मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

प्रथमस्थानात शुक्राचे फलादेश

धोंडोपंत ·

गुंडोपंत Fri, 10/12/2007 - 12:31
लेख आवडला! शुक्रासारख्या तेजस्वी ग्रहाचे वर्चस्व असलेल्या लोकांबरोबर असणे म्हणजे कला नि आस्वाद यांचे तेज सदैव मिळते असे वाटते. शुक्राचा एकुण आवाका खरंच मोठा आहे पण आपण उत्कृष्ठरित्या बरेचसे भाग यात समावले आहेत असे वाटते. पुढील लेखा साठी उत्सुक आहे. आपला गुंडोपंत

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 12:34
शुक्रासारख्या तेजस्वी ग्रहाचे वर्चस्व असलेल्या लोकांबरोबर असणे म्हणजे कला नि आस्वाद यांचे तेज सदैव मिळते असे वाटते. तरीच माझ्या मिसळ्पावावरील सहवासाने तुम्ही तेजःपुंज झाला आहात, गुंडोपंत !! आणि हो, पहिल्या स्थानात शुक्र असल्याने मी मादकही आहे, असे लोक म्हणतात ;-) - सर्किट

गुंडोपंत Fri, 10/12/2007 - 15:54
तरीच माझ्या मिसळ्पावावरील सहवासाने तुम्ही तेजःपुंज झाला आहात, गुंडोपंत !! म्हणजे तुम्ही शुक्र आहात तर... :)) आणि हो, पहिल्या स्थानात शुक्र असल्याने मी मादकही आहे, असे लोक म्हणतात ;-) नुसता पहिल्या स्थानात शुक्र आहे म्हणून मादक? वर वाचा की शुक्र मादक कधी होतो ते! शिवाय शुक्र बिघडला तर व्यसनीपणा व इतर 'छंदफंदही' देतो हे लक्षात असू देत. आपला गुंडोपंत

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 22:26
अगदी बरोबर ! मग आमचा शुक्र बिघडलाच आहे असे दिसते :-) (पण इतका नसावा. कारण अजून 'छंदफंदांची' वेळ आली नाही. आता ह्या वयात येईल असेही वाटत नाही.) पण ह्या शुक्राला ताळ्यावर आणणे अत्यावश्यक आहे. - सर्किट

प्रकाश घाटपांडे Fri, 10/12/2007 - 16:33
लेखकाचे मनोगत
''तू ज्योतिषाचा कोर्स कुठं केला?`` असा एक प्रश्न मला हमखास विचारला जातो. पण मी कुठंही कोर्स केला नाही. हे सांगितलं तर त्यांना पटत नाही. या विषयातले ग्रंथ,लेख, व्याख्यानं, चर्चासत्र, अधिवेशन आणि आपली शिकण्याची इच्छा हेच आमचे गुरु. या विषयांत मी जातक, विद्यार्थी, अभ्यासक, समर्थक, ज्योतिषी, चिकित्सक अशा सर्व पातळयांवर अनुभव घेतले. भविष्याविषयी उत्कंठा असणं ही अत्यंत स्वाभाविक आहे. केवळ उत्कंठे साठी ज्योतिषाकडे येणारी माणसे कमी व अडचणीत आहे, संकटात आहे म्हणून मार्गदर्शनासाठी येणारी माणसेच जास्त. मनुष्य अडचणीत असला की चिकित्सा वगैरे असल्या भानगडीत तो पडत नाही. साहजिकच श्रद्धा हाच भाग मग जोपासला जातो. आपल्या धर्मामध्ये चिकित्सेला मोठी परंपरा आहे. फलज्योतिषात विविध मतप्रवाह आहेत. पण तरीही ज्योतिष विषयाला एक गूढ वलय प्राप्त झालेले आहे. तोडगे,यंत्र, मंत्रतंत्र, दैवी उपाय, सिद्धी, उपासना या गोष्टी ज्योतिषापासून वेगळया करता आलेल्या नाहीत. ज्योतिषी आणि जातक यांच नातं हे आपल्याकडे डॉक्टर आणि रुग्णा सारखं आहे. तिथ अपेक्षा असते समीक्षा नसते. ज्योतिषाविषयी विविध क्षेत्रातल्या लोकांची मते अजमावण्याचा माझा सतत प्रयत्न असतो. परिवर्तनवादी चळवळीतल्या लोकांना जेव्हा आपला ज्योतिषावर विश्वास आहे का? असा प्रश्न विचारतो तेव्हा तो त्यांना अडचणीचा वाटतो. '' आमचा तसा विश्वास नाही. पण .......`` '' आपला त्यातला काही अभ्यास नाही.`` पण त्या विषयाच्या अंतरंगात डोकवावे असे काही वाटत नाही. ज्योतिष हा विषय सोपा करुन सांगावा असं खूप दिवस मनात होतं. पण कितीही सोपं केलं तरी ते लोकांना अवघडच वाटत राहीलं. मग हा विषय लोकांच्याच मनातल्या प्रश्नांमधून मांडला तर? असं मनात आल्यावर त्या चष्म्यातून उत्तरे शोधू लागलो आणि या पुस्तकाचा जन्म झाला. माझे जेष्ठ स्नेही श्री. माधव रिसबूड यांचेशी वेळोवेळी होणारी अनौपचारीक चर्चा हा तर या पुस्तकाचा पाया आहे. ग्रहांकित मासिकाचे संपादक मा. चंद्रकांतजी शेवाळे उर्फ दादा यांचेशी गप्पा मारताना त्यांनी मर्मावर अचूक बोट ठेवले. ते म्हणाले, '' सर्वसामान्य माणसाला ज्योतिषाकडे जावंस वाटाव अशीच इथली सामाजिक परिस्थिती आहे. ती जेव्हा बदलेल त्या वेळी ज्योतिषाकडे जाणारा वर्ग आपोआप कमी होईल.`` हे पुस्तक चिकित्सकांनी सर्वसामान्य माणसांच्या चष्म्यातून वाचावे, सर्वसामान्य माणसांनी चिकित्सकांच्या चष्म्यातून वाचावे आणि ज्योतिषांनी अंतर्मुख होउन वाचावे असं अपेक्षित आहे. प्रकाश घाटपांडे

abhijit deshpande Fri, 10/12/2007 - 16:44
आपला लेख वाचला. त्यातुन मला पन माझ्या राशि विशयी जानन्याचि इछा आहे. माझि रास व्रुशभ आहे. तर आपन त्याव्इशयी काहि सान्गु शकाल का?

धोंडोपंत Sun, 10/14/2007 - 14:23
प्रतिक्रिया / अभिप्राय दिलेल्या सर्वांचे मनापासून आभार. आपला, (आभारी) धोंडोपंत घाटपांडेसाहेब, आपले मनोगत खूप चांगले आहे, योग्य आहे. मानवी जीवनातील आजचे बिकट आणि जाचक अनुभव माणसाला ज्योतिष विषयाकडे / ज्योतिषाकडे नेतात. रस्त्यात खड्ड्यात पडलेल्या माणसाला चालते करणे हे ज्योतिषाचे काम आहे, त्याला नको ते वाईट सांगून चालत्या माणसाला खड्ड्यात घालणे नव्हे, हे सर्व ज्योतिषांनी लक्षात ठेवणे महत्वाचे आहे. या दृष्टीने याचा वापर केला तर ज्योतिषाच्या माध्यमातून positive reinforcement and motivation या दोन गोष्टींमुळे माणसाचे जीवन समृद्ध करण्याचा आपल्यापरीने प्रयत्न करणे हे किमान मी तरी माझे ज्योतिषविषयातील कर्तव्य मानतो. चेहरा रौशन हुआ तो क्या हासिल ? दिल हो रौशन तो कोई बात भी है || आपला, (दीप्तिमान) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

गुंडोपंत गुरुवार, 12/09/2010 - 05:07
अचानक हा जुना चांगला लेख हाती लागला. वाचायला मजा आली! अजून असे लेख आणि चर्चा याव्यात!

कवितानागेश गुरुवार, 12/09/2010 - 10:14
या लेखात अतिशय ठोक (म्हणूनच चुकी्ची!)अनुमाने आहेत. या अशा अनुमानांमुळेच ज्योतिषशास्त्राचे नुकसान होते. प्रथम स्थानात शुक्र असूनही लग्नातून हाल होऊ शकतात, किंवा माणसे रडकी/चिडकी असू शकतात. साधारणतः कुठलाही ग्रह आपल्या 'उच्च' राशीत आपले 'चांगले' (म्हणजे उपकारक) गुण प्रकट करतो ( कुणाच्याही दृष्टीत नसताना ). मीन ही गुरुची रास असल्याने तिथे शुक्र 'दन्गा' करत नाहे, उलट आपले अध्यत्मिक रंग दाखवतो. मीनेच्या शुक्राची जी 'लक्षणे' सांगितली अहेत ती वस्तविक, तूळ्/वृषभेच्या बिघडलेल्या शुक्राला लागू पडतात. पण अनेक शतकांपसून अनेक ज्योतिषी या गुंतागुंतीच्या विषयाचा नीट अभ्यास न करता काही 'ठोकताळे' तयार करून या शास्त्राचा जोक बनवत आहेत.

गुंडोपंत गुरुवार, 12/09/2010 - 10:40
मतांतरे: तुम्ही म्हणता ते खरे आहे. या शिवाय शुक्र केंद्रात असेल तर त्याला केंद्राधिपत्य दोषही लघु पाराशरी सांगते. (जो गुरू ला ही लागू आहे असेही म्हंटले आहे.) श्लोक - केंद्राधिपत्यदोषस्तु बलवान गूरूशुक्रयो: मारकत्वेपिच तयोर्मारकस्थान्संस्थिति: ||१०|| पण त्याच वेळी केंद्राधीपति आणि त्रिकोणाधिपति परस्पर संबंधाने विशेष शुभ फलदायी होतात असेही म्हंटले आहे. (श्लोक ||१४||) ही विधाने एकमेकांचे खंडन करतात. त्यामुळे नक्की काय मानावे यात तफावत ही कायमचीच आहे. तनुस्थानी शुक्र आणि सप्तमात मंगळ यावर अधिक चर्चा करायला आवडेल.

योगप्रभू गुरुवार, 12/09/2010 - 11:34
पत्रिकेत कोणत्याही स्थानी मंगळ-शुक्र युती असेल तरी जातकाला भिन्नलिंगिय जोडीदाराचे प्रबळ आकर्षण असते. जर या दोन्ही ग्रहांवर चंद्र आणि गुरुसारख्या शुभ ग्रहांची दृष्टी असेल किंवा युतीस्थानीच शुभग्रह असेल तर अशा जातकावर भावनिक व नैतिक नियंत्रण राहते. अन्यथा घरातून पळून जाऊन लग्न करण्यापासून ते विवाहबाह्य संबंधांपर्यंत अनेक लक्षणे अनुभवास येतात. एकटा असेल तर शुक्र शुभग्रह आहे. पण त्याच्या संगतीत पापग्रह आले, की त्याचे एक एक रंगढंग दिसायला सुरवात होते. शुक्र हा कला, रसिकत्व, हौसमौज, विलासीपणा, विषयसुख यांचे निदर्शक आहे. प्रसाधने व त्यांचा व्यापार करणार्‍यांवर शुक्राचा अंमल असतो. शुक्रप्रधान व्यक्तीला प्रसाधनांची आवड व सखोल माहिती असतेच, पण त्यातही सुगंधांचे (सेंट) आकर्षण व नियमित वापर करण्याची सवय असते. बिघडलेला शुक्र मद्यपानाचे अतिरिक्त व्यसन, शरीर संबंधांतून निर्माण होणारे रोग यांची देणगी देतो. शिवाय अशा व्यक्ती 'कामातुराणां न भयं, न लज्जा' अशा गटातील असतात. शुक्र हा रुपाने गूढ ग्रह आहे. त्यावर वायूचे धुक्यासम दाट आवरण आहे. शुक्रप्रधान व्यक्तीच्या जीवनातील अनेक गूढ पदर सहजपणे उलगडून येत नाहीत. शुक्राशी नेपच्यूनची युती म्हणजे गूढतेत भर. नेपच्यून (वरुण) हा जलग्रह असून समुद्राचा अधिपती आहे. त्यामुळे शुक्र-नेपच्यून युती म्हणजे जणू समुद्रातील दाट धुके. अशी युती पत्रिकेत असेल तर जातकाला स्वप्नसंदेश मिळतात. आगामी घटनांचे पूर्वसंकेत मिळतात. पण युतीच्या गुणधर्मानुसार स्वप्नेही गूढ असतात व त्यातही विशेषकरुन पाणी, जलाशय हमखास दिसतात. लग्नस्थानी शुक्र असेल तर त्याची दृष्टी सातव्या स्थानावर पडल्याने जोडीदारही दिसायला सुरेख असतो. हे दांपत्य समाजात छाप पाडते. (थोडा पांचटपणा. आधीच माफी मागतो) मंगळ आणि शुक्र यांच्यात नैसर्गिक आकर्षण असते. सुखी संसार, प्रणय आणि चिरंतन उत्कट प्रेमासाठी ते चांगलेच असते. बलवान मंगळाला निर्दोष शुक्राची साथ असली की मग रसिकतेला बहरच येतो. अशी जोडी सकाळी उठणारच मुळी दहानंतर :डोमा:

टारझन गुरुवार, 12/09/2010 - 11:53
मी ऐकलेल्या माहिती नुसार मंगळ असलेल्या मुली सेक्षुअली डॉमिनेटिंग असतात अ‍ॅग्रेसिव्ह असतात पझेसिव्ह असतात त्यामुळे त्यांना मुलगाही मंगळावरचा लागतो. हे खरे आहे काय ? कॄपया समाधान करावे. बाकी ग्रहतारे एवढ्या करोडो - अरबो मणुष्यांचा डेटाबेस मेंटेन करुन कशा प्रकारे सगळ्यांचा स्वभाव नियंत्रित करतात हे मला आजवर न उकललेले कोडे आहे.

योगप्रभू गुरुवार, 12/09/2010 - 13:15
खरे तर धागा प्रथमस्थानातील शुक्रासंदर्भात असताना मंगळाच्या फलाबाबत चर्चा वेगळ्या वळणाकडे नेणारी ठरु शकेल. म्हणून लेखकाची प्रथमच माफी मागतो. टारझन, मंगळ असलेली प्रत्येक व्यक्ती सेक्शुअली डॉमिनेटिंग असतेच असे नाही. याबाबतीत एकच एक ढोबळ विचार करुन चालत नाही, तर पत्रिकेतील ग्रहांची स्थाने व अंशात्मक युत्या यांचाही सूक्ष्म विचार करावा लागतो. तरी काही ठोकताळे नमूद करतो. पत्रिकेत मंगळ हा स्वतःच्या मेष व वृश्चिक या राशीत असेल तर तो तेथे बलवान असतो. अशा व्यक्तींची वासना प्रबळ असते आणि ती नि:संशय डॉमिनेटिंग असते. पण मंगळासोबत कोणत्या ग्रहाची युती आहे यावरही लैंगिक वर्तन अवलंबून असते. चंद्र व गुरु असे शुभ ग्रह असतील तर अशी व्यक्ती बेफाम आणि वासनापीडित होत नाही. त्यांच्यावर नैतिक अंकुश राहतो. जोडीदाराबाबत समानतेची भूमिका असते. (यात चंद्रापेक्षा गुरू महत्त्वाची भूमिका बजावतो.) मंगळाबरोबर शुक्र असेल तर सतत प्रणय व उपभोगाचे विचार मनात असतात, पण तिथेच रवीसारखा उग्र ग्रह असेल तर अशा व्यक्ती बलात्काराने सुख मिळवायलाही मागे पुढे पाहात नाहीत. वृश्चिक राशीत चंद्र नीचेचा होत असल्याने तेथे तो मंगळासमवेत असेल तर विषयविचार खालच्या दर्जाचे असतात. बुध हा नपुंसक आणि शनी म्हातारा असल्याने ते मंगळासोबत असतील तर अशी व्यक्ती केवळ बोलण्यातच अश्लील असते. प्रत्यक्ष कृती हातून होत नाही. जाणकार मंगळावरच्या धाग्यात अधिक मार्गदर्शन करतीलच.

टारझन गुरुवार, 12/09/2010 - 13:35
धन्यवाद योगप्रभु !! भविष्यावर माझा दृढ विश्वास नसला तरी ह्या विषयात कुतुहल फार आहे ;) म्हणुन शंका विचारली होती. तशी शंका ही आमच्या राशीलाच आहे :) समांतर : वृष्चिक राशीत चंद्र मंगळाजवळ असलेले ३-४ जालिय चेहरे डोळ्यांनमोर तरळुन गेले ;)

गुंडोपंत Fri, 12/10/2010 - 03:30
मस्त विवेचन केलेत. लग्नस्थानी शुक्र असेल तर त्याची दृष्टी सातव्या स्थानावर पडल्याने जोडीदारही दिसायला सुरेख असतो. हे दांपत्य समाजात छाप पाडते. यामध्ये नक्षत्र विचारही व्हावा. अन्यथा असे दिसत नाही.

योगप्रभू Fri, 12/10/2010 - 11:10
गुंडोपंतांच्या मुद्याशी सहमत आहे. अधोरेखित विधान हा शुक्रप्रभावाचा एक ढोबळ ठोकताळा आहे. तो प्रत्येक वेळी १०० टक्के सिद्धच होईल असे नाही. ती फळे सूक्ष्मात समजून घेण्यासाठी केवळ नक्षत्रच नव्हे, तर लग्नराशी, ग्रहांच्या दृष्ट्या, अंशात्मक युत्या हेही पाहावे लागते.

शुचि Sat, 02/09/2013 - 04:24
शुक्र-नेपच्यून युती म्हणजे जणू समुद्रातील दाट धुके. अशी युती पत्रिकेत असेल तर जातकाला स्वप्नसंदेश मिळतात. आगामी घटनांचे पूर्वसंकेत मिळतात. पण युतीच्या गुणधर्मानुसार स्वप्नेही गूढ असतात व त्यातही विशेषकरुन पाणी, जलाशय हमखास दिसतात.
वा! सुरेख योगप्रभू!!! हे अगदी १००% खरे आहे.

कंजूस गुरुवार, 10/03/2013 - 17:43
लग्नी शुक्र व्यक्ति :छांदिष्ट असते आणि व्यवहारी नसते ?इमानी असते .शिवणकाम .बागकाम करेल.देवधर्म कर्मकांडापासून दूर .शिक्षक ,अधिकारी यांच्याशी फटकून तर कलाकारा कारागिरांशी मैत्री .

गुंडोपंत Fri, 10/12/2007 - 12:31
लेख आवडला! शुक्रासारख्या तेजस्वी ग्रहाचे वर्चस्व असलेल्या लोकांबरोबर असणे म्हणजे कला नि आस्वाद यांचे तेज सदैव मिळते असे वाटते. शुक्राचा एकुण आवाका खरंच मोठा आहे पण आपण उत्कृष्ठरित्या बरेचसे भाग यात समावले आहेत असे वाटते. पुढील लेखा साठी उत्सुक आहे. आपला गुंडोपंत

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 12:34
शुक्रासारख्या तेजस्वी ग्रहाचे वर्चस्व असलेल्या लोकांबरोबर असणे म्हणजे कला नि आस्वाद यांचे तेज सदैव मिळते असे वाटते. तरीच माझ्या मिसळ्पावावरील सहवासाने तुम्ही तेजःपुंज झाला आहात, गुंडोपंत !! आणि हो, पहिल्या स्थानात शुक्र असल्याने मी मादकही आहे, असे लोक म्हणतात ;-) - सर्किट

गुंडोपंत Fri, 10/12/2007 - 15:54
तरीच माझ्या मिसळ्पावावरील सहवासाने तुम्ही तेजःपुंज झाला आहात, गुंडोपंत !! म्हणजे तुम्ही शुक्र आहात तर... :)) आणि हो, पहिल्या स्थानात शुक्र असल्याने मी मादकही आहे, असे लोक म्हणतात ;-) नुसता पहिल्या स्थानात शुक्र आहे म्हणून मादक? वर वाचा की शुक्र मादक कधी होतो ते! शिवाय शुक्र बिघडला तर व्यसनीपणा व इतर 'छंदफंदही' देतो हे लक्षात असू देत. आपला गुंडोपंत

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 22:26
अगदी बरोबर ! मग आमचा शुक्र बिघडलाच आहे असे दिसते :-) (पण इतका नसावा. कारण अजून 'छंदफंदांची' वेळ आली नाही. आता ह्या वयात येईल असेही वाटत नाही.) पण ह्या शुक्राला ताळ्यावर आणणे अत्यावश्यक आहे. - सर्किट

प्रकाश घाटपांडे Fri, 10/12/2007 - 16:33
लेखकाचे मनोगत
''तू ज्योतिषाचा कोर्स कुठं केला?`` असा एक प्रश्न मला हमखास विचारला जातो. पण मी कुठंही कोर्स केला नाही. हे सांगितलं तर त्यांना पटत नाही. या विषयातले ग्रंथ,लेख, व्याख्यानं, चर्चासत्र, अधिवेशन आणि आपली शिकण्याची इच्छा हेच आमचे गुरु. या विषयांत मी जातक, विद्यार्थी, अभ्यासक, समर्थक, ज्योतिषी, चिकित्सक अशा सर्व पातळयांवर अनुभव घेतले. भविष्याविषयी उत्कंठा असणं ही अत्यंत स्वाभाविक आहे. केवळ उत्कंठे साठी ज्योतिषाकडे येणारी माणसे कमी व अडचणीत आहे, संकटात आहे म्हणून मार्गदर्शनासाठी येणारी माणसेच जास्त. मनुष्य अडचणीत असला की चिकित्सा वगैरे असल्या भानगडीत तो पडत नाही. साहजिकच श्रद्धा हाच भाग मग जोपासला जातो. आपल्या धर्मामध्ये चिकित्सेला मोठी परंपरा आहे. फलज्योतिषात विविध मतप्रवाह आहेत. पण तरीही ज्योतिष विषयाला एक गूढ वलय प्राप्त झालेले आहे. तोडगे,यंत्र, मंत्रतंत्र, दैवी उपाय, सिद्धी, उपासना या गोष्टी ज्योतिषापासून वेगळया करता आलेल्या नाहीत. ज्योतिषी आणि जातक यांच नातं हे आपल्याकडे डॉक्टर आणि रुग्णा सारखं आहे. तिथ अपेक्षा असते समीक्षा नसते. ज्योतिषाविषयी विविध क्षेत्रातल्या लोकांची मते अजमावण्याचा माझा सतत प्रयत्न असतो. परिवर्तनवादी चळवळीतल्या लोकांना जेव्हा आपला ज्योतिषावर विश्वास आहे का? असा प्रश्न विचारतो तेव्हा तो त्यांना अडचणीचा वाटतो. '' आमचा तसा विश्वास नाही. पण .......`` '' आपला त्यातला काही अभ्यास नाही.`` पण त्या विषयाच्या अंतरंगात डोकवावे असे काही वाटत नाही. ज्योतिष हा विषय सोपा करुन सांगावा असं खूप दिवस मनात होतं. पण कितीही सोपं केलं तरी ते लोकांना अवघडच वाटत राहीलं. मग हा विषय लोकांच्याच मनातल्या प्रश्नांमधून मांडला तर? असं मनात आल्यावर त्या चष्म्यातून उत्तरे शोधू लागलो आणि या पुस्तकाचा जन्म झाला. माझे जेष्ठ स्नेही श्री. माधव रिसबूड यांचेशी वेळोवेळी होणारी अनौपचारीक चर्चा हा तर या पुस्तकाचा पाया आहे. ग्रहांकित मासिकाचे संपादक मा. चंद्रकांतजी शेवाळे उर्फ दादा यांचेशी गप्पा मारताना त्यांनी मर्मावर अचूक बोट ठेवले. ते म्हणाले, '' सर्वसामान्य माणसाला ज्योतिषाकडे जावंस वाटाव अशीच इथली सामाजिक परिस्थिती आहे. ती जेव्हा बदलेल त्या वेळी ज्योतिषाकडे जाणारा वर्ग आपोआप कमी होईल.`` हे पुस्तक चिकित्सकांनी सर्वसामान्य माणसांच्या चष्म्यातून वाचावे, सर्वसामान्य माणसांनी चिकित्सकांच्या चष्म्यातून वाचावे आणि ज्योतिषांनी अंतर्मुख होउन वाचावे असं अपेक्षित आहे. प्रकाश घाटपांडे

abhijit deshpande Fri, 10/12/2007 - 16:44
आपला लेख वाचला. त्यातुन मला पन माझ्या राशि विशयी जानन्याचि इछा आहे. माझि रास व्रुशभ आहे. तर आपन त्याव्इशयी काहि सान्गु शकाल का?

धोंडोपंत Sun, 10/14/2007 - 14:23
प्रतिक्रिया / अभिप्राय दिलेल्या सर्वांचे मनापासून आभार. आपला, (आभारी) धोंडोपंत घाटपांडेसाहेब, आपले मनोगत खूप चांगले आहे, योग्य आहे. मानवी जीवनातील आजचे बिकट आणि जाचक अनुभव माणसाला ज्योतिष विषयाकडे / ज्योतिषाकडे नेतात. रस्त्यात खड्ड्यात पडलेल्या माणसाला चालते करणे हे ज्योतिषाचे काम आहे, त्याला नको ते वाईट सांगून चालत्या माणसाला खड्ड्यात घालणे नव्हे, हे सर्व ज्योतिषांनी लक्षात ठेवणे महत्वाचे आहे. या दृष्टीने याचा वापर केला तर ज्योतिषाच्या माध्यमातून positive reinforcement and motivation या दोन गोष्टींमुळे माणसाचे जीवन समृद्ध करण्याचा आपल्यापरीने प्रयत्न करणे हे किमान मी तरी माझे ज्योतिषविषयातील कर्तव्य मानतो. चेहरा रौशन हुआ तो क्या हासिल ? दिल हो रौशन तो कोई बात भी है || आपला, (दीप्तिमान) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

गुंडोपंत गुरुवार, 12/09/2010 - 05:07
अचानक हा जुना चांगला लेख हाती लागला. वाचायला मजा आली! अजून असे लेख आणि चर्चा याव्यात!

कवितानागेश गुरुवार, 12/09/2010 - 10:14
या लेखात अतिशय ठोक (म्हणूनच चुकी्ची!)अनुमाने आहेत. या अशा अनुमानांमुळेच ज्योतिषशास्त्राचे नुकसान होते. प्रथम स्थानात शुक्र असूनही लग्नातून हाल होऊ शकतात, किंवा माणसे रडकी/चिडकी असू शकतात. साधारणतः कुठलाही ग्रह आपल्या 'उच्च' राशीत आपले 'चांगले' (म्हणजे उपकारक) गुण प्रकट करतो ( कुणाच्याही दृष्टीत नसताना ). मीन ही गुरुची रास असल्याने तिथे शुक्र 'दन्गा' करत नाहे, उलट आपले अध्यत्मिक रंग दाखवतो. मीनेच्या शुक्राची जी 'लक्षणे' सांगितली अहेत ती वस्तविक, तूळ्/वृषभेच्या बिघडलेल्या शुक्राला लागू पडतात. पण अनेक शतकांपसून अनेक ज्योतिषी या गुंतागुंतीच्या विषयाचा नीट अभ्यास न करता काही 'ठोकताळे' तयार करून या शास्त्राचा जोक बनवत आहेत.

गुंडोपंत गुरुवार, 12/09/2010 - 10:40
मतांतरे: तुम्ही म्हणता ते खरे आहे. या शिवाय शुक्र केंद्रात असेल तर त्याला केंद्राधिपत्य दोषही लघु पाराशरी सांगते. (जो गुरू ला ही लागू आहे असेही म्हंटले आहे.) श्लोक - केंद्राधिपत्यदोषस्तु बलवान गूरूशुक्रयो: मारकत्वेपिच तयोर्मारकस्थान्संस्थिति: ||१०|| पण त्याच वेळी केंद्राधीपति आणि त्रिकोणाधिपति परस्पर संबंधाने विशेष शुभ फलदायी होतात असेही म्हंटले आहे. (श्लोक ||१४||) ही विधाने एकमेकांचे खंडन करतात. त्यामुळे नक्की काय मानावे यात तफावत ही कायमचीच आहे. तनुस्थानी शुक्र आणि सप्तमात मंगळ यावर अधिक चर्चा करायला आवडेल.

योगप्रभू गुरुवार, 12/09/2010 - 11:34
पत्रिकेत कोणत्याही स्थानी मंगळ-शुक्र युती असेल तरी जातकाला भिन्नलिंगिय जोडीदाराचे प्रबळ आकर्षण असते. जर या दोन्ही ग्रहांवर चंद्र आणि गुरुसारख्या शुभ ग्रहांची दृष्टी असेल किंवा युतीस्थानीच शुभग्रह असेल तर अशा जातकावर भावनिक व नैतिक नियंत्रण राहते. अन्यथा घरातून पळून जाऊन लग्न करण्यापासून ते विवाहबाह्य संबंधांपर्यंत अनेक लक्षणे अनुभवास येतात. एकटा असेल तर शुक्र शुभग्रह आहे. पण त्याच्या संगतीत पापग्रह आले, की त्याचे एक एक रंगढंग दिसायला सुरवात होते. शुक्र हा कला, रसिकत्व, हौसमौज, विलासीपणा, विषयसुख यांचे निदर्शक आहे. प्रसाधने व त्यांचा व्यापार करणार्‍यांवर शुक्राचा अंमल असतो. शुक्रप्रधान व्यक्तीला प्रसाधनांची आवड व सखोल माहिती असतेच, पण त्यातही सुगंधांचे (सेंट) आकर्षण व नियमित वापर करण्याची सवय असते. बिघडलेला शुक्र मद्यपानाचे अतिरिक्त व्यसन, शरीर संबंधांतून निर्माण होणारे रोग यांची देणगी देतो. शिवाय अशा व्यक्ती 'कामातुराणां न भयं, न लज्जा' अशा गटातील असतात. शुक्र हा रुपाने गूढ ग्रह आहे. त्यावर वायूचे धुक्यासम दाट आवरण आहे. शुक्रप्रधान व्यक्तीच्या जीवनातील अनेक गूढ पदर सहजपणे उलगडून येत नाहीत. शुक्राशी नेपच्यूनची युती म्हणजे गूढतेत भर. नेपच्यून (वरुण) हा जलग्रह असून समुद्राचा अधिपती आहे. त्यामुळे शुक्र-नेपच्यून युती म्हणजे जणू समुद्रातील दाट धुके. अशी युती पत्रिकेत असेल तर जातकाला स्वप्नसंदेश मिळतात. आगामी घटनांचे पूर्वसंकेत मिळतात. पण युतीच्या गुणधर्मानुसार स्वप्नेही गूढ असतात व त्यातही विशेषकरुन पाणी, जलाशय हमखास दिसतात. लग्नस्थानी शुक्र असेल तर त्याची दृष्टी सातव्या स्थानावर पडल्याने जोडीदारही दिसायला सुरेख असतो. हे दांपत्य समाजात छाप पाडते. (थोडा पांचटपणा. आधीच माफी मागतो) मंगळ आणि शुक्र यांच्यात नैसर्गिक आकर्षण असते. सुखी संसार, प्रणय आणि चिरंतन उत्कट प्रेमासाठी ते चांगलेच असते. बलवान मंगळाला निर्दोष शुक्राची साथ असली की मग रसिकतेला बहरच येतो. अशी जोडी सकाळी उठणारच मुळी दहानंतर :डोमा:

टारझन गुरुवार, 12/09/2010 - 11:53
मी ऐकलेल्या माहिती नुसार मंगळ असलेल्या मुली सेक्षुअली डॉमिनेटिंग असतात अ‍ॅग्रेसिव्ह असतात पझेसिव्ह असतात त्यामुळे त्यांना मुलगाही मंगळावरचा लागतो. हे खरे आहे काय ? कॄपया समाधान करावे. बाकी ग्रहतारे एवढ्या करोडो - अरबो मणुष्यांचा डेटाबेस मेंटेन करुन कशा प्रकारे सगळ्यांचा स्वभाव नियंत्रित करतात हे मला आजवर न उकललेले कोडे आहे.

