:)
अरुणराव, कविता वाचायला मजा आली :)
पण हे.. हे... असं जगायचं म्हणजे किती अवघड आहे हो....
च्यामारी त्या डॉक्टर्याच्या, एव्हढी बंधनं घालायची?
माझ्या ताटात वाढला बेचव भाजीपाला
हातसडीचा तांदूळ डाळीच्या जळी भिजला
खिरीत साखर नाही पोळी एकलीच राही
कारल्याच्या भाजीने हो अंगाची कडू लाही
अरेरेरेरेरेरेरेरे..........
कधी डॉक्टरचा आणि घरच्यांचा डोळा चुकवून या माझ्याकडे...मस्त बेत करु काहीतरी...जी भर के खाओ...तबियत एकदम खुश करुन टाकू आपण तुमची :)
तात्या, मला तर तो कंप्लीट तुमच्या-आमच्यासारखाच वाटतो!!
तो कबूल करत नाही, पण....
कदाचित त्याची बायकोही मिपा वाचत असावी!:))
घाबरतंय, तिच्यायला!!!:))
खुल्ल्ला,
पिडा.
अनुष्कावहिनी पोष्टकार्डावर डकवायला आणि चित्रात पहायला ठीक आहेत; एकदा का सौ.तात्या झाल्या ना म्हणजे त्यांचे वेगवेगेळ्या 'राग-रागिण्यां'मधले 'सूर-ताल' सांभाळता सांभाळता तुमचे एकदम "ता थै तत थै" होऊन जाईल समजलात काय? म्हणे रंगा बायकोला घाबरतो. (स्वगत - इतकं खरं खरं बोलतात का चारचौघात! )(पिडा काकाना विचारा हवं तर! :B )
चतुरंग
तुमच्या आमच्या सारखा म्हणजे काय हो? :W
आणि कबूल काय करायचंय? /:)
खुल्लमखुल्ला बोला ना. घाबरलात का? ):)
(अवांतर - दोन दोन 'चतुरंग' दिसले की बायको वाचत असेल? #o अरेच्या हे लक्षातच आलं नव्हतं, बरं झालं सांगितलंत! ~X(
स्वगत - आता तिला सांगितलच पाहिजे पिडां नी ओळखलं म्हणून )
चतुरंग
अहो अंजली मॅडम,
जरा नीट टंका की..डोळ्याना किती त्रास होतो वाचताना.
आयला आम्ही इथे नवीन असूनही टंकताना एवढी मेहनत घेतोय.टंकलेखन साहाय्य आपल्यासाठीच आहे. उगाच ते नाही दिलेलं.
--पक्या
मनोहरपंत,
मस्त.
काही खा|वेसे वाटते पण खाणार नाही
पण खाणार नाही
गरगरीत पोटाचा ढेर वाढू देणार नाही
सद्ध्या आमचा धेर भलताच वाढीस लागला है . बटाट्याच्या चाळीतल्या पंतांसारखे वजन धटवायचे बरेच उपाय केले. (त्याचा शेवट काही पंतांपेक्षा वेगळा झाला नाही)
(ढेरपोट्या) गणपा
सद्ध्या आमचा धेर भलताच वाढीस लागला है
वेळीच आवरा. घेर ३८"पेक्षा जास्त वाढला तर मधुमेह, उच्चरक्तदाब, हृदयविकार अशा गंभीर आजारांना लाल गालिचा पसरून आमंत्रण दिले जाते.
मी खड्यात पडलो आहे म्हणून सांगतोय 'इथे खड्डा आहे, त्यात पडू नका'.
खड्डा तुमच्या आमच्या 'घेरा' पेक्षा कितीतरीपट मोठ्ठा असतो. त्यातून बाहेर पडणे कठीण होते. व्याधींमुळे डॉक्टरचे खर्च, जमल्यास हॉस्पिटलचा खर्च, तुम्हाला स्वत:ला शारीरिक त्रास, तुमच्या जवळच्या नातेवाईकांना मानसिक त्रास, पाळता न येण्या सारखी पथ्यपाणी, आवडीचे पदार्थ जन्मभरासाठी सोडण्याची शिक्षा..... वाढवावा तेवढा खड्डा मोठ्ठा होत जातो. सल्ला पटला नसेल तर अनुभव घ्या.
:)
अरुणराव, कविता वाचायला मजा आली :)
पण हे.. हे... असं जगायचं म्हणजे किती अवघड आहे हो....
च्यामारी त्या डॉक्टर्याच्या, एव्हढी बंधनं घालायची?
माझ्या ताटात वाढला बेचव भाजीपाला
हातसडीचा तांदूळ डाळीच्या जळी भिजला
खिरीत साखर नाही पोळी एकलीच राही
कारल्याच्या भाजीने हो अंगाची कडू लाही
अरेरेरेरेरेरेरेरे..........
कधी डॉक्टरचा आणि घरच्यांचा डोळा चुकवून या माझ्याकडे...मस्त बेत करु काहीतरी...जी भर के खाओ...तबियत एकदम खुश करुन टाकू आपण तुमची :)
तात्या, मला तर तो कंप्लीट तुमच्या-आमच्यासारखाच वाटतो!!
तो कबूल करत नाही, पण....
कदाचित त्याची बायकोही मिपा वाचत असावी!:))
घाबरतंय, तिच्यायला!!!:))
खुल्ल्ला,
पिडा.
अनुष्कावहिनी पोष्टकार्डावर डकवायला आणि चित्रात पहायला ठीक आहेत; एकदा का सौ.तात्या झाल्या ना म्हणजे त्यांचे वेगवेगेळ्या 'राग-रागिण्यां'मधले 'सूर-ताल' सांभाळता सांभाळता तुमचे एकदम "ता थै तत थै" होऊन जाईल समजलात काय? म्हणे रंगा बायकोला घाबरतो. (स्वगत - इतकं खरं खरं बोलतात का चारचौघात! )(पिडा काकाना विचारा हवं तर! :B )
चतुरंग
तुमच्या आमच्या सारखा म्हणजे काय हो? :W
आणि कबूल काय करायचंय? /:)
खुल्लमखुल्ला बोला ना. घाबरलात का? ):)
(अवांतर - दोन दोन 'चतुरंग' दिसले की बायको वाचत असेल? #o अरेच्या हे लक्षातच आलं नव्हतं, बरं झालं सांगितलंत! ~X(
स्वगत - आता तिला सांगितलच पाहिजे पिडां नी ओळखलं म्हणून )
चतुरंग
अहो अंजली मॅडम,
जरा नीट टंका की..डोळ्याना किती त्रास होतो वाचताना.
आयला आम्ही इथे नवीन असूनही टंकताना एवढी मेहनत घेतोय.टंकलेखन साहाय्य आपल्यासाठीच आहे. उगाच ते नाही दिलेलं.
--पक्या
मनोहरपंत,
मस्त.
काही खा|वेसे वाटते पण खाणार नाही
पण खाणार नाही
गरगरीत पोटाचा ढेर वाढू देणार नाही
सद्ध्या आमचा धेर भलताच वाढीस लागला है . बटाट्याच्या चाळीतल्या पंतांसारखे वजन धटवायचे बरेच उपाय केले. (त्याचा शेवट काही पंतांपेक्षा वेगळा झाला नाही)
(ढेरपोट्या) गणपा
सद्ध्या आमचा धेर भलताच वाढीस लागला है
वेळीच आवरा. घेर ३८"पेक्षा जास्त वाढला तर मधुमेह, उच्चरक्तदाब, हृदयविकार अशा गंभीर आजारांना लाल गालिचा पसरून आमंत्रण दिले जाते.
मी खड्यात पडलो आहे म्हणून सांगतोय 'इथे खड्डा आहे, त्यात पडू नका'.
खड्डा तुमच्या आमच्या 'घेरा' पेक्षा कितीतरीपट मोठ्ठा असतो. त्यातून बाहेर पडणे कठीण होते. व्याधींमुळे डॉक्टरचे खर्च, जमल्यास हॉस्पिटलचा खर्च, तुम्हाला स्वत:ला शारीरिक त्रास, तुमच्या जवळच्या नातेवाईकांना मानसिक त्रास, पाळता न येण्या सारखी पथ्यपाणी, आवडीचे पदार्थ जन्मभरासाठी सोडण्याची शिक्षा..... वाढवावा तेवढा खड्डा मोठ्ठा होत जातो. सल्ला पटला नसेल तर अनुभव घ्या.
काही खा|वेसे वाटते पण खाणार नाही
पण खाणार नाही
गरगरीत पोटाचा ढेर वाढू देणार नाही
काही खा|वेसे वाटते पण खाणार नाही
पण खाणार नाही |धृ|
बासुंदी श्रीखंडपुरी आमरस रत्नांगीरी
पुरणपोळी तुपे माखली चाखती घरोघरी
चिकनकरी मटनमच्छी चोपती काहीबाही
शेवटी आइसक्रीमात रसगुल्ले घालुन खाई
सारे खा|वेसे वाटते पण खाणार नाही
पण खाणार नाही |१|
केक थोरला गोडसा आहे समोर ठेवला
चॉकलेट लोण्याची छान नक्शी काढला
आत भरले असती अक्रोडाचे तुकडे काही
त्याकडे मी आससुनी पुन्हा एकदा हो पाही
सारे खा|वेसे वाटते पण खाणार नाही
असं आपल्याला का वटतं ते उदाहरणादाखल सांगु शकाल काय?
मीही इथे अगदिच नवीन अहे.
येउन जेमतेम १ आठवडाही झाला नसेल.
जरा इथे पहा:-http://www.misalpav.com/node/1620
हे आर्टिकल मी इथे आल्या आल्य एक्-दोन दिवसातच टाकलं होतं.
आणि भर भरुन प्रतिसाद मिळाला.लेखाखाली प्रतिसाद तर आलेच, पण खरड वहीत ही कौतुक झालं,
काही जणांनी दोन्-चार सुचवण्या केल्या.व्य नि..(निरोप) सुद्धा आले.
काहिंनी (प्रेमाने आणि हक्काने)टपल्याही मारल्या.
(सकारात्मक टीकाही मिळाली,ज्यामुळे पुढील लिखाणाच्या चुका टाळता येतील.)
पण सांगायचं हेच की,दखल घेतली गेली.
तुम्ही म्हणताय इग्नोर होतं म्हणुन.
मी आत्ता तुमची वाटचाल पाहिली,तुम्ही अजुन काहीही लिहिलेलं नाही.(हा वाद काढायचं सोडुन.)
द्या बरं एखादं उदाहरण.
अहो, फार फार दिलदार आणि भन्नाट माणसं आहेत ही.
जरा लिहुन पहा,नुसता प्रयत्न तरी करा.इथल्या पाठिंब्यावरुन तुम्हाला इतका हुरुप येइल,
की नकळत प्रतिभा खुलेल्,मराठी वापराविशी वाटेल्,नवे विचार्-कल्पना सुचतील.
हे मी अगदिच नवखा असलो तरी सांगतोय.
किंबहुना अगदिच नवखा आहे म्हणुनच सांगतोय;स्वानुभवावरुन.
मी जी वरती लिंक दिलेली आहे, तीच कथा मी इतर तथाकथित सु-प्रतिष्ठित संकेत स्थळावर टाकली तर
प्रतिसाद किती? केवळ ३-४? त्यातही १ शुद्धलेखनाचे डोस पाजणारा.
दुसर्या ठिकाणी तर माझे लेखन पार उडवुनच दिले,कारण काय्,तर त्याने कुठल्याही माहितीची देवाण -घेवाण होत नाही.
आता या स्थितीत मला सांगा,आहे असं कुठ्लं स्थळ जे :-
१.तुम्हाला पुर्व परवानगीशिवाय लिखाण प्रसिद्ध करु देतं.
२.शुद्ध लेखनाचे डोस पाजुन डोकं भणाणुन सोडत नाही.
३.तुमच्या लेखनाच्या अस्तित्वाला मर्यादा घालत नाही.
तुम्ही ललित लिखाण लिहु शक्ता,चार्चा ही करु शकता.
४.आणि इतकं करुन, ज्यानि आजच पहिला लेखन केलयं पहिल्यांदा त्याला पहिल्याच दिवशी आपल्यात सामावुन घेतं?
थोडक्यात सांगायचं तर, मनातील निराधार भिती काढा.
लिहा इथे जे तुमचं काही लिखाण असेल तर.
नसेल तरीही हरकत नाही,खुशाल इतरांचे वाचु शकतो आपण.
तेही नाही तर मन मोकळ्या गप्पा तरी नक्किच मारता येतात.
नाही का?
आपलाच (उत्तराच्या प्रति़क्षेत असलेला),
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
सर्व प्रथम मिपा वर आपल स्वागत.
मिपा एकदम जिंदादिल स्थळ आहे. मीही सभासद होण्यापुर्वचो इथे पाहुणा म्हणुनच वावरायचो.
इथे चांगल्याला चांगल म्हणणार आणि नाठाळाला हाणणार. कंपुबाजी अजुन तरी पाहाण्यात आली नाही.
बाकी मनोबाने वर सांगितकच आहे.
-गणपा.
पण एक गोष्ट वाचताना लक्ष्क्षात आली कि इथे नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात . आणी जुन्याना मात्र support kartat.हे तुमचं वाक्यच सांगतंय की तुम्ही अजून इथे पुरेशा वावरला नाही आहात.
कारण संपादकांशिवाय इथे कोणालाही ("जुने लोकसुध्दा") काहीही उडवायचा हक्क नाही. व्यक्तिगत टीका, अपशब्दांचा वापर, शेरेबाजी, लेखन चौर्य असले प्रकार घडले तर मात्र तंबी देऊन नंतर संपादकांकडून लेखन उडवले जाऊ शकते. पण तसे घडणार नाही ह्याची जबाबदारी लेखकाचीच नाही का?
सांगायचा मुद्दा हा की निवांत या, सभ्यतेचे आपण नेहेमी पाळतो ते सर्व नियम पाळा, मि.पा. वर ताव मारा, प्रतिक्रिया द्या, लेखन करा, प्रतिक्रिया आजमावा. इथे सर्व आपलेच आहेत. स्वागत!
चतुरंग
तुमची ही चर्चा सुद्धा(जी सरळ सरळ इथल्या नेहमिचे सभासद आणि खुद्द संचालक ह्यांच्यावर आरोप करते.)
ही इतका वेळ शाबुत आहे, ते काय इथे संपादक मनमानी कारभार करतात म्हणुन?
की सगळ्यांच्या खुले पणाची ही साक्ष आहे?
तुम्हीच ठरवा बुवा.
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
-- कारण संपादकांशिवाय इथे कोणालाही ("जुने लोकसुध्दा") काहीही उडवायचा हक्क नाही.
अहो मी उडवणे म्हणजे delete करणे असे म्हणत नाहीये. टर उडवणे , मत हाणून पाडणे या अर्थी उडवून लावणे असे म्हट्ले होते. असो.
मन ने छान सान्गितले. त्यामुळे भिती जाऊन हुरूप आला आहे. धन्यवाद त्या बद्दल.
स्वागता बद्दल सर्वान्चे मनःपूर्वक आभार.
माझ्या मताबद्दल कोणी गैरसमज करून घेतला नसावा अशी आशा करते. मनात जे होते ते लिहीले. नसतेच लिहीले तर ही अढी व गैरसमज दूर झाला नसता.
एक प्रश्नः शब्दान्वर अनुस्वार कसा द्यायचा ?
'टंकलेखन साहाय्य' मधे बघितले पण तिथे समजले नाही.
त्यामुळे इथे लिखाण करु नये अशी भिती वाटत रहाते.
मग नका करू इथे लिखाण! शिंपल...! :)
इथे तुम्हाला लेखन करायलाच हवे अशी सक्ति कुणीही केलेली नाही. तुमच्यावाचून मिपाचं आणि मिपावाचून तुमचं काही एक अडणार नाही.
जी मंडळी इथे लेखन करतात ती मिपावरच्या प्रेमापोटी लेखन करतात, मिपावरच्या आपुलकीपोटी लेखन करतात असा माझा विश्वास आहे. आणि मिपाबद्दल ज्यांना प्रेम आणि विश्वास आहे ती मंडळी इथे लेखन करतच राहतील अशीही माझी खात्री आहे आणि मिपा त्यांचं सदैव ऋणीच राहील!
परंतु ज्या मंडळींच्या मनात मिपाबद्दल काही शंकाकुशंका आहेत, भिती आहे त्यांनी इथे लेखन न केलेलेच बरे! :)
आपला,
(मिपाकर) तात्या.
पण एक गोष्ट वाचताना लक्ष्क्षात आली कि इथे नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात . आणी जुन्याना मात्र support kartat.
त्यामुळे इथे लिखाण करु नये अशी भिती वाटत रहाते.असं आपल्याला का वटतं ते उदाहरणादाखल सांगु शकाल काय?
आपण श्री. मन ह्यांच्या वरील प्रश्नाकडे सोयिस्कररित्या दुर्लक्ष केले आहे.
'पण वाचताना एक गोष्ट लक्षात आली' म्हणताना ती गोष्ट कुठल्या लिखाणांवरून, प्रतिसादावरून लक्षात आली हे तुम्ही सांगायला हवे.
मिपावर लेखन स्वातंत्र्य जरूर आहे. पण पुराव्या शिवाय आरोप करणे म्हणजे संपादकांचा आणि सर्व सन्माननीय सदस्यांचा अपमान करणे होते.
एकतर आपले आरोप सप्रमाण सादर करा किंवा पदार्पणातच मिपाकारांचा अपमान केल्या बद्दल (आरोप मागे घेऊन) सर्वांची माफी मागा.
--मग नका करू इथे लिखाण! शिंपल...!
तात्यान्चे हे विचार म्हणजे पूर्णपणे निरूत्साही बनवणारे आहेत...यायच तर या नाहीतर जा.
ईथे वरील सर्वान्चे विचार सकारान्मक आहेत. तुमचा attitude मात्र फारच निगेटिव्ह आहे.
-- कालिन्दी
मला एक सांगा!
तुमच्याच म्हणण्यानुसार तुम्ही मिपाच्या नवीन सदस्य आहांत, होय की नाही?
"वाटचाल" मध्ये आम्हांला तरी तुमचे स्वतःचे साहित्य अजून काही आढळले नाही, त्यावरून अजून तरी मिपावर तुम्ही स्वतःचे असे (कदाचित प्रतिक्रिया सोडून) काही लिखाण केलेले दिसत नाही, होय की नाही?
असं जर आहे तर तुम्हाला मिपाच्या इतर नव्या/जुन्या सभासदांच्या प्रतिक्रियांविषयी उठाठेव करायची गरज काय? आणि तुम्ही ती केल्यावर इतर सभासदांनी "वा! किती सुंदर लिहिते आहे ही कालिन्दी!" असं म्हणावं अशी तुमची अपेक्षा आहे काय?
