मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

बोट - शिक्षण

स्वीट टॉकर ·

नाखु 16/06/2016 - 15:53

या क्षेत्रात जायची इच्छा असलेल्या साठी मार्गदर्शक !!!

कुठलीही भिती अथवा पुरवग्रह न ठेवता करता येईल असा एक चांगला व्यावसायीक अभ्यासक्रम. पुभाप्र

आदूबाळ 16/06/2016 - 17:17
जबरदस्त लेख. अवांतर कुरकूर : गेल्यावर्षीच्या श्रीगणेश लेखमालेच्या वेळी कुठे होतात?

स्वीट टॉकर 17/06/2016 - 10:06
सर्वजण, धन्यवाद. विजुभाऊ - दोन प्रकारचे आहेत. बारावी नंतर चार वर्ष, किंवा बी.ई. मेकॅनिकलनंतर एक वर्ष. आदूबाळ - मला तर श्रीगणेश लेखमालेबद्दल काहीच वाचलेलं आठवत नाहिये.

गवि 17/06/2016 - 14:36
खास.. !!! उत्कृष्ट. तुमचं व्यक्तिमत्व भारी आहे हे लेखनशैलीतून स्वच्छ दिसतं. आणि असं व्यक्तिमत्व अशा भन्नाट अनुभवांतूनच बनतं.

अर्धवटराव 17/06/2016 - 22:57
तुम्ही जबरी मास्तर आहात सर. काहि प्रश्न... आप्पांनी हा कोर्स तुमच्यासाठी का निवडला ? त्याकाळात आपल्या मुलाचं आणि त्याच्या भविष्याचं इतकं काटेकोर अ‍ॅनॅलिसीस करणं म्हणजे... व्हिजनरी आणि ज्यिनीयस __/\__ भारताला समुद्री व्यापाराची परंपरा आहेच, शिवाय इंग्रजी शासनात भारत संरक्षण आणि व्यापार, दोन्हि क्षेत्रात आधुनीक जगाशी परिचीत होताच. मग इतक्या महत्वाच्या क्षेत्राच्या शिक्षणाबाबत इंग्रजांनी कुठलीच व्यवस्था का केली नसावी? पंडीतजींच्या चौकस नजरेतुन सुद्धा हा विषय कसा काय निसटला?

गामा पैलवान 17/06/2016 - 23:42
अर्धवटराव, इंग्रजांनी देशी शिक्षणाची पार वाट लावली. ते राज्यकर्ते होते. त्यांनी कशाला नेटिव्हांना प्रशिक्षित करायचं? नेहरूंनी ब्रिटीशांची परंपरा पुढे चालवली. म्हणून मी तरी भारत स्वतंत्र झाला असं मानंत नाही. गोरे इंग्रज जाऊन काळे इंग्रज आले इतकंच. आ.न., -गा.पै.

बोका-ए-आझम 17/06/2016 - 23:24
माझ्या वडिलांनी ग्रेट ईस्टर्न शिपिंगच्या लोणावळा येथील प्रशिक्षण महाविद्यालयात शिकवलं होतं. तिथल्या अनेक आठवणी त्यांनी सांगितल्या होत्या. त्या सर्वांना उजाळा मिळाला!

स्वीट टॉकर 17/06/2016 - 23:50
सर्वजण, पुन्हा धन्यवाद ! बी.ई. इलेक्ट्रिकलनंतर Electro Technical Officer (ETO) असा कोर्स आहे पण तो नुकताच सुरू झाला आहे. (दोन वर्षांपूर्वी.) त्यानंतर इलेक्ट्रिकल ऑफिसर बनता येतं पण नवीन असल्यामुळे त्याच्याबद्दल ग्वाही नीट देता येत नाही. गवि - व्यक्तिमत्व भारी वगैरे काही नाही. मात्र ते भारी आहे असं लोकांना वाटावं असा प्रयत्न मी करंत असतो. तो काही प्रमाणात यशस्वी होतोय असं दिसतंय ! हॅ हॅ !! अर्धवटराव - खरं तर तुमच्या कौतुकामुळे आज मला हा निर्णय कौतुकाचा वाटायला लागला. त्या वेळेस तो फक्त माझ्या क्षमतांबरहुकूम घेतलेला निर्णय होता. मी गणित सायन्स मध्ये बरा म्हटल्यावर इंजिनियर हे ओघानी आलंच. खेळात आणि हातानी काम करण्यातही बरा म्हणून मरीन इंजिनिअर. अगदी सरळसोट निर्णय तेव्हां आम्हाला सगळ्यांनाच वाटला होता. आजही डिग्रीची जरूर त्या कोर्सला नाही. कारण थिअरिटिकल ज्ञान फारसं कामाला तिथे येत नाही. पूर्वी बोटीवरच इंजिनरूममध्ये काम करणारे खलाशी आणि फिटर अमुक वर्षं अनुभव घेतल्यावर परीक्षा देवून मरीन इंजिनियर बनू शकंत होते. कॉलेज काढल्यानंतर ती पद्धत बंद करण्यात आली.

नमकिन 19/06/2016 - 20:12
खलाशी व फिटरवर अन्याय करणारा निर्णय आहे असे नाहीं का वाटत?

नाखु 16/06/2016 - 15:53

या क्षेत्रात जायची इच्छा असलेल्या साठी मार्गदर्शक !!!

कुठलीही भिती अथवा पुरवग्रह न ठेवता करता येईल असा एक चांगला व्यावसायीक अभ्यासक्रम. पुभाप्र

आदूबाळ 16/06/2016 - 17:17
जबरदस्त लेख. अवांतर कुरकूर : गेल्यावर्षीच्या श्रीगणेश लेखमालेच्या वेळी कुठे होतात?

स्वीट टॉकर 17/06/2016 - 10:06
सर्वजण, धन्यवाद. विजुभाऊ - दोन प्रकारचे आहेत. बारावी नंतर चार वर्ष, किंवा बी.ई. मेकॅनिकलनंतर एक वर्ष. आदूबाळ - मला तर श्रीगणेश लेखमालेबद्दल काहीच वाचलेलं आठवत नाहिये.

गवि 17/06/2016 - 14:36
खास.. !!! उत्कृष्ट. तुमचं व्यक्तिमत्व भारी आहे हे लेखनशैलीतून स्वच्छ दिसतं. आणि असं व्यक्तिमत्व अशा भन्नाट अनुभवांतूनच बनतं.

अर्धवटराव 17/06/2016 - 22:57
तुम्ही जबरी मास्तर आहात सर. काहि प्रश्न... आप्पांनी हा कोर्स तुमच्यासाठी का निवडला ? त्याकाळात आपल्या मुलाचं आणि त्याच्या भविष्याचं इतकं काटेकोर अ‍ॅनॅलिसीस करणं म्हणजे... व्हिजनरी आणि ज्यिनीयस __/\__ भारताला समुद्री व्यापाराची परंपरा आहेच, शिवाय इंग्रजी शासनात भारत संरक्षण आणि व्यापार, दोन्हि क्षेत्रात आधुनीक जगाशी परिचीत होताच. मग इतक्या महत्वाच्या क्षेत्राच्या शिक्षणाबाबत इंग्रजांनी कुठलीच व्यवस्था का केली नसावी? पंडीतजींच्या चौकस नजरेतुन सुद्धा हा विषय कसा काय निसटला?

गामा पैलवान 17/06/2016 - 23:42
अर्धवटराव, इंग्रजांनी देशी शिक्षणाची पार वाट लावली. ते राज्यकर्ते होते. त्यांनी कशाला नेटिव्हांना प्रशिक्षित करायचं? नेहरूंनी ब्रिटीशांची परंपरा पुढे चालवली. म्हणून मी तरी भारत स्वतंत्र झाला असं मानंत नाही. गोरे इंग्रज जाऊन काळे इंग्रज आले इतकंच. आ.न., -गा.पै.

बोका-ए-आझम 17/06/2016 - 23:24
माझ्या वडिलांनी ग्रेट ईस्टर्न शिपिंगच्या लोणावळा येथील प्रशिक्षण महाविद्यालयात शिकवलं होतं. तिथल्या अनेक आठवणी त्यांनी सांगितल्या होत्या. त्या सर्वांना उजाळा मिळाला!

स्वीट टॉकर 17/06/2016 - 23:50
सर्वजण, पुन्हा धन्यवाद ! बी.ई. इलेक्ट्रिकलनंतर Electro Technical Officer (ETO) असा कोर्स आहे पण तो नुकताच सुरू झाला आहे. (दोन वर्षांपूर्वी.) त्यानंतर इलेक्ट्रिकल ऑफिसर बनता येतं पण नवीन असल्यामुळे त्याच्याबद्दल ग्वाही नीट देता येत नाही. गवि - व्यक्तिमत्व भारी वगैरे काही नाही. मात्र ते भारी आहे असं लोकांना वाटावं असा प्रयत्न मी करंत असतो. तो काही प्रमाणात यशस्वी होतोय असं दिसतंय ! हॅ हॅ !! अर्धवटराव - खरं तर तुमच्या कौतुकामुळे आज मला हा निर्णय कौतुकाचा वाटायला लागला. त्या वेळेस तो फक्त माझ्या क्षमतांबरहुकूम घेतलेला निर्णय होता. मी गणित सायन्स मध्ये बरा म्हटल्यावर इंजिनियर हे ओघानी आलंच. खेळात आणि हातानी काम करण्यातही बरा म्हणून मरीन इंजिनिअर. अगदी सरळसोट निर्णय तेव्हां आम्हाला सगळ्यांनाच वाटला होता. आजही डिग्रीची जरूर त्या कोर्सला नाही. कारण थिअरिटिकल ज्ञान फारसं कामाला तिथे येत नाही. पूर्वी बोटीवरच इंजिनरूममध्ये काम करणारे खलाशी आणि फिटर अमुक वर्षं अनुभव घेतल्यावर परीक्षा देवून मरीन इंजिनियर बनू शकंत होते. कॉलेज काढल्यानंतर ती पद्धत बंद करण्यात आली.

नमकिन 19/06/2016 - 20:12
खलाशी व फिटरवर अन्याय करणारा निर्णय आहे असे नाहीं का वाटत?
'अस्सावा सुंदर चॉकलेटचा बंगला।' वगैरे बालगीतात ठीक आहे. पण ‘अशा बंगल्यात रहाणार्‍यांना चॉकलेटच्या वासानी मळमळायला लागेल का?’ असे रसभंग करणारे प्रश्न विचारायची जरूरच नाही कारण असा बंगला असणंच शक्य नाही. तसंच एक एक मार्कासाठी डोचकं पिकवलेल्या एखाद्या विद्यार्थ्याला जर सांगितलं की अकरावी एस् एस् सी नंतर असा एक चार वर्षांचा कोर्स आहे ज्याला फी नाही, ज्यात प्रवेशासाठी मार्कांची अट नाही, पुस्तकं बेताचीच आणि समजायला बर्यापैकी सोपी, चार वर्षांच्या संपूर्ण कोर्सभर एकही परीक्षा नाही, कारण शिक्षकच नाहीत! वर दर महिन्याला ऐंशी रुपये पॉकेट मनी मिळेल - तर तो लक्षच देणार नाही. देऊन तरी काय उपयोग?
तंत्र
नोकरी
शिक्षण
लेख
अनुभव
माहिती
विरंगुळा

बोट - व्यसनं

स्वीट टॉकर ·

आदूबाळ 02/06/2016 - 14:03
भारी! पीपल रिस्पाँड टु इन्सेन्टिव्ह्ज या जागतिक सत्याचं मस्त उदाहरण!

नाखु 02/06/2016 - 14:16
सोपं आणि तरीही रोचक कधी वाचलेच गेलं नव्हतं खलाशी आयुष्याबद्दल. पुभाप्र बोट धरून सफरीला आलेला नाखु

राजाभाउ 02/06/2016 - 19:41
आयला मला वाटल कि बोट हेच कस व्यसन आहे ते लिहीता की काय पण हे वेगळच आहे. पण भारी लिहलय हे सगळ माहीतच नव्हत. तो ब्रेथानलायझरचा किस्सा तर जबराच.

कैलासवासी सोन्याबापु 03/06/2016 - 11:53
असल्या भयकथा कधी ऐकल्या नाहीत अन हे खरे असले तर असली दुःस्वप्ने परत पडायला नको ही आकाशातल्या बापाला प्रार्थना! :D :D

अर्धवटराव 02/06/2016 - 22:11
मस्त वाटतं वाचायला.
त्या दोघांनी असा दावा केला की breathalyzer मशीन व्यवस्थित काम करीत नाही.
मध्यंतरी एक इंग्रजी सिनेमा बघितला होता. त्यात पायलट आपल्या अफलातुन स्कील आणि धैर्याने वादळात सापडलेलं विमान अक्षरशः १८० डिग्री फिरवुन क्रॅश लँडींग करवतो आणि आणि अनेकांचे प्राण वाचवतो. पण इन्स्पेक्शन करताना विमानात दोन रिकाम्या व्होडका बाटल्या अढळतात ज्या त्यानेच रिचवल्या असतात. त्याची अल्कोहोल टेस्ट पॉझीटीव्ह येते पण त्याचा वकील त्या इन्स्ट्रुमेण्टच्या व्हॅलिडीटीलाच चॅलेंज करतो. कारण हेच... त्या उपकरणाची नियमीत तपासणी झालीच नसते.