योगप्रभू गुरुवार, 12/09/2010 - 13:15
खरे तर धागा प्रथमस्थानातील शुक्रासंदर्भात असताना मंगळाच्या फलाबाबत चर्चा वेगळ्या वळणाकडे नेणारी ठरु शकेल. म्हणून लेखकाची प्रथमच माफी मागतो. टारझन, मंगळ असलेली प्रत्येक व्यक्ती सेक्शुअली डॉमिनेटिंग असतेच असे नाही. याबाबतीत एकच एक ढोबळ विचार करुन चालत नाही, तर पत्रिकेतील ग्रहांची स्थाने व अंशात्मक युत्या यांचाही सूक्ष्म विचार करावा लागतो. तरी काही ठोकताळे नमूद करतो. पत्रिकेत मंगळ हा स्वतःच्या मेष व वृश्चिक या राशीत असेल तर तो तेथे बलवान असतो. अशा व्यक्तींची वासना प्रबळ असते आणि ती नि:संशय डॉमिनेटिंग असते. पण मंगळासोबत कोणत्या ग्रहाची युती आहे यावरही लैंगिक वर्तन अवलंबून असते. चंद्र व गुरु असे शुभ ग्रह असतील तर अशी व्यक्ती बेफाम आणि वासनापीडित होत नाही. त्यांच्यावर नैतिक अंकुश राहतो. जोडीदाराबाबत समानतेची भूमिका असते. (यात चंद्रापेक्षा गुरू महत्त्वाची भूमिका बजावतो.) मंगळाबरोबर शुक्र असेल तर सतत प्रणय व उपभोगाचे विचार मनात असतात, पण तिथेच रवीसारखा उग्र ग्रह असेल तर अशा व्यक्ती बलात्काराने सुख मिळवायलाही मागे पुढे पाहात नाहीत. वृश्चिक राशीत चंद्र नीचेचा होत असल्याने तेथे तो मंगळासमवेत असेल तर विषयविचार खालच्या दर्जाचे असतात. बुध हा नपुंसक आणि शनी म्हातारा असल्याने ते मंगळासोबत असतील तर अशी व्यक्ती केवळ बोलण्यातच अश्लील असते. प्रत्यक्ष कृती हातून होत नाही. जाणकार मंगळावरच्या धाग्यात अधिक मार्गदर्शन करतीलच.

टारझन गुरुवार, 12/09/2010 - 13:35
धन्यवाद योगप्रभु !! भविष्यावर माझा दृढ विश्वास नसला तरी ह्या विषयात कुतुहल फार आहे ;) म्हणुन शंका विचारली होती. तशी शंका ही आमच्या राशीलाच आहे :) समांतर : वृष्चिक राशीत चंद्र मंगळाजवळ असलेले ३-४ जालिय चेहरे डोळ्यांनमोर तरळुन गेले ;)

गुंडोपंत Fri, 12/10/2010 - 03:30
मस्त विवेचन केलेत. लग्नस्थानी शुक्र असेल तर त्याची दृष्टी सातव्या स्थानावर पडल्याने जोडीदारही दिसायला सुरेख असतो. हे दांपत्य समाजात छाप पाडते. यामध्ये नक्षत्र विचारही व्हावा. अन्यथा असे दिसत नाही.

योगप्रभू Fri, 12/10/2010 - 11:10
गुंडोपंतांच्या मुद्याशी सहमत आहे. अधोरेखित विधान हा शुक्रप्रभावाचा एक ढोबळ ठोकताळा आहे. तो प्रत्येक वेळी १०० टक्के सिद्धच होईल असे नाही. ती फळे सूक्ष्मात समजून घेण्यासाठी केवळ नक्षत्रच नव्हे, तर लग्नराशी, ग्रहांच्या दृष्ट्या, अंशात्मक युत्या हेही पाहावे लागते.

शुचि Sat, 02/09/2013 - 04:24
शुक्र-नेपच्यून युती म्हणजे जणू समुद्रातील दाट धुके. अशी युती पत्रिकेत असेल तर जातकाला स्वप्नसंदेश मिळतात. आगामी घटनांचे पूर्वसंकेत मिळतात. पण युतीच्या गुणधर्मानुसार स्वप्नेही गूढ असतात व त्यातही विशेषकरुन पाणी, जलाशय हमखास दिसतात.
वा! सुरेख योगप्रभू!!! हे अगदी १००% खरे आहे.

कंजूस गुरुवार, 10/03/2013 - 17:43
लग्नी शुक्र व्यक्ति :छांदिष्ट असते आणि व्यवहारी नसते ?इमानी असते .शिवणकाम .बागकाम करेल.देवधर्म कर्मकांडापासून दूर .शिक्षक ,अधिकारी यांच्याशी फटकून तर कलाकारा कारागिरांशी मैत्री .
लेखनविषय:
संस्कृती
लेखनप्रकार
प्रकटन
लोकहो !! शुक्रासारखा सौंदर्याचा आणि जगतातील तमाम भौतिक सौख्याचा कारक ग्रह जर कुंडलीत प्रथमस्थानात असेल काय फलादेश मिळतील यासंबंधी हा लेख आहे. प्रथमातील शुक्र व्यक्तिला उत्तम सौंदर्य देतो. हे लोक दिसायला फार सुंदर असतात. चेहर्‍यावर आकर्षक असे तेज असते. नेहमी आनंदी, हौशी, हसतमुख, खेळकर अशा प्रकारचे यांचे व्यक्तिमत्व असते. कपड्यांची, दागिन्यांची, फॅशनची आवड असते. ललितकला, गायन, वादन, नृत्य, सिनेमा, नाटके, करमणुकीचे कार्यक्रम ह्या गोष्टी त्यांना फार आवडतात. मुख्य म्हणजे हे लोक या गोष्टींचा उत्तम रसास्वाद घेऊ शकतात. त्यांचे बोलणे गोड आणि लाघवी असते.

लहानपणीचे मिसळप्रेमी भाग २

सहज ·

टग्या Fri, 10/12/2007 - 08:19
+++१! (किंबहुना, जगातल्या सर्वश्रेष्ठ कल्पना बहुधा तिथेच सुचत असाव्यात.) चित्राताईही मस्त!

केशवसुमार Fri, 10/12/2007 - 15:07
हा हा हा.. एकदम बरोबर. तेव्हाच नाही अत्तापण सिंहासन हेच आमचे प्रेरणास्थान आहे.. (पण अत्ताचा फोटो देता येणार नाही ) (शिव्हस्त) केशवसुमार

चित्रा Fri, 10/12/2007 - 19:59
चित्राताई स्वतःला तशा क्यूटच समजतात, पण एवढ्या??! आणि चित्राताई एनपीआरच फक्त ऐकतात असं नाही हो, त्या तेव्हा बहुदा हे गाणे ऐकत असाव्यात. बाकी लहानपणचे धनंजय, प्रियाली (आणि खरे तर सर्वच) मस्त!

कोलबेर Fri, 10/12/2007 - 08:20
हा हा हा.. चालू द्या!! अजुनही बरेच मान्यवर बाकी आहेत :-)

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 11:47
अगदी माझ्या मनःपटलावर जशा प्रतिमा आहेत तशाच !!! (मनःपटल वगैरे शब्द प्रमोदकाकांनी सहावीत मुंजीनंतर वापरले असतील, आम्ही आत्ताच शिकलो ;-) - सर्किट

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 22:23
कोलबेरचा पण पिक्चर परफेक्ट फोटू नवीन टाकलेला दिसतो !! मस्त ! - सर्किट

स्वाती दिनेश Fri, 10/12/2007 - 11:54
हे फोटो सुध्दा आवडले... तरीच मी गहाळ झालेला फोटो शोध शोध शोधला, सापडला नाही.आत्ता कळले.:) स्वाती

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 12:28
लिखाळांच्या चित्रात जिना डेव्हिस काय करताहेत ? - सर्किट

राजीव अनंत भिडे Fri, 10/12/2007 - 18:56
'लहानपणीचे मिसळप्रेमी'चे दोन्ही भाग आवडले! सगळीच चित्रे गंमतीशीर आहेत. कोलबेरचे व सहजचे अभिनंदन आणि आभार. अवांतर -- मला दोन मुद्दे महत्वाचे वाटतात. १) या दोन्ही भागात मिसळपाववरील काही सदस्यांच्या नावांचा व्यक्तिगत उल्लेख असूनही, 'आपापसात' या सदरांतर्गत त्यांची मुस्कटदाबी न होता हे दोन्ही भाग अद्यापही मेन स्ट्रीमवरच आहेत! २) तसेच मिसळपावच्या माननीय पंचायतीकडून 'व्यक्तिगत लेखन नको', 'व्यक्तिगत लेखन नको' अशी उरांची बडवाबडवी न होता ते मिसळपाववरून काढूनही टाकले गेलेले नाहीत! वरील दोन्ही मुद्द्यांमुळेच मिसळपाव हे एक अत्यंत निरोगी आणि खेळीमेळीचं वातावरण असलेलं संकेतस्थळ आहे असे मला अभिमानाने म्हणावेसे वाटते! आणि वर्षादोनवर्षांच्या आतच 'मिसळपाव' हे मराठीतील सर्वात लोकप्रिय संकेतस्थळ होईल याबाबत मला खात्री आहे. त्याचप्रमाणे उद्या जर कुणी इथे येऊन उगाचंच काही विष कालवू लागला तर मिसळपावची पंचायत समिती ते प्रकरण उत्तमप्रकारे आणि लोकशाही पद्धतीने हँडल करावयास समर्थ आहे असेही मला म्हणावेसे वाटते. मी मिसळपावच्या सरपंचांना, पंचायत समितीवरील सर्व आदरणीय सदस्यांना, आणि तमाम मिसळपावकरांना नवरात्रीच्या मन:पूर्वक शुभेच्छा प्रदान करतो आणि या निमित्ताने मिसळपावचे अभिष्टचिंतन करतो! सरपंच साहेबांनी जाहीर केल्याप्रमाणे पंचायतीच्या निवडणुका होतीलच आणि त्या व्हाव्यातच. परंतु मला स्वत:ला मात्र सध्याचीच पंचायत समिती पसंद आहे आणि माझे मत अजून पुढची एक टर्म तरी याच पंचायतीला राहील असे मी जाहीर करतो! शुभं भवतु! आपला, राजीव अनंत भिडे, हिंदु कॉलनी, दादर.

सहज Fri, 10/12/2007 - 19:43
भिडेसाहेब, आपल्याला मिसळपाव हॉटेल आवडले. आमच्या हातची एक डीश आवडली. आम्हाला देवी पावली बघा! खरे आहे इथे बराच व्यक्तिगत उल्लेख आहे त्याचे खरे कारण आम्ही खरच एक कुटूंब आहोत. आम्हाला सगळे जवळचे आहेत. भले म्हणायला "मिसळपावची पंचायत समिती " असा शासकीय भाषा उल्लेख आहे पण खरोखरच हे सगळे लोक आपल्याच घरची मंडळी आहेत. मराठीतील सर्वात लोकप्रिय संकेतस्थळ होईल काय ते परमेश्वराला माहीत. आम्ही तरी आमचे हे एकत्र कुटूंब असेच हसत खेळत राहू देत व आमच्यावर तिची कृपादृष्टी कायम राहूदे अशी जगदंबा मातेला विनवणी करतो.

लिखाळ Fri, 10/12/2007 - 19:08
वा वा .. मस्तच एकदम ! यात आमचा फोटो असल्याने हा भाग जरा जास्तच आवडला :) मजा येत आहे. अजून इतरांचे बालपणीचे फोटो पाहण्यास उत्सूक. माझ्याकडे वात्सल्याने पाहणारे कोण आहेत बरे? प्रमोदकाका, गुंडोपंत, राजे की अजून कोणी ? (जाणून घ्यायची उत्सूकता आहे:) बाकी धनंजय, स्वाती, नीलकांत यांचे फोटो झकासच. -- ("पिक्चर परफेक्ट") लिखाळ. तो क वी डा ल डा वि क तो (. ळखालि राणाहपा यसो चीलांमु ढ तन्यामाज च्याण्याचवा टेलउ)

सहज Sat, 10/13/2007 - 13:40
असे सत्यवचन हॉटेलमधे भिंतीवर लिहले आहेच! असो तुम्हा सर्वांना आवडले व तसे तुम्ही इथे, माझ्या खरडवहीत लिहलेत. धन्यवाद. >>मनःपटलावर जशा प्रतिमा आहेत तशाच एखाद्या व्यक्तीबद्दल ऐकले / वाचले असेल पण पाहीले नसेल तरी डोळ्यासमोर एक रुपरेखा असते. कधी कधी खरी ठरते तर कधी कधी ... त्यातल्या त्यात एखादी व्यक्ती खूपच गूणवान असली पण रुपात आपल्यापेक्षा किंचीत कमी असली तर एक वेगळेच मानसिक समाधान मिळते. :-) (ह्याला सामान्य मनूष्य म्हणतात ) ज्यांच्याशी संपर्क आला, ज्यांचे लिखाण वाचले गेले त्यातून काही आडाखे बांधले गेले, काही वैशिष्ट समजली. त्याचा वापर करून सर्वांचे जितके छान (and Apt)सापडू शकतील तितके छान फोटो लावण्याचा प्रयत्न केला आहे. ते कानाला हेडफोन लावलेले बाळ तर खल्लासच!!! धनंजयचा फोटो मस्तच मिळाला, बघा धनंजय आपल्याला भेटले नसते तर कदाचित तो फोटोपण आपल्या नजरेत भरला नसता. विकासराव म्हणजे मला ते हिंदी पिक्चरमधले जबाबदार कर्ते जेष्ठ बंधू जसे राम - जॅकी श्रॉफ इन राम लखन, किंवा हम साथ साथ साथ मधील मोहनीश बहल. काही लोकांचा प्रयत्नपूर्वक लहानपणीचा चेहरा कितिही विचार केला तरी कल्पनेत (तुमच्या पैकी काही जण मला म्हणालेत की मी भन्नाट विचार करतो तरीही नाही) आणू शकत नाही उदा. अभिनेता अशोककूमार गांगूली, ए. के हंगल, यनावाला :-) ह. घ्या. अजून कोणाला बघायचे असल्यास मला खरडीत लिहा बघू जमते का?

यनावाला गुरुवार, 10/18/2007 - 21:45
बुद्धिमत्तेची जी षडंगे आहेत त्यातील कल्पनाशक्ती हे महत्त्वाचे अंग आहे. श्री.सहज यांच्याकडे ही कल्पनाशक्ती मोठ्याप्रमाणात आहे हे त्यांच्या लेखनातून वारंवार दिसून येते. "बालपणीचे मिसळप्रेमी " यातून तर ती प्रकर्षाने दिसते. योग्य फोटो निवडून , त्यावर समर्पक मजकुर लिहून त्यांनी हा वाचनीय आणि प्रेक्षणीय लेख तयार केला आहे. सर्वच चित्रे यथायोग्य आहेत. त्यांत पहिली तीन सांगायची तरः १. आजानुकर्ण. २. धनंजय ३. केशवसुमार.

सन्जोप राव गुरुवार, 02/25/2010 - 06:27
प्राडॉस नव्हे, प्राडॉव! सन्जोप राव हर एक बेजां तकल्ल्लुफ से बगावत का इरादा है परस्तिश की तमन्ना है इबादत का इरादा है

अजुन कच्चाच आहे Wed, 02/24/2010 - 20:02
झकास धागा वर काढल्या बद्दल धन्यवाद. ................. अजून कच्चाच आहे. जगातील ९७% मराठी माणसे पाण्याला 'पानी' म्हणत असतील तर 'पानी' अशुध्द कसे ?

प्रमोद देव Wed, 02/24/2010 - 09:11
पुन:प्रत्ययाचा सुखद अनुभव देऊन गेला हा धागा. :) पण धागा प्रवर्तक सहजराव कुठे हरवले? :( असे काही मजेशीर धागे... ही तर सहजरावांची खासियत होती. ********** भले तर देऊ कासेची लंगोटी । नाठाळाचे माथी हाणू काठी ॥

३_१४ विक्षिप्त अदिती Wed, 02/24/2010 - 11:36
वर्तमानपत्रात जाहिरात देऊन पहा; आणि हो, शेवटी हे वाक्य लिहायला विसरू नका: ... असशील तसा परत ये, आम्ही तुझे प्रतिसाद उडवणार नाही आणि तुला कंपूबाजांचा म्होरक्या म्हणून पिडणार नाही. अदिती

II विकास II Wed, 02/24/2010 - 09:19
>>पण धागा प्रवर्तक सहजराव कुठे हरवले? सहजराव या परत. मस्त मजेदार धागा. २०१२ मध्ये जग बुडणार आहे, मग कशाला लोक त्रास करुन घेत आहेत !!!

टग्या Fri, 10/12/2007 - 08:19
+++१! (किंबहुना, जगातल्या सर्वश्रेष्ठ कल्पना बहुधा तिथेच सुचत असाव्यात.) चित्राताईही मस्त!

केशवसुमार Fri, 10/12/2007 - 15:07
हा हा हा.. एकदम बरोबर. तेव्हाच नाही अत्तापण सिंहासन हेच आमचे प्रेरणास्थान आहे.. (पण अत्ताचा फोटो देता येणार नाही ) (शिव्हस्त) केशवसुमार

चित्रा Fri, 10/12/2007 - 19:59
चित्राताई स्वतःला तशा क्यूटच समजतात, पण एवढ्या??! आणि चित्राताई एनपीआरच फक्त ऐकतात असं नाही हो, त्या तेव्हा बहुदा हे गाणे ऐकत असाव्यात. बाकी लहानपणचे धनंजय, प्रियाली (आणि खरे तर सर्वच) मस्त!

कोलबेर Fri, 10/12/2007 - 08:20
हा हा हा.. चालू द्या!! अजुनही बरेच मान्यवर बाकी आहेत :-)

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 11:47
अगदी माझ्या मनःपटलावर जशा प्रतिमा आहेत तशाच !!! (मनःपटल वगैरे शब्द प्रमोदकाकांनी सहावीत मुंजीनंतर वापरले असतील, आम्ही आत्ताच शिकलो ;-) - सर्किट

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 22:23
कोलबेरचा पण पिक्चर परफेक्ट फोटू नवीन टाकलेला दिसतो !! मस्त ! - सर्किट

स्वाती दिनेश Fri, 10/12/2007 - 11:54
हे फोटो सुध्दा आवडले... तरीच मी गहाळ झालेला फोटो शोध शोध शोधला, सापडला नाही.आत्ता कळले.:) स्वाती

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 12:28
लिखाळांच्या चित्रात जिना डेव्हिस काय करताहेत ? - सर्किट

राजीव अनंत भिडे Fri, 10/12/2007 - 18:56
'लहानपणीचे मिसळप्रेमी'चे दोन्ही भाग आवडले! सगळीच चित्रे गंमतीशीर आहेत. कोलबेरचे व सहजचे अभिनंदन आणि आभार. अवांतर -- मला दोन मुद्दे महत्वाचे वाटतात. १) या दोन्ही भागात मिसळपाववरील काही सदस्यांच्या नावांचा व्यक्तिगत उल्लेख असूनही, 'आपापसात' या सदरांतर्गत त्यांची मुस्कटदाबी न होता हे दोन्ही भाग अद्यापही मेन स्ट्रीमवरच आहेत! २) तसेच मिसळपावच्या माननीय पंचायतीकडून 'व्यक्तिगत लेखन नको', 'व्यक्तिगत लेखन नको' अशी उरांची बडवाबडवी न होता ते मिसळपाववरून काढूनही टाकले गेलेले नाहीत! वरील दोन्ही मुद्द्यांमुळेच मिसळपाव हे एक अत्यंत निरोगी आणि खेळीमेळीचं वातावरण असलेलं संकेतस्थळ आहे असे मला अभिमानाने म्हणावेसे वाटते! आणि वर्षादोनवर्षांच्या आतच 'मिसळपाव' हे मराठीतील सर्वात लोकप्रिय संकेतस्थळ होईल याबाबत मला खात्री आहे. त्याचप्रमाणे उद्या जर कुणी इथे येऊन उगाचंच काही विष कालवू लागला तर मिसळपावची पंचायत समिती ते प्रकरण उत्तमप्रकारे आणि लोकशाही पद्धतीने हँडल करावयास समर्थ आहे असेही मला म्हणावेसे वाटते. मी मिसळपावच्या सरपंचांना, पंचायत समितीवरील सर्व आदरणीय सदस्यांना, आणि तमाम मिसळपावकरांना नवरात्रीच्या मन:पूर्वक शुभेच्छा प्रदान करतो आणि या निमित्ताने मिसळपावचे अभिष्टचिंतन करतो! सरपंच साहेबांनी जाहीर केल्याप्रमाणे पंचायतीच्या निवडणुका होतीलच आणि त्या व्हाव्यातच. परंतु मला स्वत:ला मात्र सध्याचीच पंचायत समिती पसंद आहे आणि माझे मत अजून पुढची एक टर्म तरी याच पंचायतीला राहील असे मी जाहीर करतो! शुभं भवतु! आपला, राजीव अनंत भिडे, हिंदु कॉलनी, दादर.

सहज Fri, 10/12/2007 - 19:43
भिडेसाहेब, आपल्याला मिसळपाव हॉटेल आवडले. आमच्या हातची एक डीश आवडली. आम्हाला देवी पावली बघा! खरे आहे इथे बराच व्यक्तिगत उल्लेख आहे त्याचे खरे कारण आम्ही खरच एक कुटूंब आहोत. आम्हाला सगळे जवळचे आहेत. भले म्हणायला "मिसळपावची पंचायत समिती " असा शासकीय भाषा उल्लेख आहे पण खरोखरच हे सगळे लोक आपल्याच घरची मंडळी आहेत. मराठीतील सर्वात लोकप्रिय संकेतस्थळ होईल काय ते परमेश्वराला माहीत. आम्ही तरी आमचे हे एकत्र कुटूंब असेच हसत खेळत राहू देत व आमच्यावर तिची कृपादृष्टी कायम राहूदे अशी जगदंबा मातेला विनवणी करतो.

लिखाळ Fri, 10/12/2007 - 19:08
वा वा .. मस्तच एकदम ! यात आमचा फोटो असल्याने हा भाग जरा जास्तच आवडला :) मजा येत आहे. अजून इतरांचे बालपणीचे फोटो पाहण्यास उत्सूक. माझ्याकडे वात्सल्याने पाहणारे कोण आहेत बरे? प्रमोदकाका, गुंडोपंत, राजे की अजून कोणी ? (जाणून घ्यायची उत्सूकता आहे:) बाकी धनंजय, स्वाती, नीलकांत यांचे फोटो झकासच. -- ("पिक्चर परफेक्ट") लिखाळ. तो क वी डा ल डा वि क तो (. ळखालि राणाहपा यसो चीलांमु ढ तन्यामाज च्याण्याचवा टेलउ)

सहज Sat, 10/13/2007 - 13:40
असे सत्यवचन हॉटेलमधे भिंतीवर लिहले आहेच! असो तुम्हा सर्वांना आवडले व तसे तुम्ही इथे, माझ्या खरडवहीत लिहलेत. धन्यवाद. >>मनःपटलावर जशा प्रतिमा आहेत तशाच एखाद्या व्यक्तीबद्दल ऐकले / वाचले असेल पण पाहीले नसेल तरी डोळ्यासमोर एक रुपरेखा असते. कधी कधी खरी ठरते तर कधी कधी ... त्यातल्या त्यात एखादी व्यक्ती खूपच गूणवान असली पण रुपात आपल्यापेक्षा किंचीत कमी असली तर एक वेगळेच मानसिक समाधान मिळते. :-) (ह्याला सामान्य मनूष्य म्हणतात ) ज्यांच्याशी संपर्क आला, ज्यांचे लिखाण वाचले गेले त्यातून काही आडाखे बांधले गेले, काही वैशिष्ट समजली. त्याचा वापर करून सर्वांचे जितके छान (and Apt)सापडू शकतील तितके छान फोटो लावण्याचा प्रयत्न केला आहे. ते कानाला हेडफोन लावलेले बाळ तर खल्लासच!!! धनंजयचा फोटो मस्तच मिळाला, बघा धनंजय आपल्याला भेटले नसते तर कदाचित तो फोटोपण आपल्या नजरेत भरला नसता. विकासराव म्हणजे मला ते हिंदी पिक्चरमधले जबाबदार कर्ते जेष्ठ बंधू जसे राम - जॅकी श्रॉफ इन राम लखन, किंवा हम साथ साथ साथ मधील मोहनीश बहल. काही लोकांचा प्रयत्नपूर्वक लहानपणीचा चेहरा कितिही विचार केला तरी कल्पनेत (तुमच्या पैकी काही जण मला म्हणालेत की मी भन्नाट विचार करतो तरीही नाही) आणू शकत नाही उदा. अभिनेता अशोककूमार गांगूली, ए. के हंगल, यनावाला :-) ह. घ्या. अजून कोणाला बघायचे असल्यास मला खरडीत लिहा बघू जमते का?

यनावाला गुरुवार, 10/18/2007 - 21:45
बुद्धिमत्तेची जी षडंगे आहेत त्यातील कल्पनाशक्ती हे महत्त्वाचे अंग आहे. श्री.सहज यांच्याकडे ही कल्पनाशक्ती मोठ्याप्रमाणात आहे हे त्यांच्या लेखनातून वारंवार दिसून येते. "बालपणीचे मिसळप्रेमी " यातून तर ती प्रकर्षाने दिसते. योग्य फोटो निवडून , त्यावर समर्पक मजकुर लिहून त्यांनी हा वाचनीय आणि प्रेक्षणीय लेख तयार केला आहे. सर्वच चित्रे यथायोग्य आहेत. त्यांत पहिली तीन सांगायची तरः १. आजानुकर्ण. २. धनंजय ३. केशवसुमार.

सन्जोप राव गुरुवार, 02/25/2010 - 06:27
प्राडॉस नव्हे, प्राडॉव! सन्जोप राव हर एक बेजां तकल्ल्लुफ से बगावत का इरादा है परस्तिश की तमन्ना है इबादत का इरादा है

अजुन कच्चाच आहे Wed, 02/24/2010 - 20:02
झकास धागा वर काढल्या बद्दल धन्यवाद. ................. अजून कच्चाच आहे. जगातील ९७% मराठी माणसे पाण्याला 'पानी' म्हणत असतील तर 'पानी' अशुध्द कसे ?

प्रमोद देव Wed, 02/24/2010 - 09:11
पुन:प्रत्ययाचा सुखद अनुभव देऊन गेला हा धागा. :) पण धागा प्रवर्तक सहजराव कुठे हरवले? :( असे काही मजेशीर धागे... ही तर सहजरावांची खासियत होती. ********** भले तर देऊ कासेची लंगोटी । नाठाळाचे माथी हाणू काठी ॥

३_१४ विक्षिप्त अदिती Wed, 02/24/2010 - 11:36
वर्तमानपत्रात जाहिरात देऊन पहा; आणि हो, शेवटी हे वाक्य लिहायला विसरू नका: ... असशील तसा परत ये, आम्ही तुझे प्रतिसाद उडवणार नाही आणि तुला कंपूबाजांचा म्होरक्या म्हणून पिडणार नाही. अदिती

II विकास II Wed, 02/24/2010 - 09:19
>>पण धागा प्रवर्तक सहजराव कुठे हरवले? सहजराव या परत. मस्त मजेदार धागा. २०१२ मध्ये जग बुडणार आहे, मग कशाला लोक त्रास करुन घेत आहेत !!!
लेखनविषय:
हे ठिकाण
लेखनप्रकार
विरंगुळा
माननीय (डॉक्टरेट इन स्त्रीवाद) प्राध्यापक माननीय कोंबडी (बिचारी.

(...देहात माझ्या ! )

केशवसुमार ·

लिखाळ गुरुवार, 10/11/2007 - 21:14
जबरा... चांदण्याचे कांजिणे फार जोरात. --लिखाळ. तो क वी डा ल डा वि क तो (. ळखालि राणाहपा यसो चीलांमु ढ तन्यामाज च्याण्याचवा टेलउ)

सर्किट गुरुवार, 10/11/2007 - 22:39
फोड झाले एवढे की लपवण्या उरले न काही... पाठ नाही राहिली अन् सोडले तोंडास नाही... हे असे फोडत्व सारे पसरले देहात माझ्या ! फोडत्व ! काय सुंदर शब्द !! वा ! - सर्किट

विसोबा खेचर Sat, 10/13/2007 - 07:47
गार कपड्याची घडी तू लावली हळुवार जेव्हा कळ सुखाची गारशी रे लहरली गात्रात तेव्हा स्पर्श सारे गार आता उतरले देहात माझ्या...! वा केशवा, सुंदर विडंबन केले आहेस. 'फोडत्व' हा शब्द लय भारी.... कांजिणे खाजाळलेले उगवले देहात माझ्या...! ही ओळ तर खासच!... असो, थांबविण्या खाज सुटलेली देहास सार्‍या लाव तू अता सपट लोशन देहास सार्‍या! :) तात्या.

धोंडोपंत Sun, 10/14/2007 - 14:30
वा वा वा वा वा, केशवा, फार सुंदर विडंबन झाले आहे रे. हल्ली तुला कच्चा मालही चांगला मिळायला लागलाय. आपला, (चाहता) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

लिखाळ गुरुवार, 10/11/2007 - 21:14
जबरा... चांदण्याचे कांजिणे फार जोरात. --लिखाळ. तो क वी डा ल डा वि क तो (. ळखालि राणाहपा यसो चीलांमु ढ तन्यामाज च्याण्याचवा टेलउ)

सर्किट गुरुवार, 10/11/2007 - 22:39
फोड झाले एवढे की लपवण्या उरले न काही... पाठ नाही राहिली अन् सोडले तोंडास नाही... हे असे फोडत्व सारे पसरले देहात माझ्या ! फोडत्व ! काय सुंदर शब्द !! वा ! - सर्किट

विसोबा खेचर Sat, 10/13/2007 - 07:47
गार कपड्याची घडी तू लावली हळुवार जेव्हा कळ सुखाची गारशी रे लहरली गात्रात तेव्हा स्पर्श सारे गार आता उतरले देहात माझ्या...! वा केशवा, सुंदर विडंबन केले आहेस. 'फोडत्व' हा शब्द लय भारी.... कांजिणे खाजाळलेले उगवले देहात माझ्या...! ही ओळ तर खासच!... असो, थांबविण्या खाज सुटलेली देहास सार्‍या लाव तू अता सपट लोशन देहास सार्‍या! :) तात्या.

धोंडोपंत Sun, 10/14/2007 - 14:30
वा वा वा वा वा, केशवा, फार सुंदर विडंबन झाले आहे रे. हल्ली तुला कच्चा मालही चांगला मिळायला लागलाय. आपला, (चाहता) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com
लेखनविषय:
विडंबन
आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची अप्रतिम कविता...देहात माझ्या ! ...देहात माझ्या ! लालसर हे फोड काही उपटले देहात माझ्या ! खाजण्याचे एक वादळ उसळले देहात माझ्या...! नजर मजला लागली ही सांग रे आता कुणाची... केवढ्या वेगात झाली वाढ देही पुटकुळ्यांची ! कांजिणे खाजाळलेले उगवले देहात माझ्या...! फोड झाले एवढे की लपवण्या उरले न काही... पाठ नाही राहिली अन् सोडले तोंडास नाही... हे असे फोडत्व सारे पसरले देहात माझ्या ! प्रार्थनेने थांबलेना,ना दाद देई औषधाला...

पॉलीटीकली इनकरेक्ट

विकास ·

विकास गुरुवार, 10/11/2007 - 02:55
यात नेमके काय गैर आहे ते कळले नाही. याबातमीत ऍन्टोनी साहेब खडसावून सांगतात की "सैन्यदलातील भ्रष्टाचार अजीबात खपवून घेतला जाणार नाही". याचा अर्थ इतर ठिकाणचा भ्रष्टाचार चालेल...म्हणून म्हणले पॉलितीकली इनकरेक्ट विकास

धनंजय Fri, 10/12/2007 - 00:31
त्यांना सैन्यातील भ्रष्टाचाराबद्दलच काही करता येते, म्हणून "आपण काय करणार" असे सांगितले असणार. शिवाय, सैन्याचे कुटुंब म्हणून प्रेम असेल, "आमच्या सैन्यात हे खपवून घेणार नाही", तुम्ही बेशिस्त बिगर-सैन्यवाले, तुमचे तुम्ही पाहून घ्या!