तुम्ही म्हणता की कोणा एकाची प्रतिक्रिया तुम्हाला सकारात्मक वा उत्तेजनात्मक आली नाही. पण तुम्हांला उत्तेजन/उत्साह देणे हाच मिपा चा मूळ संकल्प आहे असे तुम्हांला का वाटते? तुम्ही लिहिलेलं लिखाण जर चांगलं असेल तर मिपाचे सभासद ते जरूर उचलून धरतात. आणि जर ते भिकार असेल तर तुम्ही नवीन सभासद आहांत की जुने याचा विचार न करता मिपाकर ते जमिनीवर आदळतात असा माझा अनुभव आहे.
तेंव्हा प्रथम तुम्ही इथे लिहा, तुमची योग्यता तुमच्या लिखाणाने सिद्ध करा ,आणि मग इतरांच्या प्रतिक्रियांवर कॉमेण्टस करा...
तुम्हांस सुयश चिंतू इच्छिणारा,
पिवळा डांबिस
मराठीत लिहिण्याचा प्रयत्न करीत आहे.
उत्तम,,,हे सर्वात महत्वाचे आहे !!!!!
नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात . आणी जुन्याना मात्र support kartat.
हे मात्र मला अजिबात पटलेल नाही.....
त्यामुळे इथे लिखाण करु नये अशी भिती वाटत रहाते.
ही तुमची भिती १००% निराधार आहे असे मला वाटते.....
कालिन्दी आपण लिहुन तर पहा......ज्या काही योग्य प्रतिक्रीया ध्यायच्यात त्या मिपाच्या मायबाप वाचक वर्गाकडुन तुम्हाला मिळतीलच.....
लिखाण करण्याआधीच प्रतिक्रिया निगेटिव्ह असेल हे विचार आधी डोक्यातुन काढुन टाका !!!!!
सांगायचा मुद्दा हा की निवांत या, सभ्यतेचे आपण नेहेमी पाळतो ते सर्व नियम पाळा, मि.पा. वर ताव मारा, प्रतिक्रिया द्या, लेखन करा, प्रतिक्रिया आजमावा. इथे सर्व आपलेच आहेत. स्वागत!
चतुरंगराव जे सांगत आहेत ते अगदी योग्य आहे.....
(अवांतर :-- नवीन सदस्य आहांत, होय की नाही?तुम्ही स्वतःचे असे (कदाचित प्रतिक्रिया सोडून) काही लिखाण केलेले दिसत नाही, होय की नाही?>> हे काय डांबिस काका हा आर.ठाकरे प्रभाव की काय? :D )
(मिपा प्रेमी)
मदनबाण.....
यायच तर या नाहीतर जा.
मग आता दुसरं काय म्हणणार? तुम्हीच सांगा बरं!
ईथे वरील सर्वान्चे विचार सकारान्मक आहेत. तुमचा attitude मात्र फारच निगेटिव्ह आहे.
चला! तात्याला नांवं ठेवणार्यांच्यात अजून एक भर पडली! लगे रहो.. :)
बाय द वे, तुमच्या एक लक्षात येतंय का? की इथे आल्या आल्या या तुमच्या पहिल्याच लेखनाला किती प्रतिसाद पडले ते! सबब, कि इथे नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात हे तुमचे म्हणणे निराधार आहे असे म्हणावे लागेल. मल नाही वाटत की पहिलंच लेखन असून इथे तुम्हाला कुणी इग्नोर वगैरे केलं आहे!
करेक्ट? :)
तेव्हा आता मिपाला अधिक नावं न ठेवता इथे रहायचं तर मुकाट्याने रहा, लिहायचं तर लिहा, (मिपाकर काय तो बरावाईट प्रतिसाद देतीलंच!) नायतर जायचं तर जा! पण मेंबरशिप घेऊन अवघे १० तास देखील झालेले नसताना कुणाचा attitude सकारात्मक आहे आणि कुणाचा नकारात्मक आहे, अशी विचारलं नसताना फुक्कटची जजमेन्ट नका पास करू. तुम्हाला इथे जज म्हणून कुणीही नेमलेलं नाहीये!
आपला,
(हलकट, नालायक, नादान आणि नकारात्मक!) तात्या. :)
नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात . आणी जुन्याना मात्र support kartat.
तुम्हीही काही काळानं जुन्या सदस्य व्हालच की मग इतरांनी केलेला सपोर्ट तुम्हाला योग्य आणि लायक वाटायला लागेल....बाकी काही नाही...
कालिंदी, मला वाटत, तुमचा काही तरी गैरसमज आहे नक्की. इथे आवडलेल्या लिखाणाला जरुर दाद मिळते. मी स्वतः ३-४ दिवसांपूर्वीच इथे सदस्यत्व घेतले अन एक लेखही लगेच प्रकाशित केला. त्याला पहिल्या काही मिनिटांत दाद आल्याचे पाहून मात्र आनंदाने उडायची वेळ आली होती!! :)
तेह्वा, प्लीज मनातले गैरसमज काढून टाका अन वावरा इथे. शुभेच्छा!! :)
आपल्याला पूर्वग्रहाची बाधा झालेली दिसते आहे.
मी सदस्य होण्यापूर्वि तीन महिने या ठिकाणी वावरत होतो.
एवढा सुंदर जीवंत (लाइव) ओपन फोरम मी पाहीला नाही.
इथे आखाडा पण आहे .पण कुस्तीची सक्ती नाही.
सुंदर किचन आहे पण रांधण्याची सक्ती नाही.
सुरेख बाल्कनी आहे पण क्राय रुम नाही.
सशक्त लिखाणाला प्रतिसाद भरभरून मिळतो.
क्षीण लिखाणाकडे कुणी पहाणार पण नाही.
मला पहा .फुल वाहा.असं कधीच पाहिलं नाही.
थोडक्यात काय तर ,कल्पनेची बाधा न हो कोणे काळी ही संत मंडळी सुखी असो.(आहेतच)
स्वागत आहे.
असं आपल्याला का वटतं ते उदाहरणादाखल सांगु शकाल काय?
मीही इथे अगदिच नवीन अहे.
येउन जेमतेम १ आठवडाही झाला नसेल.
जरा इथे पहा:-http://www.misalpav.com/node/1620
हे आर्टिकल मी इथे आल्या आल्य एक्-दोन दिवसातच टाकलं होतं.
आणि भर भरुन प्रतिसाद मिळाला.लेखाखाली प्रतिसाद तर आलेच, पण खरड वहीत ही कौतुक झालं,
काही जणांनी दोन्-चार सुचवण्या केल्या.व्य नि..(निरोप) सुद्धा आले.
काहिंनी (प्रेमाने आणि हक्काने)टपल्याही मारल्या.
(सकारात्मक टीकाही मिळाली,ज्यामुळे पुढील लिखाणाच्या चुका टाळता येतील.)
पण सांगायचं हेच की,दखल घेतली गेली.
तुम्ही म्हणताय इग्नोर होतं म्हणुन.
मी आत्ता तुमची वाटचाल पाहिली,तुम्ही अजुन काहीही लिहिलेलं नाही.(हा वाद काढायचं सोडुन.)
द्या बरं एखादं उदाहरण.
अहो, फार फार दिलदार आणि भन्नाट माणसं आहेत ही.
जरा लिहुन पहा,नुसता प्रयत्न तरी करा.इथल्या पाठिंब्यावरुन तुम्हाला इतका हुरुप येइल,
की नकळत प्रतिभा खुलेल्,मराठी वापराविशी वाटेल्,नवे विचार्-कल्पना सुचतील.
हे मी अगदिच नवखा असलो तरी सांगतोय.
किंबहुना अगदिच नवखा आहे म्हणुनच सांगतोय;स्वानुभवावरुन.
मी जी वरती लिंक दिलेली आहे, तीच कथा मी इतर तथाकथित सु-प्रतिष्ठित संकेत स्थळावर टाकली तर
प्रतिसाद किती? केवळ ३-४? त्यातही १ शुद्धलेखनाचे डोस पाजणारा.
दुसर्या ठिकाणी तर माझे लेखन पार उडवुनच दिले,कारण काय्,तर त्याने कुठल्याही माहितीची देवाण -घेवाण होत नाही.
आता या स्थितीत मला सांगा,आहे असं कुठ्लं स्थळ जे :-
१.तुम्हाला पुर्व परवानगीशिवाय लिखाण प्रसिद्ध करु देतं.
२.शुद्ध लेखनाचे डोस पाजुन डोकं भणाणुन सोडत नाही.
३.तुमच्या लेखनाच्या अस्तित्वाला मर्यादा घालत नाही.
तुम्ही ललित लिखाण लिहु शक्ता,चार्चा ही करु शकता.
४.आणि इतकं करुन, ज्यानि आजच पहिला लेखन केलयं पहिल्यांदा त्याला पहिल्याच दिवशी आपल्यात सामावुन घेतं?
थोडक्यात सांगायचं तर, मनातील निराधार भिती काढा.
लिहा इथे जे तुमचं काही लिखाण असेल तर.
नसेल तरीही हरकत नाही,खुशाल इतरांचे वाचु शकतो आपण.
तेही नाही तर मन मोकळ्या गप्पा तरी नक्किच मारता येतात.
नाही का?
आपलाच (उत्तराच्या प्रति़क्षेत असलेला),
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
सर्व प्रथम मिपा वर आपल स्वागत.
मिपा एकदम जिंदादिल स्थळ आहे. मीही सभासद होण्यापुर्वचो इथे पाहुणा म्हणुनच वावरायचो.
इथे चांगल्याला चांगल म्हणणार आणि नाठाळाला हाणणार. कंपुबाजी अजुन तरी पाहाण्यात आली नाही.
बाकी मनोबाने वर सांगितकच आहे.
-गणपा.
पण एक गोष्ट वाचताना लक्ष्क्षात आली कि इथे नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात . आणी जुन्याना मात्र support kartat.हे तुमचं वाक्यच सांगतंय की तुम्ही अजून इथे पुरेशा वावरला नाही आहात.
कारण संपादकांशिवाय इथे कोणालाही ("जुने लोकसुध्दा") काहीही उडवायचा हक्क नाही. व्यक्तिगत टीका, अपशब्दांचा वापर, शेरेबाजी, लेखन चौर्य असले प्रकार घडले तर मात्र तंबी देऊन नंतर संपादकांकडून लेखन उडवले जाऊ शकते. पण तसे घडणार नाही ह्याची जबाबदारी लेखकाचीच नाही का?
सांगायचा मुद्दा हा की निवांत या, सभ्यतेचे आपण नेहेमी पाळतो ते सर्व नियम पाळा, मि.पा. वर ताव मारा, प्रतिक्रिया द्या, लेखन करा, प्रतिक्रिया आजमावा. इथे सर्व आपलेच आहेत. स्वागत!
चतुरंग
तुमची ही चर्चा सुद्धा(जी सरळ सरळ इथल्या नेहमिचे सभासद आणि खुद्द संचालक ह्यांच्यावर आरोप करते.)
ही इतका वेळ शाबुत आहे, ते काय इथे संपादक मनमानी कारभार करतात म्हणुन?
की सगळ्यांच्या खुले पणाची ही साक्ष आहे?
तुम्हीच ठरवा बुवा.
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
-- कारण संपादकांशिवाय इथे कोणालाही ("जुने लोकसुध्दा") काहीही उडवायचा हक्क नाही.
अहो मी उडवणे म्हणजे delete करणे असे म्हणत नाहीये. टर उडवणे , मत हाणून पाडणे या अर्थी उडवून लावणे असे म्हट्ले होते. असो.
मन ने छान सान्गितले. त्यामुळे भिती जाऊन हुरूप आला आहे. धन्यवाद त्या बद्दल.
स्वागता बद्दल सर्वान्चे मनःपूर्वक आभार.
माझ्या मताबद्दल कोणी गैरसमज करून घेतला नसावा अशी आशा करते. मनात जे होते ते लिहीले. नसतेच लिहीले तर ही अढी व गैरसमज दूर झाला नसता.
एक प्रश्नः शब्दान्वर अनुस्वार कसा द्यायचा ?
'टंकलेखन साहाय्य' मधे बघितले पण तिथे समजले नाही.
त्यामुळे इथे लिखाण करु नये अशी भिती वाटत रहाते.
मग नका करू इथे लिखाण! शिंपल...! :)
इथे तुम्हाला लेखन करायलाच हवे अशी सक्ति कुणीही केलेली नाही. तुमच्यावाचून मिपाचं आणि मिपावाचून तुमचं काही एक अडणार नाही.
जी मंडळी इथे लेखन करतात ती मिपावरच्या प्रेमापोटी लेखन करतात, मिपावरच्या आपुलकीपोटी लेखन करतात असा माझा विश्वास आहे. आणि मिपाबद्दल ज्यांना प्रेम आणि विश्वास आहे ती मंडळी इथे लेखन करतच राहतील अशीही माझी खात्री आहे आणि मिपा त्यांचं सदैव ऋणीच राहील!
परंतु ज्या मंडळींच्या मनात मिपाबद्दल काही शंकाकुशंका आहेत, भिती आहे त्यांनी इथे लेखन न केलेलेच बरे! :)
आपला,
(मिपाकर) तात्या.
पण एक गोष्ट वाचताना लक्ष्क्षात आली कि इथे नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात . आणी जुन्याना मात्र support kartat.
त्यामुळे इथे लिखाण करु नये अशी भिती वाटत रहाते.असं आपल्याला का वटतं ते उदाहरणादाखल सांगु शकाल काय?
आपण श्री. मन ह्यांच्या वरील प्रश्नाकडे सोयिस्कररित्या दुर्लक्ष केले आहे.
'पण वाचताना एक गोष्ट लक्षात आली' म्हणताना ती गोष्ट कुठल्या लिखाणांवरून, प्रतिसादावरून लक्षात आली हे तुम्ही सांगायला हवे.
मिपावर लेखन स्वातंत्र्य जरूर आहे. पण पुराव्या शिवाय आरोप करणे म्हणजे संपादकांचा आणि सर्व सन्माननीय सदस्यांचा अपमान करणे होते.
एकतर आपले आरोप सप्रमाण सादर करा किंवा पदार्पणातच मिपाकारांचा अपमान केल्या बद्दल (आरोप मागे घेऊन) सर्वांची माफी मागा.
--मग नका करू इथे लिखाण! शिंपल...!
तात्यान्चे हे विचार म्हणजे पूर्णपणे निरूत्साही बनवणारे आहेत...यायच तर या नाहीतर जा.
ईथे वरील सर्वान्चे विचार सकारान्मक आहेत. तुमचा attitude मात्र फारच निगेटिव्ह आहे.
-- कालिन्दी
मला एक सांगा!
तुमच्याच म्हणण्यानुसार तुम्ही मिपाच्या नवीन सदस्य आहांत, होय की नाही?
"वाटचाल" मध्ये आम्हांला तरी तुमचे स्वतःचे साहित्य अजून काही आढळले नाही, त्यावरून अजून तरी मिपावर तुम्ही स्वतःचे असे (कदाचित प्रतिक्रिया सोडून) काही लिखाण केलेले दिसत नाही, होय की नाही?
असं जर आहे तर तुम्हाला मिपाच्या इतर नव्या/जुन्या सभासदांच्या प्रतिक्रियांविषयी उठाठेव करायची गरज काय? आणि तुम्ही ती केल्यावर इतर सभासदांनी "वा! किती सुंदर लिहिते आहे ही कालिन्दी!" असं म्हणावं अशी तुमची अपेक्षा आहे काय?
तुम्ही म्हणता की कोणा एकाची प्रतिक्रिया तुम्हाला सकारात्मक वा उत्तेजनात्मक आली नाही. पण तुम्हांला उत्तेजन/उत्साह देणे हाच मिपा चा मूळ संकल्प आहे असे तुम्हांला का वाटते? तुम्ही लिहिलेलं लिखाण जर चांगलं असेल तर मिपाचे सभासद ते जरूर उचलून धरतात. आणि जर ते भिकार असेल तर तुम्ही नवीन सभासद आहांत की जुने याचा विचार न करता मिपाकर ते जमिनीवर आदळतात असा माझा अनुभव आहे.
तेंव्हा प्रथम तुम्ही इथे लिहा, तुमची योग्यता तुमच्या लिखाणाने सिद्ध करा ,आणि मग इतरांच्या प्रतिक्रियांवर कॉमेण्टस करा...
तुम्हांस सुयश चिंतू इच्छिणारा,
पिवळा डांबिस
मराठीत लिहिण्याचा प्रयत्न करीत आहे.
उत्तम,,,हे सर्वात महत्वाचे आहे !!!!!
नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात . आणी जुन्याना मात्र support kartat.
हे मात्र मला अजिबात पटलेल नाही.....
त्यामुळे इथे लिखाण करु नये अशी भिती वाटत रहाते.
ही तुमची भिती १००% निराधार आहे असे मला वाटते.....
कालिन्दी आपण लिहुन तर पहा......ज्या काही योग्य प्रतिक्रीया ध्यायच्यात त्या मिपाच्या मायबाप वाचक वर्गाकडुन तुम्हाला मिळतीलच.....
लिखाण करण्याआधीच प्रतिक्रिया निगेटिव्ह असेल हे विचार आधी डोक्यातुन काढुन टाका !!!!!
सांगायचा मुद्दा हा की निवांत या, सभ्यतेचे आपण नेहेमी पाळतो ते सर्व नियम पाळा, मि.पा. वर ताव मारा, प्रतिक्रिया द्या, लेखन करा, प्रतिक्रिया आजमावा. इथे सर्व आपलेच आहेत. स्वागत!
चतुरंगराव जे सांगत आहेत ते अगदी योग्य आहे.....
(अवांतर :-- नवीन सदस्य आहांत, होय की नाही?तुम्ही स्वतःचे असे (कदाचित प्रतिक्रिया सोडून) काही लिखाण केलेले दिसत नाही, होय की नाही?>> हे काय डांबिस काका हा आर.ठाकरे प्रभाव की काय? :D )
(मिपा प्रेमी)
मदनबाण.....
यायच तर या नाहीतर जा.
मग आता दुसरं काय म्हणणार? तुम्हीच सांगा बरं!
ईथे वरील सर्वान्चे विचार सकारान्मक आहेत. तुमचा attitude मात्र फारच निगेटिव्ह आहे.
चला! तात्याला नांवं ठेवणार्यांच्यात अजून एक भर पडली! लगे रहो.. :)
बाय द वे, तुमच्या एक लक्षात येतंय का? की इथे आल्या आल्या या तुमच्या पहिल्याच लेखनाला किती प्रतिसाद पडले ते! सबब, कि इथे नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात हे तुमचे म्हणणे निराधार आहे असे म्हणावे लागेल. मल नाही वाटत की पहिलंच लेखन असून इथे तुम्हाला कुणी इग्नोर वगैरे केलं आहे!
करेक्ट? :)
तेव्हा आता मिपाला अधिक नावं न ठेवता इथे रहायचं तर मुकाट्याने रहा, लिहायचं तर लिहा, (मिपाकर काय तो बरावाईट प्रतिसाद देतीलंच!) नायतर जायचं तर जा! पण मेंबरशिप घेऊन अवघे १० तास देखील झालेले नसताना कुणाचा attitude सकारात्मक आहे आणि कुणाचा नकारात्मक आहे, अशी विचारलं नसताना फुक्कटची जजमेन्ट नका पास करू. तुम्हाला इथे जज म्हणून कुणीही नेमलेलं नाहीये!
