मस्त कविता! ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- काय बिरुटे सर आज चुकुन शर्ट वगैरे न घालताच बाहेर पडला नाहीत ना? 'प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे' हा उल्लेख नुसता 'दिलीप' असा केलेला पाहुन आम्हालातरि तसेच वाटले बॉ! ह.घ्या :-)

रंग काय, अन भांडण काय सतत रुसणे, फूगणे काय मुक्याच्या बडबडीला तर काही भाव नाय आलो (/आले) काय किंवा गेलो (/गेले) काय कोणाला फरक पडतो काय इकडे पाहीलय तिकडे पाहीलय काय चाललेय कळतच नाय मूड आहे तोवर येणार हाय आल्यावर मग जायचेच हाय काम आले की सगळ्यांचेच पसार होतात पाय लेखनाचा किडा जाळं म्हणून विणलाय प्रतिसाद अडकायची वाट बघतोय ह्या दोन्ही शिवाय खरे काही असतेच काय?

क्या बात है.... मस्तच "या शहरातून त्या शहरात, माणसाच्या विचारांच्या वणव्यात, त्या संस्थळावरुन या संस्थळावर, मराठी शब्दांच्या भावविश्वात." सुंदर. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

> मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय > उभ्या उभ्या वाचून जा ! यापुढे 'मिसळीत पडली माशी, दिलीप राहिला उपाशी' या दोन ओळी लिहायच्या राहून गेल्या आहेत, असे का कोण जाणे, राहूनराहून वाटत राहिले.

मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! वा दिलीपशेठ, लई भारी कविता....:) तात्या.

म्हणजे मुक्याने बोलणे आणि 'मुक्याने' बोलणेही !! वा प्रोफेसर वा!! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! हाहाहा! हे भारी! .. कल्पनाविलास - तात्यांनी ही कविता लिहिली असती तर उभ्या उभ्या वाचून जा नंतर मगरूर-ए-मुहब्बत सारखे मस्तपैकी 'तिच्यायला' किंवा 'च्यामारी' टाकले असते, असे मला उगाच दिसले. सखी, मिसळ आणि ग्लेनफिडिच यांत ते प्रायॉरिटी क्यूइंग / ऑर्डरिंग कसे करत असावेत बॉ? तात्या हघ्याहेवेसांनल!

दिलीपराव, लय भारी कविता हाय... खास करुन हे मस्तच हाय ----------------------------- सखे ....! तु एकदा ये ! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! ----------------------------- आन् येक सांगावेसे वाटते तुमि म्हन्जे एक छुपे प्रतिभावान कलाकार आहात प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे अजून काय काय बिरुदे मिरवतात देवच जाणे मला तर आत्त्तापर्यंत प्रा. आणि डॉ.हेच माहीत होते त्यात क. आणि ले. ची भर :) लय भारी अशाच फाश्ट ट्रॅक कविता लिहीत जावा (कधीकधी काव्य लिहीणारा) सागर

छान आहे कविता तुमची प्रोफेसर साहेब आणि सहजरावांचा शिघ्र प्रतिसादही आवडला.:) स्वाती

सर, कालच म्हटलं तुम्हाला की कविता अजाबात कळत नाहीत पण ही कळली हो! मस्त आहे. तु एकदा ये ! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! हे म्हणजे रंजीशही सही दिलही दुखाने के लिये आ| आ फिरसे मुझे छोडके जाने के लिये आ| सारखे.

सखे ....! तु एकदा ये ! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! प्रा.डॉ. ना एकेरी हाक मारणारी ही कोण बरे?(प्रेयसी की पत्नी?) दालमे कुछ काला है! पण कुणासाठीही असेना का, कविता आवडली. लै झ्याक है!

सखे, शिघ्र वाच तू, मग इथेच रहा दम खा, एक प्लेट मिसळ खा

नमस्कार, आमच्या थातूर-मातुर शब्दाच्या रचनेतला भाव आपल्याला समजला आणि आपण सर्वांनी जी भरभरुन दाद दिली, त्यामुळे शीघ्र कवी भारावून गेला आहे. आपले सर्वांचे मनापासून आभार मानतो !

अंदाजच आला नाही, काय तिच्या मनात आहे. पेटल्यावर कळाले मला, मी विरहाच्या वनात आहे. पापण्यात साठवले , मी सारे तिचे सोहळे तोच आकांत अजून, माझ्या कवितेत आहे. धन्यवाद !

सखे ....! तु एकदा ये ! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! ... असं कसं हो... आली तशी बघून जा.. मिसळपाव सोबत 'दिलीप' आणखी काय खातो उभ्या उभ्या तू ही खाऊन जा! चालेल का हो? - प्राजु.

लई भारी! -क्रेमर (पूर्वीचा अक्षय पुर्णपात्रे (पूर्वीचा कर्क)) _________________ बाकी चालू द्या.

सुंदर कवितेला, तात्यांच्या भन्नाट प्रतिसादांनी अजुनच रंग चढलाय.!! शेरो-शायरी जबरा दुर्जनं प्रथमं वंदे सज्जनं तदनन्तरं | मुखप्रक्षालनात पूर्वं गुदप्रक्षालनं यथा ||

हो, पण शेवटी तुमच्या सखीला तुमच्या वेदना कळल्या की नाही? मधुमेहा विरुद्ध लढा माझी जालवही

दिलीपसर मस्तच हो कविता.... :))

प्रा. डॉ. दिलीप बरुटे परत एकदा म्हणावेसे वाटते, "रिकामी जागा भरून काढण्याकरता केलेले निव्वळ वर्तमानपत्री लिखाण" तसेही आपण संपादन करता असे वाटते त्यामुळे आपनाच्या विरोधात काही बोलावे इतकी आमच्यात हिम्मत नाही. राग येऊ द्या हवे तर आपण बोलायला घाबरत नाही ब्वा!

