मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

पुणे गणेश दर्शन

जुना अभिजित ·

राजे Wed, 09/26/2007 - 21:17
वा, पुणे दर्शन झाले कसे एकदम मदमस्त वाटत आहे पुणे गणपती दर्शन केल्यावर काय हो ही सर्व छायाचित्रे तुम्ही स्वतः काढली आहेत का ? राजे (*हेच राज जैन आहेत)

जुना अभिजित गुरुवार, 09/27/2007 - 08:37
मी स्वतः काढलेली आहेत. :-) मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

कोलबेर Fri, 09/28/2007 - 08:57
११५ चित्रां मधून गणपती बाप्पा आणि मिरवणूक सगळेच घरबसल्या मस्त पहायला मिळाले. -कोलबेर

राजे Wed, 09/26/2007 - 21:17
वा, पुणे दर्शन झाले कसे एकदम मदमस्त वाटत आहे पुणे गणपती दर्शन केल्यावर काय हो ही सर्व छायाचित्रे तुम्ही स्वतः काढली आहेत का ? राजे (*हेच राज जैन आहेत)

जुना अभिजित गुरुवार, 09/27/2007 - 08:37
मी स्वतः काढलेली आहेत. :-) मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

कोलबेर Fri, 09/28/2007 - 08:57
११५ चित्रां मधून गणपती बाप्पा आणि मिरवणूक सगळेच घरबसल्या मस्त पहायला मिळाले. -कोलबेर
लेखनविषय:
संस्कृती
आजानुरावांनी तुम्हाला चिंचवड गणेश दर्शन घडवून आणले आहेच. चला आता पुण्याचा फेरफटका मारू. http://picasaweb.google.com/abhijit.yadav/PuneGaneshDarshan मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला बालवाडीतला अभिजित

मजला बघ प्रीत तुझी कळली

रंजन ·

राजे Wed, 09/26/2007 - 20:58
"छळती तुज त्या जुन्या आठवणी जसे भृंग वनामधुनी सुमना फिरती तुझिया अवती भवती झुरते मुखकमल तुझे रमणी " जबरदस्त..... राजे (*हेच राज जैन आहेत)

राजे Wed, 09/26/2007 - 20:58
"छळती तुज त्या जुन्या आठवणी जसे भृंग वनामधुनी सुमना फिरती तुझिया अवती भवती झुरते मुखकमल तुझे रमणी " जबरदस्त..... राजे (*हेच राज जैन आहेत)
लेखनविषय:
कविता
Taxonomy upgrade extras
विचार
मजला बघ प्रीत तुझी कळली बघतेस जरी मला तू सखये नयनात छबी दिसते दुसरी... चुकवी नजरेस सदा दडुनी कसली करते लपवा छपवी? छळती तुज त्या जुन्या आठवणी जसे भृंग वनामधुनी सुमना फिरती तुझिया अवती भवती झुरते मुखकमल तुझे रमणी कथिले गुज मी तुजला मनचे म्हणुनी झुकला सखये चरणी पडले पुढती किति मौक्तिकही.... अपुल्या पुढती बघता हसली वळुनी सखया झटकन वदली .... 'मजला बघ प्रीत तुझी कळली'

मळमळ

केशवसुमार ·

सर्किट Wed, 09/26/2007 - 01:59
सहन कराया कळ प्रसवाची भगवंता दे आध्यात्मिक बळ मला माउली म्हणते आता भोग आपल्या कर्माचे फळ मरशिल मेल्या "केश्या" आता लावून पाय *डीला पळ खरंच पळ !!! अरे, मस्त आहे रे विडंबन.. - सर्किट

विसोबा खेचर Wed, 09/26/2007 - 07:46
कसे विसरलो अपुले मी वय... मला लागला का आहे चळ? मला माउली म्हणते आता भोग आपल्या कर्माचे फळ मरशिल मेल्या "केश्या" आता लावून पाय *डीला पळ केश्या मेल्या, खरंच पळ! :) झकास विडंबन.. तात्या.

सहज Wed, 09/26/2007 - 09:08
ये हूई ना कूछ बात. आम्ही वेळी अवेळी कूठे भटकत नाही म्हणून "दरवळ" माहीत नव्हती त्यामूळे आम्हाला तरी हे वोरीजनल वाट्ल बघा. :-) -------------------------------------- जो जे वांछील तो ते लाभो. न मिळाले तर काव्य प्रसवो.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 09/26/2007 - 08:40
केशवसेठ आपली विडंबने आम्हाला आवडतात. पण केवळ वळ,पळ,बळ,असे शब्द वापरले म्हणजे विडंबन होत नसावे. ''तुला बिलगुनी आला वारा इथे अचानक सुटला दरवळ!'' याचे काय विडंबन होणार , वरील ओळी ग्रेट आहेत ! लिहिणार नव्हतो पण आमची मळमळ सांगणार कोणाला म्हणून जरा स्पष्ट लिहिले किंवा विडंबनाचे आकलन आम्हाला नसावे म्हणूनही तसे होण्याची शक्यता आहे ! ;)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

बेसनलाडू Wed, 09/26/2007 - 08:45
मळमळ सांगून(ही) काही फायदा व्हायचा नाही, हे माहीत असूनही राहवले नाही, म्हणून प्रतिसादाची ओकारी केली आहे. पुढील विडंबन यापेक्षा बेहतर असेल, अशी आशा करतो. तोवर लावून पाय *डीला पळ हेच उत्तम! (हितचिंतक)बेशनशेठ

रंजन Wed, 09/26/2007 - 08:56
मळवळ .. बरे औषध घ्या . विडंबन चालू द्या. बेसनलाडू:- ओ़कार्‍या करून वातावरण दूषित होते.. जरा सांभाळा. राहवत नाही आणि स्वतः काही करवत नाही, ही स्थिती महाभयंकर वाटते. ओकारीने तुमची सुटका.. इतरांचे काय? जाऊ द्या. हे माझे स्वगत समजा.

बेसनलाडू Wed, 09/26/2007 - 09:02
बेसनलाडवाच्या गोडव्याचा इतिहास फार थोड्या जणांनाच ठाऊक आहे, असे वाटते. ही दर्पोक्ती नाही आणि दावा(तर मुळीच) नाही. मात्र एखाद्याच्या वैयक्तिक आवडीनिवडीनुसार दिलेल्या मतावर प्रतिक्रियेची पिंक टाकताना येत्या काही दिवसात राहवत नाही आणि स्वतः काही करवत नाही, ही स्थिती महाभयंकर वाटते या विधानाने आपलेच दात घशात गेले नाहीत म्हणजे मिळवली. सावधगिरी बाळगा म्हणजे औषधपाण्याचा खर्च वाचेल :) (वैदू)बेसनलाडू

बेसनलाडू Fri, 09/28/2007 - 13:14
काय लिहिलेत मला कळले नसले तरी फॉर द सेक ऑफ नडानडी नडताय, तर मीही नडूनच घेतो ;)

प्रमोद देव Wed, 09/26/2007 - 08:43
विडंबन सम्राट केशवसुमार ! हेही विडंबन मस्तच झालेय, आणि सहजराव.. जो जे वांछील तो ते लाभो. न मिळाले तर काव्य करो...... इथे 'काव्य करो' च्या ऐवजी 'प्रसवो' नाही का चालणार?

प्राजु Wed, 09/26/2007 - 21:40
शाल जोडितून मारलेले समजले.... छान विडंबन.. - प्राजु.

प्रियाली गुरुवार, 09/27/2007 - 02:18
शाल जोडितून मारलेले समजले.... मला वाटलं की फक्त जोड्यानेच हाणले आहे. :)) सही विडंबन! मी वाचलंच नव्हतं आधी... असं कसं राहून गेलं! कृपा माऊलीची की आज वाचलं. कसे विसरलो अपुले मी वय... मला लागला का आहे चळ? मला माउली म्हणते आता भोग आपल्या कर्माचे फळ हे तर अगदी भन्नाटच!

धोंडोपंत Wed, 09/26/2007 - 22:09
वा वा केशवसुमार, झकास विडंबन. मजा आली. अशाच ग़ज़ला येथे याव्या "पोस्टमनाची" नकोच जळजळ आपला, (शीघ्रकवी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्राजु गुरुवार, 09/27/2007 - 01:17
धोंडोपंत राव, तुम्ही तर त्यावर कडी केलीत... चालू द्या.... - प्राजु.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 09/27/2007 - 07:44
आम्हाला वाटले आपण अमोल सिरसाटांच्या 'दरवळ' चे विडंबन केले पण ती आपली प्रेरणा होती हे आम्हाला समजलेच नाही ! ( आमची घाई आम्हाला नडते ) विडंबनात आलेला विचार तर पोत्यात किलोकिलोचे माप टाकून पाहणा-याला वाटावे पोते झटकतोय पण आपण तर तब्येतीने ठोकून काढलंय मस्त हं !
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सर्किट Wed, 09/26/2007 - 01:59
सहन कराया कळ प्रसवाची भगवंता दे आध्यात्मिक बळ मला माउली म्हणते आता भोग आपल्या कर्माचे फळ मरशिल मेल्या "केश्या" आता लावून पाय *डीला पळ खरंच पळ !!! अरे, मस्त आहे रे विडंबन.. - सर्किट

विसोबा खेचर Wed, 09/26/2007 - 07:46
कसे विसरलो अपुले मी वय... मला लागला का आहे चळ? मला माउली म्हणते आता भोग आपल्या कर्माचे फळ मरशिल मेल्या "केश्या" आता लावून पाय *डीला पळ केश्या मेल्या, खरंच पळ! :) झकास विडंबन.. तात्या.

सहज Wed, 09/26/2007 - 09:08
ये हूई ना कूछ बात. आम्ही वेळी अवेळी कूठे भटकत नाही म्हणून "दरवळ" माहीत नव्हती त्यामूळे आम्हाला तरी हे वोरीजनल वाट्ल बघा. :-) -------------------------------------- जो जे वांछील तो ते लाभो. न मिळाले तर काव्य प्रसवो.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 09/26/2007 - 08:40
केशवसेठ आपली विडंबने आम्हाला आवडतात. पण केवळ वळ,पळ,बळ,असे शब्द वापरले म्हणजे विडंबन होत नसावे. ''तुला बिलगुनी आला वारा इथे अचानक सुटला दरवळ!'' याचे काय विडंबन होणार , वरील ओळी ग्रेट आहेत ! लिहिणार नव्हतो पण आमची मळमळ सांगणार कोणाला म्हणून जरा स्पष्ट लिहिले किंवा विडंबनाचे आकलन आम्हाला नसावे म्हणूनही तसे होण्याची शक्यता आहे ! ;)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

बेसनलाडू Wed, 09/26/2007 - 08:45
मळमळ सांगून(ही) काही फायदा व्हायचा नाही, हे माहीत असूनही राहवले नाही, म्हणून प्रतिसादाची ओकारी केली आहे. पुढील विडंबन यापेक्षा बेहतर असेल, अशी आशा करतो. तोवर लावून पाय *डीला पळ हेच उत्तम! (हितचिंतक)बेशनशेठ

रंजन Wed, 09/26/2007 - 08:56
मळवळ .. बरे औषध घ्या . विडंबन चालू द्या. बेसनलाडू:- ओ़कार्‍या करून वातावरण दूषित होते.. जरा सांभाळा. राहवत नाही आणि स्वतः काही करवत नाही, ही स्थिती महाभयंकर वाटते. ओकारीने तुमची सुटका.. इतरांचे काय? जाऊ द्या. हे माझे स्वगत समजा.

बेसनलाडू Wed, 09/26/2007 - 09:02
बेसनलाडवाच्या गोडव्याचा इतिहास फार थोड्या जणांनाच ठाऊक आहे, असे वाटते. ही दर्पोक्ती नाही आणि दावा(तर मुळीच) नाही. मात्र एखाद्याच्या वैयक्तिक आवडीनिवडीनुसार दिलेल्या मतावर प्रतिक्रियेची पिंक टाकताना येत्या काही दिवसात राहवत नाही आणि स्वतः काही करवत नाही, ही स्थिती महाभयंकर वाटते या विधानाने आपलेच दात घशात गेले नाहीत म्हणजे मिळवली. सावधगिरी बाळगा म्हणजे औषधपाण्याचा खर्च वाचेल :) (वैदू)बेसनलाडू

बेसनलाडू Fri, 09/28/2007 - 13:14
काय लिहिलेत मला कळले नसले तरी फॉर द सेक ऑफ नडानडी नडताय, तर मीही नडूनच घेतो ;)

प्रमोद देव Wed, 09/26/2007 - 08:43
विडंबन सम्राट केशवसुमार ! हेही विडंबन मस्तच झालेय, आणि सहजराव.. जो जे वांछील तो ते लाभो. न मिळाले तर काव्य करो...... इथे 'काव्य करो' च्या ऐवजी 'प्रसवो' नाही का चालणार?

प्राजु Wed, 09/26/2007 - 21:40
शाल जोडितून मारलेले समजले.... छान विडंबन.. - प्राजु.

प्रियाली गुरुवार, 09/27/2007 - 02:18
शाल जोडितून मारलेले समजले.... मला वाटलं की फक्त जोड्यानेच हाणले आहे. :)) सही विडंबन! मी वाचलंच नव्हतं आधी... असं कसं राहून गेलं! कृपा माऊलीची की आज वाचलं. कसे विसरलो अपुले मी वय... मला लागला का आहे चळ? मला माउली म्हणते आता भोग आपल्या कर्माचे फळ हे तर अगदी भन्नाटच!

धोंडोपंत Wed, 09/26/2007 - 22:09
वा वा केशवसुमार, झकास विडंबन. मजा आली. अशाच ग़ज़ला येथे याव्या "पोस्टमनाची" नकोच जळजळ आपला, (शीघ्रकवी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्राजु गुरुवार, 09/27/2007 - 01:17
धोंडोपंत राव, तुम्ही तर त्यावर कडी केलीत... चालू द्या.... - प्राजु.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 09/27/2007 - 07:44
आम्हाला वाटले आपण अमोल सिरसाटांच्या 'दरवळ' चे विडंबन केले पण ती आपली प्रेरणा होती हे आम्हाला समजलेच नाही ! ( आमची घाई आम्हाला नडते ) विडंबनात आलेला विचार तर पोत्यात किलोकिलोचे माप टाकून पाहणा-याला वाटावे पोते झटकतोय पण आपण तर तब्येतीने ठोकून काढलंय मस्त हं !
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
लेखनविषय:
विडंबन
आमची प्रेरणा अमोल शिरसाट यांची सुरेख गझल दरवळ कशी समजली माझी वळवळ मलाच होते ठाउक केवळ. सहन कराया कळ प्रसवाची भगवंता दे आध्यात्मिक बळ कथा वाचता सर्वा पटले .... ही कोणाची आहे मळमळ . प्रतिसादाने उठले वादळ इथे अचानक झाली खळबळ! कितीक द्यावी स्पष्टीकरणे... हा नाही हो माझा दरवळ कसे विसरलो अपुले मी वय... मला लागला का आहे चळ? मला माउली म्हणते आता भोग आपल्या कर्माचे फळ मरशिल मेल्या "केश्या" आता लावून पाय *डीला पळ

रेखाटन - १

ॐकार ·

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 21:35
वा ओंकारराव, आपण साला पहिल्यापासूनच तुमच्या रेखाटनांचे चाहते आहोत. साध्या वहीच्या कागदावर काढलेले हे चित्र अतिशय आवडले, एका मध्यमवर्गीय मराठी माणसाच्या स्वयंपाकघरात घेऊन गेले! :) आणि अरे हे रे काय? ग्यॅस तर दोन्हीही सुरूच दिसताहेत! डावीकडच्या पातेल्यात काय बरं शिजत असेल? त्यात बहुतेक मिसळीचा रस्सा असेल! आणि उजवीकडे सर्व मिसळप्रेमींकरता चहाचं आधण ठेवलंलं दिसतं आहे! :) आलोच सगळे तुझ्याकडे मिसळ खायला आणि चहा घ्यायला! :) बाकी, एका आपुलकी आणि उत्तम पाहूणचार असलेल्या घराच्या स्वयंपाकघरात डोकावून आल्यासारखं वाटलं! असो, चित्र छानच आहे... आपला, (घरगुती) तात्या.

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 21:51
अशी रेखाचित्रे काढणार्‍यांबद्दल माझ्या मनात असुयायुक्त आदर आहे. पेन्सिलच तरि खोडता येत पण पेनचं काय? प्रकाश घाटपांडे

आजानुकर्ण Tue, 09/25/2007 - 21:59
अभियांत्रिकी विद्यालयात मागल्या बाकड्यावर बसून कोणाचे चित्र रेखाटायचे ते कळले नाही वाटतं ;) (ह. घ्या.) मस्तच आहे पण!

लिखाळ Tue, 09/25/2007 - 22:09
फार सुंदर चित्र. समोर त्या वस्तू नसताना केवळ आठवणीच्या बळावर इतके तपशील रेखाटणे म्हणजे कमाल. त्यात कप्पे, शेगडी वरील भांडी आणि सिलिंडर इत्यादिची खोली आणि गोलावा तर फार छान. --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

धनंजय Tue, 09/25/2007 - 22:39
गॅसवरती एका शेगडीवर उसळ शिजते आहे, आणि दुसर्‍या शेगडीवर चहा बनतो आहे. साधारणपणे आम्ही हॉटेलात जातो, पण तुमच्या आपुलकीच्या स्वयंपाकघरात येऊ दिलेत, धन्यवाद.

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 22:42
फळीवर लोणचे आहे की मुरंबा ? - सर्किट

ॐकार Wed, 09/26/2007 - 19:38
वर लोणचे आहे. तोंडावर फडके बांधलेल्या चिनी मातीच्या बरणीत!

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 12:40
जुना काळ खरच जिवंत केला आहेत तुम्ही, लोणच्याच्या त्या बरण्या आता नामशेष झालेल्या दिसतात. अवांतरः लोणच्याच्या बरणीला बांधलेले फडके- याला दादरा असे म्हणतात. 'दादरा' हा शब्द सुध्दा किती दिवसांनी वापरला! स्वाती

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 12:52
भोकराच्या लोणच्याची अशीच बरणी आत्ता माझ्यापुढे आहे. इथे, अमेरिकेत ! ही संस्कृतीचिन्हे नामशेष झालेली नाहीत, हे माझे म्हणणे. भोकराचे लोणचे मला अतिशय आवडते. त्यातूनच ह्या संस्कृतीचे जतन झालेले आहे, हे नमूद करावेसे वाटते. - सर्किट

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 13:11
दादरा बांधलेली बरणी ? अमेरिकेत? मस्तच! मी तरी दादरा बांधलेली चिनीमातीची बरणी पाहून अनेक वर्ष लोटली, लोणची नाही नामशेष झाली,होणारही नाहीत,पण ती चिनीमातीच्या दादरा वाल्या बरण्यातून आता काचेच्या बरण्या आणि प्लॅस्टीक पाऊचमध्ये आलेली दिसतात. स्वाती

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 13:18
लोणची बुटक्यात काढून घ्यावी तर अशा दादरा बांधलेल्या बरणीतूनच. बेडेकर, पाठक, निरव ही आम्हाला आवडत नाहीत ती ह्यामुळेच. छान फडक्याने (दादर्‍याने) बंद केलेल्या बरण्या नसतात. छोट्या कच्च्या कैर्‍यांचे लोणचे (कोयींसकट) किंवा वाळलेल्या लिंबाचे लोणचे.... अहाहा.. हे प्याकबंद एअर टाईट बरणितून खरेच चांगले लागत नाही. त्याला का कोण जाणे ते फडके बांधलेली फळीवरची बरणीच हवी. - (जुन्या पीढीतला) सर्किट बेडेकर

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 13:27
तुम्ही तर मला एकदम आमच्या जुन्या घरातच नेऊन ठेवलेत हो.. आता इथे कुठून आणू त्या दादरा बांधलेल्या चिनीमातीच्या बरण्या आणि ती बेडेकर,कुबल,केप्र,पाठक इ. कडे न मिळणारी केवळ घरातच बनलेली, आजी,आईच्या खास चवीची ,मेथीच्या फोडणीची, भोकरांची,कोयीसकटच्या बाळकैर्‍यांची ,खास उपासाची ,मऊभाताबरोबर खायची स्पेशल लिंबाची आणि अशी कितीतरी... स्वाती

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 13:14
आहे. ही संस्कृतीचिन्हे नामशेष झालेली नाहीत, हे माझे म्हणणे. १००% सहमत आहे. माझ्या डोळ्यांसमोर आत्ता अगदी असेच 'दादरा' बांधलेले मिरचीचे लोणचे आहे. अमेरिकेत! - बे.ला बेडेकर

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 13:21
माझ्या डोळ्यांसमोर आत्ता अगदी असेच 'दादरा' बांधलेले मिरचीचे लोणचे आहे. अमेरिकेत! आणि बाथरूमच्या काचेच्या छोट्या कपाटात प्रिपरेशन एच आहे, असे कृपया स्पष्ट सांगा ;-) - (मिर्चीचा फ्यान) सर्किट

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 13:24
दादरच्या राहत्या वन रूम किचनच्या स्वयंपाकघरात आईच्या हातून तयार झालेले लोणचे अंटार्क्टिकात जाऊन खाल्ले तरी प्रेप्-एच वगैरेची *ट गरज पडायची नाही!!! (जुन्या पिढीतला नवीन)बेसनलाडू

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 13:28
सहमत !!! शेवटी, आईच्या हातच्या चवीची सवय ! - (श्रावणबाळ) सर्किट

सर्किट Fri, 09/28/2007 - 22:32
जेवणात दोन हालापेनो रोज कचाकचा खाल्यास, सदर जिन्नसाचे नावच नाही, तर इन्ग्रेडियण्टस देखील माअहिती होतात ;-) - (माहितगार) सर्किट

बेसनलाडू Sat, 09/29/2007 - 04:40
हालापिनिओज ऐवजी हॅबनारोज असतील तर कोणती जास्तीची माहिती उजेडात येईल? ;) (जिज्ञासू)बेसनलाडू

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 13:22
याबद्दल अधिक माहिती द्याल का? कश्या प्रकारचे फळ आहे? लोणचे घरीच बनवतात की बाजारात मिळते? भोकर म्हणजे अंबाडी (आंबट-तुरटसे इलिप्सॉइडल फळ) नव्हे ना? - बे.ला कुबल

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 13:27
भोकर म्हणजे अंबाडी नाही. भोकर हे फळ आहे, ते झाडाला लागते. ते हिरवे असते बाहेरून. आतून (म्हणजे फोडल्यास) पांढरट हिरवे असते. ते फोडल्यास त्यातून चिकटसा द्रव बाहेर पडतो. त्यात पांधरट बीही असते. भोकराचा चीक पतंगीच्या मांजासाठी काही लोक (म्हणजे मी) वापरतात. एकदा ती बी आणि ते चिकटपण काढले की जे काही उरते, ते थोडेसे तुरट लागते. त्याचे लोणचे करावे. इतर कुठल्याही लोणच्यासारखे. मस्त लागते. - सर्किट (ता.क. व्यनितून पत्ता पाठवा, एक छोटीशी बाटली लोणचे फेडेक्स करीन.)