बेसनलाडू Fri, 10/12/2007 - 02:38
तीन महिन्यांपूर्वी अविनाश धर्माधिकारी यांचे व्याख्यान ऐकण्याचा योग आला होता. त्यावेळी त्यांनी सांगितलेले ब्रह्मसत्य आठवले. ते असे - "भ्रष्टाचार हा भारताचा सगळ्यात मोठा शत्रू नाही. भ्रष्टाचारी समाजव्यवस्थेतही संपन्न भारताचे स्वप्न बघणे आणि ते वास्तवात येणे शक्य आहे. थोडक्यात, भ्रष्टाचार खपवता येईल. काम करण्यासाठी कोणाकडून पैसे घ्यायचेत का तुम्हाला? घ्या! पण काम करा. हा संदेश!! पण भारताचा सगळ्यात मोठा शत्रू म्हणजे जातीयवाद." अर्थात यात भ्रष्टाचाराबाबत मांडलेली भूमिका किती उपहासात्मक आणि किती गंभीरतेने घ्यावी, हा कदाचित वादाचा विषय होईल, पण जातीयवादाबाबतचे विधान खचितच चूक नसावे. असो. (अवांतर)बेसनलाडू

विकास Fri, 10/12/2007 - 02:53
यात भ्रष्टाचाराबाबत मांडलेली भूमिका किती उपहासात्मक आणि किती गंभीरतेने घ्यावी, हा कदाचित वादाचा विषय होईल, पण जातीयवादाबाबतचे विधान खचितच चूक नसावे. जातीयवादाबाबतचे विधान बरोबर आणि गंभीरपण आहे. भ्रष्टाचाराबाबत "एका अस्वस्थ दशकाची डायरी" लिहीणारे धर्माधिकारी उपहासाने बघतील/बोलतील कदाचीत पण त्यांच्या नजरेत त्याचे गांभिर्य कमी असेल असे वाटत नाही..

बेसनलाडू Fri, 10/12/2007 - 06:39
आपल्या जातीयवाद आणि भ्रष्टाचाराबाबतच्या मताशी सहमत आहे. (सहमत)बेसनलाडू अवांतर - प्रस्तुत चर्चेच्या संदर्भात माझा प्रतिसाद अवांतर असल्याने तसे म्हटले. असो. (खुलासेवार)बेसनलाडू

आजानुकर्ण गुरुवार, 10/18/2007 - 18:14
अस्वस्थ दशकाची डायरी हे पुस्तक जबरी आहे. - (वाचक) आजानुकर्ण अविनाशदांची लेखनशैली आवडते बॉ. - (गुणग्राहक) आजानुकर्ण

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 11:51
धर्माधिकारींशी सहमत आहे ! ही भूमिका उपहासात्मक नाही. २००४ मध्ये धर्माधिकारींशी बे एरियातच चर्चा करण्याचा योग आला होता (स्थळ सान्ता क्लारा लायब्ररी), आणि त्यातही ते हेच म्हणाले होते. - सर्किट

विकास Fri, 10/12/2007 - 16:20
२००४ मध्ये धर्माधिकारींशी बे एरियातच चर्चा करण्याचा योग आला होता त्याच सुमारास मी पण बॉस्टनमधे त्यांना भेटलो होतो. (नंतर पुण्यातपण भेट झाली होती). त्यांचा तेंव्हा "आपण त्यांच्या समान व्हावे" हा भाषणाचा संच घेतला होता. शिवाजी, विवेकानंद, शाहू महाराज, म. फुले, आंबेडकर, सावरकर, गांधीजी आणि सर्वात शेवटी एक सर्वसामवेषक प्रत्येकी दोन अशा १६ सीडींचा तो संच होता. खूप चांगली आणि वेगळी माहीती (नुसत्याच नेहेमीच्या गोष्टी नाहीत) त्यात त्यांनी सांगीतली होती.

कोलबेर Mon, 10/15/2007 - 09:21
भ्रष्टाचार खपवता येईल. काम करण्यासाठी कोणाकडून पैसे घ्यायचेत का तुम्हाला? घ्या! पण काम करा. हा संदेश!! पण भारताचा सगळ्यात मोठा शत्रू म्हणजे जातीयवाद. जातीयवाद आणि भ्रष्टाचार ह्या दोन्ही तुलना न करता येण्याइतक्या भिषण समस्या आहेत. "पैसे खायचे तर खाऊ द्या काम तर करता आहेत ना!" ह्या वृत्तीमुळे भ्रष्टाचाराची तिव्रता कमी न होता उलत वाढते असे मला वाटते. कोणत्याही ठीकाणी साधारण १० टक्के लोक हे जन्मत: अतिभ्रष्ट आणि १० टक्के लोक हे जन्मत:च प्रामाणिक असतात. बाकी ८०%च्या कॉन्शंसला मात्र 'पैसे खाल्ले तर काय झाले, काम तर करतो आहे ना!' हे समर्थन मिळते आणि भ्रष्टाचार बोकाळतो. कोणाकडूनतरी पैसे घेऊन केलेले काम, हे काम न करण्यापेक्षा घातक असते. कारण त्यामूळेच बांधल्या पासून महिन्याभरातच पूल कोसळतात आणि निरपराध लोकांचे जीव जातात. त्यापेक्षा तो पूल न बांधलेलाच बरा. तेव्हा तात्पर्य काम होते आहे म्हणून भ्रष्टाचाराची समस्या निवळते असे मलातरी वाटत नाही.

बेसनलाडू Mon, 10/15/2007 - 13:07
मला वाटते, भ्रष्टाचाराच्या समस्येची गंभीरता त्यांनी नाकारलेली नाही. मात्र गिवन ए चॉय्अस ऍन्ड सिविएरिटी, जातीयवाद भ्रष्टाचारापेक्षा जास्त खतरनाक आणि म्हणूनच अधिक असह्य वाटतो. (अंदाजपंचे)बेसनलाडू

कोलबेर Mon, 10/15/2007 - 23:42
बरोबर. इतकेच बोलुन ते थांबले असते तर पटले असते. असहमती आहे ती दिलेल्या खालिल कारणाला. >>"भ्रष्टाचार खपवता येईल. काम करण्यासाठी कोणाकडून पैसे घ्यायचेत का तुम्हाला? घ्या! पण काम करा. हा संदेश!! "

चतुरंग गुरुवार, 03/20/2008 - 18:56
भ्रष्टाचार हा वाईटच. त्याचा संबंध नैतिक/अनैतिकतेशी येतो. त्याची व्याप्ती मोठी असली तरी तो पकडणे/रोखणे काही प्रमाणात शक्य आहे. आणि तो असला तरी प्रगती होऊ शकते. लोकांच्या मनात ह्याविषयी असलेल्या संकल्पनाना मूर्त स्वरुप देता येते. त्या उलट जातीयवादाचे स्वरूप फार सूक्ष्म आहे. आपल्या समाजाशी बांधिलकी कुठे संपते आणि जातीयता कधी सुरु होते ह्यातली सीमारेषा फार अंधुक आहे आणि ती ओळखायला फारच शहाण्या समाजाची गरज आहे. हा रोग फार पूर्वीपासून समाजमनात घट्ट पाळेमुळे रोवलेला आहे तो असा सहजासहजी जाणवणारा, पकडता येणारा, रोखता येणारा नाही कारण त्याचा संबंध भावनांशी आहे. तो कधी, कुठे, कसे डोके वर काढेल कळत नाही. एकदा भावना भडकवल्या की विवेक संपतो आणि त्यानंतर रोग बळावतच जातो. एकमेकाचे पाय खेचण्यात सर्व प्रकारची शक्ती खर्च होते आणि प्रगती थांबते. चतुरंग

आजानुकर्ण गुरुवार, 10/18/2007 - 18:12
अँटनी साहेबांचे बरोबर आहे. पहिलीच्या वर्गात सूचना देताना गुरूजी "मुलांनो बेशिस्तपणा खपवून घेतला जाणार नाही" असे म्हणतात... त्याचा अर्थ दुसरीतल्या मुलींचा बेशिस्तपणा खपवून घेतला जाईल असा थोडाच आहे. - (सूक्ष्मनिरीक्षक) आजानुकर्ण ऑडियन्स बघून त्यांनी ऍडिशन घेतली आहे असे म्हणावे लागेल. - (प्रेक्षक) आजानुकर्ण

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/20/2008 - 06:22
सैन्यात भ्रष्टाचार होणे वाईट पण म्हणून सरसकट भ्रष्टाचार वाईट असे म्हणता येणार नाही. लाच देण्याने देणारा आणि घेणारा दोघे ही खुश. कामे पटपट होतात. कामे न करता झोपा काढणारे सरकारी बाबू लोक क्रियाशील होतात. काळा पैसा तिजोरीत पडून न राहता चलनात राहतो. एकूण काय मी म्हणेन लाच देणे आणि घेणे वैधानिक करून टाका. > > धैर्य दे अन् नम्रता दे, पाहण्या जे जे पहाणे; वाकू दे बुद्धिस माझ्या तप्त पोलादाप्रमाणे...

इनोबा म्हणे गुरुवार, 03/20/2008 - 14:41
एकूण काय मी म्हणेन लाच देणे आणि घेणे वैधानिक करून टाका. हो! मुंबईत करुन टाका.पुण्यात तरी गरज नाही त्याची. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 03/20/2008 - 19:26
या बाबतीत चाणक्याचे उदाहरण बघता येईल. चाणक्याच्या कारकिर्दीत प्रवास करणार्‍या चिनी प्रवाशानं लिहून ठेवले आहे की 'चाणक्याच्या घरी जेव्हा मी गेलो तेव्हा संध्याकाळ झाली होती, ते काहीतरी काम करीत होते, त्यानी मला बसण्याची खूण केली. थोड्या वेळात काम संपवून त्यानी दिवा विझवला. आणि दुसरा दिवा लावला. मी त्याना असे करण्याचे कारण विचारल्यावर ते उत्तरले 'त्या दिव्यातले तेल सरकारी होते. त्यामुळे सरकारी काम झाल्यावर मी तो दिवा बंद केला. आपण माझे खाजगी पाहुणे असल्यामुळे आपल्याशी बोलताना मी माझ्या खर्चातून आणलेल्या तेलातून दिवा लावला.' अशी निस्पृहता असल्याशिवाय धनानंदासारख्या सम्राटाचा पराभव करून स्वतःचे साम्राज्य स्थापन करणारा चंद्रगुप्तासारखा राजा निर्माण करता येत नाही..... पुण्याचे पेशवे

विजुभाऊ गुरुवार, 03/20/2008 - 10:16
पण भारताचा सगळ्यात मोठा शत्रू म्हणजे जातीवाद." हे १००% खरे......... अडवाणीचा रामरथ थांबवण्यासाठी व्ही पी सिंग नी मंडल चा जूना पुराणा बासनात पडलेला मुद्द शोधुन काढला आणि भारातच्या भविष्याला वेगळीच कलाटणी मिळाली.मंडल मुळे जातीयवाद जास्तच उफाळुन आला. विषेशतः उत्तर भारतात्..सध्या तेथे विकास शिक्षण अन्न पाणी रस्ते हे सर्व जीवनावश्यक मुद्दे जाती च्या मुद्द्यापुढे गौण होतात......या जातियावादाचा फयदा होतो अर्थिक्द्रुष्ट्या प्रगत समाजाला आणि भरडला जातो अशिक्षित समाज........... खरे तर सर्वांगीण शिक्षण हाच भारताच्या विकासाचा मुख्य खांब आहे.त्याकडे मात्र दुर्लक्ष केले जातेय "जातीवाद" या जीवनावष्याक? मुद्यापुढे. जाती व्यवस्थेचा बळी ठरलेला विजुभाऊ

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 03/20/2008 - 19:43
जगातील १८० देशांच्या भ्रष्टाचाराच्या यादीत भारताचा भ्रष्टाचाराच्या बाबतीत क्रमांक ७२ वर आलाय त्यामुळे भ्रष्टाचार कमी झाला ही आनंदाची बातमी आहे. शासनाच्या कामकाजात पारदर्शकता येत आहे, त्यामुळे हा क्रमांक हळू हळू खाली जाईल असे वाटते. ट्रान्सपरन्सी इंटरनॅशनल या संस्थेने भारतात कोणकोणत्या क्षेत्रात भ्रष्टाचार आहे, हे सांगितले होते.त्यामुळे सैन्यदलातला भ्रष्टाचार खपवून घेतला जाणार नाही, ही बातमी आपण सर्वांनीच हलके घेतली पाहिजे असे वाटते. ट्रान्सपरन्सीचा अहवालात कशाकशावर ठपका ठेवलेला आहे याची माहिती कोणीतरी इथे दिली पाहिजे असे वाटते.
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सुधीर कांदळकर Fri, 03/21/2008 - 18:59
म्हणजे पहिल्या क्रमांकाचा शत्रू जातीयवाद आहे. भ्रष्टाचार हा दुस-या क्रमांकाचा शत्रू असा अर्थ मी घेईन. पुण्याच्या पेशव्यांनी दिलेला चाणक्यांचा दाखला मी देखील वाचला आहे. प्रा. डॉक्टरसाहेब जगातील १८० देशांच्या भ्रष्टाचाराच्या यादीत भारताचा भ्रष्टाचाराच्या बाबतीत क्रमांक ७२ वर आलाय त्यामुळे भ्रष्टाचार कमी झाला ही आनंदाची बातमी आहे. ही बातमी फसवी आहे. निष्कर्ष कोणत्या सांख्यिकी विश्लेषणावरून काढला अहे हे आपल्याला ठाऊक नाही. माझ्या माहितीप्रमाणे लाच म्हणून दिलेला पैसा फक्त यात धरला जातो. लाच घेतलेला पैसा नाही. त्यामुळे आनंद नको मानूया. भ्रष्टाचाराची व्याख्या काय? हा मुद्दा सुद्धा महत्वाचा आहे. पूर्ण पगार घेऊनहि बॉस नसतांना कामाची टाळाटाळ करणे यालादेखील भ्रष्टाचार म्हणतात. तसेच त्याच पगारावर सेवकाकडून त्याच्या सेवाशर्तीच्या बाहेरील काम करून घेणे हा देखील भ्रष्टाचारच. विजेचा अपव्याय, सार्वजनिक मालमत्तेची हानि करणे (यात घाण करणे आले) हा पण भ्रष्टाचार. परंतु कामगार कायद्यानुसार, (फॅक्टरी ऍक्ट, १९४८) सतत चार तास काम केल्यानंतर विश्रांति न देता एखाद्या सेवकाकडून काम करून घेणे तसेच सलग १२ तासांपेक्षा (यात एक अर्ध्या तासाची सुटी व दोन १५ मिनिटाच्या सुट्यांचा वेळ धरला नाही)काम करून घेणे हाहि भ्रष्टाचार. शाळा, १० पेक्षा कमी सेवकवर्ग असलेल्या व्यापारी आस्थापना, सरकारी व निमसरकारी नोकर, सैनिकी दले या कायद्याखाली येत नाहीत. म्हणून व्याख्या व अपवाद नक्की करायला पाहिजेत. कानिटकरांचे "मला उत्तर हवंय" हे नाटक मला या विषयावर मर्मवेधी वाटले. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

विकास गुरुवार, 10/11/2007 - 02:55
यात नेमके काय गैर आहे ते कळले नाही. याबातमीत ऍन्टोनी साहेब खडसावून सांगतात की "सैन्यदलातील भ्रष्टाचार अजीबात खपवून घेतला जाणार नाही". याचा अर्थ इतर ठिकाणचा भ्रष्टाचार चालेल...म्हणून म्हणले पॉलितीकली इनकरेक्ट विकास

धनंजय Fri, 10/12/2007 - 00:31
त्यांना सैन्यातील भ्रष्टाचाराबद्दलच काही करता येते, म्हणून "आपण काय करणार" असे सांगितले असणार. शिवाय, सैन्याचे कुटुंब म्हणून प्रेम असेल, "आमच्या सैन्यात हे खपवून घेणार नाही", तुम्ही बेशिस्त बिगर-सैन्यवाले, तुमचे तुम्ही पाहून घ्या!

बेसनलाडू Fri, 10/12/2007 - 02:38
तीन महिन्यांपूर्वी अविनाश धर्माधिकारी यांचे व्याख्यान ऐकण्याचा योग आला होता. त्यावेळी त्यांनी सांगितलेले ब्रह्मसत्य आठवले. ते असे - "भ्रष्टाचार हा भारताचा सगळ्यात मोठा शत्रू नाही. भ्रष्टाचारी समाजव्यवस्थेतही संपन्न भारताचे स्वप्न बघणे आणि ते वास्तवात येणे शक्य आहे. थोडक्यात, भ्रष्टाचार खपवता येईल. काम करण्यासाठी कोणाकडून पैसे घ्यायचेत का तुम्हाला? घ्या! पण काम करा. हा संदेश!! पण भारताचा सगळ्यात मोठा शत्रू म्हणजे जातीयवाद." अर्थात यात भ्रष्टाचाराबाबत मांडलेली भूमिका किती उपहासात्मक आणि किती गंभीरतेने घ्यावी, हा कदाचित वादाचा विषय होईल, पण जातीयवादाबाबतचे विधान खचितच चूक नसावे. असो. (अवांतर)बेसनलाडू

विकास Fri, 10/12/2007 - 02:53
यात भ्रष्टाचाराबाबत मांडलेली भूमिका किती उपहासात्मक आणि किती गंभीरतेने घ्यावी, हा कदाचित वादाचा विषय होईल, पण जातीयवादाबाबतचे विधान खचितच चूक नसावे. जातीयवादाबाबतचे विधान बरोबर आणि गंभीरपण आहे. भ्रष्टाचाराबाबत "एका अस्वस्थ दशकाची डायरी" लिहीणारे धर्माधिकारी उपहासाने बघतील/बोलतील कदाचीत पण त्यांच्या नजरेत त्याचे गांभिर्य कमी असेल असे वाटत नाही..

बेसनलाडू Fri, 10/12/2007 - 06:39
आपल्या जातीयवाद आणि भ्रष्टाचाराबाबतच्या मताशी सहमत आहे. (सहमत)बेसनलाडू अवांतर - प्रस्तुत चर्चेच्या संदर्भात माझा प्रतिसाद अवांतर असल्याने तसे म्हटले. असो. (खुलासेवार)बेसनलाडू

आजानुकर्ण गुरुवार, 10/18/2007 - 18:14
अस्वस्थ दशकाची डायरी हे पुस्तक जबरी आहे. - (वाचक) आजानुकर्ण अविनाशदांची लेखनशैली आवडते बॉ. - (गुणग्राहक) आजानुकर्ण

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 11:51
धर्माधिकारींशी सहमत आहे ! ही भूमिका उपहासात्मक नाही. २००४ मध्ये धर्माधिकारींशी बे एरियातच चर्चा करण्याचा योग आला होता (स्थळ सान्ता क्लारा लायब्ररी), आणि त्यातही ते हेच म्हणाले होते. - सर्किट

विकास Fri, 10/12/2007 - 16:20
२००४ मध्ये धर्माधिकारींशी बे एरियातच चर्चा करण्याचा योग आला होता त्याच सुमारास मी पण बॉस्टनमधे त्यांना भेटलो होतो. (नंतर पुण्यातपण भेट झाली होती). त्यांचा तेंव्हा "आपण त्यांच्या समान व्हावे" हा भाषणाचा संच घेतला होता. शिवाजी, विवेकानंद, शाहू महाराज, म. फुले, आंबेडकर, सावरकर, गांधीजी आणि सर्वात शेवटी एक सर्वसामवेषक प्रत्येकी दोन अशा १६ सीडींचा तो संच होता. खूप चांगली आणि वेगळी माहीती (नुसत्याच नेहेमीच्या गोष्टी नाहीत) त्यात त्यांनी सांगीतली होती.

कोलबेर Mon, 10/15/2007 - 09:21
भ्रष्टाचार खपवता येईल. काम करण्यासाठी कोणाकडून पैसे घ्यायचेत का तुम्हाला? घ्या! पण काम करा. हा संदेश!! पण भारताचा सगळ्यात मोठा शत्रू म्हणजे जातीयवाद. जातीयवाद आणि भ्रष्टाचार ह्या दोन्ही तुलना न करता येण्याइतक्या भिषण समस्या आहेत. "पैसे खायचे तर खाऊ द्या काम तर करता आहेत ना!" ह्या वृत्तीमुळे भ्रष्टाचाराची तिव्रता कमी न होता उलत वाढते असे मला वाटते. कोणत्याही ठीकाणी साधारण १० टक्के लोक हे जन्मत: अतिभ्रष्ट आणि १० टक्के लोक हे जन्मत:च प्रामाणिक असतात. बाकी ८०%च्या कॉन्शंसला मात्र 'पैसे खाल्ले तर काय झाले, काम तर करतो आहे ना!' हे समर्थन मिळते आणि भ्रष्टाचार बोकाळतो. कोणाकडूनतरी पैसे घेऊन केलेले काम, हे काम न करण्यापेक्षा घातक असते. कारण त्यामूळेच बांधल्या पासून महिन्याभरातच पूल कोसळतात आणि निरपराध लोकांचे जीव जातात. त्यापेक्षा तो पूल न बांधलेलाच बरा. तेव्हा तात्पर्य काम होते आहे म्हणून भ्रष्टाचाराची समस्या निवळते असे मलातरी वाटत नाही.

बेसनलाडू Mon, 10/15/2007 - 13:07
मला वाटते, भ्रष्टाचाराच्या समस्येची गंभीरता त्यांनी नाकारलेली नाही. मात्र गिवन ए चॉय्अस ऍन्ड सिविएरिटी, जातीयवाद भ्रष्टाचारापेक्षा जास्त खतरनाक आणि म्हणूनच अधिक असह्य वाटतो. (अंदाजपंचे)बेसनलाडू

कोलबेर Mon, 10/15/2007 - 23:42
बरोबर. इतकेच बोलुन ते थांबले असते तर पटले असते. असहमती आहे ती दिलेल्या खालिल कारणाला. >>"भ्रष्टाचार खपवता येईल. काम करण्यासाठी कोणाकडून पैसे घ्यायचेत का तुम्हाला? घ्या! पण काम करा. हा संदेश!! "

चतुरंग गुरुवार, 03/20/2008 - 18:56
भ्रष्टाचार हा वाईटच. त्याचा संबंध नैतिक/अनैतिकतेशी येतो. त्याची व्याप्ती मोठी असली तरी तो पकडणे/रोखणे काही प्रमाणात शक्य आहे. आणि तो असला तरी प्रगती होऊ शकते. लोकांच्या मनात ह्याविषयी असलेल्या संकल्पनाना मूर्त स्वरुप देता येते. त्या उलट जातीयवादाचे स्वरूप फार सूक्ष्म आहे. आपल्या समाजाशी बांधिलकी कुठे संपते आणि जातीयता कधी सुरु होते ह्यातली सीमारेषा फार अंधुक आहे आणि ती ओळखायला फारच शहाण्या समाजाची गरज आहे. हा रोग फार पूर्वीपासून समाजमनात घट्ट पाळेमुळे रोवलेला आहे तो असा सहजासहजी जाणवणारा, पकडता येणारा, रोखता येणारा नाही कारण त्याचा संबंध भावनांशी आहे. तो कधी, कुठे, कसे डोके वर काढेल कळत नाही. एकदा भावना भडकवल्या की विवेक संपतो आणि त्यानंतर रोग बळावतच जातो. एकमेकाचे पाय खेचण्यात सर्व प्रकारची शक्ती खर्च होते आणि प्रगती थांबते. चतुरंग

आजानुकर्ण गुरुवार, 10/18/2007 - 18:12
अँटनी साहेबांचे बरोबर आहे. पहिलीच्या वर्गात सूचना देताना गुरूजी "मुलांनो बेशिस्तपणा खपवून घेतला जाणार नाही" असे म्हणतात... त्याचा अर्थ दुसरीतल्या मुलींचा बेशिस्तपणा खपवून घेतला जाईल असा थोडाच आहे. - (सूक्ष्मनिरीक्षक) आजानुकर्ण ऑडियन्स बघून त्यांनी ऍडिशन घेतली आहे असे म्हणावे लागेल. - (प्रेक्षक) आजानुकर्ण

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/20/2008 - 06:22
सैन्यात भ्रष्टाचार होणे वाईट पण म्हणून सरसकट भ्रष्टाचार वाईट असे म्हणता येणार नाही. लाच देण्याने देणारा आणि घेणारा दोघे ही खुश. कामे पटपट होतात. कामे न करता झोपा काढणारे सरकारी बाबू लोक क्रियाशील होतात. काळा पैसा तिजोरीत पडून न राहता चलनात राहतो. एकूण काय मी म्हणेन लाच देणे आणि घेणे वैधानिक करून टाका. > > धैर्य दे अन् नम्रता दे, पाहण्या जे जे पहाणे; वाकू दे बुद्धिस माझ्या तप्त पोलादाप्रमाणे...

इनोबा म्हणे गुरुवार, 03/20/2008 - 14:41
एकूण काय मी म्हणेन लाच देणे आणि घेणे वैधानिक करून टाका. हो! मुंबईत करुन टाका.पुण्यात तरी गरज नाही त्याची. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 03/20/2008 - 19:26
या बाबतीत चाणक्याचे उदाहरण बघता येईल. चाणक्याच्या कारकिर्दीत प्रवास करणार्‍या चिनी प्रवाशानं लिहून ठेवले आहे की 'चाणक्याच्या घरी जेव्हा मी गेलो तेव्हा संध्याकाळ झाली होती, ते काहीतरी काम करीत होते, त्यानी मला बसण्याची खूण केली. थोड्या वेळात काम संपवून त्यानी दिवा विझवला. आणि दुसरा दिवा लावला. मी त्याना असे करण्याचे कारण विचारल्यावर ते उत्तरले 'त्या दिव्यातले तेल सरकारी होते. त्यामुळे सरकारी काम झाल्यावर मी तो दिवा बंद केला. आपण माझे खाजगी पाहुणे असल्यामुळे आपल्याशी बोलताना मी माझ्या खर्चातून आणलेल्या तेलातून दिवा लावला.' अशी निस्पृहता असल्याशिवाय धनानंदासारख्या सम्राटाचा पराभव करून स्वतःचे साम्राज्य स्थापन करणारा चंद्रगुप्तासारखा राजा निर्माण करता येत नाही..... पुण्याचे पेशवे

विजुभाऊ गुरुवार, 03/20/2008 - 10:16
पण भारताचा सगळ्यात मोठा शत्रू म्हणजे जातीवाद." हे १००% खरे......... अडवाणीचा रामरथ थांबवण्यासाठी व्ही पी सिंग नी मंडल चा जूना पुराणा बासनात पडलेला मुद्द शोधुन काढला आणि भारातच्या भविष्याला वेगळीच कलाटणी मिळाली.मंडल मुळे जातीयवाद जास्तच उफाळुन आला. विषेशतः उत्तर भारतात्..सध्या तेथे विकास शिक्षण अन्न पाणी रस्ते हे सर्व जीवनावश्यक मुद्दे जाती च्या मुद्द्यापुढे गौण होतात......या जातियावादाचा फयदा होतो अर्थिक्द्रुष्ट्या प्रगत समाजाला आणि भरडला जातो अशिक्षित समाज........... खरे तर सर्वांगीण शिक्षण हाच भारताच्या विकासाचा मुख्य खांब आहे.त्याकडे मात्र दुर्लक्ष केले जातेय "जातीवाद" या जीवनावष्याक? मुद्यापुढे. जाती व्यवस्थेचा बळी ठरलेला विजुभाऊ

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 03/20/2008 - 19:43
जगातील १८० देशांच्या भ्रष्टाचाराच्या यादीत भारताचा भ्रष्टाचाराच्या बाबतीत क्रमांक ७२ वर आलाय त्यामुळे भ्रष्टाचार कमी झाला ही आनंदाची बातमी आहे. शासनाच्या कामकाजात पारदर्शकता येत आहे, त्यामुळे हा क्रमांक हळू हळू खाली जाईल असे वाटते. ट्रान्सपरन्सी इंटरनॅशनल या संस्थेने भारतात कोणकोणत्या क्षेत्रात भ्रष्टाचार आहे, हे सांगितले होते.त्यामुळे सैन्यदलातला भ्रष्टाचार खपवून घेतला जाणार नाही, ही बातमी आपण सर्वांनीच हलके घेतली पाहिजे असे वाटते. ट्रान्सपरन्सीचा अहवालात कशाकशावर ठपका ठेवलेला आहे याची माहिती कोणीतरी इथे दिली पाहिजे असे वाटते.
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सुधीर कांदळकर Fri, 03/21/2008 - 18:59
म्हणजे पहिल्या क्रमांकाचा शत्रू जातीयवाद आहे. भ्रष्टाचार हा दुस-या क्रमांकाचा शत्रू असा अर्थ मी घेईन. पुण्याच्या पेशव्यांनी दिलेला चाणक्यांचा दाखला मी देखील वाचला आहे. प्रा. डॉक्टरसाहेब जगातील १८० देशांच्या भ्रष्टाचाराच्या यादीत भारताचा भ्रष्टाचाराच्या बाबतीत क्रमांक ७२ वर आलाय त्यामुळे भ्रष्टाचार कमी झाला ही आनंदाची बातमी आहे. ही बातमी फसवी आहे. निष्कर्ष कोणत्या सांख्यिकी विश्लेषणावरून काढला अहे हे आपल्याला ठाऊक नाही. माझ्या माहितीप्रमाणे लाच म्हणून दिलेला पैसा फक्त यात धरला जातो. लाच घेतलेला पैसा नाही. त्यामुळे आनंद नको मानूया. भ्रष्टाचाराची व्याख्या काय? हा मुद्दा सुद्धा महत्वाचा आहे. पूर्ण पगार घेऊनहि बॉस नसतांना कामाची टाळाटाळ करणे यालादेखील भ्रष्टाचार म्हणतात. तसेच त्याच पगारावर सेवकाकडून त्याच्या सेवाशर्तीच्या बाहेरील काम करून घेणे हा देखील भ्रष्टाचारच. विजेचा अपव्याय, सार्वजनिक मालमत्तेची हानि करणे (यात घाण करणे आले) हा पण भ्रष्टाचार. परंतु कामगार कायद्यानुसार, (फॅक्टरी ऍक्ट, १९४८) सतत चार तास काम केल्यानंतर विश्रांति न देता एखाद्या सेवकाकडून काम करून घेणे तसेच सलग १२ तासांपेक्षा (यात एक अर्ध्या तासाची सुटी व दोन १५ मिनिटाच्या सुट्यांचा वेळ धरला नाही)काम करून घेणे हाहि भ्रष्टाचार. शाळा, १० पेक्षा कमी सेवकवर्ग असलेल्या व्यापारी आस्थापना, सरकारी व निमसरकारी नोकर, सैनिकी दले या कायद्याखाली येत नाहीत. म्हणून व्याख्या व अपवाद नक्की करायला पाहिजेत. कानिटकरांचे "मला उत्तर हवंय" हे नाटक मला या विषयावर मर्मवेधी वाटले. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.
लेखनविषय:
राजकारण
खालील बातमीचा मथळा वाचून त्यात काही गैर वाटले का? Corruption has no place in armed forces: Antony याबातमीत ऍन्टोनी साहेब खडसावून सांगतात की "सैन्यदलातील भ्रष्टाचार अजीबात खपवून घेतला जाणार नाही". नक्की कुठला नैतीक आधार आपण सैन्यदलास देत आहोत आणि नक्की कुठला आदर्श (निदान बोलण्यात तरी) जनतेसमोर मांडत आहोत?

लहानपणीचे मिसळप्रेमी

कोलबेर ·

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 00:00
(सही खरेच, पण...) छोट्या प्रियालीताई अरबी/फारसी/उर्दू भाषेतील वर्तमानपत्र (आणि तेही उलटे धरून) का वाचत आहेत बरे? (टगोबांना अरबी/फारसी/उर्दू [लिप्यां]मधला फरक कळत नाही.)

