विराणी

क्या करे मौसम ही ऐसा है ! :) असो ... दोनच कडवी पण सुरेख जमलीत, मस्त यशभाय. का कोण जाणे, बालकवींच्या या कवितेची आठवण झाली कोठुन येते मला कळेना, उदासिनता ही हृदयाला. काय बोचते ते समजेना, हृदयाच्या अंतरहृदयाला.

ही ब्लॉगावर आहे का ग तुझ्या? तिथे वाचल्यासारखी वाटतेय. अर्थात सुरेखच आहे.