झक्कास!

व्वा ! मान गये सर. क्या बात. क्या बात.

मस्त कविता! ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- काय बिरुटे सर आज चुकुन शर्ट वगैरे न घालताच बाहेर पडला नाहीत ना? 'प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे' हा उल्लेख नुसता 'दिलीप' असा केलेला पाहुन आम्हालातरि तसेच वाटले बॉ! ह.घ्या :-)

रंग काय, अन भांडण काय सतत रुसणे, फूगणे काय मुक्याच्या बडबडीला तर काही भाव नाय आलो (/आले) काय किंवा गेलो (/गेले) काय कोणाला फरक पडतो काय इकडे पाहीलय तिकडे पाहीलय काय चाललेय कळतच नाय मूड आहे तोवर येणार हाय आल्यावर मग जायचेच हाय काम आले की सगळ्यांचेच पसार होतात पाय लेखनाचा किडा जाळं म्हणून विणलाय प्रतिसाद अडकायची वाट बघतोय ह्या दोन्ही शिवाय खरे काही असतेच काय?

क्या बात है.... मस्तच "या शहरातून त्या शहरात, माणसाच्या विचारांच्या वणव्यात, त्या संस्थळावरुन या संस्थळावर, मराठी शब्दांच्या भावविश्वात." सुंदर. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

> मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय > उभ्या उभ्या वाचून जा ! यापुढे 'मिसळीत पडली माशी, दिलीप राहिला उपाशी' या दोन ओळी लिहायच्या राहून गेल्या आहेत, असे का कोण जाणे, राहूनराहून वाटत राहिले.

मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! वा दिलीपशेठ, लई भारी कविता....:) तात्या.

म्हणजे मुक्याने बोलणे आणि 'मुक्याने' बोलणेही !! वा प्रोफेसर वा!! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! हाहाहा! हे भारी! .. कल्पनाविलास - तात्यांनी ही कविता लिहिली असती तर उभ्या उभ्या वाचून जा नंतर मगरूर-ए-मुहब्बत सारखे मस्तपैकी 'तिच्यायला' किंवा 'च्यामारी' टाकले असते, असे मला उगाच दिसले. सखी, मिसळ आणि ग्लेनफिडिच यांत ते प्रायॉरिटी क्यूइंग / ऑर्डरिंग कसे करत असावेत बॉ? तात्या हघ्याहेवेसांनल!

दिलीपराव, लय भारी कविता हाय... खास करुन हे मस्तच हाय ----------------------------- सखे ....! तु एकदा ये ! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! ----------------------------- आन् येक सांगावेसे वाटते तुमि म्हन्जे एक छुपे प्रतिभावान कलाकार आहात प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे अजून काय काय बिरुदे मिरवतात देवच जाणे मला तर आत्त्तापर्यंत प्रा. आणि डॉ.हेच माहीत होते त्यात क. आणि ले. ची भर :) लय भारी अशाच फाश्ट ट्रॅक कविता लिहीत जावा (कधीकधी काव्य लिहीणारा) सागर

छान आहे कविता तुमची प्रोफेसर साहेब आणि सहजरावांचा शिघ्र प्रतिसादही आवडला.:) स्वाती

सर, कालच म्हटलं तुम्हाला की कविता अजाबात कळत नाहीत पण ही कळली हो! मस्त आहे. तु एकदा ये ! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! हे म्हणजे रंजीशही सही दिलही दुखाने के लिये आ| आ फिरसे मुझे छोडके जाने के लिये आ| सारखे.

सखे ....! तु एकदा ये ! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! प्रा.डॉ. ना एकेरी हाक मारणारी ही कोण बरे?(प्रेयसी की पत्नी?) दालमे कुछ काला है! पण कुणासाठीही असेना का, कविता आवडली. लै झ्याक है!

सखे, शिघ्र वाच तू, मग इथेच रहा दम खा, एक प्लेट मिसळ खा

नमस्कार, आमच्या थातूर-मातुर शब्दाच्या रचनेतला भाव आपल्याला समजला आणि आपण सर्वांनी जी भरभरुन दाद दिली, त्यामुळे शीघ्र कवी भारावून गेला आहे. आपले सर्वांचे मनापासून आभार मानतो !

अंदाजच आला नाही, काय तिच्या मनात आहे. पेटल्यावर कळाले मला, मी विरहाच्या वनात आहे. पापण्यात साठवले , मी सारे तिचे सोहळे तोच आकांत अजून, माझ्या कवितेत आहे. धन्यवाद !

सखे ....! तु एकदा ये ! आली तशी निघून जा, मिसळपाववर 'दिलीप' लिहितो काय उभ्या उभ्या वाचून जा ! ... असं कसं हो... आली तशी बघून जा.. मिसळपाव सोबत 'दिलीप' आणखी काय खातो उभ्या उभ्या तू ही खाऊन जा! चालेल का हो? - प्राजु.

लई भारी! -क्रेमर (पूर्वीचा अक्षय पुर्णपात्रे (पूर्वीचा कर्क)) _________________ बाकी चालू द्या.