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 01:09
विष्णूचा पुढचा कल्की अवतार अरबस्तानात जन्माला येणार अशी प्रियालीताईंना तेव्हाच खबर लागली असणार, त्यामुळे त्यांचे संशोधन जारी आहे. फोटोत वर्तमानपत्र उलटे धरले आहे हे पकडून त्यांचे भांडेफोड केली आहे. प्रियालीताईंचे सर्व ज्ञान असेच सुपरफिशिअल असते हे फोटोतून सिद्ध होते. ;-) पण टग्यादादांचं मुंडकं चहाच्या किटलीत पाहून 'झी हॉरर शो' सुरु झाला तेव्हा रामसेंनी अर्चना पूरणसिंगचं मुंडकं प्लेटवर ठेवलं होतं ते आठवलं. बायदवे, तुम्ही तेव्हा मिनिएचर स्वरुपात असलात तरी मावलात कसे त्या किटलीत? चायसे जादा किटलीच "टगी" दिखती है|

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 05:50
> पण टग्यादादांचं मुंडकं चहाच्या किटलीत पाहून 'झी हॉरर शो' सुरु झाला तेव्हा रामसेंनी अर्चना पूरणसिंगचं मुंडकं प्लेटवर ठेवलं होतं ते आठवलं. थँक्यू! थँक्यू!!! (ऑबव्हियसली, आय टेक दॅट ऍज़ अ काँप्लिमेंट!) (नो वंडर पार्श्वभूमीतल्या आमच्या तीर्थरूपांना किटलीचं झाकण घट्ट लावून टाकावंसं वाटलं तर!) > बायदवे, तुम्ही तेव्हा मिनिएचर स्वरुपात असलात तरी मावलात कसे त्या किटलीत? सांगू? सीक्रेट ठेवायचं हां, पण. अर्थात गुडघे पोटाशी घेऊन आणि हाताची घडी घालून! > चायसे जादा किटलीच "टगी" दिखती है| काय करणार! त्यावेळी टगेगिरीचा 'अर्क' आमच्यात पुरता उतरला नव्हता. (किंबहुना तो उतरावा, मुळात म्हणूनच तर किटलीत बसलो होतो!) > फोटोत वर्तमानपत्र उलटे धरले आहे हे पकडून त्यांचे भांडेफोड केली आहे. प्रियालीताईंचे सर्व ज्ञान असेच सुपरफिशिअल असते हे फोटोतून सिद्ध होते. ;-) असं होय! मला वाटलं प्रियालीताईंना उलटंसुद्धा वाचता येतं म्हणून! (मला येऽऽऽतं! तुम्हाला नाऽऽऽही! टूऽऽऽक टूक!)

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 07:36
(मला येऽऽऽतं! तुम्हाला नाऽऽऽही! टूऽऽऽक टूक!) बर्‍याच दिवसांनी हे वाक्य वाचलं आणि एकदम हळवा झालो! तात्या.

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 07:49
>>मला वाटलं प्रियालीताईंना उलटंसुद्धा वाचता येतं म्हणून! (मला येऽऽऽतं! तुम्हाला नाऽऽऽही! टूऽऽऽक टूक!) .व्हेन रेब णेरक कटू कटू लार्‍यासदु नणूम्ह तंये ताचवा टंलउ लात:स्व

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 09:13
.ताहो तप्रेभिअ साअ 'ज़ग्रीडि ०८१ यबा डटेटेरो' तर्थाअ ,'नऊडा डइसापअ' र्थअ चा'ट्यालउ' ल्याधम'णंये ताचवा टंलउ' तदासातिप्र )क्याटुकटु( ळमू :.क.ता .ग्याट - !हेआ द्दामु चाळीक हा ???यका तंये ताचवा टंलउ णप )!तंये हीलाम ,यका तत्या( !रत तंये ताहिलि टंलउ लाम्हातु जेणम्ह ^ | | ---------------

सहज गुरुवार, 10/11/2007 - 15:51
.लईजा लारकाना शवेप्र तलाटेहॉ यवाशिल्याणआ नाकांलपा ल्यापआ द्याउ .लतीगला लायळासवि श्याबपक र्वस नालांमु रशाहुतिअ र्‍याणारमा ईढाब व र्‍याणाहिलि टंलउ नरूवमाकूहु

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 15:58
?यका यतोडप मीक लमा च्चाक राणागला ठीसात्या णिआ ?यका तहेआ लेगला रूक र्व्हस हीरेगैव रनीप-कलपा ,कलपा-लूआ चरबरोबळीसमि ल्लीह तलाटेहॉ ल्यापआ ??????का .लईजा लारकाना शवेप्र तलाटेहॉ यवाशिल्याणआ नाकांलपा ल्यापआ द्याउ

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 16:19
.वेचावे सेअ ते नीत्यां हीना तमज लायचावा टंलउ नाज्यां .सोअ ?चंयडार जेणम्ह चंयसाह टंलउ

लिखाळ गुरुवार, 10/11/2007 - 16:20
जाम मजा --ळखालि तो क वी डा ल डा वि क तो (. ळखालि राणाहपा यसो चीलांमु ढ तन्यामाज च्याण्याचवा टेलउ)

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 16:26
.ग्याट )रफसॉलॉफि( - !नरूक रचावि हाप ".तहेआ जूबा नदो च्याण्याना चकाए या खदु: णिआ खसु ,सूआ णिआ सूह" )!द्धासुचंयसाह जेणम्ह चंयडार टंलउ णिआ( (-: !सो लीटनेर्च्युफॉनअ ?चंयडार जेणम्ह चंयसाह टंलउ > ?का हीना ,जेहिपा लंरफि चलाल्यापआ रत ,लसेन तये तावरफि गज ??????नणूम्ह तोचवा साक मी लंटवा यका लाम्हातु ?गम .वेचावे सेअ ते नीत्यं हीना तमज लायचावा टंलउ नाज्यां .सोअ >

लिखाळ गुरुवार, 10/11/2007 - 16:03
ही ही ही ही .हेआ लीके यसो ठीसालांमु ढ .चावा हीसेक टेलसु वाथअ टेलउ रद्गाउ लरीव --ळखालि तो क वी डा ल डा वि क तो

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 16:03
?ना यताघे दनों ,ठशे तकांलनी .वाह लायवाठे ल्पकवि हीसाअ 'टंलउ' चरबरोब'जीग्रइं' णिआ 'ठीराम' ध्येम'तद्धप चीण्याहिलि' ढेपुया

लिखाळ Wed, 10/10/2007 - 21:10
एकदम मजेदार ! प्रियाली, सर्कीट यांचे फोटो मस्त ! आणि विसोबा यांचा फोटो एक नंबर :) --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

सहज Wed, 10/10/2007 - 21:42
मजा आली. खरे तर अजून इतरांचे शोधून लावले पाहीजेत.

सृष्टीलावण्या Mon, 03/24/2008 - 22:15
पुढच्या संमेलनात नंतर अजून काही जणांचे फोटो यायच्या आत टाका बरे नवीन इतरांचे. नाहीतर, सर्व मजाच निघून जाईल... > > मना बोलणे नीच सोशीत जावे, स्वयें सर्वदा नम्र वाचे वदावे...

सर्किट Wed, 10/10/2007 - 22:28
अरे, माझा लहानपणचा फोटो कसा तुला सापडला ? मस्त आहेत सगळेच फोटो ! विसोबा खेचरांच्या चेहर्‍यावारचे भाव अजूनही तस्सेच असतात !! - (आता फक्त दूध पिणारा) सर्किट

टग्या Wed, 10/10/2007 - 23:50
> (आता फक्त दूध पिणारा) सोडा घालून??????

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 01:00
> (आता फक्त दूध पिणारा) सोडा घालून?????? हा हा हा! हे आवडले.. सोडा नसेल. बहुधा ऑन द रॉक्स असेल...:) तात्या.

टग्या Wed, 10/10/2007 - 23:53
> विसोबा खेचरांच्या चेहर्‍यावारचे भाव अजूनही तस्सेच असतात !! सहमत!

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 00:01
... मस्तच! पुढच्या आयुष्यात चहाच्या पेल्यातील वादळांना समर्थपणे तोंड देण्यासाठी असा सराव लहानपणापासून करावा लागतो!

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 00:58
वरूणदेवा, तुझ्या कल्पकतेपुढे हात टेकले रे बाबा! :) टग्याचा फोटो अल्टी आला आहे.. :) सर्कीटचे बाबा त्याला डब्यातली बियर पाजताहेत का? :) छोट्या प्रियालीचा चेहेरा दिसला असता तर बरं झालं असतं! म्हणजे ती आत्ता जेवढी छान दिसते तेवढीच लहापणीही दिसायची का ते कळलं असतं! :) विसोबाच झबलं छान आहे. त्यानी पाळलेला कुत्राही छान आहे. तेव्हापासूनच बहुधा विसोबाला 'ब्लॅक डॉग' आवडत असावी! :)) आणि हे काय? लहानपणीचे प्रमोदकाका, दिगम्भा, बिरुटेशेठ, आणि प्रकाश घाटपांडे कुठे आहेत? त्यांचेही फोटो टाक की..:) आणि वानगीदाखल त्या गोटातल्या शक्तिवेलू, विनू मंकड आणि संजूबाबाचे फोटोही टाक की! :)) आपला, (एक्स मनोगती!) विसोबा खेचर.

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 01:20
>>छोट्या प्रियालीचा चेहेरा दिसला असता तर बरं झालं असतं! म्हणजे ती आत्ता जेवढी छान दिसते तेवढीच लहापणीही दिसायची का ते कळलं असतं! :) थँक्यू! थँक्यू! प्रियाली आपल्या मतलबाच्या वाक्यांवर नेहमी विश्वास ठेवते. झबल्यातले विसोबाही मस्त. तो कुत्रा बहुधा गोल्डन रिट्रिवर असावा. हे कुत्रे फार हायपर असतात पण प्रेमळही असतात, त्यांना माणसं आवडतात. विसोबांना लहानपणीच गुण लागलेला दिसतो. ;-)

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 16:14
> झबल्यातले विसोबाही मस्त. झबल्यातले ते विसोबा होते होय! माझा गैरसमज झाला. (ह. घ्या.)

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 11:53
खेचर म्हणजे, समर्थाघरचे श्वान, त्यासी सर्वही देती मान ! - सर्किट

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 10/11/2007 - 07:32
वरील मंडळींचे संस्थळावरील वावर (बालपणीचे कडू ) पाहून, कोलबेरसेठ, पोराचे (पोरीचे) पाय पाळण्यात दिसतात असे का म्हणत असावेत, त्याचा प्रत्यय आला.;)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 08:36
मस्त चित्र आहे! :) प्रमोदशेठ, तुम्ही दुवा दिला होतात. आता ते चित्रच इथे देऊन आम्ही तुमचं अर्धवट काम पूर्ण करतो..:) मात्र हे लहानपणीचं कुठल्या मिसळप्रेमीचं हे चित्र आहे, ते सांगायची जबाबदारी मात्र वरूणची! मला तर हा लहानपणीचा नंदन वाटतो आहे...:)

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 08:40
> मला तर हा लहानपणीचा नंदन वाटतो आहे...:) नसावा. मला तो लहानपणीचा 'तो' असण्याची शक्यता, का कोण जाणे, पण अधिक वाटते!

नंदन गुरुवार, 10/11/2007 - 12:16
गेले ते दिन गेले :). पण हे वरचे फोटोज पाहताना असंच मोकळेपणानं हसायला आलं. वरुणरावांच्या कल्पकतेला दाद दिली पाहिजे. लहानपणी 'तो' असा दिसू शकत असेलसे वाटते. [चित्रातले पुस्तक विकीपीडियासंबंधी आहे, असा दाट संशय आहे ;)] नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 16:24
आवडला. फक्त तो सध्या नेमके काय वाचतो ते आजही कळले नाही. ;-) नंदन कसा दिसतो याची कल्पना असली तरी पुढील अनेक वर्षांत त्याचा चेहरा आपोआप काहीसा असा दिसू लागेल अशी मला खात्री आहे. - ह घेणे.

सहज गुरुवार, 10/11/2007 - 09:00
pramodkaka लहानपणी ते खूपच गोड होते वगैरे ऐकले होते. ते खरे आहे बघा. (आता फक्त "कथा माझ्या दुसर्‍या* केशकर्तनाची" हा लेख नाही आला म्हणजे मिळवले ;-) ह. घ्या.) ------------------------------------------------------------------------------------------- * पहीले वहीले म्हणजे जावळ नाही का, म्हणून दुसरे. अरेरे अजून एका कथेला तर "प्रसवकळा" नाहीना दिल्या प्रमोदकाका :-\

सर्किट गुरुवार, 10/11/2007 - 09:26
हा हा हा !!!!! बालपणीच्या कथांत ही कशी राहून गेली बुवा ? - (प्रमोदकाकांचा पुतण्या) सर्किट

सर्किट गुरुवार, 10/11/2007 - 09:29
नेहमीच आपल्यापेक्षा शक्तिमान लोकांशी लढण्यात (अपेशी)जन्म गेलेला. काका, अहो हे लढणे अपेशी का झाले, ह्याचे कारण ह्या फोटोवरूनच कळते.. एका फुटाने उत्तरेला लढताय !!! जरा दक्षिणेला या, मग अजीबात अपेशी ठरणार नाही तुम्ही !! - सर्किट

प्रमोद देव गुरुवार, 10/11/2007 - 09:11
सहजराव तुम्हाला कुठे मिळाला हा फोटो? अहो गेले कैक वर्ष मी शोधतोय तो! (हल्ली गुप्त हेरांचा फारच सुळसुळाट झालाय! जपून राहायला हवेय!)

गुंडोपंत गुरुवार, 10/11/2007 - 11:30
अहो बुद्धीच्या वयात काही फरकच पडला नाही नंतर. त्यमुळे लहानपण दिलेगा देवा! कायमच आहे :) आपला गुंडोपंत

सर्किट गुरुवार, 10/11/2007 - 11:35
त्यमुळे लहानपण दिलेगा देवा! कायमच आहे : जियो गुंडोपंत ! तसेच रहा.. आम्हीही वयोमानानुसार लहान होतोच आहोत... - सर्किट

गुंडोपंत गुरुवार, 10/11/2007 - 11:29
वा सगळ्यांचे फोटो आवडले... माझा फोटो सहजाला मिळालेला पाहून चकित व्हायला झले आहे. फार वजन हो! उअचलतांना चड्डीच सुटलीहोती माझी! :) आपला गुंडोपंत

स्वाती दिनेश गुरुवार, 10/11/2007 - 11:55
सगळ्यांचे 'फोटू' आणि त्या फोटूंच्या मागच्या कल्पनेची आयडिया मस्त!! स्चाती

प्राजु Mon, 03/24/2008 - 22:32
मस्त आहे.. सगळ्यांचे फोटो बघून फार बरे वाटले.. कोलबेर पंत, तुमची हि कल्पना मात्र नामी आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 00:00
(सही खरेच, पण...) छोट्या प्रियालीताई अरबी/फारसी/उर्दू भाषेतील वर्तमानपत्र (आणि तेही उलटे धरून) का वाचत आहेत बरे? (टगोबांना अरबी/फारसी/उर्दू [लिप्यां]मधला फरक कळत नाही.)

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 01:09
विष्णूचा पुढचा कल्की अवतार अरबस्तानात जन्माला येणार अशी प्रियालीताईंना तेव्हाच खबर लागली असणार, त्यामुळे त्यांचे संशोधन जारी आहे. फोटोत वर्तमानपत्र उलटे धरले आहे हे पकडून त्यांचे भांडेफोड केली आहे. प्रियालीताईंचे सर्व ज्ञान असेच सुपरफिशिअल असते हे फोटोतून सिद्ध होते. ;-) पण टग्यादादांचं मुंडकं चहाच्या किटलीत पाहून 'झी हॉरर शो' सुरु झाला तेव्हा रामसेंनी अर्चना पूरणसिंगचं मुंडकं प्लेटवर ठेवलं होतं ते आठवलं. बायदवे, तुम्ही तेव्हा मिनिएचर स्वरुपात असलात तरी मावलात कसे त्या किटलीत? चायसे जादा किटलीच "टगी" दिखती है|

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 05:50
> पण टग्यादादांचं मुंडकं चहाच्या किटलीत पाहून 'झी हॉरर शो' सुरु झाला तेव्हा रामसेंनी अर्चना पूरणसिंगचं मुंडकं प्लेटवर ठेवलं होतं ते आठवलं. थँक्यू! थँक्यू!!! (ऑबव्हियसली, आय टेक दॅट ऍज़ अ काँप्लिमेंट!) (नो वंडर पार्श्वभूमीतल्या आमच्या तीर्थरूपांना किटलीचं झाकण घट्ट लावून टाकावंसं वाटलं तर!) > बायदवे, तुम्ही तेव्हा मिनिएचर स्वरुपात असलात तरी मावलात कसे त्या किटलीत? सांगू? सीक्रेट ठेवायचं हां, पण. अर्थात गुडघे पोटाशी घेऊन आणि हाताची घडी घालून! > चायसे जादा किटलीच "टगी" दिखती है| काय करणार! त्यावेळी टगेगिरीचा 'अर्क' आमच्यात पुरता उतरला नव्हता. (किंबहुना तो उतरावा, मुळात म्हणूनच तर किटलीत बसलो होतो!) > फोटोत वर्तमानपत्र उलटे धरले आहे हे पकडून त्यांचे भांडेफोड केली आहे. प्रियालीताईंचे सर्व ज्ञान असेच सुपरफिशिअल असते हे फोटोतून सिद्ध होते. ;-) असं होय! मला वाटलं प्रियालीताईंना उलटंसुद्धा वाचता येतं म्हणून! (मला येऽऽऽतं! तुम्हाला नाऽऽऽही! टूऽऽऽक टूक!)

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 07:36
(मला येऽऽऽतं! तुम्हाला नाऽऽऽही! टूऽऽऽक टूक!) बर्‍याच दिवसांनी हे वाक्य वाचलं आणि एकदम हळवा झालो! तात्या.

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 07:49
>>मला वाटलं प्रियालीताईंना उलटंसुद्धा वाचता येतं म्हणून! (मला येऽऽऽतं! तुम्हाला नाऽऽऽही! टूऽऽऽक टूक!) .व्हेन रेब णेरक कटू कटू लार्‍यासदु नणूम्ह तंये ताचवा टंलउ लात:स्व

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 09:13
.ताहो तप्रेभिअ साअ 'ज़ग्रीडि ०८१ यबा डटेटेरो' तर्थाअ ,'नऊडा डइसापअ' र्थअ चा'ट्यालउ' ल्याधम'णंये ताचवा टंलउ' तदासातिप्र )क्याटुकटु( ळमू :.क.ता .ग्याट - !हेआ द्दामु चाळीक हा ???यका तंये ताचवा टंलउ णप )!तंये हीलाम ,यका तत्या( !रत तंये ताहिलि टंलउ लाम्हातु जेणम्ह ^ | | ---------------

सहज गुरुवार, 10/11/2007 - 15:51
.लईजा लारकाना शवेप्र तलाटेहॉ यवाशिल्याणआ नाकांलपा ल्यापआ द्याउ .लतीगला लायळासवि श्याबपक र्वस नालांमु रशाहुतिअ र्‍याणारमा ईढाब व र्‍याणाहिलि टंलउ नरूवमाकूहु

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 15:58
?यका यतोडप मीक लमा च्चाक राणागला ठीसात्या णिआ ?यका तहेआ लेगला रूक र्व्हस हीरेगैव रनीप-कलपा ,कलपा-लूआ चरबरोबळीसमि ल्लीह तलाटेहॉ ल्यापआ ??????का .लईजा लारकाना शवेप्र तलाटेहॉ यवाशिल्याणआ नाकांलपा ल्यापआ द्याउ

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 16:19
.वेचावे सेअ ते नीत्यां हीना तमज लायचावा टंलउ नाज्यां .सोअ ?चंयडार जेणम्ह चंयसाह टंलउ

लिखाळ गुरुवार, 10/11/2007 - 16:20
जाम मजा --ळखालि तो क वी डा ल डा वि क तो (. ळखालि राणाहपा यसो चीलांमु ढ तन्यामाज च्याण्याचवा टेलउ)

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 16:26
.ग्याट )रफसॉलॉफि( - !नरूक रचावि हाप ".तहेआ जूबा नदो च्याण्याना चकाए या खदु: णिआ खसु ,सूआ णिआ सूह" )!द्धासुचंयसाह जेणम्ह चंयडार टंलउ णिआ( (-: !सो लीटनेर्च्युफॉनअ ?चंयडार जेणम्ह चंयसाह टंलउ > ?का हीना ,जेहिपा लंरफि चलाल्यापआ रत ,लसेन तये तावरफि गज ??????नणूम्ह तोचवा साक मी लंटवा यका लाम्हातु ?गम .वेचावे सेअ ते नीत्यं हीना तमज लायचावा टंलउ नाज्यां .सोअ >

लिखाळ गुरुवार, 10/11/2007 - 16:03
ही ही ही ही .हेआ लीके यसो ठीसालांमु ढ .चावा हीसेक टेलसु वाथअ टेलउ रद्गाउ लरीव --ळखालि तो क वी डा ल डा वि क तो

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 16:03
?ना यताघे दनों ,ठशे तकांलनी .वाह लायवाठे ल्पकवि हीसाअ 'टंलउ' चरबरोब'जीग्रइं' णिआ 'ठीराम' ध्येम'तद्धप चीण्याहिलि' ढेपुया

लिखाळ Wed, 10/10/2007 - 21:10
एकदम मजेदार ! प्रियाली, सर्कीट यांचे फोटो मस्त ! आणि विसोबा यांचा फोटो एक नंबर :) --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

सहज Wed, 10/10/2007 - 21:42
मजा आली. खरे तर अजून इतरांचे शोधून लावले पाहीजेत.

सृष्टीलावण्या Mon, 03/24/2008 - 22:15
पुढच्या संमेलनात नंतर अजून काही जणांचे फोटो यायच्या आत टाका बरे नवीन इतरांचे. नाहीतर, सर्व मजाच निघून जाईल... > > मना बोलणे नीच सोशीत जावे, स्वयें सर्वदा नम्र वाचे वदावे...

सर्किट Wed, 10/10/2007 - 22:28
अरे, माझा लहानपणचा फोटो कसा तुला सापडला ? मस्त आहेत सगळेच फोटो ! विसोबा खेचरांच्या चेहर्‍यावारचे भाव अजूनही तस्सेच असतात !! - (आता फक्त दूध पिणारा) सर्किट

टग्या Wed, 10/10/2007 - 23:50
> (आता फक्त दूध पिणारा) सोडा घालून??????

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 01:00
> (आता फक्त दूध पिणारा) सोडा घालून?????? हा हा हा! हे आवडले.. सोडा नसेल. बहुधा ऑन द रॉक्स असेल...:) तात्या.

टग्या Wed, 10/10/2007 - 23:53
> विसोबा खेचरांच्या चेहर्‍यावारचे भाव अजूनही तस्सेच असतात !! सहमत!

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 00:01
... मस्तच! पुढच्या आयुष्यात चहाच्या पेल्यातील वादळांना समर्थपणे तोंड देण्यासाठी असा सराव लहानपणापासून करावा लागतो!

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 00:58
वरूणदेवा, तुझ्या कल्पकतेपुढे हात टेकले रे बाबा! :) टग्याचा फोटो अल्टी आला आहे.. :) सर्कीटचे बाबा त्याला डब्यातली बियर पाजताहेत का? :) छोट्या प्रियालीचा चेहेरा दिसला असता तर बरं झालं असतं! म्हणजे ती आत्ता जेवढी छान दिसते तेवढीच लहापणीही दिसायची का ते कळलं असतं! :) विसोबाच झबलं छान आहे. त्यानी पाळलेला कुत्राही छान आहे. तेव्हापासूनच बहुधा विसोबाला 'ब्लॅक डॉग' आवडत असावी! :)) आणि हे काय? लहानपणीचे प्रमोदकाका, दिगम्भा, बिरुटेशेठ, आणि प्रकाश घाटपांडे कुठे आहेत? त्यांचेही फोटो टाक की..:) आणि वानगीदाखल त्या गोटातल्या शक्तिवेलू, विनू मंकड आणि संजूबाबाचे फोटोही टाक की! :)) आपला, (एक्स मनोगती!) विसोबा खेचर.

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 01:20
>>छोट्या प्रियालीचा चेहेरा दिसला असता तर बरं झालं असतं! म्हणजे ती आत्ता जेवढी छान दिसते तेवढीच लहापणीही दिसायची का ते कळलं असतं! :) थँक्यू! थँक्यू! प्रियाली आपल्या मतलबाच्या वाक्यांवर नेहमी विश्वास ठेवते. झबल्यातले विसोबाही मस्त. तो कुत्रा बहुधा गोल्डन रिट्रिवर असावा. हे कुत्रे फार हायपर असतात पण प्रेमळही असतात, त्यांना माणसं आवडतात. विसोबांना लहानपणीच गुण लागलेला दिसतो. ;-)

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 16:14
> झबल्यातले विसोबाही मस्त. झबल्यातले ते विसोबा होते होय! माझा गैरसमज झाला. (ह. घ्या.)

सर्किट Fri, 10/12/2007 - 11:53
खेचर म्हणजे, समर्थाघरचे श्वान, त्यासी सर्वही देती मान ! - सर्किट

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 10/11/2007 - 07:32
वरील मंडळींचे संस्थळावरील वावर (बालपणीचे कडू ) पाहून, कोलबेरसेठ, पोराचे (पोरीचे) पाय पाळण्यात दिसतात असे का म्हणत असावेत, त्याचा प्रत्यय आला.;)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 08:36
मस्त चित्र आहे! :) प्रमोदशेठ, तुम्ही दुवा दिला होतात. आता ते चित्रच इथे देऊन आम्ही तुमचं अर्धवट काम पूर्ण करतो..:) मात्र हे लहानपणीचं कुठल्या मिसळप्रेमीचं हे चित्र आहे, ते सांगायची जबाबदारी मात्र वरूणची! मला तर हा लहानपणीचा नंदन वाटतो आहे...:)

टग्या गुरुवार, 10/11/2007 - 08:40
> मला तर हा लहानपणीचा नंदन वाटतो आहे...:) नसावा. मला तो लहानपणीचा 'तो' असण्याची शक्यता, का कोण जाणे, पण अधिक वाटते!

नंदन गुरुवार, 10/11/2007 - 12:16
गेले ते दिन गेले :). पण हे वरचे फोटोज पाहताना असंच मोकळेपणानं हसायला आलं. वरुणरावांच्या कल्पकतेला दाद दिली पाहिजे. लहानपणी 'तो' असा दिसू शकत असेलसे वाटते. [चित्रातले पुस्तक विकीपीडियासंबंधी आहे, असा दाट संशय आहे ;)] नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

प्रियाली गुरुवार, 10/11/2007 - 16:24
आवडला. फक्त तो सध्या नेमके काय वाचतो ते आजही कळले नाही. ;-) नंदन कसा दिसतो याची कल्पना असली तरी पुढील अनेक वर्षांत त्याचा चेहरा आपोआप काहीसा असा दिसू लागेल अशी मला खात्री आहे. - ह घेणे.

सहज गुरुवार, 10/11/2007 - 09:00
pramodkaka लहानपणी ते खूपच गोड होते वगैरे ऐकले होते. ते खरे आहे बघा. (आता फक्त "कथा माझ्या दुसर्‍या* केशकर्तनाची" हा लेख नाही आला म्हणजे मिळवले ;-) ह. घ्या.) ------------------------------------------------------------------------------------------- * पहीले वहीले म्हणजे जावळ नाही का, म्हणून दुसरे. अरेरे अजून एका कथेला तर "प्रसवकळा" नाहीना दिल्या प्रमोदकाका :-\

सर्किट गुरुवार, 10/11/2007 - 09:26
हा हा हा !!!!! बालपणीच्या कथांत ही कशी राहून गेली बुवा ? - (प्रमोदकाकांचा पुतण्या) सर्किट

सर्किट गुरुवार, 10/11/2007 - 09:29
नेहमीच आपल्यापेक्षा शक्तिमान लोकांशी लढण्यात (अपेशी)जन्म गेलेला. काका, अहो हे लढणे अपेशी का झाले, ह्याचे कारण ह्या फोटोवरूनच कळते.. एका फुटाने उत्तरेला लढताय !!! जरा दक्षिणेला या, मग अजीबात अपेशी ठरणार नाही तुम्ही !! - सर्किट

प्रमोद देव गुरुवार, 10/11/2007 - 09:11
सहजराव तुम्हाला कुठे मिळाला हा फोटो? अहो गेले कैक वर्ष मी शोधतोय तो! (हल्ली गुप्त हेरांचा फारच सुळसुळाट झालाय! जपून राहायला हवेय!)

गुंडोपंत गुरुवार, 10/11/2007 - 11:30
अहो बुद्धीच्या वयात काही फरकच पडला नाही नंतर. त्यमुळे लहानपण दिलेगा देवा! कायमच आहे :) आपला गुंडोपंत

सर्किट गुरुवार, 10/11/2007 - 11:35
त्यमुळे लहानपण दिलेगा देवा! कायमच आहे : जियो गुंडोपंत ! तसेच रहा.. आम्हीही वयोमानानुसार लहान होतोच आहोत... - सर्किट

गुंडोपंत गुरुवार, 10/11/2007 - 11:29
वा सगळ्यांचे फोटो आवडले... माझा फोटो सहजाला मिळालेला पाहून चकित व्हायला झले आहे. फार वजन हो! उअचलतांना चड्डीच सुटलीहोती माझी! :) आपला गुंडोपंत

स्वाती दिनेश गुरुवार, 10/11/2007 - 11:55
सगळ्यांचे 'फोटू' आणि त्या फोटूंच्या मागच्या कल्पनेची आयडिया मस्त!! स्चाती

प्राजु Mon, 03/24/2008 - 22:32
मस्त आहे.. सगळ्यांचे फोटो बघून फार बरे वाटले.. कोलबेर पंत, तुमची हि कल्पना मात्र नामी आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
मंडळी मध्यंतरी सिने तारकांच्या बालपणीचे फोटो अनेक विरोपातुन आपण पाहिले असतीलच त्याचप्रमाणे मिसळप्रेमी तारे तारकांचे देखिल लहानपणीचे फोटो मिळवण्यास आम्हाला नुकतेच यश आले आहे. काही काल्पनीक आयडींच्या नावाखाली आम्ही ते प्रसिद्ध करत आहोत.. आपणास खरोखरच असे आयडी आढळल्यास तो निव्वळ योगायोग समजुन भलतेच हलके घ्यावे!

सांगितिक तुकडे

चित्रा ·

विसोबा खेचर Wed, 10/10/2007 - 01:04
ही पद्धत काय आहे, कधी सुरू झाली असेल आणि याची वेगवेगळी रूपे जगभर कुठे दिसतात का यावर येथील संगीत, इतिहास किंवा कलांचे जाणकार काही प्रकाश पाडू शकतील काय? याला "सांगितिक तुमडे" यापेक्षा चांगले दुसरे नाव आहे का? किंवा सुचू शकते का? असे वेगवेगळे तुकडे जोडून केलेल्या एकसंध गाण्याचा प्रकार आपल्या हिंदुस्थानी संगीतात 'रागमाला' या नांवाने ओळखला जातो.. रागमालेमध्ये एकच बंदिशसदृष रचना असते परंतु ती कोणत्या एका रागावर आधारीत नसून त्यात एकापेक्षा अनेक रागांचे रंग मिसळलेले असतात. 'रागमाला' हा प्रकार गाण्याकरता स्वरलयीवर अतिशय हुकुमत तर हवीच परंतु त्या रागमालेतील सर्व राग गळ्यावर व्यवस्थितपणे चढलेलेही असावे लागतात. असो, चित्राताई, मला जेवढी माहिती होती ती मी दिली. इतरांनी अधिक प्रकाश टाकावा. सौ मालिनीबाई राजूरकारांच्या एका रागमालेचे ध्वनिमुद्रण माझ्याकडे आहे. ते मी लवकरच जालावर चढवून त्याबद्दल इथे लिहीन. त्यातून मला जे काय म्हणायचे आहे तो मुद्दा स्पष्ट व्हावा... तात्या.

चित्रा Wed, 10/10/2007 - 01:43
असे वेगवेगळे तुकडे जोडून केलेल्या एकसंध गाण्याचा प्रकार आपल्या हिंदुस्थानी संगीतात 'रागमाला' या नांवाने ओळखला जातो.. हे तुकडे जोडलेले नसतात. नुसती जागा भरायला असतात. आपल्याकडेही ही पद्धत असावी, तिच्याबद्दल कोणाला काही माहिती आहे का ते विचारत होते. रागमाला प्रकार काय असतो हे ऐकायला आवडेल. जरूर लिहा. अजून एक म्हणजे वरचा दुवा website चुकीच्या ठिकाणी नेतो हे लक्षात आले म्हणून इथे परत देते आहे. Awakening

अमित.कुलकर्णी गुरुवार, 10/11/2007 - 02:37
http://www.esnips.com/doc/afc46235-13e4-46a2-a6ea-513aaf69be3b/Pratham-Dhar-Dhyan-(Raag-Maala)---Umraao-Jaan-1981---Ustad-Ghulam-Mustafa-Khan,-Shahida-Khan--Runa-Prasad ही पण रागमालाच आहे ना?