चित्रा गुरुवार, 09/27/2007 - 19:25
आमच्या घराच्या बागेत भोकराचे झाड आहे त्यामुळे दारात भोकरांचा सडा पडायचा! झाड बर्‍यापैकी उंच होऊ शकते. त्याची पाने गोळा करून आम्ही चैत्रगौरीच्या दिवशी त्यावर कैरीची डाळ घालून ती पन्ह्याबरोबर द्यायचो. ती पाने चांगली मजबूत असतात. भोकराचा चीक अगदी शेंबडासारखा दिसतो! त्यामुळे लहानपणी भोकर आवडायचे नाही. आजी ती भोकरे आणायला पाठवायची. बाकी लोणचे वगैरेच्या आठवणी छान.

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 13:29
भोकर म्हणजे करवंदाच्या जातीतील एक फळ - कच्च्या करवंदाचे अतिस्वादिष्ट लोणचेही मस्त लागते.

कोलबेर Wed, 09/26/2007 - 00:43
कट्ट्याखाली 'दुभत्या'चे कपाट आहे ना? त्यात असणारे तूप आणि त्यामुळे त्या कपाटाला येणारा एक विशिष्ठ वास सगळे आठवले!!

सहज Wed, 09/26/2007 - 09:04
जूना काळ उभा केलात चित्रकार तुम्ही. प्रत्येक वस्तूकडे बघताना वेगळेच वाटयेत...:-) दोन बर्नरची स्टँड अलोन शेगडी.... गॅस चालू, पण बहूदा गृहस्वामीनी नको बाइ माझे चित्र म्हणून फ्रेमबाहेर.....:-) खिडकीतून मंद झूळूक येतेय ना का वेडावाकडा स्टॉर्च झाला आहे टॉवेल ;-).... मजा आली....

काकू Wed, 09/26/2007 - 11:03
छान आहे चित्र. आमचे घर असेच होते. -काकू

टग्या Wed, 09/26/2007 - 17:10
खिडकीबाहेर दोरीवर वाळत घातलेला टॉवेल म्हणजे नक्की तळमजल्यावरचा फ्ल्याट असणार! - (होम्स) टग्या.

धनंजय Wed, 09/26/2007 - 17:45
किंवा वरच्या मजल्याची गच्ची तरी. टॉवेलच्या वजनामुळे दोरी खाली ओढली गेली आहे - त्या ओढलेल्या आकारावरून दोरी फार लांब नाही असा माझा निष्कर्ष आहे. गच्चीत बांधलेलीही असू शकेल.

राजे Wed, 09/26/2007 - 21:10
ॐकार स्वरुपा, अरे मी जसा, संगणक दुरुस्ती साठी लेखन चालू केले आहे तसेच तु देखील चित्रे कशी काढावी ह्याची देखील लेखमालाच काढ ही विनंती, नाही चित्रकलेची मला खुप आवड आहे मी खुपदा मार देखील खल्ला आहे आगाशे सरांचा [ त्यांनी कधी ताब्यांचे चित्र काढायला सांगितलेल की मी मात्र घाघरीचे चित्र तरी जरुर काढले आहे] हो घाघरी वरुन आठवले तुझ्या चित्रात एक घाघरीचीच कमी आहे म्हणजेच तुझे चित्र एक सोडून सर्व गोष्टी दाखवत आहे. बाकी पेन ने चित्रकला खुप अवघड जरुर एकाच बैठकीमध्ये काढले असावेस कारण मला वाटते की एकदा पेन उचलून बाहेर ठेवला की पुन्हा तो सुर येतच नाही.. काय म्हणतोस बरोबर ना ? राजे (*हेच राज जैन आहेत)

सहज गुरुवार, 09/27/2007 - 12:53
पाण्याचे पिंप दिसले नाही त्यावरून मला पण शंका आली की बहूतेक सुखी माणसाचे घर आहे. अहो २४ तास नळाला पाणी म्हणजे काय कमी सुखी समजू नका. किंवा कदाचीत बाहेरच्या खोलीत फ्रीज असेल ज्यात तांब्यात पाणी भरून ठेवले असेल. असो त्या स्वयंपाकघराच्या बाकीच्या ३ भिंतींची रेखाटने अजून बघायची आहेत. खरेतर ती पण काढून ३६० पॅनोरॅमीक व्ह्यू मधे सगळे एकत्र बघायला काय मजा येईल. (हॉलीवूड्च्या ऍनीमेशन ची सवय लागून माजलोय ना?)

चित्रा गुरुवार, 09/27/2007 - 19:16
रेखाटन आवडले! कुठचे गाव असावे त्याचा विचार चालू आहे. खिडक्यांना अर्धवट उंचीचे पडदे नाहीत. पूर्वी पुण्यात असे छोटे पडदे असायचे - म्हणजे शिवाजीनगर वगैरे काही भागातल्या घरांत पाहिले आहेत. खिडकीबाहेर बर्‍यापैकी उजेड. गज आडवे आणि जवळ जवळ आहेत - खिडकी काहीशी रुंद आहे - म्हणजे खूप जुना वाडा नसावा. असे आपले अंदाज! चूक असल्यास सांगावे..

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 16:56
ॐकारने काढलेले चित्र सापडले.. छान आहे रे ॐकार.. जुने स्वयंपाकघर आठवले!

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 17:01
ओंकारा जमलेस तर ते रेखाचित्र काढलेलं घोडमं पण टाक रे ईकडे, मला आवडले होते पब्लिकला पण फार आवडेल. मस्त होतं ते, आपल्याला लै लै आवडलं होतं.

शितल Fri, 05/16/2008 - 17:32
बॉलपेनाने काढलेले हे रेखाटन केवळ अप्रतिम आहे, जुन्या घराची आठवण करून देणारे. अजुन तुमची रेखाटने पहायला आवडतील.

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 21:35
वा ओंकारराव, आपण साला पहिल्यापासूनच तुमच्या रेखाटनांचे चाहते आहोत. साध्या वहीच्या कागदावर काढलेले हे चित्र अतिशय आवडले, एका मध्यमवर्गीय मराठी माणसाच्या स्वयंपाकघरात घेऊन गेले! :) आणि अरे हे रे काय? ग्यॅस तर दोन्हीही सुरूच दिसताहेत! डावीकडच्या पातेल्यात काय बरं शिजत असेल? त्यात बहुतेक मिसळीचा रस्सा असेल! आणि उजवीकडे सर्व मिसळप्रेमींकरता चहाचं आधण ठेवलंलं दिसतं आहे! :) आलोच सगळे तुझ्याकडे मिसळ खायला आणि चहा घ्यायला! :) बाकी, एका आपुलकी आणि उत्तम पाहूणचार असलेल्या घराच्या स्वयंपाकघरात डोकावून आल्यासारखं वाटलं! असो, चित्र छानच आहे... आपला, (घरगुती) तात्या.

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 21:51
अशी रेखाचित्रे काढणार्‍यांबद्दल माझ्या मनात असुयायुक्त आदर आहे. पेन्सिलच तरि खोडता येत पण पेनचं काय? प्रकाश घाटपांडे

आजानुकर्ण Tue, 09/25/2007 - 21:59
अभियांत्रिकी विद्यालयात मागल्या बाकड्यावर बसून कोणाचे चित्र रेखाटायचे ते कळले नाही वाटतं ;) (ह. घ्या.) मस्तच आहे पण!

लिखाळ Tue, 09/25/2007 - 22:09
फार सुंदर चित्र. समोर त्या वस्तू नसताना केवळ आठवणीच्या बळावर इतके तपशील रेखाटणे म्हणजे कमाल. त्यात कप्पे, शेगडी वरील भांडी आणि सिलिंडर इत्यादिची खोली आणि गोलावा तर फार छान. --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

धनंजय Tue, 09/25/2007 - 22:39
गॅसवरती एका शेगडीवर उसळ शिजते आहे, आणि दुसर्‍या शेगडीवर चहा बनतो आहे. साधारणपणे आम्ही हॉटेलात जातो, पण तुमच्या आपुलकीच्या स्वयंपाकघरात येऊ दिलेत, धन्यवाद.

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 22:42
फळीवर लोणचे आहे की मुरंबा ? - सर्किट

ॐकार Wed, 09/26/2007 - 19:38
वर लोणचे आहे. तोंडावर फडके बांधलेल्या चिनी मातीच्या बरणीत!

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 12:40
जुना काळ खरच जिवंत केला आहेत तुम्ही, लोणच्याच्या त्या बरण्या आता नामशेष झालेल्या दिसतात. अवांतरः लोणच्याच्या बरणीला बांधलेले फडके- याला दादरा असे म्हणतात. 'दादरा' हा शब्द सुध्दा किती दिवसांनी वापरला! स्वाती

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 12:52
भोकराच्या लोणच्याची अशीच बरणी आत्ता माझ्यापुढे आहे. इथे, अमेरिकेत ! ही संस्कृतीचिन्हे नामशेष झालेली नाहीत, हे माझे म्हणणे. भोकराचे लोणचे मला अतिशय आवडते. त्यातूनच ह्या संस्कृतीचे जतन झालेले आहे, हे नमूद करावेसे वाटते. - सर्किट

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 13:11
दादरा बांधलेली बरणी ? अमेरिकेत? मस्तच! मी तरी दादरा बांधलेली चिनीमातीची बरणी पाहून अनेक वर्ष लोटली, लोणची नाही नामशेष झाली,होणारही नाहीत,पण ती चिनीमातीच्या दादरा वाल्या बरण्यातून आता काचेच्या बरण्या आणि प्लॅस्टीक पाऊचमध्ये आलेली दिसतात. स्वाती

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 13:18
लोणची बुटक्यात काढून घ्यावी तर अशा दादरा बांधलेल्या बरणीतूनच. बेडेकर, पाठक, निरव ही आम्हाला आवडत नाहीत ती ह्यामुळेच. छान फडक्याने (दादर्‍याने) बंद केलेल्या बरण्या नसतात. छोट्या कच्च्या कैर्‍यांचे लोणचे (कोयींसकट) किंवा वाळलेल्या लिंबाचे लोणचे.... अहाहा.. हे प्याकबंद एअर टाईट बरणितून खरेच चांगले लागत नाही. त्याला का कोण जाणे ते फडके बांधलेली फळीवरची बरणीच हवी. - (जुन्या पीढीतला) सर्किट बेडेकर

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 13:27
तुम्ही तर मला एकदम आमच्या जुन्या घरातच नेऊन ठेवलेत हो.. आता इथे कुठून आणू त्या दादरा बांधलेल्या चिनीमातीच्या बरण्या आणि ती बेडेकर,कुबल,केप्र,पाठक इ. कडे न मिळणारी केवळ घरातच बनलेली, आजी,आईच्या खास चवीची ,मेथीच्या फोडणीची, भोकरांची,कोयीसकटच्या बाळकैर्‍यांची ,खास उपासाची ,मऊभाताबरोबर खायची स्पेशल लिंबाची आणि अशी कितीतरी... स्वाती

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 13:14
आहे. ही संस्कृतीचिन्हे नामशेष झालेली नाहीत, हे माझे म्हणणे. १००% सहमत आहे. माझ्या डोळ्यांसमोर आत्ता अगदी असेच 'दादरा' बांधलेले मिरचीचे लोणचे आहे. अमेरिकेत! - बे.ला बेडेकर

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 13:21
माझ्या डोळ्यांसमोर आत्ता अगदी असेच 'दादरा' बांधलेले मिरचीचे लोणचे आहे. अमेरिकेत! आणि बाथरूमच्या काचेच्या छोट्या कपाटात प्रिपरेशन एच आहे, असे कृपया स्पष्ट सांगा ;-) - (मिर्चीचा फ्यान) सर्किट

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 13:24
दादरच्या राहत्या वन रूम किचनच्या स्वयंपाकघरात आईच्या हातून तयार झालेले लोणचे अंटार्क्टिकात जाऊन खाल्ले तरी प्रेप्-एच वगैरेची *ट गरज पडायची नाही!!! (जुन्या पिढीतला नवीन)बेसनलाडू

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 13:28
सहमत !!! शेवटी, आईच्या हातच्या चवीची सवय ! - (श्रावणबाळ) सर्किट

सर्किट Fri, 09/28/2007 - 22:32
जेवणात दोन हालापेनो रोज कचाकचा खाल्यास, सदर जिन्नसाचे नावच नाही, तर इन्ग्रेडियण्टस देखील माअहिती होतात ;-) - (माहितगार) सर्किट

बेसनलाडू Sat, 09/29/2007 - 04:40
हालापिनिओज ऐवजी हॅबनारोज असतील तर कोणती जास्तीची माहिती उजेडात येईल? ;) (जिज्ञासू)बेसनलाडू

बेसनलाडू गुरुवार, 09/27/2007 - 13:22
याबद्दल अधिक माहिती द्याल का? कश्या प्रकारचे फळ आहे? लोणचे घरीच बनवतात की बाजारात मिळते? भोकर म्हणजे अंबाडी (आंबट-तुरटसे इलिप्सॉइडल फळ) नव्हे ना? - बे.ला कुबल

सर्किट गुरुवार, 09/27/2007 - 13:27
भोकर म्हणजे अंबाडी नाही. भोकर हे फळ आहे, ते झाडाला लागते. ते हिरवे असते बाहेरून. आतून (म्हणजे फोडल्यास) पांढरट हिरवे असते. ते फोडल्यास त्यातून चिकटसा द्रव बाहेर पडतो. त्यात पांधरट बीही असते. भोकराचा चीक पतंगीच्या मांजासाठी काही लोक (म्हणजे मी) वापरतात. एकदा ती बी आणि ते चिकटपण काढले की जे काही उरते, ते थोडेसे तुरट लागते. त्याचे लोणचे करावे. इतर कुठल्याही लोणच्यासारखे. मस्त लागते. - सर्किट (ता.क. व्यनितून पत्ता पाठवा, एक छोटीशी बाटली लोणचे फेडेक्स करीन.)

चित्रा गुरुवार, 09/27/2007 - 19:25
आमच्या घराच्या बागेत भोकराचे झाड आहे त्यामुळे दारात भोकरांचा सडा पडायचा! झाड बर्‍यापैकी उंच होऊ शकते. त्याची पाने गोळा करून आम्ही चैत्रगौरीच्या दिवशी त्यावर कैरीची डाळ घालून ती पन्ह्याबरोबर द्यायचो. ती पाने चांगली मजबूत असतात. भोकराचा चीक अगदी शेंबडासारखा दिसतो! त्यामुळे लहानपणी भोकर आवडायचे नाही. आजी ती भोकरे आणायला पाठवायची. बाकी लोणचे वगैरेच्या आठवणी छान.

स्वाती दिनेश गुरुवार, 09/27/2007 - 13:29
भोकर म्हणजे करवंदाच्या जातीतील एक फळ - कच्च्या करवंदाचे अतिस्वादिष्ट लोणचेही मस्त लागते.

कोलबेर Wed, 09/26/2007 - 00:43
कट्ट्याखाली 'दुभत्या'चे कपाट आहे ना? त्यात असणारे तूप आणि त्यामुळे त्या कपाटाला येणारा एक विशिष्ठ वास सगळे आठवले!!

सहज Wed, 09/26/2007 - 09:04
जूना काळ उभा केलात चित्रकार तुम्ही. प्रत्येक वस्तूकडे बघताना वेगळेच वाटयेत...:-) दोन बर्नरची स्टँड अलोन शेगडी.... गॅस चालू, पण बहूदा गृहस्वामीनी नको बाइ माझे चित्र म्हणून फ्रेमबाहेर.....:-) खिडकीतून मंद झूळूक येतेय ना का वेडावाकडा स्टॉर्च झाला आहे टॉवेल ;-).... मजा आली....

काकू Wed, 09/26/2007 - 11:03
छान आहे चित्र. आमचे घर असेच होते. -काकू

टग्या Wed, 09/26/2007 - 17:10
खिडकीबाहेर दोरीवर वाळत घातलेला टॉवेल म्हणजे नक्की तळमजल्यावरचा फ्ल्याट असणार! - (होम्स) टग्या.

धनंजय Wed, 09/26/2007 - 17:45
किंवा वरच्या मजल्याची गच्ची तरी. टॉवेलच्या वजनामुळे दोरी खाली ओढली गेली आहे - त्या ओढलेल्या आकारावरून दोरी फार लांब नाही असा माझा निष्कर्ष आहे. गच्चीत बांधलेलीही असू शकेल.

राजे Wed, 09/26/2007 - 21:10
ॐकार स्वरुपा, अरे मी जसा, संगणक दुरुस्ती साठी लेखन चालू केले आहे तसेच तु देखील चित्रे कशी काढावी ह्याची देखील लेखमालाच काढ ही विनंती, नाही चित्रकलेची मला खुप आवड आहे मी खुपदा मार देखील खल्ला आहे आगाशे सरांचा [ त्यांनी कधी ताब्यांचे चित्र काढायला सांगितलेल की मी मात्र घाघरीचे चित्र तरी जरुर काढले आहे] हो घाघरी वरुन आठवले तुझ्या चित्रात एक घाघरीचीच कमी आहे म्हणजेच तुझे चित्र एक सोडून सर्व गोष्टी दाखवत आहे. बाकी पेन ने चित्रकला खुप अवघड जरुर एकाच बैठकीमध्ये काढले असावेस कारण मला वाटते की एकदा पेन उचलून बाहेर ठेवला की पुन्हा तो सुर येतच नाही.. काय म्हणतोस बरोबर ना ? राजे (*हेच राज जैन आहेत)

सहज गुरुवार, 09/27/2007 - 12:53
पाण्याचे पिंप दिसले नाही त्यावरून मला पण शंका आली की बहूतेक सुखी माणसाचे घर आहे. अहो २४ तास नळाला पाणी म्हणजे काय कमी सुखी समजू नका. किंवा कदाचीत बाहेरच्या खोलीत फ्रीज असेल ज्यात तांब्यात पाणी भरून ठेवले असेल. असो त्या स्वयंपाकघराच्या बाकीच्या ३ भिंतींची रेखाटने अजून बघायची आहेत. खरेतर ती पण काढून ३६० पॅनोरॅमीक व्ह्यू मधे सगळे एकत्र बघायला काय मजा येईल. (हॉलीवूड्च्या ऍनीमेशन ची सवय लागून माजलोय ना?)

चित्रा गुरुवार, 09/27/2007 - 19:16
रेखाटन आवडले! कुठचे गाव असावे त्याचा विचार चालू आहे. खिडक्यांना अर्धवट उंचीचे पडदे नाहीत. पूर्वी पुण्यात असे छोटे पडदे असायचे - म्हणजे शिवाजीनगर वगैरे काही भागातल्या घरांत पाहिले आहेत. खिडकीबाहेर बर्‍यापैकी उजेड. गज आडवे आणि जवळ जवळ आहेत - खिडकी काहीशी रुंद आहे - म्हणजे खूप जुना वाडा नसावा. असे आपले अंदाज! चूक असल्यास सांगावे..

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 16:56
ॐकारने काढलेले चित्र सापडले.. छान आहे रे ॐकार.. जुने स्वयंपाकघर आठवले!

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 17:01
ओंकारा जमलेस तर ते रेखाचित्र काढलेलं घोडमं पण टाक रे ईकडे, मला आवडले होते पब्लिकला पण फार आवडेल. मस्त होतं ते, आपल्याला लै लै आवडलं होतं.

