मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

फोरिनची पाटलीण

मृत्युन्जय ·

गणपा 13/04/2011 - 13:24
च्यायला हा मृत्युंजयपण सध्या सुसाट सुटलाय. क्रिकेट, मुक्तक, काव्य, कलादालन ज्या ज्या विभागात हात घालतोय तिथे तिथे ठसा उमटवतोय. (काकांनी* डोक्यावर हात ठेवला की काय याच्या?) (शेवट काहिसा अपेक्षित होता पण मज्जा आली वाचताना.) *कोणते काका? सांगायची गरज आहे का? ;)

गवि 13/04/2011 - 13:28
अरे.. खरेच जबरा फुल्ल्टू सुटलायस.. ब्येष्ट... जब्रा धमाल आली..... एवढे व्हर्सटाईल विषय घेऊन कथा लिहिणे साधे काम नव्हे... ग्रेट आहेस.

अरुण मनोहर 13/04/2011 - 13:29
आधी कुठेतरी वाचलेली गोष्ट आहे ही. मला वाटते, शं. ना. किंवा व. पु. अशा कोणातरी प्रसिद्ध लेखकाची अशीच गोष्ट आहे. फार तर ही वेगळ्या व्यक्ती घेऊन लिहीली आहे. निदान मूळ कल्पना परकीय असे लिहिण्याचे विसरलात का हो?

मृत्युन्जय 13/04/2011 - 13:42
शक्यता नाकारता येत नाही. मला वाचल्याचे आठवत नाही. कथेतला शब्द न शब्द माझा आहे. तरीही अशी कुठली कथा असल्यास संपादक मंड्ळाने ही कथा उडवावी अशी नम्र विनंती.

गवि 13/04/2011 - 13:46
उडवू नये अशी विनंती. लेखकाला अज्ञात अशी एखादी सर्वसाधारण अशाच सिमिलर लाईनीवरची कथा (पण नेमकी कोणाची हे शोधून काढावे लागेल) जर आधी कोणी लिहिली असेल तरी त्यामुळे ही कथा "आधारित" ठरत नाही. ही कथा ओरिजिनलच वाटते.

निशदे 14/04/2011 - 00:32
कथा उडवू नका. हवे तर नंतर 'मूळ कथा' वगैरे संपादित करून टाका.......पण छान झाली आहे कथा..... :)

आत्मशून्य 13/04/2011 - 13:41
मराठीमधे मी या कथेशी तंतोतंत समान टी.व्ही. एपीसोड पण पाहीला आहे. फक्त नेमके नाव आठवत नाही. बाकी प्रतीक्रीया एव्हडीच देतो रेसीजम मूर्दाबाद.

अरुण मनोहर 13/04/2011 - 13:49
मला वाटले होते की, फक्त व्यक्ती आणि बॅकगाउंड बदलून लिहीली आहे. पण आत्मशून्य म्हणतात त्याप्रमाणे तंतोतंत समान एपिसोड असेल तर, *प्लेगॅरिजम मुर्दाबाद.* जर कल्पना वापरून नविन गोष्ट बनवली असेल तर निदान तसे श्रेय मूळ लेखकाला द्यायला हवे होते.

परिकथेतील राजकुमार 13/04/2011 - 13:55
शक्यता नाकारता येत नाही. मला प्रेषक मृत्युन्जय दिनांक बुधवार, 13/04/2011 - 13:42. शक्यता नाकारता येत नाही. मला वाचल्याचे आठवत नाही. कथेतला शब्द न शब्द माझा आहे. तरीही अशी कुठली कथा असल्यास संपादक मंड्ळाने ही कथा उडवावी अशी नम्र विनंती
हे स्पष्टपणे लिहिले गेले असताना फुकाची बोंबाबोंब का चालु आहे समजले नाही. लेखक जर प्रामाणिकपणे मान्य करत आहे की चूक झाली असल्यास लेखन उडवले तरी चालेल तर येवढा दंगा करुन त्यानी एखाद्याच्या खून केल्यासारखे आरोप का गेले जात आहेत ? अशी घटना नजरचुकीने अथवा जाणुन बुजुन ह्या आधी आंतरजालावर कधी घडलीच नाहिये का? दरवेळी आपण समाजसुधारणेचा वसा घेतल्यागत धावुन आलेच पाहिजे का? स्वतःचे चार ओळी वाचनीय लिहिण्याचे कर्तुत्व नसलेली आणि काय वाचावे ह्याचे ज्ञान तर त्याहुन नसलेली अज्ञानी मंडळी गणप्ती समोरच्या उंदरासारख्या उड्या मारताना बघुन अंमळ मौज वाटली. अवांतर :- खालती अ‍ॅडीभौनी दिलेली संयमित प्रतिक्रीया आवडली.

अरुण मनोहर 13/04/2011 - 14:14
आवरा...! जर आत्मशून्य ह्यांनी म्हटल्याप्रमाणे तंतोतंत तशी असेल तर...... असे लिहिले होते. ते वाक्य आत्मशून्यच्या प्रतिक्रीयेवर होते. त्यानंतर लगेच मृत्युन्जय ह्यांच्याशी खरडवहीत खुलासे देखील झाले. माझे त्यांना उत्तर >>लगोलग खुलासा केला हे चांगले. तुम्ही म्हणता तशी शब्दनशब्द तुम्ही स्वतः लिहिलाही असेल. कधी कधी होते असे. जुन्या वाचलेल्या कथांमधले आवडलेले बीज पुन्हा नवे रोपटे धरून आपल्या मनात फुलते. मी वाचलेली कथा मध्यमवर्गीय, बहुदा चाळकरू पार्श्वभुमीवरची आहे. त्यात अशीच वातावरण निर्मीती केली आहे, असेच शेजारर्यांचे संभाषण, जळणे वगैरे. बहुदा पत्र वाचून दाखवणे त्यात नव्हते. ती कथा नक्कीच व.पु. ची असावी. पण गॅरंटीड आठवत नाही. असो. हे त्यांनी दिलखुलासपणे ऐकून घेतले आणि आमच्या दोघातला हा मामला संपला. पण कोणीतरी ह्यानंतर देखील "कसले खुलासे देत बसला आहेस रे" म्हणून लेखकाला उचकावित आहे. असो.

गणपा 13/04/2011 - 14:28
पण कोणीतरी ह्यानंतर देखील "कसले खुलासे देत बसला आहेस रे" म्हणून लेखकाला उचकावित आहे.
लोकांच्या खरडवह्या ह्या जरी सार्वजनीक* असल्या अतरी त्यातल्या खरडी अश्या संबंधितांच्या परवानगी शिवाय धाग्यांवर येउनयेत अस वाटत. * खरड वही जरी वय्यक्तिक असली तरी कुणीही कुणाचीही खव वाचु शकतो म्हणुन सार्वजनीक.

आत्मशून्य 13/04/2011 - 23:22
होय मी सेम अशाच कथेचा एक एपीसोड मूबै दूरदर्शनच्या एका मराठी टी.वी. सीरीयल मधे खूप वर्षांपूर्वी पाहीला आहे. त्यामधे जेव्हां बापाला मूलाचे पत्र येते की त्याने अमेरीकन मूलीशी लग्न केले आहे ते वाचून बाप प्रचंड खूश होतो, तो खेडेगावतील एक प्रतीश्ठीत व्यक्ती असतो म्हणून स्वागताला सगळीकडे फूले लाव, महागडा बेंडबाजा आण, रोशणाइ कर, ओवाळायला सूवासीनींची रांग जमव असे सगळे ऊद्योग अत्यंत ऊत्साहाने करत असतो (मेन फोकस तो हे सगळ कसं करतो हे दाखवण्यातच जास्त होता). आणी त्यामागे सगळ्यात महत्वाच कारण तो हे सांगत असतो (स्वगत) की आता आपल्या पूढील पीढ्या कशा एकदम गोर्‍या नीर्माण होतील(म्हणूनच मी रेसीजम मूर्दाबाद म्हटले आहे). व म्हणून त्याने स्वागताची तयारी जय्यत केलेली असते, पण जेव्हां त्याचा मूलगा पांढर्‍या अ‍ॅम्बेसीडर मधून ऊतरतो आणी सोबत एक अफ्रीकन अमेरीकन यूवती ऊतरते तेव्हां तीला बघून त्याचा नूरच पालटतो.

आदिजोशी 13/04/2011 - 13:44
खूप पूर्वी टिव्ही वर एक हिंदी कथांची मालिका झाली होती. त्यातील एका भागाचे कथानक आहे हे. लेखकाने कॄपया तसा निर्देश करावा ही विनंती. ज्याचे श्रेय त्याला द्यावे.

मृत्युन्जय 13/04/2011 - 13:47
जाहीर खुलासा की ही कथा आधी अश्याच प्रकारे लिहिल्याचे मला खरेच माहिती नव्हते. कदाचित आठवणीत कुठेतरी असेल त्यामुळे कथा कागदावर तशी उतरली असेल. २-३ जण म्हणतात म्हणजे तसेच असणार. हा धागा उडवला गेल्यास माझा आक्षेप नाही. धन्यवाद.

प्रमोद्_पुणे 13/04/2011 - 14:12
मला सुद्धा आधी तसेच वाटले. त्यात त्या जेनी ला बहुदा मेघना एरंडेचा आवाज आहे. लय भारी हाय पिक्चर....त्यात जी सासू आणि तीचा मुलगा (हिरोचा भाउ) आहे; ते दोघे दुसर्‍या एका पिक्चरमधे (साधारण त्याच दरम्यानच्या) हिरो हिरोइन आहेत..

विजुभाऊ 13/04/2011 - 14:15
मला अगोदर एका याच नावाच्या मराठी चित्रपटाचे परेक्षण आहे असे वाटले. अनुत्सुकतेनेच वाचायला सुरुवात केली . ( "इतक्या रद्दड सिनेमाचे देखील परीक्षण यावे....हेच का परीस्थिती मराठी चित्रपटांचे " अशा आशयाचा प्रतिसाद सुद्धा वाचायच्या अगोदरच मनात तयार ठेवला होता. पण फुलटोस समजून पुढे आलो आणि तो चक्क यॉर्कर निघाला ) शेवट झक्कास केला आहे

स्मिता. 13/04/2011 - 14:26
आधी वाटलं की चित्रपटाचं रसग्रहण आहे की काय... पण 'शेपरेट' कथाच निघाली. कथेचा शेवट अपेक्षित असला तरी वाचताना मजा आली. शंकररावांचं आणि गावाचं वर्णन परफेक्ट! याच कथानकावर एक मालिका टीव्ही वर पाहिल्याचं आठवतंय. त्यात येणार्‍या सूनेचं नाव 'जेनिफर' असतं, गावाकडे कुणाला ते नेमकं कळत नाही म्हणून सरळ 'जनाबाई' लिहून मोकळे होतात असं काहिसं दाखवलं होतं. -------------------------------------------- लेख उडवायची काही गरज नाही असं वाटतं.

sneharani 13/04/2011 - 14:25
मस्त कथा! शेवट अपेक्षित असुनही मजा आली वाचताना!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 13/04/2011 - 21:37
कथेत गावचा बाज मस्त उभा केला आहे . कथा आवडली .खरे म्हणजे शेवट अपेक्षित किंवा अनपेक्षित असेल ह्याचा विचार न करता कथा वाचली .शेवटचा झटका मस्त आहे . अवांतर - फोरिनची पाटलीण ह्या सिनेमाचे नाव सुद्धा वाचयला आवडत नाही . हा सिनेमा पाहून आमच्या घरातून व नातेवाईक ,मित्रमंडळी अश्या सर्वांकडून विविध प्रकारचे सल्ले ............ आपले हे शिकव ते शिकव ...................................................... माझी आई एकदा म्हणाली '' जर्मन मुलगी आहे म्हणून त्यातल्या त्यात निभावल . इटालियन असती तर ...( आमच्या कारसेवक मामाच्या समोर जाणे . नुसत्या विचाराने थरकाप उडतो ) अर्थात आफ्रिकन असती तर तिला कदाचित सून म्हणून .......... आपल्या देशात काळे, गोरे ह्या कल्पना सर्वांच्या डोक्यात पक्क्या भिनल्या आहेत . गोर्या लोकांचा प्रगत युरोप किंवा अमेरिका तर आपल्याहून गरीब काळ्या लोकांचा आफ्रिका हे समीकरण सर्वच्या डोक्यात फिट असते .( जर आफ्रिकन देशातील लोकांनी युरोपात येऊन वसाहती बसवल्या असत्या तर वर्णभेद उलटा झाला असता .

अतुल पाटील 13/04/2011 - 21:40
प्रतिक्रिया वाचुन सकाळ मध्ये आलेल्या एका मुलाखतीचे वाक्य आठवले. एका अर्थाने आपण नवीन काहीच करत नसतोय मार्क ट्‌वेन ने म्हटलंय - "Only Adam, when he said a good thing, knew that nobody had said it before him !'

धमाल मुलगा 13/04/2011 - 21:49
काय झ्याक चित्र उभं केलंयस गड्या! आक्षी गाव, सरपंच, गावगन्ना सगळं डोळ्यापुढं उभं राहिलं की. :) तू लिव्ह रं...लिव्ह तू! मायला..कुनाला चोरीचं वाटत आसंल तर त्ये त्याज्यापाशी! तू सोत्ता लिवलंय न्हवं? मंग झालं तं. आपला इश्वास है तुझ्यावर!

रेवती 13/04/2011 - 23:16
मराठीत एक सिनेमा याच नावाने आला होता असे आठवते आहे. १० मिनिटात अख्खा सिनेमा पाहिल्याने साधारण कथा अश्याच पद्धतीची होती पण त्यातली सून गोरी होती. तुम्ही लिहिलेली कथा आवडली. शेवटी सगळ्यांचा अपेक्षाभंग झाल्याचे वाचून बरे वाटले कारण पाटीलबुवा येताजाता सगळ्यांना शिव्या घालत होते, त्यांना चांगला धडा मिळाला.;)

मृत्युन्जय 13/04/2011 - 23:44
शिव्या थोड्या जास्त झाल्यात मला मान्य आहे. पण पात्र रंगवताना माझ्या डोळ्यासमोर कोल्हापूरकडचा गब्बर बागायतदार राजकारणी शेतकरी होता. त्या व्यक्तिरेखेला अनुसरुन काही शिव्या आल्या :)

विजुभाऊ 14/04/2011 - 12:35
अगदी कथासूत्र अशी असलेली एखादी कथा असेल तरी हा धागा उडवण्याची संपादक मंडळाला विनंती करतो. कथा अजीबात उडवू नये ही विनन्ती. एकाच कथासूत्रावर आधारीत अनेक कथा असू शकतात. पण प्रत्येक निर्मीती स्वतन्त्र असते पिग्म्यालीयन या कथेवर कितीतरी चित्रपट नाटके निघालेली आहेत. ती फुलराणी , सं स्वरसाम्राज्ञी , ही नाटके ; हमाल दे धमाल , हे चित्रपट याच कथेवरचे अवांतर : शब्दकोषात सर्व शब्द छापलेले असतात. म्हणून ते शब्द इतरत्र कोणी वापरु नये काय?

मृत्युन्जय 17/05/2012 - 18:53
अर्रे वा अजुन हा धागा धुगधुगता आहे म्हणायचा. धागा आपणहुन वरती आलाच आहे तर मागच्यावेळेस राहुन गेलेली गोष्ट करतो आता. सर्व प्रतिसादकर्त्यांचे मनापासून आभार आणि धागा वर आणल्याबद्दल बॅटमॅनचे डब्बल आभार :)

गणपा 13/04/2011 - 13:24
च्यायला हा मृत्युंजयपण सध्या सुसाट सुटलाय. क्रिकेट, मुक्तक, काव्य, कलादालन ज्या ज्या विभागात हात घालतोय तिथे तिथे ठसा उमटवतोय. (काकांनी* डोक्यावर हात ठेवला की काय याच्या?) (शेवट काहिसा अपेक्षित होता पण मज्जा आली वाचताना.) *कोणते काका? सांगायची गरज आहे का? ;)

गवि 13/04/2011 - 13:28
अरे.. खरेच जबरा फुल्ल्टू सुटलायस.. ब्येष्ट... जब्रा धमाल आली..... एवढे व्हर्सटाईल विषय घेऊन कथा लिहिणे साधे काम नव्हे... ग्रेट आहेस.

अरुण मनोहर 13/04/2011 - 13:29
आधी कुठेतरी वाचलेली गोष्ट आहे ही. मला वाटते, शं. ना. किंवा व. पु. अशा कोणातरी प्रसिद्ध लेखकाची अशीच गोष्ट आहे. फार तर ही वेगळ्या व्यक्ती घेऊन लिहीली आहे. निदान मूळ कल्पना परकीय असे लिहिण्याचे विसरलात का हो?