विसोबा खेचर Wed, 10/10/2007 - 01:04
ही पद्धत काय आहे, कधी सुरू झाली असेल आणि याची वेगवेगळी रूपे जगभर कुठे दिसतात का यावर येथील संगीत, इतिहास किंवा कलांचे जाणकार काही प्रकाश पाडू शकतील काय? याला "सांगितिक तुमडे" यापेक्षा चांगले दुसरे नाव आहे का? किंवा सुचू शकते का? असे वेगवेगळे तुकडे जोडून केलेल्या एकसंध गाण्याचा प्रकार आपल्या हिंदुस्थानी संगीतात 'रागमाला' या नांवाने ओळखला जातो.. रागमालेमध्ये एकच बंदिशसदृष रचना असते परंतु ती कोणत्या एका रागावर आधारीत नसून त्यात एकापेक्षा अनेक रागांचे रंग मिसळलेले असतात. 'रागमाला' हा प्रकार गाण्याकरता स्वरलयीवर अतिशय हुकुमत तर हवीच परंतु त्या रागमालेतील सर्व राग गळ्यावर व्यवस्थितपणे चढलेलेही असावे लागतात. असो, चित्राताई, मला जेवढी माहिती होती ती मी दिली. इतरांनी अधिक प्रकाश टाकावा. सौ मालिनीबाई राजूरकारांच्या एका रागमालेचे ध्वनिमुद्रण माझ्याकडे आहे. ते मी लवकरच जालावर चढवून त्याबद्दल इथे लिहीन. त्यातून मला जे काय म्हणायचे आहे तो मुद्दा स्पष्ट व्हावा... तात्या.

चित्रा Wed, 10/10/2007 - 01:43
असे वेगवेगळे तुकडे जोडून केलेल्या एकसंध गाण्याचा प्रकार आपल्या हिंदुस्थानी संगीतात 'रागमाला' या नांवाने ओळखला जातो.. हे तुकडे जोडलेले नसतात. नुसती जागा भरायला असतात. आपल्याकडेही ही पद्धत असावी, तिच्याबद्दल कोणाला काही माहिती आहे का ते विचारत होते. रागमाला प्रकार काय असतो हे ऐकायला आवडेल. जरूर लिहा. अजून एक म्हणजे वरचा दुवा website चुकीच्या ठिकाणी नेतो हे लक्षात आले म्हणून इथे परत देते आहे. Awakening

अमित.कुलकर्णी गुरुवार, 10/11/2007 - 02:37
http://www.esnips.com/doc/afc46235-13e4-46a2-a6ea-513aaf69be3b/Pratham-Dhar-Dhyan-(Raag-Maala)---Umraao-Jaan-1981---Ustad-Ghulam-Mustafa-Khan,-Shahida-Khan--Runa-Prasad ही पण रागमालाच आहे ना?
NPR - National Public Radio - Music Interludes अर्थात एन पी आर (नॅशनल पब्लिक रेडिओ) वरील सांगितिक तुकडे - जगभरच्या बातम्या अमेरिकेत राहणार्‍या भारतीयांना एन पी आर म्हणजे काय याची बहुदा कल्पना असेलच. पण ज्यांना ते माहिती नाही, त्यांच्यासाठी - हा एक असा रेडिओ आहे जो बर्‍याच अंशी श्रोत्यांनी दिलेल्या आर्थिक सहाय्यावर चालतो. त्यांचे जवळजवळ ५०% उत्पन्न हे व्यक्ती, संस्था आणि उद्योग यांनी दिलेल्या अनुदाने, स्पॉन्सरशिप, आणि देणग्या यांवर चालते. सरकारी अनुदानांमधून त्यांच्या संपूर्ण बजेटच्या केवळ १ ते २ % एवढेच त्यांना मिळतात.

तेथे पाहिजे जातीचे!

अशोक गोडबोले ·

जुना अभिजित Tue, 10/09/2007 - 15:43
सर्वात आवडलेले कडवे: हाती धरून माकडे, म्हणे तरेन सागर कुठे पगारी चाकर, कुठे राजा रघुवीर मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 17:11
सिंह-कोल्ह्याच्या कथेची, मनी धरा शिकवण तेथे पाहिजे जातीचे, येरा हाती धुळधाण! वा गोडबोलेसाहेब, क्या बात है... तात्या.

जुना अभिजित Tue, 10/09/2007 - 15:43
सर्वात आवडलेले कडवे: हाती धरून माकडे, म्हणे तरेन सागर कुठे पगारी चाकर, कुठे राजा रघुवीर मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 17:11
सिंह-कोल्ह्याच्या कथेची, मनी धरा शिकवण तेथे पाहिजे जातीचे, येरा हाती धुळधाण! वा गोडबोलेसाहेब, क्या बात है... तात्या.
लेखनविषय:
कविता
वाङ्मय
Taxonomy upgrade extras
प्रतिभा
एका कोल्ह्याने एकदा, आव आणला सिंहाचा केला निवाडा झिंगून, दारूबंदीच्या प्रश्नाचा त्याच्या वरलिया रंगा, भोळे भुलले अजाण गाती गोडवे ठेवून, सारी अक्कल गहाण तूच तारक आमुचा- बैल, टोणगे बोलती लोभी तुकड्याचे श्वान, मागे पुच्छ हलविती व्यवस्थापन कराया, झाला गडी उतावीळ शेत नांगराया घेई, जुना गंजलेला फाळ ढीग दगडगोट्यांचा, नुरे मूठभर माती एका दाण्याला महाग, झाली मोतियाची शेती तरी खुर्चीत बसोनी, करी पोकळ गर्जना पुढे लाचार हुजरे, फक्त डोलविती माना हाती धरून माकडे, म्हणे तरेन सागर कुठे पगारी चाकर, कुठे राजा रघुवीर दोष दुसर्‍याना देई, पराभवात दारूण लाथा खाऊन शोधाया, निघे दुसरे कुरण चला माकडेच झालो, नाह

ढकलेले विरोप अर्थातच इमेल फॉरवर्डस

कोलबेर ·

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 22:54
मस्त ! - सर्किट

लिखाळ Mon, 10/08/2007 - 22:55
मस्त ! --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 07:23
+१ :) वरूणदेवा, जोक छान आहे! आता अजून एक - एकदा एक जपानी, एक अमेरिकन, आणि एक सरदारजी, असे तिघं गप्पा मारत बसलेले असतात. अमेरिकन म्हणतो, "आम्ही एक असं मशीन तयार केलं आहे की या बाजूने आत बोकड सोडला की त्या बाजूने त्याचं स्वच्छ, साफ केलेलं मटण बाहेर पडतं!" जपानी म्हणतो, "हे तर काहीच नाही! आम्ही एक असं मशीन तयार केलं आहे की या बाजूने आत बोकड सोडला की त्या बाजूने शिजून, मसाले वगैरे घालून तयार मटण बाहेर पडतं!" सरदारजी म्हणतो, " हे तर काहीच नाही! आम्ही एक असं मशीन तयार केलं आहे की या बाजूने आत बोकड सोडला की कै मरत नाही कै! तो त्या बाजूने तसाच जिवंत बाहेर पडतो आणि पळत सुटतो!" :))

आजानुकर्ण Tue, 10/09/2007 - 09:22
नदीला लै पूर आलेला आस्तो. सीता आनि गीता नदीच्या पल्याड. सीता पोहत पोहत २ तासात घरी येते. गीता चालत चालत पूल ओलांडून १० मिनिटात घराला. तरीबी सम्दे सीतालाच हुशार म्हंतात. का? कारन सीताला म्याट्रिकला गीतापरीस जादा मार्क मिलाले आस्त्यात.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:35
अनेक पोरीबाळींना हा विनोद सांगून आम्ही आमची प्रतिमा उंचावली आहे ;-) - (इनोदी) सर्किट

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:47
एक ऐकलेला.... एकदा कि नै तीन सरदार असतात. संता, बंता आणी घंटासिंग... त्यांना खाज येते, की आपण डिटेक्टिव्ह व्हावे... म्हणून हातात भिंग घेऊन आणि मोठ्ठी काळी टोपी घालून ते एका डिटेक्टिव्ह एजन्सीत जातात.. तिथला मालक म्हणतो, की इण्टर्व्ह्यू तसा खूपच सोपा आहे.. आमच्या धंद्याच्या लायनीत आम्हाला चोरांना ओळखणे हे खूप महत्वाचे असते.. तेव्हा मी प्रत्येकाला एकएक फोटॉ दाखवीन.... तुम्ही फक्त सांगायचं, की त्या फोटोतल्या व्यक्तीला प्रत्यक्षात ओळखायला कुठले फीचर पुरेसे ठरेल ते !! पहिल्यांदा संता गेला आत.. त्याला एका चोराचा "प्रोफाईल" (साईडने) फोटो दाखवला.. संता: ह्या, अत्यंत सोपे.. ह्या फोटोतल्या माणसाला एकच डोळा आहे.. अत्यंत सोपा आहे हा ओळखायला... अर्थातच, संताला हाकलून दिले गेले.. मग बंताची पाळी.... बंता: ह्या.. अत्यंत सोपे.. ह्या चोराला एकच कान आहे.. ओळखायला खूपच सोपा... अर्थातच, बंताला हाकलून दिले..... मग गेला घंटा.. त्याला पुन्हा तेच छायाचित्र दाखवले.. आणि वरून वॉर्निंग सुद्धा दिली. "तुझ्या मित्रांनी खूप घाईत चुकीची उत्तरे दिलीत.. तू नीट विचार कर... आणि मगच उत्तर दे..." घंटा (खूप विचार करून) : हा चोर कॉण्टॅक्ट लेन्सेस लावतो.... आता मुलाखतकार बुचकळ्यात पडला... आत जावून त्या चोराची फाईल तपासून आला, आणि थक्क होऊन घण्टाला म्हणाला, "खरंच.. तुला मी डिटेक्टिव्ह म्हणून निवडलं आअहे.. फक्त मला सांग की हा चोर कॉण्टॅक्ट लेन्सेस लावतो, हे तुझ्या उत्कृष्ट बुद्धीने कसे पहचानले ?" घण्टा: सोपे आहे ! एकच डोळा, एकच कान. चष्मा कसा लावणार ? कॉण्टॅक्ट लेन्सेसच आवश्यक आहेत !!!

कोलबेर Tue, 10/09/2007 - 11:56
.. संता आणि बंता इंतरवव्ह्यू ला जातात.. प्रथम संता आत जातो - --------------------------------------------------------------------------------------------- मुलाखतकार : तुझा एक डोळा फोडला तर काय होईल संता: मी एका डोळ्याने आंधळा होईन मुलाखतकार : आणि दोनही डोळे फोडले तर? संता: पूर्ण आंधळा होईन मुलाखतकार : सही जवाब .. ये नौकरी आपकी संता खुशीत बाहेर येतो आणि हळूच बंताच्या कानात मुलाखतीतला प्रश्न आणि उत्तर सांगतो.. त्यामुळे अर्थातच खुशीत बंता आत जातो ------------------------------------------------------------------------------------------------- मुलाखतकार: तुझा एक कान कापला तर काय होईल? बंता: मी एका डोळ्याने आंधळा होईन मुलाखतकार : आणि दोनही कान कापले तर? बंता : पूर्ण आंधळा होईन मुलाखतकार: दोनही उत्तरे चूक! कान कापल्यावर आंधळा कसा काय होशील? बंता: दोनही कान कापले तर माझी टोपी डोळ्यावर घसरणार नाही का??

कोलबेर Wed, 10/10/2007 - 00:31
माइक्रोसॉफ्ट विंडोज मधील काही अगम्य चमत्कार : ------------------------------------------------------------------------------------ १) विंडोज प्रणाली मध्ये कोठेही con ह्या नावाचा फोल्डर करून दाखवा! अशक्य आहे. २) नोट पॅड उघडा त्यात Bush hid the facts असे टाईप करून ती फाइल कोणत्याही नावाने सेव्ह करा. आता ही फाइल बंद करुन पुन्हा उघडा आणि आपल्या मजकुराचे काय झाले ते पहा! ३) माइक्रोसॉफ्ट वर्ड उघडा त्यात =rand (200, 99) असे टाइप करुन एंटर दाबा.. काय गंमत झाली ती इथे सगळ्यांना सांगा :-)

प्रियाली Wed, 10/10/2007 - 00:58
१. अशक्य आहे. २. 畂桳栠摩琠敨映捡獴 हे काय झाले बॉ! - इथे सुरुवातीला बहुधा चीनी* अक्षरे आहेत. ३. =rand(1,1) लिहिले तर एकदाच The quick brown fox jumps over the lazy dog. हे दिसले. (अचंबित) प्रियाली. * प्रियालीताईंना चीनी, जपानी, तैवानी मधला फरक कळत नाही.

राजे Wed, 10/10/2007 - 00:44
१. चे उत्तर असे आहे की सिस्टम फाईलचे नाव con असल्यामुळे फोल्डर बनत नाही. २. हे मात्र जबरदस्तच... सगळेच हाईड जेथे बुश आला तेथे. ३. जबरा.......quick brown fox jumps over the lazy dog. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

विकास Wed, 10/10/2007 - 00:52
१) विंडोज प्रणाली मध्ये कोठेही con ह्या नावाचा फोल्डर करून दाखवा! अशक्य आहे. जमले! २) नोट पॅड उघडा त्यात Bush hid the facts असे टाईप करून ती फाइल कोणत्याही नावाने सेव्ह करा. आता ही फाइल बंद करुन पुन्हा उघडा आणि आपल्या मजकुराचे काय झाले ते पहा! हा सॉलीड प्रकार आहे! ३) माइक्रोसॉफ्ट वर्ड उघडा त्यात =rand (200, 99) असे टाइप करुन एंटर दाबा.. काय गंमत झाली ती इथे सगळ्यांना सांगा :-) नाही जमले.. पूर्वीच्या एका व्हर्जन मधे आपण जर "he loves her" असे वर्ड मधे लिहून ऑटो करेक्ट कळ दाबली तर "he loves her and leaves her" असे येयचे!

टग्या Wed, 10/10/2007 - 04:05
> १) विंडोज प्रणाली मध्ये कोठेही con ह्या नावाचा फोल्डर करून दाखवा! अशक्य आहे. हा बहुधा डॉसच्या जमान्यापासूनचा फेनोमेनॉन असावा. कॉन ही डॉसमधली कन्सोल फाइल आहे (थोडक्यात कळफलकावर दाबलेले सर्व काही), तिचा वारसाहक्क विंडोजपर्यंत आला असावा. (डॉसमधली कॉपी कॉन कमांड आठवा.) वर दिलेल्या बाकीच्या गमतीजमतींबद्दल कल्पना नाही, पण मला व्यक्तिशः तो मायक्रोसॉफ्टवाल्यांचा आचरटपणा वाटतो.

देवदत्त गुरुवार, 10/11/2007 - 01:10
ह्या सर्व गोष्टी मजेदार (काही वेळा चुका) वाटतात. पण त्यामागे काही कारणे ही आहेत १. टग्या ह्यांचे म्हणणे बरोबर आहे. con हे डॉस संहितेचा एक भाग आहे. ह्याबाबत सविस्तर माहिती येथेमिळेल. ह्याबाबत गंमत बघा. काही विपत्रांमध्ये असे लिहिले होते की हा विंडो़ज मध्ये किडा (बग) आहे. आणि ते का होते हे मायक्रोसॉफ्ट चे सदस्य किंवा खुद्द बिल गेट्स ला ही नाही सांगता आले. :D २. फक्त "बुश हिड द फॅक्ट्स" नाही तर "aaaa bbb ccc ddddd" , म्हणजेच त्या ३ ४ ३ ५ अशा अक्षर रचनेत असे दिसते. आणि ते फक्त पहिल्यांदा तयार केलेल्या फाईल मध्येच दिसते. अधिक माहिती येथेमिळेल. ३. हे मायक्रोसॉफ्ट ने स्वत: टाकले आहे. माहिती येथे मिळेल. त्यातील The quick brown fox jumps over the lazy dog. हे वाक्य फाँट फाईल मध्ये ह्याकरीता वापरतात कारण ह्यात A ते Z सर्व अक्षरे येतात जेणेकरून जेव्हा आपण फाँट बदलतो तेव्हा त्यातील सर्व अक्षरे कशी दिसतील हे कळते. [C:\Windows\Fonts मधील कोणतीही फाँट फाईल उघडून बघा :) ] . अशाच प्रकारे काही इतर गोष्टी असतात त्यांना ईस्टर एग्ग असे म्हणतात. ह्या गोष्टी डेवलपर्स स्वत:च टाकतात. काही वेळा स्वत:ची (चमूची ) नावे दिसावीत म्हणून, काही वेळा गंमत म्हणून... आणि इतर कारणेही असतील.) ऐकण्यात आल्याप्रमाणे मायक्रोसॉफ्ट ने ह्यावर बंदी घातली होती काही वर्षांपूर्वी. बाकी मी ही आणखी शोध घेत आहे, जेणेकरून अशी आणखी गमतीदार विपत्रे (त्याचा पंचनामा नव्हे ;) ) येथे देता येईल.

देवदत्त Wed, 10/10/2007 - 14:20
चुकले... मी ह्याचे शवविच्छेदन च करून टाकले.... बाकी विचारल्याप्रमाणे २+ :)

भास्कर केन्डे Tue, 11/13/2007 - 03:19
मला क्रमांक दोन जमत नाही. ते चार इंग्रजी शब्द टाकून मी एक फाईल तयार करुन बंद केली. पुन्हा उघडल्यावरही ते चारी शब्द जसेच्या तसे दिसतात. तुम्ही तसे केल्यावर काय होते? कदाचित आमच्या कंपनीच्या संगणकावर बुश साहेबांचा प्रभाव चालत नसेल. आपला, (खिडकीतला) भास्कर आम्ही येथे वसतो.

विसोबा खेचर Wed, 10/10/2007 - 00:43
हा विनोद म्हटला तर 'नॉनव्हेज' या सदरात मोडतो आणि म्हटला तर मोडत नाही! सभ्य, सुशिक्षित, व सुसंस्कृत मंडळींनी वाचूच नये हे उत्तम. वाचल्यास माझी काहीच हरकत नाही! एकदा एक मनुष्य एका दुकानात जातो आणि म्हणतो, "मला जरा स्त्रियांचे ब्रा दाखवा, पाचशे नग हवेत. काय भाव दिले? एकदम एक्स्ट्रा लार्ज साईज हवा!" दुकानदार सर्वात मोठ्या मापाचे ५०० नग त्याला देतो. काही दिवसांनी तो मनुष्य पुन्हा त्या दुकानात येतो आणि म्हणतो, " आता मला १००० नग हवेत. काय भाव दिले? एकदम एक्स्ट्रा लार्ज साईज हवा!" दुकानात तेवढे नग नसतात, तरीही तो दुकानदार इथून तिथून एक्स्ट्रा लार्ज साईजचे १००० नग कसेबसे जमवतो आणि त्या माणसाला विकत देतो. पैसे देऊन तो माणूस त्या दुकानदाराला म्हणतो, "मी पुन्हा चारआठ दिवसात येईन. तेव्हाही मला १००० नग ब्रा लागतील. तयार ठेवा!" तेव्हा तो दुकानदार चकित होऊन त्याला विचारतो, "काय हो, तुम्ही इतक्या भराभर हे ब्रा विकत घेताय, याचं करता तरी काय? एवढ्या कुठल्या एक्स्ट्रा लार्ज साईजच्या स्रिया अचानक तयार झाल्या आणि कुठे?" तेव्हा तो मनुष्य मिश्किलपणे म्हणतो, "छे हो! मी हे ब्रा कुठल्याही स्त्री करता विकत घेत नाही. मी या ब्रां चे बंद कापून मशिदीच्या बाहेर 'टोप्या' म्हणून विकतो. एका ब्रा च्या दोन टोप्या तयार होतात!" :)) आपला, (टोपीवाला!) तात्या.

टग्या Wed, 10/10/2007 - 22:33
काय तात्या, साधे कॉस्टिंगचे फंडे लावा की! (हे मी तुम्हाला सांगितलं पाहिजे काय?) असं बघा. समजा प्रोसेसिंग कॉस्ट नगण्य धरू. पण तरीही, कच्च्या मालाची किंमत* त्यातून बनणार्‍या विकाऊ तयार मालापेक्षा कित्येक पटींनी अधिक असेल, तर तो सौदा सॉलिड** घाट्यातच जाणार नाही काय?*** - (व्यवहारी) टग्या. *येथे कच्च्या मालाच्या किमान दर्जाबद्दल काही गृहीतके धरलेली आहेत. उदा. कच्चा माल तुळशीबागेतून उचललेला नसावा, अशी अपेक्षा आहे. **या शब्दावरील कॉपीराईटबद्दल कल्पना आहे. उल्लंघनाबद्दल संबंधित पार्टीकडून आगाऊ क्षमायाचना. *** गरजूंनी बाजारात स्वतः जाऊन दालचावलचे - आय मीन कच्च्या आणि पक्क्या मालाचे - भाव माहिती करून घेऊन तुलना करून खात्री पटवून घ्यावी.

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 01:07
पण तरीही, कच्च्या मालाची किंमत* त्यातून बनणार्‍या विकाऊ तयार मालापेक्षा कित्येक पटींनी अधिक असेल, तर तो सौदा सॉलिड** घाट्यातच जाणार नाही काय?*** नाही. सौदा घाट्यात जाणार नाही. कारण तो मनुष्य ब्रांची खरेदी उल्हासनगरात करायचा आणि त्याच्या टोप्या बनवून वरळीच्या हाजिअलीच्या दर्ग्याबाहेर विकायचा! :) उल्हासनगरात ब्रा स्वस्त मिळतात, त्या मानाने हाजिअलीच्या दर्ग्याबाहेर मिळणार्‍या टोप्यांचे दर सॉल्लिड आहेत! :) आपला, तात्याखान!

टग्या Wed, 10/10/2007 - 10:23
अशाच धर्तीवरचा एक गुजराती विनोद. एकदा, जेव्हा इंग्लिश खाडीखालून इंग्लंड आणि फ्रान्सला जोडणारा भुयारी रस्ता खोदण्याचं ठरवण्यात आलं, आणि त्या कामासाठी टेंडरं मागवण्यात आली, तेव्हा आलेल्या असंख्य टेंडरांपैकी संतासिंग, बंतासिंग आणि कंपनीचं टेंडर इतर टेंडरांच्या मानानं तसं थोडंसंच स्वस्त होतं, पण त्यात कामपूर्तीसाठी - आय मीन कामाच्या पूर्तीसाठी - लागणार्‍या वेळेचा मांडलेला अंदाज इतर टेंडरांच्या तुलनेत जवळजवळ अर्धाच होता. (थांबा. संतासिंग आणि बंतासिंग हे गुजराती नसून सरदारजी आहेत याची प्रस्तुत लेखकास पूर्ण कल्पना आहे. तरीही हा एक गुजराती विनोदच आहे, असा लेखकाचा दावा आहे. योग्य तो खुलासा संपूर्ण विनोद वाचल्यावर आपोआप होईलच, तेव्हा विनोद पूर्णपणे वाचण्याआधीच नसत्या शंकाकुशंका काढण्यात वेळ दवडू नये.) अर्थात, टेंडराकडे पाहिल्यावर संबंधित अधिकार्‍यांची धारणा हे टेंडर गंभीरपणे घेण्याच्या लायकीचं नाही, केवळ वाह्यातपणा म्हणून कोणीतरी दिलेलं (frivolous) आहे, अशीच झाली. परंतु तरीही, इतरांच्या मानानं केवळ अर्ध्याच वेळेत काम पूर्ण करू शकण्याचा दावा हे लोक नेमके कसे करू शकतात, या कुतूहलापोटी कंपनीचा प्रतिनिधी म्हणून संतासिंगला मुलाखतीसाठी बोलावण्यात आलं. मुलाखत साधारणतः अशी झाली. मुलाखतकार: मि. संतासिंग, इंग्लंड आणि फ्रान्सला जोडणारा इंग्लिश खाडीखालचा भुयारी रस्ता इतरांच्या मानानं अर्ध्याच वेळेत खोदून देऊ शकण्याचा दावा तुम्ही कशाच्या आधारे करता? तुमची नेमकी योजना काय आहे? संतासिंग: योजना खास काही नाही, एकदम सोपी आहे. मी आणि माझा पार्टनर बंतासिंग एकाच वेळी खोदकाम सुरू करणार, मी इंग्लंडच्या बाजूनं, तर बंतासिंग फ्रान्सच्या बाजूनं, आणि दोघं भुयाराच्या बरोबर मध्यबिंदूपाशी येऊन मिळणार. बरोबर अर्ध्या वेळात काम होतं की नाही बघा. मु.: हम्म्म्म्.... कल्पना इंटरेस्टिंग आहे... पण यात चुका होऊ शकतात हे तुम्ही विचारात घेतलं आहे काय? म्हणजे समजा, तुमची दोघांची अलाइनमेंट चुकली, आणि तुम्ही भुयाराच्या मध्यबिंदूपाशी भेटलाच नाहीत, तर काय होईल? त्या परिस्थितीत काय कराल? सं.: अशा परिस्थितीत काही करण्याची गरजच काय? खोदत जाऊ, काय बिघडलं? तुमचा फायदाच आहे की, तेवढ्याच पैशात दोन भुयारं खोदून मिळतील! हा विनोद एका गुजराती गृहस्थास सांगितला असता, त्याला यात नेमका विनोद काय झाला हे शेवटपर्यंत कळू शकलं नाही, असं समजतं. सदर सद्गृहस्थाची प्रतिक्रिया: मग? चांगलाच सौदा आहे की! तेवढ्याच पैशात दोनदोन भुयारं - शंभर टक्के नफा!

मनिष Wed, 10/10/2007 - 00:58
स्वातंत्र्यदिनाच्या दिवशी मिळालेला एक sms - "तुम्ही विवाहीत असाल तर कृपया दुर्लक्ष करा, इतर सर्वांना स्वातंत्र्यदिनाच्या शुभेच्छा!" :)

टग्या Wed, 10/10/2007 - 16:48
एकदा एक सरदारजी नदीच्या काठी उभे राहून, आकाशाकडे दोन्ही हात करून, वरती बघत जोरजोरात ओरडताना आढळतात. "या अल्लाह, मेरे पाँच पैसे नदी में गिर गये हैं... या अल्लाह, मेरे पाँच पैसे मुझे वापस लौटा दो!" येणार्‍याजाणार्‍या समस्तांस अचंबा होतो. शेवटी त्यातला एक जण न राहवून, धीर करून सरदारजींना विचारतोच, "सरदारजी, आप तो सिक्ख हैं... आप अल्लाह को क्यूँ पुकार रहे हैं?" सरदारजी चिडून प्रश्नकर्त्यावर गुरकावतात, "तो फिर क्या पाँच पैसों के लिए वाहेगुरू को बुलाऊँ??????"

चित्रा गुरुवार, 10/11/2007 - 01:32
डिस्क्लेमरः असाच एक अजून कोणाकडून तरी ऐकलेला. कोणाच्या भावना दुखवण्याचा हेतू नाही! एकदा एका ब्रिटनमधल्या चर्चच्या शाळेत एक शिक्षिका मुलांना प्रश्न विचारीत असते - जगात सर्वात मोठं कोण? - (व्यक्ती/देव अशा अर्थाने) जो या प्रश्नाचे बरोबर उत्तर देईल त्याला १० पौंड बक्षीस! एक मुसलमान मुलगा उभा राहतो आणि म्हणतो "अल्लाह". तर ती चूक म्हणते आणि खाली बसवते. मग एक बौद्ध मुलगा उभा राहतो आणि म्हणतो " बुद्ध". परत ती त्याला खाली बसवते. आता एक हिंदू गुजराती मुलगा उभा राहतो , आणि म्हणतो " येशू!" तर शिक्षिका फारच खूष होते आणि त्याला बक्षीस देते. आणि विचारते की तू हिंदू असून असं कसं म्हणालास? तो म्हणतो "खरे तर माझ्या मनातून श्रीनाथजीच (कृष्ण) सर्वात मोठे आहेत, पण काय करणार बिजनेस इज बिजनेस!

देवदत्त गुरुवार, 10/11/2007 - 02:42
एक शिकाऊ मुलगा एका कंपनीत नुकताच लागला होता. त्याला कॉफी पाहिजे होती. त्याने फोन उचलला. एका क्रमांकाची बटणे दाबली. आणि म्हणाला "एक कॉफी पाठवून दे". त्याला उत्तर आले, " गाढवा, तू कोणाशी बोलतोयस ठाऊक आहे का?" तो म्हणाला, "नाही". उत्तर आले, "मी ह्या कंपनीचा मुख्य पदाधिकारी आहे." आता ह्या मुलाने विचारले "तुम्ही कोणाशी बोलताय ठाऊक आहे का?". उत्तर आले, "नाही" मुलगा म्हणाला, "बरंय, वाचलो" आणि फोन ठेवून दिला.

टग्या Mon, 11/12/2007 - 23:39
...जागेच्या बाबतीत कमीजास्त हे सापेक्ष आहे. (डिस्क्लेमर: सर्किटरावांच्या त्या लेखाशी याचा अर्थाअर्थी काहीही संबंध नाही. केवळ लेखाच्या नावावरून आठवले, इतकेच!) एकदा टेक्ससमधील एक सधन शेतकरी(?) पूर्व युरोपातून नुकत्याच अमेरिकेस आलेल्या नवरहिवाशास आपली रँच किती प्रचंड आहे हे सांगून 'इंप्रेस' करण्याचा प्रयत्न करत असतो. 'माझी पिकप घेऊन जर मी सूर्योदयाच्या वेळी माझ्या रँचच्या एका टोकावरून निघालो, तर रँचच्या दुसर्‍या टोकापर्यंत पोहोचेपर्यंत सूर्यास्त झालेला असतो.' त्याचा श्रोता समजूतदारपणे मान डोलावतो. 'चेकोस्लोवाकियात असताना माझ्याकडेही तसलीच गाडी होती.' ('रीडर्स डायजेस्ट'च्या कोण्या पुरातन अंकातून साभार.)

गुंडोपंत Tue, 11/13/2007 - 07:22
वाचण्या आधीच सांगतो आहे की विनोद समजल्यास १८ + आहे पण माझ्या एक मत्रिणीनेच सांगितला आहे म्हणून येथे देत आहे. कुणालाही दुखावण्याचा हेतु नाही. निव्वळ भाषिक विनोद म्हणून सोडून द्यावा.. न वाचताच 'सोडलात' तरी चालेल. :)) दोन गुजराती भाषीक मैत्रिणी भेळवाल्याकडे जाता नि ऑर्डर करतात "मने रगडो... अन इने चाट" --

विसोबा खेचर Tue, 11/13/2007 - 07:51
दोन गुजराती भाषीक मैत्रिणी भेळवाल्याकडे जाता नि ऑर्डर करतात "मने रगडो... अन इने चाट" मिसळपावमुळे बरीचशी मंडळी सुधारली, लाईनीवर आली आणि मनातलं बोलू लागली म्हणायची! :) चांगलं आहे, चालू द्या... आपला, (पाणीपुरीप्रेमी!) तात्या.

गुंडोपंत Tue, 11/13/2007 - 08:17
मिसळपावमुळे बरीचशी मंडळी सुधारली, लाईनीवर आली आणि मनातलं बोलू लागली म्हणायची! :) म्हणजे आम्ही सुधारलो????? हॅ हॅ हॅ हॅ हॅ हॅ हॅ हॅ मग बिघडलो कधी होतो?? आपला गुंडोपंत

सर्किट Tue, 11/13/2007 - 09:57
गुंडोपंत, आपला विनोद आवडला. हाच विनोद, "दोन दिवाळी अंकाचे संपादक शक्ति-वेलूंकडे जातात.. " असे म्हणून "रगडो..चाट" देखील छान वाटला असता ;-) च्यायला हा एटीन+ नाही, १२- विनोद आहे.. ;-) - सर्किट

किमयागार Wed, 11/14/2007 - 07:03
वय झालं आता!फोड करुनही दिली असती हो पण तुम्हाला तरीही त्याचा फायदा नाही. मिक्सर मधून फिरवून त्यात पाणी घालून दिलं तरच चावता येइल तुम्हाला. त्यापेक्षा नकोच ना ती कटकट. काय?

