मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

पाऊस-४

उदय सप्रे ·

अमोल केळकर 12/06/2008 - 16:23
बाकी कविता/चारोळ्या यांचा भरपुर पाऊस पाडत आहात... रोज एक एक पाठवले असते तर मजा आली असती असे वाटते.

उदय सप्रे 12/06/2008 - 16:52
केळकर साहेब, अगदी बरोबर आहे तुमचं म्हणणं , पण "हतातला क्षणच आपला!" यावर ठाम विश्वास आहे माझा त्यामुळे "कल क्या होगा किस को पता?म्हणून आज आत्ताचा क्षण जगण्याची सवय झाली आहे.....गैरसमज नसावा..... उदय सप्रेम

अमोल केळकर 12/06/2008 - 16:23
बाकी कविता/चारोळ्या यांचा भरपुर पाऊस पाडत आहात... रोज एक एक पाठवले असते तर मजा आली असती असे वाटते.

उदय सप्रे 12/06/2008 - 16:52
केळकर साहेब, अगदी बरोबर आहे तुमचं म्हणणं , पण "हतातला क्षणच आपला!" यावर ठाम विश्वास आहे माझा त्यामुळे "कल क्या होगा किस को पता?म्हणून आज आत्ताचा क्षण जगण्याची सवय झाली आहे.....गैरसमज नसावा..... उदय सप्रेम
लेखनविषय:
चारोळ्या
त्याचं अस्तित्व म्हणजेच एक आमंदाचं गाणं ! प्रत्येक वेळी नवा स्पर्श , अनोळखीपणे न्हायचं !

पाऊस

उदय सप्रे ·
लेखनविषय:
चारोळ्या
पाऊस कधी धुसमुसळा - तुझ्यासारखाच वागायचा शांत धुक्याच्या पहाटे तो शृंगारीक होत वा गायचा !

अश्रु

पुष्कराज ·

II राजे II 12/06/2008 - 11:42
आम्ही असे रडतो... राज जैन मृगजळाचा पाठलाग नेहमीच जीवघेणा ठरतो... आपली पाण्याची बाटली नेहमी आपल्या जवळ बाळगावी... ;)

पक्या 13/06/2008 - 01:29
>>अश्रु म्हंणजे भावनांचा अविष्कार पण प्रत्येक वेळी नाही हं आमच्या डोळ्यात काही वेळेस जांभई देताना , खूप हसवणूक झाल्यास, कांदा चिरताना , स्वयम्पाकाच्या वेळेस तिखटाची धुरी हवेत पसरल्यास, खूप सर्दी झाल्यास वा डोळ्यात धूळ /माती तत्सम पदार्थ गेल्यास अश्रू येतात आणि त्यांना रोखणे ही अशक्य. :''( त्यामुळे आमचे दगड होण्याचे चान्सेस कमी. (ह.घ्या.) ह्या अश्रूंना प्रतिसादात्मक अश्रू (reflex tears) म्हणतात. मध्यंतरी एक छान कोट वाचनात आला. 'मला पावसात भिजायला आवडते. त्या योगे चेहर्‍यावर ओघळ्णारे अश्रू तरी दिसत नाहीत.'

II राजे II 12/06/2008 - 11:42
आम्ही असे रडतो... राज जैन मृगजळाचा पाठलाग नेहमीच जीवघेणा ठरतो... आपली पाण्याची बाटली नेहमी आपल्या जवळ बाळगावी... ;)

पक्या 13/06/2008 - 01:29
>>अश्रु म्हंणजे भावनांचा अविष्कार पण प्रत्येक वेळी नाही हं आमच्या डोळ्यात काही वेळेस जांभई देताना , खूप हसवणूक झाल्यास, कांदा चिरताना , स्वयम्पाकाच्या वेळेस तिखटाची धुरी हवेत पसरल्यास, खूप सर्दी झाल्यास वा डोळ्यात धूळ /माती तत्सम पदार्थ गेल्यास अश्रू येतात आणि त्यांना रोखणे ही अशक्य. :''( त्यामुळे आमचे दगड होण्याचे चान्सेस कमी. (ह.घ्या.) ह्या अश्रूंना प्रतिसादात्मक अश्रू (reflex tears) म्हणतात. मध्यंतरी एक छान कोट वाचनात आला. 'मला पावसात भिजायला आवडते. त्या योगे चेहर्‍यावर ओघळ्णारे अश्रू तरी दिसत नाहीत.'
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
आस्वाद
मित्रांनो डोळ्यात पाणी येत असेल तर अडवू नका, अश्रु म्हंणजे भावनांचा अविष्कार त्यांना जर उगीचच रोखल तर माणूस दगड होईल.

बुद्धीबळ खेळणारे यंत्र!

चतुरंग ·

ध्रुव 12/06/2008 - 13:06
अत्यंत सुरेख लेख झाला आहे. लेखनशैलीमुळे लेख अजून वाचनीय झाला. -- ध्रुव

आनंदयात्री 12/06/2008 - 14:06
छान लेख चतुरंग. बुद्धीबळातले फारसे न कळुनही तुझे लेख नेहमी वाचतो कारण खुप रंजक गोष्टी समजतात अन तुझ्या लेखनाला उत्तम ललित लेखनाच टच असतो उदा. लहानग्या कॅपाची पावलं रिकिबीत दिसली ती अशी!! मस्त लिहतोस. मी काय म्हणतो घोडा अडिच घर चालतो, हत्ती सरळ, ऊंट तिरका, प्यादे १ घर अन हे सोडुन वेगळे काय करता येते ते कॅसलिन एवढीच माहिती असणारे अन त्या जोरावर लुटुपूटु खेळणारे माझ्यासारखे बरेच जण आहेत, आम्हाला जरा भारी चेस शिकव ना राव ! मस्त पैकी एखादी बेसिक चाल समजाउन सांगतांना तु भारी लिहशील ! काय म्हणतोस ? कधी टाकतोस चाल नंबर १ ?

लिखाळ 12/06/2008 - 14:50
अजून एक उत्तम लेख. अतिशय सुंदर भाषा आणि अभ्यासपूर्ण. आपले बुद्धीबळाविषयीचे लेख वाचायला खरेच आवडत आहे. प्रदर्शनीय सामने म्हणजे काय असते?.. वरील प्रतिसादात आनंदयात्री सुचवतात तसेच मलाही वाटते आहे. निरनिराळे बचाव, पवित्रे यांबद्दल आपण लिहिलेत तर नक्कीच वाचायला आवडेल. -- लिखाळ.

चतुरंग 12/06/2008 - 23:42
म्हणजे प्रतिथयश खेळाडूंशी उदयोन्मुख खेळाडूंचे अनौपचारिक सामने. एकाच वेळा अनेकजणांशी खेळले जातात. ह्यात दोन गोष्टी साध्य होतात एक म्हणजे यशस्वी खेळाडू कसा खेळतो ते प्रत्यक्ष बघायला आणि/किंवा खेळायला मिळते. शिवाय यशस्वी खेळाडूसाठी सुद्धा हा एक सरावच असतो. नवनवीन खेळाडूंपैकी कोण चमकदार असू शकतील ते खेळाडू हेरता येतात. ह्यात चेस क्लॉकचा वापर होत नाही. दुसरा प्रकार म्हणजे दोन तुल्यबळ खेळाडूतली लढत किंवा लढती. हे डाव व्यावसायिक पद्धतीने चेस क्लॉक घेऊन वेळेच्या नियमात खेळले जातात. आणि ह्यात प्रेक्षकांना, नवीन खेळाडूंना भरपूर शिकायला मिळते. चतुरंग

तात्या विंचू 12/06/2008 - 14:53
आनंदयात्रींशी सहमत.... चतुरंग यांना एक नम्र विनंती....... आपण मिपा वर बुद्धीबळ शिकवायची लेखमाला सुरु करा ना..... थोड्याफार बेसिक माहिती पासुन सुरुवात करुन डीपमध्ये जायला काहीच हरकत नाही.......