आपला,
(हलकट, नालायक, नादान आणि नकारात्मक!) तात्या. :)
नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात . आणी जुन्याना मात्र support kartat.
तुम्हीही काही काळानं जुन्या सदस्य व्हालच की मग इतरांनी केलेला सपोर्ट तुम्हाला योग्य आणि लायक वाटायला लागेल....बाकी काही नाही...
कालिंदी, मला वाटत, तुमचा काही तरी गैरसमज आहे नक्की. इथे आवडलेल्या लिखाणाला जरुर दाद मिळते. मी स्वतः ३-४ दिवसांपूर्वीच इथे सदस्यत्व घेतले अन एक लेखही लगेच प्रकाशित केला. त्याला पहिल्या काही मिनिटांत दाद आल्याचे पाहून मात्र आनंदाने उडायची वेळ आली होती!! :)
तेह्वा, प्लीज मनातले गैरसमज काढून टाका अन वावरा इथे. शुभेच्छा!! :)
आपल्याला पूर्वग्रहाची बाधा झालेली दिसते आहे.
मी सदस्य होण्यापूर्वि तीन महिने या ठिकाणी वावरत होतो.
एवढा सुंदर जीवंत (लाइव) ओपन फोरम मी पाहीला नाही.
इथे आखाडा पण आहे .पण कुस्तीची सक्ती नाही.
सुंदर किचन आहे पण रांधण्याची सक्ती नाही.
सुरेख बाल्कनी आहे पण क्राय रुम नाही.
सशक्त लिखाणाला प्रतिसाद भरभरून मिळतो.
क्षीण लिखाणाकडे कुणी पहाणार पण नाही.
मला पहा .फुल वाहा.असं कधीच पाहिलं नाही.
थोडक्यात काय तर ,कल्पनेची बाधा न हो कोणे काळी ही संत मंडळी सुखी असो.(आहेतच)
स्वागत आहे.
नमस्कार मन्ड्ळी,
मी इथे नविन आहे. मराठीत लिहिण्याचा प्रयत्न करीत आहे.
मी या पूर्वीही मीपा वाचत होते. पण सद्स्य नव्हते.
मीपा छान आहे. त्यात वाद्च नाही. पण एक गोष्ट वाचताना लक्ष्क्षात आली कि इथे नवीन पेकी कोणी प्रतिक्रिया टाकली की जुने लोक ती सरळ उडवून लावतात किन्वा सरळ ignore करतात . आणी जुन्याना मात्र support kartat.
त्यामुळे इथे लिखाण करु नये अशी भिती वाटत रहाते.
रामदासराव कित्ती सुंदर लिहिलय.
स्त्रीच मन इतक्या सरळ साध्या शब्दातं मांडलय की हे एका पुरुषाने लिहिलय यावर विश्वास बसत नाही, केवळ अप्रतीम.
३ - ४ पारायण केली.
या पुर्वीचे भागही वाचले होते. पण दाद द्यायची राहुन गेली.
हॅट्स ऑफ टु यु.
--गणपा
तुमची स्टाईल मस्त आहे राव...
लिहा... शीर्षकही आवडले...
दोन प्रचंड वेगळ्या जॉनरवर ( पीसी जेसी आणि हे) एकाच वेळी लिहिताय्....क्रमशः...
मस्त.. तुमच्या मेंदूला चांगला व्यायाम आहे...
वाट पाहतोय....
( भडकमकर)
इतक्या आरस्पानी पद्धतीने मांडली आहेत की बस्! फारच हुकुमत आहे तुमची अशा लेखनप्रकारावर (दिलिप प्रभावळकरांच्या 'अनुदिनीची' राहून राहून आठवण येते! :))
चतुरंग
रामदासराव कित्ती सुंदर लिहिलय.
स्त्रीच मन इतक्या सरळ साध्या शब्दातं मांडलय की हे एका पुरुषाने लिहिलय यावर विश्वास बसत नाही, केवळ अप्रतीम.
३ - ४ पारायण केली.
या पुर्वीचे भागही वाचले होते. पण दाद द्यायची राहुन गेली.
हॅट्स ऑफ टु यु.
--गणपा
तुमची स्टाईल मस्त आहे राव...
लिहा... शीर्षकही आवडले...
दोन प्रचंड वेगळ्या जॉनरवर ( पीसी जेसी आणि हे) एकाच वेळी लिहिताय्....क्रमशः...
मस्त.. तुमच्या मेंदूला चांगला व्यायाम आहे...
वाट पाहतोय....
( भडकमकर)
इतक्या आरस्पानी पद्धतीने मांडली आहेत की बस्! फारच हुकुमत आहे तुमची अशा लेखनप्रकारावर (दिलिप प्रभावळकरांच्या 'अनुदिनीची' राहून राहून आठवण येते! :))
चतुरंग
सही...एकदम हटके.....जरा वेळ लागला मला झेपायला :? :O ....पुढच्या भागाची वाट पहातेय...
अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम" ही कथा वाचायला घेतली.
कुठं मिळतात हो ती असली भयंकर पुस्तकं?....
पायलट ने मला त्याची सीट देउ केली. मी नको म्हणालो पण आम्ही दोघे अर्धे अर्धे त्या सीट वर बसलो.
हे खरच कैच्याकैच........मध्य रेल्वे चा ड्रायव्हर देखील नाहि करायचा...
बरे झाले त्याने ३९ चा पाढा विचारला नाही मी त्याला तसे विचारले सुद्धा त्यावर् अतो म्हणालाकी तो त्यालाच येत नव्हत.
१९ च्या पाढ्यात सुद्धा वाट लागेल माझी ३९ चा पाढा? /:)
माताय विजुभाऊ .... म्हागुरूची मते तुम्हाला पटायला लागली... ??? म्हणजे म्हागुरूचा दर्जा वाढला म्हनायचा.
बाकी आपल्या तर बुवा स्वप्नाना बोलवावे लागते.. झोप आपोआप येते... :) जशी आत्ता यायला लागली आहे.. :)
पुण्याचे पेशवे
स्वप्नांचा प्रवास फार मजेदार चाललाय बरं का!
आता मला रात्री कसली कसली स्वप्ने पडणार कोण जाणे?
अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम
कुठून आणली हो,ही पुस्तके?
कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं
: कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये.
-इनोबा म्हणे-मराठमोळे वॉलपेपर
मालापण वाईच येळ लागला झेपायला.....एकदम जब्राट!
मी "अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम" ही कथा वाचायला घेतली.
ही असली पुस्तकं तुम्हाला कुठनं मिळतात हो? नमोगतावर तर नाही? :D
मी महागुरु ची मते ऐकत् बसलो.ती चांगली वाटु लागली म्हणुन अवन्तीका मालीका लावली.
ऑक? आवरा विजुभाऊ, तब्येत बरी आहे ना! :&
पायलट ने मला त्याची सीट देउ केली. मी नको म्हणालो पण आम्ही दोघे अर्धे अर्धे त्या सीट वर बसलो.
ही ही ही! हे एकदम विजुभाऊ एष्टाईल मध्ये......:)
कर्रर्रर्रर्रर्र घड्याळात गजर वाजत होता.
त्यानेच मला जाग आली. सकाळचे सहा वाजत होते.
???? फाटं फाटं सहा वाजता उठता तुम्ही?
असो, पु.ले.शु.आ.पु.भा.ल.ये.दे.
-टिंग्या :D
स्वप्नं असावीत तर अश्शी.
काय बी काट कसर नाय पायजे स्वप्नात ..काय?
नेहमी प्रमाणे जोरदार चर्चा झाली. प्रत्येकजण् तोच मुद्दा ठासुन वेगवेगळ्या शब्दात सांगत होता.
ह्ये तर लै भारि.अनुभवातुन उमटलेलं दिसतयं.
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
>>>विमान आता भू मध्य समुद्रावरुन उडत होते. अचानक विमानची गती थांबली कोनीतरी (रेल्वे ची ओढतात तशी) विमानची चेन ओढली होती. एका प्यासेन्जराचा लॆपटॊप् खीडकीतुन खाली समुद्रात पडला होता.
पायलट ने विमान समुद्रसपाटीजवळ खाली आणले.लॆपटॊप् लाटांवर तरंगत् होता. काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते. लॆपटॊप् विमानात घेतला गेला.
मजेशीर स्वप्नातील प्रवास .
की मागला पुढला विचार न करता हातगाडीवरच्या पदार्थांचा फडशा पाडत जाऊ नका म्हणून!!
आता एका सॅप वाल्याला हातगाडीवरच्या शिळ्या चिकन शेजवानचे अपचन झाले की अशीच स्वप्ने पडणार, त्यात स्वप्नांचा तरी काय दोष आहे?:))
मी धावत जाउन विमान पकडले.आत जाउन पाहीले तर ते खचाखच भरले होते. उभे रहायला सुद्धा जागा नव्हती.काही जण तर विमानाच्या टपावर पण बसायला तयार होते.
हा, हा!! एकदम मजेशीर चित्र डोळ्यापुढे उभे राहिले!!:)
काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते.
खी, खी, खी!!:))
हल्लीच्या माशांना पाढे नीट येतात का हो?
मस्त आहे, लिखते जाओ!!
-पिवळा डांबिस.
ता. क.: त्या "क्रमशः" बद्द्ल स्पेशल अभिनंदन!! ;)
>> मी महागुरु ची मते ऐकत् बसलो.ती चांगली वाटु लागली म्हणुन अवन्तीका मालीका लावली.
बांदेकर सुरु होईस्तोवर थोडे थांबायचे होते की! :D
>> अर्धविझल्या उदबत्त्या
हो.. हे पुस्तक खरच खूप छान आहे. :)
>> पायलट ने विमान समुद्रसपाटीजवळ खाली आणले.लॆपटॊप् लाटांवर तरंगत् होता. काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते. लॆपटॊप् विमानात घेतला गेला.
हे हे :) सगळे दृष्य डोळ्यासमोर आले!
स्वप्नप्रवास छानच रंगला आहे.
लोकाना स्वप्ने पण क्रमशः पडायला लागली..... मेलो....
खरे आहे हो. त्या डांबीस काकाने ही क्रमशः ची सवय लावली आहे इथल्या लोकाना .
हल्ली स्वप्ने संपताना सिनेमात जशी "दी एन्ड" पाटी येते तशी "क्रमशः " अशी पाटी समोर येते आणि जाग येते.
विजुभाऊ.....................................................................................
तद् माताय! काय स्वप्न पडतात की चेष्टा?
महागुरुंची मतं काय पटतात, अवंतिका काय पाहता, धावत जाऊन विमान काय पकडता...
बाब्बोय....
पहिल्यांदा वाचलं तर काही टिपलंच नाही...म्हणलं नक्की काय...वाचतोय काय मी? का मीच स्वप्नात आहे :)
पायलट ने मला त्याची सीट देउ केली. मी नको म्हणालो पण आम्ही दोघे अर्धे अर्धे त्या सीट वर बसलो.
:)) कसं दिसतं हो त्याच्या म्होट्ट्या खिडकीतून? हलकट कुठचे...प्याशिंजरांना मात्र चिटूकल्या खिडक्या देतात..
काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते.
आरारारा...म्हणजे आता मासे खाताना बघून खावे लागतील....पाढे पाठ केलेले मासे आम्हाला कसे पचावेत?
अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम
विजुभाऊ, हे बरं नव्हे हं !
खास तुम्ही आपले म्हणून प्रकाशनापुर्वी वाचायला दिलेल्या माझ्या हस्तलिखिताची अशी चारचौघांत खिल्ली उडवणं बरं आहे का?
(उडवा..उडवा...तेव्हढीच प्रकाशनपुर्व प्रशिध्दी !!!! एकदम 'श्री. धमाल मुलगा ह्यांच्या वादग्रस्त कादंबरीचे प्रकाशन समाजहिताकरिता सरकारी आदेशाने अनिर्णित कालावधीसाठी प्रलंबीत' वगैरे बातमी देऊन टाकू आपण )
अवांतरः हल्ली डोस जरा जास्तच वाढलेला दिसतोय ;)
लै भारी लिवलय स्वप्न..
ह.ह.पो.दु.
=)) =)) =))
अवांतर- लोक झोपेत चालतात ,बोलतात वगैरे ऐकले होते.
च्यायला,झोपेत लेख लिहायचा म्हणजे कमाल आहे. :SS (ह.घ्या.)
(विजुभाउ, लेख आवडला हे वे.सां. न.ल.) =D>
(झोपेत लेख वाचणारा) अबब ;)
विजुभौ,
लेखनाच्या बाबतीत आपला पींड गंभीर नाही हे लै भारी . लेखन आवडले.
!!! :)
झोप येण्यासाठीच्या उपायाबरोबर-
विचारांच्या वाहतुकीने मन खरोखर गजबले होते. हे वाक्य आवडलं !!!
विमान पकडले.आत जाउन पाहीले तर ते खचाखच भरले होते. उभे रहायला सुद्धा जागा नव्हती.काही जण तर विमानाच्या टपावर पण बसायला तयार होते.महाराष्ट्रातली बस विमानासारखी दिसली बरं वाटलं :)विमानची चेन ओढली होती.
व्हेरी गुड !!!
आपल्या स्वप्नाला आमच्या भरभरुन शुभेच्छा !!! :)
प्रिय ऍन
>> विजुभाऊ ही काय भानगड आहे ?..... :)
त्यासाठी मी रात्रीचे जेवण् अंमळ लवकरच् केले.उत्तम शान्त् ज़ोप लागावी यासाठे अंथरुण वगैरे तयारी करुन ठेवली.
>> म्हणजे सर्व तयारी झालीय तर !!!!!
झोपे ने मला लगेच् रीप्लाय केलाकी ती नेहमीच्याच् वेळेत येईल. दाबा करुन तीला माझी विनन्ती मान्य करायला लावली. तीने मला ती येईपर्यन्त् टी व्ही वर सर्वात् रटाळ कार्यक्रम लावुन ठेव म्हणुन सांगितले.मी महागुरु ची मते ऐकत् बसलो.ती चांगली वाटु लागली म्हणुन अवन्तीका मालीका लावली.
>> हा प्रयोग मी पण करुन पाहतो..... म्हणजे शांत झोप लागते का ते पाहु!!!!!
"अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम" ही कथा वाचायला घेतली.
>>कुठल्या वाचनालयात अशी पुस्तके मिळतात ते आधी सांगा म्हणजे मी सुद्दा आजीवन सभास्त्व घेईन म्हणतो.....बर अशी पुस्तके वाचुन स्वप्न मात्र लय भारी पडतात असे आपल्या अनुभवातुन तरी दिसुन येते.....
काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते.
>>छ्या..... मासे पण ३७ वर पोहचले अन आम्ही अजुन बे एक बे च करतोय......
मी ब्यागेत लपवलेली जादुची छडी काढली
>>काय खर दिसत नाही मिपा करांच.... आंबोळी कडे कॉट्राक्ट किलर कंदिल तर आपल्या कडे छडी.....
पायलट ने मला त्याची सीट देउ केली. मी नको म्हणालो पण आम्ही दोघे अर्धे अर्धे त्या सीट वर बसलो.
>>एक प्रश्न-- पायलटला नीट गिअर टाकता आला का रे ?????
(नको ती स्वप्ने पाहणारा) I)
मदनबाण.....
सही...एकदम हटके.....जरा वेळ लागला मला झेपायला :? :O ....पुढच्या भागाची वाट पहातेय...
अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम" ही कथा वाचायला घेतली.
कुठं मिळतात हो ती असली भयंकर पुस्तकं?....
पायलट ने मला त्याची सीट देउ केली. मी नको म्हणालो पण आम्ही दोघे अर्धे अर्धे त्या सीट वर बसलो.
हे खरच कैच्याकैच........मध्य रेल्वे चा ड्रायव्हर देखील नाहि करायचा...
बरे झाले त्याने ३९ चा पाढा विचारला नाही मी त्याला तसे विचारले सुद्धा त्यावर् अतो म्हणालाकी तो त्यालाच येत नव्हत.
१९ च्या पाढ्यात सुद्धा वाट लागेल माझी ३९ चा पाढा? /:)
माताय विजुभाऊ .... म्हागुरूची मते तुम्हाला पटायला लागली... ??? म्हणजे म्हागुरूचा दर्जा वाढला म्हनायचा.
बाकी आपल्या तर बुवा स्वप्नाना बोलवावे लागते.. झोप आपोआप येते... :) जशी आत्ता यायला लागली आहे.. :)
पुण्याचे पेशवे
स्वप्नांचा प्रवास फार मजेदार चाललाय बरं का!
आता मला रात्री कसली कसली स्वप्ने पडणार कोण जाणे?
अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम
कुठून आणली हो,ही पुस्तके?
कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं
: कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये.
-इनोबा म्हणे-मराठमोळे वॉलपेपर
मालापण वाईच येळ लागला झेपायला.....एकदम जब्राट!
मी "अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम" ही कथा वाचायला घेतली.
ही असली पुस्तकं तुम्हाला कुठनं मिळतात हो? नमोगतावर तर नाही? :D
मी महागुरु ची मते ऐकत् बसलो.ती चांगली वाटु लागली म्हणुन अवन्तीका मालीका लावली.
ऑक? आवरा विजुभाऊ, तब्येत बरी आहे ना! :&
पायलट ने मला त्याची सीट देउ केली. मी नको म्हणालो पण आम्ही दोघे अर्धे अर्धे त्या सीट वर बसलो.
ही ही ही! हे एकदम विजुभाऊ एष्टाईल मध्ये......:)
कर्रर्रर्रर्रर्र घड्याळात गजर वाजत होता.
त्यानेच मला जाग आली. सकाळचे सहा वाजत होते.
???? फाटं फाटं सहा वाजता उठता तुम्ही?
असो, पु.ले.शु.आ.पु.भा.ल.ये.दे.
-टिंग्या :D
स्वप्नं असावीत तर अश्शी.
काय बी काट कसर नाय पायजे स्वप्नात ..काय?
नेहमी प्रमाणे जोरदार चर्चा झाली. प्रत्येकजण् तोच मुद्दा ठासुन वेगवेगळ्या शब्दात सांगत होता.
ह्ये तर लै भारि.अनुभवातुन उमटलेलं दिसतयं.
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
>>>विमान आता भू मध्य समुद्रावरुन उडत होते. अचानक विमानची गती थांबली कोनीतरी (रेल्वे ची ओढतात तशी) विमानची चेन ओढली होती. एका प्यासेन्जराचा लॆपटॊप् खीडकीतुन खाली समुद्रात पडला होता.
पायलट ने विमान समुद्रसपाटीजवळ खाली आणले.लॆपटॊप् लाटांवर तरंगत् होता. काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते. लॆपटॊप् विमानात घेतला गेला.
मजेशीर स्वप्नातील प्रवास .
की मागला पुढला विचार न करता हातगाडीवरच्या पदार्थांचा फडशा पाडत जाऊ नका म्हणून!!