इस्कुट Tue, 11/13/2007 - 19:59
आता आम्चा पण एक विनोद, अर्थातच ऐकेलेला.. एकदा तीन देशांचे मेजर बोटितुन जात असतात. अमेरीका, रशिया आणि भारत. अमेरीका वाला म्हणतो, आम्चे जवान जे सन्गेल ते ऐकतात..कोणिही काहीही बोलत नाही. निमुटपणे हुकुम पाळतात. लगेच आप्ल्या जवानांना बोलावतात.. "चला...पाण्यात उड्या मारा. पाच तास कोणिही परत यायचे नाही" सगळे उड्या मारतात. पाच तसांनी दमुन्-भगुन परत येतात. अमेरीकेचा मेजर म्हणतो, "See the daring..." एवढ्यात खुप जोराचे वादळ सुरु होते... रशिया वाला आपल्या जवानांना बोलावितो.. "चला...पण्यात उड्या मारा. पाच तास कोणिही परत यायचे नाही" सगळे उड्या मारतात. पाच तसांएह दमुन्-भागुन परत येतात. रशियाचा मेजर म्हणतो, "See the daring..." संध्याकाळ होत असते, आता भारताच्या मेजरची वेळ येते... तो आपल्या जवनांना बोलवितो.. "चला...पाण्यात उड्या मारा. पाच तास कोणिही परत यायचे नाही" जवान म्हणतात, "ओ साहेब, काय डोकं-बिकं फिरलय काय? संध्याकाळची वेळ आहे, कुठं रात्री-अपरात्री पण्यात उड्या मारायला लावताय, त्यात ही वदळाची रात्र. सकाळी बघु काय आसेल ते." भारताचा मेजर म्हणतो, "See the daring..."

राजे Tue, 11/13/2007 - 22:47
जवान म्हणतात, "ओ साहेब, काय डोकं-बिकं फिरलय काय? संध्याकाळची वेळ आहे, कुठं रात्री-अपरात्री पण्यात उड्या मारायला लावताय, त्यात ही वदळाची रात्र. सकाळी बघु काय आसेल ते." ते जवान नक्कीच मुंबई-पोलिस खात्यात काम केलेले असणार... हे पक्का.. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

रमेश आठवले Fri, 01/18/2013 - 13:47
एक प्रश्न -ढकलेले कि ढकललेले ? "मने रगडो... अन इने चाट- या ऐवजी -मने रगडो अने एमने चाट - असे असायला ह्वे. यावरून पूर्वी ऐकलेला एक विनोद आठवला. एक स्त्री बाजारात किराणा दुकानात लिप्टन चहाचा पुडा मागते. त्यावर, ती गेल्यावर, तिथे असणारा एक शायर म्हणतो-- कहत है भरे बाझार मुझे लीपटन कि चाह

टिलू Fri, 01/18/2013 - 17:58
असाच एक (कदाचित) ऐकलेला विनोद: एकदा एक मुलगा 'अफझलखान वध' नाटकात शिवाजी राजेंची भूमिका करून त्याच आविर्भावात घरी परत येतो. आल्यावर आईला म्हणतो - मासाहेब आम्हास जेवावयास वाढा तो पर्यंत आम्ही शौचास जाऊन येतो. त्यावर आई म्हणते - जरूर जा राजे. फक्त वाघ नखे काढण्यास विसरू नका.

बायडी Tue, 01/22/2013 - 17:15
डॉक्टर (इंजिनीअरिंगच्या विद्यार्थ्याला): तुमची एक किडनी फेल झाली आहे. विद्यार्थीः बघा , रिचेकिंगमध्ये निघेल का ?? ................................ टीव्ही बघण्यात मग्न असलेल्या बबलूला बाबांनी बळेबळेच झोपायला पाठवलं. पाच मिनिटांनी.. बबलूः बाबा , मला तहान लागलीय. ग्लासभर पाणी द्या ना आणून. बाबाः गाढवा. तुला पाय आहेत ना. उठून घे. नाहीतर तिथे येऊन मारेन हं. बबलूः बाबा मारायला येताना पाणी घेऊन या ना. ..................................... वडील : या वेळी नापास झालास तर मला यापुढे बाबा म्हणून हाक मारू नकोस . ( परंपरेनुसार आपला मंग्या यंदाही नापास झाला ). वडील : काय लागला निकाल ? मंग्या : माफ कर रम्या , तुला बाबा म्हणून हाक मारणं बहुतेक नशिबात नाही रे माझ्या .. . ........................................ मुलगी :- परवा मी एका मुलासोबत बाहेर डिनरला गेले होते. वकील :- आणि काल ? मुलगी :- काल दुस-या मुलासोबत डिनरला गेले होते. वकील :- ठीक आहे , मग आजचा तुमचा काय प्लान आहे ? दुसरा वकीलः ऑब्जेक्शन मिलॉर्ड.... हा प्रश्न मी आधीच यांना विचारला आहे.. ........................................... एक मुलगा आपल्या गर्लफ्रेंड सोबत हॉटेल मध्ये बसलेला असतो . बिअरचा ग्लास हातात घेऊन म्हणतो .. मुलगा : I love you! मुलगी : हे तू बोलतोयस का तुझी बिअर बोलतेय ? मुलगा : मी माझ्या बिअरशी बोलतोय .. तू गप्प बस ..!!! ......................................

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 22:54
मस्त ! - सर्किट

लिखाळ Mon, 10/08/2007 - 22:55
मस्त ! --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 07:23
+१ :) वरूणदेवा, जोक छान आहे! आता अजून एक - एकदा एक जपानी, एक अमेरिकन, आणि एक सरदारजी, असे तिघं गप्पा मारत बसलेले असतात. अमेरिकन म्हणतो, "आम्ही एक असं मशीन तयार केलं आहे की या बाजूने आत बोकड सोडला की त्या बाजूने त्याचं स्वच्छ, साफ केलेलं मटण बाहेर पडतं!" जपानी म्हणतो, "हे तर काहीच नाही! आम्ही एक असं मशीन तयार केलं आहे की या बाजूने आत बोकड सोडला की त्या बाजूने शिजून, मसाले वगैरे घालून तयार मटण बाहेर पडतं!" सरदारजी म्हणतो, " हे तर काहीच नाही! आम्ही एक असं मशीन तयार केलं आहे की या बाजूने आत बोकड सोडला की कै मरत नाही कै! तो त्या बाजूने तसाच जिवंत बाहेर पडतो आणि पळत सुटतो!" :))

आजानुकर्ण Tue, 10/09/2007 - 09:22
नदीला लै पूर आलेला आस्तो. सीता आनि गीता नदीच्या पल्याड. सीता पोहत पोहत २ तासात घरी येते. गीता चालत चालत पूल ओलांडून १० मिनिटात घराला. तरीबी सम्दे सीतालाच हुशार म्हंतात. का? कारन सीताला म्याट्रिकला गीतापरीस जादा मार्क मिलाले आस्त्यात.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:35
अनेक पोरीबाळींना हा विनोद सांगून आम्ही आमची प्रतिमा उंचावली आहे ;-) - (इनोदी) सर्किट

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:47
एक ऐकलेला.... एकदा कि नै तीन सरदार असतात. संता, बंता आणी घंटासिंग... त्यांना खाज येते, की आपण डिटेक्टिव्ह व्हावे... म्हणून हातात भिंग घेऊन आणि मोठ्ठी काळी टोपी घालून ते एका डिटेक्टिव्ह एजन्सीत जातात.. तिथला मालक म्हणतो, की इण्टर्व्ह्यू तसा खूपच सोपा आहे.. आमच्या धंद्याच्या लायनीत आम्हाला चोरांना ओळखणे हे खूप महत्वाचे असते.. तेव्हा मी प्रत्येकाला एकएक फोटॉ दाखवीन.... तुम्ही फक्त सांगायचं, की त्या फोटोतल्या व्यक्तीला प्रत्यक्षात ओळखायला कुठले फीचर पुरेसे ठरेल ते !! पहिल्यांदा संता गेला आत.. त्याला एका चोराचा "प्रोफाईल" (साईडने) फोटो दाखवला.. संता: ह्या, अत्यंत सोपे.. ह्या फोटोतल्या माणसाला एकच डोळा आहे.. अत्यंत सोपा आहे हा ओळखायला... अर्थातच, संताला हाकलून दिले गेले.. मग बंताची पाळी.... बंता: ह्या.. अत्यंत सोपे.. ह्या चोराला एकच कान आहे.. ओळखायला खूपच सोपा... अर्थातच, बंताला हाकलून दिले..... मग गेला घंटा.. त्याला पुन्हा तेच छायाचित्र दाखवले.. आणि वरून वॉर्निंग सुद्धा दिली. "तुझ्या मित्रांनी खूप घाईत चुकीची उत्तरे दिलीत.. तू नीट विचार कर... आणि मगच उत्तर दे..." घंटा (खूप विचार करून) : हा चोर कॉण्टॅक्ट लेन्सेस लावतो.... आता मुलाखतकार बुचकळ्यात पडला... आत जावून त्या चोराची फाईल तपासून आला, आणि थक्क होऊन घण्टाला म्हणाला, "खरंच.. तुला मी डिटेक्टिव्ह म्हणून निवडलं आअहे.. फक्त मला सांग की हा चोर कॉण्टॅक्ट लेन्सेस लावतो, हे तुझ्या उत्कृष्ट बुद्धीने कसे पहचानले ?" घण्टा: सोपे आहे ! एकच डोळा, एकच कान. चष्मा कसा लावणार ? कॉण्टॅक्ट लेन्सेसच आवश्यक आहेत !!!

कोलबेर Tue, 10/09/2007 - 11:56
.. संता आणि बंता इंतरवव्ह्यू ला जातात.. प्रथम संता आत जातो - --------------------------------------------------------------------------------------------- मुलाखतकार : तुझा एक डोळा फोडला तर काय होईल संता: मी एका डोळ्याने आंधळा होईन मुलाखतकार : आणि दोनही डोळे फोडले तर? संता: पूर्ण आंधळा होईन मुलाखतकार : सही जवाब .. ये नौकरी आपकी संता खुशीत बाहेर येतो आणि हळूच बंताच्या कानात मुलाखतीतला प्रश्न आणि उत्तर सांगतो.. त्यामुळे अर्थातच खुशीत बंता आत जातो ------------------------------------------------------------------------------------------------- मुलाखतकार: तुझा एक कान कापला तर काय होईल? बंता: मी एका डोळ्याने आंधळा होईन मुलाखतकार : आणि दोनही कान कापले तर? बंता : पूर्ण आंधळा होईन मुलाखतकार: दोनही उत्तरे चूक! कान कापल्यावर आंधळा कसा काय होशील? बंता: दोनही कान कापले तर माझी टोपी डोळ्यावर घसरणार नाही का??

कोलबेर Wed, 10/10/2007 - 00:31
माइक्रोसॉफ्ट विंडोज मधील काही अगम्य चमत्कार : ------------------------------------------------------------------------------------ १) विंडोज प्रणाली मध्ये कोठेही con ह्या नावाचा फोल्डर करून दाखवा! अशक्य आहे. २) नोट पॅड उघडा त्यात Bush hid the facts असे टाईप करून ती फाइल कोणत्याही नावाने सेव्ह करा. आता ही फाइल बंद करुन पुन्हा उघडा आणि आपल्या मजकुराचे काय झाले ते पहा! ३) माइक्रोसॉफ्ट वर्ड उघडा त्यात =rand (200, 99) असे टाइप करुन एंटर दाबा.. काय गंमत झाली ती इथे सगळ्यांना सांगा :-)

प्रियाली Wed, 10/10/2007 - 00:58
१. अशक्य आहे. २. 畂桳栠摩琠敨映捡獴 हे काय झाले बॉ! - इथे सुरुवातीला बहुधा चीनी* अक्षरे आहेत. ३. =rand(1,1) लिहिले तर एकदाच The quick brown fox jumps over the lazy dog. हे दिसले. (अचंबित) प्रियाली. * प्रियालीताईंना चीनी, जपानी, तैवानी मधला फरक कळत नाही.

राजे Wed, 10/10/2007 - 00:44
१. चे उत्तर असे आहे की सिस्टम फाईलचे नाव con असल्यामुळे फोल्डर बनत नाही. २. हे मात्र जबरदस्तच... सगळेच हाईड जेथे बुश आला तेथे. ३. जबरा.......quick brown fox jumps over the lazy dog. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

विकास Wed, 10/10/2007 - 00:52
१) विंडोज प्रणाली मध्ये कोठेही con ह्या नावाचा फोल्डर करून दाखवा! अशक्य आहे. जमले! २) नोट पॅड उघडा त्यात Bush hid the facts असे टाईप करून ती फाइल कोणत्याही नावाने सेव्ह करा. आता ही फाइल बंद करुन पुन्हा उघडा आणि आपल्या मजकुराचे काय झाले ते पहा! हा सॉलीड प्रकार आहे! ३) माइक्रोसॉफ्ट वर्ड उघडा त्यात =rand (200, 99) असे टाइप करुन एंटर दाबा.. काय गंमत झाली ती इथे सगळ्यांना सांगा :-) नाही जमले.. पूर्वीच्या एका व्हर्जन मधे आपण जर "he loves her" असे वर्ड मधे लिहून ऑटो करेक्ट कळ दाबली तर "he loves her and leaves her" असे येयचे!

टग्या Wed, 10/10/2007 - 04:05
> १) विंडोज प्रणाली मध्ये कोठेही con ह्या नावाचा फोल्डर करून दाखवा! अशक्य आहे. हा बहुधा डॉसच्या जमान्यापासूनचा फेनोमेनॉन असावा. कॉन ही डॉसमधली कन्सोल फाइल आहे (थोडक्यात कळफलकावर दाबलेले सर्व काही), तिचा वारसाहक्क विंडोजपर्यंत आला असावा. (डॉसमधली कॉपी कॉन कमांड आठवा.) वर दिलेल्या बाकीच्या गमतीजमतींबद्दल कल्पना नाही, पण मला व्यक्तिशः तो मायक्रोसॉफ्टवाल्यांचा आचरटपणा वाटतो.

देवदत्त गुरुवार, 10/11/2007 - 01:10
ह्या सर्व गोष्टी मजेदार (काही वेळा चुका) वाटतात. पण त्यामागे काही कारणे ही आहेत १. टग्या ह्यांचे म्हणणे बरोबर आहे. con हे डॉस संहितेचा एक भाग आहे. ह्याबाबत सविस्तर माहिती येथेमिळेल. ह्याबाबत गंमत बघा. काही विपत्रांमध्ये असे लिहिले होते की हा विंडो़ज मध्ये किडा (बग) आहे. आणि ते का होते हे मायक्रोसॉफ्ट चे सदस्य किंवा खुद्द बिल गेट्स ला ही नाही सांगता आले. :D २. फक्त "बुश हिड द फॅक्ट्स" नाही तर "aaaa bbb ccc ddddd" , म्हणजेच त्या ३ ४ ३ ५ अशा अक्षर रचनेत असे दिसते. आणि ते फक्त पहिल्यांदा तयार केलेल्या फाईल मध्येच दिसते. अधिक माहिती येथेमिळेल. ३. हे मायक्रोसॉफ्ट ने स्वत: टाकले आहे. माहिती येथे मिळेल. त्यातील The quick brown fox jumps over the lazy dog. हे वाक्य फाँट फाईल मध्ये ह्याकरीता वापरतात कारण ह्यात A ते Z सर्व अक्षरे येतात जेणेकरून जेव्हा आपण फाँट बदलतो तेव्हा त्यातील सर्व अक्षरे कशी दिसतील हे कळते. [C:\Windows\Fonts मधील कोणतीही फाँट फाईल उघडून बघा :) ] . अशाच प्रकारे काही इतर गोष्टी असतात त्यांना ईस्टर एग्ग असे म्हणतात. ह्या गोष्टी डेवलपर्स स्वत:च टाकतात. काही वेळा स्वत:ची (चमूची ) नावे दिसावीत म्हणून, काही वेळा गंमत म्हणून... आणि इतर कारणेही असतील.) ऐकण्यात आल्याप्रमाणे मायक्रोसॉफ्ट ने ह्यावर बंदी घातली होती काही वर्षांपूर्वी. बाकी मी ही आणखी शोध घेत आहे, जेणेकरून अशी आणखी गमतीदार विपत्रे (त्याचा पंचनामा नव्हे ;) ) येथे देता येईल.

देवदत्त Wed, 10/10/2007 - 14:20
चुकले... मी ह्याचे शवविच्छेदन च करून टाकले.... बाकी विचारल्याप्रमाणे २+ :)

भास्कर केन्डे Tue, 11/13/2007 - 03:19
मला क्रमांक दोन जमत नाही. ते चार इंग्रजी शब्द टाकून मी एक फाईल तयार करुन बंद केली. पुन्हा उघडल्यावरही ते चारी शब्द जसेच्या तसे दिसतात. तुम्ही तसे केल्यावर काय होते? कदाचित आमच्या कंपनीच्या संगणकावर बुश साहेबांचा प्रभाव चालत नसेल. आपला, (खिडकीतला) भास्कर आम्ही येथे वसतो.

विसोबा खेचर Wed, 10/10/2007 - 00:43
हा विनोद म्हटला तर 'नॉनव्हेज' या सदरात मोडतो आणि म्हटला तर मोडत नाही! सभ्य, सुशिक्षित, व सुसंस्कृत मंडळींनी वाचूच नये हे उत्तम. वाचल्यास माझी काहीच हरकत नाही! एकदा एक मनुष्य एका दुकानात जातो आणि म्हणतो, "मला जरा स्त्रियांचे ब्रा दाखवा, पाचशे नग हवेत. काय भाव दिले? एकदम एक्स्ट्रा लार्ज साईज हवा!" दुकानदार सर्वात मोठ्या मापाचे ५०० नग त्याला देतो. काही दिवसांनी तो मनुष्य पुन्हा त्या दुकानात येतो आणि म्हणतो, " आता मला १००० नग हवेत. काय भाव दिले? एकदम एक्स्ट्रा लार्ज साईज हवा!" दुकानात तेवढे नग नसतात, तरीही तो दुकानदार इथून तिथून एक्स्ट्रा लार्ज साईजचे १००० नग कसेबसे जमवतो आणि त्या माणसाला विकत देतो. पैसे देऊन तो माणूस त्या दुकानदाराला म्हणतो, "मी पुन्हा चारआठ दिवसात येईन. तेव्हाही मला १००० नग ब्रा लागतील. तयार ठेवा!" तेव्हा तो दुकानदार चकित होऊन त्याला विचारतो, "काय हो, तुम्ही इतक्या भराभर हे ब्रा विकत घेताय, याचं करता तरी काय? एवढ्या कुठल्या एक्स्ट्रा लार्ज साईजच्या स्रिया अचानक तयार झाल्या आणि कुठे?" तेव्हा तो मनुष्य मिश्किलपणे म्हणतो, "छे हो! मी हे ब्रा कुठल्याही स्त्री करता विकत घेत नाही. मी या ब्रां चे बंद कापून मशिदीच्या बाहेर 'टोप्या' म्हणून विकतो. एका ब्रा च्या दोन टोप्या तयार होतात!" :)) आपला, (टोपीवाला!) तात्या.

टग्या Wed, 10/10/2007 - 22:33
काय तात्या, साधे कॉस्टिंगचे फंडे लावा की! (हे मी तुम्हाला सांगितलं पाहिजे काय?) असं बघा. समजा प्रोसेसिंग कॉस्ट नगण्य धरू. पण तरीही, कच्च्या मालाची किंमत* त्यातून बनणार्‍या विकाऊ तयार मालापेक्षा कित्येक पटींनी अधिक असेल, तर तो सौदा सॉलिड** घाट्यातच जाणार नाही काय?*** - (व्यवहारी) टग्या. *येथे कच्च्या मालाच्या किमान दर्जाबद्दल काही गृहीतके धरलेली आहेत. उदा. कच्चा माल तुळशीबागेतून उचललेला नसावा, अशी अपेक्षा आहे. **या शब्दावरील कॉपीराईटबद्दल कल्पना आहे. उल्लंघनाबद्दल संबंधित पार्टीकडून आगाऊ क्षमायाचना. *** गरजूंनी बाजारात स्वतः जाऊन दालचावलचे - आय मीन कच्च्या आणि पक्क्या मालाचे - भाव माहिती करून घेऊन तुलना करून खात्री पटवून घ्यावी.

विसोबा खेचर गुरुवार, 10/11/2007 - 01:07
पण तरीही, कच्च्या मालाची किंमत* त्यातून बनणार्‍या विकाऊ तयार मालापेक्षा कित्येक पटींनी अधिक असेल, तर तो सौदा सॉलिड** घाट्यातच जाणार नाही काय?*** नाही. सौदा घाट्यात जाणार नाही. कारण तो मनुष्य ब्रांची खरेदी उल्हासनगरात करायचा आणि त्याच्या टोप्या बनवून वरळीच्या हाजिअलीच्या दर्ग्याबाहेर विकायचा! :) उल्हासनगरात ब्रा स्वस्त मिळतात, त्या मानाने हाजिअलीच्या दर्ग्याबाहेर मिळणार्‍या टोप्यांचे दर सॉल्लिड आहेत! :) आपला, तात्याखान!

टग्या Wed, 10/10/2007 - 10:23
अशाच धर्तीवरचा एक गुजराती विनोद. एकदा, जेव्हा इंग्लिश खाडीखालून इंग्लंड आणि फ्रान्सला जोडणारा भुयारी रस्ता खोदण्याचं ठरवण्यात आलं, आणि त्या कामासाठी टेंडरं मागवण्यात आली, तेव्हा आलेल्या असंख्य टेंडरांपैकी संतासिंग, बंतासिंग आणि कंपनीचं टेंडर इतर टेंडरांच्या मानानं तसं थोडंसंच स्वस्त होतं, पण त्यात कामपूर्तीसाठी - आय मीन कामाच्या पूर्तीसाठी - लागणार्‍या वेळेचा मांडलेला अंदाज इतर टेंडरांच्या तुलनेत जवळजवळ अर्धाच होता. (थांबा. संतासिंग आणि बंतासिंग हे गुजराती नसून सरदारजी आहेत याची प्रस्तुत लेखकास पूर्ण कल्पना आहे. तरीही हा एक गुजराती विनोदच आहे, असा लेखकाचा दावा आहे. योग्य तो खुलासा संपूर्ण विनोद वाचल्यावर आपोआप होईलच, तेव्हा विनोद पूर्णपणे वाचण्याआधीच नसत्या शंकाकुशंका काढण्यात वेळ दवडू नये.) अर्थात, टेंडराकडे पाहिल्यावर संबंधित अधिकार्‍यांची धारणा हे टेंडर गंभीरपणे घेण्याच्या लायकीचं नाही, केवळ वाह्यातपणा म्हणून कोणीतरी दिलेलं (frivolous) आहे, अशीच झाली. परंतु तरीही, इतरांच्या मानानं केवळ अर्ध्याच वेळेत काम पूर्ण करू शकण्याचा दावा हे लोक नेमके कसे करू शकतात, या कुतूहलापोटी कंपनीचा प्रतिनिधी म्हणून संतासिंगला मुलाखतीसाठी बोलावण्यात आलं. मुलाखत साधारणतः अशी झाली. मुलाखतकार: मि. संतासिंग, इंग्लंड आणि फ्रान्सला जोडणारा इंग्लिश खाडीखालचा भुयारी रस्ता इतरांच्या मानानं अर्ध्याच वेळेत खोदून देऊ शकण्याचा दावा तुम्ही कशाच्या आधारे करता? तुमची नेमकी योजना काय आहे? संतासिंग: योजना खास काही नाही, एकदम सोपी आहे. मी आणि माझा पार्टनर बंतासिंग एकाच वेळी खोदकाम सुरू करणार, मी इंग्लंडच्या बाजूनं, तर बंतासिंग फ्रान्सच्या बाजूनं, आणि दोघं भुयाराच्या बरोबर मध्यबिंदूपाशी येऊन मिळणार. बरोबर अर्ध्या वेळात काम होतं की नाही बघा. मु.: हम्म्म्म्.... कल्पना इंटरेस्टिंग आहे... पण यात चुका होऊ शकतात हे तुम्ही विचारात घेतलं आहे काय? म्हणजे समजा, तुमची दोघांची अलाइनमेंट चुकली, आणि तुम्ही भुयाराच्या मध्यबिंदूपाशी भेटलाच नाहीत, तर काय होईल? त्या परिस्थितीत काय कराल? सं.: अशा परिस्थितीत काही करण्याची गरजच काय? खोदत जाऊ, काय बिघडलं? तुमचा फायदाच आहे की, तेवढ्याच पैशात दोन भुयारं खोदून मिळतील! हा विनोद एका गुजराती गृहस्थास सांगितला असता, त्याला यात नेमका विनोद काय झाला हे शेवटपर्यंत कळू शकलं नाही, असं समजतं. सदर सद्गृहस्थाची प्रतिक्रिया: मग? चांगलाच सौदा आहे की! तेवढ्याच पैशात दोनदोन भुयारं - शंभर टक्के नफा!

मनिष Wed, 10/10/2007 - 00:58
स्वातंत्र्यदिनाच्या दिवशी मिळालेला एक sms - "तुम्ही विवाहीत असाल तर कृपया दुर्लक्ष करा, इतर सर्वांना स्वातंत्र्यदिनाच्या शुभेच्छा!" :)

टग्या Wed, 10/10/2007 - 16:48
एकदा एक सरदारजी नदीच्या काठी उभे राहून, आकाशाकडे दोन्ही हात करून, वरती बघत जोरजोरात ओरडताना आढळतात. "या अल्लाह, मेरे पाँच पैसे नदी में गिर गये हैं... या अल्लाह, मेरे पाँच पैसे मुझे वापस लौटा दो!" येणार्‍याजाणार्‍या समस्तांस अचंबा होतो. शेवटी त्यातला एक जण न राहवून, धीर करून सरदारजींना विचारतोच, "सरदारजी, आप तो सिक्ख हैं... आप अल्लाह को क्यूँ पुकार रहे हैं?" सरदारजी चिडून प्रश्नकर्त्यावर गुरकावतात, "तो फिर क्या पाँच पैसों के लिए वाहेगुरू को बुलाऊँ??????"

चित्रा गुरुवार, 10/11/2007 - 01:32
डिस्क्लेमरः असाच एक अजून कोणाकडून तरी ऐकलेला. कोणाच्या भावना दुखवण्याचा हेतू नाही! एकदा एका ब्रिटनमधल्या चर्चच्या शाळेत एक शिक्षिका मुलांना प्रश्न विचारीत असते - जगात सर्वात मोठं कोण? - (व्यक्ती/देव अशा अर्थाने) जो या प्रश्नाचे बरोबर उत्तर देईल त्याला १० पौंड बक्षीस! एक मुसलमान मुलगा उभा राहतो आणि म्हणतो "अल्लाह". तर ती चूक म्हणते आणि खाली बसवते. मग एक बौद्ध मुलगा उभा राहतो आणि म्हणतो " बुद्ध". परत ती त्याला खाली बसवते. आता एक हिंदू गुजराती मुलगा उभा राहतो , आणि म्हणतो " येशू!" तर शिक्षिका फारच खूष होते आणि त्याला बक्षीस देते. आणि विचारते की तू हिंदू असून असं कसं म्हणालास? तो म्हणतो "खरे तर माझ्या मनातून श्रीनाथजीच (कृष्ण) सर्वात मोठे आहेत, पण काय करणार बिजनेस इज बिजनेस!

देवदत्त गुरुवार, 10/11/2007 - 02:42
एक शिकाऊ मुलगा एका कंपनीत नुकताच लागला होता. त्याला कॉफी पाहिजे होती. त्याने फोन उचलला. एका क्रमांकाची बटणे दाबली. आणि म्हणाला "एक कॉफी पाठवून दे". त्याला उत्तर आले, " गाढवा, तू कोणाशी बोलतोयस ठाऊक आहे का?" तो म्हणाला, "नाही". उत्तर आले, "मी ह्या कंपनीचा मुख्य पदाधिकारी आहे." आता ह्या मुलाने विचारले "तुम्ही कोणाशी बोलताय ठाऊक आहे का?". उत्तर आले, "नाही" मुलगा म्हणाला, "बरंय, वाचलो" आणि फोन ठेवून दिला.

टग्या Mon, 11/12/2007 - 23:39
...जागेच्या बाबतीत कमीजास्त हे सापेक्ष आहे. (डिस्क्लेमर: सर्किटरावांच्या त्या लेखाशी याचा अर्थाअर्थी काहीही संबंध नाही. केवळ लेखाच्या नावावरून आठवले, इतकेच!) एकदा टेक्ससमधील एक सधन शेतकरी(?) पूर्व युरोपातून नुकत्याच अमेरिकेस आलेल्या नवरहिवाशास आपली रँच किती प्रचंड आहे हे सांगून 'इंप्रेस' करण्याचा प्रयत्न करत असतो. 'माझी पिकप घेऊन जर मी सूर्योदयाच्या वेळी माझ्या रँचच्या एका टोकावरून निघालो, तर रँचच्या दुसर्‍या टोकापर्यंत पोहोचेपर्यंत सूर्यास्त झालेला असतो.' त्याचा श्रोता समजूतदारपणे मान डोलावतो. 'चेकोस्लोवाकियात असताना माझ्याकडेही तसलीच गाडी होती.' ('रीडर्स डायजेस्ट'च्या कोण्या पुरातन अंकातून साभार.)

गुंडोपंत Tue, 11/13/2007 - 07:22
वाचण्या आधीच सांगतो आहे की विनोद समजल्यास १८ + आहे पण माझ्या एक मत्रिणीनेच सांगितला आहे म्हणून येथे देत आहे. कुणालाही दुखावण्याचा हेतु नाही. निव्वळ भाषिक विनोद म्हणून सोडून द्यावा.. न वाचताच 'सोडलात' तरी चालेल. :)) दोन गुजराती भाषीक मैत्रिणी भेळवाल्याकडे जाता नि ऑर्डर करतात "मने रगडो... अन इने चाट" --

विसोबा खेचर Tue, 11/13/2007 - 07:51
दोन गुजराती भाषीक मैत्रिणी भेळवाल्याकडे जाता नि ऑर्डर करतात "मने रगडो... अन इने चाट" मिसळपावमुळे बरीचशी मंडळी सुधारली, लाईनीवर आली आणि मनातलं बोलू लागली म्हणायची! :) चांगलं आहे, चालू द्या... आपला, (पाणीपुरीप्रेमी!) तात्या.

गुंडोपंत Tue, 11/13/2007 - 08:17
मिसळपावमुळे बरीचशी मंडळी सुधारली, लाईनीवर आली आणि मनातलं बोलू लागली म्हणायची! :) म्हणजे आम्ही सुधारलो????? हॅ हॅ हॅ हॅ हॅ हॅ हॅ हॅ मग बिघडलो कधी होतो?? आपला गुंडोपंत

सर्किट Tue, 11/13/2007 - 09:57
गुंडोपंत, आपला विनोद आवडला. हाच विनोद, "दोन दिवाळी अंकाचे संपादक शक्ति-वेलूंकडे जातात.. " असे म्हणून "रगडो..चाट" देखील छान वाटला असता ;-) च्यायला हा एटीन+ नाही, १२- विनोद आहे.. ;-) - सर्किट

किमयागार Wed, 11/14/2007 - 07:03
वय झालं आता!फोड करुनही दिली असती हो पण तुम्हाला तरीही त्याचा फायदा नाही. मिक्सर मधून फिरवून त्यात पाणी घालून दिलं तरच चावता येइल तुम्हाला. त्यापेक्षा नकोच ना ती कटकट. काय?

इस्कुट Tue, 11/13/2007 - 19:59
आता आम्चा पण एक विनोद, अर्थातच ऐकेलेला.. एकदा तीन देशांचे मेजर बोटितुन जात असतात. अमेरीका, रशिया आणि भारत. अमेरीका वाला म्हणतो, आम्चे जवान जे सन्गेल ते ऐकतात..कोणिही काहीही बोलत नाही. निमुटपणे हुकुम पाळतात. लगेच आप्ल्या जवानांना बोलावतात.. "चला...पाण्यात उड्या मारा. पाच तास कोणिही परत यायचे नाही" सगळे उड्या मारतात. पाच तसांनी दमुन्-भगुन परत येतात. अमेरीकेचा मेजर म्हणतो, "See the daring..." एवढ्यात खुप जोराचे वादळ सुरु होते... रशिया वाला आपल्या जवानांना बोलावितो.. "चला...पण्यात उड्या मारा. पाच तास कोणिही परत यायचे नाही" सगळे उड्या मारतात. पाच तसांएह दमुन्-भागुन परत येतात. रशियाचा मेजर म्हणतो, "See the daring..." संध्याकाळ होत असते, आता भारताच्या मेजरची वेळ येते... तो आपल्या जवनांना बोलवितो.. "चला...पाण्यात उड्या मारा. पाच तास कोणिही परत यायचे नाही" जवान म्हणतात, "ओ साहेब, काय डोकं-बिकं फिरलय काय? संध्याकाळची वेळ आहे, कुठं रात्री-अपरात्री पण्यात उड्या मारायला लावताय, त्यात ही वदळाची रात्र. सकाळी बघु काय आसेल ते." भारताचा मेजर म्हणतो, "See the daring..."