स्वाती दिनेश 12/06/2008 - 21:22
बुध्दीबळाच्या खेळातल्या हिर्‍यांची ओळख फार छान करून देत आहात तुम्ही, हा लेखही आवडलाच, स्वाती

पिवळा डांबिस 12/06/2008 - 21:37
शतरंजजी (सॉरी, चतुरंगजी), सुरस, मनोरंजक आणि अभ्यासपूर्ण लेख! उरलेली प्रतिक्रिया आता तुम्ही दिलेलं डावांचं होमवर्क केल्यानंतर... आयुष्यात दिलेले होमवर्क आवडीने करण्याचा हा दुर्मिळ प्रसंग!!:) -डांबिसकाका

स्वाती राजेश 13/06/2008 - 00:37
मस्त माहिती आहे... माझ्या मुलाने सुद्धा वाचली.तो शाळेत बुद्धीबळ स्पर्धेत भाग घेतो....त्याला थोडीफार माहिती आहे. पण आपण दिलेली माहिती खरेच छान,उपयोगी आहे. त्यामुळे ज्ञानात भर पडली.... असेच काही चाली किंवा काही घटना येऊ देत....:)

विसोबा खेचर 13/06/2008 - 08:18
नेहमीप्रमाणेच सुरेख लेख रे रंगा! यात्री आणि पणशीकरांशी सहमत. सोप्या पद्धतीने तुझ्या शब्दात बुद्धिबळ शिकवणारी मालिका तू घेच लिहायला! मजा येईल! लेका, तुलाच एकदा हारवायची इच्छा आहे! :) आपला, (तिरका) तात्या.

भडकमकर मास्तर 13/06/2008 - 09:38
एकदम झकास लेख.... .... थोर खेळाडूंची ओळख करून देताना जालावरचे विविध डाव लिन्क म्हणून आपण देता, ते फार आवडते... त्यासाठी भरपूर मेहनत घेऊन आपण हा लेख तयार करता हे जाणवते..त्याबद्दल आभार.... ....सोप्या शब्दांत काही चालींचे , ओपनिंग्जचे वर्णन येउदेत... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

चतुरंग 13/06/2008 - 19:27
आपल्यापैकी बर्‍याचजणांचा आग्रह दिसतो आहे की मी ओपनिंग्ज बद्दल लिहावे. खेळाचा पूर्वी जोरात असलेला संपर्क सुटून बरीच वर्षे झाली आहेत पण मी प्रयत्न करुन पाहीन, आवडले तर पुढे चालवूयात नाहीतर जय गंगे! प्रोत्साहनाबद्दल पुन्हा एकदा सर्वांना धन्यवाद! चतुरंग

ध्रुव 12/06/2008 - 13:06
अत्यंत सुरेख लेख झाला आहे. लेखनशैलीमुळे लेख अजून वाचनीय झाला. -- ध्रुव

आनंदयात्री 12/06/2008 - 14:06
छान लेख चतुरंग. बुद्धीबळातले फारसे न कळुनही तुझे लेख नेहमी वाचतो कारण खुप रंजक गोष्टी समजतात अन तुझ्या लेखनाला उत्तम ललित लेखनाच टच असतो उदा. लहानग्या कॅपाची पावलं रिकिबीत दिसली ती अशी!! मस्त लिहतोस. मी काय म्हणतो घोडा अडिच घर चालतो, हत्ती सरळ, ऊंट तिरका, प्यादे १ घर अन हे सोडुन वेगळे काय करता येते ते कॅसलिन एवढीच माहिती असणारे अन त्या जोरावर लुटुपूटु खेळणारे माझ्यासारखे बरेच जण आहेत, आम्हाला जरा भारी चेस शिकव ना राव ! मस्त पैकी एखादी बेसिक चाल समजाउन सांगतांना तु भारी लिहशील ! काय म्हणतोस ? कधी टाकतोस चाल नंबर १ ?

लिखाळ 12/06/2008 - 14:50
अजून एक उत्तम लेख. अतिशय सुंदर भाषा आणि अभ्यासपूर्ण. आपले बुद्धीबळाविषयीचे लेख वाचायला खरेच आवडत आहे. प्रदर्शनीय सामने म्हणजे काय असते?.. वरील प्रतिसादात आनंदयात्री सुचवतात तसेच मलाही वाटते आहे. निरनिराळे बचाव, पवित्रे यांबद्दल आपण लिहिलेत तर नक्कीच वाचायला आवडेल. -- लिखाळ.

चतुरंग 12/06/2008 - 23:42
म्हणजे प्रतिथयश खेळाडूंशी उदयोन्मुख खेळाडूंचे अनौपचारिक सामने. एकाच वेळा अनेकजणांशी खेळले जातात. ह्यात दोन गोष्टी साध्य होतात एक म्हणजे यशस्वी खेळाडू कसा खेळतो ते प्रत्यक्ष बघायला आणि/किंवा खेळायला मिळते. शिवाय यशस्वी खेळाडूसाठी सुद्धा हा एक सरावच असतो. नवनवीन खेळाडूंपैकी कोण चमकदार असू शकतील ते खेळाडू हेरता येतात. ह्यात चेस क्लॉकचा वापर होत नाही. दुसरा प्रकार म्हणजे दोन तुल्यबळ खेळाडूतली लढत किंवा लढती. हे डाव व्यावसायिक पद्धतीने चेस क्लॉक घेऊन वेळेच्या नियमात खेळले जातात. आणि ह्यात प्रेक्षकांना, नवीन खेळाडूंना भरपूर शिकायला मिळते. चतुरंग

तात्या विंचू 12/06/2008 - 14:53
आनंदयात्रींशी सहमत.... चतुरंग यांना एक नम्र विनंती....... आपण मिपा वर बुद्धीबळ शिकवायची लेखमाला सुरु करा ना..... थोड्याफार बेसिक माहिती पासुन सुरुवात करुन डीपमध्ये जायला काहीच हरकत नाही.......

स्वाती दिनेश 12/06/2008 - 21:22
बुध्दीबळाच्या खेळातल्या हिर्‍यांची ओळख फार छान करून देत आहात तुम्ही, हा लेखही आवडलाच, स्वाती

पिवळा डांबिस 12/06/2008 - 21:37
शतरंजजी (सॉरी, चतुरंगजी), सुरस, मनोरंजक आणि अभ्यासपूर्ण लेख! उरलेली प्रतिक्रिया आता तुम्ही दिलेलं डावांचं होमवर्क केल्यानंतर... आयुष्यात दिलेले होमवर्क आवडीने करण्याचा हा दुर्मिळ प्रसंग!!:) -डांबिसकाका

स्वाती राजेश 13/06/2008 - 00:37
मस्त माहिती आहे... माझ्या मुलाने सुद्धा वाचली.तो शाळेत बुद्धीबळ स्पर्धेत भाग घेतो....त्याला थोडीफार माहिती आहे. पण आपण दिलेली माहिती खरेच छान,उपयोगी आहे. त्यामुळे ज्ञानात भर पडली.... असेच काही चाली किंवा काही घटना येऊ देत....:)

विसोबा खेचर 13/06/2008 - 08:18
नेहमीप्रमाणेच सुरेख लेख रे रंगा! यात्री आणि पणशीकरांशी सहमत. सोप्या पद्धतीने तुझ्या शब्दात बुद्धिबळ शिकवणारी मालिका तू घेच लिहायला! मजा येईल! लेका, तुलाच एकदा हारवायची इच्छा आहे! :) आपला, (तिरका) तात्या.