कैलासवासी सोन्याबापु 03/06/2016 - 11:38
सुंदर खरोखर अतिशय सुंदर लेख आहे स्वीटटॉकर सर! सेलर्सच्या आयुष्या बद्दल आधीच असलेला आदर अन कुतूहल तुमच्या लेखाने दुप्पट होते कायम, विक्टोरियन काळात तर सेलिंग म्हणजे खरेच मानवी क्षमतांचा यथोचित कस घेणारे काम होते! ह्या संबंधी काही काही माहीती आहे अन काही आपण द्याल अशी अपेक्षा बरीच आधी वाचलेली एक माहीती खरी का खोटी ते आपण सांगू शकलात तर बरे होईल ती म्हणजे पोर्तुगीज दर्यावर्दी जेव्हा सफरीवर निघाले की भरपुर साठा रेड रम/वाइन अन हार्ड बिस्किट्सचा घेऊन निघत, भारताच्या किनाऱ्याजवळ हे लोक आले तेव्हा आपल्या एतद्देशीय लोकांनी म्हणे ही फिरंगी मंडळी "हाडे" फोडून खाल्ल्यावर "रक्त" प्राशन करतात असे निरिक्षण काढले होते. स्कर्वीचं कारण तुम्ही सांगितले तसे चौफेर आहाराची कमी पुढे हे प्रमाण कमी व्हायला निकोलस एपर्ट ह्या फ्रेंच सदगृहस्थाने लावलेल्या अन्न कॅनिंग करायच्या प्रक्रियेमुळे कमी झाले व त्यांना बऱ्यापैकी आहार मिळायला सुरुवात झाली असावी असे वाटते. बाकी आमचं एक मित्र फ़क्त दारूसाठी मर्चंट नेवी मधे जाणार होते ते आठवले! सध्या गड़ी स्टेट बँक मधे क्लर्क आहे पण ड्रिंकचा राबता सुरु आहे शिस्तीत ! त्याला मला नाही वाटत कामाचं बंधन असावं! वैयक्तिक मी पाहिलेली पट्टीची पेताडं बहुतांशी बँकर आहेत! कारण म्हणजे वर्षात काही महीने असलेली आराम अन काही महीने (ऑडिट) विलक्षण स्ट्रेसची नोकरी, असा माझा अंदाज आहे, आम्हीही फ़ोर्स मधे जेव्हा डिप्लॉयमेंट वर असतो तेव्हा मेसला जवळपास रोज एखाद ड्रिंक होते पण ते स्ट्रिक्टली कंट्रोल्ड असते (असावेच लागते) पुन्हा एकदा लेख खुप आवडला अन पुढील भागाची वाट पाहतो आहे! तुम्ही होम पोर्टला येऊन सुट्टीवर जायची वाट बघत असाल तशी स्मित -बाप्या

आदूबाळ 02/06/2016 - 14:03
भारी! पीपल रिस्पाँड टु इन्सेन्टिव्ह्ज या जागतिक सत्याचं मस्त उदाहरण!

नाखु 02/06/2016 - 14:16
सोपं आणि तरीही रोचक कधी वाचलेच गेलं नव्हतं खलाशी आयुष्याबद्दल. पुभाप्र बोट धरून सफरीला आलेला नाखु

राजाभाउ 02/06/2016 - 19:41
आयला मला वाटल कि बोट हेच कस व्यसन आहे ते लिहीता की काय पण हे वेगळच आहे. पण भारी लिहलय हे सगळ माहीतच नव्हत. तो ब्रेथानलायझरचा किस्सा तर जबराच.

कैलासवासी सोन्याबापु 03/06/2016 - 11:53
असल्या भयकथा कधी ऐकल्या नाहीत अन हे खरे असले तर असली दुःस्वप्ने परत पडायला नको ही आकाशातल्या बापाला प्रार्थना! :D :D

अर्धवटराव 02/06/2016 - 22:11
मस्त वाटतं वाचायला.
त्या दोघांनी असा दावा केला की breathalyzer मशीन व्यवस्थित काम करीत नाही.
मध्यंतरी एक इंग्रजी सिनेमा बघितला होता. त्यात पायलट आपल्या अफलातुन स्कील आणि धैर्याने वादळात सापडलेलं विमान अक्षरशः १८० डिग्री फिरवुन क्रॅश लँडींग करवतो आणि आणि अनेकांचे प्राण वाचवतो. पण इन्स्पेक्शन करताना विमानात दोन रिकाम्या व्होडका बाटल्या अढळतात ज्या त्यानेच रिचवल्या असतात. त्याची अल्कोहोल टेस्ट पॉझीटीव्ह येते पण त्याचा वकील त्या इन्स्ट्रुमेण्टच्या व्हॅलिडीटीलाच चॅलेंज करतो. कारण हेच... त्या उपकरणाची नियमीत तपासणी झालीच नसते.

कैलासवासी सोन्याबापु 03/06/2016 - 11:38
सुंदर खरोखर अतिशय सुंदर लेख आहे स्वीटटॉकर सर! सेलर्सच्या आयुष्या बद्दल आधीच असलेला आदर अन कुतूहल तुमच्या लेखाने दुप्पट होते कायम, विक्टोरियन काळात तर सेलिंग म्हणजे खरेच मानवी क्षमतांचा यथोचित कस घेणारे काम होते! ह्या संबंधी काही काही माहीती आहे अन काही आपण द्याल अशी अपेक्षा बरीच आधी वाचलेली एक माहीती खरी का खोटी ते आपण सांगू शकलात तर बरे होईल ती म्हणजे पोर्तुगीज दर्यावर्दी जेव्हा सफरीवर निघाले की भरपुर साठा रेड रम/वाइन अन हार्ड बिस्किट्सचा घेऊन निघत, भारताच्या किनाऱ्याजवळ हे लोक आले तेव्हा आपल्या एतद्देशीय लोकांनी म्हणे ही फिरंगी मंडळी "हाडे" फोडून खाल्ल्यावर "रक्त" प्राशन करतात असे निरिक्षण काढले होते. स्कर्वीचं कारण तुम्ही सांगितले तसे चौफेर आहाराची कमी पुढे हे प्रमाण कमी व्हायला निकोलस एपर्ट ह्या फ्रेंच सदगृहस्थाने लावलेल्या अन्न कॅनिंग करायच्या प्रक्रियेमुळे कमी झाले व त्यांना बऱ्यापैकी आहार मिळायला सुरुवात झाली असावी असे वाटते. बाकी आमचं एक मित्र फ़क्त दारूसाठी मर्चंट नेवी मधे जाणार होते ते आठवले! सध्या गड़ी स्टेट बँक मधे क्लर्क आहे पण ड्रिंकचा राबता सुरु आहे शिस्तीत ! त्याला मला नाही वाटत कामाचं बंधन असावं! वैयक्तिक मी पाहिलेली पट्टीची पेताडं बहुतांशी बँकर आहेत! कारण म्हणजे वर्षात काही महीने असलेली आराम अन काही महीने (ऑडिट) विलक्षण स्ट्रेसची नोकरी, असा माझा अंदाज आहे, आम्हीही फ़ोर्स मधे जेव्हा डिप्लॉयमेंट वर असतो तेव्हा मेसला जवळपास रोज एखाद ड्रिंक होते पण ते स्ट्रिक्टली कंट्रोल्ड असते (असावेच लागते) पुन्हा एकदा लेख खुप आवडला अन पुढील भागाची वाट पाहतो आहे! तुम्ही होम पोर्टला येऊन सुट्टीवर जायची वाट बघत असाल तशी स्मित -बाप्या
फार पूर्वी, जेव्हां बोटी फक्त शिडाच्या होत्या तेव्हांचा काळ. इंग्लंडच्या बोटी (Her Majesty’s Ships) जगभर फिरायच्या खर्‍या, पण त्यांच्यावर काम करायला खलाशी सहजासहजी मिळत नव्हते. खलाशांचं आयुष्य फारच खडतर असे. गोडं पाणी अतिशय मर्यादित. शीतकरण नसल्यामुळे आहारात थोडेच पदार्थ. रोज रोज तेच तेच. वार्‍यावर अवलंबून असल्यामुळे पुढच्या बंदराला पोहोचायला किती काळ लागेल काही सांगता येत नसे. काम अंगमेहनतीचं आणि जोखमीचं. वादळांचा धोका कायमच डोक्यावर. बोटी बुडण्याचं आणि खडकांवर आपटून फुटण्याचं प्रमाण बर्यापैकी. वर कित्येक सफरींमध्ये तर सत्तर टक्के खलाशी स्कर्वी (scurvy) ने मेल्याची नोंद आहे.
कथा
जीवनमान
kathaa
प्रवास
नोकरी
लेख
माहिती

घोस्टहंटर - पायरेट ऑफ़ अरेबिया ४

DEADPOOL ·

विजय पुरोहित 10/04/2016 - 09:12
http://www.misalpav.com/user/18472/authored हे घ्या रंगाण्णांच्या सौजन्याने! मंदार कात्रेंच्या लेखनात बहुतेक भुताखेताच्या प्रकारांचा उल्लेख आहे.

DEADPOOL 09/04/2016 - 21:25
बायंगी हे भूत कोकणात विकत मिळते. हे घराची भरभराट करते मात्र घरातून गेल्यास सर्वस्व लुटून नेते. महाबायंगी हे त्याच भूताचे सुधारीत वर्जन!

पंतश्री 11/04/2016 - 16:04
मस्तच आहे. बर्याच काळानी इतकी मस्त कथा वाचली. एकच विनन्ति. जरा लवकर ताका भाग. मगचे एकदम सपाट होत इतका उशिर् केला कि .

विजय पुरोहित 10/04/2016 - 09:12
http://www.misalpav.com/user/18472/authored हे घ्या रंगाण्णांच्या सौजन्याने! मंदार कात्रेंच्या लेखनात बहुतेक भुताखेताच्या प्रकारांचा उल्लेख आहे.

DEADPOOL 09/04/2016 - 21:25
बायंगी हे भूत कोकणात विकत मिळते. हे घराची भरभराट करते मात्र घरातून गेल्यास सर्वस्व लुटून नेते. महाबायंगी हे त्याच भूताचे सुधारीत वर्जन!

पंतश्री 11/04/2016 - 16:04
मस्तच आहे. बर्याच काळानी इतकी मस्त कथा वाचली. एकच विनन्ति. जरा लवकर ताका भाग. मगचे एकदम सपाट होत इतका उशिर् केला कि .
वाचकहो घोस्टहंटरला झालेल्या अक्षम्य दिरंगाईबद्दल मी माफी मागतो. भ्रमणध्वनि वर टंकण करत असल्याने मालिकेस उशीर झाला. पुढील भाग लवकर येतील याची खात्री बाळगावी! १. तर मंडळी रोला अजूनही समजत नव्हते की पायरेटचा अंत कसा करावा, कारण पायरेट कोणत्याही शस्त्र अथवा अस्त्र याने घायाळ होत नव्हता. शैतानाच्या दूताकडून त्याला ही जहाज मिळाली होती.त्या जहाजाच्या प्रत्येक भागावर त्याची हुकुमत चालू होती. जहाजाची प्रत्येक दोरी म्हणजे एक साप होतात. असे अनेक प्रकारचे साप तिथे होते. रो कंटाळून त्याच्या ऑफीसमध्ये बसला होता.
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
kathaa
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र

बोट - अग्निशमन (Fire Fighting)

स्वीट टॉकर ·

उगा काहितरीच 26/03/2016 - 11:44
एका वेगळ्याच विश्वाची सफर चालू आहे तर !धन्यवाद , स्विट टॉकरजी. जहाजावरील जीवन हे नुसते आरामशीर नसते हे कळत आहे या निमित्ताने . पुभाप्र ...

बदामची राणी 26/03/2016 - 11:54
एका वेगळ्या जगाची ओळख होतेय. तुमची लिहिण्याची शैली पण फारच interesting आहे. कोठला निर्णय योग्य ठरेल हे कसं सांगणार?> धोनी म्हणाला होता त्याप्रमाणे, "निर्णय कप्तान घेत असतो. पण त्याची अम्मलबजावणी फलन्दाज किन्वा गोलन्दाज करत असतो. यश मिळाले तर कप्तानाच्या निर्णयाचे खूप कौतुक होते, पण अपयश आले तर मात्र त्याच निर्णयाबाबत कप्तानाच्या अकलेचे धिन्दवडे निघतात."

जगप्रवासी 26/03/2016 - 12:01
आधी वाटायचं बोटीवरच लाइफ म्हणजे मस्त एकदम आरामदायी पण आता तुमची लेखमालिका वाचून मत बदलत चालल आहे. तुमचे खूप खूप धन्यवाद नवीन जगाची ओळख करून देताय.

खेडूत 26/03/2016 - 15:19
वेगळ्या विश्वाची सफर घडवल्याबद्दल आभार! अजून वाचायला आवडेल- अन्य धोके, जसे चाचे, वादळे, दिशा भरकटणे वगैरे. तसेच प्रवासाचे नियोजन कसे करतात? म्हणजे एका दौर्यात दहा बंदरांवर जायचे असेल तर कसे मार्ग ठरवतात?