राजे Tue, 11/13/2007 - 22:47
जवान म्हणतात, "ओ साहेब, काय डोकं-बिकं फिरलय काय? संध्याकाळची वेळ आहे, कुठं रात्री-अपरात्री पण्यात उड्या मारायला लावताय, त्यात ही वदळाची रात्र. सकाळी बघु काय आसेल ते." ते जवान नक्कीच मुंबई-पोलिस खात्यात काम केलेले असणार... हे पक्का.. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

रमेश आठवले Fri, 01/18/2013 - 13:47
एक प्रश्न -ढकलेले कि ढकललेले ? "मने रगडो... अन इने चाट- या ऐवजी -मने रगडो अने एमने चाट - असे असायला ह्वे. यावरून पूर्वी ऐकलेला एक विनोद आठवला. एक स्त्री बाजारात किराणा दुकानात लिप्टन चहाचा पुडा मागते. त्यावर, ती गेल्यावर, तिथे असणारा एक शायर म्हणतो-- कहत है भरे बाझार मुझे लीपटन कि चाह

टिलू Fri, 01/18/2013 - 17:58
असाच एक (कदाचित) ऐकलेला विनोद: एकदा एक मुलगा 'अफझलखान वध' नाटकात शिवाजी राजेंची भूमिका करून त्याच आविर्भावात घरी परत येतो. आल्यावर आईला म्हणतो - मासाहेब आम्हास जेवावयास वाढा तो पर्यंत आम्ही शौचास जाऊन येतो. त्यावर आई म्हणते - जरूर जा राजे. फक्त वाघ नखे काढण्यास विसरू नका.

बायडी Tue, 01/22/2013 - 17:15
डॉक्टर (इंजिनीअरिंगच्या विद्यार्थ्याला): तुमची एक किडनी फेल झाली आहे. विद्यार्थीः बघा , रिचेकिंगमध्ये निघेल का ?? ................................ टीव्ही बघण्यात मग्न असलेल्या बबलूला बाबांनी बळेबळेच झोपायला पाठवलं. पाच मिनिटांनी.. बबलूः बाबा , मला तहान लागलीय. ग्लासभर पाणी द्या ना आणून. बाबाः गाढवा. तुला पाय आहेत ना. उठून घे. नाहीतर तिथे येऊन मारेन हं. बबलूः बाबा मारायला येताना पाणी घेऊन या ना. ..................................... वडील : या वेळी नापास झालास तर मला यापुढे बाबा म्हणून हाक मारू नकोस . ( परंपरेनुसार आपला मंग्या यंदाही नापास झाला ). वडील : काय लागला निकाल ? मंग्या : माफ कर रम्या , तुला बाबा म्हणून हाक मारणं बहुतेक नशिबात नाही रे माझ्या .. . ........................................ मुलगी :- परवा मी एका मुलासोबत बाहेर डिनरला गेले होते. वकील :- आणि काल ? मुलगी :- काल दुस-या मुलासोबत डिनरला गेले होते. वकील :- ठीक आहे , मग आजचा तुमचा काय प्लान आहे ? दुसरा वकीलः ऑब्जेक्शन मिलॉर्ड.... हा प्रश्न मी आधीच यांना विचारला आहे.. ........................................... एक मुलगा आपल्या गर्लफ्रेंड सोबत हॉटेल मध्ये बसलेला असतो . बिअरचा ग्लास हातात घेऊन म्हणतो .. मुलगा : I love you! मुलगी : हे तू बोलतोयस का तुझी बिअर बोलतेय ? मुलगा : मी माझ्या बिअरशी बोलतोय .. तू गप्प बस ..!!! ......................................
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
मंडळी आपल्या सर्वांना ढकलेले विरोप हे येत असतातच. अमक्या अमक्याला कॅन्सर झाला आहे त्याला वाचवायला हवे, ह्याला समर्थन असेल तर इथे पेटीशन साइन करा,हा विरोप आणखी १० लोकांना ढकला आणि चमत्कार पाहा असल्या विरोपांच्या ढीगर्‍यात कधी कधी एखादा फालतु न ऐकलेला मस्त विनोद, एखादं सुंदर चित्र, कविता असं काय काय वाचायला/ पहायला/ऐकायला मिळतं. ह्यातलं जे तुम्हाला आवडलं (आणि सार्वजनिक सभ्यतेच्या शिष्टाचारात बसणारं) असं सगळं इथे बिनधास्त डकवा. आवडलं तर खी खी करू नाही तर सोडून देऊ.

नशिब

जुना अभिजित ·

लिखाळ Mon, 10/08/2007 - 16:45
वा वा केवळ पहिल्या दोन वाक्यात सुंदरवातावरण निर्मिती करुन पुढच्या वाक्यांत कथेची सुरुवात आणि लगेच कथेची कलाटणी आणि सहाव्या सातव्या वाक्यात कथा संपली. मी याला एक उत्तम सशक्त लघुकथा म्हणेन. मला कथा आवडली. उत्तम प्रयोग. --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 10/08/2007 - 18:08
कथा विचार फार सुंदर मांडलाय अभी सेठ. आम्हाला वाटले कथेचा १ला भाग असेल, किंवा काही भाग जोडता-जोडता राहिला असेल, पण कोंबडीची स्वाक्षरी पाहिली आणि लक्षात आले कथा संपलेली दिसते. ही कथा आहे का कविता, खरे तर गझलेच्या जवळ जाणारा प्रकार वाटतो. ;) म्हणजे पहिल्या दोन वळीत प्रस्तावना आणि नंतर त्याची उकल. पण जो कोणता प्रकार तुम्ही हाताळलाय त्याची साहित्याच्या अभ्यासकांनी नोंद घेतलीच पाहिजे. ;) अवांतर ;) सिरीयसली कथा तर आहे, पण चोखंदळ ग्राहकांची खेचताय असं तर नाही ना ! :) वळीत : ओळीत उकल : उलगडा
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विकास Mon, 10/08/2007 - 18:30
आमचे पण नशीब, दोन ओळीत संपली...मधुअण्णा कुठे धडकला असता तर त्याला पण त्या बिनमाणसांच्या घरात जाऊन राहावे लागले असते :-) (ह. घ्या.)

राजे Mon, 10/08/2007 - 22:02
तात्या, मी देखील वाटाच पाहत होतो की कोण असा प्रतिसाद लिहतो व त्याच्या बरोबर मी देखील म्हणू शकेन की काही कळाले नाही बॉ... धन्यवाद. वरील दोन प्रतिसाद [+] मध्ये होते तेव्हा [-] मध्ये प्रतिसाद कसा लिहावा ह्याचा विचार करत होतो कारण मी एकटाच म्हणालो की काही कळाले नाही व येथे डझन भर प्रतिसाद आले की वा.. सुंदर.. कथेमध्ये एकदम नावीन्य आहे.... तर मात्र माझी गोची झाली असती ना...;} राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

लिखाळ Mon, 10/08/2007 - 22:14
>>.... तर मात्र माझी गोची झाली असती ना...;} आता तुमची गोची झाली नाही पण माझी होतेय का ते पाहायचे :) --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 22:38
हा प्रकार फारच छान आहे. चार ओळीत सगळं जिवंत झालं. माझाही एक प्रयत्नः (ही गूढकथा आहे ;-) मधु पहाटेच जागा झाला. कालचा प्रकार आज पुन्हा घडू नये, म्हणून त्याने मनोमन देवाची करुणा भाकली. पाठीला दप्तर लावले, आणि शाळेला निघाला. - सर्किट

प्रियाली Mon, 10/08/2007 - 23:13
आता माझी रहस्यकथा मध्याने वर्गात पाऊल टाकले तोच गुरुजींनी नेहमीप्रमाणे त्याच्या पाठीवर सपासप २ छड्या ओढल्या. आपल्याला पाहून गुरुजींच्या असे अंगात येते हे एव्हाना मध्याच्या लक्षात आले होते, तो निमूट बाकावर जाऊन बसला. अभिजीत, गोष्ट एवढीच होती की चुकून सुपूर्त झाली? तशी शीर्षकाला समर्पक आहे, नशीब संपाचं!

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 23:17
मधू, तुला गुरुजींनी खूपच मारले का रे ? ही घे खडीसाखर. बरं वाटेल तुला. - (अतिलघुकथाकार) सर्किट

राजे Mon, 10/08/2007 - 23:22
गुरुजींनी मधू ला खडीसाखर देणा-या सुन्याच्या [सुनिल च्या] पेकाटात जोरदार लात घातली. राजे (*हेच राज जैन आहेत व कथा लिहणे हा ह्यांचा प्रांत नाही आहे पण एकाद दुसरी ओळ जरुन लिहू शकतात) माझे शब्द....

प्रियाली Mon, 10/08/2007 - 23:28
>>गुरुजींनी मधू ला खडीसाखर देणा-या सुन्याच्या [सुनिल च्या] पेकाटात जोरदार लात घातली. मधूच्या प्रेमात सुनील? सर्किटांच्या प्रेमकथेला आता भलताच अँगल द्यावा लागणार. "बरी खोड मोडली! अजून दोन चार लाथा घालायला हव्यात." फणकारून मिनू म्हणाली. तिने मध्यासाठी द्रोणभर करवंद सकाळीच गोळा केली होती पण हा सुन्या नेहमीच तडमडायचा. 'याचा एकदा निकाल लावायलाच हवा.' ती मनात म्हणाली.

राजे Mon, 10/08/2007 - 23:31
सुन्याने मिनूच्या मनातील विचार ओळखले होते व लगेच सद-याला नाक फुसता फुसता दोनचार खडीसाखरेचे तुकडे तीच्या हातावर ठेवले व एकदम भक्कास पणे हसला.... राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

राजे Mon, 10/08/2007 - 23:35
सुन्या ह्याच साठी भक्कास पणे हसला होता, कारण त्याला माहीत होते की द्रोणामध्ये विष आहे पण मीनू मधुला देण्यापुर्वी स्वतः एक- एक करवंद चाखुन बघणार व त्यातील गोड करवंदेच मधूला देणार.... अंत निश्चितच होता एक काटा गेला... वाचला तो दिनू तो गेला की.... राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 23:36
मग गुरुजींना राक्षसाने डांबून ठेवले, आणि सुन्याला परीराणीने एक चॉकलेट दिले. - (वय वर्षे ४) सर्किट

प्रियाली Mon, 10/08/2007 - 23:42
कसेही झाले तरी ते गुरुजी होते. सर्वांनी मिळून त्यांची सुटका करण्याचे ठरवले. एकीचे बळ मिळते फळ!

कोलबेर Mon, 10/08/2007 - 23:42
त्या चॉकलेटला येणारा काहीसा मंद फणसाच्या सालासारखा वास आणि त्याचा डाळींबाच्या दाण्यांसारख्या टपोरा गुलाबी रंग सुन्याच्या चेहर्‍यावर एक निरागस हास्य उमटवुन गेला. -जी.ए. कोलबेर

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 23:53
सुन्याची निरागसता भष्ट करणार्‍या ह्या परीराणीला नैतिक दृष्ट्या भष्ट अशा अमेरिकेची फूस असल्याने तिच्याविरुद्ध जगभरातील मशिदींतून जिहाद पुकारण्यात आला आहे. - सर्किट बिन मुन्नाभाई

प्रियाली Mon, 10/08/2007 - 23:57
अमेरिकेनेही लगेच एरिया ५१ मधील आपले जुने सहकारी आणि मूळ अँड्रोमिडा आकाशगंगेतील ग्रहवासीयांना पाचारण केले. - प्रियाली फॉर्स्टर

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 10/09/2007 - 07:29
आकाशगंगेवर वावरणारे शेतकरी सकाळीच भ्रमणध्वनीच्या कोंबड्याच्या बागेच्या आवाजाने जागे व्हायचे.......आज यसोदा जर लवकरच उठली , तीने नव-याकडे पाहिले, पर तुकारामाचं तिच्याकडं काही धेन नव्हतं. त्यो आपला नीघायच्या गडबडीत....त्यो इचार करीत व्हता...भारतात जायाचं म्हणजी लयी कठीण काम...तेनं घर सोडलं ....आजूबाजूच्या घरासमोरच्या सडा, रांगोळीनं तेचं मन प्रसन्न झालं होतं...त्यो इचार करु लागला....... मधुआण्णा सायकल दामटीत भर पावसात उंब्रजला निघालाच कशाला होता....तुकारामाच्या डोळ्यातनं आठवणीचे मधुआण्णा वाह्यला लागले होते....
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:18
तथास्तु !!!! (अद्याप माझी वरची गोष्ट रद्द झाली नाही, याचा अर्थ मिसळपावाला बीस्टियलिटी चालते, होय की नाही रे सहजभाऊ ?) - सर्किट

चित्रा Tue, 10/09/2007 - 08:22
सर्वांच्या प्रतिभेला आलेला बहर बघून धन्य धन्य झाले. चालू देत.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 08:34
पहाट झाली. सर्किट उठला. मिसळपावावर चक्कर मारली. त्याच्या लघुकथेला चित्राताईंनी दिलेला प्रतिसाद बघून धन्य झाला. काल तावातावाने भांडणार्‍या त्या ह्याच का ? मनात हरखला. ह्यांचा आयपी ऍड्रेस शोधून गूगल अर्थ वरून त्यांचे घर शोधायला हवे, मनात म्हणाला. - सर्किट रामसे

आजानुकर्ण Tue, 10/09/2007 - 09:14
आजानुकर्ण यांनी खिशातून आयपॉडसारखे दिसणारे एक अत्याधुनिक यंत्र काढले. यंत्राच्या डाव्या बाजूला असलेली कळ दाबली की त्यातून गोळ्यांचा वर्षाव सुरू होई. तर उजव्या बाजूला असलेली कळ दाबली की समोरच्या व्यक्तीला गुदगुल्या होत असत. - ००७कर्ण

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:16
गुदगुल्या झाल्या झाल्या आपल्या काखेत काय खाजवते आहे, हे सर्किटाने पाहिले. झोपताना काख मोकळी सोडण्याच्या त्याच्या सवयीविषयी त्याला क्षणभरच वैषम्य वाटले. पण लगेच व्ह्याब्रेट मोडचा क्वाएट मोड केला आणि तो पुन्हा झोपी गेला.. - सर्किट जॉब्ज

चित्रा Tue, 10/09/2007 - 09:10
चित्राने झोपायला जाण्याआधी सर्किटांचा प्रतिसाद आलेला पाहिला. "काय गूगल अर्थ, आय पी ऍड्रेस सारखे सारखे लावले आहे?" ती जरा मोठ्यानेच पुटपुटली. "ही यांची "शैलीच" दिसते", असेही. तिकडे मिसळपाववर ती अक्षरे उमटली आणि सर्किटांनी कावरेबावरे होऊन इकडे तिकडे पाहिले.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:13
सर्किटाची खोड कुणीतरी मोडायलाच हवी. तात्या पुटपुटला. पण ही खोड मोडायला चित्रा पुरेशी आहे का ? त्याच्या मनात गोंधळ माजला होता. कारण जी पुरेशी आहे, ती तर ह्या सर्किटालाच सामील झालीय, गुप्तहेर म्हणून. तात्याच्या मनाला चुटपुट लागून राहिली. - सर्किट काकोडकर

चित्रा Tue, 10/09/2007 - 18:12
पण तात्याला हे माहिती नव्हते की सर्किट जिच्यावर एवढा विश्वास टाकून आहेत, ती सर्किट एक नसून अनेक आहेत की काय हे रहस्य उलगडण्यासाठीच वरकरणी सर्किटांना सामील झाल्याचे दाखवत होती!

प्रियाली Tue, 10/09/2007 - 18:22
अहो देवाने सर्किटांना घडवून साचा मोडून टाकला. सर्किट अनेक असणं केवळ अशक्य!!!! :)))) मागे देवबाप्पाने इमेल पाठवली होती. म्हणाला, "अजून पस्तावतोय असं मॉडेल बनवून आणि लाईफटाईम वॉरंटीही देऊन बसलोय. एकच पीस बनवला म्हणून त्यातल्यात्यात सुखाचा श्वास घेतो." - प्रियालीगुप्त.

चित्रा Tue, 10/09/2007 - 18:24
एकच सर्किट अनेक नावांनी फिरतायत की काय असे म्हणायचे होते. ऐहिक वगैरे?!! :-)) बाकी सर्किटांना सामील असलेल्या गुप्तहेर स्त्रीने छडा लावून पूर्ण केलेला दिसतो. तिची सर्किटांच्या साच्याबद्दलची थिअरी थोड्याच वेळात जगभरात मान्य झाली असे समजते.

विसोबा खेचर Wed, 10/10/2007 - 00:23
एकच सर्किट अनेक नावांनी फिरतायत की काय असे म्हणायचे होते. ऐहिक वगैरे?!! :-)) हा हा हा! नाही हो चित्राताई. जरा अधिक कसून तपास करा. आमचा संजूबाबा 'ऐहिक' या नावाने लिहितो असं लोक म्हणतात! बरं का चित्राताई, हा ऐहिक आहे ना, तो फक्त तात्याच्या विरोधातच लेखणी उपसतो. एरवी तो फार कमी लिहितो! असो! तात्याने असे कित्येक ऐहिक पचवले आहेत हा भाग वेगळा! :)) आपुन साला हैईच नंगा! और नंगेसे तो खुदा भी डरता है, ऐहिक क्या चीज है! :) तेव्हा चित्राताई, आपल्या एकच विनंती. हा ऐहिक कोण आहे ते शोधून काढा. त्याबद्दल मी तुम्हाला ५१ रुपयांचे बक्षिस पोष्टाच्या मनीऑर्डरने पाठवीन.. :) तात्या.

आजानुकर्ण Tue, 10/09/2007 - 09:12
दिन्याने कोललेल्या विट्टीचा क्याच सुन्याने सोडलेला पाहून मोन्याने त्याला संघाबाहेर काढले. "बघा आता पोरींच्या टीमला विट्टीदांडू शिकवून कसा वर्ल्डकप आणतो ते. ", सुरवंटाप्रमाणे कपाळावर पसरलेली उजवी भुवई वर आणि डावी भुवई खाली करुन आपले ओठ थरथरवत सुन्या म्हणाला.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:22
सुन्या पवाराने दिन्या वेंगसरकरला विटीदांडू संघाची निवड करायला निवडले होते. आपला थरथरणारा ओठ सावरत सुन्या राग आवरायचा प्रयत्न करत होता, एवढ्यात सोन्याने वर्ल्ड कप जिंकला.. सुन्या आणि दिन्याला सोन्याची तारीफ करण्याव्यतिरीक्त काहीही उरले नव्हते... - सर्किट तेंडुलकर

जुना अभिजित Tue, 10/09/2007 - 10:54
हे नाव आवडलं बघा. ज्यांना गोष्ट/कथा/असूल कथा समजली नाही त्यांच्यासाठी.. संपा जो आहे त्याला जर मधुआण्णानं हाक मारून थांबवला नसता तर ते झाड त्याच्या डोक्श्यात पडलं असतं. (झाड पडण्याचा वेग, सायकल चालवण्याचा वेग आणि ब्रेक लावल्याने निर्माण झालेल्या मंदनाचा फरक जुळून आला असता हे गृहीत धरू. ) प्रतिसादांबद्दल धन्यवाद. अवांतरः संत तुकारामांच्या एका अभंगात आणि दहावीला(?) संस्कृतमध्ये श्लोकरुपात एक अतिसूक्ष्मलघुकथा होती. एक शिकारी पक्ष्यावर नेम धरून आहे. एक ससाणा आकाशात घिरट्या घालत आहे. आता पक्षी उडाला तर ससाणा मारणार आणि नाही उडाला तर शिकारी मारणार. तर पक्षाची सुटका कशी होईल? पुढे कथेत नागाची एंट्री होते. तो शिकार्‍याला चावतो. शिकार्‍याचा नेम चुकतो आणि ससाण्याला लागतो. कांदेपोह्याऐवजी मिसळपावाचा कार्यक्रम करण्याला पसंती देणारा अभिजित

लिखाळ Tue, 10/09/2007 - 15:45
सरते शेवटी ही कथा होती हे जाहिर करुन आपण आमची गोची होवू दिली नाहीत याबद्दल आभार. तुमच्या प्रतिसादाची वाट पाहता मधल्या काळात आम्हाला जे वाचायला लागले त्याने आमची वाट लागली ;) असो. मला तुमची कथा वाचून नववी-दहावीच्या पुस्तकातली आपण वर म्हणता तीच 'मराठीतील सर्वात जूनी लघुकथा' आठवली. पक्षी-पारधी-ससाणा-पक्ष्याची पिले आणि साप ! --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

जुना अभिजित Tue, 10/09/2007 - 16:13
खरंतर हा एक खराखुरा घडलेला प्रसंग आहे. कथा स्वरुपात मांडला आहे. अवांतरः कलाटणीविषयी ओ हेन्री कथेच्या शेवटच्या भागात कलाटणी देण्यासाठी प्रसिद्ध होता. ऐश्वर्या-अजय देवगणचा रेनकोट चित्रपट (की ओ हेन्री च्या कथेवरच आधारीत) असाच रंगला आहे. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 10/09/2007 - 17:33
हेन्री कथेच्या शेवटच्या भागात कलाटणी देण्यासाठी प्रसिद्ध होता. सहमत ! सर्वात लहान कथा ही डॉ. हेन्री यांनीच लिहिलेली आहे, असे आम्ही वाचलेले आहे. ( दोन प्रवासी रेल्वेतून प्रवास करत असतात, त्यांची चर्चा चालू आहे भुत आहे की नाही आणि थोड्यावेळाने तिथे एकच व्यक्ती प्रवास करत असतो, अशी काही तरी आहे , ती कथा कोणाला सांगता येईल का ? ) अवांतर :-हेन्री बद्दल अधिक वाचायला कुठे मिळेल.( मराठीतून )
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

देवदत्त Tue, 10/23/2007 - 22:55
अभिजित, कथा चांगली आहे. पण मग तुमचा प्रतिसाद येईपर्यंत काय चालू होते त्याचा विचार चालू आहे hypnotized देवदत्त (अर्जुनाचा शंख)

लिखाळ Mon, 10/08/2007 - 16:45
वा वा केवळ पहिल्या दोन वाक्यात सुंदरवातावरण निर्मिती करुन पुढच्या वाक्यांत कथेची सुरुवात आणि लगेच कथेची कलाटणी आणि सहाव्या सातव्या वाक्यात कथा संपली. मी याला एक उत्तम सशक्त लघुकथा म्हणेन. मला कथा आवडली. उत्तम प्रयोग. --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 10/08/2007 - 18:08
कथा विचार फार सुंदर मांडलाय अभी सेठ. आम्हाला वाटले कथेचा १ला भाग असेल, किंवा काही भाग जोडता-जोडता राहिला असेल, पण कोंबडीची स्वाक्षरी पाहिली आणि लक्षात आले कथा संपलेली दिसते. ही कथा आहे का कविता, खरे तर गझलेच्या जवळ जाणारा प्रकार वाटतो. ;) म्हणजे पहिल्या दोन वळीत प्रस्तावना आणि नंतर त्याची उकल. पण जो कोणता प्रकार तुम्ही हाताळलाय त्याची साहित्याच्या अभ्यासकांनी नोंद घेतलीच पाहिजे. ;) अवांतर ;) सिरीयसली कथा तर आहे, पण चोखंदळ ग्राहकांची खेचताय असं तर नाही ना ! :) वळीत : ओळीत उकल : उलगडा
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विकास Mon, 10/08/2007 - 18:30
आमचे पण नशीब, दोन ओळीत संपली...मधुअण्णा कुठे धडकला असता तर त्याला पण त्या बिनमाणसांच्या घरात जाऊन राहावे लागले असते :-) (ह. घ्या.)

राजे Mon, 10/08/2007 - 22:02
तात्या, मी देखील वाटाच पाहत होतो की कोण असा प्रतिसाद लिहतो व त्याच्या बरोबर मी देखील म्हणू शकेन की काही कळाले नाही बॉ... धन्यवाद. वरील दोन प्रतिसाद [+] मध्ये होते तेव्हा [-] मध्ये प्रतिसाद कसा लिहावा ह्याचा विचार करत होतो कारण मी एकटाच म्हणालो की काही कळाले नाही व येथे डझन भर प्रतिसाद आले की वा.. सुंदर.. कथेमध्ये एकदम नावीन्य आहे.... तर मात्र माझी गोची झाली असती ना...;} राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

लिखाळ Mon, 10/08/2007 - 22:14
>>.... तर मात्र माझी गोची झाली असती ना...;} आता तुमची गोची झाली नाही पण माझी होतेय का ते पाहायचे :) --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 22:38
हा प्रकार फारच छान आहे. चार ओळीत सगळं जिवंत झालं. माझाही एक प्रयत्नः (ही गूढकथा आहे ;-) मधु पहाटेच जागा झाला. कालचा प्रकार आज पुन्हा घडू नये, म्हणून त्याने मनोमन देवाची करुणा भाकली. पाठीला दप्तर लावले, आणि शाळेला निघाला. - सर्किट

प्रियाली Mon, 10/08/2007 - 23:13
आता माझी रहस्यकथा मध्याने वर्गात पाऊल टाकले तोच गुरुजींनी नेहमीप्रमाणे त्याच्या पाठीवर सपासप २ छड्या ओढल्या. आपल्याला पाहून गुरुजींच्या असे अंगात येते हे एव्हाना मध्याच्या लक्षात आले होते, तो निमूट बाकावर जाऊन बसला. अभिजीत, गोष्ट एवढीच होती की चुकून सुपूर्त झाली? तशी शीर्षकाला समर्पक आहे, नशीब संपाचं!

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 23:17
मधू, तुला गुरुजींनी खूपच मारले का रे ? ही घे खडीसाखर. बरं वाटेल तुला. - (अतिलघुकथाकार) सर्किट

राजे Mon, 10/08/2007 - 23:22
गुरुजींनी मधू ला खडीसाखर देणा-या सुन्याच्या [सुनिल च्या] पेकाटात जोरदार लात घातली. राजे (*हेच राज जैन आहेत व कथा लिहणे हा ह्यांचा प्रांत नाही आहे पण एकाद दुसरी ओळ जरुन लिहू शकतात) माझे शब्द....

प्रियाली Mon, 10/08/2007 - 23:28
>>गुरुजींनी मधू ला खडीसाखर देणा-या सुन्याच्या [सुनिल च्या] पेकाटात जोरदार लात घातली. मधूच्या प्रेमात सुनील? सर्किटांच्या प्रेमकथेला आता भलताच अँगल द्यावा लागणार. "बरी खोड मोडली! अजून दोन चार लाथा घालायला हव्यात." फणकारून मिनू म्हणाली. तिने मध्यासाठी द्रोणभर करवंद सकाळीच गोळा केली होती पण हा सुन्या नेहमीच तडमडायचा. 'याचा एकदा निकाल लावायलाच हवा.' ती मनात म्हणाली.

राजे Mon, 10/08/2007 - 23:31
सुन्याने मिनूच्या मनातील विचार ओळखले होते व लगेच सद-याला नाक फुसता फुसता दोनचार खडीसाखरेचे तुकडे तीच्या हातावर ठेवले व एकदम भक्कास पणे हसला.... राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

राजे Mon, 10/08/2007 - 23:35
सुन्या ह्याच साठी भक्कास पणे हसला होता, कारण त्याला माहीत होते की द्रोणामध्ये विष आहे पण मीनू मधुला देण्यापुर्वी स्वतः एक- एक करवंद चाखुन बघणार व त्यातील गोड करवंदेच मधूला देणार.... अंत निश्चितच होता एक काटा गेला... वाचला तो दिनू तो गेला की.... राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 23:36
मग गुरुजींना राक्षसाने डांबून ठेवले, आणि सुन्याला परीराणीने एक चॉकलेट दिले. - (वय वर्षे ४) सर्किट

प्रियाली Mon, 10/08/2007 - 23:42
कसेही झाले तरी ते गुरुजी होते. सर्वांनी मिळून त्यांची सुटका करण्याचे ठरवले. एकीचे बळ मिळते फळ!

कोलबेर Mon, 10/08/2007 - 23:42
त्या चॉकलेटला येणारा काहीसा मंद फणसाच्या सालासारखा वास आणि त्याचा डाळींबाच्या दाण्यांसारख्या टपोरा गुलाबी रंग सुन्याच्या चेहर्‍यावर एक निरागस हास्य उमटवुन गेला. -जी.ए. कोलबेर

सर्किट Mon, 10/08/2007 - 23:53
सुन्याची निरागसता भष्ट करणार्‍या ह्या परीराणीला नैतिक दृष्ट्या भष्ट अशा अमेरिकेची फूस असल्याने तिच्याविरुद्ध जगभरातील मशिदींतून जिहाद पुकारण्यात आला आहे. - सर्किट बिन मुन्नाभाई

प्रियाली Mon, 10/08/2007 - 23:57
अमेरिकेनेही लगेच एरिया ५१ मधील आपले जुने सहकारी आणि मूळ अँड्रोमिडा आकाशगंगेतील ग्रहवासीयांना पाचारण केले. - प्रियाली फॉर्स्टर

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 10/09/2007 - 07:29
आकाशगंगेवर वावरणारे शेतकरी सकाळीच भ्रमणध्वनीच्या कोंबड्याच्या बागेच्या आवाजाने जागे व्हायचे.......आज यसोदा जर लवकरच उठली , तीने नव-याकडे पाहिले, पर तुकारामाचं तिच्याकडं काही धेन नव्हतं. त्यो आपला नीघायच्या गडबडीत....त्यो इचार करीत व्हता...भारतात जायाचं म्हणजी लयी कठीण काम...तेनं घर सोडलं ....आजूबाजूच्या घरासमोरच्या सडा, रांगोळीनं तेचं मन प्रसन्न झालं होतं...त्यो इचार करु लागला....... मधुआण्णा सायकल दामटीत भर पावसात उंब्रजला निघालाच कशाला होता....तुकारामाच्या डोळ्यातनं आठवणीचे मधुआण्णा वाह्यला लागले होते....
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:18
तथास्तु !!!! (अद्याप माझी वरची गोष्ट रद्द झाली नाही, याचा अर्थ मिसळपावाला बीस्टियलिटी चालते, होय की नाही रे सहजभाऊ ?) - सर्किट

चित्रा Tue, 10/09/2007 - 08:22
सर्वांच्या प्रतिभेला आलेला बहर बघून धन्य धन्य झाले. चालू देत.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 08:34
पहाट झाली. सर्किट उठला. मिसळपावावर चक्कर मारली. त्याच्या लघुकथेला चित्राताईंनी दिलेला प्रतिसाद बघून धन्य झाला. काल तावातावाने भांडणार्‍या त्या ह्याच का ? मनात हरखला. ह्यांचा आयपी ऍड्रेस शोधून गूगल अर्थ वरून त्यांचे घर शोधायला हवे, मनात म्हणाला. - सर्किट रामसे

आजानुकर्ण Tue, 10/09/2007 - 09:14
आजानुकर्ण यांनी खिशातून आयपॉडसारखे दिसणारे एक अत्याधुनिक यंत्र काढले. यंत्राच्या डाव्या बाजूला असलेली कळ दाबली की त्यातून गोळ्यांचा वर्षाव सुरू होई. तर उजव्या बाजूला असलेली कळ दाबली की समोरच्या व्यक्तीला गुदगुल्या होत असत. - ००७कर्ण

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:16
गुदगुल्या झाल्या झाल्या आपल्या काखेत काय खाजवते आहे, हे सर्किटाने पाहिले. झोपताना काख मोकळी सोडण्याच्या त्याच्या सवयीविषयी त्याला क्षणभरच वैषम्य वाटले. पण लगेच व्ह्याब्रेट मोडचा क्वाएट मोड केला आणि तो पुन्हा झोपी गेला.. - सर्किट जॉब्ज

चित्रा Tue, 10/09/2007 - 09:10
चित्राने झोपायला जाण्याआधी सर्किटांचा प्रतिसाद आलेला पाहिला. "काय गूगल अर्थ, आय पी ऍड्रेस सारखे सारखे लावले आहे?" ती जरा मोठ्यानेच पुटपुटली. "ही यांची "शैलीच" दिसते", असेही. तिकडे मिसळपाववर ती अक्षरे उमटली आणि सर्किटांनी कावरेबावरे होऊन इकडे तिकडे पाहिले.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:13
सर्किटाची खोड कुणीतरी मोडायलाच हवी. तात्या पुटपुटला. पण ही खोड मोडायला चित्रा पुरेशी आहे का ? त्याच्या मनात गोंधळ माजला होता. कारण जी पुरेशी आहे, ती तर ह्या सर्किटालाच सामील झालीय, गुप्तहेर म्हणून. तात्याच्या मनाला चुटपुट लागून राहिली. - सर्किट काकोडकर

चित्रा Tue, 10/09/2007 - 18:12
पण तात्याला हे माहिती नव्हते की सर्किट जिच्यावर एवढा विश्वास टाकून आहेत, ती सर्किट एक नसून अनेक आहेत की काय हे रहस्य उलगडण्यासाठीच वरकरणी सर्किटांना सामील झाल्याचे दाखवत होती!