शितल Fri, 05/16/2008 - 17:32
बॉलपेनाने काढलेले हे रेखाटन केवळ अप्रतिम आहे, जुन्या घराची आठवण करून देणारे. अजुन तुमची रेखाटने पहायला आवडतील.
लेखनविषय:
कला
तंत्र
मौजमजा
लेखनप्रकार
आस्वाद
विरंगुळा
3

ले गई दिल 'दुनिया' जापानकी.. २

स्वाती दिनेश ·

गुंडोपंत Wed, 09/26/2007 - 05:20
वा! मजा येते आहे. अजून मोठा चालेले लेख. शिवाय प्रकाश्चित्रे द्या ना? आवडतील! शिवाय रुपया/येन विनिमय दर वगैरे गोष्टीही चालतील ;) हे चलन कसे दिसते याची पण चित्रे द्या. आपला गुंडोपंत

लिखाळ गुरुवार, 09/27/2007 - 20:21
गुंडोपंतांशी सहमत, प्रकाशचित्रे, येन चे चित्रं वगैरे सुद्धा द्या . --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

सहज Wed, 09/26/2007 - 07:22
पण जरा विस्तार करून, म्हणजे ते छोटे घर पाहून कसे वाटले...घर स्वतंत्र हवे की शेअर करून.... छायाचित्र (ते काम आता माझ्यावर तर नाही ना :-)) असती तर अजून मजा. 'योदोबाशी' उमेडा कि आकीबा कळ्ले नाही म्हणून लावले नाही. ;-) सरकता जिना अर्थात एस्केलेटरचा सराव व्हायला लागलेले २ दिवस. किंवा मॉलमधे दिसणारे इतर भारतीय, त्यातील कोणा जेष्ठ महीलेची साडी, पर्स, पिशवी एका हातात किंवा काखोटिला धरून व दुसर्‍या हातने सरकत्या जिन्याच्या कठड्याचा आधार घेत पार केलाला प्रवास व शेवटच्या टोकाला पोहचल्यावर "हुश्य केला बाई गड सर"सुटलेला हासरा चेहरा... >>बाहेर असलेले मोठ्ठे आइस्क्रीम पार्लर( आता आम्हाला अशाच खुणा लक्षात राहतात!), आवडले :-)

बेसनलाडू Wed, 09/26/2007 - 08:47
दोन्ही भाग वाचले. छोटेखानी, परंतु सहज आणि ओघवते वर्णन केले असल्याने खूप आवडले. पुढच्या भागांच्या प्रतीक्षेत आहे. (वाचक)बेसनलाडू

स्वाती दिनेश Sat, 09/29/2007 - 12:55
अत्यानंद,गुंडोपंत,लिखाळ,सहज,बेसनलाडू सर्वांना मनापासून धन्यवाद, लेख लहान झाला आहे याची जाणीव आहे,किंबहुना भाग १ व २ एकत्र केले असते तरी चालले असते असे वाटते.(पण एका वेळी टंकायचा कंटाळा आणि इथे मनोगतासारखी थोडे थोडे टंकून नंतर प्रकाशित करायची सोय नाही असे वाटते.म्हणजे दुसरीकडे कुठेतरी टंकून नंतर कॉपी/पेस्ट करावे लागेल! त्याचाही आळस!) चित्रे देणार आहे( सहज राव, तुम्ही दिलीत तरी चालेल हो:)) फक्त जपान वारीला अनेक वर्षे (सुमारे ५) लोटल्याने आणि मध्यंतरी संगणक बदलल्याने चित्रे जरा शोधावी लागतील(तेच करतेय!).येन ची सुध्दा तीच स्थिती आहे,येन मी बरोबर आणले आहेत आणि 'अत्यंत व्यवस्थित' ठेवले आहेत त्यामुळे त्यांच्याही शोधात आहे. जपानी चलन फक्त येन च आहे.म्हणजे रु/पैसे, डॉलर्/सेंट, युरो/सेंट असे काही नाही. १,२ ,५,१०,२०,२५,५०,१००,२०० येनची नाणी असतात आणि ५००,१०००,१०००० येनच्या नोटा असतात. १०० येन= ४० रु. हा विनिमय दर तेव्हा होता,आताही त्याच्याच आसपास असावा. स्वाती

विसोबा खेचर Sat, 09/29/2007 - 10:09
लेख छोटेखानी, परंतु छान झाला आहे. चित्रेही टाक.. पुढचा लेख येऊ दे... दिनेशला नमस्कार सांग. म्हणावं, 'तात्या आठवण काढत होता!' :) तात्या.

स्वाती दिनेश Sun, 09/30/2007 - 19:27
तात्या, सांगितले हो दिनेशला तू आठवण काढत होतास ते,त्याने तुला पोस्टकार्ड धाडले आहे म्हणे, चित्रे ही टाकणार आहे,पुढचा लेख लवकरच टाकते. स्वाती

गुंडोपंत Wed, 09/26/2007 - 05:20
वा! मजा येते आहे. अजून मोठा चालेले लेख. शिवाय प्रकाश्चित्रे द्या ना? आवडतील! शिवाय रुपया/येन विनिमय दर वगैरे गोष्टीही चालतील ;) हे चलन कसे दिसते याची पण चित्रे द्या. आपला गुंडोपंत

लिखाळ गुरुवार, 09/27/2007 - 20:21
गुंडोपंतांशी सहमत, प्रकाशचित्रे, येन चे चित्रं वगैरे सुद्धा द्या . --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

सहज Wed, 09/26/2007 - 07:22
पण जरा विस्तार करून, म्हणजे ते छोटे घर पाहून कसे वाटले...घर स्वतंत्र हवे की शेअर करून.... छायाचित्र (ते काम आता माझ्यावर तर नाही ना :-)) असती तर अजून मजा. 'योदोबाशी' उमेडा कि आकीबा कळ्ले नाही म्हणून लावले नाही. ;-) सरकता जिना अर्थात एस्केलेटरचा सराव व्हायला लागलेले २ दिवस. किंवा मॉलमधे दिसणारे इतर भारतीय, त्यातील कोणा जेष्ठ महीलेची साडी, पर्स, पिशवी एका हातात किंवा काखोटिला धरून व दुसर्‍या हातने सरकत्या जिन्याच्या कठड्याचा आधार घेत पार केलाला प्रवास व शेवटच्या टोकाला पोहचल्यावर "हुश्य केला बाई गड सर"सुटलेला हासरा चेहरा... >>बाहेर असलेले मोठ्ठे आइस्क्रीम पार्लर( आता आम्हाला अशाच खुणा लक्षात राहतात!), आवडले :-)

बेसनलाडू Wed, 09/26/2007 - 08:47
दोन्ही भाग वाचले. छोटेखानी, परंतु सहज आणि ओघवते वर्णन केले असल्याने खूप आवडले. पुढच्या भागांच्या प्रतीक्षेत आहे. (वाचक)बेसनलाडू

स्वाती दिनेश Sat, 09/29/2007 - 12:55
अत्यानंद,गुंडोपंत,लिखाळ,सहज,बेसनलाडू सर्वांना मनापासून धन्यवाद, लेख लहान झाला आहे याची जाणीव आहे,किंबहुना भाग १ व २ एकत्र केले असते तरी चालले असते असे वाटते.(पण एका वेळी टंकायचा कंटाळा आणि इथे मनोगतासारखी थोडे थोडे टंकून नंतर प्रकाशित करायची सोय नाही असे वाटते.म्हणजे दुसरीकडे कुठेतरी टंकून नंतर कॉपी/पेस्ट करावे लागेल! त्याचाही आळस!) चित्रे देणार आहे( सहज राव, तुम्ही दिलीत तरी चालेल हो:)) फक्त जपान वारीला अनेक वर्षे (सुमारे ५) लोटल्याने आणि मध्यंतरी संगणक बदलल्याने चित्रे जरा शोधावी लागतील(तेच करतेय!).येन ची सुध्दा तीच स्थिती आहे,येन मी बरोबर आणले आहेत आणि 'अत्यंत व्यवस्थित' ठेवले आहेत त्यामुळे त्यांच्याही शोधात आहे. जपानी चलन फक्त येन च आहे.म्हणजे रु/पैसे, डॉलर्/सेंट, युरो/सेंट असे काही नाही. १,२ ,५,१०,२०,२५,५०,१००,२०० येनची नाणी असतात आणि ५००,१०००,१०००० येनच्या नोटा असतात. १०० येन= ४० रु. हा विनिमय दर तेव्हा होता,आताही त्याच्याच आसपास असावा. स्वाती

विसोबा खेचर Sat, 09/29/2007 - 10:09
लेख छोटेखानी, परंतु छान झाला आहे. चित्रेही टाक.. पुढचा लेख येऊ दे... दिनेशला नमस्कार सांग. म्हणावं, 'तात्या आठवण काढत होता!' :) तात्या.

स्वाती दिनेश Sun, 09/30/2007 - 19:27
तात्या, सांगितले हो दिनेशला तू आठवण काढत होतास ते,त्याने तुला पोस्टकार्ड धाडले आहे म्हणे, चित्रे ही टाकणार आहे,पुढचा लेख लवकरच टाकते. स्वाती
लेखनविषय:
प्रवास
लेखनप्रकार
लेख
3

घर

सुवर्णमयी ·

राजे Tue, 09/25/2007 - 20:20
ही इथली माणस आहेत त्या जगाच्या चार कोपऱ्यात... संगणक मोबाईलने जोडलेली पण मनान कधीच दूर गेलेली... ऐका हो ऐका..घर हव आहे का? माणसाला माणूस हवा आहे का? (तशी प्रत्येक घराला लागली आहे एक घर घर कायमचीच!) क्या बात है, मस्तच. तशी प्रत्येक घराला लागली आहे एक घर घर कायमचीच! उत्तमच, अशी घरे पाहीली की खरोखर दुख: होते, शेजारी कोण आहे हे सोडाच पण आपली मुले घरी कधी आली व त्यांनी आपला आभ्यास केला की नाही केला ह्या खैर-खबर देखील नसलेली घरे {माणसे} मी पाहत आहे रोज ह्यांचे दुखः आहे की घर आपले घरपण विसरले आहे. एकदम समयसूचक कविता. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 21:21
शेजारी कोण आहे हे सोडाच पण आपली मुले घरी कधी आली व त्यांनी आपला आभ्यास केला की नाही केला ह्या खैर-खबर देखील नसलेली घरे {माणसे} मी पाहत आहे रोज ह्यांचे दुखः आहे की घर आपले घरपण विसरले आहे. खर आहे राजे. माणसं ग्लोबली जवळ आली पण लोकली लांब गेली. प्रकाश घाटपांडे

प्रियाली Tue, 09/25/2007 - 21:48
शेजारी कोण आहे हे सोडाच पण आपली मुले घरी कधी आली व त्यांनी आपला आभ्यास केला की नाही केला ह्या खैर-खबर देखील नसलेली घरे {माणसे} मी पाहत आहे रोज ह्यांचे दुखः आहे की घर आपले घरपण विसरले आहे. अगदी!! माणसं ग्लोबली जवळ आली पण लोकली लांब गेली. वाह! कविता मस्तच आहे! आवडली.

राजे Tue, 09/25/2007 - 23:13
साहेब, अश्या ह्या घराच्या भिंती किती कमजोर असतात हे तुम्हाला माझी सफरच्या ८ / ९ भागात लक्षात येईल असे दोन भयानक अनूभव आहेत माझ्या जवळ की आज देखील काळजाचा थरकाप उडतो विचार केला की. ही ग्लोबल मंडळी देश विदेशाच्या वा-या करतात किंवा दिवस रात्र कंपनी मध्ये पैश्यासाठी राबतात पण येथे घरामध्ये त्यांच्या मुलाबाळांची काय अबाळ होते हे त्यांच्या लक्षात येण्यासाठी खुप मोठा काळ निघून जावा लागतो पण तो पर्यंत त्या भींती ढासळलेल्या असतात. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 23:25
माणसं ग्लोबली जवळ आली पण लोकली लांब गेली. भारतात ऑर्कुट सारखी सोशल नेटवर्कस चालणार नाहीत अशी दहावर्षांपूर्वी मित्राशी पैज लावली होती. मी ती हरलो. कारण म्माणसांना ग्लोबल संबंधांचे असलेले आकर्षण. त्यासाठी लोकल संबंधांचा बळी पडतो, हे लक्षात सहसा येत नाही. - सर्किट

प्राजु Tue, 09/25/2007 - 21:01
ग्लोबलायझेशनच्या नावाखाली.. दुसरी काय अपेक्षा असणार? - प्राजु.

धनंजय Tue, 09/25/2007 - 21:35
पण हे कविता समजावून सांगणारे कडवे नसते तरीही कविता माझ्यासाठी तितकीच प्रभावी ठरली असती. > ही इथली माणस आहेत > त्या जगाच्या चार कोपऱ्यात... > संगणक मोबाईलने जोडलेली > पण मनान कधीच दूर गेलेली... ही कलाटणी फारच आवडली : > प्रवेश नाही ...कारण त्याच्याकडे > हवा तो सिक्रेटकोड नाही!

विसोबा खेचर Wed, 09/26/2007 - 07:40
लागला जर आसामचा चहा होईल तयार सेकंदात दहा सीएनएन पहा रवीशंकर ऐका तस हे घर ग्लोबल बर का..... ही इथली माणस आहेत त्या जगाच्या चार कोपऱ्यात... संगणक मोबाईलने जोडलेली पण मनान कधीच दूर गेलेली... वा! छान कविता. वरील दोन कडवी जास्त आवडली.. सोनाली, मिसळपाववर तुझं स्वागत. अजूनही लिही... तात्या.

सहज Wed, 09/26/2007 - 08:30
मला हे अस ग्लोबल घर खूपच आवडते. बर्गर एखादे दिवशीचा मेन्यू असेलच पण वरणभात, साजूक तूप, खाराची मिरची, साबूदाणा खिचडी हद्दपार नाही केली हो. खर सांगतो खरीखूरी ढेकर तेव्हाच येते पण मला माझे ग्लोबल घर खूप आवडते. अहो मी एकटाच नाही आलेले सगळेच म्हणतात, रेडीफवर स्वतात विमान टीकीटे वाचले की माझ्या इनबॉक्स इमेल असतो, की पुढच्या महीन्यात काय प्रोग्रम आहे का, नवीन घर घेतलेस एकले. आत योग येणार म्हणुन. सुट्यांच्या मोसमात, दहावी , बारावीच्या आद्ल्या/पुढच्या वर्षी कॉन्फरेन्सच्या वेळी घराचे कौतुक होतेच होते. मला "भिकारी" पेशानी किंवा मनानी नाही हो खरच आलेला आवडत, पण बर्‍याचदा तोही म्हणतो आतून खरच ग्लोबल घर खूपच छान आहे हो. बाकी काळाचा महीमा सिक्रेटकोड लावावा लागतो.( पण गंमत सांगतो, आमच्या दुसर्‍या एक्विपमेंट्स वर फ्री मिळाला हो. लेटेस्ट मॉडेल सिक्रेटकोड २००७ आहे . :-)) संगणक, मोबाइल ने "जोडलीच" ना माणसे? आणी कोणाच्या मनाचे काही सांगता येते काय? जाणारी व्यक्ति जेव्हा सांगते की "अगदी आपलेच घर आहे अस वाटल" तेव्हा माझ घर परमेश्वराला पण आवडल हे समजत. देवबाप्पा म्हणतो अरे घराच घरपण माणसातच असत. मला माझ ग्लोबलघर खूपच आवडत. -------------------------------------------------------------- सुवर्णमयी आपली कविता आवडली. मनात एकदा स्टॉकटेकींग करता आला बरे वाटले.

सर्किट Wed, 09/26/2007 - 10:45
सहजराव, अपल्या प्रतिसादाने काही दालनांची दारे किलकिली केली. विचार शील आहे सध्या. ह्या विषयावर काही समग्र वगैरे लेखन व्हावे. - (ग्लोबल आणि लोकल) सर्किट

रंजन Wed, 09/26/2007 - 08:51
तशी प्रत्येक घराला लागली आहे एक घर घर कायमचीच! जबर्‍या.

प्रमोद देव Wed, 09/26/2007 - 08:51
जाणारी व्यक्ति जेव्हा सांगते की "अगदी आपलेच घर आहे अस वाटल.... ही आपुलकी शाब्दिकच ठीक असते.मात्र प्रत्यक्षात तसे वागायचे जर कुणी ठरवले तर ती आपत्तीच ठरेल हे सांगायला नको.मग अरब आणि उंट असे व्हायचे. उंट आत आणि अरब बाहेर!

सर्किट Wed, 09/26/2007 - 10:47
प्रमोदकाका, आपले म्हणणे आम्हालातरी अजीबात कळले नाही. उंट आत असला, आणि अरब बाहेर असला तर काय बिघडले ? उलट तसेच हवे. कारण आत आलेला अरब काहीही राडे घालू शकतो. - (बे-अरब) सर्किट

धोंडोपंत Sun, 10/14/2007 - 14:41
वा वा सोनालीताई, अप्रतिम कवितेबद्दल सर्वप्रथम हार्दिक अभिनंदन. बर्‍याच कालावधीनंतर तुमच्या कवितेला अभिप्राय लिहीण्याची संधी मिळाली. ह्या तात्याच्या मिसळपावामुळे जुने मित्रमंडळी पुन्हा येथे भेटतील असे मानावयास हरकत नाही. आपला, (आशावादी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Tue, 10/16/2007 - 01:08
ह्या तात्याच्या मिसळपावामुळे जुने मित्रमंडळी पुन्हा येथे भेटतील असे मानावयास हरकत नाही. प्रिय धोंड्या, थोडं करेक्शन करतो! मिसळपाव हे 'तात्याचं' नसून आपल्या सर्वांचं आहे आणि आपण सर्वांनी मिळूनच ते मोठं करायचं आहे, नावारुपाला आणायचं आहे! एकटा तात्या काहीच करू शकत नाही याची मला नम्र जाणीव आहे! आपला, ('साथी हाथ बढाना...' या गाण्यावर श्रद्धा असलेला!) तात्या.

राजे Tue, 09/25/2007 - 20:20
ही इथली माणस आहेत त्या जगाच्या चार कोपऱ्यात... संगणक मोबाईलने जोडलेली पण मनान कधीच दूर गेलेली... ऐका हो ऐका..घर हव आहे का? माणसाला माणूस हवा आहे का? (तशी प्रत्येक घराला लागली आहे एक घर घर कायमचीच!) क्या बात है, मस्तच. तशी प्रत्येक घराला लागली आहे एक घर घर कायमचीच! उत्तमच, अशी घरे पाहीली की खरोखर दुख: होते, शेजारी कोण आहे हे सोडाच पण आपली मुले घरी कधी आली व त्यांनी आपला आभ्यास केला की नाही केला ह्या खैर-खबर देखील नसलेली घरे {माणसे} मी पाहत आहे रोज ह्यांचे दुखः आहे की घर आपले घरपण विसरले आहे. एकदम समयसूचक कविता. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 21:21
शेजारी कोण आहे हे सोडाच पण आपली मुले घरी कधी आली व त्यांनी आपला आभ्यास केला की नाही केला ह्या खैर-खबर देखील नसलेली घरे {माणसे} मी पाहत आहे रोज ह्यांचे दुखः आहे की घर आपले घरपण विसरले आहे. खर आहे राजे. माणसं ग्लोबली जवळ आली पण लोकली लांब गेली. प्रकाश घाटपांडे

प्रियाली Tue, 09/25/2007 - 21:48
शेजारी कोण आहे हे सोडाच पण आपली मुले घरी कधी आली व त्यांनी आपला आभ्यास केला की नाही केला ह्या खैर-खबर देखील नसलेली घरे {माणसे} मी पाहत आहे रोज ह्यांचे दुखः आहे की घर आपले घरपण विसरले आहे. अगदी!! माणसं ग्लोबली जवळ आली पण लोकली लांब गेली. वाह! कविता मस्तच आहे! आवडली.

राजे Tue, 09/25/2007 - 23:13
साहेब, अश्या ह्या घराच्या भिंती किती कमजोर असतात हे तुम्हाला माझी सफरच्या ८ / ९ भागात लक्षात येईल असे दोन भयानक अनूभव आहेत माझ्या जवळ की आज देखील काळजाचा थरकाप उडतो विचार केला की. ही ग्लोबल मंडळी देश विदेशाच्या वा-या करतात किंवा दिवस रात्र कंपनी मध्ये पैश्यासाठी राबतात पण येथे घरामध्ये त्यांच्या मुलाबाळांची काय अबाळ होते हे त्यांच्या लक्षात येण्यासाठी खुप मोठा काळ निघून जावा लागतो पण तो पर्यंत त्या भींती ढासळलेल्या असतात. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 23:25
माणसं ग्लोबली जवळ आली पण लोकली लांब गेली. भारतात ऑर्कुट सारखी सोशल नेटवर्कस चालणार नाहीत अशी दहावर्षांपूर्वी मित्राशी पैज लावली होती. मी ती हरलो. कारण म्माणसांना ग्लोबल संबंधांचे असलेले आकर्षण. त्यासाठी लोकल संबंधांचा बळी पडतो, हे लक्षात सहसा येत नाही. - सर्किट

प्राजु Tue, 09/25/2007 - 21:01
ग्लोबलायझेशनच्या नावाखाली.. दुसरी काय अपेक्षा असणार? - प्राजु.