आता एका सॅप वाल्याला हातगाडीवरच्या शिळ्या चिकन शेजवानचे अपचन झाले की अशीच स्वप्ने पडणार, त्यात स्वप्नांचा तरी काय दोष आहे?:))
मी धावत जाउन विमान पकडले.आत जाउन पाहीले तर ते खचाखच भरले होते. उभे रहायला सुद्धा जागा नव्हती.काही जण तर विमानाच्या टपावर पण बसायला तयार होते.
हा, हा!! एकदम मजेशीर चित्र डोळ्यापुढे उभे राहिले!!:)
काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते.
खी, खी, खी!!:))
हल्लीच्या माशांना पाढे नीट येतात का हो?
मस्त आहे, लिखते जाओ!!
-पिवळा डांबिस.
ता. क.: त्या "क्रमशः" बद्द्ल स्पेशल अभिनंदन!! ;)
>> मी महागुरु ची मते ऐकत् बसलो.ती चांगली वाटु लागली म्हणुन अवन्तीका मालीका लावली.
बांदेकर सुरु होईस्तोवर थोडे थांबायचे होते की! :D
>> अर्धविझल्या उदबत्त्या
हो.. हे पुस्तक खरच खूप छान आहे. :)
>> पायलट ने विमान समुद्रसपाटीजवळ खाली आणले.लॆपटॊप् लाटांवर तरंगत् होता. काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते. लॆपटॊप् विमानात घेतला गेला.
हे हे :) सगळे दृष्य डोळ्यासमोर आले!
स्वप्नप्रवास छानच रंगला आहे.
लोकाना स्वप्ने पण क्रमशः पडायला लागली..... मेलो....
खरे आहे हो. त्या डांबीस काकाने ही क्रमशः ची सवय लावली आहे इथल्या लोकाना .
हल्ली स्वप्ने संपताना सिनेमात जशी "दी एन्ड" पाटी येते तशी "क्रमशः " अशी पाटी समोर येते आणि जाग येते.
विजुभाऊ.....................................................................................
तद् माताय! काय स्वप्न पडतात की चेष्टा?
महागुरुंची मतं काय पटतात, अवंतिका काय पाहता, धावत जाऊन विमान काय पकडता...
बाब्बोय....
पहिल्यांदा वाचलं तर काही टिपलंच नाही...म्हणलं नक्की काय...वाचतोय काय मी? का मीच स्वप्नात आहे :)
पायलट ने मला त्याची सीट देउ केली. मी नको म्हणालो पण आम्ही दोघे अर्धे अर्धे त्या सीट वर बसलो.
:)) कसं दिसतं हो त्याच्या म्होट्ट्या खिडकीतून? हलकट कुठचे...प्याशिंजरांना मात्र चिटूकल्या खिडक्या देतात..
काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते.
आरारारा...म्हणजे आता मासे खाताना बघून खावे लागतील....पाढे पाठ केलेले मासे आम्हाला कसे पचावेत?
अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम
विजुभाऊ, हे बरं नव्हे हं !
खास तुम्ही आपले म्हणून प्रकाशनापुर्वी वाचायला दिलेल्या माझ्या हस्तलिखिताची अशी चारचौघांत खिल्ली उडवणं बरं आहे का?
(उडवा..उडवा...तेव्हढीच प्रकाशनपुर्व प्रशिध्दी !!!! एकदम 'श्री. धमाल मुलगा ह्यांच्या वादग्रस्त कादंबरीचे प्रकाशन समाजहिताकरिता सरकारी आदेशाने अनिर्णित कालावधीसाठी प्रलंबीत' वगैरे बातमी देऊन टाकू आपण )
अवांतरः हल्ली डोस जरा जास्तच वाढलेला दिसतोय ;)
लै भारी लिवलय स्वप्न..
ह.ह.पो.दु.
=)) =)) =))
अवांतर- लोक झोपेत चालतात ,बोलतात वगैरे ऐकले होते.
च्यायला,झोपेत लेख लिहायचा म्हणजे कमाल आहे. :SS (ह.घ्या.)
(विजुभाउ, लेख आवडला हे वे.सां. न.ल.) =D>
(झोपेत लेख वाचणारा) अबब ;)
विजुभौ,
लेखनाच्या बाबतीत आपला पींड गंभीर नाही हे लै भारी . लेखन आवडले.
!!! :)
झोप येण्यासाठीच्या उपायाबरोबर-
विचारांच्या वाहतुकीने मन खरोखर गजबले होते. हे वाक्य आवडलं !!!
विमान पकडले.आत जाउन पाहीले तर ते खचाखच भरले होते. उभे रहायला सुद्धा जागा नव्हती.काही जण तर विमानाच्या टपावर पण बसायला तयार होते.महाराष्ट्रातली बस विमानासारखी दिसली बरं वाटलं :)विमानची चेन ओढली होती.
व्हेरी गुड !!!
आपल्या स्वप्नाला आमच्या भरभरुन शुभेच्छा !!! :)
प्रिय ऍन
>> विजुभाऊ ही काय भानगड आहे ?..... :)
त्यासाठी मी रात्रीचे जेवण् अंमळ लवकरच् केले.उत्तम शान्त् ज़ोप लागावी यासाठे अंथरुण वगैरे तयारी करुन ठेवली.
>> म्हणजे सर्व तयारी झालीय तर !!!!!
झोपे ने मला लगेच् रीप्लाय केलाकी ती नेहमीच्याच् वेळेत येईल. दाबा करुन तीला माझी विनन्ती मान्य करायला लावली. तीने मला ती येईपर्यन्त् टी व्ही वर सर्वात् रटाळ कार्यक्रम लावुन ठेव म्हणुन सांगितले.मी महागुरु ची मते ऐकत् बसलो.ती चांगली वाटु लागली म्हणुन अवन्तीका मालीका लावली.
>> हा प्रयोग मी पण करुन पाहतो..... म्हणजे शांत झोप लागते का ते पाहु!!!!!
"अर्धविझल्या उदबत्त्या . रक्त गाभुळली वटवाघळे आणि उप्पीटम" ही कथा वाचायला घेतली.
>>कुठल्या वाचनालयात अशी पुस्तके मिळतात ते आधी सांगा म्हणजे मी सुद्दा आजीवन सभास्त्व घेईन म्हणतो.....बर अशी पुस्तके वाचुन स्वप्न मात्र लय भारी पडतात असे आपल्या अनुभवातुन तरी दिसुन येते.....
काही छोटे मासे त्यावर एक्सेल वापरुन ३७ चा पाढा पाठ करत बसले होते.
>>छ्या..... मासे पण ३७ वर पोहचले अन आम्ही अजुन बे एक बे च करतोय......
मी ब्यागेत लपवलेली जादुची छडी काढली
>>काय खर दिसत नाही मिपा करांच.... आंबोळी कडे कॉट्राक्ट किलर कंदिल तर आपल्या कडे छडी.....
पायलट ने मला त्याची सीट देउ केली. मी नको म्हणालो पण आम्ही दोघे अर्धे अर्धे त्या सीट वर बसलो.
>>एक प्रश्न-- पायलटला नीट गिअर टाकता आला का रे ?????
(नको ती स्वप्ने पाहणारा) I)
मदनबाण.....
पाकृ केवळ सुरेख..!
नक्की करून बघणार. अहो पण पेठकरशेठ, सोबतच्या फोटूत कोलंब्या कुठेच दिसत नाहियेत! त्याही जर दिसल्या असत्या तर अधिक मजा आली असती!
आपला,
(कोलंबीप्रेमी) तात्या.
मीही अशाच शोधल्या - दिसेनात तेव्हा लक्षात आले की पाककॄतीप्रमाणे त्या भाताच्या खाली घालायच्या आहेत.
नाही, हा मुद्दा माझ्याही ध्यानात आला हो चित्राताई, परंतु कोलंबीभाताच्या फोटूत कोलंब्या दिसल्या नाहीत तर काय मजा नाय हो! :)
समजा, पेठकरांनी कोलंब्या घातल्याच नसतील आणि तसाच फोटू देऊन आपल्याला फशिवलं असेल तर?? :)
आपला,
(कोलंबीच्या दर्शनमात्रे मनकामनापूर्ती न झालेला!) तात्या.
-- सुरेख पाककृती, करून बघायलाच हवी. पण एक मुठ, अर्धी मुठ हे कसे ?
मलाही हाच प्रश्न पडला. अर्धी मूठ हे प्रमाण कसे घ्यावे? मूठीत काही घेतले तर ते मूठभर च होते.
बहुतेक मूठभर घेउन मूठ अर्धी रिकामी करावी म्हणजे ते अर्धी मूठ होईल.
ईश्वरी
प्रत्येकाच्या मुठीची साईजही लहान मोठी असते. मुठीचे प्रमाण अशा करता दिले आहे की नारळाची चटणी आपण खूप वेळा करतो. त्यामुळे अंदाज असतोच. नारळाच्या चटणीच्या रंग, रुप, चव ह्या नुसार कोथिंबीर-पुदीना ह्यांचे प्रमाण ठरवावे. (सहसा प्रमाण असे असावे की पुदीना, कोथिंबीरीच्या अर्धा असेल, अंदाजाने) मिरच्या ही त्यांच्या तिखटपणा नुसार आणि आपल्या तिखट खाण्याच्या क्षमतेनुसार कमी जास्त कराव्यात. मोहरी मात्र मी दिलेले प्रमाण वापरावे. तसेच लिंबूही एक आख्खे पिळावे.
अहो तिथे हम्मुस खा...फिलाहफेल खा...मुतब्बल (बाबा घनुष) खा...चिकन शवारमा खा...कब्से लहाम किंवा कब्से दिजाज खा...खुब्ज झतार खा... खूप सुंदर सुंदर पदार्थ आहेत.
रोजच्या जेवणासाठी एखादी गुज्जू खानावळ नाही का?
आपल्या ईजिप्त निमंत्रणाबद्दल मन:पूर्वक धन्यवाद.
हम्मुस खा...फिलाहफेल खा...मुतब्बल (बाबा घनुष) खा...चिकन शवारमा खा...कब्से लहाम किंवा कब्से दिजाज खा...खुब्ज झतार खा... खूप सुंदर सुंदर पदार्थ आहेत
ह्यातला फिलाहफेल मी इथल्या मेडिटरेनियन हाटेलात चाखलाय. मला तितकासा भावला नाही कदाचित आणखी एखाद्या ठिकाणी खाऊन बघायला हवा मग नक्की ठरवता येईल.
(अवांतर - क्या बात है! काय नावं आहेत पदार्थांची!
एकदम माझ्या डोळ्यांसमोर दृश्य आलं - पिरॅमिडच्या पार्श्वभूमीवर उभारलेल्या एका शानदार शामियान्यात लोडाला टेकून बसलोय. आत शमादानात छानशा मेणबत्त्या तेवताहेत. एकीकडे हुक्का ओढतोय. समोर चेहेरा अर्धा झाकलेली सुराबाला, तिच्या धारदार काळ्या डोळ्यांतून एकटक माझ्याकडे बघत सुरईतून लालचुटुक रंगाचे दुर्लभपेय माझ्या प्याल्यामधे भरते आहे. एकीकडे मी ह्या पदार्थांचा मनमुराद आस्वाद घेतो आहे! व्वा, क्या बात है!! B) )
चतुरंग
पाकृ केवळ सुरेख..!
नक्की करून बघणार. अहो पण पेठकरशेठ, सोबतच्या फोटूत कोलंब्या कुठेच दिसत नाहियेत! त्याही जर दिसल्या असत्या तर अधिक मजा आली असती!
आपला,
(कोलंबीप्रेमी) तात्या.
मीही अशाच शोधल्या - दिसेनात तेव्हा लक्षात आले की पाककॄतीप्रमाणे त्या भाताच्या खाली घालायच्या आहेत.
नाही, हा मुद्दा माझ्याही ध्यानात आला हो चित्राताई, परंतु कोलंबीभाताच्या फोटूत कोलंब्या दिसल्या नाहीत तर काय मजा नाय हो! :)
समजा, पेठकरांनी कोलंब्या घातल्याच नसतील आणि तसाच फोटू देऊन आपल्याला फशिवलं असेल तर?? :)
आपला,
(कोलंबीच्या दर्शनमात्रे मनकामनापूर्ती न झालेला!) तात्या.
-- सुरेख पाककृती, करून बघायलाच हवी. पण एक मुठ, अर्धी मुठ हे कसे ?
मलाही हाच प्रश्न पडला. अर्धी मूठ हे प्रमाण कसे घ्यावे? मूठीत काही घेतले तर ते मूठभर च होते.
बहुतेक मूठभर घेउन मूठ अर्धी रिकामी करावी म्हणजे ते अर्धी मूठ होईल.
ईश्वरी
प्रत्येकाच्या मुठीची साईजही लहान मोठी असते. मुठीचे प्रमाण अशा करता दिले आहे की नारळाची चटणी आपण खूप वेळा करतो. त्यामुळे अंदाज असतोच. नारळाच्या चटणीच्या रंग, रुप, चव ह्या नुसार कोथिंबीर-पुदीना ह्यांचे प्रमाण ठरवावे. (सहसा प्रमाण असे असावे की पुदीना, कोथिंबीरीच्या अर्धा असेल, अंदाजाने) मिरच्या ही त्यांच्या तिखटपणा नुसार आणि आपल्या तिखट खाण्याच्या क्षमतेनुसार कमी जास्त कराव्यात. मोहरी मात्र मी दिलेले प्रमाण वापरावे. तसेच लिंबूही एक आख्खे पिळावे.
अहो तिथे हम्मुस खा...फिलाहफेल खा...मुतब्बल (बाबा घनुष) खा...चिकन शवारमा खा...कब्से लहाम किंवा कब्से दिजाज खा...खुब्ज झतार खा... खूप सुंदर सुंदर पदार्थ आहेत.
रोजच्या जेवणासाठी एखादी गुज्जू खानावळ नाही का?
आपल्या ईजिप्त निमंत्रणाबद्दल मन:पूर्वक धन्यवाद.
हम्मुस खा...फिलाहफेल खा...मुतब्बल (बाबा घनुष) खा...चिकन शवारमा खा...कब्से लहाम किंवा कब्से दिजाज खा...खुब्ज झतार खा... खूप सुंदर सुंदर पदार्थ आहेत
ह्यातला फिलाहफेल मी इथल्या मेडिटरेनियन हाटेलात चाखलाय. मला तितकासा भावला नाही कदाचित आणखी एखाद्या ठिकाणी खाऊन बघायला हवा मग नक्की ठरवता येईल.
(अवांतर - क्या बात है! काय नावं आहेत पदार्थांची!
एकदम माझ्या डोळ्यांसमोर दृश्य आलं - पिरॅमिडच्या पार्श्वभूमीवर उभारलेल्या एका शानदार शामियान्यात लोडाला टेकून बसलोय. आत शमादानात छानशा मेणबत्त्या तेवताहेत. एकीकडे हुक्का ओढतोय. समोर चेहेरा अर्धा झाकलेली सुराबाला, तिच्या धारदार काळ्या डोळ्यांतून एकटक माझ्याकडे बघत सुरईतून लालचुटुक रंगाचे दुर्लभपेय माझ्या प्याल्यामधे भरते आहे. एकीकडे मी ह्या पदार्थांचा मनमुराद आस्वाद घेतो आहे! व्वा, क्या बात है!! B) )
चतुरंग
साहित्यः
मध्यम आकाराची कोलंबी - ५०० ग्रॅम्स (थोडी मोठी चालेल पण फार लहान नको.)
नारळ - अर्धा
पुदीना -अर्धी मूठ
कोथिंबीर - एक मुठ
हिरव्या मिरच्या - ३ किंवा ४
लसूण - ८-१० पाकळ्या
आलं १"
लिंबू - १
मीठ चवीनुसार.
मोहरी - २ टेबलस्पून.
केळीची कोवळी पाने ४ (शक्यतो कर्दळीच्या पानाच्या आकारा एवढी)
सुवासिक बासमती तांदूळ - २ वाट्या (अंदाजे ४०० ग्रॅम)
वनस्पती तूप - ४-५ टेबलस्पून
काळी मिरी - १०- १२ नग
तेल फोडणीसाठी. (दोन चमचे)
तयारी:
कोलंबी सोलून साफ करून घ्यावी.
यावेळी न चुकता फोटु काढा आणि मिपावर चढवा..... तुमच्या ओसरीला आमच्या शुभेछ्छा......
अवांतर : तेवढ मोटार नियामक कायदा १९८५ चे (कार्यक्रम झाल्यानंतरही)लक्षात आसुद्या म्हंजे झाले.
मी आहेच बैठकीला 8}
(स्वगत -महाराष्ट्र ते बंगलोर अंतर व प्रवासखर्च पाहता,पुण्या/मुंबईत "बसणे "स्वस्तात होइल हे सांगणे न लगे )
असं आम्हाला अंडरएस्टीमेट नका करू अबब राव. मुंबई / पुणे ते बँगलोर प्रवासखर्चा पेक्षा जास्त बिल करून दाखवलं तर ह्यावेळीही बिल तुम्हीच भरणार का? बोला लावता पैज?
अवांतर - डॉन्या मेल्या तुझ्या भरवशावर पैजे लावतोय रे. ऐन वेळी भरवशाच्या म्हशीचा टोणगा नको होउस. वाटल्यास हा आठवडा उपास कर :D
आपला,
ऍडी जोशी
ईथे भेटा एकदा http://adijoshi.blogspot.com/
बंगलोर मिसळपाव ओसरीस अनेक शुभेच्छा ................
बाकी तो कायदा "मोटर व्हेईकल ऍक्ट १९८८, कलम १८५" असा आहे बहुतेक.
आपले तात्याच नकी सांगतील................... ;) (ह.घ्या)
इथं तर "अबबरावांनी " समदं जाव्हीर करून टाकलं ...
स्वयंभूची तर वेगळीच तयारी चाललेली आहे, तरिपण "फिकर नॉट" भाउ [ भय्या म्हणजे आजकाल शिवी समजतात ] आपण एकदम तंदुरूस्त आहे [ तंदुरूस्त : तंदुरी खाण्यास दुरुस्त ]
>>वाटल्यास हा आठवडा उपास कर ...
कसला उपास भाउ, मागच्या आठवड्यात कशी लागली होती ते माहित आहे ना ?
च्यायला अफाट जागरणं, बेफाट खाणं;पिणं;फुकणं , त्यात शनिवारी बघितलेली "चेन्नास्वामी वरची बेंगलोर वि. हैद्राबाद मॅच , त्यात प्रेक्षकातल्या सुंदर्या व मोहक चिअरलीडर्स्स यांना साक्षी ठेउन घातलेला धिंगाणा ह्यामुळे तब्येतीचा पार बॅन्ड वाजला होता. घसा तर कामचं देईना ...
पण आता ठीक आहे, होउन जाउ दे तिच्यायला ....
>>ओसरी वर होणा-या कार्यक्रमांची रुपरेषा छोटा डॉन हे लवकरच जाहीर करतील.
अरे बापरे, म्हणाजे तुमच्या मनात नक्की आहे तरी काय ?
बाकीचे डिटेल्स सवडीने [ च्यायला ह्या कामाच्या लोड मुळे १० मिनीटे लोडला टेकून झोपायची सोय राहिली नाही. च्यायला कंपनी आहे का सोंग ? ]
आंबोळीशेठ, बाकी ते फोटोचं ह्यावेळी नक्की ...