प्रचेतस 26/03/2016 - 20:17
गुंगवून टाकणारे लेखन. जहाजांबद्दलची माझी माहिती एलिस्टर मैकलीनच्या कादंबऱ्यांपुरतीच मर्यादित. तुमच्या लेखनाने मात्र सखोल माहिती तीही सुरेख लेखनशैलीत मिळत आहे

विकास... 27/03/2016 - 13:23
उपयुक्त माहिती.. फायर फाईटिंग आणी प्रथमोपचार याची माहिती प्रत्येकाला पाहिजेच. "एअर कंडिशनिंग मशिनरी" मधिल अनुभव यामधे श्वास बंद झाला तो कोणत्या वायुमुळे?.

स्वीट टॉकर 27/03/2016 - 13:35
सर्वजण, धन्यवाद. तुम्हा सगळ्यांना लेख आवडला हे बरं झालं. माहितीपर लेखांचा हा जरा लोचा असतो. तो interesting होतोच असं नाही. बदामची राणी - तर मात्र त्याच निर्णयाबाबत कप्तानाच्या अकलेचे धिन्दवडे निघतात." प्रश्न धिंडवड्यात संपला तरी चालतं. स्पेन च्या उत्तरेला एक बोट बुडली. वादळात दोन तुकडे होऊन. त्यात कप्तानाची काही चूक नव्हती. बोट तुटण्याआधी कप्तानानी अतिशय शिस्तीत सगळ्यांना लाइफ बोटीत उतरवले आणि सगळे वाचले. पुढे या बोटीतलं तेल स्पेनच्या किनार्‍यावर पसरून चिकार हानी झाली. कप्तान ग्रीस देशाचा नागरिक होता. त्याला तुरुंगवास भोगायला लागला. त्यानी सगळ्यांना उत्तम तर्हेनी वाचवलं याला काहीही महत्व दिलं गेलं नाही. Such is life. जगप्रवासी - जे पैसे देऊन प्रवास करतात, उदा. paying passengers, त्यांचा प्रवास अर्थातच मस्त आणि आरामाचा असतो. ज्यांना त्याच प्रवासाचे पैसे मिळतात, उदा. बोटीवरचे कर्मचारी, त्यांचा तोच प्रवास खडतर असतो. हा जगाचाच नियम आहे. समुद्रावर वेगळा नियम असायचं काहीच कारण नाही. तुमचं नावच जगप्रवासी आहे. एकदा तरी क्रूझ शिपवर प्रवास कराच. धमाल असते. टवाळ कार्टा - बरोबर आहे. पॅनिक होणं ही आपली मोठी कमजोरी. गर्दीत जी चेंगराचेंगरी होऊन शेकडो लोक हकनाक मरतात त्यालाही पॅनिक हे मुख्य कारण. खेडूत - वादळांबद्दल झालेलंच आहे. चाच्यांबद्दल येईलच. ज्या दहा बंदरांना जायचं आहे ती एकमेकांपासून दूर असली तर निर्णयस्वातंत्र्य रहातच नाही. जे आधी येईल ते घ्यावंच लागतं. मात्र जर जवळ असतील प्रश्न उभा रहातो. ही दहा बंदरं कशी ठरली? या बंदरांचा माल मिळाला म्हणून ठरली का इथे जायचं ठरलं म्हणून तिथला माल मिळाला? ज्या क्रमानी बंदरं घ्यायची त्या क्रमानी माल लादण्याचा प्रयत्न असतो. (हा नेहमीच सफल होतो असं नाही कारण माल जिथे लादला जातो ती देखील कधी कधी दहा बंदरं असतात.) कित्येक वेळा पुढच्या बंदराचा माल काढून बाजूला ठेवायचा, या बंदराचा unload करायचा आणि आधी बाजूला काढलेला माल पुन्हा भरायचा अशी दुप्पट हमाली करावी लागते. हल्ली संगणकांमुळे हे नियोजन सोपं झालं आहे. पूर्वी डोकं फिरायचीच पाळी यायची. कॅ जॅ स्पॅ - Traveling salesman algorithm =)) अर्थ समजला नाही.

नाखु 28/03/2016 - 10:54
नुसते अतरंग नाही तर अत्रंगही उलगडणारी लेखमाला.. वयक्तीक आणि सामाजीक सुऱक्षेचे शिक्षण शाळेत पुरेसे दिले जात नाही.दिले तर कोणी गांभेर्याने घेत नाही. ं अंमलबजावणी तर दूरच . खाजगी कंपन्याच जरा आग्रही आणी किमान सुरक्षेबाबत जागरूक आहेत. मंत्रालयाला लागलेल्या / (की लावलेल्या) आगीने अजून ही शिकले नाहीत त्यालाच शासन म्हणत असावेत. नितवाचक नाखु.

इडली डोसा 29/03/2016 - 01:42
ना.खू म्हणतात त्याप्रमाणे खाजगी कंपन्यांमधे अधुन मधुन फायर ड्रील्स होतात पण त्याला फार कोणी गांभिर्याने घेत नाही. आपल्यावर अशी वेळ प्रत्यक्षात कधी येणारच नाही याची खात्री असल्यासारखी (accidents happen to others ga.vi. theory) जनता अळम् टळम करत निवांत बाहेर पडत असते (मी सुद्धा आहे त्यात :( ) आता इथुन पुढे फायर ड्रील्स सिरिअसली घेणार.

मधुरा देशपांडे 01/04/2016 - 01:39
अत्यंत सोप्या भाषेतला उत्तम लेख. इमर्जन्सी घंटा, त्यानंतर घ्यायच्या ऍक्शन्स यासोबतच आताच्या काळात अशा काही सिस्टिम्स असतात का की ज्याद्वारे आग लागल्यावर त्या कंट्रोल सिस्टिम द्वारा एका ठराविक क्रमाने मशिन्स, इंजिन हे आपोआप बंद होतील आणि मोठी दुर्घटना टळू शकेल. यात सगळं काही बंद करून चालणार नाहीच. पण ऑटोमॅटिक फायर फाईटिंग सिस्टिम ने यात हानी कमी व्हावी आणि जास्तीत जास्त सुरक्षितता मिळावी म्हणून काही करता येतं का? कुठलाही ऑइल प्लॅटफॉर्म किंवा एखादा केमिकल प्लांट यात हे सर्व अत्यावश्यक असते, आणि अत्याधुनिक तंत्रज्ञानाने ते एका मर्यादेपर्यंत साध्य होऊ शकते पण त्यातही अनेक अपवाद असतात. शिवाय या प्रकारच्या यंत्रणे साठी होणारा खर्च देखील प्रचंड असतो. फक्त तसे काही या बोटींवर असते का किंवा त्यावर प्रयत्न चालू आहेत का याबद्दल अधिक जाणून घ्यायला आवडेल.

स्वीट टॉकर 06/04/2016 - 13:40
सर्व जण, पुन्हा धन्यवाद. इडली डो सा - जनता अळम् टळम करत निवांत बाहेर पडत असते यामुळे ऑफिसला/कारखान्याला असलेले दरवाजे, पायर्या वगैरे पुरेशा वाटतात. जेव्हां खरी आग लागते तेव्हां सगळे धूम पळतात आणि त्याच दरवाज्यात चेंगराचेंगरी होते. पायर्यांवरून लोक धडपडतात आणि मागचे त्यांच्यावर अडखळतात आणि दिल्लीच्या थियेटरमध्ये झाली तशी हकनाक जीवितहानी होते. तुम्ही यापुढे ही ड्रिल्स सीरियसली घेणार हे चांगलंच आहे. मात्र ह्या अळम टळम वृत्तीवर अतिशय सोपा उपाय आहे. वरिष्ठांनी घोषणा करायची की 'ड्रिलमध्ये आपण इतक्या सेकंदात/मिनिटात सुखरूपपणे बाहेर पडू अशी अपेक्षा आहे. जोपर्यंत ही वेळ आपण गाठू शकत नाही तो पर्यंत आपण पुन्हा पुन्हा ड्रिल करणार आहोत.' आकार कसाही असो. सगळे पळतात हरणाप्रमाणे! मधुरा देशपांडे - आग लागल्यावर मशिनरी आपोआप बंद करण्याची सिस्टिम करणं अगदीच सोपं आहे. मात्र बोट ही स्थिर नसून चालत असल्यामुळे वेगळे प्रश्न उभे राहातात. जर मशिनरी बंद झाल्यामुळे बोटीवरचं नियंत्रण सुटलं तर ती दुसर्या बोटीवर, बंदरात जेट्टीवर, आपली आपण खडकांवर वगैरे आपटू शकेल. 'एक्झॉन वाल्डेझ' नावाची बोट अलास्का मध्ये खडकावर आपटून किती प्रचंड हानी झाली हे सगळ्यांना आठवत असेल. आगीमुळे जितकं नुकसान होऊ शकेल त्याच्या कित्येक पट नुकसान हकनाक मशिनरी बंद करून होऊ शकतं. त्यामुळे तो निर्णय माणसाच्या हातातच ठेवणं बरं! मात्र आग लवकर पसरू नये म्हणून एक सिस्टिम असते. त्याला म्हणतात 'हायपर मिस्ट सिस्टिम'. जर साधं पाणी प्रचंड दाबानी एखाद्या बारीक भोकातून पलिकडे ढकललं तर त्याचे अत्यंत छोटे तुषार (मिस्ट) तयार होतात. हे तुषार आगीतील उष्णता शोषून घेण्यात प्रवीण असतात. शिवाय पाण्याचं प्रमाण कमी असल्यामुळे मशिनरी चालू असेल तरीही तिचं नुकसान नगण्य होतं. ही सिस्टिम आग विझवू शकत नाही. मात्र लागलेली आग लवकर पसरू देत नाही. त्यामुळे जिकडे आग लागण्याची जास्त शक्यता आहे, उदा. बोटीचं मुख्य इंजिन, जनरेटर इंजिन, बॉइलर, कचरा जाळण्याचा इन्सिनरेटर, तेल शुद्धिकरणाचं मशीन (याला आम्ही 'फ्युएल ऑइल प्युरिफायर' म्हणतो) या सगळ्यांवर ही सिस्टिम लावलेली असते. ही संपूर्णतः स्वयंचलित असते. ऑइल टँकर्सवर ही सिस्टिम लावणं कायद्यानी बंधनकारक असतं.

गामा पैलवान 02/06/2016 - 21:57
स्वीट टॉकर, एकंदरीत मोठ्या नौकेवरची भडकलेली आग म्हणजे एक महाभयानक प्रकरण असते. इथे एक अनुभव आहे : http://dainiksanatanprabhat.blogspot.co.uk/2015/10/blog-post_9424.html या अनुभवानंतर संबंधित माणसाच्या पत्नीचा अनुभव इथे आहे : http://dainiksanatanprabhat.blogspot.co.uk/2015/11/blog-post_522.html या अनुभवाचे श्रद्धापूर्वक केलेले अध्यात्मिक विवेचन इथे आहे : http://dainiksanatanprabhat.blogspot.co.uk/2016/03/blog-post_62.html आ.न., -गा.पै.

स्वीट टॉकर 03/06/2016 - 11:29
गा पै - धन्यवाद! कुठलीही गोष्ट वाचल्यावर तुमचा त्याच्यावर आणखी शोध आणि अभ्यास असतो. ही फारच उत्तम सवय आहे.

गामा पैलवान 03/06/2016 - 21:33
धन्यवाद स्वीट टॉकर! शोधाभ्यासास पूरक वातावरण हे प्रशासक, संपादकमंडळ व मिपाधनी यांच्या अथक परिश्रमांमुळेच लाभते. आ.न., -गा.पै.

उगा काहितरीच 26/03/2016 - 11:44
एका वेगळ्याच विश्वाची सफर चालू आहे तर !धन्यवाद , स्विट टॉकरजी. जहाजावरील जीवन हे नुसते आरामशीर नसते हे कळत आहे या निमित्ताने . पुभाप्र ...

बदामची राणी 26/03/2016 - 11:54
एका वेगळ्या जगाची ओळख होतेय. तुमची लिहिण्याची शैली पण फारच interesting आहे. कोठला निर्णय योग्य ठरेल हे कसं सांगणार?> धोनी म्हणाला होता त्याप्रमाणे, "निर्णय कप्तान घेत असतो. पण त्याची अम्मलबजावणी फलन्दाज किन्वा गोलन्दाज करत असतो. यश मिळाले तर कप्तानाच्या निर्णयाचे खूप कौतुक होते, पण अपयश आले तर मात्र त्याच निर्णयाबाबत कप्तानाच्या अकलेचे धिन्दवडे निघतात."

जगप्रवासी 26/03/2016 - 12:01
आधी वाटायचं बोटीवरच लाइफ म्हणजे मस्त एकदम आरामदायी पण आता तुमची लेखमालिका वाचून मत बदलत चालल आहे. तुमचे खूप खूप धन्यवाद नवीन जगाची ओळख करून देताय.

खेडूत 26/03/2016 - 15:19
वेगळ्या विश्वाची सफर घडवल्याबद्दल आभार! अजून वाचायला आवडेल- अन्य धोके, जसे चाचे, वादळे, दिशा भरकटणे वगैरे. तसेच प्रवासाचे नियोजन कसे करतात? म्हणजे एका दौर्यात दहा बंदरांवर जायचे असेल तर कसे मार्ग ठरवतात?

