त्याची केव्हाही आठवण आली तरी,
सर्वांगावर सरकन् काटा येतो,
डोक्यावरचा केस न केस उभा रहातो,
आणि थंडीच्या दिवसातही दरदरुन घाम फुटतो,
अंधारलेल्या डोळ्या समोर, नाचतात आकृत्या भेसुर,
जिभेला पडते कोरड आणि काना मधून निघतो धुर,
कित्येकांना याने लाचार बनवले, भिकारी बनवले,
याच्या दहशती मूळे कित्येक पापभिरु दूराचारी झाले,
तो आहेच असा भितीदायक,
आता पर्यंत भेटलेला सर्वात मोठा खलनायक,
मी मी म्हणणा-यांची त्याच्या पुढे टरकायची,
नुसत्या आठवणीने कित्येकांची बोलती बंद व्हायची,
वर्ष सहा महिन्यातुन तो एकदा कधीतरी यायचा,
पण त्याचा बोलबाला मात्र वर्षभर असायचा,
किती उपाय झाले, नवस झाले सायास झाले,
पण याच्या समोर
लघुकाव्य आवडलं.
In reply to लघुकाव्य आवडलं. by एस
+१
In reply to +१ by चांदणे संदीप
+1
छान
तुमच्या कविता वाचण्याची संधी
मस्त
भारी!!!
सुंदर. टोकाला पोचलेला
In reply to सुंदर. टोकाला पोचलेला by अंतरा आनंद
अंतरा ताई, भावना पोहचते ती
जबरदस्त,
जबरदस्त!!
छान आहे
अप्रतिम!
जबरदस्त.
सहज सुंदर
छान
माफ करा, पण..
In reply to माफ करा, पण.. by किसन शिंदे
छिलले कि छिलके उडतात, अगदी