सुंदर कवितेला, तात्यांच्या भन्नाट प्रतिसादांनी अजुनच रंग चढलाय.!! शेरो-शायरी जबरा दुर्जनं प्रथमं वंदे सज्जनं तदनन्तरं | मुखप्रक्षालनात पूर्वं गुदप्रक्षालनं यथा ||

हो, पण शेवटी तुमच्या सखीला तुमच्या वेदना कळल्या की नाही? मधुमेहा विरुद्ध लढा माझी जालवही

दिलीपसर मस्तच हो कविता.... :))

प्रा. डॉ. दिलीप बरुटे परत एकदा म्हणावेसे वाटते, "रिकामी जागा भरून काढण्याकरता केलेले निव्वळ वर्तमानपत्री लिखाण" तसेही आपण संपादन करता असे वाटते त्यामुळे आपनाच्या विरोधात काही बोलावे इतकी आमच्यात हिम्मत नाही. राग येऊ द्या हवे तर आपण बोलायला घाबरत नाही ब्वा!

झक्कास!

व्वा ! मान गये सर. क्या बात. क्या बात.

+++१

आमचा कोणत्याही वर्तमानपत्राशी संबंधीत नसलेला प्रमुख बातमीदार आग्यावेताळ यांच्याकडून कळते की भयालीदेवी यांचे नाव सहजरावांनी भिताली असे चुकीचे टंकित केले आहे. ते भयालीदेवी हवे असे कळते. बिचारी भुतं त्यांचे वर्तमानपत्रच असू शकत नाही.

वा...... पुढील भागाची वाट पाहतो आहे, लवकर लिहा.. भयकथा मला खुप आवडतात. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

हॅलोवीनचा जोर दिसतोय. येउ द्या आणखी :) देवदत्त (अर्जुनाचा शंख) अवांतरः मुख्यपृष्ठावर ही कथा "जे न देखे रवी" ह्या लेखनप्रकारात दिसते. हे तुम्हीच निवडले की मिसळीमध्ये खडा आला (म्हणजेच पंचायत समीती ह्यात लक्ष देईल का?)

>>अवांतरः मुख्यपृष्ठावर ही कथा "जे न देखे रवी" ह्या लेखनप्रकारात दिसते. हे तुम्हीच निवडले की मिसळीमध्ये खडा आला (म्हणजेच पंचायत समीती ह्यात लक्ष देईल का?) लोकहो ही एक रहस्यकथा आहे व उल्लेख केलेल्या लेखनप्रकाराला साजेशी आहे. म्हणजे कवीता नाही हे उघड आहे तर ... बाकी वर उत्तर मिळालेच आहे >>जे न देखे रवी.... तिच तर भुतं!!!! :)))

मस्त.. मेळाव्याची कल्पना झकास आहे! उत्कंठा जास्त ताणू नका बुआ..पुढे काय ते लवकर सांगा,:) स्वाती

लैच झकास! वाट बघतो पुढील भागांची! १३, पुरानी हवेली, अंधेरी गल्ली, लास वेगास. हा पत्ता बाकी खल्लास आहे!! मी आधी चूकून लास 'खल्लास' असा वाचला... :))) आपला गुंडोपंत

सहजराव तुम्ही अगदी होम्सकथेत असल्यासारखे रहस्य ठेवले होते पण रहस्यभेद होम्सलाच सांगून मोकळे झालात. :))))))) आता या कथेला उत्तरार्ध कसा होईल हे शोधावे लागेल. भयाली.

आता उद्या काय, कसे होणार, ह्या चिंतेने मला ग्रासले. आम्हाला पण ग्रासले आहे! :) बाकी, भयालीदेवीचा पत्ता सहीच! :) आपला, (प्रियालीचा मित्र!) तात्या.

चांगलीच उत्सुकता निर्माण केलीत की. चालू द्या.

सहजराव, तुम्ही कशाला भानगडीत पडला राव भुताखेताच्या , आपण दोनचारच माणसे राहिलो होतो माणसांवर लिहिणारे ;) बाकी, भुताखेताच्या मेळाव्याची कल्पना तर लय भारी. भयाण चाहते, भयाण लेखिका, आणि प्रेक्षकही भयाणच ना ! बाय द वे, सहजराव, मिसळपावचे आणखी कोणी सदस्य दिसले का तिथे, भुताखेताच्या यात्रेत ? येऊ दे दुसराही भाग ! आता यात्रा कशी रंगते,रंग भरते त्याची उत्सुकता आम्हालाही आहेच. लिहीत राहा सहजराव ! मस्त लिहीत आहात ! आपला. मेळाव्याला निघालेला. प्रा.डॉ.दिलीप रामसे.