मृत्युन्जय 13/04/2011 - 13:42
शक्यता नाकारता येत नाही. मला वाचल्याचे आठवत नाही. कथेतला शब्द न शब्द माझा आहे. तरीही अशी कुठली कथा असल्यास संपादक मंड्ळाने ही कथा उडवावी अशी नम्र विनंती.

गवि 13/04/2011 - 13:46
उडवू नये अशी विनंती. लेखकाला अज्ञात अशी एखादी सर्वसाधारण अशाच सिमिलर लाईनीवरची कथा (पण नेमकी कोणाची हे शोधून काढावे लागेल) जर आधी कोणी लिहिली असेल तरी त्यामुळे ही कथा "आधारित" ठरत नाही. ही कथा ओरिजिनलच वाटते.

निशदे 14/04/2011 - 00:32
कथा उडवू नका. हवे तर नंतर 'मूळ कथा' वगैरे संपादित करून टाका.......पण छान झाली आहे कथा..... :)

आत्मशून्य 13/04/2011 - 13:41
मराठीमधे मी या कथेशी तंतोतंत समान टी.व्ही. एपीसोड पण पाहीला आहे. फक्त नेमके नाव आठवत नाही. बाकी प्रतीक्रीया एव्हडीच देतो रेसीजम मूर्दाबाद.

अरुण मनोहर 13/04/2011 - 13:49
मला वाटले होते की, फक्त व्यक्ती आणि बॅकगाउंड बदलून लिहीली आहे. पण आत्मशून्य म्हणतात त्याप्रमाणे तंतोतंत समान एपिसोड असेल तर, *प्लेगॅरिजम मुर्दाबाद.* जर कल्पना वापरून नविन गोष्ट बनवली असेल तर निदान तसे श्रेय मूळ लेखकाला द्यायला हवे होते.

परिकथेतील राजकुमार 13/04/2011 - 13:55
शक्यता नाकारता येत नाही. मला प्रेषक मृत्युन्जय दिनांक बुधवार, 13/04/2011 - 13:42. शक्यता नाकारता येत नाही. मला वाचल्याचे आठवत नाही. कथेतला शब्द न शब्द माझा आहे. तरीही अशी कुठली कथा असल्यास संपादक मंड्ळाने ही कथा उडवावी अशी नम्र विनंती
हे स्पष्टपणे लिहिले गेले असताना फुकाची बोंबाबोंब का चालु आहे समजले नाही. लेखक जर प्रामाणिकपणे मान्य करत आहे की चूक झाली असल्यास लेखन उडवले तरी चालेल तर येवढा दंगा करुन त्यानी एखाद्याच्या खून केल्यासारखे आरोप का गेले जात आहेत ? अशी घटना नजरचुकीने अथवा जाणुन बुजुन ह्या आधी आंतरजालावर कधी घडलीच नाहिये का? दरवेळी आपण समाजसुधारणेचा वसा घेतल्यागत धावुन आलेच पाहिजे का? स्वतःचे चार ओळी वाचनीय लिहिण्याचे कर्तुत्व नसलेली आणि काय वाचावे ह्याचे ज्ञान तर त्याहुन नसलेली अज्ञानी मंडळी गणप्ती समोरच्या उंदरासारख्या उड्या मारताना बघुन अंमळ मौज वाटली. अवांतर :- खालती अ‍ॅडीभौनी दिलेली संयमित प्रतिक्रीया आवडली.

अरुण मनोहर 13/04/2011 - 14:14
आवरा...! जर आत्मशून्य ह्यांनी म्हटल्याप्रमाणे तंतोतंत तशी असेल तर...... असे लिहिले होते. ते वाक्य आत्मशून्यच्या प्रतिक्रीयेवर होते. त्यानंतर लगेच मृत्युन्जय ह्यांच्याशी खरडवहीत खुलासे देखील झाले. माझे त्यांना उत्तर >>लगोलग खुलासा केला हे चांगले. तुम्ही म्हणता तशी शब्दनशब्द तुम्ही स्वतः लिहिलाही असेल. कधी कधी होते असे. जुन्या वाचलेल्या कथांमधले आवडलेले बीज पुन्हा नवे रोपटे धरून आपल्या मनात फुलते. मी वाचलेली कथा मध्यमवर्गीय, बहुदा चाळकरू पार्श्वभुमीवरची आहे. त्यात अशीच वातावरण निर्मीती केली आहे, असेच शेजारर्यांचे संभाषण, जळणे वगैरे. बहुदा पत्र वाचून दाखवणे त्यात नव्हते. ती कथा नक्कीच व.पु. ची असावी. पण गॅरंटीड आठवत नाही. असो. हे त्यांनी दिलखुलासपणे ऐकून घेतले आणि आमच्या दोघातला हा मामला संपला. पण कोणीतरी ह्यानंतर देखील "कसले खुलासे देत बसला आहेस रे" म्हणून लेखकाला उचकावित आहे. असो.

गणपा 13/04/2011 - 14:28
पण कोणीतरी ह्यानंतर देखील "कसले खुलासे देत बसला आहेस रे" म्हणून लेखकाला उचकावित आहे.
लोकांच्या खरडवह्या ह्या जरी सार्वजनीक* असल्या अतरी त्यातल्या खरडी अश्या संबंधितांच्या परवानगी शिवाय धाग्यांवर येउनयेत अस वाटत. * खरड वही जरी वय्यक्तिक असली तरी कुणीही कुणाचीही खव वाचु शकतो म्हणुन सार्वजनीक.

आत्मशून्य 13/04/2011 - 23:22
होय मी सेम अशाच कथेचा एक एपीसोड मूबै दूरदर्शनच्या एका मराठी टी.वी. सीरीयल मधे खूप वर्षांपूर्वी पाहीला आहे. त्यामधे जेव्हां बापाला मूलाचे पत्र येते की त्याने अमेरीकन मूलीशी लग्न केले आहे ते वाचून बाप प्रचंड खूश होतो, तो खेडेगावतील एक प्रतीश्ठीत व्यक्ती असतो म्हणून स्वागताला सगळीकडे फूले लाव, महागडा बेंडबाजा आण, रोशणाइ कर, ओवाळायला सूवासीनींची रांग जमव असे सगळे ऊद्योग अत्यंत ऊत्साहाने करत असतो (मेन फोकस तो हे सगळ कसं करतो हे दाखवण्यातच जास्त होता). आणी त्यामागे सगळ्यात महत्वाच कारण तो हे सांगत असतो (स्वगत) की आता आपल्या पूढील पीढ्या कशा एकदम गोर्‍या नीर्माण होतील(म्हणूनच मी रेसीजम मूर्दाबाद म्हटले आहे). व म्हणून त्याने स्वागताची तयारी जय्यत केलेली असते, पण जेव्हां त्याचा मूलगा पांढर्‍या अ‍ॅम्बेसीडर मधून ऊतरतो आणी सोबत एक अफ्रीकन अमेरीकन यूवती ऊतरते तेव्हां तीला बघून त्याचा नूरच पालटतो.

आदिजोशी 13/04/2011 - 13:44
खूप पूर्वी टिव्ही वर एक हिंदी कथांची मालिका झाली होती. त्यातील एका भागाचे कथानक आहे हे. लेखकाने कॄपया तसा निर्देश करावा ही विनंती. ज्याचे श्रेय त्याला द्यावे.

मृत्युन्जय 13/04/2011 - 13:47
जाहीर खुलासा की ही कथा आधी अश्याच प्रकारे लिहिल्याचे मला खरेच माहिती नव्हते. कदाचित आठवणीत कुठेतरी असेल त्यामुळे कथा कागदावर तशी उतरली असेल. २-३ जण म्हणतात म्हणजे तसेच असणार. हा धागा उडवला गेल्यास माझा आक्षेप नाही. धन्यवाद.

प्रमोद्_पुणे 13/04/2011 - 14:12
मला सुद्धा आधी तसेच वाटले. त्यात त्या जेनी ला बहुदा मेघना एरंडेचा आवाज आहे. लय भारी हाय पिक्चर....त्यात जी सासू आणि तीचा मुलगा (हिरोचा भाउ) आहे; ते दोघे दुसर्‍या एका पिक्चरमधे (साधारण त्याच दरम्यानच्या) हिरो हिरोइन आहेत..

विजुभाऊ 13/04/2011 - 14:15
मला अगोदर एका याच नावाच्या मराठी चित्रपटाचे परेक्षण आहे असे वाटले. अनुत्सुकतेनेच वाचायला सुरुवात केली . ( "इतक्या रद्दड सिनेमाचे देखील परीक्षण यावे....हेच का परीस्थिती मराठी चित्रपटांचे " अशा आशयाचा प्रतिसाद सुद्धा वाचायच्या अगोदरच मनात तयार ठेवला होता. पण फुलटोस समजून पुढे आलो आणि तो चक्क यॉर्कर निघाला ) शेवट झक्कास केला आहे

स्मिता. 13/04/2011 - 14:26
आधी वाटलं की चित्रपटाचं रसग्रहण आहे की काय... पण 'शेपरेट' कथाच निघाली. कथेचा शेवट अपेक्षित असला तरी वाचताना मजा आली. शंकररावांचं आणि गावाचं वर्णन परफेक्ट! याच कथानकावर एक मालिका टीव्ही वर पाहिल्याचं आठवतंय. त्यात येणार्‍या सूनेचं नाव 'जेनिफर' असतं, गावाकडे कुणाला ते नेमकं कळत नाही म्हणून सरळ 'जनाबाई' लिहून मोकळे होतात असं काहिसं दाखवलं होतं. -------------------------------------------- लेख उडवायची काही गरज नाही असं वाटतं.

sneharani 13/04/2011 - 14:25
मस्त कथा! शेवट अपेक्षित असुनही मजा आली वाचताना!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 13/04/2011 - 21:37
कथेत गावचा बाज मस्त उभा केला आहे . कथा आवडली .खरे म्हणजे शेवट अपेक्षित किंवा अनपेक्षित असेल ह्याचा विचार न करता कथा वाचली .शेवटचा झटका मस्त आहे . अवांतर - फोरिनची पाटलीण ह्या सिनेमाचे नाव सुद्धा वाचयला आवडत नाही . हा सिनेमा पाहून आमच्या घरातून व नातेवाईक ,मित्रमंडळी अश्या सर्वांकडून विविध प्रकारचे सल्ले ............ आपले हे शिकव ते शिकव ...................................................... माझी आई एकदा म्हणाली '' जर्मन मुलगी आहे म्हणून त्यातल्या त्यात निभावल . इटालियन असती तर ...( आमच्या कारसेवक मामाच्या समोर जाणे . नुसत्या विचाराने थरकाप उडतो ) अर्थात आफ्रिकन असती तर तिला कदाचित सून म्हणून .......... आपल्या देशात काळे, गोरे ह्या कल्पना सर्वांच्या डोक्यात पक्क्या भिनल्या आहेत . गोर्या लोकांचा प्रगत युरोप किंवा अमेरिका तर आपल्याहून गरीब काळ्या लोकांचा आफ्रिका हे समीकरण सर्वच्या डोक्यात फिट असते .( जर आफ्रिकन देशातील लोकांनी युरोपात येऊन वसाहती बसवल्या असत्या तर वर्णभेद उलटा झाला असता .

अतुल पाटील 13/04/2011 - 21:40
प्रतिक्रिया वाचुन सकाळ मध्ये आलेल्या एका मुलाखतीचे वाक्य आठवले. एका अर्थाने आपण नवीन काहीच करत नसतोय मार्क ट्‌वेन ने म्हटलंय - "Only Adam, when he said a good thing, knew that nobody had said it before him !'

धमाल मुलगा 13/04/2011 - 21:49
काय झ्याक चित्र उभं केलंयस गड्या! आक्षी गाव, सरपंच, गावगन्ना सगळं डोळ्यापुढं उभं राहिलं की. :) तू लिव्ह रं...लिव्ह तू! मायला..कुनाला चोरीचं वाटत आसंल तर त्ये त्याज्यापाशी! तू सोत्ता लिवलंय न्हवं? मंग झालं तं. आपला इश्वास है तुझ्यावर!

रेवती 13/04/2011 - 23:16
मराठीत एक सिनेमा याच नावाने आला होता असे आठवते आहे. १० मिनिटात अख्खा सिनेमा पाहिल्याने साधारण कथा अश्याच पद्धतीची होती पण त्यातली सून गोरी होती. तुम्ही लिहिलेली कथा आवडली. शेवटी सगळ्यांचा अपेक्षाभंग झाल्याचे वाचून बरे वाटले कारण पाटीलबुवा येताजाता सगळ्यांना शिव्या घालत होते, त्यांना चांगला धडा मिळाला.;)

मृत्युन्जय 13/04/2011 - 23:44
शिव्या थोड्या जास्त झाल्यात मला मान्य आहे. पण पात्र रंगवताना माझ्या डोळ्यासमोर कोल्हापूरकडचा गब्बर बागायतदार राजकारणी शेतकरी होता. त्या व्यक्तिरेखेला अनुसरुन काही शिव्या आल्या :)

विजुभाऊ 14/04/2011 - 12:35
अगदी कथासूत्र अशी असलेली एखादी कथा असेल तरी हा धागा उडवण्याची संपादक मंडळाला विनंती करतो. कथा अजीबात उडवू नये ही विनन्ती. एकाच कथासूत्रावर आधारीत अनेक कथा असू शकतात. पण प्रत्येक निर्मीती स्वतन्त्र असते पिग्म्यालीयन या कथेवर कितीतरी चित्रपट नाटके निघालेली आहेत. ती फुलराणी , सं स्वरसाम्राज्ञी , ही नाटके ; हमाल दे धमाल , हे चित्रपट याच कथेवरचे अवांतर : शब्दकोषात सर्व शब्द छापलेले असतात. म्हणून ते शब्द इतरत्र कोणी वापरु नये काय?

मृत्युन्जय 17/05/2012 - 18:53
अर्रे वा अजुन हा धागा धुगधुगता आहे म्हणायचा. धागा आपणहुन वरती आलाच आहे तर मागच्यावेळेस राहुन गेलेली गोष्ट करतो आता. सर्व प्रतिसादकर्त्यांचे मनापासून आभार आणि धागा वर आणल्याबद्दल बॅटमॅनचे डब्बल आभार :)
एक तृप्तीचा ढेकर देउन शंकरराव पाटावरुन उठले आणि ओसरीवर येउन बसले. आता एकेक करत मंडळी येतील आणि दुपारचा चहा होइस्तोवर पंचायतीची कामं उरकुन घेता येतील असा शंकररावांचा कयास होता. शंकररावांकडे तशी गावची पाटीलकी पिढीजात होती त्यात सरपंचपद पण त्यांच्याकडेच होते. त्यामुळे ते गावात आब राखुन होते. वर्षाकाठी एकदा पालकमंत्री, शिक्षणमंत्री गावच्या शाळेला भेट देउन जातील याकडे ते जातीने लक्ष घालत त्यामुळे आजुबाजुच्या गावांमध्ये पण त्यांचा वट होता.
कला
कथा
मांडणी
संस्कृती
वावर
धर्म
विनोद
वाङ्मय
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
राहणी
मौजमजा
प्रकटन
विचार
लेख
प्रतिक्रिया
आस्वाद
विरंगुळा

मेघस्पर्षी

मृत्युन्जय ·

विजुभाऊ 05/09/2024 - 10:29
मस्त. पुढे काय झाले? सांगितले का? आपल्या या हीरोचे कामाधामाचे / पोटापाण्याचे उद्योग काय हे समजले नाही .

nutanm 11/09/2024 - 12:50
पण मयुराला नकार का दिला ?: उलट सौमया नकार देणार ह् माहित असल्यामुळे तो मयुराला नक्की होकार देणार असे- वाटत होते. पण तयाची सौमया बददलची नाराजी अचानक उफाळून आली.? बाकी लिहिलेय छान !

nutanm 11/09/2024 - 12:57
पण मयुराला नकार का दिला ?: उलट सौमया नकार देणार ह् माहित असल्यामुळे तो मयुराला नक्की होकार देणार असे- वाटत होते. पण तयाची सौमया बददलची नाराजी अचानक उफाळून आली.? बाकी लिहिलेय छान !

