ओळ अन ओळ सुरेख!
रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा
पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा
मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण
धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण!
हे तर एकदम मनाच्या आत कुठेतरी पोचले!:)
सुमधुर, गेय आणि अर्थगर्भ रचनेसाठी अभिनंदन!
चतुरंग
बहुतेक आपण गोडबोले सरच असणार. 'स्वप्नरागसुमरंग' , 'लयविव्हळ सुन्दरा' हे शब्द आपलीच आठवण करुन देतात. खुप खुप दिवसांनी भेटल्यामुळे ' स्मरणाच्या काठावर......' सर्व उचंबळून आले. फार सुन्दर कवीता.
या की एकदा किहीमला. चान्दोरकर [ सर ]
अप्रतिम!
वा
स्मरणाच्या काठावर.. . . . .
छान.....
खूपच छान
सही