सर्वप्रथम प्रमोदकाका, प्रियालीताई, राजे, देवदत्तसाहेब, स्वातीजी, पंत, तात्या, चित्राजी व प्रा. डॉ. , कोलबेर, धनंजयराव, सर्वांचे आभार. हा लेख एक प्रयोग होता. आता स्व-समीक्षण (ह्या विषयातले धनंजयराव येथील आद्यगुरू बर का) असे समजून चालतो की आपणास वातावरणनिर्मीती आवडली (ओके, निदान बरी वाटली) असेल :-) व पुढे काय ह्याची उत्कंठा देखील! हा एक हेतू होताच. तसेच लेखनाचे शिर्षक (विशेषता भाग १ हा शब्द), प्रकार (लेख आहे का काव्य मग उपप्रकार म्हणजे विनोदी, भय, रहस्य, विडंबन इ.) ह्यावरून लोक (मी तरी) जरा लगेचच आडाखे बांधून असतात पुढे काय असेल, मेंदूला सवय झाली असते. आता ही रहस्यकथा करायची होती. प्रकार टाकला "जे न देखे रवी" ही जरा कोड्याची भाषा. ही कवीता तर नाही आहे मग हे असे का?(जसे आपण वाटेल ते शाब्दीक कसरत असलेले क्लूज नाही का शब्दक्रीडा सोडवताना वापरतो.) नेहमी जराशा विनोदी अंगाने जाणारे लेखन करणार्‍याचा (ठीक आहे पाचकळ विनोदी अंगाने म्हणा पण शेवटी तो विनोदच ना?) हा एक प्रयत्न होता की वेगळी वाट चोखाळता येते का. जरा रहस्यकथेत असतो तसा एक परिच्छेद लिहायचा प्रयत्न केला आहे (तो रेड कार्पेटवाला, हातात कार्ड) पण अजूनही विनोदाला आम्ही सोडू शकत नाही हे आमचे आम्हाला तरी सिद्ध झाले आहे. (हो मला पण हे सारखे आमचे, आम्ही, आम्हाला विचीत्र वाटते म्हणायला...) इथलेच संदर्भ (भयाली , "फोटो", मागे विचारले होते (खरडवह्या) देऊन लेखन केले की लोकांना आवडते, रस येतो. हे मेळावा आवडला, आणखी कोणी सदस्य दिसले का तिथे ह्या प्रतिसादावरून कळून येते. असो ही एक रहस्यकथा आहे व त्याचा भेद आता तुम्हाला करायचा आहे. क्लूज देतो. १) ह्या कथेचा लेखनप्रकार बघा व काही समजते आहे का पहा, मला वर वाटले की देवदत्तसाहेबांनी रहस्यभेद केला. :-) २) रहस्यकथेत नेहमीप्रमाणे (शेवटी) एखादी कलाटणी असते ३) रहस्यभेद झाला म्हणजे शक्यतो रहस्यकथा संपतेच नाही का? मग भाग २ ही बाब गौण (किंवा फक्त आर्थीक गणीताची, भाग १ गाजला चला भाग २ त्या पुण्याईवर चालवायला बघा) तसेही ह्या इंस्टंट जमान्यात वाट बघायला आवडते कूणाला, निदान रहस्यकथा तरी तिथल्यातिथे संपवली पाहीजे. ४) असो . दृश्य लेखातली शेवटची ओळ ... ह्या चिंतेने मला ग्रासले. व » 199 वाचने ह्या दोन्हीच्या मधे जी पांढरी जागा मोकळी आहे असे वाटते ती जागा जरा माऊसने सिलेक्ट करून बघा. काही ओळी दिसतील. मग जरा दृश्य लेखातल्या शेवटच्या ओळी व हा पर्दाफश ह्याचा बळचकर संबध लावून, बळेबळे आनंद घ्या. निदान तोंडदेखले वाह क्या बात है!!! म्हणा. :-) (अजून पूढच्या भागाची वाट पहातोय म्हणले नाही म्हणजे मिळवले. ;-) ) तसेही १० पैकी ८ रहस्यकथा / चित्रपट पाहून आपण ईई काहीही म्हणतोच की, त्यात अजून एक भर (बहुसंख्यात) किंवा जरी आवडले तरी लई भारी (सर्वोकृष्ठात) कूठेही गणले गेलो तरी आमची हरकत नाही. :-) असो असा हा वेगळा प्रयत्न!

+++१

आमचा कोणत्याही वर्तमानपत्राशी संबंधीत नसलेला प्रमुख बातमीदार आग्यावेताळ यांच्याकडून कळते की भयालीदेवी यांचे नाव सहजरावांनी भिताली असे चुकीचे टंकित केले आहे. ते भयालीदेवी हवे असे कळते. बिचारी भुतं त्यांचे वर्तमानपत्रच असू शकत नाही.

वा...... पुढील भागाची वाट पाहतो आहे, लवकर लिहा.. भयकथा मला खुप आवडतात. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

हॅलोवीनचा जोर दिसतोय. येउ द्या आणखी :) देवदत्त (अर्जुनाचा शंख) अवांतरः मुख्यपृष्ठावर ही कथा "जे न देखे रवी" ह्या लेखनप्रकारात दिसते. हे तुम्हीच निवडले की मिसळीमध्ये खडा आला (म्हणजेच पंचायत समीती ह्यात लक्ष देईल का?)

>>अवांतरः मुख्यपृष्ठावर ही कथा "जे न देखे रवी" ह्या लेखनप्रकारात दिसते. हे तुम्हीच निवडले की मिसळीमध्ये खडा आला (म्हणजेच पंचायत समीती ह्यात लक्ष देईल का?) लोकहो ही एक रहस्यकथा आहे व उल्लेख केलेल्या लेखनप्रकाराला साजेशी आहे. म्हणजे कवीता नाही हे उघड आहे तर ... बाकी वर उत्तर मिळालेच आहे >>जे न देखे रवी.... तिच तर भुतं!!!! :)))

मस्त.. मेळाव्याची कल्पना झकास आहे! उत्कंठा जास्त ताणू नका बुआ..पुढे काय ते लवकर सांगा,:) स्वाती

लैच झकास! वाट बघतो पुढील भागांची! १३, पुरानी हवेली, अंधेरी गल्ली, लास वेगास. हा पत्ता बाकी खल्लास आहे!! मी आधी चूकून लास 'खल्लास' असा वाचला... :))) आपला गुंडोपंत

सहजराव तुम्ही अगदी होम्सकथेत असल्यासारखे रहस्य ठेवले होते पण रहस्यभेद होम्सलाच सांगून मोकळे झालात. :))))))) आता या कथेला उत्तरार्ध कसा होईल हे शोधावे लागेल. भयाली.

आता उद्या काय, कसे होणार, ह्या चिंतेने मला ग्रासले. आम्हाला पण ग्रासले आहे! :) बाकी, भयालीदेवीचा पत्ता सहीच! :) आपला, (प्रियालीचा मित्र!) तात्या.