विजुभाऊ 05/09/2024 - 10:29
मस्त. पुढे काय झाले? सांगितले का? आपल्या या हीरोचे कामाधामाचे / पोटापाण्याचे उद्योग काय हे समजले नाही .

nutanm 11/09/2024 - 12:50
पण मयुराला नकार का दिला ?: उलट सौमया नकार देणार ह् माहित असल्यामुळे तो मयुराला नक्की होकार देणार असे- वाटत होते. पण तयाची सौमया बददलची नाराजी अचानक उफाळून आली.? बाकी लिहिलेय छान !

nutanm 11/09/2024 - 12:57
पण मयुराला नकार का दिला ?: उलट सौमया नकार देणार ह् माहित असल्यामुळे तो मयुराला नक्की होकार देणार असे- वाटत होते. पण तयाची सौमया बददलची नाराजी अचानक उफाळून आली.? बाकी लिहिलेय छान !
सकाळचा ७.३० चा गजर झाला आणि "तो" नाइलाजाने उठला. त्या आधी सव्वासातचा आणि सातचा गजरही वाजुन बंद झाला होता. कुंभकर्णापुढे नगारे वाजवले तरी तो उठणार नाही हे सरावाने माहिती झाल्यामुळे घरच्यांनीही दुर्लक्ष केले. उठताना त्याचा हात चुकुन उशीला लागला आणि स्वतःचीच लाळ हाताला लागली. झोपताना खंडाळ्याच्या बोगद्यासारखे सताड उघडे असलेले तोंड, त्यातुन आघाडीच्या सरकारमधुन आतबाहेर करणार्‍या प्रादेशिक पक्षांसारखे आतबाहेर करणारे डास आणि तोडातुन लिटर दीड लिटर बाहेर पडणारी लाळ या सगळ्याचीच त्याला किळस यायची. स्वतः बद्दल त्याला न आवडणार्‍या अनेक गोष्टींपैकी ती एक होती.
कथा
साहित्यिक
लेख
प्रतिसाद

चेन्नई पुणे चेन्नई -- भाग -१

मराठमोळा ·

प्यारे१ 01/04/2011 - 12:29
>>>>शेवटी मी माझ्या लॅपटॉपवर गाणे लावली आणि उद्या हॉटेल बदलुया असा विचार करत झोपी गेलो. त्याऐवजी आणखी लिहिले असतेत तर वाचायला आणखी मजा आली असती ना???? सापटींगला- जेवण झाले का? नागडोल्ला- .....??? आवडेश.

छोटा डॉन 01/04/2011 - 12:38
पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत. वाचतो आहे. बाकी सगळ्याच शहरांची काही काही खासियत असते व त्यासगट शहर आवडुन घ्यावे, तिथली संस्कृती आणि समाज कस्टमाईज न करता आहे तस्सा एंजॉय करावा, त्यात ज्याम मज्जा येते. तुम्ही सांगितलेली सिच्युएशन ही प्रत्येक शहरात थोड्याफार फरकाने अगदी तश्शीच असते. ( इथे मी तुम्हाला तिथली लोकल भाषा येत नाही हे अ‍ॅज्युम करत आहे ). समजा तुम्ही अशाच अवतारात पुण्यात स्वारगेट किंवा पुणे स्टेशनला उतरलात आणि तिथल्या रिक्षावाल्याकडे ( हो, पुण्यात टॅक्श्याबिक्श्याची चैन नाही हो ) चौकशी करायला गेलात की तो पहिल्या फटक्यात तुम्हाला 'नाही'च म्हणेल, तुम्हाला कुठल्या भागात जायचे हा प्रश्न नंतरचा. तुमच्या भागात जाणारी रिक्षा सापडली तर तो भाडे इतके मागेल की त्याच भाड्यात अजुन थोडे पैसे घातले तर एखाद्या नव्या गाडीचे डाऊनपेमेंट करुन तुम्ही नव्या गाडीतुन घरी जाऊ शकाल. लोकल भाषा येत नसल्याचा तितकासा त्रास पुण्यात होत नाही, मात्र चुकुन तुम्ही पेठ किंवा एखाद्या 'कडव्या' एरियात घुसलात तर मात्र तुम्हाला हाच अनुभव येईल. बाकी तिथल्या चालीरिती लवकर शिकलात तर उत्तम नाहीतर 'आमच्या पुण्यात ना हे अजिबात असे नसते' वगैरे ऐकुन घ्यायची तयारी ठेवाच ... समजा तुम्ही पहिल्यांदाच बेंगलोर / मुंबईला उतरता आहात तर तिथले स्टँड / रेल्वे स्टेशन ह्यांची 'भव्यता' पाहुन तुमची छाती तिथेच दड्पुन जाईल. शिवाय तिथली भयंकर पळापळ आणि फास्ट लाईन पाहुन जे दडपण येईल ते वेगळेच. प्रथेप्रमाणे इथले रिक्षा / टॅक्सीवाले तुम्हाला व्यवस्थित चुना लावतीलच. समजा लोकल भाषा येत असेल तर काम थोडेफार सुलभ होईल इतकाच काय तो फरक ... समजा तुम्ही फ्रांकफर्टच्या टर्मिनलवर उतरलात आणि शहरात निघालात आणि तुम्हाला जर्मन येत नाही असे असल्यास मिलॉर्ड मामला जरा कठिण आहे. तुम्हाला मदत करायला उत्सुक असलेले लोक पावलापावलावर आढळतील पण त्यांना जर्मन सोडुन इतर भाषा ना के बराबर येतात, इंग्रजीही अगदीच तुमच्या त्या चेन्नैच्या कॅबवाल्यासारखी. सगळे फलक, उद्घोषणा वगैरे सगळे सगळे जर्मनमध्ये. हॉटेलमध्ये चेक-इन कराल तर ढिगभर जर्मन / फ्रेंच चॅनेल्स आणि बीसीसी / सीएनएन असे १-२ इंग्रजी चॅनेल्स. बोलणे अघळपघळही नाही आणि अगदी तुसडेपणाही नाही. पैशाच्या बाबतीत अगदी हापापलेपणा नसला तरी किमत बडी जास्तीच आहे जनाब ... समजा तुम्ही पंढरपुर / तुळजापुर च्या स्थानकावर उतरलात तर तुमचे असे स्वागत होईल आणि इतके लोक तुमची आस्थेने चौकशी करतील की ज्याचे नाव ते. तुम्हाला 'मालक, यजमान, देवा, साहेब' अशा अनेक विशेषणांनी अलंकृत केले जाईल, तुमच्या बॅगा वगैरे उचलुन तुमची सेवा केली जाईल. ५ श्टार सुविधा देतो म्हणुन बंद पडलेल्या पंख्याखालच्या डुगडुगत्या कॉटवर तुम्हाला स्थानपन्न केले जाईल आणि शेवटी तुमचा खिसा मजबुत कापला जाईल. मात्र गोड बोलणे आणि सरबराईची आव आणणे ह्यात गुंजभरसुद्धा काटकसर नाही बरं. असो, वरचेच पुन्हा लिहतो. सगळ्याच शहरांची काहीना काही खासियत असते व त्यासगट शहर आवडुन घ्यावे, तिथली संस्कृती आणि समाज कस्टमाईज न करता आहे तस्सा एंजॉय करावा, त्यात ज्याम मज्जा येते. बाकी नव्या शहरात आवर्जुन एंजॉय करावी ती गोष्ट म्हणजे तिथली खाद्यसंस्कृती ! तुम्ही चेन्नैत आहात म्हणजे ह्या बाबतीत तुम्ही नशिबवान आहात. एखाद्या विकेंडला सकाळपासुनच ही खाद्ययात्रा सुरु करा आणि संध्याकाळी येताना आकंठ पोट भरुनच परत या. दक्षिणेत अलमोस्ट कुठेही मिळनारी 'फिल्टर कॉफी' हे प्रेमात पाडणारे रसायन आहे. चैन्नेत आहात तर एखादा रजनीचा मुव्ही चक्क 'थेट्रात' जाऊन वेंजॉय करा. एवढे सगळे करता करता पाहता पाहता तुमचा मुक्काम संपुन जाईल आणि आपल्या देशी परताताना बिलिव्ह मी तुम्ही त्या शहराला 'मिस' कराल :) इति लेखनसीमा :) पुढच्या भागाची वाट पहात आहे .. - छोटा डॉन

मृत्युन्जय 01/04/2011 - 14:05
तो त्यांनी लेख म्हणुनच लिहिला होता पण मिपावर टाकता टाकता इतका उशीर झाला की प्रतिसाद म्हणुन कामी आला

नि३ 01/04/2011 - 14:12
ते पंढरपुर ,जर्मन,पुणे,मुंबई, बँगलोर ते सर्व ठीक आहे पण चेन्नई????? या बाबतीत डॉन यांच्याशी प्रचंड असहमत.. चेन्नई मधे राहण्याचा ३.४ वर्षाचा माझाच नाही माझ्या बरोबर जेही महाराष्ट्रीयन आणी ईतर उत्तर भारतीय मित्र होते त्यांच्या आयुष्यातील अतीशय वाईट अनुभव आहे... हा चेन्नई मधील काळ आम्ही कसा काढला ( होय काढला ) हे आम्हालाच माहीत आणी याबतीत लिहायचे झाले तर एक मोठा ग्रंथच लिहुन होईल्.असो.. आता आम्ही आमच्या ऊरलेल्या जिवनात आयुष्यात चेन्नईत जाने तर सोडा..जर कोणी तेथे जात असेल तर आम्हाला त्याची अतंत्य किव वाटते.आमच्या दुश्मना लाही चेन्नई त जाण्याचे काम न पडो अशी ईश्वर चर्णी प्रार्थना.. लेख मालकाला लवकरच सदबुद्धी सुचो आणी ते नरकातुन लवकरच बाहेर यावे अशी ईश्वर चर्णी प्रार्थना धन्यवाद अवांतर : भावनाला खुप आवर घालुनच प्रतीसाद लिहला आहे..अन्यथा संपादकांना ऊगीच प्रतीसाद संपादीत करावा लागला असता.

छोटा डॉन 01/04/2011 - 14:24
सहमत आहे. प्रत्येकाचे अनुभव आणि त्यानुसार बनलेले मत वेगळे असु शकते, तुमचेही खरे आहे असे मानतो. जो अनुभव एकला आला तो दुसर्‍याला यावाच असे नाही. - छोटा डॉन

आनंदयात्री 05/04/2011 - 01:06
पीटीआयः "माझे बंगलोरमधील दिलखेचक अनुभव" अशी लेखमाला लवकरच डॉनराव लिहणार आहेत असे सुत्रांकडुन खात्रीशीररित्या कळते. काही भागांचे नावे पण लिक करण्यात आम्हाला यश मिळाले आह, ते खालील प्रमाणे, १. रंग माझा वेगळा -दाक्षिणात्यांच्या रंगासारखा आपला रंग असेल तर आपण किती सहजगत्या मैत्रिणी मिळवु शकता याचे दिलखुलास वर्णन. (केशरचनेवर पानपुरके) २. मेरु - सर्वसामान्य उच्चभ्रुंचे वाहन - मेरुत दाटिवाटीने केलेल्या प्रवासाचे मजेशीर अनुभव (भर उकाड्यात) ३. लिवइन चे सोनेरी दिवस - #$#$%$!%^^&!@*&*(*)(*!@!@%^&%!@*&!@^!^@ - आंद्याराझ्झी

आनंद 01/04/2011 - 12:40
एवढ काही वाइट नाहीए चेन्नै. माझ तर ते एक आवडत्या शहरा पैकी आहे. काय होत , मना विरुध्द कुठे ही जाव लागल की बरी गोष्ट ही वाइट वाटायला लागते.

तर्री 01/04/2011 - 13:04
सर्वना भवन मध्ये भोजनाचा बेत आखा. भाताचे पर्वत परातीतून पानात पडताना पहा.....भाताचे लाडू करून तोंडात भिर्कवतानाची ऐट अनुभवा. लेख चांगला आहे ....पु.ले.शु.

मैत्र 01/04/2011 - 14:40
लेखापेक्षा डॉन्राव बंगलोरी यांचा लेख आवडला आणि पटला. चेन्नई जरा जास्त भीषण आहे बंगलोर / हैद्राबाद पेक्षा... विशेषतः रिक्षा आणी भाषा. तसे बंगलोरचे रिक्षावाले चेन्नई च्या मग्रूरीला हरवण्यासाठी आटोकाट प्रयत्न करत आहेत. पण अजून जमलं नाहीये पुरेसं. त्या शहराची मजा समजून घेऊन राहिलात तर प्रत्येक ठिकाण एक वेगळा अनुभव असतो. संस्कृतीचं आणि रचनांचं झपाट्यानं 'सपाटीकरण' (Flattenization) होण्याच्या काळात आपली बरी वाईट वैशिष्ट्यं टिकवून ठेवणं हे काही वाईट नाही. पुणे मुंबई, बंगलोर, चेन्नई, हैद्राबाद, दिल्ली सगळं एकाच पद्धतीचं एका साच्यातलं असेल तर मजा काय ? वाहतूकीच्या सोयी, स्टेशन आणि विमानतळ तसेही बरेच एकसारखे (standardize) झाले आहेतच की.. डॉन्रावांच्या सल्ल्याने आधी फिल्टर कॉफी मारा. थोडी शोधाशोध केली तर हवी ती कॉफी (अरेबिका / रोबस्टा) ताजी दळून मिळण्याची उत्तम ठिकाणं चेन्नई मध्ये मिळतील. सरवणा भवन चौका चौकात आहेत. मज्जा करा. बस एक मुंबईला सुद्धा भारी पडणारी दमट हवा मात्र पार वाट लावते. पु ले शु...

विजुभाऊ 01/04/2011 - 13:32
चेन्नई त आहात तिथल्या मैलापूर भागात जाऊन घराघरातून दरवळणार्‍या कॉफीच्या सुवासाचा मस्त आस्वाद घ्या. तमिळ शिकणे खरोखरच तितके अवघड नाही. तुम्ही थोडा प्रयत्न केलात तर लोक खूप मदत करतात. रजनीचा पिक्चर थेट्रात एन्जॉय करणे या सारखी मज्जा दुजी नाही. थेट्रातल्या " यै यार यार पानमसाल " सारख्या झैराती त्या थुलथुलीत हिरॉईनी आणि तमील पब्लीक एन्जॉय करायला लागलात की तुम्ही पूर्ण तमीळ झालात म्हनून समजा. एक मात्र करा "पॅरीस" भागातील फूटपाथवरील विक्रेत्यांकडे चुकूनही फिरकू नका. त्याच भागात बॅन्क ऑफ महाराष्ट्र च्या खाली गुजरात मंडळ मध्ये तुम्हाला गुजराथी जेवण मिळेल. खणावळी सारखे आहे पण चवीला एकदम पुण्यात गेल्यासारखे वाटेल

विकाल 01/04/2011 - 13:48
माझा मित्र चैन्नै ला गेला आहे नुकताच....! आणि हो नवीन लग्न झालय हो त्याचं... दोघेही तिथेच आहेत आता २ वर्ष..! व्य नि ओळख करुन देउ का... तेवढाच आधार एकमेकाना...?

योगप्रभू 01/04/2011 - 13:49
मस्त वर्णन करताय. लिहित राहा. एकदा मुंबईहून येताना नाईलाज म्हणून चेन्नई एक्स्प्रेसमध्ये (बहुधा मंगला एक्स्प्रेस म्हणतात तिला) घुसलो होतो. दाराशीच उभा होतो. दादर सुटताच तामीळ पब्लिकने डबे काढून दहीभात आणि लोणचे ओरपायला सुरवात केली. सगळा डबा आंबूस वासाने भरुन गेला. शिवाय मचमच करत खाणे आणि वचवच करत बोलणे, ही त्यांची मुरलेली सवय. खंडाळ्याच्या घाटात मोकळी हवा मिळाली तेव्हा सुटकेचा नि:श्वास टाकला.

गणेशा 01/04/2011 - 13:55
मस्त लिहिले आहे ... वाचत आहे ... आमचे पुणे - मुंबई - पुणे च असते .. तरीही बाईक नसताना ही पुण्याचा त्रास वाटतो .. त्यामुळे तुमची स्थीती कळते आहे .. तरी आनंद उपभोगत आहे अशयाविर्भावात मनाला समजावले की थोड्यावेळासाठी तरी प्रसन्न वाटेल ..

माझीही शॅम्पेन 01/04/2011 - 14:00
"इनक तामिल तेरियद.." अस काहीस वाक्य मी पाठ केल होत... जिकडे तिकडे तेच हानायचो !! बाकी चेन्नई म्हणजे डोमेस्टिक फ्लिईट ने फॉरेन मध्ये काळ्या पाण्या साठी जाण्याच निखळ आनंद देऊन जात... :) पु.ले.शु.