भडकमकर मास्तर 13/06/2008 - 09:38
एकदम झकास लेख.... .... थोर खेळाडूंची ओळख करून देताना जालावरचे विविध डाव लिन्क म्हणून आपण देता, ते फार आवडते... त्यासाठी भरपूर मेहनत घेऊन आपण हा लेख तयार करता हे जाणवते..त्याबद्दल आभार.... ....सोप्या शब्दांत काही चालींचे , ओपनिंग्जचे वर्णन येउदेत... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

चतुरंग 13/06/2008 - 19:27
आपल्यापैकी बर्‍याचजणांचा आग्रह दिसतो आहे की मी ओपनिंग्ज बद्दल लिहावे. खेळाचा पूर्वी जोरात असलेला संपर्क सुटून बरीच वर्षे झाली आहेत पण मी प्रयत्न करुन पाहीन, आवडले तर पुढे चालवूयात नाहीतर जय गंगे! प्रोत्साहनाबद्दल पुन्हा एकदा सर्वांना धन्यवाद! चतुरंग
लेखनविषय:
क्रीडा
लेखनप्रकार
प्रतिभा
विरंगुळा
आपल्या संपूर्ण बुद्धिबळ कारकीर्दीत फक्त ३६ डाव हरलेल्या आणि सातत्याने आठ वर्षे अपराजित राहिलेल्या माणसाला 'बुद्धिबळ खेळणारे यंत्र' असा किताब मिळाला नसता तरच नवल. बुद्धिबळातला चमत्कार असं ज्याचं वर्णन केलं जातं त्या होजे राऊल कॅपाब्लांका बद्दलच मी बोलतोय. १८८८ मधे दक्षिण अमेरिकेतल्या क्यूबा ह्या देशात जन्मलेल्या होजेचे बुद्धिबळाचे प्राथमिक शिक्षण घरातच वडिलांशी खेळताना झाले. चार वर्षाच्या कापाने वडिलांना घोड्याची एक अयोग्य खेळी करुन त्याला फसवताना पकडले आणि त्यांनी नेमका काय प्रकार केला ते त्यांना नीट समजावून सांगितले!

पुपुर्झा

पुष्कराज ·
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
आस्वाद
कधीतरी कोणीतरी आपल्या मनात घर करत,कायमचा निवारा नसेलही तो,पण काही काळ तरी आपल मन तिथ रमलेल असत, मनाला वेड लावणारे हे क्षण, रोजच्या धकाधकीच्या आयुष्यात असाही निवांतपणा हवाच ना

एक स्वप्न प्रवास (८)

विजुभाऊ ·

राजे 12/06/2008 - 09:47
नेहमी प्रमाणेच छान !! पुरी येथे गेलात भगवान जगन्नाथाचे दर्शन तरी घ्यावयास हवे होते हो..... बाकी तुम्हाला लहानपणापासून निसर्ग आवडतो असा माझा कयास आहे... नेहमी तुम्हाला पाऊस व पावसाळी वातावरण आवडत असावे.. तुमच्या लेखनी मध्ये हे आरामात लक्षात येते.. प्रवास असाच रंगत दार ठेवा.. व पुढील भाग लवकर येऊ देत. राज जैन मृगजळाचा पाठलाग नेहमीच जीवघेणा ठरतो... आपली पाण्याची बाटली नेहमी आपल्या जवळ बाळगावी... ;)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 12/06/2008 - 10:03
मेघदुत ची आठवण झाली. :) ढगातला प्रवास आवडला, आकाशात जेव्हा केव्हा ढगांचा प्रवास पाहात राहू आपल्या लेखाची आठवण होत राहील. ढगांच्या खिडकीतून खाली डोकावल्यावर काय काय दिसले वाचायला मजा आली. ''आकारमानाप्रमाणे आणि प्रदेशानुसार गारांचे वर्गिकरण करुन ठेवले होते.त्या एका चाळणीमधुन खाली टाकण्यात येणार होत्या. पाण्याने भरलेले छोटे ढगांचे तुकडे रचुन ठेवले होते.पाउस पडण्यापूर्वी वातावरण निर्मिती व्हावी म्हणुन ढगातील स्पीकर चालु केले होते.'' हाहाहाहा हे लै भारी !!! बाकी 'ऐन' ला भेटल्याशिवाय आपला प्रवास थांबवूच नका आणि ती इतक्या सहजा सहजी भेटता कामा नये !!!

मनस्वी 12/06/2008 - 10:49
वा व्हिक्टर
पाउस झाल्यामुले माणसे खुशीत येत असतीलच पण ढगही खुशीत येतात. ते हलेके होतात. पुढील प्रवासासाठी हिरवे हिरवे गार गालिचे हरित तृणांच्या मखमालीचे म्हणत एकमेकांत मिसळतात.शाळा सुटल्यावर लहान मुलानी जल्लोश करत घरी जाण्यासाठी वर्गातुन मैदानात धाव घ्यावी. त्यांची एकच सरमिसळ व्हावी आणि त्या गर्दीला "उत्साह" एवढेच रूप मिळावे तसे काहिसे झाले.....आमच्या ढगात बरेचसे लहनमोठे ढ्ग मिसळले.
छान कल्पना. हाही ढगप्रवास आवडला. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

झकासराव 12/06/2008 - 11:52
झाडे कशी लहान मुलाला आईने आंघोळ घालावी तशी दिसत होती. जंगलातुन जाणा-या राष्ट्रीय महामार्गामुळे खाली दाट केसातुन भांग पाडावे तसे दिसत होते. >>> ही तुमची वर्णन करण्याची शैली मला आमचा नववी कि दहावीतील धडा आठवुन देते. त्यात विठ्ठल गाडगीळ (चु भु दे घे) यानी त्यांच्या केरळ प्रवासाचे वर्णन केले होते. :) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

अभिरत भिरभि-या 12/06/2008 - 16:13
अक्शी खरे ... नववी तल्या या धड्यात नारळीच्या बागांचे असे काही वर्णन दिले आहे की बास .. बाकी ते वर्णन खोटे वाटावे अशी सध्या केरळची अवस्था आहे.

मदनबाण 12/06/2008 - 12:36
व्हिक्टरभाऊ मस्तच... कोणाही मर्त्य मानावाला जमणार नाही अशी रंगांचे ही स्वर्गीय उधळण ढगात सुरु झाली होती. हे फार आवडल.. (स्वप्नाळु) मदनबाण.....

स्वाती राजेश 12/06/2008 - 14:03
मस्त लेख.... पारले मोनॅकोच्या ऍडचे वर्णन आवडले....:) फ़क्त शिवाजी महाराज, जंगलात गुहेत रहाणारा सिंह, पालथा झोपलेला सैनिक आणि सलाईनच्या बाटलीचे कारंजे असते तर फ़टाके न उडवतादेखील दिवाळी केल्यासारखे वाटले असते. बाळापण आठवले...आम्हीपण सलाईनचा वापरकरून कारंजा करत होतो...:) अजुनी तिला भेटला नाहीत याचे जास्त वाईट वाटले...:)

इनोबा म्हणे 13/06/2008 - 01:42
फ़क्त शिवाजी महाराज, जंगलात गुहेत रहाणारा सिंह, पालथा झोपलेला सैनिक आणि सलाईनच्या बाटलीचे कारंजे असते तर फ़टाके न उडवतादेखील दिवाळी केल्यासारखे वाटले असते. बाळापण आठवले...आम्हीपण सलाईनचा वापरकरून कारंजा करत होतो... हेच म्हणतो विजुभाऊ...मस्तच कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

बिपिन कार्यकर्ते 12/06/2008 - 15:15
हवाई प्रवासाच्या नियमा नुसार ढगात ;हलकी असतात म्हणुन फ़क्त मोनॅको बिस्कीटे विकायला परवानगी होती. शाळा सुटल्यावर लहान मुलानी जल्लोश करत घरी जाण्यासाठी वर्गातुन मैदानात धाव घ्यावी. त्यांची एकच सरमिसळ व्हावी आणि त्या गर्दीला "उत्साह" एवढेच रूप मिळावे जमलाय लेख. तुमच्या कल्पनाशक्तीची कमाल आहे. बाकी ढगांपासून प्रेरणा घेऊन एवढे लिखाण करणारे कालिदासानंतर बहुतेक तुम्हीच. :D :D बिपिन.