चांगलीच उत्सुकता निर्माण केलीत की. चालू द्या.

सहजराव, तुम्ही कशाला भानगडीत पडला राव भुताखेताच्या , आपण दोनचारच माणसे राहिलो होतो माणसांवर लिहिणारे ;) बाकी, भुताखेताच्या मेळाव्याची कल्पना तर लय भारी. भयाण चाहते, भयाण लेखिका, आणि प्रेक्षकही भयाणच ना ! बाय द वे, सहजराव, मिसळपावचे आणखी कोणी सदस्य दिसले का तिथे, भुताखेताच्या यात्रेत ? येऊ दे दुसराही भाग ! आता यात्रा कशी रंगते,रंग भरते त्याची उत्सुकता आम्हालाही आहेच. लिहीत राहा सहजराव ! मस्त लिहीत आहात ! आपला. मेळाव्याला निघालेला. प्रा.डॉ.दिलीप रामसे.

सर्वप्रथम प्रमोदकाका, प्रियालीताई, राजे, देवदत्तसाहेब, स्वातीजी, पंत, तात्या, चित्राजी व प्रा. डॉ. , कोलबेर, धनंजयराव, सर्वांचे आभार. हा लेख एक प्रयोग होता. आता स्व-समीक्षण (ह्या विषयातले धनंजयराव येथील आद्यगुरू बर का) असे समजून चालतो की आपणास वातावरणनिर्मीती आवडली (ओके, निदान बरी वाटली) असेल :-) व पुढे काय ह्याची उत्कंठा देखील! हा एक हेतू होताच. तसेच लेखनाचे शिर्षक (विशेषता भाग १ हा शब्द), प्रकार (लेख आहे का काव्य मग उपप्रकार म्हणजे विनोदी, भय, रहस्य, विडंबन इ.) ह्यावरून लोक (मी तरी) जरा लगेचच आडाखे बांधून असतात पुढे काय असेल, मेंदूला सवय झाली असते. आता ही रहस्यकथा करायची होती. प्रकार टाकला "जे न देखे रवी" ही जरा कोड्याची भाषा. ही कवीता तर नाही आहे मग हे असे का?(जसे आपण वाटेल ते शाब्दीक कसरत असलेले क्लूज नाही का शब्दक्रीडा सोडवताना वापरतो.) नेहमी जराशा विनोदी अंगाने जाणारे लेखन करणार्‍याचा (ठीक आहे पाचकळ विनोदी अंगाने म्हणा पण शेवटी तो विनोदच ना?) हा एक प्रयत्न होता की वेगळी वाट चोखाळता येते का. जरा रहस्यकथेत असतो तसा एक परिच्छेद लिहायचा प्रयत्न केला आहे (तो रेड कार्पेटवाला, हातात कार्ड) पण अजूनही विनोदाला आम्ही सोडू शकत नाही हे आमचे आम्हाला तरी सिद्ध झाले आहे. (हो मला पण हे सारखे आमचे, आम्ही, आम्हाला विचीत्र वाटते म्हणायला...) इथलेच संदर्भ (भयाली , "फोटो", मागे विचारले होते (खरडवह्या) देऊन लेखन केले की लोकांना आवडते, रस येतो. हे मेळावा आवडला, आणखी कोणी सदस्य दिसले का तिथे ह्या प्रतिसादावरून कळून येते. असो ही एक रहस्यकथा आहे व त्याचा भेद आता तुम्हाला करायचा आहे. क्लूज देतो. १) ह्या कथेचा लेखनप्रकार बघा व काही समजते आहे का पहा, मला वर वाटले की देवदत्तसाहेबांनी रहस्यभेद केला. :-) २) रहस्यकथेत नेहमीप्रमाणे (शेवटी) एखादी कलाटणी असते ३) रहस्यभेद झाला म्हणजे शक्यतो रहस्यकथा संपतेच नाही का? मग भाग २ ही बाब गौण (किंवा फक्त आर्थीक गणीताची, भाग १ गाजला चला भाग २ त्या पुण्याईवर चालवायला बघा) तसेही ह्या इंस्टंट जमान्यात वाट बघायला आवडते कूणाला, निदान रहस्यकथा तरी तिथल्यातिथे संपवली पाहीजे. ४) असो . दृश्य लेखातली शेवटची ओळ ... ह्या चिंतेने मला ग्रासले. व » 199 वाचने ह्या दोन्हीच्या मधे जी पांढरी जागा मोकळी आहे असे वाटते ती जागा जरा माऊसने सिलेक्ट करून बघा. काही ओळी दिसतील. मग जरा दृश्य लेखातल्या शेवटच्या ओळी व हा पर्दाफश ह्याचा बळचकर संबध लावून, बळेबळे आनंद घ्या. निदान तोंडदेखले वाह क्या बात है!!! म्हणा. :-) (अजून पूढच्या भागाची वाट पहातोय म्हणले नाही म्हणजे मिळवले. ;-) ) तसेही १० पैकी ८ रहस्यकथा / चित्रपट पाहून आपण ईई काहीही म्हणतोच की, त्यात अजून एक भर (बहुसंख्यात) किंवा जरी आवडले तरी लई भारी (सर्वोकृष्ठात) कूठेही गणले गेलो तरी आमची हरकत नाही. :-) असो असा हा वेगळा प्रयत्न!

कविता आवडली. कोल्हापूरबद्दल जे काही ऐकले आहे ते सगळं किती मस्त बसलयं ह्या कवितेत. अरेच्चा, काल वाटले की ते गांव पुणे आहे, एका रात्रीत मुक्काम हलवलात. :-) गंमत हा, ह. घ्या.

