मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

चोचले

सहज ·

प्रियाली Fri, 09/28/2007 - 21:39
>> पण स्वतः करून नेहमी नेहमी बायकोला भरवणारा आहे कोणी? नसावा. आवडीने स्वयंपाक करणारे अनेक आहेत. (एक आमच्या घरातही आहे) पण हे माझे रोजचे काम आहे असं समजून करणारा नसावा. सकाळी उठून बायकोसाठी चहा टाकणारे अनेक असावेत पण तिला टोस्टवर बटरपेक्षा क्रिमचीज आवडते हे आणि असे लक्षात ठेवून रोज ब्रेकफास्ट तिच्या पुढ्यात ठेवणारा नसावा. बरेच पुरुष आनंदाने स्वयंपाक करताना दिसतात, त्यापैकी आपल्या बायकोला आवडते म्हणून मी हा स्वयंपाक करतो म्हणणार्‍यांचे प्रमाण अधिक असते की ती नॉनवेज खात नाही, तिला हे आमच्या पद्धतीचे जमत नाही म्हणून मी हे करतो - असे सांगणारे नवरे अधिक असतात त्याचा मला अंदाज नाही. (या क्याटेगरीत न बसणार्‍या पुरुषांनी मला माफ करा.) त्यातून तुम्ही म्हणता तसे बाईने 'हे क्काय यात मीठच कमी आहे किंवा काय पाणचट आहे.' असे शेरे दिले की प्रतिक्रिया काय होत असेल? >>Just think of all those men & women on the Titanic who said, "No, thank you," to dessert that night. And for what! शेवट आवडला. सहजराव, लिहित जा!

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 09/28/2007 - 22:34
आमच्या चर्चाप्रस्तावावरुन इतके सुंदर स्फूट सुचत असेल आणि प्रत्यक्षातही तसे असेल म्हणजे मित्र परिवारात आणि घरीही जर आपल्या हातांनी उत्तम जेवण बनणार असेल( पण नसेलच बनवत तुम्ही, माझा विश्वास आहे,तर आम्ही आमच्या चर्चा प्रस्तावाचे ख-या अर्थाने चीज झाले असे म्हणू !:) खरे तर उभयता मिळून पदार्थ करायला पाहिजेत,  बिघडले तर जवाबदारी ढकलायला आपण मोकळे ! स्फूट झक्कास झालंय  ! येऊ दे आणखी असेच खमंग, आम्ही आहोतच डीशमधे ओतून घ्यायला ! :) आपला किचनकडील प्रवास  पाहून, आम्हीही एक दिवस किचन मधे चिकनची तंगडी शिजवत दिसलो तर आश्चर्य वाटून घेऊ नका म्हणजे झालं !  :)  आपले लेखन दिलसे आवडतेच आम्हाला, सहजराव लिहित राहा ! अवांतर;) शुद्धलेखनाला संकेतस्थळावर घाबरणारे दोनच माणसे, एक तुम्ही आणि एक आम्ही ! आपल्या लेखनाचे शुद्धलेखन तपासणा-यांना देव कधीही क्षमा करणार नाही ! ;)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

प्रमोद देव Fri, 09/28/2007 - 23:21
सहजराव लेख अतिशय सहज उतरलाय!आवडला. पण बायकोला खरेच मदत करता ना? की हे नुस्ते मनातले विचार आहेत? आणि सौ. ने लेख वाचला तर मात्र खरोखरच काम करायला लागेल. तेव्हा आत्तापासूनच कंबर कसा!

चित्रा Fri, 09/28/2007 - 23:50
मागे घाटपांडयांनी नाही का एक कलात्मक एकपात्री नमकीन आणला होता. चांगला होता असे सगळेजण म्हणाले, सगळ्यांनी चाखला. :-) बरा लिहीता की लेख तुम्ही! तुमचे वाचून इथे कधीही घरात मदत न केलेल्या पुरुषाने ती केली (खाण्याव्यतिरिक्त) तर खूपच झाले म्हणायचे. लिहीत जा असेच.

राजे Sat, 09/29/2007 - 01:16
:-) बस अविवाहीत व्यक्ती इतकाच प्रतिसाद लिहू शकतो. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

सहज Sat, 09/29/2007 - 06:29
प्रतीसादाबद्दल सर्वांचे आभार! राजे, कदाचीत तुम्हाला "एकटा" (सिंगल ह्या अर्थी म्हणायचेय) कारण अविवाहीत म्हणजे "लग्नाशिवाय"असा देखील अर्थ होतो आजकाल. :-) --------------------------------------------------------------------------------------------- अजून नवीन कथा लिहावी का धनंजयांसारखे स्व-समीक्षण लिहावे?

बेसनलाडू Sat, 09/29/2007 - 07:22
मस्त लेख. खूप आवडला. आमचे वाचनाचे चोचले असेच पुरवत रहा राव! म्हणजे "तुझं वाचन किती, तू बोलतोस किती" असं कुणी पचकलं की आम्ही आमच्या वाचनाचे दुवे देऊ ;) (अधाशी)बेसनलाडू

स्वाती दिनेश Sat, 09/29/2007 - 12:51
लेख आवडला, आवडीने स्वयंपाक करणारे अनेक आहेत. (एक आमच्या घरातही आहे) पण हे माझे रोजचे काम आहे असं समजून करणारा नसावा. या प्रियाली यांच्या वाक्याशी अगदी स्वानुभवाने सहमत! स्वाती

विकास Sun, 09/30/2007 - 19:44
सहजराव, आपला लेख आवडला. अगदी सहजशैलीतील आहे. असेच अजून वाचायची वाट पाहातोय. खरे लगेच उत्तर देयचे होते पण काय करणार, घरात माणसांचा राबता, मग, रांधा-वाढा-उष्टी काढा मधे डोके वर काढायला वेळच मिळाला नाही! :-)

सर्किट Mon, 10/01/2007 - 10:21
मी काही वर्षे घरी स्वयंपाक केला. मग लग्न झाले. स्वयंपाकघरातली सर्व रचना बदलली. सगळे कंप्लीटली इल्लॉजिकल झाले. मीठ, तिखट, साखर सर्व काही एकाच आकाराच्या डब्यांत. का? तर म्हणे, "आमच्या कडे तसंच होतं". तेव्हापासून माझा स्वयंपाक बंद झाला. - सर्किट कपूर

सहज Mon, 10/01/2007 - 11:44
:-) तरी खरय म्हणा त्यांच्या मनासारख / तिकडच्यासारखच तसंच होऊ दिले   की देखील चोचले पूरवले जातात नाही का? शेवटी आम खानेसे मतलब, पेड, गूठली सब कंप्लीटली ....

टारझन Wed, 05/26/2010 - 08:03
काण्ट स्टॉप रिप्लाईंग !! वंडरफुल पोस्ट :)
मीठ, तिखट, साखर सर्व काही एकाच आकाराच्या डब्यांत. का? तर म्हणे, "आमच्या कडे तसंच होतं".
=)) =)) सर्किट्याला ऐकुन घ्यावं लागलं ? सर्किटाईन कशी असेल ? जस्ट कॅन इमॅजिन ;) -

टारझन Wed, 05/26/2010 - 08:36
सहजरावाचे धागे कोण वर आणतंय रे.....?
कोण साला रिकामा धागे वर आणुन र्‍हायलाय रे ... ???? अवांतर : लेख डबल डबल आवडला ? =)) -(प्राडाँचा राईट हँड चा आंगठा) ठॉ.ठॉ. ठॉठॉठॉ करुदे

गणपा Wed, 05/26/2010 - 16:38
हा हा हा मस्त लेख :) वाचलाच नव्हता. >>सहजरावाचे धागे कोण वर आणतंय रे.....? जो कोण आणतोय त्याला आमचे धन्यवाद ;)

इंटरनेटस्नेही Wed, 05/26/2010 - 18:14
आयुष्यात गृहीत धरलेल्या गोष्टी जेव्हा एका क्षणात नाहीश्या होतात, तेव्हाची ती हतबलता वेळ आल्याशिवाय कळायची नाही. जबरदस्त! -- इंटरनेटप्रेमी, मुंबई, इंडिया.

फटू Wed, 05/26/2010 - 19:53
अगदी मित्रांशी दिलखुलास गप्पा माराव्यात इतक्या "सहज"तेने लिहिलंय. बायकोचा अनुभव नाही परंतू हल्ली आईला माझ्या जेवणाच्या आणि कपडे धुण्याच्या नखर्‍यांचा कमीत कमी त्रास होईल याची काळजी घेतो. पुर्वी घरी जाताना सॅक आठवडाभर घातलेल्या कपडयांनी भरलेली असायची. आता तसं होत नाही. कपडे इथेच शुक्रवारी धुतले जातात. दिड वर्ष अमेरिकेत भांडी घासण्याच्या अनुभवाने खुप शहाणा झालोय. हेच शहाणपण बायकोच्याही कामी आलं तर अगदी गुणी नवरा मिळाला म्हणून धन्य होईल :P - फटू

अरुंधती Wed, 06/23/2010 - 22:03
छान लिहिले आहे! ह्या लेखावरुन स्फूर्ती घेऊन अनेक पतीदेवांना आपल्या सहधर्मचारिणीसोबत स्वयंपाक करण्याची प्रेरणा मिळो व खमंग खाण्याचा खर्‍याखुर्‍या अर्थाने रसास्वाद घ्यायला मिळो! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

राजेश घासकडवी गुरुवार, 06/24/2010 - 10:38
तुम्हाला सापडलेल्या व आवडलेल्या चमचमीत 'पाककृती' लिहायला विसरू नका. :) या डिशमध्ये घातलेला मसाला गमतीदार आहे. अळूचं फदफदं खाता खाता त्याचा शाही कुर्मा कधी होतो कळत नाही. बाकी जोडीने करायचा 'स्वयं'पाक हे cotradiction in terms नाही का? मात्र पुढच्या वेळी इतकं तरल लिहू नका. साल्मन मधले काटे काढून टाकले, त्याचा रंग बदलला, आणि लोकांनी तो खोबरं म्हणून खाल्ला तर काय उपयोग? प्रतिसाद देणारे बिचारे अळूबद्दल, खोबर्‍याबद्द्ल लिहितात...:)
"आमच्या कडे तसंच होतं". तेव्हापासून माझा स्वयंपाक बंद झाला.
अरेरे...
त्यातून तुम्ही म्हणता तसे बाईने 'हे क्काय यात मीठच कमी आहे किंवा काय पाणचट आहे.' असे शेरे दिले की प्रतिक्रिया काय होत असेल?
फारच तेजोभंग होत असेल. थांबतो.

३_१४ विक्षिप्त अदिती गुरुवार, 06/24/2010 - 10:42
सहजकाका, झरणी आणि सुरी दोन्ही म्यान केल्या आहेत का? आणि का? (राजेश आणि सहजच्या हातचं कधी खायला मिळेल या विचारात) अदिती

राजेश घासकडवी गुरुवार, 06/24/2010 - 20:14
(राजेश आणि सहजच्या हातचं कधी खायला मिळेल या विचारात) अदिती
तुला दोघांनी स्वतंत्रपणे केलेला स्वयंपाक म्हणायचं आहे असं गृहित धरतो...:) उगाच लेखाच्या सुरुवातीला लिहिलेल्या मध्यमवर्गीय कल्पनांना तडा जायला नको...

प्रियाली Fri, 09/28/2007 - 21:39
>> पण स्वतः करून नेहमी नेहमी बायकोला भरवणारा आहे कोणी? नसावा. आवडीने स्वयंपाक करणारे अनेक आहेत. (एक आमच्या घरातही आहे) पण हे माझे रोजचे काम आहे असं समजून करणारा नसावा. सकाळी उठून बायकोसाठी चहा टाकणारे अनेक असावेत पण तिला टोस्टवर बटरपेक्षा क्रिमचीज आवडते हे आणि असे लक्षात ठेवून रोज ब्रेकफास्ट तिच्या पुढ्यात ठेवणारा नसावा. बरेच पुरुष आनंदाने स्वयंपाक करताना दिसतात, त्यापैकी आपल्या बायकोला आवडते म्हणून मी हा स्वयंपाक करतो म्हणणार्‍यांचे प्रमाण अधिक असते की ती नॉनवेज खात नाही, तिला हे आमच्या पद्धतीचे जमत नाही म्हणून मी हे करतो - असे सांगणारे नवरे अधिक असतात त्याचा मला अंदाज नाही. (या क्याटेगरीत न बसणार्‍या पुरुषांनी मला माफ करा.) त्यातून तुम्ही म्हणता तसे बाईने 'हे क्काय यात मीठच कमी आहे किंवा काय पाणचट आहे.' असे शेरे दिले की प्रतिक्रिया काय होत असेल? >>Just think of all those men & women on the Titanic who said, "No, thank you," to dessert that night. And for what! शेवट आवडला. सहजराव, लिहित जा!