परिकथेतील राजकुमार 01/04/2011 - 14:16
मस्त रे राकु ! बर्‍याच दिवसांनी लिहिलेस :) पण अ‍ॅजयुज्वल झकास लिहिले आहेस. पु.भा.प्र. *डान्याचा प्रतिसाद अतिशय भिकारचोट आहे हे जाता जाता नमुद करतो.*

५० फक्त 01/04/2011 - 14:18
+१ टु तर्री, मी आज पर्यंत दोनदाच गेलो आहे चेन्नईत पण, अजुन सुद्धा केळीच्या पानावर भात आणि रस्समची चव आयुष्यभर विसरणार नाही. तसेच सकाळी एका मोठ्या वाडग्यात काठापर्यंत भरुन रस्सम आणि त्यात तरंगणा-या ३-४ इडल्या. बास रे., आयला, तिन-चार डाळींची मसाला पावडर, कडिपत्ता, आलं आणि पाणि या एवढ्या पदार्थातुन अशी चव निर्माण करणं याला साष्टांग दंडवत. असो, आत्ताच जेवण झालं आहे, आणि जवळ कधी तिकडं जायचा योग नाही, उगा आठवणि काढुन तोंड खवळायला नको.

श्रावण मोडक 01/04/2011 - 14:53
मी माझ्या लॅपटॉपवर गाणे लावली आणि उद्या हॉटेल बदलुया असा विचार करत झोपी गेलो.
हं. उठा आता. पुढचा भाग लिहायचा आहे...

रेवती 03/04/2011 - 00:33
वाचते आहे. मला चेन्नैमध्ये चांगले वाईट असे दोन्ही प्रकारचे अनुभव आले. पाऊस पडत असताना, पडून गेल्यावर तर पुण्याचे रस्ते गुळगुळीत म्हणता येतील इतके खड्डे असलेल्या रस्त्यांवरून अमाप पैसे घेउन रिक्षा, टॅक्सीवाले नेतात. अगदी त्याच प्रकारचे चांगले वाईट अनुभव न्युयॉर्कलाही आले. डॉनरावांशी सहमत. ते सध्या बंगलोरला 'मिस' करत आहेत असे समजण्यास वाव आहे.;)

प्रशु 03/04/2011 - 13:40
मला माझ्या गुरगांवच्या वास्तव्याची आठवण आली, जिवघेणा उकाडा, एकटेपणा आणि एका रिक्शात सोळा सोळा जण बसुन केलेला प्रवास आठवला.. माझ्या आयुष्यातले एकदम बेकार दिवस...

शिल्पा ब 04/04/2011 - 04:16
लेख आणि छोटा डॉनचा प्रतिसाद दोन्ही छान. मी केरळ आणि कर्नाटक या दोनच दक्षिण राज्यात गेलेय पण अनुभव छान आले. लोक अगदी प्रेमाने बोलायचे आणि वागवायचे. खासकरून कर्नाटकमधील लोक आणि त्यांचे जेवण दोन्ही मस्त. अपवाद फक्त एकच. कधीतरी चेन्नईला जाऊन येईन म्हणते. मुंबई अन पुण्याचा अनुभव गाठीशी असल्याने फारसा त्रास होणार नाही अशी अपेक्षा करते.

अन्या दातार 04/04/2011 - 14:49
आमचे हैद्राबाद दि बेष्ट बगा या बाबतीत. उर्दुमिश्रित हिंदी कळायला २-३ दिवस तरी जातातच. उदा. क्या चाहिये च्या ऐवजी क्या होना? (होना!!!) एकदा दुकानात गेलो असता हा प्रश्न मला मलिंगाच्या यॉर्कर सारखा वाटला. मी खुळचटासारखे: "मुझे कुछ नही होना, सिर्फ पेन चाहिये" असे म्हणालो होतो! बाकी रिक्षावाले एमजीबीएस वर लुटतात हे मात्र खरं आहे. बाकी शहरात फारसे लुटत नाहीत.

मैत्र 05/04/2011 - 12:28
अस्सल हैद्राबादी जसं क्या होना म्हणतो (अगदी रिक्षावाल्याला 'मेहदीपटनम / खैरताबाद जाना' म्हटलं तर फाउल. 'मेहदीपटनम होना' म्हटला की खरा इथला...) तसंच अस्सल हैद्राबादी एमजीबीएस नाही म्हणत त्याला... इमली बन हेच खरं लोकल नाव :) कोणा मियांला महात्मा गांधी बस स्टँड म्हणालात तर हैद्राबाद बाहेरचं कुठलं नाव आहे वाटेल :)

मृगनयनी 05/04/2011 - 14:19
म.मो. आणि छो.डॉ. यान्चे लेख ;) आणि बाकीचे माननीय... या सगळ्यांचे प्रतिसाद वाचले! :) - ४-५ महिन्यान्पूर्वी "चेन्नई"ला जायचा सुयोग आला... तेव्हा प्रकर्षाने जाणवले...की "हे" लोक अतिथींचे स्वागत खूप छान पद्धतीने करतात. बर्‍याचदा .. "भाषा" एक अडचण बनतेही.... पण आपण जर त्यान्च्या पद्धातीने "इन्लिश" बोलले.. तर मग जास्त प्रॉब्लेम नाही येत! तसंच आपण तिथल्या "अन्कल" , "आन्टी" ला .. जर "आ$प्पा", "अ$म्मा" असे सम्बोधले... तर त्यान्ना ते जास्त "टची" वाटते.... आणि ते पटकन आपलेसे होतात! ;) इथ्लं ऊनही खूप कडक असतं.. पण इथली एकही बाई किन्वा मुलगी (मुस्लिम सोडून) डोक्याला स्कार्फ किन्वा स्टोल किन्वा तत्सम रुमाल वगैरे वापरताना दिसत नाही!,.. जसं आपल्याकडे (पुण्यामध्ये) स्कीन टॅन होऊ नये म्हणुन बर्याच प्रिकॉशन्स घेतल्या जातात! इथली मन्दिरं लाजवाब आहेत!... फक्त पुजारी लोक... खन्डणी वसूल करतात! तसंच मन्दिराबाहेर "पादत्राणं" फुकट / फ्री मध्ये साम्भाळणारे लोक सुद्धा नन्तर "खुशी खुशी" आपण त्यान्ना काही तरी द्यावं... म्हणून प्रचन्ड आग्रही असतात... या लोकान्ना "हिन्दी" विशेष बोलता येत नाही... पण "खुशी खुशी" हा शब्द मात्र येतो! ;) आपल्यासारख्या २-व्हीलर वरती सर्रास फिरणार्या मुली मात्र चेन्नईला खूपच कमी दिसतात! बाकी इथल्या बायका, मुली सावळ्या असल्या तरी खूपच सुन्दर, सभ्य आणि विनयशील असतात! :)

llपुण्याचे पेशवेll 05/04/2011 - 16:30
बाकी इथल्या बायका, मुली सावळ्या असल्या तरी खूपच सुन्दर, सभ्य आणि विनयशील असतात! सहमत आहे. आणि त्यांचे पंखे इथे मराठी जालावरही पुष्कळ आढळतात. :)

मृगनयनी 05/04/2011 - 16:52
सहमत आहे. आणि त्यांचे पंखे इथे मराठी जालावरही पुष्कळ आढळतात. =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) अय्या!... पण "तातुष्का शेट्भ्यंकर" तर कर्नाटकच्या आहेत ना! ;)

पैसा 05/04/2011 - 16:39
खुसखुशीत लेख! आणि डान्रावांची प्रतिक्रिया पण आवडली.

कलंत्री 13/04/2011 - 21:20
चेन्नईला जाणार्‍यानी रजनीकांताचा उल्लेख आणि ओळख दाखविली तर शासकिय पद्धतीने सहकार्य आणि स्वागत होते असे ऐकले होते. गमंतीचा भाग सोडला तर आपले पुर्वज पूर्ण भारतात भाषा, आहार, विहार आणि आचार/विचाराच्या विभिन्नता असतांनाही कसे फिरत होते याचे आश्चर्य वाटते.

प्यारे१ 01/04/2011 - 12:29
>>>>शेवटी मी माझ्या लॅपटॉपवर गाणे लावली आणि उद्या हॉटेल बदलुया असा विचार करत झोपी गेलो. त्याऐवजी आणखी लिहिले असतेत तर वाचायला आणखी मजा आली असती ना???? सापटींगला- जेवण झाले का? नागडोल्ला- .....??? आवडेश.

छोटा डॉन 01/04/2011 - 12:38
पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत. वाचतो आहे. बाकी सगळ्याच शहरांची काही काही खासियत असते व त्यासगट शहर आवडुन घ्यावे, तिथली संस्कृती आणि समाज कस्टमाईज न करता आहे तस्सा एंजॉय करावा, त्यात ज्याम मज्जा येते. तुम्ही सांगितलेली सिच्युएशन ही प्रत्येक शहरात थोड्याफार फरकाने अगदी तश्शीच असते. ( इथे मी तुम्हाला तिथली लोकल भाषा येत नाही हे अ‍ॅज्युम करत आहे ). समजा तुम्ही अशाच अवतारात पुण्यात स्वारगेट किंवा पुणे स्टेशनला उतरलात आणि तिथल्या रिक्षावाल्याकडे ( हो, पुण्यात टॅक्श्याबिक्श्याची चैन नाही हो ) चौकशी करायला गेलात की तो पहिल्या फटक्यात तुम्हाला 'नाही'च म्हणेल, तुम्हाला कुठल्या भागात जायचे हा प्रश्न नंतरचा. तुमच्या भागात जाणारी रिक्षा सापडली तर तो भाडे इतके मागेल की त्याच भाड्यात अजुन थोडे पैसे घातले तर एखाद्या नव्या गाडीचे डाऊनपेमेंट करुन तुम्ही नव्या गाडीतुन घरी जाऊ शकाल. लोकल भाषा येत नसल्याचा तितकासा त्रास पुण्यात होत नाही, मात्र चुकुन तुम्ही पेठ किंवा एखाद्या 'कडव्या' एरियात घुसलात तर मात्र तुम्हाला हाच अनुभव येईल. बाकी तिथल्या चालीरिती लवकर शिकलात तर उत्तम नाहीतर 'आमच्या पुण्यात ना हे अजिबात असे नसते' वगैरे ऐकुन घ्यायची तयारी ठेवाच ... समजा तुम्ही पहिल्यांदाच बेंगलोर / मुंबईला उतरता आहात तर तिथले स्टँड / रेल्वे स्टेशन ह्यांची 'भव्यता' पाहुन तुमची छाती तिथेच दड्पुन जाईल. शिवाय तिथली भयंकर पळापळ आणि फास्ट लाईन पाहुन जे दडपण येईल ते वेगळेच. प्रथेप्रमाणे इथले रिक्षा / टॅक्सीवाले तुम्हाला व्यवस्थित चुना लावतीलच. समजा लोकल भाषा येत असेल तर काम थोडेफार सुलभ होईल इतकाच काय तो फरक ... समजा तुम्ही फ्रांकफर्टच्या टर्मिनलवर उतरलात आणि शहरात निघालात आणि तुम्हाला जर्मन येत नाही असे असल्यास मिलॉर्ड मामला जरा कठिण आहे. तुम्हाला मदत करायला उत्सुक असलेले लोक पावलापावलावर आढळतील पण त्यांना जर्मन सोडुन इतर भाषा ना के बराबर येतात, इंग्रजीही अगदीच तुमच्या त्या चेन्नैच्या कॅबवाल्यासारखी. सगळे फलक, उद्घोषणा वगैरे सगळे सगळे जर्मनमध्ये. हॉटेलमध्ये चेक-इन कराल तर ढिगभर जर्मन / फ्रेंच चॅनेल्स आणि बीसीसी / सीएनएन असे १-२ इंग्रजी चॅनेल्स. बोलणे अघळपघळही नाही आणि अगदी तुसडेपणाही नाही. पैशाच्या बाबतीत अगदी हापापलेपणा नसला तरी किमत बडी जास्तीच आहे जनाब ... समजा तुम्ही पंढरपुर / तुळजापुर च्या स्थानकावर उतरलात तर तुमचे असे स्वागत होईल आणि इतके लोक तुमची आस्थेने चौकशी करतील की ज्याचे नाव ते. तुम्हाला 'मालक, यजमान, देवा, साहेब' अशा अनेक विशेषणांनी अलंकृत केले जाईल, तुमच्या बॅगा वगैरे उचलुन तुमची सेवा केली जाईल. ५ श्टार सुविधा देतो म्हणुन बंद पडलेल्या पंख्याखालच्या डुगडुगत्या कॉटवर तुम्हाला स्थानपन्न केले जाईल आणि शेवटी तुमचा खिसा मजबुत कापला जाईल. मात्र गोड बोलणे आणि सरबराईची आव आणणे ह्यात गुंजभरसुद्धा काटकसर नाही बरं. असो, वरचेच पुन्हा लिहतो. सगळ्याच शहरांची काहीना काही खासियत असते व त्यासगट शहर आवडुन घ्यावे, तिथली संस्कृती आणि समाज कस्टमाईज न करता आहे तस्सा एंजॉय करावा, त्यात ज्याम मज्जा येते. बाकी नव्या शहरात आवर्जुन एंजॉय करावी ती गोष्ट म्हणजे तिथली खाद्यसंस्कृती ! तुम्ही चेन्नैत आहात म्हणजे ह्या बाबतीत तुम्ही नशिबवान आहात. एखाद्या विकेंडला सकाळपासुनच ही खाद्ययात्रा सुरु करा आणि संध्याकाळी येताना आकंठ पोट भरुनच परत या. दक्षिणेत अलमोस्ट कुठेही मिळनारी 'फिल्टर कॉफी' हे प्रेमात पाडणारे रसायन आहे. चैन्नेत आहात तर एखादा रजनीचा मुव्ही चक्क 'थेट्रात' जाऊन वेंजॉय करा. एवढे सगळे करता करता पाहता पाहता तुमचा मुक्काम संपुन जाईल आणि आपल्या देशी परताताना बिलिव्ह मी तुम्ही त्या शहराला 'मिस' कराल :) इति लेखनसीमा :) पुढच्या भागाची वाट पहात आहे .. - छोटा डॉन

मृत्युन्जय 01/04/2011 - 14:05
तो त्यांनी लेख म्हणुनच लिहिला होता पण मिपावर टाकता टाकता इतका उशीर झाला की प्रतिसाद म्हणुन कामी आला

नि३ 01/04/2011 - 14:12
ते पंढरपुर ,जर्मन,पुणे,मुंबई, बँगलोर ते सर्व ठीक आहे पण चेन्नई????? या बाबतीत डॉन यांच्याशी प्रचंड असहमत.. चेन्नई मधे राहण्याचा ३.४ वर्षाचा माझाच नाही माझ्या बरोबर जेही महाराष्ट्रीयन आणी ईतर उत्तर भारतीय मित्र होते त्यांच्या आयुष्यातील अतीशय वाईट अनुभव आहे... हा चेन्नई मधील काळ आम्ही कसा काढला ( होय काढला ) हे आम्हालाच माहीत आणी याबतीत लिहायचे झाले तर एक मोठा ग्रंथच लिहुन होईल्.असो.. आता आम्ही आमच्या ऊरलेल्या जिवनात आयुष्यात चेन्नईत जाने तर सोडा..जर कोणी तेथे जात असेल तर आम्हाला त्याची अतंत्य किव वाटते.आमच्या दुश्मना लाही चेन्नई त जाण्याचे काम न पडो अशी ईश्वर चर्णी प्रार्थना.. लेख मालकाला लवकरच सदबुद्धी सुचो आणी ते नरकातुन लवकरच बाहेर यावे अशी ईश्वर चर्णी प्रार्थना धन्यवाद अवांतर : भावनाला खुप आवर घालुनच प्रतीसाद लिहला आहे..अन्यथा संपादकांना ऊगीच प्रतीसाद संपादीत करावा लागला असता.

छोटा डॉन 01/04/2011 - 14:24
सहमत आहे. प्रत्येकाचे अनुभव आणि त्यानुसार बनलेले मत वेगळे असु शकते, तुमचेही खरे आहे असे मानतो. जो अनुभव एकला आला तो दुसर्‍याला यावाच असे नाही. - छोटा डॉन

आनंदयात्री 05/04/2011 - 01:06
पीटीआयः "माझे बंगलोरमधील दिलखेचक अनुभव" अशी लेखमाला लवकरच डॉनराव लिहणार आहेत असे सुत्रांकडुन खात्रीशीररित्या कळते. काही भागांचे नावे पण लिक करण्यात आम्हाला यश मिळाले आह, ते खालील प्रमाणे, १. रंग माझा वेगळा -दाक्षिणात्यांच्या रंगासारखा आपला रंग असेल तर आपण किती सहजगत्या मैत्रिणी मिळवु शकता याचे दिलखुलास वर्णन. (केशरचनेवर पानपुरके) २. मेरु - सर्वसामान्य उच्चभ्रुंचे वाहन - मेरुत दाटिवाटीने केलेल्या प्रवासाचे मजेशीर अनुभव (भर उकाड्यात) ३. लिवइन चे सोनेरी दिवस - #$#$%$!%^^&!@*&*(*)(*!@!@%^&%!@*&!@^!^@ - आंद्याराझ्झी

आनंद 01/04/2011 - 12:40
एवढ काही वाइट नाहीए चेन्नै. माझ तर ते एक आवडत्या शहरा पैकी आहे. काय होत , मना विरुध्द कुठे ही जाव लागल की बरी गोष्ट ही वाइट वाटायला लागते.