नका भाऊ नादी लागू, झणझणींतच आहे वारं.. मिसळ आणि चप्पलही, मिरवतं गं कोल्हापूर... साता समुद्रापार मी, माहेर ते माझे दूर.. मन नाही थाऱ्यावर, आठवे माझे कोल्हापूर........ क्या बात है, साध्यासोप्या शब्दातली परंतु तेवढीच सुंदर कविता...! जियो प्राजू, औरभी लिख्खो... अवांतर - वरील दाद ही 'कोल्हापूरच्या' प्राजूला आहे, 'पुण्याच्या' नाही! :) आपला, (निपाणीप्रेमी) तात्या.

वर्णन छान आहे. नका भाऊ नादी लागू, झणझणींतच आहे वारं.. मिसळ आणि चप्पलही, मिरवतं गं कोल्हापूर.. मस्तच :) देवदत्त (अर्जुनाचा शंख)

सहजराव, तात्या आणि देवदत्त... मनापासून धन्यवाद आपल्या प्रतिसादाबद्द्ल. -(कोल्हापूरची मिरची) प्राजक्ता.

साध्यासोप्या शब्दातली सुंदर कविता ! अरेच्चा, काल वाटले की ते गांव पुणे आहे, एका रात्रीत मुक्काम हलवलात. हेच विचारतो !

छान आहे. ध्रुव सद्ध्याचा पत्ता - http://www.flickr.com/photos/dhruva

कविता आवडली. भालजींच्या जयप्रभा स्टुडिओ चा उल्लेख वाचल्यावर लता मंगेशकर, शॉपिंग कॉम्प्लेक्स इ. बातम्या आठवल्या. त्याचं पुढे काय झालं हो?

सुधारणेस वाव आहे ( भरपूर..)

मोगॅम्बो, पुरणपोळी आपल्या प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. भालजींच्या जयप्रभा स्टुडिओ चा उल्लेख वाचल्यावर लता मंगेशकर, शॉपिंग कॉम्प्लेक्स इ. बातम्या आठवल्या. त्याचं पुढे काय झालं हो? मोगॅम्बो... मला नाही माहिती काय झालं ... तूच सांग माहीती काढून मला. :))) - प्राजक्ता.

"सह्याद्रीच्या कुशीमध्ये, वसलं गं एक पूर.. पंचगंगेच्या तिरावर, माझं गं ते कोल्हापूर... " वा, कोल्हापुरची आठवण करुन दिलीत, तेथेच पंचगंगेच्या तीरावर आमची शाळा होती..... काय ते दीवस व काय त्या खोड्या.... सगळच मीस करतो आहे अजून. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

नका भाऊ नादी लागू, झणझणींतच आहे वारं.. मिसळ आणि चप्पलही, मिरवतं गं कोल्हापूर... वावा!!! छानच! पुणे माहेरघर दिसते तुमचे ;) (ह.घ्या.)

प्राजू जीक तू जीक........ एक गोश्ट विसरली आहे...मटण,ताम्बडा आणि पान्ढरा रस्सा...... कोल्हापूरकर अनुप

कोल्हापूरचे काका काकी काल आले एका एकी काका आमचे नंबर एकचे सांगू लागले गावा कडचे "आमच्या तिकडे कोल्हापूरला एकाने एक कोल्हा पुरला कोल्ह्याचे मग झाड आले झाडालाही कोल्हेच आले ते लोकांना चावत सुटले तसे लोक धावत सुटले जो तो गेला जिकडे तिकडे आम्ही आपले आलो इकडे

मी पण कोल्हापुरची आहे. शिवजी पेठ. सध्या यु.के.मधे. कविता वाचून कोल्हपुरा मधे आहे असे वाटले. नवरात्राचा रंगबहार, दसरा-दिवाळीचा न्यारा नूर.. आनंदामध्ये रंगरंगूनी, सजून जाई कोल्हापूर... खरेच, दसरा-दिवाळीचा रंगच वेगळा असतो. पुण्या मधे सुध्दा इतकी सुंदर मी पाहिली नाही. तसेच २६ जानेवारी ला जिलेबी .वा काय तो थाट..... मी खुप मीस करते. आपल्या रुपाने ते भेटते. मराठी फोरम ला नेहमी भेट देणारी स्वाती

अनुप, राजे, बेसनलाडू आणि मोगॅम्बो... आपल्या प्रतिसादांसाठी धन्यवाद.. स्वाती, अगं काय सांगतेस? तू ही कोल्हापूरची का? अस्सल शिवाजीपेठी.... सह्ह्ह्ह्ह्ही..! वा वा... बरं वाटलं मला. - प्राजु.

तू कुठे रहात होतीस कोल्हापुर मधे? शाळा ? तु़झ्या वेगवेग्ळ्या लिहीलेल्या खुप प्रतिक्रिया वाचल्या आहेत. तसेच कविता सुध्दा. सुंदर लिहीतेस. मला इतके सुंदर लिहीता येत नाही. पण ....... प्रयत्न करते. at least प्रतिक्रिया लिहायचा.

स्वाती इथे लिहीणारे एकापेक्षाएक आहेत.. माझं काय घेऊन बसलीस..! मी ही प्रयत्नच करते... आणि बहुतेक प्रयत्नच करत राहणार जन्मभर्.... हाहाहा.. - प्राजु.