स्वगत : आता शुक्रवारी संध्याकाळी म्हणजे हापीसला कहीतरी चाट मारावी लागणार
मिसळपाव दक्षिण भारत दिग्विजय आणि उत्कर्ष समिती,बंगलोर.
अध्यक्ष- छोटा डॉन.
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
मिसळपाव दक्षिण भारत दिग्विजय आणि उत्कर्ष समिती,बंगलोर आयोजित "बंगलोर मिसळपाव ओसरी-द्वितीय सत्र" ला अनेकानेक शुभेच्छा! यावेळेस फोटू पाहायला मिळतील अशी आशा करतो...
मिसळधर्म वाढावा हीच इच्छा!
कार्यक्रमाला येणा-या मि.पा.करांनि "कार्यक्रम" झाल्यावर जाताना स्वतः वाहन चालवायचा धोका पत्करु नये.
पहा मोटार नियामक कायदा १९८५.त्याकरीता खाजगी वाहन वापरावे.रिक्षा वा टॅक्सी....अर्थातच स्वखर्चाने,हयाचि नोंद घावी
तेवढं मात्र सांभाळा रे बाबांनो. अलिकडेच केल्या गेलेल्या काही बदलांनुसार आता कलम १८५ अंतर्गत केलेला गुन्हा हा 'अ-जामिनपात्र' ठरवण्यात आलेला गुन्हा आहे. जजसाहेबांनी नुसता दंड ठोठावून सोडून दिलं तर ठीक, नायतर जेलमध्ये जावं लागेल, जामिनही मिळणार नाही! :)
असो, बंगळूर मिपा ओसरीस पुन्हा एकदा शुभकामना..
तात्या.
मिसळपाव दक्षिण भारत दिग्विजय आणि उत्कर्ष समिती,बंगलोर.
अरे काय नाव आहे का चेष्टा?
आयला, त्या डुलकीकाढ्या देवेगौडाला आणि त्याच्या चंबू लेकराला हे कळालं तर दोघं लुंग्या सावरत धडाधडा पळत सुटतील की....
शाब्बास रे वाघरांनो...दक्षिण भारत दिग्विजय.... खल्लास!!! लै च आवडलं आपल्याला.
धुमाकूळ घाला...मजा करा...मिसळपावी मरहट्टी ताकद दाखवून द्या....
आणि फोटू मुख्य कार्यक्रम सुरु करण्यापुर्वी काढा...नाहीतर लेको नेहमीची कारणं द्याल...'क्यामेरा थरथरत होता', 'थिथल्या वेटराला लकवा झाला होता' इ.इ. ;)
मोटार नियामक कायदा १९८५.त्याकरीता खाजगी वाहन वापरावे.
फोनाफोनी करुन 'पार्वतीपुरम्' मध्ये काही सेटींग लाऊन ठेऊ का? म्हणजे काही लफडी व्हायची नाहीत...;)
मिपा बेंगलोर ओसरी लाहार्दिक शुभेच्छा !!!!
पेठकर म्हणतात त्याप्रमाणे मनाने नक्कीच ओसरीत असू..कट्ट्याला भरपूर शुभेच्छा!
भारतात पुण्यनगरीत आणि बंगरुळात कट्टे,ओसर्या नुसते भरभरुन वाहत आहेत,:-) म्हणून मग आम्हीही स्फूर्ती घेऊन जर्मनीतील 'बिगंसे' ह्या निसर्गरम्य तरुतळी शनिवारी ३ मे रोजी एक मायक्रो कट्टा भरवला.कट्ट्याला ३ मिपाकर- स्वाती दिनेश,दिनेश आणि लिखाळ हजर होते.सोबत सौ.लिखाळ आणि सौ.नीता व श्री.विपिन चिंचाळकर आणि कुमार निखिल हे अमिपाकरही होते.लवकरच ते ही मिपाकर होतील..:)
कट्टा उत्तमच झाला हे वेसांनल.
स्वाती
स्वाती,
तुम्हा सर्व जर्मन कट्टेकरींचे मनापासून अभिनंदन...
आज जगभर मिपाचे कट्टे भरत आहेत याचे संत तात्याबांना समाधान आहे. मिसळपावधर्माचा जगभर प्रसार हे त्यांचे स्वप्न आता प्रत्यक्षात उतरत आहे त्यामुळे ते आता सुखाने समाधी घेतील.
आपला,
संत तात्याबा महाराज.
टिंग्या, :$
लेका आपण राणिच्या देशात केलेल्या मिनीमायक्रो कट्ट्याचा कुणाला पत्याबी नाही लागला :> .. कसे.. दे टाळी.. =D>
(मिनीमायक्रो कट्टेवाला)केशवसुमार :B
आता अबबरावांनी येत्या शनिवारी ओसरी जमवायचे मनी योजले आहे त्याला तिढा घालायला खरच मनापासून वाईट वाटत आहे पण सद्य परिस्थीतीची जाणीव करून देणे मी महत्वाचे समजतो ...
ह्या "शनिवारी" आमच्या भागातील म्हणजे जवळपास बेंगलोरच्या ४० % भागात "कर्नाटका विधानसभा मतदार संघात" निवडणूकीसाठी मतदान आहे.
माननीय निवडणूक आयोगाच्या मार्गदर्शक तत्वांनुसार मतदानाच्या "आदल्या, मतदानादिवशी व दुसर्या [कदाचित] दिवशी " त्या भागात "दारूबंदी " असते. आज मी केलेल्या सर्वेक्षणात [ म्हणजे काय मला सकाळ सकाळ लावायची सवय नाही, तरीपण चहा पिताना सकाळी दुकान बंद दिसले व मी चौकशी केली ] या तत्वाचे काटेकोर पालन होत असल्याचे मला आढळून आले. म्हणजे अजून २ दिवस नक्की दारूबंदी ...
तर आता आपल्यासमोर ३ पर्याय आहेत
१. ओसरीचा कार्यक्रम पुढे ढकलणे
२. शाकाहारी [ विना दारू /मटन/ मच्छी ] ओसरी साजरी करणे.
३. दारूची सेटिंग होउ शकते पण रिस्क आहे, आपली तयारी आह का ?
झाला तर पोलीसांशी पंगा होउ शकतो ......
कदाचित ह्यालाच "डेव्हिल्स अलटरनेटीव्ह" म्हणतात .....
माझ्या ह्या मुद्द्यावर समस्त मिपाकरांची मते जाणून घ्यायला मला आवडेल ....
त्यानुसार बाकी आखणी करतो ....
छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
अरे आपली बैठक शुक्रवारी आहे. टेंशन नको घेउस. फार तर १२ च्या आत संपवावे लागेल. पण त्याची भरपई आपण लवकर सुरुवात करून करू चकतो :D
आपला,
ऍडी जोशी
ईथे भेटा एकदा http://adijoshi.blogspot.com/
यावेळी न चुकता फोटु काढा आणि मिपावर चढवा..... तुमच्या ओसरीला आमच्या शुभेछ्छा......
अवांतर : तेवढ मोटार नियामक कायदा १९८५ चे (कार्यक्रम झाल्यानंतरही)लक्षात आसुद्या म्हंजे झाले.
मी आहेच बैठकीला 8}
(स्वगत -महाराष्ट्र ते बंगलोर अंतर व प्रवासखर्च पाहता,पुण्या/मुंबईत "बसणे "स्वस्तात होइल हे सांगणे न लगे )
असं आम्हाला अंडरएस्टीमेट नका करू अबब राव. मुंबई / पुणे ते बँगलोर प्रवासखर्चा पेक्षा जास्त बिल करून दाखवलं तर ह्यावेळीही बिल तुम्हीच भरणार का? बोला लावता पैज?
अवांतर - डॉन्या मेल्या तुझ्या भरवशावर पैजे लावतोय रे. ऐन वेळी भरवशाच्या म्हशीचा टोणगा नको होउस. वाटल्यास हा आठवडा उपास कर :D
आपला,
ऍडी जोशी
ईथे भेटा एकदा http://adijoshi.blogspot.com/
बंगलोर मिसळपाव ओसरीस अनेक शुभेच्छा ................
बाकी तो कायदा "मोटर व्हेईकल ऍक्ट १९८८, कलम १८५" असा आहे बहुतेक.
आपले तात्याच नकी सांगतील................... ;) (ह.घ्या)
इथं तर "अबबरावांनी " समदं जाव्हीर करून टाकलं ...
स्वयंभूची तर वेगळीच तयारी चाललेली आहे, तरिपण "फिकर नॉट" भाउ [ भय्या म्हणजे आजकाल शिवी समजतात ] आपण एकदम तंदुरूस्त आहे [ तंदुरूस्त : तंदुरी खाण्यास दुरुस्त ]
>>वाटल्यास हा आठवडा उपास कर ...
कसला उपास भाउ, मागच्या आठवड्यात कशी लागली होती ते माहित आहे ना ?
च्यायला अफाट जागरणं, बेफाट खाणं;पिणं;फुकणं , त्यात शनिवारी बघितलेली "चेन्नास्वामी वरची बेंगलोर वि. हैद्राबाद मॅच , त्यात प्रेक्षकातल्या सुंदर्या व मोहक चिअरलीडर्स्स यांना साक्षी ठेउन घातलेला धिंगाणा ह्यामुळे तब्येतीचा पार बॅन्ड वाजला होता. घसा तर कामचं देईना ...
पण आता ठीक आहे, होउन जाउ दे तिच्यायला ....
>>ओसरी वर होणा-या कार्यक्रमांची रुपरेषा छोटा डॉन हे लवकरच जाहीर करतील.
अरे बापरे, म्हणाजे तुमच्या मनात नक्की आहे तरी काय ?
बाकीचे डिटेल्स सवडीने [ च्यायला ह्या कामाच्या लोड मुळे १० मिनीटे लोडला टेकून झोपायची सोय राहिली नाही. च्यायला कंपनी आहे का सोंग ? ]
आंबोळीशेठ, बाकी ते फोटोचं ह्यावेळी नक्की ...
स्वगत : आता शुक्रवारी संध्याकाळी म्हणजे हापीसला कहीतरी चाट मारावी लागणार
मिसळपाव दक्षिण भारत दिग्विजय आणि उत्कर्ष समिती,बंगलोर.
अध्यक्ष- छोटा डॉन.
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
मिसळपाव दक्षिण भारत दिग्विजय आणि उत्कर्ष समिती,बंगलोर आयोजित "बंगलोर मिसळपाव ओसरी-द्वितीय सत्र" ला अनेकानेक शुभेच्छा! यावेळेस फोटू पाहायला मिळतील अशी आशा करतो...
मिसळधर्म वाढावा हीच इच्छा!
कार्यक्रमाला येणा-या मि.पा.करांनि "कार्यक्रम" झाल्यावर जाताना स्वतः वाहन चालवायचा धोका पत्करु नये.
पहा मोटार नियामक कायदा १९८५.त्याकरीता खाजगी वाहन वापरावे.रिक्षा वा टॅक्सी....अर्थातच स्वखर्चाने,हयाचि नोंद घावी
तेवढं मात्र सांभाळा रे बाबांनो. अलिकडेच केल्या गेलेल्या काही बदलांनुसार आता कलम १८५ अंतर्गत केलेला गुन्हा हा 'अ-जामिनपात्र' ठरवण्यात आलेला गुन्हा आहे. जजसाहेबांनी नुसता दंड ठोठावून सोडून दिलं तर ठीक, नायतर जेलमध्ये जावं लागेल, जामिनही मिळणार नाही! :)
असो, बंगळूर मिपा ओसरीस पुन्हा एकदा शुभकामना..
तात्या.
मिसळपाव दक्षिण भारत दिग्विजय आणि उत्कर्ष समिती,बंगलोर.
अरे काय नाव आहे का चेष्टा?
आयला, त्या डुलकीकाढ्या देवेगौडाला आणि त्याच्या चंबू लेकराला हे कळालं तर दोघं लुंग्या सावरत धडाधडा पळत सुटतील की....
शाब्बास रे वाघरांनो...दक्षिण भारत दिग्विजय.... खल्लास!!! लै च आवडलं आपल्याला.
धुमाकूळ घाला...मजा करा...मिसळपावी मरहट्टी ताकद दाखवून द्या....
आणि फोटू मुख्य कार्यक्रम सुरु करण्यापुर्वी काढा...नाहीतर लेको नेहमीची कारणं द्याल...'क्यामेरा थरथरत होता', 'थिथल्या वेटराला लकवा झाला होता' इ.इ. ;)
मोटार नियामक कायदा १९८५.त्याकरीता खाजगी वाहन वापरावे.
फोनाफोनी करुन 'पार्वतीपुरम्' मध्ये काही सेटींग लाऊन ठेऊ का? म्हणजे काही लफडी व्हायची नाहीत...;)
मिपा बेंगलोर ओसरी लाहार्दिक शुभेच्छा !!!!
पेठकर म्हणतात त्याप्रमाणे मनाने नक्कीच ओसरीत असू..कट्ट्याला भरपूर शुभेच्छा!
भारतात पुण्यनगरीत आणि बंगरुळात कट्टे,ओसर्या नुसते भरभरुन वाहत आहेत,:-) म्हणून मग आम्हीही स्फूर्ती घेऊन जर्मनीतील 'बिगंसे' ह्या निसर्गरम्य तरुतळी शनिवारी ३ मे रोजी एक मायक्रो कट्टा भरवला.कट्ट्याला ३ मिपाकर- स्वाती दिनेश,दिनेश आणि लिखाळ हजर होते.सोबत सौ.लिखाळ आणि सौ.नीता व श्री.विपिन चिंचाळकर आणि कुमार निखिल हे अमिपाकरही होते.लवकरच ते ही मिपाकर होतील..:)
कट्टा उत्तमच झाला हे वेसांनल.
स्वाती
स्वाती,
तुम्हा सर्व जर्मन कट्टेकरींचे मनापासून अभिनंदन...
आज जगभर मिपाचे कट्टे भरत आहेत याचे संत तात्याबांना समाधान आहे. मिसळपावधर्माचा जगभर प्रसार हे त्यांचे स्वप्न आता प्रत्यक्षात उतरत आहे त्यामुळे ते आता सुखाने समाधी घेतील.
आपला,
संत तात्याबा महाराज.
टिंग्या, :$
लेका आपण राणिच्या देशात केलेल्या मिनीमायक्रो कट्ट्याचा कुणाला पत्याबी नाही लागला :> .. कसे.. दे टाळी.. =D>
(मिनीमायक्रो कट्टेवाला)केशवसुमार :B
आता अबबरावांनी येत्या शनिवारी ओसरी जमवायचे मनी योजले आहे त्याला तिढा घालायला खरच मनापासून वाईट वाटत आहे पण सद्य परिस्थीतीची जाणीव करून देणे मी महत्वाचे समजतो ...
ह्या "शनिवारी" आमच्या भागातील म्हणजे जवळपास बेंगलोरच्या ४० % भागात "कर्नाटका विधानसभा मतदार संघात" निवडणूकीसाठी मतदान आहे.
माननीय निवडणूक आयोगाच्या मार्गदर्शक तत्वांनुसार मतदानाच्या "आदल्या, मतदानादिवशी व दुसर्या [कदाचित] दिवशी " त्या भागात "दारूबंदी " असते. आज मी केलेल्या सर्वेक्षणात [ म्हणजे काय मला सकाळ सकाळ लावायची सवय नाही, तरीपण चहा पिताना सकाळी दुकान बंद दिसले व मी चौकशी केली ] या तत्वाचे काटेकोर पालन होत असल्याचे मला आढळून आले. म्हणजे अजून २ दिवस नक्की दारूबंदी ...
तर आता आपल्यासमोर ३ पर्याय आहेत
१. ओसरीचा कार्यक्रम पुढे ढकलणे
२. शाकाहारी [ विना दारू /मटन/ मच्छी ] ओसरी साजरी करणे.
३. दारूची सेटिंग होउ शकते पण रिस्क आहे, आपली तयारी आह का ?
झाला तर पोलीसांशी पंगा होउ शकतो ......
कदाचित ह्यालाच "डेव्हिल्स अलटरनेटीव्ह" म्हणतात .....
माझ्या ह्या मुद्द्यावर समस्त मिपाकरांची मते जाणून घ्यायला मला आवडेल ....
त्यानुसार बाकी आखणी करतो ....
छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
अरे आपली बैठक शुक्रवारी आहे. टेंशन नको घेउस. फार तर १२ च्या आत संपवावे लागेल. पण त्याची भरपई आपण लवकर सुरुवात करून करू चकतो :D
आपला,
ऍडी जोशी
ईथे भेटा एकदा http://adijoshi.blogspot.com/
बंगलोर मिसळपाव ओसरी-द्वितीय सत्र.
येत्या शुक्रवारी,दि.९ मे २००८ रोजी, संध्याकाळी ७ वा.
आयोजित करीत आहोत.
स्थळ-डेनीज रेस्टॉरंट,जयदेवा उड्डाणपुलाजवळ,जे.पी.नगर,बंगलोर.
सर्व रसिक आणि उत्साहि मि.पा.करांना तीर्थ प्रसादाचे जाहिर निमंत्रण.
ओकायामा कॅसल ,हिरव्या रंगछटांची उधळण,गतवैभवाच्या खुणा, सागरगोटे आणि लिंगोरच्या, आकाशी कायकोयो पूल या सर्वांचेच सुंदर वर्णन आणि कळस म्हणजे लेखावर पांघरलेली सुंदर छायाचित्रे !!!
एका मजल्यावर जुनी खेळणी ठेवली आहेत.सागरगोटे आणि लगोरीशी साधर्म्य असणारे खेळ तिथे होते.त्यांची जपानी नावे आठवत नाहीत पण आम्ही त्यांचे सागरगोटे आणि लगोरी असेच बारसे केले. महत्त्वाचं म्हणजे ते बंद काचेआड नव्हते तर लोकांना खेळण्यासाठी खुले होते.सानथोर सारे जण तिथे खेळत होते आणि आपले खेळून झाल्यावर खेळ जागेवर ठेवून पसारा आवरून जात होते.तिथे कोणीही रखवालदार नव्हता पण लगोरीतली चकती किवा सागरगोट्यातला एखादा सागरगोटा तिथून हरवला नव्हता.आम्हीही कित्येक वर्षांनी त्या सागरगोट्यात आणि लगोरीमध्ये हरवलो .
छान वर्णन आहे, आणि फोटो ही छान आहेत.
सुंदर सचित्र लेखन.....
त्या नि:शब्दतेला छेद न देता किती वेळ तसेच पाहत राहिलो.
खरच..... सागराच्या क्षितिजाला टेकलेले आकाशातले ढग पाहताना असेच वाटते.
(नि:शब्द झालेला)
मदनबाण.....
लेखमाला अतिशय छान, नेटकी होत असून संग्रही ठेवावी अशीच आहे. जपानला जाऊ इच्छिणार्या एखाद्या नवख्याला या लेखमालिकेवाचून अधिक दुसरे काही उपयोगी पडेल असे वाटत नाही!