प्रियाली Tue, 10/09/2007 - 18:22
अहो देवाने सर्किटांना घडवून साचा मोडून टाकला. सर्किट अनेक असणं केवळ अशक्य!!!! :)))) मागे देवबाप्पाने इमेल पाठवली होती. म्हणाला, "अजून पस्तावतोय असं मॉडेल बनवून आणि लाईफटाईम वॉरंटीही देऊन बसलोय. एकच पीस बनवला म्हणून त्यातल्यात्यात सुखाचा श्वास घेतो." - प्रियालीगुप्त.

चित्रा Tue, 10/09/2007 - 18:24
एकच सर्किट अनेक नावांनी फिरतायत की काय असे म्हणायचे होते. ऐहिक वगैरे?!! :-)) बाकी सर्किटांना सामील असलेल्या गुप्तहेर स्त्रीने छडा लावून पूर्ण केलेला दिसतो. तिची सर्किटांच्या साच्याबद्दलची थिअरी थोड्याच वेळात जगभरात मान्य झाली असे समजते.

विसोबा खेचर Wed, 10/10/2007 - 00:23
एकच सर्किट अनेक नावांनी फिरतायत की काय असे म्हणायचे होते. ऐहिक वगैरे?!! :-)) हा हा हा! नाही हो चित्राताई. जरा अधिक कसून तपास करा. आमचा संजूबाबा 'ऐहिक' या नावाने लिहितो असं लोक म्हणतात! बरं का चित्राताई, हा ऐहिक आहे ना, तो फक्त तात्याच्या विरोधातच लेखणी उपसतो. एरवी तो फार कमी लिहितो! असो! तात्याने असे कित्येक ऐहिक पचवले आहेत हा भाग वेगळा! :)) आपुन साला हैईच नंगा! और नंगेसे तो खुदा भी डरता है, ऐहिक क्या चीज है! :) तेव्हा चित्राताई, आपल्या एकच विनंती. हा ऐहिक कोण आहे ते शोधून काढा. त्याबद्दल मी तुम्हाला ५१ रुपयांचे बक्षिस पोष्टाच्या मनीऑर्डरने पाठवीन.. :) तात्या.

आजानुकर्ण Tue, 10/09/2007 - 09:12
दिन्याने कोललेल्या विट्टीचा क्याच सुन्याने सोडलेला पाहून मोन्याने त्याला संघाबाहेर काढले. "बघा आता पोरींच्या टीमला विट्टीदांडू शिकवून कसा वर्ल्डकप आणतो ते. ", सुरवंटाप्रमाणे कपाळावर पसरलेली उजवी भुवई वर आणि डावी भुवई खाली करुन आपले ओठ थरथरवत सुन्या म्हणाला.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:22
सुन्या पवाराने दिन्या वेंगसरकरला विटीदांडू संघाची निवड करायला निवडले होते. आपला थरथरणारा ओठ सावरत सुन्या राग आवरायचा प्रयत्न करत होता, एवढ्यात सोन्याने वर्ल्ड कप जिंकला.. सुन्या आणि दिन्याला सोन्याची तारीफ करण्याव्यतिरीक्त काहीही उरले नव्हते... - सर्किट तेंडुलकर

जुना अभिजित Tue, 10/09/2007 - 10:54
हे नाव आवडलं बघा. ज्यांना गोष्ट/कथा/असूल कथा समजली नाही त्यांच्यासाठी.. संपा जो आहे त्याला जर मधुआण्णानं हाक मारून थांबवला नसता तर ते झाड त्याच्या डोक्श्यात पडलं असतं. (झाड पडण्याचा वेग, सायकल चालवण्याचा वेग आणि ब्रेक लावल्याने निर्माण झालेल्या मंदनाचा फरक जुळून आला असता हे गृहीत धरू. ) प्रतिसादांबद्दल धन्यवाद. अवांतरः संत तुकारामांच्या एका अभंगात आणि दहावीला(?) संस्कृतमध्ये श्लोकरुपात एक अतिसूक्ष्मलघुकथा होती. एक शिकारी पक्ष्यावर नेम धरून आहे. एक ससाणा आकाशात घिरट्या घालत आहे. आता पक्षी उडाला तर ससाणा मारणार आणि नाही उडाला तर शिकारी मारणार. तर पक्षाची सुटका कशी होईल? पुढे कथेत नागाची एंट्री होते. तो शिकार्‍याला चावतो. शिकार्‍याचा नेम चुकतो आणि ससाण्याला लागतो. कांदेपोह्याऐवजी मिसळपावाचा कार्यक्रम करण्याला पसंती देणारा अभिजित

लिखाळ Tue, 10/09/2007 - 15:45
सरते शेवटी ही कथा होती हे जाहिर करुन आपण आमची गोची होवू दिली नाहीत याबद्दल आभार. तुमच्या प्रतिसादाची वाट पाहता मधल्या काळात आम्हाला जे वाचायला लागले त्याने आमची वाट लागली ;) असो. मला तुमची कथा वाचून नववी-दहावीच्या पुस्तकातली आपण वर म्हणता तीच 'मराठीतील सर्वात जूनी लघुकथा' आठवली. पक्षी-पारधी-ससाणा-पक्ष्याची पिले आणि साप ! --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

जुना अभिजित Tue, 10/09/2007 - 16:13
खरंतर हा एक खराखुरा घडलेला प्रसंग आहे. कथा स्वरुपात मांडला आहे. अवांतरः कलाटणीविषयी ओ हेन्री कथेच्या शेवटच्या भागात कलाटणी देण्यासाठी प्रसिद्ध होता. ऐश्वर्या-अजय देवगणचा रेनकोट चित्रपट (की ओ हेन्री च्या कथेवरच आधारीत) असाच रंगला आहे. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 10/09/2007 - 17:33
हेन्री कथेच्या शेवटच्या भागात कलाटणी देण्यासाठी प्रसिद्ध होता. सहमत ! सर्वात लहान कथा ही डॉ. हेन्री यांनीच लिहिलेली आहे, असे आम्ही वाचलेले आहे. ( दोन प्रवासी रेल्वेतून प्रवास करत असतात, त्यांची चर्चा चालू आहे भुत आहे की नाही आणि थोड्यावेळाने तिथे एकच व्यक्ती प्रवास करत असतो, अशी काही तरी आहे , ती कथा कोणाला सांगता येईल का ? ) अवांतर :-हेन्री बद्दल अधिक वाचायला कुठे मिळेल.( मराठीतून )
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

देवदत्त Tue, 10/23/2007 - 22:55
अभिजित, कथा चांगली आहे. पण मग तुमचा प्रतिसाद येईपर्यंत काय चालू होते त्याचा विचार चालू आहे hypnotized देवदत्त (अर्जुनाचा शंख)
लेखनविषय:
कथा
आभाळ फाटल्यागत पाऊस पडत होता. डोळं उघडायला सुदा सवड देत नव्हता. आणि तसल्या पावसात मधुआण्णा सायकल दामटीत उंब्रजला निघाला होता. उगंच एक हात डोळ्यावर धरून रस्त्याचा अंदाज घेताना उलट्या बाजूनं कुणीतरी वळखीचं चालल्यागत वाटलं तशी त्यानं हाक दिली, "आरं ए संपा कुठं निघालायंस रं?". दुसर्‍या बाजूनं सायकलवर मुंडकं खाली घालून तराट चालल्याला संपा कसाबसा ब्रेक लावून थांबला. आणि त्याच्या अगदी समोर धाडकन झाड कोसळल्याचा आवाज झाला. संपाच्या डोळ्यातनं पाण्याचे वघळ खाली येऊन पावसाच्या धारेत मिसळून जात होते. अभिजित.. तराटः वेगात वघळः ओघळ

सुगम रूप सुहावे...

विसोबा खेचर ·

राजे Sun, 10/07/2007 - 21:19
"आपण तर साला खल्लास.... :)" सहमत. राजे (*हेच राज जैन आहेत ह्यांना संगीतातले ओ की ठो कळत नाही पण प्रतिसाद मात्र वा... क्या बात है, सुंदर.. मजा आ गया.. ह्या पध्दतीचा देतात) माझे शब्द....

मनिष Sun, 10/07/2007 - 22:37
हस्ताक्षर गेले चुलीत!! हा लेख फारच सुरेख आहे. हजार गुन्हे माफ! मेहदी हसन ची "आये कुछ अब्र कुछ शराब आये" गजल पण यमनमधेच आहे ना?

धनंजय Mon, 10/08/2007 - 00:11
याचा नीट अभ्यास करायचा म्हणजे वेळच लागेल. तात्यांना, वरदांना धन्यवाद! (अगदी इथेच नको, पण बंदिशींचे नोटेशन कुठेतरी डकवाल का? म्हणजे तुम्ही विशिष्ट सौंदर्यस्थाणांची वर्णने करता त्याचा आणखी सहज अभ्यास होऊ शकेल...)

विसोबा खेचर Mon, 10/08/2007 - 08:31
प्रतिसाद देणार्‍या सर्व रसिकांना मनापासून धन्यवाद... धन्याशेठ, मला थोडीफार स्वरांची ओळख आहे. नोटेशनही (स्वरावली) ओळखता येते. परंतु ते मला लिहिता मात्र येत नाही. एक तर त्याच्या लिपीबाबत मला फारशी महोती नाही आणि जी काय आहे त्यात 'भातखंडे पद्धती' आणि 'पलुसकर पद्धती' यात नेहमी गोंधळ उडतो.. असो. तात्या.

धनंजय Mon, 10/08/2007 - 10:39
यमन/कल्याणची उदाहरणेच उदाहरणे : http://www.sawf.org/newedit/edit01142002/musicartst.asp कायकिणींची मतवारी इथे (सुरुवातीला "हे मना कैसे गाऊं" खयाल मग त्याच रेकॉर्डिंगमध्ये मतवारी) : http://www.sawf.org/audio/kalyan/kaikini.ram तात्या, काय सुंदर गृहपाठ करायला पाठवले तुम्ही, वा! वरदांचे गाणे ऐकताना पकड शोधायला गेलो, आणि हे संकेतस्थळ सापडले.

विसोबा खेचर Mon, 10/08/2007 - 11:33
धन्याशेठ, गृहपाठ केल्याबद्दल मी तुला मनापासून शाबासकी देतो..:) संगीताचा अभ्यास जेवढा करू तेवढा कमीच आहे. आणि जसजसा आपला अभ्यास वाढतो तसतसा अधिक आनंद मिळतो. हा एक न संपणारा प्रवास आहे. सीडी, आंतरजाल, इत्यादी हे मार्ग चांगलेच आहेत परंतु प्रत्यक्ष मैफलीही अधिकाधिक ऐकल्या पाहिजेत. अभिजात संगीताची प्रत्यक्ष मैफल ऐकताना एखादा कलाकार कसा गातो, कुठल्या पद्धतीने गातो, राग, बंदिशी कश्या मांडतो, ताला-लयीचं काम कसं करतो इत्यादी अनेक गोष्टी शिकायला मिळतात. मी गेली २० वर्ष तरी मैफलीतलं गाणं ऐकतो आहे तेव्हा आत्ता आत्ता कुठे थोडाफार स्वरलयीचा अंदाज येऊ लागला आहे. परंतु अजून खूप दूर जायचं आहे याचीही जाणीव आहे... हा कधीही न संपणारा गृहपाठ आहे! :) आपला, (मैफलीत रमणारा) तात्या.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 01:15
तात्या, "सजधज रंगत" अतिशय आवडली. फार सुंदर कॉम्पोजिशन केलं आहेस. मान गये, उस्ताद ! मंडळी, मुखड्यात तान असलेल्या बंदिशींचं सौंदर्यच वेगळं! अगदी खरं आहे. "जियरा" मुखड्यातच पकड घेते. - (कानसेन) सर्किट

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 07:25
तात्या, "सजधज रंगत" अतिशय आवडली. फार सुंदर कॉम्पोजिशन केलं आहेस. मान गये, उस्ताद ! आमच्या बंदिशीला आवर्जून दाद दिल्याबद्दल धन्यवाद. त्यामुळे माझ्यासारख्या छोट्या कलाकाराचा हुरूप वाढतो... आपला, (आनंदीत) तात्या.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 09:00
नाही नाही, हे त्रिवार शक्य नाही... आपण फार "मोठे" कलाकार आहात तात्या.. आम्ही प्रत्यक्ष भेटलोय आपल्याला.. - सर्किट

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 09:09
आपण फार "मोठे" कलाकार आहात तात्या.. आम्ही प्रत्यक्ष भेटलोय आपल्याला.. हम्म! खरं आहे..:) आम्ही आकाराने 'मोठेच' कलाकार आहोत. पण आम्ही कलेच्या संदर्भात म्हणत होतो, देहयष्टीच्या संदर्भात नव्हे...:)) आपला, (देहयष्टीने मोठा, परंतु संगितिक दृष्ट्या छोटा कलाकार!) तात्या.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:33
तात्या, तुम्ही उगाच गैरसमज करून घेतलात. अहो, आपल्याशी प्रत्यक्ष झालेल्या चर्च्जेतूनच आम्ही आपल्याला "मोठे" कलाकार म्हणतोय... फक्त आकारावरून म्हणायचे असते, तर अदनान सामी आमचा दोनेक वर्षांपूर्वी फेवरीट असता... - (डीडशे पौंडाचा) सर्किट

सहज Tue, 10/09/2007 - 10:39
नजर नगा लावू तात्याच्या गायकीला काढील तो बाक तुमच्याच बॉडीला म्हणाल का बरे भेटलो मी आपल्याला पुढे लावेल तुम्हा यमन हो गायला रडाल मग "यम" ये ना रे घ्यायला का बरे भेटलो मी आपल्याला ------------------------------------------------------- तात्या माफी असावी. रहावले नाही. सुरवात त्या जंगली* ने केली * "याहू" करतो ना जंगलीमधला शम्मी ह. घ्या. :-)

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 12:12
तात्या माफी असावी. रहावले नाही. सुरवात त्या जंगली* ने केली * "याहू" करतो ना जंगलीमधला शम्मी ह. घ्या. :-) अहो ते ठीक आहे, परंतु आपण जर बंदिशी कश्या वाटल्या हेही सांगितले असतेत तर अधिक बरे वाटले असते! कदाचित आपल्याला बंदिशी आवडल्या नसतील किंवा आपल्याला संगीताचीच आवड नसेल! असो.. तात्या.

अशोक गोडबोले Tue, 10/09/2007 - 12:41
तात्यासाहेब, चारही बंदिशी उत्कृष्ट आहेत. आपण तानपुराही अगदी उत्तम लावला आहे. तानपुरा लावणे ही अत्यंत कठीण गोष्ट आहे. आपल्या संगीत व्यासंगाला प्रणाम! अशोक गोडबोले.

नंदन Wed, 10/10/2007 - 14:04
तात्या, गाण्यातलं काही विशेष कळत नसलं तरी सार्‍या बंदिशी आवडल्या. 'देत हृदय आनंद' झालं :). बाकी 'आषाढस्य प्रथम दिवसे' बद्दलही अजून वाचायला/ऐकायला आवडेल. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर Wed, 10/10/2007 - 14:40
तात्या, गाण्यातलं काही विशेष कळत नसलं तरी सार्‍या बंदिशी आवडल्या. 'देत हृदय आनंद' झालं :). याकरता मी नेहमी पुरणपोळीचं उदाहरण देतो. माझी आई पुरणपोळी कशी करते, त्यात काय काय घालते, प्रमाण काय घेते, यातलं मला काहीही कळत नाही. तरीही तिने केलेली पुरणपोळी मला अतिशय आवडते आणि मी फक्त ती चवीचवीने खाण्याशीच मतलब ठेवतो.. गाण्याचंही तसंच आहे. गाणं कळलं नाही तरी आवडल्याशी कारण! आणि तेच महत्वाचं!... बाकी 'आषाढस्य प्रथम दिवसे' बद्दलही अजून वाचायला/ऐकायला आवडेल. हो, पुढचे भाग लिहायचा विचार आहे. सवडीने लिहितो... तात्या.

धम्मकलाडू Wed, 10/10/2007 - 15:53
झकास तात्याभाई. यमणकल्याण, बांदिश काही समाजल न्हाइ. पान वाचताना लय ह्याप्पी झालो. तात्या खराच लय म्होटा मानूस हायस की. यखाद्या मिठुणच्या गान्यावर लिहि णा छाण असे रसग्रहण. (काणसेण ) धम्मकलाडू "तुझं वाचन किती? तू बोलतोयस किती?"

कोलबेर Wed, 10/10/2007 - 21:22
तात्या लेख छान लिहीला आहे.. पण आम्हाला संगीतातले इतकेच कळते :-

प्रकाश घाटपांडे Wed, 10/10/2007 - 21:34
संगीता विषयी आम्हाला भीतीयुक्त आदर, असूयायुक्त आदर असल्याने संकल्पनात्मक संगीतविषयक माहिती देणारे (इतर संगीतप्रेमींना बाळबोध वाटले तरी) लेखन झाले तर आम्हालाही काही आकलने होईल. संगीत ऐकून कानाला बरं वाटत एवढेच आम्हाला संगीत समजते. त्यावरुन आम्ही उपक्रमावर खालील प्रतिसाद दिला होता (संगीतप्रेमींनी ह घ्या) नजाकत अली खॉ आणि कयामत अलि खॉ हे दोघे जुळे बंधू. अगदी एकाला झाकावे व दुसर्‍याला काढावे.दोघांची संगितातील जुगल बंदी म्हणजे आमच्या सारख्या(अज्ञ) लोकांना सुद्धा मेजवानीच. सुप्रसिद्ध डागर बंधू हे तज्ञ संगीतप्रेमी लोकांना माहित असतील. पण आम्हाला काय त्याचे? (कारण डागर बंधू हे संगीताशी संबंधीत आहेत एवढेच आमचे ज्ञान.) पण हे नजाकत अली खॉ आणि कयामत अलि खॉ मात्र एकदम फेमस अप्रसिद्ध ,एकाचे विलंबित बोल तर दुसर्‍याचे प्रलंबित बोल. एकाचा ख्याल तर दुसर्‍याचा खयाल. एकाचा ताल तर दुसर्‍याचा टाळ. एकाचा लोटा तर दुसर्‍याचा घोटा. हे सगळे काही मला पचनी पडेना. मग मी आमच्या तज्ञ (अल्पज्ञ) मित्राला विचारले कि हा काय प्रकार आहे? मग त्याने सांगितले कि यातील एक "किराणा" घराण्यातील आहे तर दुसरे "भुसार" घराण्यातील आहे. पण महेफिलित कोण कुठल्या घराण्याचा हे कुणालाच सांगता येत नाही. हा वाद जुना आहे . तू त्यात पडू नकोस. तेव्हापासून मला संगीतप्रेमी तज्ञांबद्द्ल असूया युक्त भीती , आणि भीतीयुक्त आदर वाटत आहे. प्रकाश घाटपांडे

ब्रिटिश Mon, 07/19/2010 - 21:20
तात्या, स्साला आपल्या बॉडीमदी देवान संगीताचा जीनच टाकला नाय रं. कायव कलत नाय बोल ! तरीपन आपल आवडत गानं : 'हे सुरांनो चंद्र व्हा ' मिथुन काशिनाथ भोईर अच्छी पीओ खराब पीओ, जब भी पीओ शराब पीओ

राजे Sun, 10/07/2007 - 21:19
"आपण तर साला खल्लास.... :)" सहमत. राजे (*हेच राज जैन आहेत ह्यांना संगीतातले ओ की ठो कळत नाही पण प्रतिसाद मात्र वा... क्या बात है, सुंदर.. मजा आ गया.. ह्या पध्दतीचा देतात) माझे शब्द....

मनिष Sun, 10/07/2007 - 22:37
हस्ताक्षर गेले चुलीत!! हा लेख फारच सुरेख आहे. हजार गुन्हे माफ! मेहदी हसन ची "आये कुछ अब्र कुछ शराब आये" गजल पण यमनमधेच आहे ना?

धनंजय Mon, 10/08/2007 - 00:11
याचा नीट अभ्यास करायचा म्हणजे वेळच लागेल. तात्यांना, वरदांना धन्यवाद! (अगदी इथेच नको, पण बंदिशींचे नोटेशन कुठेतरी डकवाल का? म्हणजे तुम्ही विशिष्ट सौंदर्यस्थाणांची वर्णने करता त्याचा आणखी सहज अभ्यास होऊ शकेल...)

विसोबा खेचर Mon, 10/08/2007 - 08:31
प्रतिसाद देणार्‍या सर्व रसिकांना मनापासून धन्यवाद... धन्याशेठ, मला थोडीफार स्वरांची ओळख आहे. नोटेशनही (स्वरावली) ओळखता येते. परंतु ते मला लिहिता मात्र येत नाही. एक तर त्याच्या लिपीबाबत मला फारशी महोती नाही आणि जी काय आहे त्यात 'भातखंडे पद्धती' आणि 'पलुसकर पद्धती' यात नेहमी गोंधळ उडतो.. असो. तात्या.

धनंजय Mon, 10/08/2007 - 10:39
यमन/कल्याणची उदाहरणेच उदाहरणे : http://www.sawf.org/newedit/edit01142002/musicartst.asp कायकिणींची मतवारी इथे (सुरुवातीला "हे मना कैसे गाऊं" खयाल मग त्याच रेकॉर्डिंगमध्ये मतवारी) : http://www.sawf.org/audio/kalyan/kaikini.ram तात्या, काय सुंदर गृहपाठ करायला पाठवले तुम्ही, वा! वरदांचे गाणे ऐकताना पकड शोधायला गेलो, आणि हे संकेतस्थळ सापडले.

विसोबा खेचर Mon, 10/08/2007 - 11:33
धन्याशेठ, गृहपाठ केल्याबद्दल मी तुला मनापासून शाबासकी देतो..:) संगीताचा अभ्यास जेवढा करू तेवढा कमीच आहे. आणि जसजसा आपला अभ्यास वाढतो तसतसा अधिक आनंद मिळतो. हा एक न संपणारा प्रवास आहे. सीडी, आंतरजाल, इत्यादी हे मार्ग चांगलेच आहेत परंतु प्रत्यक्ष मैफलीही अधिकाधिक ऐकल्या पाहिजेत. अभिजात संगीताची प्रत्यक्ष मैफल ऐकताना एखादा कलाकार कसा गातो, कुठल्या पद्धतीने गातो, राग, बंदिशी कश्या मांडतो, ताला-लयीचं काम कसं करतो इत्यादी अनेक गोष्टी शिकायला मिळतात. मी गेली २० वर्ष तरी मैफलीतलं गाणं ऐकतो आहे तेव्हा आत्ता आत्ता कुठे थोडाफार स्वरलयीचा अंदाज येऊ लागला आहे. परंतु अजून खूप दूर जायचं आहे याचीही जाणीव आहे... हा कधीही न संपणारा गृहपाठ आहे! :) आपला, (मैफलीत रमणारा) तात्या.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 01:15
तात्या, "सजधज रंगत" अतिशय आवडली. फार सुंदर कॉम्पोजिशन केलं आहेस. मान गये, उस्ताद ! मंडळी, मुखड्यात तान असलेल्या बंदिशींचं सौंदर्यच वेगळं! अगदी खरं आहे. "जियरा" मुखड्यातच पकड घेते. - (कानसेन) सर्किट

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 07:25
तात्या, "सजधज रंगत" अतिशय आवडली. फार सुंदर कॉम्पोजिशन केलं आहेस. मान गये, उस्ताद ! आमच्या बंदिशीला आवर्जून दाद दिल्याबद्दल धन्यवाद. त्यामुळे माझ्यासारख्या छोट्या कलाकाराचा हुरूप वाढतो... आपला, (आनंदीत) तात्या.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 09:00
नाही नाही, हे त्रिवार शक्य नाही... आपण फार "मोठे" कलाकार आहात तात्या.. आम्ही प्रत्यक्ष भेटलोय आपल्याला.. - सर्किट

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 09:09
आपण फार "मोठे" कलाकार आहात तात्या.. आम्ही प्रत्यक्ष भेटलोय आपल्याला.. हम्म! खरं आहे..:) आम्ही आकाराने 'मोठेच' कलाकार आहोत. पण आम्ही कलेच्या संदर्भात म्हणत होतो, देहयष्टीच्या संदर्भात नव्हे...:)) आपला, (देहयष्टीने मोठा, परंतु संगितिक दृष्ट्या छोटा कलाकार!) तात्या.

सर्किट Tue, 10/09/2007 - 11:33
तात्या, तुम्ही उगाच गैरसमज करून घेतलात. अहो, आपल्याशी प्रत्यक्ष झालेल्या चर्च्जेतूनच आम्ही आपल्याला "मोठे" कलाकार म्हणतोय... फक्त आकारावरून म्हणायचे असते, तर अदनान सामी आमचा दोनेक वर्षांपूर्वी फेवरीट असता... - (डीडशे पौंडाचा) सर्किट

सहज Tue, 10/09/2007 - 10:39
नजर नगा लावू तात्याच्या गायकीला काढील तो बाक तुमच्याच बॉडीला म्हणाल का बरे भेटलो मी आपल्याला पुढे लावेल तुम्हा यमन हो गायला रडाल मग "यम" ये ना रे घ्यायला का बरे भेटलो मी आपल्याला ------------------------------------------------------- तात्या माफी असावी. रहावले नाही. सुरवात त्या जंगली* ने केली * "याहू" करतो ना जंगलीमधला शम्मी ह. घ्या. :-)

विसोबा खेचर Tue, 10/09/2007 - 12:12
तात्या माफी असावी. रहावले नाही. सुरवात त्या जंगली* ने केली * "याहू" करतो ना जंगलीमधला शम्मी ह. घ्या. :-) अहो ते ठीक आहे, परंतु आपण जर बंदिशी कश्या वाटल्या हेही सांगितले असतेत तर अधिक बरे वाटले असते! कदाचित आपल्याला बंदिशी आवडल्या नसतील किंवा आपल्याला संगीताचीच आवड नसेल! असो.. तात्या.

अशोक गोडबोले Tue, 10/09/2007 - 12:41
तात्यासाहेब, चारही बंदिशी उत्कृष्ट आहेत. आपण तानपुराही अगदी उत्तम लावला आहे. तानपुरा लावणे ही अत्यंत कठीण गोष्ट आहे. आपल्या संगीत व्यासंगाला प्रणाम! अशोक गोडबोले.

नंदन Wed, 10/10/2007 - 14:04
तात्या, गाण्यातलं काही विशेष कळत नसलं तरी सार्‍या बंदिशी आवडल्या. 'देत हृदय आनंद' झालं :). बाकी 'आषाढस्य प्रथम दिवसे' बद्दलही अजून वाचायला/ऐकायला आवडेल. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर Wed, 10/10/2007 - 14:40
तात्या, गाण्यातलं काही विशेष कळत नसलं तरी सार्‍या बंदिशी आवडल्या. 'देत हृदय आनंद' झालं :). याकरता मी नेहमी पुरणपोळीचं उदाहरण देतो. माझी आई पुरणपोळी कशी करते, त्यात काय काय घालते, प्रमाण काय घेते, यातलं मला काहीही कळत नाही. तरीही तिने केलेली पुरणपोळी मला अतिशय आवडते आणि मी फक्त ती चवीचवीने खाण्याशीच मतलब ठेवतो.. गाण्याचंही तसंच आहे. गाणं कळलं नाही तरी आवडल्याशी कारण! आणि तेच महत्वाचं!... बाकी 'आषाढस्य प्रथम दिवसे' बद्दलही अजून वाचायला/ऐकायला आवडेल. हो, पुढचे भाग लिहायचा विचार आहे. सवडीने लिहितो... तात्या.

धम्मकलाडू Wed, 10/10/2007 - 15:53
झकास तात्याभाई. यमणकल्याण, बांदिश काही समाजल न्हाइ. पान वाचताना लय ह्याप्पी झालो. तात्या खराच लय म्होटा मानूस हायस की. यखाद्या मिठुणच्या गान्यावर लिहि णा छाण असे रसग्रहण. (काणसेण ) धम्मकलाडू "तुझं वाचन किती? तू बोलतोयस किती?"

कोलबेर Wed, 10/10/2007 - 21:22
तात्या लेख छान लिहीला आहे.. पण आम्हाला संगीतातले इतकेच कळते :-

प्रकाश घाटपांडे Wed, 10/10/2007 - 21:34
संगीता विषयी आम्हाला भीतीयुक्त आदर, असूयायुक्त आदर असल्याने संकल्पनात्मक संगीतविषयक माहिती देणारे (इतर संगीतप्रेमींना बाळबोध वाटले तरी) लेखन झाले तर आम्हालाही काही आकलने होईल. संगीत ऐकून कानाला बरं वाटत एवढेच आम्हाला संगीत समजते. त्यावरुन आम्ही उपक्रमावर खालील प्रतिसाद दिला होता (संगीतप्रेमींनी ह घ्या) नजाकत अली खॉ आणि कयामत अलि खॉ हे दोघे जुळे बंधू. अगदी एकाला झाकावे व दुसर्‍याला काढावे.दोघांची संगितातील जुगल बंदी म्हणजे आमच्या सारख्या(अज्ञ) लोकांना सुद्धा मेजवानीच. सुप्रसिद्ध डागर बंधू हे तज्ञ संगीतप्रेमी लोकांना माहित असतील. पण आम्हाला काय त्याचे? (कारण डागर बंधू हे संगीताशी संबंधीत आहेत एवढेच आमचे ज्ञान.) पण हे नजाकत अली खॉ आणि कयामत अलि खॉ मात्र एकदम फेमस अप्रसिद्ध ,एकाचे विलंबित बोल तर दुसर्‍याचे प्रलंबित बोल. एकाचा ख्याल तर दुसर्‍याचा खयाल. एकाचा ताल तर दुसर्‍याचा टाळ. एकाचा लोटा तर दुसर्‍याचा घोटा. हे सगळे काही मला पचनी पडेना. मग मी आमच्या तज्ञ (अल्पज्ञ) मित्राला विचारले कि हा काय प्रकार आहे? मग त्याने सांगितले कि यातील एक "किराणा" घराण्यातील आहे तर दुसरे "भुसार" घराण्यातील आहे. पण महेफिलित कोण कुठल्या घराण्याचा हे कुणालाच सांगता येत नाही. हा वाद जुना आहे . तू त्यात पडू नकोस. तेव्हापासून मला संगीतप्रेमी तज्ञांबद्द्ल असूया युक्त भीती , आणि भीतीयुक्त आदर वाटत आहे. प्रकाश घाटपांडे

ब्रिटिश Mon, 07/19/2010 - 21:20
तात्या, स्साला आपल्या बॉडीमदी देवान संगीताचा जीनच टाकला नाय रं. कायव कलत नाय बोल ! तरीपन आपल आवडत गानं : 'हे सुरांनो चंद्र व्हा ' मिथुन काशिनाथ भोईर अच्छी पीओ खराब पीओ, जब भी पीओ शराब पीओ
लेखनविषय:
संगीत
संस्कृती
लेखनप्रकार
विचार
आस्वाद
प्रतिभा
राम राम मंडळी, गाणं शिकणार्‍या काही हौशी मंडळींकरता, तर काही विद्यार्थ्यांकरता एक छोटेखानी शिबिर नुकतेच ठाण्यामध्ये आयोजित केले गेले होते. त्या शिबिरात आयोजकांनी अस्मादिकांनाही दोन शब्द बोलायला आमंत्रित केले होते. कार्यक्रम तसा घरगुती स्वरुपाचाच होता. म्हटलं तर शिबीर, म्हटलं तर घरगुती स्वरुपाच्या गप्पाटप्पा आणि गाण्याची मैफल! अस्मादिकांनी त्यात नेहमीप्रमाणेच खूप भाव वगैरे खाऊन घेतला. 'तात्या अभ्यंकर' म्हणजे काय विचारता महाराजा? एकदम संगीततज्ञ की हो!!' अशी आमची प्रतिमा कायम राखण्यात आम्ही कालही यशस्वी झालो!
Subscribe to