धनंजय Tue, 09/25/2007 - 21:35
पण हे कविता समजावून सांगणारे कडवे नसते तरीही कविता माझ्यासाठी तितकीच प्रभावी ठरली असती. > ही इथली माणस आहेत > त्या जगाच्या चार कोपऱ्यात... > संगणक मोबाईलने जोडलेली > पण मनान कधीच दूर गेलेली... ही कलाटणी फारच आवडली : > प्रवेश नाही ...कारण त्याच्याकडे > हवा तो सिक्रेटकोड नाही!

विसोबा खेचर Wed, 09/26/2007 - 07:40
लागला जर आसामचा चहा होईल तयार सेकंदात दहा सीएनएन पहा रवीशंकर ऐका तस हे घर ग्लोबल बर का..... ही इथली माणस आहेत त्या जगाच्या चार कोपऱ्यात... संगणक मोबाईलने जोडलेली पण मनान कधीच दूर गेलेली... वा! छान कविता. वरील दोन कडवी जास्त आवडली.. सोनाली, मिसळपाववर तुझं स्वागत. अजूनही लिही... तात्या.

सहज Wed, 09/26/2007 - 08:30
मला हे अस ग्लोबल घर खूपच आवडते. बर्गर एखादे दिवशीचा मेन्यू असेलच पण वरणभात, साजूक तूप, खाराची मिरची, साबूदाणा खिचडी हद्दपार नाही केली हो. खर सांगतो खरीखूरी ढेकर तेव्हाच येते पण मला माझे ग्लोबल घर खूप आवडते. अहो मी एकटाच नाही आलेले सगळेच म्हणतात, रेडीफवर स्वतात विमान टीकीटे वाचले की माझ्या इनबॉक्स इमेल असतो, की पुढच्या महीन्यात काय प्रोग्रम आहे का, नवीन घर घेतलेस एकले. आत योग येणार म्हणुन. सुट्यांच्या मोसमात, दहावी , बारावीच्या आद्ल्या/पुढच्या वर्षी कॉन्फरेन्सच्या वेळी घराचे कौतुक होतेच होते. मला "भिकारी" पेशानी किंवा मनानी नाही हो खरच आलेला आवडत, पण बर्‍याचदा तोही म्हणतो आतून खरच ग्लोबल घर खूपच छान आहे हो. बाकी काळाचा महीमा सिक्रेटकोड लावावा लागतो.( पण गंमत सांगतो, आमच्या दुसर्‍या एक्विपमेंट्स वर फ्री मिळाला हो. लेटेस्ट मॉडेल सिक्रेटकोड २००७ आहे . :-)) संगणक, मोबाइल ने "जोडलीच" ना माणसे? आणी कोणाच्या मनाचे काही सांगता येते काय? जाणारी व्यक्ति जेव्हा सांगते की "अगदी आपलेच घर आहे अस वाटल" तेव्हा माझ घर परमेश्वराला पण आवडल हे समजत. देवबाप्पा म्हणतो अरे घराच घरपण माणसातच असत. मला माझ ग्लोबलघर खूपच आवडत. -------------------------------------------------------------- सुवर्णमयी आपली कविता आवडली. मनात एकदा स्टॉकटेकींग करता आला बरे वाटले.

सर्किट Wed, 09/26/2007 - 10:45
सहजराव, अपल्या प्रतिसादाने काही दालनांची दारे किलकिली केली. विचार शील आहे सध्या. ह्या विषयावर काही समग्र वगैरे लेखन व्हावे. - (ग्लोबल आणि लोकल) सर्किट

रंजन Wed, 09/26/2007 - 08:51
तशी प्रत्येक घराला लागली आहे एक घर घर कायमचीच! जबर्‍या.

प्रमोद देव Wed, 09/26/2007 - 08:51
जाणारी व्यक्ति जेव्हा सांगते की "अगदी आपलेच घर आहे अस वाटल.... ही आपुलकी शाब्दिकच ठीक असते.मात्र प्रत्यक्षात तसे वागायचे जर कुणी ठरवले तर ती आपत्तीच ठरेल हे सांगायला नको.मग अरब आणि उंट असे व्हायचे. उंट आत आणि अरब बाहेर!

सर्किट Wed, 09/26/2007 - 10:47
प्रमोदकाका, आपले म्हणणे आम्हालातरी अजीबात कळले नाही. उंट आत असला, आणि अरब बाहेर असला तर काय बिघडले ? उलट तसेच हवे. कारण आत आलेला अरब काहीही राडे घालू शकतो. - (बे-अरब) सर्किट

धोंडोपंत Sun, 10/14/2007 - 14:41
वा वा सोनालीताई, अप्रतिम कवितेबद्दल सर्वप्रथम हार्दिक अभिनंदन. बर्‍याच कालावधीनंतर तुमच्या कवितेला अभिप्राय लिहीण्याची संधी मिळाली. ह्या तात्याच्या मिसळपावामुळे जुने मित्रमंडळी पुन्हा येथे भेटतील असे मानावयास हरकत नाही. आपला, (आशावादी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Tue, 10/16/2007 - 01:08
ह्या तात्याच्या मिसळपावामुळे जुने मित्रमंडळी पुन्हा येथे भेटतील असे मानावयास हरकत नाही. प्रिय धोंड्या, थोडं करेक्शन करतो! मिसळपाव हे 'तात्याचं' नसून आपल्या सर्वांचं आहे आणि आपण सर्वांनी मिळूनच ते मोठं करायचं आहे, नावारुपाला आणायचं आहे! एकटा तात्या काहीच करू शकत नाही याची मला नम्र जाणीव आहे! आपला, ('साथी हाथ बढाना...' या गाण्यावर श्रद्धा असलेला!) तात्या.
लेखनविषय:
कविता
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
विचार
घर "या, या ,हे घर तुमचच आहे इथे पाहुण्यांच स्वागतच आहे" अशा पाट्या लावून आता म्हणे जागोजागी घरे आहेत फेंग शुई नि वास्तुशास्त्र पिऊन मोठी घरे उभे आहेत रिमोटकंट्रोलवर चालणारे एक जग त्यामध्ये सज्ज आहे खा अमेरिकन बर्गर फाईन घ्या कधी इटलीयन वाईन जरा चघळा संस्कृतीचे किस्से शोधा आपल्या भाषेचे हिस्से लागला जर आसामचा चहा होईल तयार सेकंदात दहा सीएनएन पहा रवीशंकर ऐका तस हे घर ग्लोबल बर का..... ऐका इथे कशाची उणीव नाही! दारावरच्या भिकाऱ्याला येथे प्रवेश नाही ...कारण त्याच्याकडे हवा तो सिक्रेटकोड नाही!

स्वगत

प्रकाश घाटपांडे ·

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 08:45
>>माणसातला पुरुष झोपवून टाकायचा आणि पुरुषातलं माणूस पण जागं करायचं काम फारच थोडया स्त्रियांना जमतं. पण ज्यांना हे जमतं त्यांच्यासाठी आपला जीव धोक्यात घालणारे माणसं ही पुरुषचं. बाईचं बाईपण चघळणारी माणसं ही बाईच्या माणूसपणात कधी कधी विरघळून जाणारी देखील असतात. >>बोंबलाच्या वासाने शाकाहारी माणसाची असलेली भूक नाहीशी होणं, मळमळ वाटणे ही देखील प्रकृती आणि त्याच वासाने बोंबील आवडणाऱ्या मांसाहारी व्यक्तीत लाळ गळे पर्यंत भूक निर्माण होणे ही देखील प्रकृतीच. वासं एकचं आहे पण प्रतिसाद भिन्न आहेत. एकासाठी आनंद तर दुसऱ्यासाठी दु:ख. एकाचं अन्न हे दुसऱ्याचं विष असेल तर सहजीवन अशक्य. >>काळाची गती आपल्याला सहन होत नाही. काळाच्या प्रवाहात स्वत:ला सामावून घेता येत नाही. काळ तर कुणासाठी थांबत नाही. याल तर तुमच्यासह न याल तर तुमच्या शिवाय. त्याचा उगमही समजत नाही आणि अंतही. मग कुणी भूतकाळात रममाण होतं तर कुणी भविष्यकाळातल्या स्वप्नरंजनात. येणारा प्रत्येक क्षण वर्तमान म्हणता म्हणता भूतकाळात जमा होत असतो. घाटपांडेसाहेब, अतिशय प्रांजळ स्वगत! मनापासून आवडले. काही संकेतस्थळं वयात यायला फार वेळ लावतात बुवा! पण मिसळपावने वयात आल्यावरच जन्म घेतला याची साक्ष देणारा लेख! :) घाटपांडे साहेब, आपल्याकडून अश्याच उत्तमोत्तम लेखांची अपेक्षा आहे.. आपला, (स्खलनशील प्राणिमात्र!) तात्या.

सहज Tue, 09/25/2007 - 09:07
चांगला लिहलाय किंचीत जरा पसरल्या सारखा वाटतो पण ओव्हरऑल नक्कीच चांगला (फक्कड) आहे. दोन शब्द लैंगिकता :- स्त्री-पुरुष समानतेच्या वार्‍यात, ही लैंगिकता पण समाजमान्यतेत लवकरच समान विभागली जाईल. आजवर "लैंगिकता व त्यावर मोकळे भाष्य" (व त्या द्वारे इतर लोकांवर वर्चस्व / वरचढ) ही "पुरूषी मक्तेदारी" एकदा ढासळली की बघा "लज्जा पांघरूण" कसे सगळेजण पांघरू लागतील. काय जाणो भविष्यात बराच कालपर्यंत अगदी ओपनली "स्त्री मक्तेदारी" होइल. पुरुष्यस्य अष्टगुणे स्त्रियांसी इश्वरी देणे.

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 09:26
काय जाणो भविष्यात बराच कालपर्यंत अगदी ओपनली "स्त्री मक्तेदारी" होइल. पुरुष्यस्य अष्टगुणे स्त्रियांसी इश्वरी देणे.>> म्हणुनच आपली सामाजिक भाकिते आम्हाला आवडतात. चांगला लिहलाय किंचीत जरा पसरल्या सारखा वाटतो पण ओव्हरऑल नक्कीच चांगला (फक्कड) आहे.>> मंग आयडिया करायची घाईमंदी आवरुन घ्यायचा आन जरा निवांत झालं कि पसरुन वाचायचा. म्हंजे सर्कीट इष्टाईल. प्रकाश घाटपांडे

सहज Tue, 09/25/2007 - 10:17
घाटपांडे साहेब तुम्ही खरे तर "स्वगत" असे सदर करा बघा. दर आठवड्याला / महीन्याला तुम्हाला जे वाटते असे एक सदर. तुमचे विचार , लेखन आम्हाला आवडते.

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 11:34
म्हणजेच, अत्यंत सहमत आहे. आम्हा ओपन सोर्स वाल्या लोकांना एखादी सूचना आवडली, एखादा पॅच आवडला, की तिला आपले पॉझिटिव्ह मत देताना आम्ही +१ लिहीत असतो. प्रकाशकाकांनी आपले स्वगत असेच लिहित रहावे, ह्यासाठी हे +१. - सर्किट

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 09:00
प्रकाशकाका.. अद्याप पूर्ण लेख वाचायचा आहे. पण माणसातला पुरुष झोपवून टाकायचा आणि पुरुषातलं माणूस पण जागं करायचं काम फारच थोडया स्त्रियांना जमतं. पण ज्यांना हे जमतं त्यांच्यासाठी आपला जीव धोक्यात घालणारे माणसं ही पुरुषचं. बाईचं बाईपण चघळणारी माणसं ही बाईच्या माणूसपणात कधी कधी विरघळून जाणारी देखील असतात. हे वाक्य वाचून मी हरखलो. पूर्ण वाचून सविस्तर प्रतिसाद लिहीनच. पण, आपण आमच्या ओळखीचे आहात, ह्याबद्दल आम्हाला अभिमान वाटतो, हे सांगण्यासाठी हा प्रिमॅच्युअर प्रतिसाद. - (प्रकाश घाटपांडेंचा मानलेला पुतण्या) सर्किट

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 11:16
प्रकाशकाका, आता कुटुंबाची झोप सुरू झाल्यावर निश्चिंतपणे आपला पूर्ण लेख वाचला (नव्हे दोन-तीनदा वाचला.) आपली किती तारीफ करावी तितकी कमीच आहे. वैचारिक लेखन कशाला म्हणावे, हे ह्या लेखावरून जोखावे. अर्थात हे लेखन आम्हाला वैचारिक वाटते, काहींनी अश्लील अश्लील म्हणून आपल्या संकेतस्थळाच्या तथाकथीत स्त्री सदस्यांपुढे असे लेखन "कसे प्रकाशित करायचे बाई?" असे म्हणून प्रशासकीय फटकार्‍यात रद्द केले असते, असे आमचा अनुभव सांगतो. साध्या "बलात्कार" ह्या शब्दाविषयीच्या "जुने सूर अन जुने तराणे" गायकांच्या ताना आपण ऐकल्या असतीलच. ह्या युगातल्या "ग्रो अप गाईज" म्हणणार्‍या स्त्रिया त्यांना बहुतेक संकेतस्थळ सदस्यांव्यतिरीक्त भेटत नसाव्यात. असो. पुन्हा एकदा, आपला लेख आवडला. जरा परिच्छेदांत नीट विभागला असतात, तर इतर कॅज्युअल वाचकांनादेखील समजला असता, एवढीच सूचना द्यावीशी वाटते. सीरीयस वाचकांसाठी परफेक्ट. - (आपला मानलेला पुतण्या) सर्किट

नंदन Tue, 09/25/2007 - 13:06
लेख आवडला. खासकरुन हे निरीक्षण -- "शिवी म्हणजे लैंगिकतेची ओवीच. रोष, नाराजी, राग, अगतिकता व्यक्त करण्यासाठी या ओव्यांचा वापर करण्याची परंपरा खूप जुनी आहे. सहनही होत नाही व सांगताही येत नाही या अवस्थेतून बेडा पार करण्यासाठी या ओव्यांचा आधार घ्यावा लागतो." नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

राजे Tue, 09/25/2007 - 13:32
क्या बात है ! मस्तच. वाचनिय तर आहेच पण जपून ठेवण्यासारखे लेखन. बाकी अनूभव हा मानवी जिवनातील महत्वाचा ठेवा ह्या माझ्या मताला पुन्हा एकदा बळकटी मिळाली. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

प्रमोद देव Tue, 09/25/2007 - 17:31
कोण चूक कोण बरोबर हे ठरवणं अवघड गेलं की आपण काळावर सोपवून मोकळे होतो. काळाच्या अनंताकडील प्रवासातले आपण सगळे क्षणभंगुर सहप्रवासीच नाही का? आपण नेमके मर्म सांगितलेत.

प्रियाली Tue, 09/25/2007 - 18:16
लेख अतिशय आवडला. अशी स्वगते वाचायला आवडतील. >>अशाप्रकारचे खुले मंच इंटरनेटवर सहज उपलब्ध आहेत. इथे अभिव्यक्तिला मर्यादाच नसतात.सर्जनशील प्रतिभा इथही बघायला मिळते. सामाजिक बंधन, रुढी परंपरा, संस्कार यात जखडलेल्या विचारांना उसंत घेण्यासाठी खुला मंच दुसरीकडे कुठे मिळणार? त्यात तुम्ही घुसमटल्यावर तुम्हाला मोकळा श्वास घ्यायला इथंच येणार. समाजात हे बुरखे काढून तुम्ही जगायला लागलात तर समाज तुम्हाला वाळीत टाकील. दुर्जन, समाजद्रोही, कलंकित ठरवेल. तुमची इच्छा असो वा नसो समाजात तुम्हाला हे बुरखे पांघरावेच लागतात. हा एक भाग झाला. इंटरनेटचा दुसरा आणि महत्त्वाचा मुद्दा म्हणजे इतरांना आपल्यापासून किती दूर ठेवायचे हे आपल्या हातात असते. एखाद्यावर (दिसण्यावर/ वागण्यावर/ विचारांवर) फिदा होऊन जवळीक साधण्याचा प्रयत्न करणे, तशी जवळीक साधता आली नाही तर त्या बाईला (किंवा पुरुषाला) बदनाम करून आपली लैंगिक अतृप्तता/ असंतोष पूर्ण करण्याचा (विकृत) मार्ग चोखाळणारे महाभाग प्रत्यक्ष जीवनात पाहिलेले आहेत. अशांचा त्रास इंटरनेटावरही दिसतो परंतु बुरखे पांघरून अशांना नेटावर एका मर्यादेनंतर सहज दूर ठेवता येते.

चित्रा Tue, 09/25/2007 - 20:57
स्वगत मनापासून आवडले. "कोण चूक कोण बरोबर हे ठरवणं अवघड गेलं की आपण काळावर सोपवून मोकळे होतो." यावर माझेही एक (अर्धवट) स्वगतः कोण चूक कोण बरोबर काळच ठरवेल म्हणताना स्वत:चे बरे वाईट विचार त्या त्या वेळेपुरते आणि स्वतःपुरते करू शकणे आणि नंतर त्याचे जे परिणाम होतील त्यांना सामोरे जाणे हे महत्त्वाचे. बदलत्या परिस्थितींत कोण बरोबर कोण चूक असा गोंधळ होणे साहजिकच आहे. पण फारच गोंधळ उडायला लागला तर समजावे आपल्याला धरलेली वाट / केलेला विचार झेपत नाही आहे. काही लोकांना स्वतःची वाट ( लगेच ) लख्ख दिसते आणि ते कोणाची पर्वा न करता ते ती अनुसरतात तर काहींना (खरी) ती वाट मिळायला वेळ लागतो, तर अजून काही स्वत:च केलेल्या गुंत्यात अडकतात आणि आहेत तेथेच गुरफटून फिरतात. यातले आपण कोण ते आपण ठरवायचे.

आजानुकर्ण Tue, 09/25/2007 - 21:14
अतिशय सुरेख लेख. वाचायला खूप वेळ लागला. प्रत्येक शब्द न शब्द ज्या लेखाचा वाचावा वाटतो असे लेख वाचायला वेळच लागतो. :) शिवाय हा लेख लगेच पुन्हा एकदा वाचला. घाटपांडे साहेब आम्ही तुमच्या गावचे आहोत हे सांगायला खूप अभिमान वाटतो. ;) - आजानुकर्ण मंचरकर

धनंजय Tue, 09/25/2007 - 21:16
तरी असेच येऊ द्या. मी दुसरीकडे चिकटवून स्वतः परिच्छेद पाडून घेईन. > पर्यायी शब्द वापरले तर आशयहानी होते. > 'पोटाला नाही आटा अन म्हनं चोटाला उटण वाटा`. एकदम पटले. शिवराळ भाषा असून रावसाहेब (आणि तुमच्या उदाहरणातले हवालदार) मुद्द्याचे ही बोलतात, हे महत्त्वाचे. कारण केवळ भावनिक आशय असलेले तेवढेच शब्द बोलले, तर समोरच्याला उत्तर देण्याइतपत अर्थ समजेलच असे सांगता येत नाही. "साहेब पेटलाय्" हे उत्तम कळले, पण काय नेमके चुकले आणि काय नेमके बदलायचे ते कळले नाही तर आली पंचाईत. तुमचा हा पूर्वप्रसिद्ध लेख आहे. पण खरे म्हणजे दोन किंवा तीन लेखांना पुरेल इतका मालमसाला याच्यात भरला आहे.

प्राजु Tue, 09/25/2007 - 21:32
प्रकाशकाका, छान आहे लेख. विशेष करून.. एकेकाळची विकृृती ही आता प्रकृती बनत चालली आहे. कुणी म्हणेल आताची पिढी वाहवत चालली आहे. पण दुटांगी धोतर नेसून महाविद्यालयात जाणाऱ्या तरुणाला वा पाचवारी साडी नेसून सायकलवर जाणाऱ्या तरुणीला बघून त्या त्या काळी आजची पिढी वाहवत चालली आहे असे म्हणणारे बुजुर्ग होतेच. पॅंट शर्ट घालून इराण्याच्या हॉटेल मधे जाउन चहा पिणारा तरुण किती वाया गेला? प्रत्येक पिढीत हेच घडत आले आहे. काळाची गती आपल्याला सहन होत नाही. काळाच्या प्रवाहात स्वत:ला सामावून घेता येत नाही. काळ तर कुणासाठी थांबत नाही. याल तर तुमच्यासह न याल तर तुमच्या शिवाय. त्याचा उगमही समजत नाही आणि अंतही. आवडले. खूप विचार करायला लावणारा लेख आहे. असेच येऊ दे आणखिही.. - प्राजु.

कोलबेर Wed, 09/26/2007 - 05:48
इथल्या प्रतिक्रिय वाचल्यावर हा लेख जरा निवांत वेळ काढूनच वाचला.. जबरदस्त स्वगत आहे.