शितल 12/06/2008 - 17:36
पेस्तनकाकांचा आवाज या वेळेस स्पष्ट आला. मी वर पाहिले.....पहातो तो काय. पेस्तनकाका हवेत तरंगत होते.त्यानी मोनॅको बिस्किटे जास्त प्रमाणात खाल्यामुळे ते फ़ारच हलके होऊन हवेत तरंगत होते. हा हा हा ... खाली तिष्ता नदी आता दुथडीभरुन वहात होती.झाडे कशी लहान मुलाला आईने आंघोळ घालावी तशी दिसत होती. जंगलातुन जाणा-या राष्ट्रीय महामार्गामुळे खाली दाट केसातुन भांग पाडावे तसे दिसत होते. दगडावरुन पडणारे नदीचे पाणी पाहुन मला कालिदासाने मेघदूतात वर्णन केलेल्या ओलेत्या ललनेच्या शुभ्र वस्त्राप्रमाणे दिसणारे नदीचे पाणी ही उपमा आठवली. खरेच कालिदासानेही असाच ढगातुन कधितरी प्रवास केला असावा त्याशिवाय त्याला ही उपमा सूचली नसती. खुप सु॑दर वर्णन. हळु हळु सगळे तारे अंधुक व्हायला लागले.पूर्वेला निळसर गुलाबी गुलालाची उधळण होऊ लागली.मी आत्तापर्यंत सूर्योदय फ़क्त डोंगराआडुनच होताना पाहिला होता.हा सूर्योदय अगदी क्षितीजावरुन होत होता.आकाश गुलाबी सोनेरी लालसर मोरपंखी अशा अनेक रंगानी भरुन गेले. आमचा ढग तर मिनिटामिनिटाला नवा रंग धारण करत होता.हळु हळु त्या प्रत्येक रंगात एक सोनेरी झाक डोकावु लागली. पूर्वेकडे साक्षात भगवान सहस्त्ररश्मी क्षितीजाआडुन डोकावु लागले.क्षितीजावरुन सूर्यास्त दिसतो जवळ जवळ तेवढाच सूर्योदय ही मनोहर दिसतो. किंबहुना त्यापेक्षा जास्तच. कोणाही मर्त्य मानावाला जमणार नाही अशी रंगांचे ही स्वर्गीय उधळण ढगात सुरु झाली होती. हळुहळु सगळ ढग लालसर सोनेरी प्रकाशाने न्हाउन निघाला. त्या प्रकाशात आम्ही सगळेच लालसर सोनेरी यक्ष दिसु लागलो. तेजपुंजाची झळाळी काय असते याचा आम्ही अनुभव घेत होतो. निसर्ग सौद॑र्याची उधलण छान केली आहे स्वप्नात. तुम्ही आम्हाला ही स्वप्नात पाठवलेत.

वरदा 12/06/2008 - 22:42
म्हणते तस्सच माझी प्रतिक्रीया देऊन टाकली तिने... तुमच्या कल्पनाशक्तीला सलाम! सिंपली ग्रेट!!!

छोटा डॉन 12/06/2008 - 22:49
स्वप्नप्रवास नेहमीप्रमाणे मजेशीर झाला ... शितलला ज्या वाक्यांवर हसु आले तेथेच मला पण हसु आले तेव्हा पुन्हा स्मायली टाकण्यात अर्थ नाही ... प्रवास नंतर लवकर संपवू नये ... [ तसे मनात असल्यास आम्हाला वेगळी व्यवस्था करावी लागेल, च्यायला ढगांचे "ट्रॅफीक जाम" करुन टाकतो एकदम बेंगलोर श्टाईल, मग बसा वर्णन करत ....] अवांतर : विजूभौ व्हीक्टर ममधले "व्हीक्टर" काय आहे ??? छोटा व्हिक्टर डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

विजुभाऊ 13/06/2008 - 11:29
विजूभौ व्हीक्टर ममधले "व्हीक्टर" काय आहे ??? ऍन मला विजुभाऊ न म्हणता व्हिक्टर या समानार्थी नावाने हाक मारते / ओळखते. ( मैत्रिणीने भाऊ म्हणुन संबोधणे .. :SS .ह्रदयाला काय वेदना होतात हे तुम्हाला काय ठाउक. तुम्हाला तुमची मैत्रीण डॉनुड्या शोनुड्या म्हणत असेल हो.....आमच्या नशीबी नेहमी सालं "भाऊ"च. माझे नाव मी बदलुन विजु"बबड्या" असंच ठेवतो आता ) पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

बकुळफुले 15/06/2008 - 19:27
छे: आजही तसेच. ऎन; पुन्हा.एकदा मी स्वप्नात तुला न भेटताच परत आलो. ही अशी स्वप्नांची समाप्ती नको वाटते. पण ते आपल्य हातात थोडेच असते. विजुभौ गटणे मामा म्हणतो की ऍनने तुम्हाला नकार दिला म्हणुन.......=)) पण लगे रहो....एक ना एक दिवस तुमची स्वप्ने खरी होतील... तुम्हाला ऍन वास्तवात ही भेटावी ...ही सदीच्छा

सखाराम_गटणे™ 15/06/2008 - 19:42
खास जेलो ला पाठवले आहे ना. ती आमच्या ग्रुप ची आवडती हेरोईन. तीचे लग्न झाले तेव्हा आम्ही शोकसभा वैगरे घेतली. विजुभाउ थोडे समजुन घ्या. 'कहानी मे टिवस्ट' :)

प्रभाकर पेठकर 19/06/2008 - 18:54
खाली तिष्ता नदी आता दुथडीभरुन वहात होती.झाडे कशी लहान मुलाला आईने आंघोळ घालावी तशी दिसत होती. जंगलातुन जाणा-या राष्ट्रीय महामार्गामुळे खाली दाट केसातुन भांग पाडावे तसे दिसत होते. दगडावरुन पडणारे नदीचे पाणी पाहुन मला कालिदासाने मेघदूतात वर्णन केलेल्या ओलेत्या ललनेच्या शुभ्र वस्त्राप्रमाणे दिसणारे नदीचे पाणी ही उपमा आठवली. खरेच कालिदासानेही असाच ढगातुन कधितरी प्रवास केला असावा त्याशिवाय त्याला ही उपमा सूचली नसती. खडकावरुन फ़ेसाळत खळाळणारा पाण्याचा शूभ्र प्रवाह...त्याभोवती गवताचे हिरवे गार मखमली पाचुचे मखर. मधेच दिसणारी लालसर काळी माती या सगळ्याला विसंगत छेद देणारा काळाशार डामरी राष्ट्रीय महामार्ग. अक्षरश: वेड लावणारे दृष्य होते ते. हिरव्या रंगाच्या अगणीत छटा कोणीतरी मनाला येईल तशा उधळल्या होत्या.एका रंगाच्या इतक्या छटा असतात हे प्रथमच पहात होतो.नुकत्याच फ़ुटु पहाणा-या कोवळ्या सोनेरी लालसर मखमली दुलई पासुन ते गाभुळल्या शेवाळी काळसर हिरव्यापर्यंत........दाट वाढलेल्या कुरणाच्या फ़िक्कट पोपटी छटेपासुन ते वा-यावर नाचत हिंदोळणा-या मोठ्या हत्ती गवताच्या पाचुच्या हिरव्या गालिच्या पर्यन्त हिरव्या रंगाच्या असतील नसतील तेव्हढया सगळ्या छटा उपस्थित होत्या. सुंदर वर्णन. आवडले. अभिनंदन.