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 09/28/2007 - 22:34
आमच्या चर्चाप्रस्तावावरुन इतके सुंदर स्फूट सुचत असेल आणि प्रत्यक्षातही तसे असेल म्हणजे मित्र परिवारात आणि घरीही जर आपल्या हातांनी उत्तम जेवण बनणार असेल( पण नसेलच बनवत तुम्ही, माझा विश्वास आहे,तर आम्ही आमच्या चर्चा प्रस्तावाचे ख-या अर्थाने चीज झाले असे म्हणू !:) खरे तर उभयता मिळून पदार्थ करायला पाहिजेत,  बिघडले तर जवाबदारी ढकलायला आपण मोकळे ! स्फूट झक्कास झालंय  ! येऊ दे आणखी असेच खमंग, आम्ही आहोतच डीशमधे ओतून घ्यायला ! :) आपला किचनकडील प्रवास  पाहून, आम्हीही एक दिवस किचन मधे चिकनची तंगडी शिजवत दिसलो तर आश्चर्य वाटून घेऊ नका म्हणजे झालं !  :)  आपले लेखन दिलसे आवडतेच आम्हाला, सहजराव लिहित राहा ! अवांतर;) शुद्धलेखनाला संकेतस्थळावर घाबरणारे दोनच माणसे, एक तुम्ही आणि एक आम्ही ! आपल्या लेखनाचे शुद्धलेखन तपासणा-यांना देव कधीही क्षमा करणार नाही ! ;)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

प्रमोद देव Fri, 09/28/2007 - 23:21
सहजराव लेख अतिशय सहज उतरलाय!आवडला. पण बायकोला खरेच मदत करता ना? की हे नुस्ते मनातले विचार आहेत? आणि सौ. ने लेख वाचला तर मात्र खरोखरच काम करायला लागेल. तेव्हा आत्तापासूनच कंबर कसा!

चित्रा Fri, 09/28/2007 - 23:50
मागे घाटपांडयांनी नाही का एक कलात्मक एकपात्री नमकीन आणला होता. चांगला होता असे सगळेजण म्हणाले, सगळ्यांनी चाखला. :-) बरा लिहीता की लेख तुम्ही! तुमचे वाचून इथे कधीही घरात मदत न केलेल्या पुरुषाने ती केली (खाण्याव्यतिरिक्त) तर खूपच झाले म्हणायचे. लिहीत जा असेच.

राजे Sat, 09/29/2007 - 01:16
:-) बस अविवाहीत व्यक्ती इतकाच प्रतिसाद लिहू शकतो. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

सहज Sat, 09/29/2007 - 06:29
प्रतीसादाबद्दल सर्वांचे आभार! राजे, कदाचीत तुम्हाला "एकटा" (सिंगल ह्या अर्थी म्हणायचेय) कारण अविवाहीत म्हणजे "लग्नाशिवाय"असा देखील अर्थ होतो आजकाल. :-) --------------------------------------------------------------------------------------------- अजून नवीन कथा लिहावी का धनंजयांसारखे स्व-समीक्षण लिहावे?

बेसनलाडू Sat, 09/29/2007 - 07:22
मस्त लेख. खूप आवडला. आमचे वाचनाचे चोचले असेच पुरवत रहा राव! म्हणजे "तुझं वाचन किती, तू बोलतोस किती" असं कुणी पचकलं की आम्ही आमच्या वाचनाचे दुवे देऊ ;) (अधाशी)बेसनलाडू

स्वाती दिनेश Sat, 09/29/2007 - 12:51
लेख आवडला, आवडीने स्वयंपाक करणारे अनेक आहेत. (एक आमच्या घरातही आहे) पण हे माझे रोजचे काम आहे असं समजून करणारा नसावा. या प्रियाली यांच्या वाक्याशी अगदी स्वानुभवाने सहमत! स्वाती

विकास Sun, 09/30/2007 - 19:44
सहजराव, आपला लेख आवडला. अगदी सहजशैलीतील आहे. असेच अजून वाचायची वाट पाहातोय. खरे लगेच उत्तर देयचे होते पण काय करणार, घरात माणसांचा राबता, मग, रांधा-वाढा-उष्टी काढा मधे डोके वर काढायला वेळच मिळाला नाही! :-)

सर्किट Mon, 10/01/2007 - 10:21
मी काही वर्षे घरी स्वयंपाक केला. मग लग्न झाले. स्वयंपाकघरातली सर्व रचना बदलली. सगळे कंप्लीटली इल्लॉजिकल झाले. मीठ, तिखट, साखर सर्व काही एकाच आकाराच्या डब्यांत. का? तर म्हणे, "आमच्या कडे तसंच होतं". तेव्हापासून माझा स्वयंपाक बंद झाला. - सर्किट कपूर

सहज Mon, 10/01/2007 - 11:44
:-) तरी खरय म्हणा त्यांच्या मनासारख / तिकडच्यासारखच तसंच होऊ दिले   की देखील चोचले पूरवले जातात नाही का? शेवटी आम खानेसे मतलब, पेड, गूठली सब कंप्लीटली ....

टारझन Wed, 05/26/2010 - 08:03
काण्ट स्टॉप रिप्लाईंग !! वंडरफुल पोस्ट :)
मीठ, तिखट, साखर सर्व काही एकाच आकाराच्या डब्यांत. का? तर म्हणे, "आमच्या कडे तसंच होतं".
=)) =)) सर्किट्याला ऐकुन घ्यावं लागलं ? सर्किटाईन कशी असेल ? जस्ट कॅन इमॅजिन ;) -

टारझन Wed, 05/26/2010 - 08:36
सहजरावाचे धागे कोण वर आणतंय रे.....?
कोण साला रिकामा धागे वर आणुन र्‍हायलाय रे ... ???? अवांतर : लेख डबल डबल आवडला ? =)) -(प्राडाँचा राईट हँड चा आंगठा) ठॉ.ठॉ. ठॉठॉठॉ करुदे

गणपा Wed, 05/26/2010 - 16:38
हा हा हा मस्त लेख :) वाचलाच नव्हता. >>सहजरावाचे धागे कोण वर आणतंय रे.....? जो कोण आणतोय त्याला आमचे धन्यवाद ;)

इंटरनेटस्नेही Wed, 05/26/2010 - 18:14
आयुष्यात गृहीत धरलेल्या गोष्टी जेव्हा एका क्षणात नाहीश्या होतात, तेव्हाची ती हतबलता वेळ आल्याशिवाय कळायची नाही. जबरदस्त! -- इंटरनेटप्रेमी, मुंबई, इंडिया.

फटू Wed, 05/26/2010 - 19:53
अगदी मित्रांशी दिलखुलास गप्पा माराव्यात इतक्या "सहज"तेने लिहिलंय. बायकोचा अनुभव नाही परंतू हल्ली आईला माझ्या जेवणाच्या आणि कपडे धुण्याच्या नखर्‍यांचा कमीत कमी त्रास होईल याची काळजी घेतो. पुर्वी घरी जाताना सॅक आठवडाभर घातलेल्या कपडयांनी भरलेली असायची. आता तसं होत नाही. कपडे इथेच शुक्रवारी धुतले जातात. दिड वर्ष अमेरिकेत भांडी घासण्याच्या अनुभवाने खुप शहाणा झालोय. हेच शहाणपण बायकोच्याही कामी आलं तर अगदी गुणी नवरा मिळाला म्हणून धन्य होईल :P - फटू

अरुंधती Wed, 06/23/2010 - 22:03
छान लिहिले आहे! ह्या लेखावरुन स्फूर्ती घेऊन अनेक पतीदेवांना आपल्या सहधर्मचारिणीसोबत स्वयंपाक करण्याची प्रेरणा मिळो व खमंग खाण्याचा खर्‍याखुर्‍या अर्थाने रसास्वाद घ्यायला मिळो! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

राजेश घासकडवी गुरुवार, 06/24/2010 - 10:38
तुम्हाला सापडलेल्या व आवडलेल्या चमचमीत 'पाककृती' लिहायला विसरू नका. :) या डिशमध्ये घातलेला मसाला गमतीदार आहे. अळूचं फदफदं खाता खाता त्याचा शाही कुर्मा कधी होतो कळत नाही. बाकी जोडीने करायचा 'स्वयं'पाक हे cotradiction in terms नाही का? मात्र पुढच्या वेळी इतकं तरल लिहू नका. साल्मन मधले काटे काढून टाकले, त्याचा रंग बदलला, आणि लोकांनी तो खोबरं म्हणून खाल्ला तर काय उपयोग? प्रतिसाद देणारे बिचारे अळूबद्दल, खोबर्‍याबद्द्ल लिहितात...:)
"आमच्या कडे तसंच होतं". तेव्हापासून माझा स्वयंपाक बंद झाला.
अरेरे...
त्यातून तुम्ही म्हणता तसे बाईने 'हे क्काय यात मीठच कमी आहे किंवा काय पाणचट आहे.' असे शेरे दिले की प्रतिक्रिया काय होत असेल?
फारच तेजोभंग होत असेल. थांबतो.

३_१४ विक्षिप्त अदिती गुरुवार, 06/24/2010 - 10:42
सहजकाका, झरणी आणि सुरी दोन्ही म्यान केल्या आहेत का? आणि का? (राजेश आणि सहजच्या हातचं कधी खायला मिळेल या विचारात) अदिती

राजेश घासकडवी गुरुवार, 06/24/2010 - 20:14
(राजेश आणि सहजच्या हातचं कधी खायला मिळेल या विचारात) अदिती
तुला दोघांनी स्वतंत्रपणे केलेला स्वयंपाक म्हणायचं आहे असं गृहित धरतो...:) उगाच लेखाच्या सुरुवातीला लिहिलेल्या मध्यमवर्गीय कल्पनांना तडा जायला नको...
लेखनविषय:
हे ठिकाण
लेखनप्रकार
प्रकटन
अनुभव
(प्रस्तावना - प्रा.डॉ. बिरूटे सरांनी उपक्रमावर "मराठी साहीत्यातील स्त्रीवाद" चर्चाप्रस्ताव मांडला तो व त्यातील प्रतिसाद वाचून हे स्फूट. वाटल्यास आधी मूळ चर्चा वाचून घ्या. "मध्यमवर्गीय पांढरपेश्या" मनाला अश्लील वाटू न देता "प्रौढांसाठी" लेखन करता येईल का? हा स्वत:ला दिलेला चॅलेन्ज. भावना दुखावल्या असतील तर माफी तसेच हा संवैधानीक इशारापण समजा. आगे आपकी मर्जी. शुध्दलेखन तुमच्या मनासारखे जमले असते तर आम्हालाही आवडले असते, पण तेवढ घ्या सांभाळून.) मित्रपरीवारासाठी लिखाण करताना कशाला हवाय काटेकोरपणा? सांभाळून घेतील, काही कमी जास्त असेल तर सांगतील.

म्हातारी इतुकी न अवघे ७८ वयमान!

विकास ·

कोंबडी Fri, 09/28/2007 - 17:52
चित्रे सुंदरच (छायाचित्र कृष्णधवल असलं की अर्ध आधीच आवडलेलं असतं). अवांतर : विकासराव, बॉस्टनातील आमच्या घरासमोरील वाय.एम.सी.ए. ची पाच मैलाची शर्यत एका ७८ वर्षाच्या तरुणीने "सरासरी" वेळेत पूर्ण केली होती, त्याची आठवण झाली. आम्ही आपले कॉफी पीतपीत घरातूनच गम्मत पाहत होतो. सप्टेंबरात थंडी सुरू होते हो! का उगाच बाहेर पडा :) ? - कोंबडी

प्रकाश घाटपांडे Fri, 09/28/2007 - 19:03
पण तिचा आजचा आवाज ऐकवत नाही. आता वयोमानाप्रमाणे काहीतरी फरक पडणारच ना! निसर्ग आहे शेवटी. प्रेमापोटी काही फरक पडला नाही अग्द्दि पुर्वीसारखा आहे असे म्हणणारे देखील आहेत. पण तेवढ चालायचचं! प्रकाश घाटपांडे

नंदन Sun, 09/30/2007 - 03:17
छायाचित्रे. लताबाईंची काही गाणी या दुव्यावर ऐकता येतील -- http://www.indianscreen.com/Lata.htm नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

प्राजु Sun, 09/30/2007 - 03:37
ही चित्रे खूप छान आहेत. इथे प्रकाशित केल्याबद्दल धन्यवाद. - प्राजु.

