और चीज की जरूरत नही| ||तुम अगर साथ छोड दो तो, किसीभी चीजकी कोई कीमत नही|| उगीच प्रेमभंग वगैरे करू नका... या वयात आता आम्ही काय काय सहन करायचं?:)

बेसनलाडू 01/07/2008 - 05:11
तिन्ही भाग आजच क्रमाने वाचून काढले. फार छान. आवडले. पुढे वाचण्यास उत्सुक आहे. (उत्सुक)बेसनलाडू

अनिल हटेला 01/07/2008 - 06:59
@ विजुभाऊ!!!!!! एकच शब्द....... अप्रतीम.......... -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

मृगनयनी 15/09/2008 - 12:07
विजुभाउ........ द ग्रेट पोएट / गझलाकार / शायर ........ १ कुतुहल : ही वर उल्लेखलेली रचना आपलीच आहे ना? :-?

मृगनयनी 15/09/2008 - 12:07
विजुभाउ........ द ग्रेट पोएट / गझलाकार / शायर ........ १ कुतुहल : ही वर उल्लेखलेली रचना आपलीच आहे ना? :-?

In reply to by मृगनयनी

विजुभाऊ 15/09/2008 - 12:15
१ कुतुहल : ही वर उल्लेखलेली रचना आपलीच आहे ना? १०००% माझीच आहे. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

राघव 15/09/2008 - 13:14
विजुभाऊ, सगळे भाग एकदम वाचल्यामुळे वाटलं असेल कदाचित पण... काय जीव घ्याल काय राव? :) अहो किती सुंदर वर्णन करायचे? त्याला काही सीमा? एकेका वाक्यागणिक बेहोष व्हायला होतंय इथं अन् तुमचं चित्र आणखी रंगतंय.. माहित नाही आपले काय होणार आणखी.. !! तसे आम्हीसुद्धा या मार्गातनं गेलेलोय अन् सफलही झालोय.. पण असे मांडता नाही येत बॉ. बाकी अनुभव सगळे अस्सेच! :D झकास लिहिलंय! एक शेर आमचाही - तस्वीर नजरोंमे हो, पर कागज़ पर न आएं, लब्ज ज़हनमें हो, पर जुबांपर न आएं, तड़प दिलमें हो, पर किसीकी समझमें न आएं, ...शायद, प्यार की राहमें पहला कदम है! मुमुक्षू
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
3

ठाम मताचे आमचे बंडूतात्या

श्रीकृष्ण सामंत ·

विसोबा खेचर 30/06/2008 - 08:28
साहित्यात टिका मग ती कविता असो की लेख असो. संगीतात टिका मग ती चालीवर असो की गाण्यावर असो. हा हा हा! बंडुतात्यांमुळे काही लोकांच्या नाकाला भलत्याच मिरच्या झोंबलेल्या दिसताहेत! :) वा सामंतसाहेब! तुमच्या बंडूतात्यांचं व्यक्तिचित्र आवडलं बरं का आपल्याला! :) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

तात्याराव नमस्कार, आईची शपथ (आयच्यान) नामसादृश्याचा हा घोटाळा असावा.तात्याराव आपण कुठे आणि कुठे आमचे बंडूतात्या. "कुठे इंद्राचा ऐरावत आणि कुठे शामभटाची तट्टाणी" आमच्या मालवणित हीच म्हण अशी आहे. "खंय इंद्राचो ऐरावत आणि खंय गंगल्यातेल्याचो रेडो" हमसे कुछ गलती हो तो गुस्ताखी माफ करना हुजूर. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

In reply to by श्रीकृष्ण सामंत

विसोबा खेचर 30/06/2008 - 23:55
हमसे कुछ गलती हो तो गुस्ताखी माफ करना हुजूर. जाऊ द्या हो सामंतसाहेब! कशाला उगाच सारवासारव करताय अन् गलती, गुस्ताखी व माफीची भाषा करताय? कोण कसं आहे, कुणाच्या मनात कुठली ठाम मतं, कुठल्या चाली खदखदताहेत हे ओळखण्याइतकी मुंबई मी पाहिली आहे! :) तेव्हा लगे रहो! माझी मात्र कुणाच्या मनातली खदखद पाहिली की खूप करमणूक होते..! :) तात्या.