प्रचेतस 26/03/2016 - 20:17
गुंगवून टाकणारे लेखन. जहाजांबद्दलची माझी माहिती एलिस्टर मैकलीनच्या कादंबऱ्यांपुरतीच मर्यादित. तुमच्या लेखनाने मात्र सखोल माहिती तीही सुरेख लेखनशैलीत मिळत आहे

विकास... 27/03/2016 - 13:23
उपयुक्त माहिती.. फायर फाईटिंग आणी प्रथमोपचार याची माहिती प्रत्येकाला पाहिजेच. "एअर कंडिशनिंग मशिनरी" मधिल अनुभव यामधे श्वास बंद झाला तो कोणत्या वायुमुळे?.

स्वीट टॉकर 27/03/2016 - 13:35
सर्वजण, धन्यवाद. तुम्हा सगळ्यांना लेख आवडला हे बरं झालं. माहितीपर लेखांचा हा जरा लोचा असतो. तो interesting होतोच असं नाही. बदामची राणी - तर मात्र त्याच निर्णयाबाबत कप्तानाच्या अकलेचे धिन्दवडे निघतात." प्रश्न धिंडवड्यात संपला तरी चालतं. स्पेन च्या उत्तरेला एक बोट बुडली. वादळात दोन तुकडे होऊन. त्यात कप्तानाची काही चूक नव्हती. बोट तुटण्याआधी कप्तानानी अतिशय शिस्तीत सगळ्यांना लाइफ बोटीत उतरवले आणि सगळे वाचले. पुढे या बोटीतलं तेल स्पेनच्या किनार्‍यावर पसरून चिकार हानी झाली. कप्तान ग्रीस देशाचा नागरिक होता. त्याला तुरुंगवास भोगायला लागला. त्यानी सगळ्यांना उत्तम तर्हेनी वाचवलं याला काहीही महत्व दिलं गेलं नाही. Such is life. जगप्रवासी - जे पैसे देऊन प्रवास करतात, उदा. paying passengers, त्यांचा प्रवास अर्थातच मस्त आणि आरामाचा असतो. ज्यांना त्याच प्रवासाचे पैसे मिळतात, उदा. बोटीवरचे कर्मचारी, त्यांचा तोच प्रवास खडतर असतो. हा जगाचाच नियम आहे. समुद्रावर वेगळा नियम असायचं काहीच कारण नाही. तुमचं नावच जगप्रवासी आहे. एकदा तरी क्रूझ शिपवर प्रवास कराच. धमाल असते. टवाळ कार्टा - बरोबर आहे. पॅनिक होणं ही आपली मोठी कमजोरी. गर्दीत जी चेंगराचेंगरी होऊन शेकडो लोक हकनाक मरतात त्यालाही पॅनिक हे मुख्य कारण. खेडूत - वादळांबद्दल झालेलंच आहे. चाच्यांबद्दल येईलच. ज्या दहा बंदरांना जायचं आहे ती एकमेकांपासून दूर असली तर निर्णयस्वातंत्र्य रहातच नाही. जे आधी येईल ते घ्यावंच लागतं. मात्र जर जवळ असतील प्रश्न उभा रहातो. ही दहा बंदरं कशी ठरली? या बंदरांचा माल मिळाला म्हणून ठरली का इथे जायचं ठरलं म्हणून तिथला माल मिळाला? ज्या क्रमानी बंदरं घ्यायची त्या क्रमानी माल लादण्याचा प्रयत्न असतो. (हा नेहमीच सफल होतो असं नाही कारण माल जिथे लादला जातो ती देखील कधी कधी दहा बंदरं असतात.) कित्येक वेळा पुढच्या बंदराचा माल काढून बाजूला ठेवायचा, या बंदराचा unload करायचा आणि आधी बाजूला काढलेला माल पुन्हा भरायचा अशी दुप्पट हमाली करावी लागते. हल्ली संगणकांमुळे हे नियोजन सोपं झालं आहे. पूर्वी डोकं फिरायचीच पाळी यायची. कॅ जॅ स्पॅ - Traveling salesman algorithm =)) अर्थ समजला नाही.

नाखु 28/03/2016 - 10:54
नुसते अतरंग नाही तर अत्रंगही उलगडणारी लेखमाला.. वयक्तीक आणि सामाजीक सुऱक्षेचे शिक्षण शाळेत पुरेसे दिले जात नाही.दिले तर कोणी गांभेर्याने घेत नाही. ं अंमलबजावणी तर दूरच . खाजगी कंपन्याच जरा आग्रही आणी किमान सुरक्षेबाबत जागरूक आहेत. मंत्रालयाला लागलेल्या / (की लावलेल्या) आगीने अजून ही शिकले नाहीत त्यालाच शासन म्हणत असावेत. नितवाचक नाखु.

इडली डोसा 29/03/2016 - 01:42
ना.खू म्हणतात त्याप्रमाणे खाजगी कंपन्यांमधे अधुन मधुन फायर ड्रील्स होतात पण त्याला फार कोणी गांभिर्याने घेत नाही. आपल्यावर अशी वेळ प्रत्यक्षात कधी येणारच नाही याची खात्री असल्यासारखी (accidents happen to others ga.vi. theory) जनता अळम् टळम करत निवांत बाहेर पडत असते (मी सुद्धा आहे त्यात :( ) आता इथुन पुढे फायर ड्रील्स सिरिअसली घेणार.

मधुरा देशपांडे 01/04/2016 - 01:39
अत्यंत सोप्या भाषेतला उत्तम लेख. इमर्जन्सी घंटा, त्यानंतर घ्यायच्या ऍक्शन्स यासोबतच आताच्या काळात अशा काही सिस्टिम्स असतात का की ज्याद्वारे आग लागल्यावर त्या कंट्रोल सिस्टिम द्वारा एका ठराविक क्रमाने मशिन्स, इंजिन हे आपोआप बंद होतील आणि मोठी दुर्घटना टळू शकेल. यात सगळं काही बंद करून चालणार नाहीच. पण ऑटोमॅटिक फायर फाईटिंग सिस्टिम ने यात हानी कमी व्हावी आणि जास्तीत जास्त सुरक्षितता मिळावी म्हणून काही करता येतं का? कुठलाही ऑइल प्लॅटफॉर्म किंवा एखादा केमिकल प्लांट यात हे सर्व अत्यावश्यक असते, आणि अत्याधुनिक तंत्रज्ञानाने ते एका मर्यादेपर्यंत साध्य होऊ शकते पण त्यातही अनेक अपवाद असतात. शिवाय या प्रकारच्या यंत्रणे साठी होणारा खर्च देखील प्रचंड असतो. फक्त तसे काही या बोटींवर असते का किंवा त्यावर प्रयत्न चालू आहेत का याबद्दल अधिक जाणून घ्यायला आवडेल.

स्वीट टॉकर 06/04/2016 - 13:40
सर्व जण, पुन्हा धन्यवाद. इडली डो सा - जनता अळम् टळम करत निवांत बाहेर पडत असते यामुळे ऑफिसला/कारखान्याला असलेले दरवाजे, पायर्या वगैरे पुरेशा वाटतात. जेव्हां खरी आग लागते तेव्हां सगळे धूम पळतात आणि त्याच दरवाज्यात चेंगराचेंगरी होते. पायर्यांवरून लोक धडपडतात आणि मागचे त्यांच्यावर अडखळतात आणि दिल्लीच्या थियेटरमध्ये झाली तशी हकनाक जीवितहानी होते. तुम्ही यापुढे ही ड्रिल्स सीरियसली घेणार हे चांगलंच आहे. मात्र ह्या अळम टळम वृत्तीवर अतिशय सोपा उपाय आहे. वरिष्ठांनी घोषणा करायची की 'ड्रिलमध्ये आपण इतक्या सेकंदात/मिनिटात सुखरूपपणे बाहेर पडू अशी अपेक्षा आहे. जोपर्यंत ही वेळ आपण गाठू शकत नाही तो पर्यंत आपण पुन्हा पुन्हा ड्रिल करणार आहोत.' आकार कसाही असो. सगळे पळतात हरणाप्रमाणे! मधुरा देशपांडे - आग लागल्यावर मशिनरी आपोआप बंद करण्याची सिस्टिम करणं अगदीच सोपं आहे. मात्र बोट ही स्थिर नसून चालत असल्यामुळे वेगळे प्रश्न उभे राहातात. जर मशिनरी बंद झाल्यामुळे बोटीवरचं नियंत्रण सुटलं तर ती दुसर्या बोटीवर, बंदरात जेट्टीवर, आपली आपण खडकांवर वगैरे आपटू शकेल. 'एक्झॉन वाल्डेझ' नावाची बोट अलास्का मध्ये खडकावर आपटून किती प्रचंड हानी झाली हे सगळ्यांना आठवत असेल. आगीमुळे जितकं नुकसान होऊ शकेल त्याच्या कित्येक पट नुकसान हकनाक मशिनरी बंद करून होऊ शकतं. त्यामुळे तो निर्णय माणसाच्या हातातच ठेवणं बरं! मात्र आग लवकर पसरू नये म्हणून एक सिस्टिम असते. त्याला म्हणतात 'हायपर मिस्ट सिस्टिम'. जर साधं पाणी प्रचंड दाबानी एखाद्या बारीक भोकातून पलिकडे ढकललं तर त्याचे अत्यंत छोटे तुषार (मिस्ट) तयार होतात. हे तुषार आगीतील उष्णता शोषून घेण्यात प्रवीण असतात. शिवाय पाण्याचं प्रमाण कमी असल्यामुळे मशिनरी चालू असेल तरीही तिचं नुकसान नगण्य होतं. ही सिस्टिम आग विझवू शकत नाही. मात्र लागलेली आग लवकर पसरू देत नाही. त्यामुळे जिकडे आग लागण्याची जास्त शक्यता आहे, उदा. बोटीचं मुख्य इंजिन, जनरेटर इंजिन, बॉइलर, कचरा जाळण्याचा इन्सिनरेटर, तेल शुद्धिकरणाचं मशीन (याला आम्ही 'फ्युएल ऑइल प्युरिफायर' म्हणतो) या सगळ्यांवर ही सिस्टिम लावलेली असते. ही संपूर्णतः स्वयंचलित असते. ऑइल टँकर्सवर ही सिस्टिम लावणं कायद्यानी बंधनकारक असतं.

गामा पैलवान 02/06/2016 - 21:57
स्वीट टॉकर, एकंदरीत मोठ्या नौकेवरची भडकलेली आग म्हणजे एक महाभयानक प्रकरण असते. इथे एक अनुभव आहे : http://dainiksanatanprabhat.blogspot.co.uk/2015/10/blog-post_9424.html या अनुभवानंतर संबंधित माणसाच्या पत्नीचा अनुभव इथे आहे : http://dainiksanatanprabhat.blogspot.co.uk/2015/11/blog-post_522.html या अनुभवाचे श्रद्धापूर्वक केलेले अध्यात्मिक विवेचन इथे आहे : http://dainiksanatanprabhat.blogspot.co.uk/2016/03/blog-post_62.html आ.न., -गा.पै.

स्वीट टॉकर 03/06/2016 - 11:29
गा पै - धन्यवाद! कुठलीही गोष्ट वाचल्यावर तुमचा त्याच्यावर आणखी शोध आणि अभ्यास असतो. ही फारच उत्तम सवय आहे.

गामा पैलवान 03/06/2016 - 21:33
धन्यवाद स्वीट टॉकर! शोधाभ्यासास पूरक वातावरण हे प्रशासक, संपादकमंडळ व मिपाधनी यांच्या अथक परिश्रमांमुळेच लाभते. आ.न., -गा.पै.
असं समजूया की नगरपालिकेचा पाणी पुरवठा विभागाचा एक कर्मचारी तुमच्या भागातलं पाणी सकाळी नऊ वाजता उघडतो आणि दुपारी दोन वाजता बंद करतो. असं समजा की त्याच्या साहेबानी त्याला सांगितलं की “आज नऊ वाजता पाणी उघडल्यावर त्याच्या जवळंच आखणी करून ठेवली आहे तिथे झाडं लावण्यासाठी एक तीन बाय तीन बाय तीन फुटांचा खड्डा कर आणि त्या रस्त्यावरचा सहावा दिवा चालत नाहिये तो बदल! तोपर्यंत दोन वाजतील. मग पाणी बंद कर आणि मगच ऑफिसला परत ये!” तर कसला स्फोट होईल!! जाऊ दे! कल्पना करण्यातंच पॉइंट नाही. भूवासियांच्या जगात विभागीकरण (compartmentalization) खूप असतं. असायला हवं देखील.
कथा
kathaa
प्रवास
देशांतर
नोकरी
सामुद्रिक
लेख
अनुभव
माहिती

बोटीवरील जीवन

स्वीट टॉकर ·

रामदास 10/03/2016 - 07:53
तुमचा पहीला शो प्रचंड टाळ्या घेणार !! पुढच्या लेखाची उत्सुकता आहे.

राही 10/03/2016 - 08:32
आपली लिहिण्याची पद्धत आवडली. वाचकांना आपल्याबरोबर घेत समान पातळीवर संवाद साधला आहे. ते आवडले.

बोका-ए-आझम 10/03/2016 - 08:55
धाकटा भाऊ मर्चंट नेव्हीत असल्यामुळे बरंच ऐकलंय पण तो सीमन म्हणून गेला त्यामुळे ती बाजू जास्त ऐकलीय. तुमच्यामुळे आता इंजिनियरिंगची बाजू कळेल! पुभाप्र!