कोंबडी Fri, 09/28/2007 - 17:52
चित्रे सुंदरच (छायाचित्र कृष्णधवल असलं की अर्ध आधीच आवडलेलं असतं). अवांतर : विकासराव, बॉस्टनातील आमच्या घरासमोरील वाय.एम.सी.ए. ची पाच मैलाची शर्यत एका ७८ वर्षाच्या तरुणीने "सरासरी" वेळेत पूर्ण केली होती, त्याची आठवण झाली. आम्ही आपले कॉफी पीतपीत घरातूनच गम्मत पाहत होतो. सप्टेंबरात थंडी सुरू होते हो! का उगाच बाहेर पडा :) ? - कोंबडी

प्रकाश घाटपांडे Fri, 09/28/2007 - 19:03
पण तिचा आजचा आवाज ऐकवत नाही. आता वयोमानाप्रमाणे काहीतरी फरक पडणारच ना! निसर्ग आहे शेवटी. प्रेमापोटी काही फरक पडला नाही अग्द्दि पुर्वीसारखा आहे असे म्हणणारे देखील आहेत. पण तेवढ चालायचचं! प्रकाश घाटपांडे

नंदन Sun, 09/30/2007 - 03:17
छायाचित्रे. लताबाईंची काही गाणी या दुव्यावर ऐकता येतील -- http://www.indianscreen.com/Lata.htm नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

प्राजु Sun, 09/30/2007 - 03:37
ही चित्रे खूप छान आहेत. इथे प्रकाशित केल्याबद्दल धन्यवाद. - प्राजु.
६६ वर्षे सतत गात चित्रपट सॄष्टीत स्वतःचे नाव कायम ठेवलेली कदाचीत एकमेव व्यकी ठरणार्‍या लता मंगेशकर यांना आज ७८ वर्षे पूर्ण झाली. आता तीच्या आवाजातील (नवीन) गाणे आवडते का नाही हा एक वेगळाच मुद्दा होत असला तरी त्यामुळे त्यांचे महत्व कमी होत नाही.

फाऊंडेशन

विकास ·

राजे Sat, 09/29/2007 - 01:19
विकास भाऊ, काय देखील कळाले नाय बॉ. जरा पुन्हा मराठी मध्ये लिहता काय ? नाय तशी अडचण नसावी तुम्हाला काय म्हणता ? राजे (*हेच राज जैन आहेत)

धनंजय Sat, 09/29/2007 - 21:26
ऍसिमोव्हच्या गोष्टी विचारपूर्ण असतात, ध्येयवादी असतात. माझ्या एका मित्राला ही फाउंडेशन मालिका आवडते, पण मी अजून वाचलेली नाही - "आगामी" यदीत आहे. परीक्षण-ओळखीबद्दल धन्यवाद.

सर्किट Mon, 10/01/2007 - 22:59
माझ्याही "आगामी" यादीत ही मालिका खूप वर्षांपासून आहे. आता वाचायला घ्यावी लगेचच असे वाटले, आपला लेख वाचून. - सर्किट हॉयल

प्राजु Sun, 09/30/2007 - 03:48
विकासराव, तुमचा व्यासंग पाहून थक्क झालो! लय भारी लेख.. तात्या. हे खरं..... पण.... मला सगळंच अगम्य वाटलं..म्हणजे बुद्धिला नाही झेपलं.... -प्राजु

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sun, 09/30/2007 - 09:39


काल पासून या लेखाला ओझरता वाचायचो आणि मधेच सोडून द्यायचो आता मात्र निवांत वाचून काढला !
आम्हाला जे आवडले ते,  दुसर्‍या फाऊंडेशनचा शोधापासून ते  "तू कुठल्या संस्कृतीला वैश्वीक करायला निवडशील? " आणि याच विचाराजवळ येऊन थांबलो. आपले लेखन आणि आपली आवड आवडली ! येऊ द्या असेच संस्कृती आणि माणसाचा विचार करायला लावणारे लेख.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विकास Sun, 09/30/2007 - 19:41
नमस्कार, आपल्या सर्वांच्या प्रतिक्रीयांबद्दल धन्यवाद. पुस्तक मालीका परिक्षण अमंळ मोठे झाल्याने आणि विषय अचानक वेगळा असल्याने जरा "आउट ऑफ कॉन्टेक्स्ट" झाले असल्यास क्षमस्व. त्यात मिसळपाव समिती सदस्य म्हणून गोष्टी दरोज नजरेखालून घालत असलो तरी वेळेअभावी पटकन प्रतिसाद देऊ शकलो नाही. पण खाली अगदी थोडक्यात मला काय सांगायचे होते ते लिहीतो: फाऊंडेशन ही पुस्तक मालीका आजही खूप प्रसिद्ध आहे. म्हणजे उदाहरणच देयचे झाले तर २० व्या शतकातील ऍन रँड चे फाऊंटनहेड, आर्थर सी क्लर्क चे २००१ ए स्पेस ओडीसी, अगदी एच जी वेल्सचे टाईम मशीन ही पुस्तके जशी अजून लोकप्रिय आहेत त्याच पद्धतीतील हे पुस्तक आहे. या पुस्तक मालीकेवरून जालावर अनेक संदर्भ (विकीसकट सर्वत्र) मिळतात. त्याचा गाभा हा दोन संस्कृतीतील स्पर्धा दाखवतो - एक केवळ वैज्ञानीक जी त्या मानाने झटपट साध्य होते आणि ज्यात व्यक्तिगत स्वातंत्र्य हेच सर्वस्व मानणारे तर दुसरी "वसुधैव कुटुंबकम" या वचनावर आणि धर्म्-अर्थ-काम-मोक्ष यावर आधारीत - ज्यात देखील जीवन आनंदाने जगण्याबद्दलच म्हणले आहे फक्त एकेरी व्यक्तीगत स्वातंत्र्य हाच फक्त त्याचा गाभा न करता तो त्याचा सामाजीक जाणीव/जबाबदारी बरोबरचा एक भाग म्हणून केला आहे. परंतू कुठलीही संस्कृती तयार करताना त्यातील तत्वज्ञान हे शुगरकोटेड पिल्स सारखे वेगवेगळ्या पद्धतीने सांगीतले जाते. त्याचा मतितार्थ न समजता ते "साधन" म्हणून वापरायच्या ऐवजी जेंव्हा "साध्य" म्हणून त्याच्या मागे जायची "साधना" केली जाते तेंव्हा सगळेच बिघडते. ऍसिमोव्हने वैज्ञानीक कथेत स्पेस, तंत्रज्ञान, विज्ञान याचा उपयोग करून असे मानवी स्वभाव व्यक्तिगत आणि सामुदायीक पणे उलगडून दाखवलेत. त्याची "सिमिली" बर्‍याचदा आत्ताच्या जगात पण पहायला मिळते. शंकराचार्याच्या चर्चेवरून मला अशीच सिमिली वाटली.. म्हणून हा वेगळा लेख लिहीला.

राजे Sat, 09/29/2007 - 01:19
विकास भाऊ, काय देखील कळाले नाय बॉ. जरा पुन्हा मराठी मध्ये लिहता काय ? नाय तशी अडचण नसावी तुम्हाला काय म्हणता ? राजे (*हेच राज जैन आहेत)

धनंजय Sat, 09/29/2007 - 21:26
ऍसिमोव्हच्या गोष्टी विचारपूर्ण असतात, ध्येयवादी असतात. माझ्या एका मित्राला ही फाउंडेशन मालिका आवडते, पण मी अजून वाचलेली नाही - "आगामी" यदीत आहे. परीक्षण-ओळखीबद्दल धन्यवाद.

सर्किट Mon, 10/01/2007 - 22:59
माझ्याही "आगामी" यादीत ही मालिका खूप वर्षांपासून आहे. आता वाचायला घ्यावी लगेचच असे वाटले, आपला लेख वाचून. - सर्किट हॉयल

प्राजु Sun, 09/30/2007 - 03:48
विकासराव, तुमचा व्यासंग पाहून थक्क झालो! लय भारी लेख.. तात्या. हे खरं..... पण.... मला सगळंच अगम्य वाटलं..म्हणजे बुद्धिला नाही झेपलं.... -प्राजु

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sun, 09/30/2007 - 09:39


काल पासून या लेखाला ओझरता वाचायचो आणि मधेच सोडून द्यायचो आता मात्र निवांत वाचून काढला !
आम्हाला जे आवडले ते,  दुसर्‍या फाऊंडेशनचा शोधापासून ते  "तू कुठल्या संस्कृतीला वैश्वीक करायला निवडशील? " आणि याच विचाराजवळ येऊन थांबलो. आपले लेखन आणि आपली आवड आवडली ! येऊ द्या असेच संस्कृती आणि माणसाचा विचार करायला लावणारे लेख.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विकास Sun, 09/30/2007 - 19:41
नमस्कार, आपल्या सर्वांच्या प्रतिक्रीयांबद्दल धन्यवाद. पुस्तक मालीका परिक्षण अमंळ मोठे झाल्याने आणि विषय अचानक वेगळा असल्याने जरा "आउट ऑफ कॉन्टेक्स्ट" झाले असल्यास क्षमस्व. त्यात मिसळपाव समिती सदस्य म्हणून गोष्टी दरोज नजरेखालून घालत असलो तरी वेळेअभावी पटकन प्रतिसाद देऊ शकलो नाही. पण खाली अगदी थोडक्यात मला काय सांगायचे होते ते लिहीतो: फाऊंडेशन ही पुस्तक मालीका आजही खूप प्रसिद्ध आहे. म्हणजे उदाहरणच देयचे झाले तर २० व्या शतकातील ऍन रँड चे फाऊंटनहेड, आर्थर सी क्लर्क चे २००१ ए स्पेस ओडीसी, अगदी एच जी वेल्सचे टाईम मशीन ही पुस्तके जशी अजून लोकप्रिय आहेत त्याच पद्धतीतील हे पुस्तक आहे. या पुस्तक मालीकेवरून जालावर अनेक संदर्भ (विकीसकट सर्वत्र) मिळतात. त्याचा गाभा हा दोन संस्कृतीतील स्पर्धा दाखवतो - एक केवळ वैज्ञानीक जी त्या मानाने झटपट साध्य होते आणि ज्यात व्यक्तिगत स्वातंत्र्य हेच सर्वस्व मानणारे तर दुसरी "वसुधैव कुटुंबकम" या वचनावर आणि धर्म्-अर्थ-काम-मोक्ष यावर आधारीत - ज्यात देखील जीवन आनंदाने जगण्याबद्दलच म्हणले आहे फक्त एकेरी व्यक्तीगत स्वातंत्र्य हाच फक्त त्याचा गाभा न करता तो त्याचा सामाजीक जाणीव/जबाबदारी बरोबरचा एक भाग म्हणून केला आहे. परंतू कुठलीही संस्कृती तयार करताना त्यातील तत्वज्ञान हे शुगरकोटेड पिल्स सारखे वेगवेगळ्या पद्धतीने सांगीतले जाते. त्याचा मतितार्थ न समजता ते "साधन" म्हणून वापरायच्या ऐवजी जेंव्हा "साध्य" म्हणून त्याच्या मागे जायची "साधना" केली जाते तेंव्हा सगळेच बिघडते. ऍसिमोव्हने वैज्ञानीक कथेत स्पेस, तंत्रज्ञान, विज्ञान याचा उपयोग करून असे मानवी स्वभाव व्यक्तिगत आणि सामुदायीक पणे उलगडून दाखवलेत. त्याची "सिमिली" बर्‍याचदा आत्ताच्या जगात पण पहायला मिळते. शंकराचार्याच्या चर्चेवरून मला अशीच सिमिली वाटली.. म्हणून हा वेगळा लेख लिहीला.
लेखनविषय:
हे ठिकाण
हा लेख माझ्या अनेक आवडत्या पुस्तकातील एका पुस्तकाबद्दल आहे. धनंजय यांचा शंकराचार्यांवरील समतोल लेख वाचल्यावर, "फाऊंडेशन" आठवले आणि जरा वेगळे लिहावेसे वाटले ते... माझ्या आवडत्या पुस्तकाची मालीका (त्यातील पाच मुख्य पुस्तके): फांऊडेशन, फांऊडेशन अँड एम्पायर, सेकंड फांऊडेशन, फाउंडेशनज एज आणि शेवटी फांऊडेशन अँड अर्थ (प्रुथ्वी). ही मालीका आयझॅक ऍसिमोव्ह या सुप्रसिद्ध विज्ञान कादंबरीकाराने लिहीली आहे. खाली शक्य तितके थोडक्यात या आवडत्या पुस्तकांविषयी लिहीतो: (आठवणीतून लिहीत आहे, तेंव्हा चु. भू. द्या.