तर्री 01/04/2011 - 13:04
सर्वना भवन मध्ये भोजनाचा बेत आखा. भाताचे पर्वत परातीतून पानात पडताना पहा.....भाताचे लाडू करून तोंडात भिर्कवतानाची ऐट अनुभवा. लेख चांगला आहे ....पु.ले.शु.

मैत्र 01/04/2011 - 14:40
लेखापेक्षा डॉन्राव बंगलोरी यांचा लेख आवडला आणि पटला. चेन्नई जरा जास्त भीषण आहे बंगलोर / हैद्राबाद पेक्षा... विशेषतः रिक्षा आणी भाषा. तसे बंगलोरचे रिक्षावाले चेन्नई च्या मग्रूरीला हरवण्यासाठी आटोकाट प्रयत्न करत आहेत. पण अजून जमलं नाहीये पुरेसं. त्या शहराची मजा समजून घेऊन राहिलात तर प्रत्येक ठिकाण एक वेगळा अनुभव असतो. संस्कृतीचं आणि रचनांचं झपाट्यानं 'सपाटीकरण' (Flattenization) होण्याच्या काळात आपली बरी वाईट वैशिष्ट्यं टिकवून ठेवणं हे काही वाईट नाही. पुणे मुंबई, बंगलोर, चेन्नई, हैद्राबाद, दिल्ली सगळं एकाच पद्धतीचं एका साच्यातलं असेल तर मजा काय ? वाहतूकीच्या सोयी, स्टेशन आणि विमानतळ तसेही बरेच एकसारखे (standardize) झाले आहेतच की.. डॉन्रावांच्या सल्ल्याने आधी फिल्टर कॉफी मारा. थोडी शोधाशोध केली तर हवी ती कॉफी (अरेबिका / रोबस्टा) ताजी दळून मिळण्याची उत्तम ठिकाणं चेन्नई मध्ये मिळतील. सरवणा भवन चौका चौकात आहेत. मज्जा करा. बस एक मुंबईला सुद्धा भारी पडणारी दमट हवा मात्र पार वाट लावते. पु ले शु...

विजुभाऊ 01/04/2011 - 13:32
चेन्नई त आहात तिथल्या मैलापूर भागात जाऊन घराघरातून दरवळणार्‍या कॉफीच्या सुवासाचा मस्त आस्वाद घ्या. तमिळ शिकणे खरोखरच तितके अवघड नाही. तुम्ही थोडा प्रयत्न केलात तर लोक खूप मदत करतात. रजनीचा पिक्चर थेट्रात एन्जॉय करणे या सारखी मज्जा दुजी नाही. थेट्रातल्या " यै यार यार पानमसाल " सारख्या झैराती त्या थुलथुलीत हिरॉईनी आणि तमील पब्लीक एन्जॉय करायला लागलात की तुम्ही पूर्ण तमीळ झालात म्हनून समजा. एक मात्र करा "पॅरीस" भागातील फूटपाथवरील विक्रेत्यांकडे चुकूनही फिरकू नका. त्याच भागात बॅन्क ऑफ महाराष्ट्र च्या खाली गुजरात मंडळ मध्ये तुम्हाला गुजराथी जेवण मिळेल. खणावळी सारखे आहे पण चवीला एकदम पुण्यात गेल्यासारखे वाटेल

विकाल 01/04/2011 - 13:48
माझा मित्र चैन्नै ला गेला आहे नुकताच....! आणि हो नवीन लग्न झालय हो त्याचं... दोघेही तिथेच आहेत आता २ वर्ष..! व्य नि ओळख करुन देउ का... तेवढाच आधार एकमेकाना...?

योगप्रभू 01/04/2011 - 13:49
मस्त वर्णन करताय. लिहित राहा. एकदा मुंबईहून येताना नाईलाज म्हणून चेन्नई एक्स्प्रेसमध्ये (बहुधा मंगला एक्स्प्रेस म्हणतात तिला) घुसलो होतो. दाराशीच उभा होतो. दादर सुटताच तामीळ पब्लिकने डबे काढून दहीभात आणि लोणचे ओरपायला सुरवात केली. सगळा डबा आंबूस वासाने भरुन गेला. शिवाय मचमच करत खाणे आणि वचवच करत बोलणे, ही त्यांची मुरलेली सवय. खंडाळ्याच्या घाटात मोकळी हवा मिळाली तेव्हा सुटकेचा नि:श्वास टाकला.

गणेशा 01/04/2011 - 13:55
मस्त लिहिले आहे ... वाचत आहे ... आमचे पुणे - मुंबई - पुणे च असते .. तरीही बाईक नसताना ही पुण्याचा त्रास वाटतो .. त्यामुळे तुमची स्थीती कळते आहे .. तरी आनंद उपभोगत आहे अशयाविर्भावात मनाला समजावले की थोड्यावेळासाठी तरी प्रसन्न वाटेल ..

माझीही शॅम्पेन 01/04/2011 - 14:00
"इनक तामिल तेरियद.." अस काहीस वाक्य मी पाठ केल होत... जिकडे तिकडे तेच हानायचो !! बाकी चेन्नई म्हणजे डोमेस्टिक फ्लिईट ने फॉरेन मध्ये काळ्या पाण्या साठी जाण्याच निखळ आनंद देऊन जात... :) पु.ले.शु.

परिकथेतील राजकुमार 01/04/2011 - 14:16
मस्त रे राकु ! बर्‍याच दिवसांनी लिहिलेस :) पण अ‍ॅजयुज्वल झकास लिहिले आहेस. पु.भा.प्र. *डान्याचा प्रतिसाद अतिशय भिकारचोट आहे हे जाता जाता नमुद करतो.*

५० फक्त 01/04/2011 - 14:18
+१ टु तर्री, मी आज पर्यंत दोनदाच गेलो आहे चेन्नईत पण, अजुन सुद्धा केळीच्या पानावर भात आणि रस्समची चव आयुष्यभर विसरणार नाही. तसेच सकाळी एका मोठ्या वाडग्यात काठापर्यंत भरुन रस्सम आणि त्यात तरंगणा-या ३-४ इडल्या. बास रे., आयला, तिन-चार डाळींची मसाला पावडर, कडिपत्ता, आलं आणि पाणि या एवढ्या पदार्थातुन अशी चव निर्माण करणं याला साष्टांग दंडवत. असो, आत्ताच जेवण झालं आहे, आणि जवळ कधी तिकडं जायचा योग नाही, उगा आठवणि काढुन तोंड खवळायला नको.

श्रावण मोडक 01/04/2011 - 14:53
मी माझ्या लॅपटॉपवर गाणे लावली आणि उद्या हॉटेल बदलुया असा विचार करत झोपी गेलो.
हं. उठा आता. पुढचा भाग लिहायचा आहे...

रेवती 03/04/2011 - 00:33
वाचते आहे. मला चेन्नैमध्ये चांगले वाईट असे दोन्ही प्रकारचे अनुभव आले. पाऊस पडत असताना, पडून गेल्यावर तर पुण्याचे रस्ते गुळगुळीत म्हणता येतील इतके खड्डे असलेल्या रस्त्यांवरून अमाप पैसे घेउन रिक्षा, टॅक्सीवाले नेतात. अगदी त्याच प्रकारचे चांगले वाईट अनुभव न्युयॉर्कलाही आले. डॉनरावांशी सहमत. ते सध्या बंगलोरला 'मिस' करत आहेत असे समजण्यास वाव आहे.;)

प्रशु 03/04/2011 - 13:40
मला माझ्या गुरगांवच्या वास्तव्याची आठवण आली, जिवघेणा उकाडा, एकटेपणा आणि एका रिक्शात सोळा सोळा जण बसुन केलेला प्रवास आठवला.. माझ्या आयुष्यातले एकदम बेकार दिवस...

शिल्पा ब 04/04/2011 - 04:16
लेख आणि छोटा डॉनचा प्रतिसाद दोन्ही छान. मी केरळ आणि कर्नाटक या दोनच दक्षिण राज्यात गेलेय पण अनुभव छान आले. लोक अगदी प्रेमाने बोलायचे आणि वागवायचे. खासकरून कर्नाटकमधील लोक आणि त्यांचे जेवण दोन्ही मस्त. अपवाद फक्त एकच. कधीतरी चेन्नईला जाऊन येईन म्हणते. मुंबई अन पुण्याचा अनुभव गाठीशी असल्याने फारसा त्रास होणार नाही अशी अपेक्षा करते.

अन्या दातार 04/04/2011 - 14:49
आमचे हैद्राबाद दि बेष्ट बगा या बाबतीत. उर्दुमिश्रित हिंदी कळायला २-३ दिवस तरी जातातच. उदा. क्या चाहिये च्या ऐवजी क्या होना? (होना!!!) एकदा दुकानात गेलो असता हा प्रश्न मला मलिंगाच्या यॉर्कर सारखा वाटला. मी खुळचटासारखे: "मुझे कुछ नही होना, सिर्फ पेन चाहिये" असे म्हणालो होतो! बाकी रिक्षावाले एमजीबीएस वर लुटतात हे मात्र खरं आहे. बाकी शहरात फारसे लुटत नाहीत.

मैत्र 05/04/2011 - 12:28
अस्सल हैद्राबादी जसं क्या होना म्हणतो (अगदी रिक्षावाल्याला 'मेहदीपटनम / खैरताबाद जाना' म्हटलं तर फाउल. 'मेहदीपटनम होना' म्हटला की खरा इथला...) तसंच अस्सल हैद्राबादी एमजीबीएस नाही म्हणत त्याला... इमली बन हेच खरं लोकल नाव :) कोणा मियांला महात्मा गांधी बस स्टँड म्हणालात तर हैद्राबाद बाहेरचं कुठलं नाव आहे वाटेल :)

मृगनयनी 05/04/2011 - 14:19
म.मो. आणि छो.डॉ. यान्चे लेख ;) आणि बाकीचे माननीय... या सगळ्यांचे प्रतिसाद वाचले! :) - ४-५ महिन्यान्पूर्वी "चेन्नई"ला जायचा सुयोग आला... तेव्हा प्रकर्षाने जाणवले...की "हे" लोक अतिथींचे स्वागत खूप छान पद्धतीने करतात. बर्‍याचदा .. "भाषा" एक अडचण बनतेही.... पण आपण जर त्यान्च्या पद्धातीने "इन्लिश" बोलले.. तर मग जास्त प्रॉब्लेम नाही येत! तसंच आपण तिथल्या "अन्कल" , "आन्टी" ला .. जर "आ$प्पा", "अ$म्मा" असे सम्बोधले... तर त्यान्ना ते जास्त "टची" वाटते.... आणि ते पटकन आपलेसे होतात! ;) इथ्लं ऊनही खूप कडक असतं.. पण इथली एकही बाई किन्वा मुलगी (मुस्लिम सोडून) डोक्याला स्कार्फ किन्वा स्टोल किन्वा तत्सम रुमाल वगैरे वापरताना दिसत नाही!,.. जसं आपल्याकडे (पुण्यामध्ये) स्कीन टॅन होऊ नये म्हणुन बर्याच प्रिकॉशन्स घेतल्या जातात! इथली मन्दिरं लाजवाब आहेत!... फक्त पुजारी लोक... खन्डणी वसूल करतात! तसंच मन्दिराबाहेर "पादत्राणं" फुकट / फ्री मध्ये साम्भाळणारे लोक सुद्धा नन्तर "खुशी खुशी" आपण त्यान्ना काही तरी द्यावं... म्हणून प्रचन्ड आग्रही असतात... या लोकान्ना "हिन्दी" विशेष बोलता येत नाही... पण "खुशी खुशी" हा शब्द मात्र येतो! ;) आपल्यासारख्या २-व्हीलर वरती सर्रास फिरणार्या मुली मात्र चेन्नईला खूपच कमी दिसतात! बाकी इथल्या बायका, मुली सावळ्या असल्या तरी खूपच सुन्दर, सभ्य आणि विनयशील असतात! :)

llपुण्याचे पेशवेll 05/04/2011 - 16:30
बाकी इथल्या बायका, मुली सावळ्या असल्या तरी खूपच सुन्दर, सभ्य आणि विनयशील असतात! सहमत आहे. आणि त्यांचे पंखे इथे मराठी जालावरही पुष्कळ आढळतात. :)

मृगनयनी 05/04/2011 - 16:52
सहमत आहे. आणि त्यांचे पंखे इथे मराठी जालावरही पुष्कळ आढळतात. =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) अय्या!... पण "तातुष्का शेट्भ्यंकर" तर कर्नाटकच्या आहेत ना! ;)

पैसा 05/04/2011 - 16:39
खुसखुशीत लेख! आणि डान्रावांची प्रतिक्रिया पण आवडली.

कलंत्री 13/04/2011 - 21:20
चेन्नईला जाणार्‍यानी रजनीकांताचा उल्लेख आणि ओळख दाखविली तर शासकिय पद्धतीने सहकार्य आणि स्वागत होते असे ऐकले होते. गमंतीचा भाग सोडला तर आपले पुर्वज पूर्ण भारतात भाषा, आहार, विहार आणि आचार/विचाराच्या विभिन्नता असतांनाही कसे फिरत होते याचे आश्चर्य वाटते.
3
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
प्रवास
नोकरी
मौजमजा
प्रकटन
विरंगुळा

नीलकांत यांचा आज वाढदिवस

इंटरनेटस्नेही ·

मराठमोळा 22/03/2011 - 01:20
मिपाचे मालक आहे की नाही किंवा कोण हे मला माहित नाही, आणि माहित असावे अशी ईच्छा ही नाही. पण नीलकांतला माझ्यातर्फे जन्मदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा !!!!!

रेवती 22/03/2011 - 02:53
नीलकांत याना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा! नीलकांत यांच्या शिवाय मिपा ही कल्पना सुद्धा करवत नाही. नक्कीच! मध्यंतरी ते बिझी असताना संपादकांची फारच पळापळ झाली बुवा! आता ते मिपावर दिसल्या दिसल्या सदस्य नीट वागू लागतात.

विश्वनाथ मेहेंदळे 22/03/2011 - 12:08
कार्टी मास्तरांचे ऐकत नाहीत, छडी घेतलेला हेडमास्तरच लागतो त्यांना असे दिसते. असो, हेडमास्तरांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा !!!

विकास 22/03/2011 - 03:35
जन्मदिनमिदम, ऐ प्रिय सखे शांतनो तुते, सर्वदा मुदम प्रार्थयामहे, भव शतायुषी ईश्वर सदा, त्वम च रक्षतु पुण्य कर्मणा, किर्तिम्रजया जीवनं तव, भवतु सार्थकं अर्थः O Dear friend, may this birthday bring you auspiciousness and joy forever Indeed we all pray for your long life; may the Lord always protect you By noble deeds may you attain fame and may your life be fulfilled (चिन्मय मिशनच्या स्वामी तेजोमयानंदांनी, हॅपीबर्थडे सारख्याच तालासुरात वाढदिवसाच्या शुभेच्छा देण्यासाठी तयार केलेले हे संस्कृत काव्य आहे.)

निवेदिता-ताई 22/03/2011 - 08:16
नीलकांत यांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा........... विश्वकर्म्या निलकांताला खर्‍या खुर्‍या वाढदिवसाच्या खर्‍या खुर्‍या शुभेच्छा !!.... मग खोटे वाढदिवस किती असतात?????????????

नगरीनिरंजन 22/03/2011 - 05:26
नीलकांत यांना निरामय दीर्घायुष्य लाभो ही शुभेच्छा! या निमित्ताने माझ्यासारख्या नादिष्ट रिकामटेकड्या माणसांसाठी हे संस्थळ उपलब्ध करून दिल्याबद्दल शतशः धन्यवाद देतो!

मन१ 22/03/2011 - 09:04
विश्वकर्मा नीलकांतचे अभिनंदन. तर आपल्या ह्या मिपानिरिक्षकाला मिपाची काळजी घेण्यासाठी अगणित आयोष्य लाभो. इथल्या सगळ्या सदस्यांच्या एकत्रित मिळुन जितक्या खरडी आहेत ना तितकी हजार वर्षे आपणास आयुष्य लाभो. (एकट्या धम्याच्या वीसएक हजार मागेच झाल्या होत्या म्हणे.) नविन येणार्‍या प्रत्येक आयडी , प्रतिसाद,धागा,खरडी ,लॉगिन गणिक तुमचं आयुष्य हजार वर्ष वाढत जावो. आपलाच मनोबा

विसोबा खेचर 22/03/2011 - 09:58
नीलकांता, तुला मनापासून शुभेच्छा..
अनेक महिन्यांपासुन मिसळपाव.कॉम चा एवढा प्रचंड डोलारा एकहाती समर्थपणे चालवत आहेत. काळाबरोबर अतिशय वेगाने बदलत्या तांत्रिक आणि अन्य आव्हानांच्या आजच्या घडीला नीलकांत यांच्या शिवाय मिपा ही कल्पना सुद्धा करवत नाही.
अगदी सहमत.. नीलकांत शतायुषी होवो, मिपा चिरायू होवो हीच मनोकामना.. तात्या.