अभिज्ञ Sat, 08/16/2008 - 03:03
प्रकाश घाटपांडे जी, मिसळपाव वरील अत्युत्तम अशा लेखांपैकी हा एक लेख वाचनात आला. फारच प्रांजळ असा लिहिला आहे. शेवटचा परिच्छेद अतिशय प्रभावी झालाय. विशेषतः एकेकाळची विकृृती ही आता प्रकृती बनत चालली आहे. कुणी म्हणेल आताची पिढी वाहवत चालली आहे. पण दुटांगी धोतर नेसून महाविद्यालयात जाणाऱ्या तरुणाला वा पाचवारी साडी नेसून सायकलवर जाणाऱ्या तरुणीला बघून त्या त्या काळी आजची पिढी वाहवत चालली आहे असे म्हणणारे बुजुर्ग होतेच. पॅंट शर्ट घालून इराण्याच्या हॉटेल मधे जाउन चहा पिणारा तरुण किती वाया गेला? प्रत्येक पिढीत हेच घडत आले आहे. काळाची गती आपल्याला सहन होत नाही. काळाच्या प्रवाहात स्वत:ला सामावून घेता येत नाही. काळ तर कुणासाठी थांबत नाही. याल तर तुमच्यासह न याल तर तुमच्या शिवाय. त्याचा उगमही समजत नाही आणि अंतही. मनुष्य हा काही विवेकवाद, मानवतावाद, बुद्धीप्रामाण्यवाद यांचे प्रोग्रामिंग फीड केलेला जैवरासायनिक यंत्रमानव नव्हे. त्याला केवळ बुद्धी नाही तर भावनाही आहेत. काळ हा त्याचं दु:ख हलकं करतो. आशेच्या वारुवर स्वार झाले की काळ किती गेला हे समजतच नाही. कोण चूक कोण बरोबर हे ठरवणं अवघड गेलं की आपण काळावर सोपवून मोकळे होतो. काळाच्या अनंताकडील प्रवासातले आपण सगळे क्षणभंगुर सहप्रवासीच नाही का? हे तर फारच आवडले. अभिनंदन अभिज्ञ.

मदनबाण Sat, 08/16/2008 - 04:33
लेख फार आवडला.. मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

सखाराम_गटणे™ Sun, 03/01/2009 - 14:49
मस्तच, धन्यवाद काका. ह्या लेखाचा दुवा दिल्याबद्दल. काळानुरुप सगळ्या व्यख्या बदलत राहतात. ---- तुम्हाला तुमचे मित्र गमवायचे असतील तर मराठी संकेतस्थळ चालु करा.

सखाराम_गटणे™ Sun, 03/01/2009 - 14:49
मस्तच, धन्यवाद काका. ह्या लेखाचा दुवा दिल्याबद्दल. काळानुरुप सगळ्या व्यख्या बदलत राहतात. ---- तुम्हाला तुमचे मित्र गमवायचे असतील तर मराठी संकेतस्थळ चालु करा.

अर्धवटराव Wed, 09/12/2012 - 01:06
पोलीस खात्यासम रांगड्या यंत्रणेतील ट्रांझीशन्स व कर्मठता, भावना रेचनाचे मानसशास्त्र, भाषेतले वेगवेगळे प्रवाह, स्त्रीत्वाच्या अचाट शक्तीचे तेव्हढेच विराट पण भावुक प्रदर्शन, अभिव्यक्तीच्या नवनवीन हुंकारांचे समाजाने केलेले स्वागत, निसर्गाच्या "बदल" या एकमेव नियमाचे स्पष्टीकरण आणि त्याची अपराजीत शक्ती, नैतिकतेची अपरिहार्य स्थलकालसापेक्षता, मानव्याची राजीखुषीने वा रेट्याने काळाप्रती शरणागती... उफ्फ्फ्फ... एव्हढं सगळं एकाच लेखात ???... भाईकाकांचा पानवाला आठवला. आपल्या प्रतिभेला सलाम. अर्धवटराव

दादा कोंडके Wed, 09/12/2012 - 16:27
काही नोकर्‍यांमध्ये स्त्रियांची कुचंबणा होते आणि त्यामुळे पुरुषांची सुद्धा गोची होते. ह्यावरूनच आठवलं. कॉलेजात असताना एक लमाणतांड्यावर मुकादम म्हणून काम करत असलेल्या माणसाच्या घरात काही कामा निमित्त गेलो होतो. एरवी सुशिक्षीत (सुसंस्कृत?) दिसणारा माणूस स्वतःच्या बायका पोरांसमोरच मला 'अवचित उठलं आणि XXत घुसलं' असं करू नकोस असं म्हणाला होता. त्या धक्क्यातून दोन दिवस बाहेर आलो नव्हतो. :)

राजेश घासकडवी गुरुवार, 09/13/2012 - 06:24
हा लेख वर काढणाऱ्या मनोबाला धन्यवाद. मिपाच्या खजिन्यातलं एक माणिकच बाहेर काढलं आहे. लेखाला नावाप्रमाणेच एक स्वतःशी बोलण्याचा टोन आहे. पोलिस खात्यातले किस्से अस्सल रांगड्या भाषेमुळे रंगलेले आहेत. घाटपांडेसाहेब, अजून लेखन करा की.

अर्धवटराव Wed, 03/30/2016 - 05:43
साबरमतीचं महात्म्य छान 'गांधीगिरी' करुन सांगितलं तर लवकर उमगतं. मनमोकळेपणाची, व्यक्तीस्वातंत्र्याची गरज किती सहजपणे सांगितली घाटपांडे सर. एकमद मस्त.

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 08:45
>>माणसातला पुरुष झोपवून टाकायचा आणि पुरुषातलं माणूस पण जागं करायचं काम फारच थोडया स्त्रियांना जमतं. पण ज्यांना हे जमतं त्यांच्यासाठी आपला जीव धोक्यात घालणारे माणसं ही पुरुषचं. बाईचं बाईपण चघळणारी माणसं ही बाईच्या माणूसपणात कधी कधी विरघळून जाणारी देखील असतात. >>बोंबलाच्या वासाने शाकाहारी माणसाची असलेली भूक नाहीशी होणं, मळमळ वाटणे ही देखील प्रकृती आणि त्याच वासाने बोंबील आवडणाऱ्या मांसाहारी व्यक्तीत लाळ गळे पर्यंत भूक निर्माण होणे ही देखील प्रकृतीच. वासं एकचं आहे पण प्रतिसाद भिन्न आहेत. एकासाठी आनंद तर दुसऱ्यासाठी दु:ख. एकाचं अन्न हे दुसऱ्याचं विष असेल तर सहजीवन अशक्य. >>काळाची गती आपल्याला सहन होत नाही. काळाच्या प्रवाहात स्वत:ला सामावून घेता येत नाही. काळ तर कुणासाठी थांबत नाही. याल तर तुमच्यासह न याल तर तुमच्या शिवाय. त्याचा उगमही समजत नाही आणि अंतही. मग कुणी भूतकाळात रममाण होतं तर कुणी भविष्यकाळातल्या स्वप्नरंजनात. येणारा प्रत्येक क्षण वर्तमान म्हणता म्हणता भूतकाळात जमा होत असतो. घाटपांडेसाहेब, अतिशय प्रांजळ स्वगत! मनापासून आवडले. काही संकेतस्थळं वयात यायला फार वेळ लावतात बुवा! पण मिसळपावने वयात आल्यावरच जन्म घेतला याची साक्ष देणारा लेख! :) घाटपांडे साहेब, आपल्याकडून अश्याच उत्तमोत्तम लेखांची अपेक्षा आहे.. आपला, (स्खलनशील प्राणिमात्र!) तात्या.

सहज Tue, 09/25/2007 - 09:07
चांगला लिहलाय किंचीत जरा पसरल्या सारखा वाटतो पण ओव्हरऑल नक्कीच चांगला (फक्कड) आहे. दोन शब्द लैंगिकता :- स्त्री-पुरुष समानतेच्या वार्‍यात, ही लैंगिकता पण समाजमान्यतेत लवकरच समान विभागली जाईल. आजवर "लैंगिकता व त्यावर मोकळे भाष्य" (व त्या द्वारे इतर लोकांवर वर्चस्व / वरचढ) ही "पुरूषी मक्तेदारी" एकदा ढासळली की बघा "लज्जा पांघरूण" कसे सगळेजण पांघरू लागतील. काय जाणो भविष्यात बराच कालपर्यंत अगदी ओपनली "स्त्री मक्तेदारी" होइल. पुरुष्यस्य अष्टगुणे स्त्रियांसी इश्वरी देणे.

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 09:26
काय जाणो भविष्यात बराच कालपर्यंत अगदी ओपनली "स्त्री मक्तेदारी" होइल. पुरुष्यस्य अष्टगुणे स्त्रियांसी इश्वरी देणे.>> म्हणुनच आपली सामाजिक भाकिते आम्हाला आवडतात. चांगला लिहलाय किंचीत जरा पसरल्या सारखा वाटतो पण ओव्हरऑल नक्कीच चांगला (फक्कड) आहे.>> मंग आयडिया करायची घाईमंदी आवरुन घ्यायचा आन जरा निवांत झालं कि पसरुन वाचायचा. म्हंजे सर्कीट इष्टाईल. प्रकाश घाटपांडे

सहज Tue, 09/25/2007 - 10:17
घाटपांडे साहेब तुम्ही खरे तर "स्वगत" असे सदर करा बघा. दर आठवड्याला / महीन्याला तुम्हाला जे वाटते असे एक सदर. तुमचे विचार , लेखन आम्हाला आवडते.

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 11:34
म्हणजेच, अत्यंत सहमत आहे. आम्हा ओपन सोर्स वाल्या लोकांना एखादी सूचना आवडली, एखादा पॅच आवडला, की तिला आपले पॉझिटिव्ह मत देताना आम्ही +१ लिहीत असतो. प्रकाशकाकांनी आपले स्वगत असेच लिहित रहावे, ह्यासाठी हे +१. - सर्किट

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 09:00
प्रकाशकाका.. अद्याप पूर्ण लेख वाचायचा आहे. पण माणसातला पुरुष झोपवून टाकायचा आणि पुरुषातलं माणूस पण जागं करायचं काम फारच थोडया स्त्रियांना जमतं. पण ज्यांना हे जमतं त्यांच्यासाठी आपला जीव धोक्यात घालणारे माणसं ही पुरुषचं. बाईचं बाईपण चघळणारी माणसं ही बाईच्या माणूसपणात कधी कधी विरघळून जाणारी देखील असतात. हे वाक्य वाचून मी हरखलो. पूर्ण वाचून सविस्तर प्रतिसाद लिहीनच. पण, आपण आमच्या ओळखीचे आहात, ह्याबद्दल आम्हाला अभिमान वाटतो, हे सांगण्यासाठी हा प्रिमॅच्युअर प्रतिसाद. - (प्रकाश घाटपांडेंचा मानलेला पुतण्या) सर्किट

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 11:16
प्रकाशकाका, आता कुटुंबाची झोप सुरू झाल्यावर निश्चिंतपणे आपला पूर्ण लेख वाचला (नव्हे दोन-तीनदा वाचला.) आपली किती तारीफ करावी तितकी कमीच आहे. वैचारिक लेखन कशाला म्हणावे, हे ह्या लेखावरून जोखावे. अर्थात हे लेखन आम्हाला वैचारिक वाटते, काहींनी अश्लील अश्लील म्हणून आपल्या संकेतस्थळाच्या तथाकथीत स्त्री सदस्यांपुढे असे लेखन "कसे प्रकाशित करायचे बाई?" असे म्हणून प्रशासकीय फटकार्‍यात रद्द केले असते, असे आमचा अनुभव सांगतो. साध्या "बलात्कार" ह्या शब्दाविषयीच्या "जुने सूर अन जुने तराणे" गायकांच्या ताना आपण ऐकल्या असतीलच. ह्या युगातल्या "ग्रो अप गाईज" म्हणणार्‍या स्त्रिया त्यांना बहुतेक संकेतस्थळ सदस्यांव्यतिरीक्त भेटत नसाव्यात. असो. पुन्हा एकदा, आपला लेख आवडला. जरा परिच्छेदांत नीट विभागला असतात, तर इतर कॅज्युअल वाचकांनादेखील समजला असता, एवढीच सूचना द्यावीशी वाटते. सीरीयस वाचकांसाठी परफेक्ट. - (आपला मानलेला पुतण्या) सर्किट

नंदन Tue, 09/25/2007 - 13:06
लेख आवडला. खासकरुन हे निरीक्षण -- "शिवी म्हणजे लैंगिकतेची ओवीच. रोष, नाराजी, राग, अगतिकता व्यक्त करण्यासाठी या ओव्यांचा वापर करण्याची परंपरा खूप जुनी आहे. सहनही होत नाही व सांगताही येत नाही या अवस्थेतून बेडा पार करण्यासाठी या ओव्यांचा आधार घ्यावा लागतो." नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

राजे Tue, 09/25/2007 - 13:32
क्या बात है ! मस्तच. वाचनिय तर आहेच पण जपून ठेवण्यासारखे लेखन. बाकी अनूभव हा मानवी जिवनातील महत्वाचा ठेवा ह्या माझ्या मताला पुन्हा एकदा बळकटी मिळाली. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

प्रमोद देव Tue, 09/25/2007 - 17:31
कोण चूक कोण बरोबर हे ठरवणं अवघड गेलं की आपण काळावर सोपवून मोकळे होतो. काळाच्या अनंताकडील प्रवासातले आपण सगळे क्षणभंगुर सहप्रवासीच नाही का? आपण नेमके मर्म सांगितलेत.

प्रियाली Tue, 09/25/2007 - 18:16
लेख अतिशय आवडला. अशी स्वगते वाचायला आवडतील. >>अशाप्रकारचे खुले मंच इंटरनेटवर सहज उपलब्ध आहेत. इथे अभिव्यक्तिला मर्यादाच नसतात.सर्जनशील प्रतिभा इथही बघायला मिळते. सामाजिक बंधन, रुढी परंपरा, संस्कार यात जखडलेल्या विचारांना उसंत घेण्यासाठी खुला मंच दुसरीकडे कुठे मिळणार? त्यात तुम्ही घुसमटल्यावर तुम्हाला मोकळा श्वास घ्यायला इथंच येणार. समाजात हे बुरखे काढून तुम्ही जगायला लागलात तर समाज तुम्हाला वाळीत टाकील. दुर्जन, समाजद्रोही, कलंकित ठरवेल. तुमची इच्छा असो वा नसो समाजात तुम्हाला हे बुरखे पांघरावेच लागतात. हा एक भाग झाला. इंटरनेटचा दुसरा आणि महत्त्वाचा मुद्दा म्हणजे इतरांना आपल्यापासून किती दूर ठेवायचे हे आपल्या हातात असते. एखाद्यावर (दिसण्यावर/ वागण्यावर/ विचारांवर) फिदा होऊन जवळीक साधण्याचा प्रयत्न करणे, तशी जवळीक साधता आली नाही तर त्या बाईला (किंवा पुरुषाला) बदनाम करून आपली लैंगिक अतृप्तता/ असंतोष पूर्ण करण्याचा (विकृत) मार्ग चोखाळणारे महाभाग प्रत्यक्ष जीवनात पाहिलेले आहेत. अशांचा त्रास इंटरनेटावरही दिसतो परंतु बुरखे पांघरून अशांना नेटावर एका मर्यादेनंतर सहज दूर ठेवता येते.

चित्रा Tue, 09/25/2007 - 20:57
स्वगत मनापासून आवडले. "कोण चूक कोण बरोबर हे ठरवणं अवघड गेलं की आपण काळावर सोपवून मोकळे होतो." यावर माझेही एक (अर्धवट) स्वगतः कोण चूक कोण बरोबर काळच ठरवेल म्हणताना स्वत:चे बरे वाईट विचार त्या त्या वेळेपुरते आणि स्वतःपुरते करू शकणे आणि नंतर त्याचे जे परिणाम होतील त्यांना सामोरे जाणे हे महत्त्वाचे. बदलत्या परिस्थितींत कोण बरोबर कोण चूक असा गोंधळ होणे साहजिकच आहे. पण फारच गोंधळ उडायला लागला तर समजावे आपल्याला धरलेली वाट / केलेला विचार झेपत नाही आहे. काही लोकांना स्वतःची वाट ( लगेच ) लख्ख दिसते आणि ते कोणाची पर्वा न करता ते ती अनुसरतात तर काहींना (खरी) ती वाट मिळायला वेळ लागतो, तर अजून काही स्वत:च केलेल्या गुंत्यात अडकतात आणि आहेत तेथेच गुरफटून फिरतात. यातले आपण कोण ते आपण ठरवायचे.

आजानुकर्ण Tue, 09/25/2007 - 21:14
अतिशय सुरेख लेख. वाचायला खूप वेळ लागला. प्रत्येक शब्द न शब्द ज्या लेखाचा वाचावा वाटतो असे लेख वाचायला वेळच लागतो. :) शिवाय हा लेख लगेच पुन्हा एकदा वाचला. घाटपांडे साहेब आम्ही तुमच्या गावचे आहोत हे सांगायला खूप अभिमान वाटतो. ;) - आजानुकर्ण मंचरकर

धनंजय Tue, 09/25/2007 - 21:16
तरी असेच येऊ द्या. मी दुसरीकडे चिकटवून स्वतः परिच्छेद पाडून घेईन. > पर्यायी शब्द वापरले तर आशयहानी होते. > 'पोटाला नाही आटा अन म्हनं चोटाला उटण वाटा`. एकदम पटले. शिवराळ भाषा असून रावसाहेब (आणि तुमच्या उदाहरणातले हवालदार) मुद्द्याचे ही बोलतात, हे महत्त्वाचे. कारण केवळ भावनिक आशय असलेले तेवढेच शब्द बोलले, तर समोरच्याला उत्तर देण्याइतपत अर्थ समजेलच असे सांगता येत नाही. "साहेब पेटलाय्" हे उत्तम कळले, पण काय नेमके चुकले आणि काय नेमके बदलायचे ते कळले नाही तर आली पंचाईत. तुमचा हा पूर्वप्रसिद्ध लेख आहे. पण खरे म्हणजे दोन किंवा तीन लेखांना पुरेल इतका मालमसाला याच्यात भरला आहे.

प्राजु Tue, 09/25/2007 - 21:32
प्रकाशकाका, छान आहे लेख. विशेष करून.. एकेकाळची विकृृती ही आता प्रकृती बनत चालली आहे. कुणी म्हणेल आताची पिढी वाहवत चालली आहे. पण दुटांगी धोतर नेसून महाविद्यालयात जाणाऱ्या तरुणाला वा पाचवारी साडी नेसून सायकलवर जाणाऱ्या तरुणीला बघून त्या त्या काळी आजची पिढी वाहवत चालली आहे असे म्हणणारे बुजुर्ग होतेच. पॅंट शर्ट घालून इराण्याच्या हॉटेल मधे जाउन चहा पिणारा तरुण किती वाया गेला? प्रत्येक पिढीत हेच घडत आले आहे. काळाची गती आपल्याला सहन होत नाही. काळाच्या प्रवाहात स्वत:ला सामावून घेता येत नाही. काळ तर कुणासाठी थांबत नाही. याल तर तुमच्यासह न याल तर तुमच्या शिवाय. त्याचा उगमही समजत नाही आणि अंतही. आवडले. खूप विचार करायला लावणारा लेख आहे. असेच येऊ दे आणखिही.. - प्राजु.

कोलबेर Wed, 09/26/2007 - 05:48
इथल्या प्रतिक्रिय वाचल्यावर हा लेख जरा निवांत वेळ काढूनच वाचला.. जबरदस्त स्वगत आहे.

अभिज्ञ Sat, 08/16/2008 - 03:03
प्रकाश घाटपांडे जी, मिसळपाव वरील अत्युत्तम अशा लेखांपैकी हा एक लेख वाचनात आला. फारच प्रांजळ असा लिहिला आहे. शेवटचा परिच्छेद अतिशय प्रभावी झालाय. विशेषतः एकेकाळची विकृृती ही आता प्रकृती बनत चालली आहे. कुणी म्हणेल आताची पिढी वाहवत चालली आहे. पण दुटांगी धोतर नेसून महाविद्यालयात जाणाऱ्या तरुणाला वा पाचवारी साडी नेसून सायकलवर जाणाऱ्या तरुणीला बघून त्या त्या काळी आजची पिढी वाहवत चालली आहे असे म्हणणारे बुजुर्ग होतेच. पॅंट शर्ट घालून इराण्याच्या हॉटेल मधे जाउन चहा पिणारा तरुण किती वाया गेला? प्रत्येक पिढीत हेच घडत आले आहे. काळाची गती आपल्याला सहन होत नाही. काळाच्या प्रवाहात स्वत:ला सामावून घेता येत नाही. काळ तर कुणासाठी थांबत नाही. याल तर तुमच्यासह न याल तर तुमच्या शिवाय. त्याचा उगमही समजत नाही आणि अंतही. मनुष्य हा काही विवेकवाद, मानवतावाद, बुद्धीप्रामाण्यवाद यांचे प्रोग्रामिंग फीड केलेला जैवरासायनिक यंत्रमानव नव्हे. त्याला केवळ बुद्धी नाही तर भावनाही आहेत. काळ हा त्याचं दु:ख हलकं करतो. आशेच्या वारुवर स्वार झाले की काळ किती गेला हे समजतच नाही. कोण चूक कोण बरोबर हे ठरवणं अवघड गेलं की आपण काळावर सोपवून मोकळे होतो. काळाच्या अनंताकडील प्रवासातले आपण सगळे क्षणभंगुर सहप्रवासीच नाही का? हे तर फारच आवडले. अभिनंदन अभिज्ञ.

मदनबाण Sat, 08/16/2008 - 04:33
लेख फार आवडला.. मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

सखाराम_गटणे™ Sun, 03/01/2009 - 14:49
मस्तच, धन्यवाद काका. ह्या लेखाचा दुवा दिल्याबद्दल. काळानुरुप सगळ्या व्यख्या बदलत राहतात. ---- तुम्हाला तुमचे मित्र गमवायचे असतील तर मराठी संकेतस्थळ चालु करा.