पत्ते!

अशोक गोडबोले ·

सहज Fri, 09/28/2007 - 08:18
नेहमीच्या घडणार्‍या प्रसंगांना, क्रियेला सोप्या शब्दात वेगळ्या तत्वात रंगवले की छानच दिसते.

जुना अभिजित Fri, 09/28/2007 - 08:26
त्रेपन्नावा दूर राहे, शांत एकला जोकर खेळ ब्रह्मांडाचा बघे, तटस्थ तो सूत्रधार वाह.. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

नंदन Fri, 09/28/2007 - 12:04
कविता आवडली. पत्त्यांचे रुपक छान आहे. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

सहज Fri, 09/28/2007 - 08:18
नेहमीच्या घडणार्‍या प्रसंगांना, क्रियेला सोप्या शब्दात वेगळ्या तत्वात रंगवले की छानच दिसते.

जुना अभिजित Fri, 09/28/2007 - 08:26
त्रेपन्नावा दूर राहे, शांत एकला जोकर खेळ ब्रह्मांडाचा बघे, तटस्थ तो सूत्रधार वाह.. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

नंदन Fri, 09/28/2007 - 12:04
कविता आवडली. पत्त्यांचे रुपक छान आहे. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)
लेखनविषय:
कविता
वाङ्मय
Taxonomy upgrade extras
प्रतिभा
वाटा हसत हसत, पत्ते पिसून बावन्न येवो फलतू का पाने, होऊ नका कधी खिन्न पाने येणे हे प्रारब्ध, खेळा यत्न कौशल्याने जन्मा कोठेही कसेही, उंच व्हा कर्तृत्वाने कुणी राजा कुणी राणी, कुणी जाहला गुलाम हुकुमाच्या दुरीलाही, एक्का करीतो सलाम सारे नाहीत बदाम, काही काळे किलवर झाले चौकट हुजूर, आणि इस्पिक मजूर खेळताना एका हाती, सारे एकत्र नांदती चातुर्वर्ण्याची चौकट, किती सहज मोडिती त्रेपन्नावा दूर राहे, शांत एकला जोकर खेळ ब्रह्मांडाचा बघे, तटस्थ तो सूत्रधार हात करूनिया सारे, डाव शेवटी जिंकिला सारा जन्म हसण्यात आणि पिसण्यात गेला भल्याभल्यांना जगती, जादू पत्त्यांची कळेना आपुलाच रे अखेरी, त्यांना पत्ता स

गोडबोले सरांचा परिचय!

विसोबा खेचर ·

वाचक्नवी Mon, 04/07/2008 - 20:54
वांगमय (च्यामारी हा शब्द कसा लिहितात कुणास ठाऊक?:) व्हीएए-कॅपिटल जी-एमए-वायए असा .--वाचक्‍नवी धन्यवाद! आपल्या सांगण्याप्रमाणे बदल केलाय! संपादक

llपुण्याचे पेशवेll Mon, 04/07/2008 - 21:42
तात्या, गोडबोलेसरांचा परीचय करुन दिल्याबद्दल आभारी आहे. गोडबोले सरांचेही स्वागत. त्याचे विविधांगी लेखन वाचायला आवडेल. पुण्याचे पेशवे

आनंदयात्री Tue, 04/08/2008 - 11:18
तात्या तुम्ही त्यांना सांगा मिपा वर यायला अन त्यांचे अनुभव ज्ञान आपल्याबरोबर वाटायला. संस्कृत मधला ज्ञानी माणुस, तोफखाना विभागात काम केलेला नक्कीच अनुभव समृद्ध असणार. बाकी "दासोपंतांचे हिमालयीन कर्तृत्व" हे पुस्तक कशाबद्दल आहे ??

केशवराव Tue, 04/08/2008 - 18:21
तात्या , एका जुन्या मित्राची मि.पा. वर अशी भेट झाली ; खुप खुप बरे वाटले. हेच गोडबोले सर [अशोकराव ] आर्.सी.एफ.च्या किहीम शाळेवर मुख्याध्यापक होते. आमच्या ग्रुपचे ते एक सदस्य होते. अजुनही पनवेलला भेट - गाठ होते. आमचे एक मित्र श्री. विश्वास भिडे यांचेकडे. भाषेवर विलक्षण प्रभुत्व असलेला हा माणुस; संगीत, वांङ मय, धर्मकारण, रामायण - महाभारत आणि कितीतरी गोष्टींवर सहज बोलायचा ..... बस ऐकत रहावे. ' मोहन रानडे ' वर त्यांनी केलेली कोटी-----' मोह नरा नडे ' अशा आमच्या सरांनी मि.पा. वर लिहीले तर बहारच येईल. वाट पहात आहोत. गोडबोले सरांचा स्नेही....... केशवराव.

वाचक्नवी Mon, 04/07/2008 - 20:54
वांगमय (च्यामारी हा शब्द कसा लिहितात कुणास ठाऊक?:) व्हीएए-कॅपिटल जी-एमए-वायए असा .--वाचक्‍नवी धन्यवाद! आपल्या सांगण्याप्रमाणे बदल केलाय! संपादक

llपुण्याचे पेशवेll Mon, 04/07/2008 - 21:42
तात्या, गोडबोलेसरांचा परीचय करुन दिल्याबद्दल आभारी आहे. गोडबोले सरांचेही स्वागत. त्याचे विविधांगी लेखन वाचायला आवडेल. पुण्याचे पेशवे

आनंदयात्री Tue, 04/08/2008 - 11:18
तात्या तुम्ही त्यांना सांगा मिपा वर यायला अन त्यांचे अनुभव ज्ञान आपल्याबरोबर वाटायला. संस्कृत मधला ज्ञानी माणुस, तोफखाना विभागात काम केलेला नक्कीच अनुभव समृद्ध असणार. बाकी "दासोपंतांचे हिमालयीन कर्तृत्व" हे पुस्तक कशाबद्दल आहे ??

केशवराव Tue, 04/08/2008 - 18:21
तात्या , एका जुन्या मित्राची मि.पा. वर अशी भेट झाली ; खुप खुप बरे वाटले. हेच गोडबोले सर [अशोकराव ] आर्.सी.एफ.च्या किहीम शाळेवर मुख्याध्यापक होते. आमच्या ग्रुपचे ते एक सदस्य होते. अजुनही पनवेलला भेट - गाठ होते. आमचे एक मित्र श्री. विश्वास भिडे यांचेकडे. भाषेवर विलक्षण प्रभुत्व असलेला हा माणुस; संगीत, वांङ मय, धर्मकारण, रामायण - महाभारत आणि कितीतरी गोष्टींवर सहज बोलायचा ..... बस ऐकत रहावे. ' मोहन रानडे ' वर त्यांनी केलेली कोटी-----' मोह नरा नडे ' अशा आमच्या सरांनी मि.पा. वर लिहीले तर बहारच येईल. वाट पहात आहोत. गोडबोले सरांचा स्नेही....... केशवराव.
लेखनविषय:
साहित्यिक
शिक्षण
लेखनप्रकार
प्रकटन
राम राम मंडळी, माझे संगीतक्षेत्रातले स्नेही डॉ अशोक गोडबोले हे मिसळपावचे एक सन्माननीय सदस्य आहेत. परंतु 'मिसळपावचे सदस्य' एवढीच त्यांची ओळख मला थोडी अपुरी वाटते. आणि म्हणूनच मी या विद्वान व्यक्तिबद्दल येथे चार शब्द लिहू इच्छितो. मराठी, हिंदी, संस्कृत आणि इंग्रजी या चारही भाषांवर असामान्य प्रभूत्व, संतसाहित्याचा गाढा अभ्यास, संस्कृतचा प्रकांडपंडित आणि संस्कृत साहित्याचा अतिशय दांडगा व्यासंग, ही गोडबोले सरांची वैशिष्ठ्ये म्हणता येतील. गणित व तत्वज्ञान, वाङ्मय हे सरांचे अतिशय आवडीचे विषय. त्याचप्रमाणे गोडबोले सर मराठी, संस्कृत, व हिंदी भाषेतून काव्यरचनाही अतिशय उत्तम करतात.

शिवी देतो भगवंत!

अशोक गोडबोले ·

व्यंकट Fri, 09/28/2007 - 01:54
अर्जुनालाच कळला अर्थ शब्दांचा ज्वलंत तारे तोडती विद्वान शिवी देतो भगवंत! वा वा

गुंडोपंत Fri, 09/28/2007 - 02:33
कविता आवडली. "क्लीब म्हणता अर्जुना नाही जीभ कचरली शहाण्याला शब्दाचीच एक ठिणगी पुरली " क्लीब म्हणजे काय? क्षमा करा पण शब्द माहीत नाही त्यामुळे कवितेचे अंतरंगच कळले नाही असे वाटते आहे मला... :( आपला गुंडोपंत

प्रियाली Fri, 09/28/2007 - 02:42
म्हणजे षंढ, हिजडा असे काहीसे असावे. श्रीकृष्णाने हातपाय गाळून बसलेल्या अर्जुनाला त्याच्या पुरुषार्थाचा अपमान करण्याकरता तसे म्हटले असावे. कविता आवडली.

व्यंकट Fri, 09/28/2007 - 03:27
क्लिब म्हणजे षंढ, हिजडा, छक्का, विर्यहीन, पुरुषार्थहीन वैगेरे.

धनंजय Fri, 09/28/2007 - 03:38
पहिल्या कडव्याचा या कवितेच्या संदर्भात अर्थ लागत नाही - > अर्जुनाने द्रौपदीला > स्वयंवरात जिंकिले > मात्र भावांनी फुकट > पत्नीसुख संभोगले अर्जुनाचे क्लैब्य इथपासून सुरू झाले म्हणता? की पाचही भावांचे?

सहज Fri, 09/28/2007 - 06:55
असा काहीतरी काल अर्जूनाने व्यतीत केला होता ना म्हणे? मग सखोल अभ्यास, स्वानुभव असल्यावर क्लिब म्हणल्यावर ट्यूब लगेच पेटणार, एका ठीणगीत काम होणारच, नवल ते काय. जर (बृहन्नडा) ही अज्ञातकालावधीतील बाब असेल, तर मला वाटते अर्जून त्याकाळी कूठल्यातरी नाटकमंड्ळीत स्त्री पार्ट करीत असावा (डेली ५ शोज म्हणून नेहमी त्याच वेशात) . अगदीच पूढारलेला समाज असेल तर बहूदा "ड्रॅग क्लब"मधे ही मात्र हॉबी असावी. तुम्ही काही म्हणा भारतात "क्लिब" बघीतल्यावर (त्यांच्या एकंदर अवताराने) सामान्यांनाच (मला तरी) भीतीयुक्त किळस (बायकांना झूरळ/पाल पाहील्यावर होते तसे काहीसे) वाटते. याउलट परदेशात तर कधी कधी ओळखूपण येणार नाही "हे" "बाईमाणूस" आहे. CSI ह्या सिरीयल मधे तर बाईमाणूस ओळखू न आल्याने चिडून खून होतो असा एक एपीसोड होता. बाईमाणूस - (श्लेश) ना धड बाई ना धड पुरूष - क्लीब

जुना अभिजित Fri, 09/28/2007 - 08:29
अर्जुनाला शाप होता की तुला काही काळ किन्नर रुपात घालवावा लागेल. तपशिल शोधतो आहे तरी जाणकारांना माहित असल्यास सांगून सोडावा. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

प्रकाश घाटपांडे Fri, 09/28/2007 - 07:06
तृतीय पंथी या प्रकारावर एका लेखिकेचे माहीतीपुर्ण पुस्तक आहे नाव आठ्वत नाही. पुर्वी जनानखान्यात अशा लोकांचा दरोगा म्हणून वापर होत असे. शारिरीक ताकद भरपूर पण पौरुषत्वाचा धोका नाही. प्रकाश घाटपांडे

बेसनलाडू Fri, 09/28/2007 - 07:11
पुर्वी जनानखान्यात अशा लोकांचा दरोगा म्हणून वापर होत असे. शारिरीक ताकद भरपूर पण पौरुषत्वाचा धोका नाही. म्हणूनच हिंदी चित्रपटांमध्ये (आजही) बरेचदा 'दरोगा बाबू' असतात काय? ;) कवितेची कल्पना आवडली; पण कविता बरीच 'रॉ' वाटली. आणखी सहज असती, तर अधिक आवडली असती. मला वाटते हे बर्‍यापैकी क्लिष्टशा शब्दरचनेमुळे झाले असावे. अर्थात, हे माझे वैयक्तिक मत. (वैयक्तिक)बेसनलाडू

प्रियाली Fri, 09/28/2007 - 07:36
समस्त दरोगांना तुम्ही भयंकर पेचात टाकलंत. असो या तृतीयपंथी सेवकाला खोजा म्हणत. जनानखान्यातच नाही तर खुद्द राजाचीही सेवा ते करत. युद्धप्रसंगी बायकांना आपल्याबरोबर नेऊन अडचणीत येण्यापेक्षा खोजांना घेऊन जाणे योग्य ठरत असे. लैंगिक भूकही शमत असे आणि वेळ पडल्यास अंगरक्षकाची भूमिकाही. राजकारणात त्यांना अनन्यसाधारण महत्त्व होते. गुपीते फोडणे, कपटकारस्थाने करणे इ. इ. साठी त्यांचा वापर होत असे.