प्राजुताई, जालावर कोल्हापूरचे एवढे लोक पाहून बरे वाटते. आम्ही शाहूपुरीवाले. पण "गावा"त येऊन जाऊन असणारे. "भक्ति-सेवा" चे विद्यार्थी. रोज वर्गात बसल्या-बसल्या अंबाबाईची वाजंत्री ऐकणारे. नंतर प्रत्यक्ष संबंध कमी झाला, तुटला. खरंऽऽ, मनात अजून कोल्हापूर आहे, तिथली बोली आहे. (आमच्या लहानपणीचा एक विनोद आठवला: बाप मुलाला सांगतोय - "अरं गन्या, बामनावानी खनखनीत मोठा न म्हन !") असेच कोल्हापूरविषयी लिहीत रहा व आमच्यासारख्यांना आनंद देत जा. - दिगम्भा

मी विद्यापीठ ची ८६ ल १०वी पास आउट. कोल्हपुर मधेच बी एस्.सी. एल्.एल्.बी. केले. तसेच, बन्केत नोकरी सुध्दा केली. जरी परदेशात असले तरी मनाने कोल्हपुरचीच आहे. ३ वर्षापुर्वी गेट टुगेदर केले होते. कोल्हपुरच्या क्लासमेट नी सर्व तयारी केली होती. जवळ जवळ ७० फॅमिलीज आल्या होत्या. खुप मजा आली. आता तिथे घराघरातून फराळाचे वास येत असतील." माझी चकली मउ झाली. माझी शेव खुप मस्त झाली." असे संवाद ऐकायला मिळत असतील. we miss all

दिगम्भाताई, मी राजेंद्रनगर वासी. जोक मात्र छान. स्वाती, तुझंही खरंय.. अशी चर्चा अगदी खमंगपणे होत असणार आता तिथे. मी सायबर मधून १९९९ ला ग्रॅज्यूएट झाले. आम्ही हि ९४ च्या पाटणे च्या बॅच ने गेटटुगेदर केलं होतं... सह्हि मज्जा आली होती. - प्राजु.

कोल्हापुराचे वैशिष्ट्य सांगणारी कविता मस्त झणझणीत आहे. आवडली.

कळली चूक माझी तात्या.. मी त्याना व्य. नि. पाठवते आहे.. -प्राजु.

छान वाटले पक्या

हि कविता मला खुप आवडली .. एकदम झकास वर्णन. कोल्हापुर ला फक्त २ दाच जाणे झाले आहे, तरीही खुप आवडलेले शहर आहे हे. तेथील भाषा ही माझी सर्वात आवडती मराठी भाषा आहे. माझे रुम मेट्स तिकडचेच होते त्यामुळे कोल्हापुरच्या माणसांबद्दल्चे अनुभव ही छान आहेतच. सर्व गोष्टीम्ची आठवण आली, आणि नुकतीच ऑर्कुट ग्रुप बरोबर केलेली पन्हाळा ट्रीप आठवली .. धन्यवाद

कविता आवडली. कोल्हापूरबद्दल जे काही ऐकले आहे ते सगळं किती मस्त बसलयं ह्या कवितेत. अरेच्चा, काल वाटले की ते गांव पुणे आहे, एका रात्रीत मुक्काम हलवलात. :-) गंमत हा, ह. घ्या.

नका भाऊ नादी लागू, झणझणींतच आहे वारं.. मिसळ आणि चप्पलही, मिरवतं गं कोल्हापूर... साता समुद्रापार मी, माहेर ते माझे दूर.. मन नाही थाऱ्यावर, आठवे माझे कोल्हापूर........ क्या बात है, साध्यासोप्या शब्दातली परंतु तेवढीच सुंदर कविता...! जियो प्राजू, औरभी लिख्खो... अवांतर - वरील दाद ही 'कोल्हापूरच्या' प्राजूला आहे, 'पुण्याच्या' नाही! :) आपला, (निपाणीप्रेमी) तात्या.

वर्णन छान आहे. नका भाऊ नादी लागू, झणझणींतच आहे वारं.. मिसळ आणि चप्पलही, मिरवतं गं कोल्हापूर.. मस्तच :) देवदत्त (अर्जुनाचा शंख)

सहजराव, तात्या आणि देवदत्त... मनापासून धन्यवाद आपल्या प्रतिसादाबद्द्ल. -(कोल्हापूरची मिरची) प्राजक्ता.

साध्यासोप्या शब्दातली सुंदर कविता ! अरेच्चा, काल वाटले की ते गांव पुणे आहे, एका रात्रीत मुक्काम हलवलात. हेच विचारतो !

छान आहे. ध्रुव सद्ध्याचा पत्ता - http://www.flickr.com/photos/dhruva

कविता आवडली. भालजींच्या जयप्रभा स्टुडिओ चा उल्लेख वाचल्यावर लता मंगेशकर, शॉपिंग कॉम्प्लेक्स इ. बातम्या आठवल्या. त्याचं पुढे काय झालं हो?

सुधारणेस वाव आहे ( भरपूर..)

मोगॅम्बो, पुरणपोळी आपल्या प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. भालजींच्या जयप्रभा स्टुडिओ चा उल्लेख वाचल्यावर लता मंगेशकर, शॉपिंग कॉम्प्लेक्स इ. बातम्या आठवल्या. त्याचं पुढे काय झालं हो? मोगॅम्बो... मला नाही माहिती काय झालं ... तूच सांग माहीती काढून मला. :))) - प्राजक्ता.

"सह्याद्रीच्या कुशीमध्ये, वसलं गं एक पूर.. पंचगंगेच्या तिरावर, माझं गं ते कोल्हापूर... " वा, कोल्हापुरची आठवण करुन दिलीत, तेथेच पंचगंगेच्या तीरावर आमची शाळा होती..... काय ते दीवस व काय त्या खोड्या.... सगळच मीस करतो आहे अजून. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

नका भाऊ नादी लागू, झणझणींतच आहे वारं.. मिसळ आणि चप्पलही, मिरवतं गं कोल्हापूर... वावा!!! छानच! पुणे माहेरघर दिसते तुमचे ;) (ह.घ्या.)