शेवटचा फोटू क्लासच आहे!
अभिनंदन स्वाती. जियो..!
पुढचे भागही येऊ देत...
आपला,
(जपानी) तात्या.
छान वाटले. शीर्षक आवडले. समर्पक आहे. ले गई दिल 'दुनिया' जापानकी त्या हिन्दी गाण्याच्या ओळी बरोबर सुचल्या तुम्हाला. मूळ गाण्यातील गुडीया च्या जागी दुनिया शब्द एकदम फिट बसला आहे.
ईश्वरी
नेहमीप्रमाणेच सहजसुंदर लेखन आणि त्याची खुमारी वाढवणारी उत्कृष्ठ छायाचित्रे असा योग पुन्हा एकदा जुळून आलाय.
आता खरे तर स्वाती च्या लेखनाला पर्यायी शब्द म्हणून सहजसुंदर हा शब्दच वापरावा म्हणतो.
मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे
स्वर्गच दिसतोय.
चित्रात व लेखनात देखील. नेहमीप्रमाणेच प्रसन्न ओघवत्या शैलीतील वर्णन वाचायला मजा आली.
ते जपानी सौंदर्योपासक आपली सौंदर्यासक्त शैली.
बहोत खूब.
माझा परवाचा प्रतिसाद दिसत नाही. म्हणून पुन्हा दिला.
सुधीर कांदळकर.
वा!!
तुमचे लेखन म्हणण्यापेक्षा शब्दयोजना मला फार म्हणजे फारच आवडते. इतके चपखल आणि चित्रदर्शी शब्दां-विशेषणांनी सजलेले वर्णन वाचणे म्हणजे पर्वणीच!
याहि लेखात 'हिरवा प्रश्न', 'दोबाजूने' आदी शब्दांबरोबरच "....त्या नि:शब्दतेला छेद न देता किती वेळ तसेच पाहत राहिलो" हे वाक्य फार आवडले. बाकी लेखही आधी म्हटल्याप्रमाणे सुंदर!
फोटो मात्र टिपिकल पर्यटक इस्टाईल वाटले. तुमची नेहेमीची कमाल मला जाणवली नाही. (यात फोटोपेक्षा माझे अज्ञान कारणीभूत असु शकते :) )
-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश
ओकायामा कॅसल ,हिरव्या रंगछटांची उधळण,गतवैभवाच्या खुणा, सागरगोटे आणि लिंगोरच्या, आकाशी कायकोयो पूल या सर्वांचेच सुंदर वर्णन आणि कळस म्हणजे लेखावर पांघरलेली सुंदर छायाचित्रे !!!
एका मजल्यावर जुनी खेळणी ठेवली आहेत.सागरगोटे आणि लगोरीशी साधर्म्य असणारे खेळ तिथे होते.त्यांची जपानी नावे आठवत नाहीत पण आम्ही त्यांचे सागरगोटे आणि लगोरी असेच बारसे केले. महत्त्वाचं म्हणजे ते बंद काचेआड नव्हते तर लोकांना खेळण्यासाठी खुले होते.सानथोर सारे जण तिथे खेळत होते आणि आपले खेळून झाल्यावर खेळ जागेवर ठेवून पसारा आवरून जात होते.तिथे कोणीही रखवालदार नव्हता पण लगोरीतली चकती किवा सागरगोट्यातला एखादा सागरगोटा तिथून हरवला नव्हता.आम्हीही कित्येक वर्षांनी त्या सागरगोट्यात आणि लगोरीमध्ये हरवलो .
छान वर्णन आहे, आणि फोटो ही छान आहेत.
सुंदर सचित्र लेखन.....
त्या नि:शब्दतेला छेद न देता किती वेळ तसेच पाहत राहिलो.
खरच..... सागराच्या क्षितिजाला टेकलेले आकाशातले ढग पाहताना असेच वाटते.
(नि:शब्द झालेला)
मदनबाण.....
लेखमाला अतिशय छान, नेटकी होत असून संग्रही ठेवावी अशीच आहे. जपानला जाऊ इच्छिणार्या एखाद्या नवख्याला या लेखमालिकेवाचून अधिक दुसरे काही उपयोगी पडेल असे वाटत नाही!
शेवटचा फोटू क्लासच आहे!
अभिनंदन स्वाती. जियो..!
पुढचे भागही येऊ देत...
आपला,
(जपानी) तात्या.
छान वाटले. शीर्षक आवडले. समर्पक आहे. ले गई दिल 'दुनिया' जापानकी त्या हिन्दी गाण्याच्या ओळी बरोबर सुचल्या तुम्हाला. मूळ गाण्यातील गुडीया च्या जागी दुनिया शब्द एकदम फिट बसला आहे.
ईश्वरी
नेहमीप्रमाणेच सहजसुंदर लेखन आणि त्याची खुमारी वाढवणारी उत्कृष्ठ छायाचित्रे असा योग पुन्हा एकदा जुळून आलाय.
आता खरे तर स्वाती च्या लेखनाला पर्यायी शब्द म्हणून सहजसुंदर हा शब्दच वापरावा म्हणतो.
मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे
स्वर्गच दिसतोय.
चित्रात व लेखनात देखील. नेहमीप्रमाणेच प्रसन्न ओघवत्या शैलीतील वर्णन वाचायला मजा आली.
ते जपानी सौंदर्योपासक आपली सौंदर्यासक्त शैली.
बहोत खूब.
माझा परवाचा प्रतिसाद दिसत नाही. म्हणून पुन्हा दिला.
सुधीर कांदळकर.
वा!!
तुमचे लेखन म्हणण्यापेक्षा शब्दयोजना मला फार म्हणजे फारच आवडते. इतके चपखल आणि चित्रदर्शी शब्दां-विशेषणांनी सजलेले वर्णन वाचणे म्हणजे पर्वणीच!
याहि लेखात 'हिरवा प्रश्न', 'दोबाजूने' आदी शब्दांबरोबरच "....त्या नि:शब्दतेला छेद न देता किती वेळ तसेच पाहत राहिलो" हे वाक्य फार आवडले. बाकी लेखही आधी म्हटल्याप्रमाणे सुंदर!
फोटो मात्र टिपिकल पर्यटक इस्टाईल वाटले. तुमची नेहेमीची कमाल मला जाणवली नाही. (यात फोटोपेक्षा माझे अज्ञान कारणीभूत असु शकते :) )
-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश
माझ्या मते धर्माचा वापर लोक सुरक्शित वाटण्याच्या उद्देशाने करतात. आजच्या युगात असुरक्शितता बरीच पसरली आहे. त्याकारणे लोकान्चा अतिमानवी शक्तिस्थानान्कडे ओढा वाढणे स्वभाविक आहे.
माझ्या मते धर्माचा वापर लोक सुरक्शित वाटण्याच्या उद्देशाने करतात. आजच्या युगात असुरक्शितता बरीच पसरली आहे. त्याकारणे लोकान्चा अतिमानवी शक्तिस्थानान्कडे ओढा वाढणे स्वभाविक आहे.
नमस्कार मित्रांनो,मी या मिसळपावाच्या गाडीवर आजच आलो आहे.
मला एक विषय तुमच्या पुढे ठेवयचा आहे.मी एका तीर्थक्षेत्राच्या ठिकाणी राहतो. हल्ली लोकांचा अओढा देवाधर्माकदे खुप वाधला आहे.याचे कारण काय असेल?असुरक्षितता की फॅशन?की श्रद्धा?या युगात हे योग्य आहे का?नारायण नागबळी सारखे विधी करण्यासाठी जी झुंबड उडते याचे कारण काय असावे?
बोंबला आता .....
कुठून आणायचे बोंबील, तरी मागच्या महिन्यात भारत्-भेटीत तब्बल ४ वर्षांनंतर बोंबील खायला मिळाले.
लेख उत्तम.....
येतोच तुमच्याकडे बोंबील खायला
संदिप,
जबरा बोंबील आख्यान.......
"मासे तुमचं अन्न असेल" ....
मित्रा मासे म्हणजे आपला जीव प्राण, बोंबील आणि मांदेली तर एनी टाइम फेव्हरेट. =P~
काय तो घमघमाट आ हा हा.......
माझ्या शेजारीच एक जोडप रहात होत. एकादा त्याने सुकं बनवल होत. आक्खी इमारत त्या सुवासाने पावन झाली होती. अरे मी तर त्या दिवशी नुसत्या वासावर चार घास जास्त जेवलो. वरच्या मजल्यावर एक शुद्ध शाकाहरी कुटुंब रहात होत. झालं या वासने त्याला लागल मळमळायला. :& त्याची बायको (बिचारी)सगळ्यांची दार ठोठावुन पाहात होती, कि नक्की कुठल्या घरातुन हा गंध येतोय. चेहेर्यावर एकदम हवालदील भाव होते. आधिच 'त्या ' वासने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती.
आयला तेव्हा पासुन नियम केला की बोंबील / सुकं करताना घरात चार अगरबत्या जास्त लावयच्या. उगाच आपल्या सुखासाठी दुसर्याच्या पोटात का दु़खवा.
--(बोंबीलवेडा) गणपा.
आजच भाग्यश्री चे बटर चिकन आणि व्हेज बिर्याणी चे फोटो पाहीले आणि आता हे बोंबील आख्यान ! तोन्ड जाम खवळलय .
आता कधी एकदा हे पदार्थ खातीय असं झालयं.
बाकी हे बोंबील आख्यान एकदम मस्त जमलय. जमल्यास रेसिपी ही पाठवा.
: आधिच 'त्या ' वासाने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती.
:)) :)) :))
ईश्वरी
: आधिच 'त्या ' वासाने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती.
:)) :)) :))
जे कोणी मासे किंवा नॉन-व्हेज खात नाहीत त्यांना साहजिकच अशा गोष्टींच्या वासाने त्रास होतो. शाकाहारी व्यक्तींनी 'खाणार्यांची' हेटाळणी करू नये हे जितके खरे आहे तितकेच 'खाणार्यांनी' शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करावा. इतके खदाखदा हसू नये.
बोंबील तर अगदी लहानपणापासून साथ देतो. नमुन्यादाखल बघा हं…
लेखातील वरील वाक्या नंतर जे ८ नमुने दिले आहेत ते लेखात ओढून ताणून आणलेले वाटतात आणि किंचित रसभंग करतात. बाकी लेख उत्तम आहे. उचंबळून आलेल्या भावना व्यवस्थित शब्दांकित केल्या आहेत.
मला तरी असं वाटतं की बोंबील हा एक मासा असा आहे जो वाटीपेक्षा ताटात यावा !
आवड प्रत्येकाची, असेच म्हणावे लागेल. मला दोन्ही प्रकार आवडतात. माझ्या CKP मित्राच्या आईच्या हातच्या खाल्लेल्या बोंबिल कालवणाची चव आजही तोंडात ताजी आहे. पण खूप जणांना कालवणा पेक्षा बोंबिल तळूनच अधीक आवडतो असे मलाही जाणवले आहे.
मासे भरपेट खाऊन, सोलकडी ढोसून झाल्यावर धुतल्या हाताचा वास घेत पुन:प्रत्ययाचा आनंद उपभोगत सोफ्यावर बसून राहणे हा मत्स्य आहाराचाच एक भाग आहे असे मी मानतो.
चांगल्या लेखा बद्दल मनःपूर्वक अभिनंदन.
संध्याकाळी घरी पोचलो तर दीपा म्हणाली तुझ्या चेहऱ्यावर "बोंबील" असं लिहिलेलं दिसतंय !
:)
आणि जर लिहिलेलं वगैरे असलंच तर, "कधी जेवायचं" असं असेल की नाही?
अगदी बरोब्बर !!!!
एकुणातच मासे खाणं हा काही माझा प्रांत नाही...आम्ही रमतो कोंबडीच्या तंगडीत :)
पण हे वाचून च्यामारी, संदीपराव, मासे खायचा मूड व्हायला लागलाय...
मस्त लिहिलय!
पेठकर काकांसारखंच म्हणतो "छान लेखाबद्दल मनःपुर्वक अभिनंदन" !!!
अंडी खाणारे अशुध्द शाकाहारी ;) (आयला अंडी तर आवडतात मग अंड शाकाहारी असतं म्हणत पळवाटा शोधतात.)
आधी अंड की आधी कोंबडी या सरखा, अंड व्हेज की नॉनव्हेज ह्यावर पण स्वतंत्र काथ्याकूट होउ शकतो.
---(आधी अंड की आधी कोंबडी ? -जे आधी ऑरर्डर देऊ ते ....असे मानणारा) गणपा
अंडी खाणारे अशुध्द शाकाहारी (आयला अंडी तर आवडतात मग अंड शाकाहारी असतं म्हणत पळवाटा शोधतात.)
आधी अंड की आधी कोंबडी या सरखा, अंड व्हेज की नॉनव्हेज ह्यावर पण स्वतंत्र काथ्याकूट होउ शकतो.
---(आधी अंड की आधी कोंबडी ? - जे आधी ऑरर्डर देऊ ते ....असे मानणारा) गणपा
गणपतराव, हसून हसून फुटलो बघ... =))
पुण्याचे पेशवे
बोंबील हा माझा सर्वात आवडता मासा आहे. केवळ त्यासाठी भारत वारी करावी लागली तरी करेन इतका. तुम्हा भाग्यवान की तुम्हाला अमेरिकेत बोंबील मिळतात. आम्हाला मिळत नाहीत हे दुर्दैव. चायनीज दुकाने तपासून पाहायला हवीत. भारतात त्यांना बाँबे ड्क्स म्हणतात, चायनीज दुकानात कोणते नाव दिलेले असते?
गरम गरम चपाती, त्यावर पातळ धारेचं तूप आणि ताजे फडफडीत ओले बोंबील !! किंवा मग गरम आणि छान मऊ-मऊ असा पांढरा भात आणि चवदार बोंबिलांचं कालवण ! पण जेवणानंतर -- 'जाणिजे यज्ञकर्म' पूर्ण करण्यासाठी, नारळाचं दूध आणि आमसुलांचा रंग अशा रंगसंगतीने गुलाबी झालेली, आंबट-गोड सोलकढी ! बस्स…आपली मागणी एवढीच !
तुम्हाला सांगतो, खूप कमी प्रकारचे पदार्थ असे आहेत की जे पोटात उतरताना शरीरातील सगळे senses जागे करत जातात ! त्या यादीत बोंबील खूपच वर !
वा संदिपराव! एका सुंदर आणि चविष्ट लेखाबद्दल अभिनंदन...! अजूनही असेच चवदार लेख येऊ द्या प्लीज..
बोंबलाची महती वर्णावी तेवढी कमीच!
आपला,
(बोंबिलप्रेमी) तात्या.
मी शुद्ध शाकाहारी आहे.( अंडी आणि दुध सुद्धा सोडुन दिलेला).
पण हे "मत्स्य पुराण"(की मत्स्य पुरण?;-)) लै आवडलं.
येक शंका:-
खार्या पाण्यातील मासे खारट असतात का हो?
नदीतील मासे बेचव लागतात का हो?
भरीत अगदि कुठल्यातरी माशासारखेच लागते असे "मत्स्य प्रेमी"ने सांगितले होते.
कुठला बरं तो मासा?
आपण एखाद्याची तब्येत "तोळा-मासा झाली " असे म्झाली""खराब झाली" असे म्हणण्यासाठी.
त्यातील "मासा" शब्दाचा ह्या ख्रर्या माशांशी संबंध आहे का हो?
थोडं छोटे-मासे मोठे मासे ह्याबद्दलः-
एखाद्या माशाने त्यच्याहुन छोटा असलेला मासा गिळला,आणि तेवढ्यात त्या मोठ्या माशाला पकडलं कोळ्याने जाळं टकुन,
तर आता जो कुणी तो मोठा मासा घेइल, त्याला तो छोटा मासा अगदि मोफत मिळतो का?
म्हंजे येक के साथ येक फ्री.
का त्याचेही वेगळे पैसे द्यावे लागतात?
मासे अंडी देतात अस ऐकलयं.
मग जसे कोंबडीची अंडी खाल्ली जातात, तशी माशांचीही खाल्ली जातात का?
:-)
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
खार्या पाण्यातील मासे खारट असतात का हो?
काळ्या गाईचं दूध काळं आणि पांढर्या गाईचं पांढरं असं असतं का? नाही ना? मग तसंच! ;)
नदीतील मासे बेचव लागतात का हो?
नाही रे बाबा!
'तोळा' आणि 'मासा'-- - ही दोन्ही सोने तोलायची वजने होती. त्यातला 'तोळा' अजूनही आपण वापरतो. तोळा = १० ग्रॅम.
त्यामुळे तब्बेत अगदी नाजूक, हलकी होणे म्हणजे तोळा-मासा होणे असा वाक्प्रचार आहे.
चतुरंग
आवांतरा बद्दल क्षमस्व..पेठकर काका,
गुंज म्हणजे ती लाल आणि काळी रंग संगती असलेली 'बी ' का? (३/४ भाग लाल आणि वरचा १/४ भाग काळा असतो.)
लाहान पणी गावाकडे ह्या गुंजा गोळा करायचा छंद होता....
अशा ८ गुंजा पाण्यात टाकून त्यांचा 'मासा' होतो का, हे पाहण्यात मी तास न् तास घालवले आहेत.
प्रभाकरभाऊ, अहो हे लहानपणी की हल्ली?:))
बाकी हा खेळ आम्हाला आवडला! आता आम्ही रिटायर झालो की हाच खेळ खेळत बसणार.....
झालाच मासा तर जेवणाची सोय होईल, नाही झाला तर वेळ तरी झकास जाईल?:))
रिटायरमेंटला आतुर,
पिवळा डांबिस
अजूनही सोनाराला तुम्ही सांगितलेत की १० ग्रॅम नाही मला एक तोळा सोने हवे आहे, तर तो तुम्हाला १ तोळाच सोने देईल.
१० ग्रॅमला तोळा म्हणणे हे सोयीमुळे सुरू झाले आहे. पण सोनाराने १ तोळा असे बिलात लिहून १० ग्रॅम सोने दिले असेल तर तुम्ही पोलिसात तक्रार करू शकता.
दोन्हीही "सोने" नावाची अदृश्य वस्तु मोजण्यासाठी वपरतात एवढे कळले.
सोने अदृश्य एवढ्यासाठीच की साला ही चीज दिसते कशी ते अजुन प्रत्यक्षात पाह्यलं नाहिये.
(येक्दा सराफाअच्य दुकानात पण गेलो मुद्दाम पाहण्यासाठी, पण साला त्यानं चेहर्यावरचं पैअचानलं
आपल्याला, की ह्ये काही आपलं पोटेंशियल कष्टमर न्हाइ म्हणुन.)
तर असो.
"मासा" ह्या विषयात आपण सर्वांनी दिलेल्या माहिती मुळे 'मना 'चे ज्ञान("तोळा"भर) वाढले.
'मन' आपले आभारी आहे.
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे
मना एक शंका विचारता विचारता बर्याच विचारल्यास की...;)
खार्या पाण्यातील मासे खारट असतात का हो?
नदीतील मासे बेचव लागतात का हो?