प्रकाश घाटपांडे Fri, 09/28/2007 - 09:00
समस्त दरोगांना तुम्ही भयंकर पेचात टाकलंत. य़ा अरबी सुरस व चमत्कारीक कथांमध्ये त्यांना 'खोजा 'म्हणतात हे वाचले होते. धन्यवाद. या वरुन घाशीराम आठवले. "अरे कोतवाली म्हणजे समस्त पुण्याची अवघी रखवाली" प्रकाश घाटपांडे

कोलबेर Fri, 09/28/2007 - 07:54
चीनी राजे पण असे अनेक तृतीयपंथी बाळगून असत. 'फॉरबीडन सिटी' ह्या फक्त राज घराण्यासाठी बांधलेल्या गावात राजाच्या बायका आणि अंगवस्त्रांसोबत फक्त हिजड्यांना प्रवेश होता.

विसोबा खेचर Fri, 09/28/2007 - 08:32
तारे तोडती विद्वान शिवी देतो भगवंत! खरं आहे! म्हणून मी सुद्धा काही गोष्टी असह्य झाल्या की शिवी देऊन मोकळा होतो! :) तात्या.

व्यंकट Fri, 09/28/2007 - 01:54
अर्जुनालाच कळला अर्थ शब्दांचा ज्वलंत तारे तोडती विद्वान शिवी देतो भगवंत! वा वा

गुंडोपंत Fri, 09/28/2007 - 02:33
कविता आवडली. "क्लीब म्हणता अर्जुना नाही जीभ कचरली शहाण्याला शब्दाचीच एक ठिणगी पुरली " क्लीब म्हणजे काय? क्षमा करा पण शब्द माहीत नाही त्यामुळे कवितेचे अंतरंगच कळले नाही असे वाटते आहे मला... :( आपला गुंडोपंत

प्रियाली Fri, 09/28/2007 - 02:42
म्हणजे षंढ, हिजडा असे काहीसे असावे. श्रीकृष्णाने हातपाय गाळून बसलेल्या अर्जुनाला त्याच्या पुरुषार्थाचा अपमान करण्याकरता तसे म्हटले असावे. कविता आवडली.

व्यंकट Fri, 09/28/2007 - 03:27
क्लिब म्हणजे षंढ, हिजडा, छक्का, विर्यहीन, पुरुषार्थहीन वैगेरे.

धनंजय Fri, 09/28/2007 - 03:38
पहिल्या कडव्याचा या कवितेच्या संदर्भात अर्थ लागत नाही - > अर्जुनाने द्रौपदीला > स्वयंवरात जिंकिले > मात्र भावांनी फुकट > पत्नीसुख संभोगले अर्जुनाचे क्लैब्य इथपासून सुरू झाले म्हणता? की पाचही भावांचे?

सहज Fri, 09/28/2007 - 06:55
असा काहीतरी काल अर्जूनाने व्यतीत केला होता ना म्हणे? मग सखोल अभ्यास, स्वानुभव असल्यावर क्लिब म्हणल्यावर ट्यूब लगेच पेटणार, एका ठीणगीत काम होणारच, नवल ते काय. जर (बृहन्नडा) ही अज्ञातकालावधीतील बाब असेल, तर मला वाटते अर्जून त्याकाळी कूठल्यातरी नाटकमंड्ळीत स्त्री पार्ट करीत असावा (डेली ५ शोज म्हणून नेहमी त्याच वेशात) . अगदीच पूढारलेला समाज असेल तर बहूदा "ड्रॅग क्लब"मधे ही मात्र हॉबी असावी. तुम्ही काही म्हणा भारतात "क्लिब" बघीतल्यावर (त्यांच्या एकंदर अवताराने) सामान्यांनाच (मला तरी) भीतीयुक्त किळस (बायकांना झूरळ/पाल पाहील्यावर होते तसे काहीसे) वाटते. याउलट परदेशात तर कधी कधी ओळखूपण येणार नाही "हे" "बाईमाणूस" आहे. CSI ह्या सिरीयल मधे तर बाईमाणूस ओळखू न आल्याने चिडून खून होतो असा एक एपीसोड होता. बाईमाणूस - (श्लेश) ना धड बाई ना धड पुरूष - क्लीब

जुना अभिजित Fri, 09/28/2007 - 08:29
अर्जुनाला शाप होता की तुला काही काळ किन्नर रुपात घालवावा लागेल. तपशिल शोधतो आहे तरी जाणकारांना माहित असल्यास सांगून सोडावा. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

प्रकाश घाटपांडे Fri, 09/28/2007 - 07:06
तृतीय पंथी या प्रकारावर एका लेखिकेचे माहीतीपुर्ण पुस्तक आहे नाव आठ्वत नाही. पुर्वी जनानखान्यात अशा लोकांचा दरोगा म्हणून वापर होत असे. शारिरीक ताकद भरपूर पण पौरुषत्वाचा धोका नाही. प्रकाश घाटपांडे

बेसनलाडू Fri, 09/28/2007 - 07:11
पुर्वी जनानखान्यात अशा लोकांचा दरोगा म्हणून वापर होत असे. शारिरीक ताकद भरपूर पण पौरुषत्वाचा धोका नाही. म्हणूनच हिंदी चित्रपटांमध्ये (आजही) बरेचदा 'दरोगा बाबू' असतात काय? ;) कवितेची कल्पना आवडली; पण कविता बरीच 'रॉ' वाटली. आणखी सहज असती, तर अधिक आवडली असती. मला वाटते हे बर्‍यापैकी क्लिष्टशा शब्दरचनेमुळे झाले असावे. अर्थात, हे माझे वैयक्तिक मत. (वैयक्तिक)बेसनलाडू

प्रियाली Fri, 09/28/2007 - 07:36
समस्त दरोगांना तुम्ही भयंकर पेचात टाकलंत. असो या तृतीयपंथी सेवकाला खोजा म्हणत. जनानखान्यातच नाही तर खुद्द राजाचीही सेवा ते करत. युद्धप्रसंगी बायकांना आपल्याबरोबर नेऊन अडचणीत येण्यापेक्षा खोजांना घेऊन जाणे योग्य ठरत असे. लैंगिक भूकही शमत असे आणि वेळ पडल्यास अंगरक्षकाची भूमिकाही. राजकारणात त्यांना अनन्यसाधारण महत्त्व होते. गुपीते फोडणे, कपटकारस्थाने करणे इ. इ. साठी त्यांचा वापर होत असे.

प्रकाश घाटपांडे Fri, 09/28/2007 - 09:00
समस्त दरोगांना तुम्ही भयंकर पेचात टाकलंत. य़ा अरबी सुरस व चमत्कारीक कथांमध्ये त्यांना 'खोजा 'म्हणतात हे वाचले होते. धन्यवाद. या वरुन घाशीराम आठवले. "अरे कोतवाली म्हणजे समस्त पुण्याची अवघी रखवाली" प्रकाश घाटपांडे

कोलबेर Fri, 09/28/2007 - 07:54
चीनी राजे पण असे अनेक तृतीयपंथी बाळगून असत. 'फॉरबीडन सिटी' ह्या फक्त राज घराण्यासाठी बांधलेल्या गावात राजाच्या बायका आणि अंगवस्त्रांसोबत फक्त हिजड्यांना प्रवेश होता.

विसोबा खेचर Fri, 09/28/2007 - 08:32
तारे तोडती विद्वान शिवी देतो भगवंत! खरं आहे! म्हणून मी सुद्धा काही गोष्टी असह्य झाल्या की शिवी देऊन मोकळा होतो! :) तात्या.
लेखनविषय:
कविता
वाङ्मय
Taxonomy upgrade extras
प्रतिभा
अर्जुनाने द्रौपदीला स्वयंवरात जिंकिले मात्र भावांनी फुकट पत्नीसुख संभोगले वस्त्रहरणप्रसंगी षंढ पाचही दादुले आणि भीष्म द्रोण थोर पोरासारखे वागले उच्च तात्विक कारणे देती महा प्रज्ञावंत पतिव्रतेच्या अब्रूला कवडीमोलाची किंमत बंधुप्रेमाच्या शेल्याने शील रक्षिले अभंग एक पान थाळीतले भक्षी भुकेला श्रीरंग कृष्णे कृष्णा ओवाळिले भाऊबीज ती अपूर्व वनवासातही लाभे महाराणीचे वैभव पण एक शल्य होते भाऊरायाच्या अंतरी कुरुक्षेत्री झळाळली क्रोधवह्नीने वैखरी क्लीब म्हणता अर्जुना नाही जीभ कचरली शहाण्याला शब्दाचीच एक ठिणगी पु

गीतम् (संस्कृत रचना)

अशोक गोडबोले ·

धनंजय Fri, 09/28/2007 - 03:24
वा, वा. पण हा प्रकार कठीण असतो. आणि एकदा सुरू केला की पूर्ण कविता संपेपर्यंत चालू ठेवावा लागतो. मला सुरुवातीची ओळ वाचून पूर्ण गीतच प्रमाणीत असेल असे वाटले. "तालबद्ध देत बोल, काव्यपूर्ण लेखनास, लगे रहो अशोकराव, गोड बोलता तुम्ही." असे कौतूक. (खुद्द मी तालबद्ध काव्य करत नाही, पण इथे तुमच्या मात्रा मोजतो आहे! त्याचे असे आहे - मी फाटक्या विटक्या विजारी "फॅशनेबल" म्हणून घालतो, पण समोरच्या नटलेल्या सवाष्णीच्या नऊवारी निर्‍यांचा बोंगा झाला ते माझ्या नतद्रष्ट नजरेला दिसते. नऊवारी नेसणारीला, लोकांची नजर तिच्याकडे जाईल म्हणून, जास्त काळजी घ्यावी लागते, हा अन्याय आहे. पण असा अन्याय होतो जगात कधीकधी!)

चित्रा Fri, 09/28/2007 - 16:34
संस्कृत फारसे येत नाही, पण मोठ्याने म्हणून पाहिले - आणि कानाला चांगले वाटले.

प्रवासी Sun, 09/30/2007 - 11:29
वा वा अशोकराव, संस्कृतगीत आवडले. आपल्या प्रतिभेला वंदन. अशोक त्वां नमाम्यहम्| आपला (विनम्र) प्रवासी

धनंजय Fri, 09/28/2007 - 03:24
वा, वा. पण हा प्रकार कठीण असतो. आणि एकदा सुरू केला की पूर्ण कविता संपेपर्यंत चालू ठेवावा लागतो. मला सुरुवातीची ओळ वाचून पूर्ण गीतच प्रमाणीत असेल असे वाटले. "तालबद्ध देत बोल, काव्यपूर्ण लेखनास, लगे रहो अशोकराव, गोड बोलता तुम्ही." असे कौतूक. (खुद्द मी तालबद्ध काव्य करत नाही, पण इथे तुमच्या मात्रा मोजतो आहे! त्याचे असे आहे - मी फाटक्या विटक्या विजारी "फॅशनेबल" म्हणून घालतो, पण समोरच्या नटलेल्या सवाष्णीच्या नऊवारी निर्‍यांचा बोंगा झाला ते माझ्या नतद्रष्ट नजरेला दिसते. नऊवारी नेसणारीला, लोकांची नजर तिच्याकडे जाईल म्हणून, जास्त काळजी घ्यावी लागते, हा अन्याय आहे. पण असा अन्याय होतो जगात कधीकधी!)