सखाराम_गटणे™ Sun, 03/01/2009 - 14:49
मस्तच, धन्यवाद काका. ह्या लेखाचा दुवा दिल्याबद्दल. काळानुरुप सगळ्या व्यख्या बदलत राहतात. ---- तुम्हाला तुमचे मित्र गमवायचे असतील तर मराठी संकेतस्थळ चालु करा.

अर्धवटराव Wed, 09/12/2012 - 01:06
पोलीस खात्यासम रांगड्या यंत्रणेतील ट्रांझीशन्स व कर्मठता, भावना रेचनाचे मानसशास्त्र, भाषेतले वेगवेगळे प्रवाह, स्त्रीत्वाच्या अचाट शक्तीचे तेव्हढेच विराट पण भावुक प्रदर्शन, अभिव्यक्तीच्या नवनवीन हुंकारांचे समाजाने केलेले स्वागत, निसर्गाच्या "बदल" या एकमेव नियमाचे स्पष्टीकरण आणि त्याची अपराजीत शक्ती, नैतिकतेची अपरिहार्य स्थलकालसापेक्षता, मानव्याची राजीखुषीने वा रेट्याने काळाप्रती शरणागती... उफ्फ्फ्फ... एव्हढं सगळं एकाच लेखात ???... भाईकाकांचा पानवाला आठवला. आपल्या प्रतिभेला सलाम. अर्धवटराव

दादा कोंडके Wed, 09/12/2012 - 16:27
काही नोकर्‍यांमध्ये स्त्रियांची कुचंबणा होते आणि त्यामुळे पुरुषांची सुद्धा गोची होते. ह्यावरूनच आठवलं. कॉलेजात असताना एक लमाणतांड्यावर मुकादम म्हणून काम करत असलेल्या माणसाच्या घरात काही कामा निमित्त गेलो होतो. एरवी सुशिक्षीत (सुसंस्कृत?) दिसणारा माणूस स्वतःच्या बायका पोरांसमोरच मला 'अवचित उठलं आणि XXत घुसलं' असं करू नकोस असं म्हणाला होता. त्या धक्क्यातून दोन दिवस बाहेर आलो नव्हतो. :)

राजेश घासकडवी गुरुवार, 09/13/2012 - 06:24
हा लेख वर काढणाऱ्या मनोबाला धन्यवाद. मिपाच्या खजिन्यातलं एक माणिकच बाहेर काढलं आहे. लेखाला नावाप्रमाणेच एक स्वतःशी बोलण्याचा टोन आहे. पोलिस खात्यातले किस्से अस्सल रांगड्या भाषेमुळे रंगलेले आहेत. घाटपांडेसाहेब, अजून लेखन करा की.

अर्धवटराव Wed, 03/30/2016 - 05:43
साबरमतीचं महात्म्य छान 'गांधीगिरी' करुन सांगितलं तर लवकर उमगतं. मनमोकळेपणाची, व्यक्तीस्वातंत्र्याची गरज किती सहजपणे सांगितली घाटपांडे सर. एकमद मस्त.
लेखनविषय:
समाज
लेखनप्रकार
लेख
अनुभव
''दांडेकरांच्या राज्यात होळकरांची फौज आल्यावर कस काय व्हायचं?`` असा प्रश्न एकानं थोडं चिंतातूर होउन विचारल्यावर त्याला दुसरा म्हणाला, ''अरे त्यात काय? इथंच सोय झाल्यावर बाहेर धुंडत बसायला नको. साली पन साहेब लोकांची मज्जा !`` 'हित कशाला चांगल्या घरातल्या पोरीबाळी येताहेत. अहो इथं तसल्याच बाया येणारं. एकीकडं हे बी चालू दुसरीकडे नोकरी बी चालू` पोलीस खात्यात महिला पोलीस भरती मोठया प्रमाणात भरती जेव्हा होणार होत्या त्यावेळी उमटणारी ही स्पंदन. शिव्यांना ओव्या समजणाऱ्या संस्कृतीत स्त्रिया कशा रुजणार? अशी चिंता काही वर्गाला पडली होती.

असे असायला हवे होते/बहुधा असेच असावे! :)

विसोबा खेचर ·

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 02:08
तात्या, असेच "असायला हवे होते" हे शीर्षक दिले म्हणून बरे झाले. कारण आणखी हजार-दोन-हजार वर्षांनी तेव्हाच्या इतिहास संशोधकांनी "हे असेच होते" म्हणून खुश्शाल ठोकून दिले असते. आत्ताचे इतिहास संशोधक जसे कुठल्यातरी शिलालेखावरून सांगतात ना, तसेच. (त्यांना काय माहिती बिचार्‍यांना, की हजार वर्षांनी लोकांनी गंडावे म्हणून कुणीतरी तो शिलालेखाचा प्र्याक्टिकल जोक केला आहे !) - (वर्तमान संशोधक) सर्किट

प्रियाली Tue, 09/25/2007 - 06:58
कोणी काही म्हणो - >>दुर्वास हा असाच एक अत्यंत माजलेला ऋषी होता. कारण नसताना एक सारखे आकांडतांडव करणे, भडकणे, सतत कुणाच्या तरी नावाने शापवाणी ओकणे एवढंच त्याला येत होतं. मी याच्याशी सहमत! असतात हो अशी माणसं अगदी आजकालच्या जगातही. आता तुमच्या व्यासाच्या गोष्टीत >>समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता. हाहाहा!!! हे वाक्य जरा भारीच आहे. शेवटची सही (व्यासद्वेष्टा गणेशभक्त) तात्या अशीच असायला हवी होती. सर्व सदस्य लेख मजेत घेतील अशी आशा करू. एखाद्याला नको नको ते प्रश्न पडले तर उपक्रमावरील ॥जय गणेश॥ चर्चेत धाडून द्या. ;-)

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 12:00
>>दुर्वास हा असाच एक अत्यंत माजलेला ऋषी होता. कारण नसताना एक सारखे आकांडतांडव करणे, भडकणे, सतत कुणाच्या तरी नावाने शापवाणी ओकणे एवढंच त्याला येत होतं. >>मी याच्याशी सहमत! असतात हो अशी माणसं अगदी आजकालच्या जगातही. हीहाहाहाहा ..:) आपला, (एकशिंगी राक्षस) तात्या.

विसोबा खेचर Sun, 03/23/2008 - 09:28
>>दुर्वास हा असाच एक अत्यंत माजलेला ऋषी होता. कारण नसताना एक सारखे आकांडतांडव करणे, भडकणे, सतत कुणाच्या तरी नावाने शापवाणी ओकणे एवढंच त्याला येत होतं. मी याच्याशी सहमत! असतात हो अशी माणसं अगदी आजकालच्या जगातही. कोण हो माणसं? मराठी संस्थळांवर अशी काही माणसं आहेत का? आणि त्यांचा आपल्याला असा काही अनुभव आला आहे का हो प्रियालीताई? :) चला! उशीर होतो आहे. निघतो आता! हरिनाम सप्ताहाला जायचं आहे! :) तात्या.

प्रियाली Sun, 03/23/2008 - 19:52
ऑं! हा प्रश्न काल विचारून गेलात काय?
कोण हो माणसं? मराठी संस्थळांवर अशी काही माणसं आहेत का? आणि त्यांचा आपल्याला असा काही अनुभव आला आहे का हो प्रियालीताई? :)
काय तात्या!!! ट्यूब इतक्या दिवसांनी पेटली की का काय? :)))))))))))))) असो, "तो मी नव्हेच" असं चटकन म्हणून टाका आणि माझा रोख इतर कोणावर जात असेल ते कोण याची कल्पना करा. (चतुर) प्रियाली.

नितिन थत्ते Tue, 04/14/2009 - 11:31
हल्ली तसली माणसं शाप द्यायच्या ऐवजी 'फोकलिच्यांनो, बघीन बघीन नाहीतर ........' असं काहीसं सारखं बोलतात. :D (ह. घ्यालच). खराटा (रंग माझा वेगळा)

धनंजय Tue, 09/25/2007 - 02:48
>समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता. > च्यामारी व्यासाला कुणीच विचारेना. याला (म्हणजे दुसर्‍या वाक्याला) 'पुरावा' आहे. व्यासाकडे तीन बायका बळेच पाठवल्या. (वेगवेगळ्या दिवशी एक-एक करून - तीन्ही एकाच दिवशी नाही.) एकीने गच्च डोळे बंद केले. दुसरी घाबरून पांढरी फटक पडली. आणि तिसरी गरीब बिचारी मोलकरीण होती, तिला सगळे काही सोसायची सवय होती, हीदेखील पिडा तिने सोसली. आता हा तपशील व्यासांनीच स्वतःबद्दल लिहिला की लेखनिकानी घुसडला ते तुमचे तुम्ही बघा.

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 12:02
>> तिसरी गरीब बिचारी मोलकरीण होती, तिला सगळे काही सोसायची सवय होती, हीदेखील पिडा तिने सोसली. खरं आहे! मला बिचार्‍या त्या गरीब मोलकरणीची दया येते. आठ आठ दिवस अंघोळ न केलेल्या व्यासाशी संग करायचा म्हणजे पिडाच नव्हे तर मरण यातनाच म्हणायच्या त्या! :) आपला, (विदूर) तात्या.

व्यंकट Tue, 09/25/2007 - 02:59
व्यासांनी तरी सुद्धा आपल्या जन्माची (ती )कथा लपवली नाहीये बर का :)

सहज Tue, 09/25/2007 - 06:55
मजा आली वाचायला. आमच्या बातमीदाराकडूनः- असापण एक सीन डोळ्यासमोरून गेला की गणपतीमहाराज तृप्त भोजन करून आवडते स्त्री सोबत आवडते पेयपान करत असताना दूरचित्रवाणीवर कूठल्याश्या एका वाहीनीवर एका कार्यक्रमात व्यासमूनी मात्र गणपतीमहाराजांवर खोटेनाटे आरोप करत होता व त्या सभागृहातील काही बापेलोक ( फारतर एखादी पोरीबाळी, सगळ्या नाही बर का!) फिदीफिदी हसत होते. मग मात्र गणपतीच्या तळपायाची आग सोंडतच घूसली. ठरवले आता मात्र ह्या व्यासाची *** टाईट करायची! *** साठी समर्पक शब्द सूचवा. इफ आय नो गणपती वेल "लंगोटी" कूड बी वन ऑफ द ऑप्शनस ##आमच्या बातमीदाराचा व्यास कॉर्प, व्यास इंडीया प्रायव्हेट लिमिटेड, महाभारत इंटरनॅशनल ह्या कोणाशीही कूठलाही हितसंबध नाही.

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 11:04
इफ आय नो गणपती वेल "लंगोटी" कूड बी वन ऑफ द ऑप्शनस इफ आय नो व्यास वेल, असे हवे ;-) असे आम्हाला वाटते.. - कृष्णद्वैपायन सर्किट

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 09/25/2007 - 08:14
तात्या खरंच वाचायला मजा आली. व्यासाचं सगळं मार्केट खात होता. समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता. हा हा हा :) एकविसाव्य शतकातील दैवविषयक विचारासाठी संशोधकाला खरेच फार मोलाची माहिती आहे ! ;) उगाच चारचौघात बिचार्‍या या व्यासाच्या इज्जतीचा कशाला फालुदा करा?!' असा उदारमतवादी विचार करून होकार भरला आणि 'गणपती व्यासांचा लेखनिक होता' ही व्यासांनी पिकवलेली कंडी जनमानसात अगदी आजपर्यंत खरी मानली गेली! :) :)) व्यासांचा आय.पी. एड्रेस शोधून ते लेखन कोणाचे हे ठरवता आले असते ! बाकी तात्या, ऋषी मुनींच्या आणि त्या व्यासांच्या (ज्ञानेश्वरीचा अभ्यास करणा-यांच्या नव्हे )मागे लागून फार दुष्मन्या ओढवून घेता तुम्ही ! तुमच्याबद्दल लिहून लिहून त्यांच्या वह्या गच्च भरुन गेल्या असतील अन व्यास तर तुमच्या नावानं एक स्वतंत्र नोंद, खातेवहीत करत असेल ! तुम्हाला नडणारी /लढणारी माणसं म्हणजे त्याचाच परिणाम हे लक्षात कसं येत नाही तुमच्या ! ;) आणखी कथा येऊ दे ! आठवून आठवून लिहा ! तब्येत खूष होते अशा लेखनाने. :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 12:10
>>:)) व्यासांचा आय.पी. एड्रेस शोधून ते लेखन कोणाचे हे ठरवता आले असते ! बिरुटेसाहेब, ते सर्किटचं काम आहे आणि त्यालाच ते जमतं! तेव्हा व्यासाचा आय पी पत्ता शोधण्याचे काम तुम्ही सर्कीटलाच सांगा! :) तात्या

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 12:26
त्या प्रकरणात आमचे देवबाप्पा आमच्यावर रुसलेत. आता नको रे बाबा ! - (डाकिया) सर्किट गोरे

प्रमोद देव Tue, 09/25/2007 - 12:59
त्या प्रकरणात आमचे देवबाप्पा आमच्यावर रुसलेत. मी कशाला रुसू? इथे येणारी सगळी मंडळी आपापल्या क्षेत्रात बाप माणसे आहेत.आणि ती अशी एखाद्या विषयावरून वाद-विवाद करता करता शत्रुत्वाच्या पातळीवर पोचणार असतील तर आमच्यासारख्या सामान्यांचे काय होणार ह्या काळजीने चलबिचल होते इतकेच. वादे वादे जायते तत्वबोध: !असे म्हणता म्हणता वादे वादे जायते विषयांतर: ! आणि त्याही पुढे जाऊन मुष्टीप्रहार:(शाब्दिक) असे जर असेल तर मग काळजी वाटणारच! ती काळजी व्यक्त करण्याचा आम्ही एक केविलवाणा प्रयत्न करून पाहिला इतकेच. पण दोन्ही बाजू आपापल्या जागी ठाम आहेत हे पाहून आम्ही आपले सुरक्षितपणे पतली गली मधून पसार झालो. रुसलो मात्र कुणावरही नाही.कारण जूने जाऊ द्या मरणा लागूनी असे केशवसुत(बरोबर ना) म्हणून गेलेत. रोजच नवनवीन काही तरी घडत असते तेव्हा हे भूतकाळाचे ओझे उगाच कशाला बाळगा. तेव्हा हल्लीच्या भाषेत "अपडेट" राहणे प्रशस्त वाटते.

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 11:25
अनिल अवचटांच्या 'धार्मिक' या पुस्तकात एक किस्सा आहे. महर्षी विनोद हे गुरुपौर्णिमेला स्टेज वर एक प्रयोग करित असत. त्यात एक तांब्याची तार असे ती अँटेना म्हणून काम करत असे. त्याद्वारे यांचे गुरु म्हणजे व्यास हे त्या अँटेनाद्वारे यांच्या शरिरात प्रवेश करित असत. एकदा असाच अंगात व्यासांचा संचार होण्याला वेळ लागत होता. अर्थातच प्रेक्षक वेठीस धरले होते. वैतागुन एक महाविद्यालयीन युवक म्हणाला 'अजुन आला कि नाही तो भडवा व्यास" प्रकाश घाटपांडे

प्रमोद देव Tue, 09/25/2007 - 12:04
आपल्या इथे गणपतीला विवाहित समजतात. त्या उलट दक्षिण भारतात त्याला ब्रह्मचारी समजतात. हे काय गौडबंगाल आहे? आपल्या इथे कार्तिकस्वामीला ब्रह्मचारी समजतात आणि दक्षिणेत तो चक्क विवाहित मानला जातो. आता बोला!

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 12:12
इथे ठाण्यात अविवाहीत समजतात. आपण बंगलोर वगैरे ठिकाणि जाऊन आला आहात. तिथे त्याला विवाहीत समजतात की काय ? हघ्याहेसांनल. - सर्किट

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 12:21
अटलबिहारी बाजपेयींच्याच शब्दात "मै अविवाहित हूं, ब्रम्हचारी नही !" भारत का नेता कैसा हो ? अटलबिहारी जैसा हो ! अब की बारी अटल बिहारी !!! - सर्किट बाजपेयी

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 12:19
त्या उलट दक्षिण भारतात त्याला ब्रह्मचारी समजतात. हे काय गौडबंगाल आहे?>> माजी पंतप्रधान अटलबिहारी वाजपेयी यांचा उल्लेख कुणी ब्रह्मचारी असा केला कि ते " मी फक्त अविवाहित आहे' अशी दुरुस्ती करीत असतं. प्रकाश घाटपांडे

देवदत्त Wed, 10/10/2007 - 20:05
अहो.. गणपतीने दक्षिण भारतात सांगितले नसेल की विवाहित आहे म्हणून आणि कार्तिकस्वामींनी इथे सांगितले नसेल की ते विवाहित आहेत म्हणून. ;) आता आपल्यालाही सांगितलेल्या गोष्टींवरच विश्वास ठेवावा लागेल. प्रत्यक्षात कोण भेटले आहे त्यांना(किंवा त्यांच्या बायकांना) ?

मनिष Tue, 09/25/2007 - 23:45
चि. वि. जोशींचे "ओसाडवाडीचे देव" असे एक भन्नाट पुस्तक होते. त्यात हे देव वगैरे क्रिकेट खेळतात. :)

विश्वजीत Wed, 10/10/2007 - 19:51
किमान अठ्ठावन वर्षाचा माणूस असेल असे वाटत होते पण तो अडतीस वर्षांचा आहे असे कळते. मग असे ज्येष्ठतेचे बेअरिंग का बरे घेतले असावे? असो. चर्चा आवडली. (बुचकळ्यात पडलेला) विश्वजीत

विसोबा खेचर Fri, 10/12/2007 - 16:19
किमान अठ्ठावन वर्षाचा माणूस असेल असे वाटत होते पण तो अडतीस वर्षांचा आहे असे कळते. मग असे ज्येष्ठतेचे बेअरिंग का बरे घेतले असावे? अरे ३८ म्हणजे खूप वर्ष झाली. मला हे टोपणनाव तर त्याही आधीपासून पडलेले आहे. मी 'तात्या' म्हणूनच जन्माला आलो म्हणेनास..:) असो.. तात्या.

जुना अभिजित गुरुवार, 10/11/2007 - 17:53
हसून हसून मुरकुंडी वळली. मिसळपाववर आल्यापासून(=मिसळपाव सुरु झाल्यपासून) असा लेख वाचला नव्हता. च्यायला आजूबाजूचे सहकर्मचारी बघाया लागलेत.. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

डॉ.प्रसाद दाढे Mon, 03/24/2008 - 11:29
तात्या, तुम्ही दिलेले अवतरण 'वायफळाचा मळा' (कॉ॑टिनेन्टल प्रकाशन) ह्या पुस्तकातील आहे. त्यातील इतर लेखही (विशेषतः ऋतु॑वरील विनोदी लेख) मस्त आहेत. एक॑दरीत चि.वि. लिहायचेच लई भारी! मी ऑर्कुटवर चि.वि. जोशी या॑ची कम्युनिटी स्थापन केली आहे, त्या॑चे चाहते आस्वाद घेऊ शकतात. http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=16432055

विसोबा खेचर Mon, 03/24/2008 - 11:44
तात्या, तुम्ही दिलेले अवतरण 'वायफळाचा मळा' (कॉ॑टिनेन्टल प्रकाशन) ह्या पुस्तकातील आहे. येस्स! अगदी बरोब्बर. मी 'वायफळाचा मळा' हे पुस्तकाचे नांवच विसरून गेलो होतो. छोटेखानी, परंतु फारच छान पुस्तक होते ते! द्रौपदीच्या थाळीची कथा चिविंनी त्यातच लिहिली आहे! :) आपला, (वायफळाचा मळाप्रेमी) तात्या.