खारट नसतात रे, पण गोड्या पाण्यातल्या पेक्षा खार्या पाण्यातीले मासे जास्त रुचकर आसतात आसा आमचा अनुभव आहे.
भरीत अगदि कुठल्यातरी माशासारखेच लागते असे "मत्स्य प्रेमी"ने सांगितले होते. कुठला बरं तो मासा?
काय कल्पना नाय बॉ...
थोडं छोटे-मासे मोठे मासे ह्याबद्दलः-
एखाद्या माशाने त्यच्याहुन छोटा असलेला.............
हा प्रश्न मालाही लहान असताना पडायचा. कोळीण मासे साफ करुन देताना बर्याच वेळा बोंबलाच्या तोंडात कोळंबी वा लहान बोंबील पाहिला होता. माझी स्वारी जाम खुश व्हायची की वाह फुकटात अजुन एक मासा मिळाला, पण ती कोळीण तो मासा फेकुन द्यायची. मी एक दोनदा तिच्याशी वाद पण घातला. पण आईने मलाच गप्प केल :(
मासे अंडी देतात अस ऐकलयं. मग जसे कोंबडीची अंडी खाल्ली जातात, तशी माशांचीही खाल्ली जातात का?
गाबोळी (माशांचीही अंडी) ज्याम झक्कास हा... शक्यतो फ्राय केलेली ब्येष्ट. =P~ कोळणी कडे नुस्त्या उड्या पडतात गाबोळी साठी.
पिंगपाँग च्या आकारहुन थोड्या लाहान आकराची माशांचीही अंडीही पाहिलीत. (कोणता मासा ते माहीत नाही) केशरी रंगाची होती. पण ती कधी खाउन नाही पाहिली.
--(शंका निरसनी) गणपा.
नियम क्र.१= मच्छी आणणे हा प्राथमिक प्रयोग .अनुभवी लोक याला बाजार एव्हढंच म्हणतात.
नियम क्र. २= खरा आहारी खारे आणि गोडे असा फरक करत नाही. तो सर्व मत्स्य समभाव पाळतो.
नियम क्र.३=फक्त खराब मासे बेचव लागतात.रोहू कटला काही असो रान्धपी कसा आहे ते महत्वाचे.
आता थोडेसे सामान्यज्ञान. माशाची अंडी अप्रतिम लागतात. त्याला गाबुळी म्हणतात. फिरन्ग लोक कॅव्हिआर म्हणतात.
तोळा मासा आणि गुंज सोन्याच्या वजनाची मापे आहेत.
next....
मनोबा ..
माशांची अंडी अतिशय महाग 'डेलिकसी' समजली जातात आणि आवडीने खाल्ली ही जातात.
Caviar is the processed, salted roe of certain species of fish, most notably the sturgeon. It is commercially marketed worldwide as a delicacy and is eaten as a garnish or a spread; for example, with hors d'œuvres. (संदर्भ -- विकीपिडीया)
"What is Caviar?" असा प्रश्न गुगल केला तर अधिक माहिती मिळेल.
राहवले नाही म्हणुन प्रतिक्रिया देतो आहे,
: आधिच 'त्या ' वासाने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती. :))
---जे कोणी मासे किंवा नॉन-व्हेज खात नाहीत त्यांना साहजिकच अशा गोष्टींच्या वासाने त्रास होतो. शाकाहारी व्यक्तींनी 'खाणार्यांची' हेटाळणी करू नये हे जितके खरे आहे तितकेच 'खाणार्यांनी' शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करावा. इतके खदाखदा हसू नये.
प्रभाकर पेठकर यानी शाकाहारीन्ची एवढी बाजू का घ्यावी?
गणपा यानी प्रसन्ग फारच गमतीशीर इश्टाईल ने मान्ड्ला आहे. मलाही जाम हसू आले. पण त्याचा अर्थ असा नाही की खाणारे शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करीत नाही. किम्बहुना करतातच.
आम्ही तर कायम उलट अनुभवले आहे बुवा. माझा एक पक्का शाकाहारी मित्र मला म्हणाला होता की US मध्ये रहात असूनही मी अजून बाटलेलो नाही. (त्याच्या मते खाणे व पिणे म्हणजे बाटणे.)
न खाणारे 'खाणारे' म्हणजे महापापी लोक आहेत असे समजतात आणि नाही नाही ते सन्दर्भ देउन तुम्ही कसे चुकीचे वागत आहात असे ठसवत असतात. आणी स्वतः शाकाहारी असल्याचा अभिमान (?) बाळगतात. अभिमान बाळगतात तर बाळ्गा राव पण खाणार्याना कशाला कमी लेखता?
ईथे US मधे आपल्या देशी शाकाहारी लोकान्च्या स्वयम्पाक घरातूनही कसले कसले घाण वास येत असतात हे दारातून आत येणाराच जाणो. थोडक्यात वास सरवच खाद्य पदार्थाना असतात...व्यक्तिपरत्वे चान्गले आणि वाईट ही.. त्यासाठी कोणी कोणाच्या खाण्याला नावे ठेवू नये.
बाकी बोम्बील आख्यान जबरा झाले आहे. जियो सन्दीप.
--(मत्स्य प्रेमी) वेलदोडा
जे कोणी मासे किंवा नॉन-व्हेज खात नाहीत त्यांना साहजिकच अशा गोष्टींच्या वासाने त्रास होतो. शाकाहारी व्यक्तींनी 'खाणार्यांची' हेटाळणी करू नये हे जितके खरे आहे तितकेच 'खाणार्यांनी' शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करावा. इतके खदाखदा हसू नये.
प्रभाकर पेठकर यानी शाकाहारीन्ची एवढी बाजू का घ्यावी? :?
मला वाटते पेठकर काकांनी शाकाहारी वा मांसाहारी अशा कोणाचीच बाजु घेतलेली नाहिये. त्यांनी फक्त दोघांनीहि एकमेकाचि हेटाळणी
करु नये येवढेच म्हंटले आहे. :)
बाकि,
ईथे US मधे आपल्या देशी शाकाहारी लोकान्च्या स्वयम्पाक घरातूनही कसले कसले घाण वास येत असतात हे दारातून आत येणाराच जाणो.
हे काहि झेपले नाही.~X(
अबब.
धन्यवाद श्री. अबब..
मला वाटते पेठकर काकांनी शाकाहारी वा मांसाहारी अशा कोणाचीच बाजु घेतलेली नाहिये. त्यांनी फक्त दोघांनीहि एकमेकाचि हेटाळणी करु नये येवढेच म्हंटले आहे.
तुम्हीच माझा प्रतिसाद नीट वाचलेला दिसतो आहे.
न खाणारे 'खाणारे' म्हणजे महापापी लोक आहेत असे समजतात आणि नाही नाही ते सन्दर्भ देउन तुम्ही कसे चुकीचे वागत आहात असे ठसवत असतात. आणी स्वतः शाकाहारी असल्याचा अभिमान (?) बाळगतात. अभिमान बाळगतात तर बाळ्गा राव पण खाणार्याना कशाला कमी लेखता?
-- पूर्ण सहमती
माझ्या मते 'न' खाणारेच (शाकाहारी) खाणार्याची हेटाळ्णी करतात. स्वानुभव.
खाणार्यानी न खाणार्यान्ची हेटाळ्णी केलेली अजून्तरि पहिलि नाहि की ऐकली नाही.
माझी आजी केळफुलाची (केळीच्या बोंडाची) भाकरी केळीच्या पानांत थापुन करायची (बोंडाची भाकरी).
तर कधी कधी ती त्यात ओले बोंबील पण घालयची, त्याची चव आजही जीभेवर रेंगाळते.
या भारत भेटीत आजीकडे फर्माईश केली पाहिजे. (पण बोंबील मिळतील का? :W )
--गणपा
: आधिच 'त्या ' वासाने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती.
जे कोणी मासे किंवा नॉन-व्हेज खात नाहीत त्यांना साहजिकच अशा गोष्टींच्या वासाने त्रास होतो. शाकाहारी व्यक्तींनी 'खाणार्यांची' हेटाळणी करू नये हे जितके खरे आहे तितकेच 'खाणार्यांनी' शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करावा. इतके खदाखदा हसू नये.
आम्हि अभियन्त्रिकि महविद्यालयातील वसतीग्रुहात असताना कोकणी मुले सु़खे मासे भाजुन जेवणा बरोबर खायचि. पण गुजराती मुलाना त्या वासाने खुप त्रास व्हायचा. (माझ्या तोण्डात पाणी यायचे). त्यावेळी त्या शाकाहारी जीवान्चे काय हाल होत असतील ते आता माझा शेजारी पोर्क /बीफ भाजु लागला की समजते.
-- आम्हि अभियन्त्रिकि महविद्यालयातील वसतीग्रुहात असताना कोकणी मुले सु़खे मासे भाजुन जेवणा बरोबर खायचि. पण गुजराती मुलाना त्या वासाने खुप त्रास व्हायचा. (माझ्या तोण्डात पाणी यायचे). त्यावेळी त्या शाकाहारी जीवान्चे काय हाल होत असतील ते आता माझा शेजारी पोर्क /बीफ भाजु लागला की समजते.
अहो शाकाहार काय नी मान्साहार काय - कोणत्याही उग्र वासाने त्रास होऊ शकतो. कान्दा, कोबी, लसूण, मूळा ह्यान्चा वास न आवड्णारे आणि सहन न होणारे कितीतरी आहेत.
एका मित्राची बायको फ्लावर चा वास येतो म्हणून ती भाजीच करीत नाही.
-- ईथे US मधे आपल्या देशी शाकाहारी लोकान्च्या स्वयम्पाक घरातूनही कसले कसले घाण वास येत असतात हे दारातून आत येणाराच जाणो. --- हे काहि झेपले नाही
US मधील घरात किचन मधे खिडकी नसावी -- खेळती हवा नसावी. त्यामुळे पदार्थाचे वास तसेच घरात रहात असावेत. घरात रहाणार्याला ते कळत नसावे पण बाहेरून आत येणारयाला त्या उग्र वासाचा एकदम भपकारा येत असावा. बरोबर की नाही वेलदोडा जी?
अहो अबब , थोडा तर्क केला असता तर आपल्यालाही हे समजले असते.
सन्दीप चित्रे यान्चे लिखाण छान आहे. लिखाणा बरोबर एक चित्र ही चिकटवले असते तर झकास झाले असते.
- पक्या.
लिखाणा बरोबर एक चित्र ही चिकटवले असते तर झकास झाले असते.
ह्यॅ: ! गप रे पक्या...च्यायला नुसतं वाचूनच कससं व्हायला लागलं...भरीला आणि चित्र टाकलं असतं तर आमचा टिंग्यासारखा अवतार झाला असता...
हा असा: =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~
अर्थातः लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...
:))
-(हावरट) ध मा ल.
-- ह्यॅ: ! गप रे पक्या...च्यायला नुसतं वाचूनच कससं व्हायला लागलं...भरीला आणि चित्र टाकलं असतं तर आमचा टिंग्यासारखा अवतार झाला असता...
हा असा: =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~
अर्थातः लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...
आता सन्दिप काय आपल्याला घरी थोडाच बोलावनार आहे बोम्बील खायला.. (जरी लेखात नागपुरी आमन्त्रण असले तरी)
त्यामुळे पोटाला नाही मिळालं तरी डोळ्याच पारणं तरी फिटेल चित्र नुसतं बघून.
- पक्या
चित्रे साहेब, असे वर्णन करू नका हो… फार त्रास होतो. असो.
सोडे घालून गरमागरम पोहे !!!
हे पहिल्यांदा ऐकतोय. बघतो करून एकदा पण सोडे कुठे मिळणार.
बादवे, मुलुंड ला सात रस्त्याला संदीप हॉटेल मध्ये तळलेले बोंबील लाजवाब मिळतात.
बाकी लेख मस्त
- एक प्युअर नोंनव्हेजीटेरीयन
बोंबला आता .....
कुठून आणायचे बोंबील, तरी मागच्या महिन्यात भारत्-भेटीत तब्बल ४ वर्षांनंतर बोंबील खायला मिळाले.
लेख उत्तम.....
येतोच तुमच्याकडे बोंबील खायला
संदिप,
जबरा बोंबील आख्यान.......
"मासे तुमचं अन्न असेल" ....
मित्रा मासे म्हणजे आपला जीव प्राण, बोंबील आणि मांदेली तर एनी टाइम फेव्हरेट. =P~
काय तो घमघमाट आ हा हा.......
माझ्या शेजारीच एक जोडप रहात होत. एकादा त्याने सुकं बनवल होत. आक्खी इमारत त्या सुवासाने पावन झाली होती. अरे मी तर त्या दिवशी नुसत्या वासावर चार घास जास्त जेवलो. वरच्या मजल्यावर एक शुद्ध शाकाहरी कुटुंब रहात होत. झालं या वासने त्याला लागल मळमळायला. :& त्याची बायको (बिचारी)सगळ्यांची दार ठोठावुन पाहात होती, कि नक्की कुठल्या घरातुन हा गंध येतोय. चेहेर्यावर एकदम हवालदील भाव होते. आधिच 'त्या ' वासने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती.
आयला तेव्हा पासुन नियम केला की बोंबील / सुकं करताना घरात चार अगरबत्या जास्त लावयच्या. उगाच आपल्या सुखासाठी दुसर्याच्या पोटात का दु़खवा.
--(बोंबीलवेडा) गणपा.
आजच भाग्यश्री चे बटर चिकन आणि व्हेज बिर्याणी चे फोटो पाहीले आणि आता हे बोंबील आख्यान ! तोन्ड जाम खवळलय .
आता कधी एकदा हे पदार्थ खातीय असं झालयं.
बाकी हे बोंबील आख्यान एकदम मस्त जमलय. जमल्यास रेसिपी ही पाठवा.
: आधिच 'त्या ' वासाने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती.
:)) :)) :))
ईश्वरी
: आधिच 'त्या ' वासाने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती.
:)) :)) :))
जे कोणी मासे किंवा नॉन-व्हेज खात नाहीत त्यांना साहजिकच अशा गोष्टींच्या वासाने त्रास होतो. शाकाहारी व्यक्तींनी 'खाणार्यांची' हेटाळणी करू नये हे जितके खरे आहे तितकेच 'खाणार्यांनी' शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करावा. इतके खदाखदा हसू नये.
बोंबील तर अगदी लहानपणापासून साथ देतो. नमुन्यादाखल बघा हं…
लेखातील वरील वाक्या नंतर जे ८ नमुने दिले आहेत ते लेखात ओढून ताणून आणलेले वाटतात आणि किंचित रसभंग करतात. बाकी लेख उत्तम आहे. उचंबळून आलेल्या भावना व्यवस्थित शब्दांकित केल्या आहेत.
मला तरी असं वाटतं की बोंबील हा एक मासा असा आहे जो वाटीपेक्षा ताटात यावा !
आवड प्रत्येकाची, असेच म्हणावे लागेल. मला दोन्ही प्रकार आवडतात. माझ्या CKP मित्राच्या आईच्या हातच्या खाल्लेल्या बोंबिल कालवणाची चव आजही तोंडात ताजी आहे. पण खूप जणांना कालवणा पेक्षा बोंबिल तळूनच अधीक आवडतो असे मलाही जाणवले आहे.
मासे भरपेट खाऊन, सोलकडी ढोसून झाल्यावर धुतल्या हाताचा वास घेत पुन:प्रत्ययाचा आनंद उपभोगत सोफ्यावर बसून राहणे हा मत्स्य आहाराचाच एक भाग आहे असे मी मानतो.
चांगल्या लेखा बद्दल मनःपूर्वक अभिनंदन.
संध्याकाळी घरी पोचलो तर दीपा म्हणाली तुझ्या चेहऱ्यावर "बोंबील" असं लिहिलेलं दिसतंय !
:)
आणि जर लिहिलेलं वगैरे असलंच तर, "कधी जेवायचं" असं असेल की नाही?
अगदी बरोब्बर !!!!
एकुणातच मासे खाणं हा काही माझा प्रांत नाही...आम्ही रमतो कोंबडीच्या तंगडीत :)
पण हे वाचून च्यामारी, संदीपराव, मासे खायचा मूड व्हायला लागलाय...
मस्त लिहिलय!
पेठकर काकांसारखंच म्हणतो "छान लेखाबद्दल मनःपुर्वक अभिनंदन" !!!
अंडी खाणारे अशुध्द शाकाहारी ;) (आयला अंडी तर आवडतात मग अंड शाकाहारी असतं म्हणत पळवाटा शोधतात.)
आधी अंड की आधी कोंबडी या सरखा, अंड व्हेज की नॉनव्हेज ह्यावर पण स्वतंत्र काथ्याकूट होउ शकतो.
---(आधी अंड की आधी कोंबडी ? -जे आधी ऑरर्डर देऊ ते ....असे मानणारा) गणपा
अंडी खाणारे अशुध्द शाकाहारी (आयला अंडी तर आवडतात मग अंड शाकाहारी असतं म्हणत पळवाटा शोधतात.)
आधी अंड की आधी कोंबडी या सरखा, अंड व्हेज की नॉनव्हेज ह्यावर पण स्वतंत्र काथ्याकूट होउ शकतो.
---(आधी अंड की आधी कोंबडी ? - जे आधी ऑरर्डर देऊ ते ....असे मानणारा) गणपा
गणपतराव, हसून हसून फुटलो बघ... =))
पुण्याचे पेशवे
बोंबील हा माझा सर्वात आवडता मासा आहे. केवळ त्यासाठी भारत वारी करावी लागली तरी करेन इतका. तुम्हा भाग्यवान की तुम्हाला अमेरिकेत बोंबील मिळतात. आम्हाला मिळत नाहीत हे दुर्दैव. चायनीज दुकाने तपासून पाहायला हवीत. भारतात त्यांना बाँबे ड्क्स म्हणतात, चायनीज दुकानात कोणते नाव दिलेले असते?
गरम गरम चपाती, त्यावर पातळ धारेचं तूप आणि ताजे फडफडीत ओले बोंबील !! किंवा मग गरम आणि छान मऊ-मऊ असा पांढरा भात आणि चवदार बोंबिलांचं कालवण ! पण जेवणानंतर -- 'जाणिजे यज्ञकर्म' पूर्ण करण्यासाठी, नारळाचं दूध आणि आमसुलांचा रंग अशा रंगसंगतीने गुलाबी झालेली, आंबट-गोड सोलकढी ! बस्स…आपली मागणी एवढीच !
तुम्हाला सांगतो, खूप कमी प्रकारचे पदार्थ असे आहेत की जे पोटात उतरताना शरीरातील सगळे senses जागे करत जातात ! त्या यादीत बोंबील खूपच वर !
वा संदिपराव! एका सुंदर आणि चविष्ट लेखाबद्दल अभिनंदन...! अजूनही असेच चवदार लेख येऊ द्या प्लीज..
बोंबलाची महती वर्णावी तेवढी कमीच!
आपला,
(बोंबिलप्रेमी) तात्या.
मी शुद्ध शाकाहारी आहे.( अंडी आणि दुध सुद्धा सोडुन दिलेला).
पण हे "मत्स्य पुराण"(की मत्स्य पुरण?;-)) लै आवडलं.