सतिश गावडे 10/03/2016 - 11:24
व्यापारी आरमाराबद्दल तुझ्या एका भावाकडूनच मी थोडेफार ऐकले आहे. :) एका वेगळ्याच जगाची आणि कारकीर्द पर्यायाची अभिनिवेशरहीत ओळख करून दिल्याबद्दल धागाकर्त्याचे आभार !!

नाखु 10/03/2016 - 08:55
शेवटी देवाला दया आली म्हणायची मिपाकरांची धुराळी धाग्यातल्या धुळवडीने धाराशायी धडकलेला धोंडा नाखु टीप :ज्यांचा देवावर विश्वास नाही त्यांनी आप्लया इच्छेनुसार "नाव" टाकणे धगालेखकाने बोटीवर असलेल्या संधी आणि पात्रता (प्रशिक्षण) यांचा उल्लेख केला तर मेहेर्बानी.

प्रमोद देर्देकर 10/03/2016 - 10:02
वा अजुन एक बोट मास्तर आले की. अजुन समुद्रप्रवास घडला नाही त्यामुळे जिथे चहुकडे अथांग पाणी असते असा अनुभव आलेला नाही. तुमचे लेख पटापट येवु द्या सर.

सतिश गावडे 10/03/2016 - 11:28
मुंबईकरांना समुद्र प्रवासाचा अनुभव घेण्यासाठी सोपा पर्याय म्हणजे गेटवेवरून घारापूरीला जाणे. आम्ही हा अनुभव तीसेक मिपाकरांच्या सोबतीने घेतला.

मराठी कथालेखक 10/03/2016 - 13:13
छान छान दैनंदिन जीवन कसे असते ? साप्ताहिक सुटी असते का ? फोन /इंटरनेट सुविधा कशा असतात ? जेवण कसे असते ? शाकाहारी माणूस तग धरु शकेल इतका शाकाहार असतो का ? आजारी पडल्यास वैद्यकिय सुविधा असतात का ? प्रत्येक इंजिनिअरला स्वतंत्र बेडरुम असते का ? इंजिन रुम, डायनिंग, डेक, बेडरुम ई ची छायाचित्रे टाकलीत तर अजून आवडेल झालंच तर ....सोमालियाचा काही अनुभव असेल तर ते ही येवू द्या...

सुबोध खरे 10/03/2016 - 13:35
गोडबोले साहेब तुमच्या लेखाने आमच्या पुर्वायुष्याला उजाळा मिळाला. इंजिन रूम मधील "भट्टी" आणी "आवाज" चे अनेक अनुभव ऐकायला आवडतील. येऊ द्या अजून असे सुरेख लेख.

डॉ सुहास म्हात्रे 10/03/2016 - 13:53
सुस्वागतम् ! बहुतेकांना नाव माहित असलेल्या, पण त्यापेक्षा अधिक काहीच माहीत नसलेल्या व्यवसायाबद्दलची माहिती ! तुमच्या सोईने हवे त्या फॉर्मॅटमधे लिहा, पण हात न राखता भरपूर लिहा... जगाची फेरी मारण्याच्या संधीशिवाय या व्यवसायात काय काय करायला मिळते/लागते याचे बारकावे समजून घ्यायची खूप उत्सुकता आहे !

नीलमोहर 10/03/2016 - 14:12
मर्चंट नेव्ही या क्षेत्राबद्दल खूप उत्सुकता होती मात्र माहिती नव्हती, या लेखांमुळे ती मिळेल. धन्यवाद आणि पुलेशु.

क्रेझी 10/03/2016 - 14:32
माझा एक मित्र मर्चंट नेव्हीमधे आहे त्याने एकदा त्यांच्या कामाचं स्वरूप सांगायचा प्रयत्न केला पण मला ते समजण्यापलिकडे भयंकर वाटलं पण तो काहितरी 'भारी' काम करतोय इतकं मात्र नक्की समजलं. आता तुमच्या ह्या लेखामुळे आणि पुढे येणा-या लेखांमुळे कदाचित तो काय सांगायचा प्रयत्न करत होता ते समजेल :) पहिलाच लेख पण मस्त वाटलं वाचून, पु.ले.ल.ये.द्या :)

सस्नेह 10/03/2016 - 14:47
मस्त लेखन. बोटीवरच्या डॉक्टरनंतर आता बोटीवरच्या इंजिनिअरचे अनुभव ऐकण्यास उत्सुक.

स्वीट टॉकर 10/03/2016 - 23:22
सर्वजण, मनापासून धन्यवाद. तुमच्या सगळ्यांच्या इतक्या उंचावलेल्या अपेक्षा बघून टेन्शनच येऊ पाहातंय. कॅ जॅ स्पॅ - डॉ. खरेंची लेखमालिका मी नुकतीच वाचली. मस्तच लिहिली आहे. मात्र तेव्हां मी सभासद नसल्यामुळे प्रतिसाद देऊ शकलो नाही. आता देईन. ना खु - ध ची पंगत :) बोटींवरील संधी आणि पात्रतेबद्दल येईलच. प्र गो - आधीच गोडबोल्यांचा सुळसुळाट. त्यात प्रसाद हे नाव बर्‍यापैकी पॉप्यूलर. मग प्रगोंचा काय तुटवडा? म क - आत्तापर्यंत काढलेल्या फोटोंमध्ये माणसं ही मध्यवर्ती पात्रं होती. रिकाम्या खोल्यांचे फोटो मिळवतो आणि टाकतो. बाकी तुम्ही विचारलेली माहितीही मिळेलच. सु ख - तुम्ही तर जबरदस्त लिखाण केलेलं दिसंत आहे. मी सभासद झाल्यापासून आजपर्यंत पासवर्डचा प्रॉब्लेम येत होता. तो आजच सुटला आहे. आता वाचीनच. क्रेझी - माझं प्रांजळ मत असं आहे की सैन्यदलातले लोक खरोखर 'भारी' काम करतात. त्यांच्याबद्दल मला प्रचंड आदर आहे. बाकी आपण सगळे कमी अधिक प्रमाणात सुरक्षित अशा वातावरणात काम करतो. त जो - प्रतिसादातला फक्त नमस्कार कळला. बाकी डोक्यावरून गेलं!! सांगता का?

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 12/03/2016 - 18:50
टेन्शन नको. सुचेल तसं लिहा. असा चांगला लेख बर्‍याचं दिवसांनी आलाय. वाट पाहतोय पुढच्या भागाची. @रिमाइंडर टु डॉक तुम्हीपण बर्‍याचं दिवसात काही लिहिलेलं नाहित.

मुक्त विहारि 11/03/2016 - 22:57
पुभाप्र. तुम्हाला बोटीवरचा जॉब कसा मिळाला? किंबहूना बोटीवर जॉब मिळवण्याची पात्रता आणि संधी पण समजल्या तर उत्तम. समुद्रावर काम करायची बरीच इच्छा होती, पण आमच्या सायन्सने ते स्वप्न धूळीस मिळवले.

मुक्त विहारि 12/03/2016 - 07:55
उगाच "ताकाला जावून भांडे लपवण्यापेक्षा" आपली विनंती मांडणे उत्तम. ताक देणा-याचा आणि ताक घेणा-याचा, दोघांचाही वेळ वाचतो.

श्रीरंग_जोशी 12/03/2016 - 02:41
या विषयावर फारसं पूर्वी वाचलेलं नसल्याने तुम्ही तुमचे अनुभवकथन मिपावर लिहिणे सुरु केल्यामुळे खूप आनंद झाला. मिपावर स्वागत आहे. मिपावर धडाक्यात सुरुवात झाली आहे. तुमचे पुढील लेखन वाचण्यास उत्सुक.

इडली डोसा 12/03/2016 - 08:37
मर्चंट नेव्ही बद्दल सहा महिने बोटीवर आणि सहा महिने सुट्टी असं ऐकुन आहे... जर खरच सहा महिने सुट्टी मिळत असेल तर बोटीवरच्या सहा महिन्यात कोणत्या दिव्यातून जावं लागतं ते वाचायला आवडेल. पुलेप्र.....(पोहता येत नसल्यामुळे) लाईफ जॅकेट घालून बसलेली इ.डो.

यशोधरा 12/03/2016 - 11:13
हीहीही! तथास्तु ;) ही उल्लेखलेली मैत्रीण खरंच फिरते मस्त. खूप ट्रेक्सही झालेत करुन तिचे. ६ महिन्यांच्या सलग सुट्टीमुळे २ -२ ट्रेक्स होतात एका सुट्टीत तिचे. हे तर केवळ स्वप्नवत वाटते मला...

स्वीट टॉकर 12/03/2016 - 11:58
यशोधरा, अजून या करियरमध्ये मुली अगदी अभावानेच आढळतात. त्यात ती सुट्टीत हिमालयात ट्रेकिंग करते म्हणजे खरोखरच वंदनीय आहे. तिला माझा मनापासून नमस्कार सांगा! अशा मुलींचा आयुष्याकडे बघण्याचा एक हटके अँगल असतो. तिला लिहितं करता आलं तर बघा ना. तेवढा पेशन्स तिच्याकडे नसला तर मुद्दे लिहून माझ्याकडे पाठवू दे. मी लेख लिहून तिला परत पाठवीन. पटला तर तिला पब्लिश करू दे.

सुबोध खरे 12/03/2016 - 11:20
गोडबोले साहेब बोटीवरच्या माणसांची प्रत्येक बंदरात एक बायको असते अशी वदंता आहे या बद्दल तुमचे काय मत आहे?

सुबोध खरे 12/03/2016 - 12:38
गावडे साहेब आमची कसली बोट हो? उणी पुरी १००० माणसं आणी मी एकटा डॉक्टर. प्रत्येक माणूस मला ओळखत असे. वार्षिक वैद्यकीय तपासणी किंवा सुटी वर जाण्य़ाअगोदर माझ्या कडे येत असत दोन दोन महिने समुद्रात फिरून कोणत्याच बंदरात न शिरता परत मुंबईत येत होतो. नुसत्या मार्मागोवा बंदरात ६ तास विक्रांत उभी करण्याचे भाडे ५०००० होते( १९९०) तेंव्हा सकाळी सात वाजता पोहोचलो तर विमानाचे सुटे भाग बोटीवर चढवून बारा वाजेपर्यंत बंदर सोडायचो. कसलं काय? एकदा कोची बंदरात दोन दिवस थांबलो होतो तेंव्हा बाजारात जा किंवा हॉटेलात. आमचेच नौसैनिक दिसत होते आणी प्रत्येक सैनिक गुड मोर्निंग गुड आफ्टर नून करत असे. एकटाच डॉक्टर असल्याने सगळेच मला ओळखत होते. त्यातून एखाद्या डॉक्टर मैत्रिणी बरोबर बोलताना आढळलो कि लगेच संध्याकाळी कोणतरी इंजिनियर नाही तर पायलट , "डॉक्टर, आज सकाळी तुम्हाला "गर्ल फ्रेंड" बरोबर बोलताना पाहिले" म्हणून (हेवा वाटलेल्या) स्वरात आठवण करून देत असे कि तुमच्या वर लक्ष आहे म्हणून. कसलं काय? जाऊ द्या. उगाच जखमेवरील खपली काढलीत.

स्वीट टॉकर 12/03/2016 - 12:49
मनुष्य कसला स्तुतिप्रिय प्राणी आहे! तुम्ही सगळ्यांनी इतकं कौतुक केलं आहे की नवीन लेखन करण्याऐवजी माझा बराच वेळ पुनःपुन्हा चांगले प्रतिसाद वाचण्यात मी घालवतो! सु ख - कुठलाच विषय वर्ज्य नाही. त्यामुळे 'बंदरातल्या बायका' हा देखील हाताळला जाईलच! इ डो - बोटीवर नोकरी करण्यासाठी पोहता येणं सक्तीचं आहे पण त्याचा फारसा उपयोग होत नाही. जीव वाचवायला लाइफ जॅकेटच खरं! त्याहीबद्दल येईलच.

गामा पैलवान 13/03/2016 - 23:45
स्वीट टॉकर, यापूर्वी तुमची मालिका वाचलीये. परत वाचायला आवडेल. :-) याअगोदर बंदरातल्या बायका हा विषय मालिकेत नव्हता मात्र! त्यामुळे अधिक उत्सुकता आहे. ;-) आ.न., -गा.पै.

गवि 14/03/2016 - 23:22
या सीरीजनंतर बोटींचे अपघात, बुडणं यावर काही माहिती देणारी मालिका लिहीण्याचा विचार करा. विमानाबाबत एनटीएसबी, डीजीसीए, आयकाओ अशा संस्था असतात तशा बोटींबाबत कोणत्या? अपघातांचं इनव्हेस्टिगेशन आणि रिपोर्टिंग (आणि अनुषंगिक सुरक्षिततेसाठी सूचना) हे काम कोण करतं?

स्वीट टॉकर 15/03/2016 - 16:17
गवि - बोट ज्या देशाची असते (म्हणजे ज्या देशात ती रजिस्टर झालेली असते) त्या देशाचे व ज्या देशात अपघात झालेला आहे त्या दोन्ही देशांचे डी.जी.शिपिंग अपघाताचं विश्लेषण करतात.

मदनबाण 16/03/2016 - 09:59
मस्त...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :-विकिपिडीया पे चेक कर ले, गुगल तू सर्च कर ले, बेबी जरा लुक अराउंड कर ले...नैयो मिलेगा ऐसा यार सोणिये...इक नंबर. इक नंबर. इक नंबर... :- Sanam Teri Kasam

रामदास 10/03/2016 - 07:53
तुमचा पहीला शो प्रचंड टाळ्या घेणार !! पुढच्या लेखाची उत्सुकता आहे.