राजे 12/06/2008 - 09:47
नेहमी प्रमाणेच छान !! पुरी येथे गेलात भगवान जगन्नाथाचे दर्शन तरी घ्यावयास हवे होते हो..... बाकी तुम्हाला लहानपणापासून निसर्ग आवडतो असा माझा कयास आहे... नेहमी तुम्हाला पाऊस व पावसाळी वातावरण आवडत असावे.. तुमच्या लेखनी मध्ये हे आरामात लक्षात येते.. प्रवास असाच रंगत दार ठेवा.. व पुढील भाग लवकर येऊ देत. राज जैन मृगजळाचा पाठलाग नेहमीच जीवघेणा ठरतो... आपली पाण्याची बाटली नेहमी आपल्या जवळ बाळगावी... ;)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 12/06/2008 - 10:03
मेघदुत ची आठवण झाली. :) ढगातला प्रवास आवडला, आकाशात जेव्हा केव्हा ढगांचा प्रवास पाहात राहू आपल्या लेखाची आठवण होत राहील. ढगांच्या खिडकीतून खाली डोकावल्यावर काय काय दिसले वाचायला मजा आली. ''आकारमानाप्रमाणे आणि प्रदेशानुसार गारांचे वर्गिकरण करुन ठेवले होते.त्या एका चाळणीमधुन खाली टाकण्यात येणार होत्या. पाण्याने भरलेले छोटे ढगांचे तुकडे रचुन ठेवले होते.पाउस पडण्यापूर्वी वातावरण निर्मिती व्हावी म्हणुन ढगातील स्पीकर चालु केले होते.'' हाहाहाहा हे लै भारी !!! बाकी 'ऐन' ला भेटल्याशिवाय आपला प्रवास थांबवूच नका आणि ती इतक्या सहजा सहजी भेटता कामा नये !!!

मनस्वी 12/06/2008 - 10:49
वा व्हिक्टर
पाउस झाल्यामुले माणसे खुशीत येत असतीलच पण ढगही खुशीत येतात. ते हलेके होतात. पुढील प्रवासासाठी हिरवे हिरवे गार गालिचे हरित तृणांच्या मखमालीचे म्हणत एकमेकांत मिसळतात.शाळा सुटल्यावर लहान मुलानी जल्लोश करत घरी जाण्यासाठी वर्गातुन मैदानात धाव घ्यावी. त्यांची एकच सरमिसळ व्हावी आणि त्या गर्दीला "उत्साह" एवढेच रूप मिळावे तसे काहिसे झाले.....आमच्या ढगात बरेचसे लहनमोठे ढ्ग मिसळले.
छान कल्पना. हाही ढगप्रवास आवडला. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

झकासराव 12/06/2008 - 11:52
झाडे कशी लहान मुलाला आईने आंघोळ घालावी तशी दिसत होती. जंगलातुन जाणा-या राष्ट्रीय महामार्गामुळे खाली दाट केसातुन भांग पाडावे तसे दिसत होते. >>> ही तुमची वर्णन करण्याची शैली मला आमचा नववी कि दहावीतील धडा आठवुन देते. त्यात विठ्ठल गाडगीळ (चु भु दे घे) यानी त्यांच्या केरळ प्रवासाचे वर्णन केले होते. :) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

अभिरत भिरभि-या 12/06/2008 - 16:13
अक्शी खरे ... नववी तल्या या धड्यात नारळीच्या बागांचे असे काही वर्णन दिले आहे की बास .. बाकी ते वर्णन खोटे वाटावे अशी सध्या केरळची अवस्था आहे.

मदनबाण 12/06/2008 - 12:36
व्हिक्टरभाऊ मस्तच... कोणाही मर्त्य मानावाला जमणार नाही अशी रंगांचे ही स्वर्गीय उधळण ढगात सुरु झाली होती. हे फार आवडल.. (स्वप्नाळु) मदनबाण.....

स्वाती राजेश 12/06/2008 - 14:03
मस्त लेख.... पारले मोनॅकोच्या ऍडचे वर्णन आवडले....:) फ़क्त शिवाजी महाराज, जंगलात गुहेत रहाणारा सिंह, पालथा झोपलेला सैनिक आणि सलाईनच्या बाटलीचे कारंजे असते तर फ़टाके न उडवतादेखील दिवाळी केल्यासारखे वाटले असते. बाळापण आठवले...आम्हीपण सलाईनचा वापरकरून कारंजा करत होतो...:) अजुनी तिला भेटला नाहीत याचे जास्त वाईट वाटले...:)

इनोबा म्हणे 13/06/2008 - 01:42
फ़क्त शिवाजी महाराज, जंगलात गुहेत रहाणारा सिंह, पालथा झोपलेला सैनिक आणि सलाईनच्या बाटलीचे कारंजे असते तर फ़टाके न उडवतादेखील दिवाळी केल्यासारखे वाटले असते. बाळापण आठवले...आम्हीपण सलाईनचा वापरकरून कारंजा करत होतो... हेच म्हणतो विजुभाऊ...मस्तच कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

बिपिन कार्यकर्ते 12/06/2008 - 15:15
हवाई प्रवासाच्या नियमा नुसार ढगात ;हलकी असतात म्हणुन फ़क्त मोनॅको बिस्कीटे विकायला परवानगी होती. शाळा सुटल्यावर लहान मुलानी जल्लोश करत घरी जाण्यासाठी वर्गातुन मैदानात धाव घ्यावी. त्यांची एकच सरमिसळ व्हावी आणि त्या गर्दीला "उत्साह" एवढेच रूप मिळावे जमलाय लेख. तुमच्या कल्पनाशक्तीची कमाल आहे. बाकी ढगांपासून प्रेरणा घेऊन एवढे लिखाण करणारे कालिदासानंतर बहुतेक तुम्हीच. :D :D बिपिन.

शितल 12/06/2008 - 17:36
पेस्तनकाकांचा आवाज या वेळेस स्पष्ट आला. मी वर पाहिले.....पहातो तो काय. पेस्तनकाका हवेत तरंगत होते.त्यानी मोनॅको बिस्किटे जास्त प्रमाणात खाल्यामुळे ते फ़ारच हलके होऊन हवेत तरंगत होते. हा हा हा ... खाली तिष्ता नदी आता दुथडीभरुन वहात होती.झाडे कशी लहान मुलाला आईने आंघोळ घालावी तशी दिसत होती. जंगलातुन जाणा-या राष्ट्रीय महामार्गामुळे खाली दाट केसातुन भांग पाडावे तसे दिसत होते. दगडावरुन पडणारे नदीचे पाणी पाहुन मला कालिदासाने मेघदूतात वर्णन केलेल्या ओलेत्या ललनेच्या शुभ्र वस्त्राप्रमाणे दिसणारे नदीचे पाणी ही उपमा आठवली. खरेच कालिदासानेही असाच ढगातुन कधितरी प्रवास केला असावा त्याशिवाय त्याला ही उपमा सूचली नसती. खुप सु॑दर वर्णन. हळु हळु सगळे तारे अंधुक व्हायला लागले.पूर्वेला निळसर गुलाबी गुलालाची उधळण होऊ लागली.मी आत्तापर्यंत सूर्योदय फ़क्त डोंगराआडुनच होताना पाहिला होता.हा सूर्योदय अगदी क्षितीजावरुन होत होता.आकाश गुलाबी सोनेरी लालसर मोरपंखी अशा अनेक रंगानी भरुन गेले. आमचा ढग तर मिनिटामिनिटाला नवा रंग धारण करत होता.हळु हळु त्या प्रत्येक रंगात एक सोनेरी झाक डोकावु लागली. पूर्वेकडे साक्षात भगवान सहस्त्ररश्मी क्षितीजाआडुन डोकावु लागले.क्षितीजावरुन सूर्यास्त दिसतो जवळ जवळ तेवढाच सूर्योदय ही मनोहर दिसतो. किंबहुना त्यापेक्षा जास्तच. कोणाही मर्त्य मानावाला जमणार नाही अशी रंगांचे ही स्वर्गीय उधळण ढगात सुरु झाली होती. हळुहळु सगळ ढग लालसर सोनेरी प्रकाशाने न्हाउन निघाला. त्या प्रकाशात आम्ही सगळेच लालसर सोनेरी यक्ष दिसु लागलो. तेजपुंजाची झळाळी काय असते याचा आम्ही अनुभव घेत होतो. निसर्ग सौद॑र्याची उधलण छान केली आहे स्वप्नात. तुम्ही आम्हाला ही स्वप्नात पाठवलेत.