चित्रा Fri, 09/28/2007 - 16:34
संस्कृत फारसे येत नाही, पण मोठ्याने म्हणून पाहिले - आणि कानाला चांगले वाटले.

प्रवासी Sun, 09/30/2007 - 11:29
वा वा अशोकराव, संस्कृतगीत आवडले. आपल्या प्रतिभेला वंदन. अशोक त्वां नमाम्यहम्| आपला (विनम्र) प्रवासी
लेखनविषय:
संस्कृती
कविता
वाङ्मय
Taxonomy upgrade extras
प्रतिभा
नमस्कार, अलिकडेच संस्कृतमध्ये एक रचना सुचली ती येथे लिहीत आहे.
नमामि मोदमंगलम् - विनायकं विनोदकम् II धृ II सुदर्शनेन केवलम् दुरितदलविलोपनम् व्याकुलोऽपि नि:स्वनं - मनो न मे ऽ स्तु कातरम् II १ II विषयबलविमोहिता अविद्ययाऽपि वंचिता धियं सधाय धीमता - पाहि तव पदाश्रितम् II २ II कृतं मया न सुकृतम् हितं कदा न चिन्तितम् अतीव विकलमानसम् - शरणचरणपंकजम् II ३ II न जातु मोक्षहेतवे भजनपूजने कृते तृषाहतं भवालयं - व्रतं ममाऽपि दुस्तरम् II ४ II देहि देहि गणपते आशिनं निरंतरम् सुनीतिपंथगामिनम् - पुनातु मंगलार्चनम् II ५ II
--अशोक गोडबोले, पनवेल.

खरडायचा फळा

लिखाळ ·

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 19:25
घरातल्या दंगा करणार्या मुलाला न्हाणीघरात कोंडतात तसे याचे स्वरुप नसावे. हे आवडले. स्वाती

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 22:39
चांगली कल्पना आहे. हे तर मिसळपावाचे मुखपृष्ठच असावे. - (सदोदित न्हाणीघरात) सर्किट

लिखाळ गुरुवार, 09/27/2007 - 22:53
प्रतिसादाबद्द्ल आभार. अश्या मुखपृष्ठाला स्वागतपृष्ठ म्हणणे मला जास्त आवडेल. 'स्वागतपृष्ठ' हा शब्द कसा वाटतो? 'स्वगृह' या शब्दापेक्षा मला तरी तो जास्त स्वागतशील वाटतो. -- (न्हाणीघराच्या दरवाज्यात) लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 23:23
स्वागतपृष्ठापेक्षा 'न्हाणीघर'च ठेऊया का नाव? ;) पाहुणे/सदस्य आले की पाटपाणी किंवा चहापोहे (नि तोंडसुख) घ्यायच्या आधी हातापायावर पाणी घ्यायला न्हाणीघरातच जातील सिध्धा! बाहेर कधी येतील (की नाही ;) ) हा भाग वेगळा :) पण कल्पना छान. एकूणच बाजारगप्पा/ट्रॅशटॉक/गॉसिप्स मराठी संकेतस्थळांचे एक ठळक वैशिष्ट्य ठरल्या पाहिजेत, असे माझे मत आहे :)) (शुचिर्भूत)बेसनलाडू

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 23:41
+१ !! - (सहमत) सर्किट

तो Fri, 09/28/2007 - 12:55
टेबलावर न जाणार्‍या येता जाता मारलेल्या गप्पा मिसळपावावर 'काउंटर' वर व्हाव्ह्यात असे वाटते.

जुना अभिजित Fri, 09/28/2007 - 13:54
काउंटर शब्दाशी सहमत. पण 'हाटेलात कामाशिवाय बसू नये' किंवा 'येथे गप्पा मारत बसण्याचे वेगळे पैसे आकारले जातात ' अशा पाट्या तर नाहियेत ना?? मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

बेसनलाडू Fri, 09/28/2007 - 13:55
मालक पुण्याचे नाही तर ठाण्याचे असल्याने पाट्या लागायच्या नाहीत, असे वाटते ;) बाकी 'काउन्टर' बद्दल +१!!! मस्त!

राजे Sat, 09/29/2007 - 01:24
असा प्रयोग होणे आवश्यक आहे असे वाटते मला. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

विसोबा खेचर Sat, 09/29/2007 - 09:37
तर मंडळी असे लहानसाहान प्रकटन करायचे एक पान, जेथे कोणी काही खरडू शकेल, इतर ते वाचू शकतील आणि चार दोन दिवसांनी ते सर्व नाहिसे होईल, याची गरज इथे आहे असे तुम्हाला वाटते का? हो वाटते! लिखाळराव आपली कल्पना उत्तमच आहे.. नीलकांता, लेखनप्रकारात काथ्याकुट, जे न देखे, मनातलं/जनातलं या सोबतच इथे 'खरडायचा फळा' या नावाने एक विभाग सुरू कर अशी तुला विनंती! :) लिखाळराव, आमच्या नीलकांतशेठला सवड मिळाली की आपल्या प्रस्तावावर अवश्य अंमलबजावणी करू आणि मिसळपाववरही एक 'खरडायचा फळा' सुरू करू तिचायला! :) तात्या.

विसोबा खेचर Sat, 09/29/2007 - 12:37
'सार्वजनिक खरडवही' हा प्रकार मला रंजक वाटतो आहे व ती येथे सुरू करण्याचे मी व्यक्तिशः स्वागतच करीन. परंतु त्याबाबत पंचायत समितीचं म्हणणं काय आहे हेही ध्यानात घेतलं पाहिजे आणि या बाबतीत पंचायत समितीचाच निर्णय अंतिम राहील.. तात्या.

लिखाळ Wed, 10/03/2007 - 20:26
आपल्या सर्वांचे प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार. तात्यांनी या कल्पनेला हिरवा कंदिल दाखवल्याने फार आनंद झाला. पंचायतसमितीला योग्य वाटत असेल तर त्यांनी लवकरच असा फळा बनवावा अशी विनंती. -- (आभारी) लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

जेनी... Sat, 03/12/2016 - 02:34
खरडफळाप्रेमी १) जेनी २) रंगा काका ( श्रीरंग जोशी ) ३) सासुबै ( पैसाबै ) ४) अ‍ॅश ( यशोधरा ) ५) कुंजुस काका ( कंजुस ) ६) विटु काका ( विटेकर ) ७) गुर्जी ( आत्मबंध ) ८) पर्चेतस ( प्रचेतस ) ९) ...........

अन्नू Sat, 03/12/2016 - 06:16
इतका जुना धागा वर?? तोही अडीच वाजता! जेनीला रातची झोप लागत नै वाटतं! ;)

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 19:25
घरातल्या दंगा करणार्या मुलाला न्हाणीघरात कोंडतात तसे याचे स्वरुप नसावे. हे आवडले. स्वाती

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 22:39
चांगली कल्पना आहे. हे तर मिसळपावाचे मुखपृष्ठच असावे. - (सदोदित न्हाणीघरात) सर्किट

लिखाळ गुरुवार, 09/27/2007 - 22:53
प्रतिसादाबद्द्ल आभार. अश्या मुखपृष्ठाला स्वागतपृष्ठ म्हणणे मला जास्त आवडेल. 'स्वागतपृष्ठ' हा शब्द कसा वाटतो? 'स्वगृह' या शब्दापेक्षा मला तरी तो जास्त स्वागतशील वाटतो. -- (न्हाणीघराच्या दरवाज्यात) लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 23:23
स्वागतपृष्ठापेक्षा 'न्हाणीघर'च ठेऊया का नाव? ;) पाहुणे/सदस्य आले की पाटपाणी किंवा चहापोहे (नि तोंडसुख) घ्यायच्या आधी हातापायावर पाणी घ्यायला न्हाणीघरातच जातील सिध्धा! बाहेर कधी येतील (की नाही ;) ) हा भाग वेगळा :) पण कल्पना छान. एकूणच बाजारगप्पा/ट्रॅशटॉक/गॉसिप्स मराठी संकेतस्थळांचे एक ठळक वैशिष्ट्य ठरल्या पाहिजेत, असे माझे मत आहे :)) (शुचिर्भूत)बेसनलाडू

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 23:41
+१ !! - (सहमत) सर्किट

तो Fri, 09/28/2007 - 12:55
टेबलावर न जाणार्‍या येता जाता मारलेल्या गप्पा मिसळपावावर 'काउंटर' वर व्हाव्ह्यात असे वाटते.

जुना अभिजित Fri, 09/28/2007 - 13:54
काउंटर शब्दाशी सहमत. पण 'हाटेलात कामाशिवाय बसू नये' किंवा 'येथे गप्पा मारत बसण्याचे वेगळे पैसे आकारले जातात ' अशा पाट्या तर नाहियेत ना?? मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

बेसनलाडू Fri, 09/28/2007 - 13:55
मालक पुण्याचे नाही तर ठाण्याचे असल्याने पाट्या लागायच्या नाहीत, असे वाटते ;) बाकी 'काउन्टर' बद्दल +१!!! मस्त!

राजे Sat, 09/29/2007 - 01:24
असा प्रयोग होणे आवश्यक आहे असे वाटते मला. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

विसोबा खेचर Sat, 09/29/2007 - 09:37
तर मंडळी असे लहानसाहान प्रकटन करायचे एक पान, जेथे कोणी काही खरडू शकेल, इतर ते वाचू शकतील आणि चार दोन दिवसांनी ते सर्व नाहिसे होईल, याची गरज इथे आहे असे तुम्हाला वाटते का? हो वाटते! लिखाळराव आपली कल्पना उत्तमच आहे.. नीलकांता, लेखनप्रकारात काथ्याकुट, जे न देखे, मनातलं/जनातलं या सोबतच इथे 'खरडायचा फळा' या नावाने एक विभाग सुरू कर अशी तुला विनंती! :) लिखाळराव, आमच्या नीलकांतशेठला सवड मिळाली की आपल्या प्रस्तावावर अवश्य अंमलबजावणी करू आणि मिसळपाववरही एक 'खरडायचा फळा' सुरू करू तिचायला! :) तात्या.

विसोबा खेचर Sat, 09/29/2007 - 12:37
'सार्वजनिक खरडवही' हा प्रकार मला रंजक वाटतो आहे व ती येथे सुरू करण्याचे मी व्यक्तिशः स्वागतच करीन. परंतु त्याबाबत पंचायत समितीचं म्हणणं काय आहे हेही ध्यानात घेतलं पाहिजे आणि या बाबतीत पंचायत समितीचाच निर्णय अंतिम राहील.. तात्या.

लिखाळ Wed, 10/03/2007 - 20:26
आपल्या सर्वांचे प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार. तात्यांनी या कल्पनेला हिरवा कंदिल दाखवल्याने फार आनंद झाला. पंचायतसमितीला योग्य वाटत असेल तर त्यांनी लवकरच असा फळा बनवावा अशी विनंती. -- (आभारी) लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

जेनी... Sat, 03/12/2016 - 02:34
खरडफळाप्रेमी १) जेनी २) रंगा काका ( श्रीरंग जोशी ) ३) सासुबै ( पैसाबै ) ४) अ‍ॅश ( यशोधरा ) ५) कुंजुस काका ( कंजुस ) ६) विटु काका ( विटेकर ) ७) गुर्जी ( आत्मबंध ) ८) पर्चेतस ( प्रचेतस ) ९) ...........