झकासराव Mon, 03/24/2008 - 21:45
चिंतामण विनायक जोशी :) त्यांच्या नायकाच नाव चिमण हे चुकुन चिंतामणच चिमण झाल अस वाचल मी. चु भु द्या घ्य. त्यांची ४-२ पुस्तके माझ्या संग्रही आहेत. छान आहेत. :) वायफळाचा मळा वाचल्य जबरा आहे :) हा प्रतिसाद जरा अवांतरच झाला नै

डॉ.प्रसाद दाढे Tue, 03/25/2008 - 14:33
त्यानी पहिला विनोदी लेख लिहिला तो ' टीकाकार आणि न्हावी' कॉलेजच्या हस्तलिखित मासिकासाठी, त्यात शेवटी बाबुराव न्हावी म्हणतो, 'हे पाहा चिमणराव.. ' हे त्या॑नी 'चि॑तामणराव' असेच लिहिले होते पण 'प्रि॑टी॑ग मिष्टेक' झाल्यामुळे चिमणराव झाले. हेच ना॑व कायम ठेवण्याबाबत त्या॑चे मेव्हणे प्रा.वा.गो.काळे आग्रही राहिले व पुढे ते ना॑व मराठी साहित्यात अजरामर झाले

आर्य Tue, 03/25/2008 - 16:55
आपल्या इथे गणपतीला विवाहित समजतात आणि कार्तिकस्वामीला ब्रह्मचारी . त्या उलट दक्षिण भारतात त्याला गणपतीला ब्रह्मचारी समजतात तर कार्तिकस्वामीला दक्षिणेत विवाहित मानला जातो. र्धम प्रसार करताना ऐका माणसाने - गणपती कार्तिकस्वामी आणि दोन देव्या अश्या पाच मुर्ति एकाच पोत्यात भरुन हिमालयातून दक्षिण भारतात आणल्या पण स्थापना करताना जरा ( लांबचा प्रवास करुना आल्याने थकून गेला होता.....जरा विस्मरणही .......पर्यायाने) अदला बदल झाली ................आणि पुढे तिच प्रथा पडली.....ही.......साठा ऊत्तराची कहाणी पाचा ऊत्तरी सुफळ संपुर्ण .................. गणपती व्यासाचं सगळं मार्केट खात होता. समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता. सांभाळुन व्यास सात चिरंजीवात आहेत म्हणे .(.......मग अजूनही भेट्तील) खरं तर वाचायला मजा नाही मज्जा आली. बाकी इतिहास संशोधक हाच ऐक संशोधनाचा विषय आहे !

baba Tue, 04/14/2009 - 05:11
तात्या, चि विं च्या कल्पनेतली कथा लय भारी अन तुम्ही लिवलेली तर त्याहून भारी... "व्यासाचं सगळं मार्केट खात होता. समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता " :) :) "गणपती मिश्किलपणे मनाशीच हसला आणि त्याने 'जाऊ दे, उगाच चारचौघात बिचार्‍या या व्यासाच्या इज्जतीचा कशाला फालुदा करा?!' असा उदारमतवादी विचार करून होकार भरला.." बाप्पा पयल्यापासूनच लय उदार... "पुढे केव्हातरी गणपतीने व्यासाला खाजगीत भेटायला बोलावून व त्याच्या कानाखाली दोन सणसणीत आवाज काढून, 'यावेळेस सांभाळून घेतलं आहे, पण पुन्हा माझ्याबद्दल अश्या कुठल्याही थापा मारल्यास तर सोंडेनी उचलून फेकून देईन. चल, चालता हो आता!' असा सज्जड दम भरला!" ये हुयी ना बात....

परिकथेतील राजकुमार Tue, 04/14/2009 - 11:36
गीता का महाभारत ? नक्की कुठला ग्रंथ लिहिला व्यासांसाठी गणपतीबप्पाने ? शंकासुर ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी, एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 02:08
तात्या, असेच "असायला हवे होते" हे शीर्षक दिले म्हणून बरे झाले. कारण आणखी हजार-दोन-हजार वर्षांनी तेव्हाच्या इतिहास संशोधकांनी "हे असेच होते" म्हणून खुश्शाल ठोकून दिले असते. आत्ताचे इतिहास संशोधक जसे कुठल्यातरी शिलालेखावरून सांगतात ना, तसेच. (त्यांना काय माहिती बिचार्‍यांना, की हजार वर्षांनी लोकांनी गंडावे म्हणून कुणीतरी तो शिलालेखाचा प्र्याक्टिकल जोक केला आहे !) - (वर्तमान संशोधक) सर्किट

प्रियाली Tue, 09/25/2007 - 06:58
कोणी काही म्हणो - >>दुर्वास हा असाच एक अत्यंत माजलेला ऋषी होता. कारण नसताना एक सारखे आकांडतांडव करणे, भडकणे, सतत कुणाच्या तरी नावाने शापवाणी ओकणे एवढंच त्याला येत होतं. मी याच्याशी सहमत! असतात हो अशी माणसं अगदी आजकालच्या जगातही. आता तुमच्या व्यासाच्या गोष्टीत >>समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता. हाहाहा!!! हे वाक्य जरा भारीच आहे. शेवटची सही (व्यासद्वेष्टा गणेशभक्त) तात्या अशीच असायला हवी होती. सर्व सदस्य लेख मजेत घेतील अशी आशा करू. एखाद्याला नको नको ते प्रश्न पडले तर उपक्रमावरील ॥जय गणेश॥ चर्चेत धाडून द्या. ;-)

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 12:00
>>दुर्वास हा असाच एक अत्यंत माजलेला ऋषी होता. कारण नसताना एक सारखे आकांडतांडव करणे, भडकणे, सतत कुणाच्या तरी नावाने शापवाणी ओकणे एवढंच त्याला येत होतं. >>मी याच्याशी सहमत! असतात हो अशी माणसं अगदी आजकालच्या जगातही. हीहाहाहाहा ..:) आपला, (एकशिंगी राक्षस) तात्या.

विसोबा खेचर Sun, 03/23/2008 - 09:28
>>दुर्वास हा असाच एक अत्यंत माजलेला ऋषी होता. कारण नसताना एक सारखे आकांडतांडव करणे, भडकणे, सतत कुणाच्या तरी नावाने शापवाणी ओकणे एवढंच त्याला येत होतं. मी याच्याशी सहमत! असतात हो अशी माणसं अगदी आजकालच्या जगातही. कोण हो माणसं? मराठी संस्थळांवर अशी काही माणसं आहेत का? आणि त्यांचा आपल्याला असा काही अनुभव आला आहे का हो प्रियालीताई? :) चला! उशीर होतो आहे. निघतो आता! हरिनाम सप्ताहाला जायचं आहे! :) तात्या.

प्रियाली Sun, 03/23/2008 - 19:52
ऑं! हा प्रश्न काल विचारून गेलात काय?
कोण हो माणसं? मराठी संस्थळांवर अशी काही माणसं आहेत का? आणि त्यांचा आपल्याला असा काही अनुभव आला आहे का हो प्रियालीताई? :)
काय तात्या!!! ट्यूब इतक्या दिवसांनी पेटली की का काय? :)))))))))))))) असो, "तो मी नव्हेच" असं चटकन म्हणून टाका आणि माझा रोख इतर कोणावर जात असेल ते कोण याची कल्पना करा. (चतुर) प्रियाली.

नितिन थत्ते Tue, 04/14/2009 - 11:31
हल्ली तसली माणसं शाप द्यायच्या ऐवजी 'फोकलिच्यांनो, बघीन बघीन नाहीतर ........' असं काहीसं सारखं बोलतात. :D (ह. घ्यालच). खराटा (रंग माझा वेगळा)

धनंजय Tue, 09/25/2007 - 02:48
>समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता. > च्यामारी व्यासाला कुणीच विचारेना. याला (म्हणजे दुसर्‍या वाक्याला) 'पुरावा' आहे. व्यासाकडे तीन बायका बळेच पाठवल्या. (वेगवेगळ्या दिवशी एक-एक करून - तीन्ही एकाच दिवशी नाही.) एकीने गच्च डोळे बंद केले. दुसरी घाबरून पांढरी फटक पडली. आणि तिसरी गरीब बिचारी मोलकरीण होती, तिला सगळे काही सोसायची सवय होती, हीदेखील पिडा तिने सोसली. आता हा तपशील व्यासांनीच स्वतःबद्दल लिहिला की लेखनिकानी घुसडला ते तुमचे तुम्ही बघा.

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 12:02
>> तिसरी गरीब बिचारी मोलकरीण होती, तिला सगळे काही सोसायची सवय होती, हीदेखील पिडा तिने सोसली. खरं आहे! मला बिचार्‍या त्या गरीब मोलकरणीची दया येते. आठ आठ दिवस अंघोळ न केलेल्या व्यासाशी संग करायचा म्हणजे पिडाच नव्हे तर मरण यातनाच म्हणायच्या त्या! :) आपला, (विदूर) तात्या.

व्यंकट Tue, 09/25/2007 - 02:59
व्यासांनी तरी सुद्धा आपल्या जन्माची (ती )कथा लपवली नाहीये बर का :)

सहज Tue, 09/25/2007 - 06:55
मजा आली वाचायला. आमच्या बातमीदाराकडूनः- असापण एक सीन डोळ्यासमोरून गेला की गणपतीमहाराज तृप्त भोजन करून आवडते स्त्री सोबत आवडते पेयपान करत असताना दूरचित्रवाणीवर कूठल्याश्या एका वाहीनीवर एका कार्यक्रमात व्यासमूनी मात्र गणपतीमहाराजांवर खोटेनाटे आरोप करत होता व त्या सभागृहातील काही बापेलोक ( फारतर एखादी पोरीबाळी, सगळ्या नाही बर का!) फिदीफिदी हसत होते. मग मात्र गणपतीच्या तळपायाची आग सोंडतच घूसली. ठरवले आता मात्र ह्या व्यासाची *** टाईट करायची! *** साठी समर्पक शब्द सूचवा. इफ आय नो गणपती वेल "लंगोटी" कूड बी वन ऑफ द ऑप्शनस ##आमच्या बातमीदाराचा व्यास कॉर्प, व्यास इंडीया प्रायव्हेट लिमिटेड, महाभारत इंटरनॅशनल ह्या कोणाशीही कूठलाही हितसंबध नाही.

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 11:04
इफ आय नो गणपती वेल "लंगोटी" कूड बी वन ऑफ द ऑप्शनस इफ आय नो व्यास वेल, असे हवे ;-) असे आम्हाला वाटते.. - कृष्णद्वैपायन सर्किट

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 09/25/2007 - 08:14
तात्या खरंच वाचायला मजा आली. व्यासाचं सगळं मार्केट खात होता. समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता. हा हा हा :) एकविसाव्य शतकातील दैवविषयक विचारासाठी संशोधकाला खरेच फार मोलाची माहिती आहे ! ;) उगाच चारचौघात बिचार्‍या या व्यासाच्या इज्जतीचा कशाला फालुदा करा?!' असा उदारमतवादी विचार करून होकार भरला आणि 'गणपती व्यासांचा लेखनिक होता' ही व्यासांनी पिकवलेली कंडी जनमानसात अगदी आजपर्यंत खरी मानली गेली! :) :)) व्यासांचा आय.पी. एड्रेस शोधून ते लेखन कोणाचे हे ठरवता आले असते ! बाकी तात्या, ऋषी मुनींच्या आणि त्या व्यासांच्या (ज्ञानेश्वरीचा अभ्यास करणा-यांच्या नव्हे )मागे लागून फार दुष्मन्या ओढवून घेता तुम्ही ! तुमच्याबद्दल लिहून लिहून त्यांच्या वह्या गच्च भरुन गेल्या असतील अन व्यास तर तुमच्या नावानं एक स्वतंत्र नोंद, खातेवहीत करत असेल ! तुम्हाला नडणारी /लढणारी माणसं म्हणजे त्याचाच परिणाम हे लक्षात कसं येत नाही तुमच्या ! ;) आणखी कथा येऊ दे ! आठवून आठवून लिहा ! तब्येत खूष होते अशा लेखनाने. :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विसोबा खेचर Tue, 09/25/2007 - 12:10
>>:)) व्यासांचा आय.पी. एड्रेस शोधून ते लेखन कोणाचे हे ठरवता आले असते ! बिरुटेसाहेब, ते सर्किटचं काम आहे आणि त्यालाच ते जमतं! तेव्हा व्यासाचा आय पी पत्ता शोधण्याचे काम तुम्ही सर्कीटलाच सांगा! :) तात्या

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 12:26
त्या प्रकरणात आमचे देवबाप्पा आमच्यावर रुसलेत. आता नको रे बाबा ! - (डाकिया) सर्किट गोरे

प्रमोद देव Tue, 09/25/2007 - 12:59
त्या प्रकरणात आमचे देवबाप्पा आमच्यावर रुसलेत. मी कशाला रुसू? इथे येणारी सगळी मंडळी आपापल्या क्षेत्रात बाप माणसे आहेत.आणि ती अशी एखाद्या विषयावरून वाद-विवाद करता करता शत्रुत्वाच्या पातळीवर पोचणार असतील तर आमच्यासारख्या सामान्यांचे काय होणार ह्या काळजीने चलबिचल होते इतकेच. वादे वादे जायते तत्वबोध: !असे म्हणता म्हणता वादे वादे जायते विषयांतर: ! आणि त्याही पुढे जाऊन मुष्टीप्रहार:(शाब्दिक) असे जर असेल तर मग काळजी वाटणारच! ती काळजी व्यक्त करण्याचा आम्ही एक केविलवाणा प्रयत्न करून पाहिला इतकेच. पण दोन्ही बाजू आपापल्या जागी ठाम आहेत हे पाहून आम्ही आपले सुरक्षितपणे पतली गली मधून पसार झालो. रुसलो मात्र कुणावरही नाही.कारण जूने जाऊ द्या मरणा लागूनी असे केशवसुत(बरोबर ना) म्हणून गेलेत. रोजच नवनवीन काही तरी घडत असते तेव्हा हे भूतकाळाचे ओझे उगाच कशाला बाळगा. तेव्हा हल्लीच्या भाषेत "अपडेट" राहणे प्रशस्त वाटते.

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 11:25
अनिल अवचटांच्या 'धार्मिक' या पुस्तकात एक किस्सा आहे. महर्षी विनोद हे गुरुपौर्णिमेला स्टेज वर एक प्रयोग करित असत. त्यात एक तांब्याची तार असे ती अँटेना म्हणून काम करत असे. त्याद्वारे यांचे गुरु म्हणजे व्यास हे त्या अँटेनाद्वारे यांच्या शरिरात प्रवेश करित असत. एकदा असाच अंगात व्यासांचा संचार होण्याला वेळ लागत होता. अर्थातच प्रेक्षक वेठीस धरले होते. वैतागुन एक महाविद्यालयीन युवक म्हणाला 'अजुन आला कि नाही तो भडवा व्यास" प्रकाश घाटपांडे

प्रमोद देव Tue, 09/25/2007 - 12:04
आपल्या इथे गणपतीला विवाहित समजतात. त्या उलट दक्षिण भारतात त्याला ब्रह्मचारी समजतात. हे काय गौडबंगाल आहे? आपल्या इथे कार्तिकस्वामीला ब्रह्मचारी समजतात आणि दक्षिणेत तो चक्क विवाहित मानला जातो. आता बोला!

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 12:12
इथे ठाण्यात अविवाहीत समजतात. आपण बंगलोर वगैरे ठिकाणि जाऊन आला आहात. तिथे त्याला विवाहीत समजतात की काय ? हघ्याहेसांनल. - सर्किट

सर्किट Tue, 09/25/2007 - 12:21
अटलबिहारी बाजपेयींच्याच शब्दात "मै अविवाहित हूं, ब्रम्हचारी नही !" भारत का नेता कैसा हो ? अटलबिहारी जैसा हो ! अब की बारी अटल बिहारी !!! - सर्किट बाजपेयी

प्रकाश घाटपांडे Tue, 09/25/2007 - 12:19
त्या उलट दक्षिण भारतात त्याला ब्रह्मचारी समजतात. हे काय गौडबंगाल आहे?>> माजी पंतप्रधान अटलबिहारी वाजपेयी यांचा उल्लेख कुणी ब्रह्मचारी असा केला कि ते " मी फक्त अविवाहित आहे' अशी दुरुस्ती करीत असतं. प्रकाश घाटपांडे

देवदत्त Wed, 10/10/2007 - 20:05
अहो.. गणपतीने दक्षिण भारतात सांगितले नसेल की विवाहित आहे म्हणून आणि कार्तिकस्वामींनी इथे सांगितले नसेल की ते विवाहित आहेत म्हणून. ;) आता आपल्यालाही सांगितलेल्या गोष्टींवरच विश्वास ठेवावा लागेल. प्रत्यक्षात कोण भेटले आहे त्यांना(किंवा त्यांच्या बायकांना) ?

मनिष Tue, 09/25/2007 - 23:45
चि. वि. जोशींचे "ओसाडवाडीचे देव" असे एक भन्नाट पुस्तक होते. त्यात हे देव वगैरे क्रिकेट खेळतात. :)

विश्वजीत Wed, 10/10/2007 - 19:51
किमान अठ्ठावन वर्षाचा माणूस असेल असे वाटत होते पण तो अडतीस वर्षांचा आहे असे कळते. मग असे ज्येष्ठतेचे बेअरिंग का बरे घेतले असावे? असो. चर्चा आवडली. (बुचकळ्यात पडलेला) विश्वजीत

विसोबा खेचर Fri, 10/12/2007 - 16:19
किमान अठ्ठावन वर्षाचा माणूस असेल असे वाटत होते पण तो अडतीस वर्षांचा आहे असे कळते. मग असे ज्येष्ठतेचे बेअरिंग का बरे घेतले असावे? अरे ३८ म्हणजे खूप वर्ष झाली. मला हे टोपणनाव तर त्याही आधीपासून पडलेले आहे. मी 'तात्या' म्हणूनच जन्माला आलो म्हणेनास..:) असो.. तात्या.

जुना अभिजित गुरुवार, 10/11/2007 - 17:53
हसून हसून मुरकुंडी वळली. मिसळपाववर आल्यापासून(=मिसळपाव सुरु झाल्यपासून) असा लेख वाचला नव्हता. च्यायला आजूबाजूचे सहकर्मचारी बघाया लागलेत.. मिसळीवरची तर्री चापण्यासाठी आलेला अभिजित

डॉ.प्रसाद दाढे Mon, 03/24/2008 - 11:29
तात्या, तुम्ही दिलेले अवतरण 'वायफळाचा मळा' (कॉ॑टिनेन्टल प्रकाशन) ह्या पुस्तकातील आहे. त्यातील इतर लेखही (विशेषतः ऋतु॑वरील विनोदी लेख) मस्त आहेत. एक॑दरीत चि.वि. लिहायचेच लई भारी! मी ऑर्कुटवर चि.वि. जोशी या॑ची कम्युनिटी स्थापन केली आहे, त्या॑चे चाहते आस्वाद घेऊ शकतात. http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=16432055

विसोबा खेचर Mon, 03/24/2008 - 11:44
तात्या, तुम्ही दिलेले अवतरण 'वायफळाचा मळा' (कॉ॑टिनेन्टल प्रकाशन) ह्या पुस्तकातील आहे. येस्स! अगदी बरोब्बर. मी 'वायफळाचा मळा' हे पुस्तकाचे नांवच विसरून गेलो होतो. छोटेखानी, परंतु फारच छान पुस्तक होते ते! द्रौपदीच्या थाळीची कथा चिविंनी त्यातच लिहिली आहे! :) आपला, (वायफळाचा मळाप्रेमी) तात्या.

झकासराव Mon, 03/24/2008 - 21:45
चिंतामण विनायक जोशी :) त्यांच्या नायकाच नाव चिमण हे चुकुन चिंतामणच चिमण झाल अस वाचल मी. चु भु द्या घ्य. त्यांची ४-२ पुस्तके माझ्या संग्रही आहेत. छान आहेत. :) वायफळाचा मळा वाचल्य जबरा आहे :) हा प्रतिसाद जरा अवांतरच झाला नै

डॉ.प्रसाद दाढे Tue, 03/25/2008 - 14:33
त्यानी पहिला विनोदी लेख लिहिला तो ' टीकाकार आणि न्हावी' कॉलेजच्या हस्तलिखित मासिकासाठी, त्यात शेवटी बाबुराव न्हावी म्हणतो, 'हे पाहा चिमणराव.. ' हे त्या॑नी 'चि॑तामणराव' असेच लिहिले होते पण 'प्रि॑टी॑ग मिष्टेक' झाल्यामुळे चिमणराव झाले. हेच ना॑व कायम ठेवण्याबाबत त्या॑चे मेव्हणे प्रा.वा.गो.काळे आग्रही राहिले व पुढे ते ना॑व मराठी साहित्यात अजरामर झाले

आर्य Tue, 03/25/2008 - 16:55
आपल्या इथे गणपतीला विवाहित समजतात आणि कार्तिकस्वामीला ब्रह्मचारी . त्या उलट दक्षिण भारतात त्याला गणपतीला ब्रह्मचारी समजतात तर कार्तिकस्वामीला दक्षिणेत विवाहित मानला जातो. र्धम प्रसार करताना ऐका माणसाने - गणपती कार्तिकस्वामी आणि दोन देव्या अश्या पाच मुर्ति एकाच पोत्यात भरुन हिमालयातून दक्षिण भारतात आणल्या पण स्थापना करताना जरा ( लांबचा प्रवास करुना आल्याने थकून गेला होता.....जरा विस्मरणही .......पर्यायाने) अदला बदल झाली ................आणि पुढे तिच प्रथा पडली.....ही.......साठा ऊत्तराची कहाणी पाचा ऊत्तरी सुफळ संपुर्ण .................. गणपती व्यासाचं सगळं मार्केट खात होता. समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता. सांभाळुन व्यास सात चिरंजीवात आहेत म्हणे .(.......मग अजूनही भेट्तील) खरं तर वाचायला मजा नाही मज्जा आली. बाकी इतिहास संशोधक हाच ऐक संशोधनाचा विषय आहे !

baba Tue, 04/14/2009 - 05:11
तात्या, चि विं च्या कल्पनेतली कथा लय भारी अन तुम्ही लिवलेली तर त्याहून भारी... "व्यासाचं सगळं मार्केट खात होता. समस्त पोरीबाळी आणि स्त्रीवर्ग या गणपतीबाप्पावर जाम फिदा होता " :) :) "गणपती मिश्किलपणे मनाशीच हसला आणि त्याने 'जाऊ दे, उगाच चारचौघात बिचार्‍या या व्यासाच्या इज्जतीचा कशाला फालुदा करा?!' असा उदारमतवादी विचार करून होकार भरला.." बाप्पा पयल्यापासूनच लय उदार... "पुढे केव्हातरी गणपतीने व्यासाला खाजगीत भेटायला बोलावून व त्याच्या कानाखाली दोन सणसणीत आवाज काढून, 'यावेळेस सांभाळून घेतलं आहे, पण पुन्हा माझ्याबद्दल अश्या कुठल्याही थापा मारल्यास तर सोंडेनी उचलून फेकून देईन. चल, चालता हो आता!' असा सज्जड दम भरला!" ये हुयी ना बात....

