त्या पेक्षा कथा छान आहे, म्हणून निघून गेलो असतो तर आमचे अज्ञान तरी उघड झाले नसते ! असं का बॉ? मला वेळ नव्हता म्हणून थोडक्यात लिहिलं. भारतातल्या अनेकांना ड्रॅक्युलाची कथा माहित असेलच असं नाही. त्यात अज्ञान कसलं? :-) थोडक्यात कथा सांगते. व्लाड ड्रॅक्युल हा पंधराव्या शतकरीतील ट्रान्सिल्वेनिया (आताचे हंगेरी) भागातील एक क्रूर उमराव (काउंट) होता. शत्रूला हालहाल करून मारणे हा त्याचा छंद होता. (ते हाल लिहून दाखवले तर अन्न जाणार नाही तेव्हा ते नकोच. ;-) ) त्याची दहशत इतकी होती की तो मेल्यावरही तो खराच मेला असे लोकांना वाटत नव्हते. तो भूत बनून किंवा ट्रान्सिल्वेनियन लोकांच्या विश्वासाप्रमाणे व्हॅम्पायर म्हणजे रक्तपिपासू भूत बनून अनंतापर्यंत संचार करतो. स्टोकरने ही आख्यायिका उचलून एका उत्कृष्ट भयकथेची निर्मिती केली. त्यात काउंट ड्रॅक्युला इंग्लंडात येतो. दिवसा अतिशय अदबशीर, मधाळ बोलणारा, बायकांना भुलवणारा देखणा उमराव आपले बळी हेरतो आणि रात्री वटवाघळाच्या रुपात त्यांच्या घरापर्यंत पोहचून नरडीचा घोट * घेतो. पाश्चात्य जगतात ही कथा इतकी प्रसिद्ध आहे की खर्‍या ड्रॅक्युलाला लोक विसरून ब्रॅम स्टोकरचा कादंबरीतील ड्रॅक्युलाच खरा असल्याचे त्यांना वाटते. वर फोटोत दाखवलेला बेला लगोसी याला घेऊन १९३१ मध्ये ड्रॅक्युलापट बनला. (आता तो पाहिला तर विनोदी वाटेल पण त्याकाळासाठी तांत्रिकदृष्ट्या अतिशय सरस होता.) त्यातील ड्रॅक्युलाला पाहून लोकांचा भयंकर थरथराट होत असे. बायका तर बेशुद्ध पडत असे सांगितले जाते. अवांतरः नरडीचा घोट घेणे हा वाक्प्रचार नेमका मराठीत कसा आला असावा?