अन्नू Sat, 03/12/2016 - 06:16
इतका जुना धागा वर?? तोही अडीच वाजता! जेनीला रातची झोप लागत नै वाटतं! ;)
नमस्कार मंडळी, मिसळपावावर सारखे चमचमित मिसळीचे चित्र पाहून सारखी भूक लागते आणि काहीबाही चरत रहायल्यामुळे वजन वाढायला लागले आहे:) हे माझे प्रकटन कोठेतरी करावे असे मला वाटले. पण ते कोठे लिहावे ते समजेनापण. कारण हा तर काही चर्चा विषय नाही, लेख नाही किंवा कवीता. मग सदस्यांच्या मनात आलेले असले स्फुट विचार, काही एक दोन वाक्ये की जी सर्वांनी पहावीत त्यावर थोडे स्मितहास्य करावे कींवा आपले अनुभव सुद्धा लिहावेत असे ठिकाण मला दिसले नाही. त्यावरुन असे काही ठिकाण या स्थळावर असावे असे वाटले.

चकाट्या - २

ॐकार ·

प्रियाली गुरुवार, 09/27/2007 - 23:33
कवितेची गुंफण लाजवाब! >>कुणी अडवले उडावयाला चुंबनमूर्ती ललनेला बिग शिश्टर शिल्पा! >>मुठीत घ्यावे जगास सांगे देशी कुबेर अलबेला मुकेश अंबानी! >>येतील गुलबट पक्षी , खाडीमध्ये झाडे लावू द्या शिवडीला येणारे फ्लेमिंगो >>ऊंच गणपती बुडवा, मिरवा! उत्सव ऐसा चालू द्या! अनंतचतुर्दशी! सर्व बातम्या म.टा.त होत्या. :-) चकाट्या मस्तच आहेत. अजून येऊ देत.

प्रवासी Sun, 09/30/2007 - 11:33
वा ॐकारराव, उपक्रम आवडला. आपला ('वृत्त'प्रेमी) प्रवासी

प्रियाली गुरुवार, 09/27/2007 - 23:33
कवितेची गुंफण लाजवाब! >>कुणी अडवले उडावयाला चुंबनमूर्ती ललनेला बिग शिश्टर शिल्पा! >>मुठीत घ्यावे जगास सांगे देशी कुबेर अलबेला मुकेश अंबानी! >>येतील गुलबट पक्षी , खाडीमध्ये झाडे लावू द्या शिवडीला येणारे फ्लेमिंगो >>ऊंच गणपती बुडवा, मिरवा! उत्सव ऐसा चालू द्या! अनंतचतुर्दशी! सर्व बातम्या म.टा.त होत्या. :-) चकाट्या मस्तच आहेत. अजून येऊ देत.

प्रवासी Sun, 09/30/2007 - 11:33
वा ॐकारराव, उपक्रम आवडला. आपला ('वृत्त'प्रेमी) प्रवासी
लेखनविषय:
वावर
कविता
जीवनमान
तंत्र
मौजमजा
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
बातमी
माध्यमवेध
प्रश्नोत्तरे
माहिती
आस्वाद
विरंगुळा
3

उगवला...चंद्र सुगीचा

नंदन ·

विसोबा खेचर गुरुवार, 09/27/2007 - 15:08
त्याआधी जूनमध्ये ब्ल्यू मून होता (एकाच महिन्यात जेव्हा दोन पौर्णिमा येतात, तेव्हा त्या दुसऱ्या पूर्णचंद्राला 'ब्ल्यू मून' म्हणतात. 'वन्स इन द ब्ल्यू मून' या वाक्प्रचाराचा स्रोत.) क्या बात है नंदनशेठ! तुझ्यासारख्या बहुश्रुत आणि चोखंदळ व्यक्तिने इथे स्वतःहून एक लेख लिहिला याचा खूप आनंद वाटला! लेख छान आहे, चांदोबाचं चित्रही छान आहे. आणि हो, इथे नेहमी लिहीत जा रे! नाहीतर च्यामारी तुझे लेखही 'वन्स इन द ब्ल्यू मून' यायचे! :) आपला, (भास्करप्रेमी) तात्या.

सहज गुरुवार, 09/27/2007 - 15:18
सुरेख सचित्र माहिती. असे काहीतरी वरचेवर तुमच्याकडून वाचायला मिळो. मस्त! ----------------------------------------------------------------------------------------------- कळल का प्रमोदराव आज ते तुमच्याशी तावातावान कसे वाजत होते. निसर्गनियम हो, चंद्राचा प्रभाव जास्त होता! दोष ना कुणाचा

प्रमोद देव गुरुवार, 09/27/2007 - 15:36
नंदन खूपच छान लेख लिहिला आहेस! पण फार वाट पाहायला लावतोस! कळल का प्रमोदराव आज ते तुमच्याशी तावातावान कसे वाजत होते. निसर्गनियम हो, चंद्राचा प्रभाव जास्त होता! दोष ना कुणाचा हा!हा!हा! असू द्या हो सहजराव! मित्रांना परवानगी आहे!

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 15:54
चायनीज लोकांचा हा उत्सव आहे, असे कालच कळले. म्हणजे चायनीज क्यालेन्डरप्रमाणे वर्षात जितके वेळा पूर्ण चंद्र दिसतो, त्यातला सगळ्यात मोठा (म्हणजे नक्की काय ते नीटसे कळले नाही :))) कालच्या/आजच्या दिवशी दिसतो, अशी माहिती हापिसातील चिनी सहकार्‍याकडून कळली. त्याचबरोबर सन्त्रे, खोबरे, अन्डी वगैरे घालून केलेला डिट्टो आपल्या 'खान्डवी' च्या चवीचा 'मूनकेक' हादडायला मिळाला. (चविष्ट)बेसनलाडू लेख छान, आटोपशीर आणि सहज. छायाचित्रही सुंदर. आणखी लिहा, दमाने वेळ काढून लिहा. म्हणजे गुंडाळल्यासारखे वाटायचे नाही. चित्र बघून खाली वाचायलाघेतले तोच संपले, अशी अतृप्त भावना येऊ नये, असे एक वाचक म्हणून वाटले. (सविस्तर)बेसनलाडू

सहज गुरुवार, 09/27/2007 - 16:06
ह्याला मीड्-ऑट्म फेस्टिवल असे म्हणतात. मोठा सण असतो. ह्याच्या अगोदर त्यांचा महीनाभर सेवन्थ मन्थ (पितृ पंधरवड्यासारखा महीना) असतो. तेव्हा म्हणे गेलेली मंडळी पृथ्वीवर येतात तर त्यांची शांत करायला काय काय करत असतात.

धनंजय गुरुवार, 09/27/2007 - 16:49
खूपच माहितीपूर्ण लेख हा भाग नीट समजला नाही : > जानेवारीतील पौर्णिमेला चंद्रोदय संध्याकाळी ६ वाजता झाला, > तर दुसऱ्या दिवशीचा चंद्र ७० मिनिटे उशीरा म्हणजे ७ वाजून > १० मिनिटांनी उगवेल. हार्वेस्ट मूनचे वैशिष्ट्य हे की, या > सुमाराला हा फरक किमान म्हणजे फक्त ३० मिनिटांचा असतो. कुठल्याही महिन्यात पूर्णिमेचा चंद्र संध्याकाळी ६ वाजता उगवेल, आणि अमावास्येला सकाळी ६ वाजता उगवेल. म्हणजे १४ दिवसांत १२ तास उशीरा = दररोज साधारण ५० मिनिटे उशीरा (लेखात सांगितलेली सरासरी). पण जानेवारीतली सरासरी ७० मिनिटे अशी असेल तर जानेवारीत अमावास्या पूर्णिमेनंतर ८-९ दिवसांतच येईल... ही गोष्ट कदाचीत यावर अवलंबून असेल की चंद्राचे "ऑर्बिटल प्लेन" हे पृथ्वीच्या "ऍक्सिस"शी ९० अंशाच्या कोनात नाही. म्हणजे चंद्राची आकाश-मध्य वेळ कुठल्याही महिन्यात ~५० मिनिटे इतकीच लांबणार (दोन मध्यान्हवेळा वर्षभर २४ तासच असतात, त्याप्रमाणे), पण चंद्रोदय-काळ कमी जास्त होऊ शकेल... हंऽऽऽ (हम्म चा प्रतिशब्द) ... नंदन, आणखी थोडे समजावून द्या. सूर्यास्त वर्षातून मागेपुढे होत असल्यामुळे सूर्यास्त-पूर्णचंद्रोदय मधील काळ कमीजास्त होतो हे कळले. पण तो सर्वात कमी २४ जूनच्या जवळच्या पूर्णिमेला होणार, कारण तेव्हा सूर्यास्त उत्तर गोलार्धात सर्वात उशीरा होणार...

नंदन Fri, 09/28/2007 - 01:37
शोधतो आहे. दरम्यान, कुठल्याही शहरातून वर्षभरात सूर्योदय/सूर्यास्त किंवा चंद्रोदय/चंद्रास्त कधी होतो, हे या दुव्यावरुन (http://aa.usno.navy.mil/data/docs/RS_OneYear.ph) पाहता येईल. चंद्रोदयाचा तक्ता पाहिला तर वरील विधानांचा पडताळा येतो खरा, पण त्यामागची कारणीमीमांसा आणि तक्त्यात मोकळ्या असणार्‍या जागांबद्दल खुलासा याची कारणे शोधायला हवीत. धोंडोपंत/घाटपांडे साहेब, याबद्दल अधिक माहिती देऊ शकाल का? नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धनंजय Fri, 09/28/2007 - 03:29
चंद्राचे स्थिर-पृथ्वीभोवती भ्रमण २४ तास आणि ~५० मिनिटांचे असते. त्यामुळे काही २४ तासांच्या सौर दिवसात कधीकधी त्याचे उगवणे आणि मावळणे असे दोन्ही होत नाही. ज्या सौर तारखेला तसे आहे तिथे तक्त्यात मोकळ्या जागा आहेत. आता हा तक्ता बघा. अक्षांश ०, रेखांश ०, चंद्रोदय/चंद्रास्त निवडा. बटणावर टिचकी मारल्यासरशी २००७ सालचा तक्ता दिसेल. उदाहरणार्थ सप्टेंबर १८ ही शुक्ल सप्तमी-अष्टमीची रात्र घेऊ या. १८ सप्टे २३:१३ ला समजा चंद्र मावळला, तो १९ सप्टेच्या ~११:४० ला उगवला. आता तो पुन्हा मावळायला मागच्या मावळण्यापासून ~२४ तास आणि ५२ मिनिटे लागतील, पण तोवर सौर तारीख २० सप्टे चे ००:०६ झाले! म्हणजे १९ सप्टे ही सौर तारीख असताना चंद्र एकदाही मावळला नाही. मग १९ सप्टे तारखेला तक्त्यात चंद्र मावळण्याच्या ठिकाणी मोकळी जागा आहे.

जुना अभिजित गुरुवार, 09/27/2007 - 16:50
मागच्या वर्षी कोजागिरीला क्षितिजाजवळ मोठा दिसणार्‍या चंद्राचे फोटो काढले होते. पण उगवल्यानंतर मात्र झपाट्याने वर येतो बुवा. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 18:09
लेख आवडला,छान लिहिला आहे. जानेवारीत येणारा 'वूल्फ मून' ते डिसेंबरमध्ये येणारा 'कोल्ड मून' अशी प्रत्येक 'मुनाला' वेगवेगळी नावे आहेत. थोडे विषयांतर : असेच आपल्या क्यालेंडरातही प्रत्येक पौर्णिमेचे काही वैशिष्ट्य आहे ना! चैत्र- हनुमान जयंती, वैशाख-बुध्दपौर्णिमा,जेष्ठ- वट्पौर्णिमा,आषाढ- गुरुपौर्णिमा,श्रावण- नारळीपौर्णिमा/राखीपौर्णिमा भाद्रपद-? , अश्विन-कोजागरी पौर्णिमा,कार्तिक-त्रिपुरी पौर्णिमा,मार्गशीर्ष- दत्तजयंती,पौष- शाकंभरी पौर्णिमा,माघ- ? फाल्गुन-होळीपौर्णिमा. भाद्रपद व माघ पौर्णिमेचे वैशिष्ट्य कोणाला माहित असल्यास सांगावे ही विनंती. स्वाती

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 09/27/2007 - 18:23
उगवला...चंद्र सुगीचा, माहिती आवडली ! सूर्यास्त आणि चंद्रोदय यांच्यातला कालावधी या महिन्याभरात सर्वात कमी असतो. त्यामुळे उत्तर गोलार्धात जेव्हा या सुमाराला सुगी जवळ येते, तेव्हा शेतकऱ्यांना काम करायला सूर्यास्तानंतरही थोडा अधिक वेळ मिळतो. क्या बात है ! चित्र आणि दुव्यासहीतची माहिती आवडली ! येऊ दे आणखी असेच लेख.
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