मृगनयनी 22/03/2011 - 10:23
नीलकान्तजी, आपणास वाढदिवसाच्या मन्गलमय शुभेच्छा! :) आपले सुहास्य, मन्दस्मितवदन, विनयशीलता, कर्तृत्वपरायणता याबद्दल प्रत्येक मिपाकराला नेहमीच आदर वाटत आलेला आहे... तो असाच वृद्धिंगत व्हावा... व आपणास उदंड निरामय दीर्घायुष्य लाभावे... हीच सदीच्छा! :) :) :) :) :) _____________ तसेच महाराष्ट्राच्या भाग्यविधात्या'च्या जयन्तीसोहळ्याच्या दिवशीच मिसळपाव'च्याही भाग्यविधात्याचा वाढदिवस असावा.... हे केवढे मोठे अहोभाग्य!!! :) :) :)

utkarsh shah 22/03/2011 - 10:09
नीलकांत यांना वाढदिवसाच्या मनापासून हार्दिक शुभेच्छा!

सुहास.. 22/03/2011 - 10:26
कांता , वाढदिवसाच्या शुभेच्छा !! या निमीत्ताने तु पुन्हा (निवेदने सोडुन) लिहीता व्हावास अशी सदिच्छा ;)

स्पंदना 22/03/2011 - 10:29
अरे वा! चला केक वर लावायला मेणबत्त्या आणा रे!! From Drop Box" alt="" /> हॅप्पी बर्थ डे टु यु! हॅप्पी बर्थ डे टु यु! हॅप्पी बर्थ डे टु यु डिअर निलाकांत!! हॅप्पी बर्थ डे टु यु!

मैत्र 22/03/2011 - 12:33
मिपाचा इतका मोठा पसारा आपली जबाबदारीची नोकरी सांभाळून करणार्‍या नीलकांतला वाढदिवसाच्या अनेक शुभेच्छा ! या वर्षी मिपाचं नवीन रूप आणि अनेक नवीन सुविधा आल्या. तसंच पुढचं वर्ष मिपा आणि नीलकांतला रंगवर्षेचं आनंदाचं जावो...

नारयन लेले 22/03/2011 - 13:47
नीलकांत यांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा!!! साहेब आजचा दिवसच महान आहे हे आपण जाणताच आजच आपल्या शिवाजी राज्या॑ची ही जय॑ती त्यामुळे तुम्ही भाग्य्शालीच आहात. आपणास वाढदिवसाच्या आनेक हार्दिक शुभेच्छा!!! विनित

चिगो 22/03/2011 - 14:20
वाढदिवसाच्या अनेक मंगलमय शुभेच्छा आणि मिपाची धुरा समर्थपणे सांभाळल्याबद्दल आणि वाहत आहात ह्यासाठीही शुभेच्छा आणि धन्यवाद..

परिकथेतील राजकुमार 22/03/2011 - 15:27
वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा निलकांता :) अवांतर :- ह्या धाग्यात काही 'खास' प्रतिक्रीयांची उणिव जाणवली. १) फोनवर शुभेच्छा दिल्याच होत्या, आता पुन्हा एकदा. २) काल खास शुभेच्छा दिल्या आहेतच, सांगीतलेले विसरु नकोस. ३) मध्ये चर्चा झाली तो उपक्रम आता चालु करणार आहेस ना मग ? ४) अरे सॉरी तुझा फोन आला तेंव्हा मिटींग मध्ये होतो. शुभेच्छा.

विकास 22/03/2011 - 19:23
ह्या धाग्यात काही 'खास' प्रतिक्रीयांची उणिव जाणवली. नीलकांतचा मोठ्ठा फोटो त्या खाली स्वतःचा छोटासा फोटो आणि मग खालील शुभेच्छा संदेश :- (फाँट्स वेगवेगळे देता येत नाहीत :( )
नीलकांतसाहेबांना वाढदिवसाबद्दल हार्दीक शुभेच्छा! - आप्पासाहेब आणि वहीनी, बंटू, बबली, मिठू, मिली आणि समस्त नीलकांत (अथवा मिसळपाव/पुस्तकविश्व) मित्रमंडळ परीवार
;)

असुर 22/03/2011 - 17:00
नीलकांत, वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा! शुभेच्छुक, ऑल इंग्लंड गणेशोत्सव मंडळ (हेमलहेंपष्टेड), अँग्री इंग्लंड युवा मोर्चा (केंट), बेसिंगस्टोक म्हैला मंडळ (बेसिंगस्टोक)

राजियान्चा राजा 22/03/2011 - 18:06
नीलकांत, वाढदिवसाच्या अनेक शुभेच्छा ............. मिपाची धुरा समर्थपणे सांभाळण्याची कौतुकास्पद कामगिरी करत आहात त्याबद्दल धन्यवाद .............

आनंदयात्री 22/03/2011 - 19:22
माझ्या अजातशत्रु मित्राला वाढदिवसाच्या अनेकोत्तम शुभेच्छा :) (आता लोक म्हणतील आमच्यासारखे मित्र असतांना शत्रुंची का उणीव .. चालायचेच ;) )

श्रावण मोडक 22/03/2011 - 19:41
म्हणणारच. अजातशत्रू होण्यामध्ये एक प्रकारची मुत्सद्देगिरी असते, असे म्हणतात ते उगाच नाही. मुत्सद्देगिरी या शब्दाला काळी छटा आहेच. तेच तुम्हाला म्हणायचे होते तर... ;) हीही पुणे-३० प्रतिक्रियाच आहे शेवटी. ;)

आनंदयात्री 22/03/2011 - 20:01
मोठा होतोय मालक :) आपल्यासारख्या थोरामोठ्यांच्या आशिर्वादाने आम्ही मोठे होउ, शत्रू संपवुन अजातशत्रू होण्यात खरी मजा नाही का ? आणि काय आमचा नीलकांत आहेच अंमळ सावळा म्हणुन चालुन जाईल काळी छटा ;) अवांतरः "मोठा होतोय मालक" हे वाक्य पहिल्या अर्थाने घ्यावे ;-)

विकास 22/03/2011 - 20:14
नीलकांत पोलिस आहे हो !! कदाचीत, गुन्हेगारीचे पिक वाढल्यास, ते (आळा घालणे, या अर्थाने) कापत असल्याने, त्याला शेतकरी म्हणले असावे. ;)

टारझन 22/03/2011 - 20:59
णिलकांत तर्फे सर्व शुभेच्छुकांचे आभार मानतो . तुम्हा सर्वांच्या शुभेच्छा मी जातीने णिलकांत कडे पोच्त करिन . पुन्हश्च धन्यवाद . - कुरियरवाला

मराठमोळा 22/03/2011 - 01:20
मिपाचे मालक आहे की नाही किंवा कोण हे मला माहित नाही, आणि माहित असावे अशी ईच्छा ही नाही. पण नीलकांतला माझ्यातर्फे जन्मदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा !!!!!

रेवती 22/03/2011 - 02:53
नीलकांत याना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा! नीलकांत यांच्या शिवाय मिपा ही कल्पना सुद्धा करवत नाही. नक्कीच! मध्यंतरी ते बिझी असताना संपादकांची फारच पळापळ झाली बुवा! आता ते मिपावर दिसल्या दिसल्या सदस्य नीट वागू लागतात.

विश्वनाथ मेहेंदळे 22/03/2011 - 12:08
कार्टी मास्तरांचे ऐकत नाहीत, छडी घेतलेला हेडमास्तरच लागतो त्यांना असे दिसते. असो, हेडमास्तरांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा !!!

विकास 22/03/2011 - 03:35
जन्मदिनमिदम, ऐ प्रिय सखे शांतनो तुते, सर्वदा मुदम प्रार्थयामहे, भव शतायुषी ईश्वर सदा, त्वम च रक्षतु पुण्य कर्मणा, किर्तिम्रजया जीवनं तव, भवतु सार्थकं अर्थः O Dear friend, may this birthday bring you auspiciousness and joy forever Indeed we all pray for your long life; may the Lord always protect you By noble deeds may you attain fame and may your life be fulfilled (चिन्मय मिशनच्या स्वामी तेजोमयानंदांनी, हॅपीबर्थडे सारख्याच तालासुरात वाढदिवसाच्या शुभेच्छा देण्यासाठी तयार केलेले हे संस्कृत काव्य आहे.)

निवेदिता-ताई 22/03/2011 - 08:16
नीलकांत यांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा........... विश्वकर्म्या निलकांताला खर्‍या खुर्‍या वाढदिवसाच्या खर्‍या खुर्‍या शुभेच्छा !!.... मग खोटे वाढदिवस किती असतात?????????????

नगरीनिरंजन 22/03/2011 - 05:26
नीलकांत यांना निरामय दीर्घायुष्य लाभो ही शुभेच्छा! या निमित्ताने माझ्यासारख्या नादिष्ट रिकामटेकड्या माणसांसाठी हे संस्थळ उपलब्ध करून दिल्याबद्दल शतशः धन्यवाद देतो!

मन१ 22/03/2011 - 09:04
विश्वकर्मा नीलकांतचे अभिनंदन. तर आपल्या ह्या मिपानिरिक्षकाला मिपाची काळजी घेण्यासाठी अगणित आयोष्य लाभो. इथल्या सगळ्या सदस्यांच्या एकत्रित मिळुन जितक्या खरडी आहेत ना तितकी हजार वर्षे आपणास आयुष्य लाभो. (एकट्या धम्याच्या वीसएक हजार मागेच झाल्या होत्या म्हणे.) नविन येणार्‍या प्रत्येक आयडी , प्रतिसाद,धागा,खरडी ,लॉगिन गणिक तुमचं आयुष्य हजार वर्ष वाढत जावो. आपलाच मनोबा

विसोबा खेचर 22/03/2011 - 09:58
नीलकांता, तुला मनापासून शुभेच्छा..
अनेक महिन्यांपासुन मिसळपाव.कॉम चा एवढा प्रचंड डोलारा एकहाती समर्थपणे चालवत आहेत. काळाबरोबर अतिशय वेगाने बदलत्या तांत्रिक आणि अन्य आव्हानांच्या आजच्या घडीला नीलकांत यांच्या शिवाय मिपा ही कल्पना सुद्धा करवत नाही.
अगदी सहमत.. नीलकांत शतायुषी होवो, मिपा चिरायू होवो हीच मनोकामना.. तात्या.

मृगनयनी 22/03/2011 - 10:23
नीलकान्तजी, आपणास वाढदिवसाच्या मन्गलमय शुभेच्छा! :) आपले सुहास्य, मन्दस्मितवदन, विनयशीलता, कर्तृत्वपरायणता याबद्दल प्रत्येक मिपाकराला नेहमीच आदर वाटत आलेला आहे... तो असाच वृद्धिंगत व्हावा... व आपणास उदंड निरामय दीर्घायुष्य लाभावे... हीच सदीच्छा! :) :) :) :) :) _____________ तसेच महाराष्ट्राच्या भाग्यविधात्या'च्या जयन्तीसोहळ्याच्या दिवशीच मिसळपाव'च्याही भाग्यविधात्याचा वाढदिवस असावा.... हे केवढे मोठे अहोभाग्य!!! :) :) :)

utkarsh shah 22/03/2011 - 10:09
नीलकांत यांना वाढदिवसाच्या मनापासून हार्दिक शुभेच्छा!

सुहास.. 22/03/2011 - 10:26
कांता , वाढदिवसाच्या शुभेच्छा !! या निमीत्ताने तु पुन्हा (निवेदने सोडुन) लिहीता व्हावास अशी सदिच्छा ;)

स्पंदना 22/03/2011 - 10:29
अरे वा! चला केक वर लावायला मेणबत्त्या आणा रे!! From Drop Box" alt="" /> हॅप्पी बर्थ डे टु यु! हॅप्पी बर्थ डे टु यु! हॅप्पी बर्थ डे टु यु डिअर निलाकांत!! हॅप्पी बर्थ डे टु यु!

मैत्र 22/03/2011 - 12:33
मिपाचा इतका मोठा पसारा आपली जबाबदारीची नोकरी सांभाळून करणार्‍या नीलकांतला वाढदिवसाच्या अनेक शुभेच्छा ! या वर्षी मिपाचं नवीन रूप आणि अनेक नवीन सुविधा आल्या. तसंच पुढचं वर्ष मिपा आणि नीलकांतला रंगवर्षेचं आनंदाचं जावो...

नारयन लेले 22/03/2011 - 13:47
नीलकांत यांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा!!! साहेब आजचा दिवसच महान आहे हे आपण जाणताच आजच आपल्या शिवाजी राज्या॑ची ही जय॑ती त्यामुळे तुम्ही भाग्य्शालीच आहात. आपणास वाढदिवसाच्या आनेक हार्दिक शुभेच्छा!!! विनित

चिगो 22/03/2011 - 14:20
वाढदिवसाच्या अनेक मंगलमय शुभेच्छा आणि मिपाची धुरा समर्थपणे सांभाळल्याबद्दल आणि वाहत आहात ह्यासाठीही शुभेच्छा आणि धन्यवाद..

परिकथेतील राजकुमार 22/03/2011 - 15:27
वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा निलकांता :) अवांतर :- ह्या धाग्यात काही 'खास' प्रतिक्रीयांची उणिव जाणवली. १) फोनवर शुभेच्छा दिल्याच होत्या, आता पुन्हा एकदा. २) काल खास शुभेच्छा दिल्या आहेतच, सांगीतलेले विसरु नकोस. ३) मध्ये चर्चा झाली तो उपक्रम आता चालु करणार आहेस ना मग ? ४) अरे सॉरी तुझा फोन आला तेंव्हा मिटींग मध्ये होतो. शुभेच्छा.

विकास 22/03/2011 - 19:23
ह्या धाग्यात काही 'खास' प्रतिक्रीयांची उणिव जाणवली. नीलकांतचा मोठ्ठा फोटो त्या खाली स्वतःचा छोटासा फोटो आणि मग खालील शुभेच्छा संदेश :- (फाँट्स वेगवेगळे देता येत नाहीत :( )
नीलकांतसाहेबांना वाढदिवसाबद्दल हार्दीक शुभेच्छा! - आप्पासाहेब आणि वहीनी, बंटू, बबली, मिठू, मिली आणि समस्त नीलकांत (अथवा मिसळपाव/पुस्तकविश्व) मित्रमंडळ परीवार
;)

असुर 22/03/2011 - 17:00
नीलकांत, वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा! शुभेच्छुक, ऑल इंग्लंड गणेशोत्सव मंडळ (हेमलहेंपष्टेड), अँग्री इंग्लंड युवा मोर्चा (केंट), बेसिंगस्टोक म्हैला मंडळ (बेसिंगस्टोक)

राजियान्चा राजा 22/03/2011 - 18:06
नीलकांत, वाढदिवसाच्या अनेक शुभेच्छा ............. मिपाची धुरा समर्थपणे सांभाळण्याची कौतुकास्पद कामगिरी करत आहात त्याबद्दल धन्यवाद .............