राही 10/03/2016 - 08:32
आपली लिहिण्याची पद्धत आवडली. वाचकांना आपल्याबरोबर घेत समान पातळीवर संवाद साधला आहे. ते आवडले.

बोका-ए-आझम 10/03/2016 - 08:55
धाकटा भाऊ मर्चंट नेव्हीत असल्यामुळे बरंच ऐकलंय पण तो सीमन म्हणून गेला त्यामुळे ती बाजू जास्त ऐकलीय. तुमच्यामुळे आता इंजिनियरिंगची बाजू कळेल! पुभाप्र!

सतिश गावडे 10/03/2016 - 11:24
व्यापारी आरमाराबद्दल तुझ्या एका भावाकडूनच मी थोडेफार ऐकले आहे. :) एका वेगळ्याच जगाची आणि कारकीर्द पर्यायाची अभिनिवेशरहीत ओळख करून दिल्याबद्दल धागाकर्त्याचे आभार !!

नाखु 10/03/2016 - 08:55
शेवटी देवाला दया आली म्हणायची मिपाकरांची धुराळी धाग्यातल्या धुळवडीने धाराशायी धडकलेला धोंडा नाखु टीप :ज्यांचा देवावर विश्वास नाही त्यांनी आप्लया इच्छेनुसार "नाव" टाकणे धगालेखकाने बोटीवर असलेल्या संधी आणि पात्रता (प्रशिक्षण) यांचा उल्लेख केला तर मेहेर्बानी.

प्रमोद देर्देकर 10/03/2016 - 10:02
वा अजुन एक बोट मास्तर आले की. अजुन समुद्रप्रवास घडला नाही त्यामुळे जिथे चहुकडे अथांग पाणी असते असा अनुभव आलेला नाही. तुमचे लेख पटापट येवु द्या सर.

सतिश गावडे 10/03/2016 - 11:28
मुंबईकरांना समुद्र प्रवासाचा अनुभव घेण्यासाठी सोपा पर्याय म्हणजे गेटवेवरून घारापूरीला जाणे. आम्ही हा अनुभव तीसेक मिपाकरांच्या सोबतीने घेतला.

मराठी कथालेखक 10/03/2016 - 13:13
छान छान दैनंदिन जीवन कसे असते ? साप्ताहिक सुटी असते का ? फोन /इंटरनेट सुविधा कशा असतात ? जेवण कसे असते ? शाकाहारी माणूस तग धरु शकेल इतका शाकाहार असतो का ? आजारी पडल्यास वैद्यकिय सुविधा असतात का ? प्रत्येक इंजिनिअरला स्वतंत्र बेडरुम असते का ? इंजिन रुम, डायनिंग, डेक, बेडरुम ई ची छायाचित्रे टाकलीत तर अजून आवडेल झालंच तर ....सोमालियाचा काही अनुभव असेल तर ते ही येवू द्या...

सुबोध खरे 10/03/2016 - 13:35
गोडबोले साहेब तुमच्या लेखाने आमच्या पुर्वायुष्याला उजाळा मिळाला. इंजिन रूम मधील "भट्टी" आणी "आवाज" चे अनेक अनुभव ऐकायला आवडतील. येऊ द्या अजून असे सुरेख लेख.

डॉ सुहास म्हात्रे 10/03/2016 - 13:53
सुस्वागतम् ! बहुतेकांना नाव माहित असलेल्या, पण त्यापेक्षा अधिक काहीच माहीत नसलेल्या व्यवसायाबद्दलची माहिती ! तुमच्या सोईने हवे त्या फॉर्मॅटमधे लिहा, पण हात न राखता भरपूर लिहा... जगाची फेरी मारण्याच्या संधीशिवाय या व्यवसायात काय काय करायला मिळते/लागते याचे बारकावे समजून घ्यायची खूप उत्सुकता आहे !

नीलमोहर 10/03/2016 - 14:12
मर्चंट नेव्ही या क्षेत्राबद्दल खूप उत्सुकता होती मात्र माहिती नव्हती, या लेखांमुळे ती मिळेल. धन्यवाद आणि पुलेशु.

क्रेझी 10/03/2016 - 14:32
माझा एक मित्र मर्चंट नेव्हीमधे आहे त्याने एकदा त्यांच्या कामाचं स्वरूप सांगायचा प्रयत्न केला पण मला ते समजण्यापलिकडे भयंकर वाटलं पण तो काहितरी 'भारी' काम करतोय इतकं मात्र नक्की समजलं. आता तुमच्या ह्या लेखामुळे आणि पुढे येणा-या लेखांमुळे कदाचित तो काय सांगायचा प्रयत्न करत होता ते समजेल :) पहिलाच लेख पण मस्त वाटलं वाचून, पु.ले.ल.ये.द्या :)

सस्नेह 10/03/2016 - 14:47
मस्त लेखन. बोटीवरच्या डॉक्टरनंतर आता बोटीवरच्या इंजिनिअरचे अनुभव ऐकण्यास उत्सुक.

स्वीट टॉकर 10/03/2016 - 23:22
सर्वजण, मनापासून धन्यवाद. तुमच्या सगळ्यांच्या इतक्या उंचावलेल्या अपेक्षा बघून टेन्शनच येऊ पाहातंय. कॅ जॅ स्पॅ - डॉ. खरेंची लेखमालिका मी नुकतीच वाचली. मस्तच लिहिली आहे. मात्र तेव्हां मी सभासद नसल्यामुळे प्रतिसाद देऊ शकलो नाही. आता देईन. ना खु - ध ची पंगत :) बोटींवरील संधी आणि पात्रतेबद्दल येईलच. प्र गो - आधीच गोडबोल्यांचा सुळसुळाट. त्यात प्रसाद हे नाव बर्‍यापैकी पॉप्यूलर. मग प्रगोंचा काय तुटवडा? म क - आत्तापर्यंत काढलेल्या फोटोंमध्ये माणसं ही मध्यवर्ती पात्रं होती. रिकाम्या खोल्यांचे फोटो मिळवतो आणि टाकतो. बाकी तुम्ही विचारलेली माहितीही मिळेलच. सु ख - तुम्ही तर जबरदस्त लिखाण केलेलं दिसंत आहे. मी सभासद झाल्यापासून आजपर्यंत पासवर्डचा प्रॉब्लेम येत होता. तो आजच सुटला आहे. आता वाचीनच. क्रेझी - माझं प्रांजळ मत असं आहे की सैन्यदलातले लोक खरोखर 'भारी' काम करतात. त्यांच्याबद्दल मला प्रचंड आदर आहे. बाकी आपण सगळे कमी अधिक प्रमाणात सुरक्षित अशा वातावरणात काम करतो. त जो - प्रतिसादातला फक्त नमस्कार कळला. बाकी डोक्यावरून गेलं!! सांगता का?

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 12/03/2016 - 18:50
टेन्शन नको. सुचेल तसं लिहा. असा चांगला लेख बर्‍याचं दिवसांनी आलाय. वाट पाहतोय पुढच्या भागाची. @रिमाइंडर टु डॉक तुम्हीपण बर्‍याचं दिवसात काही लिहिलेलं नाहित.

मुक्त विहारि 11/03/2016 - 22:57
पुभाप्र. तुम्हाला बोटीवरचा जॉब कसा मिळाला? किंबहूना बोटीवर जॉब मिळवण्याची पात्रता आणि संधी पण समजल्या तर उत्तम. समुद्रावर काम करायची बरीच इच्छा होती, पण आमच्या सायन्सने ते स्वप्न धूळीस मिळवले.

मुक्त विहारि 12/03/2016 - 07:55
उगाच "ताकाला जावून भांडे लपवण्यापेक्षा" आपली विनंती मांडणे उत्तम. ताक देणा-याचा आणि ताक घेणा-याचा, दोघांचाही वेळ वाचतो.

श्रीरंग_जोशी 12/03/2016 - 02:41
या विषयावर फारसं पूर्वी वाचलेलं नसल्याने तुम्ही तुमचे अनुभवकथन मिपावर लिहिणे सुरु केल्यामुळे खूप आनंद झाला. मिपावर स्वागत आहे. मिपावर धडाक्यात सुरुवात झाली आहे. तुमचे पुढील लेखन वाचण्यास उत्सुक.

इडली डोसा 12/03/2016 - 08:37
मर्चंट नेव्ही बद्दल सहा महिने बोटीवर आणि सहा महिने सुट्टी असं ऐकुन आहे... जर खरच सहा महिने सुट्टी मिळत असेल तर बोटीवरच्या सहा महिन्यात कोणत्या दिव्यातून जावं लागतं ते वाचायला आवडेल. पुलेप्र.....(पोहता येत नसल्यामुळे) लाईफ जॅकेट घालून बसलेली इ.डो.

यशोधरा 12/03/2016 - 11:13
हीहीही! तथास्तु ;) ही उल्लेखलेली मैत्रीण खरंच फिरते मस्त. खूप ट्रेक्सही झालेत करुन तिचे. ६ महिन्यांच्या सलग सुट्टीमुळे २ -२ ट्रेक्स होतात एका सुट्टीत तिचे. हे तर केवळ स्वप्नवत वाटते मला...

स्वीट टॉकर 12/03/2016 - 11:58
यशोधरा, अजून या करियरमध्ये मुली अगदी अभावानेच आढळतात. त्यात ती सुट्टीत हिमालयात ट्रेकिंग करते म्हणजे खरोखरच वंदनीय आहे. तिला माझा मनापासून नमस्कार सांगा! अशा मुलींचा आयुष्याकडे बघण्याचा एक हटके अँगल असतो. तिला लिहितं करता आलं तर बघा ना. तेवढा पेशन्स तिच्याकडे नसला तर मुद्दे लिहून माझ्याकडे पाठवू दे. मी लेख लिहून तिला परत पाठवीन. पटला तर तिला पब्लिश करू दे.

सुबोध खरे 12/03/2016 - 11:20
गोडबोले साहेब बोटीवरच्या माणसांची प्रत्येक बंदरात एक बायको असते अशी वदंता आहे या बद्दल तुमचे काय मत आहे?

सुबोध खरे 12/03/2016 - 12:38
गावडे साहेब आमची कसली बोट हो? उणी पुरी १००० माणसं आणी मी एकटा डॉक्टर. प्रत्येक माणूस मला ओळखत असे. वार्षिक वैद्यकीय तपासणी किंवा सुटी वर जाण्य़ाअगोदर माझ्या कडे येत असत दोन दोन महिने समुद्रात फिरून कोणत्याच बंदरात न शिरता परत मुंबईत येत होतो. नुसत्या मार्मागोवा बंदरात ६ तास विक्रांत उभी करण्याचे भाडे ५०००० होते( १९९०) तेंव्हा सकाळी सात वाजता पोहोचलो तर विमानाचे सुटे भाग बोटीवर चढवून बारा वाजेपर्यंत बंदर सोडायचो. कसलं काय? एकदा कोची बंदरात दोन दिवस थांबलो होतो तेंव्हा बाजारात जा किंवा हॉटेलात. आमचेच नौसैनिक दिसत होते आणी प्रत्येक सैनिक गुड मोर्निंग गुड आफ्टर नून करत असे. एकटाच डॉक्टर असल्याने सगळेच मला ओळखत होते. त्यातून एखाद्या डॉक्टर मैत्रिणी बरोबर बोलताना आढळलो कि लगेच संध्याकाळी कोणतरी इंजिनियर नाही तर पायलट , "डॉक्टर, आज सकाळी तुम्हाला "गर्ल फ्रेंड" बरोबर बोलताना पाहिले" म्हणून (हेवा वाटलेल्या) स्वरात आठवण करून देत असे कि तुमच्या वर लक्ष आहे म्हणून. कसलं काय? जाऊ द्या. उगाच जखमेवरील खपली काढलीत.

स्वीट टॉकर 12/03/2016 - 12:49
मनुष्य कसला स्तुतिप्रिय प्राणी आहे! तुम्ही सगळ्यांनी इतकं कौतुक केलं आहे की नवीन लेखन करण्याऐवजी माझा बराच वेळ पुनःपुन्हा चांगले प्रतिसाद वाचण्यात मी घालवतो! सु ख - कुठलाच विषय वर्ज्य नाही. त्यामुळे 'बंदरातल्या बायका' हा देखील हाताळला जाईलच! इ डो - बोटीवर नोकरी करण्यासाठी पोहता येणं सक्तीचं आहे पण त्याचा फारसा उपयोग होत नाही. जीव वाचवायला लाइफ जॅकेटच खरं! त्याहीबद्दल येईलच.

गामा पैलवान 13/03/2016 - 23:45
स्वीट टॉकर, यापूर्वी तुमची मालिका वाचलीये. परत वाचायला आवडेल. :-) याअगोदर बंदरातल्या बायका हा विषय मालिकेत नव्हता मात्र! त्यामुळे अधिक उत्सुकता आहे. ;-) आ.न., -गा.पै.

गवि 14/03/2016 - 23:22
या सीरीजनंतर बोटींचे अपघात, बुडणं यावर काही माहिती देणारी मालिका लिहीण्याचा विचार करा. विमानाबाबत एनटीएसबी, डीजीसीए, आयकाओ अशा संस्था असतात तशा बोटींबाबत कोणत्या? अपघातांचं इनव्हेस्टिगेशन आणि रिपोर्टिंग (आणि अनुषंगिक सुरक्षिततेसाठी सूचना) हे काम कोण करतं?