लिखाळ गुरुवार, 09/27/2007 - 20:18
वेगवेगळी चांद्र नावे वाचून मजा आली. नव्यानेच हे समजले. आपल्याकडे सुद्ध असे काही आहे हे स्वातीताईंच्या प्रतिसादाने आताच जाणवले. --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 22:32
मिसळपावावर माहितीपूर्ण लेखनालाही परवानगी आहे तर ! नंदन छोटेखानी लेख आवडला. पौर्णिमेची रात्र असतेच सुंदर. वरती स्वाती ताईंनी हिंदुंच्या पौर्णिमा दिल्या आहेतच. पूर्ण चंद्राचा डोक्यावर परिणाम होतो, हे सहजरावांच्या प्रतिसादातही दिसतेच. आणखी अशीच माहिती येऊ देत. - (चांद्रसेनी) सर्किट

नंदन Fri, 09/28/2007 - 01:38
आपल्या प्रोत्साहनपर प्रतिक्रियांबद्दल आभारी आहे. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर गुरुवार, 09/27/2007 - 15:08
त्याआधी जूनमध्ये ब्ल्यू मून होता (एकाच महिन्यात जेव्हा दोन पौर्णिमा येतात, तेव्हा त्या दुसऱ्या पूर्णचंद्राला 'ब्ल्यू मून' म्हणतात. 'वन्स इन द ब्ल्यू मून' या वाक्प्रचाराचा स्रोत.) क्या बात है नंदनशेठ! तुझ्यासारख्या बहुश्रुत आणि चोखंदळ व्यक्तिने इथे स्वतःहून एक लेख लिहिला याचा खूप आनंद वाटला! लेख छान आहे, चांदोबाचं चित्रही छान आहे. आणि हो, इथे नेहमी लिहीत जा रे! नाहीतर च्यामारी तुझे लेखही 'वन्स इन द ब्ल्यू मून' यायचे! :) आपला, (भास्करप्रेमी) तात्या.

सहज गुरुवार, 09/27/2007 - 15:18
सुरेख सचित्र माहिती. असे काहीतरी वरचेवर तुमच्याकडून वाचायला मिळो. मस्त! ----------------------------------------------------------------------------------------------- कळल का प्रमोदराव आज ते तुमच्याशी तावातावान कसे वाजत होते. निसर्गनियम हो, चंद्राचा प्रभाव जास्त होता! दोष ना कुणाचा

प्रमोद देव गुरुवार, 09/27/2007 - 15:36
नंदन खूपच छान लेख लिहिला आहेस! पण फार वाट पाहायला लावतोस! कळल का प्रमोदराव आज ते तुमच्याशी तावातावान कसे वाजत होते. निसर्गनियम हो, चंद्राचा प्रभाव जास्त होता! दोष ना कुणाचा हा!हा!हा! असू द्या हो सहजराव! मित्रांना परवानगी आहे!

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 15:54
चायनीज लोकांचा हा उत्सव आहे, असे कालच कळले. म्हणजे चायनीज क्यालेन्डरप्रमाणे वर्षात जितके वेळा पूर्ण चंद्र दिसतो, त्यातला सगळ्यात मोठा (म्हणजे नक्की काय ते नीटसे कळले नाही :))) कालच्या/आजच्या दिवशी दिसतो, अशी माहिती हापिसातील चिनी सहकार्‍याकडून कळली. त्याचबरोबर सन्त्रे, खोबरे, अन्डी वगैरे घालून केलेला डिट्टो आपल्या 'खान्डवी' च्या चवीचा 'मूनकेक' हादडायला मिळाला. (चविष्ट)बेसनलाडू लेख छान, आटोपशीर आणि सहज. छायाचित्रही सुंदर. आणखी लिहा, दमाने वेळ काढून लिहा. म्हणजे गुंडाळल्यासारखे वाटायचे नाही. चित्र बघून खाली वाचायलाघेतले तोच संपले, अशी अतृप्त भावना येऊ नये, असे एक वाचक म्हणून वाटले. (सविस्तर)बेसनलाडू

सहज गुरुवार, 09/27/2007 - 16:06
ह्याला मीड्-ऑट्म फेस्टिवल असे म्हणतात. मोठा सण असतो. ह्याच्या अगोदर त्यांचा महीनाभर सेवन्थ मन्थ (पितृ पंधरवड्यासारखा महीना) असतो. तेव्हा म्हणे गेलेली मंडळी पृथ्वीवर येतात तर त्यांची शांत करायला काय काय करत असतात.

धनंजय गुरुवार, 09/27/2007 - 16:49
खूपच माहितीपूर्ण लेख हा भाग नीट समजला नाही : > जानेवारीतील पौर्णिमेला चंद्रोदय संध्याकाळी ६ वाजता झाला, > तर दुसऱ्या दिवशीचा चंद्र ७० मिनिटे उशीरा म्हणजे ७ वाजून > १० मिनिटांनी उगवेल. हार्वेस्ट मूनचे वैशिष्ट्य हे की, या > सुमाराला हा फरक किमान म्हणजे फक्त ३० मिनिटांचा असतो. कुठल्याही महिन्यात पूर्णिमेचा चंद्र संध्याकाळी ६ वाजता उगवेल, आणि अमावास्येला सकाळी ६ वाजता उगवेल. म्हणजे १४ दिवसांत १२ तास उशीरा = दररोज साधारण ५० मिनिटे उशीरा (लेखात सांगितलेली सरासरी). पण जानेवारीतली सरासरी ७० मिनिटे अशी असेल तर जानेवारीत अमावास्या पूर्णिमेनंतर ८-९ दिवसांतच येईल... ही गोष्ट कदाचीत यावर अवलंबून असेल की चंद्राचे "ऑर्बिटल प्लेन" हे पृथ्वीच्या "ऍक्सिस"शी ९० अंशाच्या कोनात नाही. म्हणजे चंद्राची आकाश-मध्य वेळ कुठल्याही महिन्यात ~५० मिनिटे इतकीच लांबणार (दोन मध्यान्हवेळा वर्षभर २४ तासच असतात, त्याप्रमाणे), पण चंद्रोदय-काळ कमी जास्त होऊ शकेल... हंऽऽऽ (हम्म चा प्रतिशब्द) ... नंदन, आणखी थोडे समजावून द्या. सूर्यास्त वर्षातून मागेपुढे होत असल्यामुळे सूर्यास्त-पूर्णचंद्रोदय मधील काळ कमीजास्त होतो हे कळले. पण तो सर्वात कमी २४ जूनच्या जवळच्या पूर्णिमेला होणार, कारण तेव्हा सूर्यास्त उत्तर गोलार्धात सर्वात उशीरा होणार...

नंदन Fri, 09/28/2007 - 01:37
शोधतो आहे. दरम्यान, कुठल्याही शहरातून वर्षभरात सूर्योदय/सूर्यास्त किंवा चंद्रोदय/चंद्रास्त कधी होतो, हे या दुव्यावरुन (http://aa.usno.navy.mil/data/docs/RS_OneYear.ph) पाहता येईल. चंद्रोदयाचा तक्ता पाहिला तर वरील विधानांचा पडताळा येतो खरा, पण त्यामागची कारणीमीमांसा आणि तक्त्यात मोकळ्या असणार्‍या जागांबद्दल खुलासा याची कारणे शोधायला हवीत. धोंडोपंत/घाटपांडे साहेब, याबद्दल अधिक माहिती देऊ शकाल का? नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धनंजय Fri, 09/28/2007 - 03:29
चंद्राचे स्थिर-पृथ्वीभोवती भ्रमण २४ तास आणि ~५० मिनिटांचे असते. त्यामुळे काही २४ तासांच्या सौर दिवसात कधीकधी त्याचे उगवणे आणि मावळणे असे दोन्ही होत नाही. ज्या सौर तारखेला तसे आहे तिथे तक्त्यात मोकळ्या जागा आहेत. आता हा तक्ता बघा. अक्षांश ०, रेखांश ०, चंद्रोदय/चंद्रास्त निवडा. बटणावर टिचकी मारल्यासरशी २००७ सालचा तक्ता दिसेल. उदाहरणार्थ सप्टेंबर १८ ही शुक्ल सप्तमी-अष्टमीची रात्र घेऊ या. १८ सप्टे २३:१३ ला समजा चंद्र मावळला, तो १९ सप्टेच्या ~११:४० ला उगवला. आता तो पुन्हा मावळायला मागच्या मावळण्यापासून ~२४ तास आणि ५२ मिनिटे लागतील, पण तोवर सौर तारीख २० सप्टे चे ००:०६ झाले! म्हणजे १९ सप्टे ही सौर तारीख असताना चंद्र एकदाही मावळला नाही. मग १९ सप्टे तारखेला तक्त्यात चंद्र मावळण्याच्या ठिकाणी मोकळी जागा आहे.

जुना अभिजित गुरुवार, 09/27/2007 - 16:50
मागच्या वर्षी कोजागिरीला क्षितिजाजवळ मोठा दिसणार्‍या चंद्राचे फोटो काढले होते. पण उगवल्यानंतर मात्र झपाट्याने वर येतो बुवा. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 18:09
लेख आवडला,छान लिहिला आहे. जानेवारीत येणारा 'वूल्फ मून' ते डिसेंबरमध्ये येणारा 'कोल्ड मून' अशी प्रत्येक 'मुनाला' वेगवेगळी नावे आहेत. थोडे विषयांतर : असेच आपल्या क्यालेंडरातही प्रत्येक पौर्णिमेचे काही वैशिष्ट्य आहे ना! चैत्र- हनुमान जयंती, वैशाख-बुध्दपौर्णिमा,जेष्ठ- वट्पौर्णिमा,आषाढ- गुरुपौर्णिमा,श्रावण- नारळीपौर्णिमा/राखीपौर्णिमा भाद्रपद-? , अश्विन-कोजागरी पौर्णिमा,कार्तिक-त्रिपुरी पौर्णिमा,मार्गशीर्ष- दत्तजयंती,पौष- शाकंभरी पौर्णिमा,माघ- ? फाल्गुन-होळीपौर्णिमा. भाद्रपद व माघ पौर्णिमेचे वैशिष्ट्य कोणाला माहित असल्यास सांगावे ही विनंती. स्वाती

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 09/27/2007 - 18:23
उगवला...चंद्र सुगीचा, माहिती आवडली ! सूर्यास्त आणि चंद्रोदय यांच्यातला कालावधी या महिन्याभरात सर्वात कमी असतो. त्यामुळे उत्तर गोलार्धात जेव्हा या सुमाराला सुगी जवळ येते, तेव्हा शेतकऱ्यांना काम करायला सूर्यास्तानंतरही थोडा अधिक वेळ मिळतो. क्या बात है ! चित्र आणि दुव्यासहीतची माहिती आवडली ! येऊ दे आणखी असेच लेख.
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

लिखाळ गुरुवार, 09/27/2007 - 20:18
वेगवेगळी चांद्र नावे वाचून मजा आली. नव्यानेच हे समजले. आपल्याकडे सुद्ध असे काही आहे हे स्वातीताईंच्या प्रतिसादाने आताच जाणवले. --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 22:32
मिसळपावावर माहितीपूर्ण लेखनालाही परवानगी आहे तर ! नंदन छोटेखानी लेख आवडला. पौर्णिमेची रात्र असतेच सुंदर. वरती स्वाती ताईंनी हिंदुंच्या पौर्णिमा दिल्या आहेतच. पूर्ण चंद्राचा डोक्यावर परिणाम होतो, हे सहजरावांच्या प्रतिसादातही दिसतेच. आणखी अशीच माहिती येऊ देत. - (चांद्रसेनी) सर्किट

नंदन Fri, 09/28/2007 - 01:38
आपल्या प्रोत्साहनपर प्रतिक्रियांबद्दल आभारी आहे. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)
लेखनविषय:
विज्ञान
शिक्षण
मौजमजा
लेखनप्रकार
लेख
माहिती
आस्वाद
विरंगुळा
Harvest Moon [आजच्या पूर्णचंद्राचे छायाचित्र.] आज भाद्रपद पौर्णिमा. पाश्चात्य परिभाषेत 'हार्वेस्ट मून'. पृथ्वीच्या उत्तर गोलार्धात साधारण २३ सप्टेंबरच्या सुमाराला ऑटम्नल इक्विनॉक्स असतो. (याला मराठीत शरद-संपात किंवा शारदीय विषुवदिन म्हणता येईल.
Subscribe to