परिकथेतील राजकुमार Tue, 04/14/2009 - 11:36
गीता का महाभारत ? नक्की कुठला ग्रंथ लिहिला व्यासांसाठी गणपतीबप्पाने ? शंकासुर ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी, एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य
लेखनविषय:
वाङ्मय
मौजमजा
लेखनप्रकार
आस्वाद
विरंगुळा
राम राम मंडळी, चि वि जोशी हे मराठीतले एक नावाजलेले लेखक. चि वि जोश्यांचे एक पुस्तक आहे. (त्याचं नांव मला आत्ता आठवत नाही, पण आठवून नक्की सांगेन.) त्या पुस्तकात त्यांनी काही धमाल लेख लिहिले आहेत. त्यांचं (म्हणजे चि विं चं) म्हणणं असं की आपल्या संस्कृतीने 'याचक' हाच नेहमी मोठा ठरवलेला आहे. आणि याचकाला दान दिल्यावर किंवा याचकाने दात्याकडून दान घेतल्यावर जणू काही याचकच दात्यावर फार मोठ्ठे उपकार करतो आहे असं चित्र गेली वर्षानुवर्ष आपल्या संस्कृतीत रंगवलं गेलं आहे.

देवता

अबक ·

अबक Mon, 09/24/2007 - 21:32
प्रिय घाटपांडे अबक=टिकाकार. आपली प्रतिक्रीया जरा अधिक विस्तारीत करावी.

राजे Mon, 09/24/2007 - 22:51
मी दिले असते उत्तर पण {अ}व्यक्त मतानूसार हा अधिकार महाशय सर्कीट ह्यांच्या हाती आहे, व बिचारा अबक ह्याला तर जेमतेम काही १२ तासच झाले आहेत ही व्यक्तीरेखा बनवून. तेव्हा ह्यांना थोडावेळ जरुर द्यावा, पण जास्त नाही हं ... थोडाच. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

राजे Mon, 09/24/2007 - 22:06
क्या हे यार ... यह कोई टॉपिक है बात करने के लिए ? टाईम पास कर ना है तो कही दुसरी जगह पकडो यहा नही ? समजे ? बोला आता कोण लिहले ? देवता या राज जैन ? फरक मुश्किल आहे ना ? तसेच आहे विचार गरजेचे ..... तुम्ही विचार कसे करता है गरजेचे ... always be +ve ... thats it. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

विकास Tue, 09/25/2007 - 05:43
>>>खरोखरिच देवतांची जरुरि आहे का? देवांना माणसांनिच (चांगल) बनवल आहे अस मला वाटतं. ज्याला जे हवे त्याला त्याची जरूरी आहे. नाहीतर कशाचीच कशाला जरूरी नाही. अगदी "अबक" ची मिसळपावला पण गरज आहे का असे कोणी विचारू शकेल!

अबक Mon, 09/24/2007 - 21:32
प्रिय घाटपांडे अबक=टिकाकार. आपली प्रतिक्रीया जरा अधिक विस्तारीत करावी.

राजे Mon, 09/24/2007 - 22:51
मी दिले असते उत्तर पण {अ}व्यक्त मतानूसार हा अधिकार महाशय सर्कीट ह्यांच्या हाती आहे, व बिचारा अबक ह्याला तर जेमतेम काही १२ तासच झाले आहेत ही व्यक्तीरेखा बनवून. तेव्हा ह्यांना थोडावेळ जरुर द्यावा, पण जास्त नाही हं ... थोडाच. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

राजे Mon, 09/24/2007 - 22:06
क्या हे यार ... यह कोई टॉपिक है बात करने के लिए ? टाईम पास कर ना है तो कही दुसरी जगह पकडो यहा नही ? समजे ? बोला आता कोण लिहले ? देवता या राज जैन ? फरक मुश्किल आहे ना ? तसेच आहे विचार गरजेचे ..... तुम्ही विचार कसे करता है गरजेचे ... always be +ve ... thats it. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

विकास Tue, 09/25/2007 - 05:43
>>>खरोखरिच देवतांची जरुरि आहे का? देवांना माणसांनिच (चांगल) बनवल आहे अस मला वाटतं. ज्याला जे हवे त्याला त्याची जरूरी आहे. नाहीतर कशाचीच कशाला जरूरी नाही. अगदी "अबक" ची मिसळपावला पण गरज आहे का असे कोणी विचारू शकेल!
खरोखरिच देवतांची जरुरि आहे का? देवांना माणसांनिच (चांगल) बनवल आहे अस मला वाटतं.

हे खाली वर जाणं...

गुंडोपंत ·

आजानुकर्ण Mon, 09/24/2007 - 09:02
गटारात काठी ढवळत राहिली की कचरा वर तरंगतो. त्याला स्थिर होण्यासाठी थोडा वेळ दिला की घाण खाली बसते. या वैज्ञानिक तत्त्वावर हे खालीवर येणे अवलंबून आहे. त्यामुळे जो विषय खाली जावा असे वाटते त्याला प्रतिसाद देऊ नये. व चांगले लिखाण वर रहावे म्हणून त्याला प्रतिसाद देणे.

प्रकाश घाटपांडे Mon, 09/24/2007 - 09:16
गटारात काठी ढवळत राहिली की कचरा वर तरंगतो. त्याला स्थिर होण्यासाठी थोडा वेळ दिला की घाण खाली बसते. मग समुद्र मंथनातून जी रत्ने बाहेर आली. ती मंथन म्हणजे (ढवळण्याच्या/ घुसळण्याच्या) प्रक्रियेतूनच ना? अन्यथा ती गाळ म्हणूनच राहिली असती. आपल्याला फक्त चौदावे रत्न माहित आहे. अन्य तेरा रत्नांचा चिकित्सकांनी खुलासा करावा. प्रकाश घाटपांडे

गुंडोपंत Mon, 09/24/2007 - 09:17
तुमच्या म्हणण्यात तथ्य असले तरी गटारात काठी ढवळत राहिली की कचरा वर तरंगतो. त्याला स्थिर होण्यासाठी थोडा वेळ दिला की घाण खाली बसते. आमच्या मिसळपावाला गटार म्हणणे आम्हाला आजिबात आवडलेले नाही! सबब हा प्रतिसाद संपादकांचा असला तरी तो लगेच काढून टाकला जावा अशी मी मागणे करतो! आपला गुंडोपंत

आजानुकर्ण Mon, 09/24/2007 - 09:54
काय वर रहावे व काय खाली हे सदस्यांवरच अवलंबून आहे हा मथितार्थ ध्यानात घ्यावा. एखाद्या गोष्टीचे गटार करणे जसे शक्य आहे तसेच त्या गोष्टीला सुंदर तलाव करणेही शक्य आहे.

नंदन Mon, 09/24/2007 - 09:05
साहित्य प्रतिसादबद्ध नसून कालबद्ध असावे, असे मला वाटते. अर्थात, जर सेवादात्यावर फार ताण पडणार नसेल तर जसे सध्या स्वगृह/चर्चा/काव्य/साहित्य असे वेगवेगळे टॅब्ज आहेत; तसा प्रतिसादबद्ध साहित्यासाठी एक वेगळा टॅब तयार करता येईल. डिफॉल्ट मुखपृष्ठ कालबद्ध ठेवता येईल. अन्यथा, गुंडोपंतांनी म्हटल्याप्रमाणे चांगल्या लेख-चर्चांचे 'विसरशील खास मला, दृष्टिआड होता...' होण्याची भीती वाटते. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

गुंडोपंत Mon, 09/24/2007 - 09:19
काही लोक खरंच चांगलं लिहुन काही चांगले विषय आणायचा प्रयत्न करत आहेत. पण ते खाली निघुन जातात. साहित्य कालबद्ध असले तर बरे! आपला गुंडोपंत

गुंडोपंत Mon, 09/24/2007 - 09:21
मग आता मी पण आठ आठ आयडी घेऊन मला हव्या त्या विषयावर सारखे विषारी प्रतिसाद देवू म्हणता? असं कसं शक्य आहे? आपण म्हणता तसे कालबद्ध मध्ये ही होतेच ना? प्रतिसाद कमी येतातच नि विषय मागे पडतो. आपला गुंडोपंत

सहज Mon, 09/24/2007 - 09:13
हे खालीवर जाणे ह्या विषयावर प्रत्येकाचे मत वेगळे असू शकते. त्यातून आपण सर्व मराठी विद्वान म्हणजे खरेच प्रत्येकाचे वेगळे मत त्यामूळे सार्वमताने निर्णय अशक्य. कोणाला न कोणाला तरी ह्या असल्या प्रकाराचा "उबग"येणारच. (हॉटेलमधे उबग येण्याच्या खूप तक्रारी येत आहे कृपया छान "उबगप्रतीरोधक" औषधाची फवारणी करावी) असो ह्यावर उपाय म्हणजे ज्याच्या त्याच्या हातात कंट्रोल देणे, म्हणजे नीलकांता कृपया सर्वांना "मूळ अंतीम लेखन" "अंतीम प्रतिसाद" "प्रतिक्रीया" ह्या सर्वांनी लिंक दाबून पाहीजे तसे खाली-वर करून घेता येइल अशी सोय दे. म्हणजे तुम्हाला पाहीजे ते घ्या. ज्यांना खूप चर्चीला विषय बघायचा त्यांनी "प्रतिक्रीया" कळ दाबावी, ज्यांना आजचे लेख वाचायचे आहेत त्यांनी "मूळ अंतीम लेखन" ज्यांना लेटेस्ट अंतीम प्रतिसाद...... सर्वे सुखिनं संतू!

गुंडोपंत Mon, 09/24/2007 - 09:23
प्रत्येकाला कस्टमाईझ व्ह्यु करता आले तर तर त्यासारखे सुख नाही. पण तसे शक्य आहे का? असेल तर मला कृपया साहित्य दिसणे कालबद्ध करून देता का? आपले अनंत उपकार होतील म्या पामरावर हो! आपला गुंडोपंत

कौटील्य Tue, 09/25/2007 - 13:28
माझी सुचना अशी आहे - १) मुख्यपानावर नुकतेच प्रकाशित, नवीन प्रतिसाद, खुप प्रतिसाद, विशेष लेख अशी वर्गवारी करुन ब्लोक बनवावे. २) अरकाइव्हर मोड्युल वापरावे जेणेकरुन दिनदर्शिकेप्रमाणे लेखमाला पहाता येईल ३) व्होटींग सिस्टीम चालु करुन जास्त गुणांचा विभाग करावा अजुन सुचना सुचल्यावर ........

राजे Tue, 09/25/2007 - 13:47
ह्या पेक्षा जास्त चांगली कल्पना ही आहे की लेखन विभागवारी पाहण्याची सुविधा हवी, जसे मला फक्त जनातलं, मनातलं मधील लेख वाचायचे आहेत तर तसे पाहण्याची सुविधा असावयास हवी. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

नंदन Tue, 09/25/2007 - 13:50
राजभाई, अशी सुविधा आहे की. पानावर वरच्या उजव्या कोपर्‍यात 'साहित्य' या टॅबवर टिचकी मारली की 'जनातलं मनातलं' मधले सारे लेख दिसतील. अन्यथा हा दुवा आहेच -- http://www.misalpav.com/prose.html नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

राजे Tue, 09/25/2007 - 13:57
अरे मी तर तीकडे लक्षच दिले नव्हते, मला वाटलं होतं की मनोगत वर जसा डोक्यावरुन जाणारा प्रकार साहित्य ह्या विभागात पाठवत त्यातला काहीसा प्रकार येथे देखील असावा असे आजपर्यंत मी भितीने टिचकी देखील मारली नाही त्या दुव्यावर ;D राजे (*हेच राज जैन आहेत)

देवदत्त Mon, 10/22/2007 - 18:42
तशी विभागणी आहे. हे चांगले. परंतु त्यात नवीन लेख/प्रतिसाद किती व कोणते ते दिसत नाही :( नाहीतर मुख्य पानावर ही माहिती सहज मिळते.

कोंबडी Wed, 09/26/2007 - 20:34
... पण "हे ख्खाल्ली व्वर्र ज्जाणं ..." वरून मला सारखी "ये इलु इलु क्या है ..." ची आठवण येतेय! आता गाणं अडकलं डोक्यात :(

आजानुकर्ण Mon, 09/24/2007 - 09:02
गटारात काठी ढवळत राहिली की कचरा वर तरंगतो. त्याला स्थिर होण्यासाठी थोडा वेळ दिला की घाण खाली बसते. या वैज्ञानिक तत्त्वावर हे खालीवर येणे अवलंबून आहे. त्यामुळे जो विषय खाली जावा असे वाटते त्याला प्रतिसाद देऊ नये. व चांगले लिखाण वर रहावे म्हणून त्याला प्रतिसाद देणे.

प्रकाश घाटपांडे Mon, 09/24/2007 - 09:16
गटारात काठी ढवळत राहिली की कचरा वर तरंगतो. त्याला स्थिर होण्यासाठी थोडा वेळ दिला की घाण खाली बसते. मग समुद्र मंथनातून जी रत्ने बाहेर आली. ती मंथन म्हणजे (ढवळण्याच्या/ घुसळण्याच्या) प्रक्रियेतूनच ना? अन्यथा ती गाळ म्हणूनच राहिली असती. आपल्याला फक्त चौदावे रत्न माहित आहे. अन्य तेरा रत्नांचा चिकित्सकांनी खुलासा करावा. प्रकाश घाटपांडे

गुंडोपंत Mon, 09/24/2007 - 09:17
तुमच्या म्हणण्यात तथ्य असले तरी गटारात काठी ढवळत राहिली की कचरा वर तरंगतो. त्याला स्थिर होण्यासाठी थोडा वेळ दिला की घाण खाली बसते. आमच्या मिसळपावाला गटार म्हणणे आम्हाला आजिबात आवडलेले नाही! सबब हा प्रतिसाद संपादकांचा असला तरी तो लगेच काढून टाकला जावा अशी मी मागणे करतो! आपला गुंडोपंत

आजानुकर्ण Mon, 09/24/2007 - 09:54
काय वर रहावे व काय खाली हे सदस्यांवरच अवलंबून आहे हा मथितार्थ ध्यानात घ्यावा. एखाद्या गोष्टीचे गटार करणे जसे शक्य आहे तसेच त्या गोष्टीला सुंदर तलाव करणेही शक्य आहे.

नंदन Mon, 09/24/2007 - 09:05
साहित्य प्रतिसादबद्ध नसून कालबद्ध असावे, असे मला वाटते. अर्थात, जर सेवादात्यावर फार ताण पडणार नसेल तर जसे सध्या स्वगृह/चर्चा/काव्य/साहित्य असे वेगवेगळे टॅब्ज आहेत; तसा प्रतिसादबद्ध साहित्यासाठी एक वेगळा टॅब तयार करता येईल. डिफॉल्ट मुखपृष्ठ कालबद्ध ठेवता येईल. अन्यथा, गुंडोपंतांनी म्हटल्याप्रमाणे चांगल्या लेख-चर्चांचे 'विसरशील खास मला, दृष्टिआड होता...' होण्याची भीती वाटते. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

गुंडोपंत Mon, 09/24/2007 - 09:19
काही लोक खरंच चांगलं लिहुन काही चांगले विषय आणायचा प्रयत्न करत आहेत. पण ते खाली निघुन जातात. साहित्य कालबद्ध असले तर बरे! आपला गुंडोपंत

गुंडोपंत Mon, 09/24/2007 - 09:21
मग आता मी पण आठ आठ आयडी घेऊन मला हव्या त्या विषयावर सारखे विषारी प्रतिसाद देवू म्हणता? असं कसं शक्य आहे? आपण म्हणता तसे कालबद्ध मध्ये ही होतेच ना? प्रतिसाद कमी येतातच नि विषय मागे पडतो. आपला गुंडोपंत

सहज Mon, 09/24/2007 - 09:13
हे खालीवर जाणे ह्या विषयावर प्रत्येकाचे मत वेगळे असू शकते. त्यातून आपण सर्व मराठी विद्वान म्हणजे खरेच प्रत्येकाचे वेगळे मत त्यामूळे सार्वमताने निर्णय अशक्य. कोणाला न कोणाला तरी ह्या असल्या प्रकाराचा "उबग"येणारच. (हॉटेलमधे उबग येण्याच्या खूप तक्रारी येत आहे कृपया छान "उबगप्रतीरोधक" औषधाची फवारणी करावी) असो ह्यावर उपाय म्हणजे ज्याच्या त्याच्या हातात कंट्रोल देणे, म्हणजे नीलकांता कृपया सर्वांना "मूळ अंतीम लेखन" "अंतीम प्रतिसाद" "प्रतिक्रीया" ह्या सर्वांनी लिंक दाबून पाहीजे तसे खाली-वर करून घेता येइल अशी सोय दे. म्हणजे तुम्हाला पाहीजे ते घ्या. ज्यांना खूप चर्चीला विषय बघायचा त्यांनी "प्रतिक्रीया" कळ दाबावी, ज्यांना आजचे लेख वाचायचे आहेत त्यांनी "मूळ अंतीम लेखन" ज्यांना लेटेस्ट अंतीम प्रतिसाद...... सर्वे सुखिनं संतू!

गुंडोपंत Mon, 09/24/2007 - 09:23
प्रत्येकाला कस्टमाईझ व्ह्यु करता आले तर तर त्यासारखे सुख नाही. पण तसे शक्य आहे का? असेल तर मला कृपया साहित्य दिसणे कालबद्ध करून देता का? आपले अनंत उपकार होतील म्या पामरावर हो! आपला गुंडोपंत

कौटील्य Tue, 09/25/2007 - 13:28
माझी सुचना अशी आहे - १) मुख्यपानावर नुकतेच प्रकाशित, नवीन प्रतिसाद, खुप प्रतिसाद, विशेष लेख अशी वर्गवारी करुन ब्लोक बनवावे. २) अरकाइव्हर मोड्युल वापरावे जेणेकरुन दिनदर्शिकेप्रमाणे लेखमाला पहाता येईल ३) व्होटींग सिस्टीम चालु करुन जास्त गुणांचा विभाग करावा अजुन सुचना सुचल्यावर ........

राजे Tue, 09/25/2007 - 13:47
ह्या पेक्षा जास्त चांगली कल्पना ही आहे की लेखन विभागवारी पाहण्याची सुविधा हवी, जसे मला फक्त जनातलं, मनातलं मधील लेख वाचायचे आहेत तर तसे पाहण्याची सुविधा असावयास हवी. राजे (*हेच राज जैन आहेत)

नंदन Tue, 09/25/2007 - 13:50
राजभाई, अशी सुविधा आहे की. पानावर वरच्या उजव्या कोपर्‍यात 'साहित्य' या टॅबवर टिचकी मारली की 'जनातलं मनातलं' मधले सारे लेख दिसतील. अन्यथा हा दुवा आहेच -- http://www.misalpav.com/prose.html नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

राजे Tue, 09/25/2007 - 13:57
अरे मी तर तीकडे लक्षच दिले नव्हते, मला वाटलं होतं की मनोगत वर जसा डोक्यावरुन जाणारा प्रकार साहित्य ह्या विभागात पाठवत त्यातला काहीसा प्रकार येथे देखील असावा असे आजपर्यंत मी भितीने टिचकी देखील मारली नाही त्या दुव्यावर ;D राजे (*हेच राज जैन आहेत)

देवदत्त Mon, 10/22/2007 - 18:42
तशी विभागणी आहे. हे चांगले. परंतु त्यात नवीन लेख/प्रतिसाद किती व कोणते ते दिसत नाही :( नाहीतर मुख्य पानावर ही माहिती सहज मिळते.

कोंबडी Wed, 09/26/2007 - 20:34
... पण "हे ख्खाल्ली व्वर्र ज्जाणं ..." वरून मला सारखी "ये इलु इलु क्या है ..." ची आठवण येतेय! आता गाणं अडकलं डोक्यात :(
नमस्कार मित्र व मैत्रिणींनो, मिसळपावावर चर्चा किंवा एकुण सदस्यांनी पाठवलेले साहित्य प्रतिसादावर आधारीत खाली आणी वर जातात. हे एक वेगळेपण आहे. याचे काही फायदे जरूर आहेत जसे, कोणता विषय 'सध्या चर्चेत' हे लगेच कळते. प्रतिसाद चटकन देता येतात. एकुण सगळ्या सदस्यांना अपडेट राहणे होते! पण त्याच वेळी या सोईने काही त्रास आहेत. जसे नको ते विषय(?) काही लोक उगाच चूड लावल्यासारखे काढतच राहतात. इतर सर्व स्थळंवर जसे काही काळा नंतर विषय पडद्या आड जातात म्हणजे दुसर्‍या पानावर जातात. इथे तसे जाणे शक्य होत नाही.
Subscribe to