येक शंका:-
खार्या पाण्यातील मासे खारट असतात का हो?
नदीतील मासे बेचव लागतात का हो?
भरीत अगदि कुठल्यातरी माशासारखेच लागते असे "मत्स्य प्रेमी"ने सांगितले होते.
कुठला बरं तो मासा?
आपण एखाद्याची तब्येत "तोळा-मासा झाली " असे म्झाली""खराब झाली" असे म्हणण्यासाठी.
त्यातील "मासा" शब्दाचा ह्या ख्रर्या माशांशी संबंध आहे का हो?
थोडं छोटे-मासे मोठे मासे ह्याबद्दलः-
एखाद्या माशाने त्यच्याहुन छोटा असलेला मासा गिळला,आणि तेवढ्यात त्या मोठ्या माशाला पकडलं कोळ्याने जाळं टकुन,
तर आता जो कुणी तो मोठा मासा घेइल, त्याला तो छोटा मासा अगदि मोफत मिळतो का?
म्हंजे येक के साथ येक फ्री.
का त्याचेही वेगळे पैसे द्यावे लागतात?
मासे अंडी देतात अस ऐकलयं.
मग जसे कोंबडीची अंडी खाल्ली जातात, तशी माशांचीही खाल्ली जातात का?
:-)
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
खार्या पाण्यातील मासे खारट असतात का हो?
काळ्या गाईचं दूध काळं आणि पांढर्या गाईचं पांढरं असं असतं का? नाही ना? मग तसंच! ;)
नदीतील मासे बेचव लागतात का हो?
नाही रे बाबा!
'तोळा' आणि 'मासा'-- - ही दोन्ही सोने तोलायची वजने होती. त्यातला 'तोळा' अजूनही आपण वापरतो. तोळा = १० ग्रॅम.
त्यामुळे तब्बेत अगदी नाजूक, हलकी होणे म्हणजे तोळा-मासा होणे असा वाक्प्रचार आहे.
चतुरंग
आवांतरा बद्दल क्षमस्व..पेठकर काका,
गुंज म्हणजे ती लाल आणि काळी रंग संगती असलेली 'बी ' का? (३/४ भाग लाल आणि वरचा १/४ भाग काळा असतो.)
लाहान पणी गावाकडे ह्या गुंजा गोळा करायचा छंद होता....
अशा ८ गुंजा पाण्यात टाकून त्यांचा 'मासा' होतो का, हे पाहण्यात मी तास न् तास घालवले आहेत.
प्रभाकरभाऊ, अहो हे लहानपणी की हल्ली?:))
बाकी हा खेळ आम्हाला आवडला! आता आम्ही रिटायर झालो की हाच खेळ खेळत बसणार.....
झालाच मासा तर जेवणाची सोय होईल, नाही झाला तर वेळ तरी झकास जाईल?:))
रिटायरमेंटला आतुर,
पिवळा डांबिस
अजूनही सोनाराला तुम्ही सांगितलेत की १० ग्रॅम नाही मला एक तोळा सोने हवे आहे, तर तो तुम्हाला १ तोळाच सोने देईल.
१० ग्रॅमला तोळा म्हणणे हे सोयीमुळे सुरू झाले आहे. पण सोनाराने १ तोळा असे बिलात लिहून १० ग्रॅम सोने दिले असेल तर तुम्ही पोलिसात तक्रार करू शकता.
दोन्हीही "सोने" नावाची अदृश्य वस्तु मोजण्यासाठी वपरतात एवढे कळले.
सोने अदृश्य एवढ्यासाठीच की साला ही चीज दिसते कशी ते अजुन प्रत्यक्षात पाह्यलं नाहिये.
(येक्दा सराफाअच्य दुकानात पण गेलो मुद्दाम पाहण्यासाठी, पण साला त्यानं चेहर्यावरचं पैअचानलं
आपल्याला, की ह्ये काही आपलं पोटेंशियल कष्टमर न्हाइ म्हणुन.)
तर असो.
"मासा" ह्या विषयात आपण सर्वांनी दिलेल्या माहिती मुळे 'मना 'चे ज्ञान("तोळा"भर) वाढले.
'मन' आपले आभारी आहे.
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे
मना एक शंका विचारता विचारता बर्याच विचारल्यास की...;)
खार्या पाण्यातील मासे खारट असतात का हो?
नदीतील मासे बेचव लागतात का हो?
खारट नसतात रे, पण गोड्या पाण्यातल्या पेक्षा खार्या पाण्यातीले मासे जास्त रुचकर आसतात आसा आमचा अनुभव आहे.
भरीत अगदि कुठल्यातरी माशासारखेच लागते असे "मत्स्य प्रेमी"ने सांगितले होते. कुठला बरं तो मासा?
काय कल्पना नाय बॉ...
थोडं छोटे-मासे मोठे मासे ह्याबद्दलः-
एखाद्या माशाने त्यच्याहुन छोटा असलेला.............
हा प्रश्न मालाही लहान असताना पडायचा. कोळीण मासे साफ करुन देताना बर्याच वेळा बोंबलाच्या तोंडात कोळंबी वा लहान बोंबील पाहिला होता. माझी स्वारी जाम खुश व्हायची की वाह फुकटात अजुन एक मासा मिळाला, पण ती कोळीण तो मासा फेकुन द्यायची. मी एक दोनदा तिच्याशी वाद पण घातला. पण आईने मलाच गप्प केल :(
मासे अंडी देतात अस ऐकलयं. मग जसे कोंबडीची अंडी खाल्ली जातात, तशी माशांचीही खाल्ली जातात का?
गाबोळी (माशांचीही अंडी) ज्याम झक्कास हा... शक्यतो फ्राय केलेली ब्येष्ट. =P~ कोळणी कडे नुस्त्या उड्या पडतात गाबोळी साठी.
पिंगपाँग च्या आकारहुन थोड्या लाहान आकराची माशांचीही अंडीही पाहिलीत. (कोणता मासा ते माहीत नाही) केशरी रंगाची होती. पण ती कधी खाउन नाही पाहिली.
--(शंका निरसनी) गणपा.
नियम क्र.१= मच्छी आणणे हा प्राथमिक प्रयोग .अनुभवी लोक याला बाजार एव्हढंच म्हणतात.
नियम क्र. २= खरा आहारी खारे आणि गोडे असा फरक करत नाही. तो सर्व मत्स्य समभाव पाळतो.
नियम क्र.३=फक्त खराब मासे बेचव लागतात.रोहू कटला काही असो रान्धपी कसा आहे ते महत्वाचे.
आता थोडेसे सामान्यज्ञान. माशाची अंडी अप्रतिम लागतात. त्याला गाबुळी म्हणतात. फिरन्ग लोक कॅव्हिआर म्हणतात.
तोळा मासा आणि गुंज सोन्याच्या वजनाची मापे आहेत.
next....
मनोबा ..
माशांची अंडी अतिशय महाग 'डेलिकसी' समजली जातात आणि आवडीने खाल्ली ही जातात.
Caviar is the processed, salted roe of certain species of fish, most notably the sturgeon. It is commercially marketed worldwide as a delicacy and is eaten as a garnish or a spread; for example, with hors d'œuvres. (संदर्भ -- विकीपिडीया)
"What is Caviar?" असा प्रश्न गुगल केला तर अधिक माहिती मिळेल.
राहवले नाही म्हणुन प्रतिक्रिया देतो आहे,
: आधिच 'त्या ' वासाने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती. :))
---जे कोणी मासे किंवा नॉन-व्हेज खात नाहीत त्यांना साहजिकच अशा गोष्टींच्या वासाने त्रास होतो. शाकाहारी व्यक्तींनी 'खाणार्यांची' हेटाळणी करू नये हे जितके खरे आहे तितकेच 'खाणार्यांनी' शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करावा. इतके खदाखदा हसू नये.
प्रभाकर पेठकर यानी शाकाहारीन्ची एवढी बाजू का घ्यावी?
गणपा यानी प्रसन्ग फारच गमतीशीर इश्टाईल ने मान्ड्ला आहे. मलाही जाम हसू आले. पण त्याचा अर्थ असा नाही की खाणारे शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करीत नाही. किम्बहुना करतातच.
आम्ही तर कायम उलट अनुभवले आहे बुवा. माझा एक पक्का शाकाहारी मित्र मला म्हणाला होता की US मध्ये रहात असूनही मी अजून बाटलेलो नाही. (त्याच्या मते खाणे व पिणे म्हणजे बाटणे.)
न खाणारे 'खाणारे' म्हणजे महापापी लोक आहेत असे समजतात आणि नाही नाही ते सन्दर्भ देउन तुम्ही कसे चुकीचे वागत आहात असे ठसवत असतात. आणी स्वतः शाकाहारी असल्याचा अभिमान (?) बाळगतात. अभिमान बाळगतात तर बाळ्गा राव पण खाणार्याना कशाला कमी लेखता?
ईथे US मधे आपल्या देशी शाकाहारी लोकान्च्या स्वयम्पाक घरातूनही कसले कसले घाण वास येत असतात हे दारातून आत येणाराच जाणो. थोडक्यात वास सरवच खाद्य पदार्थाना असतात...व्यक्तिपरत्वे चान्गले आणि वाईट ही.. त्यासाठी कोणी कोणाच्या खाण्याला नावे ठेवू नये.
बाकी बोम्बील आख्यान जबरा झाले आहे. जियो सन्दीप.
--(मत्स्य प्रेमी) वेलदोडा
जे कोणी मासे किंवा नॉन-व्हेज खात नाहीत त्यांना साहजिकच अशा गोष्टींच्या वासाने त्रास होतो. शाकाहारी व्यक्तींनी 'खाणार्यांची' हेटाळणी करू नये हे जितके खरे आहे तितकेच 'खाणार्यांनी' शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करावा. इतके खदाखदा हसू नये.
प्रभाकर पेठकर यानी शाकाहारीन्ची एवढी बाजू का घ्यावी? :?
मला वाटते पेठकर काकांनी शाकाहारी वा मांसाहारी अशा कोणाचीच बाजु घेतलेली नाहिये. त्यांनी फक्त दोघांनीहि एकमेकाचि हेटाळणी
करु नये येवढेच म्हंटले आहे. :)
बाकि,
ईथे US मधे आपल्या देशी शाकाहारी लोकान्च्या स्वयम्पाक घरातूनही कसले कसले घाण वास येत असतात हे दारातून आत येणाराच जाणो.
हे काहि झेपले नाही.~X(
अबब.
धन्यवाद श्री. अबब..
मला वाटते पेठकर काकांनी शाकाहारी वा मांसाहारी अशा कोणाचीच बाजु घेतलेली नाहिये. त्यांनी फक्त दोघांनीहि एकमेकाचि हेटाळणी करु नये येवढेच म्हंटले आहे.
तुम्हीच माझा प्रतिसाद नीट वाचलेला दिसतो आहे.
न खाणारे 'खाणारे' म्हणजे महापापी लोक आहेत असे समजतात आणि नाही नाही ते सन्दर्भ देउन तुम्ही कसे चुकीचे वागत आहात असे ठसवत असतात. आणी स्वतः शाकाहारी असल्याचा अभिमान (?) बाळगतात. अभिमान बाळगतात तर बाळ्गा राव पण खाणार्याना कशाला कमी लेखता?
-- पूर्ण सहमती
माझ्या मते 'न' खाणारेच (शाकाहारी) खाणार्याची हेटाळ्णी करतात. स्वानुभव.
खाणार्यानी न खाणार्यान्ची हेटाळ्णी केलेली अजून्तरि पहिलि नाहि की ऐकली नाही.
माझी आजी केळफुलाची (केळीच्या बोंडाची) भाकरी केळीच्या पानांत थापुन करायची (बोंडाची भाकरी).
तर कधी कधी ती त्यात ओले बोंबील पण घालयची, त्याची चव आजही जीभेवर रेंगाळते.
या भारत भेटीत आजीकडे फर्माईश केली पाहिजे. (पण बोंबील मिळतील का? :W )
--गणपा
: आधिच 'त्या ' वासाने तिला पण मळमळत होत आणि त्यात तिच्या नवर्याने ओकुन ओकुन ताप वाढवला होता. म्हणुन 'त्या'चा उगम शोधत होती.
जे कोणी मासे किंवा नॉन-व्हेज खात नाहीत त्यांना साहजिकच अशा गोष्टींच्या वासाने त्रास होतो. शाकाहारी व्यक्तींनी 'खाणार्यांची' हेटाळणी करू नये हे जितके खरे आहे तितकेच 'खाणार्यांनी' शाकाहारी व्यक्तींच्या भावना, त्यांची जीवनपद्धती, त्यांची शाकाहारी खाद्यसंस्कृती ह्यांचा आदर करावा. इतके खदाखदा हसू नये.
आम्हि अभियन्त्रिकि महविद्यालयातील वसतीग्रुहात असताना कोकणी मुले सु़खे मासे भाजुन जेवणा बरोबर खायचि. पण गुजराती मुलाना त्या वासाने खुप त्रास व्हायचा. (माझ्या तोण्डात पाणी यायचे). त्यावेळी त्या शाकाहारी जीवान्चे काय हाल होत असतील ते आता माझा शेजारी पोर्क /बीफ भाजु लागला की समजते.
-- आम्हि अभियन्त्रिकि महविद्यालयातील वसतीग्रुहात असताना कोकणी मुले सु़खे मासे भाजुन जेवणा बरोबर खायचि. पण गुजराती मुलाना त्या वासाने खुप त्रास व्हायचा. (माझ्या तोण्डात पाणी यायचे). त्यावेळी त्या शाकाहारी जीवान्चे काय हाल होत असतील ते आता माझा शेजारी पोर्क /बीफ भाजु लागला की समजते.
अहो शाकाहार काय नी मान्साहार काय - कोणत्याही उग्र वासाने त्रास होऊ शकतो. कान्दा, कोबी, लसूण, मूळा ह्यान्चा वास न आवड्णारे आणि सहन न होणारे कितीतरी आहेत.
एका मित्राची बायको फ्लावर चा वास येतो म्हणून ती भाजीच करीत नाही.
-- ईथे US मधे आपल्या देशी शाकाहारी लोकान्च्या स्वयम्पाक घरातूनही कसले कसले घाण वास येत असतात हे दारातून आत येणाराच जाणो. --- हे काहि झेपले नाही
US मधील घरात किचन मधे खिडकी नसावी -- खेळती हवा नसावी. त्यामुळे पदार्थाचे वास तसेच घरात रहात असावेत. घरात रहाणार्याला ते कळत नसावे पण बाहेरून आत येणारयाला त्या उग्र वासाचा एकदम भपकारा येत असावा. बरोबर की नाही वेलदोडा जी?
अहो अबब , थोडा तर्क केला असता तर आपल्यालाही हे समजले असते.
सन्दीप चित्रे यान्चे लिखाण छान आहे. लिखाणा बरोबर एक चित्र ही चिकटवले असते तर झकास झाले असते.
- पक्या.
लिखाणा बरोबर एक चित्र ही चिकटवले असते तर झकास झाले असते.
ह्यॅ: ! गप रे पक्या...च्यायला नुसतं वाचूनच कससं व्हायला लागलं...भरीला आणि चित्र टाकलं असतं तर आमचा टिंग्यासारखा अवतार झाला असता...
हा असा: =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~
अर्थातः लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...
:))
-(हावरट) ध मा ल.
-- ह्यॅ: ! गप रे पक्या...च्यायला नुसतं वाचूनच कससं व्हायला लागलं...भरीला आणि चित्र टाकलं असतं तर आमचा टिंग्यासारखा अवतार झाला असता...
हा असा: =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~
अर्थातः लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...लाळ...
आता सन्दिप काय आपल्याला घरी थोडाच बोलावनार आहे बोम्बील खायला.. (जरी लेखात नागपुरी आमन्त्रण असले तरी)
त्यामुळे पोटाला नाही मिळालं तरी डोळ्याच पारणं तरी फिटेल चित्र नुसतं बघून.
- पक्या
चित्रे साहेब, असे वर्णन करू नका हो… फार त्रास होतो. असो.
सोडे घालून गरमागरम पोहे !!!
हे पहिल्यांदा ऐकतोय. बघतो करून एकदा पण सोडे कुठे मिळणार.
बादवे, मुलुंड ला सात रस्त्याला संदीप हॉटेल मध्ये तळलेले बोंबील लाजवाब मिळतात.
बाकी लेख मस्त
- एक प्युअर नोंनव्हेजीटेरीयन
पुणेरी विनंती:
"मासे तुमचं अन्न असेल" किंवा "मासे खाण्याविषयी वाचायला हरकत नसेल" तरच कृपया हे वाचावे.
-- आज्ञेवरून !!!
---------------------------------------------------------------------
झर्र…झर्र…झर्र…झर्र…
ऑफीसमधे काम करताना खिशातला मोबाईल फोन थरथर करून थांबला. मनात म्हणलं समस (SMS) दिसतोय. फोन पाहिला तर दीपाचा समस होता "I got bombeel !" कामाच्या गडबडीत त्या वाक्याचा अर्थ समजायला १-२ मिनिटे लागली. मग एकदम हजार tube lights पेटल्यासारखा डोक्यात प्रकाश पडला. सगळ्या लिंक्स लागल्या.
काही
काय खाणार मग?
In reply to काय खाणार मग? by पक्या
खाणार कसे?
काही खा|वेसे वाटेना मुळी खाणार नाही
अर्थ सांगा
In reply to अर्थ सांगा by ऋचा
ह.घ्या.=
:)
अरुणराव,
In reply to अरुणराव, by धमाल मुलगा
जास्त खाणे नको
In reply to जास्त खाणे नको by अरुण मनोहर
हे लय
In reply to जास्त खाणे नको by अरुण मनोहर
बुशला घाबरू नका हो ...
बरेच काही खावेसे वाटते.....
बुश आनि ओसमा
In reply to बुश आनि ओसमा by अन्जलि
जरा नीट टंका की..डोळ्याना किती त्रास होतो वाचताना.
In reply to जरा नीट टंका की..डोळ्याना किती त्रास होतो वाचताना. by कुंदन
शेठ, जोरात
In reply to बुश आनि ओसमा by अन्जलि
अन्ज्लितै,
In reply to अन्ज्लितै, by चतुरंग
वाण.
In reply to अन्ज्लितै, by चतुरंग
:)
In reply to :) by विसोबा खेचर
अंमळ?
In reply to अंमळ? by पिवळा डांबिस
खरं आहे! :)
In reply to खरं आहे! :) by विसोबा खेचर
ओ तात्या,
In reply to अंमळ? by पिवळा डांबिस
ओ डांबिसकाका,
In reply to अन्ज्लितै, by चतुरंग
:)
टंकलेखन साहाय्य
In reply to टंकलेखन साहाय्य by पक्या
त्रास..
मनोहरपंत
In reply to मनोहरपंत by गणपा
आवरा..
In reply to आवरा.. by प्रभाकर पेठकर
काय ते रस्ते!
In reply to काय ते रस्ते! by अरुण मनोहर
अनुभव घ्या...
In reply to अनुभव घ्या... by प्रभाकर पेठकर
पेठकर काकांशी सहमत आहे.