वरदा 12/06/2008 - 22:42
म्हणते तस्सच माझी प्रतिक्रीया देऊन टाकली तिने... तुमच्या कल्पनाशक्तीला सलाम! सिंपली ग्रेट!!!

छोटा डॉन 12/06/2008 - 22:49
स्वप्नप्रवास नेहमीप्रमाणे मजेशीर झाला ... शितलला ज्या वाक्यांवर हसु आले तेथेच मला पण हसु आले तेव्हा पुन्हा स्मायली टाकण्यात अर्थ नाही ... प्रवास नंतर लवकर संपवू नये ... [ तसे मनात असल्यास आम्हाला वेगळी व्यवस्था करावी लागेल, च्यायला ढगांचे "ट्रॅफीक जाम" करुन टाकतो एकदम बेंगलोर श्टाईल, मग बसा वर्णन करत ....] अवांतर : विजूभौ व्हीक्टर ममधले "व्हीक्टर" काय आहे ??? छोटा व्हिक्टर डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

विजुभाऊ 13/06/2008 - 11:29
विजूभौ व्हीक्टर ममधले "व्हीक्टर" काय आहे ??? ऍन मला विजुभाऊ न म्हणता व्हिक्टर या समानार्थी नावाने हाक मारते / ओळखते. ( मैत्रिणीने भाऊ म्हणुन संबोधणे .. :SS .ह्रदयाला काय वेदना होतात हे तुम्हाला काय ठाउक. तुम्हाला तुमची मैत्रीण डॉनुड्या शोनुड्या म्हणत असेल हो.....आमच्या नशीबी नेहमी सालं "भाऊ"च. माझे नाव मी बदलुन विजु"बबड्या" असंच ठेवतो आता ) पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

बकुळफुले 15/06/2008 - 19:27
छे: आजही तसेच. ऎन; पुन्हा.एकदा मी स्वप्नात तुला न भेटताच परत आलो. ही अशी स्वप्नांची समाप्ती नको वाटते. पण ते आपल्य हातात थोडेच असते. विजुभौ गटणे मामा म्हणतो की ऍनने तुम्हाला नकार दिला म्हणुन.......=)) पण लगे रहो....एक ना एक दिवस तुमची स्वप्ने खरी होतील... तुम्हाला ऍन वास्तवात ही भेटावी ...ही सदीच्छा

सखाराम_गटणे™ 15/06/2008 - 19:42
खास जेलो ला पाठवले आहे ना. ती आमच्या ग्रुप ची आवडती हेरोईन. तीचे लग्न झाले तेव्हा आम्ही शोकसभा वैगरे घेतली. विजुभाउ थोडे समजुन घ्या. 'कहानी मे टिवस्ट' :)

प्रभाकर पेठकर 19/06/2008 - 18:54
खाली तिष्ता नदी आता दुथडीभरुन वहात होती.झाडे कशी लहान मुलाला आईने आंघोळ घालावी तशी दिसत होती. जंगलातुन जाणा-या राष्ट्रीय महामार्गामुळे खाली दाट केसातुन भांग पाडावे तसे दिसत होते. दगडावरुन पडणारे नदीचे पाणी पाहुन मला कालिदासाने मेघदूतात वर्णन केलेल्या ओलेत्या ललनेच्या शुभ्र वस्त्राप्रमाणे दिसणारे नदीचे पाणी ही उपमा आठवली. खरेच कालिदासानेही असाच ढगातुन कधितरी प्रवास केला असावा त्याशिवाय त्याला ही उपमा सूचली नसती. खडकावरुन फ़ेसाळत खळाळणारा पाण्याचा शूभ्र प्रवाह...त्याभोवती गवताचे हिरवे गार मखमली पाचुचे मखर. मधेच दिसणारी लालसर काळी माती या सगळ्याला विसंगत छेद देणारा काळाशार डामरी राष्ट्रीय महामार्ग. अक्षरश: वेड लावणारे दृष्य होते ते. हिरव्या रंगाच्या अगणीत छटा कोणीतरी मनाला येईल तशा उधळल्या होत्या.एका रंगाच्या इतक्या छटा असतात हे प्रथमच पहात होतो.नुकत्याच फ़ुटु पहाणा-या कोवळ्या सोनेरी लालसर मखमली दुलई पासुन ते गाभुळल्या शेवाळी काळसर हिरव्यापर्यंत........दाट वाढलेल्या कुरणाच्या फ़िक्कट पोपटी छटेपासुन ते वा-यावर नाचत हिंदोळणा-या मोठ्या हत्ती गवताच्या पाचुच्या हिरव्या गालिच्या पर्यन्त हिरव्या रंगाच्या असतील नसतील तेव्हढया सगळ्या छटा उपस्थित होत्या. सुंदर वर्णन. आवडले. अभिनंदन.
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
विरंगुळा
3

शिल्पकार गुरू आणि मास्तरांची शिल्पकला..

भडकमकर मास्तर ·

राजे 12/06/2008 - 09:35
ह्या जगात सर्वा सुंदर कला कोणती असे जर कोणी मला विचारले तर मी सरळ बोट दाखवेन ते शिल्पकलेवर !!! वा काय कला ! फोटो छान आले आहेत.... राज जैन मृगजळाचा पाठलाग नेहमीच जीवघेणा ठरतो... आपली पाण्याची बाटली नेहमी आपल्या जवळ बाळगावी... ;)

भाग्यश्री 12/06/2008 - 09:39
काय मस्त केलय हो?!! जोशी काकांनी केलेले शिल्प बेस्टच आहे, परंतू तुमचे पहीले असून अप्रतिम आले आहे! फार आवडलं!! http://bhagyashreee.blogspot.com/

मनस्वी 12/06/2008 - 10:02
मास्तर, शिल्पकलेची सचित्र माहिती आवडली. आणि तुमचे पहिलेवहिले शिल्पही छान आहे. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

प्रमोद देव 12/06/2008 - 10:10
उत्तम लेख आहे. जोशी सर आणि त्यांचे शिष्य भडकमकर मास्तर दोघांचेही कौतुक वाटते. ज्या व्यक्तीचे शिल्प बनवलंय त्या व्यक्तीची छायाचित्रं सोबत जोडली असती तर अजून मजा आली असती. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

ध्रुव 12/06/2008 - 11:57
सुरेख चित्रे व तुमच्या सरांची शिल्पकला तर फारच छान आहे. अजूनही येऊदे... -- ध्रुव