आनंदयात्री 22/03/2011 - 19:22
माझ्या अजातशत्रु मित्राला वाढदिवसाच्या अनेकोत्तम शुभेच्छा :) (आता लोक म्हणतील आमच्यासारखे मित्र असतांना शत्रुंची का उणीव .. चालायचेच ;) )

श्रावण मोडक 22/03/2011 - 19:41
म्हणणारच. अजातशत्रू होण्यामध्ये एक प्रकारची मुत्सद्देगिरी असते, असे म्हणतात ते उगाच नाही. मुत्सद्देगिरी या शब्दाला काळी छटा आहेच. तेच तुम्हाला म्हणायचे होते तर... ;) हीही पुणे-३० प्रतिक्रियाच आहे शेवटी. ;)

आनंदयात्री 22/03/2011 - 20:01
मोठा होतोय मालक :) आपल्यासारख्या थोरामोठ्यांच्या आशिर्वादाने आम्ही मोठे होउ, शत्रू संपवुन अजातशत्रू होण्यात खरी मजा नाही का ? आणि काय आमचा नीलकांत आहेच अंमळ सावळा म्हणुन चालुन जाईल काळी छटा ;) अवांतरः "मोठा होतोय मालक" हे वाक्य पहिल्या अर्थाने घ्यावे ;-)

विकास 22/03/2011 - 20:14
नीलकांत पोलिस आहे हो !! कदाचीत, गुन्हेगारीचे पिक वाढल्यास, ते (आळा घालणे, या अर्थाने) कापत असल्याने, त्याला शेतकरी म्हणले असावे. ;)

टारझन 22/03/2011 - 20:59
णिलकांत तर्फे सर्व शुभेच्छुकांचे आभार मानतो . तुम्हा सर्वांच्या शुभेच्छा मी जातीने णिलकांत कडे पोच्त करिन . पुन्हश्च धन्यवाद . - कुरियरवाला
नमस्कार मिपाकरांनो, आज आपल्या मिसळपाव या बेव साईटचे मालक श्री. नीलकांत यांचा आज (२२ मार्च) वाढदिवस आहे! सुरुवातीस मिपाची तांत्रिक बाजु भक्कमपणे सांभाळणारे नीलकांत, अनेक महिन्यांपासुन मिसळपाव.कॉम चा एवढा प्रचंड डोलारा एकहाती समर्थपणे चालवत आहेत. काळाबरोबर अतिशय वेगाने बदलत्या तांत्रिक आणि अन्य आव्हानांच्या आजच्या घडीला नीलकांत यांच्या शिवाय मिपा ही कल्पना सुद्धा करवत नाही. नीलकांत यांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा.
हे ठिकाण
इतिहास
साहित्यिक
समाज
मौजमजा
सद्भावना
शुभेच्छा
संदर्भ
माहिती

पुस्तके ..अर्थ मनाचा १

गणेशा ·

अभिज्ञ 18/03/2011 - 10:50
पुस्तक संग्रह चांगला आहे. ह्सरे दु:ख ,सेतु : या पुस्तकांबद्दल आधी माहिती नव्हती. पुढच्या खरेदित या पुस्तकांची नोंद करून घेतली आहे. बा़कि,चौघिजणी हे पुस्तक माझेही फेव्हरेट आहे. शांता शेळकेंचा अनुवाद मस्तच. याच कादंबरिवर इंग्रजीत दोन सिनेमेही आलेले आहेत. अभिज्ञ.

गणेशा 18/03/2011 - 11:20
"सेतु" नक्की घ्याच .. संग्रही ठेवण्यासारखे पुस्तक आहे ते ... पुण्यामध्ये 'पाथफाईंडर' मध्ये मिळले ते नक्की .. बाकी बर्‍यापैकी माहिती असलेलीच पुस्तके आधी दिली आहेत येथे ...

गणेशा 18/03/2011 - 11:05
पुस्तकविश्व माझ्या येथे ओपन होत नाही... त्यामुळे इतक्या दिवस थांबुन येथे टाकला हा धागा. बाकी तुम्ही पण येवुद्या .. पुस्तकविश्वा वर जाता येत नाहि म्हणुन वाईट वाटते .. पण चालायचेच .. The Websense category "Shopping" is filtered. असा मेसेज येतो मला पुस्तकविश्व ओपन केल्यावर.

कंजूस 09/08/2020 - 16:06
लिंक उघडत नाही हाच धागा तू पुस्तकविश्ववर पण सुरु कर ना. म्हणजे ती साइट बंद झाली का?

वपाडाव 18/03/2011 - 11:22
यातील महानायक, पॅपिलॉन, पार्टनर, दुनियादारी ही पुस्तके वाचलेली आहेत. मस्त एकदम. पुढल्या वेळी कार्व्हरचा (वीणा गवाणकर) समावेश करा. वाचलेले नसेल तर आधी विकत घ्या किंवा व्य. नि. करा. बाकी लेख छान. येउ द्या.

गणेशा 18/03/2011 - 12:23
नक्कीच एक होता कार्व्हर .. फाईव पॉइंट समवन ... शाळा ... अमृतवेल .. घरभिंती .. यल्गार आणि अश्या अनेक वाचलेल्या पुस्तकांबद्दल लिहायचे राहिले आहे .. नक्कीच पुढील वेळेस ..

पैसा 18/03/2011 - 23:16
गणेशा, छान लिहिलंस. खरं तर एकेका पुस्तकावर एकेक लेख लिहिता येईल तुला. वाचणार्‍यानाही जास्त आनंद घेता येईल.

गणेशा 21/03/2011 - 17:19
धन्यवाद पैसा जी , पण वाचणार्‍यांनी पुस्तकाच्या रसग्रहण पेक्शा ही पुस्तके वाचुन जास्त आनंद घ्यावा ही मनापासुन इच्छा आहे माझी .. "सेतु" बद्दल एक रिप्लाय होता .. ते पुस्तक वाचुन झाल्यावर जो आनंद त्यांना मिळेल तो थोडेच रसग्रहण मुळे मिळणार आहे .. त्यामुळे असेच लिहिले आहे मी ..

कलंत्री 19/03/2011 - 14:00
सविस्तर प्रतिक्रिया नंतर देईल. एकंदरीत चांगला उपक्रम आहे.

हेमंतकुमार 09/08/2020 - 17:47
१२. घर हरवलेली माणसे.. व.पु काळे व.पु काळे यांचे पुन्हा ह्रद्य हेलवणारे एक पुस्तक, पण समाजाचे हे दर्शन बघवत नाही >>> +११

अभिज्ञ 18/03/2011 - 10:50
पुस्तक संग्रह चांगला आहे. ह्सरे दु:ख ,सेतु : या पुस्तकांबद्दल आधी माहिती नव्हती. पुढच्या खरेदित या पुस्तकांची नोंद करून घेतली आहे. बा़कि,चौघिजणी हे पुस्तक माझेही फेव्हरेट आहे. शांता शेळकेंचा अनुवाद मस्तच. याच कादंबरिवर इंग्रजीत दोन सिनेमेही आलेले आहेत. अभिज्ञ.

गणेशा 18/03/2011 - 11:20
"सेतु" नक्की घ्याच .. संग्रही ठेवण्यासारखे पुस्तक आहे ते ... पुण्यामध्ये 'पाथफाईंडर' मध्ये मिळले ते नक्की .. बाकी बर्‍यापैकी माहिती असलेलीच पुस्तके आधी दिली आहेत येथे ...

गणेशा 18/03/2011 - 11:05
पुस्तकविश्व माझ्या येथे ओपन होत नाही... त्यामुळे इतक्या दिवस थांबुन येथे टाकला हा धागा. बाकी तुम्ही पण येवुद्या .. पुस्तकविश्वा वर जाता येत नाहि म्हणुन वाईट वाटते .. पण चालायचेच .. The Websense category "Shopping" is filtered. असा मेसेज येतो मला पुस्तकविश्व ओपन केल्यावर.

कंजूस 09/08/2020 - 16:06
लिंक उघडत नाही हाच धागा तू पुस्तकविश्ववर पण सुरु कर ना. म्हणजे ती साइट बंद झाली का?

वपाडाव 18/03/2011 - 11:22
यातील महानायक, पॅपिलॉन, पार्टनर, दुनियादारी ही पुस्तके वाचलेली आहेत. मस्त एकदम. पुढल्या वेळी कार्व्हरचा (वीणा गवाणकर) समावेश करा. वाचलेले नसेल तर आधी विकत घ्या किंवा व्य. नि. करा. बाकी लेख छान. येउ द्या.

गणेशा 18/03/2011 - 12:23
नक्कीच एक होता कार्व्हर .. फाईव पॉइंट समवन ... शाळा ... अमृतवेल .. घरभिंती .. यल्गार आणि अश्या अनेक वाचलेल्या पुस्तकांबद्दल लिहायचे राहिले आहे .. नक्कीच पुढील वेळेस ..

पैसा 18/03/2011 - 23:16
गणेशा, छान लिहिलंस. खरं तर एकेका पुस्तकावर एकेक लेख लिहिता येईल तुला. वाचणार्‍यानाही जास्त आनंद घेता येईल.

गणेशा 21/03/2011 - 17:19
धन्यवाद पैसा जी , पण वाचणार्‍यांनी पुस्तकाच्या रसग्रहण पेक्शा ही पुस्तके वाचुन जास्त आनंद घ्यावा ही मनापासुन इच्छा आहे माझी .. "सेतु" बद्दल एक रिप्लाय होता .. ते पुस्तक वाचुन झाल्यावर जो आनंद त्यांना मिळेल तो थोडेच रसग्रहण मुळे मिळणार आहे .. त्यामुळे असेच लिहिले आहे मी ..

कलंत्री 19/03/2011 - 14:00
सविस्तर प्रतिक्रिया नंतर देईल. एकंदरीत चांगला उपक्रम आहे.

हेमंतकुमार 09/08/2020 - 17:47
१२. घर हरवलेली माणसे.. व.पु काळे व.पु काळे यांचे पुन्हा ह्रद्य हेलवणारे एक पुस्तक, पण समाजाचे हे दर्शन बघवत नाही >>> +११
येथे दिलेले पुस्तकांचे अर्थ हे मी वाचताना घेतलेले आहेत .. तुम्ही जर वेगळ्या अर्थाने वाचले असेल तर येथे द्या.. त्या मुळे आपल्याला वेगवेगळ्या कोणातून पाहता येईल पुस्तकांकडे.. पुस्तक परिक्षण या पेक्षा पुस्तकातील विचार मांडणे मला आवडते .. तुमचे ही असे लेखन दिले तर छान वाटेल. १. पार्टनर .. व.पु. काळे पार्टनर ही फ़क्त कादंबरी नाहि तर आपल्यासारख्या माणसांचा जीवन प्रवास आहे. त्या मध्ये प्रेम, विरह या बरोबरच स्वताच्या मनात येणारे विचार आणि फिलोसॉफ़ी उत्कृष्ट पणे मांडलेली आहे. वपुंनी या पुस्तकात सामान्य माणसाचे जे दुसरे मन असते ..
हे ठिकाण
साहित्यिक
विचार
मत
माध्यमवेध
समीक्षा

पुस्तके ..अर्थ मनाचा १

गणेशा ·
येथे दिलेले पुस्तकांचे अर्थ हे मी वाचताना घेतलेले आहेत .. तुम्ही जर वेगळ्या अर्थाने वाचले असेल तर येथे द्या.. त्या मुळे आपल्याला वेगवेगळ्या कोणातून पाहता येईल पुस्तकांकडे.. पुस्तक परिक्षण या पेक्षा पुस्तकातील विचार मांडणे मला आवडते .. तुमचे ही असे लेखन दिले तर छान वाटेल. १. पार्टनर .. व.पु. काळे पार्टनर ही फ़क्त कादंबरी नाहि तर आपल्यासारख्या माणसांचा जीवन प्रवास आहे. त्या मध्ये प्रेम, विरह या बरोबरच स्वताच्या मनात येणारे विचार आणि फिलोसॉफ़ी उत्कृष्ट पणे मांडलेली आहे. वपुंनी या पुस्तकात सामान्य माणसाचे जे दुसरे मन असते ..
हे ठिकाण
साहित्यिक
विचार
मत
माध्यमवेध
समीक्षा

शब्दांच्या पलिकडले !

स्पंदना ·

पैसा 08/03/2011 - 20:15
अपर्णाने नेहमीप्रमाणे अगदी कवितेतेल्या 'ती' च्या मनात शिरून कविता उलगडून दाखवली आहे! त्यासाठी अपर्णा, तुझं अभिनंदन! रसग्रहण अगदी मनापासून आवडलं. कवयित्री 'पद्मा' म्हणजे 'पद्मा गोळे' यानी १९४७ ते १९६८ या २० वर्षांत फक्त ४ कवितासंग्रह लिहिले. पण सुरुवातीच्या २ संग्रहांमधे हळुवार, स्वप्नाळू प्रेमकविता आहेत. त्यात 'निहार' आणि 'आकाशवेडी' हे २ कवितासंग्रह खूप प्रसिद्ध आहेत. या २ कवितांमधे पद्मांनी त्या काळातल्या, म्हणजे ५०/६० वर्षांपूर्वी च्या पद्धतीनेच, अगदी हळूवारपणे नायिकेच्या भावना व्यक्त केल्या आहेत. त्या काळात कोणत्याच भावना चारचौघात व्यक्त करायची पद्धत नव्हती. मग नायिकेला मिळालेल्या पत्रात 'सप्रेम' आणि 'लोभ असावाच' या २ शब्दांकडेच तिचं लक्ष गेलं आणि तिने कदाचित उत्तर म्हणून जे पत्र लिहिलंय, ते पत्र 'कोरे' असावे यात विशेष ते काय? ते ज्याला उद्देशून लिहिलंय त्याला तर कळेलच!

पैसा 08/03/2011 - 20:15
अपर्णाने नेहमीप्रमाणे अगदी कवितेतेल्या 'ती' च्या मनात शिरून कविता उलगडून दाखवली आहे! त्यासाठी अपर्णा, तुझं अभिनंदन! रसग्रहण अगदी मनापासून आवडलं. कवयित्री 'पद्मा' म्हणजे 'पद्मा गोळे' यानी १९४७ ते १९६८ या २० वर्षांत फक्त ४ कवितासंग्रह लिहिले. पण सुरुवातीच्या २ संग्रहांमधे हळुवार, स्वप्नाळू प्रेमकविता आहेत. त्यात 'निहार' आणि 'आकाशवेडी' हे २ कवितासंग्रह खूप प्रसिद्ध आहेत. या २ कवितांमधे पद्मांनी त्या काळातल्या, म्हणजे ५०/६० वर्षांपूर्वी च्या पद्धतीनेच, अगदी हळूवारपणे नायिकेच्या भावना व्यक्त केल्या आहेत. त्या काळात कोणत्याच भावना चारचौघात व्यक्त करायची पद्धत नव्हती. मग नायिकेला मिळालेल्या पत्रात 'सप्रेम' आणि 'लोभ असावाच' या २ शब्दांकडेच तिचं लक्ष गेलं आणि तिने कदाचित उत्तर म्हणून जे पत्र लिहिलंय, ते पत्र 'कोरे' असावे यात विशेष ते काय? ते ज्याला उद्देशून लिहिलंय त्याला तर कळेलच!
मंडळी नुकत्याच तुम्ही 'शरद्जींच्या' दोन कविता वाचल्या. त्याच दोन पत्रांची उलगड माझ्या शब्दात, 'गुरु आज्ञा शिरसावंद्य मानुन' मी इथे द्यायच धाडस करते आहे. प्रयत्न गोड मानुन घ्यावा! बरचस सांगता येत नाही! बरचस बोलताही येत नाही ! ना डोळ्यातून डोकावण्याची मुभा असते या 'बरचस' ला! पण हे ' बरचस ' तुटत ही नाही, मिटत ही नाही ! मंडळी कल्पना करा, पन्नास वर्षापुर्वी गुंतलेल्या दोन जीवांची! बरचस जीवन उंबर्‍याच्या आत व्यतित करणार्‍या तुमच्या माझ्या आज्जीच्या वेळच्या काळाची! कुठ काहिस वादळ उठल , पण त्या वादळाला बाहेर येण्याची मुभा नसल्यान मनाच्या आतच; त्यान तांडव मांडल्यान व्याकुळ 'ती 'अन व्याकुळ 'तो'!
कला
वाङ्मय
साहित्यिक
समाज
आस्वाद
प्रतिभा

कविता - पुस्तक आस्वाद

शुचि ·

कलंत्री 06/03/2011 - 11:51
लेख पूर्ण वाचु शकलो नाही परन्तु लेखाची कल्पना आवडली..अश्याच प्रकारचे पुस्तक मराठी कवि / कवियत्री वर आहे काय?

कलंत्री 06/03/2011 - 11:51
लेख पूर्ण वाचु शकलो नाही परन्तु लेखाची कल्पना आवडली..अश्याच प्रकारचे पुस्तक मराठी कवि / कवियत्री वर आहे काय?
कविता या विषयावरचे फार अनवट पुस्तक सध्या वाचनात आले.
साहित्यिक
मौजमजा
आस्वाद

कोचिंग क्लासेस

प्रीत-मोहर ·

नगरीनिरंजन 02/03/2011 - 08:21
डायरेक ३ वाक्यां कोकणीन बरोवचीं भुरग्यांचो खेळ असा ना. टीचर माका एक दिस माफ करा मरे. फुडले पावट हांव सा वाक्यां बरवपाची तयारी करपाक लागतो. फुडचो लेसन आरामात टाकय. :-)

प्रीत-मोहर 02/03/2011 - 08:29
ओ ननि चल्या भुरग्याक मरे म्हणतात चलयेक न्हंय :) बाकी व्याक्या चेस बरीं बरयल्या तुवें :) थोडी चड प्रॅक्टीस जाय ....वेस बरे उलयतले तुमी :)

पैसा 02/03/2011 - 08:22
टीचर, तू सगळ्या विषयांचे कोचिंग दिता? धमु आजून स्कूलांत येऊ ना! ताका धरून हाडचो पडटलो. तुवें हे काम बरें केले गो बाय. गोंयांत सगळीजणां भोवपाक येतातच, तांका इलीशी कोकणी उलूंक आयल्यार बरें!