ठाम मताचे बंडुतात्या आवडले !!! आमच्याही पाहण्यात एक 'बंड तात्या' आहेत. कधी कधी काही वादग्रस्त लेखांवर बोलायची किंवा प्रतिसाद खरडायची त्यांना काही गरज नसते असते असे आम्हाला वाटते, आणि नेमके तिथे काहीतरी लिहितात आणि मग 'पोट लागले पाठ कुठे लागली असे होते ;)आपल्या लेखामुळे त्यांचीही आठवण झाली !!! ( ह. घ्या )

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

नमस्कार डॉ.दिलीपजी, आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. चालायचंच,कधी कधी अशा व्यक्तिकडून शिकायला पण मिळतं.त्यासाठीच मी माझ्या एका कवितेत म्हणतो. "म्हणून म्हणतो नका घालूं वाद असो समोर लहान अथवा थोर जो तो वागे अपुल्या अक्कलेनुसार शहाण्यानी करावा ह्यावर नीट विचार" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

II राजे II 30/06/2008 - 17:38
राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

विसोबा खेचर 30/06/2008 - 08:28
साहित्यात टिका मग ती कविता असो की लेख असो. संगीतात टिका मग ती चालीवर असो की गाण्यावर असो. हा हा हा! बंडुतात्यांमुळे काही लोकांच्या नाकाला भलत्याच मिरच्या झोंबलेल्या दिसताहेत! :) वा सामंतसाहेब! तुमच्या बंडूतात्यांचं व्यक्तिचित्र आवडलं बरं का आपल्याला! :) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

तात्याराव नमस्कार, आईची शपथ (आयच्यान) नामसादृश्याचा हा घोटाळा असावा.तात्याराव आपण कुठे आणि कुठे आमचे बंडूतात्या. "कुठे इंद्राचा ऐरावत आणि कुठे शामभटाची तट्टाणी" आमच्या मालवणित हीच म्हण अशी आहे. "खंय इंद्राचो ऐरावत आणि खंय गंगल्यातेल्याचो रेडो" हमसे कुछ गलती हो तो गुस्ताखी माफ करना हुजूर. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

In reply to by श्रीकृष्ण सामंत

विसोबा खेचर 30/06/2008 - 23:55
हमसे कुछ गलती हो तो गुस्ताखी माफ करना हुजूर. जाऊ द्या हो सामंतसाहेब! कशाला उगाच सारवासारव करताय अन् गलती, गुस्ताखी व माफीची भाषा करताय? कोण कसं आहे, कुणाच्या मनात कुठली ठाम मतं, कुठल्या चाली खदखदताहेत हे ओळखण्याइतकी मुंबई मी पाहिली आहे! :) तेव्हा लगे रहो! माझी मात्र कुणाच्या मनातली खदखद पाहिली की खूप करमणूक होते..! :) तात्या.

ठाम मताचे बंडुतात्या आवडले !!! आमच्याही पाहण्यात एक 'बंड तात्या' आहेत. कधी कधी काही वादग्रस्त लेखांवर बोलायची किंवा प्रतिसाद खरडायची त्यांना काही गरज नसते असते असे आम्हाला वाटते, आणि नेमके तिथे काहीतरी लिहितात आणि मग 'पोट लागले पाठ कुठे लागली असे होते ;)आपल्या लेखामुळे त्यांचीही आठवण झाली !!! ( ह. घ्या )

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

नमस्कार डॉ.दिलीपजी, आपल्या प्रतिक्रिये बद्दल आभार. चालायचंच,कधी कधी अशा व्यक्तिकडून शिकायला पण मिळतं.त्यासाठीच मी माझ्या एका कवितेत म्हणतो. "म्हणून म्हणतो नका घालूं वाद असो समोर लहान अथवा थोर जो तो वागे अपुल्या अक्कलेनुसार शहाण्यानी करावा ह्यावर नीट विचार" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

II राजे II 30/06/2008 - 17:38
राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता
तसं पाहिलंत तर आमच्या बंडूतात्याना प्रत्येक विषयात आपलं मत द्दायची दिलचस्पी आहे.मग ते कोर्टकचेरी पासून राजकरणापासून साहित्या पर्यंत तात्या आपलं मत देत असतात.आणि त्यांच ते मत नेहमी ठाम असतं. मला एकदा म्हणाले, "ह्या विषयावर माझं ठाम मत आहे आणि ते कधीच बदलणार नाही." मी त्यांना म्हणालो, "बंडूतात्या,ठाम मत म्हणजेच न बदलणारं मत नां?का तुमचं न बदलणारं ठाम मत म्हणजे काही विषेश आहे काय?" अशा वेळी तात्या अळीमिळी गुपचिळी ठेवतात. जेम तेम हायस्कूल (मराठी मिडीयम)पर्यंत शिकलेले बंडूतात्या मधे कोर्टकचेऱ्यात दिलचस्पी घेवू लागले होते.कायदेबाजी आणि वकिली-न्याक ते सर्व शिकल्याशिवाय कशी येणार?पण "मला तितका काय गं