चतुरंग 12/06/2008 - 18:02
जोशीबुवा चांगलेच शिल्पकार दिसताहेत. आपलेही शिल्प छान आहे. शिल्पकला ही अतिशय अवघड आहे असे माझे मत कारण त्रिमितीत काम करताना एक वेगळीच समज लागते. पुढच्या कामाला शुभेच्छा! चतुरंग

मुक्तसुनीत 12/06/2008 - 19:18
लेख आणि माहिती फार आवडली. इतक्या बुजुर्ग माणसाला जवळून पहायचे आणि सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे , एखादे काम "घडताना" पहायचे ! हे म्हणजे भीमसेन जोशींची (मायक्रोफोन शिवायची) खाजगी मैफल पहिल्या रांगेत बसून ऐकण्यासारखे झाले राव ! :-) एक विनंती : या निमित्ताने , शिल्पकलेबद्दल , शिल्प कसे "पहावे" याबद्द्ल , शिल्पकलेच्या परंपरांबद्दल , या कलेच्या आजच्या स्थितीबद्दल इ. इ. थोडे लिहीलेत तर फार उत्तम. तुमची नाट्यकलेबद्द्लची लेखणी थोडी इथे वळवा की ! :-) ह्या जगात सर्वा सुंदर कला कोणती असे जर कोणी मला विचारले तर मी सरळ बोट दाखवेन ते शिल्पकलेवर !!! राजेसाहेब , काय बोलला आहात ! पैसा वसूल :-)

भडकमकर मास्तर 14/06/2008 - 09:07
या निमित्ताने , शिल्पकलेबद्दल , शिल्प कसे "पहावे" याबद्द्ल , शिल्पकलेच्या परंपरांबद्दल , या कलेच्या आजच्या स्थितीबद्दल इ. इ. थोडे लिहीलेत तर फार उत्तम _ शक्य असते तर तेही लिहिले असते पण एवढी माहिती मला खरंच नाही... आमच्या नाटकाच्या निमित्तानं हे सारं चुकून शक्य झालं, इतकंच.... _____________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

इनोबा म्हणे 13/06/2008 - 02:12
मास्तरांचे मास्तर 'जोशी मास्तर' यांचे शिल्प तर अप्रतिमच...पण आमच्या मास्तरांनीही कमालच केली म्हणायची. अवांतरः ह्या मास्तरनी आता काय करायचे बाकी ठेवलंय ते पण कळू दे! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

विसोबा खेचर 13/06/2008 - 08:09
वा मास्तर! सुंदर लेख आणि ओळख.. गुरुशिष्य परंपरेला सलाम! जोशीमास्तरांना आमचा दंडवत सांगा... तात्या.

शितल 13/06/2008 - 17:59
मास्तर तुमच्या गुरूला आणि तुम्हाला ही सलाम. मस्त कला आहे ही, आणि तुमची आवड अजुन कशात कशात आहे हे ही कळु दे. बाकी इनोबा म्हणतो ते खरे.

सहज 15/06/2008 - 08:16
लेख आवडला. शिल्पकला बघायला जितकी उच्च तितकी त्यावर काही वाचायला बोरींग हा देखील एक पुर्वग्रह तुमच्या लेखाने दुर झाला. जोशी बुवांची माहीती, कला, फोटो, त्यांचे इतर कौशल्य वाचायला खरच खूप छान वाटले. कबुलीजबाब - खरे सांगतो भडकमकर मास्तर यांचे क्लासेस मालीका वाचल्यावर मी हा लेख नंतर वाचायचा म्हणुन बाजुला ठेवला. ; - ) मला वाटले की हा लेख म्हणजे शिल्पकार कसे बनावे ह्याबद्दलचा "क्लास" असावा. भडकमकर सर, लेखाचे शीर्षक वाचुन लेख वाचायला किंचीत पुर्वग्रहाने वेळ लावला त्याबद्दल माफी. पुन्हा असे होणार नाही.आता वाचल्यावर कबुल करतो की आधी वाचायला पाहीजे होता.

भडकमकर मास्तर 15/06/2008 - 09:04
मला वाटले की हा लेख म्हणजे शिल्पकार कसे बनावे ह्याबद्दलचा "क्लास" असावा. क्लासचे शीर्षक करीअर गयडन्स क्लास भाग अमुक अमुक असेच असणार आहे... असो...तुम्हाला लेख आवडला , आनंद वाटला... धन्यवाद.. :) ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

भडकमकर मास्तर 27/01/2025 - 15:39
https://www.youtube.com/watch?v=CMw9BeAWbro या वरच्या मुलाखतीत गावसकर १ तास चार मिनिटे ०७ व्या सेकन्दाला राजस्थानचे लेग स्पिनर चन्दू जोशी यान्चा उल्लेख करतात. आता नव्वदीत असतील आता. ९२ . त्यंच्यावरचं हे आर्टिकलही सापडलं

चौथा कोनाडा 01/02/2025 - 18:58
भारी योग आला ... जोशी सर म्हंजे बहुप्रतिभा कलावंत आहेत ... माझ्या ही नशिबानं आमच्या कलावर्तुळामुळं जोशी सरांशी अनेकदा भेटणं झालं ... त्यांच्या घरीही येणं जाणं झालं. यातूनच माझ्या हातून दिवाळी अंक २०२४ - कोण आहेत हे कलंदर चंदू जोशी ? मध्ये हे शब्द चित्र उमटलं ! असे कलाकार भेटणं अन त्यांचं काम पहायला मिळण खरंच भाग्य असतं !

प्रसाद गोडबोले 02/02/2025 - 10:00
हे चंद्रशेखर जोशी तेच का ज्यांनी श्री मोरया गोसावी समाधी मंदिरातील सुंदर शिल्पे बनवली आहेत, अन् वाड्यावरील सुंदर चित्रे काढली आहेत ? अन् ज्यांचे सज्जनगडावर देखील एक चित्रांचे दालन आहे ?

चौथा कोनाडा 02/02/2025 - 14:48
हे ते नाहीत. हे चंदु जोशी या लोकप्रिय नावाने ओळखले जातात. तुम्ही म्हणता ते वेगळे आहेत. ते पण भारी आहे. त्यांची मंगलमुर्ती वाड्यातील चित्रे अप्रतिम आहेत. त्यांची साईट & त्यांच्या बद्दल माहिती : https://chandrashekharjoshi.com/about-me/ या

राजे 12/06/2008 - 09:35
ह्या जगात सर्वा सुंदर कला कोणती असे जर कोणी मला विचारले तर मी सरळ बोट दाखवेन ते शिल्पकलेवर !!! वा काय कला ! फोटो छान आले आहेत.... राज जैन मृगजळाचा पाठलाग नेहमीच जीवघेणा ठरतो... आपली पाण्याची बाटली नेहमी आपल्या जवळ बाळगावी... ;)

भाग्यश्री 12/06/2008 - 09:39
काय मस्त केलय हो?!! जोशी काकांनी केलेले शिल्प बेस्टच आहे, परंतू तुमचे पहीले असून अप्रतिम आले आहे! फार आवडलं!! http://bhagyashreee.blogspot.com/

मनस्वी 12/06/2008 - 10:02
मास्तर, शिल्पकलेची सचित्र माहिती आवडली. आणि तुमचे पहिलेवहिले शिल्पही छान आहे. मनस्वी "मृगजळाला पाहुन तुम्ही फसला नाहीत तर स्वतःच्या बुद्धीची तारिफ करु नका. हे मान्य करा की तुम्हाला तहान लागली नव्हती."