इंटरनेटस्नेही 02/03/2011 - 12:32
तुवें हे काम बरें केले गो बाय. गोंयांत सगळीजणां भोवपाक येतातच, तांका इलीशी कोकणी उलूंक आयल्यार बरें!
नुसती भोवपाक नाही तर पिऊपाक पण! - (मद्यपी) इंट्या लोटलीकर!

धमाल मुलगा 02/03/2011 - 19:31
>>टीचर, तू सगळ्या विषयांचे कोचिंग दिता? धमु आजून स्कूलांत येऊ ना! ताका धरून हाडचो पडटलो. =)) =)) हांव शाळेन येणां ना! माका शाळा आवडत नसां! (फाफललं तिच्यायला...)

श्री गावसेना प्रमुख 02/03/2011 - 09:28
टीच्रर खान्देशी येति काहो तुम्हाला?नाय तरि दखनी तर येतच असेल शिकवा कि या येड्यान्ना (टीपःआमचे राज भाउन्ना सुध्धा येति हो)

बिपिन कार्यकर्ते 02/03/2011 - 09:48
आता एकदम "हांव जी एल गोम्स, कोकणीतून खोबरों दिता" मधे माझे नाव यावे असेच ध्येय ठेवतो... ;) मस्त उपक्रम... काही कोकणी शब्द तर मस्तच असतात... 'भायेल्ल्या भानगडीचो मंत्री' हे ऐकून तर लोळलो होतो. अवांतर: मॅडम, "आधीच्या प्रोजेक्टचे काय झाले?" हे कोकणीतून कसे म्हणायचे? ;)

पैसा 02/03/2011 - 10:07
तुमका हेडमास्तरान शिरगणतीचो प्रोजेक्ट दिल्लो, तो खंय पावलो?

पंगा 02/03/2011 - 11:40
आता आम्ही रोज येणार शिकवणीला
आम्ही पण... आम्ही पण... ऑब्ज़र्वर म्हणून. जोवर कोंकणीत लिहिता येत नाही, तोवर गृहपाठाची तीन वाक्ये कोंकणीऐवजी च-च्या भाषेत लिहून आणलेली चालतील काय?

टारझन 02/03/2011 - 11:39
वा प्रित मोहर वा .. छाण शिकवणी घेताय हो :) चालु द्या ... क्लास मधे जर एखादं क्रशर रस हवे असतील तर सांगा बरे .. नाही मी कोचिंग चा क्लास केला आहे म्हणुन .. :) - ट्रिट - मोहन आंब्याला आला मोहोर

असुर 02/03/2011 - 15:15
हांव आणि नाना गृहपाठ केलोचा वाचून म्हाका हाशें येतले.... ह्या ह्या ह्या ह्या!!! पयले असां अभ्यास करुन हाडला नाय ना!!! ;-) प्रीमोमावशी ब्येस आहे हे!! वरचं वाक्य तपासून सांगणे!! --असुर

मस्त कलंदर 02/03/2011 - 18:13
तुका आधीच कोंकणी येतलां.. मी पाहिलंय तुझ्या फेसबुकाच्या भिंतीवर.. खुद के साथ बातां: या मेव्या आणि नंद्यानं मालवणी नीट नाही शिकवलं, आणि आता कोकणी शिकून दोन्ही भाषांची वाट लागणार तर!!!

पंगा 03/03/2011 - 10:44
हांव नाना आलेमांव फडणवीस डा घोन्साल्वीस डा बस्त्यांव*. हांव खातांव मिसल** आणि पांव***. हांव तीन वाक्यां कोंकणीन बरोवतांव. * Nana Alemão Phadnavis da Gonçalves da Bastão ** miçal *** pão
वोग्गी रावात सगळी.
गोंयान एक भगवंत फ्रान्सिस्क झेवियोराची इगोर्ज आसां. थंय एक बोर्ड आसां: "Ogi Ravchem." म्हळ्यार मांका कळना हा "Ogi Ravchem" म्हळ्यार कितें? मोग हिंदी बोर्ड बघतां. हिंदी बोर्डान बरोवला आसां: "शान्त रहिए". म्हळ्यार सोगले समजलां, की "Ogi Ravchem" म्हळ्यार मराठीन "गप्प बसा" आसां, म्हुण. (सॉरी!)

पंगा 03/03/2011 - 11:47
तुमगेल्या शाळेन 'अडमतडमतडतडबाजा' मेथडान परीक्षा पास होतां? कठीण आसां. डायरेक्ट मुकेल अध्यापक - कर्म माजें!

धमाल मुलगा 02/03/2011 - 19:33
गणेश बुद्दीची देवता . तो सगल्या संकटांचो विनाश करता आणि आमचे कामाक यश दिता . म्हुण आमी खंयचेंय कार्य करतना गणेशाचें नांव पयली घेता.
व्हऽऽय म्हाराजाऽऽ... >तो रुद्र आसा न्ही, तो काल आयिल्लो आमगेर ...आनी तो म्हाका सतायतालो ..म्हुण हांव अभ्यास करुंक शकलो ना....सॉरी टीचर =)) =)) =)) नाना एकलोच माझो मित्र हां...

सूड 05/03/2011 - 17:28
नाय नाय, ती हांगा नाय म्हण्टा काय काय चलता तां लपून पळत(बघत) असतली !! ;) अवांतरः पळा(मराठीत) आता, बाई छड्या देणार बव्हतेक !!

नगरीनिरंजन 02/03/2011 - 08:21
डायरेक ३ वाक्यां कोकणीन बरोवचीं भुरग्यांचो खेळ असा ना. टीचर माका एक दिस माफ करा मरे. फुडले पावट हांव सा वाक्यां बरवपाची तयारी करपाक लागतो. फुडचो लेसन आरामात टाकय. :-)

प्रीत-मोहर 02/03/2011 - 08:29
ओ ननि चल्या भुरग्याक मरे म्हणतात चलयेक न्हंय :) बाकी व्याक्या चेस बरीं बरयल्या तुवें :) थोडी चड प्रॅक्टीस जाय ....वेस बरे उलयतले तुमी :)

पैसा 02/03/2011 - 08:22
टीचर, तू सगळ्या विषयांचे कोचिंग दिता? धमु आजून स्कूलांत येऊ ना! ताका धरून हाडचो पडटलो. तुवें हे काम बरें केले गो बाय. गोंयांत सगळीजणां भोवपाक येतातच, तांका इलीशी कोकणी उलूंक आयल्यार बरें!

इंटरनेटस्नेही 02/03/2011 - 12:32
तुवें हे काम बरें केले गो बाय. गोंयांत सगळीजणां भोवपाक येतातच, तांका इलीशी कोकणी उलूंक आयल्यार बरें!
नुसती भोवपाक नाही तर पिऊपाक पण! - (मद्यपी) इंट्या लोटलीकर!

धमाल मुलगा 02/03/2011 - 19:31
>>टीचर, तू सगळ्या विषयांचे कोचिंग दिता? धमु आजून स्कूलांत येऊ ना! ताका धरून हाडचो पडटलो. =)) =)) हांव शाळेन येणां ना! माका शाळा आवडत नसां! (फाफललं तिच्यायला...)

श्री गावसेना प्रमुख 02/03/2011 - 09:28
टीच्रर खान्देशी येति काहो तुम्हाला?नाय तरि दखनी तर येतच असेल शिकवा कि या येड्यान्ना (टीपःआमचे राज भाउन्ना सुध्धा येति हो)

बिपिन कार्यकर्ते 02/03/2011 - 09:48
आता एकदम "हांव जी एल गोम्स, कोकणीतून खोबरों दिता" मधे माझे नाव यावे असेच ध्येय ठेवतो... ;) मस्त उपक्रम... काही कोकणी शब्द तर मस्तच असतात... 'भायेल्ल्या भानगडीचो मंत्री' हे ऐकून तर लोळलो होतो. अवांतर: मॅडम, "आधीच्या प्रोजेक्टचे काय झाले?" हे कोकणीतून कसे म्हणायचे? ;)

पैसा 02/03/2011 - 10:07
तुमका हेडमास्तरान शिरगणतीचो प्रोजेक्ट दिल्लो, तो खंय पावलो?

पंगा 02/03/2011 - 11:40
आता आम्ही रोज येणार शिकवणीला
आम्ही पण... आम्ही पण... ऑब्ज़र्वर म्हणून. जोवर कोंकणीत लिहिता येत नाही, तोवर गृहपाठाची तीन वाक्ये कोंकणीऐवजी च-च्या भाषेत लिहून आणलेली चालतील काय?

टारझन 02/03/2011 - 11:39
वा प्रित मोहर वा .. छाण शिकवणी घेताय हो :) चालु द्या ... क्लास मधे जर एखादं क्रशर रस हवे असतील तर सांगा बरे .. नाही मी कोचिंग चा क्लास केला आहे म्हणुन .. :) - ट्रिट - मोहन आंब्याला आला मोहोर

असुर 02/03/2011 - 15:15
हांव आणि नाना गृहपाठ केलोचा वाचून म्हाका हाशें येतले.... ह्या ह्या ह्या ह्या!!! पयले असां अभ्यास करुन हाडला नाय ना!!! ;-) प्रीमोमावशी ब्येस आहे हे!! वरचं वाक्य तपासून सांगणे!! --असुर

मस्त कलंदर 02/03/2011 - 18:13
तुका आधीच कोंकणी येतलां.. मी पाहिलंय तुझ्या फेसबुकाच्या भिंतीवर.. खुद के साथ बातां: या मेव्या आणि नंद्यानं मालवणी नीट नाही शिकवलं, आणि आता कोकणी शिकून दोन्ही भाषांची वाट लागणार तर!!!

पंगा 03/03/2011 - 10:44
हांव नाना आलेमांव फडणवीस डा घोन्साल्वीस डा बस्त्यांव*. हांव खातांव मिसल** आणि पांव***. हांव तीन वाक्यां कोंकणीन बरोवतांव. * Nana Alemão Phadnavis da Gonçalves da Bastão ** miçal *** pão
वोग्गी रावात सगळी.
गोंयान एक भगवंत फ्रान्सिस्क झेवियोराची इगोर्ज आसां. थंय एक बोर्ड आसां: "Ogi Ravchem." म्हळ्यार मांका कळना हा "Ogi Ravchem" म्हळ्यार कितें? मोग हिंदी बोर्ड बघतां. हिंदी बोर्डान बरोवला आसां: "शान्त रहिए". म्हळ्यार सोगले समजलां, की "Ogi Ravchem" म्हळ्यार मराठीन "गप्प बसा" आसां, म्हुण. (सॉरी!)

पंगा 03/03/2011 - 11:47
तुमगेल्या शाळेन 'अडमतडमतडतडबाजा' मेथडान परीक्षा पास होतां? कठीण आसां. डायरेक्ट मुकेल अध्यापक - कर्म माजें!

धमाल मुलगा 02/03/2011 - 19:33
गणेश बुद्दीची देवता . तो सगल्या संकटांचो विनाश करता आणि आमचे कामाक यश दिता . म्हुण आमी खंयचेंय कार्य करतना गणेशाचें नांव पयली घेता.
व्हऽऽय म्हाराजाऽऽ... >तो रुद्र आसा न्ही, तो काल आयिल्लो आमगेर ...आनी तो म्हाका सतायतालो ..म्हुण हांव अभ्यास करुंक शकलो ना....सॉरी टीचर =)) =)) =)) नाना एकलोच माझो मित्र हां...

सूड 05/03/2011 - 17:28
नाय नाय, ती हांगा नाय म्हण्टा काय काय चलता तां लपून पळत(बघत) असतली !! ;) अवांतरः पळा(मराठीत) आता, बाई छड्या देणार बव्हतेक !!
3
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र
विचार
लेख
अनुभव
माहिती
मदत
भाषांतर
विरंगुळा

बिलोरी आरसा

sneharani ·

गणेशा 01/03/2011 - 14:15
अतिशय सुंदर लिहिलेली आहे कथा.... जोता .. काचवेल .. बिलोरी आरसा .. खुप दिवसानी ऐकले हे शब्द मस्त वाटले... आठवणींची घालमेल आणि गतीमान शब्दरचना खुप सुरेख जमले आहे सारे .. काहि वेळेस फिलॉसॉपी चा टच वाटतो आहे .. छान .. लिहित रहा ... वाचत आहे .

सुहास.. 01/03/2011 - 14:43
बराच लांब ब्रेक घेतलात ..कथा आणि शैली दोन्ही पण फार छान .

स्वैर परी 01/03/2011 - 14:55
वाटत आता लय सापडेल पण पोकळ जमीन जशी खचते अन् परत रिक्त पोकळीच पुन्हा नजरेस पडते...पुन्हा रिक्तपणा...अगदी तसच होतय
अगदी अगदी! खुप सुंदर लिहिले आहे! लेख मनाला स्पर्श करुन गेला!

श्रावण मोडक 01/03/2011 - 14:56
मुहूर्त सापडला? छान. मधघर, सांजकाळ हे फक्त त्याच भागात लीलया वापरले जाणारे शब्द भेटले.

स्वैर परी 01/03/2011 - 15:05
मधघर, सांजकाळ हे फक्त त्याच भागात लीलया वापरले जाणारे शब्द भेटले
कुठल्या भागात बरे?

५० फक्त 01/03/2011 - 15:51
स्नेहाराणि, खुप छान लिहिलं आहे तुम्ही. ब-याच दिवसांनी आलात, आता येत रहा. म्हणजे तुम्ही लिहित रहा आम्ही वाचत राहु. पुढील लेखन लवकरच येवो ही सदिच्छा.

असुर 01/03/2011 - 16:43
मस्त!!! छानच लिहीलंय!!! पण हे वाचून 'कुण्या एकाची..' ची आठवण का व्हावी??? --असुर

गणेशा 01/03/2011 - 14:15
अतिशय सुंदर लिहिलेली आहे कथा.... जोता .. काचवेल .. बिलोरी आरसा .. खुप दिवसानी ऐकले हे शब्द मस्त वाटले... आठवणींची घालमेल आणि गतीमान शब्दरचना खुप सुरेख जमले आहे सारे .. काहि वेळेस फिलॉसॉपी चा टच वाटतो आहे .. छान .. लिहित रहा ... वाचत आहे .

सुहास.. 01/03/2011 - 14:43
बराच लांब ब्रेक घेतलात ..कथा आणि शैली दोन्ही पण फार छान .

स्वैर परी 01/03/2011 - 14:55
वाटत आता लय सापडेल पण पोकळ जमीन जशी खचते अन् परत रिक्त पोकळीच पुन्हा नजरेस पडते...पुन्हा रिक्तपणा...अगदी तसच होतय
अगदी अगदी! खुप सुंदर लिहिले आहे! लेख मनाला स्पर्श करुन गेला!

श्रावण मोडक 01/03/2011 - 14:56
मुहूर्त सापडला? छान. मधघर, सांजकाळ हे फक्त त्याच भागात लीलया वापरले जाणारे शब्द भेटले.

स्वैर परी 01/03/2011 - 15:05
मधघर, सांजकाळ हे फक्त त्याच भागात लीलया वापरले जाणारे शब्द भेटले
कुठल्या भागात बरे?

५० फक्त 01/03/2011 - 15:51
स्नेहाराणि, खुप छान लिहिलं आहे तुम्ही. ब-याच दिवसांनी आलात, आता येत रहा. म्हणजे तुम्ही लिहित रहा आम्ही वाचत राहु. पुढील लेखन लवकरच येवो ही सदिच्छा.

असुर 01/03/2011 - 16:43
मस्त!!! छानच लिहीलंय!!! पण हे वाचून 'कुण्या एकाची..' ची आठवण का व्हावी??? --असुर
कितीतरी वेळ असाच बसून राहिलोय..! काय करावं? झोपावं म्हंटल तर झोप येत नाही अन् नुसत रिकामं बसूनही वेळ जात नाही. जावं का नदीच्या घाटावर फिरत फिरत...पण सांजकाळी कोणी फिरकत नाही तिकडं! कातरवेळ! तशातही तो एकटाच...सोबतीला स्वत:च मन! बस! आणखीन कशाची गरज होती भुतकाळ जगायला? सुर्याची किरणं कमी कमी होत होती.पाखर परतत होती त्यांच्या घरट्यांकड..! घरट्याकडं परतायची एवढी गडबड? माझ घर...! घर म्हणाव का त्याला? "म्हण ना घर!का ते घर नाही...घरात कोणी नाही म्हणून?
कथा
साहित्यिक
समाज
प्रकटन
आस्वाद
विरंगुळा
Subscribe to साहित्यिक
© 2026 मिसळपाव