स्वीट टॉकर 15/03/2016 - 16:17
गवि - बोट ज्या देशाची असते (म्हणजे ज्या देशात ती रजिस्टर झालेली असते) त्या देशाचे व ज्या देशात अपघात झालेला आहे त्या दोन्ही देशांचे डी.जी.शिपिंग अपघाताचं विश्लेषण करतात.

मदनबाण 16/03/2016 - 09:59
मस्त...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :-विकिपिडीया पे चेक कर ले, गुगल तू सर्च कर ले, बेबी जरा लुक अराउंड कर ले...नैयो मिलेगा ऐसा यार सोणिये...इक नंबर. इक नंबर. इक नंबर... :- Sanam Teri Kasam
जर तुम्हाला कोणी म्हणालं की उद्यापासून तुमच्या आयुष्यात पाण्याचा तुटवडा असणार नाही, लाइट जाणार नाही, हवा आणि पाणी यांचं प्रदूषण असणार नाही, ट्रॅफिकची कोंडी असणार नाही, भ्रष्टाचार असणार नाही, मराठी - अमराठी किंवा जात - धर्माचा भेदभाव असणार नाही, त्याचं राजकारण असणार नाही, कोणीही रांग मोडणार नाही, थुंकणार नाही, दारू पिऊन कामावर येणार नाही, सार्वजनिक ठिकाणी धूम्रपान करणार नाही, जोरात संगीत लावून दुसर्‍याची झोपमोड करणार नाही, कचरा खिडकीतून बाहेर अथवा रस्त्यावर फेकणार नाही, “हे माझं काम नाही” असं कोणी म्हणणार नाही, तुमचं घर चुकून उघडं राहिलं तरी कोठल्याही वस्तूची चोरी होणार नाही, प्रत्येक जण दिलेली
कथा
समाज
जीवनमान
kathaa
प्रवास
देशांतर
नोकरी
लेख
अनुभव
माहिती

कॉफी विथ म्हाग्रु: म्हाग्रुंचे महागुरु वसंत काटकर ह्यांची मुलाखत (भाग- १/३७७७११))

कॅप्टन जॅक स्पॅरो ·

पैसा 15/01/2016 - 23:03
=)) =)) पापडवाल्यांनी काही पॉन्सर केलं नाय का?

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 15/01/2016 - 23:26
पापडवाल्यांना पुढच्या लेखात घेउ की. हा.का.ना.का. आजचं मनसोक्तं उडदाच्या आणि पोह्याच्या पापडांचं डांगर खाल्लयं.

एस 15/01/2016 - 23:09
असं कसं? असं कसं? व्यक्तिस्वातंत्र्याचा - आपलं ते, अभिव्यक्तिस्वातंत्र्याचा तुम्ही असा कसा नि:संकोचपणे संकोच करू पाहताय बरं? काय वाटेल बरं पापडांना?

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 15/01/2016 - 23:12
लाटकर टाकायला हरकत नव्हती पण उगीचं पर्सनल लेव्हलला गेलं असतं. शिवाय तुमचे काही लेख जेन्युइनली हुकलेले नसल्याने कोडनेम टाकलं कसं? हसा. पर्सनल टिका करायचा उद्देश नाही.

नाखु 18/01/2016 - 14:47
बराच आभ्यास केलेला दिसतोय्स ते तरीच काल तू यांना संमेलनात दिसला नाहीस ते ! यांनी तुझ्या पुढच्या भागासाठी जाहीरातही आणली आहे. भाग दोन साठी त्यात लघुगुरु आहेत तेव्हा गोड मानून घे आणि हो तिळगुळ घ्यायला कधी येतोयस.. सार्वकालीन माई .....

पैसा 15/01/2016 - 23:03
=)) =)) पापडवाल्यांनी काही पॉन्सर केलं नाय का?

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 15/01/2016 - 23:26
पापडवाल्यांना पुढच्या लेखात घेउ की. हा.का.ना.का. आजचं मनसोक्तं उडदाच्या आणि पोह्याच्या पापडांचं डांगर खाल्लयं.

एस 15/01/2016 - 23:09
असं कसं? असं कसं? व्यक्तिस्वातंत्र्याचा - आपलं ते, अभिव्यक्तिस्वातंत्र्याचा तुम्ही असा कसा नि:संकोचपणे संकोच करू पाहताय बरं? काय वाटेल बरं पापडांना?

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 15/01/2016 - 23:12
लाटकर टाकायला हरकत नव्हती पण उगीचं पर्सनल लेव्हलला गेलं असतं. शिवाय तुमचे काही लेख जेन्युइनली हुकलेले नसल्याने कोडनेम टाकलं कसं? हसा. पर्सनल टिका करायचा उद्देश नाही.

नाखु 18/01/2016 - 14:47
बराच आभ्यास केलेला दिसतोय्स ते तरीच काल तू यांना संमेलनात दिसला नाहीस ते ! यांनी तुझ्या पुढच्या भागासाठी जाहीरातही आणली आहे. भाग दोन साठी त्यात लघुगुरु आहेत तेव्हा गोड मानून घे आणि हो तिळगुळ घ्यायला कधी येतोयस.. सार्वकालीन माई .....
म्हाग्रु: नमस्कार प्रेक्षकहो. सर्वप्रथम आमच्या कॉफी विथ म्हाग्रु च्या गरगरत्या रंगमंचावर आपलं हार्दिक स्वागत आहे. (उजवा कान डाव्या हाताला आणि डावा कान उजव्या हाताला लावत) आजचा भाग तुमच्यासाठीचं काय तर माझ्या स्वतःसाठीसुद्धा फार म्हणजे फार महत्त्वाचा आहे. माझ्या म्हाग्रु बनण्यामधे ज्यांचा मोलाचा वाटा आहे असे माझे महागुरुवर्य श्री. वसंत काटकर आज आपल्या रंगमंचावर येणार आहेत.
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
kathaa
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र
प्रकटन
विचार
प्रतिसाद
सद्भावना
शुभेच्छा
अभिनंदन
प्रतिक्रिया
आस्वाद
समीक्षा
माध्यमवेध
लेख
बातमी
अनुभव
मत
शिफारस
सल्ला
माहिती
संदर्भ
चौकशी
प्रश्नोत्तरे
मदत
वाद
प्रतिभा
भाषांतर
विरंगुळा

मै तो चला

नितीनचंद्र ·

खेडूत 05/01/2016 - 06:21
:) आवडला.. लै जिव्हाळ्याचा विषय !

खेडूत 05/01/2016 - 06:21
:) आवडला.. लै जिव्हाळ्याचा विषय !
जसा चंद्र कविच्या मनाला मोहवतो आणि अनेक काव्य निर्माण होतात किंवा अनेक व्यक्ती, घटना आणि घ्येयासक्ती अनेक कथा किंवा कादबंर्यांच्या लेखनाच्या प्रेरणास्थानी असतात. मला कधी रस्ता या विषयावर लिहाव लागेल अस वाटल नव्हत. रस्ते माणसे किंवा वाहने यांच्या वहातुक सोयीसाठी असतात इतकच मनावर बिंबल होत. एखादा रस्ता नविन झाला म्हणजे आजुबाजुच्या जागेचे भाव वाढतात. नविन दुकाने. व्यावसायीक संस्था त्या रस्त्यावर आपले स्थान पक्के करतात हे ही माहित होत. नविन रस्त्यामुळे अर्थकारणांना चालना मिळते हे ही माहित होत. जुनाच रस्ता मात्र अर्थकारणांना चालना देतो हे मात्र पिंपरी- चिंचवड मधले रस्ते पाहिले की समजत.
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
प्रकटन
विचार
सद्भावना

घोस्टहंटर- पायरेट ऑफ़ अरेबिया ३

DEADPOOL ·

DEADPOOL 02/01/2016 - 18:39
घोस्टहंटर-१ www.misalpav.com/node/34123 घोस्टहंटर-२ www.misalpav.com/node/34140 घोस्टहंटर-३ www.misalpav.com/node/34145 घोस्टहंटर-४ www.misalpav.com/node/34161 घोस्टहंटर-५ www.misalpav.com/node/34185 घोस्टहंटरच्या निमित्ताने! www.misalpav.com/node/34200 घोस्टहंटर - पायरेट ऑफ़ अरेबिया १ www.misalpav.com/node/34204 घोस्टहंटर - पायरेट ऑफ़ अरेबिया २ www.misalpav.com/node/34253

अनिरुद्ध.वैद्य 03/01/2016 - 00:00
छान! पण जरां लवकर टाका हो ... विसरायला होतंय! त्यात त्या मागच्या झोपेत मारणारिचा आणि इथला पायरेट काय कळून नाही राहिलंय!

DEADPOOL 02/01/2016 - 18:39
घोस्टहंटर-१ www.misalpav.com/node/34123 घोस्टहंटर-२ www.misalpav.com/node/34140 घोस्टहंटर-३ www.misalpav.com/node/34145 घोस्टहंटर-४ www.misalpav.com/node/34161 घोस्टहंटर-५ www.misalpav.com/node/34185 घोस्टहंटरच्या निमित्ताने! www.misalpav.com/node/34200 घोस्टहंटर - पायरेट ऑफ़ अरेबिया १ www.misalpav.com/node/34204 घोस्टहंटर - पायरेट ऑफ़ अरेबिया २ www.misalpav.com/node/34253

अनिरुद्ध.वैद्य 03/01/2016 - 00:00
छान! पण जरां लवकर टाका हो ... विसरायला होतंय! त्यात त्या मागच्या झोपेत मारणारिचा आणि इथला पायरेट काय कळून नाही राहिलंय!
क्रेकन द मॉन्स्तर! क्रेकनने त्याला गिळले. आणि तो एका अंधार पोकळीत घुसला! अंधार आणि फक्त अंधार! डोळ्यात बोट घातले तरी कळणार नाही. "आलास तू?" त्या पोकळीतून धीरगंभीर आवाज आला. "हो" अरब म्हणाला. "शैतानाची कलमे लक्षात आहेत?" "हो" "वागशील त्यानुसार?" "हो" "चांगलं की वाईट?" "वाईट" "नाग की गरुड़?" "नाग" "बकरा की गाय?" "बकरा" "स्वर्ग की नरक?" "नरक" "प्रेम की द्वेष?" "द्वेष" तो हसला! "शेवटचा प्रश्न जमीन की समुद्र?" "जमीन!" "नाग आणि बकरे तुला मदत करतील." तो अंधार पोकळीतून बाहेर आला. समोर पूर्ण वाळवंट! वाळवंटात एक जहाज बाहेर येत होती. त्याच्या कानात आवाज घुमला 'तू जमीन निवडलीस' पायरेट ऑफ़ डेज़र्ट! पायरेट
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
kathaa
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र

घोस्टहंटर - पायरेट ऑफ़ अरेबिया २

DEADPOOL ·

नन्दादीप 28/12/2015 - 11:27
रोचक... अजून मोठे भाग चालतील... एका ओळीला एक वाक्य टाकल्याने आकारमान मोठे वाटतय, पण प्रत्यक्षात तस नाहीये..

DEADPOOL 28/12/2015 - 12:24
THANKS NANDADIP! Actually I want to end that part at kraken entry,so it will be more interesting

नन्दादीप 28/12/2015 - 11:27
रोचक... अजून मोठे भाग चालतील... एका ओळीला एक वाक्य टाकल्याने आकारमान मोठे वाटतय, पण प्रत्यक्षात तस नाहीये..

DEADPOOL 28/12/2015 - 12:24
THANKS NANDADIP! Actually I want to end that part at kraken entry,so it will be more interesting
घोस्टहंटर-१ www.misalpav.com/node/34123 घोस्टहंटर-२ www.misalpav.com/node/34140 घोस्टहंटर-३ www.misalpav.com/node/34145 घोस्टहंटर-४ www.misalpav.com/node/34161 घोस्टहंटर-५ www.misalpav.com/node/34185 घोस्टहंटरच्या निमित्ताने! www.misalpav.com/node/34200 घोस्टहंटर - पायरेट ऑफ़ अरेबिया १ www.misalpav.com/node/34204 'मॉन्टेग्रो!' घोस्टहंटर सोसायटीतला अत्यंत प्रतिष्ठित हॉल ऑफ़ फेम मधील पहिल्या क्रमांकावर असलेला घोस्टहंटर! ------------------- स्लीपी होलोव! शिर नसलेल्या घोडेस्वाराचे खेडे! मात्र १९७६ मध्येच मॉन्टेग्रोने त्याचा अंत केला! एक व्यक्ति आज घोड्यावर बसून खेड्यात आली होती. "माफ करा महाशय,
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
kathaa
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र

खुर्ची

सस्नेह ·

नाखु 23/12/2015 - 16:18
साहेबाला आणि हाफीसला थेट समोर उभे केलेत. कनीष्ठांना त्रास देणे हा वरिष्ठांचा "पद"सिद्ध हक्क असावा असे सध्या (खाजगीत) असूनही अनुभवतो आहे. चाकरमानी नाखु

अभ्या.. 23/12/2015 - 16:20
स्वतःच्या अधिकाराला योग्य सन्मान प्राप्त करायचा असेल तर दुसर्‍याच्या कार्यक्षेत्रात ढवळाढवळ न करता त्याच्या अधिकाराचा सन्मान ठेवला पाहिजे. अगदी पटले. सर्वजण असे वागतील तो सुदीन.