प्रमोद देव 12/06/2008 - 10:10
उत्तम लेख आहे. जोशी सर आणि त्यांचे शिष्य भडकमकर मास्तर दोघांचेही कौतुक वाटते. ज्या व्यक्तीचे शिल्प बनवलंय त्या व्यक्तीची छायाचित्रं सोबत जोडली असती तर अजून मजा आली असती. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

ध्रुव 12/06/2008 - 11:57
सुरेख चित्रे व तुमच्या सरांची शिल्पकला तर फारच छान आहे. अजूनही येऊदे... -- ध्रुव

चतुरंग 12/06/2008 - 18:02
जोशीबुवा चांगलेच शिल्पकार दिसताहेत. आपलेही शिल्प छान आहे. शिल्पकला ही अतिशय अवघड आहे असे माझे मत कारण त्रिमितीत काम करताना एक वेगळीच समज लागते. पुढच्या कामाला शुभेच्छा! चतुरंग

मुक्तसुनीत 12/06/2008 - 19:18
लेख आणि माहिती फार आवडली. इतक्या बुजुर्ग माणसाला जवळून पहायचे आणि सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे , एखादे काम "घडताना" पहायचे ! हे म्हणजे भीमसेन जोशींची (मायक्रोफोन शिवायची) खाजगी मैफल पहिल्या रांगेत बसून ऐकण्यासारखे झाले राव ! :-) एक विनंती : या निमित्ताने , शिल्पकलेबद्दल , शिल्प कसे "पहावे" याबद्द्ल , शिल्पकलेच्या परंपरांबद्दल , या कलेच्या आजच्या स्थितीबद्दल इ. इ. थोडे लिहीलेत तर फार उत्तम. तुमची नाट्यकलेबद्द्लची लेखणी थोडी इथे वळवा की ! :-) ह्या जगात सर्वा सुंदर कला कोणती असे जर कोणी मला विचारले तर मी सरळ बोट दाखवेन ते शिल्पकलेवर !!! राजेसाहेब , काय बोलला आहात ! पैसा वसूल :-)

भडकमकर मास्तर 14/06/2008 - 09:07
या निमित्ताने , शिल्पकलेबद्दल , शिल्प कसे "पहावे" याबद्द्ल , शिल्पकलेच्या परंपरांबद्दल , या कलेच्या आजच्या स्थितीबद्दल इ. इ. थोडे लिहीलेत तर फार उत्तम _ शक्य असते तर तेही लिहिले असते पण एवढी माहिती मला खरंच नाही... आमच्या नाटकाच्या निमित्तानं हे सारं चुकून शक्य झालं, इतकंच.... _____________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

इनोबा म्हणे 13/06/2008 - 02:12
मास्तरांचे मास्तर 'जोशी मास्तर' यांचे शिल्प तर अप्रतिमच...पण आमच्या मास्तरांनीही कमालच केली म्हणायची. अवांतरः ह्या मास्तरनी आता काय करायचे बाकी ठेवलंय ते पण कळू दे! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

विसोबा खेचर 13/06/2008 - 08:09
वा मास्तर! सुंदर लेख आणि ओळख.. गुरुशिष्य परंपरेला सलाम! जोशीमास्तरांना आमचा दंडवत सांगा... तात्या.

शितल 13/06/2008 - 17:59
मास्तर तुमच्या गुरूला आणि तुम्हाला ही सलाम. मस्त कला आहे ही, आणि तुमची आवड अजुन कशात कशात आहे हे ही कळु दे. बाकी इनोबा म्हणतो ते खरे.

सहज 15/06/2008 - 08:16
लेख आवडला. शिल्पकला बघायला जितकी उच्च तितकी त्यावर काही वाचायला बोरींग हा देखील एक पुर्वग्रह तुमच्या लेखाने दुर झाला. जोशी बुवांची माहीती, कला, फोटो, त्यांचे इतर कौशल्य वाचायला खरच खूप छान वाटले. कबुलीजबाब - खरे सांगतो भडकमकर मास्तर यांचे क्लासेस मालीका वाचल्यावर मी हा लेख नंतर वाचायचा म्हणुन बाजुला ठेवला. ; - ) मला वाटले की हा लेख म्हणजे शिल्पकार कसे बनावे ह्याबद्दलचा "क्लास" असावा. भडकमकर सर, लेखाचे शीर्षक वाचुन लेख वाचायला किंचीत पुर्वग्रहाने वेळ लावला त्याबद्दल माफी. पुन्हा असे होणार नाही.आता वाचल्यावर कबुल करतो की आधी वाचायला पाहीजे होता.

भडकमकर मास्तर 15/06/2008 - 09:04
मला वाटले की हा लेख म्हणजे शिल्पकार कसे बनावे ह्याबद्दलचा "क्लास" असावा. क्लासचे शीर्षक करीअर गयडन्स क्लास भाग अमुक अमुक असेच असणार आहे... असो...तुम्हाला लेख आवडला , आनंद वाटला... धन्यवाद.. :) ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

भडकमकर मास्तर 27/01/2025 - 15:39
https://www.youtube.com/watch?v=CMw9BeAWbro या वरच्या मुलाखतीत गावसकर १ तास चार मिनिटे ०७ व्या सेकन्दाला राजस्थानचे लेग स्पिनर चन्दू जोशी यान्चा उल्लेख करतात. आता नव्वदीत असतील आता. ९२ . त्यंच्यावरचं हे आर्टिकलही सापडलं

चौथा कोनाडा 01/02/2025 - 18:58
भारी योग आला ... जोशी सर म्हंजे बहुप्रतिभा कलावंत आहेत ... माझ्या ही नशिबानं आमच्या कलावर्तुळामुळं जोशी सरांशी अनेकदा भेटणं झालं ... त्यांच्या घरीही येणं जाणं झालं. यातूनच माझ्या हातून दिवाळी अंक २०२४ - कोण आहेत हे कलंदर चंदू जोशी ? मध्ये हे शब्द चित्र उमटलं ! असे कलाकार भेटणं अन त्यांचं काम पहायला मिळण खरंच भाग्य असतं !

प्रसाद गोडबोले 02/02/2025 - 10:00
हे चंद्रशेखर जोशी तेच का ज्यांनी श्री मोरया गोसावी समाधी मंदिरातील सुंदर शिल्पे बनवली आहेत, अन् वाड्यावरील सुंदर चित्रे काढली आहेत ? अन् ज्यांचे सज्जनगडावर देखील एक चित्रांचे दालन आहे ?

चौथा कोनाडा 02/02/2025 - 14:48
हे ते नाहीत. हे चंदु जोशी या लोकप्रिय नावाने ओळखले जातात. तुम्ही म्हणता ते वेगळे आहेत. ते पण भारी आहे. त्यांची मंगलमुर्ती वाड्यातील चित्रे अप्रतिम आहेत. त्यांची साईट & त्यांच्या बद्दल माहिती : https://chandrashekharjoshi.com/about-me/ या
लेखनविषय:
कला
तंत्र
शिक्षण
लेखनप्रकार
विचार
अनुभव
माहिती
आस्वाद
विरंगुळा
झालं काय, आमच्या एका नाटकासाठी एक नाटकात काम करणार्‍या कलाकारासारखा दिसणारा पुतळा हवा होता... आता हे म्हणजे जरा अवघडच झालं.. चित्राबित्राचं जमलं असतं पण शिल्प तेही हुबेहूब तसं दिसणारं म्हणजे काय करावं बरं, अशा विचारातच होतो..तेव्हा कळलं , आपल्याच भागात एक शिल्पकार राहतात, ते हे करून देऊ शकतील... ते शाडूच्या मातीपासून प्लास्टर मोल्डिंग पद्धतीने प्लास्टर शिल्प बनवणार होते.. पण त्यांना एका असिस्टंटची गरज होती.. मग काय हो, मी तर आनंदानं बनलो त्यांचा असिस्टंट... ( असल्या गोष्टी इतर कुठे आम्हाला लवकर शिकायला मिळणार?)... . .. हे आमचे गुरू शिल्पकार चंद्रशेखर जोशी...
Subscribe to