प्राजू जीक तू जीक........ एक गोश्ट विसरली आहे...मटण,ताम्बडा आणि पान्ढरा रस्सा...... कोल्हापूरकर अनुप

कोल्हापूरचे काका काकी काल आले एका एकी काका आमचे नंबर एकचे सांगू लागले गावा कडचे "आमच्या तिकडे कोल्हापूरला एकाने एक कोल्हा पुरला कोल्ह्याचे मग झाड आले झाडालाही कोल्हेच आले ते लोकांना चावत सुटले तसे लोक धावत सुटले जो तो गेला जिकडे तिकडे आम्ही आपले आलो इकडे

मी पण कोल्हापुरची आहे. शिवजी पेठ. सध्या यु.के.मधे. कविता वाचून कोल्हपुरा मधे आहे असे वाटले. नवरात्राचा रंगबहार, दसरा-दिवाळीचा न्यारा नूर.. आनंदामध्ये रंगरंगूनी, सजून जाई कोल्हापूर... खरेच, दसरा-दिवाळीचा रंगच वेगळा असतो. पुण्या मधे सुध्दा इतकी सुंदर मी पाहिली नाही. तसेच २६ जानेवारी ला जिलेबी .वा काय तो थाट..... मी खुप मीस करते. आपल्या रुपाने ते भेटते. मराठी फोरम ला नेहमी भेट देणारी स्वाती

अनुप, राजे, बेसनलाडू आणि मोगॅम्बो... आपल्या प्रतिसादांसाठी धन्यवाद.. स्वाती, अगं काय सांगतेस? तू ही कोल्हापूरची का? अस्सल शिवाजीपेठी.... सह्ह्ह्ह्ह्ही..! वा वा... बरं वाटलं मला. - प्राजु.

तू कुठे रहात होतीस कोल्हापुर मधे? शाळा ? तु़झ्या वेगवेग्ळ्या लिहीलेल्या खुप प्रतिक्रिया वाचल्या आहेत. तसेच कविता सुध्दा. सुंदर लिहीतेस. मला इतके सुंदर लिहीता येत नाही. पण ....... प्रयत्न करते. at least प्रतिक्रिया लिहायचा.

स्वाती इथे लिहीणारे एकापेक्षाएक आहेत.. माझं काय घेऊन बसलीस..! मी ही प्रयत्नच करते... आणि बहुतेक प्रयत्नच करत राहणार जन्मभर्.... हाहाहा.. - प्राजु.

प्राजुताई, जालावर कोल्हापूरचे एवढे लोक पाहून बरे वाटते. आम्ही शाहूपुरीवाले. पण "गावा"त येऊन जाऊन असणारे. "भक्ति-सेवा" चे विद्यार्थी. रोज वर्गात बसल्या-बसल्या अंबाबाईची वाजंत्री ऐकणारे. नंतर प्रत्यक्ष संबंध कमी झाला, तुटला. खरंऽऽ, मनात अजून कोल्हापूर आहे, तिथली बोली आहे. (आमच्या लहानपणीचा एक विनोद आठवला: बाप मुलाला सांगतोय - "अरं गन्या, बामनावानी खनखनीत मोठा न म्हन !") असेच कोल्हापूरविषयी लिहीत रहा व आमच्यासारख्यांना आनंद देत जा. - दिगम्भा

मी विद्यापीठ ची ८६ ल १०वी पास आउट. कोल्हपुर मधेच बी एस्.सी. एल्.एल्.बी. केले. तसेच, बन्केत नोकरी सुध्दा केली. जरी परदेशात असले तरी मनाने कोल्हपुरचीच आहे. ३ वर्षापुर्वी गेट टुगेदर केले होते. कोल्हपुरच्या क्लासमेट नी सर्व तयारी केली होती. जवळ जवळ ७० फॅमिलीज आल्या होत्या. खुप मजा आली. आता तिथे घराघरातून फराळाचे वास येत असतील." माझी चकली मउ झाली. माझी शेव खुप मस्त झाली." असे संवाद ऐकायला मिळत असतील. we miss all

दिगम्भाताई, मी राजेंद्रनगर वासी. जोक मात्र छान. स्वाती, तुझंही खरंय.. अशी चर्चा अगदी खमंगपणे होत असणार आता तिथे. मी सायबर मधून १९९९ ला ग्रॅज्यूएट झाले. आम्ही हि ९४ च्या पाटणे च्या बॅच ने गेटटुगेदर केलं होतं... सह्हि मज्जा आली होती. - प्राजु.

कोल्हापुराचे वैशिष्ट्य सांगणारी कविता मस्त झणझणीत आहे. आवडली.

कळली चूक माझी तात्या.. मी त्याना व्य. नि. पाठवते आहे.. -प्राजु.

छान वाटले पक्या

हि कविता मला खुप आवडली .. एकदम झकास वर्णन. कोल्हापुर ला फक्त २ दाच जाणे झाले आहे, तरीही खुप आवडलेले शहर आहे हे. तेथील भाषा ही माझी सर्वात आवडती मराठी भाषा आहे. माझे रुम मेट्स तिकडचेच होते त्यामुळे कोल्हापुरच्या माणसांबद्दल्चे अनुभव ही छान आहेतच. सर्व गोष्टीम्ची आठवण आली, आणि नुकतीच ऑर्कुट ग्रुप बरोबर केलेली पन्हाळा ट्रीप आठवली .. धन्यवाद