मृत्युन्जय 23/12/2015 - 17:05
मी जिथे काम करतो तिथले सीएमडी हे पथ्य पाळतात. ते एखाद्याच्या केबिन मध्ये गेले तर कधीच त्याची खुर्ची वापरणार नाहित. अर्थात आमचे सरकारी ऑफिस नाही खाजगी कंपनी आहे, पण तरीही....;.

तुषार काळभोर 23/12/2015 - 17:34
माझ्याकडे आला तर उभा राहून बोलतो, अन् मी बसून :) सुरुवातीला काही वेळा मी उभा राहायचो, पण तुमच्या तुळतुळीत बॉस सारखा हा सुद्धा मला बसायला लावायचा. एखाद्या मिनिटाचं काम असेल, तर उभं राहून बोलतो अन् जातो. जास्त वेळ लागणार असेल, तर स्वतः एखादी खुर्ची ओढतो व बसतो. त्याचा बॉस (माझा एन+२). एकदम विरुद्ध. मी जर त्याच्याशी काही कम्युनिकेशन केले तर, त्याला कमीपणा वाटतो. 'हा माझ्याशी थेट कसा बोलतो' म्हणुन. जर कधी एखादी मेल त्याला टू ठेवून पाठवली, तर त्याचा १ मिनिटात माझ्या एन+१ला फोन येतो, 'तू का नाही पाठवली?' अन् आमचे साईट जीएम! त्यांना माहिती असतं, हापिसात कुणाच्या ड्रॉवरमध्ये बिस्किटांचे पुडे असतात. (कुणाकडे कोणते असतात ते पण!) मग जाऊन हक्काने मागून घेतात. तेसुद्धा कुणाच्याही जागेवर गेल्यावर, त्याला उठून देत नाहीत.

आदूबाळ 23/12/2015 - 17:51
माझ्या पहिल्या नोकरीत जे नमुने भेटले ते फारच थोर होते. चांगले वाईट दोन्ही. त्यानंतर बर्‍याच नोकर्‍या बदलल्या, पण तसे लोक काही अजून भेटले नाहीत. हा किस्सा वरून नं० २ असलेल्या बॉसचा. म्हणजे माझ्या डोक्यावर चार लेव्हल. याला आपल्या टेबलावर पाट्या ठेवायचा नाद होता. त्यातली एक पाटी: "इन माय केबिन, देअर इज अ स्टँडिंग इन्स्ट्रक्शन टु सिट डाऊन." आता पाटी ठेवणे वगैरे चमत्कारिकपणा वगळता भावना चांगली होती. [अवांतर - आणखी एक पाटी. "टु अर इज ह्युमन. टु ऑडिट - डिव्हाईन." ही तर खास संगमरवरी पट्टीवर कोरून घेतली होती!]

सुबोध खरे 23/12/2015 - 18:42
पदाचा/ खुर्चीचा मान मी लष्करात असताना किंवा कॉर्पोरेट रुग्णालयात असताना जरी विभागप्रमुख होतो तरीही आपल्या कनिष्ठाच्या खुर्चीत कधीच बसलो नाही. गरज असेल तेंव्हा दुसरी खुर्ची मागवून बसत असे. फार काय माझ्या दवाखान्याच्या शेजारीच सौ. चा दवाखाना आहे. तिथे सुद्धा मी तिच्या खुर्चीत सहसा बसत नाही. फक्त जर ती नसेल आणि मी तिच्या जागी रुग्ण पाहत असेन तरच त्या खुर्चीत बसून रुग्ण तपासतो. माझ्या दवाखान्यात स्वागत सहायीकेच्या खुर्चीत( ती नसताना) मी स्वतः बसत नाही किंवा कोणा रुग्णालाही बसू देत नाही. प्रत्येक माणसाचा व्यक्ती म्हणून (आणि त्याच्या पदाचा/ खुर्चीचा) सन्मान असतो, मग तो तुमचा कनिष्ठ असेल किंवा अगदी चतुर्थ श्रेणी कर्मचारी असेल. लष्करात तुम्हाला तुमच्या कनिष्ठाने सलाम केला तर तुम्ही त्याला उलट सलाम केला पाहिजे हा दंडक आहे. हि प्रत्येक माणसाला मान देण्याची पद्धत/ परंपरा आहे आणि तुम्ही त्याला उलट सलाम न करणे हा त्या माणसाचा अपमान समजला जातो. मग तो लष्कर प्रमुख असो आणि त्याला सलाम करणारा नुकताच भरती झालेला रिक्रूट असो.

बोका-ए-आझम 23/12/2015 - 23:30
कामं करत असल्यामुळे खुर्ची आणि तिचा मान याचा कधी संबंध आला नाही. फिल्म आणि टेलिव्हिजन क्षेत्रात दिग्दर्शकाच्या खुर्चीला प्रचंड मान असतो. तो एक-दोन वेळा अनुभवायला मिळालेला आहे. बाकी लेख छानच. चांगला बाॅस मिळणं हा योगच म्हणावा लागेल. मला शिक्षणक्षेत्रात फार चांगल्या बाॅस मिळाल्या. दुर्दैवाने याच वर्षी जून महिन्यात त्या गेल्या पण कुणीही हेवा करावा अशी लोकप्रियता त्यांना त्यांच्या सहका-यांमध्ये आणि विद्यार्थ्यांमध्येही लाभलेली होती.

कुसुमिता१ 24/12/2015 - 09:40
आवडल लिखाण!! "माझा मान राखा..मला महत्व द्या" अशा वृत्तीच्या लोकांबद्द्ल खरच कधी खरा आदर वाटूच शकत नाही. तुमच्या बॉससारख्या व्यक्ती दुर्मिळ असतात खरोखर..

नाखु 23/12/2015 - 16:18
साहेबाला आणि हाफीसला थेट समोर उभे केलेत. कनीष्ठांना त्रास देणे हा वरिष्ठांचा "पद"सिद्ध हक्क असावा असे सध्या (खाजगीत) असूनही अनुभवतो आहे. चाकरमानी नाखु

अभ्या.. 23/12/2015 - 16:20
स्वतःच्या अधिकाराला योग्य सन्मान प्राप्त करायचा असेल तर दुसर्‍याच्या कार्यक्षेत्रात ढवळाढवळ न करता त्याच्या अधिकाराचा सन्मान ठेवला पाहिजे. अगदी पटले. सर्वजण असे वागतील तो सुदीन.

मृत्युन्जय 23/12/2015 - 17:05
मी जिथे काम करतो तिथले सीएमडी हे पथ्य पाळतात. ते एखाद्याच्या केबिन मध्ये गेले तर कधीच त्याची खुर्ची वापरणार नाहित. अर्थात आमचे सरकारी ऑफिस नाही खाजगी कंपनी आहे, पण तरीही....;.

तुषार काळभोर 23/12/2015 - 17:34
माझ्याकडे आला तर उभा राहून बोलतो, अन् मी बसून :) सुरुवातीला काही वेळा मी उभा राहायचो, पण तुमच्या तुळतुळीत बॉस सारखा हा सुद्धा मला बसायला लावायचा. एखाद्या मिनिटाचं काम असेल, तर उभं राहून बोलतो अन् जातो. जास्त वेळ लागणार असेल, तर स्वतः एखादी खुर्ची ओढतो व बसतो. त्याचा बॉस (माझा एन+२). एकदम विरुद्ध. मी जर त्याच्याशी काही कम्युनिकेशन केले तर, त्याला कमीपणा वाटतो. 'हा माझ्याशी थेट कसा बोलतो' म्हणुन. जर कधी एखादी मेल त्याला टू ठेवून पाठवली, तर त्याचा १ मिनिटात माझ्या एन+१ला फोन येतो, 'तू का नाही पाठवली?' अन् आमचे साईट जीएम! त्यांना माहिती असतं, हापिसात कुणाच्या ड्रॉवरमध्ये बिस्किटांचे पुडे असतात. (कुणाकडे कोणते असतात ते पण!) मग जाऊन हक्काने मागून घेतात. तेसुद्धा कुणाच्याही जागेवर गेल्यावर, त्याला उठून देत नाहीत.

आदूबाळ 23/12/2015 - 17:51
माझ्या पहिल्या नोकरीत जे नमुने भेटले ते फारच थोर होते. चांगले वाईट दोन्ही. त्यानंतर बर्‍याच नोकर्‍या बदलल्या, पण तसे लोक काही अजून भेटले नाहीत. हा किस्सा वरून नं० २ असलेल्या बॉसचा. म्हणजे माझ्या डोक्यावर चार लेव्हल. याला आपल्या टेबलावर पाट्या ठेवायचा नाद होता. त्यातली एक पाटी: "इन माय केबिन, देअर इज अ स्टँडिंग इन्स्ट्रक्शन टु सिट डाऊन." आता पाटी ठेवणे वगैरे चमत्कारिकपणा वगळता भावना चांगली होती. [अवांतर - आणखी एक पाटी. "टु अर इज ह्युमन. टु ऑडिट - डिव्हाईन." ही तर खास संगमरवरी पट्टीवर कोरून घेतली होती!]

सुबोध खरे 23/12/2015 - 18:42
पदाचा/ खुर्चीचा मान मी लष्करात असताना किंवा कॉर्पोरेट रुग्णालयात असताना जरी विभागप्रमुख होतो तरीही आपल्या कनिष्ठाच्या खुर्चीत कधीच बसलो नाही. गरज असेल तेंव्हा दुसरी खुर्ची मागवून बसत असे. फार काय माझ्या दवाखान्याच्या शेजारीच सौ. चा दवाखाना आहे. तिथे सुद्धा मी तिच्या खुर्चीत सहसा बसत नाही. फक्त जर ती नसेल आणि मी तिच्या जागी रुग्ण पाहत असेन तरच त्या खुर्चीत बसून रुग्ण तपासतो. माझ्या दवाखान्यात स्वागत सहायीकेच्या खुर्चीत( ती नसताना) मी स्वतः बसत नाही किंवा कोणा रुग्णालाही बसू देत नाही. प्रत्येक माणसाचा व्यक्ती म्हणून (आणि त्याच्या पदाचा/ खुर्चीचा) सन्मान असतो, मग तो तुमचा कनिष्ठ असेल किंवा अगदी चतुर्थ श्रेणी कर्मचारी असेल. लष्करात तुम्हाला तुमच्या कनिष्ठाने सलाम केला तर तुम्ही त्याला उलट सलाम केला पाहिजे हा दंडक आहे. हि प्रत्येक माणसाला मान देण्याची पद्धत/ परंपरा आहे आणि तुम्ही त्याला उलट सलाम न करणे हा त्या माणसाचा अपमान समजला जातो. मग तो लष्कर प्रमुख असो आणि त्याला सलाम करणारा नुकताच भरती झालेला रिक्रूट असो.

बोका-ए-आझम 23/12/2015 - 23:30
कामं करत असल्यामुळे खुर्ची आणि तिचा मान याचा कधी संबंध आला नाही. फिल्म आणि टेलिव्हिजन क्षेत्रात दिग्दर्शकाच्या खुर्चीला प्रचंड मान असतो. तो एक-दोन वेळा अनुभवायला मिळालेला आहे. बाकी लेख छानच. चांगला बाॅस मिळणं हा योगच म्हणावा लागेल. मला शिक्षणक्षेत्रात फार चांगल्या बाॅस मिळाल्या. दुर्दैवाने याच वर्षी जून महिन्यात त्या गेल्या पण कुणीही हेवा करावा अशी लोकप्रियता त्यांना त्यांच्या सहका-यांमध्ये आणि विद्यार्थ्यांमध्येही लाभलेली होती.

कुसुमिता१ 24/12/2015 - 09:40
आवडल लिखाण!! "माझा मान राखा..मला महत्व द्या" अशा वृत्तीच्या लोकांबद्द्ल खरच कधी खरा आदर वाटूच शकत नाही. तुमच्या बॉससारख्या व्यक्ती दुर्मिळ असतात खरोखर..
काही दिवसांपूर्वीची गोष्ट. असाच एक घनचक्कर कामाचा दिवस. दुपारी तीनचा सुमार. कागदांच्या ढिगाऱ्यात मी हरवून गेलेली. अचानक केबिनचे दार उघडले आणि बॉस नं. १ हे बॉस नं. २ आणि इतर प्रभावळीसह दत्त म्हणून समोर उभे. सॉरी, दत्त नाही, गणपती म्हणून असावेत कारण बॉस नं. १ हे थोर गणेशभक्त. कामाच्या अवधानात मी इतकी गुंगले होते की गडबडले नाही, पण थोडीशी हडबडले. एक मिनिट मला खुर्चीतून उठायला सुचलं नाही. हातातले कागद सावरत शुंभासारखे एकदा कागदांकडे, एकदा बॉसकडे बघितले. बॉसचा चेहेरा लोण्याचा गोळा गमावलेल्या बोक्याप्रमाणे दिसत होता. प्रभावळीपैकी एकाने चेहेरा वेडावाकडा करून डोळे फिरवून खूण केली.
धोरण
समाज
नोकरी
रेखाटन
प्रकटन
सद्भावना
अनुभव
Subscribe to नोकरी
© 2026 मिसळपाव